Abstract

Türk kültürünün nesilden nesile aktarımında önemli rol oynayan müzik sanatı, toplumsal kimliğin ve tarihsel hafızanın önemli taşıyıcısıdır. Bu bağlamda yapılan çalışmada piyano müziği merkez alınarak 4 el Türk müziği düzenlemeleri ile milli kültürün aktarımı amaçlanmıştır. Çalışmada, Türkiye’nin yedi bölgesi esas alınarak her bölgeyi temsil etmek üzere birer Türk müziği eseri seçilerek 4 el piyano düzenlemesi yapılmıştır. Bu eserler; Cirit Havası (İç Anadolu Bölgesi), Hış Hışı Hançer (Güneydoğu Anadolu Bölgesi), Iğdır’ın Al Alması (Doğu Anadolu Bölgesi), Karahisar Kalesi (Ege Bölgesi), Çayır Çimen Geze Geze (Akdeniz Bölgesi), Ben Seni Sevdiğimi (Karadeniz Bölgesi), Çemberimde Gül Oya (Marmara Bölgesi)’dır. Toplam yedi eserden oluşan silsilede piyano müziğine transfer edilebilecek makamlar temelindeki eserler düzenlenmiştir. Düzenlemelerde makamsal yapılar korunmuş, armonizasyonda imitasyon, basso ostinato, stretto gibi usullere yer verilmiştir. Tartım kalıpları özgürce kullanılmış, icracılık usullerinde son yüzyıllarda önemli yere sahip olan ritim vurma usulü düzenlemelerde yer almıştır. Düzenlemelerde icracılara rehber olması açısından nüanslar ve parmak numaraları da belirtilmiştir. Türk müziğinin sözlü, yazılı, işitsel ve eğitim yoluyla aktarımı gerçekleşmektedir. Her bir yöntem Türk müziğinin yaşaması, korunması ve yayılması için farklı imkanlar sunar. Bu çalışma kapsamında yapılan Türk müziği 4 el piyano düzenlemeleri hem eğitim hem de konser salonlarında seslendirilmesi ile icracılık yoluyla işitsel alandaki Türk müziğinin yayılımına katkı sunacaktır.

Abstract

Music, which plays an important role in the transmission of Turkish culture from generation to generation, is a significant carrier of social identity and historical memory. In this context, the study aimed to transmit national culture by focusing on piano music and arranging Turkish music for four hands. In the study, one Turkish music piece was selected from each of Turkey's seven regions to represent that region, and a 4-hand piano arrangement was made. These works are: Cirit Havası (Central Anatolia Region), Hış Hışı Hançer (Southeastern Anatolia Region), Iğdır’ın Al Alması (Eastern Anatolia Region), Karahisar Kalesi (Aegean Region), Çayır Çimen Geze Geze (Mediterranean Region), Ben Seni Sevdiğimi (Black Sea Region), Çemberimde Gül Oya (Marmara Region). In the series of seven works, the pieces are arranged based on the modes that can be transferred to piano music. In the arrangements, the formal structures are preserved, and techniques such as imitation, basso ostinato, and stretto are used in the harmonization. The rhythmic patterns are freely used and are included in the arrangements that feature the rhythmic striking technique, which has held a significant place in performance methods in recent centuries. The regulations also specify nuances and finger numbers to guide performers. Turkish music is transmitted thru oral, written, auditory, and educational means. Each method offers different possibilities for the survival, preservation, and dissemination of Turkish music. The Turkish music arrangements for four hands piano made within the scope of this study will contribute to the dissemination of Turkish music in the auditory field thru performance, both in educational and concert halls.

Structured Abstract:

Music, which holds a significant place in Turkish culture due to its historical depth and importance in world cultural heritage, has become an indispensable element of both individual and social life. Turkish music has been influenced by different civilisations throughout history, but it has managed to preserve its core values. In Turkish society, music is an indispensable carrier of social identity, cultural transmission, and historical memory.

The acceleration of globalisation processes has made this change in Turkish music inevitable. However, this process of change has made the preservation of traditional music genres even more critical. The inclusion of more national music achievements in the revision of basic education and secondary education music curriculum programmes is considered one of our country's fundamental education policies.

This study aims to add 7 Turkish music pieces to the 4-hand piano repertoire, thus enabling pianists to perform not only 4-hand pieces from Western music but also ensemble pieces arranged based on Turkish music. The arranged Turkish music pieces are not only suitable for educational music but also for concert performance. Thus, by increasing the widespread impact of the study, support will also be provided for the transmission of national music. The study also supports the national culture and art achievements included in the revision efforts for all curricula in our country.

In Turkish culture, music has been a fundamental element of social belonging, cultural memory, social unity, and personal development throughout history. Turkish music, with its blend of traditional and modern structures, continues to bridge the past and future, maintaining its importance as a carrier of social identity.

Considering all these situations, expanding the piano music repertoire becomes essential to transmit Turkish musical culture in the field of Western music. While Turkish music pieces are composed for the piano repertoire, piano arrangements are also made from existing works. The piano's place in Western music should not be taken to mean it is limited to the repertoire in that field. Additionally, it is possible to conduct studies on the performance of Turkish music on this instrument using works or arrangements within its genre and structure.

The aim of this study is to enable pianists to play not only four-hand piano pieces from Western music but also ensemble works arranged for Turkish music by adding seven Turkish music pieces to the four-hand piano repertoire. Arranged Turkish music pieces are suitable not only for educational music but also for concert performances. Thus, by increasing the widespread impact of the study, it will contribute to the transmission of national music. The study also supports national cultural and artistic achievements, which are included in the revision efforts being carried out for all curricula in our country.

A qualitative research method was used in the study. As for the research design, not only descriptive studies but also content analysis was applied. The work analysed and conducted in the study was created using a specific system. Analyses have been conducted on 20th-century and polyphonic harmonic approaches, focusing on form, composition, and performance techniques. The folk songs from our country's seven regions, which were performed as part of the study, were primarily selected based on the modes that could be transferred to the piano. The works arranged for four hands at the piano are the following pieces selected from Turkey's seven regions and widely known among the public: Cirit Havası (Central Anatolia Region), Hış Hışı Hançer (Southeastern Anatolia Region), Iğdır’ın Al Alması (Eastern Anatolia Region), Karahisar Kalesi (Aegean Region), Çayır Çimen Geze Geze (Mediterranean Region), Ben Seni Sevdiğimi (Black Sea Region), and Çemberimde Gül Oya (Marmara Region). In selecting these works, which represent every region of our country, melodic structure was taken into consideration. When selecting these works, which represent every region of our country, the melodic structure was taken into consideration.

Care was taken to ensure that the seven Turkish music arrangements from seven regions reflected the characteristics of their respective modes. The main melodies of the works were announced at a party and occasionally transferred to other parties. Thus, various variants of the main melody were made audible. The regulations also specify nuances and finger tricks to guide artists. When arranging Turkish music, the views of educator and composer Associate Professor Afak Caferova were consulted. Thus, the study has been supported by expert opinion. In the arrangement of the 7 Turkish music pieces selected for the research, the chord tones of the pieces were perceived as the key tone. Arrangements were made using different rhythmic patterns. In the arrangements of Turkish music pieces, techniques such as imitation, basso ostinato, and stretto, which are among the polyphonic methods, and rhythm tapping, which is among the sound techniques used in 20th-21st century piano composition, are observed in piano performance. The fourth and fifth intervals, which are widely used in the polyphony of Turkish music, are at the heart of the arrangements' harmonisation.

Turkish music is passed down from generation to generation through various channels, including oral, written, auditory, and educational means. Each method offers different possibilities for the survival, preservation, and dissemination of Turkish music. Within the scope of this study, Turkish music arrangements made for four pianos will contribute to the dissemination of Turkish music in the auditory field through performance, as they will be played in both educational and concert halls.

Within the scope of the study, works arranged for four hands on piano from 7 regions of Turkey were selected as examples. The works are presented as an album consisting of seven pieces played separately (Appendix 1). Each game represents a specific region of Turkey and features works that are popular among the public.

The main aim of this study is to introduce Turkish music arrangements for four hands on the same piano to a wider audience and include them in the educational repertoire. Playing four-hand piano holds significant importance both pedagogically and artistically, making this performance format not only beneficial for developing students' technical and musical skills but also for strengthening their abilities in musical collaboration and communication. Additionally, the seven stolen Turkish music pieces can also be played at concerts. Indeed, the "Al Alması" arrangement from Iğdır was performed by the work's composers on March 6, 2025, during the "Women's Day Special Concert" in the concert hall of our university's Faculty of Fine Arts, Department of Music. This is also an example of the study's output being presented to the public for performance and beginning to gain interest. This resource, written to expand the Turkish music piano repertoire and support the transmission of Turkish music, emphasises that pianists should familiarise themselves with the institution, the characteristics of the musical language, and writing techniques when preparing to play the work.

This study is essential because the arrangements made by transferring Turkish music to the piano instrument can be applied to other works, serve as an example for future studies, and contribute to the repertoires of performers and piano educators.

Yapılandırılmış Özet:

Tarihsel derinliği ve dünya kültür mirasındaki önemi nedeniyle Türk kültüründe önemli bir yer tutan müzik, hem bireysel hem de sosyal yaşamın vazgeçilmez bir unsuru haline gelmiştir. Türk müziği, tarih boyunca farklı medeniyetlerin etkisinde kalmış, ancak temel değerlerini korumayı başarmıştır. Türk toplumunda müzik, sosyal kimliğin, kültürel aktarımın ve tarihsel hafızanın vazgeçilmez bir taşıyıcısıdır.

Küreselleşme süreçlerinin hızlanması, Türk müziğinde bu değişimi kaçınılmaz hale getirmiştir. Ancak, bu değişim süreci geleneksel müzik türlerinin korunmasını daha da kritik hale getirmiştir. Temel eğitim ve ortaöğretim müzik müfredatı programlarının revizyonuna daha fazla ulusal müzik başarılarının dahil edilmesi, ülkemizin temel eğitim politikalarından biri olarak kabul edilmektedir.

Bu çalışma, 4 el piyano repertuarına 7 Türk müziği eserini eklemeyi amaçlamakta, böylece piyanistlerin sadece Batı müziğinden 4 el eserleri değil, Türk müziğine dayalı düzenlemelerle oluşturulmuş topluluk eserlerini de icra etmelerini sağlamaktadır. Düzenlenen Türk müziği eserleri, sadece eğitim müziği için değil, konser performansları için de uygundur. Böylece, çalışmanın yaygın etkisini artırarak, ulusal müziğin aktarılmasına da destek sağlanacaktır. Çalışma, ülkemizdeki tüm müfredatların revizyon çalışmalarına dahil edilen ulusal kültür ve sanat başarılarını da desteklemektedir.

Türk kültüründe müzik, tarih boyunca sosyal aidiyet, kültürel hafıza, sosyal birlik ve kişisel gelişimin temel bir unsuru olmuştur. Geleneksel ve modern yapıların harmanlandığı Türk müziği, geçmiş ile geleceği birbirine bağlamaya devam ederek, toplumsal kimliğin taşıyıcısı olarak önemini korumaktadır.

Tüm bu durumlar göz önüne alındığında, Batı müziği alanında Türk müzik kültürünü aktarmak için piyano müzik repertuarının genişletilmesi büyük önem taşımaktadır. Türk müzik eserleri piyano repertuarı için bestelenirken, mevcut eserlerden de piyano düzenlemeleri yapılmaktadır. Piyanoun Batı müziğindeki yeri, bu alandaki repertuarla sınırlı olduğu anlamına gelmemelidir. Ayrıca, bu enstrümanda Türk müziğinin icrası üzerine, tür ve yapı olarak uygun eserler veya düzenlemeler kullanılarak çalışmalar yapılabilir.

Bu çalışmanın amacı, piyanistlerin Batı müziğinden dört el piyano eserlerini çalmasının yanı sıra, dört el piyano repertuarına yedi Türk müziği eseri ekleyerek Türk müziği için düzenlenmiş topluluk eserlerini de çalabilmelerini sağlamaktır. Düzenlenmiş Türk müziği eserleri, sadece eğitim müziği için değil, konser performansları için de uygundur. Böylece, çalışmanın yaygın etkisini artırarak, ulusal müziğin aktarımına katkıda bulunacaktır. Çalışma, ülkemizde tüm müfredatlar için yürütülen revizyon çabalarına dahil edilen ulusal kültürel ve sanatsal kazanımları da desteklemektedir.

Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma tasarımında ise betimsel çalışmaların yanı sıra içerik analizi de uygulanmıştır. Çalışmada analiz edilen ve yürütülen çalışmalar belirli bir sistem kullanılarak oluşturulmuştur. Analizler, form, kompozisyon ve icra tekniklerine odaklanarak 20. yüzyıl ve polifonik armonik yaklaşımlar üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında icra edilen ülkemizin yedi bölgesinden halk şarkıları, öncelikle piyanoya aktarılabilecek modlara göre seçilmiştir. Piyanoda dört el için düzenlenmiş eserler, Türkiye'nin yedi bölgesinden seçilen ve halk arasında yaygın olarak bilinen şu parçalardır: Cirit Havası (Orta Anadolu Bölgesi), Hış Hışı Hançer (Güneydoğu Anadolu Bölgesi), Iğdır’ın Al Alması (Doğu Anadolu Bölgesi), Karahisar Kalesi (Ege Bölgesi), Çayır Çimen Geze Geze (Akdeniz Bölgesi), Ben Seni Sevdiğimi (Karadeniz Bölgesi) ve Çemberimde Gül Oya (Marmara Bölgesi). Ülkemizin her bölgesini temsil eden bu eserlerin seçiminde melodik yapı dikkate alınmıştır. Ülkemizin her bölgesini temsil eden bu eserlerin seçiminde melodik yapı dikkate alınmıştır.

Yedi bölgeden seçilen yedi Türk müziği düzenlemesinin, kendi modlarının özelliklerini yansıtmasına özen gösterilmiştir. Eserlerin ana melodileri bir partide duyurulmuş ve zaman zaman diğer partilere aktarılmıştır. Böylece, ana melodinin çeşitli varyantları duyulabilir hale getirilmiştir. Yönetmeliklerde, sanatçılara rehberlik etmek için nüanslar ve parmak hileleri de belirtilmiştir. Türk müziği düzenlemelerinde, eğitimci ve besteci Doçent Afak Caferova'nın görüşleri alınmıştır. Böylece, çalışma uzman görüşleriyle desteklenmiştir. Araştırma için seçilen 7 Türk müziği eserinin düzenlemesinde, eserlerin akor tonları anahtar ton olarak algılanmıştır. Düzenlemeler farklı ritmik kalıplar kullanılarak yapılmıştır. Türk müziği eserlerinin düzenlemelerinde, polifonik yöntemler arasında yer alan imitasyon, basso ostinato ve stretto gibi teknikler ile 20.-21. yüzyıl piyano kompozisyonunda kullanılan ses teknikleri arasında yer alan ritim vurma, piyano performansında gözlemlenmektedir. Türk müziğinin polifonisinde yaygın olarak kullanılan dördüncü ve beşinci aralıklar, düzenlemelerin armonizasyonunun merkezinde yer almaktadır.

Türk müziği, sözlü, yazılı, işitsel ve eğitimsel araçlar dahil olmak üzere çeşitli kanallardan nesilden nesile aktarılmaktadır. Her yöntem, Türk müziğinin hayatta kalması, korunması ve yayılması için farklı olanaklar sunmaktadır. Bu çalışmanın kapsamında, dört piyano için yapılan Türk müziği düzenlemeleri, hem eğitim hem de konser salonlarında çalınacakları için, performans yoluyla Türk müziğinin işitsel alanda yayılmasına katkıda bulunacaktır.

Çalışma kapsamında, Türkiye'nin 7 bölgesinden dört el piyano için düzenlenmiş eserler örnek olarak seçilmiştir. Eserler, ayrı ayrı çalınan yedi parçadan oluşan bir albüm olarak sunulmaktadır (Ek 1). Her parça Türkiye'nin belirli bir bölgesini temsil etmekte ve halk arasında popüler olan eserleri içermektedir.

Bu çalışmanın temel amacı, aynı piyanoda dört el için yapılan Türk müziği düzenlemelerini daha geniş bir kitleye tanıtmak ve bunları eğitim repertuarına dahil etmektir. Dört el piyano çalmak hem pedagojik hem de sanatsal açıdan büyük önem taşımaktadır, bu nedenle bu performans formatı, öğrencilerin teknik ve müzikal becerilerini geliştirmek için olduğu kadar, müzikal işbirliği ve iletişim becerilerini güçlendirmek için de faydalıdır. Ayrıca, çalınan yedi Türk müziği parçası konserlerde de çalınabilir. Nitekim, Iğdır'dan “Al Alması” düzenlemesi, 6 Mart 2025 tarihinde, üniversitemizin Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü konser salonunda düzenlenen “Kadınlar Günü Özel Konseri”nde eserlerin bestecileri tarafından icra edilmiştir. Bu, çalışmanın sonuçlarının halka sunulması ve ilgi görmeye başlamasının bir örneğidir. Türk müziği piyano repertuarını genişletmek ve Türk müziğinin aktarımını desteklemek amacıyla yazılan bu kaynak, piyanistlerin eseri çalmak için hazırlanırken enstrümanı, müzik dilinin özelliklerini ve yazım tekniklerini tanımaları gerektiğini vurgulamaktadır.

Türk müziğini piyano enstrümanına aktararak yapılan düzenlemeler diğer eserlere de uygulanabilir, gelecekteki çalışmalara örnek teşkil edebilir ve icracıların ve piyano eğitimcilerinin repertuarlarına katkıda bulunabilir.

ملخص منظم:

تحتل الموسيقى مكانة مهمة في الثقافة التركية بسبب عمقها التاريخي وأهميتها في التراث الثقافي العالمي، وقد أصبحت عنصراً لا غنى عنه في الحياة الفردية والاجتماعية. تأثرت الموسيقى التركية بمختلف الحضارات على مر التاريخ، لكنها تمكنت من الحفاظ على قيمها الأساسية. في المجتمع التركي، تعد الموسيقى حاملة لا غنى عنها للهوية الاجتماعية ونقل الثقافة والذاكرة التاريخية.

أدى تسارع عمليات العولمة إلى جعل هذا التغيير في الموسيقى التركية أمراً لا مفر منه. ومع ذلك، فإن عملية التغيير هذه جعلت الحفاظ على أنواع الموسيقى التقليدية أكثر أهمية. يعتبر إدراج المزيد من الإنجازات الموسيقية الوطنية في مراجعة برامج مناهج التعليم الأساسي والتعليم الثانوي للموسيقى أحد السياسات التعليمية الأساسية لبلدنا.

تهدف هذه الدراسة إلى إضافة 7 مقطوعات موسيقية تركية إلى مرجع البيانو بأربع أيدي، مما يمكّن عازفي البيانو من أداء ليس فقط مقطوعات بأربع أيدي من الموسيقى الغربية، ولكن أيضًا مقطوعات جماعية مرتبة على أساس الموسيقى التركية. المقطوعات الموسيقية التركية المرتبة ليست مناسبة للموسيقى التعليمية فحسب، بل أيضًا لأداء الحفلات الموسيقية. وبالتالي، من خلال زيادة التأثير الواسع النطاق للدراسة، سيتم أيضًا تقديم الدعم لنقل الموسيقى الوطنية. تدعم الدراسة أيضًا الإنجازات الثقافية والفنية الوطنية المدرجة في جهود مراجعة جميع المناهج الدراسية في بلدنا.

في الثقافة التركية، كانت الموسيقى عنصرًا أساسيًا للانتماء الاجتماعي والذاكرة الثقافية والوحدة الاجتماعية والتنمية الشخصية على مر التاريخ. تستمر الموسيقى التركية، بمزيجها من الهياكل التقليدية والحديثة، في ربط الماضي بالمستقبل، محافظة على أهميتها كحاملة للهوية الاجتماعية.

بالنظر إلى كل هذه الظروف، يصبح توسيع مرجع موسيقى البيانو أمرًا ضروريًا لنقل الثقافة الموسيقية التركية في مجال الموسيقى الغربية. بينما يتم تأليف المقطوعات الموسيقية التركية لمرجع البيانو، يتم أيضًا إجراء ترتيبات للبيانو من الأعمال الموجودة. لا ينبغي أن يُفهم مكانة البيانو في الموسيقى الغربية على أنها تقتصر على المقطوعات الموسيقية في هذا المجال. بالإضافة إلى ذلك، من الممكن إجراء دراسات حول أداء الموسيقى التركية على هذا الآلة باستخدام أعمال أو ترتيبات ضمن نوعها وبنيتها.

الهدف من هذه الدراسة هو تمكين عازفي البيانو من عزف مقطوعات البيانو بأربعة أيادي من الموسيقى الغربية، وكذلك أعمال الفرق الموسيقية المرتبة للموسيقى التركية، من خلال إضافة سبع مقطوعات موسيقية تركية إلى مقطوعات البيانو بأربعة أيادي. تعد المقطوعات الموسيقية التركية المعدلة مناسبة ليس فقط للتعليم الموسيقي، ولكن أيضًا للعروض الموسيقية. وبالتالي، من خلال زيادة التأثير الواسع النطاق للدراسة، ستساهم في نقل الموسيقى الوطنية. تدعم الدراسة أيضًا الإنجازات الثقافية والفنية الوطنية، والتي يتم تضمينها في جهود المراجعة التي يتم إجراؤها لجميع المناهج الدراسية في بلدنا.

تم استخدام طريقة البحث النوعي في الدراسة. أما بالنسبة لتصميم البحث، فقد تم تطبيق الدراسات الوصفية وكذلك تحليل المحتوى. تم إنشاء العمل الذي تم تحليله وإجراؤه في الدراسة باستخدام نظام محدد. تم إجراء تحليلات على نهج التوافق الصوتي في القرن العشرين والتوافق الصوتي المتعدد الأصوات، مع التركيز على الشكل والتكوين وتقنيات الأداء. تم اختيار الأغاني الشعبية من سبع مناطق في بلدنا، والتي تم أدائها كجزء من الدراسة، بناءً على الأنماط التي يمكن نقلها إلى البيانو. الأعمال التي تم ترتيبها لأربع أيادي على البيانو هي المقطوعات التالية المختارة من سبع مناطق في تركيا والمعروفة على نطاق واسع بين الجمهور: Cirit Havası (منطقة وسط الأناضول)، Hış Hışı Hançer (منطقة جنوب شرق الأناضول)، Iğdır’ın Al Alması (منطقة شرق الأناضول)، Karahisar Kalesi (منطقة بحر إيجة)، Çayır Çimen Geze Geze (منطقة البحر الأبيض المتوسط)، Ben Seni Sevdiğimi (منطقة البحر الأسود)، و Çemberimde Gül Oya (منطقة مرمرة). عند اختيار هذه الأعمال، التي تمثل كل منطقة من مناطق بلدنا، تم أخذ البنية اللحنية في الاعتبار. عند اختيار هذه الأعمال، التي تمثل كل منطقة من مناطق بلدنا، تم أخذ البنية اللحنية في الاعتبار.

وقد تم الحرص على أن تعكس الترتيبات الموسيقية التركية السبع من سبع مناطق خصائص أنماطها الموسيقية. تم الإعلان عن الملحنيات الرئيسية للأعمال في حفلة وتم نقلها أحيانًا إلى حفلات أخرى. وبالتالي، أصبحت مختلف أشكال الملحنية الرئيسية مسموعة. كما تحدد اللوائح الفروق الدقيقة والحيل الإصبعية لتوجيه الفنانين. عند ترتيب الموسيقى التركية، تم استشارة آراء الأستاذة المشاركة في التربية والمؤلفة الموسيقية أفك كافيروفا. وبالتالي، تم دعم الدراسة بآراء الخبراء. في ترتيب المقطوعات الموسيقية التركية السبع التي تم اختيارها للبحث، تم اعتبار نغمات الأوتار في المقطوعات هي النغمة الرئيسية. تم إجراء الترتيبات باستخدام أنماط إيقاعية مختلفة. في ترتيبات المقطوعات الموسيقية التركية، لوحظت في العزف على البيانو تقنيات مثل التقليد، والباسو أوستيناتو، والستريتو، وهي من بين الأساليب متعددة الأصوات، والنقر الإيقاعي، وهو من بين تقنيات الصوت المستخدمة في تأليف البيانو في القرنين العشرين والحادي والعشرين. تعد الفواصل الرابعة والخامسة، المستخدمة على نطاق واسع في تعدد الأصوات في الموسيقى التركية، جوهر التناغم في الترتيبات.

تنتقل الموسيقى التركية من جيل إلى جيل عبر قنوات مختلفة، بما في ذلك الوسائل الشفوية والكتابية والسمعية والتعليمية. توفر كل طريقة إمكانيات مختلفة لبقاء الموسيقى التركية وحفظها ونشرها. في نطاق هذه الدراسة، ستساهم الترتيبات الموسيقية التركية المعدة لأربعة بيانو في نشر الموسيقى التركية في المجال السمعي من خلال الأداء، حيث سيتم عزفها في قاعات تعليمية وقاعات حفلات موسيقية.

في نطاق الدراسة، تم اختيار أعمال معدة لأربعة أيادي على البيانو من 7 مناطق في تركيا كأمثلة. يتم تقديم الأعمال في شكل ألبوم يتكون من سبع مقطوعات يتم عزفها بشكل منفصل (الملحق 1). تمثل كل مقطوعة منطقة معينة من تركيا وتضم أعمالًا تحظى بشعبية بين الجمهور.

الهدف الرئيسي من هذه الدراسة هو تعريف جمهور أوسع بترتيبات الموسيقى التركية لأربع أيادي على نفس البيانو وإدراجها في المرجع التعليمي. يعود عزف البيانو بأربع أيادي بأهمية كبيرة من الناحيتين التربوية والفنية، مما يجعل هذا الشكل من الأداء مفيدًا ليس فقط لتنمية المهارات الفنية والموسيقية للطلاب، بل أيضًا لتعزيز قدراتهم في التعاون والتواصل الموسيقي. بالإضافة إلى ذلك، يمكن أيضًا عزف المقطوعات الموسيقية التركية السبع المسروقة في الحفلات الموسيقية. في الواقع، تم عزف ترتيب ”Al Alması“ من Iğdır من قبل مؤلفي العمل في 6 مارس 2025، خلال ”الحفل الموسيقي الخاص بيوم المرأة“ في قاعة الحفلات الموسيقية بكلية الفنون الجميلة، قسم الموسيقى بجامعتنا. وهذا أيضًا مثال على عرض نتائج الدراسة للجمهور من أجل الأداء وبدء اكتساب الاهتمام. هذا المورد، الذي كُتب لتوسيع مرجع موسيقى البيانو التركية ودعم نقل الموسيقى التركية، يؤكد على أن عازفي البيانو يجب أن يتعرفوا على المؤسسة وخصائص اللغة الموسيقية وتقنيات الكتابة عند الاستعداد لعزف العمل.

هذه الدراسة ضرورية لأن الترتيبات التي تم إجراؤها عن طريق نقل الموسيقى التركية إلى آلة البيانو يمكن تطبيقها على أعمال أخرى، وتكون بمثابة مثال للدراسات المستقبلية، وتساهم في مكتبة المؤدين ومعلمي البيانو.

Résumé structuré:

La musique, qui occupe une place importante dans la culture turque en raison de sa profondeur historique et de son importance dans le patrimoine culturel mondial, est devenue un élément indispensable de la vie individuelle et sociale. La musique turque a été influencée par différentes civilisations tout au long de l'histoire, mais elle a réussi à préserver ses valeurs fondamentales. Dans la société turque, la musique est un vecteur indispensable de l'identité sociale, de la transmission culturelle et de la mémoire historique.

L'accélération des processus de mondialisation a rendu ce changement inévitable dans la musique turque. Cependant, ce processus de changement a rendu la préservation des genres musicaux traditionnels encore plus cruciale. L'intégration d'un plus grand nombre de réalisations musicales nationales dans la révision des programmes d'enseignement musical de l'éducation de base et de l'enseignement secondaire est considérée comme l'une des politiques éducatives fondamentales de notre pays.

Cette étude vise à ajouter 7 morceaux de musique turque au répertoire pour piano à quatre mains, permettant ainsi aux pianistes d'interpréter non seulement des morceaux à quatre mains issus de la musique occidentale, mais aussi des morceaux d'ensemble arrangés à partir de la musique turque. Les morceaux de musique turque arrangés conviennent non seulement à l'enseignement musical, mais aussi aux concerts. Ainsi, en augmentant l'impact de l'étude, un soutien sera également apporté à la transmission de la musique nationale. L'étude soutient également les réalisations culturelles et artistiques nationales incluses dans les efforts de révision de tous les programmes d'études de notre pays.

Dans la culture turque, la musique a toujours été un élément fondamental de l'appartenance sociale, de la mémoire culturelle, de l'unité sociale et du développement personnel. La musique turque, avec son mélange de structures traditionnelles et modernes, continue de faire le pont entre le passé et l'avenir, conservant son importance en tant que vecteur d'identité sociale.

Compte tenu de toutes ces situations, l'élargissement du répertoire musical pour piano devient essentiel pour transmettre la culture musicale turque dans le domaine de la musique occidentale. Si des morceaux de musique turque sont composés pour le répertoire pianistique, des arrangements pour piano sont également réalisés à partir d'œuvres existantes. La place du piano dans la musique occidentale ne doit pas être interprétée comme une limitation au répertoire de ce domaine. En outre, il est possible de mener des études sur l'interprétation de la musique turque sur cet instrument en utilisant des œuvres ou des arrangements appartenant à son genre et à sa structure.

L'objectif de cette étude est de permettre aux pianistes de jouer non seulement des pièces pour piano à quatre mains issues de la musique occidentale, mais aussi des œuvres d'ensemble arrangées pour la musique turque en ajoutant sept pièces de musique turque au répertoire pour piano à quatre mains. Les pièces de musique turque arrangées conviennent non seulement à l'enseignement musical, mais aussi aux concerts. Ainsi, en augmentant l'impact général de l'étude, celle-ci contribuera à la transmission de la musique nationale. L'étude soutient également les réalisations culturelles et artistiques nationales, qui font partie des efforts de révision menés pour tous les programmes d'études dans notre pays.

Une méthode de recherche qualitative a été utilisée dans l'étude. En ce qui concerne la conception de la recherche, non seulement des études descriptives, mais aussi des analyses de contenu ont été appliquées. Le travail analysé et mené dans le cadre de l'étude a été créé à l'aide d'un système spécifique. Des analyses ont été menées sur les approches harmoniques polyphoniques et du XXe siècle, en mettant l'accent sur la forme, la composition et les techniques d'interprétation. Les chansons folkloriques des sept régions de notre pays, qui ont été interprétées dans le cadre de l'étude, ont été sélectionnées principalement en fonction des modes pouvant être transposés au piano. Les œuvres arrangées pour quatre mains au piano sont les morceaux suivants, sélectionnés parmi les sept régions de Turquie et largement connus du public : Cirit Havası (région d'Anatolie centrale), Hış Hışı Hançer (région d'Anatolie du Sud-Est), Iğdır’ın Al Alması (région d'Anatolie orientale), Karahisar Kalesi (région égéenne), Çayır Çimen Geze Geze (région méditerranéenne), Ben Seni Sevdiğimi (région de la mer Noire) et Çemberimde Gül Oya (région de Marmara). Lors de la sélection de ces œuvres, qui représentent toutes les régions de notre pays, la structure mélodique a été prise en considération. Lors de la sélection de ces œuvres, qui représentent toutes les régions de notre pays, la structure mélodique a été prise en considération.

Nous avons veillé à ce que les sept arrangements musicaux turcs provenant de sept régions reflètent les caractéristiques de leurs modes respectifs. Les mélodies principales des œuvres ont été annoncées lors d'une fête et parfois transférées à d'autres fêtes. Ainsi, différentes variantes de la mélodie principale ont pu être entendues. Le règlement précise également les nuances et les techniques de doigté afin de guider les artistes. Lors de l'arrangement de la musique turque, nous avons consulté l'avis de l'éducatrice et compositrice Afak Caferova, professeure agrégée. Ainsi, l'étude a été soutenue par l'avis d'une experte. Dans l'arrangement des 7 morceaux de musique turque sélectionnés pour la recherche, les accords des morceaux ont été perçus comme la tonalité principale. Les arrangements ont été réalisés à l'aide de différents motifs rythmiques. Dans les arrangements des morceaux de musique turque, des techniques telles que l'imitation, le basso ostinato et le stretto, qui font partie des méthodes polyphoniques, et le tapotement rythmique, qui fait partie des techniques sonores utilisées dans la composition pour piano des XXe et XXIe siècles, sont observées dans l'interprétation au piano. Les intervalles de quarte et de quinte, largement utilisés dans la polyphonie de la musique turque, sont au cœur de l'harmonisation des arrangements.

La musique turque se transmet de génération en génération par divers canaux, notamment oraux, écrits, auditifs et éducatifs. Chaque méthode offre différentes possibilités pour la survie, la préservation et la diffusion de la musique turque. Dans le cadre de cette étude, les arrangements musicaux turcs réalisés pour quatre pianos contribueront à la diffusion de la musique turque dans le domaine auditif par le biais de performances, car ils seront joués à la fois dans des salles de concert et dans des salles de classe.

Dans le cadre de cette étude, des œuvres arrangées pour quatre mains au piano provenant de sept régions de Turquie ont été sélectionnées à titre d'exemple. Les œuvres sont présentées sous la forme d'un album composé de sept morceaux joués séparément (annexe 1). Chaque morceau représente une région spécifique de Turquie et comprend des œuvres populaires auprès du public.

L'objectif principal de cette étude est de faire découvrir à un public plus large les arrangements musicaux turcs pour quatre mains sur le même piano et de les inclure dans le répertoire éducatif. Jouer du piano à quatre mains revêt une importance considérable tant sur le plan pédagogique qu'artistique, ce qui rend ce format de performance non seulement bénéfique pour le développement des compétences techniques et musicales des élèves, mais aussi pour le renforcement de leurs capacités en matière de collaboration et de communication musicales. De plus, les sept morceaux de musique turque volés peuvent également être joués lors de concerts. En effet, l'arrangement « Al Alması » d'Iğdır a été interprété par les compositeurs de l'œuvre le 6 mars 2025, lors du « Concert spécial de la Journée de la femme » dans la salle de concert de la faculté des beaux-arts, département de musique, de notre université. Il s'agit également d'un exemple de présentation au public des résultats de l'étude en vue d'une représentation et d'un début d'intérêt. Cette ressource, écrite dans le but d'élargir le répertoire pianistique de la musique turque et de soutenir la transmission de cette musique, souligne que les pianistes doivent se familiariser avec l'institution, les caractéristiques du langage musical et les techniques d'écriture lorsqu'ils se préparent à jouer l'œuvre.

Cette étude est essentielle car les arrangements réalisés en transposant la musique turque au piano peuvent être appliqués à d'autres œuvres, servir d'exemple pour de futures études et contribuer au répertoire des interprètes et des professeurs de piano.

Resumen estructurado:

La música, que ocupa un lugar significativo en la cultura turca debido a su profundidad histórica y su importancia en el patrimonio cultural mundial, se ha convertido en un elemento indispensable tanto de la vida individual como de la vida social. La música turca ha recibido la influencia de diferentes civilizaciones a lo largo de la historia, pero ha logrado conservar sus valores fundamentales. En la sociedad turca, la música es un vehículo indispensable de la identidad social, la transmisión cultural y la memoria histórica.

La aceleración de los procesos de globalización ha hecho inevitable este cambio en la música turca. Sin embargo, este proceso de cambio ha hecho que la preservación de los géneros musicales tradicionales sea aún más importante. La inclusión de más logros musicales nacionales en la revisión de los programas de estudios de música de la educación básica y secundaria se considera una de las políticas educativas fundamentales de nuestro país.

Este estudio tiene como objetivo añadir siete piezas musicales turcas al repertorio para piano a cuatro manos, lo que permitirá a los pianistas interpretar no solo piezas a cuatro manos de la música occidental, sino también piezas para conjunto arregladas a partir de la música turca. Las piezas musicales turcas arregladas no solo son adecuadas para la música educativa, sino también para la interpretación en conciertos. Así, al aumentar el impacto generalizado del estudio, también se prestará apoyo a la transmisión de la música nacional. El estudio también respalda los logros culturales y artísticos nacionales incluidos en los esfuerzos de revisión de todos los planes de estudios de nuestro país.

En la cultura turca, la música ha sido un elemento fundamental de la pertenencia social, la memoria cultural, la unidad social y el desarrollo personal a lo largo de la historia. La música turca, con su mezcla de estructuras tradicionales y modernas, sigue tendiendo un puente entre el pasado y el futuro, manteniendo su importancia como portadora de la identidad social.

Teniendo en cuenta todas estas situaciones, la ampliación del repertorio de música para piano se convierte en algo esencial para transmitir la cultura musical turca en el ámbito de la música occidental. Si bien las piezas musicales turcas se componen para el repertorio pianístico, también se realizan arreglos para piano a partir de obras existentes. El lugar que ocupa el piano en la música occidental no debe interpretarse como una limitación al repertorio de ese campo. Además, es posible realizar estudios sobre la interpretación de la música turca en este instrumento utilizando obras o arreglos dentro de su género y estructura.

El objetivo de este estudio es permitir a los pianistas tocar no solo piezas para piano a cuatro manos de la música occidental, sino también obras para conjunto arregladas para la música turca, añadiendo siete piezas de música turca al repertorio para piano a cuatro manos. Las piezas de música turca arregladas son adecuadas no solo para la enseñanza musical, sino también para conciertos. Así, al aumentar el impacto generalizado del estudio, se contribuirá a la transmisión de la música nacional. El estudio también apoya los logros culturales y artísticos nacionales, que se incluyen en los esfuerzos de revisión que se están llevando a cabo para todos los planes de estudio de nuestro país.

En el estudio se utilizó un método de investigación cualitativo. En cuanto al diseño de la investigación, se aplicaron no solo estudios descriptivos, sino también análisis de contenido. El trabajo analizado y realizado en el estudio se creó utilizando un sistema específico. Se han realizado análisis sobre los enfoques armónicos polifónicos y del siglo XX, centrándose en la forma, la composición y las técnicas de interpretación. Las canciones populares de las siete regiones de nuestro país, que se interpretaron como parte del estudio, se seleccionaron principalmente en función de los modos que podían transferirse al piano. Las obras arregladas para cuatro manos al piano son las siguientes piezas seleccionadas de las siete regiones de Turquía y ampliamente conocidas por el público: Cirit Havası (región de Anatolia Central), Hış Hışı Hançer (región de Anatolia Sudoriental), Iğdır’ın Al Alması (región de Anatolia Oriental), Karahisar Kalesi (región del Egeo), Çayır Çimen Geze Geze (región mediterránea), Ben Seni Sevdiğimi (región del Mar Negro) y Çemberimde Gül Oya (región de Mármara). A la hora de seleccionar estas obras, que representan todas las regiones de nuestro país, se tuvo en cuenta la estructura melódica. A la hora de seleccionar estas obras, que representan todas las regiones de nuestro país, se tuvo en cuenta la estructura melódica.

Se tuvo cuidado de garantizar que los siete arreglos musicales turcos de siete regiones reflejaran las características de sus respectivos modos. Las melodías principales de las obras se anunciaron en una fiesta y, en ocasiones, se transfirieron a otras fiestas. De este modo, se hicieron audibles diversas variantes de la melodía principal. Las normas también especifican matices y trucos con los dedos para guiar a los artistas. A la hora de arreglar la música turca, se consultó la opinión de la profesora asociada, educadora y compositora Afak Caferova. Así, el estudio ha contado con el respaldo de la opinión de expertos. En el arreglo de las siete piezas musicales turcas seleccionadas para la investigación, los tonos de los acordes de las piezas se percibieron como el tono clave. Los arreglos se realizaron utilizando diferentes patrones rítmicos. En los arreglos de las piezas musicales turcas, se observan en la interpretación pianística técnicas como la imitación, el bajo ostinato y el stretto, que se encuentran entre los métodos polifónicos, y el tapping rítmico, que se encuentra entre las técnicas sonoras utilizadas en la composición pianística de los siglos XX y XXI. Los intervalos cuarto y quinto, muy utilizados en la polifonía de la música turca, son el núcleo de la armonización de los arreglos.

La música turca se transmite de generación en generación a través de diversos canales, entre ellos los medios orales, escritos, auditivos y educativos. Cada método ofrece diferentes posibilidades para la supervivencia, la conservación y la difusión de la música turca. En el ámbito de este estudio, los arreglos musicales turcos realizados para cuatro pianos contribuirán a la difusión de la música turca en el ámbito auditivo a través de la interpretación, ya que se tocarán tanto en salas educativas como en salas de conciertos.

En el ámbito del estudio, se seleccionaron como ejemplos obras arregladas para cuatro manos al piano procedentes de siete regiones de Turquía. Las obras se presentan en un álbum que consta de siete piezas interpretadas por separado (Apéndice 1). Cada pieza representa una región específica de Turquía y presenta obras que son populares entre el público.

El objetivo principal de este estudio es dar a conocer a un público más amplio los arreglos musicales turcos para cuatro manos en el mismo piano e incluirlos en el repertorio educativo. Tocar el piano a cuatro manos tiene una gran importancia tanto pedagógica como artística, lo que hace que este formato de interpretación no solo sea beneficioso para desarrollar las habilidades técnicas y musicales de los estudiantes, sino también para reforzar sus capacidades de colaboración y comunicación musical. Además, las siete piezas musicales turcas robadas también pueden interpretarse en conciertos. De hecho, el arreglo «Al Alması» de Iğdır fue interpretado por los compositores de la obra el 6 de marzo de 2025, durante el «Concierto especial del Día de la Mujer» en la sala de conciertos de la Facultad de Bellas Artes, Departamento de Música, de nuestra universidad. Este es también un ejemplo de cómo los resultados del estudio se presentan al público para su interpretación y comienzan a despertar interés. Este recurso, escrito para ampliar el repertorio pianístico de la música turca y apoyar la transmisión de la música turca, hace hincapié en que los pianistas deben familiarizarse con la institución, las características del lenguaje musical y las técnicas de escritura cuando se preparan para interpretar la obra.

Este estudio es esencial porque los arreglos realizados al transferir la música turca al instrumento del piano pueden aplicarse a otras obras, servir de ejemplo para futuros estudios y contribuir a los repertorios de intérpretes y educadores de piano.

结构化摘要：

音乐因其深厚的历史底蕴及在世界文化遗产中的重要地位，在土耳其文化中占据着显著位置，已成为个人与社会生活中不可或缺的元素。土耳其音乐历经不同文明的影响，却始终守护着其核心价值。在土耳其社会中，音乐是承载社会认同、文化传承与历史记忆的重要载体。

全球化进程的加速使土耳其音乐的变革成为必然。然而，这种变革进程使得传统音乐流派的保护更为关键。在基础教育和中等教育音乐课程修订中纳入更多民族音乐成果，被视为我国基础教育政策的重要组成部分。

本研究旨在为四手联弹钢琴曲目库增补7首土耳其音乐作品，使钢琴演奏者不仅能演绎西方音乐的四手联弹曲目，更能呈现基于土耳其音乐改编的合奏作品。改编后的土耳其音乐作品不仅适用于音乐教育，亦可用于音乐会演出。通过扩大研究影响范围，本研究同时为民族音乐传承提供支持，并助力我国所有课程修订工作中所包含的民族文化艺术成果。

在土耳其文化中，音乐历来是社会归属感、文化记忆、社会凝聚力及个人发展不可或缺的基石。融合传统与现代结构的土耳其音乐，持续承载着连接过去与未来的桥梁功能，作为社会认同的载体保持着重要地位。

基于上述背景，拓展钢琴曲目库对在西方音乐领域传承土耳其音乐文化至关重要。研究既创作专为钢琴谱写的土耳其音乐作品，也对现有作品进行钢琴改编。钢琴在西方音乐中的地位不应被理解为仅限于该领域的曲目。此外，通过运用符合其体裁与结构的作品或改编曲，亦可开展土耳其音乐钢琴演奏研究。

本研究旨在通过为四手联弹曲目库增补七首土耳其音乐作品，使钢琴演奏者不仅能演绎西方音乐的四手联弹曲目，更能演奏改编自土耳其音乐的合奏作品。改编后的土耳其音乐作品不仅适用于音乐教育，亦可用于音乐会演出。通过扩大研究影响范围，本研究将促进民族音乐传承，同时支持国家文化艺术成就——这些成果正纳入我国所有课程体系的修订工作中。

研究采用定性研究方法。在研究设计方面，除描述性研究外还采用了内容分析法。本研究通过特定体系对作品进行分析与创作，重点针对形式、结构及演奏技法，对二十世纪复调和声手法展开分析。研究中演绎的七大区域民间歌曲，主要依据可移植至钢琴的调式体系进行筛选。经改编为四手联弹的曲目均选自土耳其七大区域且广为人知：中央安纳托利亚地区的《骑马游戏曲》、东南部安纳托利亚地区的《咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻咻� 《草地漫步》（地中海地区）、《我深爱着你》（黑海地区）、《玫瑰花边缀满我的手镯》（马尔马拉地区）。在遴选这些代表我国各地区的乐曲时，旋律结构是重要考量因素。

在编排七首土耳其音乐作品时，特别注重体现各地区调式特征。作品主旋律在聚会中被传唱，并偶尔流传至其他聚会场合，由此形成主旋律的多样变体。编曲规范还包含细微处理与指法技巧指导。编曲过程中征询了教育家兼作曲家阿法克·贾费罗娃副教授的意见，使研究获得专家支持。在选定七首土耳其音乐作品的改编中，以作品的和弦音作为调性基准。通过运用不同节奏模式进行改编。改编过程中，钢琴演奏中可见复调技法中的模仿、低音持续音、紧缩技法，以及20-21世纪钢琴创作中运用的节奏敲击等声音技法。土耳其音乐复调中广泛运用的四度与五度音程，构成了改编作品和声体系的核心。

土耳其音乐通过口传、文传、听传及教育传授等多元渠道代代相传，每种传承方式都为土耳其音乐的延续、保存与传播提供了独特可能。本研究中，为四架钢琴改编的土耳其音乐作品将通过教育场馆与音乐厅的演出，推动土耳其音乐在听觉领域的传播。

研究选取土耳其七大区域的钢琴四手联弹作品作为范例，以七首独立演奏乐曲组成的专辑形式呈现（附录1）。每首作品代表土耳其特定地区，并收录广受大众喜爱的曲目。

本研究的核心目标是向更广泛的受众推介四手联弹的土耳其音乐改编作品，并将其纳入教育曲目体系。四手联弹在教学与艺术层面均具有重要意义，这种演奏形式不仅有助于培养学生的技术与音乐素养，更能强化其音乐协作与沟通能力。此外，这七首土耳其音乐作品亦可用于音乐会演出。事实上，伊兹德尔地区的《Al Alması》改编曲已由其作曲者于2025年3月6日在本校美术学院音乐系音乐厅举办的“妇女节特别音乐会”中成功演绎。这亦是本研究成果通过公开演出获得关注的实例。本资源旨在拓展土耳其音乐钢琴曲目库并促进其传承，强调钢琴演奏者需在准备演奏时熟悉该机构、音乐语言特征及记谱技法。

本研究具有重要意义，因其将土耳其音乐移植至钢琴的改编手法可推广至其他作品，为未来研究提供范例，并能丰富演奏者与钢琴教育者的曲目库。

Структурированное резюме:

Музыка, занимающая важное место в турецкой культуре благодаря своей исторической глубине и значимости в мировом культурном наследии, стала неотъемлемым элементом как индивидуальной, так и общественной жизни. Турецкая музыка на протяжении всей истории находилась под влиянием различных цивилизаций, но ей удалось сохранить свои основные ценности. В турецком обществе музыка является незаменимым носителем социальной идентичности, культурной передачи и исторической памяти.

Ускорение процессов глобализации сделало эту перемену в турецкой музыке неизбежной. Однако этот процесс изменений сделал сохранение традиционных музыкальных жанров еще более важным. Включение большего количества национальных музыкальных достижений в пересмотр программ базового и среднего образования в области музыки считается одной из основных образовательных политик нашей страны.

Цель данного исследования — добавить 7 турецких музыкальных произведений в репертуар для фортепиано в четыре руки, что позволит пианистам исполнять не только произведения западной музыки для фортепиано в четыре руки, но и ансамблевые произведения, аранжированные на основе турецкой музыки. Аранжированные турецкие музыкальные произведения подходят не только для музыкального образования, но и для концертных выступлений. Таким образом, благодаря расширению влияния исследования будет также оказана поддержка в передаче национальной музыки. Исследование также поддерживает национальные культурные и художественные достижения, включенные в усилия по пересмотру всех учебных программ в нашей стране.

В турецкой культуре музыка на протяжении всей истории была фундаментальным элементом социальной принадлежности, культурной памяти, социального единства и личностного развития. Турецкая музыка, сочетающая в себе традиционные и современные структуры, продолжает соединять прошлое и будущее, сохраняя свое значение как носитель социальной идентичности.

Учитывая все эти обстоятельства, расширение репертуара фортепианной музыки становится необходимым для передачи турецкой музыкальной культуры в области западной музыки. В то время как турецкие музыкальные произведения сочиняются для фортепианного репертуара, аранжировки для фортепиано также создаются на основе существующих произведений. Место фортепиано в западной музыке не следует понимать как ограниченное репертуаром в этой области. Кроме того, можно проводить исследования по исполнению турецкой музыки на этом инструменте, используя произведения или аранжировки в рамках его жанра и структуры.

Цель данного исследования — дать пианистам возможность исполнять не только фортепианные пьесы для четырех рук из западной музыки, но и ансамблевые произведения, аранжированные для турецкой музыки, путем добавления семи турецких музыкальных произведений в репертуар для фортепиано в четыре руки. Аранжированные турецкие музыкальные произведения подходят не только для музыкального образования, но и для концертных выступлений. Таким образом, расширяя влияние исследования, оно будет способствовать передаче национальной музыки. Исследование также поддерживает национальные культурные и художественные достижения, которые включены в работу по пересмотру всех учебных программ в нашей стране.

В исследовании был использован качественный метод исследования. Что касается дизайна исследования, то были применены не только описательные исследования, но и контент-анализ. Работа, проанализированная и проведенная в рамках исследования, была создана с использованием специальной системы. Анализ был проведен с учетом гармонических подходов XX века и полифонических подходов, с акцентом на форму, композицию и технику исполнения. Народные песни из семи регионов нашей страны, которые были исполнены в рамках исследования, были выбраны в первую очередь на основе ладов, которые можно было перенести на фортепиано. Произведения, аранжированные для фортепиано в четыре руки, представляют собой следующие широко известные среди публики композиции, отобранные из семи регионов Турции: Cirit Havası (Центральная Анатолия), Hış Hışı Hançer (Юго-Восточная Анатолия), Iğdır’ın Al Alması (Восточная Анатолия), Karahisar Kalesi (Эгейский регион), Çayır Çimen Geze Geze (регион Средиземного моря), Ben Seni Sevdiğimi (регион Черного моря) и Çemberimde Gül Oya (регион Мармара). При выборе этих произведений, представляющих каждый регион нашей страны, учитывалась мелодическая структура. При выборе этих произведений, представляющих каждый регион нашей страны, учитывалась мелодическая структура.

Было уделено особое внимание тому, чтобы семь аранжировок турецкой музыки из семи регионов отражали особенности соответствующих ладов. Основные мелодии произведений были объявлены на вечеринке и иногда передавались другим участникам. Таким образом, были озвучены различные варианты основной мелодии. В правилах также указаны нюансы и приемы игры пальцами, которые помогают артистам. При аранжировке турецкой музыки были учтены мнения педагога и композитора, доцента Афак Каферовой. Таким образом, исследование было подкреплено экспертным мнением. При аранжировке 7 турецких музыкальных произведений, выбранных для исследования, аккордовые тоны произведений воспринимались как ключевые тоны. Аранжировки были сделаны с использованием различных ритмических паттернов. В аранжировках турецких музыкальных произведений в фортепианном исполнении наблюдаются такие приемы, как имитация, бассо остинато и стретто, которые относятся к полифоническим методам, а также ритмическое отбивание, которое относится к звуковым приемам, используемым в фортепианной композиции XX-XXI веков. Четвертый и пятый интервалы, широко используемые в полифонии турецкой музыки, лежат в основе гармонизации аранжировок.

Турецкая музыка передается из поколения в поколение через различные каналы, включая устные, письменные, аудиовизуальные и образовательные средства. Каждый метод предлагает различные возможности для выживания, сохранения и распространения турецкой музыки. В рамках данного исследования аранжировки турецкой музыки для четырех фортепиано будут способствовать распространению турецкой музыки в аудио сфере посредством исполнения, так как они будут звучать как в учебных заведениях, так и в концертных залах.

В рамках исследования в качестве примеров были выбраны произведения, аранжированные для фортепиано в четыре руки из 7 регионов Турции. Произведения представлены в виде альбома, состоящего из семи отдельных пьес (Приложение 1). Каждая пьеса представляет определенный регион Турции и включает в себя произведения, популярные среди публики.

Основная цель данного исследования — представить аранжировки турецкой музыки для четырех рук на одном фортепиано более широкой аудитории и включить их в образовательный репертуар. Игра на фортепиано в четыре руки имеет большое значение как с педагогической, так и с художественной точки зрения, что делает этот формат исполнения не только полезным для развития технических и музыкальных навыков студентов, но и для укрепления их способностей в области музыкального сотрудничества и коммуникации. Кроме того, семь украденных турецких музыкальных произведений можно также исполнять на концертах. Так, аранжировка «Al Alması» из Игдыра была исполнена композиторами этого произведения 6 марта 2025 года во время «Специального концерта ко Дню женщин» в концертном зале факультета изящных искусств, кафедры музыки нашего университета. Это также пример того, как результаты исследования были представлены публике для исполнения и начали вызывать интерес. Этот ресурс, написанный с целью расширения репертуара турецкой музыки для фортепиано и поддержки передачи турецкой музыки, подчеркивает, что пианисты должны ознакомиться с институтом, особенностями музыкального языка и техниками письма при подготовке к исполнению произведения.

Это исследование имеет большое значение, поскольку аранжировки, сделанные путем переноса турецкой музыки на фортепиано, могут быть применены к другим произведениям, служить примером для будущих исследований и пополнить репертуар исполнителей и преподавателей фортепиано.

संरचित सार:

तुर्की संस्कृति में संगीत, अपनी ऐतिहासिक गहराई तथा विश्व सांस्कृतिक विरासत में महत्त्वपूर्ण स्थान के कारण, व्यक्तिगत और सामाजिक जीवन का एक अनिवार्य तत्व बन चुका है। तुर्की संगीत इतिहास भर विभिन्न सभ्यताओं से प्रभावित हुआ है, किन्तु उसने अपने मूल मूल्य सुरक्षित रखने में सफलता प्राप्त की है। तुर्की समाज में संगीत सामाजिक पहचान, सांस्कृतिक संचरण तथा ऐतिहासिक स्मृति का एक अनिवार्य वाहक है।

वैश्वीकरण प्रक्रियाओं के तीव्र होने के साथ तुर्की संगीत में परिवर्तन अपरिहार्य हो गया है। तथापि, इस परिवर्तनशील प्रक्रिया ने पारंपरिक संगीत विधाओं के संरक्षण को और अधिक महत्त्वपूर्ण बना दिया है। बुनियादी तथा माध्यमिक शिक्षा के संगीत पाठ्यक्रमों में राष्ट्रीय संगीत उपलब्धियों को अधिक व्यापक रूप से शामिल करना देश की मूलभूत शैक्षिक नीतियों में से एक माना जाता है।

इस अध्ययन का उद्देश्य चार-हाथ पियानो रेपर्टॉयर में सात तुर्की संगीत रचनाओं को सम्मिलित करना है, ताकि पियानो वादक केवल पश्चिमी संगीत की चार-हाथ रचनाओं का ही नहीं, बल्कि तुर्की संगीत पर आधारित सामूहिक रचनाओं का भी प्रदर्शन कर सकें। व्यवस्थित की गई तुर्की संगीत रचनाएँ न केवल शैक्षिक संगीत के लिए उपयुक्त हैं, बल्कि संगीत समारोहों में प्रस्तुति के लिए भी उपयुक्त हैं। इस प्रकार, अध्ययन के प्रभाव क्षेत्र का विस्तार करते हुए राष्ट्रीय संगीत के प्रसारण को भी समर्थन प्रदान किया जाएगा। यह अध्ययन देश में सभी पाठ्यक्रमों के पुनरीक्षण प्रयासों में सम्मिलित राष्ट्रीय संस्कृति और कला उपलब्धियों का भी समर्थन करता है।

तुर्की संस्कृति में संगीत इतिहास के दौरान सामाजिक संबद्धता, सांस्कृतिक स्मृति, सामाजिक एकता और व्यक्तिगत विकास का एक मूलभूत तत्व रहा है। पारंपरिक और आधुनिक संरचनाओं के सम्मिश्रण के साथ तुर्की संगीत अतीत और भविष्य के बीच एक सेतु के रूप में कार्य करता है और सामाजिक पहचान के वाहक के रूप में अपनी महत्ता बनाए रखता है।

इन सभी परिस्थितियों को ध्यान में रखते हुए, पश्चिमी संगीत के क्षेत्र में तुर्की संगीत संस्कृति के प्रसार के लिए पियानो संगीत रेपर्टॉयर का विस्तार आवश्यक हो जाता है। पियानो रेपर्टॉयर के लिए तुर्की संगीत रचनाएँ तैयार किए जाने के साथ-साथ मौजूदा कृतियों के पियानो व्यवस्थापन भी किए जाते हैं। पश्चिमी संगीत में पियानो का स्थान यह नहीं दर्शाता कि वह केवल उसी क्षेत्र के रेपर्टॉयर तक सीमित है। इसके अतिरिक्त, इस वाद्य पर तुर्की संगीत की प्रस्तुति हेतु उसकी शैली और संरचना के अनुरूप कृतियों या व्यवस्थापनों के माध्यम से अध्ययन करना संभव है।

इस अध्ययन का उद्देश्य चार-हाथ पियानो रेपर्टॉयर में सात तुर्की संगीत रचनाओं को जोड़कर पियानो वादकों को पश्चिमी संगीत की चार-हाथ रचनाओं के साथ-साथ तुर्की संगीत के लिए व्यवस्थित सामूहिक कृतियों को भी प्रस्तुत करने में सक्षम बनाना है। व्यवस्थित तुर्की संगीत रचनाएँ न केवल शैक्षिक बल्कि संगीत समारोहों में प्रस्तुति के लिए भी उपयुक्त हैं। इस प्रकार, अध्ययन के व्यापक प्रभाव को बढ़ाकर राष्ट्रीय संगीत के संप्रेषण में योगदान दिया जाएगा। अध्ययन राष्ट्रीय सांस्कृतिक और कलात्मक उपलब्धियों का भी समर्थन करता है, जिन्हें देश भर में पाठ्यक्रम संशोधन प्रयासों में शामिल किया जा रहा है।

अध्ययन में गुणात्मक अनुसंधान पद्धति का प्रयोग किया गया। अनुसंधान रूपरेखा के अंतर्गत वर्णनात्मक अध्ययन के साथ-साथ विषयवस्तु विश्लेषण (content analysis) भी लागू किया गया। अध्ययन में विश्लेषित एवं निर्मित कार्य एक विशिष्ट प्रणाली के आधार पर तैयार किया गया। 20वीं शताब्दी तथा बहुस्वरात्मक हार्मोनिक दृष्टिकोणों के आधार पर रूप, संरचना और प्रस्तुति तकनीकों का विश्लेषण किया गया। अध्ययन के अंतर्गत प्रस्तुत लोकगीतों का चयन देश के सात भौगोलिक क्षेत्रों से किया गया और उन्हें मुख्यतः उन स्वरों (modes) के आधार पर चुना गया जिन्हें पियानो पर स्थानांतरित किया जा सके। चार-हाथ पियानो के लिए व्यवस्थित रचनाएँ निम्नलिखित हैं: “Cirit Havası” (मध्य अनातोलिया क्षेत्र), “Hış Hışı Hançer” (दक्षिण-पूर्वी अनातोलिया क्षेत्र), “Iğdır’ın Al Alması” (पूर्वी अनातोलिया क्षेत्र), “Karahisar Kalesi” (एजियन क्षेत्र), “Çayır Çimen Geze Geze” (भूमध्यसागरीय क्षेत्र), “Ben Seni Sevdiğimi” (काला सागर क्षेत्र), तथा “Çemberimde Gül Oya” (मरमरा क्षेत्र)। देश के प्रत्येक क्षेत्र का प्रतिनिधित्व करने वाली इन रचनाओं के चयन में उनके मधुरात्मक ढाँचे (melodic structure) को विशेष रूप से ध्यान में रखा गया।

सातों क्षेत्रों से चुनी गई तुर्की संगीत व्यवस्थाओं में संबंधित स्वरों की विशेषताओं को प्रतिबिंबित करने का विशेष ध्यान रखा गया। कृतियों की मुख्य धुनों को विभिन्न पार्टियों में प्रस्तुत किया गया तथा कभी-कभी अन्य भागों में स्थानांतरित किया गया, जिससे मुख्य धुन के विविध रूप सुनने योग्य बने। व्यवस्थाओं में कलाकारों के मार्गदर्शन हेतु स्वर-भेद (nuances) और उँगली तकनीकों का भी उल्लेख किया गया। तुर्की संगीत के व्यवस्थापन के दौरान शिक्षिका और संगीतकार एसोसिएट प्रोफेसर अफाक काफेरोवा के विचारों से परामर्श किया गया, जिससे अध्ययन विशेषज्ञ मत द्वारा समर्थित हुआ। अनुसंधान हेतु चयनित सात तुर्की संगीत रचनाओं के व्यवस्थापन में उनके कॉर्ड स्वरों को मुख्य स्वर के रूप में ग्रहण किया गया और विभिन्न लयात्मक प्रतिरूपों का उपयोग किया गया। इन व्यवस्थाओं में बहुस्वरात्मक विधियों जैसे imitation, basso ostinato और stretto, तथा 20वीं–21वीं शताब्दी की पियानो रचना में प्रयुक्त ध्वनि तकनीकों में से rhythm tapping जैसी तकनीकों का उपयोग देखा गया। तुर्की संगीत की बहुस्वरात्मकता में व्यापक रूप से प्रयुक्त चौथे और पाँचवें अंतराल (intervals) इन व्यवस्थाओं के हार्मोनिक निर्माण के केंद्र में हैं।

तुर्की संगीत मौखिक, लिखित, श्रव्य तथा शैक्षिक माध्यमों सहित विभिन्न चैनलों के माध्यम से पीढ़ी दर पीढ़ी संप्रेषित होता है। प्रत्येक विधि तुर्की संगीत के संरक्षण, जीवित रहने और प्रसार के लिए भिन्न-भिन्न संभावनाएँ प्रदान करती है। इस अध्ययन के अंतर्गत चार-हाथ पियानो के लिए तैयार की गई व्यवस्थाएँ शैक्षिक तथा संगीत कार्यक्रम स्थलों में प्रस्तुत किए जाने के कारण श्रव्य क्षेत्र में तुर्की संगीत के प्रसार में योगदान देंगी।

अध्ययन के दायरे में तुर्की के सात क्षेत्रों से चयनित चार-हाथ पियानो व्यवस्थाओं को उदाहरण के रूप में शामिल किया गया। इन कृतियों को सात पृथक रचनाओं वाले एक एल्बम (परिशिष्ट 1) के रूप में प्रस्तुत किया गया है। प्रत्येक रचना तुर्की के एक विशिष्ट क्षेत्र का प्रतिनिधित्व करती है और जनता के बीच लोकप्रिय कृतियों को सम्मिलित करती है।

इस अध्ययन का मुख्य उद्देश्य एक ही पियानो पर चार-हाथ तुर्की संगीत व्यवस्थाओं को व्यापक श्रोता-वर्ग से परिचित कराना तथा उन्हें शैक्षिक रेपर्टॉयर में सम्मिलित करना है। चार-हाथ पियानो वादन का शैक्षणिक और कलात्मक दोनों दृष्टियों से विशेष महत्त्व है, क्योंकि यह न केवल छात्रों की तकनीकी और संगीतात्मक क्षमताओं के विकास में सहायक है, बल्कि संगीतात्मक सहयोग और संचार कौशल को भी सुदृढ़ करता है। इसके अतिरिक्त, व्यवस्थित सात तुर्की संगीत रचनाएँ संगीत समारोहों में भी प्रस्तुत की जा सकती हैं। उदाहरणस्वरूप, Iğdır की “Al Alması” व्यवस्था को 6 मार्च 2025 को हमारे विश्वविद्यालय के ललित कला संकाय, संगीत विभाग के कॉन्सर्ट हॉल में आयोजित “महिला दिवस विशेष संगीत कार्यक्रम” में स्वयं रचनाकारों द्वारा प्रस्तुत किया गया। यह अध्ययन के निष्कर्षों के सार्वजनिक प्रदर्शन तथा उनके प्रति बढ़ती रुचि का एक उदाहरण है। तुर्की संगीत पियानो रेपर्टॉयर के विस्तार तथा उसके सांस्कृतिक संप्रेषण को समर्थन देने हेतु तैयार इस संसाधन में यह विशेष रूप से रेखांकित किया गया है कि पियानोवादकों को कृति के प्रदर्शन से पहले उसके संगीतात्मक भाषा और लेखन तकनीकों की विशेषताओं से परिचित होना चाहिए।

यह अध्ययन इसलिए महत्त्वपूर्ण है क्योंकि पियानो वाद्य पर तुर्की संगीत के स्थानांतरण द्वारा तैयार की गई व्यवस्थाएँ अन्य कृतियों पर भी लागू की जा सकती हैं, भविष्य के अध्ययनों के लिए उदाहरण प्रस्तुत कर सकती हैं तथा कलाकारों और पियानो शिक्षकों के रेपर्टॉयर में योगदान दे सकती हैं।