Cevdet Çağla, Türk Müziği Cumhuriyet dönemi keman icrası geleneği içerisinde önemli yere sahip bir besteci ve icracıdır. Çağla’nın icra ettiği taksimler O’nun makam anlayışını, tekniğini ve icra tavrını yansıtan önemli birer kaynaktır. Bu araştırmada Çağla’nın icracı kimliği üzerinde durularak Sûznak, Şevkefza ve Uşşak makamından Şehnaz makamına geçiş taksimleri incelenmiştir. Taksimler nitel araştırma yöntemi kapsamında yürütülmüştür. Taksimler araştırmacı tarafından notaya alınarak doküman analizi ile analiz edilmiştir. Taksimlerde makam seyir özelliklerinin, kullanılan çeşni ve geçkilerin, süsleme tekniklerinin, kişisel motiflerin, ritmik unsurların, keman tekniklerinin neler olduğu ve nasıl kullanıldığı araştırılmıştır. Araştırma sonucunda Çağla’nın makam geçkilerindeki yaklaşımı ortaya çıkartılarak, makam seyrine olan hakimiyeti ve farklı çeşnileri nasıl ustaca kullanabildiği tespit edilmiştir. Makam anlayışına bağlı kalmak birlikte özgün çeşniler kullandığı ve icrasına yenilikler kattığı belirlenmiştir. Çağla’nın süsleme tekniği olarak çeşitli çarpmaları ve mordan tekniğini çok sık kullandığı ve bu kullanımların taksimlerin karakterini önemli ölçüde etkilediği anlaşılmıştır. Sanatçının Batı Müziği eğitimi de almış olması, O’nun müziğine teknik zenginlik olarak yansımıştır. Çağla’nın detache, legato ve çok az olmakla birlikte staccato gibi temel yay tekniklerini kullanarak icra yaptığı saptanmıştır. Çağla’nın tüm taksimlerinin analizi sonucunda oluşturulacak etüt ve alıştırmalarla, keman öğrencilerine yönelik Türk Müziği öğretim kaynağı sunulabileceği düşünülmektedir. Sanatçının farklı icralarına ulaşılarak O’nun Türk Müziği’ndeki yeri, besteci ve icracı kişiliği hakkında daha kapsamlı bilgiler elde edilebilir.

Cevdet Çağla is a composer and performer who has an important place in the tradition of violin performance in the Republican period of Turkish Music. Çağla's various taksims are important sources reflecting his understanding of makam, technique and performance style. In this study, Çağla's identity as a performer is emphasized and his Sûznak, Şevkefza, and his taksim of the transitional taksim on Uşşak makam to the Şehnaz makam are analyzed. The taksims were conducted within the scope of qualitative research method. The taksims were notated by the researcher and analyzed by document analysis. In the taksims, the characteristics of the makam, the variations and transitions used, ornamentation techniques, personal motifs, rhythmic elements, violin techniques and how they were used were investigated. As a result of the research, Çağla's approach to maqam transitions was revealed and it was determined how she mastered the makams and how skillfully he could use different flavors. Although he adhered to the maqam concept, it was determined that he used original flavors and added innovations to his performance. It was understood that Çağla frequently used various multiplications and mordant techniques as ornamentation techniques, and that these uses significantly affected the character of the taksims. The fact that the artist has also studied Western Music is reflected in her music as technical richness. It was determined that Çağla performed using basic bow techniques such as detache, legato and, to a lesser extent, staccato. It is thought that with the etudes and exercises to be created as a result of the analysis of all of Çağla's taksims, a Turkish music teaching resource for violin students can be presented. By reaching different performances of the artist, more comprehensive information about her place in Turkish music and her personality as a composer and performer can be obtained