2026-04-22T14:00:06.205Z https://turkishstudies.net/OAI

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/1 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Küreselleşmenin Yerel Kültürler Bağlamında İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining Globalization in the Context of Local Cultures ]]> <![CDATA[Nuri MEHMETBEYOĞLU]]> <![CDATA[Küreselleşme, yerel kültür, kültürel kimlik, glokalizasyon, kültürel melezleşme]]> <![CDATA[Globalization, local culture, cultural identity, glocalization, cultural hybridization]]> <![CDATA[Bu çalışma, küreselleşme sürecinin yerel kültürler üzerindeki etkilerini kültürel sosyoloji perspektifiyle ele almaktadır. Küreselleşme yalnızca ekonomik ve teknolojik alanlarda değişim yaratmakla kalmayıp, toplumsal yaşam biçimlerini, değer sistemlerini ve bireylerin kimlik algılarını da dönüştüren çok katmanlı bir olgudur. Yerel kültürler, tarihsel birikimleri ve toplumsal kimlikleriyle, küresel etkileşimler karşısında hem dönüşüm geçirir hem de direnç gösterir. Bu makalede, kültürel küreselleşmenin etkileri “kültürel homojenleşme”, “kültürel melezleşme” ve “glokalizasyon” kavramları çerçevesinde tartışılmıştır. Çalışmanın amacı, küresel kültürel akışların yerel kimlikler üzerindeki etkilerini analiz etmek ve yerel kültürlerin bu etkileşim karşısında geliştirdiği uyum ve direnç stratejilerini ortaya koymaktır. Araştırmada nitel bir yaklaşım benimsenmiş ve kültürel küreselleşme literatüründeki temel teoriler (Robertson, Tomlinson, Pieterse, Giddens, Ritzer) doğrultusunda kavramsal bir inceleme yapılmıştır. Türkiye örneği üzerinden medya, eğitim, dil ve tüketim kültürü bağlamında yerel kimliklerin nasıl yeniden üretildiği de değerlendirilmiştir. Bulgular, küreselleşmenin yalnızca kültürel homojenleşmeye yol açmadığını, aynı zamanda yerel özgünlüklerin yeni biçimlerde ortaya çıkmasına da imkân tanıdığını göstermektedir. Yerel kültürler, küresel etkilere karşı pasif alıcılar olarak kalmayıp, melezleşme süreçleri aracılığıyla aktif üreticiler konumundadır. Dijitalleşme ve sosyal medya, yerel kimliklerin görünürlüğünü artıran ve üretim süreçlerini çeşitlendiren yeni alanlar sunmaktadır. Sonuç olarak, küreselleşme çağında kültürel çeşitliliğin sürdürülebilmesi, yerel kültürlerin küresel ağlar içinde özgün biçimde var olabilmesi ile mümkün olmaktadır. Bu bağlamda eğitim, medya politikaları ve kültürel miras bilinci, kültürel sürdürülebilirliğin temel unsurları olarak önem kazanmaktadır.  ]]> <![CDATA[This study examines the impacts of the globalization process on local cultures from a cultural sociology perspective. Globalization is a multilayered phenomenon that not only creates change in economic and technological fields but also transforms social lifestyles, value systems, and individuals' sense of identity. Local cultures, with their historical backgrounds and social identities, both transform and resist global interactions. This article discusses the effects of cultural globalization within the framework of the concepts of "cultural homogenization," "cultural hybridization," and "glocalization." The aim of the study is to analyze the effects of global cultural flows on local identities and to reveal the adaptation and resistance strategies developed by local cultures in the face of these interactions. A qualitative approach was adopted in the research, and a conceptual analysis was conducted in line with the fundamental theories in the cultural globalization literature (Robertson, Tomlinson, Pieterse, Giddens, Ritzer). Using the example of Turkey, we also evaluate how local identities are reproduced within the context of media, education, language, and consumer culture. The findings demonstrate that globalization not only leads to cultural homogenization but also allows local uniqueness to emerge in new forms. Local cultures are not passive recipients of global influences but rather active producers through hybridization processes. Digitalization and social media offer new avenues that increase the visibility of local identities and diversify production processes. In conclusion, sustaining cultural diversity in the age of globalization is possible only through the unique existence of local cultures within global networks. In this context, education, media policies, and cultural heritage awareness are gaining importance as fundamental elements of cultural sustainability.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=89697 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1423-1456]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/2 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Animasyon Sanatı ve Folklor İlişkisi ]]> <![CDATA[The Relationship between Animation and Folklore]]> <![CDATA[Reyhan Gökben SALUK]]> <![CDATA[Folklor, Animasyon Sanatı, Kültür, Disiplinlerarasılık, Dijitalleşme ]]> <![CDATA[Folklore, Animation Art, Culture, Interdisciplinarity, Digitalization]]> <![CDATA[Çağımızın en popüler görsel sanatlarından biri olan animasyonun geniş kitlelerin dünya görüşünü şekillendirmede oldukça etkili bir araç olduğu bilinmektedir. Araştırmacılar animasyon sanatının; psikoloji eğitim, sosyoloji ve etnoloji gibi çeşitli alanlarda sınırsız çalışma olanakları sağladığı ve bu vesileyle çok kullanışlı bir unsur olduğu ortak paydasında buluşmaktadır. Geleneksel metinler aracılığıyla kültürel aidiyet ve kuşaklar arası bağ kurma vasıtalarından biri olarak animasyon sanatının; ulusal kimlik inşasına ve toplumsal aidiyet bilincine ne gibi katkılarda bulunduğu meselesi disiplinlerarası bir tartışma konusudur. Bu minvalde, sözlü edebiyat kaynaklı animasyon film örneklerinin kültürel unsurları yeni nesillere aktarmada takip ettikleri yol, yordam ve ürün çıktıları toplumsal yönelimleri tespit etme noktasında değerlidir. Makalede öncelikle; ulusal kimliğin oluşum sürecinde animasyon sanatı ve kültür ilişkisi disiplinlerarası bağlamda yorumlanmıştır. Görsel imgelemeye dayalı öğretim etkinliklerinin popülerleştiği çağımızda manevi mirasın korunmasında ve kültürler arası ilişkiler bağlamında animasyon sanatının nüfuz alanı kimi örneklerle bu çalışmada ortaya konulmuştur. Makalenin ikinci bölümünde; folklorun süreklilik ve süreksizlik ilkeleri ile kültürel aktarımın çağdaş teknolojiyle nasıl yeniden şekillendiği konusu ele alınmıştır. Popüler kültür sahasında teknoloji tabanlı gelişen bu çok yönlü dijital kültür aktarımı başta iletişim kuramları olmak üzere pek çok sahada yeni perspektifler açma keyfiyetindedir. Bu araştırma; animasyon sanatının millî kimliğin ve toplumsal bilincin teşekkülüne disiplinler arası katkılarını merak eden alan uzmanları açısından önemli bir paradigma sunmaktadır.]]> <![CDATA[It is well known that animation, one of the most popular visual arts of our time, is a highly effective medium in shaping the worldview of broad audiences. Researchers concur that the art of animation offers unlimited opportunities for study in various fields such as psychology, education, sociology, and ethnology, and therefore it is considered to be an extremely practical tool. As one of the means of establishing cultural identity and intergenerational connection through traditional narratives, animation art has become a subject of interdisciplinary debate regarding its contributions to the construction of national identity and the consciousness of social belonging. In this regard, the methods, approaches, and outputs of animation films inspired by oral literature are valuable in determining social orientations, particularly in how they transmit cultural elements to younger generations. In the first part of the article, the relationship between animation art and culture in the process of national identity formation is interpreted in an interdisciplinary context. In our age, where teaching practices based on visual imagination have become increasingly popular, the influences of animation art in preserving spiritual heritage and within the framework of intercultural relations is demonstrated through specific examples. In the second part of the article, the principles of continuity and discontinuity in folklore and the ways in which cultural transmission is reshaped through contemporary technology are discussed. This multidimensional digital cultural transmission, evolving through technology within the sphere of popular culture, has the potential to open new perspectives in many fields, particularly in communication theories. This study presents an important paradigm for experts interested in the interdisciplinarity contributions of animation art to the formation of national identity and social consciousness.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88856 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1549-1593]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/3 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mersin’de Gündelik Hayat ve Kültürel Bellek: Sözlü Tarih Anlatıları Bağlamında Bir Analiz]]> <![CDATA[Everyday Life and Cultural Memory in Mersin: An Analysis Based on Oral History Narratives]]> <![CDATA[Songül ULUTAŞ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Mersin, sözlü tarih, bellek, kültürel süreklilik ve kesinti, gündelik hayat.]]> <![CDATA[Mersin, oral history, memory, cultural continuity and discontinuity, daily life.]]> <![CDATA[“Annales Ekolü” tarih yazımında salt siyasi aktörlerin dışındaki unsurları tarihin aktörleri hâline getirerek, insan faaliyetlerini odağına alan farklı bir tarih anlayışı benimsemiştir. Fransız sosyolog ve felsefeci Henri Lefebvre, Annales ekolünün tarihçilikteki bu yaklaşımına gündelik hayatı da ekleyerek modern dünyanın tüm çatışmalarının yaşandığı yeni bir alan yaratmıştır. Bu bakış açısı özellikle kent yaşamının ve toplumsal ilişkilerin üretimi ve dönüşümü çerçevesinde yerel tarih yazımına yeni bir soluk getirmiştir. Bu perspektifle yapılmış olan çalışmamızda, tarihe tanıklık eden insanın ve onun gündelik hayatının tarihsel gelişim sürecinde oynadığı rolü tespit ederken Mersin özelinde bir yerel tarih yazım örneği ortaya koyabilmek hedeflenmiştir. Bu amacı gerçekleştirebilmek için Mersin tarihinin çeşitli süreçlerine tanıklık eden ve hikâyelerini bizlerle paylaşan isimlerin anlatılarından faydalanarak, farklı kültürlerin bir kentin tarihinde nasıl izler bıraktığını değerlendirmeye ve anlamlandırmaya çalıştık. Arşiv kaynaklarından ve araştırma/inceleme eserlerden faydalanılarak Mersin’in sosyokültürel tarihine ilişkin çok sayıda çalışma yapılmıştır ve yapılmaya devam etmektedir. Araştırma problemimiz “Tarihin içinde yaşayan insanların belleğindeki Mersin nasıldı?” sorusuna cevap aramaktır. Bu çalışmada amacımız tarihin içinde yaşayan insanların yani “kullanıcıların” ortak belleğinden faydalanarak Mersin’e ilişkin veriler elde etmektir. Araştırmamız boyunca kullanılan temel veri toplama tekniği sözlü tarih yöntemi iken; elde edilen veriler nitel araştırma yöntemlerinden mülakat tekniği ile değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda Mersin’de yaşamış ve yaşamaya devam eden beş ailenin üyeleri ile görüşme yapılmıştır. Görüşme yapılan isimlerin Mersin’de yaşama serüvenleri, kentin tarihsel gelişimi ve gündelik hayatı ile ilgili verdikleri bilgiler çalışmaya yön vermiştir. Resmi tarih belgelerinin dışında yerelin içinden seçilen insanların yaşanmışlıklarında ve belleğinde Mersin tarihine ilişkin kültürel süreklilik ve kesintilere ilişkin bilgiler tespit edilmiştir. Bu tür verilerden kentin tarihsel gelişimine ilişkin tespit edilen izler, zaman ve mekânın dönüşümünü anlamak adına kullanıcıların aktardıklarının bir kaynak olarak kullanılabileceğini de göstermektedir. Böylece tanıkların belleğinden Mersin’e bakarak tarihsel süreç içinde ne gibi kültürel süreklilik ve kesintilerin yaşandığı tespit edilebilmiştir. Mersin genç, dinamik ve kozmopolit bir yapıya sahip kentlerimiz arasında yer almaktadır. Bu yapısı itibariyle farklı kültürleri bünyesinde barındıran bir sentezin ürünüdür. Farklı kültürlerden seçilen ailelerin aktardıkları bilgiler bu sentezi doğrular niteliktedir. Tüm bu sentez ürünler geçmişten günümüze somut olmayan miras olarak aktarılmış ve aktarılmaya devam etmektedir. Bu sentezin içinde Türklerin Yörük kültüründen, Müslüman ve Hıristiyan inancına mensup Arapların kültürüne, şehirli gelenekten köylü geleneklere pek çok farklı unsur yer almaktadır. Bu çalışma kapsamında bize kaynaklık eden hikâyelerde geçmişten günümüze farklı unsurların Mersin yerelinde nasıl bir sentez oluşturduğuna vurgu yapılırken, birlikte yaşama kültürünün ortak belleği oluşturmadaki gücüne de değinilmiştir. Böylece Osmanlı İmparatorluğunun kozmopolit yapısının etkilerini Cumhuriyet Döneminde bir kültürel miras olarak görmek mümkündür.]]> <![CDATA[ <table width="100%" cellspacing="0" cellpadding="0"> <tbody> <tr> <td> <div> <div style="mso-element: para-border-div; border: none; border-top: solid windowtext 1.0pt; mso-border-top-alt: solid windowtext .5pt; padding: 0cm 0cm 0cm 0cm;"> * Mersin Üniversitesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, Tarih Bölümü, <a href="mailto:snglulutas@gmail.com">snglulutas@gmail.com</a>, Mersin/Türkiye, ORCID NO: 0000-0002-7605-9151. </div> </div> </td> </tr> </tbody> </table>  The ‘Annales School’ adopted a different historical approach, focusing on human activities and incorporating elements beyond purely political actors as agents within history. The French sociologist and philosopher Henri Lefebvre expanded the historiographical approach of the Annales School to include everyday life, creating a new field where all the conflicts of the modern world are experienced. This perspective has brought a new dimension to local historiography, especially within the framework of the production and transformation of urban life and social relations. This study, conducted from this perspective, aims to identify the role of individuals who witness history and their daily lives in the historical development process, and to put forward an example of local historiography in Mersin. In order to achieve this goal, we aimed to analyze and interpret how different cultures leave their mark on the history of a city by utilizing the narratives of valued individuals who witnessed various periods in Mersin's history and shared their stories with us. Numerous studies on the socio-cultural history of Mersin have been conducted and continue to be conducted using archival sources and research studies. Our research problem is to seek an answer to the question, ‘What was Mersin like in the memory of individuals immersed in history?’. Our aim in this study is to obtain data on Mersin by utilizing the collective memory of individuals immersed in history, or ‘participants’. While the primary data collection method used throughout our research was oral history, qualitative analysis was applied to the gathered data. To this end, oral history interviews were conducted with valuable members of five families who have lived and continue to live in Mersin. The information provided by the interviewees about their journey of living in Mersin, the historical development of the city, and their daily lives guided our study. Apart from official historical documents, information on cultural continuity and interruptions in the history of Mersin has been identified in the experiences and memories of locally selected individuals. The traces identified from such data regarding the historical development of the city also show that the accounts of participants can be used as a source to understand the transformation of time and space. Thus, by looking at Mersin through the memories of witnesses, it was possible to determine what kinds of cultural continuity and interruptions were experienced in the historical process. Mersin is one of our cities with a young, dynamic, and cosmopolitan structure. In terms of this structure, it is the product of a synthesis that incorporates different cultures. The information conveyed by families selected from different cultures confirms this synthesis. All these synthesized products have been transferred from the past to the present as intangible heritage and continue to be transferred. Within this synthesis, there are many different elements, from Yoruk culture to Arab culture (Muslim Arab-Christian Arab), and from urban traditions to peasant traditions. Within the scope of this study, while emphasizing how different elements from the past to the present have formed a synthesis in Mersin, the power of the culture of coexistence in creating a common memory is also highlighted. Thus, it is possible to see the effects of the Ottoman Empire’s cosmopolitan structure as cultural heritage during the Republican Period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88795 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1795-1832]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/4 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Unutulmuş Bir Tıp Dergisi: Modern Tedavi Mecmuası (Revue de Thérapeutique Moderne) 1951-1952]]> <![CDATA[A Forgotten Medical Journal: Modern Treatment Review (Revue de Thérapeutique Moderne) 1951-1952]]> <![CDATA[Ali TOMALI]]> <![CDATA[Cumhuriyet Tarihi, Tıp Tarihi, Sağlık Politikaları, Mecmua, Tıp.]]> <![CDATA[History of the Republic, History of Medicine, Health Policies, Journal, Medicine.]]> <![CDATA[Bu çalışma, Türk tıp basın literatüründe neredeyse tamamen göz ardı edilmiş yayınlarından biri olan Modern Tedavi Mecmuası’nı (1951–1952) kapsamlı bir tarihsel çerçevede ele almaktadır. Dergi, her ne kadar yalnızca bir yıl gibi kısa bir süre yayımlanmış olsa da Cumhuriyet dönemi sağlık politikalarının yönelimlerini, klinik pratiklerdeki dönüşüm dinamiklerini, tıbbi modernleşme sürecinin nasıl kavrandığını ve dönemin hekim topluluğunun meslek içi iletişim kanallarını anlamak bakımından dikkate değer bir birincil kaynak niteliği taşımaktadır. Çalışmanın ilk aşamasında derginin mevcut koleksiyonlarının izini sürmek amaçlanmış; yapılan kapsamlı taramalar sonucunda mecmuanın nüshalarının farklı kütüphaneler, üniversite arşivleri, özel koleksiyonlar ve sahaflarda dağınık bir şekilde korunduğu tespit edilmiştir. Bu dağınıklığın yalnızca tesadüfi bir durum olmadığı, özel teşebbüs eliyle çıkarılan tıbbi süreli yayınların, dönemin ekonomik ve yapısal koşulları karşısında karşılaştığı sürdürülebilirlik sorunlarına işaret ettiği anlaşılmıştır. İncelenen nüshalar doğrultusunda derginin kuruluş süreci, yayıncılık modeli ve süreklilik kaygıları, ardından yazar kadrosu ve içeriksel çeşitliliği sistematik biçimde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, eczacı ve girişimci kimliğiyle tanınan Necip Akar ile Cumhuriyet tıbbının önde gelen bürokratlarından ve entelektüellerinden biri olan Dr. Asım Arar gibi iki temel şahsiyetin, derginin yönelimini şekillendirmede belirleyici etkisini açıkça ortaya koymuştur. Mecmuanın içerik analizi, derginin klinik araştırmalardan farmakolojiye, halk sağlığı politikalarından tıp tarihi ve meslek hafızasına, uluslararası bilimsel raporlardan Dünya Sağlık Örgütü verilerine kadar uzanan oldukça geniş bir içerik yelpazesine sahip olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak bu çalışma, Modern Tedavi Mecmuası’nın dönemin tıbbi bilgi dolaşımını belgeleyen işlevsel bir yayın olmanın ötesinde, Türkiye’de modern tıbbın kurumsallaşma sürecinin özel girişim kaynaklı ilk örneklerinden biri olduğunu ortaya koymuştur.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">This study examines odern Tedavi Mecmuası (1951–1952), one of the almost completely ignored publications in the Turkish medical press literature, within a comprehensive historical framework. Although the journal was published for only a short period of time, it is a remarkable primary source in terms of understanding the trends of health policies of the Republican period, the dynamics of transformation in clinical practices, how the medical modernization process was understood, and the intra-professional communication channels of the physician community of the period. In the first stage of the study, the aim was to trace the existing collections of the magazine; As a result of comprehensive scanning, it was determined that the copies of the magazine were scattered in different various libraries, university archives, private collections, and second-hand bookstores. It has been understood that this disorganization is not just a coincidence, but rather points to the sustainability problems faced by medical periodicals published by private enterprises in the face of the economic and structural conditions of the period. In line with the examined copies, the journal’s founding process, publishing model, and continuity concerns, then its author staff and content diversity were systematically evaluated. The findings clearly revealed the decisive influence of two key figures, Necip Akar, known for his pharmacist and entrepreneur identity, and Dr. Asım Arar, one of the leading bureaucrats and intellectuals of Republican medicine, in shaping the orientation of the journal. Content analysis of the magazine showed that the magazine has a wide range of content ranging from clinical research to pharmacology, from public health policies to medical history and professional memory, from international scientific reports to World Health Organization data. As a result, this study revealed that Modern Tedavi Mecmuas, beyond being a functional publication documenting the circulation of medical information of the period, was one of the first private enterprise-based examples of the institutionalization process of modern medicine in Turkey.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88494 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1717-1755]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/5 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Netnografi Yönteminin Geleneksel Kültür Çalışmalarında Kullanımı Üzerine Literatür Odaklı Bir Değerlendirme ]]> <![CDATA[A Literature-Focused Evaluation of the Use of Netnography Method in Traditional Culture Studies ]]> <![CDATA[Ömer Faruk CANURAL]]> <![CDATA[Güzel Sanatlar, Geleneksel Kültür, Dijitalleşme, Dijital Etnografi, Netnografi, Çevrimiçi Kültür. ]]> <![CDATA[Fine Arts, Traditional Culture, Digitalization, Digital Etnography, Netnography, Online Culture]]> <![CDATA[Dijital iletişim teknolojilerinin gündelik yaşam üzerindeki etkisinin artmasıyla beraber geleneksel etnografik yaklaşımın dijital ortama uyarlanmış hâli olan netnografi, sosyal bilimlerde nitel bir araştırma yöntemi olarak yaygınlık kazanmaktadır. Ancak yapılan çalışmalar, geleneksel kültür unsurlarını ele alan literatürde netnografik yöntemin kullanımının henüz sınırlı kaldığını ortaya koymaktadır. Çalışmanın problem durumu, netnografik yaklaşımın geleneksel kültür konulu çalışmalarda sınırlı ölçüde benimsenmesi üzerine kurgulanmış olup amacı bu yöntemin geleneksel kültür çalışmalarındaki mevcut durumunu ortaya koymak, metodik boşlukları ve potansiyelini tespit etmektir. Araştırmanın yöntemi, şeffaflık ve yinelenebilirlik ilkelerine dayanan yapılandırılmış anlatısal bir literatür derlemesi olarak belirlenmiştir. 2000-2025 yılları arasını esas almak üzere ulusal ve uluslararası beş veri tabanı taranmıştır. Geleneksel kültür temalı netnografik yöntemli çalışmaların netnografik literatürdeki oranının uluslararası sitelerde yaklaşık %1 ila %1,5 arasında, ulusal sitelerde ise yaklaşık %5 ila %6 arasında kaldığı görülmüştür. Bu sonuç; geleneksel kültür temalı çalışmaların uluslararası literatürde oldukça seyrek olduğuna, ulusal literatürde ise göreli olarak daha görünür olduğunu düşündürmektedir. Geleneksel kültür temalı çalışmaların tematik yoğunluğunun büyük ölçüde inanç ve müzik ekseninde toplandığı görülmüştür. Sonuç olarak, netnografi yöntemi, geleneksel kültürün dijital ortamdaki temsil ve aktarım biçimlerini anlamada etkili ve gerekli bir araçtır. Bu nedenle, internet çağında kültürel dinamiklerin daha iyi kavranabilmesi için bu yöntemin geleneksel kültür araştırmalarında daha yaygın olmakla beraber tematik açıdan daha dengeli bir şekilde uygulanması önerilmektedir.]]> <![CDATA[With the increasing impact of digital communication technologies on everyday life, netnography, a digital adaptation of the traditional ethnographic approach, is gaining popularity as a qualitative research method in the social sciences. However, studies have revealed that the use of netnographic methods in the literature addressing elements of traditional culture remains limited. The study's problem statement is based on the limited adoption of the netnographic approach in studies on traditional culture, and its aim is to reveal the current status of this method in studies on traditional culture and to identify methodological gaps and potential. The research methodology was determined as a structured narrative literature review based on the principles of transparency and replicability. Five national and international databases were searched for the period 2000–2025. It was found that the proportion of netnographic studies on traditional culture in the netnographic literature was approximately %1 to 1.5% on international websites and approximately %5 to 6% on national websites. This result suggests that studies on traditional culture are quite rare in the international literature and relatively more visible in the national literature. It has been observed that the thematic density of studies on traditional culture is largely concentrated around belief and music. Consequently, netnography is an effective and essential tool for understanding the representation and transmission of traditional culture in digital environments. Therefore, to better understand cultural dynamics in the internet age, it is recommended that this method be applied more widely in traditional culture studies, but in a more thematically balanced manner.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88387 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[703-750]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/6 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kuşaklararası Sosyal Değişme ve Babalığın Dijital Dönüşümü]]> <![CDATA[Intergenerational Social Change and The Digital Transformation of Fatherhood]]> <![CDATA[Hülya ÇAKIR]]> <![CDATA[Esra GEDİK]]> <![CDATA[Babalık, Kuşaklararası değişim, Dijitalleşme, Dijital bakıcılık, Sosyal medya.]]> <![CDATA[Fatherhood, Intergenerational Change, Digitization, Digital Caregiving, Social Media, Parental Mediation, Technoference.]]> <![CDATA[Aile, toplumsal örgütlenmenin çekirdek kurumu olarak kuşaklar boyunca dönüşürken, babalık da hem normatif beklentiler hem de gündelik bakım pratikleri düzeyinde yeniden tanımlanmaktadır. Bu çalışma, kuşaklararası sosyal değişmenin babalık anlayışları üzerindeki etkisini, dijitalleşmenin yarattığı yeni bakım ve görünürlük biçimleriyle ele almaktadır. Araştırma, nitel desende yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler ile yürütülmüştür. Maksimum çeşitlilik örneklemesi kullanılarak farklı yaş grupları, sosyo-ekonomik konumlar ve aile yapılarından babalarla yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerde katılımcıların kendi anlatıları üzerinden babalığı nasıl anlamlandırıp performe ettikleri, kuşaklar arasında hangi alanlarda süreklilik ve kopuşların görüldüğü, dijital ortamların bu süreçte ne tür fırsatlar (katılımcı babalığın görünürleşmesi, eş-ebeveynlik koordinasyonu) ve gerilimler (mahremiyet, “efemine” etiketleme, technoference) yarattığı araştırılmıştır. Elde edilen veriler tematik analiz ile çözümlenmiştir. Bu çalışma, kuşaklararası sosyal değişim dinamikleri çerçevesinde babalık olgusunun dijital çağda geçirdiği dönüşümü incelemeyi amaçlamaktadır. Toplumsal yapının ve aile ilişkilerinin zamanla geçirdiği değişim, bireylerin ebeveynlik rollerini de yeniden şekillendirmektedir. Dijitalleşmenin babalık pratikleri üzerindeki etkisini, geleneksel erkeklik normlarının dönüşümü bağlamında değerlendirme olanağı sunmaktadır. Bulgular, babalık deneyiminin toplumsal-kültürel bağlam, kuşak etkileri ve dijital platform mantıkları tarafından birlikte şekillendiğini göstermiştir. Çalışma, Türkiye bağlamında babalığın dijital dönüşümüne ilişkin kavramsal tartışmaya katkı sunarken, baba-odaklı destek programları ve dijital ebeveynlik rehberliği için politika/imkân önerileri de geliştirmektedir.]]> <![CDATA[As the family—long positioned at the core of social organization—evolves across generations, fatherhood is being redefined both in normative expectations and in everyday caregiving practices. This study examines how intergenerational social change reshapes understandings of fatherhood in tandem with the digitization of care and visibility. Designed as a qualitative inquiry, the research employs semi-structured, in-depth interviews with fathers selected through maximum variation sampling across age cohorts, socioeconomic locations, and family configurations. Interview narratives probe how fathers make sense of and perform fatherhood, where continuities and breaks appear between generations, and which opportunities (e.g., the visibility of involved fatherhood, co-parenting coordination) and tensions (e.g., privacy concerns, feminizing/“effeminate” labeling, technoference) emerge in digital contexts. This study aims to examine the transformation of fatherhood in the digital age within the context of intergenerational social change dynamics. The evolution of social structure and family relationships over time is also reshaping individual parenting roles. It offers the opportunity to evaluate the impact of digitalization on fatherhood practices within the context of the transformation of traditional masculine norms. Data were analyzed using thematic analysis, demonstrating that fathering is co-constituted by socio-cultural context, generational effects and platform logics. The study contributes to debates on the digital transformation of fatherhood in Türkiye and generates implications for father-focused support programs and digital parenting guidance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88260 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[751-799]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/7 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijital Oyunlarda Üretken Yapay Zekâ ]]> <![CDATA[Generative Artificial Intelligence in Digital Games]]> <![CDATA[İpek Fatma ERTAN]]> <![CDATA[Dijital Oyun, Üretken Yapay Zekâ, Değişken Evren, Posthümanizm, İnsan–Makine Etkileşimi, Oyun Teknolojileri]]> <![CDATA[Digital Games, Generative Artificial İntelligence, Dynamic Worlds, Posthumanism, Human–Machine İnteraction, Game Technologies.]]> <![CDATA[Yapay zekânın yükselişi, teknolojiyi anlama, üretme ve deneyimleme biçimlerini yeniden tanımlamakta; toplumsal, kültürel ve ekonomik düzlemlerde kapsamlı bir evrimsel dönüşüm sürecini hızlandırmaktadır. Bu dönüşümün en görünür yansımalarından biri, etkileşimli dijital kültürün merkezinde yer alan dijital oyun ekosisteminde gözlemlenmektedir. Dijital oyunlar, çağdaş medya ortamının en etkili kültürel üretim alanlarından biri olarak, yapay zekâ tabanlı sistemlerin entegrasyonu sayesinde kişiselleştirilmiş, adaptif ve dinamik deneyimler sunmaktadır. Bu noktadan hareketle araştırma, oyunun tarihsel ve kültürel kökenlerinden hareketle dijital oyun teknolojilerinin evrimini ve yapay zekâ ile kesişim noktalarını incelemektedir. İnsanlık tarihi boyunca hem bireysel hem de toplumsal etkileşimin temel araçlarından biri olan oyun, dijitalleşme süreciyle birlikte çok katmanlı, etkileşimli ve dinamik bir yapıya dönüşmüştür. Dijital oyunlar, teknolojik ilerlemeler sayesinde mekân ve zaman sınırlamalarını aşarak, kullanıcı deneyimini kişiselleştiren ve etkileşimi derinleştiren sanal ekosistemler hâline gelmiştir. Bu bağlamda yapay zekâ, yalnızca bir teknik araç değil, aynı zamanda oyun evrenlerinin yaratıcı bir bileşeni ve özerk bir aktörü olarak konumlanmaktadır. Araştırmada, Üretken Yapay Zekânın (Generative AI) oyun dinamikleri üzerindeki etkisi, Değişken Evrenlerin (Dynamic Worlds) oluşumu, oyuncu kararlarının simülasyonel sonuçları ve anlatısal çokluğun inşası üzerinden ele alınmaktadır. Yapay zekânın öğrenme, uyum sağlama ve özerk üretim yetileri sayesinde, dijital oyunlar artık statik sistemler olmaktan çıkarak, sürekli evrilen, kendi iç mantığına sahip bilişsel sistemler hâline gelmektedir. Bu dönüşüm, oyuncuyu yalnızca bir kullanıcı değil, deneyimin eş-yaratıcısı konumuna taşımaktadır. Araştırmada ayrıca, posthümanist bir perspektiften, insan–makine etkileşiminin oyun bağlamında nasıl yeniden tanımlandığını tartışmaktadır. Yapay zekâ destekli dijital oyunlar, insanın bilişsel sınırlarını genişleterek, kimlik, temsil ve varlık kavramlarını yeniden düşünmeyi gerektiren yeni bir kültürel paradigmaya işaret etmektedir. Bu bağlamda dijital oyun teknolojilerinin geleceği, yapay zekânın üretken, uyarlanabilir ve bilişsel kapasitesiyle şekillendireceği ve bu durumun oyun alanını yalnızca teknik bir inovasyon sahası olmaktan çıkarıp, insan-merkezli olmayan yeni bir kültürel ekosistemin temel bileşeni hâline getireceği öngörülmektedir.]]> <![CDATA[The rise of artificial intelligence (AI) is redefining the ways in which technology is understood, produced, and experienced, accelerating a comprehensive evolutionary transformation across social, cultural, and economic domains. One of the most visible reflections of this transformation can be observed within the digital gaming ecosystem, which stands at the core of interactive digital culture. As one of the most influential fields of cultural production in contemporary media, digital games now offer personalized, adaptive, and dynamic experiences through the integration of AI-based systems. Building upon this premise, this study examines the evolution of digital game technologies and their intersections with artificial intelligence, drawing from the historical and cultural foundations of play. Throughout human history, games have served as fundamental instruments of both individual and social interaction, and through digitalization, they have evolved into multilayered, interactive, and dynamic structures. Technological advancements have enabled digital games to transcend spatial and temporal boundaries, creating virtual ecosystems that personalize user experience and deepen interaction. In this context, artificial intelligence is positioned not merely as a technical tool but as a creative component and autonomous agent within game worlds. The study explores the impact of Generative Artificial Intelligence (Generative AI) on game dynamics through the formation of Dynamic Worlds, the simulation of player decisions, and the construction of narrative multiplicity. With AI’s capabilities of learning, adaptation, and autonomous generation, digital games are transforming from static systems into continuously evolving cognitive environments governed by their own internal logic. This transformation repositions the player from a passive user to an active co-creator of experience. Furthermore, the research discusses how human–machine interaction is redefined in the context of games from a posthumanist perspective. AI-driven digital games expand the cognitive boundaries of the human, signaling a new cultural paradigm that necessitates the rethinking of identity, representation, and existence. Consequently, it is anticipated that the future of digital game technologies will be shaped by the productive, adaptive, and cognitive capacities of artificial intelligence—transforming the game space from a site of mere technical innovation into a fundamental component of a post-human, non-anthropocentric cultural ecosystem.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88191 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1125-1161]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/8 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dede Korkut Günbet Nüshasındaki Ejderha Motifinin Mahiyeti ve Diğer Ejderha Motifleriyle Karşılaştırılması ]]> <![CDATA[The Nature of the Dragon Motif in the Günbet Manuscript of Dede Korkut and Its Comparison with Other Dragon Motifs]]> <![CDATA[Merve Nur SEZGİN]]> <![CDATA[İshak ŞAHİN]]> <![CDATA[Mitoloji, Türk Mitolojisi, Dede Korkut Kitabı Günbet Nüshası, Ejderha Motifi]]> <![CDATA[Mythology, Turkish Mythology, The Book of Dede Korkut (Günbet Manuscript), Dragon Motif]]> <![CDATA[Bu makalenin amacı, Dede Korkut’un Günbet nüshasında geçen yedi başlı ejderha motifini çözümlemek ve bu motifi şekilsel ve niteliksel açıdan farklı kültürlerdeki ejderha figürleriyle karşılaştırmalı olarak incelemektir. Günbet nüshasında Salur Kazan’ın yedi başlı ejderhayla mücadelesini konu alan anlatıda, metinden hareketle ejderhanın mahiyeti ortaya konulmuş; bu figürün hem Türk kültürü hem de diğer kültürlerdeki benzer motiflerle ilişkisi değerlendirilmiştir. Çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Öncelikle “ejderha” kavramı sözlük anlamı üzerinden tanımlanmış, ardından Türk kültüründe ejderhaların nitelikleri ve nicelikleri üzerinde durulmuştur. Ejderhanın özellikle mitolojik ve dini bağlamdaki işlevleri belirlenerek, onun bir yandan yıkıcı ve tehdit edici bir unsur, diğer yandan ise kahramanlık anlatılarında sınayıcı bir güç olduğu ortaya konulmuştur. Daha sonra Mısır, Babil, Mezopotamya, Çin, Japonya ve diğer Asya kültürleri ile Yunan, Viking, Hint, Fars ve Fransız kültürlerindeki ejderha motiflerinin şekilsel ve niteliksel özellikleri ele alınmıştır. Bu bağlamda ejderhanın bir yönüyle yılana benzemesi ve bu benzerliğin kötü özellikler yüklenmesine yol açması üzerinde özellikle durulmuştur. Tevrat’taki ve bazı mitlerdeki anlatılarda yılanın şeytanla ilişkilendirilmesi, Âdem ile Havva’yı kandırarak onların cennetten kovulmasına sebep olması, ejderha-yılan ilişkisini anlamada önemli bir zemin oluşturmuştur. Makalede asıl üzerinde durulan nokta ise, Günbet nüshasındaki yedi başlı ejderhanın metinden hareketle niteliksel ve niceliksel özelliklerinin belirlenmesidir. Böylece Türk kültüründeki ejderhaların temel nitelikleri ortaya konulmuş ve farklı kültürlerdeki ejderha figürleriyle karşılaştırılarak benzer ve farklı yönleri gözler önüne serilmiştir.]]> <![CDATA[The aim of this article is to analyze the motif of the seven-headed dragon in the Günbet manuscript of Dede Korkut and to comparatively examine this motif in terms of its formal and qualitative aspects alongside dragon figures in different cultures. In the narrative where Salur Kazan fights the seven-headed dragon in the Günbet manuscript, the nature of the dragon is revealed based on the text, and the relation of this figure both to Turkish culture and to similar motifs in other cultures is evaluated. The study employs the document analysis technique, one of the qualitative research methods. First, the concept of the “dragon” is defined through its dictionary meaning, and then the qualities and quantities of dragons in Turkish culture are discussed. The functions of the dragon, especially in mythological and religious contexts, are identified, demonstrating that it is both a destructive and threatening element and, at the same time, a testing force in heroic narratives. Afterwards, the formal and qualitative features of dragon motifs in Egyptian, Babylonian, Mesopotamian, Chinese, Japanese, and other Asian cultures, as well as in Greek, Viking, Indian, Persian, and French cultures, are addressed. In this context, particular emphasis is placed on the dragon’s resemblance to the serpent and how this similarity has led to the attribution of negative traits. The association of the serpent with the devil in the Torah and in certain myths, along with its role in deceiving Adam and Eve and causing their expulsion from paradise, provides an important ground for understanding the dragon-serpent relationship. The main focus of the article, however, is to determine the qualitative and quantitative characteristics of the seven-headed dragon in the Günbet manuscript based on the text. In this way, the fundamental attributes of dragons in Turkish culture are revealed and, by comparison with dragon figures in other cultures, their similarities and differences are brought to light.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88152 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1637-1679]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/9 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kukuli Velarde’nin Seramikle Direnişi: Corpus Üzerinden Sömürge Estetiğine Eleştirel Bir Bakış]]> <![CDATA[Kukuli Velarde’s Resistance Through Ceramics: A Critical Reading of Colonial Aesthetics Through Corpus]]> <![CDATA[Setenay SİPAHİ]]> <![CDATA[Seramik, Peru Seramik Sanatı, Kukuli Velarde, Corpus Serisi, Postkolonyal Estetik, Kolomb Öncesi Sanat, Sömürge Belleği.]]> <![CDATA[Ceramics, Peruvian Ceramic Art, Kukuli Velarde, Corpus Series, Postcolonial Aesthetics, Pre-Columbian Art, Colonial Memory.]]> <![CDATA[Philadelphia’da yaşayan Peru kökenli sanatçı Kukuli Velarde, eserlerinde kimlik ve kültürel miras meselelerini keskin mizah anlayışı ve eleştirel bir bakışla işler. Sanatı, Latin Amerika, özellikle de Peru çağdaş kültüründe sömürgeleştirmenin sonuçları etrafında şekillenen Velarde, Batı’nın dayattığı güzellik normlarına karşı çıkarak, Kolomb öncesi dönemin estetik ögelerini yeniden canlandırır. Velarde’nin Corpus isimli projesi, Peru’nun sömürge geçmişiyle yüzleşerek, Kolomb öncesi kutsal değerlerin, İspanyol fatihler tarafından yok edilmediğini; aksine Katolik muadilleriyle ustalıkla harmanlanarak, varlığını sürdürdüğünü gözler önüne sermeyi amaçlar. Corpus, 21. yüzyılın kimlik tartışmalarının odağındaki etnisite, göçmenlik ve aidiyet gibi sorunları merkeze alarak kültürel melezliği görselleştirir; Kolomb öncesi miras ile sömürge döneminin izlerini buluşturur. Corpus Christi festivalinden esinlenen projedeki 15 figür, Katolik ikonografisi ardında bastırılmış yerli kutsal varlıkları, eleştirel bir bakışla görünür kılar. Kolomb öncesi sanatın kadim ifade araçlarından olan seramik çamuru, Corpus serisindeki melez karakterlerin inşasında ve gizli öykülerin yüzeye taşınmasında başat malzeme olarak kullanılmıştır. Bu araştırma, Kolomb öncesi mirasın günümüz Peru seramik sanatındaki yansımalarını ve bu mirasın sömürgecilik sonrası kimlik sorunları ve estetik anlayışıyla nasıl iç içe geçtiğini irdeler. Kukuli Velarde’nin Corpus projesinden seçilen eserler; yapıta ve sanatçıya yönelik eleştiriyle okunmuş, ikonografik ve sembolik çözümleme yöntemleriyle incelenmiştir. Corpus, yalnızca sömürgeci geçmişin izlerini açığa çıkarmakla kalmaz, aynı zamanda yerli kutsal varlıkların bastırılmış hafızasını da görünür kılar. Velarde’nin eserleri, sömürge sonrası kimlik tartışmalarında, yeni bir estetik ve politik direniş biçimi olarak konumlandırılabilir.]]> <![CDATA[Peruvian-born, Philadelphia-based artist Kukuli Velarde examines issues of identity and cultural heritage in her work with a sharp sense of humour and a critical perspective. Her artistic practice engages with the enduring legacies of colonization in Latin America, particularly within contemporary Peruvian culture. She actively challenges the beauty standards imposed by the West by revitalizing the aesthetic elements of the Pre-Columbian era. Velarde’s project, titled Corpus, aims to confront Peru's colonial past and highlight the survival of Pre-Columbian sacred values. The project demonstrates that these indigenous values were not eradicated by the Spanish conquerors but were, instead, skillfully syncretized with their Catholic counterparts, ensuring their continued existence. Corpus visualizes cultural syncretic identities, centering issues such as ethnicity, immigration, and belonging, which are at the heart of 21st-century identity debates. Inspired by the Corpus Christi festival, the project features 15 ceramic figures that critically bring to light the suppressed indigenous sacred entities hidden behind Catholic iconography. Ceramic clay one of the most ancient expressive materials of Andean art becomes both a political medium and a narrative surface where syncretic identities and buried memories are embodied. This study investigates the contemporary reflections of the Pre-Columbian heritage within Peruvian ceramic art and examines how this inheritance is intricately woven with postcolonial identity issues and aesthetic sensibilities. Selected works from Kukuli Velarde's Corpus project were analysed through iconographic and symbolic decoding methods, contextualized with structural criticism directed at the artworks and the artist. Corpus does not only expose the traces of the colonial past; but transforms them into a profound form of aesthetic and political resistance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88147 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1681-1715]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/10 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanatçının Niyeti ile İzleyicinin Yorum Alanı Arasında: Nandipha Mntambo’nun Heykelleri Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[Between the Artist’s Intention and the Viewer’s Interpretation: A Study on Nandipha Mntambo’s Sculptures]]> <![CDATA[Yeliz CANTEKİN]]> <![CDATA[Heykel, Çağdaş Heykel Sanatı, Nandipha Mntambo, Alımlama Kuramı, İzleyicinin Yorumu, Kimlik ve Temsil.]]> <![CDATA[Sculpture, Contemporary Sculpture Art, Nandipha Mntambo, Reception Theory, Viewer Interpretation, Identity and Representation.]]> <![CDATA[Güney Afrikalı çağdaş sanatçı Nandipha Mntambo, inek derisini kendi bedeninden aldığı kalıplarla biçimlendirdiği figüratif heykelleriyle dikkat çeker. Sanatçı malzemenin fiziksel ve dokunsal özelliklerinden yola çıkarak kadın bedeninin temsiline dair yerleşik kalıpları sorgular. Heykellerindeki form ve organik malzeme, izleyicide estetik ve kültürel çağrışımlar uyandırır. Bu yönleriyle sanatçının eserleri çoğu zaman kültürel kimlik ve kadın bedeni üzerinden yorumlanmıştır. Mntambo, bu sınırlı okumaları eleştirerek, niyetinin kimliğini dışlamadan fakat onun ötesinde bir anlatıyı kapsadığını ifade eder. Bu bağlamda çalışma, izleyicinin Mntambo’nun eserlerini sanatçının kimliği etrafında daraltıcı biçimde anlamlandırma eğilimini ve bu sınırlılığın alımlama kuramı çerçevesinde nasıl tartışılabileceğini inceler. Bu sınırlılıklar, alımlama kuramının öngördüğü anlam üretim sürecinin Wolfgang Iser’in ‘boşluk’, Hans Robert Jauss’un ‘beklenti ufku’ ve Stanley Fish’in ‘yorumlayıcı topluluk’ kavramlarında olduğu gibi izleyicinin kültürel ve ideolojik kodlarıyla koşullandığını görünür kılar. Bu kuramsal çerçeveden hareketle çalışma, sanatçının niyeti ile izleyicinin yorumu arasındaki farklılıkların oluşumunda Mntambo’nun Afrikalı siyah kadın sanatçı kimliğiyle birlikte, inek derisini malzeme olarak kullanmasının ve onu kendi bedeninden aldığı kalıplarla biçimlendirmesinin belirleyici bir rol oynadığını ortaya koyar. Bu unsurlar, sanatçının üretimlerini sıklıkla postkolonyal ve feminist okumaların odağına yerleştirir. Ancak Mntambo, bu kategorilere indirgenmek yerine, bedeni kişisel ve kültürel göstergelerle biçimlenen evrensel bir anlatı alanı olarak konumlandırır. Bu yaklaşım, sanatçının, kimliğini durağan bir temsil olmaktan çıkararak kapsayıcı bir deneyimin göstergesine dönüştürür ve anlamın sınırlarını genişletir. Eserleri, izleyiciyi görsel deneyimle birlikte kültürel, politik ve varoluşsal sorgulamaya davet eder. Böylece sanatçı, postkolonyal ve feminist söylemlerle sınırlı kalmayan; kimlik, beden ve temsil ilişkilerini yeniden tanımlayan özgün bir estetik yaklaşım ortaya koyar.]]> <![CDATA[South African contemporary artist Nandipha Mntambo draws attention with her figurative sculptures shaped from cowhide molded on her own body. The artist questions the established conventions surrounding the representation of the female body, grounding her inquiry in the physical and tactile qualities of the material. The form and organic material in her sculptures evoke aesthetic and cultural associations in the viewer. In these respects, the artist’s works have often been interpreted through the lens of cultural identity and the female body. Mntambo criticizes these limited readings, stating that her intent encompasses a narrative beyond her identity without excluding it. In this context, the study examines the viewer’s tendency to restrictively interpret Mntambo’s works around the artist’s identity, and how this limitation can be discussed within the framework of reception theory. These limitations reveal that the meaning production process foreseen by reception theory is conditioned by the viewer’s cultural and ideological codes, as is the case with Wolfgang Iser’s concept of ‘gaps,’ Hans Robert Jauss’s ‘horizon of expectations,’ and Stanley Fish’s ‘interpretive community’. Proceeding from this theoretical framework, the study reveals that Mntambo’s identity as an African Black female artist, together with her use of cowhide as a material and shaping it with casts taken from her own body, plays a decisive role in the formation of differences between the artist’s intent and the viewer’s interpretation. These elements frequently place the artist's productions at the focus of postcolonial and feminist readings. However, instead of being reduced to these categories, Mntambo positions the body as a universal narrative space shaped by personal and cultural indicators. This approach removes the artist’s identity from being a static representation, transforming it into an indicator of an inclusive experience, and expands the boundaries of meaning. Her works invite the viewer to engage in cultural, political, and existential questioning along with the visual experience. Thus, the artist presents a unique aesthetic approach that is not limited to postcolonial and feminist discourses, but redefines the relationships between identity, body, and representation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88146 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[667-701]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/11 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cécile B. Evans'ın Video Sanatında Duyumsallık ve Kimlik Üzerine Dijital Kültür Anlatıları]]> <![CDATA[Digital Culture Narratives on Emotion and Identity in Video Art by Cécile B. Evans]]> <![CDATA[Engin ASLAN]]> <![CDATA[Video Sanatı, Kimlik, Post-modernizm, Yapay Zekâ, Dijital Kültür, Çağdaş Sanat.]]> <![CDATA[Video Art, Identity, Post-modernism, Artificial Intelligence, Digital Culture, Contemporary Art.]]> <![CDATA[21. yüzyılın önemli multimedya sanatçılarından biri olan Cêcile B. Evans, sanatında; teknoloji, kimlik, bellek, kültür ve insanın dijital mecralarla olan ilişkilerine odaklanmaktadır. Sanatçı, video, enstalasyon, performans ve yapay zekâ algoritmaları kullanarak; teknolojinin insan yaşamındaki yeri, dijital kimlik algısının nasıl şekillendiği, bellek ve temsilin dijitalleşmesi gibi post-modern anlatılarla sanatını biçimlemektedir. Evans, uluslararası toplumsal yapılar içinde özgürlük kavramının güncel tanımını ve modern toplumların dijitalleşme sürecinde dönüşen kimliklerini eleştirel bir bakışla değerlendirirken, gelecekte insanlığın öngörülemeyen toplumsal ya da çevresel krizlerle karşılaşabileceği konusunda yaygın bir endişeyi izleyici ile paylaşmaktadır.  Sanatçının eserlerinde dijitalleşme, kimliğin ve toplumsal yapının yeniden şekillendiği, sürekli evrilen bir süreç olarak sunulmaktadır. Söz konusu eserde dijital kimliklerin insanları nasıl parçalara ayırdığı ve bu kimliklerin internet aracılığıyla yeniden inşa edilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. İnsanların sanal dünyada birbirleriyle ve kendileriyle kurduğu iletişim biçimi, gerçek dünyadaki ilişkilerden giderek daha fazla farklılaşır, çünkü dijital kimlikler, daha fazla özgürlük sunabilirken, aynı zamanda bir hiyerarşi ve denetim biçimi olarak da işlev görür, ancak bu durum belli bir gerçeklik yanılgısını da birlikte ortaya çıkarmaktadır. Bu bağlamda Evans, dijital çağın getirdiği görece özgürlük biçimlerinin, aslında birey üzerinde yeni bir tür denetim ve gözetim mekanizması yarattığını savunmaktadır. Bu makalede, Evans'ın post-modern paradigmaların bir uzantısı olarak dijital medya, kimlik ve bellek üzerine yaptığı bazı eserlerine odaklanılarak, sanatçının dijital kültür anlatılarıyla günümüz sanat ortamında, kendisine açmış olduğu eleştirel rolü incelenmiştir.]]> <![CDATA[Cêcile B. Evans, one of the most important multimedia artists of the 21st century, focuses on technology, identity, memory, culture, and the relationship between humans and digital media in her art. Using video, installation, performance, and artificial intelligence algorithms, the artist shapes her art with postmodern narratives such as the place of technology in human life, the shaping of the perception of digital identity, and the digitalization of memory and representation. While critically evaluating the current definition of freedom within international social structures and the transforming identities of modern societies through the process of digitalization, Evans shares with the audience a widespread concern that humanity may face unforeseen social or environmental crises in the future. In her works, digitalization is presented as a constantly evolving process in which identity and social structure are reshaped. The work emphasizes how digital identities fragment people and the need to reconstruct these identities through the internet. The way people communicate with each other and themselves in the virtual world increasingly differs from their relationships in the real world. While digital identities may offer greater freedom, they also function as a form of hierarchy and control, which, however, also creates a certain illusion of reality. In this context, Evans argues that the relative freedoms brought about by the digital age have actually created a new kind of control and surveillance mechanism over the individual. This article focuses on some of Evans's works on digital media, identity, and memory as an extension of postmodern paradigms, examining the critical role the artist has carved out for himself in today's art scene through digital cultural narratives.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88102 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[237-268]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/12 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eskiçağ’dan Günümüze Obsidyenin Sanat ve Tasarıma Yansımaları]]> <![CDATA[Reflections of Obsidian on Art and Design from Antiquity to Today]]> <![CDATA[Emine ERDOĞAN]]> <![CDATA[Nimet SÖNMEZ OKULMUŞ]]> <![CDATA[Sanat, Tasarım, Obsidyen, Malzeme Kültürü, Sembolizm, Estetik Dönüşüm, Kültürel Süreklilik.]]> <![CDATA[Art, design, Obsidian, material culture, symbolism, aesthetic transformation, cultural continuity.]]> <![CDATA[Geçmişten günümüze kadar sanat ve tasarım alanında yer alan obsidyen taşı insanlık için önemli bir malzeme olmuştur. Eski çağlarda insanlığın günlük ihtiyaçları doğrultusunda şekillenen obsidyen, günümüze yaklaşan zamanda ruhsal ihtiyaçları karşılama niteliği kazanmıştır. Doğal ortanta var olan obsidyen, insan elinde işlenerek bıçak ve ok ucu gibi kesici ve delici aletlerin üretiminde kullanılmıştır. Ancak gelişim ve değişimin getirdiği yeniliklerle günümüze kadar çeşitli alanlarda varlığını sürdürmüştür. Bu alanlardan biri olan sanat ve tasarım alanı oldukça geniş bir yelpazeye sahiptir. Disiplinler arası çalışmaların konusu olan ve çeşitli evrelere göre birçok renge sahip olan obsidyen, arkeoloji, sanat tarihi, coğrafya, mitoloji, sanat, tasarım ve tıp gibi alanlarda incelenmektedir. Çalışmanın konusu olan obsidyen, bir sanat ve tasarım ürünü olarak mimari, heykel, mücevher, ayna ve dekor ürünleri gibi alanlarda kullanılmaya devam etmektedir. Ayrıca sanatçılar tarafından esere dönüştürülen nesnelere çeşitli mitolojik anlamlar da yüklenebilmektedir. Çalışmanın çıkış noktası, çoğunlukla bilimsel nitelikli çalışmalara konu olan obsidyenin sanatsal alanlarda oldukça yaygın olarak çalışılmasına rağmen literatürde eksikliklerin olduğu düşüncesidir. Bu bağlamda çalışmanın sorusu; sanat alanında geçmişten günümüze değin var olan obsidyenin hangi sanatsal çalışmalarda ne amaçla kullanıldığıdır. Çalışmanın amacı ise eski çağlardan günümüze yarı değerli bir taş olan obsidiyenin sanat ve tasarım alanındaki kullanımını tespit etmektir. Araştırma sırasında literatür taraması, saha araştırması, web kaynakları vb. taramaları yapılmıştır. Bulgulara dayanarak doğal ortamda bulunan obsidiyen taşlarından elde edilen sanat ve tasarım ürünleri incelenmiştir. Yapılan incelemeler ışığında değerlendirmeler yapılmış ve alana katkı sağlanmaya çalışılmıştır.]]> <![CDATA[Obsidian stone, which has been in the field of art and design from the past to the present, has been an important material for humanity. Obsidian, which was shaped in line with the daily needs of humanity in ancient times, has gained the quality of meeting spiritual needs in the time approaching today. Obsidian, which exists in the natural environment, has been processed by human hands and used in the production of cutting and piercing tools such as knives and arrowheads. However, with the innovations brought by development and change, it has continued its existence in various fields until today. The field of art and design, which is one of these fields, has a wide range. Obsidian, which is the subject of interdisciplinary studies and has many colours according to various stages, is examined in fields such as archaeology, art history, geography, mythology, art, design and medicine. Obsidian, which is the subject of this study, continues to be used as an art and design product in areas such as architecture, sculpture, jewellery, mirrors and decor products. In addition, various mythological meanings can be attributed to the objects transformed into works by artists. The starting point of the study is the idea that there are deficiencies in the literature, although obsidian, which is mostly the subject of scientific studies, is widely studied in artistic fields. In this context, the question of the study is; in which artistic works obsidian, which has existed in the field of art from the past to the present, is used and for what purpose. The aim of the study is to determine the use of obsidian, a semi-precious stone from ancient times to the present day, in the field of art and design. During the research, literature review, field research, web resources, etc. scans were conducted. Based on the findings, art and design products obtained from obsidian stones found in the natural environment were examined. In the light of the examinations, evaluations were made and an attempt was made to contribute to the field.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88011 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1087-1124]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/13 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yapay Zekâ Yorgunluğu, Teknostres ve Gazetecilik: Kavramsal Bir Literatür Taraması ]]> <![CDATA[Artificial Intelligence Fatigue, Technostress and Journalism: A Conceptual Literature Review]]> <![CDATA[Emine ARDUÇ KARA]]> <![CDATA[Gazetecilik ve Medya Çalışmaları, Teknostres, Yapay Zekâ Yorgunluğu, Dijital Yorgunluk, Dijital Tükenmişlik, Gazeteciliğin Dönüşümü]]> <![CDATA[Journalism and Media Studies, Technostress, Artificial Intelligence Fatigue, Digital Fatigue, Digital Burnout, Transformation of Journalism]]> <![CDATA[Yapay zekâ (AI) teknolojilerinin medya ve gazetecilik üretim, dağıtım ve paylaşım süreçlerine hızla entegre edilmesi, bu alanda hem organizasyon sürecini ve biçimlerini hem de medya çalışanlarının bilişsel ve duygusal deneyimlerini köklü biçimde dönüştürmektedir. Literatürde bu dönüşüm, çoğunlukla yapay zekânın verimlilik, hız ve doğruluk avantajları üzerinden değerlendirilirken medya çalışanlarının zihinsel ve psikolojik yükünü artıran “yapay zekâ yorgunluğu” kavramı henüz sınırlı biçimde ele alınmaktadır. Yapay zekâ yorgunluğu, bireylerin sürekli teknolojik etkileşim, bilgi fazlalığı, sürekli öğrenme baskısı ve otomasyon temelli karar mekanizmalarıyla karşılaşmaları sonucunda ortaya çıkan bilişsel ve duygusal tükenmişlik durumu olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yapay zekâ yorgunluğuna yönelik kavramsal tartışmayı sunmak ve medya-gazetecilik alanındaki yansımalarını teknostres üzerinden incelemektir. Bu amaç neticesinde çalışmada literatür taraması yöntemi ile ele alınmıştır. Çalışma, dijital dönüşümün yalnızca teknik bir değişim değil, aynı zamanda bilişsel dayanıklılık gerektiren bir süreç olduğunu ileri sürmektedir. Sonuç olarak, yapay zekâ yorgunluğu, dijital dönüşüm sürecinde medya profesyonelleri üzerinde ortaya çıkan önemli psikososyal fenomenlerden biri olarak görülmektedir ve aynı zamanda yapısal bir sorun olarak da değerlendirilmektedir. Medya çalışanları açıcından yapay zekâ yorgunluğunun önüne geçmede insan-makine iş birliğini yeniden tanımlamak, etik sınırları belirlemek, medya profesyonellerinin psikolojik dayanıklılığını artırmak ve toplumsal farkındalık geliştirmek, eğitime yatırım yapmak, yapay zekâ okuryazarlığı konusunda çalışanları bilinçlendirmek, insan odaklı olmak gibi tavsiyeler sunulmaktadır.]]> <![CDATA[The rapid integration of artificial intelligence (AI) technologies into media production processes has profoundly transformed both production practices and the cognitive and emotional experiences of media professionals. In the literature, this transformation is predominantly evaluated through the advantages of artificial intelligence such as efficiency, speed, and accuracy, while the concept of “artificial intelligence fatigue,” which increases the mental and psychological burden on media workers, has received limited scholarly attention. Artificial intelligence fatigue is defined as a state of cognitive and emotional exhaustion that emerges as individuals face constant technological interaction, information overload, the pressure of continuous learning, and automation-based decision-making mechanisms. The purpose of this study is to present a conceptual discussion on artificial intelligence fatigue and to examine its reflections in the field of media and journalism through the lens of technostress. The study employs a literature review method. It argues that digital transformation is not merely a technical change but also a process requiring cognitive resilience. In conclusion, artificial intelligence fatigue is regarded as one of the significant psychosocial phenomena emerging during the digital transformation process and should be considered a structural issue. To prevent artificial intelligence fatigue among media professionals, the study recommends redefining human–machine collaboration, establishing ethical boundaries, enhancing the psychological resilience of media professionals, raising social awareness, investing in education, promoting artificial intelligence literacy, and maintaining a human-centered approach in media practices.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87954 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[199-235]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/14 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kurumsal Kimliğin Görsel Evrimi: Türk Markalarında Logo Yenileme Stratejileri]]> <![CDATA[The Visual Evolution of Corporate Identity: Logo Redesign Strategies in Turkish Brands]]> <![CDATA[Hacı Mehmet ACAR]]> <![CDATA[Grafik tasarım, kurumsal kimlik, görsel evrim, logo tasarımı, Türk markaları]]> <![CDATA[Corporate identity, graphic design, visual evolution, logo design, Turkish brands.]]> <![CDATA[Kurumsal kimlik; markanın kendini dış dünyaya nasıl yansıttığını belirleyen renk, biçim, çizgi, tipografi, tasarım dili ve görsel üslup gibi unsurlardan oluşan bütüncül bir yapıdan oluşmaktadır. Bu yapı, logodan ofis mekân tasarımına, ambalajdan dijital arayüze kadar uzanan geniş bir görsel sistem içermektedir. Dolayısıyla kurumsal kimlik, bir markanın kendini ifade etme biçimini ve hedef kitlesiyle kurduğu görsel iletişimin temel dilini oluşturur. Bir markanın kurumsal kimliği, o markanın imzası olarak da değerlendirilebilir. Bu araştırma, Türk markalarının kurumsal kimliklerinde yaşanan görsel dönüşümü inceleyerek logo yenileme süreçlerini grafik tasarım ilkeleri bağlamında değerlendirmektedir. Araştırmada örneklem olarak kendi sektörlerinde önemli başarılara ulaşmış beş marka seçilmiştir: İpragaz, Arçelik, Ülker, Türk Hava Yolları ve Turkcell. Bu markaların logoları tarihsel süreçte biçim, renk, tipografi ve sembolik anlam açısından karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Görsel analiz yöntemiyle gerçekleştirilen çalışmada, markaların logolarında biçimsel sadeleşme, tipografik netlik ve renk indirgemesi eğilimlerinin belirginleştiği saptanmıştır. Bununla birlikte markaların, küresel tasarım trendlerine uyum sağlarken yerel kültürel sembollerini koruma yönünde bilinçli bir strateji izlediği gözlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, Türk markalarının modern grafik estetikle ulusal kimlik arasında denge kurduğunu ve kurumsal kimlik tasarımında “evrimsel yenileme” yaklaşımını benimsediğini göstermektedir. Bu yönüyle çalışma, Türkiye’deki grafik tasarım pratiklerine tarihsel ve estetik bir perspektif kazandırmakta, yerel markaların küresel görsel kültürle etkileşimini belgelemektedir.]]> <![CDATA[Corporate identity is a holistic structure composed of elements such as color, form, line, typography, design language, and visual style that define how a brand presents itself to the outside world. This structure encompasses a broad visual system extending from the logo to office space design, from packaging to digital interfaces. Therefore, corporate identity constitutes both the expressive form of a brand and the fundamental visual language through which it communicates with its target audience. In this sense, a brand’s corporate identity can be regarded as its visual signature. This study examines the visual transformation of Turkish brands’ corporate identities and evaluates their logo renewal strategies within the framework of graphic design principles. Five brands that have not previously been the subject of similar academic analyses were selected as the sample: İpragaz, Arçelik, Ülker, Turkish Airlines, and Turkcell. The logos of these brands were comparatively analyzed in terms of form, color, typography, and symbolic meaning throughout their historical development. Through visual analysis, the study identified distinct tendencies toward formal simplification, typographic clarity, and color reduction. At the same time, the brands were found to pursue a deliberate strategy of maintaining local cultural symbols while adapting to global design trends. The findings demonstrate that Turkish brands successfully balance modern graphic aesthetics with national identity, adopting an evolutionary renewal approach in their corporate identity design. In this regard, the study provides a historical and aesthetic perspective on graphic design practices in Turkey and documents the interaction between local branding and the global visual culture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87908 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1-54]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/15 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Merleau-Ponty’nin Bedensel Algı Kavramı Bağlamında Perfect Days’te Mekânın Fenomenolojisi]]> <![CDATA[The Phenomenology of Space in Perfect Days within the Context of Merleau-Ponty’s Concept of Embodied Perception]]> <![CDATA[Seda AYTAŞ]]> <![CDATA[Merleau-Ponty, Fenomenoloji, Beden, Mekân, Wenders.]]> <![CDATA[Merleau-Ponty, Phenomenology, Body, Space, Wenders.]]> <![CDATA[Fenomenoloji ve sinema arasındaki ilişki, görsel anlatının yalnızca temsile değil, deneyime dayandığı bir düşünsel zeminde kurulur. Merleau-Ponty’nin fenomenolojisi bu açıdan sinemaya güçlü bir kuramsal temel sunar; çünkü onun düşüncesinde algı, zihinsel bir süreçten ziyade, bedenin dünyayla kurduğu canlı bir temas olarak tanımlanır. Bu çalışma, Maurice Merleau-Ponty’nin bedensel algı felsefesi çerçevesinde Wim Wenders’in Perfect Days (2023) filminde mekânın fenomenolojik olarak nasıl kurulduğunu ve deneyimlendiğini incelemektedir. Merleau-Ponty’ye göre algı, zihinsel bir temsil değil, bedenin dünyayla kurduğu tensel bir temas biçimidir. Bu bağlamda çalışma, sinemada mekânı yalnızca fiziksel bir arka plan olarak değil, öznenin varoluşunu kuran yaşantısal bir alan olarak ele alır. Wenders’in kamerası, gözlemci bir bakıştan çok, dünyanın dokusuna temas eden bedensel bir algı biçimi üretir. Filmin başkarakteri Hirayama’nın yürüyüş, temizlik, fotoğraf çekme ve okuma gibi gündelik ritüelleri, bedensel yönelimin ve farkındalığın görsel ifadesine dönüşür. Çalışma, Merleau-Ponty’nin “dünyada-bedenli-varoluş” (être-au-monde), “görünür dünyanın eti” (la chair du monde) ve “kesişme” (chiasme) kavramlarını analitik çerçeve olarak kullanmıştır. Bulgular, Perfect Days’in zamanı, mekânı ve varoluşu çizgisel değil, döngüsel ve bedensel bir ritim üzerinden yeniden kurduğunu; Wenders’in sinemasında anlamın diyalogla değil, bedensel deneyim ve özen etiğiyle üretildiğini göstermektedir. ]]> <![CDATA[The relationship between phenomenology and cinema is grounded in a mode of thought that emphasizes experience rather than mere representation within visual narration. Merleau-Ponty’s phenomenology offers a strong theoretical foundation for cinema, as his philosophy defines perception not as a mental process but as a living, bodily engagement with the world. This study examines how space is phenomenologically constructed and experienced in Wim Wenders’ Perfect Days (2023) through the framework of Maurice Merleau-Ponty’s philosophy of embodied perception. According to Merleau-Ponty, perception is not a mental representation but a tactile form of contact between the body and the world. In this context, the study approaches cinematic space not merely as a physical background but as a lived domain that constitutes the subject’s existence. Wenders’ camera produces not an observational gaze but a bodily mode of perception that touches the texture of the world. The film’s protagonist, Hirayama, transforms everyday rituals walking, cleaning, photographing, reading into visual expressions of bodily orientation and awareness. The study employs Merleau-Ponty’s concepts of “being-in-the-world” (être-au-monde), “the flesh of the visible world” (la chair du monde), and “chiasm” (chiasme) as analytical frameworks. The findings reveal that Perfect Days reconstructs time, space, and existence through a cyclical and embodied rhythm rather than a linear progression, showing that meaning in Wenders’ cinema emerges not through dialogue but through bodily experience and an ethics of care.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87889 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[493-547]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/16 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kıbrıs Sorununun Soğuk Savaş Yıllarındaki Seyri ve Mümtaz Faik Fenik’in Değerlendirmeleri (1950-1974)]]> <![CDATA[The Course of the Cyprus Problem During the Cold War and Mümtaz Faik Fenik’s Assessments (1950–1974)]]> <![CDATA[Hakan GÜNGÖR]]> <![CDATA[Barış Özinan]]> <![CDATA[Kıbrıs Sorunu, Mümtaz Faik Fenik, Soğuk Savaş, Türk Basını, Dış Politika. Cyprus Problem, Mümtaz Faik Fenik, Cold War, Turkish Press, Foreign Policy.]]> <![CDATA[Cyprus Problem, Mümtaz Faik Fenik, Cold War, Turkish Press, Foreign Policy.]]> <![CDATA[1950’li yıllarda İngiltere’nin Ortadoğu’daki nüfuzunu yitirmesi, Yunanistan’ın enosis taleplerini Birleşmiş Milletler (BM) gündemine taşıması ve EOKA örgütünün silahlı eylemleriyle birlikte Kıbrıs meselesi Türkiye ile Yunanistan arasında ikili bir anlaşmazlık olmaktan çıkmış, ABD ile SSCB arasında küresel bir rekabetin uzantısına dönüşmüştür. Fenik, bu süreçte kaleme aldığı yazılarda Yunanistan’ın ilhak politikalarını, İngiltere’nin ikircikli tutumunu ve Batı kamuoyunun çifte standartlarını eleştirmiştir. Ona göre self-determinasyon ilkesi, Rum çoğunluğun lehine işleyerek Türk varlığını tehdit edecek; taksim ise hem adadaki Türklerin güvenliğini hem de Doğu Akdeniz’in stratejik dengesini koruyacaktır. Fenik, enosisi yalnız Kıbrıslı Türkler için değil, Yunanistan açısından da “komünist yayılma” tehlikesi olarak değerlendirmiştir. Bu makale, Kıbrıs Sorununun 1950–1974 yılları arasındaki gelişimini Soğuk Savaş bağlamında ele almakta ve Türk basınının önde gelen isimlerinden Mümtaz Faik Fenik’in konuyla ilgili değerlendirmelerini incelemektedir. Çalışmanın amacı, Fenik’in makaleleri üzerinden Türkiye’nin Kıbrıs politikasının dönemin uluslararası konjonktürüne bağlı olarak nasıl şekillendiğini ortaya koymak ve basının dış politika üzerindeki yönlendirici etkisini göstermektir. Çalışmada yöntem olarak, Fenik’in Zafer ve Havadis gazetelerinde yayımlanan başmakaleleri incelenmiş, bu metinler dönemin diplomatik belgeleri, meclis tutanakları, gazete arşivleri ve ikincil literatürle karşılaştırılmıştır. Böylelikle Fenik’in söyleminin hem kamuoyu oluşturma gücü hem de hükümet politikalarıyla olan paralelliği ortaya konmuştur. Araştırma, 1963 Kanlı Noel olayları, 1964 Johnson Mektubu, 1967 Geçitkale saldırıları ve 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı gibi kritik dönemeçlerde Fenik’in milli bir basın çizgisi oluşturmadaki rolünü vurgulamaktadır. Fenik, özellikle 1960 sonrası yazılarında İnönü Hükümeti’ni pasiflikle eleştirirken, Demirel ve Ecevit dönemlerindeki kararlı tutumları desteklemiştir. Makalede yararlanılan başlıca kaynaklar arasında Zafer ve Havadis gazeteleri, Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi belgeleri (BCA), dönemin resmî bildirileri ve akademik çalışmalar bulunmaktadır. Bu yönüyle araştırma, yalnızca diplomatik ve siyasi süreçleri değil, basın söyleminin bu süreçleri nasıl şekillendirdiğini de göstermesi bakımından özgün bir katkı sunmayı hedeflemektedir. Sonuç olarak çalışma, Mümtaz Faik Fenik’in Kıbrıs meselesine ilişkin yazılarının, Türkiye’nin Soğuk Savaş yıllarındaki dış politikasını anlamada önemli bir belge niteliği taşıdığını, basının hem kamuoyu hem de karar alıcılar nezdinde etkili bir dış politika aracı olarak işlev gördüğünü ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[<span lang="EN-US" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">In the 1950s, with Britain’s declining influence in the Middle East, Greece’s efforts to bring its enosis claims to the United Nations, and the armed actions of the EOKA organization, the Cyprus issue ceased to be a bilateral dispute between two countries and evolved into an extension of the global rivalry between the United States and the Soviet Union. During this period, Mümtaz Faik Fenik criticized Greece’s annexationist policies, Britain’s ambivalent attitude, and the double standards of Western public opinion in his writings. According to him, the principle of self-determination would operate in favor of the Greek majority and endanger the Turkish presence, whereas partition (taksim) would safeguard both the security of the Turks on the island and the strategic balance of the Eastern Mediterranean. Fenik regarded enosis not only as a threat to Turkish Cypriots but also as a potential danger of “communist expansion” for Greece itself. This study examines the development of the Cyprus Problem between 1950 and 1974 within the context of the Cold War, focusing on the assessments of Mümtaz Faik Fenik, one of the leading figures of the Turkish press. The aim of the research is to reveal how Turkey’s Cyprus policy was shaped in relation to the international conjuncture through Fenik’s articles and to demonstrate the influential role of the press in foreign policy. Methodologically, the study analyzes Fenik’s editorials published in the newspapers Zafer and Havadis, comparing these texts with diplomatic documents, parliamentary records, newspaper archives, and secondary literature of the period. This approach exposes both the public opinion–forming power of Fenik’s discourse and its parallelism with government policies. The research highlights Fenik’s role in constructing a nationalist press stance during critical turning points such as the 1963 “Bloody Christmas” events, the 1964 Johnson Letter, the 1967 Geçitkale attacks, and the 1974 Cyprus Peace Operation. In his post-1960 writings, Fenik often criticized the İnönü government for its passivity while supporting the determined policies of the Demirel and Ecevit administrations. The main sources used in the article include Zafer and Havadis newspapers, documents from the Prime Ministry Republican Archives (BCA), official statements of the period, and relevant academic studies. Thus, the research aims to make an original contribution by revealing not only the diplomatic and political processes but also how media discourse helped shape them. In conclusion, the study demonstrates that Fenik’s writings on the Cyprus issue serve as significant historical evidence for understanding Turkey’s foreign policy during the Cold War, showing that the press functioned as an effective instrument of foreign policy by influencing both public opinion and policymakers]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87861 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1277-1329]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/17 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir Sektör Analizi; Tasarım Ofislerinde kullanılan Dijital Arayüzler ve Teknikler]]> <![CDATA[An Analysis of the Sector; Digital Interfaces and Techniques Used in the Design Offices]]> <![CDATA[Ahmet Şadi ARDATÜRK]]> <![CDATA[Endüstriyel Tasarım, Özel Sektör, Teknik, Tasarım Programları, Tasarım Ofisleri.]]> <![CDATA[Industrial Design, Private Sector, Technical, Design Programs, Design Offices. ]]> <![CDATA[Sahip olmadığı yetileri aklıyla gidermek suretiyle doğada varolma kabiliyeti geliştiren insan, varoluşundan bu yana tasarım ve üretim yapmıştır. Aslen bir organizasyonlar bütünü olan tasarımın ve bu organizasyonun gerçeklikte varolmasını sağlayan üretimin imkanlılığı noktasında tarik boyunca birçok farklı teknik kullanılmıştır. Tasarım alanında tekniği, en temel anlamıyla zihinde var olanı görünür kılmak için kullanılan her türlü yöntem olarak ifade edebilmekteyiz. Başka bir deyişle çizim, maket, mokap, bilgisayar destekli sistemler vb. gibi her türlü enstrümanın bütününü ve bu enstrümanların kullanılış biçimlerine teknik diyebilmekteyiz. Çalışmanın amacı en temelde, endüstriyel tasarım ve ürün tasarımı alanında, tasarım süreci dahilinde var olan, kullanılan tekniklerin keşfedilmesini, bu tekniklerin kullanım verilerinin eldesini, verimliliklerini ölçmeyi ve bu bağlamda sektörel veriler ile akademik bilgi-tasarım eğitimi arasında bir köprü kurabilmektir. Toplanan veriler ile akademiye yol gösterici nitelik oluşturma çalışmanın özünde yer almaktadır. İş hacimleri, kurumsallıkları, hangi tasarım sektörüne iş ürettikleri önemsenmeksizin aktif olarak Türkiye iç pazarına üretim yapan ve bünyesinde endüstriyel tasarımcı, ürün tasarımcısı çalıştıran 83 firmadan veri toplanmış olup 16 adet yüz yüze görüşme yapılmıştır. Yüz yüze görüşmeler genel sürecin ve işleyişin keşfinde etkin olsa da kalan firmalardan, telefonla görüşmeler, anket benzeri form iletişimleri ile nicel ve nitel veriler toplanmıştır. Bununla beraber bu araştırma ve çalışma; sürecin tamamı, içerikler, görüşmeler, yöntemler ve verilerin bulgulara dönüştürülmesi dahil olarak İstanbul Aydın Üniversitesi sosyal ve beşeri bilimler etik komisyonunca denetlenmiş, 20 Şubat 2025 tarihli 2025/2 numaralı toplantıda etik uygunluk alınmıştır. Araştırma verileri dört ana (çizim ve maket, 3D modelleme, fotogerçekçi görüntü oluşturma, grafik veri işleme ve sunum hazırlama) artı bir yan (yapay zeka araçları ve tasarım süreci işbirliği) bölüme ayrılmış ve anlamlı veriler sayısal değerlerin yüzdelikleri, çarpanları ile kullanım, sıklık ve verimlilik grafiklerine dönüştürülmüştür. Çalışma sonucunda tekniklerin nicel ve nitel verileri ile beraber akademiye ve lisans eğitimine katkıda bulunulacağı düşünülen öneriler getirilmeye çalışılmıştır.]]> <![CDATA[Humans, who have developed the ability to exist in nature by compensating for their lack of innate abilities with their intellect, have been designing and producing since the dawn of time. Throughout history, many different techniques have been used to realize the potential of design, which is essentially a collection of organizations, and production, which enables this organization to exist in reality. In the field of design, technique can be defined, in its most basic sense, as any method used to make what exists in the mind visible. In other words, we can refer to the entirety of all instruments such as drawing, models, mock-ups, computer-aided systems, etc., and the ways in which these instruments are used as techniques. The primary aim of this study is to explore and identify the techniques employed within the design process in the fields of industrial design and product design, to collect data on their application, to measure their efficiency, and, in this context, to establish a bridge between sectoral data and academic knowledge—particularly in relation to design education. At its core, the study seeks to generate insights that can guide academia through the systematic analysis of the collected data. Data were gathered from 83 firms actively producing for the domestic market in Türkiye, each employing industrial or product designers, regardless of their business volume, level of corporatization, or specific design sector. Additionally, 16 face-to-face interviews were conducted. While these in-depth interviews played a crucial role in uncovering the general processes and operational structures, further quantitative and qualitative data were obtained from the remaining firms through phone interviews and survey-based communication methods. The research data was divided into four main sections (drawing and mock-ups, 3D modeling, photorealistic image creation, graphic data processing, and presentation preparation) plus a supplementary section (artificial intelligence tools and design process collaboration). Furthermore, this research and study, including the entire process, content, interviews, methods, and conversion of data into findings, has been reviewed by the Istanbul Aydın University Social and Human Sciences Ethics Committee and received ethical approval at its meeting dated February 20, 2025, under number 2025/2. Meaningful data was converted into graphs showing percentages, multipliers, usage, frequency, and efficiency of numerical values. As a result of the study, recommendations were made that are expected to contribute to academia and undergraduate education, along with quantitative and qualitative data on the techniques. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87841 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[143-197]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/18 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Yatırım Tercihlerinin Davranışsal Finans Açısından Değerlendirilmesi: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Örneği ]]> <![CDATA[Evaluation of Investment Preferences of Tourism Students in Terms of Behavioral Finance: The Case of Muğla Sıtkı Koçman University]]> <![CDATA[Onur ATAK]]> <![CDATA[Turizm, Davranışsal Finans, Bireysel Yatırımcı Kararları, Turizm Öğrencileri, Finansal Karar]]> <![CDATA[Tourism, Behavioral Finance, Individual Investor Decisions, Tourism Students, Financial Decision]]> <![CDATA[Davranışsal finans literatüründe yer alan risk değerlendirme, danışma ve kayıptan kaçınma eğilimleri, bireylerin yatırım kararlarını şekillendiren temel psikolojik önyargılar arasında yer almaktadır. Geleceğin işgücünü oluşturacak turizm öğrencilerinin kıt kaynaklarını rasyonel biçimde kullanabilmeleri, finansal farkındalıklarının gelişimi ve davranışsal eğilimlerinin doğru anlaşılmasıyla mümkündür. Bu çalışma, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi’nde öğrenim gören 484 turizm öğrencisinin yatırım tercihlerinin, risk değerlendirme ve danışma eğilimlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini belirlemeyi amaçlamaktadır. Veriler anket yöntemiyle toplanmış, SPSS programı aracılığıyla Bağımsız Örneklem t-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Post Hoc testleriyle analiz edilmiştir. Faktör analizi sonucunda kayıptan kaçınma eğilimi de belirgin bir boyut olarak ortaya çıkmıştır. Bulgular, öğrencilerin yatırım kararlarında bilişsel (risk değerlendirme), sosyal (danışma) ve duygusal (kayıptan kaçınma) faktörlerin birlikte etkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca cinsiyet, hane geliri ve akademik başarı değişkenlerinin davranışsal eğilimleri anlamlı biçimde farklılaştırdığı belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçları, turizm eğitimi alan öğrencilerin finansal karar alma süreçlerinde hem analitik düşünme hem de duygusal denge kurma eğiliminde olduklarını göstermektedir. Bu doğrultuda, turizm fakültelerinde finansal farkındalık ve davranışsal finans konularını içeren eğitim içeriklerinin geliştirilmesi; öğrencilerin güvenilir bilgi kaynaklarına erişimini destekleyecek akademik rehberlik sistemlerinin güçlendirilmesi önerilmektedir. Ayrıca turizm sektörünün dalgalı gelir yapısı göz önüne alındığında, öğrencilerin mesleki eğitim süreçlerine finansal dayanıklılık, bütçe yönetimi ve risk farkındalığına yönelik uygulamalı içeriklerin eklenmesi, sektörel istikrara uzun vadeli katkı sağlayacaktır. Bu yönüyle araştırma, davranışsal finans kuramının turizm eğitimine uyarlanması yoluyla hem davranışsal finans hem de turizm literatürüne sektörel özgünlükte bir katkı sunmaktadır.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Risk assessment, advisory, and loss aversion tendencies are fundamental psychological biases shaping individual investment decisions in behavioral finance literature. For tourism students who will constitute the future workforce, the rational use of scarce resources and the development of financial awareness depend on understanding these behavioral tendencies and minimizing their effects. This study aims to determine whether the investment preferences of 484 tourism students at Muğla Sıtkı Koçman University differ significantly according to their risk assessment and advisory tendencies. Data were collected through a structured questionnaire and analyzed using the Independent Samples t-test, One-Way ANOVA, and Post Hoc tests via SPSS software. Factor analysis revealed loss aversion as a distinct behavioral dimension. The findings indicate that cognitive (risk assessment), social (advisory), and emotional (loss aversion) factors jointly influence students’ investment decisions. Gender, household income, and academic achievement were found to significantly differentiate behavioral tendencies. The results demonstrate that tourism students combine analytical reasoning with emotional prudence in their financial decision-making processes. In this context, it is recommended that tourism faculties enhance their curricula with educational content on financial literacy and behavioral finance, and strengthen academic advisory systems that ensure access to reliable financial information. Considering the fluctuating income structure of the tourism sector, incorporating practical modules on financial resilience, budgeting, and risk awareness into tourism education can provide long-term contributions to sectoral stability. The study contributes to the tourism literature by contextualizing behavioral finance theory within tourism education and offering sector-specific insights.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87834 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[269-341]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/19 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Hizmet Uygulamalarında Dijital Erişim Fırsatları ve Riskleri]]> <![CDATA[Digital Access Opportunities and Risks in Social Work Practice]]> <![CDATA[Murat ALTUNTAŞ]]> <![CDATA[Muhammed Enes TEMELLİ]]> <![CDATA[Yapay Zeka, Sosyal Hizmet, Aile, Dijital, Teknoloji]]> <![CDATA[Artificial Intelligence, Social Work, Family, Digital, Technology]]> <![CDATA[Dijital teknolojilerin sosyal hizmet alanına entegrasyonu, risk değerlendirmesinden vaka yönetimine, müdahale planlamasından izleme ve değerlendirme süreçlerine kadar pek çok uygulamayı köklü biçimde dönüştürmekte ve sosyal hizmet sunumunda hız, standartlaşma ve verimlilik sağlamayı hedeflemektedir; ancak bu dönüşüm süreci tüm bireyler ve aileler için eşit fırsatlar üretmemekte, aksine mevcut toplumsal, ekonomik ve yapısal eşitsizlikleri bazı gruplar açısından yeniden üretmekte ve derinleştirmektedir. Özellikle sosyoekonomik olarak dezavantajlı konumdaki ailelerin dijital okuryazarlık düzeylerinin düşük olması, internet erişimine ve teknolojik cihazlara sınırlı ölçüde sahip olmaları, dijital altyapı eksiklikleri ve bürokratik dijital sistemlerin karmaşıklığı, dijital eşitsizlik ve dijital yoksunluk olgularını daha görünür hale getirmektedir. Bu durum, söz konusu ailelerin sosyal hizmet mekanizmalarına erişimini zorlaştırmakta, çevrim içi başvuru ve izleme süreçlerinden dışlanmalarına yol açmakta ve hizmet süreçlerine aktif katılımını ciddi biçimde kısıtlamaktadır. Dijital erişim ve beceri eksiklikleri, ailelerin ihtiyaçlarının doğru, bütüncül ve bağlamsal biçimde değerlendirilmesini engellerken, müdahale planlarının ailelerin gerçek yaşam koşullarını yeterince yansıtamamasına neden olabilmektedir. Bu bağlamda dijitalleşen sosyal hizmet modelleri, yalnızca mevcut yoksunlukları değil, aynı zamanda görünür olmayan yeni eşitsizlik biçimlerini ve erişim engellerini de ortaya çıkarmaktadır. Ailelerin sosyal hizmet süreçlerine katılımının niteliği ve sürekliliği, dijital araçlara erişim ve bu araçları kullanabilme kapasitesiyle doğrudan ilişkili hale gelmektedir. Türkiye, ABD, Hollanda ve İngiltere’deki örnek uygulamalar, yapay zekâ temelli risk analizleri ve karar destek sistemlerinin belirli toplumsal gruplar, aile tipleri ve kültürel yapılar üzerinde farklı etkiler üretebildiğini göstermekte; bu etkilerin sosyal adalet, eşitlik, etik sorumluluk ve insan onurunun korunması çerçevesinde ele alınmasının zorunlu olduğunu ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity. The integration of digital technologies into the social work sector is fundamentally transforming practices ranging from risk assessment and case management to intervention planning and monitoring processes, with the aim of increasing speed, standardization, and efficiency; however, this transformation does not generate equal opportunities for all individuals and families and instead reproduces and deepens existing social, economic, and structural inequalities for certain groups. In particular, low levels of digital literacy among socioeconomically disadvantaged families, limited access to the internet and technological devices, deficiencies in digital infrastructure, and the complexity of bureaucratic digital systems make digital inequality and digital deprivation more visible, restricting access to social work mechanisms, excluding families from online application and follow-up processes, and limiting their active participation in interventions. The lack of digital access and skills hampers accurate, comprehensive, and contextual assessments of families’ needs and may result in intervention plans that fail to reflect real-life circumstances, while digitalized social work models simultaneously expose existing forms of deprivation and create new, less visible barriers to access. Consequently, the quality and continuity of participation in social work processes have become increasingly dependent on families’ access to digital tools and their capacity to use them, and international experiences from Turkey, the United States, the Netherlands, and the United Kingdom demonstrate that AI-based risk analyses and decision-support systems can produce differentiated impacts across social groups, family structures, and cultural contexts, necessitating careful evaluation within frameworks of social justice, equality, ethical responsibility, and the protection of human dignity.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87798 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[107-142]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/20 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Müziğinin Aktarımına Açılan Farklı Bir Pencere: 4 El Türk Müziği Piyano Düzenlemeleri]]> <![CDATA[A Different Window into the Transmission of Turkish Music: 4-Hand Turkish Music Piano Arrangements]]> <![CDATA[Özlem DOĞAN]]> <![CDATA[Nargiz EMİNOVA]]> <![CDATA[Müzik, piyano, Türk müziği, dört el, kültür, aktarım]]> <![CDATA[Music, piano, Turkish music, four hands, culture, transmission.]]> <![CDATA[Türk kültürünün nesilden nesile aktarımında önemli rol oynayan müzik sanatı, toplumsal kimliğin ve tarihsel hafızanın önemli taşıyıcısıdır. Bu bağlamda yapılan çalışmada piyano müziği merkez alınarak 4 el Türk müziği düzenlemeleri ile milli kültürün aktarımı amaçlanmıştır. Çalışmada, Türkiye’nin yedi bölgesi esas alınarak her bölgeyi temsil etmek üzere birer Türk müziği eseri seçilerek 4 el piyano düzenlemesi yapılmıştır. Bu eserler; Cirit Havası (İç Anadolu Bölgesi), Hış Hışı Hançer (Güneydoğu Anadolu Bölgesi), Iğdır’ın Al Alması (Doğu Anadolu Bölgesi), Karahisar Kalesi (Ege Bölgesi), Çayır Çimen Geze Geze (Akdeniz Bölgesi), Ben Seni Sevdiğimi (Karadeniz Bölgesi), Çemberimde Gül Oya (Marmara Bölgesi)’dır. Toplam yedi eserden oluşan silsilede piyano müziğine transfer edilebilecek makamlar temelindeki eserler düzenlenmiştir. Düzenlemelerde makamsal yapılar korunmuş, armonizasyonda imitasyon, basso ostinato, stretto gibi usullere yer verilmiştir. Tartım kalıpları özgürce kullanılmış, icracılık usullerinde son yüzyıllarda önemli yere sahip olan ritim vurma usulü düzenlemelerde yer almıştır. Düzenlemelerde icracılara rehber olması açısından nüanslar ve parmak numaraları da belirtilmiştir. Türk müziğinin sözlü, yazılı, işitsel ve eğitim yoluyla aktarımı gerçekleşmektedir. Her bir yöntem Türk müziğinin yaşaması, korunması ve yayılması için farklı imkanlar sunar. Bu çalışma kapsamında yapılan Türk müziği 4 el piyano düzenlemeleri hem eğitim hem de konser salonlarında seslendirilmesi ile icracılık yoluyla işitsel alandaki Türk müziğinin yayılımına katkı sunacaktır.]]> <![CDATA[Music, which plays an important role in the transmission of Turkish culture from generation to generation, is a significant carrier of social identity and historical memory. In this context, the study aimed to transmit national culture by focusing on piano music and arranging Turkish music for four hands. In the study, one Turkish music piece was selected from each of Turkey's seven regions to represent that region, and a 4-hand piano arrangement was made. These works are: Cirit Havası (Central Anatolia Region), Hış Hışı Hançer (Southeastern Anatolia Region), Iğdır’ın Al Alması (Eastern Anatolia Region), Karahisar Kalesi (Aegean Region), Çayır Çimen Geze Geze (Mediterranean Region), Ben Seni Sevdiğimi (Black Sea Region), Çemberimde Gül Oya (Marmara Region). In the series of seven works, the pieces are arranged based on the modes that can be transferred to piano music. In the arrangements, the formal structures are preserved, and techniques such as imitation, basso ostinato, and stretto are used in the harmonization. The rhythmic patterns are freely used and are included in the arrangements that feature the rhythmic striking technique, which has held a significant place in performance methods in recent centuries. The regulations also specify nuances and finger numbers to guide performers. Turkish music is transmitted thru oral, written, auditory, and educational means. Each method offers different possibilities for the survival, preservation, and dissemination of Turkish music. The Turkish music arrangements for four hands piano made within the scope of this study will contribute to the dissemination of Turkish music in the auditory field thru performance, both in educational and concert halls.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87787 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[899-982]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/21 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Şer’iyye Sicillerine Göre (1596-1603) Üsküdar’da Vakıf-Kadın İlişkisi]]> <![CDATA[Üsküdar Foundations According to the Shariyye Record (1596-1603)]]> <![CDATA[Seher YÜCETÜRK]]> <![CDATA[Sicil, Mahkeme, Kadın, Vakıf, Dava.]]> <![CDATA[Registry, Court, Woman, Foundation, Case]]> <![CDATA[Vakıf, Osmanlı Devleti’nin seleflerinden devraldığı eski, köklü bir kurum ve bir kültür mirasıdır. Vakıflar Osmanlı döneminde fazlaca geliştirilmiş ve kapsamları genişletilmiştir. Sosyal devlet anlayışını benimseyen Osmanlı Devleti vakıflar sayesinde reayasının pek çok ihtiyacını gidermeye çalışmıştır. Bu noktada ifade edilmelidir ki; vakıfların önemi hem devlet ve hem de yönetilenler arasında önemi anlaşılmış ve sürdürülmesine önem verilen bir kurum olmuştur. Varlığı ölçüsünde kadınlar vakıf yapmaya gönüllü olmuşlardır. Doğrudan vakfiyelerden yararlanılarak vakıfla ilgili pek çok çalışma yapılmış olması hasebiyle bu konuda geniş bir literatür bulunmaktadır. Bu cümleden hareketle ifade edilmelidir ki; kaleme alınan çalışma doğrudan vakıf ve vakıf çeşitlerini anlatma amacı taşımamaktadır. Çalışmada klasik dönem Osmanlı Üsküdar’ında vakıf kurumlarının oluşturulması, yönetilmesi, vakfa yapılan bağışlar konusunda kadınların ne derece aktif rol aldıkları, vakıf yönetiminde kadınların üstlendikleri görevler, kadınları vakıf konusunda mahkemeye getiren davalar vd. kadınların vakıf ile ilgili ilişkileri -olumlu/olumsuz Üsküdar mahkemesine yansıyan davalardan hareketle ifade edilmeye çalışılacaktır. Osmanlı Devleti’nin birinci elden kaynakları olan şer’iyye sicillerinden elde edilen veriler bu noktada aydınlatıcı bilgiler sunmuştur. Türkiye Diyanet Vakfı’ndan temin edilen şer’iyye sicilleri 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, numaralı defterler öncelikle transkribe edilmiş ve elde edilen veriler tasnife tabi tutulmuştur. Metodolojik olarak çalışmada örnekleme usulü tatbik edilmiş ve konularla alakalı spesifik örnekler üzerinde durulmuştur. Spesifik olmayan örnekler sayısal veriler olarak ilgili başlıklar altında değerlendirilmiştir. Çalışmaya zaman ve mekân sınırlılığı konmuş 1596-1603 tarihleri arasında bir çalışma yapılması planlanmıştır. Bu bakımdan mikro alan çalışması olarak değerlendirilebilir. Zaman ve mekân sınırlılıkları dikkate alınarak yapılan çalışmanın genel değerlendirmelerden uzak olduğu belirtilmelidir. Bu tip çalışmaların sayısının artmasıyla, ileride yapılacak çalışmalarda genel değerlendirmelerde bulunmak imkânı doğacaktır.  ]]> <![CDATA[The foundation is an ancient, deeply rooted predecessor of the Ottoman Empire. Foundations were extensively developed during the Ottoman period and varied in scope. The Ottoman Empire, which adopted a social state approach, attempted to meet the needs of its subjects through foundations. At that point, it should be noted that the foundation's importance was recognized by both the state and the governed, and it became an established institution to be given importance for its sustainability. Throughout its existence, women volunteered to establish foundations. By using foundation leeds directly, numerous studies on foundations have been conducted leading to a vast literature on the subject. Undertaking in this context, it should be stated that this study does not aim to explain directly the foundations and their types. This study will explore the establishment and management of foundations in the classical-era Ottoman Üsküdar; the extent to which women played an active role in donating to these foundations; the roles women assumed in foundation management; the cases that brought women to the court regarding foundations; and the relationships women had with foundations—both positive and negative—as reflected in Üsküdar court records. Data from the Ottoman Empire's primary sources, the Sharia court records, present illuminating evidence regarding this point. The Sharia court records, numbered 96–106, obtained from the Turkish Religious Foundation, were first transcribed, and the resulting data were classified. Methodologically, the study employed sampling that focused on specific examples relevant to the topics. Nonspecific examples are evaluated as numerical data under relevant headings. The study was limited in temporal and spatial scope, with a planned period from 1596 to 1603. Therefore, it can be considered a micro-field study. It should be noted that this study, conducted within the limitations of time and space, does not constitute a general assessment. Increasing the number of such studies will enable more generalizable assessments in future research.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87785 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1963-1989]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/22 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eğitimde Zihinsel Dönüşümün Kodları: Lisansüstü Sosyal Bilgiler Öğrencilerinin Yapay Zekâya İlişkin Görüşlerinin Tematik Analizi]]> <![CDATA[The Codes of Mental Transformation in Education: A Thematic Analysis of Graduate Social Studies Students’ Perspectives on Artificial Intelligence]]> <![CDATA[Şengül BÜYÜKBOYACI]]> <![CDATA[Ömer YOZÇU]]> <![CDATA[Yapay zekâ, Sosyal Bilgiler eğitimi, öğretmen adayları, dijital okuryazarlık, pedagojik entegrasyon, etik farkındalık.]]> <![CDATA[Artificial intelligence, Social Studies education, teacher candidates, digital literacy, pedagogical integration, ethical awareness]]> <![CDATA[Bu araştırma, lisansüstü düzeyde öğrenim gören Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının yapay zekâya (YZ) ilişkin algılarını, eğitimdeki işlevine yönelik görüşlerini ve mesleki beklentilerini çok boyutlu biçimde incelemektedir. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımına dayalı olarak durum çalışması deseniyle yürütülmüştür. Veriler, 2024–2025 eğitim-öğretim yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilgiler Eğitimi Anabilim Dalı’nda öğrenim gören altı yüksek lisans öğrencisiyle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiş; kod, tema ve alt temalar belirlenmiştir. Bulgular, katılımcıların YZ’yi çoğunlukla teknolojik bir araç veya uygulama olarak tanımladıklarını; ancak kavramsal farkındalık düzeylerinin çeşitlilik gösterdiğini ortaya koymuştur. YZ’nin eğitimde içerik ve materyal üretiminde, bireyselleştirilmiş öğrenmede ve zaman yönetiminde öğretmenleri destekleyici bir araç olduğu vurgulanırken, öğretmenin yerini almasının mümkün olmadığı; empati, rehberlik ve sınıf yönetimi gibi insani yönlerin vazgeçilmez olduğu belirtilmiştir. Katılımcılar ayrıca YZ’nin Sosyal Bilgiler dersinde tarihî olayların canlandırılması, görsel materyal üretimi, harita ve grafik yorumlama gibi alanlarda öğretimi zenginleştirdiğini ifade etmiştir. Bununla birlikte, etik sorunlar, veri güvenliği ve bilişsel tembelleşme gibi risklere de dikkat çekilmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmen adaylarının YZ okuryazarlığı, etik farkındalık, dijital yaratıcılık ve pedagojik entegrasyon becerilerinin sistematik biçimde geliştirilmesi gerektiği; öğretmen yetiştirme programlarının bu doğrultuda yeniden yapılandırılmasının dijital çağın eğitim paradigmalarıyla uyum için kritik olduğu sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[This study examines the perceptions, evaluations, and professional expectations of postgraduate Social Studies teacher candidates regarding artificial intelligence (AI) and its role in education. Adopting a qualitative research approach, the study was designed as a case study. Data were collected through semi-structured interviews conducted with six graduate students enrolled in the Social Studies Education programme at Süleyman Demirel University during the 2024–2025 academic year. The collected data were analysed using content analysis, through which codes, categories, and themes were identified. The findings reveal that participants predominantly conceptualise AI as a technological tool or application, yet their levels of conceptual awareness vary considerably. While AI is viewed as a supportive instrument for teachers—particularly in lesson preparation, material design, individualised learning, and time management—it is not regarded as capable of replacing the teacher. Empathy, guidance, and classroom management are emphasised as irreplaceable human dimensions of the teaching profession. Participants also noted that AI can enrich Social Studies teaching by facilitating the visualisation of historical events, producing digital materials, and supporting the interpretation of maps and graphs. However, concerns were expressed about ethical issues, data security, and cognitive dependency. The study concludes that teacher candidates should be systematically supported in developing AI literacy, ethical awareness, digital creativity, and pedagogical integration skills. Furthermore, it recommends restructuring teacher education programmes to align with the intellectual and pedagogical transformations demanded by the digital age, ensuring that AI serves as a collaborative rather than competitive force in education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87753 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[623-665]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/23 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Resim Sanatında Yarım Kalan Bir Hikâye: Kayıp Resimleriyle Hale Asaf]]> <![CDATA[An Unfinished Story In The Turkish Painting Art: Hale Asaf With Her Lost Artworks]]> <![CDATA[Gülseren BUDUMLU İLDEŞ]]> <![CDATA[Türk Resim Sanatı, Hale Asaf, Batılılaşma, Hayat Hikâyesi Analizi, Otoportre]]> <![CDATA[Turkish Painting Art, Hale Asaf, Westernization, Life Story Analysis, Self-portrait]]> <![CDATA[Hale Asaf 1905’te İstanbul’da doğmuş, 1938’de Paris’te vefat etmiştir. Asaf, Mutlakıyet, Meşrutiyet ve Cumhuriyet rejimlerinin tanığı bir ressam olarak Batılılaşma Dönemi Osmanlısından Cumhuriyet dönemine geçiş sürecini yaşamış bir sanatçıdır. Cumhuriyet Dönemi’nde Avrupa’ya gönderilen sanatçı kuşağı içinde yer almıştır. Türkiye’ye döndüğünde Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Topluluğu’nun (1929) kurucularından biri olarak Cumhuriyet’in öncü kadın ressamları arasında yer almıştır. Hale Asaf, Türkiye’de modern sanatın kurucusu olarak da kabul edilmekte olan bir sanatçıdır. Eserlerinde geç kübizm ve art déco akımının etkileri hissedilmektedir. Sanatçı; kadın figürü, mekânlar, manzaralar ve otoportreler resmederek kendi kendisini anlatmıştır. Bireysel tavrı, duygusal üslubu ve zaman zaman benimsediği sürreal anlatımıyla özgür sanatçı duruşunun ilk örneklerini sergilemiştir. Bu çalışmada, Hale Asaf’ın amaçlı örnekleme kapsamında kriter örnekleme ile seçilen kayıp eserlerine odaklanılmıştır. Çalışmanın amacı, Hale Asaf’ın uzun yıllardır kayıp olan, 1918’de Paris’te bulunan ve 15-19 Kasım 2023’te Istanbul Art Fair kapsamında Lütfi Kırdar sergi salonunda ilk kez sergilenen kayıp resimlerini nitel araştırma yöntemlerinden biri olan hayat hikâyesi analizi ekseninde değerlendirmektir. Söz konusu analiz, sanatçının son dönem eserlerindeki arayışları ve hayatının dönüm noktalarını anlamak için yol göstericidir. Özellikle otoportreleri ve annelikle ilgili resimleri hayat hikâyesini yaratan kırılma noktasıdır.  Asaf’ın hayat hikâyesi araştırması ve eserlerin incelemeleri ile Türk sanatındaki öncü kadın ressam olarak Hale Asaf’ın önemi vurgulanmış, Türk resim sanatı literatürüne katkıda bulunmak hedeflenmiştir.]]> <![CDATA[Hale Asaf was born in Istanbul in 1905 and died in Paris in 1938. Asaf, as a painter who witnessed the Absolutism, Constitutional and Republican regimes, is an artist who also experienced the transition from the Westernization Period Ottoman Empire to the Republican period. She was among the generation of artists sent to Europe during the Republican era. She became one of the founders of the Independent Painters and Sculptors Society (1929) upon her return to Turkey.  Asaf, is considered founder of modern art in Turkey. She created her artworks with free artist stance, with her individual attitude, emotional style and occasionally adopted surreal expression. This study focuses on lost artworks of Hale Asaf, selected with criterion sampling within scope of purposeful sampling. Aim of this study is to evaluate lost artworks of Hale Asaf, which were lost in Paris after her death and were exhibited at Lütfi Kırdar Exhibition Hall within scope of Istanbul Art Fair on November 15-19, 2023, in the context of life story analysis, which is one of the qualitative research methods. The said analysis is a guide for understanding artist's searches in her last artworks and turning points in her life. Especially her self-portraits and paintings about motherhood are the breaking point that create her life story. The importance of Hale Asaf as a pioneering female painter in Turkish art is emphasized through research on her life story and analysis of her works, and it is aimed to contribute to the literature of Turkish painting.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87738 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[549-622]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/24 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Algoritmik Diplomasi: Yapay Zekâ Destekli Karar Alma Modelleri ve Uluslararası İlişkilerde Etik Sınırlar]]> <![CDATA[Algorithmic Diplomacy: AI-Assisted Decision-Making Models and Ethical Boundaries in International Relations ]]> <![CDATA[Hakan ÇORA]]> <![CDATA[Ali Nazmi ÇORA -Elnur Hasan MİKAİL]]> <![CDATA[Yapay zeka, diplomasi, karar verme, uluslararası ilişkiler, etik, algoritmik yönetişim]]> <![CDATA[Artificial intelligence, diplomacy, decision-making, international relations, ethics, algorithmic governance]]> <![CDATA[<span lang="TR" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Yapay zekâ (YZ), diplomasinin ve uluslararası karar alma süreçlerinin doğasını köklü biçimde dönüştürmektedir. Veri toplama, senaryo modelleme ve tahmine dayalı akıl yürütme süreçlerini otomatikleştirerek, YZ devletlerin tehditleri algılama, stratejik öncelikleri belirleme ve müzakere süreçlerini yürütme biçimlerini yeniden şekillendirmektedir. Bu dönüşüm, yalnızca teknik bir yenilik değil, aynı zamanda uluslararası ilişkilerde bilgi üretimi, karar alma ve etik sorumluluk anlayışının yeniden tanımlandığı bilişsel bir devrimi de temsil etmektedir. Bu makale, makine öğrenimi ve öngörüsel analitiğin dış politika tasarımı ile diplomatik iletişime entegrasyonunu ifade eden algoritmik diplomasi kavramını tanıtmaktadır. Çalışma, karmaşık karşılıklı bağımlılık, karar teorisi ve veri etiği yaklaşımlarından yararlanarak, YZ’nin küresel yönetişimde stratejik özerklik, şeffaflık ve ahlaki hesap verebilirliği nasıl dönüştürdüğünü açıklayan kavramsal bir çerçeve geliştirmektedir. Disiplinler arası bir bakış açısıyla güncel literatür ve açıklayıcı politika örneklerinin sentezine dayanan araştırma, YZ destekli diplomasinin sunduğu fırsatları ve beraberinde getirdiği riskleri tartışmaktadır. Bulgular, algoritmik sistemlerin analitik verimliliği ve öngörü kapasitesini artırdığını, ancak aynı zamanda epistemik belirsizlik, önyargı ve etik ikilemler oluşturduğunu göstermektedir. Bu durum, diplomasi alanında insan merkezli karar verme ile algoritmik özerklik arasında yeni bir denge ihtiyacını ortaya koymaktadır. Çalışma, ortaya çıkan YZ temelli diplomatik ekosistemlerde hesap verebilirliği, egemenliği ve etik denetimi sağlamak amacıyla normatif ve kurumsal öneriler sunmakta; böylece diplomasi pratiğinin geleceğine ilişkin teorik ve uygulamalı katkılar sağlamaktadır.]]> <![CDATA[Artificial intelligence (AI) is profoundly transforming the institutional and cognitive foundations of diplomacy and international decision-making. By automating data collection, scenario modeling, and predictive reasoning, AI redefines how states perceive security threats, construct strategic preferences, and conduct negotiation processes. This article introduces the concept of algorithmic diplomacy, referring to the systematic integration of machine learning, big data analytics, and predictive algorithms into the design of foreign policy and diplomatic communication. Grounded in the theoretical frameworks of complex interdependence, decision theory, and data ethics, the study develops a conceptual model that explains how AI reshapes strategic autonomy, transparency, and moral accountability in global governance. Through an interdisciplinary synthesis of recent literature, empirical policy initiatives, and case illustrations, the research illuminates both the transformative potential and the normative challenges of AI-assisted diplomacy. Findings indicate that algorithmic systems significantly enhance analytical efficiency, predictive foresight, and operational coordination, yet simultaneously generate epistemic opacity, algorithmic bias, and ethical dilemmas concerning responsibility and legitimacy. The article ultimately argues that the future of diplomacy will increasingly depend on the institutionalization of algorithmic governance mechanisms that align technological innovation with ethical responsibility. It concludes with policy-oriented recommendations designed to safeguard accountability, sovereignty, and moral integrity within emerging AI-driven diplomatic ecosystems.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87722 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[801-850]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/25 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kültürlerarası Öğrenme Süreci Olarak Staj: Özbekistanlı Turizm Öğrencilerinin Türkiye İzlenimleri ]]> <![CDATA[Internship as a Cross-Cultural Learning Process: Impressions of Turkish Culture Among Uzbek Tourism Students]]> <![CDATA[Mehmet Oğuzhan İLBAN]]> <![CDATA[Turizm, Uluslararası Staj, Turizm Eğitimi, Kültürlerarası Öğrenme, Uygulamalı Deneyim, Türkiye-Özbekistan İş Birliği]]> <![CDATA[Tourism, International internship, Tourism education, Intercultural learning, Practical experience, Türkiye-Uzbekistan cooperation]]> <![CDATA[Türk Dünyası Hareketliliği Değişim Programı kapsamında, Balıkesir Üniversitesi ile Özbekistan Rönesans Eğitim Üniversitesi arasında imzalanan uluslararası akademik iş birliği protokolü çerçevesinde 14 Özbek öğrenci Türkiye’ye gelerek üç ay süren stajlarını tamamlamıştır. Bu süreçte öğrenciler, otelin çeşitli departmanlarında uygulamalı eğitim alarak mesleki deneyim kazanmış, farklı kültürlerden gelen turistlerle etkileşimlerde bulunmuş ve Türkiye’deki turizm uygulamalarının katkılarını gözlemleme fırsatı elde etmiştir. Bu süreçte öğrenciler, otelin çeşitli departmanlarında uygulamalı eğitim alarak mesleki deneyim kazanmış, farklı kültürlerden gelen turistlerle etkileşimlerde bulunmuş ve Türkiye’deki turizm uygulamalarının katkılarını gözlemleme fırsatı elde etmiştir. Bu çalışma, Özbekistanlı turizm öğrencilerinin Türkiye’de gerçekleştirdikleri uluslararası staj deneyimlerini ve kültürlerarası öğrenme süreçlerini incelemeyi amaçlamaktadırAmaç doğrultusunda Balıkesir Üniversitesi Burhaniye Uygulamalı Bilimler Fakültesi Uygulama Oteli’nde staj yapan 14 öğrenciden 11’i ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımıyla ve durum çalışması deseni kullanılarak yürütülmüş, veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır.  Görüşmeler yaklaşık 15 dakika sürmüş ve katılımcıların staj deneyimlerine ilişkin algıları, mesleki gelişimleri, kültürlerarası iletişim becerileri ve Türkiye’deki turizm uygulamalarının etkileri değerlendirilmiştir. Toplanan veriler, içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Öğrencilerin yanıtları okunmuş, anlamlı ifadeler belirlenmiş ve ortak temalar altında toplanmıştır. Temalar, öğrencilerin deneyimlerini yansıtan ana başlıklar ve alt başlıklar hâline getirilmiş, örnek alıntılar ile desteklenmiştir. Elde edilen bulgular, öğrencilerin Türkiye’deki staj süreci boyunca iş arkadaşlarıyla iletişim, turistlerle etkileşim, uygulamalı eğitim deneyimi, Türk mutfağı ve gastronomi kültürü, iş disiplini ve kültürel farkındalık gibi alanlarda önemli kazanımlar sağladığını göstermektedir. Ayrıca öğrencilerin edinilen deneyimleri Özbekistan’daki turizm sektörüne uyarlama potansiyeli ve gelecekteki kariyer hedefleri üzerindeki etkileri de belirlenmiştir.]]> <![CDATA[Under the Turkish World Mobility Exchange Program, 14 Uzbek students came to Turkey and completed their three-month internships within the framework of the international academic cooperation protocol signed between Balıkesir University and Uzbekistan Renaissance Education University. During this process, the students gained professional experience by receiving practical training in various departments of the hotel, interacted with tourists from different cultures, and had the opportunity to observe the contributions of tourism practices in Türkiye. During this process, the students gained professional experience by receiving practical training in various departments of the hotel, interacted with tourists from different cultures, and had the opportunity to observe the contributions of tourism practices in Türkiye. This study aims to examine the international internship experiences and intercultural learning processes of Uzbek tourism students in Turkey. In line with this objective, interviews were conducted with 11 of the 14 students who completed their internships at the Application Hotel of the Faculty of Applied Sciences at Balıkesir University Burhaniye. The study was conducted using a qualitative research approach and a case study design, and a semi-structured interview form prepared by the researcher was used as the data collection tool. The interviews lasted approximately 15 minutes and evaluated the participants' perceptions of their internship experiences, professional development, intercultural communication skills, and the effects of tourism practices in Turkey. The collected data were analyzed using content analysis. The students' responses were read, meaningful statements were identified, and grouped under common themes. The themes were organized into main headings and subheadings reflecting the students' experiences and supported by sample quotations. The findings show that students gained significant knowledge in areas such as communication with colleagues, interaction with tourists, practical training experience, Turkish cuisine and gastronomic culture, work discipline, and cultural awareness during their internship in Türkiye. In addition, the potential for adapting the experiences gained to the tourism sector in Uzbekistan and their impact on future career goals were also determined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87721 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2383-2399]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/26 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gazze-Filistin Bağlamında Uluslararası Silahlı Çatışmalar ve Çocuk Eğitim Hakkı]]> <![CDATA[International Armed Conflicts and Children's Right to Education in the Gaza-Palestine Context]]> <![CDATA[İsmail DEMİR]]> <![CDATA[Silahlı Çatışma, Gazze-Filistin, Ruh Sağlığı, Okul Yıkımı, Krizde Çocuk Eğitimi.]]> <![CDATA[Armed Conflict, Gaza-Palestine, Mental Health, School Destruction, Child Education in Crisis.]]> <![CDATA[Çocukların eğitim hakkı, uluslararası hukuk tarafından güvence altına alınmış en temel insan haklarından biridir; ancak Gazze gibi çatışmaların yoğunlaştığı bölgelerde bu hak son derece kırılgan bir konuma düşmektedir. Silahlı çatışmalar, çocukları orantısız biçimde etkileyerek eğitim kurumlarının tahrip olmasına, öğrencilerin yerlerinden edilmesine ve öğretim süreçlerinde kalıcı aksamaların ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Gazze’de yaşanan son askeri gerilim, eğitim altyapısını ağır biçimde zedelemiş ve yüz binlerce öğrencinin nitelikli öğrenim olanaklarına erişimini engellemiştir. Savaşın tetiklediği psikolojik yıkım, yalnızca eğitimin ani kesintisine değil, aynı zamanda çok sayıda çocuğun derin travmalar yaşamasına ve acil psikososyal destek ihtiyacına neden olmuştur. Eğitimden uzun süre mahrum kalmak, bireysel gelişimi sekteye uğratmakla kalmamakta; Gazze toplumunun sosyo-ekonomik istikrarını da zayıflatmakta ve gelecek kuşakları yoksulluk ile güvensizlik döngüsüne hapsetmektedir. Devam eden abluka koşulları, aşırı kalabalık sınıflar, kaynak yetersizliği ve okulların yeniden inşası için gereken finansal desteğin sınırlı kalması nedeniyle bu krizi daha da derinleştirmektedir. Eğitim kurumlarına yöneltilen saldırılar, Uluslararası İnsancıl Hukuk’un açık bir ihlalini teşkil etmekte ve silahlı çatışmalar sırasında okulların korunmasını zorunlu kılan Uluslararası Ceza Mahkemesi’nin yetki alanına girmektedir. Ancak bu yasal güvencelere karşın, Filistinli çocuklar kaliteli eğitime erişim noktasında ciddi engellerle yüz yüze gelmeye devam etmektedir. Söz konusu krizle baş edebilmek için, güvenli öğrenme ortamlarının oluşturulmasını sağlayacak ateşkes düzenlemeleri, eğitim kurumlarının yeniden inşası için artırılmış uluslararası yardımlar ve eğitimi koruyacak daha güçlü hukuki mekanizmalar dâhil olmak üzere bütüncül bir yaklaşım zorunludur. Öğretmenlerin mesleki gelişimine yönelik yatırımlar ve çocuklara sunulacak psikososyal destek programları, kesintiye uğrayan öğrenme süreçlerinin uzun vadeli etkilerini hafifletmek açısından hayati bir rol oynamaktadır. Uluslararası toplum, Filistinli çocukların eğitim hakkını güvence altına almak, onların dayanıklılığını güçlendirmek, umutlarını diri tutmak ve istikrarlı bir geleceğe ulaşmalarını sağlamak amacıyla acilen harekete geçmelidir.]]> <![CDATA[Children's right to education is one of the most fundamental human rights guaranteed by international law; however, in conflict-ridden areas like Gaza, this right is extremely fragile. In armed conflicts, children are disproportionately affected, leading to permanent disruptions in education in areas where countries dominate. The recent military escalation in Gaza has severely damaged educational infrastructure and denied access to opportunities for hundreds of thousands of students. The psychological devastation triggered by the war has not only disrupted education but also left many children deeply traumatized and in need of urgent psychosocial support. Prolonged deprivation of education not only hinders individual development, but also perpetuates the socio-economic stability of Gazan society and traps future generations in poverty and insecurity. This crisis is exacerbated by the ongoing blockade, overcrowded classrooms, lack of resources, and limited financial support for school reconstruction. Attacks on educational institutions constitute a clear terrorist act under International Humanitarian Law and fall under the jurisdiction of the International Criminal Court, which mandates the protection of schools during partitions. Despite these legal safeguards, Palestinian children continue to face serious obstacles to accessing quality education. A holistic approach is essential for addressing these crises, including initial costs, fire regulations to foster safe learning environments, increased international assistance to rebuild educational norms, and stronger legal mechanisms within the education system. Investments in teacher professional development and psychosocial support programs play a vital role in providing long-term relief to the vast majority of Palestinians affected by disruptions. The international community must act urgently to secure Palestinian rights to education, sustain their work, maintain their hopes, and enable them to unite in a united front.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87707 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[851-897]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/27 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Aidiyetin Kırılganlığı: Çağdaş Sanatta Ev Kavramının Dönüşümü ]]> <![CDATA[The Fragility of Belonging: The Transformation of The Concept of Home in Contemporary Art ]]> <![CDATA[Dilan AY]]> <![CDATA[Aygül AYKUT]]> <![CDATA[Çağdaş Sanat, Ev, Aidiyet, Göç, Nostalji]]> <![CDATA[Contemporary Art, Home, Belonging, Migration, Nostalgia]]> <![CDATA[Bu makale, çağdaş sanatta “ev” ve “aidiyet” kavramlarının dönüşümünü ve temsillerini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Araştırmanın kapsamı, ev ve aidiyetin fiziksel mekân olmanın ötesinde kimlik, göç, nostalji ve tekinsizlik gibi çok katmanlı sosyal ve bireysel deneyimlerle nasıl iç içe geçtiğini ortaya koymaktır. Çalışmada Do Ho Suh, Kimsooja, Shannon Lee Castleman ve Chris Chong Chan Fui’nin eserleri içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın temel soruları, çağdaş sanatçıların ev ve aidiyet kavramlarını hangi temalar ve tekniklerle işledikleri, sanatçıların biyografik ve kültürel arka planlarının eserlerine etkisi ve bu temaların izleyiciyle nasıl etkileşim kurduğu üzerinedir. Nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilen çalışmada, doküman incelemesi ve içerik analizi kullanılmıştır. Bulgular, ev ve aidiyetin sadece fiziksel bir mekân ya da sosyal bağlanma değil, aynı zamanda kimlik, göç, kültürel hafıza ve bireysel deneyimlerle iç içe geçmiş kavramlar olduğunu göstermektedir. Sanatçılar eserlerinde göç, nostalji ve tekinsizlik gibi temaları zıtlıklar ve gerilimler üzerinden ele almışlardır. Do Ho Suh ve Kimsooja, göçmen kimlikleri ve geleneksel kültürel unsurlarla aidiyet sorunlarını işlerken, Castleman ve Fui daha çok kentleşme ve toplu konut yaşamının etkilerini yansıtmaktadır. Bu makalede, çağdaş sanatın ev ve aidiyet kavramlarını ele alış biçimi, bireysel deneyimlerin yanı sıra toplumsal ve kültürel dinamiklerle de sıkı bir ilişki içinde incelenmiştir. Özellikle göçmenlik deneyimleri, kimlik arayışları ve kültürel hafıza, sanatçıların eserlerinde merkezi temalar olarak öne çıkmaktadır. Sanatçılar, ev kavramını sadece fiziksel bir mekân olarak değil, aynı zamanda psikolojik ve duygusal bir alan olarak da yeniden yorumlamaktadır. Ayrıca, eserlerde kullanılan enstalasyon ve video teknikleri, izleyicinin mekân ve aidiyet algısını deneyimlemesine olanak tanıyarak, sanatın dönüştürücü gücünü pekiştirmektedir. Bu bağlamda, çalışma çağdaş sanatın sosyal eleştiri ve kimlik sorgulama işlevine önemli bir katkı sunmaktadır. Sonuç olarak, çağdaş sanat ev ve aidiyet kavramlarını yeniden tanımlayarak, izleyiciye kimlik, mekân ve aidiyet algısını sorgulatan çok katmanlı ve eleştirel bir perspektif sunmaktadır. Araştırma, sanatın toplumsal dinamiklerle etkileşimini ve bu kavramların sanat yoluyla nasıl dönüştüğünü ortaya koyarak hem sanat literatürüne hem de sosyal bilimlere özgün katkı sağlamaktadır.]]> <![CDATA[This article comprehensively examines the transformation and representations of the concepts of “home” and “belonging” in contemporary art. The scope of the research reveals how home and belonging intertwine with multilayered social and individual experiences such as identity, migration, nostalgia, and the uncanny, beyond being merely physical spaces. The works of Do Ho Suh, Kimsooja, Shannon Lee Castleman, and Chris Chong Chan Fui are analyzed using content analysis. The main research questions focus on contemporary artists' themes and techniques to address home and belonging, how their biographical and cultural backgrounds influence their works, and how these themes interact with the audience. Conducted through a qualitative research approach, the study employs document review and content analysis. The findings demonstrate that home and belonging are not only physical spaces or social attachments but are also deeply intertwined with identity, migration, cultural memory, and individual experiences. The artists address themes such as migration, nostalgia, and the uncanny through contrasts and tensions. While Do Ho Suh and Kimsooja explore belonging issues through their migrant identities and traditional cultural elements, Castleman and Fui reflect more on urbanization and the effects of public housing life. This article investigates how contemporary art’s treatment of home and belonging is closely linked to individual experiences and broader social and cultural dynamics. Migration experiences, identity quests, and cultural memory are central themes in the artists’ works. The artists reinterpret home not only as a physical space but also as a psychological and emotional realm. Moreover, installation and video techniques allow the audience to engage with space and belonging concepts experientially, reinforcing art's transformative power. The study significantly contributes to contemporary art's social critique and identity exploration functions in this context. In conclusion, contemporary art redefines the concepts of home and belonging, offering the audience a multilayered and critical perspective that challenges perceptions of identity, space, and belonging. The research highlights the interaction between art and social dynamics and reveals how these concepts are transformed through art, providing original contributions to both art literature and social sciences.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87670 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[375-433]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/28 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Konuşma Eylemlerinde Muhatapların Kullandığı Stratejilerde Sosyal Mesafe Değişkenlerinin Anlatısal Bir İncelemesi]]> <![CDATA[A Narrative Review of Social Distance Variables in Strategies Employed by Interlocutors in Speech Acts]]> <![CDATA[Cumhur BERBER]]> <![CDATA[İngilizce Dil Öğretimi, Uygulamalı Dilbilim, Varyasyonel Pragmatik, Sosyo-dilbilimsel Değişkenler, Konuşma Edimleri, Sosyal Mesafe]]> <![CDATA[English Language Teaching, Applied Linguistics, Variational Pragmatics, Sociolinguistic Variables, Speech Acts, Social Distance]]> <![CDATA[Bu çalışma, konuşma eylemlerindeki sosyal mesafe değişkenleriyle ilgili literatürü incelemeyi ve bunların altında yatan stratejilere ve veri toplama araçlarına odaklanarak genel bir inceleme sunmayı amaçlamaktadır. Çalışma, 1993 ile 2025 yılları arasında yayınlanmış ve Web of Science kapsamında belgelenmiş makaleleri sunmak ve tartışmak için anlatısal bir literatür incelemesi kullanmaktadır. Makaleler, yayın yılına bakılmaksızın "sosyal mesafe" ve "konuşma eylemleri" anahtar kelimeleri kullanılarak aranmış ve çalışmada belirtilen kriterlere göre bir kısmı hariç tutulmuştur. Arama kriterine uygun 42 makale bulunmuştur. Ancak, bazı makaleler hariç tutulmuş çünkü sosyal mesafe değişkenleriyle ilgili 42 makaleden 23'ünün anlatı analizi için uygun olduğu görülmüştür. İncelenen makalelerin bulguları, sosyal mesafenin belirli konuşma eylemlerinde kullanılan stratejileri önemli ölçüde etkileyebileceğini, ancak stratejileri ve konuşma eylemlerinin gerçekleştirilmesini tek başına belirlemediğini göstermektedir. Ayrıca, pratik olmaları ve sosyal değişkenleri kontrol edip manipüle etmelerinin kolay olması nedeniyle, çalışmaların çoğunluğunun konuşma eylemleriyle ilgili büyük miktarda veri toplamak için bir söylem tamamlama görevi (DCT) veya rol yapma oyunları içerdiği görülmüştür. Konuşma edimleri ve sosyal mesafe değişkenlerine genel bir bakış sunan bu çalışma, mikro-sosyal faktörler aracılığıyla varyasyonel pragmatiği anlamayı amaçlayan araştırmacılar ve okuyucular için bütünsel bir bakış açısı sağlayabilir ve uygulamalı dilbilim alanında bağlamsal ve kültürel uygunluğa sahip konuşma edimleri uygulamaları açısından dil öğretimi öğretmenleri ve uygulayıcılarına rehberlik edebilir.]]> <![CDATA[The present study aims to review the literature relevant to the social distance variables in speech acts and present an overall review by focusing on their underlying strategies and data collection tools. The study employs a narrative literature review to present and discuss the papers which have been published from 1993 to 2025 and documented under the Web of Science. The papers are found through the search of keywords “social distance” and “speech acts” with no regard to the publication year, and a number of them are excluded according to the criteria specified in the study. 42 articles are found in line with the searching criterion. However, a number of papers are excluded, and 23 out of 42 articles, relevant to the social distance variables, are found eligible for narrative analysis. The findings of the reviewed papers show that social distance can considerably affect the strategies employed in certain speech acts although it does not solely determine the strategies and the realization of speech acts. It has been also seen that the majority of the studies include a discourse completion task (DCT) or role-plays to collect a large amount of data related to the speech acts due to their practicality and being easy to control and manipulate social variables. Having also presented an overall view of speech acts and social distance variables, this study may provide a holistic view for researchers and readers who aim to understand variational pragmatics through micro-social factors, and guide teachers and practitioners of language teaching in terms of speech acts practices with contextual and cultural appropriateness in the field of applied linguistics.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87640 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2881-2895]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/29 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Büyük Ortadoğu Projesi'nin Geçmişi, Bugünü ve Geleceğinin Karşılaştırmalı Analizi]]> <![CDATA[Comparative Analysis of the Past, Present and Future of the Greater Middle East ]]> <![CDATA[Mehmet EMİR]]> <![CDATA[Uluslararası İlişkiler, Büyük Ortadoğu Projesi, Arap Baharı, 11 Eylül Saldırıları.]]> <![CDATA[International Relations, Greater Middle East Project, Arab Spring, 9/11 Attacks.]]> <![CDATA[Büyük Orta Doğu Projesi (BOP) yeni milenyumla beraber Uluslararası İlişkiler alanındaki en uzun süreçli girişimdir. BOP kapsamında Orta Doğu bölgesinde yer alan çok sayıda aktörde köklü değişimler planlanmıştır. Makale yirmi yılı aşan bu girişimin başlangıcı, günümüzdeki durumu ve gelecekte evrilebileceği güç projeksiyonlarını araştırmaktadır. Çalışmada BOP’un temel dayanakları, girişimin uygulanması, stratejik yaklaşımlar ve sonuçları ile birlikte gelecekte nasıl bir politik eylemselliğe evrilebileceği analiz edilmektedir. Bu bağlamda BOP’a giden sürecin anlaşılabilmesi için Soğuk Savaş sonrasındaki ABD’nin politikaları, 11 Eylül 2001 saldırıları ve ardından Orta Doğu’da BOP’un uygulanması, Arap Baharı olayları ve bölgesel ayaklanmalar ve sonrasında günümüze kadar güç dengelerindeki değişimler kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. BOP girişiminin başlangıcından günümüze kadarki süreçte nasıl bir seyir izlediği değerlendirilerek gelecekte bölgesel aktörler, ABD ve Batılı aktörler ile Rusya ve Çin gibi karşıt büyük güçlerin stratejileri hakkında karşılaştırmalı analizler yapılmıştır. BOP büyük güçlerin ve bölgesel aktörlerin etkileri çerçevesinde uzun süreçli bir girişim olarak gelecekte güç projeksiyonları açısından dikkate alınacaktır. Girişimin politik yönü kadar dini, ekonomik ve sosyal boyuta da özellikle dikkat çekmektedir. ABD’nin hegemon gücündeki değişimler çerçevesinde BOP girişiminde stratejik dönüşümler görülmüştür. Hegemonun güç projeksiyonları çerçevesinde icra ettiği politikalar bütün aktörlerin girişime yönelik yaklaşımında farklılıklara neden olmaktadır. Halen güncelliğini koruyan ve uygulaması sürdürülen BOP girişiminin karşılaştırmalı analizi vasıtasıyla Uluslararası İlişkiler alanına özgün katkıların sağlanması amaçlanmıştır. ]]> <![CDATA[The Greater Middle East Project (GMEP) is the longest-running initiative in the field of International Relations in the new millennium. Within the scope of the GMEP, radical changes were planned in many actors in the Middle East region. The article investigates the beginning of this initiative, which has been going on for over twenty years, its current status and the power projections it may evolve into in the future. The study analyzes the basic foundations of the GMEP, the implementation of the initiative, strategic approaches and results, and how it may evolve into a political action in the future. In this context, in order to understand the process leading to the GMEP, the policies of the USA after the Cold War, the September 11, 2001 attacks and the subsequent implementation of the GMEP in the Middle East, the Arab Spring events and regional uprisings, and the changes in the balance of power until today were comprehensively examined. By evaluating how the GMEP initiative has progressed from its beginning to the present, comparative analyses were made on the strategies of regional actors, the USA and Western actors, and opposing great powers such as Russia and China. It is aimed to provide original contributions to the field of International Relations through the comparative analysis of the GMEP initiative, which is still relevant and continues to be implemented.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87628 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[983-1027]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/30 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Görsel Sanatlarda Yapay Zekâ- Dijital Sanat]]> <![CDATA[Artificial Intelligence in Visual Arts - Digital Art]]> <![CDATA[Abdulkadir ÖZDEMİR]]> <![CDATA[Yapay Zekâ, Dijital Sanat, Görsel Sanatlar, Yaratıcı Süreç, Makine Öğrenimi]]> <![CDATA[Artificial Intelligence, Digital Art, Visual Arts, Creative Process, Machine Learning.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk71441815"></a>Görsel sanatların dijital evriminde, Yapay Zeka (YZ), salt bir üretim aracı olmanın ötesine geçerek, sanatsal pratiğin ontolojisini, epistemolojisini ve estetiğini yeniden tanımlayan kurucu bir paradigmaya dönüşmüştür. Bu makale, YZ-tabanlı dijital sanatı, "algoritmik yaratım" ve "insan-makine diyalektiği" merceğinden inceleyerek, geleneksel sanat kuramlarına meydan okuyan yeni bir eleştirel çerçeve önermektedir. Çalışmanın temel argümanı, YZ'nin, sanatı nesne odaklı bir statüden, dinamik, olasılıksal ve performatif bir süreç-olarak-sanat modeline taşıdığıdır. Bu radikal dönüşüm, bir dizi özgün estetik kategoriyi beraberinde getirmektedir: Generatif Estetik: Sanat eseri, önceden tanımlanmış bir sonuç değil, bir veri kümesi ile bir algoritmanın stokastik etkileşiminin emergent (doğuşsal) ürünüdür. Bu, kontrol ve kaza arasındaki geleneksel gerilimi yeniden yapılandırır. İşbirlikçi Yaratım: Sanatçının rolü, "yaratıcı"dan, "küratör", "veri mühendisi" veya "algoritmik terbiyeci"ye evrilir; bu da özgünlük ve niyet kavramlarını sorunsallaştırır. Post-Dijital İzleyici Deneyimi: Eser, izleyici etkileşimi veya gerçek zamanlı veri akışıyla sürekli değişerek, sabit ve kapalı bir anlamlar bütünü olmaktan çıkar. Makale, bu fenomeni, post-yapısalcılık ve nesne-yönelimli ontoloji bağlamında analiz eder. YZ'yi, insan niyetinden kısmen özerk, yarı-aktif bir "sanatsal aktör" olarak konumlandırarak, insan-merkezci sanat anlayışını aşmayı hedefler. Literatüre temel katkısı, YZ sanatını teknik bir alt dal olarak değil, çağdaş sanat teorisinde köklü bir epistemolojik kırılma yaratan bir hareket noktası olarak ele almasıdır. Sonuç olarak, bu çalışma, yapay zeka estetiğini anlamak için gereken yeni eleştirel dilin ve kuramsal araçların aciliyetini ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[In the digital evolution of the visual arts, Artificial Intelligence (AI) has transcended its role as a mere production tool to become a constitutive paradigm that redefines the ontology, epistemology, and aesthetics of artistic practice. This article examines AI-based digital art through the lens of "algorithmic creation" and the "human-machine dialectic," proposing a new critical framework that challenges traditional art theories. The central argument is that AI shifts art from an object-oriented status to a dynamic, probabilistic, and performative art-as-process model. This radical transformation brings forth a set of unique aesthetic categories: Generative Aesthetics: The artwork is not a pre-defined outcome but an emergent product of the stochastic interaction between a dataset and an algorithm, reconstituting the traditional tension between control and chance. Collaborative Creation: The artist's role evolves from "creator" to "curator," "data engineer," or "algorithmic trainer," thereby problematizing concepts of originality and intent. Post-Digital Viewer Experience: The artwork, changing continuously through viewer interaction or real-time data flow, ceases to be a fixed and closed totality of meanings. The paper analyzes this phenomenon within the context of post-structuralism and Object-Oriented Ontology. By positioning AI as a semi-autonomous "artistic actor," partially independent of human intention, it aims to surpass the anthropocentric understanding of art. Its primary contribution to the literature is treating AI art not as a technical sub-discipline but as an epistemic break that forces a profound re-evaluation within contemporary art theory. In conclusion, this study underscores the urgency for a new critical language and theoretical tools required to comprehend the aesthetics of artificial intelligence.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87601 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2585-2602]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/31 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijital Sanat ve Yapay Zekânın Kesişimi Yeni Estetik Paradigmalar ve Kuramsal Yaklaşımlar]]> <![CDATA[The Intersection of Digital Art and Artificial Intelligence: New Aesthetic Paradigms and Theoretical Approaches]]> <![CDATA[Abdulkadir ÖZDEMİR]]> <![CDATA[Yapay Zekâ, Dijital Sanat, Yaratıcı Süreç, Estetik, Sanat Teknolojileri]]> <![CDATA[Artificial İntelligence, Digital Art, Creative Process, Aesthetics, Art Technologies]]> <![CDATA[Dijital sanat ve yapay zekânın kesişimi, 21. yüzyılın en dönüştürücü sanatsal gelişmelerinden birini temsil etmektedir. Bu birliktelik, sadece yeni bir araç seti sunmakla kalmaz, aynı zamanda sanatın temel bileşenleri olan yaratım, estetik, anlam ve sanatçının rolü hakkındaki yerleşik kabulleri kökünden sorgulatır. Geleneksel sanat pratiklerinden farklı olarak, yapay zeka destekli sanat, insan-sanatçı ile makine (algoritma) arasında diyalektik bir işbirliğine dayanır. Bu süreçte sanatçı, mutlak yaratıcı olmaktan çıkarak bir "küratör", "kodlama ustası" veya sistemin eğiticisi konumuna evrilir. Yapay zeka ise pasif bir araç olmanın ötesinde, özerk bir şekilde öğrenen, veriyi yorumlayan ve beklenmedik çıktılar üretebilen bir "yaratıcı ortak" haline gelir. Bu ortaklığın doğurduğu en temel estetik paradigma, "olasılıksal estetik" veya "veri estetiği" olarak adlandırılabilir. Bu estetik anlayış, sanat eserinin form ve içeriğinin, büyük veri kümelerinden öğrenen algoritmaların olasılıksal çıkarımlarıyla şekillendiği bir zemine oturur. Sonuçlar bazen insan elinden çıkmış hissi veren, bazen de tamamen yabancı ve "yapay" olan görsel dilere sahiptir. Bu durum, güzellik, özgünlük ve ustalık gibi geleneksel estetik kriterleri yeniden tanımlamamızı gerektirir. Sanat eleştirmenleri, yapay zeka tarafından üretilen bir eserin "orijinal" sayılıp sayılmayacağını, eserin sahipliğinin kime ait olduğunu (sanatçıya mı, algoritmanın geliştiricisine mi yoksa kullanılan veri setine mi?) ve sanatın insanî duygu ve niyet taşıma zorunluluğunu tartışmaktadır. Kuramsal düzlemde ise bu yeni pratik, post-yapısalcılık ve post-insancıl düşünce ile derin bir diyaloğa girer. Sanatın "ölümü" ve "yazarın niyeti" gibi kavramlar, bu bağlamda yeni bir anlam kazanır. Yapay zeka, geleneksel anlamda bir "yazar" veya "bilinç" taşımadığı için, eserin anlamı izleyicinin yorumuna ve onu besleyen veri setinin sosyo-kültürel kodlarına daha fazla bağımlı hale gelir. Ayrıca, insan-merkezci (antroposenkrik) sanat anlayışı, insan-ötesi (post-human) bir bakış açısıyla sınanır. Yapay zeka, insan olmayan bir varlığın yaratıcılık kapasitesini temsil ederek, bizi insanı evrenin merkezine koyan düşünce tarzından uzaklaştırır. Dijital sanat ve yapay zeka kesişimi, sadece teknik bir ilerleme değil, aynı zamanda felsefi ve kuramsal derinliği olan bir devrimdir. Bu alan, sanatı salt bir "insan eseri" olmaktan çıkararak, insan ve makinenin kolektif zekasının bir ürünü haline getirmekte ve estetik deneyimi, özgünlüğü ve anlamı yeniden şekillendirmektedir. Gelecekteki tartışmalar, bu yeni paradigmaları anlamak ve onlarla etkileşime girecek eleştirel bir dil geliştirmek üzerine yoğunlaşacaktır.]]> <![CDATA[The intersection of digital art and artificial intelligence represents one of the most transformative artistic developments of the 21st century. This convergence not only provides a new set of tools but also fundamentally challenges established notions about the core components of art: creation, aesthetics, meaning, and the role of the artist. Unlike traditional art practices, AI-assisted art is based on a dialectical collaboration between the human artist and the machine (algorithm). In this process, the artist evolves from being the sole creator into a "curator," "code-shaman," or trainer of the system. AI, beyond being a passive tool, becomes a "creative partner" that learns autonomously, interprets data, and can produce unexpected outcomes. The most fundamental aesthetic paradigm born from this partnership can be termed "probabilistic aesthetics" or "data aesthetics." This aesthetic understanding is grounded in the idea that the form and content of the artwork are shaped by the probabilistic inferences of algorithms trained on large datasets. The results sometimes possess a visual language that feels human-made, while at other times appear entirely alien and "artificial." This necessitates a redefinition of traditional aesthetic criteria such as beauty, originality, and mastery. Critics are debating whether an artwork generated by AI can be considered "original," who owns the artwork (the artist, the developer of the algorithm, or the dataset used?), and whether art must carry human emotion and intent. On a theoretical plane, this new practice engages in a deep dialogue with post-structuralist and post-humanist thought. Concepts like the "death of the author" and "authorial intent" gain new meaning in this context. Since AI lacks a "author" or "consciousness" in the traditional sense, the meaning of the work becomes more dependent on the viewer's interpretation and the socio-cultural codes of the dataset that fed it. Furthermore, the anthropocentric understanding of art is challenged by a post-human perspective. AI, representing the creative capacity of a non-human entity, pushes us away from a human-centered mode of thinking. In conclusion, the intersection of digital art and AI is not merely a technical advancement but a revolution with philosophical and theoretical depth. This field is transforming art from a purely "human artifact" into a product of the collective intelligence of human and machine, thereby reshaping the aesthetic experience, originality, and meaning itself. Future discourse will focus on understanding these new paradigms and developing a critical language to engage with them.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87600 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1457-1486]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/32 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tereddüt Çizgisi Filmindeki Canan Karakterinin Kohlberg’in Ahlaki Gelişim Kuramı Çerçevesinde İncelenmesi]]> <![CDATA[Analyzing the Character of Canan in the Movie Hesitation Wound within the Framework of Kohlberg's Moral Development Theory]]> <![CDATA[Cumhur GÜNGÖR]]> <![CDATA[Hamdi KORKMAN]]> <![CDATA[Ahlaki ikilem, Adalet, Ahlaki gelişim kuramı, Evrensel etik, Tereddüt çizgisi.]]> <![CDATA[Moral dilemma, Justice, Moral development theory, Universal ethics, Hesitation wound.]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı 2023 yılı yapımı Tereddüt Çizgisi filmindeki Canan karakterinin, Lawrence Kohlberg’in ahlaki gelişim kuramı çerçevesinde incelenmesidir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımlarından biri olan durum çalışması desenine göre yürütülmüştür. Çalışmanın verileri, doküman analizi tekniği ile elde edilmiştir. Bu kapsamda araştırmanın temel veri kaynağını, Tereddüt Çizgisi filminin içerik ve diyalogları oluşturmuştur. Verilerin analizi için içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulguları Canan’ın davranışlarının Kohlberg’in altı evresinin birden fazlasıyla ilişkili olduğunu göstermiştir. Bazı eylemleri gelenek-öncesi düzeyde araçsal eğilimler içerse de genel olarak geleneksel sınırların ötesine geçerek adalet, vicdan ve evrensel etik ilkeler doğrultusunda hareket etmektedir. Canan’ın karşılaştığı ahlaki ikilemlerin birçoğu, onun tarafından gelenek sonrası düzeyde çözümlenmiştir. Başka bir ifadeyle Canan, yazılı kurallar yerine özünde adil ve doğru olana yönelmiştir. Filmdeki olaylar, Canan’ın ahlaki gelişiminde çevresel ve sosyal faktörlerin ciddi etkisi olduğunu göstermiştir: Küçük bir kentin güç ilişkileri, aile içi roller, mesleki baskılar gibi unsurlar Canan’ın ahlaki duruşunu sınamış, ancak o her seferinde kendi evrensel ahlak ilkelerini gösterten pusulasını bulmuştur. Annesinin organ bağışı süreci ise Canan’ın ahlaki olgunluğunun en dokunaklı sınavı olmuştur. Canan bu zorlu süreci kendi vicdanı ve annesine karşı sorumluluğu temelinde yöneterek ahlaki gelişiminde bir zirve noktasına ulaşmıştır. Bu çalışmanın sonuçlarının, gelecekteki araştırmalarda benzer film ve metin analizleri için yöntem ve kuramsal bir temel oluşturabileceği düşünülebilir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to analyze the character of Canan in the 2023 film The Line of Hesitation within the framework of Lawrence Kohlberg's moral development theory. The research was conducted according to the case study design, which is one of the qualitative research approaches. The data of the study were obtained through document analysis technique. In this context, the main data source of the research was the content and dialogues of the movie The Line of Hesitation. Content analysis technique was used to analyze the data. The research findings showed that Canan's behaviors were related to more than one of Kohlberg's six stages. Although some of her actions involve instrumental motivations at the preconventional level, in general, she goes beyond conventional boundaries and acts in line with justice, conscience and universal ethical principles. Many of the moral dilemmas faced by Canan are resolved by her at the post-conventional level. In other words, Canan turns towards what is intrinsically just and right instead of the written rules. The events in the film show that environmental and social factors have a significant impact on Canan's moral development: Power relations in a small town, family roles, and professional pressures tested Canan's moral stance, but she always found her own compass pointing to universal moral principles. Her mother's organ donation process was the most poignant test of Canan's moral maturity. Canan managed this challenging process on the basis of her own conscience and responsibility towards her mother, reaching a peak in her moral development. The results of this study can be considered as a methodological and theoretical basis for similar film and text analyses in future research.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87585 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1233-1275]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/33 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kubbede Bâki Kalan Bir Hoş Sadâ: İbnülemin Mahmut Kemal İnal ve Mûsiki Mahfilleri]]> <![CDATA[An Enduring Melody Beneath the Dome: İbnülemin Mahmut Kemal İnal’s Hoş Sadâ and the Culture of Musical Gatherings]]> <![CDATA[Dilhan YAVUZ]]> <![CDATA[İİbnülemin Mahmut Kemal İnal, Hoş Sadâ, Biyografi yazıcılığı, Kültürel hafıza, Müzikoloji, Müzik Tarihi]]> <![CDATA[İbnülemin Mahmut Kemal İnal, Hoş Sadâ, Musical biography, Cultural memory, Musicology, Music History]]> <![CDATA[Osmanlı biyografi geleneği, yalnızca şahsiyetlerin hayat hikâyelerini kayıt altına almakla kalmayıp kültürel meşruiyet, estetik değerler ve kolektif hafızayı kuran bir anlatı alanı olarak işlev görmüştür. Ancak bu zengin geleneğin müzik alanına yansıması sınırlı kalmış; çoğunlukla sözlü aktarımın hâkimiyetinde gelişmiştir. Atrabü’l-Âsâr gibi istisnai müzik tezkireleri dışında, Osmanlı-Türk müziği tarih yazımı uzun süre dağınık ve bireysel tanıklıklara dayalı kalmıştır. Cumhuriyet’in erken döneminde ise Batı müziği eksenli reformlar karşısında geleneksel musikinin meşruiyet alanı daralmış, aktarım çoğunlukla özel mekânlara çekilmiştir. Bu tarihsel zeminde İbnülemin Mahmut Kemal İnal (1870–1957), hem tezkireci hem kültürel muhafız kimliğiyle öne çıkar. Mercan’daki konağında düzenlenen musiki mahfilleri, yalnızca sanat icrası değil; estetik değerlerin, edep ve terbiyenin, sözlü hafızanın yeniden üretildiği kültürel alanlar hâline gelmiştir. Pierre Nora’nın “hafıza mekânı” kavramı, bu konağın hem fiziksel hem simgesel bir bellek sahası ve modernleşme politikalarına karşı bir kültürel direnç alanı olarak okunmasına imkân verir. Hoş Sadâ (1958), İbnülemin’in bu sözlü geleneği yazıya aktardığı, klasik tezkire biçimini modern biyografi anlayışıyla dönüştürdüğü bir metindir. Alfabetik düzeni sürdürürken öznel gözlemler, ahlâkî-estetik yargılar ve seçici dâhil etme/dışlama stratejileriyle dönemin kültürel hafızasını inşa eder; sanatçıları yalnız meslekî başarılarıyla değil, karakter ve çevreleriyle birlikte betimler. Bu makale, Hoş Sadâ’yı tezkire geleneğinin yeniden biçimlendirilmiş bir uzantısı ve Cumhuriyet bağlamında Osmanlı-Türk musikisinin meşruiyetini yeniden kuran seçici bir hatırlama siyaseti olarak konumlandırmakta; biyografi, mekân ve performans arasındaki ilişkiyi disiplinlerarası bir çerçevede kavramsallaştırarak müzikoloji ve kültürel hafıza araştırmalarına yöntemsel katkı sunmayı amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[The Ottoman biographical tradition functioned not only as a means of recording the life stories of individuals but also as a narrative space that shaped cultural legitimacy, aesthetic values, and collective memory. Yet the reflection of this rich tradition in the field of music remained limited, largely developing under the dominance of oral transmission. Apart from exceptional works such as Atrabü’l-Âsâr, the historiography of Ottoman-Turkish music long persisted in a fragmented form, grounded primarily in individual testimonies. In the early Republican period, reforms centered on Western music narrowed the sphere of legitimacy for traditional music, pushing its transmission largely into private spaces. Within this historical context, İbnülemin Mahmut Kemal İnal (1870–1957) stands out as both a tezkire writer and a cultural custodian. The musical gatherings (mahfils) held in his mansion in Mercan were not merely sites of artistic performance but cultural spaces where aesthetic values, etiquette, and oral memory were continuously reproduced. Pierre Nora’s concept of the “lieu de mémoire” (site of memory) enables the interpretation of this mansion as both a physical and symbolic locus of memory and as a cultural space of resistance in the face of modernization policies. Hoş Sadâ (1958) represents İnal’s effort to transfer this oral heritage into written form, transforming the classical tezkiremodel through the lens of modern biographical writing. While preserving its alphabetical organization, the work constructs cultural memory through subjective observations, moral and aesthetic judgments, and selective inclusion and exclusion strategies; it portrays musicians not only through their professional achievements but also by their character and social environment.This article positions Hoş Sadâ as a reconfigured extension of the tezkire tradition and as a selective politics of remembrance that re-establishes the legitimacy of Ottoman-Turkish music within the Republican context; it aims to conceptualize the interplay between biography, space, and performance within an interdisciplinary framework, offering methodological contributions to musicology and cultural memory studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87575 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1921-1962]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/34 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İki Park, İki Dönem, İki Modern: Giresun’da Modernleşme ve Toplumsal Yaşam]]> <![CDATA[Two Parks, Two Periods, Two Modernities: Modernisation And Social Life In Giresun]]> <![CDATA[Selin KARAİBRAHİMOĞLU]]> <![CDATA[Kent Tarihi, Park, Modernleşme, Giresun, Toplumsal Yaşam]]> <![CDATA[Urban History, Park, Modernisation, Giresun, Social Life.]]> <![CDATA[Modernleşme reformlarının her biri, kentleşme ve yapı ölçeğinde ortaya çıkan yeni mekânsal ihtiyaçlara yönelik uygulamalarla somutlaşıp görünürlük kazanırken toplumsal düzeni de etkilemiş, halka modern bir yaşam biçimi sunmuştur. Gerek Osmanlı’nın son döneminde gerekse Cumhuriyet’in ilk yıllarında bu anlayışla kent merkezlerinde konumlandırılan kamusal mekânlardan biri olan parklar, önerdiği yeni sosyalleşme biçimleriyle inşa edildikleri dönemlerin sosyo-kültürel etkileşimini ve mahremiyet algısını etkileyerek modern yaşamın mekânsal ve toplumsal sembollerinden biri haline gelmişlerdir. Bu çalışmanın amacı Giresun’da, biri Osmanlı’nın son döneminde, diğeri Cumhuriyet döneminde düzenlenmiş, inşa edildikleri dönemde halka yeni sosyalleşme deneyimleri sunan iki parkın fiziksel, işlevsel ve anlamsal farklılıklarını, benzerliklerini modernleşme algısındaki değişim ve dönüşüm üzerinden tartışmak ve toplumsal yaşama tesirlerini irdelemektir. Bu kapsamla öncelikle parkları modern bir kent mekânı olarak biçimlendiren ideolojik, sosyal ve kültürel etkenler incelenmiş; daha sonra çalışmaya konu edilen her iki parkın tarihsel ve kültürel bağlamı fiziksel özellikleri üzerinden tariflenmiş, sosyal hayata etkileri ve ideolojik anlamı irdelenmiştir. Çalışmada kente ilişkin planlardan, gezi notlarından, hatıratlardan, gazete arşivlerinden ve yazılı kaynaklardan yararlanılmış; elde edilen veriler görsellerle desteklenmiştir. Sonuç olarak her iki park da kentin sosyal yaşamının dönüşümünde etkin rol oynamıştır. Özellikle Cumhuriyet döneminde parkların kullanım yoğunluğunun artması, devlet eliyle yürütülen modernleşme projesinin Giresun kentinin kamusal yeşil alanlarında karşılığını bulduğunu  göstermektedir.]]> <![CDATA[Each of the modernization reforms took concrete form and gained visibility through applications addressing new spatial needs arising from urbanization and building scale, while also affecting the social order and offering the public a modern way of life. Parks, one of the public spaces located in city centers with this understanding both in the late Ottoman period and in the early years of the Republic, have become one of the spatial and social symbols of modern life by influencing the socio-cultural interaction and perception of privacy of the periods in which they were built with the new forms of socialization they proposed. The aim of this study is to discuss the physical, functional, and semantic differences and similarities between two parks in Giresun, one established in the late Ottoman period and the other in the Republican period, which offered new socialization experiences to the public at the time of their construction, through the lens of changes and transformations in the perception of modernization, and to examine their impact on social life. Within this scope, the ideological, social, and cultural factors that shaped the parks as modern urban spaces were first examined; then, the historical and cultural context of each park was described through their physical characteristics, and their impact on social life and ideological meaning was examined. The study utilized city plans, travel notes, memoirs, newspaper archives, and written sources; the data obtained was supported by visual materials. As a result, both parks played an active role in the transformation of the city's social life. In particular, the increase in the intensity of park use during the Republican period shows that the modernization project carried out by the state found its counterpart in the public green spaces of the city of Giresun.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87554 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1363-1421]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/35 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İletişim Fakültesi Öğrencilerinin Haber Okuryazarlığı Düzeyleri ile Seçici Maruz Kalma Durumları Arasındaki İlişki]]> <![CDATA[The Relationship Between News Literacy Levels and Selective Exposure Situations of Communication Faculty Students]]> <![CDATA[Muhammed Hasan OKUMUŞ]]> <![CDATA[Muhammet Kemal KARAMAN]]> <![CDATA[İletişim Bilimleri, Seçici Maruz Kalma, Haber Okuryazarlığı, Sosyal Medya, Medya Okuryazarlığı]]> <![CDATA[Communication Sciences, Selective Exposure, News Literacy, Social Media, Media Literacy]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı, Uşak Üniversitesi İletişim Fakültesi öğrencilerinin haber okuryazarlığı düzeyleri ile seçici maruz kalma durumları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Haber okuryazarlığı, bireylerin medya içeriklerini eleştirel olarak değerlendirme, doğruluk ve güvenilirlik açısından sorgulama ve manipülasyonları fark etme yeteneğidir. Aynı zamanda bireylerin medya mesajlarının ardındaki amaç ve niyetleri analiz edebilme yeteneğini içerir ve doğru bilgiye erişimi artırırken yanlış bilgilendirmeyi ve dezenformasyonu önlemede kritik bir rol oynar. Seçici maruz kalma ise bireylerin belirli haber kaynaklarına ve türlerine yönelik tercihlerini ifade eder. Bu durum, bireylerin kendi inanç, değer ve dünya görüşlerine uygun içeriklere yönelme eğiliminde olmalarını ve farklı bakış açılarını göz ardı etme riskini kapsar. Aynı zamanda seçici maruz kalma, bireylerin mevcut önyargılarını pekiştirme eğiliminde olmalarına da yol açabilir. Araştırma, ilişkisel tarama yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiş ve çalışma grubu gönüllülük esasına dayalı olarak bu araştırmada yer almışlardır. Araştırmada, Uşak Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde öğrenim gören 2218 öğrencinin katılması hedeflenmiş, ancak katılım gönüllülük esasına dayalı olduğu için çalışma grubunu 566 öğrenci (%25,5) oluşturmaktadır. Veriler, Google Forms üzerinden oluşturulan anketler aracılığıyla toplanmış ve SPSS 25 yazılımı aracılığıyla korelasyon analizi, t-testi ve f-testi kullanılarak analiz edilmiştir. Uşak Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu 16.09.2024 tarihli E-89784354-050.99-232095 sayılı kararına göre etik kurul izni alınmıştır. Bulgular, haber okuryazarlığı ile seçici maruz kalma arasında negatif yönlü ve güçlü bir ilişki olduğunu göstermekte olup, öğrencilerin haber okuryazarlık düzeyleri arttıkça seçici maruz kalma eğilimlerinin azaldığını ortaya koymaktadır. Öğrencilerin haber okuryazarlık düzeylerinin bölümlere göre farklılık gösterdiği, yeni medya ve iletişim ile gazetecilik bölümlerinde okuyan öğrencilerin daha yüksek düzeye sahip olduğu belirlenmiştir. Öte yandan, seçici maruz kalma düzeylerinin öğrencilerin haber okuma sıklığı ve internet kullanım amacı gibi faktörlere göre değiştiği, sosyal medya ve eğlence amaçlı internet kullananların daha yüksek seçici maruz kalma eğilimleri gösterdiği tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the relationship between news literacy levels and selective exposure tendencies among students at Uşak University Faculty of Communication. News literacy refers to individuals’ ability to critically evaluate media content, question its accuracy and reliability, and recognize manipulations. It also includes the capacity to analyze the underlying purposes and intentions of media messages, playing a crucial role in enhancing access to accurate information while preventing misinformation and disinformation. Selective exposure, on the other hand, refers to individuals’ preferences for specific news sources and types. This tendency reflects a behavioral inclination to seek content aligned with one’s beliefs, values, and worldview, while potentially ignoring alternative perspectives. It may also lead to the reinforcement of existing biases. The research was conducted using a relational screening model, and the study group was formed on a voluntary basis. While the initial target was to include 2,218 students from the Faculty of Communication, the final sample consisted of 566 students (25.5%) who participated voluntarily. Data were collected through surveys administered via Google Forms and analyzed using SPSS 25 software through correlation analysis, t-tests, and f-tests. In accordance with the decision numbered E-89784354-050.99-232095 dated 16.09.2024 by the Uşak University Scientific Research and Publication Ethics Committee for Social and Human Sciences, ethical approval was obtained for this study. The findings revealed a strong negative relationship between news literacy and selective exposure, indicating that as students’ news literacy levels increased, their tendency toward selective exposure decreased. It was also found that news literacy levels varied across departments, with students from New Media and Communication and Journalism departments exhibiting higher levels. Furthermore, selective exposure tendencies differed based on factors such as news consumption frequency and internet usage purpose, with students who used the internet primarily for social media and entertainment showing higher levels of selective exposure.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87497 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2565-2583]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/36 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı’nın Balkanlar’daki Son Umudu İşkodra’da Açlıkla Gelen Teslimiyet (1912-1913)]]> <![CDATA[The Ottomans' Last Hope in The Balkans: Surrender in Shkodra, Brought to Starvation (1912-1913)]]> <![CDATA[Halit BAŞ]]> <![CDATA[Yakınçağ, İşkodra, İaşe, Osmanlı, Balkan Savaşı]]> <![CDATA[Late Modern Age, Shkodra, Provisioning, Ottoman, Balkan]]> <![CDATA[Balkan Harbi (1912–1913) sırasında Osmanlı Devleti’nin karşılaştığı en büyük sorunlardan biri iaşe meselesi olmuştur. İşkodra Kuşatması, bu sorunun hem askerî hem de toplumsal boyutlarını ortaya koyan tipik bir örnektir. Osmanlı ordusu ve şehir halkı, savaşın ilk günlerinden itibaren yiyecek sıkıntısı, salgın hastalıklar ve moral bozukluğu ile mücadele etmiş; iaşe yetersizliği kuşatmaların sonucunu doğrudan etkilemiştir. Arşiv belgeleri, erzak temininde yaşanan aksaklıkların yalnızca askerlerle sınırlı kalmayıp sivil halk, devlet görevlileri, din adamları ve hatta yetim çocukları bile içine alan geniş bir krize dönüştüğünü göstermektedir. Sorunun başlıca nedenleri arasında kuşatma ortamının sevkiyatı engellemesi, üretimdeki kayıplar, düşman işgalleri ve lojistik yetersizlikler yer almıştır. İşkodra’da erzakın kısa sürede tükendiği, un üretiminin asgari seviyelere düştüğü, bazı bölgelerde halkın yalnızca otlarla beslendiği belgelenmiştir. Açlık, yalnızca cephedeki askerleri değil, polis ve jandarma ailelerini, hapishanelerdeki mahpusları ve gayrimüslim cemaatleri de derinden etkilemiştir. Fırınların önünde ekmek için nöbet tutan kadınlar, halkın toplu halde dilekçeler vermesi ve küçük çaplı isyan girişimleri iaşe krizinin toplumsal boyutunu gözler önüne sermiştir. İaşe meselesi, Osmanlı Devleti’nin askerî kapasitesini zayıflatmakla kalmamış, toplumun tüm katmanlarında huzursuzluk yaratmış ve devlet otoritesine olan güveni sarsmıştır. İşkodra’nın teslimi, iaşe yetersizliğinin zirveye ulaştığı dönüm noktalarından olmuştur. Dolayısıyla Balkan Harbi’nde iaşe sorunu, yalnızca lojistik değil, aynı zamanda derin sosyal ve siyasi etkiler doğuran kapsamlı bir kriz niteliği taşımıştır.]]> <![CDATA[One of the greatest problems faced by the Ottoman Empire during the Balkan War (1912–1913) was the issue of food supply. The Siege of Shkodra is a typical example that reveals both the military and social dimensions of this problem. From the very first days of the war, the Ottoman army and the city's population struggled with food shortages, epidemics, and low morale; the lack of supplies directly affected the outcome of the sieges. Archival documents show that the disruptions in food supply turned into a widespread crisis affecting not only soldiers but also civilians, state officials, clergy, and even orphaned children. The primary causes of the problem included the siege environment, blocked shipments, production losses, enemy occupations, and logistical inadequacies. It has been documented that supplies in Shkodra were quickly depleted, flour production fell to minimal levels, and in some areas, the population subsisted solely on grass. Hunger deeply affected not only soldiers at the front, but also the families of police and gendarmerie officers, prisoners in jails, and non-Muslim communities. Women queuing for bread outside bakeries, the public submitting group petitions, and small-scale uprising attempts revealed the social dimension of the food crisis. The food issue not only weakened the military capacity of the Ottoman Empire but also created unrest in all strata of society and undermined confidence in state authority. The surrender of Shkodra marked one of the turning points when food shortages reached their peak. Therefore, the food supply problem in the Balkan War was not merely a logistical issue but constituted a comprehensive crisis with profound social and political repercussions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87466 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2145-2159]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/37 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sinemada Posthümanizmin ve Yapay Zekânın Temsili: M3GAN Filmi Örneği ]]> <![CDATA[The Representation of Posthumanism and Artificial Intelligence in Cinema: The Case of the M3GAN Film]]> <![CDATA[Muhammed Said TUĞCU]]> <![CDATA[Sinema, Posthümanizm, Yapay Zekâ, Öznellik, Film Analizi.]]> <![CDATA[Cinema, Posthumanism, Artificial Intelligence, Subjectivity, Film Analysis.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Dijital teknolojilerin hızla evrildiği ve yapay zekâ algoritmalarının gündelik yaşam pratiklerini dönüştürdüğü günümüzde sinema, insanın ontolojik sınırlarını, varoluşunu ve geleceğini sorgulamanın etkili mecralarından biri haline gelmiştir. Bu bağlamda özellikle bilimkurgu sineması, insan ile makine arasındaki ilişkinin geleceğine dair sunduğu distopik yaklaşımla önemli bir tartışma zemini sunmaktadır. Bu makalede, 2022 yapımı M3GAN filmi örneklem olarak seçilmiş ve film üzerinden posthüman (insan ötesi) öznenin güncel sinematik anlatıda nasıl temsil edildiği kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmada insan-makine ilişkilerinin değişen dinamikleri, otonom yapay zekânın aile kurumu ve toplum içinde üstlendiği yeni roller ve bu hibrit ontolojik durumun yarattığı etik krizler tartışmaya açılmaktadır. Araştırmanın kuramsal çerçevesi, klasik insan merkezciliği (antroposantrizm) eleştiren, organik ile inorganik varlıklar arasındaki keskin sınırları sorunsallaştıran posthümanist düşünürlerin yaklaşımları üzerine inşa edilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz tekniği kullanılarak filmin metinsel ve görsel dokusu irdelenmiş, seçili kritik sahneler ve diyaloglar yakın okuma ile çözümlenmiştir. Analiz sonucunda, M3GAN isimli android karakterin insani jest, mimik ve duygusal tepkilerle donatılmasının, insan ile makine arasındaki hiyerarşiyi sarstığı ve geleneksel özne anlayışını yapıbozuma uğrattığı görülmüştür. Bu temsil biçimi, yapay zekânın ebeveynlik, arkadaşlık ve duygusal bağ kurma gibi mahrem alanlarda insan rollerini ikame edebileceğine dair algıları güçlendirmektedir. Sonuç olarak bu çalışma, teknolojinin denetimsizliğinin ve otonomlaşan yapay zekânın, insan yaşamında konfor sağlarken aynı zamanda ne tür varoluşsal tehditler ve geri dönülemez etik riskler doğurabileceğini görünür kılması açısından literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[In the present day, where digital technologies are rapidly evolving and artificial intelligence algorithms are transforming everyday life practices, cinema has become one of the effective mediums for questioning the ontological boundaries, existence, and future of humanity. In this context, science fiction cinema, in particular, presents a significant ground for discussion with the dystopian approach it offers regarding the future of the relationship between human and machine. In this article, the 2022 film M3GAN was selected as the sample, and how the posthuman subject is represented in contemporary cinematic narrative was comprehensively examined through this film. In the study, the changing dynamics of human-machine relationships, the new roles assumed by autonomous artificial intelligence within the family institution and society, and the ethical crises created by this hybrid ontological state are discussed. The theoretical framework of the research is built upon the approaches of posthumanist thinkers who critique classical anthropocentrism and problematize the sharp boundaries between organic and inorganic beings. Using descriptive analysis, one of the qualitative research methods, the textual and visual texture of the film was examined, and selected critical scenes and dialogues were analyzed through close reading. As a result of the analysis, it was observed that equipping the android character named M3GAN with human gestures, mimics, and emotional reactions shakes the hierarchy between human and machine and deconstructs the traditional understanding of the subject. This mode of representation reinforces perceptions that artificial intelligence could substitute human roles in intimate domains such as parenting, friendship, and establishing emotional bonds. Consequently, this study aims to contribute to the literature by making visible what kind of existential threats and irreversible ethical risks uncontrolled technology and autonomous artificial intelligence can pose while providing comfort in human life.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87416 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2821-2839]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/38 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Panks Turizminin Potansiyeli Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Assessment of the Potential of Panks Tourism in Türkiye]]> <![CDATA[Berna ERCAN]]> <![CDATA[Ömer SARAÇ - Bayram Kırmızıgül]]> <![CDATA[Turizm, PANKS Turizmi, Yalnız Seyahat Eden Kadınlar, Kültürel Tüketim ve Turizm, Kadın Gezgin Motivasyonları]]> <![CDATA[Tourism, PANKS Tourism, Women Traveling Alone, Cultural Consumption and Tourism, Women Travelers' Motivations]]> <![CDATA[PANKS turizmi, çocuk sahibi olmayan ancak yeğenleri veya çevrelerindeki çocuklarla vakit geçirmek isteyen kadınların, eğitici ve deneyim odaklı seyahatlere yönelik taleplerinden doğan alternatif bir turizm türüdür. X kuşağından, genç Boomer’lara kadar bütün nesilleri kapsayan PANKS’lar, özellikle ABD ve Avrupa’da milyarlarca dolarlık bir harcama potansiyeline sahiptir. Türkiye’de kadınların artan ekonomik bağımsızlığı, eğitim seviyesinin yükselmesi vb., nedenlerden dolayı; evlilikler ertelemekte ve bekâr kadın sayısı artmaktadır. Araştırmanın amacı PANKS turizminin Türkiye’deki potansiyelini ikincil verilerle incelemektedir. Bu çalışma nitel araştırma yöntemlerinden betimsel içerik analiz yöntemi ile yapılmıştır. İkincil veri kaynağı olarak TÜİK verileri, YÖK istatistik, online seyahat portalları, pazar analizleri verileri vb., yararlanılmış; mevcut veriler analiz edilerek yorumlanmıştır. Sonuçlara göre Türkiye’de kadınların istihdam ve eğitimi artmaktadır. Bekâr kadın sayısında artış gözlemlenirken, çekirdek aile oranlarında ise az da olsa bir düşüş yaşanmaktadır. Evlenme yaşı giderek yükselmekte, buna paralel olarak doğum yaşı artmakta ve toplam çocuk sayısında azalma görülmektedir. Ayrıca genç nüfusta gönüllü çocuksuzluk eğilimi daha belirgin hale gelmektedir. Bunların yanı sıra boşanmalarda artmaktadır. Tüm Dünya’da ve Türkiye’de bekâr kadınların artışı, çocuklarla olan bağlarını tatil yoluyla güçlendirmesi, ekonomi açısından önemli bir pazar olarak görülmektedir.  ]]> <![CDATA[PANKS tourism is an alternative form of tourism that has emerged from the demand for educational and experience-oriented travel among women who do not have children but want to spend time with their nieces and nephews or other children in their circle. PANKS, which encompasses all generations from Generation X to young Boomers, has a spending potential of billions of dollars, especially in the US and Europe. In Türkiye, due to factors such as women's increasing economic independence and rising education levels, marriages are being postponed and the number of single women is increasing. The aim of the research is to examine the potential of PANKS tourism in Türkiye with secondary data. This study was conducted using the descriptive content analysis method, one of the qualitative research methods. TÜİK data, YÖK statistics, online travel portals, market analysis data, etc. were used as secondary data sources, and the existing data were analyzed and interpreted. According to the results, women's employment and education are increasing in Türkiye. While there has been an increase in the number of single women today, there has been a slight decrease in the rate of nuclear families.  The age of marriage is gradually increasing, and in parallel with this, the age of childbirth is increasing and the total number of children is decreasing. Additionally, the trend toward voluntary childlessness is becoming more pronounced among the young population. In addition to these, divorces are also on the rise. The increase in the number of single women worldwide and in Türkiye is seen as an important market from an economic perspective, as it strengthens their bonds with children through vacations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87364 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1029-1086]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/39 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı’da Kadın Katli: Diyarbakır Örneği (1655-1866)]]> <![CDATA[Feminicide İn The Ottoman Empire: The Diyarbakır Example (1655-1866)]]> <![CDATA[Gülşen AKKOYUN ÖZLÜ]]> <![CDATA[Osmanlı Müesseseleri ve Medeniyeti, Diyarbakır, Kadın, Katl/Cinayet.]]> <![CDATA[Ottoman Institutions and Civilization, Diyarbakır, Women, Murder/Killing.]]> <![CDATA[Kadın cinayetleri insanlık tarihi kadar eskiye dayanmaktadır. Bu çalışmada 1655-1866 tarihleri arasında ve günümüzde Diyarbakır’a bağlı olan yerlerde katledilen kadınların durumunu tespit edilmeye çalışılmıştır. Konu, kapsamının genişliğinden dolayı Osmanlı tarihi boyunca sosyal-kültürel açıdan önemli bir şehri olan Diyarbakır şehri ile sınırlandırılmıştır. Araştırmaya konu olan 211 yıllık zaman diliminde Diyarbakır’da bu meseleyi doğrudan konu alan bir çalışmanın yapılmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle böyle bir meselenin ele alınması ihtiyacı zuhur etmiş ve bu alandaki eksiklik giderilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın temel kaynağını, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi oluşturmaktadır. Buna ek olarak Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları’nca, Osmanlı Arşivine dayanarak hazırlanan, 13 ciltlik Diyarbekir Şer’iyye Sicilleri Amid Mahkemesi kayıtları ile yine aynı yayınevinden çıkan ve 3 ciltlik Divan-ı Hümâyûn Sicilleri Diyarbekir Ahkâm Defterleri taranmıştır. Eserlerde tespit edilen dava kayıtları Osmanlı Arşivi ile karşılaştırılarak kullanılmıştır. İncelemeler sonucunda Diyarbakır’da 12 tane kadının katledildiği tespit edilmiştir. Bu kadınların farklı mesleklere mensup, genellikle toplumun orta ve alt kesiminden oldukları; statüleri farklı erkekler tarafından çeşitli sebeplerle, değişik araç ve yöntemler kullanılarak, günümüzde olduğu gibi genellikle evlerde katledildikleri tespit edilmiştir. Konu, cinayetlerin konum/mekânları, maktul ve katillerin profilleri, katl araç/yöntemi, olayların tarihleri ve mahkeme süreçleri şeklindeki başlıklar altında incelenmiştir. Ayrıca bu süreçte kadının katil olarak yargılandığı bir dava kaydına rastlanmış bu kayıt da konu kapsamına dâhil edilmiştir.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; background: white; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Femicide dates back to the earliest times of human history. This study attempts to identify the circumstances surrounding the murders of women in what is now Diyarbakır between 1655 and 1866. Due to the breadth of the scope of the study, it was limited to Diyarbakır, a city of socio-cultural significance throughout Ottoman history. It was determined that no study had directly addressed this issue in Diyarbakır during the 211-year period covered by this research. Therefore, the need to address such a topic arose, and an attempt was made to address this deficiency. The primary source of this research is the State Archives Presidency of the Republic of Turkey/Ottoman Archives. In addition, the 13-volume Diyarbakır Sharia Records, Amid Court Records, prepared by Dicle University Faculty of Theology Publications based on the Ottoman Archives, and the 3-volume Divan-ı Hümâyûn Records, Diyarbakır Judgment Books, published by the same publishing house, were scanned. The case records found in the works were compared with the Ottoman Archives and used. The investigations revealed that 12 women were murdered in Diyarbakır. These women were from various professions, generally from the middle and lower classes of society. They were murdered by men of varying status, for various reasons, using various tools and methods, and, as is the case today, generally in homes. The subject was examined under the following headings: the locations/locations of the murders, the profiles of the victims and murderers, the means/method of murder, the dates of the events, and the court proceedings. Furthermore, a case record was discovered during this process in which a woman was tried for murder, and this record was included in the scope of the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87325 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[55-105]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/40 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Balkanlardan Anadolu’ya Osmanlı İmparatorluğu’nda Yahudiler (1844): Temettüat Defterlerine Göre Karşılaştırmalı Bir Analiz ve Mikro-Tarih Okuması]]> <![CDATA[Jews in the Ottoman Empire from the Balkans to Anatolia (1844): A Comparative Analysis and Micro-Historical Reading Based on the Temettuat Registers]]> <![CDATA[Ertuğrul ÇAM]]> <![CDATA[Osmanlı İktisat Tarihi, Osmanlı Yahudileri, Yahudiler, Temettüat Defterleri, Selanik]]> <![CDATA[Ottoman Economic History, Ottoman Jews, Jews, Temettuat Registers, Thessaloniki]]> <![CDATA[Bu çalışma, Tanzimat reformları döneminde Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Yahudi cemaatlerinin sosyoekonomik yapısını analiz etmek için 1844 Temettüat Defterleri'ni kullanarak mikro-tarihsel ve niceliksel bir analiz yapmaktadır. Temel araştırma sorusu, bu ayrıntılı vergi kayıtlarının, Osmanlı Yahudilerinin idari organizasyonunu, ekonomik faaliyetlerini ve mali katkılarını nasıl aydınlatabileceğini ve böylece imparatorluğun çok kültürlü yapısı içindeki yerlerine ilişkin incelikli bir yeniden yorumlama sunabileceğini araştırmaktadır. Araştırma, Osmanlı millet sistemi ve onun Tanzimat döneminin merkezileştirici ve modernleştirici baskıları altındaki evrimi kavramsal bağlamına dayanmaktadır. Mevcut literatürdeki, gayrimüslim cemaatleri çoğunlukla makro düzeyde ele alan bir boşluğu, ekonomik yaşamlarına ilişkin ampirik, hane düzeyinde veriler sağlayarak gidermeyi amaçlamaktadır. Metodoloji, Osmanlı Arşivleri'ndeki (BOA) birincil kaynakların nicel analizine dayanmaktadır. Örneklem, günümüz Türkiye, Yunanistan, Bulgaristan, Sırbistan ve Kuzey Makedonya'sında bulunan 20 il/kaza dâhilinde bulunan 44 yerleşim biriminden (kaza merkezi, köy, kasaba veya mahalle), Edirne, Selanik ve Ankara gibi önemli merkezleri de kapsayan verileri içermektedir. Bu veriler, hane geliri, meslekler, varlıklar ve vergi yükümlülüklerini detaylandıran bir veri seti oluşturmak için sistematik olarak transkribe edilmiş ve analiz edilmiştir. Bulgular, son derece çeşitli ve bölgesel olarak uyum sağlayabilen bir sosyoekonomik profil ortaya koymaktadır. Demografik analiz, toplam nüfusun yaklaşık 24.415 kişiden (4.781 haneden) oluştuğunu ve yarısından fazlasının günümüz Yunanistan bölgesinde yoğunlaştığını tahmin etmektedir. Çalışma, ortalama vergi yükünün (Vergi-i Mahsusa/Toplam Gelir) %9.40 olduğunu, merkezi vergi politikalarının esnek bir uygulamasına işaret eden önemli bölgesel farklılıklarla hesaplamıştır. Mesleki dağılım, çerçilik (%12.77), hizmetkârlık (%7.41) ve hamallık (%6.98) ile domine edilmiştir, ancak aynı zamanda Türkiye'de ipek ticareti ve Bulgaristan'da çarıkçılık gibi güçlü bölgesel uzmanlaşmalar da göstermiştir. Sonuç olarak, Temettüat Defterleri, Osmanlı Yahudilerini homojen bir grup olarak değil, imparatorluk ekonomisinin aktif ve entegre bir bileşeni olarak tasvir etmektedir. Ayrı cemaat yapılarının devamlılığının, vergi mükellefi olarak kaydedilmiş statüleri ile yan yana durması, geleneksel millet özerkliği ile modern devlet merkezileşmesi arasında karmaşık bir bir arada var olma gerçekliğinin altını çizmektedir. Bu araştırma, geniş anlatıların ötesine geçerek Yahudi cemaatlerinin imparatorluğun sosyoekonomik dokusu içindeki karmaşık, çok katmanlı rolünü vurgulayan, Osmanlı iktisat tarihine kritik, veriye dayalı bir katkı sağlamaktadır.]]> <![CDATA[This study utilizes the 1844 Temettuat Registers to conduct a microhistorical and quantitative analysis of the socioeconomic structure of Jewish communities in the Ottoman Empire during the Tanzimat reforms. Its primary research question is how these detailed fiscal records elucidate the administrative organization, economic activities, and fiscal contributions of Ottoman Jewry, thereby facilitating a nuanced reinterpretation of their place within the empire’s multicultural framework. The research is framed within the context of the Ottoman millet system and its transformation under the centralizing and modernizing impulses of the Tanzimat. It addresses a gap in the extant literature, which frequently treats non-Muslim communities at a macro level, by introducing empirical, household-level data on their economic existence. Methodologically, it is based on a quantitative analysis of primary sources from the Ottoman Archives (BOA). The sample comprises data from 44 settlement units (district centers, villages, towns or neighborhoods) across 20 provinces/districts in present-day Turkey, Greece, Bulgaria, Serbia, and North Macedonia, including key urban centers such as Edirne, Thessaloniki, and Ankara. These data were systematically transcribed and analyzed to construct a dataset detailing household income, professions, assets, and tax liabilities. The findings disclose a remarkably heterogeneous and regionally adaptable socioeconomic profile. Demographic analysis estimates a total population of approximately 24,415 individuals (from 4,781 households), with over half concentrated in what is now Greece. The study finds an average tax burden (Vergi-i Mahsusa/Total Income) of 9.40%, with significant regional disparities indicating a flexible implementation of central fiscal policy. The occupational structure was dominated by peddling (12.77%), domestic service (7.41%), and portering (6.98%), but also exhibited pronounced regional specializations, such as silk trading in Turkey and cobbling in Bulgaria. In conclusion, the Temettuat Registers portray Ottoman Jews not as a monolithic group but as a dynamic and integrated constituent of the imperial economy. The co-existence of distinct communal structures with their documented status as taxpayers reveals a complex reality of negotiation between traditional millet autonomy and modern state centralization. This research makes a vital, data-rich contribution to Ottoman economic history, transcending generalized narratives to illuminate the sophisticated, multi-layered role of Jewish communities within the empire’s socioeconomic fabric.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87288 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2237-2279]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/41 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Sanatında Seramik Fırınlarının Tipolojik Evrimi ve Teknolojik Etkileşimler ]]> <![CDATA[The Typological Evolution of Ceramic Kilns and Technological Interactions in Turkish Art]]> <![CDATA[Nurşen ÖZKUL FINDIK]]> <![CDATA[İbrahim Semih KALAY]]> <![CDATA[Seramik, Fırın, Osmanlı, İznik, Kütahya]]> <![CDATA[Ceramic, Kiln, Ottoman, Iznik, Kütahya]]> <![CDATA[Bu çalışmada amaç, 7. yüzyıldan 20. yüzyıla uzanan geniş bir zaman diliminde Türk-İslam coğrafyasındaki seramik fırınlarının tipolojik evrimini ve teknolojik etkileşimlerini incelemektedir. Araştırma, fırın tipolojisinde daireselden kare plana doğru bir evrim olduğu yönündeki yaygın tezi sorgulamaktadır. Bunun aksine, fırın tipolojisinin teknolojik devamlılık, işlevsel uzmanlaşma ve yaratıcı bir sentez gibi daha karmaşık bir etkileşimle şekillendiğini savunmaktadır. Yaygın fırın teknolojisi, Mezopotamya kökenli olup Roma ve Bizans’tan Anadolu’ya miras kalan dairesel veya oval planlı dikey (updraft) fırındır. Konya ve Ahlat gibi Selçuklu merkezlerindeki arkeolojik bulguların da kanıtladığı gibi, bu model Türk-İslam döneminde de yüzyıllar boyunca baskın tip olarak kullanılmıştır. Çin seramiklerinin etkisi derin olmakla birlikte, teknolojik olmaktan çok estetiktir. İslam zanaatkârları, Çin’in yüksek ısılı ejderha fırınlarını benimsemek yerine, porselen görünümünü taklit etmek amacıyla mevcut dikey fırın teknolojilerine uyarladıkları frit (stonepaste) hamurunu geliştirerek malzeme alanında çok önemli bir buluş yapmışlardır. Endülüs’teki Pechina ve Orta Asya’daki Tirmiz gibi erken dönem İslam merkezleri, dairesel ve dikdörtgen fırınların aynı atölyelerde eş zamanlı kullanıldığını ortaya koymaktadır; bu durum, dairesel ve dikdörtgen fırınların üretimlere göre farklılaştığına işaret etmektedir. Osmanlı dönemi, bu teknolojik sentezin zirvesini temsil eder. İznik fırınları büyük ölçüde yerleşik Anadolu geleneğini sürdürürken, geleneksel Kütahya fırını gelişmiş bir melez yapı olarak ortaya çıkar: dairesel bir iç haznenin termal verimliliğini, kare bir dış yapının statik sağlamlığıyla birleştirir. Ayrıca Selçuklu dönemi İranı’ndan miras alınan özel frit yalaklarını bünyesinde barındırır. Bu durum, Türk-İslam fırınının evriminin doğrusal bir ilerleme değil, belirli sanatsal ve üretimsel talepleri karşılamak için uyarlama, birleştirme ve çözüm üretme ekseninde ilerleyen dinamik bir süreç olduğunu göstermektedir.]]> <![CDATA[This study examines the typological evolution and technological interactions of ceramic kilns in the Turco-Islamic world over a broad period spanning from the 7th to the 20th century. The research challenges the common and simplistic thesis that there was a linear evolution in kiln typology from circular to square plans. Instead, it argues that kiln typology was shaped by a more complex interplay of technological continuity, functional specialization, and creative synthesis. The fundamental kiln technology in this tradition is the circular or oval-plan updraft kiln, a legacy inherited from Mesopotamia via Roman and Byzantine Anatolia. This model remained the dominant type for centuries, as evidenced by archaeological findings in Seljuk centers such as Konya and Ahlat. While the influence of Chinese ceramics was profound, it was more aesthetic than technological. Rather than adopting China's high-firing dragon kilns, Islamic artisans ingeniously innovated in materials by developing fritware (stonepaste) bodies, which they adapted to their existing updraft kiln technologies to mimic the appearance of porcelain. Early Islamic centers, such as Pechina in al-Andalus and Termez in Central Asia, reveal the simultaneous use of circular and rectangular kilns within the same workshops, suggesting that different kiln types were used for specialized production lines. The Ottoman period represents the zenith of this technological synthesis. While the kilns of Iznik largely continued the established Anatolian tradition, the traditional Kütahya kiln emerges as a sophisticated hybrid structure: it combines the thermal efficiency of a circular inner chamber with the structural stability of a square exterior and incorporates specialized frit-settling troughs inherited from Seljuk-era Iran. This demonstrates that the evolution of the Turco-Islamic kiln was not a linear progression but a dynamic process of adaptation, fusion, and innovation driven by the need to meet specific artistic and production demands.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87280 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2603-2625]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/42 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Erken Modern Osmanlı Çevre Tarihinde Hayvanların Rolü: İnsan Dışı Aktörlerin Tarihsel Etkileşimi ]]> <![CDATA[Animals in Early Modern Ottoman Environmental History: Non-Human Actors in Historical Perspective]]> <![CDATA[Dilara AVCI]]> <![CDATA[Çevre Tarihi, Hayvan, Erken Modern, Osmanlı İmparatorluğu, Disiplinler Arası.]]> <![CDATA[Environmental History, Animal, Early Modern, Ottoman Empire, Interdisciplinary.]]> <![CDATA[Bu çalışma, erken modern Osmanlı İmparatorluğu’nun çevre tarihi içinde hayvanların aktif, insan olmayan aktörler olarak oynadıkları çok yönlü rolleri incelemektedir. İnsan merkezli tarih yazımının ötesine geçerek, hayvanların imparatorluğun ekonomik, askerî, kültürel ve toplumsal düzeninin ayrılmaz parçaları olduğunu göstermeyi amaçlamaktadır. Taşımacılıkta deve ve atların lojistik ve askerî işlevlerinden küçükbaş ve büyükbaş hayvanların tarım ve beslenme ekonomisindeki önemine, sivrisinek ve çekirge gibi küçük canlıların salgın hastalıklar ve tarımsal krizlerdeki etkilerine kadar geniş bir etkileşim ağı ele alınmıştır. Sokak hayvanları için kurulan vakıflar ve kanadı kırık leyleklerden aç kalan kuşlara kadar uzanan merhamet kültürü, Osmanlı toplumunun dinî ve kültürel değerlerini yansıtırken; veba gibi kitlesel tehditler karşısında sokak köpeklerinin toplanıp öldürülmesi, bu merhametin kriz anlarında sert önlemlerle yer değiştirdiğini göstermektedir. Avcılık törenleri ve egzotik hayvanlara dair algılar ise, hayvanların Osmanlı elitleri için sembolik ve temsilî işlevlerini ortaya koymaktadır. Çalışmada mühimme ve şerʿiyye sicilleri, seyahatnameler, vakfiyeler ve çeşitli arşiv belgeleri gibi birincil kaynaklardan yararlanılmış; bu sayede hayvanların yalnızca edilgen varlıklar değil, tarihsel süreçte aktif aktörler oldukları ortaya konmuştur. Bulgular, Osmanlı’da hayvanlara yönelik yaklaşımın dinî merhamet, ekonomik çıkar ve kamu sağlığı kaygıları arasında sürekli değişen, çoğu zaman çelişkili ve dinamik bir karakter taşıdığını göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma Osmanlı çevre tarihine hayvan merkezli yeni bir katkı sunmakta ve disiplinler arası hayvan çalışmaları literatürünün gelişimine önemli bir zemin oluşturmaktadır.]]> <![CDATA[This study examines the role of animals as active, non-human actors within the environmental history of the early modern Ottoman Empire. Moving beyond a human-centric narrative, it argues that animals were integral to the Empire's economic, military, and social systems and their historical agency must be understood within specific ecological and cultural contexts. The analysis encompasses a wide spectrum of animal-human interactions, from the use of camels and horses in transportation and logistics to the vital role of sheep, cattle, and water buffalo in agriculture and resource extraction. Furthermore, it explores the cultural dimensions of human-animal relationships, evidenced by the establishment of vakıf for street animals, a practice that bewildered European contemporaries, and the symbolic importance of hunting ceremonies for the Ottoman elite. Crucially, the study also incorporates unloved creatures like mosquitoes and locusts as historical agents, demonstrating how their ecological impact shaped human responses to disease. Methodologically, it leverages a diverse range of primary sources, from mühimme and şeriyye to travelogues and endowment deeds, to reconstruct these complex relationships. The findings reveal a dynamic and often contradictory Ottoman approach to animals, oscillating between Islamic mercy, pragmatic economic exploitation, and harsh pragmatic measures during public health crises. By placing animals at the center of historical inquiry, this research not only enriches Ottoman environmental history but also contributes to the broader interdisciplinary field of animal studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87232 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[343-373]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/43 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Olağan Olanın Olağandışılığı: Endüstriyel Bir Mekânda Gündelik Estetiğin A/R/Tografik İncelenmesi]]> <![CDATA[The Extraordinary in the Ordinary: Exploring Everyday Aesthetics through A/R/Tography in an Industrial Context ]]> <![CDATA[Aygül AYKUT]]> <![CDATA[Deniz AY -Dilan AY -Muhammet TAŞÇI -Nevin ENGİN -Murat DUYKU]]> <![CDATA[A/R/Tografi, gündelik estetik, makine estetiği, özdeşleyim, deneyimsel öğrenme, fenomenoloji, ilişkisel estetik. ]]> <![CDATA[A/R/Tography, everyday aesthetics, machine aesthetics, Einfühlung, experiential learning, phenomenology, relational aesthetics.]]> <![CDATA[Bu çalışma, altı sanatçı-araştırmacının Kayseri’deki kot/denim kumaşı üreten bir fabrikanın farklı dönemlerde gerçekleştirilen ziyaretleri sonucunda edindikleri deneyimlerin sanatsal üretime nasıl dönüştüğünü inceleyen uygulamalı bir sanat temelli araştırmadır. Araştırma A/R/Tografi yaklaşımı temelinde kurgulanmış olup, sanatçı, araştırmacı ve öğretmen kimliklerinin kesişiminde gündelik yaşamın sıradan unsurlarının sanatsal yaratıcılığa katkısını çözümlemeyi amaçlamaktadır. Deneyimsel öğrenme teorileri ve fenomenolojik yaklaşımlar ışığında, endüstriyel mekânın estetik, bilişsel ve duygusal boyutları sistematik biçimde analiz edilmiştir. Nitel araştırma yöntemleriyle elde edilen veriler; gözlem, derinlemesine mülakatlar, sanatçı günlükleri, fotoğrafik dokümantasyon ve görsel materyaller aracılığıyla toplanmış, ana analiz NVivo ile yapılmış, Yapay zekâ (ABACUSAI) kodlama kontrolü/destek amacıyla kullanılarak tematik analiz bütüncül şekilde gerçekleştirilmiştir. Bulgular, fabrika ortamının sanatçılarda mekanik ritim ve tekrar, ışık-gölge ve mekânsal algı, zaman ve dokunsal deneyim, endüstri-sanat etkileşimi, içsel keşif ve metafor, toplumsal hafıza ve kimlik gibi ortak temalar üzerinden estetik bir dönüşüm yarattığını göstermektedir. Bu bağlamda, gündelik yaşamın sıradanlığının sanata aktarılması süreci, bireysel ve kolektif yaratıcılığın gelişiminde belirleyici bir unsur olarak ortaya çıkmaktadır. Araştırmanın özgün katkısı, endüstriyel mekânda grup temelli A/R/Tografi uygulamasıyla hem bireysel estetik deneyimlerin hem de kolektif yaratıcılık süreçlerinin çok boyutlu biçimde ele alınmış olmasıdır. Çalışma, sanat temelli araştırmalarda sıklıkla göz ardı edilen grup odaklı ve mekân merkezli yaklaşımlara yenilikçi bir açılım sunmaktadır. Ayrıca, sanatçıların deneyimlerini fenomenolojik yöntemlerle çözümlemesi, içsel sorgulamalar ile dışsal gözlemler arasındaki diyalektiği ortaya çıkararak sanat üretiminin hem bireysel hem de toplumsal boyutlarını görünür kılmaktadır. Sonuç olarak, fabrika deneyimleri yalnızca gözlemsel veriler değil, aynı zamanda zamansal, mekânsal ve duygusal katmanlarla örülmüş çok yönlü bir estetik sorgulamaya dönüşmüştür. Bu durum, A/R/Tografinin sanat araştırmalarındaki açıklayıcı gücünü ve gündelik deneyimin sanatsal pratik üzerindeki dönüştürücü etkisini ortaya koymaktadır. Çalışma, ileride farklı mekânsal ve kültürel bağlamlarda yürütülecek disiplinlerarası araştırmalara metodolojik ve kuramsal açıdan güçlü bir referans niteliği taşımaktadır.]]> <![CDATA[This study investigates how the experiences of six artist-researchers, gained through a series of visits to a denim factory in Kayseri, were transformed into artistic production. The research is framed within the A/R/Tographic approach, which integrates the identities of artist, researcher, and teacher, aiming to analyze how the ordinary elements of everyday life contribute to artistic creativity. Drawing upon experiential learning theories and phenomenological perspectives, the study systematically examines the industrial environment's aesthetic, cognitive, and emotional dimensions. Data were collected through qualitative methods, including observation, in-depth interviews, artist diaries, photographic documentation, and visual materials. These were analyzed thematically using NVivo software. The findings reveal that the factory environment fostered distinct yet interrelated themes such as mechanical rhythm and repetition, light-shadow and spatial perception, time and tactile experience, industry-art interaction, inner exploration and metaphor, and collective memory and identity. This demonstrates how the ordinariness of everyday life, when artistically reframed, becomes a crucial determinant in individual and collective creative processes. The originality of the study lies in its application of group-based A/R/Tography within an industrial setting, offering a multidimensional perspective on both individual aesthetic experiences and collective creativity. By employing phenomenological analysis, the research highlights the dialectical relationship between inner reflection and external observation, thereby making visible the personal as well as societal dimensions of artistic production. In conclusion, the factory experience was not merely observational but evolved into a multilayered aesthetic inquiry shaped by temporal, spatial, and emotional factors. This outcome underscores the explanatory power of A/R/Tography and the transformative impact of everyday experience on artistic practice. The study further contributes methodological and theoretical insights, making it a strong reference point for future interdisciplinary research in diverse spatial and cultural contexts.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87154 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2113-2129]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/44 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Anadolu Ekolojisinden Özgün Tekstil Tasarımına: Kütahya Örneği]]> <![CDATA[Anatolian Ecology-Based Original Textile Design: The Kütahya Case ]]> <![CDATA[Müzeyyen AYGÜN]]> <![CDATA[Ulvi Erhan EROL]]> <![CDATA[Tekstil ve Moda Tasarımı, Anadolu Ekolojisi, Özgün Tasarım, Kütahya, Dijital Baskı]]> <![CDATA[Textile and Fashion Design, Anatolian Ecology, Original Design, Kütahya, Digital Printing]]> <![CDATA[Bu araştırma, Anadolu ekosisteminin kendine özgü flora ve faunasından ilham alan tekstil tasarımlarını Kütahya örneği üzerinden incelemektedir. Doğrudan saha gözlemleri, fotoğraf çekimleri ve ekolojik verilerin sistematik belgelenmesi yoluyla elde edilen bulgular, dijital tasarım sürecine entegre edilmiştir. Özellikle mevsimsel renk paletleri, biçimsel öğeler ve motif detayları, tasarım ilkeleri doğrultusunda özgün desenlere dönüştürülmüş; bu yönüyle çalışma, doğa–tasarım ilişkisinin yöntemsel ve görsel boyutunu bütüncül bir yaklaşımla ortaya koymuştur. Araştırma sürecinde dört mevsimi temsil eden toplam 40 dijital eşarp tasarımı geliştirilmiş, bunlardan özgünlük, kompozisyon dengesi ve renk uyumu açısından öne çıkan 12 tasarım seçilerek farklı kumaş türlerine dijital baskı tekniğiyle aktarılmıştır. Tasarımlar, ekolojik kaynağa bağlılık, renk uyumu, kompozisyon dengesi ve işlevsellik kriterleri üzerinden değerlendirilmiş; elde edilen bulgular, yerel ekosistem verilerinin özgün ve sürdürülebilir biçimde tekstil tasarımına aktarılabileceğini göstermiştir. Bu bağlamda çalışma, yalnızca estetik sonuçlar üretmekle kalmayıp, aynı zamanda sürdürülebilir tasarım anlayışına da katkı sağlayan bir model önermektedir. Akademik açıdan, Anadolu’nun biyolojik çeşitliliğini tasarım süreçlerine dâhil etmenin yöntemsel bir örneğini sunarken; endüstriyel düzeyde ise yerel kaynaklı verilerin ürünleştirilmesine yönelik pratik bir yaklaşım geliştirmektedir. Sonuç olarak, bu araştırma doğaya dayalı tasarım uygulamalarının hem eğitim hem de üretim süreçlerinde kullanılabilirliğini kanıtlamakta ve gelecek çalışmalar için ekolojik odaklı yeni açılımlar önermektedir.  ]]> <![CDATA[This research examines textile designs inspired by the unique flora and fauna of the Anatolian ecosystem, with a particular focus on the case of Kütahya. Ecological data obtained through direct field observations, systematic documentation, and extensive photography were integrated into the digital design process. Seasonal color palettes, formal elements, and motif details were transformed into original surface patterns in line with fundamental design principles, presenting a holistic approach to the relationship between nature and design. Within the scope of the study, a total of 40 digital scarf designs representing the four seasons were developed, and 12 of the most distinctive designs were selected and transferred onto different fabric types using digital printing techniques. The designs were evaluated according to criteria such as adherence to ecological sources, color harmony, compositional balance, and functionality. Findings revealed that ecological data derived from the local ecosystem can be successfully transformed into original and sustainable textile designs. Thus, the study does not merely produce aesthetically valuable outputs but also proposes a model that contributes to sustainable design practices. From an academic perspective, the research provides a methodological example of how Anatolia’s biodiversity can be integrated into the design process. From an industrial perspective, it presents a practical approach to transforming local ecological sources into producible fashion products. In conclusion, the study demonstrates the applicability of nature-based design practices in both educational and production contexts and offers new possibilities for ecologically driven design research in the future.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87121 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[435-492]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/45 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Hizmet Profesyonellerinin Bağış ve Nakil Alanına İlişkin Görüşleri]]> <![CDATA[Social Work Professionals Regarding the Field of Donation and Transplantation]]> <![CDATA[Berra CANSIZ KÖSESOY]]> <![CDATA[Sosyal Hizmet 1, Organ Nakli 2, Organ Bağışı 3, Beyin Ölümü 4, Sağlık 5]]> <![CDATA[Social Work 1, Organ Transplantation 2, Organ Donation 3, Brain Death 4, Health 5. ]]> <![CDATA[Araştırmanın saha çalışma süreci için gerekli olan etik kurul izni, Fırat Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Kurulundan 19.10.2023 tarih ve 2023/19 sayılı karar ile alınmıştır. Katılımcılar araştırma sürecine gönüllülük esası ile dâhil olmuş ve kendilerine anket formu üzerinden gerekli bilgilendirmeler yapılmıştır. Çalışmanın temel amacı, sosyal hizmet profesyonellerinin bağış ve nakil alanına ilişkin görüşlerini ve bu görüşler üzerinde etkili olabilecek değişkenleri tespit etmek ve sosyal hizmetin sahadaki varlığını sınırlayan bireysel engelleri keşfetmektir. Nicel araştırma yöntemlerinden tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmanın evrenini, Türkiye’de çalışan sosyal hizmet uzmanları ve sosyal hizmet akademisyenleri oluşturmaktadır. Araştırmaya 112 sosyal hizmet uzmanı ve 41 sosyal hizmet akademisyeni katılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından Google Forms aracılığıyla geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Veriler IBM SPSS 22.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların %76,5’i, bağış ve nakil süreçlerinde çalışmayı istememektedir. Katılımcıların sahaya ilişkin değerlendirmelerinde beyin ölümü kavramı ve kavrama yüklenen anlamın belirleyici bir rol üstlendiği görülmüştür. Beyin ölümü teşhisine güven ile sahada çalışma isteği arasında istatistiki açıdan anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sahada çalışmak istemeyen katılımcıların %68,4’ü, kendisini mesleki açıdan yetersiz hissetmektedir. Katılımcıların %50,3’ü, bağış ve nakil süreçleri hakkında yeterli bilgiye sahip misiniz sorusunu “emin değilim” şeklinde yanıtlamıştır. Bağış ve nakil süreçlerini sosyal hizmet özelinde ele alan literatür sınırlı olduğundan, araştırmanın alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[The ethical committee approval required for the fieldwork process of the study was obtained from the Ethics Committee for Social and Human Sciences Research at Fırat University with decision number 2023/19 dated October 19, 2023. Participants voluntarily joined the research process and were provided with the necessary information via the questionnaire form. The main purpose of the study is to identify the views of social work professionals regarding the field of donation and transplantation, as well as the variables that may influence these views, and to uncover the individual barriers that limit the presence of social work in this area. The population of this study, in which the survey model, one of the quantitative research methods, was used, consists of social workers and social work academicians working in Turkey. 112 social workers and 41 social work academicians participated in the study. A questionnaire form developed by the researcher through Google Forms was used as a data collection tool. The data were analysed using IBM SPSS 22.0 package programme. 76.5% of the participants do not want to work in donation and transplantation processes. It was determined that there was a statistically significant relationship between trust in brain death diagnosis and willingness to work in the field (p<0.05). 68.4 % of those who do not want to work feel professionally inadequate. 50.3% of the are not sure that they have sufficient information about donation and transplantation processes. Since the related literature is limited, the research will contribute to the field.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87116 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2217-2235]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/46 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sürdürülebilirliğe İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Merceğinden Bakış: Öğretim Uygulamaları ve Kurumsal Politikalar]]> <![CDATA[Viewing Sustainability through the Lens of Pre-Service Elementary Mathematics Teachers: Instructional Practices and Institutional Policies]]> <![CDATA[Mustafa GÖK]]> <![CDATA[Tuğba Yulet YILMAZ]]> <![CDATA[Matematik Eğitimi, Sürdürülebilirlik, Yükseköğretim, Öğretmen Adayları, Kurumsal Politikalar. ]]> <![CDATA[Mathematics Education, Sustainability, Higher Education, Pre-Service Teachers, Institutional Policies. ]]> <![CDATA[Sürdürülebilirlik, insan etkinlikleri ile doğal sistemler arasında denge kurmayı hedefleyen ve gelecek nesillere miras bırakılacak dünyanın en az mevcut düzeyde ya da daha iyi koşullarda devredilmesi gerektiğini vurgulayan bir yaşam anlayışıdır. Bu çalışma, ilköğretim matematik öğretmeni adaylarının sürdürülebilirliğe yönelik farkındalık, algı ve deneyimlerini; matematik öğretiminde sürdürülebilirlik uygulamalarına ilişkin görüşlerini ve üniversitelerin kurumsal sürdürülebilirlik politikalarına bakış açılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseninde yürütülen araştırmanın çalışma grubunu, 2024–2025 akademik yılında Türkiye’de bir üniversitenin eğitim fakültesi ilköğretim matematik öğretmenliği programında öğrenim gören 140 lisans öğrencisi (91 kadın, 49 erkek) oluşturmaktadır. Veriler, açık uçlu sorulardan oluşan görüşme formu aracılığıyla yüz yüze ve çevrim içi anket yoluyla toplanmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgular, öğretmen adaylarının sürdürülebilirlik algılarının çoğunlukla gelecek nesilleri düşünme, devamlılık, kaynakların verimli kullanımı ve geri dönüşüm temaları etrafında şekillendiğini göstermektedir. Matematik öğretiminde sürdürülebilirlik en çok veri analizi, istatistik, oran-orantı, matematiksel modelleme ve geometri ile ilişkilendirilmiştir. Katılımcılar, sürdürülebilirlik temalı etkinlik tasarlarken çevresel farkındalık geliştirme, geri dönüşüm ve doğal kaynakların korunması gibi hedefleri ön plana çıkarmış; ancak müfredat yoğunluğu, sınav odaklı sistem ve materyal eksikliği gibi engelleri vurgulamıştır. Sonuçlar, sürdürülebilirliğin matematik öğretmenliği programlarına disiplinlerarası yaklaşımla, uygulamalı öğrenme ortamları ve dijital araç kullanımıyla entegre edilmesi gerekliliğine işaret etmektedir.]]> <![CDATA[Sustainability is a way of life that aims to establish a balance between human activities and natural systems, emphasizing the need to pass on the world to future generations in at least its current state or in better conditions. This study aims to examine pre-service elementary mathematics teachers’ awareness, perceptions, and experiences of sustainability; their views on sustainability practices in mathematics teaching; and their perspectives on universities’ institutional sustainability policies. The research was conducted within the qualitative research paradigm using a case study design. The study group consisted of 140 undergraduate students (91 female, 49 male) enrolled in the elementary mathematics teacher education program at the faculty of education of a university in Türkiye during the 2024–2025 academic year. Data were collected through face-to-face and online surveys using an interview form comprising open-ended questions. The data were analyzed using content analysis. The findings indicate that teacher candidates’ perceptions of sustainability are primarily shaped around the themes of considering future generations, continuity, efficient use of resources, and recycling. In mathematics teaching, sustainability was most frequently associated with data analysis, statistics, ratio and proportion, mathematical modeling, and geometry. When designing sustainability-themed activities, participants highlighted goals such as developing environmental awareness, recycling, and conserving natural resources, while also emphasizing barriers such as curriculum intensity, exam-oriented systems, and lack of materials. The results suggest that sustainability should be integrated into mathematics teacher education programs through an interdisciplinary approach, with practical learning environments and the use of digital tools.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87040 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1163-1132]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/47 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Halüsinasyon, Arzu ve Simgesel Otorite: Maruf’ta Psikanalitik Çatışmalar ]]> <![CDATA[Hallucination, Desire, and Symbolic Authority: Psychoanalytic Conflicts in Maruf]]> <![CDATA[Pınar Can Tunç]]> <![CDATA[Psikanalitik Kuram, Sinema, Baba - Oğul, Simgesel Düzen, Oedipus Kompleksi. ]]> <![CDATA[Psychoanalytic Theory, Cinema, Father-Son, Symbolic Order, Oedipus Complex. ]]> <![CDATA[Psikanalitik literatürde baba-oğul çatışması, özellikle Oedipus kompleksi ve simgesel otorite kavramları bağlamında ele alınmış, öznenin içsel çatışmalarını açıklamada önemli bir araç olarak kabul edilmiştir. Bu çalışma, Serdar Akar’ın Maruf (2001) adlı filmine psikanalitik bir bakış açısıyla yaklaşmakta ve baba-oğul çatışmasını merkezine almaktadır. Çalışma nitel bir araştırma olup, psikanalitik film eleştirisi çerçevesinde yürütülmüştür. Filmde Maruf, baskıcı ve otoriter bir baba ile kurduğu çatışmalı ilişki aracılığıyla özneleşme sürecini deneyimler. Film, Oedipus kompleksi ve Jacques Lacan’ın “Baba”, “simgesel düzen” ve kavramları çerçevesinde analiz edildiğinde; anlatı, Maruf’un babasına karşı duyduğu itaat ile arzularını gerçekleştirme isteği arasındaki çatışma üzerine kuruludur. Maruf’un yaşadığı içsel çatışmalar, baba figürünün simgesel otoritesi ile kendi arzuları arasındaki gerilimin bir yansımasıdır. Baba, hem yasanın hem de kültürel normların temsilcisi olarak Maruf’un arzularını sınırlandırır; bu durum, öznenin simgesel düzene geçişini ve bireysel kimliğini inşa etme sürecini kesintiye uğratır. Maruf’un arzularını ifade edememesi ve halüsinasyonlar görmesi, bu çatışmanın bedensel ve psikolojik tezahürleri olarak okunabilir. Film, baba figürünün simgesel gücünü, Maruf’un içsel dünyasındaki eksiklik ve talep alanıyla birlikte ortaya koymaktadır]]> <![CDATA[In psychoanalytic literature, the father-son conflict has been extensively examined, particularly in the context of the Oedipus complex and the concept of symbolic authority, and is considered an important tool for explaining the subject’s internal conflicts. This study approaches Serdar Akar’s film Maruf (2001) from a psychoanalytic perspective, focusing on the father-son conflict. The research is qualitative and conducted within the framework of psychoanalytic film criticism.In the film, Maruf experiences the process of subject formation through his conflicted relationship with a repressive and authoritarian father. When analyzed through the lens of the Oedipus complex and Jacques Lacan’s concepts of “Father” and the “symbolic order,” the narrative foregrounds the tension between Maruf’s obedience to his father and his desire to realize his own impulses. The internal conflicts Maruf experiences reflect the tension between the symbolic authority of the father figure and his own desires.As the representative of both law and cultural norms, the father restricts Maruf’s desires, interrupting the subject’s transition into the symbolic order and the process of constructing individual identity. Maruf’s inability to express his desires and his hallucinations can be interpreted as the bodily and psychological manifestations of this conflict. The film reveals the symbolic power of the father figure in tandem with the gaps and demands present in Maruf’s internal world.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=87012 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1757-1793]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/48 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Resim Sanatı ve Toplumsal Yansıma: Türk Resim Sanatında Sosyal Eleştiri Perspektifi ]]> <![CDATA[Painting and Social Reflection: Social Criticism Perspective in Turkish Painting]]> <![CDATA[Atilla ŞİRİN]]> <![CDATA[Güzel Sanatlar, Türk Resim Sanatı, Sosyal Eleştiri, Toplumsal Gerçekçilik, Yenileşme]]> <![CDATA[Fine Arts, Turkish Painting, Social Criticism, Social Realism, Renewal]]> <![CDATA[Bu çalışma, Osmanlı son döneminden günümüze Türk resim sanatında “sosyal eleştiri” ekseninde gelişen temsil stratejilerini inceler. Literatür taraması; geç Osmanlı’da alegorik eleştiri (Osman Hamdi Bey), erken Cumhuriyet’te modernleşme tartışmaları, 1940’larda “Yeniler Grubu”nun emek ve gündelik hayatı konu edinen toplumsal gerçekçi yönelişi, 1960 sonrası kır-kent, göç ve sınıf temalarının ağırlık kazandığı figüratif anlatım ve 1980 sonrası kimlik/toplumsal cinsiyet/tüketim kültürü eleştirisiyle genişleyen çerçeveyi kapsar. Yöntem bölümünde nitel bir anlatı değerlendirmesi ile eser ve sanatçı seçiminde dönemin tartışmalarına referans, literatürde kabul görmüş temsiliyet ve erişilebilir birincil/ikincil belgeleme ölçütleri izlenmiştir. Bulgular, seçili sanatçı ve eser odaklı okumalardan oluşur: Osman Hamdi Bey’in Kaplumbağa Terbiyecisi’nde (1906/07) reform ve değişimin yavaşlığını alegorik bir dille ele aldığı; “Liman Sergileri” (1941-) ile Yeniler Grubu’nun işçi, balıkçı ve liman yaşamına yönediği; Nuri İyem’de “Anadolu kadını” imgesinin toplumsal gerçekçi çerçevesi; Neşet Günal ve Nedim Günsür’de kırsal yoksulluk, göç ve emek; Cihat Burak’ta satirik toplumsal eleştiri; Neşe Erdok’ta deformasyon ve kent yoksulluğu; Mehmet Güleryüz’de figüratif, tiyatral ve sosyo-politik taşlama; Nur Koçak’ta fotogerçekçi üslup üzerinden tüketim ve kadın bedeninin nesneleştirilmesi. Sonuç olarak, Türk resminde sosyal eleştirinin, modernleşme, sınıf, mekânsal dönüşüm, cinsiyet ve kimlik eksenlerinde farklı dönemsel biçimlenişlerle süreklilik gösterdiği savunulmaktadır. ]]> <![CDATA[This article examines “social criticism” in Turkish painting from the late Ottoman era to the present. The literature review traces: allegorical critique in late Ottoman painting (Osman Hamdi Bey); early Republican debates on modernization; the social-realist turn of the “Yeniler Group” in the 1940s focusing on labor and everyday life; post-1960 figurative engagements with rural poverty, migration, and class; and post-1980 critiques of identity, gender, and consumer culture. In the method section, a qualitative explanation and evaluation was made with reference to the periodic discussions of the work and the distinctive selection, and the accepted representation in the literature and accessible primary/secondary documentation were followed. Findings are presented through close readings of selected artists and works: Osman Hamdi Bey’s The Tortoise Trainer (1906/07) as an allegory of slow reform; the Harbor Exhibitions (from 1941) and the Yeniler Group’s attention to workers; Nuri İyem’s “Anatolian woman” motif; Neşet Günal and Nedim Günsür on rural hardship, migration, and labor; Cihat Burak’s satirical social critique; Neş’e Erdok’s expressive deformation addressing urban precarity; Mehmet Güleryüz’s theatrical figuration and socio-political satire; and Nur Koçak’s photorealist critique of consumerism and the objectification of women. The article argues that social criticism in Turkish painting endures across shifting emphases—modernization, class, space, gender, identity.  ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86989 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2915-2934]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/49 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Merhametin Mesaisi: Kadın Sağlık Çalışanlarda Duygusal Emek Stratejileri]]> <![CDATA[The Work of Compassion: Emotional Labor Strategies among Women in Healthcare]]> <![CDATA[Ayşegül ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Adem SAĞIR]]> <![CDATA[Sosyoloji, Çalışma, Toplumsal Cinsiyet, Duygusal Emek, Karabük. ]]> <![CDATA[Sociology, Work, Gender, Emotional Labor, Karabük ]]> <![CDATA[Bu araştırma, sağlık sektöründe görev yapan kadın sağlık çalışanlarının duygusal emek deneyimlerini derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, kadınların profesyonel yaşamlarında sergiledikleri duygusal emeğin toplumsal cinsiyet rolleri tarafından nasıl şekillendirildiğini, bu emeğin yalnızca görünmeyen bir yük olarak mı değerlendirildiğini yoksa aynı zamanda “duygusal sermaye” birikiminin bir aracı olarak da işlev görüp görmediğini sorgulamaktadır. Bu çerçevede araştırma, kadın sağlık çalışanlarının iş ortamında yaşadıkları duygusal düzenleme süreçlerini, bu süreçlerin kurumsal yapılar ve toplumsal beklentilerle nasıl etkileştiğini ve bireysel ile mesleki kimliklerine hangi yansımaları ürettiğini anlamaya yöneliktir. Nitel araştırma yöntemi benimsenerek, amaçlı örnekleme tekniği ile seçilen 13 kadın sağlık çalışanı ile yarı yapılandırılmış mülakatlar yapılmıştır. Katılımcıların duygusal emek stratejileri (yüzeysel oyunculuk, derin oyunculuk ve gerçek duyguları sergileme), kurumların beklentileri ve toplumsal cinsiyet temelli normlarla baş etme biçimleri çok katmanlı bir analize tabi tutulmuştur. Betimsel analiz ve içerik analizi teknikleri kullanılarak elde edilen veriler, kadın sağlık profesyonellerinin duygusal emek deneyimlerinin ardında yatan anlam örüntülerini açığa çıkarmıştır. Araştırma bulguları, duygusal emeğin kadın sağlık çalışanları açısından büyük ölçüde görünmeyen, değersizleştirilen ve çoğu zaman ağır bir yük haline geldiğini ortaya koymaktadır. Toplumsal cinsiyet temelli beklentiler ve kurumsal yapılar tarafından sürekli yeniden üretilen bu yük, çalışanların tükenmişlik, merhamet yorgunluğu ve duygusal uyumsuzluk yaşama riskini artırmaktadır. Bu nedenle çalışma, duygusal emeğin kadın sağlık çalışanlarının mesleki yaşamlarında yarattığı duygusal maliyetleri görünür kılmayı ve bu emeğin yapısal eşitsizliklerle nasıl kesiştiğini tartışmaya açmayı hedeflemektedir.]]> <![CDATA[This research aims to examine the emotional labor experiences of women working in the healthcare sector, with a particular focus on the intersection of gender roles, professional responsibilities, and institutional dynamics. Building on the theoretical framework of emotional labor, the study investigates how women healthcare professionals manage, regulate, and negotiate their feelings in daily practice. The central question revolves around whether emotional labor functions solely as an invisible burden that leads to stress and exhaustion, or whether it can also be reframed as a form of “emotional capital” that generates value both for individuals and institutions. Adopting a qualitative research design, semi-structured interviews were conducted with 13 female healthcare workers recruited through purposive sampling. The participants represented diverse positions within the healthcare system, allowing for a nuanced exploration of how gendered expectations influence professional interactions, caregiving practices, and workplace hierarchies. Their narratives shed light on the strategies they employ—such as surface acting, deep acting, and authentic expression—to cope with institutional demands, societal norms, and patient-related challenges. The data were analyzed through descriptive and content analysis, enabling a multi-layered interpretation of the emotional, social, and organizational dimensions of women’s experiences. The findings indicate that emotional labor is not only an invisible, gendered burden but also a potential source of capital when recognized and supported at the organizational level. This study underscores the need to make the emotional aspects of women’s work more visible, challenges the taken-for-granted gender roles within healthcare, and contributes to rethinking emotional labor as both an individual effort and an institutional resource.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86988 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2627-2650]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/50 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yaratıcı Ekonomide El Sanatlarının Yeri]]> <![CDATA[The Role Of Handıcrafts In The Creatıve Economy]]> <![CDATA[Mitat KANDEMİR]]> <![CDATA[Yaratıcı ekonomi, el sanatları, kültürel miras, yaratıcı endüstriler, sürdürülebilir kalkınma]]> <![CDATA[Creative Economy, Handicrafts, Cultural Heritage, Creative İndustries, Sustainable Development]]> <![CDATA[Yaratıcı ekonomi, yenilikçi düşünce ve kültürel mirasın ekonomik değer yaratacak şekilde bir araya geldiği, bilgi, beceri ve estetiğin üretim sürecinin merkezinde yer aldığı dinamik bir ekonomik modeldir. El sanatları, yaratıcılığın kültürel temsiliyetinin en belirgin alanlarından biri olarak yaratıcı ekonominin hem kültürel hem de ekonomik bileşenini güçlendirmektedir. UNESCO ve UNCTAD raporları, küresel yaratıcı ekonominin 2022 itibarıyla 2.25 trilyon dolar değerinde olduğunu, el sanatlarının bu değerin önemli bir kısmını temsil ettiğini göstermektedir. El sanatları, yalnızca ekonomik bir üretim alanı değil; aynı zamanda kültürel kimliğin korunması, yerel kalkınmanın desteklenmesi ve turizm gelirlerinin artırılması açısından da stratejik öneme sahiptir. Geçmişten gelen bu kültür günümüze kadar varlığını korumuş ve bu gibi çalışmalar ile de korumaya devam etmesi beklenmektedir. Günlük kullanım eşyaları olarak üretimi yapılmış olan ürünler zaman içerisinde kültür ile yoğrularak birer sanatsal eser haline gelmişlerdir. Bu çalışmada yaratıcı ekonominin kavramsal çerçevesi, el sanatlarının bu ekonomideki rolü, Türkiye ve dünyadan örnekler ile sektörün karşılaştığı fırsat ve tehditler incelenmiştir. Zaman içerisinde bazen gündemde olan bu sanatsal ürünler bazen de   şartlar gereği unutulma durumu ile karşı karşıya kaldıkları olmaktadır. Yeni dünya süreci içinde değişim gösteren olgular üretimden tüketime kadar birçok alanda etkisini göstermektedir. Bulgular, el sanatlarının yaratıcı ekonomi içinde sürdürülebilir bir değer zinciri oluşturabilmesi için dijitalleşme, tasarım inovasyonu ve uluslararası pazarlama stratejilerinin kritik olduğunu ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[The creative economy is a dynamic economic model where innovative thinking and cultural heritage come together to create economic value, and where knowledge, skills, and aesthetics are central to the production process. Crafts, as one of the most prominent areas of cultural representation of creativity, strengthen both the cultural and economic components of the creative economy. UNESCO and UNCTAD reports indicate that the global creative economy will be worth $2.25 trillion by 2022, with crafts representing a significant portion of this value. Crafts are not only an economic production area but also hold strategic importance in preserving cultural identity, supporting local development, and increasing tourism revenues. This culture, originating from the past, has survived to the present day and is expected to continue to do so through such initiatives. Products produced as daily use items have been infused with culture over time, becoming artistic works. This study examines the conceptual framework of the creative economy, the role of handicrafts within this economy, examples from Turkey and around the world, and the opportunities and threats facing the sector. Over time, these artistic creations sometimes remain in the spotlight, and sometimes, due to circumstances, they face oblivion. The changing trends within the new world are impacting many areas, from production to consumption. The findings reveal that digitalization, design innovation, and international marketing strategies are critical for handicrafts to establish a sustainable value chain within the creative economy. Structured Abstract: In the new world order, creative economies are models that emerge from an aesthetic perspective, combining innovative ideas and designs with culture to create economic value. Handicrafts should be considered among the most decisive areas in this field, as they possess a cultural value and significance that will support the economy. They are particularly suited to supporting local development. The contribution and role of the creative economy in the field of handicrafts is diversifying and strengthening. The transformation of handicrafts into a sustainable asset and their role as a link in this chain demonstrates their importance in the digitalized world. Rapidly changing consumer habits have demonstrated the decisive role of the economy. This consumption represents the connection between economic development and culture. Throughout history, handicrafts have served as a significant tool in transmitting the material, cultural, and spiritual values of societies to future societies. Traditional materials, diverse perspectives, and aesthetic concerns have combined to create unique designs. Today, handicrafts are considered not only crafts but also a sub-sector of the global creative economy. Cities within the UNESCO Creative Cities Network consider handicrafts to be central to economic development. Examples of this include tile art in Kütahya and weaving in Gaziantep, Turkey. This research will examine the impact and scope of the creative economy concept in the field of handicrafts. The status of handicrafts in Turkey, global examples, and the positive and negative aspects of the sector will be evaluated. The aim is to identify current policy recommendations by presenting concrete data. The concept of the creative economy began to emerge in the national and international arena in the 2000s. The creative economy is important not only economically but also in preserving cultural diversity and supporting local development. The concept of the culture industry was first introduced in 1947, and the presentation of cultural production to the public through an industrial logic was approached from a different perspective. Today, products are considered to possess both aesthetic and economic value. Within the creative economy, handicrafts undertake tasks such as preserving existing cultural heritage, increasing employment in local areas, generating tourism revenues, and supporting regional brands. According to UNCTAD 2022 data, creative industries reached a volume of 2.25 trillion Turkish Lira in global trade. Handicrafts accounted for 18.7% of this share. Asian and Pacific countries lead these exports. Examples of high export volumes include India for textiles, Vietnam for bamboo and ceramics, Moroccan leather production, and Mexico for pottery. Handicraft production in Turkey has been significant since the Ottoman period. Production has been particularly concentrated in areas such as carpet and rug weaving, tile making, marbling, woodcraft, coppersmithing, and glass art. However, due to low design innovation, the global creative economy has remained limited. The combination of traditional production methods with a modern design approach will provide the opportunity to differentiate in both national and international markets. Handicrafts are a manifestation of a society's cultural history. The motifs, materials, and techniques used in handicrafts reflect cultural values. Their preservation is not only economically but also culturally essential. This sector, while low-capital production and labor-intensive, has significant employment-generating potential. This is particularly evident in rural areas. The exact number of people working in this sector cannot be accurately determined due to the high level of unregistered production. Handicrafts, particularly those sold to tourists, showcase the characteristics of local culture to diverse audiences. Globally, handicrafts account for 40% of tourism expenditures. Furthermore, the combination of traditional handicrafts with innovative designs creates a powerful impact. The recent proliferation of e-commerce platforms, in particular, has facilitated the entry of handicrafts into global markets. Thanks to digitalization, producers are reaching consumers across borders. Turkey, due to its geographical location, possesses a heritage rich in cultural handicrafts. This culture, originating in Central Asia, has survived to the present day, reaching its peak in the Seljuk and Ottoman Empires. The Ottoman Empire established a guild system, establishing organization in this field. They utilized these platforms particularly effectively in building a national identity. This continued during the Republican era, with the establishment of Community Centers in the 1930s, and cooperatives were established. Today, handicrafts in Turkey continue their activities in small workshops and through industrial facilities that engage in mass production. However, the sector also faces certain challenges. These include unregistered production, a lack of interest in handicrafts among younger generations, a lack of design, branding in international sectors, and the decline in quality of traditional products due to mass production. Furthermore, the Ministry of Culture and Tourism supports craftspeople by granting them the title of "Intangible Cultural Heritage Bearers" to preserve handicrafts. National and international producers in this field face numerous challenges. However, they receive government support for branding by registering products and developing new product designs. Digitalization and cooperatives enable the marketing of products while preserving their value. Some mass production leads to product deterioration and the disruption of traditional cultural transmission. Branding and incentives will accelerate production, while also fostering tourism connections and supporting exhibitions and fairs will ensure the preservation of handicrafts on national and international platforms. It's crucial to seize opportunities, provide training to individuals in this field, and promote traditional handicrafts. Ultimately, the place of handicrafts within the creative economy should not be limited solely to generating economic value. These fields of endeavor serve as a bridge that carries the identities and cultural diversity of societies into the future. The strength of the creative economy must be made sustainable through appropriate methods. Fieldwork will shed light on research in the field of handicrafts and serve as a resource for those working on the subject. Such studies will yield results only when conducted within the field.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86971 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1331-1362]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/51 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Midyat Kentinde Yer Alan Yiyecek-İçecek İşletmelerine Yönelik Trıpadvısor Paylaşımlarının İncelenmesi]]> <![CDATA[Analysis of Tripadvisor ratings for food and beverage establishments in Midyat ]]> <![CDATA[Hasan Önal ŞEYHANLIOĞLU]]> <![CDATA[Saadet İLERİ]]> <![CDATA[Sosyal Medya, Şikâyet, TripAdvisor, Restoran İşletmeleri, Midyat]]> <![CDATA[Social Media, Complaint, TripAdvisor, Restaurant Businesses, Midyat]]> <![CDATA[Bu araştırma, zengin kültürel mirası ve çok kültürlü yapısıyla öne çıkan Midyat ilçesinde faaliyet gösteren restoran işletmelerine yönelik çevrim içi tüketici şikâyetlerini elektronik ağızdan ağıza iletişim (e-WOM) bağlamında incelemektedir. Son yıllarda dijital platformların turistik destinasyon tercihleri üzerindeki belirleyici rolü artmış; kullanıcı yorumları hem işletmelerin hizmet kalitesinin değerlendirilmesinde hem de destinasyon imajının oluşumunda önemli bir veri kaynağı hâline gelmiştir. Bu doğrultuda çalışma, TripAdvisor’da Midyat’ta yer alan 17 restoran hakkında paylaşılan toplam 359 kullanıcı yorumunu içerik analizi yöntemiyle sistematik biçimde değerlendirmiştir. “Berbat”, “kötü” ve “ortalama” kategorilerinde yer alan olumsuz değerlendirmeler üzerinden yapılan analiz sonucunda şikâyetlerin (i) hizmet ortamı, (ii) personel tutum ve davranışları, (iii) servis süreci, (iv) menü çeşitliliği ve yeterliliği ile (v) fiyat politikası olmak üzere beş ana tema altında toplandığı belirlenmiştir. Bulgular, özellikle hizmet ortamına ilişkin hijyen, gürültü, mekânsal düzen gibi unsurların turist memnuniyeti üzerinde kritik etkiler yarattığını; personel davranışları ve servis aksaklıklarının destinasyon imajını doğrudan zayıflatabildiğini göstermektedir. Çalışma, gastronomi turizminin gelişiminde dijital müşteri deneyimlerinin belirleyici rolünü ortaya koymakta bununla birlikte menüde yerel lezzetlerin yeterince temsil edilmemesi ve fiyat-performans uyumsuzluğu, e-WOM içeriklerinde sıkça vurgulanan diğer sorun alanlarıdır. Çalışma, Midyat’ta gastronomi turizminin sürdürülebilirliği açısından dijital müşteri deneyimlerinin düzenli olarak izlenmesi, şeffaf fiyat politikaları, personel eğitimi ve hizmet ortamına yönelik iyileştirmelerin stratejik önem taşıdığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak araştırma, e-WOM’un bölgesel destinasyon algısı, hizmet kalitesi yönetimi ve müşteri memnuniyeti üzerindeki etkilerine ilişkin literatüre hem teorik hem de uygulamalı katkılar sunmaktadır. ]]> <![CDATA[This research examines online consumer complaints about restaurant businesses operating in the district of Midyat, which stands out for its rich cultural heritage and multicultural structure, within the context of electronic word-of-mouth communication (e-WOM). In recent years, digital platforms have played an increasingly decisive role in tourist destination preferences; user reviews have become an important source of data both in evaluating the service quality of businesses and in shaping the image of destinations. Accordingly, the study systematically evaluated a total of 359 user reviews shared on TripAdvisor about 17 restaurants in Midyat using content analysis methods. Analysis of negative reviews categorised as ‘terrible,’ ‘poor,’ and ‘average’ revealed that complaints fell under five main themes: (i) service environment, (ii) staff attitude and behaviour, (iii) service process, (iv) menu variety and adequacy, and (v) pricing policy. The findings show that elements related to the service environment, such as hygiene, noise, and spatial layout, have a critical impact on tourist satisfaction; staff behaviour and service disruptions can directly weaken the destination's image. The study highlights the decisive role of digital customer experiences in the development of gastronomic tourism. However, the insufficient representation of local flavours on the menu and the mismatch between price and performance are other problem areas frequently emphasised in e-WOM content. The study reveals that, in terms of the sustainability of gastronomic tourism in Midyat, the regular monitoring of digital customer experiences, transparent pricing policies, staff training, and improvements to the service environment are of strategic importance. Ultimately, the research contributes both theoretically and practically to the literature on the effects of e-WOM on regional destination perception, service quality management, and customer satisfaction.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86952 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2759-2785]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/52 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Avşa Adası’nda Turizmin Kentsel ve Çevresel Sorunları: Sürdürülebilir Planlama Yaklaşımı]]> <![CDATA[Urban and Environmental Problems of Tourism on Avşa Island: A Sustainable Planning Approach]]> <![CDATA[Nefise Burcu YAĞAN KÖYLÜ]]> <![CDATA[Planlama, Turizm, Balıkesir, Avşa Adası, Turizm Sorunları, Sürdürülebilir Turizm, Akıllı Büyüme.]]> <![CDATA[Planning, Tourism, Balıkesir, Avşa Island, Tourism Problems, Sustainable Tourism, Smart Growth.]]> <![CDATA[Bu çalışma, Avşa Adası’nda turizm faaliyetlerinin yarattığı çevresel, ekonomik ve sosyal sorunları inceleyerek sürdürülebilir çözüm önerileri geliştirmeyi amaçlamaktadır. Pandemi sonrasında yazlık konut sayısındaki artış ve mevsimsel nüfusun yükselmesi, ada üzerindeki turizm baskısını daha da yoğunlaştırmıştır. Yaz aylarında hızla artan nüfus, altyapı kapasitesinin üzerinde büyük bir yük oluşturmakta, su temini, atık yönetimi ve enerji arzında ciddi sorunlara yol açmaktadır. Kıyı alanlarında erozyon, kirlilik ve ekosistem tahribatı gibi çevresel problemler gözlenmektedir. Ayrıca turizm sezonunun kısa olması, yerel halk için ekonomik kırılganlık yaratmakta ve kış aylarında geçici göçe neden olmaktadır. Çalışmada, turizmin yıl geneline yayılması için spor, gastronomi ve kültürel miras odaklı faaliyetler önerilmektedir. Yiğitler Mahallesi’nde rüzgâr ve deniz sporları, iç bölgelerde doğa yürüyüşü, bisiklet ve kuş gözlemi parkurları planlanması; Avşa, Marmara, Paşalimanı, Bozcaada ve Gökçeada’yı kapsayan bir Şarap Kültür Rotasıoluşturulması öneriler arasındadır. Hagios Georgios Kilisesi’nin restorasyonu ve kültürel miras rotaları ile turizmin çeşitlendirilmesi hedeflenmektedir. Öneriler, Entegre Kıyı Alanları Yönetimi (ICZM) ilkeleri doğrultusunda, taşıma kapasitesi, su kalitesi ve kullanıcı yoğunluğu gibi göstergelerin düzenli izlenmesiyle desteklenmektedir. Böylece, kısa vadeli çözümler yerine uzun vadeli, doğa dostu ve katılımcı bir yönetim modeli oluşturulması amaçlanmaktadır.]]> <![CDATA[This study examines the environmental, economic, and social pressures generated by tourism on Avşan Island and aims to develop sustainable policy and design recommendations. Since the COVID-19 pandemic, the growth of second homes and the surge in seasonal population have intensified tourism pressure on the island. The rapid summer influx imposes demands that exceed infrastructural capacity, producing acute problems in water supply, waste management, and energy provision. Coastal areas exhibit erosion, pollution, and ecosystem degradation. The short tourism season renders the local economy vulnerable and prompts temporary winter out-migration. To distribute tourism across the year, the study advances a portfolio of activities centred on sport, gastronomy, and cultural heritage: wind and water sports in the Yiğitler neighbourhood; inland hiking, cycling, and bird-watching trails; and a Wine Culture Route linking Avşa, Marmara, Paşalimanı, Bozcaada, and Gökçeada. It further prioritises the restoration of the Hagios Georgios Church and the design of heritage itineraries to diversify demand. The proposals are articulated within the principles of Integrated Coastal Zone Management (ICZM) and underpinned by the regular monitoring of carrying capacity, water quality, and user density. Taken together, the approach seeks to replace short-term fixes with a long-term, nature-based, and participatory governance model.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86912 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1833-1919]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/53 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Psikolojik Ve Toplumsal Bir Fenomen Olarak Rousseau’da Yalnızlık]]> <![CDATA[Loneliness In Rousseau As A Psychological And Social Phenomenon]]> <![CDATA[Bahar BULUT]]> <![CDATA[Fatma DORE]]> <![CDATA[Toplumculuk, Yalnızlık, Amour de Soi, Amour Propre, Genel İrade]]> <![CDATA[Collectivism, Loneliness, Amour de Soi, Amour Propre, General Will]]> <![CDATA[Yalnızlık, bireyin hem içsel dünyasında hem de toplumun diğer bireyleriyle olan ilişkilerinde deneyimlediği bir kavramdır. Birçok alanda farklı biçimlerde tanımlanan bu kavram, kimi zaman bir yoksunluk hali, kimi zaman ise bireyin kendine dönüşü olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, en çok toplumcu düşünceleriyle bilinen Fransız filozof Jean-Jacques Rousseau’nun yalnızlık olgusuna ilişkin deneyimsel görüşlerine bakılacaktır. Çalışmanın amacı, toplum sözleşmecisi Rousseau’nun, toplumsalın anatomisini çok iyi tahlil ettiği gibi, derinlemesine yaşadığı yalnızlık olgusu üzerinden bireysele ait psikolojiyi de bildiğini göstermektir. Bu temelde iki ana bölüme ayrılan makalenin ilk kısmında Rousseau’nun siyaset felsefesi ele alınarak onun toplumculuğu gösterilecektir. Bu hususta filozofun toplumsala dair “Amour Propre”, “Amour de Soi” ve “Genel İrade” kavramları irdelenecektir. Bu bölümde ayrıca Rousseau’nun toplumsallaşmaya gidiş sürecinde önemli olan “doğa durumu” kavramına değinilecektir. İdeal toplum düzeni Rousseau için devletteki herkesin katılımı anlamına gelen genel irade ile mümkündür. Gelgelelim, toplumu oluşturan hiçbir bireyi dışarda bırakmayan bu siyaset anlayışının yanın sıra Rousseau’nun özel hayatı hiç de öyle bir tablo çizmez. Filozofun, neredeyse doğumundan itibaren deneyimlediği yalnızlık duygusu yaşamı boyunca devam etmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, eserleri üzerinden yalnızlık konusundaki psikolojik ve felsefi yorumuna odaklanılacaktır. Yalnızlık, Rousseau için sadece dışlanmışlık değil, bireyin benliğine ulaşmasında önemli bir kavramdır. Toplumun etkisiyle güven duygusunu yitirdiğini belirten bir birey olarak, iç dünyasına yönelen Rousseau, yalnızlığı bir arınma ve özgürleşme alanına dönüştürür. Başlangıçta dışlanmanın ve umutsuzluğun kaynağı olan bu durum, zamanla ahlaki özerklik için verimli bir zemine dönüşmektedir. Rousseau, içe dönük bireyselliği açıkça övmekle birlikte hayatının sonuna kadar yoğun toplumcu inanç ve idealini de kaybetmemiştir.]]> <![CDATA[Loneliness is a concept experienced by the individual both in their inner world and in their relationships with other members of society. Defined in various ways across many fields, this concept sometimes emerges as a state of deprivation, and at other times as a return of the individual to the self. This study will examine the experiential views of the French philosopher Jean-Jacques Rousseau, who is best known for his collectivist ideas, regarding the phenomenon of loneliness. The aim of the study is to show that Rousseau, as a theorist of the social contract, not only skillfully analyzes the anatomy of the social, but also possesses an understanding of individual psychology through his deeply lived experience of loneliness. On this basis, the article is divided into two main sections. In the first part, Rousseau’s political philosophy will be addressed to demonstrate his collectivism. In this regard, the philosopher’s concepts related to the social “Amour Propre,” “Amour de Soi,” and “General Will” will be examined. This section will also touch upon the concept of the “state of nature,” which is significant in Rousseau’s process of socialization. For Rousseau, an ideal social order is only possible through the general will, which implies the participation of every individual in the state. However, alongside this political understanding that excludes no individual from society, Rousseau’s private life paints a very different picture. The feeling of loneliness, which the philosopher experienced almost from birth, persisted throughout his life. In the second part of the study, attention will be directed toward his psychological and philosophical interpretation of loneliness through his works. For Rousseau, loneliness is not merely a form of exclusion but a significant concept in the individual’s attainment of selfhood. As someone who states that he lost his sense of trust due to the influence of society, Rousseau turns inward and transforms loneliness into a space for purification and liberation. Initially a source of exclusion and despair, this condition gradually becomes a fertile ground for moral autonomy. While Rousseau openly praises inward-looking individuality, he never abandons his strong collectivist beliefs and ideals until the end of his life.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86900 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2897-2914]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/54 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cumhuriyet Dönemi Bir Mühendislik Mirası: Birecik Köprüsü üzerine Mimari Araştırma]]> <![CDATA[An Architectural Study on Birecik Bridge: An Engineering Heritage of the Republican Period]]> <![CDATA[Sevilay AKALP]]> <![CDATA[Yahya MELİKOĞLU -Fatma Şebnem KULOĞLU YÜKSEL]]> <![CDATA[Mimarlık, Mimari Miras, Birecik Köprüsü, Uzun Açıklıklı Köprüler, Betonarme Köprüler, Şanlıurfa]]> <![CDATA[Architecture, Architectural Heritage, Birecik Bridge, Long-Span Bridges, Reinforced Concrete Bridges, Şanlıurfa]]> <![CDATA[Considered as an important threshold in Turkey's architectural and engineering history, Birecik Bridge stands out as one of the symbolic structures of the infrastructure policies of the Republican era with its structural qualities and contributions to regional development. Within its historical framework, this study explores the architectural and structural characteristics of the Birecik Bridge—constructed in 1956 over the Euphrates River—which stands as one of Turkey’s longest reinforced concrete highway bridges. The study combines a literature review, analysis of archival documents and on-site field observations. The findings indicate that the bridge employs a hybrid structural system, featuring a reinforced concrete arch on its eastern side and a girder configuration on its western side, spanning a total length of 720 m with a deck width of 10 m, thereby representing an engineering achievement that challenged the technical boundaries of its time. The contribution of the structure to regional transportation, its impact on rural-urban integration and its symbolic role in the development policies of the Republican era are emphasized. The bridge's segmental arches, Gerber articulated girders and different bracing solutions represent early applications of long-span reinforced concrete bridge technology in Turkey. The study also provides protection and strengthening recommendations for cracks, reinforcement corrosion and material deterioration due to heavy traffic load and environmental impacts. The restoration strategy emphasizes the documentation of the original structural elements, material-based intervention methods and the integration of structural health monitoring (SHM) systems. In conclusion, the Birecik Bridge, with its technical innovations and socio-economic impacts, is a key example for understanding the evolution of long-span reinforced concrete bridges in Turkey, while its conservation approaches provide a methodological framework that can be transferred to similar historical engineering heritage.]]> <![CDATA[Considered as an important threshold in Turkey's architectural and engineering history, Birecik Bridge stands out as one of the symbolic structures of the infrastructure policies of the Republican era with its structural qualities and contributions to regional development. Within its historical framework, this study explores the architectural and structural characteristics of the Birecik Bridge—constructed in 1956 over the Euphrates River—which stands as one of Turkey’s longest reinforced concrete highway bridges. The study combines a literature review, analysis of archival documents and on-site field observations. The findings indicate that the bridge employs a hybrid structural system, featuring a reinforced concrete arch on its eastern side and a girder configuration on its western side, spanning a total length of 720 m with a deck width of 10 m, thereby representing an engineering achievement that challenged the technical boundaries of its time. The contribution of the structure to regional transportation, its impact on rural-urban integration and its symbolic role in the development policies of the Republican era are emphasized. The bridge's segmental arches, Gerber articulated girders and different bracing solutions represent early applications of long-span reinforced concrete bridge technology in Turkey. The study also provides protection and strengthening recommendations for cracks, reinforcement corrosion and material deterioration due to heavy traffic load and environmental impacts. The restoration strategy emphasizes the documentation of the original structural elements, material-based intervention methods and the integration of structural health monitoring (SHM) systems. In conclusion, the Birecik Bridge, with its technical innovations and socio-economic impacts, is a key example for understanding the evolution of long-span reinforced concrete bridges in Turkey, while its conservation approaches provide a methodological framework that can be transferred to similar historical engineering heritage.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86875 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2075-2094]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/55 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bizans Resimli El Yazmalarında Mısır’a Gelen On Bela: İkonografik Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[Iconographic Representations Of The Ten Plagues Of Egypt In Byzantine Illumınated Manuscripts]]> <![CDATA[Fatma YAŞAR]]> <![CDATA[Harun AK]]> <![CDATA[Bizans Sanatı, Resimli El Yazmaları, Oktateukh, Psalter, İkonografi]]> <![CDATA[Byzantine Art, Illuminated Manuscripts, Octateuch, Psalter, Iconography]]> <![CDATA[Tevrat’ın Çıkış Kitabı’nda anlatılan “Mısır’a Gelen On Bela”, Tanrı’nın, İsrailoğulları’nı kölelikten kurtarmak amacıyla Firavun ve Mısır halkı üzerine gönderdiği felaketler dizisidir. Bu felaketler Nil Nehri’nin kana dönüşmesi, kurbağa istilası, bit ve sinek salgınları, hayvan hastalıkları, çıbanlar, dolu yağmuru, çekirge sürüleri, karanlık ve ilk doğanların ölümüdür. Bu makale, “Mısır’a Gelen On Bela” anlatısının, Bizans dönemine ait resimli el yazmalarındaki ikonografik temsillerini incelemektedir. Çalışma, 9. ile 13. yüzyıllar arasında üretilmiş toplamda on üç adet Oktateukh, Psalter ve Aziz Nazianzuslu Gregorios’un Homilileri türü yazma eser üzerinden gerçekleştirilmiş karşılaştırmalı bir analiz üzerine temellenmektedir. Elde edilen bulgular, Oktateukh yazmalarında her bir belanın bağımsız, ayrıntılı ve figürlü sahnelerle işlendiğini; buna karşılık Psalter yazmalarında olayların daha sade, simgesel ve alegorik bir yaklaşımla resmedildiğini ortaya koymuştur. Ayrıca çalışmada, “bela” kavramının tarihsel, etimolojik ve teolojik bağlamı da ele alınmış; bu anlatıların yalnızca sanatsal değil, aynı zamanda öğretici, inanç temelli ve toplumsal bilinç kazandırıcı işlevleri vurgulanmıştır. Çalışmanın temel amacı, Bizans resimli el yazmalarında kutsal metinlerin nasıl yorumlandığını ve bu yorumların dönemin zihniyet dünyasına ikonografik yollarla nasıl yansıdığını ortaya koymaktır.]]> <![CDATA[The “Ten Plagues of Egypt,” as described in the Book of Exodus, refers to a series of disasters sent by God upon Pharaoh and the Egyptian people in order to free the Israelites from slavery. These calamities include the turning of the Nile River into blood, invasions of frogs, outbreaks of lice and flies, livestock diseases, boils, hailstorms, locust swarms, darkness, and the death of the firstborn. This article examines the iconographic representations of the “Ten Plagues of Egypt” within Byzantine illuminated manuscripts. The study is based on a comparative analysis of thirteen manuscripts, classified as Octateuchs, Psalters and Homilies of Gregory of Nazianzus produced between the 9th and 13th centuries. The findings reveal that in Octateuch manuscripts, each plague is depicted through independent, detailed, and figural scenes, whereas in Psalter manuscripts, the events are portrayed in a more simplified, symbolic, and allegorical manner. Furthermore, the study addresses the historical, etymological, and theological dimensions of the concept of “plague,” emphasizing that these narratives served not only as artistic expressions but also as tools for instruction, faith-based teaching, and the cultivation of collective religious consciousness. The primary aim of this study is to demonstrate how sacred texts were interpreted in Byzantine illuminated manuscripts and how these interpretations were visually articulated to reflect the intellectual and spiritual worldview of the period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86873 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2841-2879]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/56 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dîvân Dîbâceleri Üzerine I- Kelâmın Kullanımı ve Bağlamları]]> <![CDATA[ On the Prefaces of Divan I: Usage and Contexts of Kelâm]]> <![CDATA[Sibel ÜST]]> <![CDATA[Klasik edebiyat, dîbâce, Kur’ân âyetleri, şiir ve vahiy.]]> <![CDATA[Classical literatüre, prefaces, Quranic Verses, poetry and revelation]]> <![CDATA[Bu çalışma, klasik Türk edebiyatının önemli bir unsuru olan dîvân dîbâcelerinde yer alan Kur’ân âyetlerinin kullanım biçimlerini, bağlamlarını ve şairlerin bu âyetler aracılığıyla iletmeyi hedefledikleri anlamları incelemektedir. Tahir Üzgör’ün Türkçe Dîvân Dîbâceleri adlı eserinde yer alan 40 dîbâce taranmış; âyetlerin doğrudan veya dolaylı iktibas biçimleri, içerikleri ve işlevleri sistematik olarak tasnif edilmiştir. Araştırma, dîbâcelerde âyetlerin genellikle üç şekilde kullanıldığını ortaya koymaktadır: (1) âyetin tümünün veya bir kısmının doğrudan alıntılanması, (2) kelime veya kısa ibarelerle yapılan dolaylı atıflar, (3) âyeti hatırlatan hadis, dua veya sembolik ifadeler. İçerik açısından âyetler; tevhîd ve hamdele, risalet ve Hz. Peygamber’e övgü, insan ve yaratılış, Kur’ân’ın ilâhî kelâm oluşu, şiir ve şairlik, ilim-hikmet, uyarı ve kurtuluş temaları altında sınıflandırılmıştır. Şairler, bu âyetler aracılığıyla şiirin İslâm’da meşru ve yüce bir faaliyet olduğunu, peygamberin de bunu onayladığını kanıtlama amacı taşımaktadır. Ayrıca âyetler, şairin hem inancını hem de estetik anlayışını yansıtan derin anlam katmanları oluşturur. Çalışma, dîbâcelerin yalnızca edebî değil, aynı zamanda dinî ve kültürel kimliğin beyanı niteliği taşıdığını; âyetlerin bu beyanın en güçlü aracı olduğunu vurgulamaktadır.]]> <![CDATA[This study examines the ways in which Qur’anic verses are used, the contexts in which they appear, and the intended meanings conveyed by poets in the prefaces of classical Turkish divans. The research is based on Tahir Üzgör’s Türkçe Divan Dibaceleri, analyzing 40 prefaces to classify the verses cited either directly or indirectly, their thematic content, and their functions. The findings indicate that Qur’anic references in prefaces generally appear in three forms: (1) direct quotation of an entire verse or a part of it, (2) indirect references through specific words or short phrases, and (3) expressions such as hadiths, prayers, or symbolic allusions that recall a verse. Thematically, the verses are grouped under categories such as tawhid and praise of God, prophethood and praise of the Prophet Muhammad, humanity and creation, the Qur’an as divine speech, poetry and poets, knowledge and wisdom, and warnings and salvation. Through these citations, poets aim to demonstrate that poetry is a legitimate and elevated activity in Islam, endorsed by the Prophet himself. Moreover, Qur’anic references provide layered meanings that reflect both the poet’s faith and aesthetic vision. The study highlights that prefaces serve not only as literary introductions but also as declarations of religious and cultural identity, with Qur’anic verses functioning as their most powerful expressive tools.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86856 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1055-1068]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/57 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ukiyo-e Sanatının Okami Video Oyunundaki Etkisi ]]> <![CDATA[The Influence of Ukiyo-e Art on Okami Video Game]]> <![CDATA[Cengiz ŞAHİN]]> <![CDATA[Görsel iletişim tasarımı, Ukiyo-e, Okami, Kültürel miras, Video oyun estetiği ]]> <![CDATA[Visual communication design, Ukiyo-e, Okami, Cultural heritage, Video game aesthetics.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Bu çalışma, geleneksel Japon Ukiyo-e sanatının Okami video oyununun görsel, anlatısal ve mekanik yapısına olan etkisini incelemektedir. Ukiyo-e, Edo döneminde ortaya çıkan ve canlı renkler, keskin kontürler ile günlük yaşam, doğa ve mitolojik temaları işleyen bir ağaç baskı sanatıdır. Okami ise bu estetiği dijital bir platforma taşıyarak, Shinto mitolojisi temelli bir hikâyeyi interaktif bir deneyimle birleştirmiştir. Bu çalışma, oyunun görsel tasarımı, karakterleri, hikâye kurgusu ve "Göksel Fırça" mekaniği gibi unsurları Ukiyo-e'nin tematik ve teknik özellikleri üzerinden analiz etmektedir. Narratoloji ve ludoloji yaklaşımlarıyla desteklenen içerik analizi, Okami'nin Ukiyo-e'den esinlenen cel-shading tekniği, asimetrik kompozisyonlar ve doğa temalarıyla sanatsal bir bütünlük oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle "Göksel Fırça" mekaniği, oyuncuların Ukiyo-e tarzı bir dünyayı şekillendirmesine izin vererek sanat ile etkileşimi yeniden tanımlamaktadır. Karakter tasarımları (örneğin Amaterasu ve Sakuya) ile mekânlar (Ryoshima Sahili, Kamiki Köyü), Ukiyo-e'nin sembolik ve mitolojik unsurlarını yansıtmaktadır. Ayrıca, oyunun renk paleti, kontür kullanımı ve hareket vurgusu, geleneksel sanatın dijital uyarlamasın arasında başarılı bir geçiş örneği sunmaktadır. Sonuç olarak, Okami, Ukiyo-e'nin estetik ve tematik derinliğini modern bir mecraya aktararak kültürel mirasın korunması ve küresel ölçekte tanıtılmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu çalışma, video oyunlarının sanat ve kültür arasında köprü kuran, kültürel mirasın sonraki nesillere aktarılmasına katkıda bulunan yenilikçi araçlar olduğunu vurgulamakta ve benzer araştırmaların dijital sanatın evrimine katkı sağlayabileceğini öne sürmektedir.]]> <![CDATA[This study examines the influence of traditional Japanese ukiyo-e art on the visual, narrative and mechanical structure of the Okami video game. Ukiyo-e is a woodblock print art form that emerged during the Edo period. It features vivid colours, sharp contours and themes of daily life, nature and mythology. Okami, on the other hand, brings this aesthetic to a digital platform by combining a story based on Shinto mythology with an interactive experience. The study analyses elements such as the game's visual design, characters, narrative structure and 'Celestial Brush' mechanics in relation to the thematic and technical characteristics of Ukiyo-e. Content analysis, supported by narratological and ludological approaches, reveals that Okami achieves artistic unity through cel-shading inspired by Ukiyo-e, asymmetrical compositions and nature themes. Notably, the 'Celestial Brush' mechanic redefines interaction with art, enabling players to shape a Ukiyo-e-style world. The character designs (e.g. Amaterasu and Sakuya) and locations (e.g. Ryoshima Coast and Kamiki Village) reflect the symbolic and mythological elements of Ukiyo-e. Additionally, the game's colour palette, use of contours and emphasis on movement provide a successful example of the transition from traditional art to digital adaptation. In conclusion, Okami has played a significant role in preserving and promoting cultural heritage on a global scale by transferring the aesthetic and thematic depth of Ukiyo-e to a modern medium. This study emphasises that video games are innovative tools that bridge the gap between art and culture, contributing to the transmission of cultural heritage to future generations. It suggests that similar research could contribute to the evolution of digital art.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86855 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2741-2757]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/58 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Fotoğrafın Gerçeklikle İlişkisi: Thomas Demand Örneği]]> <![CDATA[Photography in Relation To Reality: The Case Of Thomas Demand]]> <![CDATA[Duygu KIZILDEMİR]]> <![CDATA[Fotoğraf, Görsel iletişim, Thomas Demand, Kurgu, Temsil, Görsel hafıza.]]> <![CDATA[Photography, Visual communication, Thomas Demand, Fiction, Representation, Visual memory.]]> <![CDATA[: İcadının erken dönemlerinden itibaren fotoğrafta görünenin gerçek mi yoksa kurgu mu olduğu sorusu, alanın temel tartışma konularından biri olarak günümüzde de tartışılmaya devam etmektedir. Nitekim fotoğraflar, varoluş biçimlerine bağlı olarak ikna edici derecede gerçek ya da varoluş nedenlerine bağlı olarak tamamen kurgu olabilirler. Her ne kadar fotoğrafların nesnesine bağlı bir sisteme dayalı görsel üretme tekniği olması sebebiyle gördüğünü yansıtabileceğine dair olan fikir fotoğrafın gerçeklikle kopmayan bağlantısını belli bir noktada ortaya koysa da fotoğrafa yansıyan görüntülerin varlığının öncesine ve sonrasına dair kesinlik olmadığını ve fotoğrafta görünenin her zaman ana dair salt doğruları yansıtmadığını söylemek de mümkün olabilir. Alman bir heykeltraş ve fotoğrafçı olan Thomas Demand, fotoğrafın gerçeklikle ilişkisini değerlendirmiş ve görüşünü özgün çalışmalarıyla ortaya koymuş bir sanatçıdır. Sanata kâğıt heykeller yaparak başlayan ve bu eserlerini belgelemek için fotoğrafı araç olarak kullanan Demand bir süre sonra durumu tersine çevirmiş ve heykellerini fotoğraflamak için yapmaya başlamıştır. Demand, yaptığı çalışmalarıyla bir yandan hafızanın yanıltıcı yanları olduğunu ve fotoğrafın anın belgelenmesini sağladığını söylerken, bir yandan fotoğrafladığı çalışmalarını imha ederek her şeyin kurgulanabildiği çağda bir daha görülemeyecek nesnelerin veya olayların fotoğrafta göründüğü biçimiyle gerçeğe ne kadar hizmet ettiğini sorgulamaktadır. Yapılan bu araştırmanın amacı fotoğraf gerçeklik ilişkisini ve Thomas Demand’ın bu ilişkiye bakış açısını eserleri ile incelemektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş, literatür taraması yapılmış; sanatçının çalışma pratiğine ilişkin ulaşılan röportajlar ve söyleşiler internet kaynakları aracılığıyla analiz edilmiştir. Bu yöntemle elde edilen veriler, fotoğrafın temsil gücü ve kurgusallıkla ilişkisi bağlamında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, Thomas Demand’ın çalışmalarının fotoğrafın gerçekliği temsil etme iddiasını sorgulayan bir yaklaşım sunduğu görülmüştür. Sanatçının kâğıttan inşa ettiği sahneleri sadece bir kez fotoğraflayıp sonrasında yok etmesi hem fotoğrafın belge niteliği hem de görsel hafızanın manipülasyona açık yapısı bağlamında ele alınmıştır. Bu durum, izleyicinin fotoğrafın gerçeklikle olan bağını yeniden düşünmesini sağlayan eleştirel bir zemin oluşturmaktadır.]]> <![CDATA[Since the early days of its invention, the question of whether what appears in a photograph is real or fictional has been one of the main topics of debate in the field and continues to be debated today. As a matter of fact, photographs can be convincingly real depending on their mode of existence or completely fictional depending on their reason for existence. Although the idea that photography can reflect what it sees because it is a technique of visual production based on a system that depends on its object reveals the unbreakable connection of photography with reality at a certain point, it may also be possible to say that there is no certainty about the before and after of the existence of the images reflected in the photograph and that what appears in the photograph does not always reflect the absolute truth about the moment. Thomas Demand, a German sculptor and photographer, is an artist who has evaluated the relationship between photography and reality and has demonstrated his view through his original works. Demand, who started his artistic career by making paper sculptures and using photography as a tool to document these works, reversed the situation after a while and started to make his sculptures for photography. With his works, Demand, on the one hand, says that memory has misleading aspects and that photography allows the moment to be documented, and on the other hand, by destroying his photographed works, he questions how much the objects or events that will never be seen again in the age when everything can be fictionalized serve the reality as they appear in the photograph. The aim of this research is to examine the relationship between photography and reality and Thomas Demand's perspective on this relationship through his works. In the study, a qualitative research method was adopted, a literature review was conducted, and interviews and interviews about the artist's working practice were analyzed through internet sources. The data obtained through this method were evaluated in the context of the representational power of photography and its relationship with fictionality. As a result of the research, it was observed that Thomas Demand's works present an approach that questions the claim of photography to represent reality. The fact that the artist photographed the scenes he constructed out of paper only once and then destroyed them is discussed in the context of both the documentary nature of photography and the manipulative nature of visual memory. This creates a critical ground for the viewer to rethink the connection of photography with reality.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86815 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2453-2474]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/59 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ChatGPT Kullanımı, Akademik Katılım ve Yaşam Memnuniyetinin İlişkisi: Turizm Fakültesinde Bir Uygulama]]> <![CDATA[The Relationship Between ChatGPT Use, Academic Engagement, and Life Satisfaction: An Empirical Study in a Faculty of Tourism]]> <![CDATA[Fatma BAŞAR]]> <![CDATA[Chatgpt Kullanımı, Akademik Katılım, Yaşam Memnuniyeti, Turizm Eğitimi]]> <![CDATA[Use of ChatGPT, Academic Engagement, Life Satisfaction, Tourism education]]> <![CDATA[Yapay zeka, eğitimi birçok açıdan köklü biçimde dönüştürmüştür. Günümüzde ChatGPT gibi yapay zeka tabanlı dil modelleri, sundukları özellikler ve sağladıkları avantajlar sayesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte, bazı kullanıcılar bu tür araçları eğitimde dürüstlük ve amacın korunması açısından potansiyel bir tehdit olarak değerlendirmektedir. Bu çalışma, Atatürk Üniversitesi Turizm Fakültesi öğrencileri arasında ChatGPT kullanımı, akademik katılım ve yaşam memnuniyeti arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Araştırma kapsamında yapılandırılmış bir anket aracılığıyla 489 geçerli veri toplanmıştır. ChatGPT kullanımının öğrencilerin akademik katılım düzeyine ve yaşam memnuniyetine olan etkileri, Yapısal Eşitlik Modellemesi (SEM) ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, ChatGPT kullanımının akademik katılım üzerinde olumlu ve anlamlı bir etkisinin olduğunu; akademik katılım düzeyinin artmasının ise öğrencilerin yaşam memnuniyetini anlamlı şekilde yükselttiğini göstermektedir. Bu sonuçlar, yapay zekâ tabanlı teknolojilerin eğitim ortamlarında bilinçli kullanımıyla öğrencilerin hem akademik süreçlere daha fazla dahil olabileceğini hem de genel yaşam doyumlarının artabileceğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, üniversitelerde dijital okuryazarlık ve yapay zekâ farkındalığını artırmaya yönelik çalışmaların teşvik edilmesi önerilmektedir. Ancak ChatGPT’nin önyargılı yanıtlar verebilmesi, bilgi birikiminin sınırlı olması ve duygusal zekâdan yoksun oluşuna dair kaygılar, güvenilirliğini sorgulatmakta ve kullanıcıyla olan etkileşimde kopukluklara yol açmaktadır. Bu durumlar, yaşam kalitesini artırmadaki en temel zayıf yönler arasında değerlendirilmektedir. Ayrıca, bu sınırlılıklar, özellikle eğitim ve danışmanlık gibi insan odaklı alanlarda yapay zekanın etkinliğini tartışmalı hale getirmektedir.]]> <![CDATA[Artificial intelligence has profoundly transformed education in many ways. Today, AI-powered language models such as ChatGPT are widely used due to their features and the advantages they offer. However, some users perceive these tools as a potential threat to educational integrity and the preservation of academic purpose. This study examines the relationship between ChatGPT use, academic engagement, and life satisfaction among students of the Faculty of Tourism at Atatürk University. A structured questionnaire was used to collect 489 valid responses. The effects of ChatGPT use on students' academic engagement levels and life satisfaction were analyzed using Structural Equation Modeling (SEM). The findings reveal that the use of ChatGPT has a positive and significant impact on academic engagement, and that increased academic engagement significantly enhances students’ life satisfaction. These results suggest that with the conscious use of AI-based technologies in educational settings, students can become more involved in academic processes and experience higher overall life satisfaction. In this context, it is recommended that universities promote initiatives aimed at increasing digital literacy and awareness of artificial intelligence. However, concerns about ChatGPT's potential to generate biased responses, its limited knowledge base, and lack of emotional intelligence raise questions about its reliability and can lead to disconnection in user interaction. These factors are considered among the primary weaknesses in terms of improving quality of life. Moreover, such limitations make the effectiveness of artificial intelligence particularly debatable in human-centered fields such as education and counseling. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86796 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2131-2144]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/60 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kanun Eğitimi için Etüt Tasarlama Süreci: Eğitsel Amaçlar ve Hicaz Makamı Örneği]]> <![CDATA[The Process of Designing a Studey for Qanun Education: Educational Objectives and the Hijaz Maqam Example]]> <![CDATA[Funda KEKLİK KAL]]> <![CDATA[Mustafa Hilmi BULUT]]> <![CDATA[Müzik, Kanun eğitimi, Etüt, Müzik pedagojisi, Teknik gelişim.]]> <![CDATA[Music, Qanun education, Etude, Music pedagogy, Technical development.]]> <![CDATA[Bu çalışma, kanun eğitimi sürecinde kullanılmak üzere geliştirilecek özgün etütlerin pedagojik ilkelere dayalı olarak nasıl yapılandırılması gerektiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Etütler, çalgı eğitiminin temel yapı taşlarından biri olup öğrencilerin teknik becerilerini sistematik bir şekilde geliştirmesinin yanı sıra, müzikal ifade ve yorumlama yeteneklerini de güçlendiren önemli öğretim materyalleridir. Özellikle bireysel çalgı eğitiminde, farklı seviyelere göre hedeflenmiş, müzikal açıdan zengin ve teknik gelişimi destekleyen etütlerin planlı biçimde kullanımı, öğrencilerin çalgısal gelişimlerini doğrudan etkilemektedir. Bu doğrultuda çalışmada, etüt tasarım sürecinde dikkate alınması gereken başlıca teknik, müzikal ve yapısal ölçütler açıklanmış; hicaz makamı temel alınarak farklı düzeydeki öğrencilere yönelik özgün etüt örnekleri bestelenmiştir. Geleneksel Türk müziği repertuvarında sık kullanılmasının yanı sıra, makam bilgisini pekiştirmeye de elverişli bir yapıda olduğu düşünüldüğünden etüt yazımında Hicaz makamı tercih edilmiştir. Hazırlanan etütlerde parmak ve el pozisyonları, mandal kullanımı, ajilite, makamsal ifade ve artikülasyon gibi unsurlar ön plana çıkarılmıştır. Bu sayede öğrencilerin sadece mekanik tekrarlar değil, aynı zamanda müzikal duyarlılıkla etüt yapmaları teşvik edilmiştir. Etütlerde, farklı hız ve ölçü kalıplarına yer verilerek ritmik esneklik kazandırılmış ve öğrencilerin zaman içindeki çalgısal koordinasyon becerileri desteklenmiştir. Çalışmada geliştirilen bu etütlerin öğretim programlarına sistemli biçimde entegre edilmesiyle, öğrencilerin hem teknik becerilerinde hem de sanatsal yaklaşımlarında gözle görülür ilerlemeler sağlanabileceği düşünülmektedir. Sonuç olarak, kanun eğitiminde pedagojik yaklaşımla oluşturulmuş etütlerin, hem teknik hem de sanatsal gelişim üzerinde olumlu ve doğrudan etkiler yaratacağı düşünülerek pedagojik temellere dayanan, hedef odaklı ve makamsal yönü güçlü etütlerin kanun eğitimine kazandırılması, eğitim sürecinin niteliğini artırmak adına önemli bir katkı sunmaktadır. Bu bağlamda yapılandırılmış etütlerin eğitim sürecine planlı ve bilinçli şekilde dâhil edilmesi önerilmektedir.]]> <![CDATA[This study aims to demonstrate how original etudes developed for use in qanun education should be structured based on pedagogical principles. Etudes are a fundamental building block of instrument training and are important teaching materials that systematically develop students' technical skills while also strengthening their musical expression and interpretation abilities. Especially in individual instrument training, the planned use of etudes targeted at different levels, musically rich, and supporting technical development directly impacts students' instrumental development. In this context, the study explains the key technical, musical, and structural criteria to be considered in the etud design process, and original etudes based on the Hicaz maqam are composed for students of different levels. The Hicaz maqam was chosen not only because of its frequent use in the traditional Turkish music repertoire but also because it is well-suited to reinforce maqam knowledge. The prepared etudes emphasized elements such as finger and hand positions, the use of pegs, agility, modal expression, and articulation. This encouraged students to practice not only mechanical repetitions but also with musical sensitivity. The etudes, by incorporating different speeds and meter patterns, fostered rhythmic flexibility and supported students' instrumental coordination skills over time. It is believed that systematically integrating these etudes into curriculums could lead to noticeable improvements in both students' technical skills and artistic approaches. Consequently, considering that etudes developed with a pedagogical approach in qanun education will have a positive and direct impact on both technical and artistic development, the inclusion of pedagogically grounded, goal-oriented, and maqam-driven etudes in qanun education makes a significant contribution to enhancing the quality of the educational process. In this context, the planned and conscious inclusion of structured etudes in the educational process is recommended.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86790 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2417-2451]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/61 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[June Wayne’in Sanat Anlayışı ve Çağdaş Özgün Baskıya Mirası]]> <![CDATA[June Wayne's Art and Legacy to Contemporary PrintmakingAbstract]]> <![CDATA[Elif TARLAKAZAN]]> <![CDATA[Grafik Tasarım, June Wayne, Litografi, Özgün baskı, Tamarind Institute.]]> <![CDATA[Graphic Design, June Wayne, Lithography, Printmaking, Tamarind Institute]]> <![CDATA[20. yüzyılın ikinci yarısında litografinin yeniden canlanmasına öncülük eden June Wayne, yalnızca bir sanatçı değil; aynı zamanda özgün baskı sanatının kurumsallaşması, kadınların sanat dünyasında görünürlük kazanması ve sanat-teknik işbirliğinin yeniden tanımlanması açısından dönüştürücü bir figürdür. 1960 yılında kurduğu Tamarind Lithography Workshop (daha sonra Tamarind Institute), hem teknik mükemmeliyeti hem de disiplinlerarası üretimi teşvik eden yapısıyla, günümüz baskı sanatçılarının üretim pratiklerine model olmuştur. Bu makale, June Wayne’in sanat anlayışını, feminist perspektifini ve eğitimci kimliğini özgün baskı bağlamında ele alarak; onun litografi aracılığıyla geliştirdiği işbirlikçi üretim modeli, kadın sanatçıları güçlendirme çabaları ve kurumsal vizyonunun bugünkü çağdaş grafik tasarım ve sanat üretim süreçlerine etkisini incelemektedir. Wayne’in ‘baskı’yı hem teknik hem de metaforik bir alan olarak kullanışı, onu yalnızca bir sanatçı değil, bir sanat kuramcısı ve vizyoner olarak da konumlandırmaktadır. Çalışma, nitel araştırma yöntemleri çerçevesinde yapılandırılmıştır ve belgesel tarama (literatür incelemesi) ve doküman analizi teknikleri temelinde yürütülmüştür. Araştırmada, June Wayne’in sanat anlayışı, özgün baskı sanatına katkıları ve Tamarind Lithography Workshop’un kurumsal modeli; sanat tarihi, sanat eğitimi, feminist sanat kuramı ve grafik sanatları literatürü üzerinden analiz edilmiştir. Makale, Tamarind modelinin uluslararası yayılımı ve sanatçı-baskı ustası ilişkisi üzerinden işbirliği temelli estetik anlayışın günümüzdeki yansımalarını sorgularken; Wayne’in özellikle kadın sanatçıların üretim ve eğitim süreçlerindeki etkisine de odaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışma, bir kadının ‘baskı’sı olarak başlayan sürecin, çağdaş sanat ve tasarım dünyasında kalıcı bir mirasa dönüştüğünü ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[Leading the revival of lithography in the second half of the 20th century, June Wayne is not only an artist but also a transformative figure in terms of the institutionalization of printmaking, the visibility of women in the art world, and the redefinition of art-technique collaboration. Founded in 1960, Tamarind Lithography Workshop (later Tamarind Institute) has become a model for the production practices of today's printmakers with its technical excellence and its structure that encourages interdisciplinary production. This article examines June Wayne's understanding of art, feminist perspective and her identity as an educator in the context of printmaking, and examines the impact of her collaborative production model through lithography, her efforts to empower women artists and her institutional vision on contemporary graphic design and art production processes today. Wayne's use of ‘print’ as both a technical and metaphorical field positions her not only as an artist but also as an art theorist and visionary. The study was structured within the framework of qualitative research methods and conducted based on documentary review (literature review) and document analysis techniques. In the study, June Wayne's understanding of art, her contributions to original printmaking, and the institutional model of the Tamarind Lithography Workshop were analyzed through the literature of art history, art education, feminist art theory, and graphic arts. While questioning the international spread of the Tamarind model and the contemporary reflections of collaborative aesthetics through the artist-printmaker relationship, the article also focuses on Wayne's influence on the production and education processes of women artists in particular. In this context, the study reveals that the process that started as a woman's ‘print’ has turned into a lasting legacy in the world of contemporary art and design.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86788 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2787-2799]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/62 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programının Öğrenme Çıktılarının Yenilenmiş Bloom Taksonomisi ve Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine göre Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Learning Outcomes in the Life Skills Course Curriculum Within the Scope of the Turkey Century Education Model Based on the Revised Bloom Taxonomy and Sustainable Development Goals]]> <![CDATA[Hilal UĞRAŞ]]> <![CDATA[Hayat bilgisi öğretim programı, türkiye yüzyılı maarif programı, yenilenmiş bloom taksonomisi, sürdürülebilir kalkınma hedefleri, öğrenme çıktısı.]]> <![CDATA[Life skills education program, turkey's century education program, revised bloom taxonomy, sustainable development goals, learning outcomes.]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında hazırlanan Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programı’nda (HBÖP) yer alan öğrenme çıktılarının Yenilenmiş Bloom Taksonomisi (YBT) ve Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri (SKH) açısından değerlendirilmesidir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmış ve 2024 yılında yayımlanan HBÖP’teki toplam 66 öğrenme çıktısı (1. sınıf: 23, 2. sınıf: 23, 3. sınıf: 20) incelenmiştir. Analiz sonucunda, 1. sınıfta öğrenme çıktılarının büyük kısmının “anlama” düzeyinde, 2. sınıfta “uygulama” düzeyinde, 3. sınıfta ise “uygulama, çözümleme ve değerlendirme” gibi üst düzey bilişsel süreçlerde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Tüm sınıf düzeylerindeki öğrenme çıktılarının SKH 4: Nitelikli Eğitim ile doğrudan ilişkili olduğu; ayrıca SKH 3: Sağlıklı Bireyler, SKH 11: Sürdürülebilir Şehirler ve Topluluklar, SKH 13: İklim Eylemi, SKH 15: Karasal Yaşam ve SKH 16: Barış, Adalet ve Güçlü Kurumlar gibi hedeflerle de çok yönlü bağlantılar kurulduğu belirlenmiştir. Bulgular, HBÖP’nin bilişsel gelişimi desteklemenin yanı sıra sürdürülebilir kalkınma, çevresel sorumluluk ve toplumsal farkındalık gibi temel değerleri erken yaşta kazandırmayı amaçladığını göstermektedir. Bu sonuçlar, ilkokul düzeyinde yapılandırılan öğretim programlarının hem pedagojik hem de küresel sürdürülebilirlik hedefleriyle uyumlu biçimde geliştirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Gelecekteki araştırmalarda, YBT ve SKH'lar çerçevesinde farklı müfredatları (örneğin Fen Bilimleri, Sosyal Bilgiler veya Türkçe) analiz etmek, programlar arası tutarlılık ve karşılaştırmalı değerlendirme yapılabilmesi açısından önerilebilir.]]> <![CDATA[The purpose of this study is to evaluate the learning outcomes included in the Life Skills Course Curriculum (HBÖP) prepared within the scope of the Turkey Century Education Model in terms of the Revised Bloom Taxonomy (YBT) and the Sustainable Development Goals (SDGs). In this study, document analysis, a qualitative research method, was used to examine the total of 66 learning outcomes (1st grade: 23, 2nd grade: 23, 3rd grade: 20) in the HBÖP published in 2024. The analysis revealed that most of the learning outcomes in the 1st grade were at the “understanding” level, in the 2nd grade at the ‘application’ level, and in the 3rd grade at higher cognitive processes such as “application, analysis, and evaluation.” All learning outcomes across all grade levels were directly related to SDG 4: Quality Education; and that they also have multifaceted connections with SDGs 3: Good Health and Well-Being, SDG 11: Sustainable Cities and Communities, SDG 13: Climate Action, SDG 15: Life on Land, and SDG 16: Peace, Justice, and Strong Institutions. The findings show that the HBÖP aims to instill fundamental values such as cognitive development, sustainable development, environmental responsibility, and social awareness at an early age. These results indicate that teaching programs structured at the primary school level must be developed in a manner consistent with both pedagogical and global sustainability goals. In future research, it may be recommended to analyze different curricula (e.g., Science, Social Sciences, or Turkish) within the framework of YBT and SKH in order to enable interprogram consistency and comparative evaluation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86722 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[999-1032]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/63 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Resimli Çocuk Kitaplarında Konut ve Mekânın Temsili: Mimari Bir Okuma]]> <![CDATA[Representation of Housing and Space in Picture Books: An Architectural Reading]]> <![CDATA[Şölen KÖSEOĞLU]]> <![CDATA[Deniz Beyza ERÇEK]]> <![CDATA[Mimarlık, konut, erken çocukluk, resimli kitaplar, temsil, içerik analizi. ]]> <![CDATA[Architecture, housing, early childhood, picture books, representation, content analysis.]]> <![CDATA[Bu makalenin amacı, erken çocukluk dönemine yönelik hazırlanan resimli çocuk edebiyatında konut ve mekân temsillerini analiz etmektir. Buna ek olarak, makalenin bir diğer amacı konut yapıları özelinde geleneksel ve modern yaşam alanlarının nasıl kurgulandığını incelemektedir. Ayrıca çalışma, çocuk edebiyatında konutun hem sosyo-kültürel hem de mimari bakış açılarıyla nasıl temsil edildiğini araştırmayı hedeflemektedir. Araştırma, nitel bir yöntem olan içerik analiziyle yürütülmüştür. İncelenen materyaller, Türkiye’de yayımlanmış resim ağırlıklı çocuk kitaplarındaki görsel unsurlardan oluşmaktadır. Çalışma, yerli ve yabancı yazarların kaleme aldığı, rastgele seçilmiş 176 resimli kitabı kapsamaktadır. Araştırma sırasında öncelikle, kitaplarda yer alan mekân türleri doğal, kırsal ve kentsel olarak kategorize edilmiştir. Ardından, her kategori içindeki konutlar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Mimari açıdan yapılan analiz aşamasında ise yapı tipolojileri; stil, bitişik nizam ya da müstakil konut oluşu, bahçe varlığı, çatı tipi ve kat sayısı gibi kriterlere göre değerlendirilmiştir. Son olarak, konut yapılanın yöresel veya kültürel veriler içerip içermediğine bakılmıştır. Yapılan araştırmanın sonucu, 176 çocuk kitabı içinde en sık temsil edilen mekân türünün konut yapıları olduğunu göstermektedir. Bu konutların çoğunluğu, insanların ya da insansı özellikler taşıyan hayvanların yaşadığı tek ya da iki katlı yapılardır. Kitaplardaki anlatının yaklaşık %64’ü açık alanlarda geçmekte, %56’sında ise kırsal çiftlik evlerinden çok katlı apartmanlara kadar çeşitli konut türleri ayrıntılı biçimde yer almaktadır.]]> <![CDATA[The aim of this article is to analyze the representations of housing and space in picture books prepared for early childhood. In addition, the article seeks to examine how traditional and modern living spaces are constructed, particularly through the lens of housing structures. The study also aims to explore how housing is represented in children's literature from both socio-cultural and architectural perspectives. The research was conducted using content analysis, a qualitative research method. The materials analyzed consist of visual elements from picture-heavy children's books published in Turkey. The study includes 176 randomly selected picture books written by both local and international authors. During the research process, the spatial types found in the books were first categorized as natural, rural, or urban. Then, dwellings within each category were examined in detail. In the architectural analysis phase, building typologies were evaluated based on criteria such as architectural style, whether the structure is detached or attached, the presence of a garden, roof type, and number of floors. Finally, it was examined whether the housing structures reflected regional or cultural characteristics. The findings of the study show that, among the 176 children's books analyzed, housing is the most frequently represented spatial type. The majority of these dwellings are one- or two-story structures inhabited by either humans or anthropomorphic animals. Approximately 64% of the narratives take place in open spaces, and 56% of the books include a variety of dwelling types in detail, ranging from rural farmhouses to multi-story apartment buildings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86721 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2493-2515]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/64 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Manyetik Alan Metodu ile Cebrail Ötgün’ün “Küçük Resmi Gördüm” İsimli Resim Serisinin Okunması ]]> <![CDATA[Interpretation of Cebrail Ötgün’s Painting Series Entitled “I Saw The Small Picture” Using The Magnetic Field Method ]]> <![CDATA[Tuncay Murat ATAL]]> <![CDATA[Plastik sanatlar, Manyetik alan metodu, Cebrail Ötgün sanatı, Sanat eleştirisi, Palimpsest]]> <![CDATA[Magnetic field method, The art of Cebrail Ötgün, Plastic Arts, Art Critic, Palimpsest]]> <![CDATA[Başarılı bir kurmaca metin, ilk cümlesinden okurun odaklanmasını nasıl sağlamaktaysa özdeş bir estetik duyumsama hali ile sinema filmi izlerken ve de tiyatro oyunu seyrederken yanı sıra aynı özdeşlikle resme bakarken yani bütün sanat disiplinlerindeki kurmacalar, izleyicilerinin gündelik hayatın yorucu temposundan çıkmalarını sağlayıp, kendinden geçercesine kurmaca evreni içerisinde gezinmelerini sağlamaktadır. Bu çalışmada düşünür Beliz Güçbilmez’in ismiyle anılan ve üretici okuryazarlık atölyelerinde geliştirmiş olduğu kurmacaları anlamaya ve üretmeye yarayan Manyetik Alan Metodu önermesi ile sanatçı Cebrail Ötgün’ün Küçük Resmi Gördüm isimli plastik sanatlar alanına ait resim serisi ve enstalasyonu üzerinden izleyicilerin estetik duyumsamasının gerçekleşmesi hedeflenmiştir. Temelde okuryazarlık kapsamında kurmaca metinler üretmek için tasarlanmış Manyetik Alan Metodu deneysel bir araştırma yöntemi olarak belirlenmiştir. Sanat eleştirisi alanında ve sanat eseri inceleme yöntemleri doğrultusunda değerlendirilmek üzere sanat tarihsel -Batı kanonlarından doğmuş düz çizgisel bir kronolojik yapıda- duyumsanabilecek Ötgün’ün sanatsal çalışmalarına, bu makale özelinde yeni bir okuma ile yaklaşılmıştır. Cebrail Ötgün’ün sanatındaki kurmaca evreni ile bunu meydana getiren unsurlar, çekirdekler yanı sıra metaforlar, biçimsel ve bağlamsal olarak başta palimpsest kavramı olmak üzere birçok başka perspektiften, teorik altyapıları göz önünde bulundurularak incelenmiş ve araştırılmıştır. Bu çalışmayla birlikte, takip edilmeye, tanık olunmaya, görülmeye değer olan kurmaca sanatsal işlerin, hangi sanat disiplininde olursa olsun Manyetik Alan Metodu kullanılarak bilgisinin açığa çıkartılabileceği sağlanmaktadır.  ]]> <![CDATA[ Just as a successful fictional text captures the reader's attention from the very first sentence, watching a movie or watching a play, as well as looking at a painting, provides the same aesthetic experience. In other words, fiction in all artistic disciplines enable viewers to escape the exhausting pace of everyday life and immerse themselves in the fictional universe. This study aims to understand and produce fiction using the Magnetic Field Method proposed by thinker Beliz Güçbilmez, which was developed in producer literacy workshops, and to realize aesthetic perception through artist Cebrail Ötgün’s series of paintings and installations in the field of plastic arts entitled I Saw the Small Picture. The Magnetic Field Method, designed to produce fictional text within the scope of literacy, has been identified as an experimental research method. This article approaches Ötgün's artistic works, which can be perceived as art historical -in a linear chronological structure born from Western canons- to be evaluated in the field of art criticism and in line with art work examination methods, with a new interpretation specific to this article. The fictional universe in Cebrail Ötgün’s art and the elements that constitute it, including metaphors, have been examined and researched from many different perspectives, primarily the concept of palimpsest, taking into account theoretical foundations and conceptual frameworks. With this study, the information of fictional artistic Works that are worth following, witnessing, and seeing, regardless of the art discipline, is revealed using the Magnetic Field Method]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86710 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1275-1293]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/65 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bilimsel Süreç Becerileri Literatürünün Akademik Anatomisi]]> <![CDATA[The Academic Anatomy of the Scientific Process Skills Literature]]> <![CDATA[Mahmut POLAT]]> <![CDATA[Gökçe OK -Deniz KAYA]]> <![CDATA[Bilimsel Süreç Becerileri (BSB), Bibliyometri, Kavramsal Yapı, Ağ Analizi, Tematik Değişim, Web of Science (WoS)]]> <![CDATA[Scientific Process Skills (SPS), Bibliometrics, Conceptual Structure, Network Analysis, Thematic Evolution, Web of Science (WoS) ]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı, Web of Science (WoS) veri tabanında indekslenen Bilimsel Süreç Becerileri (BSB) konulu akademik yayınları inceleyerek, ilgili literatürün yapısal ve içeriksel anatomisini ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında, eğitim alanında BSB konusuna odaklanan 813 akademik yayın WoS veri tabanından elde edilerek değerlendirmeye alınmıştır. Veri setinin epistemik yapısı, performans ölçütleri, ağ analizi, kavramsal yapılanma ve tematik haritalama boyutlarında ele alınarak kapsamlı biçimde analiz edilmiştir. Üretkenlik kapsamında, yayınların yıllara göre dağılımı ve atıf sayılarının yanı sıra, en fazla katkı sağlayan yazarlar, çalışmalar, kurumlar ve ülkeler incelenmiştir. Ağ analizi kapsamında; birlikte atıf ağları, iş birliği ağları, anahtar kelime ve eş-zamanlılık ağ analizi ile yükselen konular ve tematik evrim incelenmiştir. Ayrıca, anahtar kelimelere dayalı olarak kavramsal yapı ve tematik haritalar de analiz edilmiştir. Çalışmada, 1980’den günümüze, 69 farklı ülkeyi temsil eden 2.281 yazar tarafından yayımlanmış toplam 813 makale analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, BSB konulu çalışma sayısı ile bu çalışmalara yapılan atıf sayısının yıllar içerisinde artış gösterdiği tespit edilmiştir. En üretken kurum olarak National Taiwan Normal University öne çıkarken, ABD ve Çin en fazla bilimsel katkı sağlayan ülkeler arasında yer almıştır. Ağ analizi sonuçlarına göre, Kuhn, D., Harlen, W., Pedaste, M., ve Osborne, J. alandaki en etkili yazarlar arasında yer almaktadır. 2015 yılından bu yana "science education", "scientific literacy" ve "inquiry-based learning" öne çıkarken, son yıllarda "chatGPT", "scientific creativity", "systematic review”, ve "research skills" gibi konular giderek daha fazla ilgi görmektedir. BSB konulu çalışmalarla ilgili yapılan faktör analizinde, toplam değişkenliğin %33’ünün açıklandığı görülmüştür. BSB çalışmalarının farklı disiplinlerle zenginleştirilerek, öğrenme ve öğretim süreçlerine daha anlamlı katkılar sunması önerilmektedir.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">The aim of this study is to examine academic publications on Scientific Process Skills (SPS) indexed in the Web of Science (WoS) database and to reveal the structural and content-based anatomy of the related literature. Within the scope of the study, 813 academic publications focused on SPS in the field of education were retrieved from the WoS database and analyzed. The dataset was comprehensively analyzed in terms of epistemic structure, performance metrics, network analysis, conceptual organization, and thematic mapping. In terms of productivity, the distribution of publications over the years and the number of citations were examined, along with the most contributing authors, studies, institutions, and countries. In the context of network analysis, co-citation networks, collaboration networks, keyword and co-occurrence network analysis, as well as emerging topics and thematic evolution were explored. Additionally, conceptual structure and thematic maps based on keywords were also analyzed. In the study, a total of 813 articles published by 2,281 authors representing 69 different countries from 1980 to the present were analyzed. According to the findings, both the number of studies on SPS and the citations to these studies have shown an increasing trend over the years. National Taiwan Normal University emerged as the most productive institution, while the USA and China ranked among the countries making the highest scientific contributions. According to the network analysis results, Kuhn, D., Harlen, W., Pedaste, M., and Osborne, J. are among the most influential authors in the field. Since 2015, topics such as "science education," "scientific literacy," and "inquiry-based learning" have come to the fore, while in recent years, areas like "ChatGPT," "scientific creativity," "systematic review," and "research skills" have attracted increasing attention. In the factor analysis conducted on studies related to SPS, it was found that 33% of the total variance was explained. It is recommended that SPS studies be enriched through integration with various disciplines to offer more meaningful contributions to learning and teaching processes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86702 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1487-1547]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/66 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bireysel Yenilikçilik ile Yapay Zekâ Tutumu Arasındaki İlişki: Gençlik Merkezlerinde Etkinliklere Katılan Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[The Relationship Between Individual Innovation and Attitudes Towards Artificial Intelligence: A Study on University Students Participating in Activities at Youth Centres]]> <![CDATA[Metin YILDIZ]]> <![CDATA[Gençlik, Gençlik Merkezi, Bireysel Yenilikçilik, Yapay Zekâ Tutumu, Spor, Spor Yönetimi ]]> <![CDATA[Youth, Youth Centre, Individual Innovation, Attitude towards Artificial Intelligence, Sports, Sports Management]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu çalışmanın temel amacı gençlik merkezlerinde etkinliklere katılan üniversiteli gençlerin bireysel yenilikçilik düzeyleri ile yapay zekâ tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini gençlik merkezlerinde etkinliklere katılan üniversiteli gençler oluştururken, örneklemini ise; çalışmaya gönüllü olarak katılan 145 (%58)’i kadın, 105 (%42)‘si erkek olmak üzere toplam 250 kişi oluşturmuştur.<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;"> Verilerin analizi IBM SPSS 25 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Nitel değişkenler için frekans ve yüzde değerleri, nicel değişkenler için ise aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri sunulmuştur. İki kategorili nitel değişkenlerle nicel değişkenler arasındaki karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t testi, ikiden çok kategorili nitel değişkenlerle nicel değişkenler arasındaki karşılaştırmalarda tek yönlü ANOVA kullanılarak karşılaştırmalar gerçekleştirilmiştir. Tek yönlü ANOVA sonucunda anlamlı farklık bulunması durumunda kategoriler Tukey testi ile ikişerli olarak karşılaştırılmıştır. İki nicel değişken arasında ilişki varlığı Pearson korelasyonu ile incelenmiştir.  <span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Sonuç olarak; Öğrenim durumu ve sınıf değişkeninin bireysel yenilikçilik ve yapay zekâya yönelik tutum üzerinde hiçbir etkisinin olmadığı görülmüştür.  Katılımcıların demografik özellikleri, öğrenim düzeyleri, ekonomik gelir durumları, yapay zekâ araçlarını kullanma ve bu araçlar hakkında bilgi sahibi olma durumlarının yenilikçilik düzeyleri ile yapay zekâya yönelik pozitif tutumları anlamlı biçimde etkilediği belirlenmiştir. Yapay zekâ araçlarını kullanan ve bu araçlar hakkında bilgi sahibi olan bireylerin yenilikçilik ve pozitif tutum puanlarının daha yüksek olması, teknolojik deneyim ve farkındalığın olumlu tutumları desteklediğini göstermektedir.<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;"> Çalışmada hata düzeyi p<0,05 olarak alınmıştır]]> <![CDATA[The main objective of this study is to examine the relationship between the individual innovation levels of university students participating in activities at youth centres and their attitudes towards artificial intelligence. The universe of the study consisted of university students participating in activities at youth centres, while the sample consisted of a total of 250 people, 145 (58%) of whom were women and 105 (42%) of whom were men, who volunteered to participate in the study. Data analysis was performed using IBM SPSS 25 software. Frequency and percentage values are presented for qualitative variables, while arithmetic mean and standard deviation values are presented for quantitative variables. Comparisons between two-category qualitative variables and quantitative variables were performed using the independent samples t-test, while comparisons between more than two-category qualitative variables and quantitative variables were performed using one-way ANOVA. The existence of a relationship between two quantitative variables was examined using Pearson's correlation coefficient. In conclusion, it was found that educational status and class variables had no effect on individual innovativeness and attitudes towards artificial intelligence. It has been determined that the demographic characteristics of participants, their educational levels, economic income levels, use of artificial intelligence tools, and knowledge of these tools significantly affect their level of innovation and positive attitudes towards artificial intelligence. The fact that individuals who use artificial intelligence tools and have knowledge about these tools have higher innovation and positive attitude scores shows that technological experience and awareness support positive attitudes. The error level in the study was taken as p<0.05.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86698 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1109-1124]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/67 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Giyim Tasarımında Dijital Simülasyon ve İteratif Optimizasyon Yoluyla Ergonomik Performans Değerlendirmesi: CLO3D Tabanlı Karşılaştırmalı Bir Çalışma]]> <![CDATA[Ergonomic Performance Assessment in Garment Design through Digital Simulation and Iterative Optimization: A CLO3D-Based Comparative Study]]> <![CDATA[Ayşegül PARALI]]> <![CDATA[CLO3D, Giysi Ergonomisi, Sanal Prova, Strain-Fit-Stress Analizi, Antropometrik Uyum]]> <![CDATA[Fashion Design, CLO3D Simulation, Ergonomics, Anthropometric Avatars, Digital Prototyping, Sustainable Apparel.]]> <![CDATA[Hazır giyim endüstrisinde kullanıcı konforu ve vücuda uyum, ergonomik tasarım sürecinin temel parametreleri arasında yer almaktadır. Günümüzde dijital tasarım araçlarının gelişimiyle birlikte ergonomik analizlerin simülasyon temelli olarak gerçekleştirilmesi, ürün geliştirme süreçlerinde önemli bir dönüşüm yaratmıştır. Bu çalışma, dijital tasarım araçlarından CLO3D yazılımı aracılığıyla geliştirilen giysi prototiplerinin, farklı antropometrik profillere sahip kadın avatarlar üzerindeki ergonomik etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, 38 beden temel alınarak oluşturulan iki farklı giysi tasarımı (T1 ve T2), üç farklı antropometrik profil (Profil A: Ortalama Kadın, Profil B: Kısa Boylu Geniş Kalçalı, Profil C: Uzun Boylu Dar Omuzlu) ile eşleştirilmiş ve her biri için normal duruş, yürüme ve oturma pozisyonlarında CLO3D yazılımı üzerinden strain, stress ve fit haritaları ile değerlendirmeler yapılmıştır. İlk analiz sonuçları, özellikle kalça, omuz ve diz çevresinde belirgin ergonomik riskler olduğunu ortaya koymuştur. Bu bulgular doğrultusunda her iki tasarım revize edilerek (T1-Rvz, T2-Rvz) aynı profiller üzerinde yeniden test edilmiştir. Revize edilen giysi tasarımları, ilk versiyonlara kıyasla daha dengeli strain dağılımı, azalan stres yoğunluğu ve daha iyi fit performansı göstermiştir. Sonuç olarak bu çalışma, CLO3D tabanlı dijital simülasyonların ergonomik riskleri öngörmede etkinliğini ortaya koymakta ve dijital tasarım süreçlerinin antropometrik uyumu artırmadaki potansiyelini vurgulamaktadır.]]> <![CDATA[In the ready-to-wear industry, user comfort and body conformity are essential parameters in the ergonomic design process. With the advancement of digital design tools, simulation-based ergonomic analysis has created a significant transformation in product development workflows. This study aims to evaluate the ergonomic effects of garment prototypes developed using the AI-supported CLO3D software on female avatars with different anthropometric profiles. Two different garment designs (T1 and T2) based on size 38 were matched with three distinct anthropometric profiles (Profile A: Average Female, Profile B: Short with Wide Hips, Profile C: Tall with Narrow Shoulders). Each design was assessed in standing, walking, and sitting positions using strain, stress, and fit maps within CLO3D. The initial analysis results revealed notable ergonomic risks, especially around the hips, shoulders, and knees. Based on these findings, both designs were revised (T1-Rvz, T2-Rvz) and re-evaluated on the same profiles. The revised garments demonstrated significantly better ergonomic performance, with more balanced strain distribution, reduced stress intensity, and improved fit quality compared to the original versions. Overall, this study demonstrates the effectiveness of CLO3D-based digital simulations not only as visual prototyping tools but also as powerful instruments for predicting ergonomic risks. The findings underline the potential of AI-assisted digital design processes in enhancing anthropometric compatibility, offering valuable insights for both academic research and the apparel industry.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86687 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2651-2689]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/68 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Periferi’de Sanat ve Kadın: Sınıf ve Cinsiyet Perspektifinden Kadın Sanatçılar]]> <![CDATA[Art and Women in the Periphery: Women Artists from a Class and Gender Perspective]]> <![CDATA[Hasan SANKIR]]> <![CDATA[Şebnem SANKIR]]> <![CDATA[Sanat Sosyolojisi, Habitus, Kültürel Sermaye, Toplumsal Cinsiyet, Periferide Sanat, Türkiye]]> <![CDATA[Sociology of Art, Habitus, Cultural Capital, Gender, Art in the Periphery, Turkey]]> <![CDATA[Günümüze kadar yaşanan süreçte kadınlar sanat alanının eril yapısında farklı mücadele stratejileri içinde olmuşlardır. Bu mücadeleler 1960’lar öncesi ve sonrası olarak ikiye ayrılmaktadır. 1960’lardan sonra yükselen kadın hareketleri toplumsal farkındalığın oluşturulmasını ve artmasını sağlamış olsa da cinsiyet çalışmaları sanat alanının eril yapısının devam ettiğini ortaya koymaktadır. Kadın sanatçılar sanatçı olarak kabul edilme, tanınırlık elde etme ve koruma ve de fırsat eşitliği açısından halen çeşitli engellere maruz kalmaktadırlar. Bu makale Periferi’de yaşayan ve üreten kadın sanatçıların sanat alanı içerisindeki konumlanışları ve sanat yapma motivasyonlarını aile-iş-kimlik ve kent gibi çoklu katmanlar çerçevesinde inceleyerek sanatsal kariyer literatürüne katkı sağlamayı hedeflemiştir. Ayrıca kadın sanatçılara odaklanması ve Türkiye bağlamında periferideki kadın plastik sanatçıları sosyolojik olarak inceleyen bir araştırma olması açısından da ulusal ve uluslararası alanyazına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Sekiz kadın sanatçı ile yapılmış nitel görüşmelere ait verilerin analiz edildiği bu çalışma, sanat alanının periferideki dinamik yapısını ve kadın sanatçıların durumunu analiz etmektedir. Bulgular, kadın sanatçıların sanatla tanışma, sanata yönelme ve seçme süreçlerinde, sanat alanı içerisindeki pozisyonlarında, sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel düzeylerde, aile-kimlik ve kent ile olan ilişkilerinde sosyal sınıf ve cinsiyete dayalı eşitsizlikler yaşadığını göstermektedir. Kadın sanatçıların bu durumla mücadele edebilmek adına kendi özgün stratejilerini geliştirdikleri anlaşılmaktadır.]]> <![CDATA[Throughout history, women have employed various strategies to challenge the patriarchal structure of the art world. These struggles can be divided into two periods: before and after the 1960s. Although the women's movements that emerged after the 1960s contributed to raising social awareness, gender studies reveal that the patriarchal structure of the art world continues to exist. Female artists still face various obstacles in terms of being accepted as artists, gaining recognition, protection, and equal opportunities. This article aims to contribute to the literature on artistic careers by examining the position of women artists living and working in the periphery and their motivations for creating art within the framework of multiple layers such as family, work, identity, and city. Furthermore, by focusing on women artists and conducting a sociological study of women plastic artists in the periphery within the context of Turkey, this research is expected to contribute to the national and international literature. This study, which analyzes data from qualitative interviews with eight women artists, examines the dynamic structure of the art field in the periphery and the situation of women artists. The findings reveal that female artists experience inequalities based on social class and gender in their processes of encountering art, artistic orientations and choice of art, in their positions within the field of art, in their socio-economic and socio-cultural levels, and in their relationships with family, identity, and the city. It is understood that female artists have developed their own unique strategies to combat this situation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86652 <![CDATA[Volume: 21 Issue 1[1595-1636]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/69 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Madenci Korosuna Katılmanın Madencilerin Psiko-Sosyal Yaşamlarına Yansımalarının İncelenmesi: Zonguldak Madenci Korosu Örneği]]> <![CDATA[Investigation of the Reflections of Participation in the Miner's Choir on the Psycho-Social Lives of Miners: The Case of Zonguldak Miners' Choir]]> <![CDATA[Can DOĞAN]]> <![CDATA[Müzik, Madenci Korosu, Amatör Koro, Psikoloji, Zonguldak.]]> <![CDATA[Music, Miners' choir, Amateour Choir, Psychology, Zonguldak.]]> <![CDATA[Madencilik, tarih boyunca Anadolu coğrafyasının ekonomik kalkınmasının temel unsurlarından biri olmasının yanısıra ağır çalışma şartları ve yüksek risk oranıyla toplumun hafızasında derin izler bırakmıştır. Madencilik üstlendiği işlevler yönüyle sosyal ve toplumsal hayatın önemli parçalarından biri olarak ön plana çıkmıştır. Bilhassa halk kültürü bağlamında sevda, ayrılık, ölüm ve dostluk gibi farklı duygu ve düşüncenin ifade aracı olarak kullanılmıştır. Halk kültürü içerisinde çok önemli bir yer edinen maden ve maden işçiliği yalnızca işlevsel değil, kültürel ve sembolik bir anlam taşımaktadır. Çalışma, ağır ve riskli bir iş kolunda çalışan maden işçilerinin psiko-sosyal yaşam kalitelerini arttırmaya yönelik kültürel katılımın etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Zonguldak’ta faaliyet gösteren ve doğrudan maden işçilerinden oluşan Zonguldak Madenci Korosu örneğinde, müzik sanatının madenciler üzerindeki psiko-sosyal etkileri tahlil edilmiştir. Bu araştırmada madenci korosuna katılım sağlayan koristlerin duygusal durumlarında ve sosyal ilişkilerinde meydana gelen değişimler nitel yöntemlerle analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında 10 madenci korosu üyesi ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiş, elde edilen veriler tematik analiz yöntemiyle tahlil edilmiştir. Bulgular neticesinde koro etkinliklerinin koristler üzerinde önemli ölçüde etkiler yarattığını göstermektedir. Madenciler koro aracılığıyla yaşadıkları zorlukları ifade etme imkânı bulmakta, aidiyet duyguları güçlenmekte ve sosyal destek ağları genişlemektedir. Sonuç olarak kültürel ve sanatsal faaliyetlerin, zorlayıcı çalışma koşullarında görev yapan madencilerin ruhsal dayanıklılığını arttırdığı söylenebilir.]]> <![CDATA[Throughout history, mining has left deep traces in the memory of the society with its heavy working conditions and high-risk rate, as well as being one of the main elements of the economic development of Anatolia. Mining has come to the forefront as one of the important parts of social and communal life in terms of the functions it undertakes. Especially in the context of folk culture, it has been used as a means of expression of different feelings and thoughts such as love, separation, death and friendship. Mining and mine labor, which have a very important place in folk culture, have not only a functional but also a cultural and symbolic meaning. The study aims to reveal the effects of cultural participation to improve the psycho-social quality of life of mine workers working in a heavy and risky line of work. In the case of the Zonguldak Miner's Choir, which operates in Zonguldak and consists directly of miners, the psycho-social effects of musical art on miners were analyzed. In this study, the changes in the emotional states and social relations of the choristers who participated in the miners' choir were analyzed with qualitative methods. Within the scope of the study, in-depth interviews were conducted with 10 miners' choir members, and the data obtained were analyzed by thematic analysis method. The findings show that choral activities have a significant impact on choristers. Miners find the opportunity to express the difficulties they experience through the choir, and their sense of belonging is strengthened.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86648 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1481-1498]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/70 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı İmparatorluğu İdaresindeki Lübnan’ın Duvar Resimlerinde Etkileşimler: Osmanlı/Avrupa İzleri]]> <![CDATA[ Interactions in the Wall Paintings of Lebanon under Ottoman Rule: Ottoman/European Traces]]> <![CDATA[Zülfiye BAYTAR]]> <![CDATA[Ayşe Pelin ŞAHİN TEKİNALP]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Osmanlı, Modernleşme, Lübnan, Duvar Resmi, Tavan Süslemesi]]> <![CDATA[Art History, Ottoman Empire, Modernization, Mural Painting, Lebanon, “Ceiling decoration”]]> <![CDATA[Lübnan, Doğu ve Batı kültürlerinin kesişme noktasında yer alan çok kültürlü toplumsal yapıya sahiptir. Osmanlı Modernleşme Döneminde, resim sanatında köklü değişimler yaşanmış; bu değişimler özellikle iç mekân süslemelerinde belirginleşmiştir. Modernleşme hareketleri sonucunda, İstanbul merkezli sanat anlayışı Anadolu taşrasına, Balkanlara ve Akdeniz Levanten bölgesine taşınmış, yerel ustalarla etkileşerek yeni biçimler kazanmıştır. Bu çalışma, 18. ve 19. yüzyıl da, Osmanlı idaresi altındaki Lübnan'da gelişen duvar resim sanatını, Osmanlı minyatür geleneği ile Avrupa akademik resim teknik etkileri çerçevesinde incelenecektir. Lübnan sivil mimarisinde yer alan duvar ve tavan resimleri hem İstanbul merkezli Osmanlı sanatının hem de İtalya ve Fransa kaynaklı Avrupa sanat akımlarının etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmada, Osmanlı’nın Akdeniz kıyı kenti Lübnan’daki iç mekân süslemelerinde kullanılan duvar resimleri, tavan süslemeleri ve madalyon gibi görsel imgelerin kaynakları ve aktarım yolları araştırılacaktır. Araştırmanın temel soruları şunlardır: Modernleşme Dönemi, Lübnan ev iç mimarisinde hangi görsel temalar kullanılmıştır? Bu temalar İstanbul’dan gelen merkezî sanat geleneğinden nasıl etkilenmiş, Taşra ve Lübnan gibi bölgelerde yerel ve estetik üsluplar ile nasıl harmanlanmıştır? Bu bağlamda, çalışmada modernleşme süreciyle birlikte değişen estetik anlayış, görsel imge repertuarı ve teknik uygulamalar karşılaştırmalı bir yöntemle ele alınacaktır.]]> <![CDATA[Lebanon has a multicultural social structure located at the intersection of Eastern and Western cultures. The Ottoman Modernization Period witnessed profound changes in the art of painting, and these changes were particularly evident in interior decoration. As a result of modernization movements, the Istanbul-centered understanding of art spread to Anatolia, the Balkans, and the Mediterranean Levant region, interacting with local masters and taking on new forms. This study will examine the development of wall painting art in Lebanon under Ottoman rule during the 18th and 19th centuries within the framework of the Ottoman miniature tradition and European academic painting techniques. Wall and ceiling paintings in Lebanese civil architecture reveal the influences of both Istanbul-centered Ottoman art and European art movements that emerged in Italy and France. The research will examine the sources and transmission routes of visual images such as wall paintings, bagdadi ceilings, and medallions used in Ottoman provincial cities and in the interior decoration of Lebanon. The main questions of the research are as follows: What visual themes were used in Lebanon domestic architecture during the modernization period? How were these themes influenced by the Istanbul-based central artistic tradition, and how were they blended with local aesthetic traditions and styles in regions such as the provinces and Lebanon? In this context, the study will examine the changing aesthetic understanding, visual image repertoire, and technical applications accompanying the modernization process using a comparative method.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86621 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2181-2216]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/71 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Öğrencilerinin YKS Puanları ile Akademik Başarı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Analizi]]> <![CDATA[Analysis of the Relationship between YKS Scores and Academic Achievement Levels of Interior Architecture and Environmental Design Students]]> <![CDATA[Büşra KAYA]]> <![CDATA[Anday TÜRKMEN]]> <![CDATA[İç Mimarlık, Tasarım Eğitimi, Yükseköğretim, YKS Puanı, Akademik Başarı.]]> <![CDATA[Interior Architecture, Design Education, Higher Education, YKS Score, Academic Achievement.]]> <![CDATA[Bu araştırma, İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı bölümü birinci sınıf öğrencilerinin Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS) puanları ile akademik başarı düzeyleri arasındaki ilişkiyi analiz etmeyi ve böylece standartlaştırılmış giriş sınavlarının öğrencilerin lisans eğitimlerindeki akademik performanslarını ne ölçüde yordadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda; İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı birinci sınıf öğrencilerinin YKS puanları ile teorik ve pratik derslerdeki akademik başarı düzeyleri arasındaki ilişkiye dayalı iki hipotez oluşturulmuştur. Hipotezleri test etmek için ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmanın evrenini, 2023-2024 akademik yılında İstanbul'daki 21 Vakıf Üniversitesinde İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı lisans programlarına kayıtlı öğrenciler; örneklemini ise Xxxxxxxx Xxxxx Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü'nde öğrenim gören birinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmaya 70 öğrencinin verileri dahil edilmiştir. Ana kütleden etkin ve uygun maliyetli bir şekilde veri toplamak amacıyla rastgele örnekleme türlerinden kolayda örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Çalışma kapsamında; Öğrenci İşleri Daire Başkanlığı'ndan iki veri seti elde edilmiştir. İlk veri seti, 2023-2024 akademik yılında XXXX İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı lisans programına kaydolan öğrencilerin YKS puanlarını kapsamaktadır. İkinci veri seti ise aynı öğrenci kohortunun ilgili akademik yıldaki ders notlarını içermekte ve öğrencilerin hem teorik hem de pratik ders performanslarını yansıtmaktadır. Araştırma kapsamında elde edilen tüm veriler betimsel ve ilişkisel istatistik yöntemleri ile çözümlenmiştir. Çalışmanın bulguları, YKS puanları ile teorik derslerdeki akademik başarı arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiş ve bu durum, birinci araştırma hipotezinin reddedilmesine yol açmıştır. Öte yandan, YKS puanları ile pratik derslerdeki başarı arasında anlamlı bir ilişki olmadığını öne süren ikinci hipotez ise desteklenmiştir.]]> <![CDATA[This study aims to analyze the relationship between the Higher Education Institutions Examination (YKS) scores and the academic achievement levels of first-year students in the Interior Architecture and Environmental Design program, thereby revealing the extent to which standardized entrance exams predict students' academic performance during their undergraduate education. In this context, two hypotheses were formulated based on the relationship between YKS scores and the academic achievement levels of first-year Interior Architecture and Environmental Design students in theoretical and practical courses. A correlational research model was used to test the hypotheses. The population of the study includes all students enrolled in Interior Architecture and Environmental Design undergraduate programs across 21 foundation universities in Istanbul during the 2023-2024 academic year. From this population, the sample was drawn specifically from first-year students in the Department of Interior Architecture and Environmental Design at Xxxxxxxx Xxxxx University. Data were collected from a total of 70 students who participated in the study. Convenience sampling, one of the random sampling methods, was used to efficiently and cost-effectively collect data. The present study obtained two primary data sets from the Office of Student Affairs. The first data set includes the YKS scores of students enrolled in the Interior Architecture and Environmental Design undergraduate programme during the 2023-2024 academic year. The second data set contains the course grades of this cohort for the relevant academic year, reflecting their performance in both theoretical and practical courses. The data obtained within the scope of the study were analyzed using descriptive and correlational statistical methods. The findings showed a significant relationship between YKS scores and academic performance in theoretical courses, leading to the rejection of the first hypothesis. In contrast, the second hypothesis, stating no significant relationship between YKS scores and performance in practical courses, was supported.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86577 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1667-1679]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/72 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ekolojik Mimarlık Perspektifinden Sıkıştırılmış Toprak: Uygulamalar Üzerinden Bir İnceleme]]> <![CDATA[Rammed Earth From the Perspective of Ecological Architecture A Review of Case Studies]]> <![CDATA[Fazıl AKDAĞ]]> <![CDATA[Z. Özlem PARLAK BİÇER]]> <![CDATA[Mimarlık, Ekoloji, Ekolojik Mimarlık, Sıkıştırılmış Toprak, Sürdürülebilirlik]]> <![CDATA[Architecture, Ecology, Ecological Architecture, Rammed Earth, Sustainability]]> <![CDATA[Günümüz dünyasında, iklim değişikliği, doğal kaynakların tükenmesi ve çevresel sürdürülebilirlik gibi konular, ekolojik ve yenilikçi çözümler gerektiren inşaat sektöründeki önemli sorunlar arasında yer almaktadır. Bu bağlamda, geleneksel yapı malzemelerini yeniden değerlendirmek ve sürdürülebilir inşaat yöntemleri geliştirmek, inşaat endüstrisinin geleceği için kritik öneme sahiptir. Bu çalışma, sıkıştırılmış toprak yapı malzemelerini ve inşaat tekniklerini sürdürülebilirlik ve ekolojik mimarlık perspektiflerinden değerlendirmektedir. Araştırma kapsamında, sıkıştırılmış toprak inşaat tekniğinin tarihsel süreci, ekolojik avantajları, enerji verimliliği, dayanıklılığı ve modern inşaat sektöründe uygulanabilirliği detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışma, sıkıştırılmış toprak yapıların karbon ayakizini azaltan, doğal kaynak kullanımını en aza indiren ve yerel malzemelere dayalı sürdürülebilir bir alternatif sunduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, sıkıştırılmış toprak duvarların yüksek termal kütle kapasiteleri sayesinde pasif iklim kontrolü sağladığı ve enerji tüketimini önemli ölçüde azalttığı belirlenmiştir. Bu bağlamda, araştırma İTÜ Test Evleri, Göbeklitepe Ziyaretçi Merkezi, Ayşenur Özsaraç-Erkan Alışan Evi ve Anadolu Meleği Kadın Eğitim ve Üretim Merkezi gibi farklı coğrafyalarda uygulanan örnek projeleri incelemiş ve sıkıştırılmış toprak yapı sistemlerinin uygulamadaki başarısı değerlendirilmiştir. Bulgular, bu inşaat tekniğinin özellikle deprem riski taşıyan bölgelerde güvenilir bir alternatif sunduğunu ve doğal afetlere dayanıklı binaların inşasında önemli ölçüde katkı sağlayabileceğini göstermektedir. Çalışma sonucunda, sıkıştırılmış toprak yapıların yaygın kullanımını teşvik etmek için çeşitli öneriler sunulmaktadır. Bunlar arasında, akademik ve mesleki eğitim programlarında sıkıştırılmış toprak yapı tekniklerini vurgulamak, yönetmeliklerde bu sistemler için düzenlemeler oluşturmak ve hükümet teşvikleriyle ekolojik yapı üretimini desteklemek yer almaktadır. Sonuç olarak, sıkıştırılmış toprak yapı malzemeleri ve inşaat teknikleri sürdürülebilir mimaride önemli bir potansiyele sahiptir ve gelecekte çevre dostu yapı üretimi için etkili bir çözüm sunmaktadır.]]> <![CDATA[In today's world, issues such as climate change, depletion of natural resources, and environmental sustainability are among the significant problems in the construction sector that require ecological and innovative solutions.  In this context, re-evaluating traditional building materials and developing sustainable construction methods are critical for the construction industry's future.  This study evaluates rammed earth building materials and construction techniques from sustainability and ecological architecture perspectives.  Within the scope of the research, the historical process of the rammed earth construction technique, its ecological advantages, energy efficiency, durability, and applicability in the modern construction sector have been examined in detail.  The study reveals that rammed earth structures offer a sustainable alternative that reduces carbon footprint, minimizes the use of natural resources, and is based on local materials.  In addition, it has been determined that rammed earth walls provide passive climate control and significantly reduce energy consumption due to their high thermal mass capacity.  In this context, the research examined example projects implemented in different geographies, such as the İTÜ Test Houses, Göbeklitepe Visitor Center, Ayşenur Özsaraç-Erkan Alışan House, and the Anadolu Meleği Women's Education and Production Center. It evaluated the practical success of rammed-earth building systems.  The findings indicate that this construction technique offers a reliable alternative, especially in earthquake-prone areas, and could significantly produce buildings resistant to natural disasters.  As a result of the study, various recommendations are presented to promote the widespread use of rammed earth structures.  These include emphasizing rammed-earth construction techniques in academic and vocational training programs, creating regulations for these systems in building codes, and supporting ecological construction production through government incentives.  In conclusion, rammed earth building materials and construction techniques hold significant potential within sustainable architecture, offering an effective solution for environmentally friendly building production in the future.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86554 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1239-1274]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/73 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cumhuriyet Dönemi Okul Şarkılarında Tematik Kodlar]]> <![CDATA[Thematic Codes in Republican Era School Songs]]> <![CDATA[Ali KALKAN]]> <![CDATA[Cumhuriyet Dönemi, Okul Müziği, Tematik Analiz, Kültür Politikası, Müzik Eğitimi]]> <![CDATA[Republican Period, School Music, Thematic Analysis, Cultural Policy, Music Education]]> <![CDATA[Since the proclamation of the Republic, music education in Turkey has been regarded not only as a field that supports individual aesthetic development but also as a powerful tool for social transformation and value-based education. Especially in the early Republican era, school songs were structured as multi-layered texts that combined ideological, cultural, and pedagogical goals, thus playing an essential role in the education system. This study examines the titles of 1,055 original school songs composed or arranged throughout the Republican period through thematic content analysis. Based on a qualitative research design, the song titles were classified under 12 main themes, including love, homeland, nature, education, social values, brotherhood, emotional expressions, and national identity. The analysis revealed that the most frequent category was "love-themed songs," enriched with subthemes such as love of nature, human affection, and humanism. This was followed by themes related to social values and national sentiments. The findings indicate that school songs functioned not merely as melodic or entertaining elements, but also as cultural texts transmitting the socio-political ideologies of the period. The study emphasizes the need to preserve the thematic richness of this historical repertoire while adapting it to align with contemporary pedagogical sensitivities.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Since the proclamation of the Republic, music education in Turkey has been regarded not only as a field that supports individual aesthetic development but also as a powerful tool for social transformation and value-based education. Especially in the early Republican era, school songs were structured as multi-layered texts that combined ideological, cultural, and pedagogical goals, thus playing an essential role in the education system. This study examines the titles of 1,055 original school songs composed or arranged throughout the Republican period through thematic content analysis. Based on a qualitative research design, the song titles were classified under 12 main themes, including love, homeland, nature, education, social values, brotherhood, emotional expressions, and national identity. The analysis revealed that the most frequent category was "love-themed songs," enriched with subthemes such as love of nature, human affection, and humanism. This was followed by themes related to social values and national sentiments. The findings indicate that school songs functioned not merely as melodic or entertaining elements, but also as cultural texts transmitting the socio-political ideologies of the period. The study emphasizes the need to preserve the thematic richness of this historical repertoire while adapting it to align with contemporary pedagogical sensitivities.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86546 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1589-1608]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/74 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijital Diasporada Kültürel Temsil ve Kimlik İnşası: Almanya’daki Türk Kökenli Influencerlar Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[Cultural Representation and Identity Construction in the Digital Diaspora: An Analysis of Turkish-Origin Influencers in Germany]]> <![CDATA[Büşra Fadim SARIKAYA]]> <![CDATA[Sosyal Bilimler, Influencer, Sosyal Medya, Dijital Diaspora, Kültür Aktarımı]]> <![CDATA[Social Science, Influencer, Social Media, Digital Diaspora, Cultural Transmission]]> <![CDATA[Sosyal medya platformları, bireylerin ve toplulukların kimliklerini dijital düzlemde ifade etmelerine, yeniden yapılandırmalarına ve dönüştürmelerine olanak tanıyan güçlü araçlardır. Bu dijital dönüşüm sürecinde özellikle Influencer’lar, yani sosyal medya fenomenleri, hem bireysel yaşam tarzlarını hem de kültürel ve toplumsal değerleri geniş kitlelere ulaştırarak önemli bir rol üstlenmektedir. Influencer’lar, yalnızca moda, güzellik ya da yaşam tarzı gibi popüler konularla sınırlı kalmamakta; aynı zamanda mensubu oldukları kültürlerin hafızasını, geleneklerini ve diaspora deneyimlerini de dijital ortamda temsil etmektedir. Bu bağlamda, onların dijital ortamlardaki temsil gücü, çağdaş kültürel üretim biçimlerinin ve kimlik politikalarının önemli bir göstergesi hâline gelmiştir. Günümüzde Influencer’lar, takipçileriyle kurdukları etkileşim sayesinde bireylerin iletişim pratiklerinden tüketim alışkanlıklarına, hatta dünya görüşlerine kadar geniş bir yelpazede etkili olabilmektedir. Bu etkileşim, dijital mecralarda yeni toplulukların ve dijital diasporaların oluşumunu da beraberinde getirmektedir. Özellikle yurtdışında yaşayan Türk Influencer’lar, sosyal medya üzerinden kültürel aktarım gerçekleştirme konusunda dikkat çekici örnekler sunmaktadır. Ramazan ayı, dini bayramlar veya ulusal günlerde yapılan paylaşımlar, hem kültürel aidiyetin dijital olarak sürdürülmesini sağlamakta hem de yabancı takipçilere Türk kültürünün tanıtılmasına aracılık etmektedir. Almanya’da yaşayan Türk Influencer’lar bu sürecin somut örnekleri arasında yer almaktadır. Bu çalışmada ilk olarak dijital diaspora kavramı kuramsal çerçevede ele alınacak, ikinci bölümde Influencer’ların kültürel aktarım gücü tartışılacak ve son olarak Almanya’da yaşayan üç kadın Influencer üzerine bir inceleme yapılacaktır.  ]]> <![CDATA[Social media platforms serve as powerful tools that enable individuals and communities to express, reconstruct, and even transform their identities in the digital sphere. Within this process of digital transformation, Influencers widely recognized as social media figures play a significant role by not only showcasing their personal lifestyles but also making cultural memory, social values, and diasporic experiences visible to broader audiences. Their representational power in digital spaces has thus become an important indicator of contemporary cultural production and identity politics. Influencers increasingly shape the socialization practices of individuals, particularly on online platforms, influencing a wide spectrum of behaviors ranging from communication patterns and consumption habits to broader worldviews. This dynamic interaction contributes to the emergence of new forms of digital communities and diasporas. In this context, Influencers are not merely content creators but also function as cultural transmitters and agents of identity construction in virtual environments. Turkish Influencers living abroad provide striking examples of this phenomenon, especially through their culturally significant posts shared during Ramadan, religious holidays, or national celebrations. These posts serve both to preserve cultural belonging among diaspora communities and to introduce Turkish culture to international audiences. The case of Turkish Influencers based in Germany is particularly noteworthy in this regard, as they engage in a distinct form of digital cultural transmission. This study will first explore the concept of digital diaspora from a theoretical perspective. The second section will examine the role of Influencers in cultural transmission, and the final section will present an analysis of three Turkish female Influencers residing in Germany.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86531 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1797-1818]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/75 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel Motiflerin Çağdaş Moda Tasarımına Uyarlanması: Enkruste Tekniği ve Erzurum Çifte Minareli Medrese]]> <![CDATA[Integrating Traditional Motifs into Contemporary Fashion Design: The Encrustation Technique and the Twin Minaret Madrasa of Erzurum]]> <![CDATA[Safiye SARİ]]> <![CDATA[Giyim süsleme sanatları, Enkruste süsleme tekniği, Erzurum Çifte Minareli Medrese, Özgün giyim tasarımı, Desen]]> <![CDATA[Clothing decorative arts, Encrusted ornamentation technique, Erzurum Çifte Minareli Madrasah, Original clothing design, Pattern]]> <![CDATA[Sanatsal bir ifade aracı olarak giyim süsleme sanatları, tarih boyunca geleneksel kültürün korunması ve gelecek kuşaklara aktarılmasında önemli bir rol oynamıştır. Birçok teknikle yapılabilen bu süslemeler, giysiye estetik bir değer katmanın ötesinde kültürel miras çalışmalarının da odağında kalmaktadır. Enkruste tekniği de bunlardan biridir. Dikişle yapılan süslemelerden olan enkruste, farklı kumaş katmanlarının birleştirilip içlerinin oyulması suretiyle yapılan bir uygulamadır. Kullanımı oldukça eskiye dayanan bu teknik, giyimin yanı sıra oymacılık, çinicilik, kakmacılık ve taş süslemeciliği gibi alanlarda da görülmektedir. Araştırmanın temel amacı, mimari motiflerin geleneksel yapısını koruyarak özgün giyim tasarımlarında uygulanabilirliğini incelemektir. İnceleme nesnesi olarak mimari motiflerden Erzurum Çifte Minareli Medrese Minare süslemeleri ile giyim süsleme sanatlarından enkruste tekniği belirlenmiş ve yapılan literatür çalışmalarının sonuçları araştırmanın bulgularına taşınarak uygulama modeli geliştirilmiştir. Bu amaç çerçevesinde Türklerde ve dünyada geçmişi oldukça eskiye dayanan bir giyim süsleme tekniği, yine bezemeleriyle ünlü bir miras yapı ile yaşatılması hedeflenmiştir. Böylece kültürel mirası korumanın en doğru yaklaşımlarından biri olarak kabul edilen “kullanarak koruma” ilkesinden hareketle, süslemeleriyle kıymetli abidevi bir yapının özgün bir giyim tasarımında kullanılarak korunması istenmiştir. Çalışma, tarama modeli ile yürütülmüş deneysel bir araştırma olup iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşama da literatür ve saha araştırmaları ile araştırmaya kaynaklık eden tarihi verilere ulaşılmış, ikinci aşamada ise elde edilen bilgiler doğrultusunda giyim süsleme deseni ile özgün giyim tasarımı hazırlanmıştır. Giyim tasarım süreçlerinde süsleme deseniyle aynı paralelde kalınmış ve bu bağlamda dönem giysilerinden ilham alınmıştır. Araştırma konusu gereği süsleme tekniğine odaklandığı için tekniğin giysi tasarımında deneysel bir yöntemle ele alındığı uygulamalı süreçlerde giysinin tasarım, kalıp ve dikim aşamaları konuya dâhil edilmemiştir. Ancak bu süreçlerde gelenekselin korunması öncelikli tasarım felsefesi olarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, mimari motiflerin geleneksel yapısının korunarak özgün giyim tasarımlarının süsleme unsurlarında kullanılabilir olduğunu, dikişle yapılan süslemelerden enkruste tekniğinin de bu uygulamalar için kullanım potansiyeli yüksek bir süsleme tekniği olduğunu ortaya koymaktadır. Diğer yandan, araştırmanın inceleme nesnesinden biri olan Erzurum Çifte Minareli Medresesi Minarelerinde yer alan süslemelerin korunup yaşatılarak gelecek nesillere aktarılmak istenmesi, hem araştırmanın uygulamalı tasarım süreçleri özelinde özgün bir giyim tasarımının geliştirilmesine hem de giyim tasarımcısının kendi kültürünü daha iyi tanımasına imkan sağlamış ve bu yolla giyim tasarımına ait özgün bir tasarım kimliğinin kazandırılması da katkı sunmuştur.]]> <![CDATA[The arts of clothing decoration have played an important role throughout history as a means of artistic expression in the preservation of cultural heritage and its transfer to future generations. These decorations, which can be made with many techniques, remain in focus in cultural heritage studies beyond adding aesthetic value to the garment. Encruste technique is one of them. Encruste, which is a stitched decoration, is an application made by stitching different fabric layers together and carving their insides. This technique, which has a very old use, is seen in areas such as clothing, carving, tile making, inlaying and stone decoration. The main purpose of the research is to examine the applicability of architectural motifs in original clothing designs by preserving their traditional structure. The object of the study is the encrusted technique from the clothing decoration arts with the minaret decorations of Erzurum Twin Minaret Madrasah. The results of the literature and field studies were transferred to the findings of the research by developing an application model. It was aimed to keep such a clothing decoration technique, which has a very old history in the Turks and in the world, alive with a heritage structure famous for its decoration/embellishments. Based on the principle of "protection by use", which is one of the most correct approaches to protecting cultural heritage, it was aimed to protect and keep alive a very valuable structure with its decorations by using it in an original clothing design. The study is a screening model that was conducted as an experimental research in two stages. In the first stage, literature and field research were reached and historical data that were the source of the research. In the second stage, the design was made in line with the information obtained, the original clothing design with the clothing ornament pattern. In the clothing design processes, the same parallel was maintained with the ornament pattern and in this context, inspiration was taken from the period clothing. The research subject was not included because the design, pattern and sewing stages of the clothing were focused on the ornament technique. However, in these processes, the preservation of the traditional was evaluated as a priority design element. The research findings reveal that the traditional structure of architectural motifs can be used in the decorative elements of original clothing designs by preserving them and that the encrusted technique, which is one of the ornaments made with stitching, is an ornamentation technique with high potential for use in these applications. On the other hand, the results have been reached that the ornaments on the minarets of Erzurum Çifte Minareli Madrasah, which is one of the objects of study of the research, are intended to be preserved and preserved and passed on to future generations, both in the development of an original clothing design specific to the applied design processes of the research and in this way, it allows the clothing designer to know his/her own culture better and to gain an original design identity belonging to the clothing design.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86518 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2691-2714]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/76 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kamusal Alanda Dijital Destekli Heykel Uygulaması Örneği Blaundos Heykel Uygulaması]]> <![CDATA[Example Of Dıgıtal Supported Sculpture Applıcatıon In Publıc Space: Blaundos Sculpture Applıcatıon]]> <![CDATA[Erhan KARADAĞ]]> <![CDATA[Heykel, Sanat, Kamusal Alan, Dijital Sanat, Heykel Eskizi]]> <![CDATA[Sculpture, Art, Public Space, Digital Art, Sculpture Sketch]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Antik dönemlerden günümüze kadar kamusal alan heykelleri, toplumların kültürel, tarihsel ve sanatsal kimliklerinin önemli bir yansıması olarak varlığını sürdürmektedir. Bu heykeller, bulundukları mekânların tarihsel derinliğini, sosyal dokusunu ve coğrafi özelliklerini yansıtan sembolik anlamlar taşımakla beraber, aynı zamanda estetik bir işlev üstlenerek kamusal alanların kimlik kazanmasına da katkıda bulunmaktadırlar. Kamusal alan heykelleri, yalnızca sanatsal bir ifade aracı olmanın ötesinde, toplumsal hafızayı canlı tutan ve mekânla izleyici arasında duygusal bir bağ kuran öğeler olarak da değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma, Blaundos antik kenti için özel olarak tasarlanan bir taş yontu heykel projesinin yapım sürecini ayrıntılı bir şekilde incelemektedir. Proje, antik kentin tarihsel ve kültürel dokusunu yansıtacak şekilde kurgulanmış olup, tasarım süreci ilk olarak tarihsel olarak o dönemi anlatan eskizlerle başlamıştır. Bu aşamada, antik kentin politik-askeri özellikleri, arkeolojik kalıntıları ve bölgenin tarihsel kimliği dikkate alınarak heykelin formu ve içeriği belirlenmiştir. Ardından, dijital teknikler kullanılarak heykelin eskizden daha gerçekçi görünmesi için yapay zeka görsel geliştirici programlar kullanılarak eskizin gerçekçi görüntüye dönüştürülmesi amaçlanmış, tasarımı gerçekleştirilmiş ve bu süreçte heykelin oranları, detayları ve mekânla uyumu dijital ortamda photoshop programı ile parça veriler eskizdeki gibi birleştirilmiştir. Dijital yöntemler, tasarımın daha esnek ve detaylı bir şekilde geliştirilmesine olanak tanımış, aynı zamanda projenin uygulama aşamasına geçmeden önce olası sorunların tespit edilmesini sağlamıştır. Dijital tasarım aşamasının tamamlanmasının ardından, geleneksel taş yontma teknikleri kullanılarak heykelin fiziksel üretim sürecine geçilmiştir. Bu aşamada, antik dönemdeki yontu sanatının geleneksel yöntemleriyle benzer şekilde, heykelin malzeme seçimi, yontu işçiliği ve detaylandırma süreçleri yürütülmüştür. Taşın doğal dokusunu koruyan ve antik kentin ruhunu yansıtan bir estetik anlayış benimsenmiştir. Tasarımın primitif öğeler taşıması ve geleneksel yontu tekniklerinin kullanılması, heykelin antik kentle uyumlu bir şekilde bütünleşmesini sağlamış ve projeye antik bir karakter kazandırmıştır. Bu çalışma, modern dijital yöntemlerle geleneksel sanatsal tekniklerin bir arada kullanılmasının, kamusal alan heykellerinin tasarım ve üretim süreçlerinde nasıl verimli bir şekilde uygulanabileceğini göstermektedir. Aynı zamanda, antik kentlerin kültürel mirasını yaşatmak ve bu mirası günümüz kamusal alanlarına taşımak amacıyla yapılan sanatsal çalışmaların önemine dikkat çekmektedir. Blaundos Antik kenti için tasarlanan bu heykel projesi hem tarihsel bir bağlam sunmakta hem de kamusal alan heykellerinin toplumsal ve kültürel işlevlerini yeniden düşünmek için bir örnek teşkil etmektedir. Bu bağlamda, çalışma, sanat, tarih ve teknolojinin kesişiminde yer alan disiplinler arası bir yaklaşım sergileyerek, bu alandaki akademik ve pratik bilgi birikimine katkıda sunmayı hedeflemektedir.]]> <![CDATA[Antik dönemlerden günümüze kadar kamusal alan heykelleri, toplumların kültürel, tarihsel ve sanatsal kimliklerinin önemli bir yansıması olarak varlığını sürdürmektedir. Bu heykeller, bulundukları mekânların tarihsel derinliğini, sosyal dokusunu ve coğrafi özelliklerini yansıtan sembolik anlamlar taşımakla beraber, aynı zamanda estetik bir işlev üstlenerek kamusal alanların kimlik kazanmasına da katkıda bulunmaktadırlar. Kamusal alan heykelleri, yalnızca sanatsal bir ifade aracı olmanın ötesinde, toplumsal hafızayı canlı tutan ve mekânla izleyici arasında duygusal bir bağ kuran öğeler olarak da değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma, Blaundos antik kenti için özel olarak tasarlanan bir taş yontu heykel projesinin yapım sürecini ayrıntılı bir şekilde incelemektedir. Proje, antik kentin tarihsel ve kültürel dokusunu yansıtacak şekilde kurgulanmış olup, tasarım süreci ilk olarak tarihsel olarak o dönemi anlatan eskizlerle başlamıştır. Bu aşamada, antik kentin politik-askeri özellikleri, arkeolojik kalıntıları ve bölgenin tarihsel kimliği dikkate alınarak heykelin formu ve içeriği belirlenmiştir. Ardından, dijital teknikler kullanılarak heykelin eskizden daha gerçekçi görünmesi için yapay zeka görsel geliştirici programlar kullanılarak eskizin gerçekçi görüntüye dönüştürülmesi amaçlanmış, tasarımı gerçekleştirilmiş ve bu süreçte heykelin oranları, detayları ve mekânla uyumu dijital ortamda photoshop programı ile parça veriler eskizdeki gibi birleştirilmiştir. Dijital yöntemler, tasarımın daha esnek ve detaylı bir şekilde geliştirilmesine olanak tanımış, aynı zamanda projenin uygulama aşamasına geçmeden önce olası sorunların tespit edilmesini sağlamıştır. Dijital tasarım aşamasının tamamlanmasının ardından, geleneksel taş yontma teknikleri kullanılarak heykelin fiziksel üretim sürecine geçilmiştir. Bu aşamada, antik dönemdeki yontu sanatının geleneksel yöntemleriyle benzer şekilde, heykelin malzeme seçimi, yontu işçiliği ve detaylandırma süreçleri yürütülmüştür. Taşın doğal dokusunu koruyan ve antik kentin ruhunu yansıtan bir estetik anlayış benimsenmiştir. Tasarımın primitif öğeler taşıması ve geleneksel yontu tekniklerinin kullanılması, heykelin antik kentle uyumlu bir şekilde bütünleşmesini sağlamış ve projeye antik bir karakter kazandırmıştır. Bu çalışma, modern dijital yöntemlerle geleneksel sanatsal tekniklerin bir arada kullanılmasının, kamusal alan heykellerinin tasarım ve üretim süreçlerinde nasıl verimli bir şekilde uygulanabileceğini göstermektedir. Aynı zamanda, antik kentlerin kültürel mirasını yaşatmak ve bu mirası günümüz kamusal alanlarına taşımak amacıyla yapılan sanatsal çalışmaların önemine dikkat çekmektedir. Blaundos Antik kenti için tasarlanan bu heykel projesi hem tarihsel bir bağlam sunmakta hem de kamusal alan heykellerinin toplumsal ve kültürel işlevlerini yeniden düşünmek için bir örnek teşkil etmektedir. Bu bağlamda, çalışma, sanat, tarih ve teknolojinin kesişiminde yer alan disiplinler arası bir yaklaşım sergileyerek, bu alandaki akademik ve pratik bilgi birikimine katkıda sunmayı hedeflemektedir.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86486 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1609-1624]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/77 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tasarımın Dünü, Bugünü, Geleceği: Yapay Zeka (YZ) Çağında Tasarımın Kavramsal ve Estetik Dönüşümü ]]> <![CDATA[The Past, Present, and Future of Design: The Conceptual and Aesthetic Transformation of Design in the Age of Artificial Intelligence]]> <![CDATA[Özge MAZLUM]]> <![CDATA[Fehmi Soner MAZLUM]]> <![CDATA[Tasarım, Yapay Zeka, Algorithmic Aesthetics, Hibrit Yaratıcılık, Design Thinking in Digital Culture.]]> <![CDATA[Design, Artificial Intelligence, Algorithmic Aesthetics, Hybrid Creativity, Dijital Kültürde Tasarım Düşüncesi.]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı; teknolojinin tasarıma sunduğu imkânları tartışmak ve bu dönüşümün yarattığı ‘felsefi, kültürel, estetik ve pedagojik’ etkileri bütüncül bir yaklaşımla değerlendirmektir. Bu araştırmada; YZ’nin tasarım alanındaki etkilerini estetik ve kavramsal boyutlarıyla incelemek amacıyla nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışma kapsamında, fenomenolojik yaklaşım bireylerin YZ ile kurduğu yaratıcı ilişkiyi anlamak; yorumsamacı yöntem, bu ilişkinin kültürel ve estetik bağlamlarını açığa çıkarmak; eleştirel kuram ise YZ’nin etik, ideolojik ve temsil düzeyindeki etkilerini sorgulamak amacıyla tercih edilmiştir. Veri toplama sürecinde kuramsal örnekleme yöntemi kullanılmış; YZ destekli üretim pratikleri, sanatçı beyanları, kuramsal metinler ve akademik yayınlar tematik olarak analiz edilmiştir. YZ’nin tasarım süreçlerine entegrasyonu, mesleki kimliklerin ve görev tanımlarının yeniden tanımlanması anlamına gelir. Bu durum ilk bakışta bazı iş kolları için tehdit gibi görünse de aslında tasarım mesleğinin dönüşerek daha yüksek, değerli yetkinliklere odaklanmasını zorunlu kılar. YZ’ye entegre çalışan tasarımcı profilleri; ‘veri analisti’, ‘etik danışman’, ‘algoritma kurucusu’ ve ‘kullanıcı deneyimi küratörü’ gibi hibrit meslek tanımlarına evrilmektedir. Bu da tasarımcının teknik becerilerle birlikte ‘sosyal bilimler’, ‘etik’, ‘bilişsel psikoloji’ ve ‘antropoloji’ gibi alanlara da hâkim olmasını gerektirir. Bu çerçevede, YZ’nin etkisi altında şekillenen yeni tasarım ekosistemi, daha bütüncül bir uzmanlık yapısına doğru gitmektedir, dolayısıyla bu mesele, YZ’nin işleri alması olarak yorumlanmamalıdır, YZ tasarımcıyı daha yüksek bilişsel alanlara taşımaktadır. Önümüzdeki dönem, teknolojik kapasitenin artışıyla birlikte insanın ifade olanaklarının daha da genişleyeceği bir sürece işaret etmektedir. Ancak bu olanakların anlamlı bir estetik üretime dönüşebilmesi, eleştirel bilinçle bütünleşmiş bir kültürel farkındalığı zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda, yaratıcı alanlar teknolojiyle sınırlı görülmemeli; insanlıkla kurdukları çok katmanlı ilişki ele alınarak sorumluluk taşıyan düşünsel zeminler olarak varlığını sürdürmelidir. Bu çalışmada YZ teknolojilerinin sürekli gelişmesi, sektörler arası farklılaşan etkiler, kaynak kısıtları, kullanıcıların yeni sistemleri benimseme sürecindeki belirsizlikler ve giderek daha karmaşık hale gelen etik sorunlar, sınırlılıklar arasında yer almaktadır. Araştırmacılara; gelecekteki çalışmaları için, yapay zekânın belirli sektörlerdeki somut uygulamalarına ve bu uygulamaların kendine özgü etkileri üzerine derinlemesine odaklanılması önerilir. ]]> <![CDATA[The aim of this study is to discuss the possibilities offered by technology in design and to evaluate the “philosophical, cultural, aesthetic, and pedagogical” effects of this transformation with a holistic approach. In this research, qualitative research methods were used to examine the effects of AI in the field of design in terms of aesthetic and conceptual dimensions. Within the scope of the study, the phenomenological approach was preferred to understand the creative relationship that individuals establish with AI; the interpretive method was preferred to reveal the cultural and aesthetic contexts of this relationship; and critical theory was preferred to question the ethical, ideological, and representational effects of AI. The theoretical sampling method was used in the data collection process; AI-supported production practices, artist statements, theoretical texts, and academic publications were analyzed thematically. The integration of AI into design processes means the redefinition of professional identities and job descriptions. Although this may initially appear threatening to some professions, it actually necessitates the transformation of the design profession to focus on higher, more valuable competencies. Designers working with AI are evolving into hybrid professions such as “data analyst,” “ethical consultant,” “algorithm creator,” and “user experience curator.” This requires designers to master technical skills alongside fields such as “social sciences,” “ethics,” “cognitive psychology,” and “anthropology.” Within this framework, the new design ecosystem shaped by AI is moving towards a more holistic expertise structure. Therefore, this issue should not be interpreted as AI taking over jobs; rather, AI is elevating designers to higher cognitive areas. The coming period points to a process in which technological capacity will increase and human expression will expand further. However, for these possibilities to be transformed into meaningful aesthetic production, a cultural awareness integrated with critical consciousness is essential. In this context, creative fields should not be seen as limited by technology; they should continue to exist as intellectually responsible grounds by considering their multi-layered relationship with humanity. This study covers the continuous development of AI technologies, sector-specific impacts, resource constraints, uncertainties in the process of user adoption of new systems, and increasingly complex ethical issues. Researchers are encouraged to focus on the concrete applications of AI in specific sectors and the unique impacts of these applications in their future work.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86478 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1721-1739]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/78 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çocuk Yazınında Duyarlık Eğitimi: Mert Arık Örneği]]> <![CDATA[Sensitivity Education in Children's Literature: The Example of Mert Arık]]> <![CDATA[Yasemin BAKİ]]> <![CDATA[Nesibe YILDIRIM]]> <![CDATA[Türkçe eğitimi, duyarlık eğitimi, çocuk edebiyatı, çocuk kitapları, Mert Arık.]]> <![CDATA[Turkish Language education, sensitivity, children's literatüre, children's books, Mert Arık.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Bu araştırmanın temel amacı, çağdaş çocuk edebiyatı yazarlarından Mert Arık’ın kaleme aldığı eserleri, duyarlık eğitimi açısından incelemektir. Çocukların bireysel ve toplumsal gelişim süreçlerinde önemli bir yer tutan duyarlık eğitiminin, edebî metinler aracılığıyla nasıl desteklenebileceğini ortaya koymak adına yapılan bu çalışmada, yazarın çocuklara yönelik yazdığı toplam on bir eseri analiz edilmiştir. Söz konusu eserler, duyarlık kategorileri açısından değerlendirilmiş ve bu eserlerde öne çıkan duyarlık türleri üzerinden çeşitli çıkarımlarda bulunulmuştur. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan doküman incelemesi yöntemiyle gerçekleştirilen araştırmada yazarın kitapları sistematik bir biçimde incelenmiş; kitaplarda yer alan duyarlık ögeleri, önceden belirlenmiş temalar doğrultusunda kategorize edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde Duyarlık Kategorileri Formu kullanılmış ve elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bu bağlamda her bir kitap, içeriğindeki tematik duyarlık izleklerine göre analiz edilerek anlamlı bir bütünlük içinde yorumlanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, Mert Arık’ın çocuk kitaplarında en fazla yer verilen duyarlık kategorilerinin hayal ve düş gücüne duyarlık, dilsel duyarlık ve hayvanlara duyarlık olduğu belirlenmiştir. Özellikle çocukların yaratıcılığını destekleyen, onların ifade gücünü artıran ve empatik becerilerini geliştiren bu duyarlık türlerinin, yazarın kitaplarında yoğun biçimde yer alması dikkat çekici bulunmuştur. Bunun yanı sıra farklılıklara saygı, aile bireylerine yönelik duyarlık, insan mutluluğuna karşı farkındalık, yaşlı ve bilge bireylere karşı duyarlılık, insan ilişkilerine değer verme, doğayla kurulan ilişki, çocuğun iç dünyasına dair sezgisel yaklaşımlar, çocukluk olgusuna verilen önem ve kitap sevgisi gibi daha pek çok duyarlık kategorisine ilişkin içeriklerin de eserlere yedirildiği görülmüştür. Araştırmanın genel değerlendirmesi doğrultusunda, Mert Arık’ın çocuk kitaplarının; düşünsel derinliği olan, yaratıcı ve üretken bireylerin yetişmesine katkı sağlayabilecek nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu kitapların çocuklara yalnızca estetik ve edebî bir deneyim sunmakla kalmayıp aynı zamanda onların duyarlık gelişim süreçlerine de anlamlı katkılar sunduğu söylenebilir. Eserlerin içerdiği çeşitli duyarlık temaları, çocukların empati kurabilen, kendini ifade edebilen, başkalarının duygularını anlayabilen ve toplumsal değerlere karşı farkındalık geliştirebilen bireyler olarak yetişmelerine destek sağlayacak güçlü bir potansiyele sahip olduğu söylenebilir.]]> <![CDATA[The primary aim of this research is to examine the works of Mert Arık, one of the contemporary children's literature authors, in terms of sensitivity education. In this study, which seeks to reveal how sensitivity education—an essential component in the individual and social development of children—can be supported through literary texts, a total of eleven books written by the author for children were analyzed. These works were evaluated based on sensitivity categories, and various inferences were made regarding the prominent types of sensitivity reflected in the texts. The research was conducted using the document analysis method, one of the qualitative research approaches. Within this framework, the author’s books were systematically reviewed, and the sensitivity elements in the texts were categorized according to predefined themes. For data analysis, the Sensitivity Categories Form was employed, and the collected data were interpreted through the descriptive analysis method. Accordingly, each book was examined in terms of its thematic sensitivity components and interpreted as a coherent whole. According to the findings, the most frequently addressed sensitivity categories in Mert Arık’s children's books were sensitivity to imagination and creativity, linguistic sensitivity, and sensitivity to animals. It is particularly noteworthy that these types of sensitivity—which foster children's creativity, enhance their expressive abilities, and develop their empathetic skills—are prominently featured in the author’s works. In addition, it was observed that the books also included content related to a wide range of other sensitivity categories such as respect for differences, sensitivity toward family members, awareness of human happiness, respect for the elderly and the wise, valuing human relationships, connection with nature, intuitive approaches to the inner world of the child, emphasis on the concept of childhood, and a love of books. In light of the overall assessment, it can be concluded that Mert Arık’s children’s books possess qualities that can contribute to the upbringing of thoughtful, creative, and productive individuals. These books not only offer children an aesthetic and literary experience but also meaningfully support their sensitivity development processes. The diverse sensitivity themes embedded in the works have the potential to help raise individuals who are capable of empathy, self-expression, understanding others’ emotions, and developing an awareness of social values.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83068 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1295-1324]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/79 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Doğa, Ses ve İnsan İlişkisi: Ekomüzikoloji]]> <![CDATA[The Relationship Between Nature, Sound, And Humans: Ecomusicology]]> <![CDATA[Özlem ONUK NATONSKI]]> <![CDATA[Anahtar Kelimeler: Müzikoloji, Ekomüzikoloji, Akustik Ekoloji, Biyoakustik, Ambient Müzik]]> <![CDATA[Keywords: Musicology, Ecomusicology, Acoustic Ecology, Bioacoustics, Ambient Music]]> <![CDATA[Öz: Bu çalışma, müzik, doğa ve insan arasındaki çok katmanlı ilişkiyi ekolojik, estetik, etik ve psikolojik boyutlarıyla ele alan disiplinlerarası bir alan olan ekomüzikolojinin kapsamını ortaya koymaktadır. Ambient ve New Age müzik türleri bu çerçevede; bioakustik, akustik ekoloji ve çevresel psikoakustik kuramlar ışığında analiz edilmektedir. Ekomüzikoloji, çevresel krizler çağında sanat ile ekoloji arasındaki ilişkiyi yeniden düşünme ihtiyacından doğmuş; özellikle doğa seslerinin müziksel temsili, kültürel anlamları ve işitsel farkındalık yaratma potansiyeli üzerinde yoğunlaşan bir araştırma alanıdır. Bu bağlamda çalışma, Schafer’in ses peyzajı (soundscape) kuramı ile başlayan akustik ekoloji hareketinden, 21. yüzyıldaki çevresel müzikoloji ve eko-empati yaklaşımlarına uzanan kuramsal gelişimi irdelemektedir. Kuş ötüşü, su şırıltısı, rüzgâr uğultusu gibi çevresel ses örneklemeleri, Ambient ve New Age müzikte yalnızca atmosfer yaratımıyla sınırlı kalmayıp; dikkat restorasyonu, psikolojik rahatlama ve çevresel empati gibi çok boyutlu etkiler yaratmaktadır. Nitel yönteme dayalı bu çalışmada, ekomüzikoloji literatüründeki temel ve çağdaş metinler sistematik olarak taranmış, disiplinin tarihsel temelleri, estetik yönelimleri ve etik boyutları çok yönlü biçimde analiz edilmiştir. Spotify ve YouTube gibi dijital platformlarda bu türlerin geniş dinleyici kitlelerine ulaşması, doğayla kurulan işitsel ilişkinin bireysel ve kolektif düzeyde dönüşmekte olduğunu göstermektedir. Çalışma, ekomüzikolojinin teorik zemini ile günümüz dinleme pratiklerini bütüncül bir bakış açısıyla birleştirmeyi amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[Abstract: This study explores the interdisciplinary scope of ecomusicology, a field that examines the complex interrelations between music, nature, and humans through ecological, aesthetic, ethical, and psychological lenses. Grounded in the theoretical foundations of acoustic ecology, bioacoustics, and environmental psychoacoustics, the research focuses on the ambient and New Age genres as key sites where ecological awareness and sonic aesthetics converge. Emerging from a need to re-evaluate the relationship between ecology and the arts amidst global environmental crises, ecomusicology interrogates how natural soundscapes are represented and culturally encoded within musical forms. By tracing the field from R. Murray Schafer’s soundscape theory to contemporary approaches in environmental musicology, the study analyzes how birdsong, flowing water, and wind common sonic elements in ambient and New Age compositions function not merely as background atmosphere but as carriers of eco-empathy, attentional restoration, and environmental consciousness. Through a qualitative review of core and contemporary literature, the research constructs a multilayered analysis of ecomusicology’s historical development, conceptual framework, and aesthetic directions. Finally, the widespread popularity of these musical forms on platforms like Spotify and YouTube reveals a shifting paradigm in auditory engagement, wherein individual and collective relationships with nature are increasingly mediated through sonic experience.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83063 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1763-1775]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/80 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yapay Zekâ Destekli Derin Sahtecilik Teknolojisinin Pedagojik, Etik ve Toplumsal Boyutları]]> <![CDATA[The Pedagogical, Ethıcal, And Societal Dımensions Of AI-Supported Deepfake Technology ]]> <![CDATA[Nuray ZAN]]> <![CDATA[Burcu Umut ZAN]]> <![CDATA[Eğitim teknolojileri, Teknolojik dönüşüm, Derin sahtecilik, Dijital medya okuryazarlığı]]> <![CDATA[Educational technologies, Technological transformation, Deepfake, Digital ethics, Crititcal digital literacy ]]> <![CDATA[Bu çalışma, yapay zeka (YZ) kaynaklı teknolojik dönüşümün, özellikle derin sahtecilik (deepfake) teknolojisinin eğitim alanındaki çok yönlü etkilerini toplumsal, etik ve pedagojik açılardan incelemektedir. Sanayi devrimlerinden Web 4.0'a uzanan dijital evrim süreci ele alınarak, birey ve kurumların bu değişimle nasıl başa çıktığı analiz edilmektedir. Derin sahtecilik teknolojisi, bir yandan bilgiye erişim ve yorumlama becerilerini manipülatif kullanımlarıyla tehdit ederken, diğer yandan eğitimde yaratıcı öğrenme ortamları oluşturma potansiyeli sunmaktadır. Bu bağlamda, çalışmada derin sahteciliğin olumlu ve olumsuz yönleri, eğitimdeki etik boyutları ile eleştirel düşünme becerisi ile birlikte dijital medya okuryazarlık eğitimlerinin önemi tartışılmaktadır. Toplumu bu dönüşüme hazırlamak için gerekli eğitim yaklaşımları vurgulanmaktadır. Finlandiya, Almanya ve Türkiye gibi ülkelerden Goethe-Institut'un "Fakeless" Projesi ve Finlandiya'nın "Elements of AI" programı gibi örnek projeler aracılığıyla, YZ entegrasyonunun eğitime nasıl adapte edilebileceği uygulamalı örneklerle gösterilmektedir. Bu örnekler, YZ'nin farklı kültürel ve eğitimsel bağlamlarda nasıl kullanılabileceğine dair örnekler sunmaktadır. Çalışma, eleştirel düşünme becerisi ve dijital medya okuryazarlığı ile ilişkilendirilmiş öğretim programları ve yapay zekâ ile bütünleştirilmiş ders içerik rehberleri gibi çözüm önerileriyle, eğitimde derin sahtecilik teknolojisinin güvenli ve bilinçli bir şekilde kullanılmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir.]]> <![CDATA[This study examines the multifaceted impacts of artificial intelligence (AI)-driven technological transformation, particularly deepfake technology, within the field of education, from societal, ethical, and pedagogical perspectives. It analyzes how individuals and institutions cope with this change, tracing the digital evolution process from industrial revolutions to Web 4.0. While deepfake technology poses a threat to information access and interpretation skills through its manipulative uses, it also offers the potential to create creative learning environments in education. In this context, the study discusses the positive and negative aspects of deepfake technology, its ethical dimensions in education, and the importance of digital media literacy education alongside critical thinking skills. It emphasizes the educational approaches necessary to prepare society for this transformation. Practical examples, such as the Goethe-Institut's "Fakeless" Project and Finland's "Elements of AI" program from countries like Finland, Germany, and Turkey, illustrate how AI integration can be adapted to education. These examples provide instances of how AI can be utilized in different cultural and educational contexts. The study aims to contribute to the safe and conscious use of deepfake technology in education by proposing solutions such as curricula integrated with critical thinking skills and digital media literacy, and AI-integrated course content guides.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83049 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2961-2983]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/81 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sokak Lezzetlerinin Küresel Gastronomideki Yükselişi ve Şehir Kimliklerine Etkisi]]> <![CDATA[The Rise of Street Food in Global Gastronomy and Its Impact On Urban Identities]]> <![CDATA[Çiğdem KIZILGEÇİ]]> <![CDATA[Sokak Lezzetleri, Şehir Kimliği, Gastronomi Turizmi, Küresel Gastronomi]]> <![CDATA[Street Food, City Identity, Gastronomy Tourism, Global Gastronomy]]> <![CDATA[<span lang="EN-US" style="font-size: 11.0pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; letter-spacing: -.1pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu çalışma, sokak lezzetlerinin küresel gastronomideki artan önemini ve şehir kimlikleri üzerindeki dönüştürücü etkisini incelemektedir. Uzun süredir ekonomik zorunluluk olarak görülen sokak yemekleri, günümüzde şehirlerin kültürel çeşitliliğini, sosyal dinamiklerini ve gastronomik zenginliğini yansıtan canlı bir olguya dönüşmüştür. Bangkok, Meksiko, İstanbul, Hanoi ve Marakeş örnek olayları üzerinden, sokak lezzetlerinin şehirlerin tarihi, kültürü ve yaşam tarzıyla nasıl bütünleştiği ve özgün şehir kimliklerine katkısı analiz edilmektedir. Çalışma, sokak yemeklerinin sadece uygun fiyatlı bir alternatif olmanın ötesinde, şehir sakinleri ve turistler için otantik bir deneyim alanı yarattığını vurgulamaktadır. Küreselleşme, turizmdeki yükseliş ve sosyal medyanın etkisiyle uluslararası tanınırlık kazanan sokak lezzetleri, birçok şehir için önemli bir turizm çekim merkezi haline gelmiştir. Yerel ekonomilere katkısı, kültürel mirasın korunmasındaki rolü ve şehirlerin uluslararası imajını güçlendirme potansiyeli ele alınırken, hijyen, düzenlemeler ve sürdürülebilirlik gibi zorluklara da dikkat çekilmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma, sokak lezzetlerinin küresel gastronomideki yükselişinin ve şehir kimlikleri üzerindeki derin etkilerinin çok boyutlu bir analizini sunarak, şehir planlamacıları, turizm profesyonelleri ve gastronomi araştırmacıları için önemli çıkarımlar sunmaktadır. Sokak yemeklerinin şehirlerin canlılığını ve kültürel zenginliğini yansıtan vazgeçilmez bir unsur olduğu ve bu potansiyelin sürdürülebilir politikalarla desteklenmesi gerektiği vurgulanmaktadır.]]> <![CDATA[<span lang="EN-US" style="font-size: 11.0pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; letter-spacing: -.1pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">This study examines the increasing global significance of street food and its transformative impact on urban identities. Long viewed primarily as an economic necessity, street food has evolved into a vibrant phenomenon reflecting cities' cultural diversity, social dynamics, and gastronomic richness. Through case studies of Bangkok, Mexico City, Istanbul, Hanoi, and Marrakech, this research analyzes how street food is integrated with the history, culture, and lifestyle of these cities and its contribution to unique urban identities. The study emphasizes that street food offers an authentic experiential space for both residents and tourists, extending beyond being merely an affordable alternative. Gaining international recognition through globalization, the rise of tourism, and the influence of social media, street food has become a significant tourism attraction for numerous cities. While addressing its contributions to local economies, its role in preserving cultural heritage, and its potential to enhance cities' international image, the study also highlights challenges such as hygiene, regulations, and sustainability. In conclusion, this research provides a multidimensional analysis of the rise of street food in global gastronomy and its profound effects on city identities, offering essential implications for urban planners, tourism professionals, and gastronomy researchers. It underscores that street food is an indispensable element reflecting the vitality and cultural wealth of cities and that this potential should be supported by sustainable policies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83047 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2475-2492]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/82 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Heykelde Erotizm ve Sarah Lucas’ın Sanat Pratiğinde Bedenin Temsili]]> <![CDATA[Eroticism in Sculpture and the Representation of the Body in Sarah Lucas’s Art Practise]]> <![CDATA[Tuncay KOÇAY]]> <![CDATA[Heykel, Çağdaş Heykel Sanatı, Erotizm, Sarah Lucas, Toplumsal cinsiyet, Sanatta beden temsili]]> <![CDATA[Sculpture, Contemporary Sculpture, Eroticism, Sarah Lucas, Gender as a Social Construct, Representation of the Body in Art]]> <![CDATA[Bu çalışma, heykel sanatında erotizmin tarihsel kökenlerini ve çağdaş yorumlarını inceleyerek, bedenin sanatsal temsili üzerinden erotizmin evrilen anlamlarını çözümlemektedir. Nitel araştırma yöntemleriyle, betimsel ve görsel analiz teknikleri kullanılarak, Antik dönemlerden günümüze erotizmin sanattaki çok katmanlı varlığı ele alınmıştır. Özellikle 20. yüzyıl sonrasında, Freudyen psikanaliz ve toplumsal cinsiyet kuramlarının etkisiyle erotizmin yalnızca fiziksel arzu temsili olmaktan çıkarak psikolojik, politik ve varoluşsal boyutlar kazanması vurgulanmaktadır. Araştırma, Auguste Rodin, Louise Bourgeois ve Jeff Koons gibi sanatçıların eserlerindeki erotik öğelerin dönüşümünü incelerken, çağdaş sanatçı Sarah Lucas'ın pratiğine odaklanmaktadır. Lucas'ın eserleri, mizah, ironi ve gündelik nesnelerin kullanımıyla cinsiyet rollerine ve bedenin metalaşmış algısına meydan okuyan provokatif bir dil sunar. Çalışma, erotizmin çağdaş heykelde bedenin toplumsal, cinsel ve bireysel kimliklerle ilişkisini sorgulayan eleştirel bir araç olarak nasıl işlev gördüğünü ortaya koymaktadır. Bu kapsamda, heykel sanatındaki erotik dilin sadece estetik bir olgu değil, aynı zamanda kültürel ve toplumsal eleştirinin güçlü bir ifadesi olduğu sonucuna varılmaktadır.]]> <![CDATA[<span lang="EN-US" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">This study examines the historical origins and contemporary interpretations of eroticism in sculpture, analyzing the evolving meanings of eroticism through the artistic representation of the body. Utilizing qualitative research methods, descriptive and visual analysis techniques, the multifaceted presence of eroticism in art from ancient times to the present day is explored. Since the late 20th century, under the influence of Freudian psychoanalysis and gender theory, eroticism has increasingly been understood not merely as a representation of physical desire, but as a phenomenon with psychological, political, and existential dimensions. While the research investigating the transformation of erotic elements in the works of artists such as Auguste Rodin, Louise Bourgeois, and Jeff Koons, it focuses specifically on the contemporary artist Sarah Lucas's practice. Lucas’s works, through humor, irony, and the use of everyday objects, present a provocative language challenging gender roles and the commodified perception of the body. The study reveals how eroticism functions as a critical tool in contemporary sculpture, questioning the body's relationship with social, sexual, and individual identities. Consequently, it is concluded that the erotic language in sculpture is not merely an aesthetic phenomenon but also a powerful expression of cultural and social critique.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83032 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1681-1698]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/83 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Reklamın “Hayalet Oyuncuları”: Dijital Nekromansi ve Uygulamaları Üzerine Kavramsal Bir Bakış]]> <![CDATA[“Ghost Actors” of Advertising: A Theoretical Look at the Digital Necromance and Its Applications]]> <![CDATA[Özlem IŞIK]]> <![CDATA[Reklam, Nekromansi, Dijital nekromansi, Deepfact Teknolojisi, Reklamda Ölü Ünlü Kullanımı]]> <![CDATA[Advertising, Necromancy, Digital necromancy, Deepfact Technology, Use of Dead Celebrities in Advertising]]> <![CDATA[Ölmüş ünlü kişilerin dijital olarak canlandırılıp kullanıldığı reklamlar gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. “Dijital nekromansi” olarak ifade edilen içeriklerle hazırlanan bu reklamlar ülkemizde de son dönemlerde görülmektedir. İlgili literatür incelendiğinde, hayatta olan ünlülere yönelik reklam etkinliği konusunda pek çok çalışma yapılmışken; ölmüş ünlü kişilere yönelik reklam etkinliği konusundaki çalışmaların oldukça sınırlı sayıda olduğu görülmüştür. Türkçe literatürde nekromansi ve dijital nekromansi kavramlarına ilişkin oldukça sınırlı sayıda çalışmanın yer aldığı tespit edilmiş; İngilizce literatürde ise dijital nekromansi içerikli reklamların genellikle kavramsal açıdan ele alınıp incelendiği anlaşılmıştır. Dolayısıyla bu çalışmanın temel amacı, reklamda ölü ünlü kullanımının kapsamını, özelliklerini ve uygulamalarını reklam profesyonelleri, akademisyenleri ve tüketicilerin perspektifinden kavramsallaştırmak, reklamda ölü ünlü kullanımının niteliklerini, doğasını keşfetmek ve geleneksel ünlü kullanımından ayrıştırarak yerli ve yabancı literatür bağlamında irdelemektir. Bu amaçtan yola çıkılarak araştırmada ilk olarak reklamda ölü ünlü kullanımı olarak bilinen nekromansi kavramı ele alınmış; ardından nekromansinin bir türü olarak nitelendirilen dijital nekromansi ve kavramın hayat bulmasındaki en temel teknoloji olan deepfact teknolojisine yer verilmiştir. Kavramlara ilişkin yerli ve yabancı literatür irdelenmiş; olumlu ve olumsuz yönler örnekler eşliğinde somutlaştırılmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise, tüm bulgu ve bilgiler ışığında, gelecek çalışmalar için öneri niteliğinde değerlendirmelere yer verilmiştir.]]> <![CDATA[Advertisements in which dead celebrities are digitally revived and used are becoming more and more widespread. These advertisements prepared with the content referred to as “digital necromancy” have also been seen in our country recently. It has been determined that there are quite limited studies on the concepts of necromancy and digital necromancy in Turkish literature; however, it has been understood that advertisements with digital necromancy content are generally addressed and examined from a conceptual perspective in English literature. Therefore, the main purpose of this study is to conceptualize the scope, characteristics and applications of dead celebrity use in advertising from the perspective of advertising professionals, academics and consumers, to explore the qualities and nature of dead celebrity use in advertising and to examine it in the context of domestic and foreign literature by distinguishing it from traditional celebrity use. Based on this purpose, the concept of necromancy, known as the use of dead celebrities in advertising, was first addressed in the research; then, digital necromancy, which is described as a type of necromancy, and deepfact technology, which is the most basic technology in bringing the concept to life, were included. Local and foreign literature on the concepts were examined; positive and negative aspects were tried to be concretized with examples. In the conclusion section, in the light of all the findings and information, evaluations that are suggestions for future studies were included.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83022 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2401-2415]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/84 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Seramik Sanatında Balık Figürnün Kullanımı]]> <![CDATA[The Use of Fish Figure in Turkish Ceramic Art]]> <![CDATA[Fulya SAVAŞ]]> <![CDATA[Seramik, Sembol, Balık, Mitoloji, Çini, Balık figürü ]]> <![CDATA[Ceramic, Symbol, Fish, Mythology, Tile, Fish Figure]]> <![CDATA[Tarih boyunca, insanların beslenme ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla avcılık önemli bir rol oynamıştır. Su kenarlarında yaşayan topluluklar, balık avlayarak geçimlerini sağlamış ve bu canlılarla derin bir bağ kurmuşlardır. Balık avcılığı, yalnızca bir besin kaynağı olmanın ötesinde, birçok kültürde sembolik anlamlar taşımaktadır. Bu bağlamda, birçok inanç sisteminde bereket ve doğurganlık sembolü olarak kabul edilen balık, Türk kültüründe mitolojik hikayelerde ve geleneklerde önemli bir yer edinmektedir. Türk mitolojisinde balık, yaşamın kaynağı, bereket ve yeniden doğuşun sembolü olarak bilinmektedir. Aynı zamanda, su ve yaşam arasındaki derin bağı temsil ederken, doğanın döngüselliğini de simgelemektedir. Balık figürü, zaman içerisinde sanatın önemli bir unsuru haline gelmiştir. Özellikle Selçuklu ve Osmanlı çini ve seramiklerinde dekoratif motifler olarak yer almaya başlamıştır. Günümüz Türk seramik sanatçıları arasında dikkat çeken balık figürü, İlgi Adalan, Zehra Çobanlı, Saadettin Akgün, Semih Kaplan, Muhammet Aliyev ve Ergün Arda gibi sanatçılar tarafından eserlerinde sıkça kullanılmaktadır. Bu sanatçılar, balık figürünü çeşitli temalarla ilişkilendirerek toplumsal farkındalık yaratmayı ve çevresel duyarlılığı ön plana çıkarmayı hedeflemektedir. Bazı sanatçılar, bu figürü soyut biçimlerde kullanarak, geleneksel kalıpların ötesine geçerken, diğerleri denizaltı dünyasının estetik unsurlarını eserlerine entegre ederek derin anlamlar kazandırmaktadır. Balık figürü, sanatçıların eserlerinde estetik bir öğe olarak yer alırken, aynı zamanda kültürel ve sembolik derinlik katmaktadır. Sanatçılar, balık figürünü farklı teknikler ve estetik anlayışlarla yorumlayarak bu kültürel mirası gelecek nesillere taşımaktadır.<a name="_Hlk59614503"></a><a name="_Hlk50243642"></a>]]> <![CDATA[Throughout history, hunting has played a significant role in meeting people's nutritional needs. Societies living near water have made their living from fishing and have formed a deep bond with these creatures. Fishing has symbolic meanings beyond simply being a source of food, and in many cultures, fish are considered symbols of fertility and abundance. In this context, fish, considered a symbol of prosperity and rebirth, hold a significant place in Turkish culture, both in mythological stories and traditions. In Turkish mythology, fish are known as the source of life, fertility, and renewal. They also represent the deep connection between water and life and symbolize the cyclical nature of the world. Over time, the fish figure has also become a significant element in art. It frequently appears in decorative motifs, particularly in Seljuk and Ottoman ceramics and tile art. Among contemporary Turkish ceramic artists, fish figures frequently appear in the works of artists such as İlgi Adalan, Zehra Çobanlı, Saadettin Akgün, Semih Kaplan, Muhammet Aliyev, and Ergün Arda. These artists aim to raise social awareness and emphasize environmental sensitivity by associating the fish figure with various themes. Some artists utilize this figure in abstract forms, breaking away from traditional patterns, while others integrate aesthetic elements of the underwater world into their works, adding deeper meaning. While the fish figure serves as an aesthetic element in their works, it also adds cultural and symbolic depth. By interpreting the fish figure with different techniques and aesthetic approaches, artists pass on this cultural heritage to future generations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83010 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1819-1836]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/85 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ateşten Gömlek: Sentimental mi Romans mı? (Düzeltme)]]> <![CDATA[Ateşten Gömlek: Sentimental mi Romans mı? (Erratum)]]> <![CDATA[Seher ÖZKÖK]]> <![CDATA[.....]]> <![CDATA[.....]]> <![CDATA[...]]> <![CDATA[....]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=83002 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1421-1421]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/86 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sağlık Çalışanlarında Problem Çözme Becerileri ile Karar Verme Stilleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examınatıon Of The Relatıonshıp Between Problem Solvıng Skılls And Decısıon-Makıng Styles In Health Care Workers]]> <![CDATA[Hilal AKMAN DÖMBEKCİ]]> <![CDATA[Sağlık yönetimi, sağlık çalışanları, problem, problem çözme, karar verme stilleri]]> <![CDATA[Health management, health care workers, problem, problem solving, decision-making styles]]> <![CDATA[Karar verme kısaca alternatifler arasından seçim yapmak olarak ifade edilebilir. Karar vermenin rasyonel, sezgisel, bağımlı, kaçınmacı ve kendiliğinden-anlık karar verme şeklinde beş stili bulunmaktadır. Problem ise hedefe ulaşmayı engelleyen herhangi bir durumdur. Bir problemle baş edebilmek için öncelikle problemi anlamak, alternatif çözüm yollarını saptamak ve bu alternatiflerin sonuçlarını tahmin etmek gerekir. Alternatifler içinden en faydalı olana karar vererek çözüme kavuşturmak problem çözümünde başarıyı ifade eder. Sağlık kurumlarında sunulan hizmetlerin her bir aşaması kritik kararlar vermeyi gerektirebilir. Ayrıca sağlık hizmeti diğer hizmetlerden ayrılan yönleri ile belirsiz problemlerle karşılaşılabilen kurumlardır. İnsan sağlığı ile ilgili olan bu kurumlarda çalışanların problem çözme becerilerinin yüksek olması istenen bir durumdur.  Bu araştırmanın amacı sağlık çalışanlarının problem çözme becerileri ile karar verme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu araştırma nicel, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı özelliğe sahiptir. Araştırmanın katılımcıları bir üniversite hastanesinde görev yapan sağlık çalışanlarıdır. 270 katılımcı araştırmaya dahil olmuştur. Verilerin toplanmasında demografik bilgi formu, problem çözme becerisi ölçeği ve karar verme stilleri ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Frekans analizi, t testi, Anova testi ve korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda sağlık çalışanlarının problem çözme becerilerinin orta düzeyde olduğu ve daha çok rasyonel karar verme stilini benimsedikleri belirlenmiştir. Öte yandan sağlık çalışanlarının problem çözme becerileri arttıkça kaçınarak karar verme durumlarının azaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca sağlık çalışanlarının problem çözme becerileri arttıkça kendiliğinden/anlık verme durumlarının azaldığı tespit edilmiştir.  ]]> <![CDATA[Decision-making can be briefly described as choosing among alternatives. There are five styles of decision-making: rational, intuitive, dependent, avoidant, and spontaneous. A problem is any situation that prevents reaching a goal. To cope with a problem, it is necessary to first understand it, identify alternative solutions, and predict the consequences of these alternatives. Deciding on the most beneficial alternative and achieving a solution represents success in problem solving. Each stage of the services provided in healthcare institutions may require critical decisions. Furthermore, healthcare services are institutions that differ from other services in that they are often faced with uncertain problems. It is desirable for employees in these institutions, which are involved in human health, to have high problem-solving skills. The purpose of this research is to examine the relationship between the problem-solving skills and decision-making styles of healthcare professionals. This research is quantitative, descriptive, and correlational in nature. The participants of the study were healthcare professionals working at a university hospital. 270 participants participated in the study. Data were collected using a demographic information form, a problem-solving skills scale, and a decision-making styles scale. SPSS was used for data analysis. Frequency analysis, t-test, ANOVA, and correlation analysis were conducted. The study determined that healthcare professionals' problem-solving skills were moderate and that they adopted a more rational decision-making style. Furthermore, as healthcare professionals' problem-solving skills increased, they were found to decrease their tendency to make decisions by avoiding them. Furthermore, as healthcare professionals' problem-solving skills increased, their spontaneous/impulsive decisions decreased.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82993 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2095-2112]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/87 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tematik İfade ve Çalma Tekniklerinin Dönüşümü Bağlamında İkinci Dünya Savaşı’nın Keman Müziğine Yansımaları: Prokofiev'in Keman Sonatı No. 1, Op. 80 Örneği]]> <![CDATA[Reflections of The Second World War on Violin Music in The Context of Thematic Expression and Transformation of Playing Techniques: Example of Prokofiev's Violin Sonata No. 1, Op. 80]]> <![CDATA[Tuna TAŞDEMİR]]> <![CDATA[Müzikoloji, İkinci Dünya Savaşı, Sergei Prokofiev, Keman Çalma Teknikleri, Tematik İçerik, Müziksel Betimleme.]]> <![CDATA[Musicology, Second World War, Sergei Prokofiev, Violin Playing Techniques, Thematic Content, Musical Description.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Bu araştırmada, İkinci Dünya Savaşı döneminin toplumsal, siyasi ve ekonomik değişimlerinin, klasik Batı müziği eserleri üzerindeki tematik, teknik ve biçimsel etkilerinin keman müziği bağlamında incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda savaş döneminin müzik politikaları ve devlet yöneticilerinin bestecileri ve dolayısıyla müziği nasıl yönlendirdiği ile ilgili bilgiler sunulmuştur. Bu dönemde müziğin ağırlıklı olarak propaganda amacıyla kullanıldığı, böylece savaşa katılan ve etkilenen devletlerin bestecileri ve yazılan eserleri ideolojik amaçlarla kullanım süreci de inceleme kapsamında tutulmuştur. Nazi Almanya’sı, Sovyet Rusya, Amerika ve İtalya gibi devletlerde uygulanan sansür ve baskıların, müzikal üretimini doğrudan şekillendirdiği, üretilen eserlerin içerik ve tematik yönden belli ideallere hizmet ettiği görülmektedir. Araştırmada, savaş dönemi ve sonrasında yazılan müzik eserlerinde milliyetçilik, propaganda, yas, kahramanlık gibi temaların, bestecilerin kullandıkları yenilikçi keman çalma teknikleri ile ifade edildiği ve bu tekniklerin sahip olduğu dinamikler incelenmiştir. İlgili keman çalma tekniklerinin ve eserde yansıtılan tematik içeriğin tespiti amacıyla çalışmada, savaş dönemini kapsayan sekiz yıllık süreçte bestelenmesi tamamlanan, Sergei Prokofiev’in Keman Sonatı No.1 Op.80 eseri incelenmiştir. Keşfedici türde ve belgesel tarama modelinde tasarlanan bu çalışmada, doküman analizi yöntemi ile toplanan veriler, içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda, Prokofiev’in eserinde bulunan keman çalma tekniklerinin belli anlatıları tasvir etme amacı taşıdığı, üretilen modern tekniklerin efektif tını oluşturma göreviyle kullanıldığı, eserin, bestelendiği dönemin özelliklerini yansıttığı ve Sovyet rejiminin ideallerine yönelik unsurlar barındırdığı tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[In this study, it is aimed to analyze the thematic, technical and formal effects of the social, political and economic changes of the Second World War period on the works of classical Western music in the context of violin music. In this direction, information about the music policies of the war period and how state administrators directed composers and therefore music was presented. In this period, music was mainly used for propaganda purposes, so the process of using composers and works written by the states participating in and affected by the war for ideological purposes was also included in the scope of the examination. It is seen that the censorship and repression applied in states such as Nazi Germany, Soviet Russia, America and Italy directly shaped musical production, and the works produced served certain ideals in terms of content and thematic aspects. In this study, the themes such as nationalism, propaganda, mourning, heroism in the musical works written during and after the war period are expressed through the innovative violin playing techniques used by composers and the dynamics of these techniques are analyzed. In order to determine the relevant violin playing techniques and the thematic content reflected in the work, Sergei Prokofiev's Violin Sonata No.1 Op.80, which was composed in the eight-year period covering the war period, was analyzed. In this study, which was designed in exploratory and documentary survey model, the data collected by document analysis method were analyzed and interpreted using content analysis method. As a result of the research, it was determined that the violin playing techniques in Prokofiev's work are intended to depict certain narratives, modern techniques are used to create effective timbre, the work reflects the characteristics of the period in which it was composed and contains elements aimed at the ideals of the Soviet regime.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82988 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2801-2819]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/88 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Jokey ve Beden Eğitimi Öğretmenlerinin İş Yaşam Kalite ve Kariyer Planlama Düzeylerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination Of Quality Of Work Life and Career Planning Levels Of Jockey and Physical Education Teachers in Turkey]]> <![CDATA[Mehmet METİN]]> <![CDATA[İş yaşam kalitesi, kariyer planlama, jokey, beden eğitimi öğretmeni, demografik faktörler]]> <![CDATA[Quality of work life, career planning, jockey, physical education teacher, demographic factors]]> <![CDATA[Bu çalışma, Türkiye’deki jokeylerin ve beden eğitimi öğretmenlerinin iş yaşam kalitesi ile kariyer planlama düzeylerini incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmaya, 2025 yılı itibarıyla 60 beden eğitimi öğretmeni ve 60 jokey katılmıştır. Veriler, kişisel bilgi formu, iş yaşam kalitesi ölçeği ve kariyer planlama ölçeği kullanılarak toplanmış ve normallik testi, bağımsız örneklemler t testi ve ANOVA testi ile analiz edilmiştir. Bulgular, yaş değişkeni ile iş yaşam kalitesi ve kariyer planlaması arasında anlamlı farklar olduğunu göstermektedir (p<0,05). Medeni durum değişkeniyle, jokeylerin seçimin doğruluğu ve beden eğitimi öğretmenlerinin çalışma koşulları ve eğitim yeterliliği arasında anlamlı farklar bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca, mesleğe başlama yaşı ile kariyer planlaması ve iş yaşam kalitesi arasında anlamlı farklar tespit edilmiştir (p<0,05). İş yaşam kalitesinin jokeylerin kariyer planlaması üzerinde orta derecede negatif, beden eğitimi öğretmenlerinin kariyer planlaması üzerinde ise orta derecede pozitif etkisi olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak yaş, medeni durum ve mesleğe başlama yaşı gibi demografik faktörler, her iki grup için de iş yaşamı memnuniyetini ve kariyer planlamasını önemli ölçüde etkilemektedir. Ayrıca iş yaşam kalitesinin kariyer planlaması üzerindeki etkisinin, meslek gruplarına bağlı olarak değişiklik gösterdiği ve diğer faktörlerin de bu süreçte önemli rol oynadığı söylenebilir.]]> <![CDATA[This study aimed to examine the levels of quality of work life and career planning among jockeys and physical education teachers in Turkey. A total of 60 physical education teachers and 60 jockeys participated in the research as of 2025. Data were collected using a personal information form, the Quality of Work Life Scale, and the Career Planning Scale. The data were analyzed through normality tests, independent samples t-tests, and ANOVA. The findings indicated that there were significant differences between age and both quality of work life and career planning levels (p < 0.05). Regarding marital status, significant differences were found in the accuracy of occupational choice among jockeys and in working conditions and educational competence among physical education teachers (p < 0.05). Additionally, age at career entry showed significant differences in relation to both career planning and quality of work life (p < 0.05). It was concluded that quality of work life had a moderately negative impact on the career planning of jockeys, whereas it had a moderately positive impact on the career planning of physical education teachers. In conclusion, demographic factors such as age, marital status, and age at career entry significantly influence job satisfaction and career planning for both groups. Moreover, it can be stated that the effect of quality of work life on career planning varies depending on the profession, and other contextual factors also play an important role in this process.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82979 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2517-2533]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/89 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bilinçli Farkındalığın Kültürel Miras Alanları Üzerindeki Etkisi: Mevlâna Müzesi Örneği]]> <![CDATA[The Impact of Mindfulness on Cultural Heritage: The Case of Mevlâna Museum]]> <![CDATA[Mesut Murat ADABALI]]> <![CDATA[Turizm, Kültür Turizmi, Müze, Bilinçli Farkındalık, Mevlâna Müzesi, Anket]]> <![CDATA[Tourism, Cultural Tourism, Museum, Mindfulness, Mevlâna Museum, Questionnaire]]> <![CDATA[Bu çalışma, kültürel miras alanlarını ziyaret eden bireylerin bilinçli farkındalık düzeylerini ve bu düzeylerin demografik, psikolojik ve deneyimsel faktörlerle ilişkisini incelemektedir*. Örneklem, ağırlıklı olarak erkek (%58,5), Türk uyruklu (%53,1), lisans (%44,0) ve lisansüstü (%26,1) mezunu, genç ve bekar bireylerden oluşmaktadır. Bilinçli farkındalık ölçeği sonuçları, katılımcıların bilinçli farkındalık düzeylerinin orta-yüksek bir seviyede olduğunu göstermiştir (ortalama = 3,65). Cinsiyet açısından, kadınların bilinçli farkındalık ve hedeflenen deneyim düzeylerinin erkeklere göre anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi, bilinçli farkındalık üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olup, lisans ve lisansüstü mezunlarının bilinçli farkındalık düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Ancak fayda, hedeflenen deneyim ve gözden geçirme değişkenleri açısından eğitim düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yaş grupları arasında bilinçli farkındalık, fayda, hedeflenen deneyim ve gözden geçirme değişkenleri açısından anlamlı bir fark bulunmamakla birlikte, yaş ilerledikçe bilinçli farkındalık düzeyinde hafif bir artış gözlemlenmiştir. Regresyon analizleri, fayda (%53), hedeflenen deneyim (%57) ve gözden geçirme (%25) değişkenlerinin bilinçli farkındalık üzerinde anlamlı ve güçlü etkileri olduğunu ortaya koymuştur. Bu bulgular, bireylerin deneyimlerini anlamlandırma süreçlerinde bu değişkenlerin kritik bir rol oynadığını göstermektedir. Çalışma, bilinçli farkındalık düzeylerinin ziyaretçi deneyim kalitesini artırmada ve kültürel miras alanları ile ziyaretçiler arasında sürdürülebilir bir bağ kurmada önemli bir faktör olduğunu vurgulamaktadır. Sonuçlar, kültürel miras alanlarında sürdürülebilir turizm politikalarının geliştirilmesi ve ziyaretçi deneyimlerinin iyileştirilmesi için önemli bir temel sunmaktadır.]]> <![CDATA[This study examines the mindfulness levels of individuals visiting cultural heritage sites and the relationship of these levels with demographic, psychological, and experiential factors. The sample predominantly consists of male participants (58.5%), Turkish nationals (53.1%), university graduates (44.0%), and postgraduate degree holders (26.1%), as well as young and single individuals. The results of the mindfulness scale indicate that participants have moderate-to-high levels of mindfulness (mean = 3.65). In terms of gender, women were found to have significantly higher mindfulness and targeted experience levels compared to men. Educational level has a significant impact on mindfulness, with university and postgraduate degree holders exhibiting higher levels of mindfulness. However, no significant differences were found in the variables of benefit, targeted experience, and reflection across educational levels. Among age groups, no significant differences were observed in mindfulness, benefit, targeted experience, and reflection, although a slight increase in mindfulness levels was noted with advancing age. Regression analyses revealed that benefit (53%), targeted experience (57%), and reflection (25%) variables have significant and strong effects on mindfulness. These findings demonstrate the critical role of these variables in individuals’ processes of making sense of their experiences. The study highlights that mindfulness is a key factor in enhancing the quality of visitor experiences and establishing a sustainable connection between cultural heritage sites and visitors. The results provide a valuable foundation for developing sustainable tourism policies and improving visitor experiences in cultural heritage sites.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82977 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1219-1237]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/90 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cevdet Çağla’nın Keman İcrasının İncelenmesi Üç Taksim Örneği]]> <![CDATA[Analyzing Cevdet Çağla’s Violin Performance: Three Taksim Examples]]> <![CDATA[Soner OKAN]]> <![CDATA[Müzik, Türk Müziği, Cevdet Çağla, Taksim, Taksim Analizi.]]> <![CDATA[Music, Turkish Music, Cevdet Çağla, Taksim, Analysis of Taksim.]]> <![CDATA[Cevdet Çağla, Türk Müziği Cumhuriyet dönemi keman icrası geleneği içerisinde önemli yere sahip bir besteci ve icracıdır. Çağla’nın icra ettiği taksimler O’nun makam anlayışını, tekniğini ve icra tavrını yansıtan önemli birer kaynaktır. Bu araştırmada Çağla’nın icracı kimliği üzerinde durularak Sûznak, Şevkefza ve Uşşak makamından Şehnaz makamına geçiş taksimleri incelenmiştir. Taksimler nitel araştırma yöntemi kapsamında yürütülmüştür. Taksimler araştırmacı tarafından notaya alınarak doküman analizi ile analiz edilmiştir. Taksimlerde makam seyir özelliklerinin, kullanılan çeşni ve geçkilerin, süsleme tekniklerinin, kişisel motiflerin, ritmik unsurların, keman tekniklerinin neler olduğu ve nasıl kullanıldığı araştırılmıştır. Araştırma sonucunda Çağla’nın makam geçkilerindeki yaklaşımı ortaya çıkartılarak, makam seyrine olan hakimiyeti ve farklı çeşnileri nasıl ustaca kullanabildiği tespit edilmiştir. Makam anlayışına bağlı kalmak birlikte özgün çeşniler kullandığı ve icrasına yenilikler kattığı belirlenmiştir. Çağla’nın süsleme tekniği olarak çeşitli çarpmaları ve mordan tekniğini çok sık kullandığı ve bu kullanımların taksimlerin karakterini önemli ölçüde etkilediği anlaşılmıştır. Sanatçının Batı Müziği eğitimi de almış olması, O’nun müziğine teknik zenginlik olarak yansımıştır. Çağla’nın detache, legato ve çok az olmakla birlikte staccato gibi temel yay tekniklerini kullanarak icra yaptığı saptanmıştır. Çağla’nın tüm taksimlerinin analizi sonucunda oluşturulacak etüt ve alıştırmalarla, keman öğrencilerine yönelik Türk Müziği öğretim kaynağı sunulabileceği düşünülmektedir. Sanatçının farklı icralarına ulaşılarak O’nun Türk Müziği’ndeki yeri, besteci ve icracı kişiliği hakkında daha kapsamlı bilgiler elde edilebilir. ]]> <![CDATA[Cevdet Çağla is a composer and performer who has an important place in the tradition of violin performance in the Republican period of Turkish Music. Çağla's various taksims are important sources reflecting his understanding of makam, technique and performance style. In this study, Çağla's identity as a performer is emphasized and his Sûznak, Şevkefza, and his taksim of the transitional taksim on Uşşak makam to the Şehnaz makam are analyzed. The taksims were conducted within the scope of qualitative research method. The taksims were notated by the researcher and analyzed by document analysis. In the taksims, the characteristics of the makam, the variations and transitions used, ornamentation techniques, personal motifs, rhythmic elements, violin techniques and how they were used were investigated. As a result of the research, Çağla's approach to maqam transitions was revealed and it was determined how she mastered the makams and how skillfully he could use different flavors. Although he adhered to the maqam concept, it was determined that he used original flavors and added innovations to his performance. It was understood that Çağla frequently used various multiplications and mordant techniques as ornamentation techniques, and that these uses significantly affected the character of the taksims. The fact that the artist has also studied Western Music is reflected in her music as technical richness. It was determined that Çağla performed using basic bow techniques such as detache, legato and, to a lesser extent, staccato. It is thought that with the etudes and exercises to be created as a result of the analysis of all of Çağla's taksims, a Turkish music teaching resource for violin students can be presented. By reaching different performances of the artist, more comprehensive information about her place in Turkish music and her personality as a composer and performer can be obtained]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82945 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2535-2564]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/91 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kızılırmak Kavsi’nde Erken Tunç Çağı Boyalı Seramik Geleneği: Suluca Karahöyük Örneği]]> <![CDATA[Painted Pottery Traditions of the Early Bronze Age in the Kızılırmak Bend: The Case of Suluca Karahöyük]]> <![CDATA[Semih Yaşar ÇİZİKCİ]]> <![CDATA[Cahide Gizem TIRIL ÖZBİLGİN -Yunus EKİM -Atila TÜRKER]]> <![CDATA[Suluca Karahöyük, Erken Tunç Çağı, Boyalı Seramik, Çıraderesi Boyalısı, Konya-Aksaray Boyalısı, Intermediate ve Alişar III Seramiği]]> <![CDATA[Suluca Karahöyük, Erken Tunç Çağı, Boyalı Seramik, Çıraderesi Boyalısı, Konya-Aksaray Boyalısı, Intermediate ve Alişar III Seramiği]]> <![CDATA[Bu makale, Nevşehir’in Hacıbektaş İlçesi’ndeki Suluca Karahöyük yerleşiminin Erken Tunç Çağı tabakalarında açığa çıkarılan boyalı seramik gruplarına ve yayılımına odaklanmaktadır. Höyük, Erken Tunç Çağı’ndan Bizans Dönemine kadar kesintisiz bir tabakalanma gösteren Orta Anadolu’daki büyük merkezlerden birisidir. Kazısı 1967-1979 ve 1991 yılları gibi uzun süre gerçekleştirilmiş olsa da, sonuçları hakkında bilgilerimiz oldukça azdır. Kısıtlı bilgilerden birisi, yerleşimin geniş bir alanda çok tabakalı evrelerle tespit edilmiş olan ve Erken Tunç Çağı buluntuları arasında yer alan boyalı seramiklerdir. Bunlardan Çıraderesi Boyalısı, Konya-Aksaray Boyalıları ile Intermediate ve Alişar III Seramiği, Suluca Karahöyük’te bulunan Erken Tunç Çağı boyalılarıdır. Güncel kazı ve araştırmalar, bu boyalı seramiklerin Orta Anadolu’nun Yukarı Kızılırmak Kesimi’nde yoğun bir yayılıma sahip olduğunu ve yerel kültürün bölgesel bir temsilcisi olduğunu göstermiştir. Öte yandan tarihlendirilmesi ve bezeme özelliklerinin dikkate alarak gruplandırılmasından kaynaklanan tartışmalar ve terminolojisi, boyalı grupların tanımlanmasında ve yayılımında sınırların çizilmesini zorlaştırmaktadır. Bu makale, Suluca Karahöyük tabakalanması üzerinden boyalı seramiklerin, gelişimi ve kronolojisini tartışarak çağdaş kültürler arasındaki özgün yerinin anlaşılmasına öneriler getirmektedir. Yöntem olarak Suluca Karahöyük kazılarında açığa çıkmış boyalı seramikler tasnif edilmiş, özelliklerine göre gruplandırılmış ve bezemelerine göre çağdaş kontekslerle karşılaştırma yoluna gidilmiştir. Bütün bunlar, Suluca Karahöyük’ün Orta Anadolu’da özgün yönleriyle öne çıkan bir yerleşim ve Erken Tunç Çağı’nda dönem paydaşlarını bünyesinde temsil eden stratejik bir konuma sahip olduğunu gösterdi.    ]]> <![CDATA[This article focuses on the painted pottery groups and their distribution uncovered in the Early Bronze Age layers of the Suluca Karahöyük settlement in the Hacıbektaş District of Nevşehir. The mound is one of the major centers in Central Anatolia that exhibits uninterrupted stratification from the Early Bronze Age to the Byzantine Period. Although excavations were conducted over a long period, between 1967–1979 and in 1991, our knowledge of the results remains quite limited. One of the few known facts is the discovery of painted ceramics among the Early Bronze Age finds, identified in multi-layered phases spread over a wide area. Among these are the Çıraderesi Painted Ware, Konya-Aksaray Painted Wares, as well as Intermediate and Alışar III Ware—all examples of Early Bronze Age painted ceramics found at Suluca Karahöyük. Recent excavations and research have shown that these painted ceramics were widespread in the Upper Kızılırmak Region of Central Anatolia and represent a regional expression of the local culture. However, issues related to dating, decorative features, and the resulting classification debates and terminology complicate the task of defining the painted groups and delineating their distribution boundaries. This article proposes insights into the unique characteristics of Suluca Karahöyük’s painted ceramics among contemporary cultures by discussing their development and chronology based on the site’s stratigraphy. As a method, the painted ceramics unearthed in the Suluca Karahöyük excavations were classified, grouped according to their characteristics, and compared with contemporary contexts based on their decorations. All these findings demonstrate that Suluca Karahöyük is a prominent settlement in Central Anatolia with distinct local features and occupies a strategic position that reflects the dynamics of Early Bronze Age communities.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82924 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2305-2326]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/92 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dizi Sektörünün Kent Markalaşması Üzerindeki Rolü: Kapadokya Örneği]]> <![CDATA[City Branding in the Tv Series Industry: Cappadocia Example]]> <![CDATA[Sema GÜMÜŞ]]> <![CDATA[Nagihan ÇAKAR]]> <![CDATA[Televizyon Dizileri, Markalaşma, Destinasyon Pazarlaması, Kent Markalaşması.]]> <![CDATA[Television Series, Branding, Destination Marketing, Urban Branding.]]> <![CDATA[Küreselleşen dünyada firmalar arasındaki ürün ve hizmet rekabetine artık kentlerde dahil olmuştur. Kentler kendilerini diğer bölgelerden farklı kılmak için markalaşma çalışmaları sürecine girmiştir. Bu bağlamda kentlerin markalaşmasında mekanın etkili bir şekilde tanıtım faaliyetlerinin yapılması ile tüketiciler nezdinde bölgenin ilgi çekici özellikleri, bölgeye ait güçlü ve değer yaratacak birtakım özelliklerin tespit edilip bu özellikler üzerinde marka ve pazarlama iletişimi stratejilerinin saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda son zamanlarda tüketicilerin dimağında marka algısı yaratmak amacıyla sinema filmleri ve dizi filmleri gibi yayınların destinasyon pazarlaması şeklinde kentlerde çekimleri yapılarak bu bölgeleri cazibe merkezi haline getirmiştir. Çünkü tüketim ideolojisinin en önemli taşıyıcısı olan ve popüler kültürün bir parçası olan televizyon dizileri esasen modern yaşamın biçimlerine atıfta bulunmaktadır. Bu çalışmanın konusu, dizi sektörünün kentlerin markalaşmasına etkisi incelenmektir. Çalışmanın amacı televizyon dizilerinin çekimlerinin yapıldığı yerlerin destinasyon pazarlaması yoluyla markalaşmasına etki eden, yayınlandığı dönemde en yüksek reyting alan Kapadokya’da çekilen dizilerin bölgenin markalaşmasına etkisi incelenerek değerlendirilmiştir.  Araştırmada Kapadokya bölgesi seçilerek odak grup yöntemi ile veri toplanmış; katılımcılara toplam 8 sorudan oluşan, bu sorulardan 4. ve 5. Soru haricinde diğer soruların tamamı 4’lü Likert ölçekli sorular yöneltilmiştir. Araştırmaya her meslek ve yaş grubundan toplam 42 kişi katılmıştır. Araştırma bulguları, dizi filmlerin kentlerin markalaşması konusunda etkili olduğu ve özellikle dizilerin reyting oranları ve yayınlandığı sezonlarının uzunluğu bölgenin tanınmışlığı ve markalaşmasında etkili olduğunu ortaya koymuştur.]]> <![CDATA[In the globalizing world, cities are now included in the product and service competition between companies. Cities have entered into a branding process to differentiate themselves from other regions. In this context, in branding cities, it is necessary to carry out effective promotional activities of the place, to identify the attractive features of the region in the eyes of consumers, to identify some strong and valuable features of the region, and to determine brand and marketing communication strategies based on these features. Therefore, in order to create brand perception in the minds of consumers, broadcasts such as movies and TV series have been shot in cities in the form of destination marketing, turning these regions into centers of attraction. Because television series, which are the most important carriers of consumer ideology and a part of popular culture, essentially refer to the forms of modern life. The subject of this study is to examine the impact of the TV series industry on the branding of cities. The aim of the study is to evaluate the impact of TV series shot in Cappadocia, which received the highest ratings during its broadcast period, on the branding of the region by examining the impact of the branding of the places where TV series are shot through destination marketing. In the study, the Cappadocia region was selected and data was collected using the focus group method; a total of 8 questions were asked to the participants, all of which were 4-point Likert scale questions except for the 4th and 5th questions. A total of 42 people from each professional group participated in the study. Research findings have revealed that TV series are effective in branding cities, and especially the rating rates of TV series and the length of their seasons are effective in the recognition and branding of the region.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82919 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1547-1567]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/93 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Sağlık Turizmini Konu Alan Tezlerin Bibliyometrik Analizi]]> <![CDATA[Bibliometric Analysis of Thesis on Health Tourism in Turkey]]> <![CDATA[Suzan EROL]]> <![CDATA[Sağlık Turizmi, Akademik Yayınlar, Dijital Dönüşüm, Rekabet Gücü, Sürdürülebilirlik.]]> <![CDATA[Health Tourism, Academic Publications, Digital Transformation, Competitive Advantage, Sustainability.]]> <![CDATA[  Bu araştırmanın temel amacı, sağlık turizmini konu alan yurtiçi lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizini yaparak bu alandaki akademik yönelimleri ve eğilimleri ortaya koymaktır. Bu doğrultuda, sağlık turizmi sektöründe artan akademik ilgiyi anlamak, güncel araştırma konularını belirlemek ve geleceğe yönelik fırsatları değerlendirmek hedeflenmiştir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımıyla tasarlanmış ve nitel desenlerden biri olan durum çalışması modeli benimsenmiştir. Nisan 2025’e kadar Türkiye’de sağlık turizmi alanında yapılmış tez çalışmaları araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmanın evrenini, sağlık turizmine yönelik tüm yurtiçi tezler; örneklemini ise 2015–2025 yılları arasında YÖK Tez veri tabanında yayımlanan toplam 298 tez oluşturmaktadır. Veriler, araştırma kapsamında geliştirilen Akademik Yayın Değerlendirme Formu aracılığıyla toplanmış; analiz sürecinde doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Bulgular, sağlık turizmi alanındaki akademik çalışmaların yıllar içinde artış gösterdiğini; özellikle yüksek lisans tezlerinin ağırlık kazandığını; bazı üniversitelerde ise bu alana yönelik uzmanlaşmanın öne çıktığını göstermektedir. Tezlerde yönetim, sağlık ekonomisi, dijitalleşme, hizmet kalitesi, hasta memnuniyeti, kültürel etkileşim ve uluslararasılaşma gibi çok boyutlu konuların ele alındığı tespit edilmiştir. Türkiye’nin sağlık turizminde sahip olduğu doğal kaynaklar, altyapı, coğrafi konum ve maliyet avantajlarına karşın; altyapı eksiklikleri, insan kaynağı yetersizlikleri, tanıtım stratejilerindeki sorunlar, mevzuat karmaşası ve kültürel uyum problemleri sürdürülebilir gelişimi zorlaştırmaktadır. Bu nedenle, sağlık turizmine yönelik politikaların disiplinlerarası, uygulamaya dönük ve bütüncül bir yaklaşımla yeniden ele alınması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The primary objective of this study is to conduct a bibliometric analysis of domestic postgraduate theses focusing on health tourism in order to reveal academic trends and orientations in the field. Accordingly, the study aims to understand the increasing academic interest in the health tourism sector, identify current research topics, and evaluate potential opportunities for the future. The research was designed using a qualitative approach, and the case study model, one of the qualitative research designs, was adopted. Theses completed in Turkey on health tourism up to April 2025 were included within the scope. The population of the research consists of all domestic theses on health tourism, while the sample includes a total of 298 theses published in the YÖK Thesis Database between 2015 and 2025. Data were collected using the Academic Publication Evaluation Form developed within the study, and document analysis was used in the analysis process. The findings indicate a steady increase in academic studies on health tourism over the years, with a predominance of master's theses, and a trend toward specialization at certain universities. The theses were found to address multidimensional topics such as management, health economics, digitalization, service quality, patient satisfaction, cultural interaction, and internationalization. Despite Turkey's advantages in natural resources, infrastructure, geographical location, and cost-effectiveness, issues such as infrastructure inadequacies, shortage of qualified human resources, deficiencies in promotional strategies, regulatory complexities, and problems with cultural adaptation pose significant barriers to sustainable development. Therefore, it is concluded that health tourism policies should be reconsidered through an interdisciplinary, practice-oriented, and holistic approach.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82914 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2355-2381]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/94 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hint Melodramlarında Modernleşme Söyleminin İnşası: Shree 420 Filminin Analizi]]> <![CDATA[The Construction of the Discourse of Modernization in Indian Melodramas: An Analysis of the Film Shree 420]]> <![CDATA[Tülay ÇELİK]]> <![CDATA[Sisa ABİDEEN]]> <![CDATA[Sinema, Hint sineması, Melodram, Modernleşme, Shree 420 ]]> <![CDATA[Cinema, Indian cinema, Melodrama, Modernization, Shree 420]]> <![CDATA[Hindistan’da kolonyal dönemde başlayan modernleşme süreci, bağımsızlık sonrası dönemde hızlanarak devam etmiştir. Hint yazarlar tarafından Batılılaşma olarak adlandırılan bu süreçte ekonomik sosyal ve kültürel alanda büyük değişimler yaşanmıştır. Modernlikle eş zamanlı ortaya çıkan bir tür olarak melodramlar da Hindistan’daki Batı merkezli modernleşme söyleminin içerik ve biçim düzeyinde bir parçası olmuştur. Bu çalışmanın amacı bağımsızlık sonrası Altın çağ dönemi filmlerinde modernleşme söyleminin melodramatik ve sinematografik nitelikler aracılığıyla nasıl inşa edildiğini ortaya koymaktır.  Bu çerçevede nitel bir perspektifle yürütülen çalışmada dönemin en popüler melodramlarından biri olan Shree 420 (Kapoor, 1955) filmi amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş, eleştirel söylem analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular, filmin Hint modernleşme projesinin en önemli tasarılarından biri olan modern Hint kimliğini yeniden ürettiğini ortaya koymuştur. Filmdeki melodramatik niteliklerin ve uzlaşımsal sinematografinin bu üretimin yapı taşları olduğu görülmüştür. Modern değerler filmin ahlaki evrenini oluştururken modern eğitim de hikâye akışını belirleyen temel bir değişken olarak ön plan çıkmıştır. Filmde poetik adalet, modern hukuk kurumunun adaletiyle sağlanmıştır. Bireyin modern şehirlerin kaosundan, eşitsizlik, haksızlık, işsizlik ve evsizlikten modern kurumlar, dolayısıyla Batılılaşma sayesinde korunabileceği aktarılmıştır. Dini ve geleneksel kökleri olmayan ve bu yönüyle özgür olduğunun altı çizilen bireyin modern dünyada kendini inşa etmesi bir kazanım olarak sunulmuştur. Seyirciye düşünce geliştirme alanı bırakmayan ve duygusal olarak yönlendirici kapalı bir anlatıya sahip olan film, Batılı perspektiften ideal modern bireyi tanımlayan didaktik bir söylem inşa etmiştir.]]> <![CDATA[The modernization process that began during the colonial period in India accelerated in the post-independence era. This process, referred to as Westernization by Indian writers, has led to significant economic, social, and cultural changes. Melodramas, a genre that emerged concurrently with modernity, have also become part of the Western-centred modernisation discourse in India, both in content and form. The aim of this study is to reveal how the discourse of modernization in the post-independence era is constructed through melodramatic and cinematographic elements in the films of the Golden Age period. Within this framework, this qualitative study selected the film Shree 420 (Kapoor, 1955), one of the most popular melodramas of the period, through purposive sampling and analyzed it using critical discourse analysis. Accordingly, it has been revealed that the film reproduces modern Indian identity, one of the most significant aims of the Indian modernization project. It has been noted that the melodramatic qualities and conventional cinematography in the film serve as the building blocks of this production. While modern values shape the moral universe of the film, modern education is constructed as a fundamental factor influencing the plot development. Poetic justice is achieved through modern legal institutions. The film conveys the message that individuals can be shielded from the chaos, inequality, injustice, unemployment, and homelessness of modern cities through modern institutions, and thus through Westernization. The portrayal of the individual in the secular world, who lacks religious or traditional roots and is therefore emphasized as free, is presented as a significant achievement. The film, characterised by a closed narrative that leaves no room for viewers to form their own thoughts and is emotionally manipulative, constructs a didactic discourse that defines the ideal modern individual from a Western perspective.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82871 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1395-1419]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/95 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Sporda Biyomimikri Bağlamında Metaforik Algıları]]> <![CDATA[Metaphorical Perceptions of Sports Science Students in the Context of Biomimicry in Sports]]> <![CDATA[Kadir ÇALIŞKAN]]> <![CDATA[Spor Sosyolojisi, Biyomimetik, Tersine Mühendislik, Sürdürülebilirlik, Analoji]]> <![CDATA[Sociology of Sport, Biomimetic, Reverse Engineering, Sustainability, Analogy]]> <![CDATA[Bu araştırma, spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin sporda biyomimikri temelli ekipman ve tesislere yönelik metaforik algılarını incelemektedir. Biyomimikri, doğadaki canlıların yapısal, fonksiyonel ve davranışsal özelliklerinden ilham alarak insan ürünlerinin geliştirilmesini amaçlayan disiplinlerarası bir yaklaşımdır. Çalışmada nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji yöntemi kullanılmış, XXX Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören ve sürdürülebilirlik konusunda eğitim almış 330 öğrenciye doğadan esinlenmiş spor ekipmanları ve tesisleriyle ilgili metafor üretmeleri istenmiştir. Katılımcıların en çok “balık”, “çita”, “yarasa”, “kirpi”, “örümcek ağı” ve “doğa” gibi metaforları tercih ettikleri belirlenmiştir. Bulgular, öğrencilerin biyomimikri temelli tasarımları doğadaki canlılar ve yapılarla kolaylıkla ilişkilendirdiğini ve bu yaklaşımın spor ekipmanlarında performans, güvenlik ve sürdürülebilirlik açısından farkındalık oluşturduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, biyomimikri ve metaforik düşünmenin spor bilimleri eğitiminde yaratıcılık ve çevresel duyarlılığı artırmada etkili bir araç olduğu ortaya konmuştur. Çalışma, spor endüstrisinde doğa temelli inovasyonların yaygınlaştırılması ve eğitim programlarına entegre edilmesi gerektiğine dikkat çekmektedir. Araştırma ayrıca, spor bilimleri öğrencilerinin biyomimikri temelli tasarımlara yönelik farkındalıklarını artırmayı ve bu alandaki eğitim programlarının geliştirilmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Ayrıca, doğadan ilham alan yenilikçi çözümlerin spor endüstrisinde sürdürülebilirlik ve performans açısından önemine dikkat çekmektedir. Bu bağlamda, biyomimikri ve metaforik düşüncenin eğitimdeki rolü vurgulanmıştır.]]> <![CDATA[This study investigates the metaphorical perceptions of sports science students regarding biomimicry-based sports equipment and facilities. Biomimicry is an interdisciplinary approach that seeks to develop human-made products by drawing inspiration from the structural, functional, and behavioural features of living organisms in nature. The research employed a phenomenological qualitative design, and 330 students from the Faculty of Sports Sciences who had received education on sustainability were asked to generate metaphors about nature-inspired sports equipment and facilities. Content analysis revealed that participants most frequently used metaphors such as “fish,” “cheetah,” “bat,” “hedgehog,” “spider web,” and “nature.” The findings indicate that students can easily associate biomimicry-based designs with living beings and structures in nature, and that this approach raises awareness of performance, safety, and sustainability in sports equipment. The study demonstrates that biomimicry and metaphorical thinking are practical tools for enhancing creativity and environmental awareness in sports science education. The results highlight the necessity of promoting nature-based innovations in the sports industry and integrating these approaches into educational curricula. This research aims to contribute to the development of academic programs in this field and to emphasise the importance of innovative, sustainable solutions inspired by nature for the future of sports.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82843 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1359-1373]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/96 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İletişim Aracı Olarak Pul Tasarımlarında, Sosyal İçerikli Görsel Anlatım]]> <![CDATA[Social Content Visual Expression in Stamp Designs as a Communication Tool]]> <![CDATA[Burak Erhan TARLAKAZAN]]> <![CDATA[Grafik tasarım, Pul tasarımı, Sosyal mesaj, İletişim, Görsel anlatım ]]> <![CDATA[Graphic design, Stamp design, Social message, Communication, Visual narration]]> <![CDATA[Ürün, kavram, hizmet adına bir iletiyi yaymak, hedeflenen kitleye mesajı ulaştırmak amacıyla reklam; bu amacı gerçekleştirebilecek mecralar üzerinde, faaliyetler gerçekleştirmektir. Bu anlamda, TV, radyo, sinema, gazete ve dergiler, el ilanları, pano, billboard ve benzeri dış mekan uygulamaları, internet ve mobil uygulamaları vb. birçok alan tasarım ve tanıtım faaliyet alanları olarak karşımıza çıkmaktadır.  Tasarım-tanıtım faaliyetleri içerisinde ticari amacın dışında, kamu yararına, bireylerin tutum ve davranışlarını değiştirmek amacıyla sosyal içerikli reklamlar da yapılmaktadır. Bu tip uygulamalar yaygın olarak kamu spotu şeklinde radyo, TV ve dijital platformlarda, afiş tasarımlarında ve kimi ürünlerde ambalaj tasarımlarında kullanılmaktadır. Günümüzde sosyal mesajların iletilmesine yönelik tasarım alanlarından birisi de posta pullarıdır. Pullar postalama hizmetinin ücretini belirtmenin yanı sıra, tasarımlarıyla ait oldukları ülkelerin birer kültür elçisi olarak ta hizmet etmektedir. Gerek postalamayla ilden ile ülkeden ülkeye, gerekse koleksiyonerler marifetiyle, çeşitli etkinliklerle; bu görsel simgeler birçok kişiye ulaşabilmektedir. İşte bu özelliği dikkate alındığında pul tasarımlarının, sosyal mesajların geniş kitlelere ulaştırılmasında önemli bir alan olarak öne çıkarmaktadır. Araştırmada yıllara göre, Cumhuriyet dönemi pullarında yer verilen sosyal mesaj ve içerikleri konusu ele alınmıştır. Bu anlamda ilk basılandan günümüze kadar olan posta pulları incelenmiş, üzerinde sosyal mesaj taşıyanlar tespit edilerek, yıllara göre değerlendirilmiştir. Bu kapsamda; ilki 1977 yılında basılmış olan puldan başlayarak 2023 yılına kadar yayımlanmış toplam 32 pul incelenmiş ve bu pullarda trafik, sağlık, çevre, barış, engelli bireyler, organ bağışı gibi toplumsal meselelerin işlendiği belirlenmiştir. Bu doğrultuda, pul tasarımlarının sosyal içerikli görsel anlatım yoluyla; sosyal bilinç oluşturma, toplumsal farkındalık yaratma ve etik değerlere dikkat çekme gibi konularda etkili birer iletişim aracı olduğu görülmektedir. ]]> <![CDATA[Delivering a message for the product, concept and service to the targeted audience. Advertisement is doing that in capable platforms. In this sense; TV, radio, cinema, magazines, billboards, flyers, panels, internet and mobile applications etc. are emerge as an area of promotion and area design activities. In the design-promotional activities, besides the commercial purpose, there are also advertisements with social content in order to change the attitudes and behavior of the individuals in the public interest and one of the advertising areas for delivering a social message are post stamps. Besides specifying the cost of the posting service, stamps also act as an envoy of culture with their exclusive designs. Through posting from town to town or country to country and through the ingenuity of the collectioners, this visual symbols can reach a lot of people. Considering this feature, stamp designs are emphasized as an important area for delivering social messages to large masses. This research discusses the social messages and contents in the Republician Era Stamps according to years. In this sense, from the first postal stamp to the day-to-day stamps which include a social message are examined and evaluated according to years. Within this scope, a total of 32 postage stamps published between 1977 and 2023 were examined, beginning with the first issued stamp in 1977. The analysis revealed that these stamps addressed a range of social issues, including traffic safety, public health, environmental concerns, peace, awareness of individuals with disabilities, and organ donation. Accordingly, it has been observed that stamp designs serve as effective communication tools for raising social awareness, fostering public consciousness, and highlighting ethical values through socially themed visual expression.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82804 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1869-1906]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/97 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[2010–2025 Yılları Arasında Spor Psikolojisi ve Beyin İlişkili Çalışmaların Bibliyometrik Analizi (Web Of Science)]]> <![CDATA[Bibliometric Analysis of Sports Psychology and Brain Related Studies Between 2010–2025 (Web Of Science)]]> <![CDATA[Yunus ŞAHİNLER]]> <![CDATA[Spor Psikolojisi, Beyin, Bibliyometrik Analiz]]> <![CDATA[Sports Psychology, Brain, Bibliometric Analysis]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, spor psikolojisi ile beyin ilişkisini konu alan bilimsel çalışmaların son 15 yıl içerisindeki gelişim eğilimlerini bibliyometrik analiz yöntemiyle incelemektir. Literatürde, beyin temelli yaklaşımların özellikle zihinsel yorgunluk, motivasyon, dikkat, öz düzenleme ve nöroplastisite gibi kavramlar üzerinden spor psikolojisi araştırmalarına entegre edildiği görülmektedir. Bu çalışmalar, hem spor performansını artırmak hem de psikolojik iyilik hâlini desteklemek amacıyla önemli katkılar sunmaktadır. Bu bağlamda, spor psikolojisi ile beyin işlevleri arasında kurulan bağlantıların haritalanması, disiplinler arası araştırmalar için önemli bir zemin hazırlamaktadır. Materyal ve Yöntem: Bu çalışma, Web of Science Core Collection veri tabanında yer alan, “sport psychology” ve “brain” anahtar kelimeleri ile 2010–2025 yılları arasında yayımlanan akademik yayınların bibliyometrik analizini kapsamaktadır. Tarama, SSCI, SCI-EXPANDED, ESCI, BKCI-SSH, CPCI-SSH ve CPCI-S indekslerini içerecek şekilde yapılmıştır. Toplam 1.162 yayın incelenmiş, elde edilen veriler VOSviewer yazılımı kullanılarak anahtar sözcük ağı, yazar işbirliği haritası, ülke ve kurum dağılımları gibi parametreler doğrultusunda analiz edilmiştir. Bulgular: İncelenen yayınların büyük çoğunluğunun son 5 yıl içerisinde yayımlandığı; en fazla yayının Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Çin kaynaklı olduğu tespit edilmiştir. Anahtar kelime analizlerinde “mental fatigue”, “neuroplasticity”, “cognition” ve “performance” gibi kavramların ön plana çıktığı görülmüştür. Ayrıca, yazarlar ve kurumlar arası yoğun işbirliklerinin oluştuğu ağ yapıları belirlenmiştir. Sonuç: Bibliyometrik analiz yöntemiyle yapılan bu çalışma, spor psikolojisi ve beyin ilişkili araştırmaların evrimsel yapısını ortaya koyarak, alandaki temel kavram kümelerini, işbirliği ağlarını ve yayın eğilimlerini sistematik biçimde haritalamaktadır. Elde edilen sonuçlar, araştırmacılar için gelecekteki çalışmaların yönlendirilmesinde stratejik bir kılavuz niteliğindedir]]> <![CDATA[The purpose of this research is to examine the development trends of scientific studies on the relationship between sports psychology and the brain in the last 15 years using the bibliometric analysis method. In the literature, it is seen that brain-based approaches are integrated into sports psychology research, especially through concepts such as mental fatigue, motivation, attention, self-regulation and neuroplasticity. These studies provide important contributions both to increase sports performance and to support psychological well-being. In this context, mapping the connections established between sports psychology and brain functions provides an important basis for interdisciplinary research. Methods: This study covers the bibliometric analysis of academic publications published between 2010 and 2025 with the keywords “sport psychology” and “brain” in the Web of Science Core Collection database. The search was conducted by including SSCI, SCI-EXPANDED, ESCI, BKCI-SSH, CPCI-SSH and CPCI-S indexes. A total of 1,162 publications were examined and the obtained data were analyzed using VOSviewer software in terms of parameters such as keyword network, author collaboration map, country and institution distributions. Results: It was determined that the majority of the publications examined were published in the last 5 years; the most publications were from the United States, the United Kingdom and China. In the keyword analysis, concepts such as "mental fatigue", "neuroplasticity", "cognition" and "performance" were seen to be prominent. In addition, network structures where intensive collaborations between authors and institutions were formed were determined. Conclusion: This study, conducted using bibliometric analysis, systematically maps the basic concept clusters, collaboration networks, and publication trends in the field by revealing the evolutionary structure of sports psychology and brain-related research. The results provide a strategic guide for researchers in directing future studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82799 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[859-869]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/98 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Konaklama İşletmelerinde Robotlar: Avantajlar ve Dezavantajlar]]> <![CDATA[Robots in Accommodation Businesses: Advantages and Disadvantages]]> <![CDATA[Övgü AÇIKSÖZLÜ]]> <![CDATA[Mehmet YALÇIN]]> <![CDATA[Konaklama İşletmeleri, Robot Kullanımı, Teknolojik Kabul]]> <![CDATA[Accommodation Businesses, Robot Use, Technological Acceptance.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu araştırmanın amacı, turistlerin otel hizmetlerinde robot kullanımına yönelik kişisel tutumlarını ve bu tutumu etkileyen faktörleri incelemektir. Araştırma kapsamında robotların sosyal becerileri, avantaj ve dezavantajlarına yönelik algılar ile turistlerin robotlarla yaşadığı deneyimlerin tutum üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Ayrıca cinsiyet, yaş, eğitim ve daha önce robottan hizmet alma durumlarının tutumlar üzerindeki etkisi de değerlendirilmiştir. Çalışma nicel araştırma yöntemiyle yürütülmüş ve veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Denizli ilinde faaliyet gösteren otel işletmelerinde konaklayan yerli turistlerden elde edilen toplam 375 geçerli anket verisi analiz edilmiştir. Anket verilerinin analizinde frekans dağılımları, güvenilirlik testleri, faktör analizleri, t-testi, ANOVA, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmada robotların avantajları, sosyal becerileri ve kullanıcı deneyimleri, turistlerin robotlara yönelik kişisel tutumlarını pozitif yönde etki ile turistlerin yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve daha önce robotla hizmet alma durumlarına göre tutumlarında anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Ayrıca ön büro ve kat hizmetlerinde robot kullanımına yönelik kabul düzeyleri olumlu etki gösterirken, yiyecek-içecek hizmetleri için aynı sonuç elde edilmemiştir. Sonuç olarak, robot teknolojilerinin konaklama sektöründeki potansiyelinden etkin şekilde yararlanmak için müşteri beklentileri, hizmet türüne uygunluk ve insan-robot etkileşimi birlikte değerlendirilmelidir. Ayrıca robot kullanımının sektörde giderek yaygınlaşacağı öngörülmekle birlikte, bu dönüşümün insan faktörünü tamamen ortadan kaldırmadan, teknolojik gelişmeler ile insan merkezli hizmet anlayışını dengeleyen bir yaklaşımla sürdürülmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış, bu kapsamda sektöre yönelik öneriler de sunulmuştur.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">The aim of this study is to examine tourists’ personal attitudes toward the use of robots in hotel services and the factors influencing these attitudes. Within the scope of the research, the effects of perceptions regarding the social skills, advantages, and disadvantages of robots, as well as tourists' prior experiences with robots, on personal attitudes were analyzed. Additionally, the impact of variables such as gender, age, education level, and previous experience receiving services from a robot on these attitudes was also evaluated. The study was conducted using a quantitative research method, and a questionnaire was employed as the data collection tool. A total of 375 valid questionnaires were collected from domestic tourists staying at hotel establishments operating in the province of Denizli, Turkey. The data were analyzed using frequency distributions, reliability tests, factor analyses, t-tests, ANOVA, correlation, and regression analyses. The findings revealed that perceptions of the advantages and social skills of robots, as well as user experiences, positively affect tourists' personal attitudes toward robots. Significant differences were also observed in attitudes based on tourists' age, gender, education level, and previous experiences with robotic services. Furthermore, acceptance of robot use in front office and housekeeping services had a positive effect on user perception, whereas no such effect was found for food and beverage services. As a result, in order to utilize the potential of robotic technologies effectively in the hospitality sector, customer expectations, service type compatibility, and human-robot interaction should be considered collectively. While the widespread use of robots in the industry appears inevitable, this transformation should be managed in a balanced manner that does not entirely eliminate the human element but harmonizes technological development with a human-centered service approach. Recommendations for the industry have been presented in this context.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82775 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1187-1217]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/99 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Nesneleşen Hayvan İmgesinin Yıkımı İle Sanatsal Pratiklerde İnsan, Hayvan Ve Doğa Birlikteliği]]> <![CDATA[The Destruction Of The Objectified Animal Image And The Unity Of Human, Animal And Nature In Artistic Practices]]> <![CDATA[Eyüp GÜNAYDIN]]> <![CDATA[Nuray AKKOL]]> <![CDATA[Vegan Sanat, Hayvan, Hayvan İmgesi, Nesneleştirilme, Doğa]]> <![CDATA[Vegan Art, Animal, Animal Image, Objectification, Nature]]> <![CDATA[Hayvan imgeleri mitolojik hikayeler, inançlar, kültürel oluşumlar, yazılı ve görsel sanatlar vb. farklı disiplinlerde kendini ya da üzerine yüklenen anlamı ifade edecek bir alan bulmuştur. Doğa üzerinde ise insan tarafından kendi varlığının yok sayılarak nesneleştirildiği bir düşünce anlayışının hakim olduğu Antroposen çağda ayakta kalmaya çalışan bir hayvan imgesi yer almaktadır. Nesneleşen hayvan imgesinin anlamsal olarak yıkımı ile doğa ilişkilerinde yan yana ilişkilenen ve insan merkezli düşüncenin yer almadığı bir ilişkisellik ortaya çıkar. Sanatsal pratiklerde insan, hayvan ve doğa birlikteliği isimli bu araştırma nesneleştirilen hayvan imgesini sanatsal pratikleri ile inceleyen belirli sanatçılar üzerinden ilerlemiştir. Sanatsal pratiklerin genel çerçevesini meta konumuna getirilen hayvan imgesi, insanın doğa ve hayvan üzerinde uyguladığı tahakküm, doğa ve insan birlikteliği sorunları üzerine oluşturulmuştur. Bu bağlamda bu araştırma Joseph Beuys, Hanna Tuulikki, Oleg Kulik, Pierre Huyghe, Necla Rüzgar, Miru Kim, Elmas Deniz, Müge Akçakoca ve Özlem Gök gibi sanatçıların nesneleştirilen hayvan imgesi meta konumunu yıkıma uğratarak yeni bir dilde ifade alanı oluşturdukları çalışmaları üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımı kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada doküman analiz yöntemi tekniği kullanılarak belirtilen sanatçıların çalışmaları incelenmiştir. Araştırma kapsamında insan, hayvan ve doğa bütünlüğünün önemine, tüketilebilir bir metayı temsil eden hayvan imgesine, yitirilen doğa ve insan birlikteliğine ve ifade biçimi olarak vegan sanatın varlığına değinilmiştir. Sonuç olarak nesneleştirilen hayvan imgesi üzerine inşa edilen çalışmalar hayvan imgesinin varlığının yeniden inşasına olanak ve alan sağlamaktadır.]]> <![CDATA[Animal image has found a place in various disciplines, such as mythological stories, beliefs, cultural formations, written and visual arts, etc., to express itself or the meaning attributed to it. In nature, by man there is the image of an animal struggling to survive in the Anthropocene age, where a mindset prevails that objectifies its own existence by disregarding it. With the semantic destruction of the objectified image of the animal, a relationality emerges that relates side by side in the relations of nature and in which anthropocentric thought does not take place. This research, titled “The Destruction of the Objectified Animal Image and the Unity of Human, Animal, and Nature in Artistic Practices,” has progressed through certain artists who examine the objectified animal image through their artistic practices. The general framework of artistic practices is based on the animal image, which has been transformed into a commodity, and the issues of human domination over nature and animal, and the unity of nature and human. In this context, this research aims to examine the works created by artists such as Joseph Beuys, Hanna Tuulikki, Oleg Kulik, Pierre Huyghe, Necla Rüzgar, Miru Kim, Elmas Deniz, Müge Akçakoca, and Özlem Gök, who have opened up a field of expression in a new language by subverting the commodity position of the objectified animal image. In this study, conducted using a qualitative research approach, the works of the artists mentioned are examined using the document analysis technique. The research discusses the importance of the unity of human, animal, and nature, the animal image as consumable commodities; the loss of the unity between human and nature, and the existence of vegan art as a form of expression. As a result, works based on the objectified animal image provide opportunities and scope for the reconstruction of the existence of the animal image.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82763 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1569-1588]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/100 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geçmişi Geleceğe Aktarmak: Kültürel Miras Alanında Dijital İkiz Oluşturma]]> <![CDATA[Transmitting the Past to the Future: Creating Digital Twins in the Field of Cultural Heritage]]> <![CDATA[Cemile YILDIRIM ALTUN]]> <![CDATA[Dijital ikiz, koruma, onarım, restorasyon.]]> <![CDATA[Dijital ikiz, koruma, onarım, restorasyon.]]> <![CDATA[araç olarak öne çıkmaktadır. Fiziksel varlıkların yüksek doğruluklu dijital kopyalarını oluşturarak tarihi yapılar, arkeolojik alanlar ve sanat eserleri üzerinde detaylı analizler yapılmasına olanak tanımaktadır. Bu teknoloji sayesinde, lazer tarama, fotogrametri, jeofizik görüntüleme ve insansız hava araçları (İHA) gibi yöntemlerle elde edilen veriler, 3B modelleme ve yapay zeka destekli analizlerle işlenerek zaman içindeki değişimler takip edilebilmekte ve restorasyon süreçleri daha bilinçli bir şekilde planlanmaktadır. Dijital ikizler, dokümantasyon, koruma ve restorasyon çalışmalarında önemli bir rol oynarken, doğal afetler veya çevresel faktörlerin tarihi yapılar üzerindeki etkilerini simüle ederek proaktif koruma stratejileri geliştirilmesine de katkı sağlamaktadır. Ayrıca, sanal ve artırılmış gerçeklik uygulamalarıyla kültürel mirasın daha geniş kitlelere ulaştırılması ve farkındalığın artırılması hedeflenmektedir. Dijital ikiz teknolojisinin sağladığı başlıca avantajlar arasında, yapıların gerçek zamanlı izlenmesi, hasar tespiti ve yapı malzemelerinin yıpranma analizlerinin yapılması yer almaktadır. Bu süreçler, fiziksel restorasyon öncesinde dijital ortamda simüle edilerek hem zaman hem de maliyet açısından verimli çözümler sunmaktadır. Aynı zamanda, dijital ikiz modelleri, araştırmacılar, koruma uzmanları ve yöneticiler arasında bilgi paylaşımını kolaylaştırarak disiplinler arası iş birliklerini teşvik etmektedir. Ancak, büyük veri yönetimi, teknik uzmanlık gereksinimi ve finansal sürdürülebilirlik gibi bazı zorluklarla karşılaşılmaktadır. Yüksek çözünürlüklü dijital modellerin depolanması ve işlenmesi büyük miktarda veri gerektirdiğinden, etkin bir veri yönetim altyapısının oluşturulması büyük önem taşımaktadır. Ayrıca, dijital ikiz teknolojisini etkin bir şekilde kullanabilmek için disiplinler arası teknik bilgiye sahip uzmanların yetiştirilmesi gerekmektedir. Gelecekte, yapay zeka ve makine öğrenimi entegrasyonu ile dijital ikizlerin daha verimli hale getirilmesi, bulut tabanlı veri yönetim sistemlerinin yaygınlaştırılması ve kültürel miras uzmanlarına yönelik eğitim programlarının artırılması kritik öneme sahiptir. Ayrıca, mühendislik, arkeoloji, sanat tarihi ve bilgisayar bilimi gibi farklı disiplinler arasında daha güçlü iş birlikleri kurularak bu teknolojinin kültürel miras alanındaki etkinliği artırılabilir. Sonuç olarak, dijital ikizler, kültürel mirasın korunması ve yönetilmesi için yenilikçi bir yaklaşım sunmakta olup, gelişen teknolojilerle birlikte tarihi yapıların daha güvenli ve sürdürülebilir bir şekilde geleceğe aktarılmasına katkıda bulunmaktadır. Ancak, bu teknolojinin yaygın ve etkili kullanımı için teknik altyapının güçlendirilmesi, veri yönetimi sistemlerinin geliştirilmesi ve uzman eğitiminin artırılması gerekmektedir. Bu bildiride, dijital ikizlerin kültürel miras alanındaki potansiyeli, mevcut zorluklar ve gelecekteki fırsatlar detaylı bir şekilde ele alınarak, alana katkı sağlayabilecek yeni stratejiler önerilmektedir.]]> <![CDATA[Digital twin technology represents a groundbreaking approach in the preservation, management, and sustainable conservation of cultural heritage. By generating high-fidelity digital replicas of physical assets, this technology facilitates detailed analyses of historical structures, archaeological sites, and works of art. Data acquired through techniques such as laser scanning, photogrammetry, geophysical imaging, and unmanned aerial vehicles (UAVs) are processed using three-dimensional (3D) modeling and artificial intelligence (AI)-assisted analysis. This enables the monitoring of structural changes over time and allows for the systematic planning of restoration processes. Digital twins play a crucial role in documentation, conservation, and restoration efforts, while also enabling the simulation of environmental and natural disaster impacts on heritage structures, thereby supporting the development of proactive preservation strategies. Furthermore, the integration of virtual and augmented reality technologies enhances public engagement and awareness by providing immersive cultural heritage experiences. The primary advantages of digital twin technology include real-time structural monitoring, damage assessment, and the evaluation of material deterioration. These processes can be digitally simulated prior to physical interventions, optimizing both cost and time efficiency. Moreover, digital twin models facilitate interdisciplinary collaboration by enabling seamless data sharing among researchers, conservation specialists, and heritage managers. However, several challenges must be addressed, including the management of large-scale datasets, the requirement for specialized technical expertise, and financial sustainability. The storage and processing of high-resolution digital models necessitate robust data management infrastructures. Additionally, the effective application of digital twin technology depends on the availability of professionals with interdisciplinary expertise in engineering, heritage science, and computational methodologies. Future advancements in this domain will likely be driven by the integration of artificial intelligence and machine learning for enhanced analytical capabilities, the expansion of cloud-based data management systems, and the development of specialized training programs for cultural heritage professionals. Strengthening collaborations among disciplines such as engineering, archaeology, art history, and computer science will further enhance the efficacy of digital twin applications in cultural heritage preservation. In conclusion, digital twins offer a transformative approach to the conservation and management of cultural heritage, ensuring the sustainable transmission of historical structures to future generations. However, to maximize their potential, significant efforts are required to enhance technical infrastructure, improve data governance strategies, and foster capacity-building initiatives. This study critically examines the role of digital twins in cultural heritage preservation, highlighting existing challenges and exploring future opportunities while proposing strategic frameworks for their effective implementation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82722 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2947-2960]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/101 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kalabalık Yalnızlık Ölçeği ve Saha Araştırması]]> <![CDATA[Crowded Lonelıness Scale And Fıeld Research]]> <![CDATA[Saffet KARAYAMAN]]> <![CDATA[Dursun BOZ -Murat ŞENER -Kahraman GÜLER]]> <![CDATA[Sosyal bilimler, Yalnızlık, Kalabalık yalnızlık, Yaşam doyumu, Dijitalleşme]]> <![CDATA[Social sciences, Loneliness, Crowded loneliness, Life satisfaction, Digitalization]]> <![CDATA[İnternetin gelişimi, toplumsal dönüşüm sürecini iki yönlü bir anlayışla (olumlu ve olumsuz olarak) ele almayı gerektirmektedir. İnsanların bilgiye daha kolay erişim sağlaması, çevrelerinden haberdar olmaları, sohbet edebilmeleri, tanıdık veya tanımadıkları kişilerle iletişim kurabilmeleri, eğlenmeleri ve boş zamanlarını değerlendirmeleri gibi pek çok faydalı yönü bulunmaktadır. Ancak bunların yanı sıra, internetin getirdiği yabancılaşma, yalnızlaşma, bireylerin atomize olması, sanal bir gerçeklik oluşturma, bağımlılık yapma, ilişkilerin samimiyetini yitirmesi, başkalarının hayatına müdahale ve dezenformasyon gibi olumsuz özellikleri de göz ardı edilmemelidir. Bu durum dijital dünyanın sunduğu yüzeysel ve geçici ilişkiler, kalabalık yalnızlık duygusunu derinleştiren bir etken haline getirmiştir. Bu bağlamda çalışma, kalabalık yalnızlık ölçeğini geliştirerek, yaşam doyumu üzerindeki etkisinin belirlenebilmesi amacıyla 514 kişiyle ilişkisel tarama modeli kullanılarak gönüllülük esasıyla kolayda örneklemeyle anket ile yapılmıştır. Korelasyon analiziyle, kalabalık yalnızlık ve yaşam doyumu arasında r= -550 kuvvetinde ve (p<0,05 anlamlılık düzeyinde) negatif yönlü orta düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir. Regresyon analiz sonucunda, kalabalık yalnızlığın yaşam doyumu üzerinde (F=222,467; β=-0,551; p<0,05) negatif yönlü etkisi belirlenmiştir. Ayrıca yapılan fark ve çoklu karşılaştırma testleri sonucunda kalabalık yalnızlık ve yaşam doyumu ile demografik değişkenler arasında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir.]]> <![CDATA[The development of the Internet requires a two-way understanding (positive and negative) of the social transformation process. It has many beneficial aspects such as enabling people to access information more easily, to be aware of their surroundings, to chat, to communicate with people they know or do not know, to have fun and to spend their free time. However, the negative features of the internet such as alienation, isolation, atomization of individuals, creating a virtual reality, addiction, loss of sincerity in relationships, interference in other people's lives and disinformation should not be ignored. This situation has made the superficial and temporary relationships offered by the digital world a factor that deepens the feeling of crowd loneliness. In this context, the study was conducted with 514 people on the basis of relational survey model by using convenience sampling on the basis of volunteerism in order to determine the effect of crowd loneliness scale on life satisfaction. The correlation analysis revealed a moderate negative relationship between crowded loneliness and life satisfaction with r= -550 (p<0.05 significance level). As a result of regression analysis, crowded loneliness had a negative effect on life satisfaction (F=222.467; β=-0.551; p<0.05). In addition, as a result of the difference and multiple comparison tests, significant differences were found between crowded loneliness and life satisfaction and demographic variables.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82717 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1625-1643]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/102 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çocuklara Yönelik Cinsel İstismar ve Ensest Olgularının Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi]]> <![CDATA[An Examination of Child Sexual Abuse and Incest Cases in Terms of Socio-Demographic Variables]]> <![CDATA[Bilal YILMAZ]]> <![CDATA[Mehmet Zafer DANIŞ]]> <![CDATA[Sosyal Hizmet, Cinsel İstismar, Çocuk, Çocuk İstismarı, Ensest.]]> <![CDATA[Social Work, Sexual Abuse, Child, Child Abuse, Incest.]]> <![CDATA[Bu araştırma, Düzce ilinde cinsel istismar nedeniyle adli mercilere başvurmuş çocukların dosyaları retrospektif olarak incelenmiş olup olguların sosyodemografik özellikleri, aile yapıları, olayın gerçekleştiği yerler, faillerle olan ilişkileri ve psikiyatrik sonuçları gibi değişkenler açısından değerlendirme yapılmıştır. Araştırmanın temel amacı, elde edilen bu verilerin sosyal hizmet bilimi çerçevesinde anlamlandırılması ve çocukların korunmasına yönelik sosyal hizmet politikalarının geliştirme süreçlerine katkı sağlamaktır. Bu çalışmanın alt amacı, çocuğa yönelik cinsel istismarı sosyal hizmet disiplini çerçevesinde incelemek ve özellikle ensest vakalarının ayırt edici özelliklerini ortaya koymaktır.  Çalışmada, 2015–2022 yılları arasında Düzce Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı ve Çocuk İzlem Merkezi’ne başvuran toplam 285 çocuğa ait adli dosya retrospektif tarama yöntemi ile değerlendirilmiştir. Araştırma, kesitsel ve nicel bir araştırma tasarımına sahiptir. Analiz sonuçlarına göre, istismar mağdurlarının büyük çoğunluğunu ergenlik çağındaki kız çocukları oluşturmakta; faillerin çoğunlukla mağduru tanıyan bireyler olduğu ve olayların çoğunun özel alanlarda gerçekleştiği görülmektedir. Ensest vakalarının, parçalanmış aile yapısı ve aile içi şiddet öyküsü gibi risk faktörleriyle anlamlı düzeyde ilişkili olduğu saptanmıştır. Ayrıca, ensest mağdurlarında travma sonrası stres bozukluğu tanısı, diğer istismar türlerine kıyasla daha yaygın görülmüştür. Elde edilen bulgular ışığında, sosyal hizmet alanında koruyucu-önleyici çalışmaların güçlendirilmesi, risk altındaki çocukların erken tespiti ve travmaya duyarlı müdahalelerin yaygınlaştırılması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Sosyal Hizmet, Cinsel İstismar, Çocuk, Çocuk İstismarı, Ensest.]]> <![CDATA[This study retrospectively examined the files of children who had applied to judicial authorities due to sexual abuse in the province of Düzce. The cases were evaluated in terms of variables such as sociodemographic characteristics, family structures, locations where the incidents occurred, relationships with perpetrators, and psychiatric outcomes. The main objective of the study is to interpret the data obtained within the framework of social work science and to contribute to the development of social work policies aimed at protecting children. The secondary objective of this study is to examine child sexual abuse within the framework of social work discipline and to highlight the distinctive features of incest cases in particular.  In the study, the forensic files of a total of 285 children who applied to the Düzce University Department of Forensic Medicine and Child Monitoring Center between 2015 and 2022 were evaluated using a retrospective screening method. The research has a cross-sectional and quantitative research design. According to the analysis results, the majority of abuse victims are adolescent girls; the perpetrators are mostly individuals known to the victim, and most incidents occur in private settings. Incest cases were found to be significantly associated with risk factors such as fragmented family structure and a history of domestic violence. Furthermore, post-traumatic stress disorder diagnoses were more prevalent among incest victims than among victims of other types of abuse. In light of these findings, it is recommended that protective and preventive measures in the field of social services be strengthened, at-risk children be identified early, and trauma-sensitive interventions be widespread. Keywords: Social Work, Sexual Abuse, Child, Child Abuse, Incest.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82662 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1125-1144]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/103 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlıların Girit’i Fethi Sürecinde (1645-1669) Papalık Donanması’nın Venediklilere Desteği]]> <![CDATA[The Support of the Papal Fleet to the Venetians During the Ottoman Conquest of Crete (1645–1669)]]> <![CDATA[Hakan Mehmet KÖKTÜRK]]> <![CDATA[Anahtar Kelimeler: Yeni Çağ Tarihi, Papalık, Osmanlı, Venedik, Donanma, Girit.]]> <![CDATA[Keywords: Early Modern History, Papacy, Ottoman, Venice, Navy, Cretan.]]> <![CDATA[Papalık Donanması, Orta Çağ’a uzanan kurumsal kökleriyle, Akdeniz’de Hristiyan dünyasının çıkarlarını savunmak ve Müslüman deniz güçlerinin genişlemesini durdurmak amacıyla kurulmuş bir deniz kuvvetiydi. Osmanlı İmparatorluğu ile Venedik Cumhuriyeti arasında 1645–1669 yılları arasında süren uzun ve zorlu Girit Savaşı sırasında, Papalık, Venedik’in en tutarlı ve kararlı müttefiklerinden biri olarak öne çıkmış; savaşın çeşitli evrelerinde hem sembolik hem de somut destek sağlamıştır. Savaşın ilk yıllarından itibaren Papalık Donanması, Malta, Toskana ve Napoli gibi diğer Katolik deniz güçleriyle ortak harekâtlara katılmıştır. Sadece donanma unsurları değil, aynı zamanda lojistik destek ve bazı durumlarda kara birlikleri de sağlamıştır. Papalık, Venedik lehine kendi toprakları içinde asker toplanmasına izin vererek, deniz muharebelerinin ötesinde bir katılım göstermiştir. Ancak bu bağlılığa rağmen Papalık filosunun etkinliği çoğu zaman dış etkenler tarafından engellenmiştir. Salgın hastalıklar, olumsuz hava koşulları, filonun kendi içindeki bölünmeler ve Katolik müttefikler arasındaki anlaşmazlıklar, koordineli harekâtların sık sık sekteye uğramasına neden olmuştur. Buna rağmen Papalık gemileri, özellikle Kandiye çevresinde kuşatma altındaki Venedik mevzilerine yardım ulaştırmaya çalışarak önemli seferlere katılmış ve Hristiyan direnişine istikrarlı bir destek sunmuştur. Sonuç olarak, Papalık Donanması, Girit Savaşı sırasında Venedik’in konumunu korumasında önemli ama çoğu zaman göz ardı edilen bir rol oynamıştır. Bu katkılar, Papalığın 17’nci yüzyılda Osmanlı yayılmasına karşı Akdeniz’de askerî olarak kararlılıkla yer aldığını ve bölgedeki askerî meselelerdeki sürekli harekâtlarını gözler önüne sermektedir.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">The Papal Navy was a maritime force established to defend the interests of the Christian world in the Mediterranean and to counter the expansion of Muslim naval powers, with institutional roots dating back to the Middle Ages. During the long and arduous Cretan War (1645–1669) between the Ottoman Empire and the Republic of Venice, the Papacy emerged as one of Venice’s most consistent and determined allies, offering both symbolic and tangible support throughout various phases of the conflict. From the earliest years of the war, the Papal Navy participated in joint operations with other Catholic maritime powers such as Malta, Tuscany, and Naples. It provided not only naval units, primarily galleys, but also logistical assistance and, in some cases, land forces. The Papacy allowed the recruitment of troops within its own territories for the benefit of Venice, thus extending its involvement beyond naval engagement. Despite this commitment, the effectiveness of the Papal fleet was often hindered by external challenges. Epidemic outbreaks, adverse weather conditions, internal divisions within the fleet, and disagreements among Catholic allies frequently disrupted coordinated action. Nevertheless, Papal ships took part in key expeditions, attempted to deliver supplies to besieged Venetian positions, particularly around Candia and provided steady support to the Christian resistance. In conclusion, the Papal Navy played a significant, though frequently overlooked, role in sustaining Venice’s position during the Cretan War. Its contributions underscore the Papacy’s enduring engagement in Mediterranean military affairs and its determination to resist Ottoman expansion during the 17th century.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82653 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[603-622]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/104 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bozkırın Görkemli Kültürü: İskitlerin Giyim-Kuşam ve Takıları]]> <![CDATA[The Magnificent Culture of the Steppe: Clothing and Jewelry of the Scythians]]> <![CDATA[Ökkeş Hakan ÇETİN]]> <![CDATA[İskitler, Türk Giyim-Kuşamı, Giyim Tarihi, Orta Asya, Maden Sanatı, Takı]]> <![CDATA[Scythians, Turkish Clothing, Clothing History, Central Asia, Metalwork, Jewelry.]]> <![CDATA[Görkemli bir bozkır kültürüne sahip İskitler tarih sahnesinde sadece savaşçı, iyi ata binen, çok sağlam bir aile yapısına sahip kültürel özellikleri ile yer almazlar. Onlar aynı zamanda çok yetenekli birer el sanatçısıdır. Kıyafetlerini süsledikleri madeni objeleri bir mücevher ustasının tüm inceliğiyle işlemiş, tasarlamış ve çok sayıda tekniği başarıyla kullanmışlardır. Tasarımlarında etkileşimler görülmekle birlikte hayvan mücadeleleri gibi yaşadıkları coğrafya ve yaşam biçimine uygun orijinal temaları kullandıkları da görülmektedir. Anadolu kültüründe yeni yeni bulgularla ortaya çıkan çağdaşı ahşabı altın folyo ile kaplamak, mine ile kakmak, telkâri, taneleme, lehimle, döküm, saç kesme gibi süsleme ve yapım tekniklerini büyük bir ustalıkla kullandıkları anlaşılmaktadır. Özellikle altın işlemeciliğiyle giysilerine etkileyici bir değer katmayı başarmışlardır. Giysi süsü altın levhalarda farklı formlar, figürler ve motifler seçilmiş, Gök tanrı, hayvan ata ve tabiat dini ile ilgili unsurları (Hilal, güneş, yonca, aslan, geyik, koç, kurt vb.) bu giysileri sadece süslemek için değil aynı zamanda totem, sembol ve mevki/makam nişanesi olarak da kullanmışlardır. İskitler özellikle tarihi ve kültürel açıdan çok sayıda çalışmaya konu edilmiştir. İskit giyim-kuşam kültürü ile ilgili ülkemizde yapılan genel bir çalışma ise yoktur. Giyim kültürlerine yukarıda bahsedilen çalışmaların içerisinde genel hatları ile değinildiği görülür.  Bu çalışmada özellikle görseller üzerinden İskit giyim kuşam kültürü ile ilgili bilgiler verilecek, mezarlardan çıkan giyim kuşam öğeleri ve buluntulara dayalı yeniden canlandırma çizimleri de kullanılarak değerlendirmeler bulunulacaktır. Etkileşim içerisinde oldukları çağdaş toplumlardan Yakın Doğu, Batı ve Uzak Doğu uygarlıkların giyim-kuşamlarına ait benzer ve farklı örneklerle karşılaştırmalar yapılarak, İskit giyim-kuşamının özgün nitelikleri tanımlanmaya çalışılacaktır. ]]> <![CDATA[The Scythians, who have a magnificent steppe culture, take their place in history not only with their cultural characteristics of being warriors, good horse riding, and having a very strong family structure. They are also very talented craftsmen. They crafted and designed the metal objects, with which they decorated their clothes, with all the finesse of a jewelery master, and used many techniques successfully. Although interactions are seen in their designs, it is also seen that they use original themes suitable for the geography and lifestyle they live in, such as animal fights. It is understood that they used contemporary decoration and production techniques such as covering wood with gold foil, inlaying with enamel, filigree, graining, soldering, casting, and sheet metal cutting, which emerged with new findings in Anatolian culture, with great mastery. They managed to add impressive value to their clothes, especially with gold embroidery. Different forms, figures and motifs were chosen on the gold plates for clothing ornaments, elements related to the Gok Tanrı, animal ancestors and nature religion (crescent, sun, clover, lion, deer, ram, wolf, etc.) were used not only to decorate these clothes but also totem, they also used it as a symbol and insignia of social status/position. The Scythians, who are the subject of the study, have been the subjected to many studies, especially in terms of history and culture. On the other hand, there is no general study conducted in our country regarding Scythian clothing culture. It is seen that their clothing culture is mentioned in general terms in the studies mentioned above. In this study, information about the Scythian clothing culture will be given, especially through visuals, and evaluations will be made using clothing items unearthed from the graves and reconstruction drawings based on the finds. An attempt will be introduced about the unique characteristics of Scythian clothing by making comparisons with similar and different examples of the clothing of Near Eastern, Western and Far Eastern civilizations, among the contemporary societies with which they interacted. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82596 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1421-1447]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/105 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Endüstri Yapılarından Kültürel Mekânlara: Adana Şengül Prese ve Çırçır Fabrikası Örneğinde Kentsel Belleğin Korunması]]> <![CDATA[From Industrial Structures to Cultural Spaces: Preserving Urban Memory In The Case of the Şengül Press and Cotton Gin Factory, Adana]]> <![CDATA[Fatma Seda ÇARDAK]]> <![CDATA[Tuğçe ALADAĞ]]> <![CDATA[ Endüstri Mirası , Yeniden İşlevlendirme , Kent Belleği , Mekânsal Süreklilik , Kolektif Hafıza]]> <![CDATA[Industrial Heritage , Adaptive Reuse , Urban Memory , Spatial Continuity , Collective Memory ]]> <![CDATA[Öz: Sanayi toplumlarıyla birlikte şekillenen endüstri yapıları, yalnızca üretim faaliyetlerine ev sahipliği yapan mekânlar değil, aynı zamanda toplumsal ve mekânsal dönüşümlerin izlerini taşıyan kültürel miras unsurlarıdır. Günümüzde bu yapıların korunarak yeni işlevlerle yaşatılması, kent belleğinin sürekliliği açısından önemli bir araç haline gelmiştir. Amaç: Bu çalışma, Adana’nın Seyhan ilçesinde yer alan Şengül Prese ve Çırçır Fabrikası’nın Seyhan Çırçır Sanat Merkezi’ne dönüştürülme sürecini inceleyerek, bu dönüşümün kentsel bellek üzerindeki yansımalarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Nitel araştırma yaklaşımıyla yürütülen çalışmada; literatür taraması, arşiv belgelerinin incelenmesi, yerinde gözlemler ve mekânsal analizler kullanılmıştır. Bulgular: Yapının fiziksel özgünlüğüne zarar verilmeden gerçekleştirilen dönüşüm, endüstri geçmişine ait izlerin korunmasına olanak tanımış; aynı zamanda yapı, güncel bir kamusal kültür mekânı olarak kent yaşamına yeniden katılmıştır. Kullanıcı deneyimleri, yapıya yönelik hafıza bağının hâlâ güçlü biçimde sürdüğünü göstermektedir. Sonuç: Sanat merkezine dönüşüm süreci, mimari kimliğin korunmasıyla birlikte kolektif hafızanın da yeniden canlanmasını sağlamıştır. Ayrıca çevredeki diğer endüstri yapılarının da sürece dahil edilmesiyle önerilen kültürel rota, kent kimliğini güçlendirmeye yönelik bütüncül bir yaklaşım sunmaktadır.  ]]> <![CDATA[From Industrial Structures to Cultural Spaces: Preserving Urban Memory In The Case of the Şengül Press and Cotton Gin Factory, Adana Abstract: Industrial structures, which emerged alongside the evolution of production-based societies, are not only remnants of economic activity but also reflect broader social and spatial transformations. In the context of contemporary cities undergoing rapid change, the adaptive reuse of such heritage assets has become increasingly vital for sustaining urban memory and fostering cultural continuity. Purpose: This study investigates the transformation of the Şengül Press and Cotton Gin Factory, located in the Seyhan district of Adana, into the Seyhan Cotton Gin Art Center, with a focus on its contribution to preserving urban memory. Method: Employing a qualitative research design, the study draws upon literature review, archival documents, in-situ observations, and spatial analysis to evaluate the impact of this adaptive reuse process. Findings: The transformation was carried out without altering the building’s architectural authenticity, enabling the preservation of industrial traces while reintegrating the space into contemporary public life. Observations indicate that visitors maintain a strong sense of spatial memory, rooted in both the building's past and its current cultural function. Conclusion: The reuse of the structure as an art center has contributed to both the conservation of its original identity and the revitalization of collective memory. Moreover, the proposed cultural route—integrating neighboring industrial buildings—offers a strategic framework for reinforcing urban continuity and strengthening place-based identity.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82580 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2281-2303]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/106 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sinemada Dijitalleşme: Bibliyometrik Analiz ve Eğilimler]]> <![CDATA[Digitalisation in Cinema: Bibliotactic Analysis and Trends]]> <![CDATA[Bilal SERT]]> <![CDATA[Sinema, Dijitalleşme, Bibliometrik Analiz, Scopus, Biblioshny, VOSviewer.]]> <![CDATA[Cinema, Digitalization, Bibliometric Analysis, Scopus, Biblioshny, VOSviewer.]]> <![CDATA[Bu çalışma, 2014-2024 yılları arasında dijital sinema ve dijital platformlar üzerine yapılan akademik araştırmaların kapsamlı bir bibliyometrik analizini sunmaktadır. Scopus veri tabanından elde edilen veriler kullanılarak gerçekleştirilen analiz, alandaki temel eğilimleri, tematik kümeleri ve araştırma odaklarını ortaya koymaktadır. Bulgular, araştırma konularının zaman içinde önemli bir evrim geçirdiğini göstermektedir. İlk yıllarda dijital arşivleme, film restorasyonu ve erken dönem sinema gibi konular ön planda iken, daha yakın tarihli çalışmalar akış hizmetleri, dijital dağıtım ve metaverse, yapay zekâ gibi yeni teknolojilere odaklanmıştır. COVID-19 pandemisi, dijital teknolojilerin benimsenmesini hızlandırmış ve bu durum, sanal gerçeklik, uzaktan erişim ve halk sağlığı gibi konuların araştırma gündemine girmesine neden olmuştur. Coğrafi açıdan, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve İspanya, araştırma çıktısı açısından en üretken ülkeler olarak öne çıkmaktadır. Bu durum, bu ülkelerin küresel film endüstrisi ve dijital medya teknolojilerindeki lider konumlarıyla açıklanabilir. Avustralya, Belçika ve Hollanda da özellikle dijital medya ve film estetiği alanında önemli katkılar sağlamıştır. Belçika-Hollanda, İspanya-Arjantin ve Birleşik Krallık-Avustralya gibi ülkeler arasındaki disiplinler arası iş birlikleri, alandaki yenilikçi araştırmaların gelişiminde kritik bir rol oynamaktadır. Çalışma, metaverse, yapay zekâ ve sanal gerçeklik gibi yükselen temaların film yapımı ve izleyici deneyimi üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır. Geleneksel konular olan film estetiği ve erken dönem sinema hala önemini korumakla birlikte, yeni teknolojiler karşısında önceliğini kaybetmiştir. Analiz, ayrıca bölgesel sinemalar ve Batı dışı perspektifler üzerine daha fazla araştırma yapılması gerektiğini ve dijital dönüşümün sinema endüstrisi üzerindeki politika çıkarımlarının incelenmesinin önemini vurgulamaktadır. Bulgular, dijitalleşmenin sinema endüstrisi üzerindeki dönüştürücü etkisini anlamak ve yeni teknolojilerin sunduğu fırsatları değerlendirmek için disiplinler arası ve küresel bir yaklaşımın benimsenmesinin önemini vurgulamaktadır. Gelecekte yapılacak çalışmalar, bu alandaki bilgi birikimini artırarak hem akademik hem de endüstriyel anlamda önemli katkılar sağlayabilir.]]> <![CDATA[This study presents a comprehensive bibliometric analysis of academic research on digital cinema and digital platforms conducted between 2014 and 2024. Utilizing data extracted from the Scopus database, the analysis reveals key trends, thematic clusters, and research foci in the field. The findings demonstrate significant evolution in research topics over time. While early years emphasized digital archiving, film restoration, and early cinema, more recent studies have focused on streaming services, digital distribution, and emerging technologies like the metaverse and artificial intelligence. The COVID-19 pandemic accelerated digital technology adoption, introducing new research agendas including virtual reality, remote access, and public health considerations. Geographically, the United States, United Kingdom, and Spain emerge as the most productive countries in terms of research output, reflecting their leadership positions in the global film industry and digital media technologies. Australia, Belgium, and the Netherlands have also made substantial contributions, particularly in digital media and film aesthetics. Interdisciplinary collaborations between countries such as Belgium-Netherlands, Spain-Argentina, and UK-Australia have played pivotal roles in advancing innovative research. The study highlights the transformative impact of emerging themes like the metaverse, AI, and virtual reality on film production and audience experiences. While traditional topics such as film aesthetics and early cinema maintain relevance, they have been overshadowed by new technological paradigms. The analysis further underscores the need for more research on regional cinemas and non-Western perspectives, along with the importance of examining policy implications of digital transformation in the film industry. The findings emphasize the necessity of adopting interdisciplinary and global approaches to understand cinema's digital transformation and leverage emerging technological opportunities. Future research in this domain promises to enrich both academic knowledge and industry practice, offering valuable insights for stakeholders across the cinematic ecosystem.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82553 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2715-2739]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/107 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzik Türlerini Yeniden Düşünmek: Müzik Endüstrisinde Türlerin Bir Pazarlama Stratejisi Olarak Kullanımı]]> <![CDATA[Rethinking Music Genres: The Use of Genres as a Marketing Strategy in the Music Industry ]]> <![CDATA[Burak EKER]]> <![CDATA[Müzik Endüstrisi, Müzik Piyasası, Popüler Müzik, Müzik Türleri, Müzik Pazarlama Stratejisi.]]> <![CDATA[Music Industry, Music Market, Popular Music, Music Genres, Music Marketing Strategy.]]> <![CDATA[Müzik endüstrisinin tarihsel gelişimi içinde kayıt teknolojilerinin ortaya çıkışı bir dönüm noktası olarak kabul edilmektedir. Bu gelişme, müziğin duyumsal biçiminden fiziksel bir ürüne dönüştürülmesini, böylece yaygınlaştırılmasını ve daha sonra ticari bir meta olarak pazarlanmasını mümkün kılmıştır. Artan çeşitlilik ve müzik endüstrisinin hızla ticarileşmesiyle birlikte müziği karakterize eden isimler, müzik türleri olarak bir tür pazarlama aracına dönüşmüştür. Müzik pazarlama stratejileri içerisinde müzik türleri, alıcısını işaret eden sosyolojik bir belirteç olarak müzik endüstrisinin önemli bir aracı olarak işlev görmeye başlamıştır. Günümüzde müziği tanımlamada kullanılan müzik türlerinin ve bu türlere bağlı olarak gelişen pazar payı değerlendirmelerinin, müzik türlerinin oluşumuna da zemin hazırladığı görülmüştür. Yapılan bu çalışmada, müzik endüstrisinin en temel olgularından birisi haline gelen müziğin pazarlama amacıyla belirli niteliklere göre türlere ayrılması sürecinin evriminin incelenmesi amaçlanmıştır. Yapılan çalışmalarda müzik türleri, MIR çalışmalarında otomatik tanıma, sınıflandırma ve öneri sistemlerinin geliştirilmesinde, sosyolojik çalışmalarda ise; kültürel kimlik oluşumu, topluluk oluşumu ve tüketim pratikleri gibi konularda temel bir araştırma konusudur. Konunun endüstriyel boyutuyla ele alınmamış olması çalışmayı bu manada değerli kılmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yapılarak hazırlanan bu çalışmada konuyla ilgili literatür incelenmiş ve ilgili materyalin incelenmesi sonucunda müzik endüstrisi pratikleri üzerinden durum değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda müzik türlerinin, süreç içinde müziğin dinleyici tarafından alımlanmasında bir işaretçi işleviyle endüstrinin en önemli elemanlarından biri olarak konumunu koruduğu ve pekiştirdiği görülmüştür.]]> <![CDATA[The emergence of recording technologies is considered a milestone in the historical development of the music industry. This development made it possible to transform music from a sensual form into a physical product, thereby enabling its widespread distribution and subsequent commercialisation as a commodity. With increasing diversity and the rapid commercialisation of the music industry, the names that characterise music have become a type of marketing tool in the form of music genres. Within music marketing strategies, music genres have begun to function as an important tool of the music industry, serving as a sociological indicator of the music consumer. Today, it has been observed that the music genres used to define music and the market share assessments developed in relation to these genres have also paved the way for the formation of music genres. This study aims to examine the evolution of the process of dividing music into genres according to specific characteristics for marketing purposes, which has become one of the most fundamental phenomena of the music industry. In the studies conducted, music genres are a fundamental research topic in MIR studies for the development of automatic recognition, classification and recommendation systems, and in sociological studies for topics such as cultural identity formation, community formation and consumption practices. The fact that the industrial dimension of the subject has not been addressed makes the study valuable in this sense. In this study, which was prepared using document analysis, one of the qualitative research methods, the literature on the subject was reviewed, and as a result of the examination of the relevant material, the situation was evaluated through the practices of the music industry. The results of the study show that music genres have maintained and strengthened their position as one of the most important elements of the industry, serving as a signifier in the listener's perception of music throughout the process.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82546 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[323-343]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/108 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Epigenetik Hafıza ve Müzikal Yatkınlık: Biyokültürel Aktarımın Kuramsal Temelleri]]> <![CDATA[Epigenetic Memory and Musical Predisposition: An Interdisciplinary Analysis of Aesthetic Codes at the Molecular Level]]> <![CDATA[İsmail ERASLAN]]> <![CDATA[Epigenetik Hafıza, Müzikal Yatkınlık, Kültürel Aktarım, Biyokültürel Kuram, Müzikoloji]]> <![CDATA[Epigenetic Memory, Musical Aptitude, Cultural Transmission, Biocultural Theory, Musicology]]> <![CDATA[Bu çalışma, epigenetik hafıza kuramları ile müzikal yatkınlık arasındaki potansiyel ilişkiyi biyokültürel bir bakış açısıyla ele almaktadır. Son yıllarda epigenetik araştırmalar, çevresel koşulların ve özellikle travmatik deneyimlerin genetik ifade üzerinde kalıcı etkiler yaratarak, bu etkilerin kuşaklar boyunca aktarılabileceğini ortaya koymuştur. Benzer şekilde, müzikal yatkınlık da yalnızca öğrenmeye ve çevresel uyaranlara dayalı bir yeti olarak değerlendirilmekten çıkmış; duygusal, nörobiyolojik ve evrimsel bir bağlamda yeniden düşünülmeye başlanmıştır. Ancak, bu iki alanın yani epigenetik aktarım ile müziksel eğilimin birlikte ele alındığı disiplinlerarası çalışmalar son derece sınırlıdır. Bu çalışmada, hem epigenetik belleğin kültürel hafıza ve kimlik üzerindeki etkileri hem de bu belleğin müzikal duyarlılıklar yoluyla nasıl temsil edilebileceği tartışılmaktadır. Literatürdeki bu çift yönlü boşluk, müzikoloji, kültürel psikoloji ve nörobilim alanları arasında kavramsal bir köprü kurularak giderilmeye çalışılmıştır. Kuramsal düzeyde yürütülen bu inceleme, müziksel yatkınlığın yalnızca kültürel bir birikim değil, aynı zamanda biyolojik bir iz taşıyabileceğini öne sürerek, müziğin estetik olduğu kadar epigenetik bir araç da olabileceğini iddia etmektedir. Böylelikle çalışma, hem müzik pedagojisi hem de kültürel aktarım süreçleri için özgün bir tartışma alanı açmaktadır.]]> <![CDATA[This study investigates the potential relationship between epigenetic memory and musical aptitude through a biocultural perspective. Recent epigenetic research demonstrates that environmental conditions especially traumatic experiences can generate lasting effects on gene expression and be transmitted across generations. Likewise, musical aptitude has come to be understood not solely as a learned skill, but as a neurobiological, emotional, and evolutionarily grounded capacity. Despite these developments, interdisciplinary studies that jointly examine epigenetic transmission and musical inclination remain exceedingly scarce. This paper aims to address this double gap by exploring how epigenetic memory may influence cultural identity and how such memory can find symbolic expression through musical sensitivity. A theoretical bridge is constructed between musicology, cultural psychology, and neuroscience to articulate this interrelation. The study proposes that musical aptitude may not be merely a culturally acquired trait but could carry biological traces of intergenerational experience. In this sense, music is interpreted not only as an aesthetic form but also as a potential epigenetic medium. This conceptual integration opens a novel field of inquiry for both music pedagogy and the understanding of memory, identity, and trauma within the cultural transmission process. The study thus contributes to the literature by challenging the dichotomy between nature and nurture, offering instead a holistic framework for the continuity of musical knowledge.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82480 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1499-1527]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/109 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Takım Sporcularının Yaralanma Kaygı Durumlarının Kariyer Sonlanma Kaygılarına Etkisi]]> <![CDATA[The Impact of Injury Anxiety on Career Termination Anxiety in Team Athletes]]> <![CDATA[Recep Nur UZUN]]> <![CDATA[Kazım BIYIK -Osman İMAMOĞLU]]> <![CDATA[Takım sporcuları, Yaralanma, Kaygı, Kariyer Sonlanması]]> <![CDATA[Team athletes, Injury, Anxiety, Career Ending]]> <![CDATA[Çalışmanın amacı takım sporcularının yaralanma kaygı durumlarının kariyer sonlanma kaygılarına etkisinin araştırılmasıdır. Söz konusu amaçla 203 kişiye yaralanma kaygısı ve kariyer sonlanma kaygısı ölçeği doldurtulmuştur. İstatistiksel işlemlerde ikili karşılaştırmalarda t- testi, çoklu karşılaştırmalarda tek yönlü Anova ve farklılığın tespiti içinde LSD testler, uygulanmıştır. Cinsiyete göre yaralanma kaygısı alt boyut zayıf algılama kaygısı ve sosyal desteği kaybetme kaygısında anlamlı farklılık bulunurken (p<0,05 ve p<0,001), yaralanma kaygısı toplam puan ve kariyer sonlanma kaygılarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Futbol ve diğer takım sporlarında (Basketbol, hentbol ve voleybol) yarışma durumuna ve yaş kategorisine göre yaralanma kaygısı ve kariyer sonlanma kaygılarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Spor yaşı kategorisine göre Yeniden yaralanma kaygısı alt boyutu hariç diğer boyutlarda ve toplam yaralanma kaygısı ölçeğinde ve kariyer sonlanma kaygılarında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05 ve p<0,001). Sporcularda yaralanma kaygısının kariyer sonlanma kaygı üzerine anlamlı bir regresyon modeli belirlenmiştir. Takım sporcularının yaralanma kaygı durumlarının kariyer sonlanma kaygılarına etkisi olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyete, yaş durumuna ve yapılan takım sporuna göre yaralanma kaygısı ve kariyer sonlanma kaygısının benzer olduğu fakat spor yaşına göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Kariyer sonlanma kaygısının azaltılması için yaralanma kaygılarının düşürülmesi önemlidir.  Bu çalışmanın daha fazla sayıda denek, spor branşı ve farklı parametreler dikkate alınarak yapılması önerilebilir.]]> <![CDATA[The purpose of this study was to investigate the impact of injury anxiety on career termination anxiety in team athletes. For this purpose, 203 participants were asked to complete the Injury Anxiety Scale and Career Termination Anxiety Scale. Statistical analyses included t-tests for pairwise comparisons, one-way ANOVA for multiple comparisons, and LSD tests for determining significant differences. Significant differences were found in the injury anxiety subscales of weak perception anxiety and fear of losing social support based on gender (p<0.05 and p<0.001), but no significant differences were found in the total injury anxiety score or career termination anxiety scores (p>0.05). No significant differences were observed in injury anxiety and career termination anxiety based on the type of team sport (football vs. other team sports such as basketball, handball, and volleyball) or age categories (p>0.05). According to the sport experience category, significant differences were found in all subscales except for the reinjury anxiety subscale, in total injury anxiety scores, and in career termination anxiety scores (p<0.05 and p<0.001). A significant regression model was identified for injury anxiety's impact on career termination anxiety. It was found that injury anxiety in team athletes has an impact on career termination anxiety. While injury anxiety and career termination anxiety were similar across gender, age, and type of team sport, differences were observed based on the athletes' years of sports experience. To reduce career termination anxiety, it is important to address and decrease injury anxiety. Further research with a larger sample size, diverse sports branches, and additional parameters is recommended.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82449 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1977-1992]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/110 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Gençliğinde Dijital Bağımlılık ve Asosyallik: Serbest Zaman Bağlamında Nicel Bir Analiz]]> <![CDATA[Digital Addiction and Asociality Among University Youth: A Quantitative Analysis in the Context of Leisure Time]]> <![CDATA[Murat KOÇYİĞİT]]> <![CDATA[Ahsen İclal TİRYAKİ]]> <![CDATA[Dijital bağımlılık, Asosyallik, Serbest zaman değerlendirme, Sosyal etkileşim, Sosyal izolasyon]]> <![CDATA[Digital addiction, Asociality, Leisure time, Social interaction, Social isolation ]]> <![CDATA[Dijital teknolojilerin hayatımızın her alanına girmesiyle birlikte, bireylerin serbest zaman değerlendirme alışkanlıklarında ve sosyal etkileşimlerinde önemli değişiklikler gözlemlenmiştir. Dijital bağımlılık, bireylerin dijital cihazlara aşırı bağlılığı ve bu cihazları kontrol etme becerisinin azalması olarak tanımlanırken, asosyallik ise bireylerin sosyal etkileşimden kaçınma eğiliminde olmasıdır. Bu doğrultuda araştırmanın temel amacı, bireylerin serbest zamanlarını değerlendirme alışkanlıkları ile dijital bağımlılık ve asosyallik arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bununla birlikte, dijital bağımlılığın asosyallik üzerindeki etkisi de değerlendirilmiştir. Araştırma, nicel araştırma yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler, anket tekniği ile toplanmıştır (n=472). Anket formunda katılımcıların demografik bilgileri, dijital bağımlılık düzeyleri ve asosyallik eğilimleri ölçülmüştür. Verilerin analizinde korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, dijital bağımlılığın asosyallik üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur (β = 0.812, p<0.001). Bu bulgu, dijital bağımlılığın artmasının, bireylerin sosyal etkileşimden kaçınma eğilimlerini artırdığını göstermektedir. Elde edilen bulgular, dijital bağımlılığın bireylerin sosyal yaşamlarını olumsuz etkileyebileceğini ve sosyal etkileşimlerinin azalmasına yol açabileceğini ortaya koymaktadır. Dijital bağımlılık, bireylerin sosyal bağlarını zayıflatmakta ve sosyal izolasyona neden olabilmektedir. Bu bağlamda, dijital bağımlılıkla mücadele ve sağlıklı serbest zaman değerlendirme alışkanlıklarının teşvik edilmesi önem arz etmektedir. Araştırma, dijital bağımlılığın bireylerin sosyal hayatları üzerindeki etkilerini anlamak ve bu etkilerle başa çıkmak için stratejiler geliştirmek adına önemli bir katkı sunmaktadır. Gelecekte yapılacak araştırmalar, bu ilişkinin nedenlerini daha derinlemesine inceleyerek, bireylerin dijital bağımlılıktan kaynaklanan olumsuz etkilerle başa çıkmalarına yardımcı olacak müdahale stratejileri geliştirmeye odaklanmalıdır.]]> <![CDATA[With the introduction of digital technologies into every aspect of our lives, people's leisure habits and social interactions have changed significantly. Digital addiction is the over-attachment of individuals to digital devices and the diminished ability to control these devices, while asociality is the tendency of individuals to avoid social interactions. The main aim of this study is therefore to uncover the relationship between people's leisure habits and digital addiction and antisociality. In this direction, the main objective of the research is to uncover the relationship between people's leisure habits, digital addiction and antisociality. In addition, the impact of digital addiction on antisociality was also investigated. The study was conducted using a quantitative research method. The data was collected using a questionnaire (n=472). In the questionnaire, demographic information, the degree of digital addiction and the tendencies towards antisociality of the participants were recorded. Correlation and regression analyses were carried out to analyse the data. As a result of the analyses, it was found that digital addiction has a significant influence on antisociality (β = 0.812, p<0.001). This finding shows that as digital addiction increases, the tendency of individuals to avoid social interactions increases. The results show that digital addiction can have a negative impact on an individual's social life and lead to a decrease in social interactions. Digital addiction weakens the individual's social ties and can lead to social isolation. In this context, it is important to combat digital addiction and promote healthy leisure habits. This study makes an important contribution to understanding the impact of digital addiction on individuals' social lives and developing strategies to address this impact. Future research should focus on developing intervention strategies to help individuals cope with the negative effects of digital addiction by further exploring the causes of this relationship.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82433 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[575-601]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/111 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kopenhag Risk Değerlendirme Ölçeğine Göre Psikososyal Risklerinin Değerlendirilmesi ]]> <![CDATA[Assessment of Psychosocial Risks According to the Copenhagen Risk Assessment Scale]]> <![CDATA[Derya ÇEVİK TAŞDEMİR]]> <![CDATA[Sosyal politikalar, psikososyal risk etmenleri, iş sağlığı, iş güvenliği, çalışan performansı. ]]> <![CDATA[Social policies, psychosocial risk factors, occupational health, occupational safety, employee performance.]]> <![CDATA[Bu çalışmada, Kopenhag Risk Değerlendirme Ölçeği (KOPSOR) kullanılarak Şanlıurfa ilindeki öğretmenlerin maruz kaldığı psikososyal riskler değerlendirilmektedir. Araştırma, iş ortamındaki stres, iş yükü, sosyal destek, iş güvenliği ve benzeri psikososyal faktörlere ilişkin algılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Veriler, KOPSOR ölçeği ve demografik sorulardan oluşan soru formu ile veriler çevrimiçi olarak toplanmış olup SPSS programıyla analize tabii tutulmuştur. Betimleyici istatistikler, Bağımsız örneklem T testi ve tek yönlü varyans analizleri (ANOVA) yapılmıştır. Analizler, çalışanların yaş, cinsiyet, sektör ve çalışma koşulları gibi demografik değişkenler ışığında psikososyal risk boyutları arasındaki ilişkiler ortaya konmuştur. Çalışanların ‘işte özgürlük derecesi’ ve ‘iş güvencesizliği’ boyutlarının düşük olduğu, ‘işin anlamı’ ve ‘rol açıklığı’ boyutlarının yüksek düzeyde olduğu saptanmıştır. Yapılan analizlerde, kadın çalışanların rol çatışması düzeylerinin erkeklere kıyasla daha yüksek, sosyal destek ve iş özgürlüğü algılarının ise daha düşük olduğu, evli bireylerin ise topluluk duygusu, iş güvencesi ve işte özgürlük algılarının bekâr bireylere kıyasla daha yüksek olduğu; ileri yaş gruplarında (51 yaş ve üzeri) işte özgürlük algısının daha düşük olduğu, doktora mezunlarının işte özgürlük algılarının yüksek olduğu, kıdem arttıkça işte özgürlük ve topluluk duygusu algılarının güçlendiği, buna karşın nicel ve duyusal taleplerin de artış gösterdiği tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, iş sağlığı ve güvenliği perspektifinden psikososyal risk faktörlerinin yönetilmesine yönelik öneriler sunmaktadır.]]> <![CDATA[In this research, the psychosocial risks faced by teachers in Şanlıurfa province are assessed using the Copenhagen Occupational Psychosocial Questionnaire (COPSOQ). The study aims to examine their perceptions of psychosocial factors such as stress in the workplace, workload, social support, occupational safety, and similar issues. Data were collected online using a questionnaire consisting of the COPSOQ scale and demographic questions, and analysed using SPSS software. Descriptive statistics, independent samples t-tests, and one-way analysis of variance (ANOVA) were performed. The analyses revealed the relationships between psychosocial risk dimensions in light of demographic variables such as age, gender, sector, and working conditions. It was found that employees' perceptions of “degree of freedom at work” and “job insecurity” were low, while their perceptions of “meaning of work” and “role clarity” were high. The analyses revealed that female employees had higher levels of role conflict compared to males, while their perceptions of social support and job freedom were lower. Married individuals had higher perceptions of community, job security, and job freedom compared to single individuals. In older age groups (51 years and above), perceptions of job freedom were lower. doctoral graduates have high perceptions of job freedom, and as seniority increases, perceptions of job freedom and community spirit strengthen, while quantitative and sensory demands also increase. The findings provide recommendations for managing psychosocial risk factors from an occupational health and safety perspective.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82414 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1907-1920]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/112 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Müziğinde Çargâh Makamının Gelişim Süreci ve Halk Müziği Penceresinden Bir Bakış]]> <![CDATA[The Development Process Of The Chargah Makam İn The Turkish Music and A View From The Folk Music Perspectives ]]> <![CDATA[Sabri YENER]]> <![CDATA[Türk Müziği, Çargâh Makamı, Kadim Nazariyeler, Halk Ezgileri, Değişim.]]> <![CDATA[Turkish Music, Çargâh Makam, Ancient Theories, Folk Melodies, Change.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk207374683"></a><a name="_Hlk208491456"></a><a name="_Hlk208482934"></a>Yazılı kaynaklar ve repertuvar kayıtlarına göre Türk müziğinde yüzlerce makam adı geçmekte olup, bunlardan birçoğu halen varlığını korurken, bazılarının unutulduğu, bazılarının da isim veya yapısal değişikliğe uğradığı görülmektedir. Çalışmanın amacı, <a name="_Hlk208511293"></a>araştırmanın konusuna ilişkin yayınlar ile bunların halk müziğindeki izdüşümlerini incelemek ve Çargâh makamı hakkındaki somut verileri ortaya koymaktır. Çalışmanın problem cümlesi; Türk müziğinde Çargâh makamı, araştırmanın konusuna ilişkin yayınlar ve halk ezgileri kapsamında nasıl şekillenmiştir? Bu çalışma, araştırmanın konusuna ilişkin yayınlardaki dizi merkezli Çargâh makamı tanımları ile halk ezgilerindeki yansımalarını karşılaştırmalı olarak inceleyen nadir bir çalışma olması bakımından önem taşımaktadır. Çalışmada betimsel bir araştırma yöntemi benimsenmiş ve yazılı belgeler temel veri kaynağını oluşturmuştur. Araştırmada, Çargâh makamının 13. yüzyıldan günümüze dönemlere, kişilere ve ortamlara göre nasıl geliştiği, değiştiği ve çeşitlendiği gibi sorulara yanıt aranmıştır. Veri toplama sürecinde, Çargâh makamının tarihsel gelişimi üzerine yazılmış kitaplar, akademik makaleler ve halk müziği repertuvarı notaları kapsamlı bir şekilde taranmıştır. Bu bağlamda TRT Repertuarında bulunan 6500 türkü incelenmiş ve 289 ezginin Çargâh makamında olduğu tespit edilmiştir. Bunlar arasında da Sabâlı Çargâh dizisinde yalnızca 3 ezgiye rastlanmış, 34 ezginin tam perde düzeninde seyrettiği ve Kantemiroğlu'nun Çargâh makamı tanımıyla tamamen örtüştüğü görülmüştür. Ayrıca eviç yerine acem perdesinin kullanıldığı ve Kantemiroğlu'nun Edvar'ındaki örnek eserlerle tamamen örtüşen 58 ezgi tespit edilmiştir. 44 ezgide, tam perde düzeninde segâh yerine buselik perdesi kullanılarak sistem dışına çıkılmıştır. 32 ezgide eviç ve acem perdeleri değişimli kullanılmıştır. 118 ezginin Arel-Ezgi Çargâhı ile tamamen uyumlu olduğu görülmüştür. Kantemiroğlu'ndan Arel-Ezgi'ye kadar olan kadim teorilere göre, sabâ perdeli olanlar hariç tüm Çargâh eserler tam perde düzeninde, bazen eviç-acem perde değişimleriyle oluşturulmuş buna karşılık buselik perdeli bir örneğe rastlanmamıştır. Ancak bu çalışma kapsamında tespit edilen birçok halk ezgisinin Arel ve Ezgi teorisiyle tam bir uyum içinde olduğu görülmüştür. Bu nedenle, Arel ve Ezgi'nin ortaya koyduğu Çargâh teorisinin büyük ölçüde Kantemiroğlu ve hatta Şirazi teorisine dayandığı söylenebilir. Aralarındaki fark segâh yerine buselik perdesinin kullanılmasından ibarettir. Arel-Ezgi teorisiyle bazı halk ezgilerinde buselik perdesinin kullanılması TRT'de ve çoğu halk müziği çevresinde yaygın bir uygulama alanına sahip olmuştur. <a name="_Hlk207226540"></a>Mevcut bulgulara göre Çargâh makamı, içinden geçtiği tarihsel süreçte ciddi bir çeşitlenme ve değişim olgusundan nasiplenmiş olup halk ezgileri içinde Kantemiroğlu ve Arel-Ezgi teorisine uygun örneklerin çoğunlukta olduğu açıkça görülmüştür.]]> <![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 6.0pt; text-align: justify; line-height: normal; tab-stops: 35.45pt 91.6pt 137.4pt 183.2pt 229.0pt 274.8pt 320.6pt 366.4pt 412.2pt 458.0pt 503.8pt 549.6pt 595.4pt 641.2pt 687.0pt 732.8pt; background: #F8F9FA;">Abstract: <span lang="EN" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: #1f1f1f; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none; mso-ansi-language: EN; mso-fareast-language: TR;">Çargâh, which has been mentioned as a branch in Turkish music makam culture for a long time since the 13th century, was shown in the makam class in Ali Ufki's (1610-1675) <span lang="EN" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: #1f1f1f; mso-font-kerning: 0pt; mso-ligatures: none; mso-ansi-language: EN; mso-fareast-language: TR;">work Mecmûa-i Sâz ü Söz in the late 17th century, and its first theoretical definition was made by Kantemiroğlu (1673-1727). Çargâh makam as a narrow scope makam that progresses within the full fret order in Turkish music and decides on the çargâh pitch. However, when examples within this scope are examined, it is seen that sometimes eviç (evc) and sometimes acem pitch are used in the scale. In this form, the makam resembles today's pençgâh and çargâh makams. In addition, Kantemiroğlu drew attention to the fact that there is a type of makam that progresses with the saba fret in some edvars. Theorists who came after him, such as Abdülbaki Nasır Dede (1765-1820), Haşim Bey (1814-1868), Kâzım Uz (1873-1943) and Ekrem Karadeniz (1904-1981), described the çargâh makam in the saba fret pattern. In the XXth century, Hüseyin Saadettin Arel (1880-1955) and Suphi Ezgi (1869-1962), unlike both of them, put forward the idea of a new chargâh makam that did not take a modifying sign (similar to the C major of the West). In contrast, opponents of Arel and Ezgi claimed that there was no such chargâh example in Turkish music and that several works were composed by Arel himself later. When we look at the subject from the perspective of Turkish folk music, while sabâlı chargâh is not encountered at all, it is seen that there are many melodies that fit Kantemiroğlu's and partly Arel and Ezgi's definitions. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82412 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[2017-2042]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/113 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Kampüs Tasarımlarının Akademik Haritası: Literatüre Kapsamlı Bir Bakış]]> <![CDATA[Mapping Academic Landscapes: A Comprehensive Review of University Campus Design Studies]]> <![CDATA[Fatma Betül KÜNYELİ]]> <![CDATA[Murat Çağlar BAYDOĞAN -Fazıl AKDAĞ]]> <![CDATA[Mimarlık, Üniversite Kampüs Tasarımı, Bibliyometrik Analiz, Web Of Science, VOSviewer, Biblioshiny.]]> <![CDATA[Architecture, University Campus Design, Bibliometric Analysis, Web of Science, VOSviewer, Biblioshiny.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Bu çalışma, 2015–2025 yılları arasında yayımlanan üniversite kampüs tasarımı konulu akademik literatürü bibliyometrik analiz yöntemiyle sistematik olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Web of Science (WoS) veri tabanından elde edilen, mimarlık ve kentsel çalışmalar alanlarında yayımlanmış toplam 123 İngilizce makale, PRISMA protokolü çerçevesinde seçilerek VOSviewer ve Biblioshiny yazılımları kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, kampüs tasarımı araştırmalarının yalnızca mimarlık disipliniyle sınırlı kalmadığını; çevre bilimleri, eğitim, sürdürülebilirlik çalışmaları ve şehir planlama gibi çok sayıda alanla etkileşim hâlinde geliştiğini ortaya koymaktadır. Bu durum, üniversite kampüs tasarımlarının disiplinler arası bir bağlamda ele alındığını ve araştırmaların farklı akademik yaklaşımları bütünleştirdiğini göstermektedir. Analiz sonuçlarına göre, sürdürülebilirlik, kullanıcı odaklı tasarım, kampüs planlaması ve akıllı kampüs uygulamaları temel araştırma başlıkları olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca “uyarlanabilir yeniden kullanım”, “iklim dayanıklılığı”, “yeşil altyapı” ve “toplum katılımı” gibi kavramlar da yükselen temalar arasında yer almaktadır. ABD, hem yayın üretiminde hem de atıf etkisinde açık ara önde bulunurken; Çin, İngiltere, İtalya ve İsviçre gibi ülkelerin de önemli katkılar sunduğu belirlenmiştir. Türkiye, Hindistan ve Malezya gibi gelişmekte olan ülkeler ise son yıllarda bu alana artan bir ilgiyle dâhil olmuştur. Akademik iş birliği ağlarında dikkat çekici bir genişleme yaşanmakta; ancak mekânsal esneklik, teknolojik entegrasyon ve kampüslerin gelecekteki eğitim modellerine uygunluğu gibi konular literatürde yeterince kapsamlı bir şekilde ele alınmamaktadır. Bu bağlamda, çalışma hem mevcut bilimsel birikimi haritalandırmakta hem de gelecekte yapılacak araştırmalara yönelik stratejik öneriler sunmaktadır.]]> <![CDATA[This study aims to systematically examine the academic literature on university campus design published between 2015 and 2025 using bibliometric analysis methods. A total of 123 English-language journal articles in the fields of architecture and urban studies were retrieved from the Web of Science (WoS) database and analyzed within the framework of the PRISMA protocol using VOSviewer and Biblioshiny software. The findings reveal that research on campus design has increasingly taken on an interdisciplinary nature, integrating closely with fields such as environmental sciences, sustainability studies, education, and urban planning. This interdisciplinary development highlights the growing complexity and multifaceted nature of university campus planning. Key research themes include sustainability, user-centered design, campus planning, and smart campus concepts. Additionally, emerging topics such as adaptive reuse, climate resilience, green infrastructure, and community engagement have become prominent in recent years. The United States leads the field in both publication volume and citation impact, followed by other significant contributors such as China, the United Kingdom, Italy, and Switzerland. Developing countries like Turkey, India, and Malaysia have also demonstrated growing interest and participation in this field in recent years. The analysis further identifies a notable increase in international academic collaborations, signaling a globalized research environment. However, it also reveals gaps in the literature, especially in areas such as spatial flexibility, technological integration, and the adaptability of campuses to future educational models. These underexplored areas present valuable directions for future research. Overall, the study offers a comprehensive mapping of the scientific landscape surrounding university campus design and provides strategic insights for academics, planners, and policymakers seeking to develop more sustainable, adaptable, and inclusive academic environments.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82385 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1699-1720]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/114 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Moda Tasarım ve Pazarlama Stratejilerinde Kültürel Mirasın Kullanımı]]> <![CDATA[Use of Cultural Heritage in Fashion Design and Marketing Strategies ]]> <![CDATA[Neşe Yaşar ÇEĞINDİR]]> <![CDATA[Moda, Kültürel miras, Ürün tasarımı, Pazarlama, Strateji.]]> <![CDATA[Fashion, Culturel heritage, Product design, Marketing, Product strategy.]]> <![CDATA[Çalışmanın amacı, moda tasarım ve pazarlama stratejilerinde toplumların kültür miraslarının nasıl kullanıldığına projeksiyon tutmaktır. Bu amaçla, küresel boyutlu çeşitli sektörlerden seçilen örnekler üzerinden farklı kültüre ait miras unsurlarının moda ürünlerde nasıl kullanıldığı sorgulanmıştır. Veriler ışığında, moda tasarım ürünlerinde Türk kültür mirasının korunması için neler yapılmalıdır sorularına cevap aranmıştır. Çalışmada çevrimiçi, basılı, görsel, işitsel, medya tabanlı literatür taramasına dayalı betimleyici yöntem kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında, yazılı sektör raporları, resmi/özel kurumların web sayfaları, gazete ve blog yazıları vb. dokümanlardan faydalanılmıştır. Örneklemi sırasıyla içecek, spor ve lüks moda sektörlerinden alınan güncel örnekler oluşturmuştur. Bunlar, Nestlé, Paris 2024 yılı yaz olimpiyatlarına katılan Moğolistan ve lüks moda sektörünün ilk dört sırasında yer alan <a href="https://www.hermes.com/us/en/" target="_blank" rel="noopener">Hermès</a>, Valentino, Burberry ve Gucci markalarıdır. Yaşamın çeşitli kesitlerini içerek her alanda moda markalarının ürün tasarım ve pazarlama stratejileri üzerinden verilen örnekler, küresel boyutta ürün satmalarına rağmen kendi kültürel değerlerini nasıl koruduklarını ve yaydıklarını göstermektedir. Satış rakamları ve sektörlerindeki pazar payları başarılarının en önemli kanıtlarıdır. Türk kültür mirasının korunması, sürdürülebilirliği için gelecek eğilimler dikkatle izlenmelidir. Ürünlerin orijinalliğinin korunması konusunda geleneksel üretim yöntemlerine alternatif modern teknikler denenmelidir. Farklı malzemelerle harmanlanan yaratıcı teknolojilerden destek alınmalıdır.  Müşteri yelpazesinin genişletilmesi için yapay zekâ destekli veri madenciliğinden faydalanılmalıdır. Ürünün sadece satışı ile değil müşterinin üretimin parçası olması ya da deneyimlenmesi üzerine de çalışılmalıdır. ]]> <![CDATA[The aim of the study is to project how the cultural heritage of societies is used in fashion design and marketing strategies. For this purpose, how heritage elements of different cultures are used in fashion products has been questioned through examples selected from various global sectors. In the light of the data answers to the questions of what should be done to protect Turkish cultural heritage in fashion design products were sought. In the study, a descriptive method based on online printed, visual, audio, media-based literature review was used. Written sector reports, web pages of public/private institutions, newspapers and blog posts etc. were used to collect data. The sample consisted of current examples from the beverage, sports and fashion sectors respectively. These are Nestlé, Mongolia participating in the Paris 2024 Summer Olympics and Hermès, Valentino, Burberry and Gucci, the top four luxury fashion brands. The examples given through the product design and marketing strategies of fashion brands in all areas, including various cross-sections of life, show how they preserve and spread their own cultural values despite selling products on a global scale. Their sales figures and market shares in their sectors are the most important evidence of their success. Future trends should be carefully monitored for the protection and sustainability of Turkish cultural heritage. Modern techniques alternative to traditional production methods should be tried to preserve the authenticity of products. Creative technologies blended with different materials should be supported.  Artificial intelligence-supported data mining should be utilized to expand the range of customers. Work should be done not only on the sale of the product, but also on the customer being part of the production or experiencing it.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82376 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1375-1394]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/115 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Alanya İç Kale Kilisesi İncil Yazarları Tasvirleri]]> <![CDATA[Depictions Of The Four Evangelists In Alanya İç Kale (Inner Castle) Church]]> <![CDATA[Semra PALAZ YILDIRIM]]> <![CDATA[Bizans Resim Sanatı, Alanya İçkale Kilisesi, İncil yazarları, Komnenos Dönemi, duvar resmi, pandantif, Orta Bizans Dönemi.]]> <![CDATA[Byzantine painting, Alanya İçkale Church, Gospel writers, Komnenian Period, mural, pendentive, Middle Byzantine Period.]]> <![CDATA[Çalışma konumuzu, Alanya İçkale Kilisesi duvar resimleri içinde, kubbe pandantiflerinde yer alan İncil yazarları tasvirleri oluşturmaktadır. Fresko tekniğinde ve oldukça yıpranmış biçimde günümüze ulaşan İncil yazarlarından güneydoğu ve kuzeydoğu pandantiflerinde bulunan tasvirler daha iyi durumdadır. Koyu mavi fon üzerinde, arkalarında çatıları ve kubbeleri kırmızı/koyu pembe kumaşlarla örtülü mimari yapılar önünde bulunan yazarlar, bir taburede oturmaktadır ve önlerinde bulunan kürsü ya da masaya doğru hafifçe eğilerek İncillerini yazarken görülmektedir. Güneybatı pandantifte yalnızca mimari tasvirlerin ve beyaz renkli öküz figürü bulunması nedeniyle Luka, kuzeydoğuda pandantifte görülen yazarın Orta Bizans Komnenos Dönemi kiliselerinin pandantiflerinde ve Kanonik İncillerdeki sıralamaya uygun olarak Matta ve hiçbir iz kalmayan kuzeybatı pandantifte ise Markos olduğu tespit edilmiştir. En iyi durumda olan güneydoğu pandantifte bulunan figürün başı üzerinde beyaz harflerle, oldukça düzgün bir imla kuralı ile yazılmış olan “Theologos John” ifadesi, buradaki yazarın Yuhanna olduğunu gösterir. Kilisede görülen başka bir yazıt, güney konch yarım kubbesinde bulunan İsa’nın Doğumu sahnesinin hemen üzerinde “İsa’nın Doğuşu” şeklindedir. Komnenos Dönemi özelliği gösteren bu yazıtların imla kuralına hâkim, oldukça iyi bir kâtip tarafından yazılmış olduğu tespit edilmiş olup kilisenin duvar resimleri en erken 13. Yüzyıl başına, 1221 yılı Selçuklu hâkimiyetinden önceki 20 yıllık bir döneme tarihlendirilmektedir. Ancak, I. Alaeddin Keykubad’ın Alanya Kalesi’ni fethettiğinde evlendiği Mahperi Huand Hatun’un, Keykubad’ın ölümüne kadar Hıristiyan olduğu ve 1237 yılında oğlunun tahta geçmesi için Müslüman olmasına kadar kiliseyi ibadeti için kullanmaya devam ettiği düşünülürse, bu resimlerin tarihi 13. Yüzyılın ilk 40 yılına kadar uzamaktadır.]]> <![CDATA[<span lang="EN-GB" style="font-size: 11.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-GB; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-no-proof: yes;">Our study topic consists of the depictions of the Gospel writers on the dome pendentives among the murals of Alanya İçkale Church. Of the depictions of the Gospel writers in fresco technique that have survived to the present day in a rather worn form, those on the southeast and northeast pendentives are in better condition. On a dark blue background, the writers are depicted in front of architectural structures with roofs and domes covered in red/pink fabrics; they are seen sitting on a stool, slightly leaning towards a lectern or table in front of them as they write their Gospels. The writer depicted in the southwest pendentive has been identified as Luke, based solely on the architectural representations and the white-coloured ox figure; The writer seen in the northeast pendentive has been determined to be Matthew, in accordance with the arrangement of pendentives in Middle Byzantine Komnenian churches and the canonical order of the Gospels; and as for the northwest pendentive, which has no remaining traces, the writer has been identified as Mark. The phrase "Theologos John", written in white letters with a remarkably proper spelling rule above the head of the figure in the best-preserved southeast pendentive, indicates that the writer depicted here is John. Another inscription seen in the church is just above the Nativity of Jesus scene in the semi-dome of the southern conch that reads "The Birth of Jesus". It is determined that these inscriptions, which exhibit characteristics of the Komnenian Period, are written by a highly skilled scribe with a strong command of spelling rules; the church murals are dated to the beginning of the 13th century at the earliest, specifically within the 20-year period before the Seljuk rule in 1221. However, considering that Māhbarī Huand Khātūn, who married Alā' ad-Dīn Kayqubad-I when he conquered Alanya Castle, remained Christian until Kayqubad’s death and continued to use the church for worship until she converted to Islam in 1237 for her son's ascension to the throne, the dating of these murals extends to the first 40 years of the 13th century.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82359 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[2043-2073]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/116 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Göçmen Topluluklarda Sağlık Eğitimi Programlarının Bulaşıcı Hastalıkları Önlemedeki Etkinliği]]> <![CDATA[Effectiveness of Health Education Programmes in Preventing Infectious Diseases in Migrant Communities]]> <![CDATA[Ekin TAÇALAN]]> <![CDATA[Atikullah GIYASİ -Ayşe Dudu GÜLKAN]]> <![CDATA[eğitim, göç, hastalık, önleme, sağlık]]> <![CDATA[education, disease, health, migration, prevention]]> <![CDATA[İnsanlık tarihiyle beraber kişiler kimi zaman kıtlık, deprem, savaş, terör gibi durumlar yüzünden zorunlu olarak; kimi zaman da daha iyi yaşam koşulları elde etmek umuduyla gönüllü olarak göç etmiş ve/veya göç etmeye devam etmektedir. Küreselleşen dünyada gelişen teknoloji sayesinde insanların, kurumların ve sermayelerin ülkeler arası dolaşımı kolaylaştığından göç hareketleri daha da artmakta, bu durum bulaşıcı hastalıkların yayılmasına zemin hazırlayarak sağlık hizmeti sunumunu olumsuz etkilemektedir. Göçmen topluluklar, sosyoekonomik zorluklar, dil engelleri, sağlık hizmetlerine erişim sorunları ve kültürel farklılıklar nedeniyle bulaşıcı hastalıklara karşı daha savunmasız gruplar arasında yer almaktadır. Tam da bu noktada göçmen topluluklarda uygulanacak sağlık eğitimi programları, bu zorlukları aşmada kilit rol oynayarak göçmenlerin sağlık hizmetlerine erişimini ve sağlık hizmetlerinden etkili bir şekilde faydalanmalarını sağlar. Programların başarısında, kültürel uyum, dil engellerinin aşılması, topluluğun spesifik ihtiyaçlarına uygun eğitim materyallerinin kullanılması, programların sürdürülebilirliği ve geniş kitlelere ulaşılabilirliği açısından paydaşlarla iş birliği önemli rol oynar. Literatür taramaları ve saha araştırmaları hedefe yönelik, kültürel açıdan duyarlı ve anadil desteği sunan eğitim programlarının bireylerin bilgi düzeyini artırdığını, hijyen ve koruyucu sağlık davranışlarını geliştirdiğini ve aşılanma oranlarını yükselttiğini göstermektedir, ancak bu eğitim programlarının sürdürülebilirliği ve etki analizlerinin düzenli olarak yapılması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu nedenle derlemede göçmenlerde sağlık eğitimi programlarının bulaşıcı hastalıkları önlemedeki etkinliği detaylandırılarak sonuç önerilerinde bulunulmuştur.]]> <![CDATA[Throughout human history, people have sometimes been forced to migrate due to famine, earthquakes, war, or terrorism, and sometimes have migrated voluntarily in hopes of obtaining better living conditions. In today's globalized world, with the advancement of technology, the movement of people, institutions, and capital between countries has become easier, leading to an increase in migration movements. This situation paves the way for the spread of infectious diseases and negatively affects the delivery of healthcare services. Migrant communities are among the groups most vulnerable to infectious diseases due to socioeconomic challenges, language barriers, problems in accessing healthcare services, and cultural differences. At this point, health education programs implemented in migrant communities play a key role in overcoming these challenges, ensuring access to healthcare services and enabling effective utilization of them by migrants. In the success of these programs, factors such as cultural adaptation, overcoming language barriers, the use of educational materials appropriate to the specific needs of the community, sustainability of the programs, and collaboration with stakeholders in terms of accessibility to wider populations play an important role. Literature reviews and field research show that targeted, culturally sensitive, and native language-supported education programs increase individuals’ level of knowledge, improve hygiene and preventive health behaviors, and raise vaccination rates; however, they also emphasize that the sustainability and regular impact analysis of these programs are necessary. Therefore, this review elaborates on the effectiveness of health education programs in preventing infectious diseases among migrants and presents recommendations in its conclusion.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82358 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1857-1868]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/117 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ve Uzaktan Algılama Teknikleri Kullanılarak Nil Nehri Deltası Sağ Sahil Bölgesinde Arazi Örtüsü Değişim Dinamiklerinin Tespiti]]> <![CDATA[Detection and Evaluation of Land Cover Change Dynamics in the Right Bank of the Nile Delta Using Geographic Information Systems (GIS)]]> <![CDATA[Abdulkadir KAYAALP]]> <![CDATA[Mehmet GÜRBÜZ]]> <![CDATA[Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS), GLC_FCS30D, Nil Deltası (Mısır), Arazi Kullanım ve Değişimi, Uzaktan Algılama]]> <![CDATA[Geographic Information Systems (GIS), GLC_FCS30D, Nile Delta (Egypt), Land Use and Change, Remote Sensing]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Arazi kullanımı ve arazi örtüsü değişimleri, çevresel dinamiklerin önemli göstergeleri olarak hem doğal süreçlerin hem de insan faaliyetlerinin uzun vadeli etkilerini yansıtmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 1985–2020 yılları arasında Nil Nehri Deltası sağ sahilindeki arazi kullanımı ve değişim dinamiklerini Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ve uzaktan algılama teknikleriyle analiz etmektir. Bu kapsamda, Zhang vd., (2024) tarafından geliştirilen, küresel ölçekte açık erişimli ve 30 m çözünürlüklü GLC_FCS30D veri seti kullanılarak, mekânsal ve zamansal değişimlerin detaylı bir şekilde izlenmesi sağlanmıştır. Yüksek çözünürlüklü Landsat verileri, CFmask ve Tmask algoritmaları ile kalite kontrolünden geçirilmiş; Sürekli Değişim Tespiti (CCD) yöntemiyle ani ve kademeli dönüşümler modellenmiştir. Ayrıca, Random Forest algoritmasına dayalı yerel adaptif sınıflandırma modelleri ve morfolojik erozyon teknikleriyle iyileştirilen eğitim verileri kullanılarak, kentsel genişlemenin (%268), tarım alanlarındaki daralmanın (%1,4) ve orman ile çayır alanlarındaki kritik kayıpların (sırasıyla %73,4 ve %85,6) niceliksel olarak belirlenmesi sağlanmıştır. Bölgedeki su yönetimi politikalarının olumlu etkilerini yansıtan su kütlelerindeki %34,2’lik iyileşme de önemli bir bulgudur. GLC_FCS30D veri seti ile elde edilen %80,88 genel doğruluk oranı, sonuçların güvenilirliğini desteklemektedir. Bu bulgular, Nil Deltası’nın sürdürülebilir arazi yönetimi, iklim değişikliği adaptasyonu ve doğal kaynak koruma stratejileri için bilimsel bir temel oluşturmaktadır. Sonuç olarak, Nil Nehri Deltası sağ sahil havzasında gerçekleştirilen 35 yıllık arazi kullanım analizi; hızlı nüfus artışının bir sonuç olan kentsel büyüme doğal alanların yok olmasına neden olmaktadır. ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Land use and land cover changes are important indicators of environmental dynamics, reflecting the long-term effects of both natural processes and human activities. The aim of this study is to analyze land use and change dynamics on the right bank of the Nile Delta between 1985 and 2020 using Geographic Information Systems (GIS) and remote sensing techniques. In this context, the globally accessible GLC_FCS30D dataset, developed by Zhang et al. (2024) with a resolution of 30 meters, was employed to closely monitor spatial and temporal changes. High-resolution Landsat data were subjected to quality control using CFmask and Tmask algorithms, and abrupt and gradual transformations were modeled using the Continuous Change Detection (CCD) method. Additionally, local adaptive classification models based on the Random Forest algorithm and improved training data using morphological erosion techniques allowed for the quantitative assessment of urban expansion (268%), a decrease in agricultural areas (1.4%), and critical losses in forest and grassland areas (73.4% and 85.6%, respectively). A 34.2% improvement in water bodies also reflects the positive impacts of water management policies in the region. The overall accuracy rate of 80.88% obtained from the GLC_FCS30D dataset supports the reliability of the results. These findings provide a scientific basis for sustainable land management, climate change adaptation, and natural resource conservation strategies in the Nile Delta. In conclusion, the 35-year land use analysis conducted in the right bank basin of the Nile River Delta; urban growth, which is a result of rapid population growth, causes the destruction of natural areas.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82355 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1645-1666]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/118 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Deprem Yaşantısında Bilişsel Esnekliğin ve Sağlıklı Duygusallığın Travma Sonrası Büyümeyi Yordaması]]> <![CDATA[Cognitive Flexibility and Healthy Emotionality Predict Posttraumatic Growth in Earthquake Experience]]> <![CDATA[Bilge Gül TOKKAŞ]]> <![CDATA[Nezir EKİNCİ]]> <![CDATA[Travma Sonrası Büyüme, Bilişsel Esneklik, Sağlıklı Duygusallık, Deprem, Psikolojik Danışma ve Rehberlik]]> <![CDATA[Post-Traumatic Growth, Cognitive Flexibility, Healthy Emotionality, Earthquake, Psychological Counseling and Guidance]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; mso-bidi-font-size: 8.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu araştırmanın amacı deprem yaşantısı geçiren yetişkin bireylerde travma sonrası büyümenin yordayıcıları olarak bilişsel esnekliğin ve sağlıklı duygusallığın incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu 6 Şubat 2022 tarihinde meydana gelen depremden en çok etkilenen 11 ildeki 510 yetişkin birey oluşturmuştur. Veriler Travma Sonrası Büyüme Ölçeği, Bilişsel Esneklik Ölçeği, Duygusal Stil Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin analizinde yetişkinlerin travma sonrası büyüme düzeylerinin demografik özellikleri bağımsız örneklem t-testi ve Tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile incelenmiştir. Son olarak deprem yaşantısı geçiren bireylerin bilişsel esneklik ve sağlıklı duygusallık düzeylerinin travma sonrası büyüme seviyelerini anlamlı düzeyde yordayıp yordamadığını belirlemek amacıyla çoklu Regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre deprem yaşantısı geçiren yetişkin bireylerin travma sonrası büyüme düzeyleri cinsiyete ve kayıp yaşantısına sahip olup olmayaya göre farklılaşırken algılanan gelir düzeyine göre farklılaşmamaktadır. Ayrıca yetişkin bireylerin travma sonrası büyüme düzeyleri ile deprem yaşantısından etkilenme seviyeleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Deprem yaşantısı geçiren yetişkin bireylerin travma sonrası büyüme düzeyleri ile bilişsel esneklik seviyeleri arasında negatif yönde düşük düzeyde, sağlıklı duygusallık seviyeleri ile de pozitif yönde düşük düzeyde ilişki bulunmuştur. Çoklu regresyona analizi sonuçları incelendiğinde model anlamlı bulunmuştur. Deprem yaşantısı geçiren yetişkin bireylerin bilişsel esneklik ve sağlıklı duygusallık seviyeleri travma sonrası büyüme süreçlerini anlamlı düzeyde yordamaktadır. Yordayıcı değişkenler olan bilişsel esneklik ve sağlıklı duygusallık travma sonrası büyümenin toplam varyansının %11’ini açıklamıştır]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">The aim of this study was to examine cognitive flexibility and healthy emotionality as predictors of posttraumatic growth in adults who experienced an earthquake. The study group of the research consisted of 510 adult individuals in 11 provinces most affected by the earthquake that occurred on 6 February 2022. Data were collected through the Posttraumatic Growth Scale, Cognitive Flexibility Scale, Emotional Style Scale and Personal Information Form. In the analysis of the data, the demographic characteristics of adults' posttraumatic growth levels were analysed by independent sample t-test and one-way analysis of variance (ANOVA), and the relationships between the variables of the study were examined by Pearson correlation analysis. Finally, multiple regression analysis was performed to determine whether the cognitive flexibility and healthy emotionality levels of individuals who experienced earthquake experience significantly predict posttraumatic growth levels. According to the findings of the study, the posttraumatic growth levels of adult individuals who experienced an earthquake differed according to gender and whether they had a loss experience or not, but not according to perceived income level. In addition, a significant positive relationship was found between the posttraumatic growth levels of adult individuals and their level of being affected by the earthquake experience. A low level negative relationship was found between posttraumatic growth levels and cognitive flexibility levels, and a low level positive relationship was found with healthy emotionality levels of adult individuals who experienced an earthquake. When the results of multiple regression analysis were analysed, the model was found significant. Cognitive flexibility and healthy emotionality levels of adult individuals who experienced an earthquake significantly predicted posttraumatic growth processes. The predictor variables cognitive flexibility and healthy emotionality explained 11% of the total variance of posttraumatic growth. The findings obtained in the study were discussed in line with the relevant literature and recommendations were given]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82306 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1961-1976]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/119 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Spor Bilimleri Alanında Merkezi Sınav Sistemi Reformu: Öğrencilerin 2024 ÖZYES Deneyimlerine İlişkin Nitel Bir Araştırma]]> <![CDATA[A Reform of the Central Examination System in Sports Sciences: A Qualitative Study on Students’ Experiences of the 2024 ÖZYES]]> <![CDATA[Sabiha Gizem ENGİN]]> <![CDATA[Spor, Özel yetenek sınavı, Merkezi sınav sistemi, Fırsat eşitliği, Öğrenci seçme]]> <![CDATA[Sport, Special talent examination, Centralized examination system, Equal opportunity, Student selection]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Türkiye’de Spor Bilimleri Fakülteleri (SBF) ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulları’na (BESYO) öğrenci alımında uzun yıllar boyunca uygulanan özel yetenek sınavlarının tarihsel gelişimi, mevcut uygulamalar ve 2024-2025 eğitim-öğretim yılında yürürlüğe giren merkezi Özel Yetenek Sınavı (ÖZYES) sistemi ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmada, üniversitelerin kendi bünyelerinde düzenlediği özel yetenek sınavlarının, içerik ve değerlendirme açısından büyük farklılıklar gösterdiği, özgeçmiş puanlamasında subjektifliğin yaygın olduğu ve sınavların farklı illerde yapılmasının adaylar üzerinde ciddi ekonomik, psikolojik ve sosyal yükler oluşturduğu ortaya konmuştur. Bu durum, adaylar arasında fırsat eşitsizliği ve adalet algısında bozulmaya yol açarken, sınav süreçlerinde şeffaflık ve nesnellikten uzaklaşılmasına neden olmuştur. Ayrıca, adayların birden fazla üniversitenin sınavına katılabilmek için farklı illere seyahat etmek zorunda kalması, ulaşım ve konaklama maliyetlerini artırmış, özellikle sosyoekonomik açıdan dezavantajlı adayların sürece katılımını sınırlandırmıştır. 2024-2025 eğitim-öğretim yılı itibarıyla uygulamaya konulan merkezi Özel Yetenek Sınavı (ÖZYES) ile sınav içeriklerinin ve değerlendirme ölçütlerinin standartlaştırılması, adayların kendi illerinde sınava girmelerine olanak tanınması ve özgeçmiş puanlamasında daha objektif, ölçülebilir kriterlerin benimsenmesi sağlanmıştır. Araştırmanın bulguları, merkezi sınav uygulamasının adaylar arasında daha adil ve erişilebilir bir sınav ortamı oluşturduğunu, ekonomik ve psikososyal engelleri önemli ölçüde azalttığını ve öğrenci seçme sürecinde sürdürülebilir, kapsayıcı bir model sunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, merkezi ÖZYES sistemi, spor bilimleri alanında öğrenci seçme süreçlerinde fırsat eşitliği, şeffaflık ve nesnellik ilkelerini güçlendiren önemli bir reform olarak değerlendirilmektedir.]]> <![CDATA[In this study, the historical development, current practices, and the newly implemented centralized Special Talent Examination System (ÖZYES) for the 2024-2025 academic year were thoroughly examined in the context of student admissions to Faculties of Sports Sciences (SBF) and Schools of Physical Education and Sports (BESYO) in Turkey. The research revealed that the special talent examinations conducted independently by universities exhibited significant variations in terms of content and evaluation criteria, with widespread subjectivity in résumé scoring. Additionally, the organization of exams in different provinces imposed serious economic, psychological, and social burdens on candidates. This situation led to inequality of opportunity among candidates, disrupted perceptions of fairness, and resulted in a lack of transparency and objectivity in the examination processes. Furthermore, candidates were often required to travel to different provinces to attend multiple university exams, which increased transportation and accommodation costs, particularly limiting the participation of socioeconomically disadvantaged candidates. With the introduction of the centralized Special Talent Examination System (ÖZYES) in the 2024-2025 academic year, the standardization of exam content and evaluation criteria was achieved. Candidates were allowed to take the exam in their own provinces, and more objective and measurable criteria were adopted for résumé scoring. The findings of the study indicate that the centralized examination system created a fairer and more accessible testing environment for candidates, significantly reduced economic and psychosocial barriers, and offered a sustainable and inclusive model for the student selection process. In conclusion, the centralized ÖZYES system is considered a significant reform that strengthens the principles of equality of opportunity, transparency, and objectivity in student selection processes within the field of sports sciences.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82286 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[345-360]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/120 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Duygusal Tipografi: Yazı Tiplerinin Semantik Potansiyeli ve Görsel İletişimde Yapay Zekâ (DALL·E) Yorumlaması]]> <![CDATA[Emotional Typography: The Semantic Potential of Typefaces and AI (DALL·E) Interpretation in Visual Communication]]> <![CDATA[Başak ÇAKMAK]]> <![CDATA[Grafik Tasarım, Duygusal Tipografi, Görsel İletişim, Semiotik Tipografi, Tipografi, Tipografik Duygu Haritalama, Yapay Zekâ]]> <![CDATA[Graphic Design, Artificial Intelligence, Emotional Typography, Typography, Typographic Emotion Mapping, Typographic Semiotic, Visual Communication]]> <![CDATA[Geleneksel tipografi anlayışı, yazının temel işlevinin okunabilirlik olduğunu vurgular; düzgün harf dizimi, net kelimeler ve kolay anlaşılır cümleler esastır. Ancak bu çalışma, tipografinin yalnızca okunabilirliğin ötesinde duygusal ve psikolojik ifade gücüne sahip olduğunu göstermektedir. Yazı tipleri sadece metinsel bilgileri aktaran basit araçlar değildir; aynı zamanda farklı duyguları, kişilikleri ve kültürel kodları yansıtan sembolik unsurlardır. Arial gibi sade ve resmi karakterler kurumsal güveni simgelerken, Chalkboard gibi daha samimi yazı tipleri ise sıcak ve eğlenceli bir etki yaratabilir. Bu farklar basit estetik seçimlerin ötesinde, derin kültürel ve psikolojik dinamikleri de kapsar. Araştırmada, yazı tiplerinin bu duygusal ve ifade edici özellikleri semiyotik teoriler ve bilişsel psikoloji perspektifinden ele alınmıştır. Ayrıca, özgün harfleme çalışmaları aracılığıyla yazı tiplerinin duygusal etkileri görsel olarak ortaya konmuştur. Çalışmanın ilgili bir bölümünde, tipografik duygu ifadesini değerlendirmek amacıyla yapay zekâ sistemlerinden yararlanılmıştır. Özgün harfleme örnekleri, OpenAI tarafından geliştirilen DALL·E adlı görsel üretim ve analiz sistemine gösterilmiş; sistemin bu tipografik biçimlere verdiği duygusal tepkiler analiz edilmiştir. Böylece, yapay zekânın tipografik unsurlarla tetiklenen duyguları nasıl yorumladığı ve bunun insan algısıyla ne kadar örtüştüğü sorgulanmıştır. Yapılan analizler, yazı tiplerinin taşıdığı anlamların yalnızca insan gözüyle değil, teknolojik araçlar tarafından da algılanabileceğini ortaya koymaktadır. Bu inceleme, teknolojinin ve yapay zekânın görsel iletişimde giderek artan rolüne işaret etmektedir. Sonuç olarak tipografi, insan ve yapay zekâ etkileşimini de kapsayacak şekilde duygusal, kültürel ve psikolojik mesajların aktarılmasında stratejik bir iletişim aracı olarak değerlendirilebilir.]]> <![CDATA[The traditional understanding of typography emphasizes that the main function of type is readability; proper letter formation, clear words and easy-to-understand sentences are essential. However, this study shows that typography has emotional and psychological expressive power beyond mere legibility. Fonts are not just simple tools that convey textual information; they are also symbolic elements that reflect different emotions, personalities and cultural codes. Simple and formal characters like Arial symbolize corporate trust, while more friendly fonts like Chalkboard can create a warm and playful effect. These differences go beyond simple aesthetic choices to encompass deep cultural and psychological dynamics. This research explores these emotional and expressive properties of fonts from the perspective of semiotic theories and cognitive psychology. In addition, the emotional effects of fonts are visually demonstrated through original lettering studies. In a related part of the study, artificial intelligence systems were utilized to evaluate typographic emotional expression. The original lettering samples were shown to a visual generation and analysis system called DALL·E developed by OpenAI, and the emotional responses of the system to these typographic forms were analyzed. Thus, it was questioned how artificial intelligence interprets the emotions triggered by typographic elements and how much this overlaps with human perception. The analysis reveals that the meanings carried by fonts can be perceived not only by the human eye but also by technological tools. This examination points to the increasing role of technology and artificial intelligence in visual communication. As a result, typography can be considered as a strategic communication tool for conveying emotional, cultural and psychological messages, including the interaction of human and artificial intelligence.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82281 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[191-214]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/121 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dördüncü Sınıf Türkçe Dersi Milli Mücadele ve Atatürk Ünitesi’nde Yer Alan Öğrenme ve Yenilenme Becerilerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[An Examination of Learning and Innovation Skills in the 4th Grade Turkish Course Unit on the National Struggle and Atatürk]]> <![CDATA[Ümit GÖZEL]]> <![CDATA[Beste DİNÇER]]> <![CDATA[Eğitim Bilimleri, 21. yüzyıl becerileri, öğrenme ve yenilenme becerileri, ilkokul öğretim programları, ilkokul Türkçe ders kitabı, doküman incelemesi.]]> <![CDATA[Educational Sciences, 21st century skills, learning and renewal skills, primary school curriculam, primary school Turkish coursebooks, document review.]]> <![CDATA[Bu araştırma, ilkokul 4. sınıf Türkçe dersi “Millî Mücadele ve Atatürk” ünitesinde yer alan öğrenme ve yenilenme becerilerinin, P21 (21. Yüzyıl Öğrenme Ortaklığı) Çerçevesi bağlamında incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışma, nitel araştırma deseni temelinde doküman analizi yöntemiyle yürütülmüş ve veriler, 2017-2018 yılında uygulamaya konulan öğretim programı kapsamında hazırlanan ve 2023-2024 eğitim öğretim yılında kullanılan Türkçe ders kitabı ve öğretim programı üzerinden elde edilmiştir. Araştırma kapsamında, öğretim programı ve ders kitabındaki kazanımlar, metin içerikleri ve etkinlikler; P21 becerileri (yaratıcılık, yenilenme, eleştirel düşünme, problem çözme, iletişim ve iş birliği) doğrultusunda analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, en yaygın becerinin %44,63 oranıyla iletişim becerisi olduğu, bunu sırasıyla yaratıcılık (%22,74), eleştirel düşünme (%20,17), iş birliği (%6,86) ve yenilenme (%3) becerilerinin takip ettiği belirlenmiştir. Problem çözme becerisine ise incelenen kazanımlarda hiç yer verilmemiştir. İncelenen 4. sınıf Türkçe ders kitabında, en fazla yer verilen becerinin iletişim olduğu görülmüş; özellikle etkinliklerde bu becerinin öne çıktığı saptanmıştır. Örneğin, “Amerikalı Bir Çocuktan Mustafa Kemal’e Mektup Var” adlı metinde iletişim becerisi, hem hazırlık çalışmalarında hem de metin içi ifadelerde yoğun biçimde ele alınmıştır. Yaratıcılık becerisine özellikle etkinliklerde daha fazla yer verildiği; metin içi ifadelerde ise sınırlı düzeyde yer aldığı görülmüştür. Yenilenme ve problem çözme becerileri ise daha sınırlı olarak kullanılmış; yenilenme becerisi yalnızca belirli bölümlerde öne çıkmıştır. Sonuç olarak bu araştırmada, 4. sınıf Türkçe dersinde P21 becerilerinden özellikle iletişim ve yaratıcılık becerilerine ağırlık verildiğini, buna karşılık problem çözme becerisine neredeyse hiç yer verilmediğini ortaya koymuştur.]]> <![CDATA[This study aims to examine the learning and innovation skills included in the "National Struggle and Atatürk" unit of the 4th grade Turkish language course within the framework of the P21 (Partnership for 21st Century Learning) model. The research was conducted using a qualitative research design and document analysis method. Data were collected from the Turkish language curriculum implemented in the 2017–2018 academic year and the 4th grade Turkish textbook used in the 2023–2024 academic year. Within the scope of the study, the curriculum outcomes, text contents, and activities were analyzed in accordance with P21 skills—creativity, innovation, critical thinking, problem solving, communication, and collaboration. The findings revealed that communication was the most frequently emphasized skill, appearing in 44.63% of the analyzed content, followed by creativity (22.74%), critical thinking (20.17%), collaboration (6.86%), and innovation (3%). Notably, problem-solving skills were not represented in any of the examined learning outcomes. Communication skills were particularly prominent in the 4th grade Turkish textbook, especially within the activity sections. For instance, in the text titled "A Letter from an American Child to Mustafa Kemal," communication skills were intensively addressed both in the preparatory tasks and in-text expressions. Creativity was mostly incorporated in the activities, while its presence in textual expressions was limited. Innovation and problem-solving skills were used more sparingly, with innovation being emphasized only in specific sections.In conclusion, the study found that the 4th grade Turkish language curriculum places a strong emphasis on communication and creativity skills among the P21 competencies, whereas problem-solving skills are almost entirely neglected.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82261 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1529-1546]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/122 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Vatandaşlığına Geçen Suriyelilerin Vatandaşlık ve Vatandaşlık ile İlgili Kavramlara İlişkin Bilgi Durumlarının İncelenmesi]]> <![CDATA[An Investigation was Conducted into the Knowledge of Syrians Who had Acquired Turkish Citizenship Regarding Citizenship and Related Concepts]]> <![CDATA[Hafsa Şehadet FİLİZ]]> <![CDATA[Mesut AYDIN]]> <![CDATA[Sosyal Bilgiler Eğitimi, Suriyeliler, Türk Vatandaşlığı, Vatandaşlık Bilgisi, Bilgi Durumu]]> <![CDATA[ Social Studies Education, Syrians, Turkish Citizenship, Citizenship Information, Information Status]]> <![CDATA[Bu araştırmanın temel amacı, Türk vatandaşlığına geçmiş olan Suriyeli 8. sınıf öğrencilerinin vatandaşlık ve vatandaşlığa yönelik bilgi düzeylerinin incelenmesidir. Bu bağlamda, öğrencilerin vatandaşlık kavramına dair sahip oldukları bilgilerin niteliği, vatandaşlıkla ilgili temel değer ve kavramlara ilişkin farkındalık düzeyleri, vatandaşlık kimliğine ilişkin algıları ve sosyal bilgiler eğitiminin bu konudaki etkisi araştırma kapsamında ele alınmıştır. Araştırma grubu olarak seçilen 8. sınıf öğrencileri, ilköğretim kademesinin 4. ile 7. sınıf düzeyleri arasında sosyal bilgiler dersini almış ve bu ders kapsamında vatandaşlık eğitimine yönelik temel bilgi, beceri ve değerlerle tanışmış bireylerdir. Dolayısıyla, bu öğrenciler vatandaşlıkla ilgili kavramları öğrenmiş ve bu alandaki eğitim sürecini belirli ölçüde tamamlamış durumdadırlar. Bu yönüyle, çalışmanın hedef kitlesi olarak 8. sınıf öğrencilerinin seçilmiş olması, araştırmanın amacına ulaşması açısından anlamlı bir tercih olarak değerlendirilmektedir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerine uygun olarak yapılandırılmıştır. Çalışma, betimleyici bir yaklaşımla yürütülmüş olup, bireylerin yaşantılarına ve anlamlandırmalarına odaklanılmıştır. Bu doğrultuda, araştırma deseni olarak olgubilim (fenomenoloji) deseni tercih edilmiştir. Olgubilim deseni, bireylerin belirli bir olguya dair yaşantılarını, algılarını ve bu olguyu nasıl anlamlandırdıklarını derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırmada da "vatandaşlık" olgusu, Suriyeli öğrencilerin bireysel deneyimleri ve algıları bağlamında değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Türk vatandaşlığına geçmiş ve Türkçe konuşma becerisi iyi düzeyde olan toplam 12 Suriyeli öğrenci oluşturmaktadır. Bu grubun, cinsiyet dağılımı gözetilerek eşit sayıda 6 kız ve 6 erkek öğrenciden oluşmasına özen gösterilmiştir. Bu seçim, farklı cinsiyetlerden öğrencilerin vatandaşlığa ilişkin görüşlerinin karşılaştırılabilirliğini sağlamak amacıyla yapılmıştır. Veri toplama sürecinde, araştırmanın bilimsel geçerliliğini ve etik uygunluğunu sağlamak adına, öncelikle alanında uzman 1 profesör ve 2 doktor öğretim üyesinden görüş alınarak yarı yapılandırılmış görüşme formu oluşturulmuştur. Görüşme formunun uygulanabilirliği ve içerik geçerliliği uzman görüşleri doğrultusunda değerlendirilmiş ve gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Ardından, ilgili üniversitenin etik kurulundan gerekli onaylar alınarak veri toplama sürecine geçilmiştir. Görüşmeler, öğrencilerin vatandaşlık ve vatandaşlığa ilişkin algılarını, bilgilerini ve deneyimlerini ortaya koyabilecek nitelikte düzenlenmiştir. Elde edilen nitel verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. İçerik analizi ile öğrencilerin ifadeleri temalar ve alt temalar etrafında sınıflandırılmış, tekrar eden örüntüler belirlenmiş ve yorumlanmıştır. Bu analiz süreci sonucunda ulaşılan bulgular, araştırmanın "bulgular" ve "sonuç" bölümlerinde ayrıntılı biçimde ele alınmıştır.]]> <![CDATA[The main purpose of this study is to examine the level of knowledge about citizenship and citizenship of Syrian 8th grade students who have acquired Turkish citizenship. In this context, the quality of students' knowledge about the concept of citizenship, their level of awareness of the basic values and concepts related to citizenship, their perceptions of citizenship identity and the effect of social studies education on this issue were addressed within the scope of the research. The 8th grade students selected as the research group are individuals who have taken the social studies course between the 4th and 7th grade levels of the primary education level and who have met with basic knowledge, skills and values related to citizenship education within the scope of this course. Therefore, these students have learnt the concepts related to citizenship and have completed the education process in this field to a certain extent. In this respect, the selection of 8th grade students as the target group of the study is considered as a meaningful choice in terms of achieving the aim of the research. The research was structured in accordance with qualitative research methods. The study was conducted with a descriptive approach and focused on the experiences and interpretations of individuals. In this direction, phenomenology design was preferred as the research design. The phenomenology design aims to examine in depth the experiences and perceptions of individuals about a particular phenomenon and how they make sense of this phenomenon. In this study, the phenomenon of ‘citizenship’ was evaluated in the context of Syrian students' individual experiences and perceptions. The study group consisted of 12 Syrian students who had acquired Turkish citizenship and had good Turkish speaking skills. Care was taken to ensure that this group consisted of 6 female and 6 male students in equal numbers by considering gender distribution. This selection was made to ensure the comparability of the views of students of different genders on citizenship. In the data collection process, in order to ensure the scientific validity and ethical appropriateness of the research, a semi-structured interview form was prepared by first obtaining the opinions of 1 professor and 2 doctoral lecturers who are experts in their fields. The applicability and content validity of the interview form were evaluated in line with the expert opinions and necessary arrangements were made. Then, the necessary approvals were obtained from the ethics committee of the relevant university and the data collection process started. The interviews were organised in a way to reveal students' perceptions, knowledge and experiences about citizenship and citizenship. Content analysis technique was used to analyse the qualitative data obtained. Through content analysis, students' expressions were categorised around themes and sub-themes, repetitive patterns were identified and interpreted. The findings obtained as a result of this analysis process are discussed in detail in the ‘findings’ and ‘conclusion’ sections of the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82244 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[871-886]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/123 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çerçeveler Arasında Eskiz: Mimari Tasarımın Erken Aşamasında Animasyon Tabanlı Dijital Eskizin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Sketching Across Frames: Evaluating Animation-Based Digital Sketching for the Early Stage of Architectural Design]]> <![CDATA[Ali DEMİRCİ]]> <![CDATA[Selin YILDIZ]]> <![CDATA[Mimari Tasarım, Dijital Eskiz, Animasyon Tabanlı Dijital Eskiz, Yaratıcı Süreç, Erken Tasarım Evresi.]]> <![CDATA[Architectural Design, Digital Sketch, Animation-Based Digital Sketch, Creative Process, Early-Stage Design.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a><a name="_Hlk198817103"></a>Fikir üretimini ve tasarımcı ile ortaya çıkan formlar arasındaki yansıtıcı diyaloğu destekleyen eskiz, tasarım sürecinin önemli bir parçası olmaya devam etmektedir. Dijital teknolojilerin mimarlık eğitimine ve profesyonel pratiğe daha derinlemesine dahil olmasıyla eskizin doğası da dönüşmeye başlamıştır. Dijital eskiz araçları taşınabilirlik, düzenleme kolaylığı ve görsel netlik gibi avantajlar sunarken, genellikle tek bir çizim tuvaliyle sınırlı statik bir arayüz ile geleneksel eskiz süreçlerini taklit etmektedir. Bu statik yapı, işlevsel olmasına rağmen, tasarımın ilk aşamalarında yinelemeli keşfi sınırlayabilir ve yaratıcı düşünceyi kısıtlayabilir. Bu çalışma, Animasyon Tabanlı Dijital Eskiz'in (ADS), erken tasarım evresinin dinamik ve yinelemeli doğasına daha yakın bir alternatif olabilme potansiyelini araştırmaktadır. Veri toplama yöntemi olarak on mimarlık lisans öğrencisi ile birlikte yürütülen deneysel bir atölye çalışması kurgulanmıştır. Tüm katılımcılar, Statik Dijital Eskiz (SDS) uygulaması ve Animasyon Tabanlı Dijital Eskiz (ADS) uygulaması kullanılan iki ayrı tasarım oturumuna katıldı. Toplam 346 eskiz, Rutin Çizim (RD), Rutin Olmayan Tasarım Kararı (NRDD) ve Tasarım Probleminin Yeniden Çerçevelenmesi (RDP) kategorilerini kapsayan bir kodlama şeması aracılığıyla içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular, ADS uygulamalarının daha fazla sayıda eskiz yapılmasını sağlamakla birlikte yaratıcı tasarım faaliyetlerini de önemli ölçüde desteklediğini göstermektedir. Zaman çizelgesi özelliği yardımıyla daha önce oluşturulan eskizlerin kolayca gözden geçirilebilmesinin bilişsel akışkanlığı ve yinelemeli düşünmeyi olumlu etkilediği gözlemlenmiştir. Bu sonuçlar, ADS yaklaşımının mimari tasarım eğitimine dahil edilmesinin öğrencilerin yaratıcı katılımını artırabileceğini ve dijital eskiz ortamlarının temsil olanaklarını genişletebileceğini göstermektedir.]]> <![CDATA[Sketching remains essential to the design process by supporting idea generation and reflective dialogue between the designer and emerging forms. The nature of sketching has begun to transform as digital technologies have become more deeply involved in architectural education and professional practice. While digital sketching tools offer advantages such as portability, editing flexibility, and visual precision, they often replicate traditional sketching through static interfaces—typically confined to a single drawing canvas. This static structure, although functional, may limit iterative exploration and constrain creative thinking in the early stages of design. This study explores the potential of Animation-Based Digital Sketching (ADS) as an alternative approach that more closely aligns with the dynamic and iterative nature of the early design stage. An experimental workshop involving ten undergraduate architecture students was conducted as a data collection method. All participants took part in two separate design sessions using Static Digital Sketching (SDS) and Animation-Based Digital Sketching (ADS). A total of 346 sketches were analyzed using content analysis guided by a structured coding scheme encompassing Routine Drawing (RD), Non-Routine Design Decision (NRDD), and Reframing Design Problem (RDP). The findings demonstrate that ADS applications not only led to a greater quantity of sketches but also significantly supported creative design activity. It was observed that the ability to easily review previously generated sketches through the timeline feature facilitated cognitive fluidity and iterative thinking. These results suggest that integrating the ADS approach into architectural design education can enhance students’ creative engagement and expand the representational affordances of digital sketching environments.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82237 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2327-2353]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/124 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Sanat Tarihinde ve Çağdaş Türk Sanatında Grid Formu]]> <![CDATA[The Story of Grid Form and Grid Form in Contemporary Art]]> <![CDATA[Ali KOÇ]]> <![CDATA[Türk Sanatı, Grid Formu, Geometri, Kare, Araç Değer, Amaç Değer.]]> <![CDATA[Turkish Art, Grid Form, Geometry, Square, Instrumental Value, Purpose Value.]]> <![CDATA[Bu araştırma grid (ızgara) formu ve sanata yansımaları temelinde, önce Türklerin tarih sahnesinde göründüğü ‘Proto Türkler’den (M.Ö. 5000) başlayarak, günümüze kadar kurulan Türk devletlerinin sanat tarihsel sürecini inceler. Daha sonra günümüzde çalışmalarında grid formunu kullanan çağdaş Türk sanatçıları değerlendirilir. Burada, Türk sanat tarihinde yer alan on altı Türk devleti sırasıyla, Hun Devleti, Batı Hun İmparatorluğu, Avrupa Hunları, Akhunlar, Göktürk Devleti, Uygur Hakanlığı, Avar Devleti, Hazar Devleti, Karahanlılar, Gazneliler, Büyük Selçuklu Devleti, Harzemşahlar Devleti, Timurlar Devleti, Babür Devleti, Altınordu Hanlığı ve Osmanlı İmparatorluğu olarak görülür. Türk devletlerinin tarihsel süreci takip edilirken özellikle sanat eseri uygulamalarında grid formuna yer veren devletler ile onların zamanında ortaya çıkan örnek eserler ve planlar ele alınır. Söz konusu örnek işler arasında, Göktürkler döneminden yönleri gösteren diyagonal kare formu, Hunlardan önceki İskit Türkleri zamanından kare planlı kurgan ve mezar odaları ile kare süslemeli Pazırık halısı, Hun Türkleri döneminden daire (kare) planlı çadır, Uygur Türkleri döneminden kare formlu mimari yapı planları, Karahanlı Türkleri döneminden kare formlu mimari yapı bezemeleri, Anadolu Selçuklu Türkleri döneminden kare formlu ‘Selçuklu Yıldızı’ simgesi ve Osmanlı Türkleri döneminden kare formlu ‘Tılsımlı Gömlek’, makıli uslupta yazılmış hat sanatı, minyatür sanatı ve ızgara biçimli pencere şebekesi görülür. Bu incelenen örnekler arasında grid formu kimi zaman araç değer kimi zaman da amaç değer haline getirilir. Araştırmada daha sonra, günümüz çağdaş Türk sanatından yirmi bir sanatçı tespit edilir ve bunlar arasından grid formunu daha yoğun kullanan yedi sanatçı örnek işleri bağlamında değerlendirilir. Sözü edilen bu çağdaş Türk sanatçıları arasında Erol Akyavaş (1932-1999), Sarkis Zabunyan (1938), Seyhun Topuz (1942), Halil Akdeniz (1944-2024), Bünyamin Özgültekin (1951), Serhat Kiraz (1954) ve Mithat Şen (1957) bulunur. Bu araştırma, grid formunun Türk sanatındaki tarihsel süreci ile çağdaş Türk sanatındaki rolünü baz alırken, nitel araştırma türlerinden betimsel araştırma yöntemi ile nitel araştırma aşamalarından içerik analizini ve nitel araştırma desenlerinden (yöntem) olan durum çalışmasını birlikte kullanır. Grid formuna hem genel Türk tarihi hem de çağdaş Türk sanat tarihi açılarından yaklaşan bu araştırmanın sosyal bilimler bağlamında sanat alanyazın dünyasına katkılar getireceği ümit edilir. <a name="_Hlk196812435"></a>]]> <![CDATA[This research examines the art historical process of the Turkish states established on the basis of the grid form and its reflections on art, starting from the ‘Proto Turks’ (5000 BC) when the Turks first appeared on the stage of history, until today. Then, contemporary Turkish artists who use the grid form in their works are evaluated. Here, the sixteen Turkish states in Turkish art history are seen as the Hun State, the Western Hun Empire, the European Huns, the Hephtalites, the Göktürk State, the Uyghur Khanate, the Avar State, the Khazar State, the Karakhanids, the Ghaznavids, the Great Seljuk State, the Khwarezm State, the Timur State, the Mughal State, the Golden Horde Khanate and the Ottoman Empire. While following the historical process of the Turkish states, especially the states that used the grid form in their art applications and the sample works and plans that emerged during their time are discussed. Among the sample works in question, the diagonal square form showing directions from the Gokturk period, the square-planned kurgan and tomb chambers and the square-decorated Pazyryk carpet from the Scythian Turks period, the circular (square) planned tent from the Hun Turks period, the square-formed architectural structure plans from the Uyghur Turks period, the square-formed architectural structure decorations from the Karakhanid Turks period, the square-formed ‘Seljuk Star’ symbol from the Anatolian Seljuk Turks period and the square-formed ‘Tılsımlı Gömlek’ from the Ottoman Turks period, the calligraphy written in the Makili style, the miniature art and the grid-shaped window network are seen. Among these examined examples, the grid form is sometimes turned into a means value and sometimes into a goal value. Later in the research, twenty-one artists from today's contemporary Turkish art are identified and seven artists who use the grid form more intensively are evaluated in the context of their exemplary works. Among these contemporary Turkish artists are Erol Akyavaş (1932-1999), Sarkis Zabunyan (1938), Seyhun Topuz (1942), Halil Akdeniz (1944-2024), Bünyamin Özgültekin (1951), Serhat Kiraz (1954) and Mithat Şen (1957). This research, while taking the historical process of the grid form in Turkish art and its role in contemporary Turkish art as a basis, uses the descriptive research method from qualitative research types, content analysis from qualitative research stages and case study from qualitative research designs (method). It is hoped that this research, which approaches the grid form from both general Turkish history and contemporary Turkish art history perspectives, will contribute to the world of art literature in the context of social sciences. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82204 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[533-574]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/125 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Caravaggio'nun Resimlerinde Camera Obscura Kullanımına İlişkin İzler]]> <![CDATA[Traces of Camera Obscura Use in Caravaggio's Paintings]]> <![CDATA[Yunus KAYA]]> <![CDATA[Resim, Caravaggio, camera obscura, sanatta disiplinlerarasılık, Hockney–Falco Tezi, optik araçlar, sanatta disiplinlerarasılık, sanat ve teknoloji]]> <![CDATA[Painting, Caravaggio, camera obscura, interdisciplinarity in art, Hockney–Falco Thesis, optical tools, interdisciplinarity in art, art and technology]]> <![CDATA[Bu çalışma, Barok dönemin önde gelen temsilcilerinden Michelangelo Merisi da Caravaggio’nun resim tekniğinde camera obscura gibi optik araçların kullanımına dair kanıtları disiplinlerarası bir bakış açısıyla ele alır. Caravaggio’nun eserlerinde perspektifin kesinliği ve chiaroscuro (ışık-gölge) tekniğindeki olağanüstü gerçekçilik, sanat tarihçileri arasında sanatçının optik yöntemlerden yararlandığı yönündeki tartışmalara zemin hazırlar. Bu doğrultuda araştırma, sanatçının seçili eserlerinde kompozisyon düzeni, ışık-gölge kullanımı ve figür detaylandırmalarını, 16. ve 17. yüzyılın optik teknolojilerinin sunduğu olanaklar çerçevesinde inceler. Çalışmanın teorik temelini, David Hockney ve Charles M. Falco’nun ortaya attığı ve erken modern dönem sanatçılarının optik araçlar kullandığını öne süren “Hockney-Falco Tezi” oluşturmaktadır. Söz konusu tez, Caravaggio’nun perspektif, oran ve ışık yönetiminde camera obscura ile çeşitli ayna tekniklerinden faydalanmış olabileceğini iddia etmiştir. Ancak bu görüş, sanat tarihi metodolojisi ve teknik uygulanabilirlik açısından eleştirilere maruz kalmıştır. Bu araştırma, bahsi geçen iddiaları Caravaggio’nun eserlerinden hareketle sistematik bir analize tabi tutarak, optik araç kullanımına işaret eden teknik izlerin varlığını sorgulamıştır. Yapılan incelemeler, Caravaggio’nun kompozisyonlarında optik yansımaları anmıştan, bu görüşü destekleyen belirli formların ve ışık anomalilerinin bulunduğunu ortaya koymuştur. Bu bulgular, sanatçının dönemin teknolojik sınırlarını zorlayan bir teknik ustalık sergilediğine işaret etmekle birlikte, o dönemin resimlerinde optik araçların rolünün yeniden değerlendirilmesi gerektiğine dair bir çerçeve sunmaktadır. Çalışma, Caravaggio’nun sanatsal pratiğinde bilim ve teknolojinin etkisine dikkat çekerek, sanat tarihi araştırmalarına yöntemsel bir katkı sağlamayı hedeflemektedir. Aynı zamanda, optik araçların kullanımının sanatçının yaratıcı dehasını gölgelemediği, aksine onun dönemine göre avangard bir yaklaşım olarak değerlendirilebileceği sonucuna varmıştır<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">.]]> <![CDATA[This study examines the evidence of the use of optical devices such as the camera obscura in the painting techniques of Michelangelo Merisi da Caravaggio, one of the leading figures of the Baroque period, from an interdisciplinary perspective. The precision of perspective and the extraordinary realism in the use of chiaroscuro (light-shadow technique) in Caravaggio’s works have laid the foundation for discussions among art historians about the possibility that the artist may have used optical methods. In this regard, the research analyzes the compositional arrangement, use of light-shadow, and figure details in selected works of the artist within the framework of the possibilities offered by 16th and 17th-century optical technologies. The theoretical basis of the study is the “Hockney-Falco Thesis” proposed by David Hockney and Charles M. Falco, which claims that early modern period artists used optical tools. According to this thesis, it is suggested that Caravaggio may have benefited from the camera obscura and various mirror techniques in his management of perspective, proportions, and light. However, this view has been subject to criticism in terms of art historical methodology and technical feasibility. This research subjects the aforementioned claims to a systematic analysis based on Caravaggio’s works and questions the existence of technical traces indicating the use of optical devices. The examinations revealed that there are optical reflections in Caravaggio’s compositions, along with certain forms and light anomalies supporting this view. These findings indicate that the artist demonstrated technical mastery that pushed the technological boundaries of the period, while providing a framework for reconsidering the role of optical devices in the paintings of the time. The study aims to contribute methodologically to art historical research by drawing attention to the influence of science and technology in Caravaggio’s artistic practice. It also concludes that the use of optical devices did not overshadow the artist’s creative genius; on the contrary, it can be regarded as an avant-garde approach for his time.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82165 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[977-997]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/126 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Antik Mısır’da Giyim ve Dramatik Kostüm]]> <![CDATA[Clothing And Dramatic Costüme In Ancient Egypt]]> <![CDATA[Melahat ÇEVİK]]> <![CDATA[Anahtar kelimeler; Antik Mısır, Giyim, Dramatik, Kostüm]]> <![CDATA[Keywords; Ancient Egypt, Clothing, Dramatic, Costume]]> <![CDATA[Antik Mısır hakkında kapsamlı bilgilere sahibiz.  Ancak arkeolojik kazılarda yapılan araştırmalar henüz tamamlanmamıştır. Her gün yeni bir keşif bilimsel bulguların sınırlarını genişletmektedir. Eski Mısır’daki kültürel miras oldukça zengindir, sınıf temelli bir toplumsal yapı vardır, çeşitli sınıfların farklı giyindiği açıktır.  Ancak dramatik kostümlerin ve günlük kıyafetlerin özellikleri kısmen benzerdir. Dramatik sanatta, firavunların cesetleri, ölüler krallığına gitmelerine yardımcı olmaya çalışan  ritüellerle tasvir edilmiştir. Bu ritüeller, tanrılarına ve varsayılan sonraki hayatlarına saygı göstermek için gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen ritüeller ve kutlamalar  mitolojik öğretileri ve kozmik dünyanın anlatımını içermiştir.  Bu törenler, ölülerin geçiş süreci için gerçekleştirilmiş; hem giyim özellikleri hem de eylem özellikleriyle engelleri aşmalarına yardımcı olmak için yapılmıştır. Şenliklerde de gerçekleştirilen törende, kostümler eylemin bir parçası haline gelmiş ve törenin etki alanını genişletmiştir. Bu ritüellerin belgelerinin toplanması Antik dönemde önemli kabul edilmiş, "Ölüler Kitabı" olarak toplanmış, genel hatları hiyerogliflerle papirüslere aktarılmıştır. Antik Mısır'da, fikirleri ifade etme aracı olarak giyim, bazı değişikliklerle törensel bir kostüm haline gelmiştir. Bu nedenle günlük yaşamda giyimi bilmek önemlidir. Ayrıca kostümler, dramatik olarak adlandırılabilecek çeşitli kutlamalarda, şenliklerde ve festivallerde önemli olmuştur. Bu törenlerde antik enstrümanlar çalınmış ve danslar yapılmıştır. Dans, antik Mısır krallığından günümüze kadar önemli bir eğlence aracı olmuştur. Bir diğer önemli ayrıntı ise cenaze dansçıları, belirli dans figürleri ve bazen ölen kişinin aile üyelerinin de bu danslara katılmış olmasıdır.            Antik Mısır krallığından bu yana, günlük giyimin temel özellikleri diğer Antik Mısır krallıklarında da devam etmiştir. Antik Mısır Krallığı üç döneme ayrılır. Eski Krallık, Orta Krallık, Yeni Krallık. Bu dönemler aynı zamanda Mısır sanatının kültürel dönemleri olarak da kabul edilir. Antik Mısırlılar sanatı; ilahi bir güç olarak kabul etmiş, dolaysıyla onu ilahi bir özellik olarak görmüşlerdir. Dramatik sanatla, Firavunların bedenlerinin ölüler krallığına gitmesine yardımcı olmaya çalışan rahip sınıfı ve yardımcıları sanatsal bir tutum sergilemişlerdir. Ölülerin bir süre sonra bedenlerine geri döneceği inancıyla, ölüler mumyalamıştır. Bu çalışma, Antik Mısır giyim özelliklerinin Antik Mısır dramatik kostümleriyle karşılaştırılmasını ele almaktadır.    ]]> <![CDATA[We have extensive information about ancient Egypt. However, research in archaeological excavations has  not yet been completed. Every day a new discovery expands the boundaries of scientific findings. The cultural heritage in ancient Egypt is quite rich, there is a class-based social structure. It is clear that various classes dressed differently in ancient Egypt. However, the characteristics of dramatic costumes  and daily clothes are partially similar. In dramatic art, the corpses of the Pharaohs were depicted with  rituals that tried to help them go to the kingdom of the dead. These rituals were performed to show respect  to their gods and their assumed afterlife. The rituals performed included mythological teachings and the narration of the cosmic world. These ceremonies were performed for the transition process of the dead;  they were helped to overcome obstacles with both clothing features and action features. In the ceremony  performed, costumes became a part of the action and expanded the area of influence of the ceremony. The   collection of documents of these rituals was considered important at that time, collected as the "Book of  the Dead", general outlines were determined and transferred to papyrus with hieroglyphs. In ancient  Egypt, clothing as a means of expressing ideas became a ceremonial costume with some changes.  Therefore, it is important to know clothing in daily life. In addition, costumes were important in various  celebrations, festivities and festivals that can be called dramatic. Ancient instruments were played and dances were performed in these ceremonies. Dance has been an important means of entertainment from  the ancient Egyptian kingdom to the present day. Another important detail is that funeral dancers, certain  dance figures and sometimes the family members of the deceased also participated in these dances. Since the ancient Egyptian kingdom, the basic features of daily clothing continued in other ancient Egyptian  kingdoms. The ancient Egyptian Kingdom is divided into three periods. The Old Kingdom, the Middle  Kingdom, and the New Kingdom. These cultural periods are also considered periods of Egyptian art. The  ancient Egyptians accepted art as a divine power, therefore they saw it as a divine feature. With dramatic  art, the priest class and their assistants who tried to help the Pharaohs' bodies go to the kingdom of the  dead were depicted in rituals. The dead were mummified in the belief that they would return to their bodies after a while.       This study examines the comparison of Ancient Egyptian clothing features with  Ancient Egyptian dramatic costumes. Keywords; Ancient Egypt, Clothing, Dramatic, Costume]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82148 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1449-1479]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/127 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kadın Giyiminde Pantolonun Cinsiyet Eşitliği Açısından Rolü]]> <![CDATA[The Role of Trousers in Women's Clothing in terms of Gender Equality]]> <![CDATA[Esra VAROL]]> <![CDATA[Güzel Sanatlar, Kadın Giyimi, Pantolon, Giyim Tarihi, Cinsiyet Eşitliği Giriş ]]> <![CDATA[Fine Arts, Woman Clothing, Trousers, Clothing History, Gender Equality]]> <![CDATA[Pantolon, en temel tanımıyla bedenin alt kısmına giyilen ve paçalı yapısıyla tanımlanan bir giysi olarak kabul edilmektedir. Ancak bu giysi, tarihsel süreç içerisinde yalnızca işlevsel bir nesne olmanın ötesine geçerek toplumsal cinsiyet dinamiklerinin simgesel bir unsuru hâline gelmiştir. Özellikle Batı toplumlarında pantolon, uzun bir dönem boyunca erkeklere özgü bir giysi olarak kodlanmış; erkek egemenliğinin bir göstergesi olarak konumlandırılmıştır. Bu bağlamda, kadınların pantolon giymesi çeşitli dönemlerde yasaklanmış ve toplumsal normlarca sakıncalı bulunmuştur. Oysa Antik Çağ’dan itibaren, özellikle Doğu ve Orta Asya kültürlerinde pantolonun hem kadınlar hem de erkekler tarafından cinsiyet farkı gözetilmeksizin kullanıldığı görülmektedir. Buna karşın, Avrupa ve Amerika’da pantolon kullanımı toplumsal cinsiyet temelinde ayrışmış; kadınların bu giysiyi benimsemesi uzun yıllar boyunca engellenmiştir. Avrupa’da erkeklerin pantolon giymeye başlaması, kültürel uyarlamalarla birlikte Orta Çağ’da gerçekleşmiş; pantolonun günümüzdeki biçimine yakın formlarının ise II. Rokoko döneminde kabul görmeye başladığı gözlemlenmiştir. 19. yüzyılda kadınların pantolon giymesine ilişkin çeşitli girişimler olsa da, bu giysinin kadınlar tarafından gündelik yaşamda yaygın olarak kullanılabilmesi ancak 20. yüzyılda mümkün olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, giyim tarihi bağlamında pantolonun kadın giysisi olarak kabul edilme sürecini incelemek ve bu sürecin toplumsal cinsiyet eşitliği açısından taşıdığı anlamı değerlendirmektir. Derleme niteliğinde olan bu araştırma, tarihsel yöntemle yürütülmüştür. Araştırma sonucunda ulaşılan önemli bulgulardan biri, bazı kültürlerde pantolonun binlerce yıldır kadın giyiminin bir parçası olarak varlık gösterdiği, ancak Avrupa ve Amerika’da bu kabullenişin ancak 20. yüzyılda gerçekleşebildiğidir.]]> <![CDATA[Trousers, in their most basic definition, are garments worn on the lower part of the body, characterized by their bifurcated (legged) structure. However, throughout history, trousers have transcended their merely functional purpose to become symbolic elements within the dynamics of gender in society. Particularly in Western societies, trousers have long been encoded as masculine attire and positioned as indicators of male dominance. In this context, there have been periods during which it was deemed inappropriate or even prohibited for women to wear trousers, as such practices conflicted with prevailing social norms and belief systems. By contrast, historical evidence indicates that in ancient times, especially within Eastern and Central Asian cultures, trousers were worn by both men and women without strict gender distinctions. In Western societies, however, the use of trousers has historically been subject to gender-based differentiation, and the adoption of this garment by women was resisted for many years. The use of trousers by men in Europe began during the Middle Ages as a result of cultural adaptation, while trouser forms resembling those of the present day began to gain social acceptance during the Second Rococo period. Although there were attempts in the 19th century to introduce trousers into women’s wardrobes, their widespread use as everyday attire by women did not become feasible until the 20th century. The main aim of this study is to examine the historical process through which trousers came to be accepted as women's clothing and to evaluate their role in the context of gender equality. This research is a literature-based study employing historical methodology. One of the key findings of the study is that while trousers have been part of women’s clothing for thousands of years in certain cultures, they were not widely accepted as such in European and American societies until the 20th century.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82125 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2935-2946]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/128 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eski Denim Kumaşlardan Kırkyama Tekniği ve Ağartma Yöntemi ile Yaratıcı Tekstil Yüzey Tasarımları ve Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Creative Textile Surface Designs Using Patchwork Technique and Bleaching Method from Old Denim Fabrics and Evaluation]]> <![CDATA[Menekşe SAKARYA]]> <![CDATA[Emir Kaan İLHAN -Berat DİKER]]> <![CDATA[Tekstil ve Moda Tasarımı, Sürdürülebilirlik, Tekstil Yüzey Sanatı, Ağartma, Kırkyama, Görsel Analiz.]]> <![CDATA[Textile and Fashion Design, Sustainability, Textile Surface Art, Bleaching, Patchwork, Visual Analysis. ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu araştırma, sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda eski ve atık denim kumaşlardan deneysel tekstil yüzeylerinin tasarlanmasını; söz konusu yüzeylerin estetik ve kuramsal değerlendirilmesini, uzman görüşlerine dayalı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. TÜBİTAK 2209-A Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı (2023/2. dönem) kapsamında yürütülen çalışmada, kırkyama tekniğiyle oluşturulan yüzeylere, rezerve baskı yöntemlerinden biri olan ağartma işlemi; çeşitli bitki yaprakları ve çiçekler kullanılarak uygulanmıştır. Ağartma işlemi baskı ve püskürtme olmak üzere iki farklı yöntemle gerçekleştirilmiş ve toplam 11 özgün yüzey tasarımı elde edilmiştir.  Deneysel süreçte, bitki formları ve ağartma yoğunluğu gibi uygulama parametreleri dikkate alınarak yüzeylerde estetik, doku ve kompozisyon çeşitliliği sağlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; elde edilen yüzeyler, biçimcilik kuramı çerçevesiyle sınırlandırılarak uzman görüşlerine dayalı görsel analiz yöntemi aracılığıyla incelenmiştir. Değerlendirme, Moda Tasarımı alanından iki, Resim alanından ise bir olmak üzere toplam üç uzman tarafından gerçekleştirilmiştir. Uzmanlar, proje çıktılarının yer aldığı 'Doğanın İzleri' adlı sergi sonrasında, kendilerine yöneltilen soruları içeren 'Uzman Görüşü Değerlendirme Formu' aracılığıyla değerlendirme sürecini tamamlamışlardır. Elde edilen nitel veriler, içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiş, benzer ifadeler tematik olarak kodlanmış ve ortak kategoriler altında sınıflandırılmıştır.   Bulgular, tematik kategoriler doğrultusunda tablolaştırılarak betimsel analiz yöntemi ile yorumlanmıştır. Çalışmanın analiz sonuçları, denim kumaşlardan baskı ve püskürtme yöntemleriyle üretilen tekstil yüzeylerinin estetik, dokusal ve kavramsal özelliklerini karşılaştırmalı olarak ortaya koymaktadır. Baskı yöntemi kontrollü ve nostaljik bir etki sağlarken, püskürtme yöntemi daha deneysel ve dinamik bir ifade sunmuştur. Her iki yöntem de biçim, renk ve doku ilişkileriyle çok katmanlı bir algı deneyimi oluşturmakta ve sürdürülebilir üretim ile kültürel mirasın çağdaş bir şekilde yorumlanmasına katkı sağlamaktadır.]]> <![CDATA[This research aims to design experimental textile surfaces from old and waste denim fabrics in line with sustainability principles; to analyze the aesthetic and theoretical evaluation of these surfaces based on expert opinions. The study was conducted under the TÜBİTAK 2209-A University Students Research Projects Support Program (2023/2nd term) and applied bleaching, a reserve printing method, to surfaces created using the patchwork technique with various plant leaves and flowers. The bleaching process was carried out using two methods: printing and spraying. A total of 11 original surface designs were obtained. During the experimental process, aesthetic, textural, and compositional diversity was achieved by considering application parameters such as plant forms and bleaching intensity. The study adopted a qualitative research method; the obtained surfaces were examined through a visual analysis based on expert opinions and limited by formalism theory. Three experts evaluated the surfaces: two from Fashion Design and one from Painting. Following the exhibition entitled “Doğanın İzleri”, which featured the project outputs, the experts completed the evaluation process by filling out the “Expert Opinion Evaluation Form” containing the questions addressed to them. The qualitative data were analyzed using content analysis. Similar expressions were coded thematically and classified under common categories. The findings were tabulated according to these categories and interpreted using descriptive analysis. The results of the study's analysis reveal the aesthetic, textural, and conceptual characteristics of textile surfaces produced from denim fabrics using printing and spraying methods. The printing method provides a controlled, nostalgic effect, while the spraying method offers a more experimental, dynamic expression. Both methods create a multi-layered sensory experience through relationships of form, color, and texture, contributing to contemporary interpretations of sustainable production and cultural heritage.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82111 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1777-1796]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/129 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mekân Tasarımında Strüktürün Rolü: Çamlıca Radyo ve Televizyon Kulesi Analizi]]> <![CDATA[The Role of Structure in Interior Design: Analysis of The Çamlıca Radio and Television Tower]]> <![CDATA[Abdirahim MOHAMED ALI]]> <![CDATA[Neslihan YILDIZ]]> <![CDATA[Anahtar Kelimeler: Strüktürel Sistemler, İç Mekân Tasarımı, Estetik ve İşlevsellik, Mekânsal Algı, Çamlıca Radyo ve Televizyon Kulesi.]]> <![CDATA[Keywords: Structural Systems, Interior Design, Aesthetics and Functionality, Spatial Perception, Çamlıca Radio and Television Tower.]]> <![CDATA[Öz: Günümüz mimarlığında strüktürel sistemler yalnızca yük taşıyıcı unsurlar olarak değil, aynı zamanda mekânsal algıyı biçimlendiren temel estetik ve işlevsel bileşenler olarak değerlendirilmektedir. Strüktür ile iç mekân tasarımı arasındaki ilişki, bir yapının hem kullanım değeri hem de görsel kimliği üzerinde belirleyici rol oynamaktadır. Bütünleşik tasarım yaklaşımları, bu iki disiplinin birlikte ele alınmasının tutarlı ve etkili mimari sonuçlar üretmedeki önemini vurgulamaktadır. Bu bağlamda, Çamlıca Radyo ve Televizyon Kulesi, modern mimarlıkta strüktür ve iç mekân etkileşimini incelemek için anlamlı bir örnek sunmaktadır. Bu çalışma, kulenin strüktürel sistemlerinin iç mekân tasarımına estetik ve işlevsellik açısından nasıl etki ettiğini araştırmaktadır. Yöntem olarak literatür taraması, yerinde gözlem ve analitik değerlendirme kullanılmış; analiz mobilya, aydınlatma, malzeme/doku, boyut, biçim ve konum olmak üzere altı parametre üzerinden yapılmıştır. Her bir unsurun tasarıma katkısı ve strüktürel sistemle ilişkisi değerlendirilmiştir. Bulgular, Çamlıca Kulesi’nin strüktürel tasarımının mekânsal ve görsel bütünlüğü desteklediğini ortaya koymaktadır. Özellikle aydınlatma, malzeme ve biçim unsurları, mekânsal algıyı güçlendirmekte ve kulenin simgesel kimliğini pekiştirmektedir. Çalışma, strüktürel sistemlerin iç mekân tasarımını zenginleştirme potansiyelini vurgulamakta ve gelecekteki projelerde disiplinlerarası, araştırma temelli yaklaşımların benimsenmesini önermektedir.  ]]> <![CDATA[Abstract: In contemporary architecture, structural systems are regarded not only as load-bearing elements but also as essential aesthetic and functional components that shape spatial perception. The relationship between structure and interior design significantly influences a building’s usability and visual identity. Integrated design approaches emphasize the need to evaluate these disciplines together for cohesive architectural outcomes. Within this context, the Çamlıca Radio and Television Tower offers a valuable case to explore the interaction between structure and interior design in modern architecture. This study investigates how the tower’s structural system impacts interior design, focusing on aesthetics and functionality. The methodology includes literature review, site observation, and analytical evaluation based on six parameters: furniture, lighting, material/texture, dimension, form, and location. Each is assessed for its design contribution and connection to the structural system. Findings indicate that the structural design of the Çamlıca Tower supports the interior through holistic spatial and visual integration. Lighting, materials, and form especially enhance spatial perception and reinforce the tower’s iconic identity. The study highlights the capacity of structural systems to enrich interior environments and suggests future designs adopt interdisciplinary, research-based approaches to structure-space integration.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82110 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1741-1761]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/130 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ortaçağ Irak’ında Mahallî Bir Hanedan: Mezyedîler - I (997-1086)]]> <![CDATA[A Local Dynasty in Medıeval Iraq: the Mazyadıds - I (997-1086)]]> <![CDATA[Yusuf BUDAK]]> <![CDATA[Mezyedîler, Hille, Nûrüddevle Dübeys, Selçuklular, Abbâsîler.]]> <![CDATA[Mazyadids, Hilla, Nūr al-Dawla al-Dubays, Seljuks, Abbāsids]]> <![CDATA[Mezyedîler, Ali b. Mezyed’in Orta Irak’ta tarih sahnesine çıkmasıyla bu bölgede hüküm süren bir Arap hanedanıdır. Mezyedî hanedanı, Irak Büveyhîleri iktidarının zayıflamaya başladığı bir dönemde ortaya çıkmıştır. İlk olarak Büveyhî hükümdarı Muizzüddevle’nin veziri Ebû Muhammed el-Mühellebî, Ali b. Mezyed’e Sûrâ ve civarının himayesini vermiştir. Sonrasında Büveyhî hükümdarı Bahâüddevle, 387 (997) yılında Ali b. Mezyed’i Nîl, Fellûce ve Câmiayn’ı içine alan toprakların emîri olarak tanımıştır. İkinci Emîr Nûrüddevle Dübeys döneminde, Mezyedîlerin Irak’taki siyasî-askerî hadiselere de müdahil olmaya başladığı görülmektedir. Abbâsî halifesi el-Kâ’im Biemrillâh, Şiî Büveyhîlerin baskılarının arttığı dönemde özellikle Arslan el-Besâsîrî’nin kendisini baskıladığı bir zamanda, Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey’i Bağdâd’a davet etmiştir. Bu siyasî denklemde özellikle Dübeys şartlara göre hareket etmiştir. Nitekim Bağdâd’a gelen Tuğrul Bey, güç dengelerini bozmuştur. Tuğrul Bey’in Bağdâd’a hâkim olmasıyla halifeyi baskı altında tutan Arslan el-Besâsîrî buradan kaçmış ve sonrasında Dübeys ile ittifak kurmuştur. Bu dönemde Mezyedîler genel anlamda muktedir bir güç olmasalar da siyasî ittifaklarla ayakta kalmışlardır. Nitekim Emîr Dübeys, Arslan el-Besâsîrî ile ittifak yapmış olsa da zor durumda kalınca ittifakı bozmaktan çekinmemiştir. Dübeys, hem Selçuklulara hem de Abbâsîlere siyasî saiklerle yaklaşmış, ancak daha sonra ilk fırsatta onlara karşı isyan etmekten çekinmemiştir. Öyle ki pek çok kez Selçuklular ve Abbâsîlere karşı savaşmış ve mağlup olunca sultandan ve halifeden af dilemekten çekinmemiştir. Mezyedîler genel olarak gücü nispetinde hâkimiyet sahasını genişletmeye çalışan Şiî bir Arap emîrliği olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, merkezî Irak’ta hüküm süren Mezyedî hanedanının ortaya çıkışından 1086 yılına kadarki tarihi ele alınacaktır.]]> <![CDATA[The Mazyadids are an Arab dynasty that ruled in this region after Ali b. Mazyad appeared on the stage of history in Central Iraq. Abū Muhammad al-Muhallabī, the vizier of the Buyid ruler Muizz al-Dawla, granted Ali b. Mazyad the patronage of Surā and its neighbourhood. In 387 (997), the Buyid ruler Bahā al-Dawla recognised Ali b. Mazyad as the emir of the lands including Nīl, Fallūjah and Jāmiayn. The Mazyadid dynasty emerged at a time when the power of the Iraqi Buyids began to weaken. This period was a time when the Abbāsid caliphate was under Shi’ite Buyid pressure. The Abbāsid caliph al-Qāʾim bi-Amr Allāh invited the Seljuk Sultan Tugrul Beg to Baghdād at a time when the Mazyadī amir Nūr al-Dawla al-Dubays intervened in the political-military events, especially when Arslan al-Basāsīrī was oppressing him. In this political equation, especially Dubays, one of the Mazyadī amirs, acted according to the circumstances. As a matter of fact, Sultan Tugrul Beg, who came to Baghdād, disrupted the balance of power. When Tugrul Beg entered Baghdād, Arslan al-Basāsīrī, who was under pressure from the caliph, fled from here and then made an alliance with al-Dubays. Although the Mazyadids did not have a very powerful power in general, they survived with political alliances. As a matter of fact, although the Mazyadid amir al-Dubays allied with Arslan al-Basāsīrī, he did not hesitate to break the alliance when he was in a difficult situation. Dubays approached both the Seljuks and the Abbāsids with political motives and did not hesitate to rebel against them at the first opportunity. So much so that he fought against the Seljuks and the Abbāsids many times and did not hesitate to ask for forgiveness from the sultan and the caliph when he was defeated. In general, the Mazyadids appear as a Shi’ite Arab emirate that tried to expand its sphere of dominance in proportion to its power. In this study, the history of the Mazyadid dynasty that ruled in central Iraq from its emergence until 1086 will be discussed]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82105 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[155-171]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/131 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Muallim İsmail Hakkı Bey’in Devlet Arşivlerindeki Defterlerinde Kayıtlı Operetleri Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[An examination of the operettas of Muallim İsmail Hakkı Bey documented in the registers of the state archives]]> <![CDATA[Kenan SAVAŞ]]> <![CDATA[Mustafa Hilmi BULUT]]> <![CDATA[M. İsmail Hakkı Bey, Operet, Nota Koleksiyomu, Osmanlı Arşivi, Müzikal Tiyatro.]]> <![CDATA[M. İsmail Hakkı Bey, Operetta, Note Collection, Ottoman Archive, Musical Theater.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk59614503"></a><a name="_Hlk50243642"></a>Tanzimat sonrasında Türk müziğinin batılı müzik formları ve yapılarıyla etkileşime girdiği bilinmektedir. Bu dönemde bazı besteciler, batı müziği unsurlarını geleneksel müziğimizle harmanlayarak çeşitli denemeler yapmıştır. Bu bestecilerden biri de M. İsmail Hakkı Bey’dir. Kendisinin çok farklı türlerde besteleri olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada, e-Devlet sistemi üzerinden Devlet Arşivleri Başkanlığı'na ait arşive erişilmiş ve İsmail Hakkı Bey’e ait olduğu belirlenen operetler tespit edilerek tasnif edilmiştir. Araştırmada belgesel tarama yöntemi kullanılmıştır. Kaynaklarda, İsmail Hakkı Bey’in hangi operetleri bestelediği ve kaç adet olduğu konusunda belirsizlikler bulunmaktadır Bu çalışma, bu konudaki eksiklikleri gidermeyi amaçlamaktadır. Çalışma sonucunda İsmail Hakkı Bey’in arşive aktarılan defterlerindeki operetlerin, arşivde yazılı künyelerde sayfa sayısı bakımından uyuşmadığı belirlenmiştir. Ayrıca hangi operetlerde güfte dağılımı olduğu, operetlerin kaç perde olduğu ve operetlerin nüsha sayıları gibi veriler de incelenmiştir.]]> <![CDATA[It is known that after the Tanzimat period, Turkish music interacted with Western musical forms and structures. During this time, some composers experimented by blending elements of Western music with traditional Turkish music. One such composer was M. İsmail Hakkı Bey, who is known to have composed works in various genres. In this study, access was obtained to the archive of the Directorate of State Archives through the e-Devlet system, and operettas attributed to İsmail Hakkı Bey were identified and classified. The documentary research method was used in the study. Sources contain uncertainties regarding which operettas İsmail Hakkı Bey composed and how many there are. This study aims to address those gaps. As a result of the research, it was determined that the operettas recorded in the notebooks archived under İsmail Hakkı Bey’s name did not match the number of pages listed in the archive catalog records. Additionally, data such as the distribution of lyrics within the operettas, the number of acts in the operettas, and the number of copies were also examined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82021 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[769-793]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/132 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzikal Heykellerin Estetik ve Akustik Açıdan Değerlendirilmesi: Çağdaş Sanatta İşitsel Deneyimler]]> <![CDATA[The Aesthetic And Acoustic Evaluation Of Musical Sculptures: Auditory Experiences In Contemporary Art]]> <![CDATA[Alper ŞAKALAR]]> <![CDATA[Tuncay KOÇAY]]> <![CDATA[Heykel, Müzikal heykel, Ses sanatı, Soundscape, Kamusal sanat, Akustik estetik, Ekolojik tasarım]]> <![CDATA[Sculpture, Musical sculpture, Sound art, Soundscape, Public art, Acoustic aesthetics, Ecological design]]> <![CDATA[Müzikal heykeller, heykel sanatının mekânsal-biçimsel dili ile müziğin zamansal-akustik boyutunu buluşturarak çağdaş sanat söyleminde özgün bir ara-alan inşa etmektedir. 20. Yüzyıl itibarıyla geleneksel birikiminden yer yer uzaklaşan veya tamamen farklı anlayışların geliştiği heykel sanatı mekan, izleyici ve deneyim odağında katılımlı, sürece dayalı ve kavramsal derinliğe sahip eserlerin üretildiği bir disiplin olmuştur. Benzer şekilde bu değişim süreci müzik alanına da geleneksel kompozisyon kurallarının ötesine geçen sınırların genişlediği doğa, mekan ve rastlantısallığa yer veren eserlerin üretildiği yenilikçi süreçler olarak yansımıştır.  Müzikal heykellerin görsel ve işitsel olarak algılanabilir yönleri çoklu bir duyumsamaya olanak sağlamakta ve bu eserleri, çağdaş sanatın multidisipliner yapısıyla özdeş ve güncel bir alanda konumlandırmaktadır. Bu özellikleriyle müzikal heykeller, kamusal alanlarda etkileşim, farkındalık ve estetik deneyimi bütünleştiren özgün sanat nesneleri olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışma The Singing Ringing Tree, Sea Organ, Wave Organ, Forest Megaphones, Harmonic Bridge ve güncel yorumlarıyla Aeolian Harps adlı altı ikonlaşmış müzikal heykel örneği üzerinden müzikal heykellerin estetik, akustik ve sosyo-mekânsal değerlerini disiplinlerarası bir bakışla çözümlemeyi amaçlamaktadır. Literatür ve doküman taramasına dayanan betimleyici-yorumlayıcı yöntem, heykel araştırmacısının malzeme-form perspektifi ile müzik araştırmacısının akustik-bestecilik yaklaşımını bütünleştirerek çok yönlü bir veri sentezi sunmuştur. Bulgular, doğal unsurların (rüzgâr, dalga, kentsel gürültü) “ortak besteci” rolü üstlendiğini, izleyicinin pasif gözlemci konumundan etkin katılımcılığa geçtiğini ve kamusal mekânda ekolojik farkındalığı artırdığını göstermektedir. Çalışma, ses heykellerinin kent planlaması ve sürdürülebilir tasarım süreçlerinde işitsel kaliteyi yükseltebilecek potansiyeli vurgulayarak literatüre kavramsal ve yöntemsel bir katkı sunmaktadır.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Musical sculptures establish a unique interstitial space within the discourse of contemporary art by integrating the spatial-formal language of sculpture with the temporal-acoustic dimension of music. Since the 20th century, sculpture has increasingly distanced itself from its traditional foundations, evolving into a discipline centered on space, viewer interaction, and experience—producing participatory, process-oriented works with conceptual depth. A similar transformation has occurred in the field of music, where innovative practices have emerged beyond conventional compositional norms, embracing nature, space, and chance as integral elements. The perceptible visual and auditory qualities of musical sculptures allow for multisensory engagement, positioning these works within the multidisciplinary and dynamic terrain of contemporary art. With these characteristics, musical sculptures are regarded as unique art objects that integrate interaction, awareness, and aesthetic experience within public spaces. This study analyzes the aesthetic, acoustic, and socio-spatial dimensions of six iconic musical sculptures—The Singing Ringing Tree, Sea Organ, Wave Organ, Forest Megaphones, Harmonic Bridge, and contemporary interpretations of Aeolian Harps—through an interdisciplinary lens. Adopting a descriptive and interpretive methodology based on literature and document analysis, the research synthesizes the sculptor’s material-form perspective with the musicologist’s acoustic-compositional approach. The findings reveal that natural elements such as wind, waves, and urban noise act as “co-composers,” that viewers are transformed from passive observers into active participants, and that these works enhance ecological awareness in public space. The study offers both conceptual and methodological contributions to the literature by emphasizing the potential of sound sculptures to improve auditory quality in urban planning and sustainable design contexts.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81994 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1279-1302]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/133 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye'de Turizm Sektöründe Robot Hizmetlerine İlişkin Algıların Beklenti Değer Teorisi Bağlamında İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining People's Perceptions of Robot Services in Türkiye in Tourism Sector in The Context of Expectancy Value Theory]]> <![CDATA[Ayşe ŞENGÖZ]]> <![CDATA[Turizm, Hedonik motivasyon, Sosyal etki, Antropomorfizm, Beklenen gerçekçi, Beklenen performans etkinliği, Servis robotu.]]> <![CDATA[Tourism, Hedonic motivation, Social influence, Anthropomorphism, Expected realistic, Expected performance efficacy, Service robot.]]> <![CDATA[Bu çalışmada, bireylerin hizmet robotlarının kullanımına ilişkin beklentileri değer beklenti kuramı kapsamında araştırılmıştır. Bu doğrultuda beklenen performans etkisi, sosyal etki, hedonik motivasyon ve antropomorfizm olumlu kazanımlar, gerçekçi tehdit ise olumsuz duygu olarak ele alınmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye'de yaşayan ve otel, restoran gibi turizm işletmelerinden hizmet alan 18 yaş üstü bireyler oluşturmuştur. Araştırmada, katılımcılarla yüz yüze görüşmeler sonucunda toplam 358 veri toplanmıştır. Katılımcılara soru sorulmadan önce insan robotlar hakkında bilgi verilmiştir. Bilgilendirildikten sonra anketi doldurmaları istenmiştir. Veri analizinde Smart PLS istatistik programı kullanılmıştır. Araştırmada oluşturulan hipotezlerin test edilmesi ve yorumlanması sonucunda, hedonik motivasyon ve antropomorfizmin beklenen performans etkinliği üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğu, sosyal etkinin ise beklenen performans etkinliği üzerinde olumlu bir etkiye sahip olmadığı sonucuna varılmıştır. Çalışmada elde edilen bir diğer bulgu ise hedonik motivasyon, sosyal etki ve antropomorfizmin beklenen gerçekçi tehdit üzerinde negatif bir etkiye sahip olduğudur. Bu bulgular sonucunda dünyada tüm sektörlerde ve alanlarda hızla yaygınlaşan servis robotlarının Türkiye'de de yaygınlaştırılması ve insan gücü yükünün hafifletilmesi gerekmektedir.]]> <![CDATA[In this study, individuals' expectations regarding the use of service robots were investigated within the scope of value expectation theory. In this direction, expected performance impact, social impact, hedonic motivation and anthropomorphism are considered as positive gains, and realistic threat is considered as negative emotion. The population of this research consisted of individuals over the age of 18, living in Türkiye and receiving services from tourism business such as hotels and restaurants. In this research, a total of 358 data were collected as a result of face-to-face interviews with participants. Before asking questions to the participants, information about human robots was given. After being informed, they were asked to fill out the survey. Smart PLS statistical program was used for data analysis. As a result of testing and interpreting the hypotheses created in the research, it was concluded that hedonic motivation and anthropomorphism have a positive effect on expected performance efficacy, while social influence does not have a positive effect on expected performance efficacy. Another finding obtained in the study is that hedonic motivation, social influence and anthropomorphism have a negative effect on expected realistic threat. As a result of these findings Service robots, which are rapidly spreading in all sectors and fields around the world, should also become widespread in Türkiye and the manpower burden should be alleviated.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81982 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[887-901]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/134 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bedri Rahmi Eyüpoğlu’nun Yörük Kadını Eserinin Panofsky’ın İkonografi ve İkonoloji Yöntemiyle Karşılaştırılmalı Analizi ]]> <![CDATA[Comparative Analysis of Bedri Rahmi Eyupoglu's Nomad Woman Work with Panofsky's Iconography and Iconology Method]]> <![CDATA[Hatice Nilüfer SÜZEN]]> <![CDATA[Sanat eleştirisi, Bedri Rahmi Eyüpoğlu, Erwin Panosfky Halk Kültürü, Milli sanat.]]> <![CDATA[Art criticism, Bedri Rahmi Eyuboglu, Erwin Panofsky, Folk Culture, Natıonal Art]]> <![CDATA[Bu araştırmada Türk resim sanatının kuramsal bir zeminde çağdaşlaşması açısından öncü figürlerinden Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun eserlerinden biri olan “Yörük Kadını”isimli eseri    Erwin Panofsky’nin “İkonografik ve İkonolojik Sanat Eleştirisi” yöntemi bağlamında analiz edilmiştir. Eserin ana konusunu Anadolu kadının göçebe olarak kırsal alandaki kimlikleri ve doğa ile olan ilişkilerinin Anadolu kültürünün derinliklerine inen bir bakış oluşturur.    Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Panofsky’nin “İkoınografik ve İkonolojik Sanat Eleştirisi” yöntemi ile karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Bu yöntemle eser; doğal, uzlaşımsal ve içsel anlam analiz basamaklarıyla takip edilmiştir. Yorumu düzeltici ilkeler kapsamında, biçem ve tipler tarihinden, simgelerden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; Bedri Rahmi Eyüpoğlu’nun “Yörük kadını” adlı eserinde, Anadolu kültürünün zenginliklerini modern sanatla birleştiren eserlerin, toplumsal kimlik, kültürel miras ve sosyal dönüşüm bağlamında geleneksel motifler, toplumsal eleştiri unsurları ve kültürel yansımalarla detaylı olarak görselleştirildiği görülmüştür. Sanatçının eserlerindeki geleneksel motifler ve kültürel yansımalar detaylı olarak analiz edilirken, Türk sanatına katkıları ve gelecek kuşaklara bıraktığı miras değerlendirilecektir. Eserdeki yörük kadını teması, yorumu düzeltici ilkeler çerçevesinde toplumsal ve kültürel gelenekleri yaşam koşullarını betimleyen eser örnekleri ile karşılaştırıldığında ise; Anadolu kültürünün zenginliklerini modern sanatla birleştiren, toplumsal kimlik, kültürel miras ve sosyal dönüşümün ele alındığı görülmüştür. Bu bağlamda karşılaştırılan eserlerde ele alınan ‘Anadolu’nun eşşsiz ve kadim yöresel desenleri, kadının varlığı ve kültürel kimlik teması, yaşadığı coğrafya, anadolu kültürüne sahip çıkma ve onu ebedileştirme misyonuyla   sanatçısının ifade ve anlamlandırma çeşitliliğinin yanısıra estetik ve ideolojik bir bakışla halk kültürüne duyduğu sevgi ve saygıyla geleceğe görsel miraslar bıraktıkları   görülmüştür.]]> <![CDATA[This research analyzes one of the works of Bedri Rahmi Eyuboglu, a pioneering figure in the contemporary modernization of Turkish painting, titled  “Nomad Woman”, within the framework of Erwin Panofsky's method of "Iconographic and Iconological Art Criticism." The main subject of the artwork creates a perspective that delves into the identities of Anatolian women as nomads in rural areas and their relationship with nature. In this study, a qualitative research method known as the bibliometric scanning model was employed, and data were gathered through written and visual scans. A comparative analysis was conducted using Panofsky's "Iconographic and Iconological Art Criticism" method. This approach followed the analytical steps of natural meaning, conventional meaning, and intrinsic meaning. Corrective principles for interpretation utilized stylistic history, typology, and symbols. As a result of the research, it was observed that in Bedri Rahmi Eyuboglu's work " Nomad Woman," the wealth of Anatolian culture, combined with modern art, was visually detailed in the context of social identity, cultural heritage, and social transformation, highlighting traditional motifs, elements of social critique, and cultural reflections. While analyzing the traditional motifs, elements of social critique, and cultural reflections in the artist's works, the contributions to Turkish art and the legacy left for future generations will be evaluated. When comparing the theme of the nomadic woman in the artwork within the framework of corrective interpretive principles, with examples of artworks depicting various social and cultural traditions and living conditions, it was seen that it integrates the richness of Anatolian culture with modern art, addressing social identity, cultural heritage, and social transformation. Furthermore, it was noted that modernity does not manifest at the same speed and degree everywhere within the social framework. In this context, the analyzed artworks touched upon the unique and ancient regional patterns of Anatolia, the existence of women, and the theme of cultural identity; emphasizing the cultural framework, the topographical geography they inhabit, social context, the mission of upholding and immortalizing Anatolian culture, and alongside the expressiveness and diversity of meaning by the artist, reveals an aesthetic and ideological perspective that reflects their love and respect for folk culture, leaving visual legacies for the future.  ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81899 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1837-1856]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/135 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İstanbul’daki Otel Yöneticilerinin Sığınmacılar Hakkındaki Algılarının Aldıkları Operasyonel Kararlar Üzerindeki Etkileri: Duygulanım Sezgiselliği Teorisi Çerçevesinde Bir Araştırma]]> <![CDATA[The Effects of Hotel Managers' Perceptions about Refugees on Their Operational Decisions in Istanbul: A Research in the Framework of Affect Heuristic Theory]]> <![CDATA[Ceren Gül ARTUNER ÖZDER]]> <![CDATA[Otel Yöneticiliği, Duygulanım Sezgiselliği Kuramı, Sığınmacılar, Karar Alma, Faktör Analizi. ]]> <![CDATA[Hotel Management, Affect Heuristic Theory, Refugees, Decision-making, Factor Analysis]]> <![CDATA[İki kutuplu dünyanın çözülmesinin ardından ortaya çıkan bölgesel çatışmalar ve destabilizasyon, çatışma bölgelerinden komşu ülkelere ve buralardan da gelişmiş ülkelere doğru bir sığınmacı akınının başlamasını beraberinde getirmiştir. Sığınmacılar, ev sahibi ülkelerde sosyo-politik ve ekonomik değişimlere yol açmakta ve birçok sektör bu sorun çevresinde yeniden şekillenmektedir. Turizm ve otelcilik sektörü de sığınmacı akınından etkilenen sektörlerden biridir. Duygulanım Sezgiselliği Kuramı, insanların karar almada temel olarak bilişsel/analitik sistem ve duyuşsal/deneyimsel sistem olarak adlandırılan iki farklı sistemin etkisi altında kaldığını ileri sürmekte, ancak algıya ve tecrübeye dayalı duygulanım sezgiselliği ağır bastığında hatalı kararların alınabileceği konusunda karar alıcıları uyarmaktadır. Bu çalışmada, Duygulanım Sezgiselliği Kuramı çerçevesinde oluşturulan önermeler ışığında otel yöneticilerin aldıkları operasyonel kararların sığınmacılar hakkındaki algılarıyla ilişkisinin keşfedilmesi amaçlanmaktadır. Bu bağlamda İstanbul’daki farklı ölçeklerdeki otellerin yöneticilerinin işletmelerinin kredi ve borç yapılarını gözden geçirmesi, maliyetleri düşürmesi, personel sayısını azaltması, pazarlama çabalarını artırması ve yeni yatırımları ertelemesi gibi kararlarının, sığınmacıların İstanbul’un güvenli ve temiz bir şehir olmasını ve renkli bir kültür başkenti olmasını olumsuz yönde etkilediği, sığınmacıların kendi kültürlerine ve dinlerine aşırı bağlılığının topluma adapte olmalarına engel olduğu yönündeki algılarıyla bağlantısı olup olmadığı araştırılmıştır. Yirmi sorudan oluşan anket İstanbul’daki otel yöneticilerine gönderilmiş ve elde edilen verilere SPSS programı aracılığıyla faktör analizi uygulanmıştır. Faktör analizi sonucu ortaya çıkan üç boyut ile her bir operasyonel kararın arasındaki ilişkiyi anlamak üzere Bağımsız Gruplar T-Testi uygulanmıştır. Buna göre, sığınmacılar kaynaklı güvenlik ve hijyenle ilgili algıları ile yöneticilerin verdikleri operasyonel kararlar arasında güçlü bir bağ varken, sığınmacıların İstanbul’un kültürel imajını olumsuz etkilemeleri ile verilen operasyonel kararlar arasında zayıf bir bağ olduğu ortaya çıkmıştır. Sığınmacıların kendi kültürlerine ve dinlerine aşırı bağlılığının yarattığı toplumsal hayata adaptasyon sorunlarının ise yöneticilerin aldıkları operasyonel kararlarla bir bağlantısı bulunamamıştır. Bu değerlendirmelerin ışığında bilişsel/analitik sistem ile duyuşsal/deneyimsel sistemin içinde bulunulan şartlar bağlamında optimal bir kombinasyonunun karar almada en doğru seçenek olduğu, yöneticilerin sağlıklı karar alması için kamu sektörü ve özel sektördeki ilgili tüm kuruluşların, akademinin, STK’ların bilimsel ve objektif bilgi toplayarak, analiz ederek ve paylaşarak yöneticilere destek olması gerektiği tartışılmıştır. Turizm sektörü özelinde ise ülkenin ağırladığı sığınmacıların karakteristikleri ile sektörün dinamikleri değerlendirilerek tüm taraflara fayda sağlayacak şekilde sığınmacıların yeteneklerinin ve bilgilerinin bu sektörde nasıl değerlendirileceğinin sistematik bir analizinin yapılarak hayata geçirilmesinin önemine değinilmiştir.   ]]> <![CDATA[Regional conflicts and destabilisation following the dissolution of the bipolar world have led to an influx of refugees from conflict zones to neighbouring countries and from there to developed countries. Refugees cause socio-political and economic changes in host countries and many sectors are reshaped around this problem. Tourism and hospitality sector is one of the sectors affected by the influx of refugees. Affect Heuristic Theory argues that people make decisions under the influence of two different systems, namely cognitive/analytic system and affective/experiential system, but warns decision makers that erroneous decisions can be made when the affect heuristic based on perception and experience is dominant. In this study, in the light of the hypotheses formed under the framework of the affect heuristic theory, it is aimed to discover whether the operational decisions of hotel managers are related to their perceptions about refugees. In this context, it was investigated whether the decisions of the managers of hotels of different scales in Istanbul, such as reviewing the credit and debt structures of their businesses, reducing costs, reducing the number of staff, increasing marketing efforts and postponing new investments, are related to the perceptions that refugees have a negative impact on Istanbul's being a safe and clean city and a colourful cultural capital, and that the excessive attachment of refugees to their own culture and religion prevents them from adapting to the society. A questionnaire consisting of twenty questions was sent to hotel managers in Istanbul and factor analysis was applied to the data obtained through SPSS programme. Independent Groups T-Test was applied to understand the relationship between the three dimensions that emerged as a result of the factor analysis and each operational decision. According to the results, there is a strong correlation between the perceptions of security and hygiene related to refugees and the operational decisions made by the managers, while there is a weak correlation between the negative impact of refugees on the cultural image of Istanbul and the operational decisions made. The problems of adaptation to social life caused by the excessive attachment of refugees to their own cultures and religions were not found to be related to the operational decisions taken by the managers. In the light of these evaluations, it has been argued that an optimal combination of the analytic system and the experiential system in the context of the current conditions is the best option for decision making, and that all relevant organisations in the public and private sectors, academia and NGOs should support managers by collecting, analysing and sharing scientific and objective information. In the tourism sector, the importance of a systematic analysis of how to utilise the skills and knowledge of refugees in a way that will benefit all parties by evaluating the characteristics of the refugees and the dynamics of the sector was mentioned.  ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81887 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[747-767]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/136 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Doris Salcedo ve Christian Boltanski’nin Yapıtlarında Toplumsal Bellek]]> <![CDATA[Social Memory in the Works of Doris Salcedo and Christian Boltanski]]> <![CDATA[Nuray ÇİÇEK]]> <![CDATA[Seniha ÜNAY SELÇUK]]> <![CDATA[Bellek, Toplumsal Bellek, Doris Salcedo, Christian Boltanski, Hatırlama ]]> <![CDATA[Memory, Social Memory, Doris Salcedo, Christian Boltanski, Remembering]]> <![CDATA[Bu araştırma toplumsal belleğin sanat çalışmalarında nasıl bir ifade aracına dönüştüğü üzerinedir. Bu kapsamda bellek, bellekle ilişkili olarak hatırlama, unutma gibi kavramlar ile toplumsal belleğin ne olduğu üzerinde durulmuştur. Sanatçıların bu kavramları üretim pratiklerinde nasıl işlediklerine, görsel bir ifade olarak toplumsal belleği nasıl ortaya koyduklarına değinilmiştir. Araştırma sürecinde elde edilen çıkarımlara dayanarak Kolombiyalı sanatçı Doris Salcedo ve Fransız sanatçı Christian Boltanski’nin sanat yapıtlarına odaklanılmıştır. İki sanatçı da kişisel ve toplumsal tarihlerinden hareketle sanat yapıtlarını bir bellek aktarımı olarak ortaya koymaları dolayısıyla belirlenmiştir. Ele alınan çalışmalar, unutmaya karşı toplumsal belleği bir dirence dönüştürmeleri ile yorumlanmıştır. Bu bağlamda iki sanatçı üzerinden sanatın toplumsal belleği oluşturmasındaki rolü incelenirken sanat eserlerinin geçmişi nasıl kayıt altına aldığı ve izleyici üzerinde nasıl bir hatırlama pratiği geliştirdiği ortaya konmuştur. Belleğin yalnızca bireysel bir olgu olmadığı aynı zamanda tarihsel, toplumsal bağlamlarla şekillendiği; sanat yapıtlarının bu süreçte gündeme dair aktarım sağladığı ve arşivsel bir etki yarattığı sonucuna varılmıştır. Her iki sanatçı da kayıplar, travmalar üzerinde toplumsal bir dil kurarken Salcedo’nun araştırmaya dayalı, Boltanski’nin arşiv fikrine dayalı bir üretim dili ortaya koydukları görülmüştür. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bellek üzerine kuramsal çalışmalardan yararlanırken sanat yapıtlarında konuyla ilişkili olarak eser analizi yapılmıştır. Süreli, basılı, elektronik kaynaklar ile sanatçı söyleşileri, katalogları, web siteleri incelenmiştir.]]> <![CDATA[This research is about how social memory turns into a means of expression in art works. In this context, concepts such as memory, remembering and forgetting in relation to memory, and what social memory is have been emphasized. How artists process these concepts in their production practices and how they reveal social memory as a visual expression are also addressed. Based on the findings of the research process, the focus is on the artworks of Colombian artist Doris Salcedo and French artist Christian Boltanski. Both artists were selected because they present their artworks as a transfer of memory based on their personal and social histories. The works are interpreted as transforming social memory into a resistance against forgetting. In this context, while examining the role of art in creating social memory through two artists, it is revealed how artworks record the past and how they develop a practice of remembrance on the audience. It has been concluded that memory is not only an individual phenomenon, but also shaped by historical and social contexts; artworks provide a transmission of the agenda in this process and create an archival effect. While both artists construct a social language on losses and traumas, Salcedo's production language is based on research, while Boltanski's is based on the idea of archive. Qualitative research method was used in the research. While benefiting from theoretical studies on memory, artworks were analyzed in relation to the subject. Periodical, printed, electronic sources, artist interviews, catalogs and websites were examined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81874 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[231-247]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/137 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yapısal Engellerden Kültürel Değişime: Cam Tavanı Aşan Kadın Girişimciler Üzerine Bir Değerlendirme ]]> <![CDATA[From Structural Barriers to Cultural Change: An Evaluation on Women Entrepreneurs Breaking the Glass Ceiling ]]> <![CDATA[Nihan KALKANDELER ÖZDİN]]> <![CDATA[Sosyoloji, Kadın Girişimciler, Toplumsal Cinsiyet Rolleri, Sembolik Şiddet, Kesişimsellik, Cam Tavan]]> <![CDATA[Sociology, Women Entrepreneurs, Gender Roles, Symbolic Violence, Intersectionality, Glass Ceiling]]> <![CDATA[Öz: Bu çalışma, kadın girişimcilerin iş yaşamında karşılaştıkları yapısal ve kültürel engelleri anlamak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, kadın girişimcilerin cam tavan olgusunu nasıl deneyimledikleri, engellerle nasıl başa çıktıkları ve toplumsal cinsiyet normlarının girişimcilik sürecine etkileri incelenmiştir. Nitel araştırma desenine sahip çalışma, hermeneutik fenomenolojik yaklaşım temelinde tasarlanmış; farklı şehirlerden 25 aktif kadın girişimci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, tematik analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular, kadınların yalnızca yapısal engellerle değil, aynı zamanda kültürel normlar, görünmeyen emek yükü ve cinsiyete dayalı iş bölümüyle karşı karşıya kaldıklarını ortaya koymuştur. Bulgulara göre gayri resmi kültürel kodlar ve cinsiyete dayalı beklentiler, kadınların iş ortamlarında görünürlüğünü, liderliğini ve özerkliğini önemli ölçüde engellemektedir. Toplumsal cinsiyet rollerinin girişimcilik alanında yeniden üretimini öne çıkaran bulgular bağlamında bakıldığında; katılımcılar, erkek egemen iş yapılarının sürdürülmesinden, eşitlik söylemlerinin sembolik düzeyde kalmasından ve toplumsal destek eksikliğinden sıklıkla söz etmiştir. Kadınların özgün ve subjektif yaşam pratikleri ve girişimcilik deneyimleri analiz edilirken aynı soruna yönelik farklı algı ve tepkiler geliştirdikleri tespit edilmiştir. Kadın girişimciliğinin sürdürülebilir biçimde desteklenmesi için kurumsal mentorluk programları ve hedefe yönelik politika düzenlemelerinin büyük önem taşıdığı anlaşılmıştır. Çalışma, cam tavanın yalnızca kurumsal bir sınır değil, aynı zamanda kültürel olarak yeniden üretilen bir eşitsizlik formu olduğunu göstermekte, geleneksel cinsiyet hiyerarşileri karşısında kadın girişimcilerin desteklenmesi için çok düzeyli yapısal ve kültürel dönüşümlere ihtiyaç olduğunu vurgulamaktadır. <pre style="margin-top: 6.0pt; text-align: justify;"> </pre>]]> <![CDATA[<pre style="margin-top: 6.0pt; text-align: justify; tab-stops: 45.8pt 91.6pt 137.4pt 183.2pt 229.0pt 274.8pt 320.6pt 366.4pt 412.2pt 458.0pt 503.8pt 549.6pt 595.4pt 641.2pt 687.0pt 732.8pt;">This study was conducted to understand the structural and cultural barriers that women entrepreneurs face in business life. The study examined how women entrepreneurs experience the glass ceiling phenomenon, how they cope with obstacles and the effects of gender norms on the entrepreneurial process. The qualitative research design was based on a hermeneutic phenomenological approach and semi-structured interviews were conducted with 25 active women entrepreneurs from different cities. The data obtained were evaluated by thematic analysis method. The findings revealed that women face not only structural barriers but also cultural norms, invisible labor burden and gendered division of labor. According to the findings, informal cultural codes and gendered expectations significantly hinder women's visibility, leadership and autonomy in business settings. In the context of findings that emphasize the reproduction of gender roles in entrepreneurship, participants frequently mentioned the perpetuation of male-dominated business structures, the symbolic level of equality discourses and the lack of social support. While analyzing women's unique and subjective life practices and entrepreneurial experiences, it was found that they developed different perceptions and reactions to the same problem. Institutional mentoring programs and targeted policy adjustments are of great importance to support women's entrepreneurship in a sustainable manner. The study shows that the glass ceiling is not only an institutional boundary but also a culturally reproduced form of inequality, emphasizing the need for multi-level structural and cultural transformations to support women entrepreneurs in the face of traditional gender hierarchies.</pre>]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81807 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[439-461]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/138 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cumhuriyetin Onuncu Yilina Armağan Edilen Bir Sağlık Almanağı “ Sağlık ve Mektep”]]> <![CDATA[A Health Almanac Dedicated To The Tenth Anniversary Of The Republıc “ Sağlık ve Mektep”]]> <![CDATA[Berna ERAYMAN]]> <![CDATA[Rifat BÜLBÜL]]> <![CDATA[Tıp tarihi, Sağlık ve mektep, Cumhuriyet, Eğitim, Sağlık]]> <![CDATA[History of medicine, Health and school, Republic, Education, Health]]> <![CDATA[Genç Türkiye Cumhuriyeti uzun süren savaşlar ve salgın hastalıklarla yıpranmış olan Anadolu coğrafyasını yeniden ayağa kaldırmak için etkin ve yaygın bir eğitim sistemi ve etkili koruyucu sağlık hizmetleri vermeyi hedeflemiştir. Elimizde bulunan Sağlık ve Mektep adlı almanak sahaftan temin edilmiştir. Dönemin biyopolitikaları ve halk sağlığı bilgilerini yansıttığı için incelemeye değer bulunmuştur. Sağlık ve Mektep almanağında, Cumhuriyetin sağlık ve eğitim alanında yaptığı çalışmalar “Cumhuriyet idaresinin başardığı işler çok güzel görünür ve bu dokuz yıl içinde dokuz asrın hızı duyulur” şeklinde ifade edilmiştir. Sağlık ve Mektep, 1933 tarihinde Türkiye Matbaası tarafından basılmış, öğrencilere yönelik 72 sayfalık bir almanaktır. “Dinç Türkiye’nin Mefkureci Nesline” başlıklı giriş yazısı Bayer Meister Lucius medikal firma imzasını taşımaktadır. Almanak, Türkiye Cumhuriyeti Nasıl Doğdu?, Türkiye Mektepleri,  Meslek Yolu, Sağlık Kısmı ve Spor Kısmı olmak üzere beş ana başlıktan oluşmaktadır. İlk bölüm 15 Mayıs 1919’dan başlayarak cumhuriyetin ilanına kadar olan süreci anlatmaktadır. İkinci bölümde Osmanlı dönemi maarif çalışmalarını özetledikten sonra cumhuriyet dönemindeki gelişmelerden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye’de muhtelif okulların vasıfları ve kabul şartları hakkında bilgiler verilmiştir.  Bu bölüm meslek hayatına yeni atılanlara tavsiyelerle bitirilmiştir. “Sağlık Kısmı” yazarı belli olan tek bölümdür ve Dr. Feridun Neşet tarafından yazılmıştır. “Bugünkü Maarif Programlarımızda” alt başlığında okullarda yapılan koruyucu sağlık çalışmaları anlatılmaktadır. “Sağlık Öğütleri” alt başlığı altında önemli görülen hastalıklar hakkında bilgi verilmektedir. Bölüm kapsamlı bir ilk yardım bilgilendirmesiyle sona ermektedir. Almanağın son kısmında spor ve izcilik faaliyetleri anlatılmaktadır. Bu çalışmada, Cumhuriyetin ilk on yılındaki sağlık ve eğitim alanındaki çalışmaları yansıtan ve bilinçli yurttaş yetiştirme biyopolitikasına uygun olarak çıkarılan Sağlık ve Mektep almanağı, tıp tarihi alanyazına bir örnek kazandırmak amacıyla incelenmiştir.]]> <![CDATA[The young Republic of Turkiye, striving to rebuild the Anatolian region devastated by long wars and epidemics, sought to establish an effective and widespread education system alongside a robust preventive health service. The almanac “Sağlık ve Mektep (Health and School)”, which we acquired from an antiquarian bookseller, was deemed worthy of study as it reflected the biopolitical and public health knowledge of the time. The almanac describes the Republic's efforts in health and education as follows 'The achievements of the Republican administration appear very impressive and in these nine years the progress of nine centuries can be felt. “Sağlık ve Mektep” was published in 1933 by “Türkiye Matbaası “(Turkish Printing House) as a 72-page almanac for students. The introductory article, entitled 'To the Idealistic Generation of a Strong Turkiye', bears the signature of the Bayer Meister Lucius medical company. The Almanac is divided into five main sections: How the Republic of Turkiye was born, Schools of Turkiye, The way to a profession, Health section and Sports section. The first section covers the period from 15 May 1919 until the proclamation of the Republic. The second section summarises the educational activities during the Ottoman period and explains the developments during the Republican period. The third section provides information on the qualifications and admission requirements of various schools in Turkiye. The section concludes with advice for those embarking on a career in education. The "Health" section is the only one with a well-known author, Dr Feridun Neşet. The subheading "In Our Current Educational Programmes" describes the preventive health initiatives in schools. Another subheading, "Health Advice", provides information on the major diseases of the time. The section concludes with a comprehensive guide to first aid. The last part of the Almanac deals with sports and scouting activities. In this study, the Sağlık ve Mektep Almanac, which reflects the health and education initiatives of the first decade of the Republic and is in line with the biopolitical approach of raising conscious citizens, has been examined in order to contribute an example to the field of medical history literature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81797 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[825-839]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/139 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Benlik Ayrımlaşması, Duyguları İfade Etme ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi: Turizm Fakültesi Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[An Investigation into the Relationship Between Self-Differentiation, Emotional Expression, and Communication Skills: A Study on Tourism Faculty Students]]> <![CDATA[Emre AYKAÇ]]> <![CDATA[Yunus DOĞAN]]> <![CDATA[Turizm, Benlik Ayrımlaşması, Duyguları İfade Etme, İletişim Becerileri]]> <![CDATA[Tourism, Self-Differentiation, Emotional Expression, Communication Skills.]]> <![CDATA[Bu çalışma, Turizm Fakültesi öğrencilerinin benlik ayrımlaşması ve duyguları ifade etme düzeylerinin iletişim becerileri üzerindeki etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, araştırma İskenderun Teknik Üniversitesi Turizm Fakültesinde öğrenim görmekte olan öğrenciler üzerinde gerçekleştirilmiş olup, veri toplama aracı olarak anket tekniğinden yararlanılmıştır. Örneklem, kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenmiş ve toplamda 278 katılımcıdan veri elde edilmiştir. Toplanan veriler, uygun istatistiksel analiz programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Analiz bulgularına göre, benlik ayrımlaşması ile duyguları ifade etme arasında pozitif yönlü ve güçlü ilişkilerin bulunduğu tespit edilmiştir. Çoklu regresyon analizi sonuçları ise, hem benlik ayrımlaşmasının hem de duyguları ifade etme düzeyinin iletişim becerileri üzerinde pozitif ve anlamlı etkiler yarattığını ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular, hem kuramsal hem de uygulamalı açıdan değerlendirilmiş; turizm eğitimi müfredatının geliştirilmesine yönelik öneriler sunulmuş ve gelecekte yapılacak çalışmalara ışık tutabilecek çeşitli araştırma yönleri tartışılmıştır.]]> <![CDATA[This study aims to examine the impact of self-differentiation and emotional expression levels on communication skills among students of the Faculty of Tourism. In this context, the research was conducted with students enrolled at the Faculty of Tourism at İskenderun Technical University, and data were collected through a questionnaire. The sample was determined using a convenience sampling method, and data were obtained from a total of 278 participants. The collected data were analyzed using appropriate statistical analysis software. According to the findings, a strong and positive relationship was identified between self-differentiation and emotional expression. Results of the multiple regression analysis revealed that both self-differentiation and emotional expression levels significantly and positively influence communication skills. The findings were evaluated from both theoretical and practical perspectives, and several recommendations were offered for the development of tourism education curricula, along with suggestions for future research directions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81780 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[119-138]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/140 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Memlûk Türk Devleti’nde Bir Çocuk Sultan: Melikü’l-Muzaffer Ahmed ve Hayatı]]> <![CDATA[A Child Sultan in The Mamluk Turkish State: al-Malik al-Muzaffar Ahmad and His Life]]> <![CDATA[Murat ZENGİN]]> <![CDATA[Ortaçağ Tarihi, Şeyh Mahmûdî, Sultan Ahmed, Emir Tatar, Vesayet, Otorite]]> <![CDATA[Medieval History, Sheikh Mahmudi, Sultan Ahmad, Amir Tatar, Guardianship, Authority]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Mısır, Suriye, Akdeniz, Arap Yarımadası ve Anadolu’nun güney ve güneydoğu kesimlerinde iki buçuk asırdan fazla bir süre hâkimiyet kuran Memlûk Türk Devleti, klasik hanedan anlayışı yerine güçlü olan emirlerin iktidarı ele geçirdiği bir yönetim sistemi benimsemiştir. Bu yönetim anlayışı dinamik bir idare anlayışı ortaya çıkarsa da emirler arasında sık nüfuz mücadelelerinin yaşandığı istikrarsız bir siyasi süreci de doğurmuştur. Hanedan anlayışına inanmayan Memlûklü sultanları, zamanla Mısır ve Suriye bölgelerinin yönetim geleneklerinden etkilenerek veliaht ilân etme geleneğini ihdas etmişlerdir. Bu uygulama bir formaliteden öteye geçememiş ve devlet, nüfûzlu emirlerin kontrolünde kalmıştır. Bazı Memlûklü sultanları merkezi otoriteyi tesis etmeyi başarsa da onların vefatının ardından etkin devlet adamları yönetim üzerindeki tahakkümlerine devam etmişlerdir. Memlûklü Sultanı Melikü’l-müeyyed Şeyh Mahmûdî, Sultan Berkûk’un ölümünden sonra Memlûklü ülkesinde ortaya çıkan dâhili ve harici sorunları çözmeyi başarıp merkezi otoriteyi sağlayabilmiştir. Siyasi ve ekonomik istikrarı yeniden tesis eden Şeyh Mahmûdî’nin ölümünden sonra vasiyeti üzerine yerine geçirilen henüz iki yaşını doldurmamış oğlu Ahmed döneminde, Emir Tatar önderliğindeki devlet adamları, yönetime tahakküm ederek bir vesayet dönemini başlatmışlardır. Çocuk sultan Ahmed’in yaklaşık sekiz ay süren iktidarı, Emir Tatar’ın Vesayeti dönemi olarak adlandırılabilir. Emir Tatar kontrolünde geçen Memlûklü Tarihi’nin bu dönemini ve Sultan Ahmed’in hayatını doğrudan konu edinen herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma, Memlûklü dönemi kaynakları ışığında Sultan Ahmed Dönemi Memlûklü Tarihi’nin siyasi, idari, askeri ve sosyal gelişmelerini ayrıntılı olarak değerlendirmeyi ve Sultan Ahmed biyografisi üzerinden bir dönem çalışması ortaya koymayı amaçlamaktadır]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">The Mamluk Turkish State, which ruled over Egypt, Syria, the Mediterranean, the Arabian Peninsula and the southern and southeastern parts of Anatolia for more than two and a half centuries, adopted a system of government in which powerful amirs seized power instead of the classical dynasty concept. Although this understanding of management resulted in a dynamic understanding of administration, it also gave birth to an unstable political process in which frequent struggles for influence took place between amirs. The Mamluk sultans, who did not believe in the concept of dynasty, were influenced by the administrative traditions of the Egyptian and Syrian regions and over time they established the tradition of declaring a crown prince. This practice could not go beyond a formality and the state remained under the control of influential orders. Although some Mamluk sultans managed to establish central authority, effective statesmen continued their domination over the administration after their death. Mamluk Sultan al-Malik al-Muayyad Sheikh Mahmudi was able to solve the internal and external problems that arose in the Mamluk country after the death of Sultan Barquq and ensured central authority. After the death of Sheikh Mahmudi, who re-established political and economic stability, his son Ahmad, who was not yet two years old, succeeded him in accordance with his will, and during his reign, the statesmen led by Amir Tatar began a period of tutelage by dominating the administration. The reign of the child Sultan Ahmad, which lasted approximately eight months, can be called the period of the Guardianship of Amir Tatar. There is no study that directly addresses this period of Mamluk History under the control of Amir Tatar and the life of Sultan Ahmad. This study aims to evaluate in detail the political, administrative, military and social developments of Mamluk History during the Sultan Ahmad Period in the light of Mamluk period sources and to present a period study based on the biography of Sultan Ahmad.<span style="font-size: 12.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;"> ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81779 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1145-1155]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/141 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[1960’tan Günümüze Türk Resminde Göç Teması: Hüseyin Bilişik, Ramiz Aydın, M. Zahit Büyükişliyen]]> <![CDATA[The Theme Of Migration In Turkish Painting From 1960 To The Present: Hüseyin Bilişik, Ramiz Aydın, M. Zahit Büyükişliyen]]> <![CDATA[Gülseren BUDUMLU İLDEŞ]]> <![CDATA[Meral BALCI GÜMÜŞ]]> <![CDATA[Türk resim sanatı, Göç, Kimlik, Aidiyet, Bellek.]]> <![CDATA[Turkish Painting Art, Migration, Identity, Belonging, Memory.]]> <![CDATA[1960’lı yıllar Türkiye’de siyasi, toplumsal ve kültürel olarak önemli olayların yaşandığı bir dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu döneme ve sonrasına bakıldığında “göç’’ olgusu, önemini her daim sürdüren toplumsal konuların arasında olmanın yanı sıra disiplinler arası bir tema olarak da karşımıza çıkmaktadır. Göç teması yalnızca bir olgu olarak değil, sosyolojik ve kültürel açılardan incelendiğinde, beraberinde birçok kavramı tanımlamayı gerektirmektedir. Söz konusu kavramlardan “göç” kavramının tanımı ele alındığında,  ekonomik, toplumsal, siyasi sebeplerle bireylerin veya toplulukların bir ülkeden başka bir ülkeye yahut bir yerleşim yerinden başka bir yerleşim yerine gitme işi; taşınma, hicret, muhaceret açıklamaları karşımıza çıkmaktadır. Kimlik kavramı, bir kişinin ya da grubun, topluluğun kendi niteliklerine, değerlerine, konumuna ve kökenine ilişkin bilinçli kavrayışı olarak tanımlanabilir. Aidiyet duygusu ise bir yere ait olma ile ilişkili bir durumdur. Bellek kavramı, geçmişteki deneyimleri ve yaşantıları anımsayabilme yetisidir. Bu çalışmada, göç esnasında ve sonrasında kimlik, aidiyet ve hafızada yaşanılan değişimleri, farklılıkları, öğrenim görmek ve sonrasında öğrendiklerini öğretmek amacıyla kendileri de göçü yaşamış olan Türk resim sanatçılarından üç sanatçı ele alınmıştır. Sanatçıların eserleri göç teması üzerinden araştırılmış, yorumlanmış, göçün Türk resim sanatındaki yansımalarının analizi amaçlanmıştır.  Sanatsal üretimlerinde göç temasını eserlerinin konusu olarak ele alan ve bu temayı,  plastik dil açısından yer yer yakın üslupla çalışan sanatçılar Hüseyin Bilişik, Ramiz Aydın ve Mehmet Zahit Büyükişliyen, amaçlı örneklem kapsamında belirlenmiştir. Makalenin yönteminde ise veri toplama aracı olarak doküman analizi kullanılmıştır. Göç, kimlik, aidiyet ve bellek kavramları odağında yapılan incelemelerle sanatçıların eserlerinde göçün Türk resim sanatına yansımalarının izi sürülmüştür.]]> <![CDATA[The 1960s is a period of important political, social and cultural events in Turkey. Looking at this period and its aftermath, the phenomenon of “migration” emerges as an interdisciplinary theme as well as being among the social issues that have always maintained their importance. When the theme of migration is analysed not only as a phenomenon but also from sociological and cultural perspectives, it requires the definition of many concepts. When the definition of the concept of “migration” is examined, we come across the explanations of moving, hijra, muhajarat, or migration from one country to another country or from one settlement to another settlement for economic, social and political reasons. The concept of identity can be defined as a person's or group's or community's conscious conception of its own qualities, values, position and origin. Belonging is a state of relatedness. The concept of memory is the ability to recall past experiences. Looking at post-1960 Turkish Painting Art, it is seen that there are quite a number of different works with the theme of “migration”. Due to Turkey's geographical location, social, cultural and economic conditions, internal and external migration is a reality. For individuals who migrate from rural to urban areas, from one city to another or from one country to another, changes occur in the concepts of identity, belonging and memory. This study aims to investigate and interpret the changes and differences in identity, belonging and memory during and after migration through the works of three artists who themselves have experienced migration. Moreover, it analyses the reflections of migration in Turkish painting. In this article, Hüseyin Bilişik, Ramiz Aydın and Mehmet Zahit Büyükişliyen, artists who have taken the concept of migration as a subject in their artistic productions and worked on this subject in a close-up style using plastic language, are included in the scope of the research as the samples. Document analyses was used as the data collection tool. Through analyses centred on the concepts of migration, identity, belonging and memory, the reflections of migration on Turkish painting have been traced in the works of before mentioned artists. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81705 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1325-1357]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/142 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kadının Kendini ve Yaşamı İfade Etme Aracı Olarak Kilim: Pirot ve Anadolu Kilimlerinin Motif ve Kompozisyonları Üzerinden Karşılaştırmalı Bir Analiz]]> <![CDATA[Kilims as a Medium of Women's Self-Expression and Life: A Comparative Analysis of Motifs and Composition in Pirot and Anatolian Kilims]]> <![CDATA[Mine TAYLAN]]> <![CDATA[Müge ÖZTUNÇ -Volkan BUDAK]]> <![CDATA[Sembolik iletişim, Kilim, Pirot Kilimi, Kadın ve Toplum, Sinema kurgu teorisi]]> <![CDATA[Symbolic communication, Kilim, Pirot Kilim, Women and Society, Film editing theory]]> <![CDATA[Binlerce yıl öncesinden bugüne ulaşmış, Anadolu’da toplulukların kullandığı damga, im, yanış ve motifler toplumsal bellek aracılığı ile nesilden nesile aktarılmıştır. Bu sembolik öğeler, kültürel sürekliliğin birer göstergesi olarak kabul edilmekte ve geçmişin izlerini bugüne taşımaktadır. Söz konusu iletişim dilinin en güçlü taşıyıcılarından biri ise kilimlerdir. Kullanım amacı, ebadı ya da rengi zamanla değişse de kilimlerde yer alan damga, im, yanış ve motiflerin özünde değişmediği ve kültürel bir süreklilik arz ettiği gözlemlenmektedir. Türk dokuma geleneğinde, bu sembollerin kullanılarak kompozisyona dönüştürülmesinde ise kadının öne çıktığı görülmektedir. Özellikle dil ve anlam aktarımında kadınlar önemli rol oynamışlardır.  Kadın, yalnızca bir zanaatkâr değil, aynı zamanda düşünce, duygu, mitoloji ve destanların semboller aracılığıyla ifade edildiği bir anlatıcı, bir hafıza taşıyıcısıdır. Bu bağlamda kadın, toplumsal belleğin korunması ve aktarılmasında kilim aracılığıyla kendini ifade eder. Kilimler düşünce, duygu, mitoloji ve destanların simgesel biçimlerini barındırmaktadır. Motifler ise aynı zamanda kompozisyon şemasını teşkil eden öğelerdir ve farklı motifler bir araya getirilerek farklı anlamlar ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışma, kadını merkezine alarak Pirot (Balkan) kilimi ile Anadolu kilimlerinde kullanılan motifleri semiyotik analiz yöntemiyle incelemekte; bu motiflerin oluşturduğu kompozisyonları ise sinema kuramcısı Sergey Eisenstein’ın kurgu teorisi bağlamında değerlendirmektedir. Böylece dokuma sanatı ile sinema kuramı arasında disiplinler arası bir bağ kurularak yeni bir okuma önerilmektedir.]]> <![CDATA[The stamps, images, “yanış” and motifs employed by Anatolian communities, which have endured for thousands of years, have been preserved through social memory and passed down through generations. These symbolic elements are considered to be indicators of cultural continuity and carry the traces of the past to the present. One of the most potent carriers of this communication language is kilims. Although the purpose of use, size or color may change over time, it is observed that the stamps, symbols, and motifs on kilims do not change in essence and exhibit cultural continuity. In Turkish weaving tradition, women come to the forefront of transforming these symbols into compositions. Women have played a significant role, especially in transmitting language and meaning. Women are not only craftsmen but also narrators and memory carriers in which thoughts, feelings, mythology and epics are expressed through symbols. In this context, women express themselves through kilims in preserving and transmitting social memory. Kilims contain the symbolic forms of thoughts, feelings, mythology and epics. Motifs constitute the composition scheme; different meanings can emerge from combining different motifs. This study uses the semiotic analysis method to examine the motifs used in Pirot (Balkan) kilims and Anatolian kilims by focusing on women. It evaluates the compositions formed by these motifs in the context of film theorist Sergey Eisenstein's theory of editing. Thus, a new reading is suggested by establishing an interdisciplinary connection between the art of weaving and film theory.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81676 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1921-1942]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/143 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Balçıklıdere Havzası'nın Jeomorfolojik Evrimi (Uşak) : Fiziki Coğrafya İlkelerine Dayalı Morfometrik ve Yapısal Bir Analiz]]> <![CDATA[The Geomorphological Evolution of the Balçıklıdere Basin (Uşak): A Morphometric and Structural Analysis Based on Physical Geography Principles]]> <![CDATA[Sevgi DÖNMEZ]]> <![CDATA[Fiziki Coğrafya, jeomorfolojik evrim, vertebre fosili, Uşak, Balçıklıdere ]]> <![CDATA[Physical geography, geomorphological evolution, vertebre fossil, Uşak, Balçıklıdere]]> <![CDATA[Balçıklıdere, Ege Bölgesi İç Batı Anadolu Bölümü'nde bulunmakta, Uşak ilinin Eşme ilçesinin güneybatısında yer alan Ahmetler Dağı çevresinden kaynaklanmakta; güneye yönünde akarak Kocadere ile birleşerek, Büyük Menderes Nehri üzerinde inşa edilmiş olan Adıgüzel Barajı’na ulaşmaktadır. Balçıklıdere Havzası’nın jeomorfolojik evriminin temelini, Hersiniyen orojeneziyle ilişkili Antehersiniyen masifi oluşturmaktadır. Bu masife ait billurlu şistler ve mikaşistler, Balçıklıdere Vadisi ile Ahmetler köyü arasında oldukça geniş bir alana yayılmaktadır. Ahmetler Masifi olarak adlandırılan ve antiklinal yapıya sahip bu eski jeolojik birim, Miyosen dönemine ait göl kalkerleri, marn ve greler ile örtülüdür. Söz konusu tortul birimler, bazı alanlarda metamorfik şistler ve bunlara eşlik eden konglomera ile breşlerle birlikte görülmektedir. Kristalen şistlerin üzerini örten Anteneojen yüzey ise lavlar ve volkanik breşlerle kaplıdır. Bu volkanik birimler, killi ve kalkerli flüviyal çökellerle birlikte, vertebre fosilleri bakımından zengin tabakalar oluşturur. En üstte ise konglomera, gre ve kumtaşlarından oluşan Pliyosen yaşlı flüvyal birimler bulunmaktadır. Ahmetler Masifi'nin güneyinden geçen Balçıklıdere Vadisi’nin batı yamacında yüzeylenen traki-andezit birimleri, bölgedeki volkanik faaliyetin kanıtlarını sunmaktadır. Miyosen göl tortulları ve daha üstteki Pliyosen ve Ponsiyen formasyonlarının aşınması sonucunda açığa çıkmış olan lavlar, havza içerisinde konik tepelerin oluşumuna neden olmuştur. Günümüzde Ahmetler köyü, bu volkan konileri arasında yer almaktadır. Konik görünümlü bu yapılar; Ballık Dağı, Günöğren Dağı, Macar Dağı, Bey Dağı, Kurt Dağı, Kabaağaç Dağı ve Yassıdağ olarak adlandırılmaktadır. Havzanın jeomorfolojik evrimi, Hersiniyen orojenezinin etkisiyle başlamış; Tersiyer volkanizması ve devamında Neojen aşınım süreçleri ile şekillenmiştir. Bölgedeki faylı yapı nedeniyle flüvyal süreçler özellikle son dönemlerde daha aktif hâle gelmiş; Banaz Çayı, Gediz Çayı ve Büyük Menderes’in kolları aracılığıyla Ahmetler Masifi üzerinde belirgin bir aşındırma etkisi meydana gelmiştir. Bu süreçler sonucunda bölge günümüzdeki morfolojik görünümünü kazanmıştır. Balçıklıdere Havzası, aynı zamanda paleocoğrafik açıdan da dikkat çekici bir özellik taşımaktadır. Havza içerisinde yer alan ve literatürde “Eşme Vertebre Fosil Yatağı” olarak tanımlanan alanda, özellikle Kemiklitepe çevresinde yoğunlaşmış Miyosen dönemine ait zengin vertebre fosil toplulukları bulunmaktadır. Bu fosiller arasında Mastodon pentelici, Paleotragus, Giraffa, Hipparion gracile, Hipparion minus, Ictitherium robustum, ve Autruche gibi türler yer almakta, bölgenin biyolojik çeşitliliğine ve geçmiş ekosistemlerine dair önemli bilgiler sunmaktadır. Günümüzde de Balçıklıdere Havzası, kendine özgü ekosistemi ile önemli ve zengin bir biyoçeşitlilik alanı durumundadır. Bu çalışmada, Balçıklıdere Havzası’nın jeomorfolojik özelliklerini ve evrimini ortaya koymak amacıyla çeşitli morfometrik analiz yöntemleri uygulanmıştır. 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar sayısallaştırılması ile sayısal yükseklik modeli oluşturulmuş; bakı, eğim, hipsografik eğriler, yükselti frekansı analizleri ve profil analizleri gerçekleştirilmiştir. Arazi gözlemleri ile elde edilen sonuçların sayısal analizlerin karşılaştırılması yapılarak, sonuçlar fotoğraflarla desteklenmiştir. Elde edilen bulgular, sayısal morfometrik verilerin arazi ile uyumunu ortaya koymakta ve havzanın jeomorfolojik evrimine dair daha kapsamlı değerlendirmeler yapılmasına olanak sağlamaktadır. Ayrıca, bir sit alanı niteliği taşıyan ve fosil varlığı ile paleocoğrafik açıdan büyük önem arz eden Eşme Vertebre Fosil Yatağı'nın korunması da çalışmanın dikkat çektiği temel hususlardan biridir.]]> <![CDATA[Balçıklıdere is located within the Inner Western Anatolia Section of the Aegean Region, originating from the vicinity of Mount Ahmetler, situated southwest of the Eşme district in Uşak province. Flowing southward, it merges with the Kocadere stream and ultimately reaches the Adıgüzel Dam, which was constructed on the Büyük Menderes River. The geomorphological evolution of the Balçıklıdere Basin is fundamentally shaped by the Ante-Hercynian massif, associated with the Hercynian orogeny. This massif, comprising crystalline schists and micaschists, extends across a broad area between the Balçıklıdere Valley and Ahmetler village. This ancient geological unit, referred to as the Ahmetler Massif and characterized by an anticlinal structure, is overlain by Miocene lacustrine limestones, marls, and sandstones. In certain locations, these sedimentary units coexist with metamorphic schists, as well as conglomerates and breccias. The Anteneogene surface covering the crystalline schists is composed of lava flows and volcanic breccias. These volcanic units, interbedded with clayey and calcareous fluvial deposits, constitute strata that are particularly rich in vertebrate fossils. Overlying these are Pliocene-aged fluvial units consisting of conglomerates, sandstones, and greywackes. On the western slope of the Balçıklıdere Valley—south of the Ahmetler Massif—trachyandesitic units are exposed, evidencing the region’s past volcanic activity. Lava flows, which were uncovered through the erosion of Miocene lacustrine deposits as well as overlying Pliocene and Pontian formations, have led to the formation of conical hills within the basin. Today, Ahmetler village is situated among these volcanic cones, which are locally known as Ballık Mountain, Günöğren Mountain, Macar Mountain, Bey Mountain, Kurt Mountain, Kabaağaç Mountain, and Yassıdağ Mountain. The geomorphological evolution of the basin commenced under the influence of the Hercynian orogeny and was subsequently shaped by Tertiary volcanism and Neogene erosion processes. Due to the region’s faulted structure, fluvial processes have become increasingly dominant in recent geological periods. Notable erosion on the Ahmetler Massif has been driven by tributaries of Banaz Stream, Gediz River, and the Büyük Menderes River. These processes have collectively contributed to the present-day morphological characteristics of the region. In addition to its geomorphological features, the Balçıklıdere Basin holds significant paleogeographical importance. The area known in the literature as the “Eşme Vertebrate Fossil Site,” particularly around Kemiklitepe, contains rich vertebrate fossil assemblages dating back to the Miocene epoch. Fossil specimens such as Mastodon pentelici, Paleotragus, Giraffa, Hipparion gracile, Hipparion minus, Ictitherium robustum, and Autruche provide valuable insights into the region’s past biodiversity and ecosystems. Today, the basin remains an ecologically significant area with its distinctive ecosystem and considerable biological diversity. In this study, various morphometric analysis methods were employed to investigate the geomorphological features and evolution of the Balçıklıdere Basin. A digital elevation model (DEM) was generated through the digitization of 1:25,000 scale topographic maps, enabling the analysis of aspect, slope, hypsographic curves, elevation frequency, and profile sections. Results obtained from field observations were compared with digital analyses, supported by photographic documentation. The findings demonstrate a high level of agreement between digital morphometric data and field observations, allowing for a more comprehensive interpretation of the basin’s geomorphological development. Furthermore, the study highlights the necessity of preserving the Eşme Vertebrate Fossil Site, which holds critical paleogeographic and scientific value.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81634 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[279-302]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/144 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Hititlerde Bir Benzetme ve Benzeşim Unsuru Olarak “UR.MAH” Aslan]]> <![CDATA[“UR.MAH” Lion as a Simile and Analogy Element in Hittites]]> <![CDATA[Fadime ÜNLÜ EFE]]> <![CDATA[Eskiçağ Tarihi, Hititler, çivi yazısı, UR.MAH, aslan, benzetme, benzeşim]]> <![CDATA[Ancient History, Hittites, cuneiform, UR.MAH, lion, simile, resemblance]]> <![CDATA[MÖ 2. binyıl Anadolu’sunda Hititlerin hayatı yorumlama şeklini ve basit ögelere yüklediği derin manaları anlayabilmek için en önemli kaynak, Hititçe çivi yazılı belgelerdir. Bu belgelerde UR.MAH ideogramıyla okunan aslan, büyü ritüel metinlerinden kehanet metinlerine, yapı ritüelinden siyasi metinlere kadar birbirinden bağımsız ve farklı belge türlerinde kaydedilmiştir. Ancak aslana yönelik olumlu ya da olumsuz bir tanımlama, Hitit düşünce dünyasındaki sembolik anlamlarına dair bir açıklama bu kaynaklarda mevcut değildir. Bu sebeple aslana yönelik benzetme ve benzeşimlerin, hangi durumlarda, nasıl, ne amaçla ve hangi yönüyle yapıldığını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Öncelikle Hititçe çivi yazılı arşivde, Sümerce bir ideogram olan “UR.MAH” aslan kelimesi taranmış olup, aslanın benzetme ve benzeşim ögesi olduğu metinler tespit edilmiştir. Tespit edilen bu metinlerin transkripsiyon ve tercümeleri ele alınarak, metin konularına göre tasniflenmiştir. Farklı belge türlerine yayılmış olduğu tespit edilen aslan benzetme ve benzeşimlerinin, bir bitkinin renginden, bir hayvanın davranışına, kusurlu bir yeni doğan bebeğin uzuvlarından, alt edilmesi kolay olmayan zorluklara kadar birbirinden bağımsız durumlarda kullanıldığı görülmüştür. Aslan benzetmeleri tek bir alana özgü kalmamış, soyut durumdan somut duruma, olumlu yönden olumsuz yöne pek çok farklı açıdan kullanılmıştır. Şimdiye kadar yapılan araştırmalarda aslan, bu bakış açısıyla ele alınmamıştır. Bu sebeple çalışmamızın, aslanın Hitit toplum algısında nereye konumlandırıldığına ve aslanın sembolik anlamına dair katkı sunacağı inancındayız.]]> <![CDATA[The most important source for understanding the Hittite interpretation of life and the deep meanings they attributed to simple elements in Anatolia in the 2nd millennium BC is Hittite cuneiform documents. In these documents, the lion read with the ideogram UR.MAH has been recorded in different and independent document types, from magic ritual texts to prophecy texts, from building rituals to political texts. However, there is no positive or negative definition of the lion, no explanation of its symbolic meanings in the Hittite world of thought in these sources. For this reason, it is aimed to reveal in what situations, how, for what purpose and in what aspect the lion-oriented metaphors and analogies were made. First of all, the Sumerian ideogram "UR.MAH", the word for lion, was researched in the Hittite cuneiform archive, and texts in which the lion is an element of simile and analogy were identified. The transcriptions and translations of these identified texts were taken into consideration and classified according to their textual subjects. It was observed that the lion metaphors and analogies, which were found to be spread over different types of documents, were used in independent situations from the color of a plant to the behavior of an animal, from the limbs of a defective newborn baby to difficulties that are not easy to overcome. Lion metaphors were not specific to a single field, but were used from many different perspectives, from abstract situations to concrete situations, from positive to negative aspects. The lion has not been addressed from this perspective in the studies conducted so far. For this reason, we believe that our study will contribute to where the lion was positioned in the Hittite society perception and the symbolic meaning of the lion<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81618 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1993-2016]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/145 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kaplanlı Köyünde Tespit Edilen Düz Dokumaların Kompozisyon ve Tasarım Özellikleri]]> <![CDATA[Composition and Design Features of Plain Weavings Detected in Kaplanlı Village]]> <![CDATA[Ayşe YILDIRIM]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Kaplanlı Köyü, Düz Dokuma, Zili, Cicim, Kilim, Yastık, Sofraaltı, Torba ]]> <![CDATA[Kaplanlı Village, Flat Weaving, Zili, Cicim, Kilim, Pillow, Table Covering, Bag ]]> <![CDATA[Bir Sarı Keçili Yörük köyü olan Kaplanlı Köyü (eski ismiyle Eber)’nün dokuma geleneği, Türk kültüründe önemli bir yer tutan ve yüzyıllardır süregelen bir sanattır. Köydeki dokumalar, sadece günlük kullanım amaçlı değil, aynı zamanda ticari bir faaliyet olarak da değer görmüştür. Çalışmamızda, Kaplanlı Köyü'nde artık üretilmeyen ancak özenle saklanan düz dokumaların kayıt altına alınması ve detaylı bir şekilde incelenmesi amaçlanmaktadır. 2020-2024 yılları arasında Kaplanlı Köyü'nde yerinde yapılan saha çalışmaları ile dokuma üretimi konusunda bilgisi olan aileler ziyaret edilerek 25 örnek incelenmiş ve bunlardan 9 tanesi teknik, motif, renk ve kompozisyon özellikleri açısından detaylı olarak değerlendirilmiştir. Geçmişte, düz dokumalar çeyiz, ölümlük-dirimlik, yer yaygısı, divan örtüsü, yatak ve hediyelik eşya gibi çeşitli amaçlarla üretilmiştir. Ancak, günümüzde el dokumacılığı ve halı üretimi azalmış, fabrika tipi dokumalar yaygınlaşmıştır. Buna rağmen, köydeki geleneksel dokuma kültürü, özellikle çeyiz ve süs amaçlı olarak hala devam etmektedir. Köydeki düz dokumaların çoğunda cicim ve zili teknikleri kullanılmıştır. Yörede, seccade ve yer yaygılarında bu tekniklerin yoğun olarak tercih edildiği gözlemlenmiştir. Dokumaların ölçüleri ise değişkenlik göstermektedir; genellikle 106x172 cm ile 179x280 cm arasında değişen boyutlara sahiptir. Dokumalarda en çok kırmızı ve turuncu renkler kullanılmış olup, yeşil, mavi, sarı, bordo ve beyaz gibi renkler de sıklıkla tercih edilmiştir. Siyah ve kahverengi ise en az kullanılan renklerdir. Motif olarak ise kirazlı su, zincirli su, göz, tırnak ve koçboynuzu gibi motifler yaygındır. Kaplanlı Köyü düz dokumalarında desen kompozisyonu genellikle yatay ve dikey bantlardan oluşmaktadır. Geometrik formlar, zemin üzerinde sonsuz kaydırma ilkesine göre düzenlenmiştir. Bordürler, dokumada bir bütünlük sağlamak amacıyla iç ve dış suyolu ile çevrelenmiştir.]]> <![CDATA[The weaving tradition of Kaplanlı Village (formerly known as Eber), a Sarı Keçili Yörük village, holds a significant place in Turkish culture and is an art that has been practiced for centuries. The weavings in the village were valued not only for daily use but also as a commercial activity. This study aims to document and examine in detail the flat weavings of Kaplanlı Village, which are no longer produced but have been carefully preserved. Fieldwork conducted in Kaplanlı Village between 2020-2024 involved visiting families knowledgeable about weaving production, and 25 samples were examined, with 9 of them being evaluated in detail regarding their technical aspects, motifs, colors, and compositions. In the past, flat weavings were produced for various purposes, such as dowry, burial shrouds, floor coverings, divan covers, bedding, and gifts. However, today, hand weaving and carpet production have decreased, and factory-made weavings have become more common. Despite this, the traditional weaving culture in the village continues, especially for dowry and decorative purposes. Most of the flat weavings in the village use the cicim and zili techniques. These techniques are particularly preferred in prayer rugs and floor coverings in the region. The dimensions of the weavings vary, typically ranging from 106x172 cm to 179x280 cm. The most commonly used colors are red and orange, while green, blue, yellow, burgundy, and white are also frequently preferred. Black and brown are the least used colors. Common motifs include "kirazlı su" (cherry water), "zincirli su" (chained water), "göz" (eye), "tırnak" (nail), and "koçboynuzu" (ram's horn). In Kaplanlı Village's flat weavings, the pattern composition generally consists of horizontal and vertical bands. Geometric forms are arranged according to the principle of infinite scrolling on the surface. Borders are surrounded by inner and outer waterways to ensure cohesion in the weaving.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81600 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1085-1107]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/146 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Haber Videolarında Yabancıların Türkiye’deki Sokak Hayvanları Üzerinden Türkiye Algısına Yönelik Bir Analiz]]> <![CDATA[An Analysis of Foreigners' Perception of Turkey Through Stray Animals in News Videos]]> <![CDATA[Alpaslan ÖNGEL]]> <![CDATA[İletişim, Medya, Bilgi ve İletişim Teknolojileri, Sosyal Medya, Sokak Hayvanları, Türkiye]]> <![CDATA[Communication, Media, Information and Communication Technologies, Social Media, Stray Animals, Turkey]]> <![CDATA[Gelişen her teknoloji sonucunda iletişim süreçleri daha hızlı ve kolay hale gelmiştir. Dijitalleşme ve internetin gelişmesiyle birlikte iletişim süreçlerinde bir devrim yaşanmıştır. İletişim ışık hızına ulaşmış ve etkileşim artmıştır. Bilgi ve iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmeler neticesinde küreselleşme gerçekleşmiş ve dünya küresel bir köye dönüşmüştür. Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler ve Web 2.0 teknolojisinin gelişmesi sonucunda YouTube, Facebook, X, Instagram, TikTok gibi sosyal paylaşım platformları sonucunda sosyal medya ortaya çıkmıştır. Bireyler deneyimlerini, duygu ve düşüncelerini sosyal medya aracılığıyla paylaşmaya başlamış, bu paylaşımlar ülkelerin algısını ve imajını etkileyerek olumlu ve olumsuz yansımalara neden olmuştur. Ülkemizde sokak hayvanlarına ve özellikle kedilere yönelik tutum yabancılar tarafından ilgiyle karşılanmaktadır. Sokak hayvanları ile ilgili videoların yorum kısımlarında birçok farklı ülkeden insan duygu ve düşüncelerini dile getirmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'deki sokak hayvanları ile ilgili haber videoları üzerinden yabancıların Türkiye algısı analiz edilmiştir. Çalışmada TRT World, AFP Haber Ajansı ve The Wall Street Journal haber kanallarından Türkiye'deki sokak hayvanlarıyla ilgili örnek haberler seçilmiş ve haberlere yapılan toplam 2.300 yorum “Maxquda” programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz tekniği ile belirli temalar çerçevesinde analiz edilmiştir. Analiz sonucunda kullanıcıların %80'inin Türkiye hakkında olumlu yorumlar yaptığı tespit edilmiştir. Kullanıcılar, Türkiye'de yaşayan insanların sokak hayvanlarına yönelik olumlu tutumunu saygı, sevgi ve övgü dolu yorumlarda bulunmuşlardır.]]> <![CDATA[Communication processes have become faster and easier as a result of every developing technology. With the development of digitalization and the internet, there has been a revolution in communication processes. Communication has reached the speed of light and interaction has increased. As a result of the developments in information and communication technologies, globalization has taken place and the world has turned into a global village. As a result of the developments in information and communication technologies and the development of Web 2.0 technology, social media has emerged as a result of social sharing platforms such as YouTube, Facebook, X, Instagram, TikTok. Individuals started to share their experiences, feelings and thoughts through social media. These posts affect the perception and image of countries and have positive and negative repercussions. The attitude towards stray animals and especially cats in our country is met with interest by foreigners. In the comments sections of videos about stray animals, people from many different countries express their feelings and thoughts. In this study, foreigners perception of Turkey through news videos on stray animals in Turkey was analyzed. In the study, sample news about stray animals in Turkey were selected from TRT World, AFP News Agency and The Wall Street Journal news channels and a total of 2,300 comments on the news were analyzed through the “Maxquda” program. The data obtained were analyzed within the framework of certain themes with the descriptive analysis technique. As a result of the analysis, it was determined that 80% of the users made positive comments about Turkey. Users commented with respect, love and praise for the positive attitude of people living in Turkey towards stray animals.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81569 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[659-683]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/147 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hizmet Hataları ve Otel Yanıtları: Çevrimiçi Yorumların ve Yönetim Cevaplarının İçerik Analizi]]> <![CDATA[Service Failures and Hotel Responses: A Content Analysis of Online Reviews and Management Responses]]> <![CDATA[Engin TENGİLİMOĞLU]]> <![CDATA[Turizm, Online Yorumlar, Hizmet Hataları, Hizmet Telafileri, Yönetim Cevapları.]]> <![CDATA[Tourism, Online Reviews, Service Failures, Service Recoveries, Management Response.]]> <![CDATA[<span lang="EN-US" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu çalışma, konaklama sektöründe giderek artan öneme sahip olan çevrimiçi yorumlar aracılığıyla hizmet hatalarını ve bu hatalara yönelik yönetim tarafından verilen yanıtları incelemektedir. Çalışmada, Türkiye'nin önemli turizm merkezlerinden biri olan Antalya ilindeki 5 yıldızlı otellerden rastgele seçilen ve misafirlerin farklı memnuniyet düzeylerini yansıtan 120 adet TripAdvisor yorumu, nitel içerik analizi yöntemiyle incelenerek en sık karşılaşılan hizmet hatası temaları ve otel yönetimlerinin bu hatalara verdiği yanıt stratejileri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Elde edilen bulgular, misafirlerin memnuniyet düzeylerini olumsuz yönde en çok etkileyen baskın hizmet hatası temalarının "Oda ile İlgili" (temizlik, konfor, bakım gibi), "Personel ile İlgili" (davranış, iletişim, profesyonellik gibi), "Yiyecek ile İlgili" (kalite, çeşitlilik, hijyen gibi) ve "Olanaklar ve Etkinlikler ile İlgili" (mevcutluk, kalite, bakım gibi) olduğunu göstermektedir. Ayrıca, çalışmada otel yönetimlerinin çevrimiçi yorumlara verdiği yanıtların genellikle yüzeysel olduğu, misafirlerin yaşadığı olumsuz deneyimler için samimi bir özür dileme ve hataların nedenlerini açıklama yaklaşımlarının göz ardı edildiği, hatta zaman zaman çevrimiçi ortamda otelin itibarını zedeleyebilecek savunmacı taktiklerin izlendiği belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında, rekabetçi olan konaklama sektöründe faaliyet gösteren otel yöneticileri için pratik ve uygulanabilir öneriler sunulmaktadır. Bu bağlamda, konaklama işletmelerinin temel operasyonel alanlarda, özellikle misafirlerin ilk izlenimini oluşturan oda ve personel konularında iyileştirilmelere öncelik verilmesi ve olası hizmet hatalarının etkili bir şekilde telafi edilmesi için daha stratejik, misafir odaklı ve kişiselleştirilmiş çevrimiçi iletişim stratejilerinin benimsenmesi gerektiği vurgulanmaktadır.]]> <![CDATA[<span lang="EN-US" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">This study examines service failures and management responses in the hospitality industry using online reviews, which are becoming increasingly important. Specifically, it carefully examines 120 TripAdvisor reviews of 5-star hotels in Antalya, a major tourist destination in Turkey. These reviews, randomly selected and carefully categorised according to different levels of guest satisfaction, were subjected to rigorous qualitative content analysis. The aim was to identify the most common service failure themes and the strategies used by hotel management to respond to them. The findings clearly indicate that the dominant service failure themes that significantly affect guest satisfaction fall into categories such as 'room-related' (including sub-themes such as cleanliness, comfort and maintenance), 'staff-related' (including sub-themes such as behaviour, communication and professionalism), 'food-related' (including quality, variety and hygiene) and 'facilities and events-related' (including availability, quality and maintenance). The study also found that hotel management's responses to online reviews often lacked depth and personalisation. There was a noticeable lack of sincere apologies and detailed explanations of the issues raised by guests. In addition, the research identified instances where defensive tactics were used that could potentially damage the hotel's online reputation. In this context, the research highlights the critical need for accommodation providers to prioritise improvements in basic operational areas, particularly room quality and staff service. It also highlights the need to adopt more strategic, guest-focused and personalised online communication strategies to effectively recover from service failures. The findings of this study provide practical and actionable recommendations for hotel managers operating in the highly competitive hospitality industry. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81502 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[935-955]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/148 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çatalhöyük Buluntularının Seramik Sanatı Bağlamında Yeniden Yorumlanması ]]> <![CDATA[Büyük Çatalhöyük Fındıngs Reınterpretatıon in the Context of Ceramıc Art]]> <![CDATA[Seda ÖZCAN ÖZDEN]]> <![CDATA[Antik Dönem, Çatalhöyük, Sanat, Çağdaş Sanat, Seramik Sanatı. ]]> <![CDATA[Ancient Period, Çatalhöyük, Art, Contemporary Art, Ceramic Art. ]]> <![CDATA[İnsanlık tarihi bakımından değerlendirildiğinde antik dönem ve o döneme ait olan her türlü üretim, dönemin yaşam tarzı, alışkanlıkları, toplumsal ve kültürel yapısı gibi birçok alanda bilgi vermektedir. Bu bilgilerin tümü insanlık tarihine ışık tutmaktadır. Özellikle Antik dönemden günümüze kadar olan süreç incelendiğinde avcı-toplayıcı insan topluluklarının günümüz modern yaşam alanlarını şekillendirmesi bir anlamda da ortak kültürel yapıyı oluşturmaktadır. Antik dönem bakımından bilgi, kültür ve yapı bağlamında “ilk” leri yaşayan Çatalhöyük yerleşkesi insanlık tarihi sürecinde oldukça önemli bir yere sahiptir. Arkeolojik buluntuların niteliği ve sayısı bakımından da dikkat çeken Çatalhöyük antik yerleşkesi hem arkeologlar hem de sanatçılar tarafından uzun süredir mercek altına alınmış ve bir esin kaynağı olarak değerlendirilmiştir. Bu durum özellikle haklarında yazılı belgelerin olmadığı toplumların yaşamlarına dair ipuçlarının ortaya çıkarılmasında günümüzde de oldukça önemli bir anlam taşımaktadır. Bu çalışma bağlamında, Neolitik Dönem’in en önemli antik yerleşim alanlarından biri olan Çatalhöyük’ün maddi kültür kalıntıları günümüz sanatsal ifade biçimleri açısından çağdaş sanat bağlamında güncel sanatçılar özelinde yeniden değerlendirilmektedir. Ayrıca makale kapsamında; Çatalhöyük seramik buluntularının form, desen, renk, teknik özelliklerinin sosyal ve günlük yaşam ilişkisi değerlendirilerek akademisyen/sanatçı S. Ö.’ın özgün bireysel seramik üretimleri aracılığı ile yeniden yorumlanmaktadır. Genel bir değerlendirme ile bu çalışma, Çatalhöyük antik yerleşkesine ait buluntuların çağdaş sanatçılar tarafından yeniden yorumlanması aracılığı ile dönemin görsel kültürünün zenginliğini geçmiş ve günümüz arasında bir köprü kurarak gelecek nesillere de bir ilham kaynağı oluşturması durumuna da odaklanmaktadır.]]> <![CDATA[When evaluated in terms of human history, the ancient period and all kinds of production belonging to that period provide information in many areas such as the lifestyle, habits, social and cultural structure of the period. All of this information sheds light on human history. Especially when the process from ancient times to the present is examined, the shaping of today's modern living spaces by hunter-gatherer human communities constitutes, in a sense, a common cultural structure. Çatalhöyük settlement, which experienced "firsts" in terms of knowledge, culture and structure in terms of ancient times, has a very important place in the process of human history. The ancient settlement of Çatalhöyük, which draws attention in terms of the quality and number of archaeological findings, has long been scrutinized by both archaeologists and artists and evaluated as a source of inspiration. This situation has a very important meaning today, especially in revealing clues about the lives of societies for which there are no written documents. In the context of this study, the material cultural remains of Çatalhöyük, one of the most important ancient settlements of the Neolithic Period, are re-evaluated in terms of today's artistic expression styles, in the context of contemporary art, specifically for current artists. Also, within the scope of the article; The social and daily life relationships of the form, pattern, color and technical features of Çatalhöyük ceramic finds are evaluated and reinterpreted through academician/artist S. Ö.'s original individual ceramic productions. As a general evaluation, this study also focuses on the richness of the visual culture of the period, through the reinterpretation of the findings of the ancient settlement of Çatalhöyük by contemporary artists, by establishing a bridge between the past and the present and creating a source of inspiration for future generations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81475 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[685-703]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/149 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uzaktan Uygulanan Spor Programlarının Psikolojik Özellikler ve Sağlıklı Beslenme Tutumlarına Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Distance Sport Programs on Psychological Characteristics and Healthy Eating Attitudes]]> <![CDATA[Sabit SELVİ]]> <![CDATA[Elif KARAGÜN -Nagehan MALKOÇ]]> <![CDATA[Egzersiz ve Spor, Uzaktan Spor Uygulaması, Beslenme Tutumu, Kısa Semptom, Spor Programları, Psikolojik Özellikler]]> <![CDATA[Exercise and Sport, Distance Sport Practice, Nutrition Attitude, Short Symptom, Sport Programs, Psychological Characteristics]]> <![CDATA[<a name="_Hlk59614503"></a><a name="_Hlk50243642"></a>Bu çalışmanın amacı uzaktan uygulanan spor programlarının psikolojik özellikler ve sağlıklı beslenme tutumlarına etkisinin incelenmesidir. Etik kurul onayı alındıktan sonra, uzaktan uygulanan spor programlarına başlamadan önce sosyo-demografik özellikleri belirleyen Bilgi Anketi, Tekkurşun Demir ve Cicioğlu (2019, s.257) tarafından geliştirilen Sağlıklı Beslenmeye İlişkin Tutum Ölçeği, Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması Şahin ve Durak (1994, s.48), tarafından yapılan Kısa Semptom Envanteri ön test olarak Google formlar üzerinden, uzaktan egzersiz programına katılacak kişiler tarafından doldurulmuştur. Ölçek doldurma işlemi sonrasında online uygulanan 10 haftalık egzersizlere katılım sağlandıktan sonra aynı ölçekler katılımcılar tarafından son test olarak tekrar doldurulduktan sonra araştırma tamamlanmıştır. Araştırma öncesi ön test aşamasında spor programlarına katılım sağlayan 547 kişi evreninden 10 haftalık egzersiz programına online katılan, ön test ve son testleri eksiksiz dolduran toplam 190 gönüllü katılımcı ile araştırma tamamlanmıştır. Ölçek uygulamasından elde edilen veriler SPSS 27.0 paket programında analiz edildiğinde; uygulanan spor programının katılımcıların kısa semptom envanteri toplam puan, anksiyete, somatizasyon, hostilite, olumsuz benlik ve depresyon belirti düzeylerini azaltmada olumlu bir etkiye sahip olduğunu gösterirken, beslenme düzeyleri açısından; beslenme hakkında bilgi, olumlu beslenme ve sağlıklı beslenmeye ilişkin tutum ölçeği toplam puan ortalamasını anlamlı ölçüde arttırdığı, kötü beslenme ve beslenmeye yönelik duygu alt boyutlarında herhangi bir etkiye sahip olmadığını göstermiştir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the effect of distance sports programs on psychological characteristics and healthy eating attitudes. After obtaining the approval of the ethics committee, the Information Questionnaire, which determines the socio-demographic characteristics before starting the remote sports programs, the Attitude Scale on Healthy Nutrition developed by Tekkurşun Demir and Cicioğlu (2019, p.257), the Short Symptom Inventory, whose Turkish validity and reliability study was conducted by Şahin and Durak (1994, p. 48), were filled out by the people who will participate in the remote exercise program via Google forms as a pre-test. After the scale filling process, the research was completed after the participants participated in the 10-week online exercise program and the same scales were filled in again by the participants as a post-test. The research was completed with a total of 190 voluntary participants who participated in the 10-week exercise program online and completed the pre-test and post-tests completely from the universe of 547 people who participated in sports programs in the pre-test phase before the research. When the data obtained from the scale application were analyzed in the SPSS 27.0 package program; it showed that the applied sports program had a positive effect on reducing the participants' short symptom inventory total score, anxiety, somatization, hostility, negative self and depression symptom levels, while in terms of nutritional levels; knowledge about nutrition, positive nutrition and attitude towards healthy nutrition scale significantly increased the average total score, and did not have any effect on the sub-dimensions of malnutrition and feelings towards nutrition.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81468 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[795-807]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/150 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Şanlıurfa İli Viranşehir İlçesi Köy Yerleşmelerinin Toponomik Analizi]]> <![CDATA[Toponymic Analysis of Village Settlements of Viranşehir District of Şanlıurfa Province]]> <![CDATA[Mehmet AKBIYIK]]> <![CDATA[Melike ÇAKIR]]> <![CDATA[Şanlıurfa, Viranşehir, Toponomi, Coğrafya.]]> <![CDATA[Şanlıurfa, Viranşehir, Toponymy, Geography.]]> <![CDATA[Sosyal bilimler alanında yer adlarının çok önemli bir yeri vardır. Çünkü toponomi araştırmaları geçmiş ile günümüz arasında önemli bir bağ kurar. Başka bir söyleyişle toponomi çalışmaları yaşanılan bölgenin kültürünü, coğrafi yapısını ve insanların yaşama biçimlerini anlamak için bize önemli ipuçları verir. Bu açıdan toponomi çalışmaları, çalışılan bölgenin geleceği hakkında da bir fikir sahibi olmamızı sağlar. İnceleme alanımız olan Viranşehir ilçesindeki köylerle ilgili yapılan toponomi çalışması ilçe coğrafi yapısını, tarihini ve bu bölgede yaşayan insanların yaşayış biçimlerini açıklama ve bu konuda bir bilgi kaynağı oluşturma amacı söz konusudur. Güneydoğu Anadolu bölgesinde bulunan Viranşehir ilçesi Şanlıurfa ilinin 13 ilçesinden biridir. Kuzeyinde bölgedeki tek volkanik dağ olan Karacadağ bulunmaktadır. Viranşehir’in güneyinde ve güney batısında kalkerli araziler bulunmaktadır. Verimli ova topraklarının ve derelerin bulunması ilk çağlardan günümüze kadar medeniyetler birçok medeniyetin bu bölgede bulunmasını sağlamıştır. Buna ek olarak Viranşehir aynı zamanda medeniyetler arasına bir köprü vazifesi görmüştür. Bu çalışmada 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı kanun maddesinin On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun değişikliğinden önceki köy yerleşmeleri dikkate alınmıştır. Bu çalışma sonucu elde edilen bilgiler ışığında Viranşehir ilçesinde bulunan 132 köy yerleşmesinden, 88’i adını beşerî ve ekonomik, 41’i ise adını fiziki unsurdan almıştır. Viranşehir’de 3 yerleşme isminin anlamı ve kaynağı tespit edilmemiştir. Sosyal bilimler alanında yer adlarının çok önemli bir yeri vardır. Çünkü toponomi araştırmaları geçmiş ile günümüz arasında önemli bir bağ kurar. Başka bir söyleyişle toponomi çalışmaları yaşanılan bölgenin kültürünü, coğrafi yapısını ve insanların yaşama biçimlerini anlamak için bize önemli ipuçları verir. Bu açıdan toponomi çalışmaları, çalışılan bölgenin geleceği hakkında da bir fikir sahibi olmamızı sağlar. İnceleme alanımız olan Viranşehir ilçesindeki köylerle ilgili yapılan toponomi çalışması ilçe coğrafi yapısını, tarihini ve bu bölgede yaşayan insanların yaşayış biçimlerini açıklama ve bu konuda bir bilgi kaynağı oluşturma amacı söz konusudur. Güneydoğu Anadolu bölgesinde bulunan Viranşehir ilçesi Şanlıurfa ilinin 13 ilçesinden biridir. Kuzeyinde bölgedeki tek volkanik dağ olan Karacadağ bulunmaktadır. Viranşehir’in güneyinde ve güney batısında kalkerli araziler bulunmaktadır. Verimli ova topraklarının ve derelerin bulunması ilk çağlardan günümüze kadar medeniyetler birçok medeniyetin bu bölgede bulunmasını sağlamıştır. Buna ek olarak Viranşehir aynı zamanda medeniyetler arasına bir köprü vazifesi görmüştür. Bu çalışmada 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı kanun maddesinin On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun değişikliğinden önceki köy yerleşmeleri dikkate alınmıştır. Bu çalışma sonucu elde edilen bilgiler ışığında Viranşehir ilçesinde bulunan 132 köy yerleşmesinden, 88’i adını beşerî ve ekonomik, 41’i ise adını fiziki unsurdan almıştır. Viranşehir’de 3 yerleşme isminin anlamı ve kaynağı tespit edilmemiştir. Sosyal bilimler alanında yer adlarının çok önemli bir yeri vardır. Çünkü toponomi araştırmaları geçmiş ile günümüz arasında önemli bir bağ kurar. Başka bir söyleyişle toponomi çalışmaları yaşanılan bölgenin kültürünü, coğrafi yapısını ve insanların yaşama biçimlerini anlamak için bize önemli ipuçları verir. Bu açıdan toponomi çalışmaları, çalışılan bölgenin geleceği hakkında da bir fikir sahibi olmamızı sağlar. İnceleme alanımız olan Viranşehir ilçesindeki köylerle ilgili yapılan toponomi çalışması ilçe coğrafi yapısını, tarihini ve bu bölgede yaşayan insanların yaşayış biçimlerini açıklama ve bu konuda bir bilgi kaynağı oluşturma amacı söz konusudur. Güneydoğu Anadolu bölgesinde bulunan Viranşehir ilçesi Şanlıurfa ilinin 13 ilçesinden biridir. Kuzeyinde bölgedeki tek volkanik dağ olan Karacadağ bulunmaktadır. Viranşehir’in güneyinde ve güney batısında kalkerli araziler bulunmaktadır. Verimli ova topraklarının ve derelerin bulunması ilk çağlardan günümüze kadar medeniyetler birçok medeniyetin bu bölgede bulunmasını sağlamıştır. Buna ek olarak Viranşehir aynı zamanda medeniyetler arasına bir köprü vazifesi görmüştür. Bu çalışmada 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı kanun maddesinin On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun değişikliğinden önceki köy yerleşmeleri dikkate alınmıştır. Bu çalışma sonucu elde edilen bilgiler ışığında Viranşehir ilçesinde bulunan 132 köy yerleşmesinden, 88’i adını beşerî ve ekonomik, 41’i ise adını fiziki unsurdan almıştır. Viranşehir’de 3 yerleşme isminin anlamı ve kaynağı tespit edilmemiştir. ]]> <![CDATA[Toponymy studies examine the naming processes of settlements, shedding light on a region’s historical, geographical, and cultural structure. This study analyzes the toponymy of village settlements in the Viranşehir district to identify the human, economic, and physical geographical factors influencing place names. The research focuses on village names prior to the enactment of Law No. 6360, which was passed on November 12, 2012, introducing significant administrative changes, including the establishment of metropolitan municipalities and new districts. By comparing old and new names, the study explores the impact of these changes on place names.A mixed-method approach, combining qualitative and quantitative techniques, was employed, incorporating field studies, literature reviews, and official data sources. The findings reveal that out of 132 village settlements, 88 were named based on human and economic factors, while 41 were influenced by physical geography. Human-based names are often linked to tribal names, personal names, agricultural and livestock activities, and professions, whereas physical geography-based names are associated with geology, hydrography, vegetation, and climatology.The study highlights the importance of preserving place names as part of the region’s cultural heritage and argues that these names should be recognized as historical assets. In conclusion, further field studies are recommended to enhance the understanding of the naming processes in the region.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81458 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[33-61]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/151 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kitle İletişiminde İmgelerin Gücü: Covid-19 Pandemisi Döneminde ]]> <![CDATA[The Power of Images in Mass Communication: Visual Analysis of “Wear Mask, Social Distance and Cleaning” Announcements during the Covid-19 Pandemic]]> <![CDATA[Emel BİROL]]> <![CDATA[Ruhcan AKİL]]> <![CDATA[Kitle iletişimi, İmge, Duyuru işaretleri, Pandemi, Görsel İletişim Tasarımı.]]> <![CDATA[Mass Communication, Imagery, Announcement Signs, Pandemic, Visual Communication Design.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk59614503"></a><a name="_Hlk50243642"></a>Eğitim, sağlık, ekonomi ve hukuk gibi toplumu derinden etkileyen durumlarda koruma ve önlemlere eşlik eden imgelerin/imajların mesaj yönü kitle iletişiminde büyük rol oynamaktadır. İmgelerin kitle iletişimindeki etkinliği renk, tipografi, şekil ve bütünlük gibi tasarım unsurlarıyla doğru bağlamda üretilmesine bağlıdır. Kitle iletişiminde imgelerin önemini belirlemeyi amaçlayan çalışmada örnek olay yöntemi kullanılarak Türkiye'deki COVID-19 pandemisi seçilmiştir. Çalışmada, Türkiye'de kamusal alanlarda en yaygın kullanılan "Maske Tak, Sosyal Mesafe ve Temizlik" duyurularında yer alan imgeler tespit edilerek bir anket hazırlanmıştır. Çalışma için İstanbul Gedik Üniversitesi Etik Kurulundan 09.11.2022 tarih, E-56365223-050.01.04-2022.137548.13-387 sayısıyla gerekli izin alınmıştır. Hazırlanan anket ile imgelerin sosyo-demografik değişkenlere bağlı olarak renk, tipografi, şekil ve bütünlük gibi tasarım unsurları açısından bireyler üzerindeki görsel etkisi incelenmiştir. Kolayda örneklemenin kullanıldığı çalışmanın örneklemini İstanbul Anadolu yakasındaki üniversitelerde çalışan ve okuyan 627 birey oluşturmuştur. Üniversite çalışanlarının ve öğrencilerinin örneklem olarak seçilmesinin nedeni, üniversitelerin toplumun çeşitli kesimlerinden farklı bilinç düzeyine ve farklı sosyo-demografik özelliklere sahip bireyleri bir araya getiren ve araştırmacılar için ulaşılması kolay kurumlar olmasıdır. Betimsel ve ilişkisel tarama yöntemlerinin kullanıldığı çalışmanın analizleri SPSS yazılımında Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testleri ile yapılmıştır. Çalışmada, "Maske Tak, Sosyal Mesafe ve Temizlik" duyurularında kullanılan imgelerin görsel etkisi ve dikkat çekiciliği ile katılımcıların cinsiyeti arasında anlamlı bir farklılık (p<0,05) olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çalışmadan elde edilen analiz sonuçları, imgelerin kitle iletişimi üzerindeki etkisinin büyük ölçüde fark yaratan bir görsel iletişim tasarımı unsuru olduğunun önemini ortaya çıkarmıştır.]]> <![CDATA[In situations such as education, health, economy and law that deeply affect society, the message aspect of images/images that accompany protection and precautions play a major role in mass communication. The effectiveness of images in mass communication depends on their production in the right context with design elements such as color, typography, shape and integrity. In the study that aims to determine the importance of images in mass communication, the COVID-19 pandemic in Türkiye was selected using the case study method. In the study, a survey was prepared by determining the images in the most commonly used "Wear a Mask, Social Distancing and Cleaning" announcements in public spaces in Turkey. The necessary permission for the study was obtained from the Istanbul Gedik University Ethics Committee dated 09.11.2022 and numbered E-56365223-050.01.04-2022.137548.13-387. With the prepared survey, the visual impact of images on individuals in terms of design elements such as color, typography, shape and integrity depending on socio-demographic variables was examined. The sample of the study, in which convenience sampling was used, consisted of 627 individuals working and studying at universities on the Anatolian side of Istanbul. The reason for choosing university employees and students as a sample is that universities are institutions that bring together individuals with different levels of consciousness and different socio-demographic characteristics from various segments of society and are easy to reach for researchers. The analyses of the study, in which descriptive and relational screening methods were used, were conducted using the Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis tests in SPSS software. In the study, it was determined that there was a significant difference (p<0.05) between the visual impact and attention-grabbing of the images used in the "Wear a Mask, Social Distancing and Cleaning" announcements and the gender of the participants. In addition, the analysis results obtained from the study revealed the importance of the fact that the effect of images on mass communication is a visual communication design element that makes a significant difference.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81429 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[139-154]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/152 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Petek ERSOY İNCİ, Geleneğin Dönüşümü Bağlamında Bir Sosyal Sorumluluk Projesi: Bir Usta Bin Usta Örneği, Çanakkale: PA Paradigma Akademi Yayınları, 2024, 390 Sayfa.]]> <![CDATA[Petek ERSOY İNCİ, Geleneğin Dönüşümü Bağlamında Bir Sosyal Sorumluluk Projesi: Bir Usta Bin Usta Örneği, Çanakkale: PA Paradigma Akademi Yayınları, 2024, 390 Sayfa.]]> <![CDATA[Cevdet AVCI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[kitap tanıtımı]]> <![CDATA[kitap tanıtımı]]> <![CDATA[“Geleneğin Dönüşümü Bağlamında Bir Sosyal Sorumluluk Projesi: Bir Usta Bin Usta Örneği” adını taşıyan eser, Petek Ersoy İnci tarafından Haziran 2022 tarihinde savunulan doktora tezinin kitaplaştırılmış şeklidir. 2024 yılında PA Paradigma Akademi Yayınları tarafından yayınlanan eserin editörlüğünü Prof. Dr. Ruhi Ersoy yapmıştır. Çalışma, bir sosyal sorumluluk projesinin modüler eğitim şekliyle geleneksel bilginin aktarımında ve el sanatlarının sürdürülebilirliğinde ne derece etkili olduğunun gösterilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Sanayi Devriminin ardından hızla gelişen ve sosyo-kültürel hayatı değiştirip dönüştüren teknoloji, kimi halk bilgisi unsurlarının yok olmasına sebep olmuştur. Geleneksel el sanatları da bu kaybolmaya yüz tutan unsurlardandır. Zamanla atölyelerin yerini makineler, fabrikalar almaya başlamış; seri üretim el emeğinin önüne geçmiştir. Ekonomik sebepler ile birlikte usta sayısında da giderek azalması ile el sanatlarına gösterilen rağbet giderek azalmıştır. Geleneksel el sanatlarının yeniden canlandırılması, devamlılığının sağlanabilmesi adına bir takım çalışmalar yapılmaya başlanmıştır. 2010-2019 yılları arasında uygulanan “Bir Usta Bin Usta” projesi de bu çalışmalardan biridir. Geleneksel el sanatlarının yaşatılması amacı ile oluşturulan proje sayesinde elli meslek grubundan birçok usta yetişmiş, unutulmaya başlayan bu meslekler yeniden tanıtılmış ve geleneksel el sanatlarının çağımız koşullarına uydurulması ile topluma kültürel boyutta da hizmet edilmiştir. Proje bu yönleriyle hem yapılan çalışmaların kültürel boyutta incelenmesi hem de diğer kültürel çalışmalara örnek olması adına Petek Ersoy İnci tarafından esere konu edilmiştir.]]> <![CDATA[]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81274 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1419-1420]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/153 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Şiddetin Topolojisi: Çağdaş Sanatta İnsan ve Hayvan Bedeni Örneği]]> <![CDATA[The Topology of Violence: The Case of Human and Animal Bodies in Contemporary Art]]> <![CDATA[Şule SAYAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Çağdaş Sanat, Şiddet, Acı, Beden, İnsan, Hayvan.]]> <![CDATA[Contemporary Art, Violence, Pain, Body, Human, Animal.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Tarihten günümüze şiddet her toplumda sosyal hareketlerin ve psikolojik ifadelerin bir uzantısı olarak kendine özgü yöntemleriyle sıklıkla sergilenen bir davranış biçimidir.  Şiddet bir yandan çok sayıda bilim dalının diğer yandan sanatın konusu olurken, çeşitli referans noktalarıyla ifade ve çerçeveleme inşa etmektedir. Şiddetin sorunlaşıp sanatın problemleri arasına girmesi ise şiddetin topolojik dönüşümüyle paralel ilerleyen çağdaş sanatta, beden üzerindeki tezahürlerinde görülmüştür. Çağdaş sanat, şiddetin insan yaşamına yönelik tehdit halini sorgulama görevini sürdürürken, bunu hem insan hem de hayvan bedeni üzerindeki ikametiyle fiziksel olduğu kadar sembolik ve kavramsal düzeyde incelemektedir. Canlısı ve ölüsüyle insan-hayvan bedeni sınırları, kırılganlığı ve direnç kapasitesiyle sanat nesnesi olarak kullanılmış; şiddetin ve zulmün merkezine yerleştirilmiştir. Bedene yönelik şiddet ve acının temsil edildiği müstakil eserler, toplumun dikkatini şiddet kavramına ve yarattığı tehlikelere odaklaması açısından yarar sağlayabilir. Lakin b<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: TimesNewRomanPSMT; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">u sanatsal pratiklerin tam da kendisi ya yaklaşımı ya da icrası ve koşulları gereği şiddet yanlısı bir yerde konumlanabilirken etik ihlalleri sorgulamayı gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda çalışma insan ve hayvan bedenine yönelik şiddet odaklı sanatın kafalarda oluşturduğu sorulara, ortaya koyduğu çelişki ve açmazlara çağdaş sanat ekseninden bakmayı amaçlamaktadır. <span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Çalışma, şiddetin topolojisi ile beraber çağdaş sanatta şiddet uyarlamalarını ele almakta, insan ve hayvan bedenine uygulanan acının ve şiddetin ifade pratiklerini değerlendirmekte, kavramsal bağlamların beden üzerinden ifade edilme şekillerini örnek sanatçı işleri üzerinden değerlendirmekte ve anlamsal çözümlemelerini analiz etmektedir.]]> <![CDATA[Throughout history, violence has been a frequently exhibited behavioral pattern in every society, manifesting through its unique methods as an extension of social movements and psychological expressions. While violence has been a subject of numerous academic disciplines on the one hand and of artistic exploration on the other, it constructs frameworks and modes of expression through various reference points. The problematization of violence and its incorporation into the realm of artistic concerns have been observed in its manifestations on the body within contemporary art, paralleling the topological transformation of violence itself. Contemporary art persists in interrogating the existential threat that violence poses to human life. It does so by examining violence not only in physical terms but also in symbolic and conceptual dimensions, as illustrated by its presence on both human and animal bodies. The boundaries of the human-animal body-both living and deceased-its fragility, and its capacity for resistance have been utilized as artistic objects, positioned at the center of violence and oppression. Independent artworks that represent bodily violence and suffering can serve to direct society’s attention to the concept of violence and the dangers it engenders. However, these artistic practices, by their very approach, execution, or conditions, may inherently align with violence, necessitating an ethical inquiry into their implications. Within this framework, the present study aims to examine the questions, contradictions, and dilemmas that violence-focused art centered on the human and animal body evokes, through the lens of contemporary art. It explores the topological dynamics of violence and its adaptations in contemporary art, assesses the representational practices of pain and violence inflicted on human and animal bodies, and evaluates how conceptual contexts are articulated through the body by analyzing selected works of artists.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81208 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1221-1240]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/154 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ekomüze Yaklaşımında Sosyodemografik Faktörlerin Rolü: Güdül Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[The Role of Sociodemographic Factors in Ecomuseum Approach: A Study on Güdül]]> <![CDATA[Nejla Nur KILIÇ]]> <![CDATA[Emine BALCI]]> <![CDATA[Turizm İşletmeciliği, Sakin şehir, Ekomüze, Güdül, Paydaş katılımı, Sürdürülebilirlik ]]> <![CDATA[Tourism Management, Slow City, Ecomuseum, Güdül, Stakeholder Participation, Sustainability]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı, ekomüze ve sakin şehir (cittaslow) kavramlarının benzer politikalar üzerine inşa edildiği varsayımından hareketle sakin şehirlerin ekomüze olma potansiyelini araştırmaktadır. <a name="_Hlk192767444"></a>Müzecilik anlayışının dönüşümüyle ortaya çıkan ekomüzeler, kültürel mirasın korunmasını ve yerel toplulukların aktif katılımını esas alan sürdürülebilir kültürel alanlardır. Sakin şehir hareketi ise yerel kimliği, gelenekleri ve sürdürülebilir yaşam biçimlerini destekleyerek, bölgesel kalkınmayı teşvik eden bir model sunmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmada, ekomüze ile sakin şehir kavramları arasındaki ortak noktalar tespit edilerek İç Anadolu’nun ilk ve tek sakin şehri Güdül halkına anket uygulanmış ve Güdül’ün ekomüze olabilme potansiyeli için bir model önerisi sunulmuştur. Ekomüzelerin oluşumunda paydaş katılımının gerekliliği ve önemi dikkate alınarak uygulanan anketle Güdül’de yaşayan yerel halkın ekomüze bilgi düzeyleri ve ekomüzenin doğal, tarihi, kültürel unsurlarına katılım düzeyleri sosyodemografik değişkenler bağlamında ölçülmüştür. Araştırmada ekomüze bilgi düzeylerinde cinsiyete göre bir farklılık oluşmadığı, 18-24 yaş grubunda olan katılımcılardan eğitim seviyesi lise ve üniversite olanların ve kamu görevlilerinin ekomüze bilgi düzeylerinin diğer gruplara göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ekomüzenin doğal, tarihi ve kültürel unsurları incelendiğinde ise erkek katılımcıların doğal çekicilik unsuruna katılma düzeyinin kadın katılımcılardan daha yüksek olduğu, 18-24 yaş arası katılımcıların diğer yaş gruplarına kıyasla ekomüze unsurlarına daha fazla ilgi gösterdiği, eğitim durumu açısından ortaokul seviyesindeki katılımcıların ekomüze ve doğal, tarihi, kültürel unsurlara katılım düzeylerinin yüksek olduğu, meslek grupları açısından ise, kamu görevlisi olan katılımcıların ekomüze unsurlarına katılma düzeylerinin diğer meslek gruplarındaki katılımcılara göre daha yüksek olduğu görülmüştür.]]> <![CDATA[The aim of this study is to investigate the potential of slow cities to become ecomuseums, based on the assumption that the concepts of ecomuseum and slow city (cittaslow) are built on similar policies. Ecomuseums, which emerged with the transformation of the concept of museums, are sustainable cultural areas that are based on the protection of cultural heritage and the active participation of local communities. The slow city movement, on the other hand, offers a model that encourages regional development by supporting local identity, traditions and sustainable lifestyles. Therefore, in this study, common points between the concepts of ecomuseum and slow city were determined, a survey was conducted on the people of Güdül, the first and only slow city in Central Anatolia, and a model proposal was presented for Güdül's potential to become an ecomuseum. When the international literature is examined, it is mentioned in Ohara's (1998) study that there were ecomuseum plans in Japan in a very short time, how each community should be and in which direction they will progress. In Maggi and Falletti's (2000) study, interviews were conducted with more than 200 European and Italian museum curators. The relationship between the ecomuseum and society or local development and the vision for the future has been discussed. Davis (2004) in his study, by adopting the philosophy of the ecomuseum in Japan, analyzes the roles of Hirano, Asahi, Miura ecomuseums and questions their democratic structures. Corsane, Davis, Elliott, Maggi, Murtas, and Rogers (2007) examined the philosophies of the ecomuseum. Davis (2009) emphasized how important the new museum approach is in hearing local communities. Borelli and Davis (2012) in their study interpreted the relationship between nature and culture and defined the basic characteristics of ecomuseums. Liu and Lee's (2015) study is based on the analysis of Houtong Coal Mine Ecological Park, Daxi Wood Art Ecomuseum, and Togo Art Museum. They explain the mechanisms of the development of ecomuseums in Taiwan. Jie, Corsane, Liangliang, Xiao, Yufeng, and Yali (2018) discussed the possibility of the ecomuseum approach and discussed the potential impacts on heritage conservation and management in China. Chen and Chen (2022) aimed to provide a better experience in museums by using augmented reality (AR) technology to increase the visitor impact of ecomuseums. Pavlis (2024) aimed to conduct comprehensive recording and evaluation, which has not been done so far, by considering Greek ecomuseums. Li and Selim (2024) addressed the difficulties in the current practical approach of ecomuseums in China in their study. There are studies by Gollo et al. (2025) arguing that ecomuseums constitute a valuable approach to sustainable land management and tourism. When the national literature is examined, there are studies on the sustainability of the concept of ecomuseum (Doğan, 2010; Şen et al., 2020; Çetin, 2021; Göz,2021; Kırbaç and Bucak,2022; Göz and Güneröz, 2023), determining the potential of ecomuseum (Turgut, 2020; Yıldız, 2020), ensuring sustainability and transforming into an ecomuseum (Sönmez, 2020), the applicability of ecomuseums in the protected area and its surroundings (Erdoğan and Belen, 2017), and establishing an ecomuseum in historical and cultural environments (Aşan, 2023). In the study, the survey scale developed in the master's thesis titled “A Sustainable Destination Focused on Ecomuseum and an Application on Gökçeada” prepared by Doğan (2010) was used in this study with the permission of the author because it includes statements about ecomuseum and has high reliability. The survey measures the level of knowledge of local people living in Güdül district about ecomuseum and their participation in natural, historical and cultural elements of ecomuseum around sociodemographic variables. The first part includes 4 demographic questions, and the second part includes 14 statements evaluating the relationship between the concept of ecomuseum and tourism, local people and cultural heritage values. The research universe consists of 7180 people over the age of 18 living in Güdül district of Ankara (TÜİK, 2022). In the selection of the sample, it was based on the information that a sample group of 364 people could be selected from clusters of size N to determine the appropriate sample volume as stated by Arıkan (2017, pp. 133-134). The general screening model was used as the sampling method. Of the 441 surveys applied, 13 surveys with incomplete information and 2 surveys with duplicate answers were not evaluated and 428 valid surveys were evaluated for analysis. As a result of the study, it was determined that both cultural heritage and regional development could be protected by developing an ecomuseum model in regions with a quiet city status such as Güdül. The analyzes conducted measure the level of knowledge of the local people about the ecomuseum and their participation in the natural history and cultural elements of the ecomuseum around sociodemographic variables. Based on this situation, it was concluded that the level of knowledge about the ecomuseum did not differ by gender, that the ecomuseum knowledge levels of the participants in the 18-24 age group were higher than the participants in the higher age group; that the ecomuseum knowledge levels of the participants with high school and university education were higher than the participants with primary school education; that the ecomuseum knowledge levels of the participants working as public servants were higher than the participants working in the positions specified as tradesmen, farmers, housewives and others. The ecomuseum potentials of the districts of Doğan (2010) Çanakkale/Gökçeada, Çetin (2021) Çanakkale/Bozcaada, Göz (2021) Karaman/Ayrancı were discussed. However, no study has been found on the potential of quiet cities to become an ecomuseum. Therefore, this study aims to evaluate the potential of establishing an ecomuseum in quiet cities in the Güdül quiet city sample, based on the assumption that there are many intersections between the quiet city and ecomuseum criteria. Güdül is one of the districts of the capital Ankara, which stands out with its historical and natural riches but has not yet been discovered by the masses in Anatolia. It has become more well-known in the local press after receiving the title of quiet city in 2019. It was also selected within the scope of this research because it is the first district in the Central Anatolia Region to have this title. Considering the necessity and importance of stakeholder participation in the basis of eco-museums, this study conducted analyses with face-to-face surveys conducted in the district in the context of the socio-demographic variables of the local people of Güdül. It is thought that the study can be an example for other quiet cities, pioneer the development of new perspectives on how such practices can be shaped in different geographies, and thus contribute to both the gap in the literature and the sustainability of tourism. This study aims to fill an important gap in the literature by contributing to the limited number of studies on the integration of the concepts of eco-museum and slow city. The evaluation made in Güdül can also serve as an example for other slow cities and contribute to the development of new perspectives on how such practices can be shaped in different geographies. In the future, more field studies on the combined applicability of these two concepts and the creation of models that can be adapted to different regions will provide significant benefits in terms of tourism sustainability and regional development.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81197 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[507-531]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/155 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[DCBL Per. 171 Envanterli Hamse-i Nizâmî’nin Tezhip Desenlerinin Analizi]]> <![CDATA[Analysis of Illumination Patterns of the Khamsa by Nizami Inventoried DCBL Per. 171]]> <![CDATA[Nihal ARACI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Tezhip, kitap sanatları, tasarım, Hamse-i Nizâmî, Türkmen Dönemi.]]> <![CDATA[Illumination, book arts, design, Khamsa by Nizami, Turkmen Period.]]> <![CDATA[Kitap sanatları alanında hazırlanan kıymetli çalışmalar, dönemin bezeme özelliklerinin okunabilmesi açısından son derece mühimdir. Tezhiplerini inceleyeceğimiz eser de bu bakımdan önemi hâizdir. Bu çalışmada, DCBL Per. 171 envanterli Hamse-i Nizâmî, tezhip sanatı bakımından değerlendirilecektir. Çalışmanın giriş kısmında nakkaşhâne geleneğinin ve çeşitli vesilelerle yer değiştiren sanatkârların kitap sanatlarına olan katkısına değinilmiştir. Takip eden bölümde ise –eserin bu dönemde hazırlanmış olması sebebiyle- Türkmen Dönemi siyasî tarihi ve sanat hâmiliği kavramının dönemin hükümdarlarınca nasıl işlendiği özlü bir şekilde anlatılmıştır. Sonrasında eserin müellifi Nizâmî-i Gencevî ile konusuna dâir kısa bilgiler verilmiştir. Akabinde Türkmen Dönemi tezhip sanatı genel özellikleri itibariyle -sonrasında yapılacak olan tezhip değerlendirmesinin daha sağlam bir zemin üzerinde ortaya konulabilmesi için- ele alınmıştır. Daha sonra ise tezhipleri incelenecek eserin tanıtımı yapılmıştır. Tezhip değerlendirmeleri ise -verilen genel bilgiden sonra- eserde görülen sıraya göre aktarılmıştır. Mezkûr değerlendirme, görseller ve çizimlerin yan yan verilmesi sûretiyle, karşılaştırmalı bir okuma üzerinden gerçekleşmiştir. Çizimlerde her bir bezeme unsuru farklı bir renkle çizilmiştir. Böylece kompozisyon kurgusunun takibinin ve motif ayrıntısının daha iyi görülebilmesi amaçlanmıştır. Desen kurgusu, motif yapısı, kullanılan renkler ve formlar, işleme tekniği gibi hususlar açısından ayrıntılı bir şekilde incelenmeye çalışılan eserin tezhiplerinin dönemin bezeme özelliklerini ne denli yansıttığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yapılan analiz neticesinde eserin dönemin tezyinî hususiyetlerini açık bir şekilde yansıttığı müşâhede edilmiştir.]]> <![CDATA[The valuable works prepared in the field of book arts are extremely important in terms of reading the decorative features of the period. The work that we will examine its illuminations is also important in this respect. In this study, DCBL Per. 171 inventoried Hamse-i Nizâmî will be evaluated in terms of illumination art. In the introduction of the study, the contribution of the workshop tradition and the contribution of the artists who changed their places on various occasions to the book arts is mentioned. In the following chapter, the political history of the Turkmen period and how the concept of art patronage was handled by the rulers of the period are briefly explained, since the work was prepared in this period. Then the author of the work, Nizami Ganjavi, and brief information about its subject are given. Subsequently, the art of illumination of the Turkmen Period was discussed in terms of its general characteristics in order to provide a more solid basis for the subsequent evaluation of illumination. Then, the manuscript whose illuminations will be analyzed is introduced. The illumination evaluations -after the general information given- are given according to the order seen in the work. The aforementioned evaluation is based on a comparative reading, with visuals and drawings presented side by side. In the drawings, each decorative element is drawn in a different color. In this way, it is aimed to follow the composition and to see the details of the motifs better. The illumination of the work has been examined in detail in terms of its design, motif structure, colors and forms used, and processing technique, and it has been tried to reveal to what extent the illumination of the work reflects the decoration features of the period. As a result of the analysis, it was observed that the work clearly reflects the ornamental characteristics of the period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81161 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[79-103]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/156 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Su Ürünlerinin Sanat Ve Tasarıma Yansımalarının Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluatıon Of The Reflectıons Of Seafoods On Art And Desıgn]]> <![CDATA[Mitat KANDEMİR]]> <![CDATA[Su, Su ürünleri, Sanat ve Tasarım.]]> <![CDATA[Water, Aquaculture, Art and Design.]]> <![CDATA[Su dünyada bulunan bütün canlılar için bir yaşam kaynağı olduğu bilinmektedir. Canlıların yaşamlarını sağlıklı olarak sürdürebilmelerinin en temel maddesi su’dur. Dünyanın 4/3’ü sular ile kaplı haldedir. Yerkürede üzerinde bulunan suların büyük bir kısmı okyanuslarda bulunmaktadır. Bu suların sadece %2,5 oranındaki kısmını tatlı sulardan oluşmaktadır. Yeryüzünde bulunan bütün canlılar bu sulardan faydalanmaktadırlar. Dünya geneline bakıldığında gelişmiş toplumların bir kısmı ve bazı ticaret yollarının suyun olduğu yerlerde kurulduğu görülür. Yaşam için son derece büyük öneme sahip olan bu maddenin yeryüzüne kattığı önemli bir değer vardır. Bunlar; başta temizlik, beslenme gibi unsurlar bunların en başında gelmektedir. Sular bazı canlılar için yaşamın merkezi olurken, bazı canlılarında beslendiği alan olmaktadır. Suların ev sahipliği yaptığı bu canlılara su ürünleri denilmektedir. İncelendiğinde su ürünlerinin doğaya sağladıkları faydalarının oldukça fazla olduğu görülür. Bunun yanında insanlara ve diğer canlılara beslenme olanağı da sunmaktadırlar. İnsanlar yaşamlarını kolaylaştıran etrafında gördükleri her türlü canlıyı çizerek, çizim formlarını farklı zamanlarda ve yaşadıkları mekanlarda kullanmışlardır. Toplumların sanat tarihlerine bakıldığında suda yaşayan canlıların izlerine rastlanmak mümkündür.  Bunlara çoğunlukla edebiyat alanında ve sanat alanında rastlanmaktadır. İnsanlar yaşadıkları çevreyi güzelleştirmek için dekoratif ürünler, giysiler, objeler, modeller kullanmışlardır. Bunlar farklı sanat dalları ile de tanımlanabilmektedir. Su ürünleri bu sanatların içinde çokça görmek mümkün olmaktadır. Su ürünlerinden esinlenerek ortaya çıkan, mimari ve el sanatları bünyesinde ki eserler gelişim göstererek seramik, ağaç, taş, tekstil, cam, metal, kitap süsleme sanatları vs. olmak üzere zengin bir profil sergilemektedirler. Bu ürünler çeşitli sanat dallarında kullanılarak süsleme ve tasarım üslubuna katkı sağlamışlardır.]]> <![CDATA[It is known that water is a source of life for all living things in the world. Water is the most essential ingredient for living things to survive in a healthy manner. 4/3 of the world is covered with water. Most of the water on Earth is in the oceans. Only 2.5% of these waters consist of fresh water. All living things on earth benefit from these waters. When we look at the world in general, we see that some of the developed societies and some trade routes were established in places where there is water. This substance, which is of great importance for life, has a significant value it adds to the earth. These; Factors such as cleanliness and nutrition are the most important of these. While water is the center of life for some living things, it is also the feeding ground for some living things. These creatures hosted by water are called aquatic products. When examined, it is seen that the benefits of aquatic products to nature are quite high. In addition, they also provide nutrition to humans and other living creatures. People used drawing forms at different times and in the places they lived, drawing all kinds of creatures they saw around them that made their lives easier. When we look at the art history of societies, it is possible to come across traces of aquatic creatures.  These are mostly found in the field of literature and art. People used decorative products, clothes, objects and models to beautify the environment they lived in. These can also be identified with different branches of art. It is possible to see many seafood products in these arts. The works of architecture and handicrafts, inspired by aquatic products, developed and became ceramics, wood, stone, textile, glass, metal, book decoration arts, etc. They display a rich profile, including: These products were used in various branches of art and contributed to the decoration and design style. When evaluated in this context, the aquatic products used in handicrafts; It is aimed to investigate the purposes of use, the techniques used and material properties. In line with this goal, a qualitative and observation-based method will be used. This study is important for the transmission of seafood products to future generations through art.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81151 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[463-482]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/157 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Antik Dönem Pişmiş Toprak Eserlerde Dans Kültürü]]> <![CDATA[Dance Culture In Ancient Terracotta Artifacts]]> <![CDATA[Firdevs Müjde GÖKBEL YAVUZOĞLU]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Seramik, Seramik Sanatı, Antik Dönem, Pişmiş Toprak, Dans Kültürü]]> <![CDATA[Ceramics, Ceramic Art, Ancient Period, Terracotta, Culture of Dance.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Seramik buluntular, uygarlık tarihinin sosyal, kültürel, dini vb. yapısını yansıtan en önemli maddi kalıntılardandır. İnsanoğlunun gündelik ihtiyaçlarıyla ortaya çıkarak zamanla sanatsal ifade aracına dönüşen pişmiş toprak eserler üzerinde yansıtılan sembolik kavramlardan biri de danstır. Yazılı tarih öncesi devirlerden bu yana var olan, ortaya çıktığı toplumun inanç sistemini, sosyolojik ve kültürel yapısını aydınlatan dans kültürü, temelinde derin anlamlar barındıran bir olgu olup büyük önem arz etmektedir. Nitel araştırma yöntemiyle hazırlanan bu çalışma veri analizine dayalı olup bu bağlamda dönemsel ve tematik bir karşılaştırma gerçekleştirilmiştir. İlgili çalışmada Antik Mısır, Eski Yunan, Hitit ve Etrüsk gibi medeniyetlerden pişmiş toprak eserler seçilerek dini, ritüelistik ve sosyal bağlamlarıyla incelenmiştir. Bahsi geçen çalışmayla dans kültürünün pişmiş toprak eserlerdeki betimsel yaklaşımları ve kültürel yansımaları değerlendirilerek sanatsal ve toplumsal etkilerinin vurgulanması amaçlanmıştır. Elde edilen veriler ışığında, pişmiş toprak eserlerde yer alan dans imgelerinin toplumların yaşam biçimini, gelenek-göreneklerini, inanç sistemlerini, sosyo-ekonomik yapılarını betimlediği, öte yandan sanatsal düzlemde söz konusu dönemin estetik anlayışını simgelediği, kültürel mirasın temsilcileri arasında yer aldığı ve bu bakımdan büyük öneme sahip olduğu görülmüştür. Sonuç itibariyle kültürel mirasın en değerli temsilcilerinden pişmiş toprak eserlerde dans kültürünün yansımaları üzerine yapılmış bu çalışmayla dansın farklı medeniyetler üzerindeki etkisinin ve öneminin anlaşılmasında katkı sağlayacağı, ayrıca tematik olarak günümüz seramik sanatçılarının eserlerine kaynaklık edeceği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Ceramic findings, civilization features, social, cultural, religious, etc., are the most essential material expenses accumulated. One of the symbolic concepts reflected on the terracotta artifacts that emerged with the daily needs of humanity transformed into artistic tools and separated is dance. The dance culture, which has existed since the ages before written history, the emerging society belief system, products, and culturally illuminated, is a phenomenon that fundamentally contains deep meanings and is of great importance. This study, developed with the qualitative research method, is based on data analysis, and a regular periodic and thematic comparison has been made. Relevant information was collected by selecting clay compositions from civilizations such as Ancient Egypt, Ancient Greece, Hittite, and Etruscan, as well as their religious, ritualistic, and social contexts. The mentioned study emphasizes the importance of emphasizing artistic and social effects by evaluating the descriptive approaches and cultural reflections in terracotta artifacts by bringing dance culture together. The data obtained revealed that the dance images in the separated, separated soil compositions depict the lifestyle, traditions-customs, belief systems, and socio-economic structures of the societies, on the other hand, symbolize the periodic aesthetic understanding in automatic firing, are among the cultural elements and have exhaustion in this way. Thus, this study conducted on dance culture reflections on the most important representatives of the cultural structure revealed that dance contributed to the scope of its influence and diversity on different civilizations and was produced by thematic production of today's ceramic manufacturers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81141 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[885-897]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/158 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Damgalamanın İntihar Girişimine Yönelik Tutum Üzerindeki Etkisinde Merhametin Aracı Rolü]]> <![CDATA[The Mediating Role of Compassion in the Effect of Stigmatization on Attitudes Toward Suicide Attempt]]> <![CDATA[Şeydanur TEZCAN ÖZER]]> <![CDATA[Mehmet Sabri BOZDAŞ -Zeynep AKILOTU -Sara KARATAŞ -Akif AVCU]]> <![CDATA[Klinik psikoloji, intihara yönelik tutum, damgalama, merhamet, intihar girişimi]]> <![CDATA[Clinical psychology, Attitude towards suicide, stigma, compassion, suicide attempt]]> <![CDATA[İntihar, genellikle toplumda olumsuz bir şekilde algılanır ve intihar teşebbüsünde bulunan/ intihar eden kişiye yönelik toplumsal önyargılar mevcuttur. Merhamet ise bireyler arası empatiyi artırabilir ve toplumsal dayanışmayı güçlendirebilir. İntihar girişiminde bulunan bireyler genellikle psikolojik olarak zayıf veya problemleriyle baş edemeyen, hatta diğerlerini düşünmeden hareket eden bencil kişiler olarak damgalandıkları olumsuz bir algıya maruz kalırlar. Bu çalışmanın amacı, sağlık bölümlerinde okuyan üniversite öğrencilerinde damgalamanın, intihar girişiminde bulunmuş bireylere yönelik tutumları nasıl etkilediğini ve bu etkileşimde merhametin aracı rolünü incelemektir. 09.02.2024 tarihli ve 2024-7 sayılı etik kurul kararına göre çalışma onaylanmıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda Damgalama Ölçeği, İntihar Girişiminde Bulunan Olgulara Yönelik Acil Sağlık Çalışanlarının Tutumları Ölçeği (İGYTÖ), Merhamet Ölçeğinden oluşan bir öz bildirim anket formu, sağlık bölümlerinden birinde okuyan 407 üniversite öğrencisine (%76.7 kadın, %23.3 erkek; yaş ortalaması 22.4) uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, damgalamanın intihara girişenlere yönelik tutum üzerindeki değişimin yaklaşık %3’ünü (F(1,405) = 14.80, p < .01), merhametin ise intihara girişenlere yönelik tutum üzerindeki varyansın yaklaşık %10’unu (F(1,404) = 48.847, p < .01) anlamlı düzeyde yordadığı görülmüştür. Damgalama değişkeninin intihar girişimine yönelik tutum üzerindeki yordayıcı etkisinde merhamet değişkeninin tam aracı etkiye sahip olduğu kabul edilmiş olup beklenen model, gözlenen modelle desteklenmiştir. Bulgular, sağlık profesyonellerinin ve eğitimcilerin, öğrenciler arasında merhameti teşvik etmeye yönelik çabalarını artırmaları gerektiğine işaret etmektedir. Ayrıca, toplum genelinde damgalama algısını azaltmaya yönelik bilinçlendirme kampanyalarının etkili bir strateji olabileceği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Suicide is generally perceived negatively in society and there are social prejudices against the person who attempts/commits suicide. Compassion, on the other hand, can increase empathy between individuals and strengthen social solidarity. The aim of this study is to examine how stigma affects attitudes towards individuals who have attempted suicide among university students studying in health departments and the mediating role of compassion in this interaction. For this purpose, the study was conducted as a cross-sectional survey, covering 407 university students (76.7% female, 23.3% male; average age 22.4) studying in one of the health departments was used, using a self-report survey consisting of the Stigma Scale, the Scale of Attitudes of Emergency Healthcare Professionals Towards Suicide Attempts (IGYTOS), and the Compassion Scale. According to the findings of the study, the compassion variable was accepted to have a full mediating effect on the predictive effect of the stigma variable on the attitude towards suicide attempt, and the expected model was supported by the observed model. The findings point to the need for health professionals and educators to increase their efforts to promote compassion among students. In addition, it is thought that awareness campaigns to reduce the perception of stigmatization throughout society can be an effective strategy.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81115 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[957-970]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/159 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Devecilik Kültürü ve Deve Güreşleri: Geleneksel Mirasın Sürdürülebilirliği]]> <![CDATA[Camel Dealing Culture and Camel Wrestling: Sustainability of Traditional Heritage]]> <![CDATA[Bedriye ÇİLEM SOYLU]]> <![CDATA[Bayram ŞAHİN]]> <![CDATA[Turizm, Kültür, Somut Olmayan Kültürel Miras, Devecilik Kültürü, Deve Güreşleri]]> <![CDATA[Tourism, Culture, Intangible Cultural Heritage, Culture of Camel Dealing, Camel Wrestling]]> <![CDATA[Gelişen dünyaya paralel olarak turizm hareketleri de değişiklik göstermekte, kültürel miras turizmi dikkat çekmektedir. Kültürel miras turizmi, sanatsal açıdan önemli anıtlar, tarihi eserler, festivaller, geleneksel danslar ve yöresel ürünlerin alışverişini kapsamaktadır. Somut olmayan kültürel miras, geleneklerin sürdürülmesine aracılık ederken, yerel etkinlikler turizm faaliyetlerinin yıl boyu yayılmasında ve çeşitlendirilmesinde önemli fırsatlar sunar. Deve güreşleri, Anadolu'nun kültürel mirasının bir örneğidir ve tarihsel süreklilik ile geleneklerin nasıl korunduğunu gösteren önemli bir etkinliktir. Dolayısıyla bu mirasın kültür turizmi aracılığıyla değerlendirilmesi kültürün sürdürülebilirliği ve gelecek nesillere aktarılması açısından önemli görülmektedir.  Bu araştırmanın amacı devecilik kültürünün ve deve güreşlerinin mevcut durumu ve gelecekteki durumunun devecilerin görüşleriyle ortaya çıkarılmasıdır. Ayrıca devecilik kültürü ve deve güreşlerinin sürdürülebilirliğinin sağlanmasında turizmin rolü de ele alınmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmış ve beş akademisyenin görüşlerine başvurulmuştur. Çalışma alanı zamansal ve fiziksel sınırlılıklar göz önünde bulundurularak Selçuk, İncirliova ve Tire ile sınırlandırılmıştır. Araştırma için Balıkesir Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler etik kurulu 11.10.2022 tarihli 2022/05 sayılı kararına göre etik kurul izni alınmıştır. Alan araştırması kapsamında, devecilikle uzun yıllardır ilgilenen on altı kişi ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların izni doğrultusunda ses kaydı alınmıştır. Elde edilen veriler bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Bu kapsamda nitel araştırma yöntemi benimsenmiş ve verilere içerik analizi yapılmıştır. İçerik analizi sonucu ortaya “sözlü anlatımlarla devecilik ve kültürel boyutları”, “devecilik kültürüne özgü bazı ritüeller” ve “kaynak kişi görüşleriyle deveciliğin dönüşümü ve turizm” olmak üzere üç ana başlık çıkmıştır. Bulgular bu temalar altında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda deve güreşleri sayesinde geçmişten gelen ve daha çok yörük kültürüne özgü kültürel miras değerlerinin yaşatıldığı görülmektedir. Ancak son yıllarda devecilik kültürü ve deve güreşleri çeşitli zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Develerin zarar gördüğüne dair endişeler, Türkiye’de deve yetiştiriciliğinin yapılmaması, yasal düzenlemelerdeki belirsizlikler, tanıtım eksikliği ve maddi destek eksikliği, bu kültürel mirasın sürdürülebilirliğini tehdit eden başlıca faktörler arasındadır. Bununla birlikte, deve güreşleri hem geleneklerin yaşatılmasına katkı sağlamakta hem de turizm açısından önemli bir çekim unsuru oluşturmaktadır. Bu bağlamda, devecilik kültürünün korunması ve sürdürülebilir hale getirilmesi amacıyla belirlenen sorunlara yönelik çözüm önerileri geliştirilmiştir.]]> <![CDATA[In parallel with the developing world, tourism movements also change and cultural heritage tourism attracts attention. Cultural heritage tourism includes the exchange of artistically important monuments, historical artefacts, festivals, traditional dances and local products. While intangible cultural heritage is instrumental in sustaining traditions, local events offer important opportunities to spread and diversify tourism activities throughout the year. Camel wrestling is an example of Anatolia’s cultural heritage and an important event that shows how historical continuity and traditions are preserved. Therefore, the utilisation of this heritage through cultural tourism is considered important for the sustainability of the culture and its transfer to future generations.  The aim of this research is to reveal the current status and future status of camel dealing culture and camel wrestling with the views of camel wrestlers. In addition, the role of tourism in ensuring the sustainability of camel dealing culture and camel wrestling is also discussed. In line with the aim of the research, a semi-structured interview form was prepared and the opinions of five academicians were consulted. Considering the temporal and physical limitations, the study area was limited to Selçuk, İncirliova and Tire. Ethics committee permission was obtained for the research according to the decision of Balıkesir University Social and Human Sciences ethics committee dated 11.10.2022 and numbered 2022/05. Within the scope of the field research, face-to-face interviews were conducted with sixteen people who have been involved in camel husbandry for many years. Voice recordings were taken with the permission of the participants. The data obtained were computerised. In this context, qualitative research method was adopted and the data were content analysed. As a result of the content analysis, three main headings emerged as “camel dealing culture and its cultural dimensions through oral narratives”, “some rituals specific to camel dealing culture” and “transformation of camel dealing culture and tourism with the views of the source person”. The findings were evaluated under these themes. As a result of the research, it is seen that cultural heritage values from the past and more specific to nomadic culture are kept alive through camel wrestling. However, in recent years, camel dealing culture and camel wrestling have faced various challenges. Concerns that camels are being harmed, the lack of camel breeding in Turkey, uncertainties in legal regulations, lack of promotion and lack of financial support are among the main factors threatening the sustainability of this cultural heritage. However, camel wrestling both contributes to the survival of traditions and is an important attraction for tourism. In this context, various solution proposals have been developed for the problems identified in order to protect and sustain the camel dealing culture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81104 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[809-834]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/160 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı Bağlamında Televizyon İzleme Alışkanlıkları ve Motivasyonları: Çankırı Karatekin Üniversitesi Örneği ]]> <![CDATA[Television Viewing Habits and Motivations in the Context of Uses and Gratifications Approach: Çankırı Karatekin University Case]]> <![CDATA[Hakkı KALAYCI]]> <![CDATA[Şahin DOĞAN]]> <![CDATA[Görsel medya, televizyon izleme, televizyon izleme alışkanlıkları, televizyon izleme motivasyonları]]> <![CDATA[visual media, television viewing, television viewing habits, television viewing motivations]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, Çankırı Karatekin Üniversitesinde öğrenimine devam eden öğrencilerin televizyon izleme alışkanlıklarına ve motivasyonlarına etki eden faktörlerin araştırılmasıdır. Araştırma Çankırı Karatekin Üniversitesinden 15 yaş ve üzeri 703 katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara ulaşmada rastlantısal teknik kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda cevapların (1) yol gösterme, (2) bilgi edinme, (3) dinlenme-eğlenme ve (4) arkadaşlık etme olmak üzere dört farklı faktörde yoğunlaştığı görülmüştür. Dört faktör, toplam varyansın %63,282’sini açıklamaktadır. Yapılan test sonucunda “Cronbach Alpha” güvenilirlik katsayısı ise 0,87 olarak bulunmuştur. Araştırma bulgularına göre katılımcıların günde ortalama 2-3 saat ve hafta içi ve hafta sonu en yoğun 21.00-23.00 saatleri arasında televizyon izlediği sonucuna ulaşılmıştır. Program tercihlerine bakıldığında ise birinci derece eğlence programları ve ikinci derecede haber programları tercih edildiği görülmüştür. Kanal seçiminde programın kalitesi, eğlendirmesi ve ahlaki değerlere uygunluğu en fazla önemsenen unsurlardır. Alan temelli yapılan varyans analiz (ANOVA) sonucunda fen ve sağlık bilimleri alanındaki öğrencilerin günlük hayatlarında kendilerine yol gösterecek programları, buna karşılık sosyal bilimler alanında olanların yoğunlukla bilgi edinmeye yönelik programları tercih ettikleri, sosyal bilimler ve fen bilimleri öğrencilerinin ise dinlenme ve eğlenmeye yönelik programları sağlık bilimleri öğrencilerinden daha fazla tercih ettikleri bulgusuna ulaşılmıştır. Arkadaşlık etmeye ve yalnızlığı gidermeye yönelik programları ise fen ve sağlık bilimleri öğrencilerinin ağırlıklı olarak tercih ettikleri sonucu çıkmıştır. Fakülte ve yüksek okul temelli yapılan karşılaştırmada (ANOVA) İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin yol göstermeye yönelik programları diğer fakülte ve yüksek okul öğrencilerine göre görece daha az tercih ettikleri, buna karşılık bilgi edinmeye yönelik programları yoğunlukla tercih ettikleri, Fen ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencilerinin bilgi edinmeye yönelik programları İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi öğrencilerinden görece daha düşük düzeyde tercih etmekle beraber Meslek Yüksek Okulu, Mühendislik ve Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerin daha çok tercih ettikleri sonucu çıkmıştır. İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin dinlenme ve eğlenmeye yönelik program tercihlerinde Fen Fakültesi öğrencileri hariç diğer gruplardan belirgin şekilde öne çıktığı, bununla beraber Fen Fakültesi öğrencilerinin de Meslek Yüksek Okulu ve Mühendislik Fakültesi öğrencilerinden daha fazla bu tip programları tercih ettikleri görülmüştür. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi ile Mühendislik Fakültesi öğrencilerinin, Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerine kıyasla yine dinlenme ve eğlenmeye yönelik programları tercih ettikleri bulgusuna ulaşılmıştır. Dinlenmeye ve eğlenmeye yönelik programların tip programların Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencileri tarafından en az tercih edildiği dikkati çekmektedir. Arkadaşlık etme, yalnızlığı giderme gibi programların İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi öğrencileri tarafından en az tercih edildiği, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencileri tarafından orta düzeyde tercih edildiği, Mühendislik Fakültesi öğrencileri tarafından en fazla tercih edildiği görülmüştür.]]> <![CDATA[The aim of this research is to investigate the factors affecting the television viewing habits and motivations of students continuing their education at Çankırı Karatekin University. A face-to-face questionnaire was randomly applied to 703 participants aged 15 and over at Çankırı Karatekin University, and as a result of the analysis, it was seen that the answers were collected in four factors. We named these factors as guidance, information, recreation, entertainment, and friendship. The four factors explain 63.282% of the total variance. As a result of the test, the “Cronbach Alpha” reliability coefficient was found to be 0.87.On average, 2–3 hours of television are watched per day. On weekdays and weekends, people watch television most intensively between 21.00 and 23.00 hours. In program preferences, entertainment programs are preferred in the first degree and news programs in the second degree; in channel selection, quality, entertainment, and compliance with moral values are most important.The field-based analysis of variance (ANOVA) showed that students in the health and science sciences like programs that will help them with their daily lives, while students in the social sciences like programs that will give them information. Students in the social sciences and science also like programs that will help them relax and have fun more than students in the health sciences, and students in the science and health sciences also like programs that will help them make friends and stop being lonely.In the comparison made on the basis of faculties and colleges (ANOVA), it was concluded that the students of the Faculty of Humanities and Social Sciences prefer programs for guidance relatively less than the students of other faculties and colleges; on the contrary, they prefer programs for obtaining information intensively. The students of the Faculty of Science and the Faculty of Economics and Administrative Sciences prefer programs for obtaining knowledge relatively less than the students of the Faculty of Humanities and Social Sciences, but the students of the Vocational School, Faculty of Engineering, and Faculty of Health Sciences prefer them more. It has been observed that the students of the Faculty of Humanities and Social Sciences are significantly ahead of the other groups, except for the students of the Faculty of Science, in their preference for programs for recreation and entertainment; however, the students of the Faculty of Science prefer such programs more than the students of the Vocational School and the Faculty of Engineering. It is concluded that the students of the Faculty of Economics and Administrative Sciences and the students of the Faculty of Engineering prefer programs for recreation and entertainment compared to the students of the Faculty of Health Sciences. It is noteworthy that these types of programs are least preferred by the students of the Faculty of Health Sciences. It was observed that programs such as befriending and eliminating loneliness were least preferred by the students of the Faculty of Humanities and Social Sciences, moderately preferred by the students of the Faculty of Economics and Administrative Sciences, and most preferred by the students of the Faculty of Engineering.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81075 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[933-960]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/161 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gayrimüslim Hattatlar ve Hat Sanatına Yaklaşımları]]> <![CDATA[Non-Muslim Calligraphers and Their Approach To Islamic Calligraphy]]> <![CDATA[Sumeyra DURSUN]]> <![CDATA[Hat Sanatı, Gayrimüslim Hattatlar, Gayrimüslim Sanatkârlar, Osmanlıda Gayrimüslimler, Osmanlı Tarihi]]> <![CDATA[Islamic Calligraphy, Non-Muslim Calligraphers, Non-Muslim Artists, Non-Muslims in the Ottoman Empire, Ottoman History]]> <![CDATA[Hat sanatı kaynaklarında yazı sanatıyla uğraşan kişilerin İslam dini üzere olması ibaresi bulunmakta fakat hat sanatı müslümanlar dışındaki topluluğa da intikal etmiştir. Hazret-i Ali’ye (ra) izafe edilen “Güzel yazı hocanın öğretişinde gizlidir. Kıvamı çok yazmakla, devamı İslâm dinini yaşamakla olur”  ifadesi çeşitli meşk mecmualarında yer almıştır. Osmanlı da bir gelenek haline gelen hat eğitiminin İslam düşüncesindeki çıkış noktası olan bu söz Kazasker Mustafa İzzet Efendi, Mahmud Celaleddin, Hasan Rıza gibi hattatların hazırladıkları meşk mecmualarında yer almaktadır.  Islahat fermanıyla başlayan millet olma sistemi ve eşit vatandaşlık haklarının tanınmasıyla hem günlük yaşam hem okullaşma ile  devlet dairelerinde çalışma sistemi değişmeye başlamıştır. Islahat Fermanından itibaren müslim-gayrimüslim şeklinde bir ayrımın yapılmadığı, başarılı olan herkese bu sanatın öğretildiği görülmektedir. Günümüz hattatları da aynı anlayışla müslim-gayrimüslim ayrımı yapmamış bu sanatı öğrenmek isteyen herkesi kabul etmişlerdir. Çeşitli sanat ve zanaat dallarında eserler üretmiş gayrimüslim pek çok musıkişinas, kuyumcu, ressam, kalemkâr ve fotoğrafçı bulunmaktadır. Matbuat faaliyetlerinde öne çıkan pek çok gayrimüslim yayıncı bulunmaktadır. Osmanlı padişahlarının övgülerini almış çeşitli ödüllerle taltifte bulunmuşlardır. Bu çalışmanın amacı, aynı eğitim öğretim kurumlarında eğitim görmenin sonucu olarak hat sanatı ve bunun etrafında gelişen kitap sanatları faaliyetlerini araştırmaktır. Makalede gazete, kitap, mezar taşı ve arşiv belgelerinin yanı sıra yazılı kaynaklardan elde edilen veriler kaynak olarak kullanılmıştır. Hat sanatı kaynaklarında yazı sanatıyla uğraşan kişilerin İslam dini üzere olması ibaresi bulunmakta fakat hat sanatı müslümanlar dışındaki topluluğa da intikal etmiştir. Hazret-i Ali’ye (ra) izafe edilen “Güzel yazı hocanın öğretişinde gizlidir. Kıvamı çok yazmakla, devamı İslâm dinini yaşamakla olur”  ifadesi çeşitli meşk mecmualarında yer almıştır. Osmanlı da bir gelenek haline gelen hat eğitiminin İslam düşüncesindeki çıkış noktası olan bu söz Kazasker Mustafa İzzet Efendi, Mahmud Celaleddin, Hasan Rıza gibi hattatların hazırladıkları meşk mecmualarında yer almaktadır.  Islahat fermanıyla başlayan millet olma sistemi ve eşit vatandaşlık haklarının tanınmasıyla hem günlük yaşam hem okullaşma ile  devlet dairelerinde çalışma sistemi değişmeye başlamıştır. Islahat Fermanından itibaren müslim-gayrimüslim şeklinde bir ayrımın yapılmadığı, başarılı olan herkese bu sanatın öğretildiği görülmektedir. Günümüz hattatları da aynı anlayışla müslim-gayrimüslim ayrımı yapmamış bu sanatı öğrenmek isteyen herkesi kabul etmişlerdir. Çeşitli sanat ve zanaat dallarında eserler üretmiş gayrimüslim pek çok musıkişinas, kuyumcu, ressam, kalemkâr ve fotoğrafçı bulunmaktadır. Matbuat faaliyetlerinde öne çıkan pek çok gayrimüslim yayıncı bulunmaktadır. Osmanlı padişahlarının övgülerini almış çeşitli ödüllerle taltifte bulunmuşlardır. Bu çalışmanın amacı, aynı eğitim öğretim kurumlarında eğitim görmenin sonucu olarak hat sanatı ve bunun etrafında gelişen kitap sanatları faaliyetlerini araştırmaktır. Makalede gazete, kitap, mezar taşı ve arşiv belgelerinin yanı sıra yazılı kaynaklardan elde edilen veriler kaynak olarak kullanılmıştır. ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 150%; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">In sources on the art of calligraphy, it is often stated that those engaged in this art were followers of Islam. However, calligraphy also spread to communities outside of Islam. A saying attributed to Hazrat Ali (RA), "Beautiful writing is hidden in the teacher’s instruction. Its perfection comes from frequent practice, and its continuity is achieved through living according to Islam," is found in various meşk (calligraphy practice) collections. This phrase, which marks the Islamic philosophical foundation of calligraphy education that became a tradition in the Ottoman Empire, appears in meşk collections prepared by renowned calligraphers such as Kazasker Mustafa İzzet Efendi, Mahmud Celaleddin, and Hasan Rıza. With the Reform Edict (Islahat Fermanı), the concept of national identity and equal citizenship rights led to changes in daily life, education, and employment within state institutions. From this period onward, there was no longer a distinction between Muslims and non-Muslims in calligraphy education, and the art was taught to anyone who excelled in it. Contemporary calligraphers have upheld the same approach, accepting anyone interested in learning calligraphy, regardless of religious background.Numerous non-Muslims have contributed to various artistic and craft fields, producing works in music, jewelry-making, painting, ornamentation (kalemkârlık), and photography. Many non-Muslim publishers played a significant role in Ottoman print media and were honored with praise and awards from Ottoman sultans. The aim of this study is to examine the impact of receiving education in the same institutions on calligraphy and related book arts. The article utilizes data from newspapers, books, tombstones, archival documents, and other written sources as references.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81054 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[303-322]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/162 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[1927 Tarım Sayımında Niğde: Dokuzuncu Bölge İle Karşılaştırmalı Analizi]]> <![CDATA[Niğde In The 1927 Agricultural Census: A Comparative Analysis With The Ninth Region ]]> <![CDATA[Nesrin HANGÜL]]> <![CDATA[Ekonomi, Tarım, Sayım, Dokuzuncu Bölge, Niğde]]> <![CDATA[Economy, Agriculture, Census, Ninth Region, Niğde]]> <![CDATA[Millî Mücadele Döneminin başarıyla sonuçlanmasının ardından sıra yeni kurulmuş olan Türk devletinin ekonomi başta olmak üzere birçok alanda kalkındırılmasına gelmişti. Bunun için öncelikle Osmanlı Devleti’nden devralınan ekonomik mirasın ortaya çıkarılması gerekiyordu. Bu işin doğru bir şekilde yapılabilmesi için 1926’da İstatistik Umum Müdürlüğü kurulmuştur. Yapılan resmi hazırlıkların ardından önce 1927 nüfus sayımı sonrasında aynı yıl içinde tarım sayımı yapılmıştır. Cumhuriyetin ilk yıllarında yapılan tarım sayımı, yeni kurulan ülkenin ekonomik yapısının anlaşılması ve hangi alanlarda yatırım yapılması gerektiği noktasında büyük öneme sahiptir. Tarım sayımı sonuçlarına göre ekonomik durum tespiti yapılarak tarım politikaları oluşturulmuştur. Tarım sayımında elde edilen bilgilerin güvenilir olması amacıyla ülke, coğrafi yakınlığa göre dokuz bölgeye ayrılmıştır. Böylece sayım sonuçlarında bölgelerin ekonomik farklılıkları ve ihtiyaçları da belirlenmiştir. Bu ihtiyaçları gidermek amacıyla bölgesel kalkınma stratejileri geliştirilmiştir. Çalışmada Afyonkarahisar, Aksaray, Konya, Kayseri ve Niğde vilayetlerini içine alan dokuzuncu bölgenin tarımsal durumu araştırılmıştır. Amaç, tarım sayımı sonuçları ışığında Cumhuriyetin ilk yıllarında Niğde ve dokuzuncu bölgenin ekonomik yapısını, gelişmişliğini ve ülke ekonomisine olan katkısını ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda dokuzuncu bölge vilayetlerinin çiftçi nüfusu, çiftçi ailesi, ekili arazi, üretilen tarım ürünlerinin cinsi, miktarı ve değeri, tarım alet ve makineleri, yetiştirilen hayvan sayıları ve türleri 1927 tarım sayımı sonuçlarına göre incelenmiştir. Çalışmada Niğde’nin kısa tarihçesine yer verilmiştir. Ayrıca 1927 tarım sayımının esaslarına, bölgelerarası sonuçlarına ve dokuzuncu bölgeyle ilgili bilgilere yer verilmiştir. Çalışma hazırlanırken konusu itibariyle TÜİK verileri temel alınarak hazırlanmıştır. Bunun yanı sıra ilgili telif eserlere de başvurulmuştur.]]> <![CDATA[The first thing to do was the economic development of the newly founded Republic of Turkey state upon the successful conclusion of the National Struggle. In order to achieve this, first of all, the economic heritage inherited from the Ottoman Empire had to be revealed. The General Directorate of Statistics was established in 1926 in order to achieve this purpose properly. Following the official preparations, first the 1927 census was conducted and then the agricultural census was conducted in the same year. This agricultural census was of great importance in figuring out the economic structure of the newly established country and in which areas investments should be made. In order to ensure that the information obtained in the agricultural census was reliable, the country was divided into nine regions according to geographical proximity. Thus, the economic differences and needs of the regions were also identified in the census results. Regional development strategies were developed to address these needs.  This study investigated the agricultural situation of the ninth region, including the provinces of Afyonkarahisar, Aksaray, Konya, Kayseri, and Niğde. The aim of the study was to reveal the economic structure and development of Niğde and the ninth region and their contribution to the national economy in the first years of the Republic in the light of the agricultural census results. In this context, the farmer population, farmer families, cultivated land, the type, quantity, and value of agricultural products produced, agricultural equipment and machinery, the number and types of animals reared in the provinces of the ninth region were examined according to the results of the 1927 agricultural census. The study included a brief history of Niğde. Moreover, the principles of the 1927 agricultural census, interregional results and information about the ninth region were mentioned. The study was prepared based on data of Turkish statistical institute in terms of its subject. In addition, relevant copyrighted works were also used.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81032 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[423-437]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/163 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sakin Şehirlerin Sessiz Mirası]]> <![CDATA[The Silent Heritage of Slow Cities]]> <![CDATA[Aynur Gülçin ŞENYUVA]]> <![CDATA[Emre YAŞAR]]> <![CDATA[Turizm, Sakin Şehir, Miras, Somut Olmayan Kültürel Miras, Sürdürülebilirlik ]]> <![CDATA[Tourism, Slow City, Heritage, Intangible Cultural Heritage, Sustainability]]> <![CDATA[Bu araştırma, sakin şehir unvanına sahip Eğirdir ve Yalvaç’taki somut olmayan kültürel miras unsurlarının sürdürülebilirliği konusunda yerel halkın algılarını incelemektedir. Nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilen bu araştırmada yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla 14 katılımcıdan araştırma verileri elde edilmiştir. Verilerin analizinde tematik analiz gerçekleştirilmiş ve bulgular dört ana tema etrafında değerlendirilmiştir. Bunlar: somut olmayan kültürel mirasın canlılığı, sürdürülebilirliği, aktarımı ve yerel yönetimlerin rolüdür. Bulgular, Eğirdir’de somut olmayan kültürel miras unsurlarının canlılığını kaybettiğini göstermektedir. Bunun nedenleri arasında yerel halkın ilgisizliği, maddi kaygılar ve toplumsal sorunlar yer almaktadır. Yalvaç’ta ise bu unsurların canlılığını koruduğu ancak somut olmayan kültürel mirasın sürdürülebilirliği için daha fazla çabaya ihtiyaç duyulduğu tespit edilmiştir. Somut olmayan kültürel mirasın sürdürülebilirliği açısından Eğirdir’de ekonomik kaygılar ve ilgi eksikliği önemli sorunlar olarak öne çıkmaktadır. Yalvaç’ta somut olmayan kültürel miras unsurlarının sürdürülmesi adına nispeten daha olumlu bir durum vardır. Somut olmayan kültürel miras unsurlarının aktarımı konusunda ise her iki şehirde de sorunlar bulunmaktadır. Fakat, Yalvaç’ta aktarım konusu daha iyi durumdadır. Her iki sakin şehirde de özellikle genç nesillerin ilgisizliği ve usta-çırak ilişkilerinin zayıflaması somut olmayan kültürel miras aktarımını olumsuz etkilemektedir. Somut olmayan kültürel miras unsurları konusunda yerel yönetimlerin rolü ve etkinliği ise her iki şehirde de yeterli görülmemiştir. Düzenlenen kurs ve etkinliklerin somut olmayan kültürel miras sürdürülebilirliği sağlamada yetersiz kaldığı ifade edilmiştir. ]]> <![CDATA[This research examines the perceptions of local people about the sustainability of intangible cultural heritage elements in Eğirdir and Yalvaç, which have the title of slow city. In this qualitative research, research data were obtained from 14 participants through structured interviews. Thematic analysis was used to analyze the data and the findings were evaluated around four main themes. These are: the vitality of intangible cultural heritage, sustainability, transfer and the role of local governments. The findings show that intangible cultural heritage elements in Eğirdir have lost their vitality. The reasons for this include the indifference of the local people, financial concerns and social problems. In Yalvaç, on the other hand, it was determined that these elements preserve their vitality, but more efforts are needed for the sustainability of intangible cultural heritage. In terms of sustainability of intangible cultural heritage, economic concerns and lack of interest stand out as important problems in Eğirdir. In Yalvaç, there is a relatively more positive situation for the sustainability of intangible cultural heritage elements. As for the transfer of intangible cultural heritage elements, there are problems in both cities. However, in Yalvaç, the transmission situation is better. In both slow cities, the lack of interest of younger generations and the weakening of master-apprentice relations negatively affect the transmission of intangible cultural heritage. The role and effectiveness of local governments on intangible cultural heritage elements was not considered sufficient in both cities. It was stated that the courses and activities organized were insufficient to ensure the sustainability of intangible cultural heritage.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81016 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[903-920]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/164 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Isamu Noguchi ile Batıya Yayılan Zen Bahçeleri]]> <![CDATA[Zen Gardens Spreading To The West With Isamu Noguchi]]> <![CDATA[Canan ZÖNGÜR]]> <![CDATA[Simin TÜREDİ]]> <![CDATA[Heykel, Mekân, Isamu Noguchi, Zen Bahçeleri, Zen Budizmi. ]]> <![CDATA[Sculpture, Space, Isamu Noguchi, Zen Gardens, Zen Buddhism. ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">20.yy’ın ilk yarısı dünyanın ve sanatın büyük değişikliklere uğradığı önemli bir dönemdir. Japon asıllı Amerikalı sanatçı Isamu Noguchi, bu dönemde yaşamış ve çift kültürlülüğünden doğan ikilemle sanatında yeni bir üslup geliştirmiştir. Sanatçının iki ülke arasında kalışına ait gerilim, doğaya ait biçimlerle geometrik yapılar arasında kurduğu karşıtlık, yeni bir estetik anlayış olarak eserlerine yansımıştır. Sanatçının Zen Bahçelerinden esinlenerek oluşturduğu heykel, peyzaj, yerleştirme gibi disiplinlerarası çalışmaları, Doğu kültürünün Batıya tanıtılmasını sağladığı gibi “heykel olan mekân” anlayışına da zemin teşkil etmiştir.  Noguchi’nin bahçeleri sadece Doğu’dan aldığı Zen Budizm’ini kapsamaz, Batıdan aldığı eğitimi de yansıtır. Zen bahçelerinden yansıyan derin düşünme, rahatlama, iç huzur, iç denge ve iyileşme gibi kavramlar günümüz modern hayatının getirdiği dar alanlara nefes aldıran özel mekânların yaratımında önemli bir etmendir. Bu araştırma, sanat tarihine önemli katkılar sağlamış ve birçok sanatseveri derinden etkilemiş olan Isamu Noguchi’nin Zen Bahçelerini yorumlamadaki farklı üslubunu betimleyici yöntem kullanarak ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu üslup, sadece değişen Dünya koşullarına paralellik göstermez aynı zamanda sanatçının yaşadığı çift kültürlülük yapısı üzerinden de kayda değer izler bırakır. Sanatçı, Doğu ile Batı kültürünü birbirine harmanlayarak önemli bir köprü vazifesi görmüştür. Isamu Noguchi'nin elinde hareketsiz objeler hareketli hale gelerek, yeni bir düzeye ulaşır. Sanatçının Zen bahçeleri, insanı birlikteliğe ulaştıran, yarattığı boşluk ile gündelik hayattan kopararak nefes aldıran, sorgulatan bir çizgidedir. Sadeliği ustalıkla birleştiren bu bahçeler, doğanın güzelliğini, hassasiyetini, coşkusunu insana ulaştırır niteliktedir. Konunun incelenmesinde fenomonolojik yöntemle literatür taraması yapılmış, örnekler plastik çözümlemeler ile değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çeşitli yazılı ve görsel kaynakların yanı sıra, internet veri tabanı ortamından yararlanılarak çalışmanın bütününde araştırma ve bulguların derlenmesi, sırası ile gözetilmiştir.]]> <![CDATA[The first half of the 20th century was a significant period in which both the world and the arts underwent major transformations. Japanese-American artist Isamu Noguchi lived during this times and developed a new artistic style shaped by the duality of his bicultural identity. The tension arising from his position between two countries, along with the contrast he established between natural forms and geometric structures, was reflected in his works as a new aesthetic approach. His interdisciplinary Works including sculpture, landscape design, and installations inspired by Zen gardens not only introduced Eastern culture to the West but also laid the foundation for the concept of “space as sculpture".  Noguchi’s gardens do not solely embody Zen Buddhism from the East; they also reflect his Western education. Concepts such as deep contemplation, relaxation, inner peace, balance, and healing integral to Zen gardens play a crucial role in creating special spaces that provide relief within the confined environments of modern life. This research aims to reveal Isamu Noguchi’s unique approach to interpreting Zen gardens using a descriptive method. Noguchi, whose work has made significant contributions to art history and deeply influenced many art enthusiasts, not only reflects the changing conditions of the world in his style but also leaves remarkable traces of his bicultural identity. By blending Eastern and Western cultures, the artist serves as an important bridge between them. In Noguchi’s hands, static objects transform into dynamic forms, reaching a new level of artistic expression. His Zen gardens create a sense of unity, providing a space that detaches individuals from daily life, offering a breath of fresh air and prompting introspection. These gardens, masterfully combining simplicity and depth, convey the beauty, sensitivity, and vibrancy of nature to the observer. In examining this subject, a phenomenological approach was adopted, involving a literature review and the plastic analysis of selected works. Various written and visual sources, along with internet-based databases, were utilized to compile and structure the research findings in a systematic manner.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80999 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1157-1186]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/165 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yukarı Afrin Çayı Havzası’nın Morfometrik Analizi]]> <![CDATA[Morphometric Analysis of the Upper Afrin Stream Basin ]]> <![CDATA[Mustafa Sait HAFIZOĞLU]]> <![CDATA[Öznur YAZICI]]> <![CDATA[Fiziki Coğrafya, Afrin Çayı, Morfometri, Hidrografya, Coğrafi Bilgi Sistemleri]]> <![CDATA[Physical Geography, Afrin Stream, Morphometry, Hydrography, Geographic Information Systems]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Türkiye-Suriye sınırından geçen ve Asi Nehri’nin bir kolunu oluşturan Afrin Çayı’nın Yukarı Havzası’ndaki hidrografik özelliklerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaçla, nicel ve nitel yöntemlerin bir arada olduğu karma desene başvurulmuştur. Haritaların hazırlanmasında ve morfometrik analizlere yönelik indislerin hesaplamalarında Coğrafi Bilgi Sistemleri ArcGIS yazılımı kullanılmıştır. Mesozoik döneminden beri farklı jeolojik süreçlere maruz kalan çalışma sahası, Miyosen’de Arabistan Levhası ile Anadolu Levhası’nın çarpışması sonucu tektonik olaylarla şekillenmeye devam etmiş; yer yer yükselmelere uğrayan sahada kurulan Afrin Çayı ve kolları, araziyi parçalayarak engebeli bir hale getirmiştir. Toplam 9 alt havzaya ayrılan Yukarı Afrin Çayı Havzası’na uygulanan morfometrik analizler için 5 çizgisel, 7 alansal ve 4 yüzeysel parametre olmak üzere toplam 16 indis değeri hesaplanmıştır. Bölgenin doğal özellikleri ve morfometrik analiz sonuçları birlikte değerlendirildiğinde; havzada jeomorfolojik gelişim safhasının olgunluk aşamasına geçtiğini, ardından son tektonik rejim değişikliğini gösteren neotektonik hareketlerle gençleştiği anlaşılmaktadır. Afrin Çayı ve kollarının aşındırma, taşıma ve biriktirme etkileri havza genelinde yaygın şekilde devam etmekte, dikçe yamaçlarda kütle hareketleri görülmekte, sızmanın zayıf olması nedeniyle akarsu sıklığı yüksek oranlara erişmektedir. Araştırmanın bulgularına göre; Yukarı Afrin Çayı Havzası’nın daha aşağı kesimlerde taşkın potansiyelinin nispeten yüksek olduğu söylenebilir. Böylece, CBS’den yararlanılarak havzaların morfometrik karakteristiklerinin daha hızlı ve kapsamlı olarak ortaya konulabileceği belirlenmiştir. Bu bağlamda, havza genelinde sel ve taşkın başta olmak üzere afet risklerini azaltmaya, su yönetimi üzerine insan merkezli bütünleşik havza plânları tasarlamaya odaklanılması önerilmektedir.]]> <![CDATA[This research aims to reveal the hydrographic features in the Upper Basin of the Afrin Stream, which passes through the Türkiye-Syria border and forms a tributary of the Asi River. For this purpose, a mixed design combining quantitative and qualitative methods was used. Geographic Information Systems (GIS) ArcGIS software was employed to prepare maps and calculate indices for morphometric analyses. The study area, exposed to various geological processes since the Mesozoic era, was shaped by tectonic events due to the collision between the Arabian Plate and the Anatolian Plate during the Miocene; the Afrin Stream and its tributaries, established in the uplifted areas, have fragmented and ruggedized the terrain. 16 index values, including 5 linear, 7 areal, and 4 relief parameters, were calculated for the morphometric analyses applied to the Upper Afrin Stream Basin, divided into 9 sub-basins. When the natural characteristics of the region and the morphometric analysis results are evaluated together, it is understood that the basin’s geomorphological development phase has passed to the maturity phase and then rejuvenated with neotectonic movements indicating the last tectonic regime change. The effects of erosion, transportation, and accumulation by the Afrin Stream and its tributaries are widespread throughout the basin. Mass movements are observed on steep slopes, and the stream frequency reaches high levels due to weak infiltration. According to the research findings, the flood potential of the Upper Afrin Stream Basin is relatively high in the lower parts. Therefore, it was determined that the morphometric characteristics of the basins can be revealed more quickly and comprehensively by utilizing Geographic Information Systems. In this context, it is recommended to focus on reducing disaster risks, especially floods and inundations, throughout the basin and designing integrated human-centered basin plans for water management. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80984 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[397-422]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/166 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Suç Tanıklığında Bilişsel Görüşme ve Hipnoz]]> <![CDATA[Memory and Justice: Cognitive Interviewing and Hypnosis in Eyewitnessing]]> <![CDATA[Melike CEYLAN]]> <![CDATA[Hipnoz, Adli Hipnoz, Telkin, Bellek]]> <![CDATA[Hypnosis, Forensic Hypnosis, Suggestion, Memory]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı, adli olaylarda tanıkların ve mağdurların olayları hatırlama düzeylerini artırmaya yönelik olarak kullanılan bilişsel görüşme ve adli hipnoz tekniklerinin teorik temellerini, uygulama süreçlerini ve doğruluk açısından farklılıklarını değerlendirmektir. Bu tekniklerin adli sistemde gerçeği aydınlatmada nasıl bir role sahip olduğu ve aralarındaki temel farkların belirlenmesi hedeflenmektedir. Çalışmada bilişsel görüşme ve adli hipnoz teknikleri incelenmiş, bu yöntemlerin adli olaylarda kullanımı üzerine literatürdeki teorik temeller ve pratik uygulamalar ele alınmıştır. Hipnozun tanıkların travmatik anıları hatırlama süreçlerindeki rolü, bilişsel görüşmenin sistematik yapısı ve bu tekniklerin sundukları avantajlar karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bulgular, bilişsel görüşmenin sistematik ve yapılandırılmış doğası sayesinde daha güvenilir bilgi elde etme olanağı sunduğunu, adli hipnozun ise daha kontrollü ve sınırlı bir şekilde uygulanması gerektiğini göstermektedir. Her iki teknik de adli olaylarda bilgi elde etmek için kullanılabilir olsa da, bilişsel görüşme yönteminin güvenilirlik açısından daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Hipnoz ise belirli sınırlamalar altında, özellikle travmatik olayların hatırlanmasında potansiyel fayda sağlamakla birlikte, hipnotik telkin riski nedeniyle daha dikkatli bir yaklaşım gerektirmektedir.]]> <![CDATA[This study aims to evaluate the theoretical foundations, application processes, and accuracy differences between cognitive interviewing and forensic hypnosis techniques, which are used to enhance the recall of events by witnesses and victims in forensic cases. The study aims to determine the role of these techniques in uncovering the truth in the judicial system and to clarify the key differences between them. This study examined cognitive interviewing and forensic hypnosis techniques, and the theoretical foundations and practical applications of these methods in forensic cases were reviewed in the literature. The role of hypnosis in helping witnesses recall traumatic memories and the systematic structure of cognitive interviewing, as well as the advantages offered by these techniques, were analyzed comparatively. The findings indicate that the systematic and structured nature of cognitive interviewing provides an opportunity to obtain more reliable information. At the same time, forensic hypnosis should be applied in a more controlled and limited manner. Although both techniques can be used to gather information in forensic cases, cognitive interviewing was found to be more suitable in terms of reliability. Hypnosis, on the other hand, may offer potential benefits for recalling traumatic events under certain limitations, but it requires a more cautious approach due to the risk of hypnotic suggestion. Both techniques can be employed to gather information in forensic cases. However, cognitive interviewing is more appropriate from a reliability perspective. In contrast, hypnosis may be beneficial in recalling traumatic events under explicit restrictions, but it necessitates careful use due to the risk of suggestibility.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80880 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[173-189]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/167 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Karamemi’nin Türk Süsleme Sanatlarına Kazandırdığı Bahar Dalı ve Yarı Natüralist Çiçeklerin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[An Evaluation of the Spring Branch and Semi-Naturalistic Flowers Having Brought By Karamemi to Turkish Ornament Arts]]> <![CDATA[Fatma TOPÇU]]> <![CDATA[Ayşe Aslıhan EROĞLU]]> <![CDATA[Tezhip, Karamemi, Naturalist çiçekler, Süsleme sanatı, Bahar dalı]]> <![CDATA[Illumination, Karamemi, Naturalist flowers, Ornament art, Spring branch ]]> <![CDATA[Kanuni Sultan Süleyman Dönemi’nde saray nakkaşanesinde yetişmiş üstün kabiliyeti ve eşsiz hayal gücü olan Karamemi, kitap sanatlarında uygulanan süslemelere pek çok yenilikler getirmiştir. Fakat bunlardan en büyük rönesansı bahçe çiçeklerini kendi zevk ve görüşüne göre yorumlayarak hem uyguladığı motifler hem de kompozisyonlar yoluyla süsleme sanatlarında yeni bir üslubun öncüsü olmuştur. XVI. yüzyılın ortalarına kadar kullanılan hatayi kökenli motifler ile yapılan klasik üsluptaki kompozisyonların arasına, saray has bahçelerinin vazgeçilmez çiçekleri olan gül, lale, sümbül, karanfil, süsen, menekşe, ayn-ı sefa, anemon, nergis, hatmi, selvi ve bahar dalı gibi motifleri ekleyerek yarı natüralist olarak tasvir etmiş ve şahsına münhasır bir ekol oluşturmuştur. Karamemi’nin ortaya koyduğu bu ekol, zamanla Osmanlı-Türk süsleme sanatlarının temelini oluşturmuştur. Sanatçının kullandığı yarı natüralist çiçeklerin yanı sıra O’nun üslubunun en önemli unsuru olan motiflerinden bir diğeri de kökeni belli olamayan meyve ağaçlarının çiçek açmış şeklini tasvir ederek, uyguladığı bahar dalı motifi, adeta imzası haline gelmiştir. Bu kapsam içerisinde çalışmanın amacı, Karamemi’nin Türk süsleme sanatlarına kazandırdığı yarı natüralist çiçekler ve bahar dalı motifinin gerek ikonografik gerekse kullanıldıkları kompozisyonlar açısından değerlendirmektir. Karamemi’nin bütün eserleri incelenerek, gerek koltuk süslemeleri gerekse sayfa kenarlarında yer alan halkarların en görkemli ve çeşitli kompozisyonlarının bulunduğu Muhibbi Divanı (İÜK T 5467) araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırma sonuçları, Karamemi’nin kendinden önce stilize motiflerle yapılan süslemelere tabiattaki lale, gül, karanfil, sümbül, menekşe, süsen, ayn-ı sefa, nergis, selvi ve bahar dalı motifini gerçek görünümlerinden fazla uzaklaşmadan ana hatlarıyla tasvir ederek ve diğer geleneksel motiflerle uyum içinde kullanarak envai çeşit nefis kompozisyonlar meydana getirdiğini göstermiştir. Yarı natüralist olarak tasarladığı bu çiçeklerin en karakteristik özelliklerini yansıtmayı da ihmal etmemiştir, bu durum tamamen sanatçının kendi gözlem ve becerisinin bir sonucudur. Karamemi’nin Türk süsleme sanatlarına kazandırdığı bu üslup, oldukça beğenildiği için döneminde bütün sanat dallarına uygulanacak kadar yaygınlaşmıştır. Sonraki yüzyıllarda kısmen devamlılığını sürdürse de, özellikle günümüzde geleneksel Türk sanatları ile ilgilenen sanatçılar tarafından serbest tasarım olarak yapılan kompozisyonlarda, stilize motiflerle birlikte yarı natüralist çiçekler kullanılarak özgün eserler ortaya çıkarılmaya başlanmıştır.    ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Karamemi, who grew up in the palace nakkaşhane during the reign of the Magnificent Sultan Suleiman, introduced numerous innovations to the ornamentations used in book arts, thanks to his exceptional talent and unique imagination. However, his most significant contribution was pioneering a new style in the art of ornamentation by interpreting garden flowers according to his own taste and vision, both through the motifs he applied and the compositions he created. Until the mid-16th century, classical compositions were primarily adorned with motifs of Khatai origin. Karamemi transformed this tradition by incorporating flowers such as roses, tulips, hyacinths, carnations, irises, violets, calendulas, anemones, narcissus, hollyhocks, cypresses, and blossoming branches, flowers that were integral to the private gardens of the palace. Depicting them in a semi-naturalistic manner, he established a distinctive artistic movement that laid the foundation for Ottoman-Turkish decorative arts. A defining feature of Karamemi’s style, in addition to his semi-naturalistic floral motifs, was the spring branch motif, a signature element in his work. This motif portrayed the flowering branches of unidentified fruit trees, adding a dynamic and expressive quality to his compositions. This study aims to analyze the semi-naturalistic floral motifs and the spring branch motif that Karamemi introduced to Turkish decorative arts, considering both their iconographic significance and their use in compositions. To achieve this, all of Karamemi’s works have been examined, with a particular focus on the Muhibbi Divan (IUK T 5467), which features some of the most magnificent and diverse compositions, including intricate armchair decorations and detailed halkar embellishments on the page margins. The research findings reveal that Karamemi masterfully depicted tulips, roses, carnations, hyacinths, violets, irises, calendulas, narcissus, cypresses, and spring branches, maintaining their essential characteristics while harmonizing them with traditional motifs. His semi-naturalistic floral designs, born entirely from his keen observation and artistic skill, remained true to their natural forms without excessive stylization. The style that Karamemi introduced became widely popular, extending its influence across all branches of Ottoman art. Although it persisted in a limited form in later centuries, today, artists interested in traditional Turkish arts continue to create original works by blending semi-naturalistic flowers with stylized motifs in free compositions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80770 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[971-997]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/168 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İnsan Ses Renklerinin Duygudurum Üzerine Etkileri]]> <![CDATA[ The Effects Of The Human Tone Colours On Mood]]> <![CDATA[Cemalettin BAYDAĞ]]> <![CDATA[Ahmet Serkan ECE -Hamir COŞKUN]]> <![CDATA[Müzik, müzik psikolojisi, insan sesi, ses renkleri, ses türleri, duygudurum, duygu.]]> <![CDATA[Music, music psychology, human voice, voice colours, voice types, mood, emotion.]]> <![CDATA[Bu araştırmanın temel amacı, farklı insan ses renklerinin bireylerin duygusal durumları üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırmada, son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubunu, 2017-2018 eğitim öğretim yılında Batı Karadeniz bölgesinde yer alan bir üniversitenin hazırlık sınıflarında öğrenim gören 240 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin dinletilen ses renklerine (soprano, alto, tenor, bas) ilişkin duygudurumları, Coşkun ve Gültepe (2013) tarafından geliştirilen ‘Duygudurum Ölçeği’ ile değerlendirilmiştir. Dinletilen seslerin bireylerdeki fizyolojik değişimleri ise 'Fizyolojik Ölçüm (nabız ölçer)' kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada piyano, ses renklerine eşlik eden bir enstrüman olarak yer almıştır. Araştırmadan önce, piyano eşlikli ve piyanosuz olarak insan seslerinin dinletildiği bir pilot çalışma gerçekleştirilmiştir. Bu pilot çalışma sonucunda bu araştırmada öğrencilere piyano eşlikli insan sesi dinletilmiştir. Normal dağılımın sağlanmaması nedeniyle, ses renklerinin ikili karşılaştırmalarında Mann- Whitney U testi, genel karşılaştırmalarda ise Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Ayrıca fizyolojik ölçüm sonuçları için Pearson momentler çarpım korelasyon katsayısı ile analiz yapılmış ve bağımlı örneklemler arasındaki değişkenler için t testi uygulanarak sonuçlara ulaşılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS-25 istatistik programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, insan sesrenklerinin duygudurum üzerinde anlamlı farklılıklar ortaya çıkardığını göstermiştir. Ancak, fizyolojik ölçüm aşamasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.]]> <![CDATA[The primary aim of this study is to examine the effects of different human voice timbres on individuals' emotional states. A post-test control group quasi-experimental design was employed in the research. The study group consisted of 240 students enrolled in preparatory classes at a university located in the Western Black Sea region during the 2017-2018 academic year. The emotional states of the students in response to the played voice timbres (soprano, alto, tenor, bass) were assessed using the 'Mood Scale' developed by Coşkun and Gültepe (2013). The physiological changes resulting from the played sounds were measured using a 'Physiological Measurement(pulse oximeter).' The piano was used as an accompanying instrument for the voice timbres in the study. Prior to the main study, a pilot study was conducted in which human voices were played both with and without piano accompaniment. Based on the results of this pilot study, students were presented with human voices accompanied by the piano. Due to the lack of normal distribution, the Mann- Whitney Utest was utilized for pairwise comparisons of the voice timbres, and the Kruskal-Wallis H test was employed for general comparisons. Additionally, for the results of the physiological measurements, analysis was performed using the Pearson product-moment correlation coefficient, followed by a t-test applied to dependent samples to reach conclusions about correlations and t-test results. Collected data were analyzed using the SPSS-25 statistical software. The research findings indicate that human voice timbres create significant differences in emotional states. However, no significant difference was found during the physiological measurement phase.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80747 <![CDATA[Volume: 20 Issue 4[2161-2179]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/169 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Turizm Farkındalık Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması]]> <![CDATA[Tourism Awareness Scale Validity and Reliability Study]]> <![CDATA[Fadime YAKIN]]> <![CDATA[Hasan ÇUKUR]]> <![CDATA[Turizm, Farkındalık, Ortaöğretim Öğrencileri, Ölçek Geliştirme, Açımlayıcı Faktör Analizi, Doğrulayıcı Faktör Analizi]]> <![CDATA[Tourism, Awareness, Secondary School Students, Scale Development, Exploratory Factor Analysis, Confirmatory Factor Analysis]]> <![CDATA[Bir bölgede turizmin geliştirilmesi, ön plana çıkarılması ve bu sektörden kazanılan gelirin artırılması için o bölgede yaşayan bireylerin turizmdeki rolünün ve farkındalığının artırılması gerekmektedir.<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;"> Bu bağlamda bireylerin/öğrencilerin yaşadıkları yerle ilgili turizm farkındalıklarının belirlenmesi önemlidir. Özellikle ortaöğretim öğrencileri gelecekte bu sektörde aktif rol oynayacak, turizm varlıklarına sahip çıkacak ve bunları gelecek kuşaklara aktaracak bireylerdir. Bu nedenle çalışmada bireylere/öğrencilere yönelik geçerli ve güvenilir bir turizm farkındalık ölçeğinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden kesitsel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın araştırma evrenini Uşak’ta öğrenim gören ortaöğretim öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde ise uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya, 2021-2022 eğitim-öğretim birinci yarıyıl döneminde öğrenim gören 920 öğrenci katılmıştır. Faktör analizi için KMO (.889) ve Barlett Küresellik testleri (2179,111) (p ≤ .00) yapılmış ve değerler uygun bulunmuştur. Faktör açığa çıkarma işleminde temel bileşenler analizi (TBA) uygulanmıştır. Ortaya çıkan maddelerin verilerle uyumunu tespit etmek için doğrulayıcı faktör analizi (DFA) yapılmıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS ile AMOS 24 programları kullanılmıştır. Analizler sonucunda 18 maddeden oluşan 4 boyutlu bir ölçek elde edilmiştir. Ölçeğin boyutları “Doğa Turizmine Yönelik Farkındalık”, “Kültürel Turizm Mekanlarına Yönelik Farkındalık”, “Kültürel Turizm Etkinliklerine Yönelik Farkındalık” ve “Spor Turizmine Yönelik Farkındalık” olarak adlandırılmıştır. Ölçeğin toplam varyansı %56,070, genel Cronbach’s alfa katsayısı ise .857 olarak bulunmuştur. Çalışma sonucunda bireylerin/öğrencilerin turizm farkındalıklarını tespit etmek için kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçek elde edilmiştir.]]> <![CDATA[In order to develop tourism in a region, bring it to the forefront and increase the income earned from this sector, the role and awareness of individuals living in that region in tourism should be increased. In this context, it is important to determine the tourism awareness of individuals/students about the place where they live. Especially secondary school students are the individuals who will play an active role in this sector in the future, protect tourism assets and pass them on to future generations. Therefore, this study aims to develop a valid and reliable tourism awareness scale for individuals/students. Cross-sectional survey model, one of the quantitative research methods, was used in the study. The research population of the study consists of secondary school students studying in Uşak. Convenient sampling method was used in sample selection. A total of 920 students studying in the first semester of the 2021-2022 academic year participated in the study. For factor analysis, KMO (.889) and Barlett Sphericity tests (2179,111) (p ≤ .00) were performed and the values were found appropriate. Principal component analysis (PCA) was applied in the factor elicitation process. Confirmatory factor analysis (CFA) was conducted to determine the fit of the resulting model with the data. IBM SPSS and AMOS 24 programs were used to analyze the data. As a result of the analysis, a 4-dimensional scale consisting of 18 items was obtained. The dimensions of the scale were named as “Awareness towards Nature Tourism”, “Awareness towards Cultural Tourism Places”, “Awareness towards Cultural Tourism Activities” and “Awareness towards Sports Tourism”. The total variance of the scale was 56.070% and the overall Cronbach's alpha coefficient was .857. As a result of the study, a valid and reliable scale that can be used to determine the tourism awareness of individuals/students was obtained]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80734 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1069-1084]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/170 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Grafik Tasarım Bölümü Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık Düzeylerinin İncelenmesi (Tokat İli Örneği)]]> <![CDATA[Investigation of Digital Addiction Levels of Graphic Design Department Students (The Sample of Tokat Province)]]> <![CDATA[Özlem KUM]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Grafik Tasarım, Dijital Bağımlılık, Öğrenci, Bağımlılık Düzeyi, Etkileşim]]> <![CDATA[Graphic Design, Digital Addiction, Student, Addiction Level, Interaction]]> <![CDATA[Dijital bağımlılık, bireylerin dijital araçlarla aşırı zaman geçirmeleri sonucu yaşadıkları fiziksel ve psikolojik sorunları tanımlar. Grafik tasarım öğrencileri, mesleklerinin doğası gereği dijital araçlarla sürekli etkileşim içindedir ve bu durum bağımlılık riskini artırabilir. Dijital bağımlılık, kaygı, sosyal izolasyon ve iş verimliliğinde düşüş gibi sorunlara yol açabilir. Bu nedenle, grafik tasarım öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeylerinin incelenmesi hem akademik başarı hem de kişisel gelişim açısından önem taşımaktadır. Araştırma, Tokat ilinde öğrenim gören Grafik Tasarım Bölümü öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeylerini belirlemek amacıyla nicel araştırma yöntemine dayalı olarak yürütülmüş ve tarama modeli benimsenmiştir. Araştırmanın evrenini, 2024-2025 eğitim-öğretim yılında Tokat ilinde Grafik Tasarım bölümünde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Evrenin tamamına ulaşılmak istendiği için örneklem seçimine gidilmemiştir. Araştırmanın etik izni ...Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu'nun E-33490967-044-513837 sayılı ve 24.12.2024 tarihli kararıyla alınmıştır. Veriler, Kesici ve Tunç tarafından geliştirilen "Dijital Bağımlılık Ölçeği" kullanılarak toplanmış ve Google Forms aracılığıyla grafik tasarım öğrencilerine çevrimiçi olarak uygulanmış; SPSS yazılımı ile analiz edilmiştir. Bulgular, öğrencilerin genel dijital bağımlılık düzeylerinin orta olduğunu, alt boyutlardan bırakma güçlüğünün yüksek, aşırı kullanımın orta, nüks etme, hayatın akışını engelleme ve duygu durumunun ise düşük olduğunu göstermiştir. Cinsiyet değişkenine göre bağımlılık düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmamış, sınıf değişkenine göre ise 1. sınıf öğrencilerinin bırakma güçlüğü puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ailenin gelir durumu, mezun olunan lise türü ve öğrenim görülen MYO değişkenleri ile bağımlılık düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır.]]> <![CDATA[Digital addiction describes the physical and psychological problems that individuals experience as a result of spending excessive time with digital tools. Graphic design students are constantly interacting with digital tools due to the nature of their profession and this can increase the risk of addiction. Digital addiction can lead to problems such as anxiety, social isolation and decreased work productivity. Therefore, examining the digital addiction levels of graphic design students is important for both academic success and personal development. The research was conducted based on quantitative research method to determine the digital addiction levels of Graphic Design Department students studying in Tokat province and the survey model was adopted. The population of the research consists of students studying in the Graphic Design Department in Tokat in the 2024-2025 academic year. Since it was desired to reach the entire population, no sample selection was made. The ethical permission of the research was obtained with the decision of ...University Social and Human Sciences Research Ethics Committee numbered E-33490967-044-513837 and dated 24.12.2024. Data were collected using the “Digital Addiction Scale” developed by Kesici and Tunç and applied online to graphic design students via Google Forms and analyzed with SPSS software. The findings showed that the overall digital addiction levels of the students were moderate, the difficulty of quitting was high, overuse was moderate, relapse, blocking the flow of life and mood were low. There was no significant difference in addiction levels according to the gender variable, and according to the class variable, it was found that the first grade students had higher difficulty in quitting scores. No significant difference was found between the income status of the family, the type of high school graduated from and the Vocational School of Education variables and addiction levels.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80719 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1055-1075]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/171 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yeni Adana ve Türksözü Gazetelerinin Verileri Doğrultusunda 1934 Tarihli Soyadı Kanunu Uygulamaları ve Adana’daki Yansımaları]]> <![CDATA[The Implementation of the Surname Law of 1934 and Its Reflections in Adana Based on the Data of Yeni Adana and Türksözü Newspapers]]> <![CDATA[Özlem YAKTI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Toplumsal tarih, Adana, Soyadı Kanunu, Soyadı Nizamnamesi, Yeni Adana Gazetesi, Türksözü Gazetesi.]]> <![CDATA[Social history, Adana, Surname Law, Surname Regulation, Yeni Adana Newspaper, Türksözü Newspaper.]]> <![CDATA[Kişinin varlığına bağlı ve kişiyi diğerlerinden ayıran genel ve özel hususiyetleri kendi içinde ifade eden bir kelime olan soyadı, Atatürk döneminde modern bir ulus devlet yaratmak ve milli bir kimlik oluşturmak amacıyla atılan adımlardan biri olmuştur. Soyadı uygulaması ile Batı toplumlarında olduğu gibi aile reisinin alacağı ve ondan sonra gelen aynı aileye mensup bireylerin de kullanabileceği öz Türkçe bir soyadının seçilmesi ve bu şekilde gündelik yaşamda karşılaşılan karışıklıkların önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Aynı zamanda dil inkılabının ve Medeni Kanunun bir parçası olan Soyadı Kanunu 21 Haziran 1934 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde kabul edilmiştir. Kanunun kabulünden sonra Türk Dili Araştırma Kurumu’nun hazırladığı öz Türkçe soyadı listesi vatandaşlara kolaylık olması amacıyla ulusal ve yerel basında yayımlanmıştır. 26 Kasım 1934’te de Soyadı Kanununun tamamlayıcısı olan ve Türk toplumunda ayrıcalık yaratarak eşitsizliğe neden olan ağa, bey, efendi, paşa, hacı, hafız, molla, hanımefendi vb. üstünlük bildiren ve bir sınıf farkı anlayışını ortaya çıkarabilecek kullanımlar kaldırılmıştır. 2 Ocak 1935 itibarıyla yürürlüğe girecek kanuna bütün yurtta olduğu gibi Adana’da da büyük ilgi gösterilmiş, insanlar bu tarihten evvel soyadı alma yarışına girmiştir. Bu durum karışıklıklara neden olmuş, kanunun maddelerine netlik kazandırmak ve nasıl uygulanacağını belirtmek amacıyla 24 Aralık 1934’te Soyadı Nizamnamesi yayınlanmıştır. Yerel Adana basını hem kanun maddelerini hem de nasıl uygulanacağını anlatan nizamnameye ilişkin detayları yayınlayarak vatandaşların soyadı seçimlerine yardımcı olmaya çalışmıştır. Bu çalışma, kanunun yerel düzeyde uygulanma sürecini ve ailelerin soyadı seçimlerini Yeni Adana ve Türksözü gazetelerinin verileri doğrultusunda betimlemeyi amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[The surname, which is a word that expresses the general and special characteristics associated with a person's existence and distinguishes him or her from others, was one of the steps taken during the Atatürk era to create a modern nation-state and establish a national identity. The purpose of the surname practice was to choose a Turkish surname that would be taken by the head of the family, as in Western societies, and that could be used by the members of the same family after him in order to avoid confusion in daily life. The Surname Law, which was also part of the language reform and the Civil Code, was passed by the Turkish Grand National Assembly on June 21, 1934. After the law was passed, a list of Turkish surnames prepared by the Turkish Language Research Council was published in the national and local press for the convenience of citizens. On November 26, 1934, as a complement to the Surname Law, the usages such as agha, bey, efendi, efendi, pasha, haci, hafız, mullah, madam, etc., which were complementary to the Surname Law and caused inequality by creating privileges in Turkish society, were abolished. In Adana, as in the rest of the country, there was great interest in the law, which was to come into force on January 2, 1935, and people rushed to take surnames before that date. This caused confusion, and the Surname Regulation was published on December 24, 1934, to clarify the articles of the law and specify how it would be implemented. The local Adana press tried to help the citizens choose their surnames by publishing both the articles of the law and the details of the regulation explaining how it would be implemented. This study aims to describe the process of the law's implementation at the local level and the surname choices of families using data from Yeni Adana and Türksözü newspapers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80701 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1373-1397]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/172 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarihi Yapılarda Yeni İşlevin Mimari Yeterlilikler ve Kullanıcı Memnuniyeti Üzerinden Değerlendirilmesi: Kars Muradiye Hamamı Örneği]]> <![CDATA[Evaluation of New Function in Historical Buildings Based on Architectural Competencies and User Satisfaction: Kars Muradiye Bath Example]]> <![CDATA[Emine Nur ARTUK GÜNEŞ ]]> <![CDATA[Emine Saka AKIN]]> <![CDATA[Mimarlık, Koruma, Yeni işlev, Sürdürülebilirlik, Muradiye Hamamı]]> <![CDATA[Architecture, Preservation, New function, Sustainability, Muradiye Hamam]]> <![CDATA[Son yıllarda işlevini kaybederek terk edilen tarihi yapılara günün ihtiyaçlarına yönelik yeni işlevler verilmesi yaygın bir koruma tekniği olarak kullanılmaktadır. Bu teknik, tarihi yapı stoklarının korunmasına olanak sağlarken tarihi yapıların bulunduğu çevrelerin de mekânsal kimliklerinin sürdürülebilmesine katkı verir. Ancak verilen yeni işlevlerin, tarihi yapıların ruhunu yansıtabilmesi, mekânsal-yapısal yeterlilikleri sağlaması, fiziksel konfor koşullarına cevap verebilmesi, tarihi yapıların bulunduğu kentlerin/kullanıcılarının ihtiyaçlarını karşılayabilmesi önem taşımaktadır. Tarihi yapılara verilen yeni işlevlerin, yapı ve kent ölçeğinde mimari analizler ve kullanıcı memnuniyetine dayalı tartışılması amaçlanan bu çalışma, Kars tarihi kent merkezinde yer alan Muradiye Hamamı örneğinde ele alınmıştır. Bu amaca yönelik yapı ve yeni işlev kavramı ile ilgili bilgiler literatürden elde edilmiş ve iki aşamalı bir alan çalışmasına geçilmiştir. İlk aşamada, Kars yemek kültürüne yönelik müze ve restoran işlevi ile restorasyon projesi yapılan ancak günümüzde kafe ve restoran olarak kullanılan hamamın mimari özellikleri, yapısal-mekânsal yeterlilikleri, iç mekân kalitesi, kentin kimliği ve ihtiyaçlarının yeni işlevle uygunluğu analiz edilmiştir. İkinci aşamada ise Kars kent merkezinde ikamet eden 311 kişi ile yapı ve kent ölçeğinde yeni işlevin kullanıcı memnuniyeti üzerinden ölçüldüğü bir anket çalışması yapılmıştır.<a style="mso-footnote-id: ftn1;" title="" href="#_ftn1" name="_ftnref1">[1]</a> Yapılan mimari analiz ve anket sonuçlarına göre Muradiye Hamamı’na verilen yeni işlevin büyük oranda mimari bütünlüğüne uyum sağladığı, kent kimliğinin korunduğu, sosyo-kültürel ve ekonomik katkı verdiği ve kentin ihtiyacı olan sosyo-kültürel mekanlardan biri haline geldiği tespit edilmiştir. Ayrıca, orijinal işlevinde kamuya sosyal anlamda hizmet veren yapının tekrar kamuya sosyal amaçla hizmet vermesi bölgede nüfus değişimine de yol açmamıştır. Ancak, Muradiye Hamamı’nın orijinal işlevinin günümüzde hala geçerliliğini korumasına karşın farklı bir işlev kararının nasıl verildiği de tartışmalı bir konu olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bir şekilde âtıl kalmış Muradiye Hamamı’na tesadüfi olarak verilen yeni işlev uygun görülmüş olmakla beraber tarihi yapıların kullanılmasına yönelik verilecek yeni işlev kararlarının restorasyon öncesi yapı ve kent ölçeğinde mimari ve kullanıcı memnuniyetine dayalı yapılması tarihi yapıları ve bulundukları kent kimliğinin sürdürülebilir bir koruma anlayışı ile geleceğe aktarılmasına katkı sağlayacaktır. <div style="mso-element: footnote-list;"> <hr align="left" size="1" width="33%"> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <a style="mso-footnote-id: ftn1;" title="" href="#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a> Etik kurul onayı alınmıştır. </div> </div>]]> <![CDATA[In recent years, giving new functions to historical structures that have lost their functions and have been abandoned is widely used as a protection technique. This technique allows the preservation of historical building stocks and contributes to the sustainability of the spatial identities of the surroundings where historical structures are located. However, it is important that the new functions given reflect the spirit of historical structures, provide spatial-structural adequacy, respond to physical comfort conditions, and meet the needs of the cities/users where the historical structures are located. This study, which aims to discuss the new functions given to historical structures based on architectural analyses and user satisfaction at the building and city scale, has been taken up in the example of Muradiye Bath located in the historical city center of Kars. Information on the concept of structure and new function for this purpose was obtained from the literature and a two-stage field study was initiated. In the first stage, the architectural features, structural-spatial adequacy, interior quality, identity of the city and the compatibility of the needs with the new function of the bath, which is currently used as a cafe and restaurant with a restoration project and a museum and restaurant function for Kars food culture, were analyzed. In the second stage, a survey was conducted with 311 people residing in the city center of Kars, where the new function was measured on the basis of user satisfaction on a building and city scale. According to the results of the architectural analysis and survey, it was determined that the new function given to Muradiye Hamam largely complied with its architectural integrity, preserved the city identity, contributed to socio-cultural and economic contributions, and became one of the socio-cultural spaces that the city needed. In addition, the fact that the structure, which provided social services to the public in its original function, was given social services to the public again did not cause a population change in the region. However, it was determined that how a different function decision was made despite the fact that the original function of Muradiye Hamam is still valid today is a controversial issue. As a result, although the new function given to Muradiye Hamam, which had somehow remained idle, was deemed appropriate, the new function decisions to be made for the use of historical structures based on architectural and user satisfaction on a building and city scale before restoration will contribute to the transfer of historical structures and the identity of the city they are located to the future with a sustainable conservation approach. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80651 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[361-396]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/173 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yeni Osmanlıcılık İdeolojisinin Hegemonik İnşasında Türk Televizyon Dizilerinin Kullanımı]]> <![CDATA[The Use of Turkish Television Series in the Hegemonic Construction of Neo-Ottomanism Ideology]]> <![CDATA[Nursen AYDIN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[İletişim araştırmaları, Türk televizyon dizileri, Hegemonya, Antonio Gramsci, Yeni Osmanlıcılık.]]> <![CDATA[Communication research, Turkish television series, Hegemony, Antonio Gramsci, Neo-Ottomanism.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Bu çalışma, Türkiye’de siyasal iktidarın Yeni Osmanlıcılık ideolojisini toplumsallaştırma sürecinde televizyon dizilerinin hegemonya aracı olarak kullanımını ele almaktadır. Yeni Osmanlıcılık söylemi, İkinci Dünya Savaşı sonrasında 1950’lerde gündeme gelmiş ve 1980’lerle birlikte temelleri atılmaya başlanmıştır. Tarihsel süreç içerisinde sağ siyasal iktidarlar tarafından değişen tonda ve ölçüde kullanılan yeni-Osmanlıcılık, 2000’li yıllarda siyasal ve toplumsal alanda yerleşik hale getirilmiştir. Siyasal kimliğini muhafazakâr demokrat olarak tanımlayarak 2002 yılında iktidara gelen Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AK Parti) özellikle 2009 yılından bu yana iç ve dış politikada belirgin hale geldiği gözlenen yeni Osmanlıcı söylemleri, toplumsal ve kültürel yaşamın biçimlendirilmesinde de sıkça kullanılmıştır. Dolayısıyla bu çalışma, Türkiye’de yeni Osmanlıcı söyleminin 2010’lu yıllardan bu yana hegemonik hale getirilmesinde televizyon dizilerinin kullanımını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, kuramsal olarak Antonio Gramsci’nin hegemonya kavramının temel alındığı çalışmada, 2010-2024 yılları arasında Osmanlıyı ve Selçuklu dönemini konu edinen televizyon dizilerine ilişkin nicel veriler ortaya konulmuştur. Söz konusu dizilere ilişkin veriler, doküman analizi tekniğinden yararlanılarak elde edilmiştir. Çalışma sonucunda, 2010 yılı sonrasında Yeni Osmanlıcılık ideolojisinin siyasal iktidarın politikalarında ve söylemlerinde yoğun bir biçimde kullanımına paralel olarak Osmanlı temalı televizyon dizilerin sayısında da artış yaşandığı ve siyasal iktidarın yeni-Osmanlıcılık söylemin sözü edilen diziler aracılığıyla sürdürüldüğü sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte, Osmanlı/Selçuklu temalı televizyon dizilerinde, senaryonun Türkiye’nin iç ve dış siyasetteki güncel olaylarına ve bu konuda AK Parti iktidarının politikalarına gönderme yapılarak kurgulandığı dikkat çekmektedir.]]> <![CDATA[This study examines the use of television series as a tool of hegemony in the process of socialising the Neo-Ottomanism ideology of the political power in Turkey. The discourse of Neo-Ottomanism came to the agenda in the 1950s after the Second World War and its foundations began to be laid in the 1980s. Neo-Ottomanism, which has been used in varying tones and to varying extents by right-wing political governments throughout the historical process, has become entrenched in the political and social sphere in the 2000s. The neo-Ottomanist discourses of the Justice and Development Party (AK Party), which came to power in 2002 by defining its political identity as a conservative democrat, which have become prominent in domestic and foreign policy especially since 2009, have also been frequently used in shaping social and cultural life. Therefore, this study aims to reveal the use of television series in the hegemonisation of the neo-Ottomanist discourse in Turkey since the 2010s. In this context, the study, which is theoretically based on Antonio Gramsci's concept of hegemony, presents quantitative data on the television series about the Ottoman and Seljuk period between 2010 and 2024. The data on the series in question were obtained through document analysis technique. As a result of the study, it has been concluded that after 2010, in parallel with the intensive use of the Neo-Ottomanism ideology in the policies and discourses of the political power, the number of Ottoman-themed television series has increased and the neo-Ottomanism discourse of the political power has been maintained through the aforementioned series. However, it is noteworthy that in the Ottoman/Seljuk-themed television series, the scenario is constructed by referring to the current events in Turkey's domestic and foreign politics and the policies of the AK Party government in this regard.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80617 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[765-792]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/174 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Klasik Türk Müziği İcraciliğinda Gelenekten Modernizme Bir Sentez: Tülin Yakarçelik Örneği]]> <![CDATA[A Synthesis From Tradition To Modernism In Classical Turkish Music Performance The Case Of Tülin Yakarçelik]]> <![CDATA[Elif Nun GÖKÇE]]> <![CDATA[Sosyal Bilimleri, Güzel Sanatlar, Klasik Türk Müziği Üslubu, Ses İcrası, Tülin Yakarçelik]]> <![CDATA[Social Sciences, Fine Arts, Classical Turkish Music Style, Vocal Performance, Tülin Yakarçelik.]]> <![CDATA[Bu araştırma, klasik Türk müziğinin en özel kadın sanatçılarından biri olan Tülin Yakarçelik'in vokal alanında hem Türk hem de Avrupa müziği icra tekniklerini kullanarak icra yeteneği ve üslubu üzerine bir çalışmadır. İcralarında Türk ve Batı müziği arasında estetik bir köprü olarak görülen Yakarçelik, geleneksel eserlerin yanı sıra tango ve operet gibi farklı türlerde eserler seslendirmiş, klasik Türk müziği üslubuyla birlikte Avrupa müziği içerisinde gelişen Avrupa vokal tekniğini kullanarak bu müzik kültürüne önemli katkılarda bulunmuştur. Batı şan tekniğinin Türk müziğine olan etkilerini yansıtması anlamında üslup açısından farklılıklar içeren icrası, hem Türk hem de uluslararası müzik arenasında önemli bir etki yaratmıştır. Bu çalışmanın amacı, Tülin Yakarçelik'in sanat yaşamı boyunca yorumladığı eserleri, aldığı eğitim ve icra ettiği eser türleri çerçevesinde üslup açısından incelemektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış olup, öncelikle Tülin Yakarçelik'in icraları mevcut referans nota kaynaklarıyla karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Araştırma betimsel nitelikte olup nitel araştırma modeline dayanmaktadır. Araştırmada sanatçının icra ettiği eser türlerinden bir seçim yapılmış ve sekiz eser notaya alınmıştır. Eserlerin icralarının referans notalarla karşılaştırılmasının yanı sıra sanatçının Avrupa tekniğini kullanarak Klasik Türk Müziği üslubundaki icraları çerçevesinde incelenmiştir. Ayrıca eserlerden biri klasik Türk müziği alanında referans icra biçimi olarak kabul edilen hafız icra biçimiyle karşılaştırılmıştır. Araştırmada sanatçının icra yetenekleri tür bakımından çeşitlilik, süsleme teknikleri ve dinamikler gibi çoklu yaklaşımlarla incelenmiştir. Araştırma sonucunda Yakarçelik'in icrasının hem Klasik Türk Müziği'ndeki gırtlak ustalığını hem de Batı müziği vokal icra tekniğindeki ustalığını Türk müziğine aktardığı belirlenmiştir. Ayrıca yapılan çalışmalar sanatçının söz ve müzik arasındaki ilişkiye büyük önem verdiğini göstermiştir. Modern icra tekniklerini geleneksel icra ile birleştirerek geliştirdiği icra tarzıyla gelecek nesillerde kalıcı izler bırakan Tülin Yakarçelik'in icralarına yönelik bu araştırmanın Klasik Türk Müziği'ne vokal icra teknikleri açısından katkı sağlayacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[This research is a study on the performance ability and style of Tülin Yakarçelik, one of the most special female artists of classical Turkish music, using both Turkish and European vocal performance techniques. Yakarçelik, who is seen as an aesthetic bridge between Turkish and western music in her performances, has performed works of different genres such as tango and operetta along with traditional works, and has made significant contributions to this music culture using the European vocal technique developed with the classical Turkish music style. Her performance, which includes differences in terms of style in the sense that it reflects the effects of western singing technique on Turkish music, has created a significant impact on both the Turkish and international music arena. The aim of this study is to examine the works that Tülin Yakarçelik has interpreted throughout her artistic life in terms of style within the framework of the education she has received and the types of works she has performed. In the research, the qualitative research method was used, and firstly, Tülin Yakarçelik's performances were analyzed by comparing them with existing reference note sources. The research is descriptive in nature and is based on the qualitative research model. In the research, a selection was made from the types of works performed by the artist and eight works were notated. In addition to comparing the performances of the works with reference notes, they were examined within the framework of the artist's performances in the classical Turkish music style using the European technique. In addition, one of the works was compared with the hafiz performance style accepted as reference performance sytle in the field of classical Turkish music. In the research the artist's performance abilities were examined with multiple approaches such as variety in terms of genre, ornamentation techniques and dynamics. As a result of the research, it was determined that Yakarçelik's performance transferred both her mastery of the larynx in classical Turkish music and her mastery of Western music vocal performance technique to Turkish music. In addition, the analyses made during the research process showed that the artist attaches great importance to the relationship between lyrics and music. It is believed that this research on the performances of Tülin Yakarçelik, who left a permanent mark on future generations with her performance style that she developed by combining modern performance techniques with traditional performance, will contribute to Classical Turkish Music in terms of vocal performance techniques]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80575 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[307-356]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/175 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mitolojinin Dijital Dönüşümü: Bilgi Teknolojileri ve Bulut Tabanlı Yazılım Sistemlerinde Mitolojik İsimlerin Kültürel Rolü ve Kökeni]]> <![CDATA[The Digital Transformation of Mythology: The Cultural Role and Origins of Mythological Names in Information Technologies and Cloud-Based Software Systems]]> <![CDATA[Hazal ASLAN]]> <![CDATA[Yusuf Emrah İLİK]]> <![CDATA[mitoloji, kültür, bulut teknolojisi, dijital dönüşüm.]]> <![CDATA[mythology, culture, cloud technology, digital transformation.]]> <![CDATA[Mitoloji ve kültür, toplumların dünya görüşlerini, inançlarını, değerlerini ve sosyal normlarını şekillendiren derin bir ilişkiye sahiptir. Mitoloji, toplumların kolektif bilincini, geçmiş deneyimlerini ve kültürel miraslarını sembolik hikâyeler ve figürler aracılığıyla ifade ederken kültür de bu anlatıları geliştirir, sürdürür ve gelecek nesillere aktarır. Makalede, mitolojik isimlerin modern teknolojide, özellikle de bilişim ve yazılım teknolojilerinde kullanım şekilleri tespit edilerek, mitolojik kaynağın nasıl sürdürülebilir hâle geldiği incelenmiştir. Söz konusu tespit ve değerlendirmeler yapılırken bilişim sistemlerinde yer alan adlandırmaların tamamı incelenmiş fakat çalışma içerisinde tasnif edilerek ortaya konmuştur. Mitolojik kahramanların ve tanrıların bilişim sistemlerinde kazandığı sembolik anlam, toplumsal değerlerin modern teknolojide nasıl yankılandığı ve bu isimlendirmelerin kültürel mirasın devamlılığını nasıl gösterdiği üzerine araştırma yapılarak veriler elde edilmiştir.]]> <![CDATA[Mythology and culture have a deep relationship that shapes the worldviews, beliefs, values and social norms of societies. While mythology expresses the collective consciousness of societies, their past experiences and cultural heritage through symbolic stories and figures, culture develops, sustains and transmits these narratives to future generations. In the article, the ways of using mythological names in modern technology, especially in information and software technologies, have been determined and how the mythological resource has become sustainable has been examined. While making these determinations and evaluations, all the names included in the information systems were examined, but they were classified and revealed in the study. Data have been obtained by conducting research on the symbolic meaning of mythological heroes and gods in information systems, how social values resonate in modern technology, and how these designations indicate the continuity of cultural heritage.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80553 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[105-117]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/176 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Doğu Düşünce Sisteminin Hermann Hesse Romanları Üzerindeki Etkisi]]> <![CDATA[The Influence of Eastern Thought Systems on Hermann Hesse's Novels]]> <![CDATA[Didem GAZNELİ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Doğu Düşünce Sistemi, Hermann Hesse, Hesse romanları, Doğu, Batı. ]]> <![CDATA[Eastern Philosophy, Hermann Hesse, Hesse's Novels, East, West.]]> <![CDATA[Hermann Hesse, Batı dünyasını eleştirel bir kavrayışla ele alan Batı’ya ve Batılı bireyin kimlik sorununa Doğu düşünce sistemine yönelerek çözüm arayan yirminci yüzyılın en önemli yazarlarından biridir. Hermann Hesse’nin romanlarındaki Doğu anlatısı, Doğulu Öteki’de teselli bulma arzusundan ya da sıradan bir emperyalist dürtüden ziyade Batı’daki kriz ortamı ve Batı’nın gidişatı hakkında bilgi vermesi açısından derin bir anlam içermektedir. Bu çerçevede çalışma, Doğu düşünce sisteminin Hermann Hesse’nin romanları üzerindeki etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada, Hermann Hesse’nin eserleri karakterler ve tematik yönden incelenmeye tabi tutulmuştur. Eserlerde, Batı modernliğinin manevi yönünün insan doğasına ayak uyduramadığı ve materyalist değerleri yükselişe geçirdiğine dikkat çekilmektedir. Bu yönde, Doğu’nun sunduğu değerlerin, hem bireysel hem de kolektif açıdan insan doğasına daha uygun olduğu vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, Hermann Hesse’nin romanlarında Doğu düşüncesi, Batı’nın ilerleme idealine duyulan şüphe ve ahlaki çöküşü karşısında sentezlenmesi gereken bir alternatif çözüm yolu olarak görülmektedir. Parçalanmış Batılı bireyin içinde bulunduğu çıkmazı aşabilmesi ve bütünlüğünü sağlayabilmesi için Doğu düşünce sisteminde olduğu gibi maneviyata ve deneyime yer verilmesi ile insanın doğayla ilişkisinin yeniden gözden geçirilmesi gerektiği ortaya konmaktadır.]]> <![CDATA[Hermann Hesse is one of the most significant writers of the twentieth century, who critically engages with the Western world and seeks solutions to the identity crisis of the Western individual through Eastern thought systems. The Eastern narrative in Hesse’s novels carries profound meaning, not merely as a desire for solace in the Eastern Other or as an ordinary imperialist impulse, but as a reflection of the crisis atmosphere in the West and insights into the direction of Western society. In this context, the study aims to reveal the influence of Eastern thought systems on Hermann Hesse's novels. It analyzes Hesse's works in terms of characters and thematic elements. The texts highlight how the spiritual dimension of Western modernity fails to align with human nature and how materialist values have risen to prominence. In this regard, it is emphasized that the values offered by the East are more compatible with human nature, both individually and collectively. As a result, Eastern thought in Hesse’s novels is seen as an alternative solution that must be synthesized in the face of skepticism toward the ideal of Western progress and moral decay. It is suggested that to overcome the impasse faced by the fragmented Western individual and to achieve wholeness, there must be an incorporation of spirituality and experience, as seen in Eastern thought, along with a reevaluation of humanity’s relationship with nature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80552 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[861-884]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/177 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir İletişim Aracı ve Veri Kaynağı Olarak Tarihi Gazeteler]]> <![CDATA[Historical Newspapers as a Mass Media and Data Source]]> <![CDATA[Nesli Tuğban YABAN]]> <![CDATA[İletişim, Gazete, Araştırma, Veri, Analiz]]> <![CDATA[Communication, Newspaper, Research, Data, Analysis]]> <![CDATA[Toplumsal uzlaşının, normların ve kültürel değerlerin inşasında ve aktarılmasında önemli bir araç olan gazeteler; sosyal, kültürel, siyasi, askeri ve ekonomik açıdan kitleleri etkileyen ve onları yönlendiren bir güce sahiptir. Aynı zamanda belge niteliği taşıyan gazeteler, başta iletişim araştırmaları olmak üzere sosyal bilimlerin pek çok alanında araştırmacıların sıkça başvurdukları birer kaynak olmuşlardır. Kimi zaman güncel kimi zamansa tarihi gazetelerin veri kaynağı olarak kullanıldığı çok sayıda araştırma mevcuttur. Çünkü gerek güncel gerekse tarihi gazeteler, içerdikleri verilerle toplumların bugünkü ve geçmişteki günlük yaşam pratiklerini gözler önüne seren arşiv kaynaklarıdır. Yıllar ve bölgeler açısından çeşitlilik gösteren bu arşiv kaynakları, henüz tam anlamıyla değerlendirilmemiş oldukça kapsamlı bilgiler içermektedir. Bu arşivlerin hacmi ve niteliksel açıdan çeşitlilikleri, geleneksel araştırma yöntemleri için önemli zorlukları da beraberinde getirmektedir. Dijital arşivlerin ortaya çıkışı erişilebilirliği kolaylaştırmış olsa da bu kaynakların tam potansiyelini ortaya çıkarmak için kimi zaman teknolojik açıdan gelişmiş tekniklere ihtiyaç vardır. Mevcut durumdan hareketle makalede, kendi araştırmalarımın da veri kaynağı olan tarihi gazetelerin, sosyal bilimler araştırmalarındaki rolünü, etkisini ve kısıtlarını ortaya koymayı ve tartışmayı amaçladım. Araştırmalarda veri kaynağı olarak kullanılan tarihi gazetelerin, araştırma sürecine nasıl dâhil edilebileceğine, potansiyeline ve anlatıları ortaya çıkarma kapasitesine vurgu yapmaya çalıştım. Doküman analizi yöntemiyle ulaştığım konuyla ilgili bilimsel ve akademik çalışmaları, kendi tecrübelerimle birleştirerek, toplumlardaki sosyal ilişkileri anlamak için geliştirilmiş olan araştırma yöntemleri önerileri paralelinde ifade etmeye çalıştım. Makalenin bulguları; araştırma sonuçlarının doğrulanabilir olduğunu ortaya koymakla birlikte, tarihi gazete araştırmalarının ve analizlerinin potansiyelini göstermekte, metodolojik sınırlarını kabul etmekte ve dijital arşivlerdeki düşük görsel kalitesi ve tarihsel dilin bağlamsal incelikleri gibi kısıtlara da dikkat çekmektedir. Bu kısıtlar dâhilinde dahi olsa, medya ve toplum arasındaki etkileşimi anlamak için geçmişten günümüze ve geleceğe açılan pencereler olarak değerlendirilen tarihi gazete araştırmalarının, gelecekteki çalışmalar için bir temel sunduğu sonucuna varılmaktadır. ]]> <![CDATA[Newspapers are important media in the construction and transmission of social consensus, norms and cultural values which have the power to influence and direct the masses in social, cultural, political, military and economic terms. Newspapers also have the quality of documentation that have become sources frequently used by researchers in many fields of social sciences, especially in communication studies. There are many studies that use sometimes current and sometimes historical newspapers as data sources. Because both current and historical newspapers are archive sources that reveal the daily life practices of societies in the past and today with the data they iclude. These archival sources, which vary in terms of years and regions, contain very extensive information that has not yet been fully evaluated. The volume and qualitative diversity of these archives pose significant challenges for traditional research methods. Although the emergence of digital archives has facilitated accessibility, sometimes technologically advanced techniques are needed to reveal the full potential of these resources. In this article, based on the current situation, I aimed to reveal and discuss the role, impact and limitations of historical newspapers, which are also the data sources of my own research, in social science research. I tried to emphasize how historical newspapers used as data sources in research can be included in the research process, their potential and their capacity to reveal narratives. I tried to express the scientific and academic studies on the subject that I reached through the document analysis method, by combining them with my own experiences, in parallel with the research method suggestions developed to understand social relations in societies. The findings of the article demonstrate that the research results are verifiable, demonstrate the potential of historical newspaper research and analysis, acknowledge its methodological limitations and draw attention to limitations such as the poor image quality in digital archives and the contextual subtleties of historical language. Even within these limitations, it is concluded that historical newspaper research, which is considered as a window opening from the past to the present and the future to understand the interaction between media and society, provides a basis for future studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80548 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[555-569]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/178 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tabakalaşma ve Irkçılık Bağlamında ‘’Duyguların Rengi (The Help)’’ Sinema Filminin Sosyolojik Analizi]]> <![CDATA[Sociological Analysis of ]]> <![CDATA[Vahit ÖZDEMİR]]> <![CDATA[Sinema, Sosyoloji, Irkçılık, Tabakalaşma, Toplum ]]> <![CDATA[Cinema, Sociology, Racism, Stratification, Society]]> <![CDATA[Öz: Toplumsal tabakalaşma ve sınıf kavramları dünya üzerinde mülkiyet kavramının ortaya çıktığı dönemlerden beri var olan ve tartışılan bir konu olmuştur. Geleneksel toplumların bir kısmında katı bir tabakalaşma sisteminin uygulandığı görülmektedir. Modern toplumların ortaya çıkmasından sonra bazı toplumlarda bu sert tabakalaşma sistemleri devam ettirilirken, aynı zamanda sınıf kavramının ortaya çıkmasıyla birlikte tabakalaşma farklı bir boyut kazanmıştır. Bilimin gelişmesi ve modern sosyolojinin ortaya çıkması toplumsal tabakalaşma konusunda yapılan akademik çalışmaların da seyrini değiştirmiştir. Sanayi devriminden sonra iş gücüne olan ihtiyacın artması, toplumdaki birçok dinamiğin hızlı bir değişim yaşaması ve işçi sınıfının oluşması farklı bir tabakalaşma sistemini geliştirmiştir. Toplumsal tabakalaşmayı tetikleyen önemli bir unsurda ırkçılıktır. Irkçılık kavramı toplumların ilk ortaya çıktığından itibaren insanları sınıflandıran, ötekileştiren ve dışlanmaya maruz bırakan bir araç olarak karşımıza çıkar. Bu çalışmada öncelikle tarih boyunca toplum içerisinde var olan tabakalaşma sistemleri açıklanmıştır daha sonra ırkçılık kavramının nedenleri ve sonuçları birlikte değerlendirilmiştir. Son olarak da “Duyguların Rengi (The Help)” sinema filmi söylem analizi yönetimi ile analiz edilerek 1960’lı yıllardaki Amerika Birleşik Devletleri’nde var olan tabakalaşma ve ırkçılık politikalarının izleri aranmıştır. Bilindiği üzere sinema filmleri belli dönemlerde yaşanan olayları gerçeklikten uzaklaşmadan fakat sinemanın dramatize etme gücünden de faydalanarak çarpıcı bir şekilde aktarabilme yeteneğine sahiptir. ]]> <![CDATA[Abstract: The concepts of social stratification and class have been present and debated since the emergence of the notion of property. In some traditional societies, rigid stratification systems were implemented. Following the rise of modern societies, while such rigid systems persisted in some societies, the emergence of the concept of class introduced a new dimension to stratification. The development of science and the emergence of modern sociology significantly altered the trajectory of academic studies on social stratification. After the Industrial Revolution, the increased demand for labor, the rapid transformation of societal dynamics, and the emergence of the working class gave rise to a different stratification system. One of the crucial factors fueling social stratification is racism. Since the inception of societies, racism has served as a tool to classify, marginalize, and exclude individuals. This study first explains the stratification systems that have existed throughout history and then evaluates the causes and consequences of racism. Finally, it analyzes the film The Help using discourse analysis to trace the stratification and racism policies in the United States during the 1960s. As is well known, films have the ability to vividly convey events of particular periods without detaching from reality while also utilizing cinema’s power to dramatize.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80513 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[727-746]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/179 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma Riski Altında Olan Bireyler: TÜİK Verileri Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[Indıvıduals At Rısk Of Poverty And Socıal Exclusıon: An Evaluatıon On TUIK Data]]> <![CDATA[Ahmet USANMAZ]]> <![CDATA[Muhittin EVREN]]> <![CDATA[Sosyoloji, Yoksulluk, Sosyal Dışlanma, Eğitim, TÜİK. ]]> <![CDATA[Sociology, Poverty, Social Exclusion, Education, TUIK.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Yoksulluk genel itibariyle bireyin toplumsal yaşama katılmasına engel olan bir durumdur. Bireyin temel ihtiyaçlarını ve temel hizmetler alanına erişimini kısıtlamaktadır. Yoksulluk, bireylerin maddi/ekonomik olarak yetersiz kalması, düşük gelire sahip olması, işsiz olması, çalıştığı halde yeterli gelire sahip ol(a)maması sonucu eğitim, barınma, yiyecek, sağlık gibi temel ihtiyaç alanlarına erişiminde güçlükler olarak da okunmaktadır. Birey, yoksulluk nedeniyle toplumsal yaşama dahil ol(a)maması sonucu sosyal dışlanma riski/tehdidi ile karşılaşma durumu söz konusudur. Bu nedenle yoksulluk ve sosyal dışlanma birbirini besleyen bir ilişkisellik içerisindedir. Bireyin yoksul olmasından dolayı ihtiyaçlarını karşılayamaması, bir bütün olarak bireyin eşitsiz bir yaşam döngüsünde olmasına neden olur ve bu durumda sosyal dışlanma riski altında olan bireylerin sayısında artışın gözlenmesi ile sonuçlanır. Bu çalışmada TÜİK’in son 10 yılda yayınladığı istatistiki verilerinden yararlanılmıştır. Bu çalışmada son 10 yılda TÜİK tarafından yayınlanan yoksulluk istatistiklerinden yararlanılmıştır. Bu istatistiki verilerde TÜİK’in doğrudan yayınladığı yaş gruplarına göre yoksulluk ve sosyal dışlanma oranları bulunmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı eğitim durumunun yoksulluk üzerindeki etkisi ve farklı yaş gruplarına göre yoksulluk ile sosyal dışlanma riski altında olan bireylerin incelenmesidir. Çalışmada baz alınan TÜİK verilerine göre yoksulluk ve sosyal dışlanma riski altında olan bireyler, eğitim seviyesinin yetersiz olması sonucu yoksulluk oranlarının arttığı tespit edilmiştir. Çocuk yaş (0-18) grubunda yoksulluk ve sosyal dışlanma, genel olarak yoksulluk ve sosyal dışlanma riski altında olan bireylere oranla daha yüksek seyrettiği gözlenmiştir. Bireylerin eğitim sürecinin iyileştirilmesi, yoksulluk ve sosyal dışlanma riski altında olan bireylerin oranlarında düşüşlerin yaşanmasına neden olacaktır.  ]]> <![CDATA[Poverty is generally a condition that prevents an individual from participating in social life. It restricts access to basic needs and essential services. Poverty is interpreted as the inability of individuals to meet their material/economic needs, having low income, being unemployed, or not earning enough despite working, leading to difficulties in accessing fundamental needs such as education, housing, food, and healthcare. Due to poverty, an individual may face the risk or threat of social exclusion as they are unable to fully integrate into social life. Therefore, poverty and social exclusion are interconnected and mutually reinforcing. An individual’s inability to meet their needs due to poverty results in an unequal life cycle, leading to an increase in the number of people at risk of social exclusion. This study uses poverty statistics published by the Turkish Statistical Institute (TÜİK) over the past 10 years. These statistics include poverty and social exclusion rates based on age groups directly published by TÜİK. The aim of the study is to examine the impact of education on poverty and analyze individuals at risk of poverty and social exclusion in different age groups. According to the TÜİK data included in the study, it was found that individuals at risk of poverty and social exclusion experience higher poverty rates due to insufficient educational levels. In the child age group (0-18), poverty and social exclusion rates were observed to be higher compared to individuals at risk of poverty and social exclusion in general. Improving the education process of individuals will lead to a decrease in the proportion of individuals at risk of poverty and social exclusion.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80507 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1033-1053]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/180 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Psikolojik Esneklik ile Sosyal Görünüş Kaygısı Arasındaki İlişkide Yapay Zeka Kaygısının Aracı Rolü]]> <![CDATA[The Mediating Role of AI Anxiety in The Relationship Between Psychological Resilience and Social Appearance Anxiety]]> <![CDATA[Didem TETİK KÜÇÜKELÇİ]]> <![CDATA[Psikoloji, Sosyal Görünüş Kaygısı, Yapay Zekâ Kaygısı, Psikolojik Dayanıklılık, Ekran Süresi.]]> <![CDATA[Psychology, Social Appearance Anxiety, Artificial Intelligence Anxiety, Psychological Resilience, Screen Time.]]> <![CDATA[Bu çalışma, günümüzün giderek dijitalleşen toplumunda öne çıkan iki kaygı türü olan sosyal görünüş kaygısı ile yapay zekâ (YZ) kaygısı arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Ayrıca, bu kaygıların psikolojik dayanıklılıkla nasıl etkileşimde bulunduğunu araştırmaktadır. Bireyler yaşamları boyunca birçok yıkıcı ve stresli olayla karşı karşıya kalmaktadır. COVID-19 pandemisi, sosyal dinamiklerdeki değişimler ve doğal afetler gibi son dönemde yaşanan küresel zorluklar bu baskıları daha da artırmıştır. Bunun sonucunda, uzun süreli ekran kullanımı bir norm haline gelmiş ve sosyal görünüş kaygısı ile YZ kaygısındaki artışa katkıda bulunmuştur. Araştırma, Kasım 2022 ile Ocak 2023 tarihleri arasında 510 katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Veriler SPSS 24 kullanılarak analiz edilmiştir. Ölçeklerin güvenilirlik analizleri, yüksek iç tutarlılık düzeyleri ortaya koymuştur. Regresyon analizleri değişkenler arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiş, Hayes’in PROCESS makrosu (Model 4) ile yapılan aracılık analizleri ise psikolojik dayanıklılık ile sosyal görünüş kaygısı arasındaki ilişkide YZ kaygısının aracılık rolünü incelemiştir. Bulgular, sosyal görünüş kaygısının psikolojik dayanıklılığı önemli ölçüde azalttığını göstermiştir. Bu, sosyal görünüş kaygısı yüksek olan bireylerin daha zayıf başa çıkma mekanizmalarına sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, YZ kaygısının sosyal görünüş kaygısı ile pozitif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Aracılık analizi, YZ kaygısının psikolojik dayanıklılık ile sosyal görünüş kaygısı arasındaki ilişkide kısmi bir aracılık rolü üstlendiğini göstermiştir. Bu durum, psikolojik dayanıklılığı düşük olan bireylerin, YZ kaygısının da yüksek olduğu durumlarda, sosyal görünüş kaygısına daha yatkın olduğunu ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, psikolojik dayanıklılığı geliştirmeyi ve YZ teknolojilerine yönelik daha iyi bir anlayışı teşvik etmeyi amaçlayan eğitim programları ve farkındalık girişimlerinin önemini vurgulamaktadır. Ekran temelli etkileşimlerin giderek yaygınlaştığı günümüzde, psikolojik dayanıklılığın güçlendirilmesi, hem sosyal görünüş kaygısının hem de YZ kaygısının olumsuz etkilerini hafifletmeye yardımcı olabilir. Bazı bireyler bu zorluklara iyi uyum sağlarken, diğerleri önemli psikolojik sıkıntılar yaşayabilmektedir. Bu nedenle, dayanıklılık oluşturmak, modern kaygılar karşısında ruh sağlığını iyileştirmek için kritik öneme sahiptir. Bu çalışma için etik onay, İstanbul Gelişim Üniversitesi Etik Kurulu’ndan alınmıştır (Karar No: 2023-07-64, Tarih: 22 Eylül 2023).]]> <![CDATA[This study investigates the relationship between social appearance anxiety and artificial intelligence (AI) anxiety, two emerging concerns in today's increasingly digital society. It further examines how these anxieties interact with psychological resilience. Individuals face numerous disruptive and stressful events throughout their lives. Recent global challenges, such as the COVID-19 pandemic, changes in social dynamics, and natural disasters, have intensified these pressures. As a result, prolonged screen time has become a norm, contributing to a rise in social appearance anxiety and AI anxiety. This research was conducted between November 2022 and January 2023 with a sample of 510 participants. Data were analyzed using SPSS 24. Reliability analyses of the scales demonstrated high internal consistency.   Regression analyses revealed significant relationships between the variables, while mediation analyses using Hayes' PROCESS macro (Model 4) explored the mediating role of AI anxiety in the relationship between psychological resilience and social appearance anxiety. Findings indicate that social appearance anxiety significantly reduces psychological resilience, suggesting that individuals with higher levels of this anxiety tend to exhibit weaker coping mechanisms. Moreover, AI anxiety was found to be positively correlated with social appearance anxiety. Mediation analysis revealed that AI anxiety partially mediates the relationship between psychological resilience and social appearance anxiety. This suggests that individuals with lower psychological resilience are more prone to social appearance anxiety, especially when AI anxiety is also heightened.   These results highlight the importance of educational programs and awareness initiatives aimed at fostering psychological resilience and promoting a better understanding of AI technologies. Given the growing prevalence of screen-based interactions, strengthening psychological resilience can help mitigate the adverse effects of both social appearance anxiety and AI anxiety. While some individuals adapt well to these challenges, others may experience significant psychological distress. Consequently, building resilience is crucial to improving mental well-being in the face of modern anxieties. Ethical approval for this study was granted by the Ethics Committee of Istanbul Gelişim University (Decision No: 2023-07-64, Date: September 22, 2023).]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80498 <![CDATA[Volume: 20 Issue 3[1943-1959]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/181 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İtme-Çekme, ağ ve kültürel şok kuramları ekseninde suriyeli göçmenlerin kültür-iletişim, sosyo-ekonomik ve eğitim özelliklerinin karşılaştırılması: Şanlıurfa- Malatya örneği]]> <![CDATA[Comparison of cultural-communication, socio-economic and educational characteristics of Syrian immigrants on the axis of push-pull, network and cultural shock theories: The case of Şanlıurfa-Malatya]]> <![CDATA[Musaye KONAK ÖZÇELİK]]> <![CDATA[Kenan TAZEFİDAN]]> <![CDATA[Sosyoloji, Göç, Kültür, Şanlıurfa, Malatya.]]> <![CDATA[Sociology, Migration, Culture, Şanlıurfa, Malatya.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Bireylerin sosyo-ekonomik, politik ya da doğal sebeplerden ötürü coğrafi olarak mekân değiştirmesi biçiminde tanımlanan göç, ilk toplumlardan beri var olan ve günümüze kadar devam eden bir olgudur. Ülkemiz, jeopolitik ve coğrafi konumundan ötürü sürekli göçlere maruz kalmaktadır. Özellikle son yıllarda ülkemize göç eden Suriyeliler, farklı bölgelere ve farklı şehirlere yerleşmişlerdir. Bölgeler arasındaki bu farklılığı karşılaştırarak, farklı ve benzer yönleri değerlendirmek amacıyla bu çalışma gerçekleştirilmiştir. Metot bakımından doküman incelemesi tekniği ile karşılaştırma araştırma tekniğine başvurulan bu çalışmada, göç ve mekân olguları üzerinden Şanlıurfa ve Malatya illerindeki Suriyelilerin bu illerdeki "mekânlarına" etkileri sosyolojik boyutlarıyla analiz edilmiştir. <span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">İtme-Çekme Teorisi bağlamında, Suriyeli göçmenlerin zorunlu göç nedenleri (itici faktörler) ve Türkiye'yi bir hedef ülke olarak seçmelerine neden olan çekici unsurlar analiz edilmiştir. Ağ Teorisi ile göçmenlerin sosyal bağları ve topluluk dayanışması incelenmiş, bu bağların göç sürecindeki rolü ele alınmıştır. Kültürel Şok Teorisi ise göçmenlerin adaptasyon sürecinde karşılaştıkları zorluklar ve uyum süreçlerini anlamaya yönelik olarak kullanılmıştır. Çalışmada, göç kavramı sosyolojik olarak değerlendirildikten sonra uluslararası göç hakkında bilgi verilmiştir. Devamında itme-çekme kuramı, ağ kuramı ve kültürel şok kuramları çerçevesinde Şanlıurfa ve Malatya'daki Suriyeli göçmenler karşılaştırılmıştır. Sonrasında kültür ve iletişim bağlamında Şanlıurfa ve Malatya’daki Suriyeli göçmenler karşılaştırılmıştır. Son olarak, Şanlıurfa ve Malatya’da ikamet eden Suriyelilerin mahallelere dağılımı, eğitim imkânları ve sosyo-ekonomik faaliyetleri karşılaştırılarak değerlendirilmiştir]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">: <span style="font-size: 10.0pt; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">Migration, which is defined as the geographical relocation of individuals due to socio-economic, political or natural reasons, is a phenomenon that has existed since the first societies and continues until today. Our country is constantly exposed to migration due to its geopolitical and geographical location. Especially in recent years, Syrians who migrated to our country have settled in different regions and different cities. This study was carried out in order to compare this difference between the regions and to evaluate the different and similar aspects. In this study, in which the document analysis technique and the comparative research technique were used in terms of methodology, the effects of Syrians in Şanlıurfa and Malatya on the ‘spaces’ in these provinces were analysed with their sociological dimensions through the phenomena of migration and space. In the context of the Push-Pull Theory, the reasons for the forced migration of Syrian migrants (push factors) and the attractive factors that cause them to choose Turkey as a destination country are analysed. With the Network Theory, the social ties and community solidarity of migrants are analysed and the role of these ties in the migration process is discussed. Cultural Shock Theory was used to understand the difficulties faced by immigrants in the adaptation process and their adaptation processes. In the study, after sociological evaluation of the concept of migration, information about international migration is given. Then, within the framework of push-pull theory, network theory and cultural shock theories, Syrian migrants in Şanlıurfa and Malatya were compared.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80476 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[705-726]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/182 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Performans Sınıfı Uygulamasının Flüt Öğrencilerinin Bireysel Çalgı Çalışma Alışkanlıklarına Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Performance Class Practice on the Individual Instrument Practice Habits of Flute Students ]]> <![CDATA[Ezgi TEKGÜL]]> <![CDATA[Müzik eğitimi, Mesleki müzik eğitimi, Bireysel çalgı çalışma, Performans sınıfı, Flüt.]]> <![CDATA[Music education, Professional music education, Individual instrument practice, Performance class, Flute]]> <![CDATA[Bu çalışma, lisans düzeyinde mesleki müzik eğitimi gören flüt öğrencilerinin bireysel çalgı çalışma alışkanlıklarını değerlendirmeyi ve performans sınıfı uygulamasının bu alışkanlıklar üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamıştır. Performans Sınıfı Uygulaması öğrencilere düzenli aralıklarla kısa performanslar sergileme olanağı sunan bir uygulamadır. Uygulama çevrimiçi video konferans uygulamaları aracılığı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü’nde 2020-2024 arasında öğrenim gören flüt ana dal öğrencileridir. Toplamda 7 öğrenciden oluşan çalışma grubuna ilişkin veriler Bireysel Çalgı Çalışma Alışkanlıkları (BÇÇA) ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. KSÜ Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu etik kurulu 04.02.2021 tarihli E. 8711 sayılı kararına göre etik kurul onayı alınmıştır. Tek grup öntest–sontest deneysel deseni ile yürütülen çalışmada flüt öğrencilerinin bireysel çalgı çalışma alışkanlıkları ve alt boyutları üzerinde önemli sonuçlar elde edilmiştir. Sonuç olarak performans sınıfı uygulamasının flüt öğrencilerinin bireysel çalgı çalışma alışkanlıkları üzerinde olumlu bir etkisi olduğu ve öğrencilerin çalışma süreçlerinde önemli bir gelişim kaydettikleri görülmüştür. Öntest–sontest verileri incelendiğinde performans sınıfı uygulaması sonrasında öğrencilerin çalışma sürelerini verimli kullanmada, düzenli çalışmanın önemi konusundaki farkındalıklarında, çalışmaya verdikleri değerde, müzik çalışmalarına olan ilgilerinde ve isteklerinde artış görülmüştür. Veriler doğrultusunda çalışmaya hazırlık aşaması bağlamında bir farklılık görülmediği sonucuna ulaşılmıştır. Bütüne bakıldığında performans sınıfı uygulamasının bireysel çalışma alışkanlıklarına olumlu yönde etkisi olduğu görülmüştür. Sonuçlardan hareketle uygulamanın temel ve özengen eğitimde, müzik toplulukları eğitiminde, yüzüze ortamlarda ve farklı çalgılarla da yürütülmesine ilişkin öneriler geliştirilmiştir.]]> <![CDATA[This study aims to evaluate the individual instrument practice habits of flute students receiving professional music education at the undergraduate level and to examine the effects of performance class practice on these habits. The Performance Class Practice is an activity that provides students with the opportunity to regularly perform short pieces. The practice was conducted through online video conferencing applications. The study group of the research consists of flute students who studied at the Department of Music, Faculty of Fine Arts, Kahramanmaraş Sütçü İmam University, between 2020 and 2024. Data for the group, consisting of a total of 7 students, was obtained using the Individual Instrument Practice Habits scale. It has been taken to ethics committee approval according to the decision numbered E.8711 dated 04.02.2021 of KSÜ Social and Human Sciences Ethics Committee. The study, which was carried out using a one-group pretest-posttest experimental design, revealed significant results regarding the individual instrument practice habits and their sub-dimensions. As a result, it was found that the performance class practice had a positive impact on the individual instrument practice habits of flute students, and that significant progress was made in their practice processes. When examining the pretest-posttest data, it was observed that after the performance class practice, the students showed an increase in using their practice time efficiently, awareness of the importance of regular practice, the value they gave to their practice, their interest in music studies, and their motivation. Based on the data, no significant difference was found in the preparation phase of the practice. Overall, it was observed that the performance class practice had a positive effect on individual practice habits. Based on the results, suggestions were developed for implementing the practice in basic and advanced education, music ensemble training, face-to-face environments, and with different instruments.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80468 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[921-934]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/183 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Yol Kullanıcılarının Otonom Araçlarla İlgili Düşünce ve Duygularının Karma Yöntem Yaklaşımıyla İncelenmesi]]> <![CDATA[An Examination of Turkish Road Users’ Thoughts and Feelings About Autonomous Vehicles Using a Mixed-Method Approach]]> <![CDATA[Alev AKTAŞ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Trafik psikolojisi, Otonom araçlar, Düşünceler, Duygular, Yol kullanıcıları]]> <![CDATA[Traffic psychology, Autonomous vehicles, Thoughts, Emotions, Road users]]> <![CDATA[“Otonom araçlar” terimi, ‘sürücüsüz araçlar’ veya ‘robotik araçlar’ ile birbirinin yerine de kullanılmaktadır. Bu araçların en temel özelliği, yollarda otonom olarak seyredebilme, çevrelerini bağımsız olarak algılayabilme ve çok az insan girdisine ihtiyaç duyma ya da hiç duymama kapasiteleridir. Bu çalışmanın amacı, hem nicel hem de nitel teknikler kullanarak Türk yol kullanıcılarının otonom araçlara yönelik düşünce ve duyguları hakkında fikir edinmektir. Çalışmaya 93 yol kullanıcısı katılmıştır. Araştırmaya başlamadan önce etik kurul onayı alınmıştır. Verileri toplamak için ikili ve açık uçlu sorulardan oluşan çevrimiçi bir anket kullanılmıştır. Toplanan veriler frekans tabloları ve yüzdeler kullanılarak özetlenmiş ve tematik analiz ve içerik analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Katılımcılardan toplanan verilerin nitel analizi, tematik ve içerik analizi gibi teknikler kullanılarak duygu ve düşüncelerinin ayrıntılı bir şekilde incelenmesini içermiştir. Hem kamu hem de özel otonom araçlara ilişkin tematik analiz sonuçları dört ana temanın varlığına işaret etmektedir: perspektifler, faydalar, zararlar ve duygular. İçerik analizi sonuçları, katılımcıların otonom özel araçlara kıyasla otonom toplu taşıma araçlarına ilişkin daha olumlu görüşlere sahip olduğunu göstermiştir. Otonom araçlarla ilgili olarak katılımcılar arasında en yaygın duygusal tepkiler güven ve güvensizliktir. “Riskli” ve ‘bireylerin pasifleştirilmesi’ alt temalarının otonom araçlarla ilişkili potansiyel zararlara katkıda bulunduğu tespit edilmiştir. Trafik ortamındaki otonom araçların sayısı giderek artıyor. Bu araçların özellikle insan hatasından kaynaklanan trafik kazalarının azaltılmasında önemli katkılar sağlaması beklenmektedir. Ancak, trafik güvenliği üzerindeki potansiyel olumlu etkilerine rağmen, çeşitli sorunların ortaya çıkmasına da yol açabilecekleri düşünülmektedir. Mevcut çalışma, yol kullanıcılarının otonom araçlara ilişkin düşünce ve duygularının kapsamlı bir incelemesini sunmaktadır. ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">The term "autonomous vehicles" is also used interchangeably with "driverless vehicles" or "robotic vehicles." The most fundamental characteristic of these vehicles is their capacity to navigate roads autonomously, perceive their surroundings independently, and require minimal or no human input. The objective of this study was to gain insight into the thoughts and feelings of Turkish road users towards autonomous vehicles, employing both quantitative and qualitative techniques. The study included 93 road users. Prior to the start of the study, ethics committee approval was obtained. An online questionnaire comprising dichotomous and open-ended questions was employed to collate the data. The collected data were summarized using frequency tables and percentages and evaluated using thematic analysis and content analysis. The qualitative analysis of the data collected from the participants involved a detailed examination of their feelings and thoughts using techniques such as thematic and content analysis. The results of the thematic analysis of both public and private autonomous vehicles indicate the presence of four primary themes: perspectives, benefits, harms, and emotions. The results of the content analysis indicated that participants held more favorable views regarding autonomous public transport vehicles than autonomous private vehicles. The most prevalent emotional responses among participants in relation to autonomous vehicles are trust and mistrust. The subthemes of "risky" and "passivisation of individuals" were identified as contributing to the potential harms associated with autonomous vehicles. The number of autonomous vehicles in traffic environment is steadily increasing. These vehicles are expected to make significant contributions, particularly in reducing traffic accidents caused by human error. However, despite their potential positive impacts on traffic safety, it is also thought that they could lead to the emergence of various problems. The current study offers a comprehensive examination of road users thoughts and feelings pertaining to autonomous vehicles. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80461 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[63-77]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/184 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk-rus İlişkilerinde Gürcü Kralları (Kral I. Solomon-Kral II. Erekle ve Rusya İttifakı)]]> <![CDATA[Georgian Kings in Turkish-Russian Relations (King Solomon I-King Erekle II and the Russian Alliance)]]> <![CDATA[Sibel ORHANKAZI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Kafkasya, Osmanlı Devleti, Gürcistan, II. Erekle Han, I. Solomon Han.]]> <![CDATA[Caucasus, Ottoman Empire, Georgia, Erekle Khan II, Solomon Khan I.]]> <![CDATA[Kafkasya ve Karadeniz’de kadimden süregelen Türk-Gürcü komşuluğu ile bölgedeki siyasi, sosyal ve ekonomik yapı Rusya’nın ortaya çıkışı ile farklı bir boyut kazanmıştır. Rusya’nın askeri olarak bölgede güç elde etmesi ve ilerleyişi bazı Gürcü hanlarının zamanla Osmanlı’ya karşı olan tutumlarına yön vermiştir. Bu tutumun ve Gürcistan’ın Rusya eğiliminin en belirgin olduğu dönem II. Erekle ve I. Solomon Han dönemleridir. Her iki Gürcü kralı hâkimiyeti sırasında açık bir şekilde Gürcistan’ın Rusya eğilimi ve Rusya’nın Gürcistan ile Kafkasya bölgesindeki toplulukları Osmanlı Devleti’ne karşı nasıl etki alanına almaya çalıştığı görülür. Nitekim Rusya’nın Osmanlı Devleti’ne karşı başarı göstermesinin sebebi Rusya’nın sadece askeri yaylımının bir sonucu değil aynı zamanda bölgedeki Gürcü ve Ermeni tebaanın gerek dini gerek siyasi sebeplerle Rusya’ya olan ve sonradan gelişen bağlarıydı. Bununla beraber Kafkasya’nın siyasi durumundaki değişiklik ve karışıklıklar Gürcü krallarına Rusya’nın yanında yer almalarından başka seçenek bırakmamaktaydı. Rusya’nın askeri ve siyasi faaliyetleri ile Gürcistan krallarını yanına çekmesine karşılık Azerbaycan Türk hanlıkları da Osmanlı Devleti’nin yanında yer alacaklarını beyan etmişlerdir. Fakat hanlıkların da içinde bulunduğu siyasi karışıklıktan dolayı netice alınamamıştır. Gerek Osmanlı Arşiv kayıtlarından gerek Gürcistan kaynakları ve eserlerinden dönemle ilgili önemli verilerden istifade ile bu süreç değerlendirilmiştir.]]> <![CDATA[The ancient Turkish-Georgian neighborhood in the Caucasus and the Black Sea, as well as the political, social and economic structure in the region, gained a different dimension with the emergence of Russia. Russia's military power and progress in the region shaped the attitudes of some Georgian khans towards the Ottomans over time. This attitude and Georgia's tendency towards Russia was most evident during the reigns of Erekle II and Solomon Khan I. During the reigns of both Georgian kings, Georgia's inclination towards Russia and Russia's attempts to influence Georgia and the communities in the Caucasus region against the Ottoman Empire are clearly seen. Indeed, Russia's success against the Ottoman Empire was not only a result of Russia's military expansion, but also due to the ties of the Georgian and Armenian subjects in the region to Russia for both religious and political reasons. At the same time, the changes and turmoil in the political situation in the Caucasus left the Georgian kings with no choice but to side with Russia. In response to Russia's military and political activities to draw the Georgian kings to its side, the Turkish khanates of Azerbaijan declared that they would side with the Ottoman Empire. However, no results were obtained due to the political turmoil in which the khanates were involved. This process has been evaluated by utilizing important data about the period from both Ottoman archival records and Georgian sources and works.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80439 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1129-1140]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/185 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk-Amerikan İlişkilerinin Yabancı Basında Temsili: İkinci Dünya Savaşı Sonrası Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[Representation of Turkish-American Relations in the Foreign Press: A Post-World War II Assessment]]> <![CDATA[Yakup ÜNİŞEN]]> <![CDATA[Türkiye, Dış Politika, İkinci Dünya Savaşı, NATO, Soğuk Savaş]]> <![CDATA[Türkiye, Foreign Policy, World War II, NATO, Cold War]]> <![CDATA[<span style="font-size: 11.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Calibri',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">İkinci Dünya Savaşı’nın devasa enkazından sıyrılan Türkiye, savaş yıllarında İsmet İnönü’nün kararlı liderliğiyle tarafsızlığını korumayı başarırken, savaş sonrasının küresel sahnesinde yerini Batı Bloğu’nun himayesinde bulmuştur. Soğuk Savaş’ın keskin rüzgârları, iki kutuplu bir dünya düzeni yaratırken, Türkiye’nin jeopolitik önemi hem bir ödül hem de bir sorumluluk haline gelmiştir. Sovyetler Birliği’nin Boğazlar üzerindeki talepleri ve doğrudan Kars ile Ardahan üzerindeki hak iddiaları, Türkiye’nin bağımsızlığına yönelik derin tehditler oluşturmuş, bu da ülkeyi Batı’ya yanaşmaya mecbur bırakmıştır. Türkiye’nin Batı’ya yönelimi, Truman Doktrini ve Marshall Planı’nın sunduğu fırsatlarla güç kazanmış, ekonomik ve askeri modernizasyon sürecine kapı aralamıştır. 1947’deki Askeri Yardım Antlaşması ve akabinde gelen NATO üyeliği, Türkiye’nin hem stratejik güvenliğini hem de Batı Bloğundaki yerini sağlamlaştırmıştır. Kore Savaşı’nda verilen kahramanca mücadeleler, Türkiye’nin uluslararası sahnedeki prestijini artırmış, onu Batı için güvenilir bir ortak olarak ön plana çıkarmıştır. Bu çalışmada, Türkiye’nin II. Dünya Savaşı sonrasında Batı ile kurduğu ilişki ağlarının kökenleri, gelişimi ve bu dönüşümün etkileri, özellikle Amerikan basınının perspektifiyle incelenmiştir. Öne çıkan olaylar ve stratejik hamleler ışığında, Türkiye’nin uluslararası arenadaki bu kırılma anı, tarihin kritik bir eşiği olarak değerlendirilmiştir]]> <![CDATA[Emerging from the immense wreckage of World War II, Turkey, under the resolute leadership of İsmet İnönü, managed to maintain its neutrality during the war years. However, in the aftermath of the war, Turkey found its place on the global stage under the aegis of the Western Bloc. The sharp winds of the Cold War forged a bipolar world order, turning Turkey's geopolitical significance into both a prize and a responsibility. The Soviet Union's demands over the Turkish Straits and its direct claims on Kars and Ardahan posed profound threats to Turkey's independence, compelling the country to lean towards the West. Turkey's alignment with the West was bolstered by opportunities presented through the Truman Doctrine and the Marshall Plan, opening the door to economic and military modernization. The Military Assistance Agreement of 1947 and subsequent NATO membership solidified Turkey’s strategic security and its position within the Western Bloc. Heroic contributions during the Korean War further elevated Turkey’s prestige on the international stage, showcasing it as a reliable partner for the West. This study examines the origins, development, and impact of Turkey’s post-World War II relationship network with the West, particularly from the perspective of the American press. Through a review of key events and strategic moves, Turkey’s pivotal moment on the international stage is analyzed as a critical juncture in history.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80405 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1341-1352]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/186 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[TR Dizinde Taranan İletişim Dergilerindeki Makale Özetlerine Yönelik Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Evaluation of Article Abstracts in Communication Journals Scanned in the TR Index]]> <![CDATA[Ayşe ALBAY]]> <![CDATA[İletişim Bilimleri, Halkla İlişkiler, Özet, TR Dizin, İletişim Araştırmaları]]> <![CDATA[Communication Sciences, Public Relations, Abstract, TR Index, Communication Research]]> <![CDATA[Bilimsel çalışmalardaki özetler, okurlar için çalışma hakkında betimleyici alanlardır. Çalışmaların iskelet yapısını oluşturan özet kısmı okurlara çalışma hakkında genel yargıya ulaşma fırsatı sunmaktadır. Bu nedenle araştırmacıların, çalışmalarının özet kısmında çalışma ile ilgili genel yargıların oluşmasını sağlayan unsurları dikkate alması ve bu unsurları titizlikle açıklaması gerekmektedir. Yapılan literatür taramasında birçok çalışmanın özet kısımlarında, çalışmanın yapı taşını oluşturan unsurlara tam olarak değinilmediği görülmüştür. Bu sorun ile ele alınan çalışmamızın amacı araştırmacıların hazırlamış olduğu makalelerde yer alan özetlerde daha çok hangi unsurlara değinmediğini ortaya çıkarmaktır. Çalışma kapsamında TR Dizinde taranan 10 iletişim dergisinden her biri eşit sayıda olacak şekilde tesadüfi örneklemeyle seçilen 100 makale içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Değerlendirmede makalelerde sorun, önem, amaç, kapsam, yöntem, veri toplama, veri analizi, bulgu ve sonuç bilgilerine yer verilip verilmediği analiz edilmiştir. İçerik analizi ile elde edilen veriler tablolaştırılarak frekans ve yüzde değerlerine yer verilmiştir. Çalışmada, makale özetlerinde çalışmanın sorununa yarıdan fazla makalenin yer vermediği,  makale özetlerinin ciddi bir oranında çalışmanın önemine değinilmediği, makalelerin yarısından fazlasında araştırma kapsamının belirtilmediği ve makalelerin yarısından fazlasının veri analizleri bilgisine değinmediği ancak makalelerin büyük bir çoğunluğunda araştırmanın yöntemine değinildiği, makalelerin yarıdan fazlasının veri toplama araçlarından bahsettiği, çoğu makalede amaç bilgisinin yer aldığı, makalelerin yarısından fazlasının araştırmanın bulgularına yer verdiği ve makalelerin büyük çoğunluğunun araştırmanın sonuçlarından bahsettiği bulgularına ulaşılmıştır. Bulgular değerlendirildiğinde; genel anlamda makalelerde araştırmanın sorununa, önemine, kapsamına ve veri analizlerine değinilmediği sonuçlarına ulaşılmıştır. Çalışma makalelerin özetlerinde değinilmeyen unsurlara dikkat çekmesi açısından önemlidir.]]> <![CDATA[Abstracts in scientific studies are descriptive areas for readers about the study. The abstract, which constitutes the skeletal structure of the studies, offers readers the opportunity to reach general judgments about the study. For this reason, researchers should consider the elements that enable the formation of general judgments about the study in the abstract part of their studies and explain these elements meticulously. In the literature review, it was observed that in the abstracts of many studies, the elements that constitute the building blocks of the study were not fully mentioned. The aim of our study, which is addressed with this problem, is to reveal which elements are mostly not mentioned in the abstracts of the articles prepared by the researchers. Within the scope of the study, 100 articles selected by random sampling from 10 communication journals indexed in the TR Index, each with an equal number of articles, were evaluated by content analysis method. In the evaluation, it was analyzed whether the articles included information on the problem, importance, purpose, scope, method, data collection, data analysis, findings and results. The data obtained through content analysis were tabulated and frequency and percentage values were given. In the study, it was found that more than half of the articles did not include the problem of the study in the article summaries, a significant proportion of the article summaries did not mention the importance of the study, more than half of the articles did not specify the scope of the research and more than half of the articles did not mention the data analysis information, but the majority of the articles mentioned the method of the research, more than half of the articles mentioned the data collection tools, most of the articles included the purpose information, more than half of the articles included the findings of the research and the majority of the articles mentioned the results of the research. When the findings were evaluated, it was concluded that the problem, importance, scope and data analysis of the research were not mentioned in the articles in general. The study is important in terms of drawing attention to the elements that are not mentioned in the abstracts of the articles.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80398 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[59-72]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/187 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yahya Kemal Beyatlı’nın Bestelenmiş Şiirleri Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[A Study on the Composed Poems of Yahya Kemal Beyatlı]]> <![CDATA[Ömer Faruk BAYRAKÇI]]> <![CDATA[Türk müziği, bestecilik, bestelenen şiirler, Türk edebiyatı, Yahya Kemal Beyatlı.]]> <![CDATA[Turkish music, composition, composed poems, Turkish literature, Yahya Kemal Beyatlı. ]]> <![CDATA[Yahya Kemal Beyatlı, Türk edebiyatının modernleşme sürecindeki öncü şairlerinden biri olup, sanatında estetik mükemmeliyeti hedeflemiş ve Türk mûsikîsini şiirlerinde hem bir metafor hem de bir estetik model olarak kullanmıştır. Aruz vezninin ritmik yapısını kafiyeler, redifler ve asonanslarla birleştirerek "deruni ahenk" kavramını hayata geçiren şair, müziği yalnızca estetik bir araç olarak değil, aynı zamanda Türk milletinin kültürel belleğinin bir unsuru olarak görmüştür. Beyatlı, şiirlerinde Türk mûsikîsinin önemli bestekarlarına ve makamlarına atıfta bulunmuş, geleneksel değerleri modern bir perspektifle harmanlamıştır. Batı'nın çok sesli müzik anlayışıyla Türk mûsikîsini karşılaştırırken, her iki müziği ait oldukları kültürel bağlamda değerlendirmiştir. Cumhuriyet dönemi Mûsikî İnkılabı'na eleştirilerini doğrudan değil, Türk mûsikîsine yönelik göndermelerle ifade etmiştir. Sonuç olarak, Yahya Kemal’in şiirleri, Türk mûsikîsi ile edebiyatı sentezleyen özgün bir estetik alan oluşturmuş; geleneksel değerleri yaşatarak Türk sanatına ve kimliğine önemli bir katkı sağlamıştır. Araştırmanın amacı, Yahya Kemal Beyatlı’nın bestelenmiş şiirlerinin makam, usul ve form özellikleri bakımından tasnif edilmesidir. Literatürde bu konuda kapsamlı bir çalışma bulunmaması, araştırmayı daha da değerli kılmaktadır. Çalışmada doküman incelemesi yöntemi kullanılarak şairin günümüze ulaşan ve notaya alınmış eserleri analiz edilmiştir. Bu analizde şiirlerin hangi formda bestelendiği, kullanılan makam ve usuller ile birden fazla bestelenen şiirlerin özellikleri ele alınmıştır. Araştırma, Yahya Kemal’in eserlerinin Türk müziği repertuvarındaki yerini ortaya koyarak, gelecekteki araştırmalara kaynaklık etme açısından önem taşımaktadır.]]> <![CDATA[Yahya Kemal Beyatlı, one of the pioneering poets of Turkish literature in the modernization process, aimed for aesthetic perfection in his art and used Turkish music as both a metaphor and an aesthetic model in his poetry. The poet, who realized the concept of “profound harmony” by combining the rhythmic structure of the aruz meter with rhymes, redifs and assonances, saw music not only as an aesthetic tool but also as an element of the cultural memory of the Turkish nation. Beyatlı referred to important composers and maqams of Turkish music in his poems and blended traditional values with a modern perspective. When comparing Western polyphonic music with Turkish music, he evaluated both in the cultural context to which they belonged. He expressed his criticism of the Musical Revolution of the Republican era not directly but through references to Turkish music. As a result, Yahya Kemal's poetry has created a unique aesthetic space that synthesizes Turkish music and literature, and has made a significant contribution to Turkish art and identity by keeping traditional values alive. The aim of this study is to classify Yahya Kemal Beyatlı's composed poems in terms of makam, usul and form characteristics. The fact that there is no comprehensive study on this subject in the literature makes the research even more valuable. In the study, the poet's extant and notated works were analyzed using the document analysis method. In this analysis, the form in which the poems were composed, the makam and methods used, and the characteristics of poems composed more than once were discussed. The research is important in terms of revealing the place of Yahya Kemal's works in the Turkish music repertoire and serving as a source for future research.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80380 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[99-117]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/188 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Mutfağına Ait Gastronomik Unsurların ve Sofra Kültürünün TV Dizilerinde Temsili: “Aile” Dizisi Örneği]]> <![CDATA[Representation of Gastronomic Elements of Turkish Cuisine and Table Culture in TV Series: Example of ‘Aile’ TV Series]]> <![CDATA[Berre Zeynep UÇAN KAYAALP]]> <![CDATA[Tuba ALDEMİR]]> <![CDATA[TV Dizileri, Göstergebilim, Yöresel Lezzetler, Sofra Kültürü, Gastronomik Unsurlar]]> <![CDATA[TV Series, Semiotics, Local Flavours, Table Culture, Gastronomic Elements]]> <![CDATA[Yemek teması ve gastronomik unsurlar uzun zamandır Türk TV dizilerinde bir anlatı aracı olarak kullanılmış, izleyicilerin ikonik yemeklere ve sofra sahnelerine gösterdiği ilgi sayesinde giderek daha da popüler hale gelmiştir. Bununla birlikte son yıllarda dizilerde Türk mutfak kültürüne ait unsurların sıklıkla gösterildiği dikkat çekmektedir. Çalışmanın amacı, TV dizilerinde Türk mutfağına ait gastronomik unsurlara ne ölçüde yer verildiği ve sofranın geleneksel Türk aile yapısındaki öneminin nasıl vurgulandığının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda örneklem olarak sofranın ve gastronomik unsur içeren sahnelerin çokça yer aldığı Aile dizisi seçilmiştir. Çalışmada içerik analizi ve göstergebilimsel analiz yöntemleri kullanılarak dizinin tüm bölümleri incelenmiştir. “Kahvaltı”, “meze”, “yemek”, “hamur işi”, “tatlı”, “içecek”, “sokak yemeği” ve “mekân” temaları altında kategorize edilen söylemlerin ve görsellerin analiz bulguları tablolar halinde sunulmuştur. Göstergebilim analizi amacıyla Saussure’ün yaklaşımı kullanılmış; gösterge, gösteren ve gösterilen aracılığıyla çözümleme yapılmıştır. Elde edilen bulgular; dizinin hemen her bölümünde yemek temalı bir sahneye yer verildiğini göstermiştir. Adana yöresi başta olmak üzere Güneydoğu Anadolu ve İç Anadolu Bölgesi’ne ait yöresel yemeklere sıklıkla vurgu yapılmıştır. Vardabit, içli köfte, yaprak sarma ve bici bici en çok üzerinde durulan yöresel yemekler, içecek teması altında kategorize edilen rakı ve çay ise en çok gösterilen gastronomik unsurlar olmuştur. Göstergebilimsel olarak analiz edilen ketçaplı pilav, Türk kahvesi-ıhlamur, kurtlanmış sofra ve bici bicinin gösterildiği sahnelerde geçmişe duyulan özlem, otorite kurma mücadelesi ve geleneksel-modern çatışmasının gastronomik unsurlar üzerinden anlatıldığı belirlenmiştir. Ayrıca incelenen görsellerde ve söylemlerde sofranın en çok kullanılan öge olduğu tespit edilmiştir. Sofranın ön plana çıkarıldığı sahnelerde aile bağlarının önemine, yemeklerin hep birlikte bir masa etrafında yenmesinin aile bağlarını güçlendirmesine ve geleneksel Türk aile kültürünün sürdürülebilirliği açısından ne denli önemli olduğuna dikkat çekildiği görülmüştür. Dizinin birçok ülkeye ihraç edildiği ve yüksek ölçüde izlenme oranına sahip olduğu göz önünde bulundurulduğunda, Türk mutfak kültürünün tanıtımında bir araç olarak kullanılabileceğini söylemek mümkündür.]]> <![CDATA[The theme of food and gastronomic elements has long been used as a narrative device in Turkish TV series. It’s become increasingly popular as viewers show interest in iconic dishes and table scenes. However, in recent years, it is noteworthy that elements of Turkish culinary culture have been frequently shown in TV series. This study aims to determine the extent to which gastronomic elements of Turkish cuisine are included in TV series and how the importance of the table in the traditional Turkish family structure is emphasised. For this purpose, the TV series Aile, one of the best examples of the scenes in which the table and gastronomic elements are shown, was selected as a sample. In the study, all series episodes were analysed using content analysis and semiotic analysis methods. The analysis findings of the discourses and visuals categorised under the themes of “breakfast”, “appetiser”, “meal”, “pastry”, “dessert”, “beverage”, “street food” and “place” are presented in tables. Saussure's approach was used for semiotic analysis, and analyses were made using signs, signifiers, and signified. The findings showed that almost every episode of the series included a food-themed scene. Local dishes from Southeastern Anatolia and Central Anatolia, especially from the Adana region, were frequently emphasised. Vardabit, içli köfte, yaprak sarma ve bici bici were the most emphasised local dishes, while raki and tea, categorised under the beverage theme, were the most frequently shown gastronomic elements. In the scenes where rice with ketchup, Turkish coffee-linden, wormy table and bici bici were shown, it was determined that the longing for the past, the struggle to estabilish authority and the traditional-modern conflict were explained through gastronomic elements. In addition, it was determined that the table was the most frequently used element in the analysed visuals and speeches. In the scenes where the table is brought to the forefront, it has been observed that the importance of family ties, the strengthening of family ties by eating meals around a table, and how important it is for the sustainability of traditional Turkish family culture is emphasised. Considering that the series is exported to many countries and has a high viewership rate, it is possible to say that it can be used as a tool in the promotion of Turkish cuisine culture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80353 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[483-505]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/189 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Endüstri 4.0 Kapsamında Dijital Gazete İşletmelerinin Sürdürülebilir Rekabet Stratejileri ]]> <![CDATA[Sustainable Competitive Strategies of Digital Newspaper Enterprises within the Scope of Industry 4.0]]> <![CDATA[Esma Ahsen DEMİRCİOĞLU]]> <![CDATA[Sinem ONAR]]> <![CDATA[Endüstri 4.0, Dijital gazete işletmesi, Rekabet, Sürdürülebilir rekabet üstünlüğü, Dijital gazete]]> <![CDATA[Industry 4.0, Digital newspaper enterprise, Competition, Sustainable competitive advantage, Digital newspaper]]> <![CDATA[Günümüzde teknolojinin her geçen gün yenilendiği, güncellendiği ve giderek geliştiği konusu alanyazında sıklıkla dile getirilmektedir. Teknolojik gelişmelere bağlı olarak dijitalleşme, hayatın her alanını etkilemektedir. Sanayi Devrimlerinden bu yana gelişen teknolojiler eğitimde, sağlıkta, ulaşımda, sanayide ve daha birçok alanda etkili olarak ekonomik süreçleri etkilediği gibi aynı zamanda toplum yapısını da dönüştürerek değiştirmiştir. Tarihsel bağlamda irdelendiğinde kamunun haber alma ihtiyacına yönelik hizmet veren basın işletmeleri de diğer işletmelerde olduğu gibi Sanayi Devrimlerinden, ekonomik ve yenilenen dijital süreçlerden direkt olarak etkilenmiş ve sürekli olarak etkilenmeye de devam etmektedir. Geleneksel gazete işletmelerine kıyasla dijital gazete işletmeleri, internetin ve web teknolojilerinin sağladığı olanaklar bağlamında teknolojik araçlara uyum sağlamanın, izleyici/okuyucu/dinleyici noktasında geniş kitlelere ulaşmanın yollarını ararken aynı zamanda rekabetin arttığı piyasada kalıcı olmanın yollarını aramaktadır. Bu noktadan hareketle, teknolojiyi kullanma pratikleri, teknoloji odaklı iş stratejileri belirleme konusu, artan rekabet ortamında diğer dijital gazete işletmelerine karşı belirlenen stratejilerde ön plana çıkan unsurlar haline gelmiştir. Dijital gazete işletmeleri iç organizasyonlarında, fark yaratma, kemik kitle yaratma ve gelir modeli oluşturma gibi çeşitli konuları önceleyerek artan ve çeşitlenen rekabete karşı önlemler almaya çalışmaktadır. Bu noktadan hareketle, Endüstri 4.0 olgusu teknolojinin üretimle entegre edilmesini ve akıllı teknolojilerin üretim sürecine dahil edilerek verimin artırılmasını ifade etmektedir. Bu olgu, bilgi teknolojilerinin gelişimine de aracılık ederken aynı zamanda basın işletmelerini de yakından etkilemektedir. Bu çalışmada, Endüstri 4.0’ın dijital gazete işletmelerinde sürdürülebilir rekabet üstülüğü bağlamında belirledikleri stratejilerin teknoloji odaklı olup olmadığı, teknolojiyi kullanma pratiklerinin belirledikleri rekabet stratejilerinde öncelenip öncelenmediği, Endüstri 4.0 olgusuna bağlı olarak gelişen yeni gazetecilik pratiklerine uyum sağlayıp sağlamadıkları, geleneksel gazetecilik faaliyetlerine kıyasla dijital gazetecilik faaliyetlerindeki değişime bakış açıları, dijital gazetecilik faaliyetlerinde meydana gelen değişimler ve bu değişimlerin rekabet etme pratiklerine olan etkisi gibi çeşitli konular üzerine odaklanılmıştır. Bu çalışma……..başlıklı yüksek lisans tezinden üretilmiştir. Ayrıca çalışma için 09/13 etik kurulu 28.09.2022 tarihli 1622 sayılı kararına göre etik kurul izni alınmıştır. Bu kapsamda çalışma, amaçlı örnekleme yöntemine uygun olarak İzmir’de bulunan ve Basın İlan Kurumu’na tâbi olan hem geleneksel hem de dijital olarak aktif yayın yapan 18 yerel dijital gazete işletmesi ile veri toplama araçlarından yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak yapılmıştır. Görüşmeden elde edilen bulgular içerik analizi yöntemiyle yorumlanmıştır.]]> <![CDATA[In the contemporary era, the constant renewal, updating, and advancement of technology is frequently emphasized in the literature. Digitalization, driven by technological advancements, affects all aspects of life, transforming not only economic processes but also societal structures. Historically, the press, serving the public's need for information, has been directly influenced by industrial revolutions, economic changes, and emerging digital processes, and continues to evolve in this direction. Compared to traditional newspaper enterprises, digital newspaper enterprises leverage the opportunities provided by the internet and web technologies to adapt to technological tools, reach wider audiences, and maintain their presence in increasingly competitive markets. Consequently, practices of utilizing technology, developing technology-driven business strategies, and formulating competitive strategies have become prominent. Digital newspaper enterprises aim to differentiate themselves, build a loyal audience base, and create sustainable revenue models to counteract the challenges of increasing and diversifying competition. In this context, the concept of Industry 4.0 signifies the integration of technology with production, involving smart technologies in the production process to enhance efficiency. This phenomenon not only facilitates advancements in information technologies but also significantly impacts the press industry. This study focuses on whether the strategies adopted by digital newspaper enterprises for sustainable competitive advantage within the framework of Industry 4.0 are technology-oriented, whether technology utilization practices are prioritized in these competitive strategies, how they adapt to new journalism practices emerging under Industry 4.0, and how their perspectives on the transition from traditional to digital journalism activities reflect these changes. Furthermore, it explores the transformations in digital journalism practices and their impact on competitive strategies. This study is derived from the master's thesis titled …….Ethical approval for the study was obtained from the ethics committee (decision no. 1622 dated 28.09.2022). The research employed a purposive sampling method, targeting 18 local digital newspaper enterprises in İzmir, which are both traditionally and digitally active and subject to the Press Advertisement Agency regulations. Data was collected using a semi-structured in-depth interview technique, and the findings were interpreted through content analysis.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80318 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[249-277]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/190 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel Yöntemlerden Dijitalleşmeye: Hazır Giyim Sektöründeki Dönüşüm]]> <![CDATA[From Traditional Methods to Digitalization: The Transformatıon of the Ready-to-Wear Industry]]> <![CDATA[Kübra ABDULRAZAGOVA]]> <![CDATA[Serap KOCABIYIK ÇAŞKURLU -Betül KIR]]> <![CDATA[Moda ve Tekstil, Hazır Giyim Sektörü, Dijitalleşme, CLO 3D, 2D Digital Programlar, Sürdürülebilirlik]]> <![CDATA[Fashion and Textile, Ready-to-Wear Industry, Digitalization, CLO 3D, 2D Digital Programs, Sustainability]]> <![CDATA[Teknolojik gelişmeler, küreselleşme, moda trendlerinde hızlı değişim ve talep artışının karşılanabilmesi hazır giyim sektöründe geleneksel üretim yöntemlerinde değişim ve yenilikler getirmektedir. Büyük ölçekli üretim tesislerinde otomasyon ve dijitalleşmenin tasarım ve üretim sürecine olumlu etkileri söz konusudur. Çalışma kapsamında, bilgisayar destekli tasarım, üç boyutlu modelleme ve otomasyon sistemleri tasarım ve üretim sürecinde verimlilik, esneklik ve sürdürülebilirlik üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Literatür taraması ve örnek uygulamalı çalışma yapılarak, geleneksel ve dijital yöntemler karşılaştırılmıştır. Bu yöntemlerin avantajları ile sınırlılıkları analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, dijitalleşmenin tasarım sürecini hızlandırdığını, malzeme israfını önemli ölçüde azalttığını, verimliliği arttırdığını ve kişiselleştirilmiş üretim modellerine olanak tanıdığını göstermektedir. Dijitalleşme ile üretim sürecinde iş gücü ihtiyacının azalması ve zaman tasarrufunun sağlanması önemli faydalar arasındadır. Dijital tasarımın sürdürülebilirlik açısından sunduğu avantajlar, çevresel etkilerin azaltılması ve kaynak kullanımının optimize edilmesi konularında katkıları detaylandırılmıştır. Bununla birlikte, hazır giyim sektöründe dijitalleşme sürecinin zorlukları olduğu da belirtilmiştir. Özellikle yüksek yatırım maliyetleri, teknolojik adaptasyon sürecindeki zorluklar ve dijital sistemlerin sınırlılıkları, dönüşüm sürecinin önündeki başlıca engeller olarak öne çıkmaktadır. Çalışmada, geleneksel üretim yöntemlerinin yoğun iş gücü ve yüksek zaman maliyetleriyle sınırlı esneklik sunduğu, buna karşılık dijitalleşmenin üretim süreçlerini daha esnek, hızlı ve sürdürülebilir hale getirdiği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma, dijitalleşmenin hazır giyim sektöründe daha verimli, sürdürülebilir ve yenilikçi üretim süreçlerine geçiş için kritik bir araç olduğunu vurgulamaktadır.  Aynı zamanda dönüşümün sektörel rekabet avantajını artırdığını ortaya koymaktadır. Dijital teknolojilerin etkin kullanımı, sektörün sürdürülebilir bir geleceğe doğru ilerlemesine olanak sağlamaktadır. Gelecekte yapay zeka ve gelişmiş dijital teknolojilerin sektörde daha yaygın hale gelmesiyle, üretim süreçlerinin daha kişiselleştirilmiş ve çevre dostu bir yapıya kavuşması beklenmektedir. Araştırma, hazır giyim üretiminde geleneksel üretim yöntemi ve dijital araçların yer aldığı üretim süreçleri karşılaştırılmasıyla avantajlar vurgulamakta ve bu sürecin desteklenmesi gerektiğine işaret etmektedir.]]> <![CDATA[Technological developments, globalization, rapid changes in fashion trends and meeting the increase in demand bring changes and innovations in traditional production methods in the garment industry. Automation and digitalization in large-scale production facilities positively affect the design and production process.  Within the scope of the study, the effects of computer-aided design, three-dimensional modeling and automation systems on productivity, flexibility and sustainability in the design and production process are discussed. Through literature review and case studies, traditional and digital methods are compared. The advantages and limitations of these methods are analyzed. Research findings show that digitalization accelerates the design process, significantly reduces material wastage, increases efficiency and enables personalized production models. Reducing the need for labor force in the production process and saving time are among the important benefits of digitalization. The advantages of digital design regarding sustainability, reducing environmental impacts and optimizing resource use have been detailed. However, it is also stated that the digitalization process in the ready-to-wear industry has its challenges. In particular, high investment costs, difficulties in the technological adaptation process and the limitations of digital systems stand out as the main obstacles to the transformation process. The study concludes that traditional production methods offer limited flexibility with intensive labor and high time costs, whereas digitalization makes production processes more flexible, fast and sustainable. As a result, this study emphasizes that digitalization is a critical tool for the transition to more efficient, sustainable and innovative production processes in the ready-to-wear industry.  It also reveals that transformation increases the sectoral competitive advantage. The effective use of digital technologies enables the sector to move towards a sustainable future. In the future, as artificial intelligence and advanced digital technologies become more widespread in the sector, production processes are expected to become more personalized and environmentally friendly. The research emphasizes advantages by comparing the traditional production method and production processes involving digital tools in garment production and points out that this process should be supported.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80296 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[1-16]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/191 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Akçaabat (Trabzon) İlçesinde Yerleşmelerin Yükselti Basamaklarına Göre Dağılışı]]> <![CDATA[The Distribution of Settlements in Akçaabat (Trabzon) District According to Elevation Levels]]> <![CDATA[Mehmet ÜZÜLMEZ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Coğrafi faktörler, Akçaabat, yükselti, yerleşim dağılımı, yayla turizmi]]> <![CDATA[Geographical factors, Akçaabat, elevation, settlement distribution, highland tourism.]]> <![CDATA[<a name="_Hlk59614503"></a><a name="_Hlk50243642"></a>Bu çalışma, Akçaabat ilçesindeki yerleşim alanlarının dağılımını, yükselti faktörüne bağlı olarak incelemektedir. Çalışma, yerleşim alanlarının coğrafi unsurlara bağlı olarak nasıl değiştiğini ve bu durumun bölge üzerindeki etkilerini kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Coğrafi ve topoğrafik koşullar, yerleşimlerin ve nüfusun yoğunluğunda belirleyici bir rol oynamaktadır. İlçede iklim verileri, tarım, yerleşim ve ekosistem üzerinde belirgin etkiler yaratmaktadır. Araştırmada, ilçenin yükselti kademeleri (0-400, 401-800, 801-1200, 1201-1600 ve 1601-2000 metre) detaylı olarak incelenmiş ve nüfus ile yerleşim dağılımı analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında, topografik haritalar, nüfus ve iklim verileri ile Sayısal Yükselti Modeli (SYM) kullanılmış; veriler ArcGIS 10.5 yazılımı ile analiz edilmiştir. Bulgular, 0-400 metre yükselti aralığında yerleşimlerin ve nüfusun yoğunlaştığını, yükselti arttıkça hem yerleşim birimlerinin hem de nüfusun azaldığını göstermektedir. 1200 metre üzerinde kalıcı yerleşim bulunmamakla birlikte, yayla yerleşimleri geçici yerleşim alanı olarak öne çıkmaktadır. Çalışmada, yükseltiye bağlı olarak ekonomik faaliyetlerde de değişim gözlemlenmiştir. Kıyı bölgelerinde tarım ve balıkçılık faaliyetleri yoğunlaşırken, yüksek alanlarda hayvancılık ve yayla turizmi ön plana çıkmaktadır. Özellikle Hıdırnebi Yaylası, turistik potansiyeliyle dikkat çekmekte ve bölge ekonomisine katkı sağlamaktadır.]]> <![CDATA[This study investigates the distribution of settlement areas in the Akçaabat district with respect to elevation factors. It provides a comprehensive analysis of how settlement patterns vary according to geographical characteristics and evaluates the implications of these variations for the region. Geographical and topographical conditions play a pivotal role in determining the density of settlements and population distribution. Furthermore, the district's climatic characteristics exert significant influences on agriculture, settlement patterns, and the ecosystem. The study is mostly about looking at the different elevation levels in the district (0–400, 401–800, 801–1200, 1201–1600, and 1600–2000 meters) and how people live and settle in these areas. The study employs topographic maps, population and climate datasets, and a Digital Elevation Model (DEM), with data processed and analysed using ArcGIS 10.5 software. The findings indicate a significant concentration of settlements and population within the 0-400 meter elevation range, with a marked decline in both as elevation increases. Permanent settlements are absent above 1200 meters; however, highland areas serve as temporary settlement zones. Additionally, the study identifies notable shifts in economic activities corresponding to elevation levels. Coastal areas are characterised by intensive agricultural and fishing activities, whereas livestock farming and highland tourism become prominent in higher altitudes. Particularly, Hıdırnebi Plateau emerges as a site of significant touristic potential, contributing substantially to the regional economy.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80292 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1353-1371]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/192 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mebuslar Kadın Erkek Eşitliği Konusunda Ne Düşünüyorlardı? TBMM’ye Yansıyan Görüş ve Değerlendirmeler (1921-1934)]]> <![CDATA[What Did the Deputies Think About Equality Between Men and Women? Views and Evaluations Reflected in the TBMM (1921-1934)]]> <![CDATA[Ayşe ERYAMAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Kadın, Kadın Erkek Eşitliği, Kadın Hakları, TBMM’de Kadın]]> <![CDATA[History of the Republic of Turkey, Woman, Equality Between Men and Women, Women’s Rights, Women in the Turkish Grand National Assembly]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nde, Tanzimat ve Meşrutiyet hareketleriyle birlikte Osmanlı kadınının eğitim ve çalışma hayatına katılımında bazı gelişmeler yaşanmıştır. Özellikle İkinci Meşrutiyet döneminde kadının konumu da, modernleşmeye bağlı olarak değişmeye başlamıştır.  O zamana değin sadece ev içinde anne ve eş olarak sınırlanmış olan kadın,  toplumsal yaşamda farklı bir statü kazanmış, eğitim, çalışma ve sosyal hayattaki yeri genişlemiştir. Osmanlı döneminde yaşanan bu gelişmeler, Cumhuriyet’in daha ileri düzeyde adımlar atmasına yönelik bir birikim yaratmıştır.  Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte kadın erkek eşitliği konusunda köklü değişimler yaşanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti, modernleşme ve Batılılaşma hareketlerini benimsemiş ve bu kapsamda kadının toplumsal statüsünü yükseltmeye yönelik reformlar gerçekleştirilmiştir. 1924 yılında Tevhid-i Tedrisat Kanunu’nun kabulü ile öğretim de kadın erkek eşitliği sağlanmış, 1926 yılında kabul edilen Medeni Kanun ile kadın hukuksal alanda eşitlik kazanmıştır. 1930’da belediye seçimlerine, 1934’te ise genel seçimlere katılma hakkı tanınarak, Türk kadını siyasal haklarına kavuşturulmuştur. Çalışmada, kadın erkek eşitliği konusunda atılan bu adımların, mebuslar tarafından nasıl algılandığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Analiz sonucunda TBMM’de kadın erkek eşitliği konusunun, iktisadi, hukuki, sosyal, siyasal konularda olmak üzere gündeme geldiği görülmüştür. Bu kapsamda, TBMM’deki bazı mebusların, kadın erkek eşitliği konusunda geleneksel toplumsal yapının korunması gerektiğini savundukları görülürken, diğer kısmının, kadın erkek eşitliğini modernleşme ve ilerleme sürecinin bir parçası olarak algıladıkları görülmektedir.  Osmanlı Devleti’nde, Tanzimat ve Meşrutiyet hareketleriyle birlikte Osmanlı kadınının eğitim ve çalışma hayatına katılımında bazı gelişmeler yaşanmıştır. Özellikle İkinci Meşrutiyet döneminde kadının konumu da, modernleşmeye bağlı olarak değişmeye başlamıştır.  O zamana değin sadece ev içinde anne ve eş olarak sınırlanmış olan kadın,  toplumsal yaşamda farklı bir statü kazanmış, eğitim, çalışma ve sosyal hayattaki yeri genişlemiştir. Osmanlı döneminde yaşanan bu gelişmeler, Cumhuriyet’in daha ileri düzeyde adımlar atmasına yönelik bir birikim yaratmıştır.  Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte kadın erkek eşitliği konusunda köklü değişimler yaşanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti, modernleşme ve Batılılaşma hareketlerini benimsemiş ve bu kapsamda kadının toplumsal statüsünü yükseltmeye yönelik reformlar gerçekleştirilmiştir. 1924 yılında Tevhid-i Tedrisat Kanunu’nun kabulü ile öğretim de kadın erkek eşitliği sağlanmış, 1926 yılında kabul edilen Medeni Kanun ile kadın hukuksal alanda eşitlik kazanmıştır. 1930’da belediye seçimlerine, 1934’te ise genel seçimlere katılma hakkı tanınarak, Türk kadını siyasal haklarına kavuşturulmuştur. Çalışmada, kadın erkek eşitliği konusunda atılan bu adımların, mebuslar tarafından nasıl algılandığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Analiz sonucunda TBMM’de kadın erkek eşitliği konusunun, iktisadi, hukuki, sosyal, siyasal konularda olmak üzere gündeme geldiği görülmüştür. Bu kapsamda, TBMM’deki bazı mebusların, kadın erkek eşitliği konusunda geleneksel toplumsal yapının korunması gerektiğini savundukları görülürken, diğer kısmının, kadın erkek eşitliğini modernleşme ve ilerleme sürecinin bir parçası olarak algıladıkları görülmektedir.  ]]> <![CDATA[In the Ottoman Empire, with the Tanzimat and Constitutional Monarchy movements, there were some developments in the participation of Ottoman women in education and working life. Especially during the Second Constitutional Monarchy period, the position of women began to change due to modernization. Women, who until then had been limited to being mothers and wives within the home, gained a different status in social life, and their place in education, work and social life expanded. These developments during the Ottoman period created an accumulation for the Republic to take more advanced steps.  With the proclamation of the Republic, radical changes have occurred regarding gender equality. The Republic of Turkey adopted modernization and Westernization movements and within this scope, reforms aimed at raising the social status of women were carried out. With the Tevhid-i Tedrisat Law accepted in 1924, women and men were provided with equal educational opportunities, with the acceptance of the Civil Code in 1926, women gained legal equality and with the right to participate in municipal elections in 1930 and in general elections in 1934, Turkish women were given their political rights. The aim of the study is to reveal how the steps taken for gender equality are perceived by the members of parliament.  As a result of the analysis, it was seen that the issue of gender equality was brought to the agenda in the Turkish Grand National Assembly in economic, legal, social and political matters. In this context, while some members of parliament in the Turkish Grand National Assembly defend the need to preserve the traditional social structure regarding gender equality, others perceive gender equality as a part of the modernization and progress process.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80278 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[841-859]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/193 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yaz Spor Okullarına Katılan Bireylerde Benlik Saygısı ve Psikolojik Dayanıklılık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining the Relationship Between Self-Esteem and Psychological Resilience Levels in Individuals Participating in Summer Sports Schools]]> <![CDATA[Buşra ÖZCAN]]> <![CDATA[Kürsat ARZUOĞLU -Yunus ŞAHİNLER]]> <![CDATA[Spor, Psikoloji, Dayanıklılık, Benlik, Saygı]]> <![CDATA[Sports, Psychology, Endurance, Self, Respect]]> <![CDATA[Bu araştırmada; Yaz spor okullarına katılan bireylerde benlik saygısı ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma evrenini İstanbul ili Araştırmanın örneklem grubu ise; Bakırköy ilçesinde yaz spor okulların da Atletizm, Judo, Jimnastik, Taekwondo sporu yapan gönüllü kadın (235), ve erkek (255) toplam 493 kişi oluşturmaktadır. Veriler elde edilirken bireylere sosyo-demografik bilgilerini belirlemek için kişisel bilgi formu kullanılırken, psikolojik dayanıklılıklarının belirlenmesinde “Ergen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği”, benlik saygısının belirlenmesi için “Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği”nden yararlanılmıştır. Toplanan veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 29.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Veri setleri normal dağılım gösterdiği için Frekans ve ortalama değerlerinden faydalanılmıştır. Bağımsız olan gruplar t-testi, farklı değişkenler arasında çoklu karşılaştırmalar için tek yönlü varyans analizi ile tamhane testi, ilişki için korelasyon ve etki için de rekreasyon analizinden yararlanılmıştır. Sonuç olarak yaapılan analizler sonucu elde edilen bulgulara göre; bireylerin psikolojik dayanıklılık ve benlik saygısı arasında negatif ve pozitif yönlü ilişkilerin olduğu ve ergen psikolojik dayanıklığın benlik saygısını negatif yönde ve anlamlı olarak etkilemekte olduğu saptanmıştır (p<0.05).]]> <![CDATA[The objective of this research was to examine the relationship between self-esteem and psychological resilience levels in individuals enrolled in summer sports schools. The research population was Istanbul province, and the sample group comprised 493 people, including 235 women and 255 men, who participated in athletics, judo, gymnastics, and taekwondo sports at summer sports schools in Bakırköy district. The data collection instrument employed was a personal information form, which was used to ascertain the subjects' socio-demographic information. The psychological resilience of the subjects was determined using the "Adolescent Psychological Resilience Scale," while their self-esteem was determined using the "Rosenberg Self-Esteem Scale."The collected data were then analyzed using the SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 29.0 program.Findings: Given the normal distribution of the data sets, frequency and mean values were utilized.The independent groups t-test, one-way analysis of variance, Tamhane test for multiple comparisons between different variables, correlation for relationship and recreation analysis for effect were employed.The findings, as determined by the analysis, revealed negative and positive relationships between individuals' psychological resilience and self-esteem, and that adolescent psychological resilience negatively and significantly affected self-esteem (p<0.05).]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80246 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1157-1175]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/194 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Ankara’nın Tarihi Hafızasında Yahudi Cemaati ve Yahudi Mahallesi]]> <![CDATA[The Jewish Community And Jewish Quarter In The Historical Memory Of Ankara]]> <![CDATA[Muzaffer KARAASLAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Ankara, Yahudi Mahallesi, Ankara Araştırmaları, Yahudi Araştırmaları]]> <![CDATA[Art History, Ankara, Jewish Quarter, Ankara Studies, Jewish Studies]]> <![CDATA[Türkiye’nin başkenti olan Ankara tarihsel geçmişinde birçok etnik grubu içerisinde barındırması açısından oldukça önemlidir. Bu grubun içerisinde Yahudi cemaatinin önemli bir yeri vardır. Yahudi cemaatinin Ankara’daki varlıkları Roma dönemine kadar uzamaktadır. Bizans İmparatorluğu, Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet’in erken dönemlerine kadar kesintiye uğramadan yaşamaya devam eden cemaatten günümüze sadece birkaç aile kalmıştır. Bu makale Ankara’daki Yahudi cemaatinin tarihsel geçmişine ve özellikle de Yahudi Mahallesi olarak bilinen bölgeye odaklanmaktadır. Yahudi Mahallesi’nin tarihsel geçmişi, sosyal ve kültürel ortamı, eğitim gibi unsurların yanı sıra bölgedeki sivil ve dini mimariyi de incelemeyi hedeflemektedir. Özellikle yapıların mimari anlayışı ve bezemeleri hem Yahudi Mahallesi özelinde hem de Ankara ve Osmanlı kültür tarihi içerisinde önemli bir yere sahiptir. Bu doğrultuda alan araştırmalarının yanı sıra çeşitli müze ve arşiv kayıtlarındaki belgeler aracılığıyla Yahudi Mahallesi’nin tarihi geçmişine ışık tutulacaktır. Bununla birlikte günümüze ulaşan maddi kültür üzerinden sanat tarihi değerlendirmesi yapılacaktır. Yapılan araştırmalar doğrultusunda Yahudi Mahallesi’ndeki tarihi yapılarda ciddi koruma sorunu olduğu ortaya çıkmıştır. Her geçen gün yapıların birer birer yok olduğu bu bölge Ankara’nın kültürel mirası açısından büyük bir kayıptır. Bu çalışma bölgenin günümüzdeki durumunu belgelemeyi ve Yahudilerin Ankara’nın tarihine, sosyal ve kültürel hayatına katkılarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ayrıca bölgenin neden Ankara için önemli bir kültür mirası olduğu örnekleriyle anlatılacaktır.]]> <![CDATA[As the capital of Türkiye, Ankara holds a significant place for its historical inclusion of diverse ethnic groups. Among these groups, Jews occupy an important place. The presence of the Jewish community in Ankara dates back to the Roman period. This once-vibrant community, which continued to exist uninterruptedly through the Byzantine Empire, the Ottoman Empire, and the early Republic period, has now dwindled to just a few families. This article focuses on the historical background of the Jewish community in Ankara, particularly the area known as the Jewish Quarter. It aims to examine the historical background, social and cultural environment, and aspects such as education, as well as the civil and religious architecture of the region. The architectural design and ornamentation of the structures hold significant importance not only within the Jewish Quarter but also in the cultural history of Ankara and the Ottoman Empire. In this context, the historical background of the Jewish Quarter will be illuminated through field studies and historical documents obtained from various museums and archival records. Furthermore, an art historical evaluation will be conducted based on the tangible cultural heritage that has survived to the present day. Research has revealed significant conservation issues in the historical structures of the Jewish Quarter. The gradual loss of these buildings represents a substantial cultural loss for Ankara’s heritage. This study aims to document the current state of the region and highlight the contributions of Jews to Ankara’s history, as well as its social and cultural life. Additionally, it will illustrate, with examples, why this area is an important cultural heritage site for Ankara.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80238 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[961-976]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/195 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Evli Kadınlarda İlişki Doyumunun Yordayıcıları İçselleştirilmiş Cinsiyetçilik ve Benlik Kurgusu Olabilir Mi?]]> <![CDATA[Can Internalized Sexism and Self- Construal Be predictors Of Relationship Satisfaction In Married Women?]]> <![CDATA[Halime SUNAR]]> <![CDATA[Yeliz KINDAP TEPE]]> <![CDATA[Psikoloji çalışmaları, içselleştirilmiş cinsiyetçilik, ilişki doyumu, benlik kurgusu, evli kadınlar. ]]> <![CDATA[Psychology studies, internalized sexism, relationship satisfaction, self-construal, married women. ]]> <![CDATA[Bu araştırmada, evli kadınlarda içselleştirilmiş cinsiyetçilik ile ilişki doyumu arasındaki ilişkide benlik kurgusunun aracılık etkisinin ve evli kadınların ilişki doyumunun öncüllerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada kullanılacak olan İçselleştirilmiş Cinsiyetçilik Ölçeği, İlişki İstikrarı Ölçeği ve Özerk İlişkili Benlik Ölçeği’nin izinleri alındıktan sonra Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu’na başvuru yapılmış ve çalışma onaylanmıştır (2023-638). Türkiye’nin çeşitli illerinden 385 evli kadına izni alınan ölçeklerin yanı sıra demografik bilgilerini saptamak için araştırmacılar tarafından oluşturulan bir anket formu Google Formlar aracılığıyla uygulanmıştır. Araştırmaya katılım sağlayan kadınların yaşı 19 ile 75 arasında değişmekle beraber; yaş ortalamaları 37.61’dir (S = 9.82). Araştırmanın amacına uygun olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmış olup hipotezlerini sınamak amacıyla veriler SPSS Macro Process v.3.5 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analizler sonucunda evli kadınların ilişki doyumunun; yaş, evlilik süresi, çalışma durumu, çocuk sayısı, eş tercih yöntemi, içselleştirilmiş cinsiyetçilik düzeyi ve özerk- ilişkisel benlik düzeyine göre farklılaştığı görülmüştür. Kadınların ilişki doyumları ile evlilik süreleri ve içselleştirilmiş cinsiyetçilik düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki söz konusuyken; özerk ilişkisel benlik düzeyi ile arasında pozitif yönde bir ilişki gözlenmiştir. Bunun yanı sıra evli kadınlarda içselleştirilmiş cinsiyetçilik ve ilişki doyumu arasındaki ilişkide benlik kurgusunun aracı rolü incelendiğinde özerk ilişkisel benlik kurgusunun içselleştirilmiş cinsiyetçilik ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi güçlü bir şekilde açıkladığı saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular güncel alanyazın ışığında değerlendirilmiş ve bundan sonraki çalışmalar için çeşitli öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[: <a name="_Hlk164167069"></a>In this study, it was aimed to examine the mediating effect of self-construal in the relationship between internalized sexism and relationship satisfaction and the antecedents of relationship satisfaction in married women. After obtaining the permissions for the Internalized Sexism Scale, Relationship Stability Scale and Autonomous Relational Self Scale to be used in the study, an application was made to Ondokuz Mayıs University Social and Human Sciences Ethics Committee and the study was approved (2023-638). In addition to the authorized scales, a questionnaire form created by the researchers to determine demographic information was applied to 385 married women from various provinces of Turkey via Google Forms. The ages of the women who participated in the study ranged from 19 to 75 years old, with a mean age of 37.61 (S = 9.82). In accordance with the purpose of the study, relational survey model was used and the data were analyzed using SPSS Macro Process v.3.5 program to test the hypotheses. As a result of the analyses, it was seen that married women's relationship satisfaction was affected by age, marriage duration, employment status, number of children, spouse preference method, internalized sexism level and autonomous-relational self level variables. While there is a negative correlation between women's relationship satisfaction and their marital duration and internalized sexism levels, there is a positive correlation with their autonomous relational self. In addition, when the mediating role of self-construal in the relationship between internalized sexism and relationship satisfaction in married women was examined, it was found that autonomous relational self-construal strongly explained the relationship between internalized sexism and relationship satisfaction.The findings obtained from the study were evaluated in the light of current literature and various suggestions were presented for future studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80213 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1259-1278]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/196 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çini Sanatında Görülen Hayvan Figürlü Tasvirler]]> <![CDATA[Depictions With Animal Figures in Tile Art]]> <![CDATA[Ebru ATICI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Geleneksel Türk Sanatları, Tasvir, Çini Sanatı, Hayvan Üslubu, Motif, Süsleme ]]> <![CDATA[Traditional Turkish Arts, Depiction, Tile Art, Animal Style, Motif, Ornament]]> <![CDATA[Kaynağı Orta Asya’ ya dayanan ve Selçuklular tarafından Anadolu’ ya getirilen çini sanatı mutfaktan, mimariye kadar uzanan çeşitli alanlarda eşsiz örnekler vermiştir. Çini sanatının özünü de bezeme yani özetle motifler oluşturmaktadır. Kullanılan motifler her ülke ve dönem için ayrı bir anlam taşımaktadır. Soyut biçimlerin dışındakilerinin hemen hemen hepsinin kaynağı doğadır. Fakat sanatçı doğayı birebir kopya etmekten uzak durmuş görüntüleri stilize edilerek betimlemiştir. Türk sanatı yerleşik ve göçebe olan toplulukların oluşturduğu iki zıt kültürden oluşmaktadır. Göçebe bozkır kültüründe hayvan üslubu yaşayışın gerekleriyle şekillenmiş ve her sanat alanına yansımıştır. Sanat, estetik ve duyusal olarak çekici niteliklere sahip bir alandır. Fakat bir sanat eserinin görünen yüzünün altına bakılmadıkça ve verilmek isteneni anlamadıkça göreceğimiz şey sadece küçük bir alandır. Çünkü sanatın hemen hemen her dalı semboller yoluyla insanlarla iletişime geçer. Hayvansal figürlerin sembollerle ilişkilendirilmesi de bu nedenle büyük önem arz etmektedir. Bu figürlerin barındırdığı anlamlar ve stilizasyonu yaşanılan bölge, zaman ve inanılan dine göre de farklıklar göstermiştir.  Çini sanatında da bu üslubun yansımaları olmuş ve çok sayıda hayvan tasvirli eser üretilmiştir. Araştırmada hayvan üslubu ve Türk çini sanatında geçmişten günümüze kadar görülen hayvan tasvirli eserler ayrıntılı olarak incelenmiş, literatür araştırması yapılmış ve fotoğraflarla örneklendirilmiştir. Özellikle tabiat kaynaklı ve hayal ürünü efsanevi hayvan figürlerinden çini sanatında sıklıkla kullanılanlarına yer verilmiştir.  Ayrıca hayvansal figürlerin bir görsel süsleme öğesi olmasının yanında sembol olarak kullanılması ve beklenti içeren anlamlarının da olması sebebiyle hayvan tasvirli çini örnekleri de tasarlanmıştır.]]> <![CDATA[The tile art, which originated in Central Asia and was brought to Anatolia by the Seljuks, created unique examples in various fields ranging from cuisine to architecture. The essence of tile art is decoration, in other words, motifs. The motifs used have a different meaning for each country and period. Nature is the source of almost all but abstract forms. However, the artist refrained from copying nature directly, and rather depicted the images by stylizing them. Turkish art consists of two opposite cultures compared to settled and nomadic communities. In the nomadic steppe culture, the animal style was shaped by the requirements of living and reflected in every field of art. Art is a field with aesthetically and sensually attractive qualities. However, unless we look under the visible façade of a work of art and understand what is meant to be expressed, what we will see is only a limited aspect. Because almost every branch of art communicates with people through symbols. It is also of great importance to associate animal figures with symbols. There were also differences in the interpretation and stylization of these figures according to the region, time and religion. This style has also been reflected in tile art, and many works depicting animals have been created. In the study, animal style and animal depictions seen in Turkish Tile art from the past to the present were examined in detail; literature research was conducted and presented with photographs. Especially the imaginary legend-like animal figures of nature origin which are frequently used in tile art are included. In addition, tile design examples were studied and included in the research because animal figures are not only a visual decoration element but also used as symbols and have meanings involving expectations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80202 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[727-754]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/197 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Batı Sanatı ve İslam Sanatındaki Soyut Geometrik Formların Metafizik ve Kozmolojik Açıdan İncelenmesi]]> <![CDATA[Metaphysıcal and Cosmologıcal Analysıs Of Abstract Geometrıc Forms In Western and Islamıc Art]]> <![CDATA[Melike SUBAŞI]]> <![CDATA[Muhammet TATAR]]> <![CDATA[Kozmoloji, Metafizik, Soyut Sanat, İslam Sanatı, Geometrik Form]]> <![CDATA[Cosmology, Metaphysics, Abstract Art, Islamic Art, Geometric Form.]]> <![CDATA[Soyut geometrik formlar, sanat tarihinin farklı dönemlerinde metafizik ve kozmosu anlama çabalarının bir yansıması olarak kullanılmıştır. Bu çalışma, Batı sanatı ile İslam sanatında yer alan soyut geometrik form ve motiflerin metafiziksel düşünceler ve evren tasavvurları bağlamında nasıl şekillendiğini karşılaştırmalı bir perspektifle incelemektedir.  Bu incelemede amaç; her iki sanat geleneğinde de geometrik biçimlerin, insan algısının ötesindeki derin ve soyut anlamlara işaret ettiğini ortaya koymaktır. Batı sanatında soyut geometrik formlar, çoğunlukla insan ruhunun içsel dünyasını ve doğanın matematiksel düzenini yansıtan bir ifade biçimi olarak değerlendirilir. Öte yandan, İslam sanatında geometrik desenler, Tanrı'nın birliğini, evrenin düzenini ve aşkın boyutunu vurgulayan kozmolojik bir anlam taşır. Bu farklı perspektifler, her iki sanat geleneğinde soyut geometrinin metafiziksel ve spiritüel boyutlarına dair özgün yaklaşımlar sunduğunu göstermektedir. Çalışma, hem Avrupa merkezli saf soyut sanatın hem de İslam sanatındaki içkin ve aşkın boyutların analizleri, bu iki geleneğin sanatsal ve düşünsel temellerini karşılaştırmalı bir çerçevede incelemektedir. Literatür araştırması ve inceleme yöntemleri kullanılarak, bu geometrik formların tarihsel, kültürel ve felsefi bağlamları betimsel bir değerlendirme ile ele alınmıştır. Bu kapsamda, soyut geometrik formların sanat tarihindeki rolü, metafiziksel anlamları ve evrene dair farklı tasavvurlar üzerindeki etkileri detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. Bu çalışma, Batı ve İslam sanatındaki soyut geometri anlayışlarının, insanlık tarihindeki düşünsel ve estetik birikimleri anlamada önemli bir pencere sunduğunu ortaya koymaktadır. ]]> <![CDATA[Abstract geometric forms have been used as a reflection of the efforts to understand metaphysics and the cosmos in different periods of art history. This study examines from a comparative perspective how abstract geometric forms and motifs in Western and Islamic art have been shaped in the context of metaphysical thoughts and universe visions. The aim of this study is to reveal that in both art traditions, geometric forms point to deep and abstract meanings beyond human perception. In Western art, abstract geometric forms are often evaluated as a form of expression reflecting the inner world of the human soul and the mathematical order of nature. On the other hand, in Islamic art, geometric patterns carry a cosmological meaning emphasizing the unity of God, the order of the universe and its transcendent dimension. These different perspectives show that both art traditions offer original approaches to the metaphysical and spiritual dimensions of abstract geometry. In this study, the analyses of both European-centered pure abstract art and the inherent and transcendent dimensions in Islamic art examine the artistic and intellectual foundations of these two traditions in a comparative framework. Using literature research and review methods, the historical, cultural and philosophical contexts of these geometric forms have been addressed with a descriptive assessment. In this context, the role of abstract geometric forms in art history, their metaphysical meanings and their effects on different perceptions of the universe have been analyzed in detail. This study reveals that the understanding of abstract geometry in Western and Islamic art provides an important window for understanding the intellectual and aesthetic accumulations in human history.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80159 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[835-858]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/198 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Türk Sanat Müziği Kapsamında Taksim Alanında Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of Graduate Theses in the Field of Taksim within the Scope of Turkish Art Music in Turkey]]> <![CDATA[Nurten ÇALHAN]]> <![CDATA[Mustafa USLU]]> <![CDATA[Türk Müziği, Türk Sanat Müziği, Taksim, Tez İncelemesi, Lisansüstü Tez.]]> <![CDATA[Turkish Music, Turkish Art Music, Taksim, Thesis Review, Graduate Thesis.]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de Türk Sanat müziği kapsamında taksim alanında yapılan lisansüstü tez çalışmalarının, çeşitli değişkenler (üniversite, enstitü, tez türü, yıl ve konu) açısından incelenerek genel eğilimlerinin ortaya çıkarılmasıdır. Bu araştırma, tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir araştırmadır. Araştırmada, Türk Sanat müziği kapsamında taksim alanında yapılan lisansüstü tez çalışmaları (N: 67) incelenmiştir. Araştırmanın verileri belgesel tarama yöntemi ile elde edilmiştir. Bu bağlamda, Türkiye’de Türk Sanat müziği kapsamında taksim alanında yapılan lisansüstü tez çalışmaları, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezinden, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezinde açık erişimi bulunmayan tezler ise İTÜ Akademik Açık Arşivinden elde edilmiştir. Araştırmanın verileri, içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Türkiye’de Türk Sanat müziği kapsamında taksim alanında yapılan lisansüstü tez çalışmalarının üniversite, enstitü, tez türü, yıl ve konu açısından dağılımlarını belirlemek amacıyla frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Tez çalışmalarının konu açısından dağılımlarını belirlemek amacıyla araştırmacılar tarafından tezler incelenerek tez konularına yönelik kategoriler oluşturulmuş ve bu kategoriler doğrultusunda tezler incelenmiştir. Araştırma sonucunda, taksim alanında yapılan lisansüstü tez çalışmalarının, en çok sırasıyla Haliç Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi ve Gazi Üniversitesinde yapıldığı, diğer enstitülere göre en çok Sosyal Bilimler Enstitüsünde ve diğer tez türlerine göre en çok yüksek lisans tez çalışmasının yapıldığı belirlenmiştir. Ayrıca, taksim alanında diğer yıllara göre en çok 2022 yılında ve konulara göre en çok Taksim İncelemesi-Biyografi konusunda lisansüstü tez çalışmasının yapıldığı tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The aim of this research is to reveal the general trends of graduate thesis studies conducted in the field of taksim within the scope of Turkish art music in Turkey by examining them in terms of various variables (university, institute, type of thesis, year and subject). This research is a descriptive research in which the screening model is used. In the research, the graduate thesis studies (N: 67) conducted in the field of taksim within the scope of Turkish art music were examined. The data of the research were obtained by documentary screening method. In this context, the graduate thesis studies conducted in the field of taksim within the scope of Turkish Art music in Turkey were obtained from the National Thesis Center of the Higher Education Council, and the theses that are not open access at the National Thesis Center of the Higher Education Council were obtained from the Academic Open Archive of ITU. The data of the research were analyzed by the content analysis method. Frequency and percentage calculations were made in order to determine the distribution of graduate thesis studies conducted in the field of taksim within the scope of Turkish Art music in Turkey in terms of university, institute, type of thesis, year and subject. In order to determine the distribution of thesis studies in terms of subject, theses were examined by the researchers, categories were created for thesis topics, and theses were examined in accordance with these categories. As a result of the research, it was determined that the most graduate thesis studies in the field of taksim were conducted at Haliç University, Istanbul Technical University and Gazi University, respectively, the most Social Sciences Institute compared to other institutes and the most master's thesis studies according to other types of thesis. In addition, it has been determined that the most graduate thesis studies on Taksim Review-Biography were conducted in 2022 compared to other years in the field of taksim and the most according to the subjects.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80149 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[215-229]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/199 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dil Sürçmelerinin Psikolojinin Yansıması Olarak Kişilerarası İletişime Etkileri]]> <![CDATA[The Effects of Slips of Tongue as The Reflection of The Psychology On Inter-Personal Communication ]]> <![CDATA[Neslihan PARLAK]]> <![CDATA[Yağmur KÜÇÜKBEZİRCİ]]> <![CDATA[Psikoanaliz, İletişim, Dil sürçmeleri, Dilde Psikoloji, Bilinç Dışı.]]> <![CDATA[Psychoanalysis, Communication, Slips of the Tongue, Psychology of Language, Unconscious Mind. ]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>İletişimde dilin psikolojik etkilerini göz ardı etmek mümkün değildir. Bu etkiler, iletişimin kalitesi bakımından hem olumlu hem de olumsuz sonuçlar doğurabilir. Dil sürçmeleri, günlük hayatta hemen hemen herkesin zaman zaman karşılaştığı bir durumdur. Bu sürçmeler, genellikle konuşmacıyı zor durumda bırakır ve yanlış anlamalara yol açarak dinleyicide önyargılara neden olabilir. Dil sürçmeleri, yalnızca dilbilimsel bir olgu değil, aynı zamanda psikolojik açıdan da önemli bir araştırma konusudur. Psikolojik bakımdan, dil sürçmeleri, bilinçdışındaki bastırılmış düşüncelerin ve duyguların dil aracılığıyla dışa vurulması olarak anlaşılmaktadır. Bu sürçmelerin temelinde, geçmiş yaşantılar, travmalar ve duygusal yükler yatmaktadır. Konuşmacının kontrolü dışında gelişen bu hatalar, çoğu zaman içsel çatışmaların, stresin ya da geçmişteki olumsuz deneyimlerin bir sonucu olarak ortaya çıkar. Bu çalışma, psikolojinin iletişim üzerindeki olumsuz etkilerinden biri olan dil sürçmelerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, geçmiş deneyimlerin, bastırılan duyguların ve bilinçaltındaki etkilerin konuşma diline nasıl yansıdığı ve iletişim süreçlerini nasıl etkilediği araştırılmaktadır. Bu bağlamda, sürçmelerin istemsiz bir şekilde gerçekleşmesi, sağlıklı bir iletişim için dinleyicinin hoşgörülü ve önyargılardan arınmış bir tutum sergilemesini gerektirmektedir. Bu tutum, iletişimde yanlış anlamaların önlenmesine yardımcı olabilir. Sonuç olarak, dil sürçmeleri, bireylerin bilinçdışı süreçlerinin ve psikolojik dinamiklerinin bir göstergesi olarak, iletişimde daha derin bir anlayış ve hoşgörü gerektirir. Bu durumun, hem konuşmacının hem de dinleyicinin daha sağlıklı bir iletişim kurmalarına olanak tanıyacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[It is impossible to overlook the psychological effects of language in communication. These effects can lead to both positive and negative outcomes in terms of the quality of communication. Slips of the tongue are a situation that almost everyone encounters from time to time in daily life. These slips often put the speaker in an awkward position and can lead to misunderstandings, which may cause prejudice in the listener. Slips of the tongue are not only a linguistic phenomenon but also an important research topic from a psychological perspective. Psychologically, slips of the tongue are understood as the manifestation of repressed thoughts and emotions from the unconscious through language. The basis of these slips lies in past experiences, traumas, and emotional burdens. These errors, which occur beyond the speaker's control, often arise as a result of internal conflicts, stress, or negative experiences from the past. This study aims to examine slips of the tongue, one of the negative psychological effects of communication. It also investigates how past experiences, repressed emotions, and unconscious influences are reflected in spoken language and how they affect communication processes. In this context, the involuntary nature of slips of the tongue requires the listener to exhibit an understanding and prejudice-free attitude for healthy communication. This attitude can help prevent misunderstandings in communication. Consequently, slips of the tongue, as indicators of individuals' unconscious processes and psychological dynamics, require a deeper understanding and tolerance in communication. It is believed that this approach will enable both the speaker and the listener to establish healthier communication.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80091 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1201-1219]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/200 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzikal İşitme ve Ses Kullanım Becerilerinin Geliştirilmesine Yönelik Destekleyici Mobil Uygulama Tasarımı]]> <![CDATA[Design of a Supportive Mobile Apllication for Developing Musical Hearing and Vocal Skills]]> <![CDATA[Furkan AKTAKKA]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Oyunculuk Eğitimi, Mobil Uygulama, Müzikal İşitme, Ses Kullanım Becerisi, Teknoloji Destekli Eğitim]]> <![CDATA[Acting Education, Mobile Application, Musical Hearing, Vocal Skills, Technology-Enhanced Education]]> <![CDATA[Bu çalışma, konservatuvar lisans düzeyi Oyunculuk öğrencilerinin denetleyici bir kişiye veya enstrümana ihtiyaç duymadan müzikal işitme ve ses kullanım becerilerini geliştirebilmeleri amacıyla temel egzersizlerini yapmalarına olanak tanıyan bir mobil uygulama geliştirmeyi hedeflemektedir. Türkçe arayüze sahip olması, ücretsiz olması ve kullanıcılarından ileri düzeyde müzik bilgisi beklememesi uygulamayı benzerlerinden ayıran temel özellikler olarak öne çıkmaktadır. Çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada, uygulama bir yazılım firması tarafından yaklaşık üç aylık bir süreçte Flutter ve Dart yazılım dilleri kullanılarak geliştirilmiş ve süreç tamamlandıktan sonra Android/IOS platformlarına yüklenmiştir. İkinci aşamada ise uygulamanın etkinliği değerlendirilmiştir. Bu amaçla XXXX Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Oyunculuk Anasanat Dalı öğrencileri arasından gelişigüzel iki grup oluşturulmuştur. Bir grup uygulamayı aktif olarak kullanırken, diğer grup kontrol grubu olarak derslerine devam etmiştir. Veri toplama sürecinde her iki gruptaki katılımcılara ilk ve son test olmak üzere iki ayrı ölçme uygulanmıştır. Ölçme, öğrencilerin tek ses tekrarı, şan egzersizleri ve çocuk şarkısı söyleme performanslarını içermektedir. Kayıt altına alınan veriler müzik ve şan eğitimi veren üç kişilik bir komisyon tarafından değerlendirilmiş; verilen puanların ortalamaları kullanılarak ilk ve son test arasındaki gelişim skorları analiz edilmiştir. Sonuçlar, uygulamayı kullanan deney grubundaki öğrencilerin kontrol grubuna kıyasla daha yüksek gelişim skorları elde ettiğini göstermektedir. Buna karşın, küçük örneklem boyutu nedeniyle bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı düzeye ulaşmamıştır. Elde edilen bulgular, mobil uygulamanın müzikal işitme ve ses kullanım becerilerini geliştirme sürecinde potansiyel bir destek aracı olabileceğini ortaya koymaktadır. Gelecekte daha geniş katılımcı gruplarıyla yapılacak araştırmalar, uygulamanın etkinliğini daha kapsamlı bir şekilde değerlendirebilecektir.]]> <![CDATA[This study aims to develop a mobile application that enables conservatory-level undergraduate Acting students to perform essential exercises to improve their musical hearing and vocal skills without the need for a supervisor or an instrument. Key features distinguishing the application from its counterparts include a Turkish-language interface, being free of charge, and not requiring advanced musical knowledge from its users. The study consists of two phases. In the first phase, the application was developed by a software company over approximately three months using Flutter and Dart programming languages and was subsequently uploaded to Android/iOS platforms. In the second phase, the effectiveness of the application was evaluated. For this purpose, two groups were randomly formed among students from the Acting Department at XXXX University State Conservatory. One group actively used the application, while the other group continued their lessons as a control group. During the data collection process, participants in both groups were subjected to two assessments, an initial test and a final test. The assessments included single-tone repetition, vocal exercises, and a children’s song performance. The recorded data were evaluated by a three-member commission comprising music and vocal training instructors. The average scores given by the commission were used to analyze the development scores between the initial and final tests. The results revealed that students in the experimental group who used the application achieved higher development scores compared to the control group. However, due to the small sample size, this difference did not reach a statistically significant level. The findings suggest that the mobile application could serve as a potential supportive tool in the process of improving musical hearing and vocal skills. Future research with larger participant groups could more comprehensively evaluate the application’s effectiveness.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80065 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[701-710]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/201 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanat, mimarlık ve geometri: Mimar Sinan’ın yapıtlarına çağdaş bir yaklaşım]]> <![CDATA[Art, architecture, and geometry: A contemporary approach to Mimar Sinan's works]]> <![CDATA[Engin CAN]]> <![CDATA[Mimar Sinan, Matematik ve mimarlık, geometrik ve fraktal motifler, estetik ve işlevsellik]]> <![CDATA[Mimar Sinan, Mathematics and architecture, Geometric and fractal motifs, Aesthetics and functionality ]]> <![CDATA[Bu çalışmada, Mimar Sinan'ın eserlerine fraktal geometri perspektifinden yenilikçi ve son derece ilgi çekici bir bakış açısı geniş bir şekilde sunulmaktadır. Fraktal geometrinin temel kavramları ve ilkeleri detaylı bir şekilde ele alınmakta ve bu önemli kavramların mimarlık sanatına nasıl derinlemesine entegre edilebileceği, okuyucunun dikkatini çekecek noktalar üzerinden açıklanarak açık bir biçimde ortaya konulmaktadır. Bu geometrik yapıların mimarlık sanatında nasıl kapsamlı bir şekilde ve işlevsel anlamda kullanılabileceği üzerine titiz bir inceleme yapılmakta ve detaylı bir değerlendirme gerçekleştirilmektedir. Ayrıca, mimarlık sanatında yenilikçi yaklaşımlar ile fraktal geometri arasında meydana gelen ilişkiyi detaylı bir şekilde incelemekte ve Mimar Sinan’ın eşsiz eserlerinin fraktal geometri analizi için sağlam, geçerli ve kapsamlı bir temel oluşturulmaktadır. Bu bağlamda, Sinan’ın eserlerinin derinliği, karmaşıklığı ve estetik unsurları fraktal ölçekte nasıl değerlendirileceğine dair kapsamlı bir inceleme gerçekleştirilmekte ve bu inceleme, çeşitli perspektiflerden zenginleştirilmektedir. Bu giriş bölümünde, çalışmanın genel yapısı, özgün ve yenilikçi yöntemleri ile kapsamı hakkında derinlemesine bir bakış sunulmaktadır. Çalışmanın amacı ve yöntemleri, bu alandaki okuyuculara konunun ciddiyeti ve değeri hakkında bilgi vermek amacıyla açık ve anlaşılır bir biçimde detaylı olarak ifade edilmektedir. Ayrıca, fraktal geometri ile mimari tasarım arasındaki ilişkinin net bir şekilde ortaya konması, hem mimarlık dünyasında hem de matematiksel düşüncede önemli ve değerli bir katkı sağlamakta ve bu katkı, konunun derin anlamını genişletmektedir.]]> <![CDATA[This study presents a comprehensive and innovative perspective on Mimar Sinan's works from the perspective of fractal geometry. The fundamental concepts and principles of fractal geometry are thoroughly examined, and the reader is presented with a clear understanding of how these important concepts can be deeply integrated into the art of architecture through the use of points that will captivate their attention. Comprehensive and functional utilization of these geometric structures in the field of architecture is currently being meticulously examined, as well as evaluated in detail. Furthermore, the relationship between fractal geometry and innovative architectural approaches is being meticulously examined, and a comprehensive, valid, and well-founded foundation for the fractal geometry analysis of Mimar Sinan's distinctive works is being established. In this context, a thorough investigation is underway to determine the fractal scale's ability to assess the depth, complexity, and aesthetic components of Sinan's works. This investigation is being enhanced by a variety of viewpoints. This introductory section provides a comprehensive examination of the study's scope, original and innovative methods, and overall structure. The seriousness and value of the subject are conveyed to readers in this field through the clear and comprehensive articulation of the study's purpose and methods. Furthermore, the precise distinction between fractal geometry and architectural design makes substantial and valuable contributions to both the field of architecture and mathematical thought, thereby broadening the subject's profound significance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79967 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[153-163]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/202 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[1939 Erzincan Depremi ve Yardım Faaliyetleri: Yeni Asır Gazetesi Örneği]]> <![CDATA[The 1939 Erzincan Earthquake and Relief Activities: The Case of Yeni Asır Newspaper]]> <![CDATA[Ahmet Murat KADIOĞLU]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Deprem, Erzincan Depremi, Yardımlaşma, Yeni Asır, Doküman Analizi.]]> <![CDATA[Earthquake, Erzincan Earthquake, Solidarity, Yeni Asır, Document Analysis]]> <![CDATA[1939 Erzincan Depremi, Türkiye Cumhuriyeti’nin erken döneminde meydana gelen ve derin izler bırakan en yıkıcı doğal afetlerden biri olarak tarihe geçmiştir. Bu felaket, yalnızca maddi kayıplara değil, aynı zamanda toplumsal ve psikolojik açıdan da önemli etkilere yol açmıştır.  Bu bakımdan dönemin toplumsal normlarını anlamak önem taşımaktadır. Bu bağlamda, çalışma yalnızca bir doğal afetin etkilerini değil, aynı zamanda dönemin ulusal ve uluslararası yardım pratiklerini ve toplumsal dayanışma kültürünü ele almayı amaçlamaktadır. Bu bakımdan çalışmada, depremin ardından gerçekleştirilen yardım faaliyetleri, Yeni Asır gazetesinin 28 Aralık 1939 ile 10 Ocak 1940 tarihleri arasındaki sayıları temel alınarak doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bu dönemde Yeni Asır gazetesinde toplam 214 haber yayımladığı ve bunların 55’inin ulusal ve uluslararası yardım faaliyetlerine odaklandığı belirlenmiştir. Yeni Asır gazetesinde yer alan haberlerden yola çıkarak dönemin yardım faaliyetleri 4 ana başlık altında sınıflandırılmıştır. Bunlar, devlet destekli yardımlar ve yardım komiteleri (1), sivil toplum ve kurumsal yardımlar (2), uluslararası yardımlar (3) ve medya üzerinden yapılan duyurular ve halkın katılımı’dır (4). Bulgular, yardım çalışmalarının depremin ilk gününden itibaren başlatıldığını ve toplumun tüm kesimlerinden katkı sağlandığını ortaya koymaktadır. Haberlerden yola çıkarak toplumun tüm katmanlarından ilk günden itibaren yardımların yapıldığı, devletin yardım için hızlı bir şekilde hareket ettiği tespit edilmiştir. Diğer taraftan özellikle uluslararası düzeyde bireysel ve kurumsal yardımlar, dönemin küresel dayanışma anlayışını yansıtmaktadır.]]> <![CDATA[The 1939 Erzincan Earthquake stands as one of the most devastating natural disasters in the early history of the Turkish Republic, leaving profound and lasting impacts. This catastrophe caused not only significant material losses but also led to substantial societal and psychological consequences. Understanding the social norms of the period is crucial in this regard. Accordingly, this study aims to examine not only the effects of the disaster but also the national and international aid practices and the culture of societal solidarity prevalent at the time. To this end, the study analyzes the relief efforts following the earthquake through a document analysis of Yeni Asır newspaper issues published between December 28, 1939, and January 10, 1940. During this period, a total of 214 news articles on the earthquake were published in Yeni Asır, 55 of which focused specifically on national and international relief efforts. Based on the news articles, the aid activities of the period were classified into four main categories: (1) state-supported aid and relief committees, (2) civil society and institutional assistance, (3) international aid, and (4) announcements and public participation through media channels. The findings reveal that relief activities commenced immediately after the earthquake, with contributions from all segments of society. The reports highlight the swift response of the state to organize aid and the active involvement of various social strata. Moreover, international individual and institutional aid efforts reflect the global solidarity mindset of the period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79936 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[915-932]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/203 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mevsimlik Tarım İşçilerinin İşveren Toprak Sahiplerine Yönelik Tutumunun Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Seasonal Agricultural Workers' Attitudes towards Landowner-Employers in Terms of Demographic Variables]]> <![CDATA[Bilgen ORHAN]]> <![CDATA[Adnan KAN]]> <![CDATA[mevsimlik tarım işçiliği, göç, işveren toprak sahibi, tutum, demografik değişkenler]]> <![CDATA[seasonal agricultural work, migration, employer landowner, attitude, demographic variables]]> <![CDATA[Bu çalışmada, mevsimlik tarım işçilerinin işveren toprak sahiplerine yönelik tutumu üzerinde etkili olduğu düşünülen demografik değişkenlerin etkisi incelenmiştir. 705 tarım işçisine uygulanan bu araştırmanın çalışma grubunun belirlenmesinde, çalışmanın amacına hizmet eden ve araştırmacılar tarafından erişebilinen bireylerden seçilerek uygun örneklem (convenience sampling) yöntemi uygulanmıştır. Çalışmanın veri toplama araçlarını, araştırmacılar tarafından geliştiren “Mevsimlik Tarım İşçilerinin İşveren Toprak Sahiplerine Yönelik Tutum Ölçeği” ile demografik tanımlamaların yer aldığı yarı yapılandırılmış anket formu oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama süreci öncesinde ilgili kurumlardan etikonayı ile gerekli izinler alınmış ve sonrasında belirlenen gruba uygulanmıştır. Nicel araştırma yaklaşımlarından tarama araştırma deseninin benimsendiği çalışmada, verilerin analizi için SPSS 27 paketi kullanılarak betimsel analizler yapılmıştır. Çalışmada, bağımlı değişken tutumun bağımsız değişkenler “cinsiyet, medeni durum, yaş, eğitim seviyesi, mesleği ve gelir düzeyi”ne göre farklılaşıp farklılaşmadığı test edilmiştir. Değişkenlerin tutum üzerinde anlamlı fark oluşturup oluşturmadığını analiz etmek için Mann-Whitney U-testi ile Kruskal-Wallis H-testi yapılmıştır. Ölçeğin tamamı ile alt boyutlarını oluşturan güvensizlik, çatışma, sosyal iletişim ve işbirliği bileşenlerine ait analiz sonucunda tutumun çeşitli demografik değişkenlere göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara göre, mevsimlik tarım işçilerinin ölçeğin tamamına ilişkin tutum düzeylerinde medeni durum, yaş grupları, eğitim durumu ve aile gelir düzeyine göre istatiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterirken (p < 0,05); cinsiyet ve mesleğine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermediği (p > 0,05) belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, ölçeğin tamamına ilişkin olarak mevsimlik tarım işçilerinin işveren toprak sahibine yönelik tutumları üzerinde medeni durum, yaş, eğitim seviyesi ve gelir düzeyinin önemli birer etken oldukları görülmüştür. Mevsimlik tarım işçilerinin göç ettikleri alanlarda sosyal gruplar arasındaki ilişkileri ve sosyal çevreye uyum sürecinde etkili olan tutum ile bu eğilimi etkileyen çeşitli demografik özelliklerin belirlendiği bu çalışmadan elde edilen verilerin, göç alanlarında ortaya çıkan sorunların çözümlenmesinde ve söz konusu gruplara yönelik geliştirilecek olan politikalara önemli bir katkı sağlayacağı beklenmektedir.]]> <![CDATA[This study examined the effects of demographic variables thought to be effective on the attitudes of seasonal agricultural workers towards employers and landowners. In determining the study group applied to 705 agricultural workers, the convenience sampling method was applied by selecting individuals who served the purpose of the study and could be reached by the researchers. The data collection tools of the study consist of the "Attitude Scale of Seasonal Agricultural Workers Towards Employers and Landowners" developed by the researchers and a semi-structured questionnaire form including demographic definitions. Before the data collection process in the study, ethical approval and necessary permissions were obtained from the relevant institutions and then applied to the determined group. In the study where the survey research design from quantitative research approaches was adopted, descriptive analyses were conducted using the SPSS 27 package to analyze the data. The study tested whether the dependent variable attitude differed according to the independent variables "gender, marital status, age, education level, occupation, and income level." Mann-Whitney U-test and Kruskal-Wallis H-test were conducted to analyze whether the variables significantly differed in attitude. As a result of the analysis of the components of insecurity, conflict, social communication, and cooperation that constitute the entire scale and its sub-dimensions determined that the attitude differed according to various demographic variables. According to the findings obtained as a result of the analysis, there was a statistically significant difference in the attitude levels of seasonal agricultural workers regarding the entire scale according to marital status, age groups, education level, and family income level (p < 0.05), it was determined that there was no statistically significant difference according to gender and profession (p > 0.05). According to the research results, marital status, age, education level, and income level were important factors in the attitudes of seasonal agricultural workers toward the employer landowner regarding the entire scale. It is expected that the data obtained from this study, which determines the relationships between social groups in the areas where seasonal agricultural workers migrate, the attitudes that are effective in the process of adaptation to the social environment, and various demographic characteristics that affect this tendency, will make a significant contribution to the solution of the problems that arise in the migration areas and to the policies to be developed for the said groups.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79820 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[623-657]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/204 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Necmettin Erbakan, Milli Görüş ve Popülizm]]> <![CDATA[Necmettin Erbakan, National Outlook and Populism]]> <![CDATA[Sema SERTKAYA]]> <![CDATA[Cumhur ASLAN]]> <![CDATA[Siyaset Sosyolojisi, Popülizm, Sağ Popülizm, Necmettin Erbakan, Milli Görüş]]> <![CDATA[Political Sociology, Populism, Right Populism, Necmettin Erbakan, National Vision]]> <![CDATA[Osmanlı imparatorluğunun son dönemlerinde görünürlük kazanan ve Türk siyasal tarihinin şekillenmesinde önemli bir rol oynayan popülizm, günümüz Türk siyasal yaşamında da varlığını korumaya devam etmektedir. Popülizmin hem dünya siyaseti bağlamında hem Türk siyasal tarihi bağlamında gelişimi incelendiğinde farklı siyasal partiler ve liderlerle ilişki kurabilen bir kavram olduğu dikkat çekmektedir. Bu durum popülizme içkin tanımsal belirsizliğe yol açmaktadır. Her ne kadar popülizm tanımsal bir muğlaklığa sahip olsa da Halk, Seçkinler ve Genel İrade kavramları popülizmin temel referanslarıdır. Popülizme ait bu temel kavramların anlamları ulusal ve uluslararası siyaset arenasında yer alan liderler özelinde değişiklik göstermektedir. Dolayısıyla siyasal liderlerin halk vurgusuyla kast ettikleri kesimin kim olduğu, seçkinler olarak adlandırdıkları konumda kimlerin yer aldığı ve genel irade vurgusu ile neyi kastettiklerinin saptanması önem teşkil etmektedir. Bu bağlamda bu çalışmanın temel amacı Türk siyasal yaşamının önemli figürlerinden olan Necmettin Erbakan’ın popülizmini bu temel parametreler çerçevesinde inceleyerek onun halk seçkin dikotomisini ortaya koymak ve genel iradeye ilişkin düşünceleri ile neyi vurguladığını saptamaktır. Bu amaçla Erbakan’ın söylemleri eleştirel söylem analizi tekniğinden faydalanılarak irdelenmiştir. Erbakan siyasi felsefesini Milli Görüş olarak adlandırmaktadır. Milli Görüş, İslami içerikli bir ahlaki düzen ve manevi kalkınmayı amaçlamakta ve bu sayede Adil Düzene erişilebileceğini savunmaktadır. Bu bağlamda Erbakan halk kavramına değil, millet kavramına vurgu yapmaktadır. Erbakan’ın millet ile kast ettiği kesim ise aynı inanç etrafında bir araya gelen Müslümanlardır. Erbakan Milli Görüş hareketi temelinde siyonist, emperyalist Batılı devletleri ve İslami ilkeleri göz ardı ederek, Batı ile ilişkiler kurmaya çalışan Adalet Partisi ile Cumhuriyet Halk Partisini seçkinler olarak konumlandırmaktadır. Erbakan, genel irade anlayışını ise milletin inancına, değerlerine ve örfüne uygun bir anayasanın milletin kendisi tarafından yapılması gerektiğini vurgulayarak ortaya koymaktadır. Türk siyasetinde alışılagelmiş siyasetçilerden farklı bir siyasal çizgide ilerleyen Erbakan, izlemiş olduğu sağ, muhafazakar, İslamcı popülist siyaseti ile Türkiye’nin ilk İslamcı başbakanı olmuştur.]]> <![CDATA[Emerging in the late Ottoman period and playing a significant role in shaping Turkish political history, populism remains a prominent force in contemporary Turkish political life. When examining the development of populism within the contexts of global and Turkish political history, it becomes evident that populism is a concept adaptable to various political parties and leaders, a feature that contributes to its inherent definitional ambiguity. Despite this conceptual vagueness, the ideas of ‘People’, ‘Elites’, and ‘General Will’ are widely recognized as core tenets of populism. The meanings of these key terms, however, vary across leaders on the national and international political stage. Therefore, identifying who political leaders reference by ‘the people’, whom they regard as ‘elites’, and what they imply by ‘general will’ holds particular significance. Within this framework, this study aims to clarify Necmettin Erbakan’s perspectives on who constitutes ‘the people’ and ‘the elites’ and what he intends by emphasizing ‘general will’. To this end, Erbakan’s discourse will be analyzed using critical discourse analysis. Erbakan defines his political philosophy as ‘National Outlook’, aiming for a moral order and spiritual development rooted in Islamic values, which he proposes would lead to a transition to a ‘Just Order’. Within this perspective, Erbakan places greater emphasis on the concept of ‘nation’ rather than ‘people’, defining the nation as Muslims united by shared beliefs. In Erbakan’s view, the elites consist of Western Zionist and imperialist powers as well as the domestic political entities that disregard Islamic principles, such as the Justice Party (AP) and the Republican People’s Party (CHP). Erbakan’s concept of general will involves the assertion that a national constitution reflecting the beliefs, values, and customs of the people should be crafted directly by the people themselves. Taking a distinct political stance from conventional Turkish politicians, Erbakan, with his right-wing, conservative, and Islamist populist agenda, ultimately became Turkey’s first Islamist prime minister.   ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79753 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1241-1258]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/205 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sıcaklık Terselmesi ve Hava Kirliliği (SO2) İlişkisi: Manisa Örneği]]> <![CDATA[Temperature Inversion and Air Pollution (SO2) Relationship: Manisa Case]]> <![CDATA[Hilal OLCAY]]> <![CDATA[Hasan ÇUKUR]]> <![CDATA[Coğrafya, Hava kirliliği, Sıcaklık terselmesi, Morfo-klimatik, Manis]]> <![CDATA[Geography, Air pollution, Temperature inversion, Morpho-climatic, Manisa]]> <![CDATA[Manisa’nın, verimli geniş tarım arazileri, tatlı-su kaynakları ile çeşitli yeraltı kaynaklarına sahip olmasının yanı sıra İzmir’e yakınlığı ve ulaşımın kolaylığından dolayı yoğun bir şekilde sanayi faaliyetleri yürütülmektedir. Sanayi faaliyetlerine bağlı olarak kentleşme, nüfus ve enerji kullanımı da hızlı bir şekilde artmaktadır. Yerleşim ve sanayi alanlarının ova tabanına doğru büyümesi sonucunda özellikle kış mevsiminde hava kirliliği sorunuyla sık sık karşılaşılmaktadır. Hava kirliliğinde bu beşeri kaynakların yanı sıra klimatik ve topografik özellikler de etkili olmaktadır. Manisa’nın doğu ve kuzeydoğu tarafının açık, ancak batı tarafının topografik olarak bir eşikle kapalı olması sonucunda, kuzeydoğu sektörlü rüzgârlarla kirli hava kentin üzerinde hapsolmaktadır. Kente toplanan kirli havayı batıdaki Menemen Boğazı dışına taşıyacak uygun koridorlar olmadığı için hava kalitesi giderek daha da düşmektedir. Bu çalışmada ise klimatik koşullar ve topografyanın karşılıklı etkileşimi neticesinde ortaya çıkan sıcaklık (evritimi) terselmesi ile terselmenin hava kalitesine olan etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda; Manisa meteoroloji istasyonuna ait 2006-2023 dönemini kapsayan meteoroloji (sıcaklık, basınç ve rüzgâr) kayıtları ve hava kalitesi kükürt dioksit (SO2) verilerinden yararlanılmıştır. Çalışmanın sonucunda; sahadaki kirlilik (SO2) miktarının arttığı dönemlerde basınç değerleri ve donlu gün sayılarının da arttığı, SO2 miktarının azaldığı dönemlerde ise sıcaklık ve rüzgâr hızının arttığı saptanmıştır. Manisa’da kurulacak yeni sanayi tesisleri ile yerleşim birimlerinin konumlandırılmasında hâkim rüzgâr yönü göz önüne alınabilir ve bunların ısıtılmasında jeotermal enerji kullanılabilir.  ]]> <![CDATA[Due to Manisa’s large fertile agricultural lands, freshwater resources, and various underground resources, as well as its proximity to Izmir and ease of transportation, industrial activities are intensively carried out. Urbanization, population, and energy use are also increasing rapidly due to industrial activities. As a result of the growth of settlements and industrial areas towards the plain floor, air pollution problems are frequently encountered, especially in the winter season. In addition to these human resources, climate and topographical features also play a significant role in air pollution. As a result of the fact that the eastern and northeastern sides of Manisa are open, but the western side is topographically closed by a threshold, the polluted air is trapped over the city by the northeasterly winds. Since there are no suitable corridors to carry the polluted air collected in the city out of the Menemen Strait in the west, the air quality is getting worse and worse. In this study, it is aimed to determine the temperature inversion that occurs because of the interaction of climatic conditions and topography and the effects of inversion on air quality. In this direction, meteorology (temperature, pressure, and wind) records and air quality sulfur dioxide (SO2) data of the Manisa meteorological station covering the period 2006-2023 were utilized. As a result of the study, it was determined that the pressure values and the number of frosty days increased during the periods when the amount of pollution (SO2) in the field increased, while the temperature and wind speed increased during the periods when the amount of SO2 decreased. The prevailing wind direction can be taken into consideration in the positioning of new industrial facilities and settlements to be established in Manisa, and geothermal energy can be used for their heating.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79572 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1109-1127]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/206 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye'de Demografik Kentleşme Perspektifinde Tekirdağ İli Analizi]]> <![CDATA[Analysis of Tekirdağ Province in the Perspective of Demographic Urbanization in Türkiye]]> <![CDATA[Hakan BOSTAN]]> <![CDATA[Özlem SERTKAYA DOĞAN]]> <![CDATA[Tekirdağ, İdari Coğrafya, İl, Büyükşehir Belediyesi, Demografik Kentleşme.]]> <![CDATA[Tekirdağ, Administrative Geography, Province, Metropolitan Municipality]]> <![CDATA[Türkiye’de yönetim; merkezi yönetim (başkent ve taşra [il ve ilçe]) veya yerel yönetim (il özel idaresi, belediyeler ve köyler) şeklinde yapılandırılmıştır. Tekirdağ’da yerleşme tarihi M.Ö.4000 yıllarına kadar gitmektedir. Tekirdağ ili 1921 Anayasası ile il olmuştur. Tekirdağ Belediyesi, 1879 kurulmuştur.  Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi ise, 12 Kasım 2012 tarihli ve 6360 sayılı Kanunla kurulmuş ve 30 Mart 2014 tarihinde fiilen faaliyetine başlamıştır. Bu Kanun sonrasında köy ve beldelerin mahalleye dönüştürülmesi sonucunda Türkiye İstatistik Kurumu tarafından kırsal nüfusun oranı belirtilmemektedir. Büyükşehir belediyesi kurulan illerde kırsal yerleşim yerleri olarak bilinen köy ve beldelerin kaldırılmasıyla ilin mülki sınırı şehir olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada, kırsal alanların tespitinde Google Maps uygulaması ile kent rehberi (dijital kent) haritaları kullanılmıştır. Bu kapsamda mahallelerin nüfusunda olan değişim, il merkezine olan uzaklığı, sosyo-ekonomik gelişme gibi faktörler değerlendirilmiştir. Tekirdağ ilinin 2023 yılı nüfusu 1.167.059 olup, 11 ilçe 373 mahalleden oluşmaktadır. Tekirdağ iline bağlı toplam 373 mahallelerin %29,2’sini (109) kentsel mahalleler, %70,8’ini ise kırsal mahalleler (264) oluşturmaktadır. Tekirdağ ilinin kentsel nüfusu 1.067.178 (%91,4) iken kırsal nüfusu 99.839 (%8,6) olduğu görülmüştür.]]> <![CDATA[The administrative organization of Türkiye is divided into two as central (capital and province [province and district]) and local administration (special provincial administration, municipalities and villages). The history of settlement in Tekirdağ dates back to 4000 BC. Tekirdağ province became a province with the 1921 Constitution of the Republic of Türkiye. Tekirdağ Municipality was established even earlier in 1879. Tekirdağ Metropolitan Municipality was established with Law Act No. 6360 dated November 12, 2012 and started its activities on 30 March 2014. After this Law, the rate of rural population is not specified by the Turkish Statistical Institute as a result of the transformation of villages and towns into neighborhoods. In the provinces where metropolitan municipalities are established, the administrative border of the province is accepted as a city with the abolition of villages and towns known as rural settlements. In this study, Google Maps application and city guide (digital city) maps were used to determine rural areas. In this context, factors such as changes in the population of the neighborhoods, distance to the city center, and socio-economic development were evaluated. The population of Tekirdağ province in 2023 is 1,167,059 and it consists of 373 neighborhoods in 11 districts. Of the total 373 neighborhoods in Tekirdağ province, 29.2% (109) are urban neighborhoods and 70.8% are rural neighborhoods (264). While the urban population of Tekirdağ province is 1,067,178 (91.4%), its rural population is 99,839 (8.6%).]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79548 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[119-152]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/207 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Medyada Narsisizm: Çanakkale Halkı Üzerine Bir Araştırma ]]> <![CDATA[Narcissism in Social Media a Research on The People of Çanakkale]]> <![CDATA[Merve ERDOĞAN]]> <![CDATA[İletişim, Yeni Medya, Sosyal Medya, Narsisizm, Çanakkale Halkı]]> <![CDATA[Communication, New Media, Social Media, Narcissism, People of Çanakkale]]> <![CDATA[Günümüzde sosyal medya insanların kendilerini ifade etmelerini ve hayatlarını kolaylıkla sunmalarını sağlayan platformlar olarak görülmektedir. Özellikle narsisist insanlar için bu platformlar egolarını tatmin ettikleri bir alana dönüşmüştür. Onlar beğenilme, dikkat çekme, başarılı, güzel ya da yakışıklı görünme isteklerini en iyi şekilde sağlayan sosyal medya platformlarını sıklıkla kullanmaktadırlar. Bu durum, sosyal medyanın hem faydalarını hem de zararlarını gözler önüne sermektedir. Kendi hayatlarındaki eksiklikleri gizleyip sosyal medyada en iyi hallerini diğer insanlara sunan narsisist kişiler farklı bir imaj sergileyerek bu platformlarda kendilerini en iyi şekilde sunma imkânı bulmaktadırlar. Fakat bu durum narsisist kişilerin hem kendisiyle hem de toplumla sağlıklı ve dengeli ilişkiler kuramamasına yol açmaktadır. Dolayısıyla, sosyal medyanın insanlar üzerindeki etkilerini anlamak ve bu platformların sağlıklı kullanımına yönelik farkındalık yaratmak büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple bu çalışmada Çanakkale halkının sosyal medyada narsisistlik durumları araştırılmıştır. Nicel araştırma yöntemi kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada katılımcılara rastlantısal örneklem alma tekniği yoluyla ulaşılmış ve 501 kişiye çevrimiçi anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler ise betimsel istatistik analiz tekniğiyle incelenmiştir. Çalışma sonucunda kadın katılımcıların sosyal medyada narsisizm düzeylerinin erkek katılımcılara göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bekâr katılımcıların sosyal medyada narsisizm düzeyleri evli katılımcılara göre daha yüksek çıkmıştır. Katılımcıların çoğunun sosyal ağ sitelerinde fotoğraf paylaşırken nasıl göründüklerine dikkat ettikleri ve paylaşımlarını eleştiren kişileri ise takipçi listelerinden çıkarıp engelledikleri ise çalışmanın önemli sonuçlarındandır.]]> <![CDATA[Today, social media is seen as a platform that allows people to express themselves and present their lives easily. Especially for narcissistic people, these platforms have become an area where they satisfy their egos. They frequently use social media platforms that best meet their desires to be liked, attract attention, and appear successful, beautiful or handsome. This situation reveals both the benefits and harms of social media. Narcissistic people who hide the shortcomings in their own lives and present their best selves to others on social media find the opportunity to present themselves in the best way on these platforms by displaying a different image. However, this situation leads to narcissistic people not being able to establish healthy and balanced relationships with both themselves and society. Therefore, it is of great importance to understand the effects of social media on people and to raise awareness about the healthy use of these platforms. For this reason, this study investigated the narcissistic status of the people of Çanakkale on social media. In the study conducted using the quantitative research method, participants were reached through the random sampling technique and an online survey was applied to 501 people. The obtained data was examined with the descriptive statistical analysis technique. As a result of the study, it was concluded that the narcissism levels of female participants on social media were higher than male participants. In addition, the narcissism levels of single participants on social media were higher than married participants. One of the important results of the study is that most of the participants pay attention to how they look when sharing photos on social networking sites and that they block people who criticize their posts by removing them from their follower lists.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79464 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[291-305]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/208 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kostüme Avantür Türk Sinemasında Milliyetçilik İnşasında Yükselen Erotizm: Tarkan Film Serisi ]]> <![CDATA[Rising Eroticism in the Construction of Nationalism in Turkish Costume Adventure Cinema: Tarkan Film Series]]> <![CDATA[Buket AKDEMİR DİLEK]]> <![CDATA[Türk sineması, milliyetçilik, milli kimlik, erotizm, Tarkan filmleri]]> <![CDATA[Turkish cinema, nationalism, national identity, eroticism, Tarkan films]]> <![CDATA[İdeolojik bir araç olan sinema, dönemin siyasal ve sosyal yapısından etkilenerek anlatı yapısını oluşturmaktadır. Türk sineması ilk günden itibaren dönemin hâkim ideolojinden ve toplumsal ikliminden doğrudan etkilenerek film üretiminin yapıldığı bir ülke sinemasıdır. Bu çalışmada; 1970’li yıllarda ulusal ve uluslararası camiada istikrarsızlık yaşayan Türkiye’nin kostüme avantür film serisi olan Tarkan filmleri aracılığı ile milliyetçiliği ve Türk milli kimliğini nasıl ön plana çıkardığı ortaya konulmuştur. Milliyetçilik ve milli kimlik söylemlerinin filmler içinde üretimi sırasında dönemin sinema anlatısından beslendiği, yoğun şekilde erotizme başvurulduğu tespit edilmiştir. Milliyetçi söylemin ne şekilde üretildiğini ve erotizm ile cinselliğin seri içinde destekleyici bir öğe olarak kullanıldığını Tarkan film serisindeki filmlerin söylem analizi ve içerik analizi ile ortaya çıkartılmıştır. Film analizleri ile serideki milliyetçi söylem Türk ırkını övücü diyaloglara yer verilmesi, Türk kültürüne ait görsel ve sözsel kodların yoğun şekilde kullanılması ve farklı ırka ait olan düşmanın gerek söylem gerekse ve görsel temsiller ile ötekileştirilmesi yoluyla verildiği tespit edilmiştir. Milliyetçi söylem inşasında dönemin seyirci alışkanlıkları paralelinde erotizmin yoğun şekilde kullandığı gözlemlenmiştir. Seriye ait 5 filmde de erotizm temsili kadın bedeni üzerinden verilmiştir. Özellikle düşman ırklara ait femme fatale kadın karakterler aracılığı ile erotik temsil inşa edilmiştir. Filmlerde erotizm ve milliyetçiliğin kesiştiği nokta; Tarkan’ın savaştaki galibiyetleri yoluyla Türk ırkının yüceltilmesi ile birlikte düşman kadınlar üzerinde kazandığı “zaferler” yoluyla erilliğinin de bir o kadar yüceltilmesidir. Seri süresince Tarkan düşman öteki olan komutanı/ kralı kılıcı ile yenerken komutanın/ kralın kızı veya eşi ile birlikte olarak cinsel olarak da düşmanı fethetmektedir.]]> <![CDATA[Cinema, an ideological tool, creates its narrative structure by being influenced by the political and social structure of the period. Turkish cinema is a country cinema where film production has been directly influenced by the dominant ideology and social climate of the period since the very beginning. This study reveals how Turkey, which experienced instability in the national and international communities in the 1970s, brought nationalism and Turkish national identity to the forefront through the Tarkan films, a costume adventure film series. It has been found that nationalism and national identity discourses were nourished by the cinema narrative of the period during the production of films, and eroticism was used intensively. How the nationalist discourse is produced and how eroticism and sexuality are used to support this discourse has been revealed through the narrative analysis and content analysis of the Tarkan film series. Through film analyses, it has been determined that the nationalist discourse in the series is conveyed through dialogues praising the Turkish race, the intensive use of visual and verbal codes belonging to Turkish culture, and the othering of the enemy belonging to a different race or country through both discourse and visual representations. It has been observed that eroticism was used intensively in the construction of nationalist discourse, in line with the audience habits of the period. In all 5 films of the series, eroticism was represented through the female body. Erotic representation was constructed through women, especially femme fatale characters belonging to the enemy race. The point where eroticism and nationalism intersect in the films is the glorification of the Turkish race through Tarkan’s battlefield victories as well as the masculinity of Tarkan, the leading character, through his “victories” over enemy women. Throughout the series, Tarkan defeats the enemy other, the commander/king, with his sword, and also conquers the enemy sexually by being with the commander/king's daughter or wife.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79373 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[1-18]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/209 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İzlerkitlenin Aileye Bakışı: ‘Sadakatsiz Dizisi’ Örneğinde Kırşehirli İzleyicilerin Aile Değerlerini Alımlaması]]> <![CDATA[Viewers' View of Family: The Reception of Family Values by Viewers from Kırşehir in The Example of 'Sadakatsiz Series']]> <![CDATA[Esra YILMAZ]]> <![CDATA[Ülkü Ayşe OĞUZHAN BÖREKÇİ]]> <![CDATA[Kültürel Çalışmalar, Türk Aile Değerleri, Alımlama Analizi, Televizyon Dizileri, Sadakatsiz Dizisi. ]]> <![CDATA[Cultural Studies, Turkish Family Values, Reception Analysis, Television Series, Sadakatsiz Series]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">20. yüzyılda etkili bir iletişim aracı olarak ortaya çıkan televizyon, bireylerin toplumla bütünleşmesinde, kültürel değerlerin aktarılmasında ve değişimlerin yaşanmasında önemli bir rol oynamaktadır. 1960’larda Türkiye’de başlayan televizyon yayıncılığının kültürel ve sanatsal değerleri sunma ve bu değerleri diğer nesillere aktarma gibi önemli işlevleri vardır. Son dönemlerde diziler, sanal gerçeklikle fiziksel gerçekliğin yanı sıra ahlaki değerleri de değiştirme eğilimindedir. Bu durum, kültürel etkileşimi yoğunlaştırmış ve yerel değerlerin saflığını kaybetmesine neden olmuştur. Televizyon, bireylerin iç dünyası, aile yapısı ve toplumun sosyokültürel ilişkilerinde çeşitli kırılmalar yaratmaktadır. Televizyon yapımcıları, toplumsal verilerden beslenerek dizileri ve içerikleri oluşturarak kültür üreticisi konumuna gelirler. Bir toplumun ayakta kalabilmesi için bazı değerlere sahip olması gerekir. Toplumun yapı taşı olan aile kurumu bu noktada önemli bir görev üstlenir. Ailede gerçekleşecek bir değişme toplumu etkileyecektir. Yapılan araştırmalar, Türk dizilerinin aile değerleri, millî ve manevi değerler üzerinde etkili olduğu inancına sahip olduğunu göstermektedir. Televizyon dizileri gündelik yaşama dair gerçeklikleri belirli bir anlatı yapısı ve olay örgüsü perspektifinden kurgusal içeriklerle sunarak gerçekliği yeniden tanımlar ve üretir. 1974’te yayınlanan ilk diziden bu yana televizyon dizilerinin her birinde aile kurumu temsilleri yer almıştır; bazen aile değerlerimize ters bazen de aile değerlerimizle örtüşen kurgularla yansıtılmıştır ve yansıtılmaktadır. Bu çalışma, televizyon dramalarından toplumun temel yapı taşı olan aile yapısına yansıyan değerler sisteminin temsiline yönelik gerçekleştirilmiştir ve aile değerlerinin izleyici tarafından nasıl alımlandığını analiz etmektedir. Araştırma, Sadakatsiz izleyicilerinin çeşitli okumalar yaparak mesajları alımladıklarını tespit etmemizi sağlamıştır.]]> <![CDATA[In the 20th century, television, which emerged as an effective communication tool, plays an important role in the integration of individuals with society, in the transfer of cultural values and in the experience of changes. Television broadcasting, which started in Türkiye in the 1960s, has important functions such as presenting cultural and artistic values and transferring these values to other generations. Recently, TV series tend to change moral values as well as physical reality with virtual reality. This has intensified cultural interaction and caused local values to lose their purity. Television creates various ruptures in the inner world of individuals, family structure and sociocultural relations of society. Television producers become culture producers by creating series and content based on social data. In order for a society to survive, it must have certain values. The institution of the family, which is the building block of society, assumes an important role at this point. A change in the family will affect the society. Research shows that Turkish TV series are believed to be effective on family values, national and spiritual values. Television series redefine and reproduce reality by presenting the realities of everyday life through fictional content from the perspective of a specific narrative structure and plot.  Since the first series aired in 1974, every television drama has included representations of the institution of the family, sometimes in contradiction to our family values and sometimes with fictions that overlap with our family values. This study focuses on the representation of the value system reflected in the family structure, which is the basic building block of society, in television dramas and analyzes how family values are received by the audience. The research has enabled us to determine that the viewers of Sadakatsiz receive messages through various readings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79284 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[597-634]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/210 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bestekârı Yümnî Dede Olarak Kayıtlı Tebrîz Makâmında İki Kayıp Eser]]> <![CDATA[Two Lost Works In The Tabriz Maqam Whose Composer İs Recorded As Yümnî Dede]]> <![CDATA[İsmail YÖRÜKÇÜOĞLU]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Türk Müziği, Tebrîz makâmı, Yümnî dede, Peşrev, Sazsemâîsi, Muallim İsmâîl Hakkı Bey]]> <![CDATA[Turkish Music, Tabriz maqam, Yümnî dede, Peşrev, Sazsemâîsi, Muallim İsmâîl Hakkı Bey]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Makâm, Türk müziği denildiğinde akla gelen önemli hususiyetlerdendir. Türk müziğinde pek çok makâmın varlığı bilinse de bunlardan bazıları icrâlar içerisinde sıklıkla kullanılmış, bazıları da çok fazla icrâ edilmeyerek zaman içerisinde unutulmuştur. Bu çalışmada, bestelenmiş eser sayısının çok fazla olmadığı, günümüzde icrâlar içerisinde rastlanılmayan, Tebrîz makâmı ve bu makâmda bestelenmiş Yümnî Dede adlı bestekâra ait peşrev ve sazsemâîsi incelenmiştir. Yümnî Dede’ye ait Tebrîz makâmındaki peşrev ve sazsemâîsi formundaki iki eserin varlığı konusunda günümüz kaynaklarında bilgiler olsa da günümüz nota arşivleri içerisinde eserin varlığı tespit edilememiştir. Eserlerin notasına Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı, Osmanlı Arşivi, Muallim İsmâîl Hakkı Bey Koleksiyonu’nda ulaşılmıştır. Araştırmada makâma ilişkin tarifler incelenmiş, Yümnî Dede hakkında günümüze ulaşan bilgiler bir araya getirilmiştir. Eserlerin Muallim İsmâîl Hakkı Bey Koleksiyonu’nda yer alan notaları günümüzde kullanılan Arel-Ezgi-Uzdilek sistemine çevrilerek, içerik analizi yoluyla makâm, usûl uygulamaları ve form bakımından incelenmiştir. Tebrîz makâmındaki peşrev ve sazsemâîsinde makâmın seyri iki farklı biçimde kullanılsa da incelemeye konu olan Tebrîz makâmındaki peşrev ve sazsemâîsinin günümüze ulaşan Tebrîz makâmı tarifleriyle büyük ölçüde uyumlu olduğu tespit edilmiştir. Bestekârı Yümnî Dede olarak kayıtlı Tebrîz makâmındaki peşrev ve sazsemâîsinin Muallim İsmâîl Bey Koleksiyonu’nda yer alan notası ve ilgili notanın Arel-Ezgi-Uzdilek notalama sistemine çevrilmiş hali çalışmanın ekinde günümüz araştırmacı ve icrâcıların hizmetine sunulmuştur.]]> <![CDATA[Makam is one of the important features that come to mind when Turkish music is mentioned. Although it is known that there are many maqams in Turkish music, some of them were frequently used in performances, and some were not performed much and were forgotten over time. In this study, the Tebrîz maqam, which is not found among the performances today and the number of composed works is not very large, and the peşrev and sazsemâî of the composer named Yümnî Dede, composed in this maqam, were examined. Although there is information in today's sources about the existence of two works in the form of peşrev and sazsemâîsi in the Tebriz maqam by Yümnî Dede, the existence of the work has not been detected in today's note archives. The notes of the works were found in the Presidential State Archives Directorate, Ottoman Archives, Muallim İsmâîl Hakkı Bey Collection. In the research, the recipes related to the maqam were examined and the extant information about Yümnî Dede was brought together. The notes of the works in the Muallim İsmâîl Hakkı Bey Collection were converted into the Arel-Ezgi-Uzdilek system used today and examined in terms of maqam, usûl practices and form through content analysis. Although the course of the mode in the peşrev and sazsemâî in the Tebriz maqam is used in two different ways, it has been determined that the peşrev and sazsemâî in the Tebriz maqam subject to examination are largely compatible with the Tabriz maqam descriptions that have survived to the present day. The notes of the peşrev and sazsemâî in the Tebriz maqam, whose composer is registered as Yümnî Dede, in the Muallim İsmâîl Bey Collection, and the translation of the relevant note into the Arel-Ezgi-Uzdilek notation system are presented to the service of today's researchers and performers in the appendix of the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79226 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1399-1417]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/211 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kırsal Yerleşimlerin ve Mimarinin Korunması ve Sürdürülmesinde Eko-Köy Modeli’nin İrdelenmesi: Ankara-Bacıköy]]> <![CDATA[Examination of Eco-Village Model in the Preservation And Sustainability Of Rural Settlements and Architecture: Ankara-Bacıköy]]> <![CDATA[Kevser ÇELTİK ŞAHLAN]]> <![CDATA[Gizem KUÇAK TOPRAK -Nurgül İNAN]]> <![CDATA[Mimarlık, Kırsal Mimari, Kırsal Yerleşim, Eko Köy, Bacıköy]]> <![CDATA[Architecture, Village architecture, Rural architecture, Rural Settlement, Eco-Village, Bacıköy]]> <![CDATA[Çalışmanın ana amacı, kırsal yerleşim yerlerinin ve mimarinin korunması ve sürdürülmesinde eko-köy modelini, bir yöntem olarak kullanılmasının mümkün olup olmadığını irdelemek, araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışmanın hipotezi “kırsal yerleşim yerlerinin yeniden yaşatılması, canlandırılması, kırsal yerleşim ve mimari özelliklerinin onarılarak bir kaynak olarak yeniden kullanımının sağlanması ve sürdürülmesi için “eko-köy” modeli bir yöntem olarak kullanılabilir” olarak belirlenmiştir. Çalışma “kırsal alanlar, yerleşmeler, köy yerleşimlerinin yaşatılması, sürdürülmesi, korunması üzerine araştırmalar”, “eko-köy modeli üzerine araştırmalar”, “örnek alanın belirlenmesi ve tespitler yapılması”, “alanın mevcut durumunun eko-köy modeli ile ilişkisinin değerlendirilmesi”, “elde edilen sonuçlar doğrultusunda kaybolmak üzere olan bir kırsal yerleşimin yeniden yaşatılması, sürdürülmesi, korunmasında eko-köy modelinin uygulanmasına yönelik stratejilerin belirlenmesi” olmak üzere 5 aşamadan oluşmaktadır. Araştırma yöntemi olarak “literatür araştırması”, “envanter çalışması” ve “alan tespit çalışması” kullanılmıştır. Elde edilen bulgular Likert ölçeği kullanılarak oluşturulan “var olan bir kırsal yerleşim yerinin eko-köy prensipleri ile ilişkisinin belirlenmesine yönelik değerlendirme formu” ile değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonuçları doğrultusunda SWOT analizi kullanılarak var olan bir köyün eko-köye dönüştürülmesi adına stratejiler geliştirilmiştir. Yapılan çalışmada eko-köy modelinin köylerin yeniden yaşatılması, kırsal yerleşim ve mimari özelliklerinin korunması için uygun olabileceği sonucuna varılmıştır. Bu modelin bir alanda uygunluğunun tespit edilmesi adına “eko-köy modelleri ve prensipleri üzerine araştırma”, “alana dair tarihsel, kültürel, toplumsal, nüfus bilgilerini içeren araştırma”, “alana dair coğrafi, topografik, doğal peyzaj, üretim alanlarının tespitine yönelik araştırma”, “mimari ve kırsal yerleşim özelliklerinin araştırılması”, “alanla ilişkili tespit edilen özelliklerin eko-köy prensipleri, özellikleri ve modeli ile etkileşiminin tespit edilmesi”, “SWOT analizi uygulaması”, “sonuçların değerlendirilmesi ve stratejilerin oluşturulması” aşamalarının uygulanması önerilmektedir. ]]> <![CDATA[The research aims to explore whether the eco-village model can be used to preserve and sustain rural settlements and architecture. The study hypothesizes that the eco-village model can serve as a method for maintaining and reusing rural settlements and their architectural features as resources. The research is structured in five stages: investigating the sustainability and protection of rural settlements, examining the eco-village model, selecting a sample area and making assessments, evaluating the area's current situation in relation to the eco-village model, and developing strategies for implementing the eco-village model to reuse, sustain, and preserve a rural settlement facing decline. Methods used include literature review, inventory study, and field surveys. The research employed the Likert scale for evaluation and developed strategies based on data from SWOT analysis. The findings suggest that the eco-village model is suitable for revitalizing villages and preserving rural architectural features. To assess the model's suitability in an area, the following stages are recommended: studying eco-village models and principles, gathering historical, cultural, social, and population data about the area, researching the geographical, topographical, and natural landscape, studying architectural and rural settlement characteristics, determining the interaction of these features with eco-village principles, conducting a SWOT analysis, and creating strategies based on the evaluation results.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78871 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[165-194]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/212 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumlarının Fiziksel, Zihinsel ve Psikososyal Gelişimlerine Etkisi: Ampirik Bir Çalışma]]> <![CDATA[The Impact of Sports on the Physical, Mental, and Psychosocial Development of University Students: An Empirical Study]]> <![CDATA[Ülkü ÇOBAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Spor, Tutum, Fiziksel, Zihinsel, Psikososyal,Üniversite Öğrencileri]]> <![CDATA[Sport, Attitude, Physical, Mental, Psychosocial, University Students ]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin spora yönelik tutumlarının belirli değişkenlere göre değerlendirilmesidir. Araştırmanın evrenini, 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Yalova Üniversitesi Çınarcık Meslek Yüksekokulu’nda öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi, gönüllü olarak katılan 117 erkek ve 190 kadın olmak üzere toplamda 307 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin spora yönelik tutumları, Koçak (2014) tarafından geliştirilen Spora Yönelik Tutum Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin analizi SPSS 20 yazılım programı ile gerçekleştirilmiş ve tüm değerlendirmelerde istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Verilerin çözümlemesinde frekans ve yüzde analizi, aritmetik ortalama, bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü ANOVA testleri uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, yaş değişkenine göre spora yönelik tutumun toplam puanı ile fiziksel, zihinsel ve psiko-sosyal gelişim alt boyutlarında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Ancak, öğrencilerin televizyon, bilgisayar ve akıllı telefon gibi elektronik araçlar aracılığıyla spor haberleri ve programlarını takip etme durumlarına göre spora yönelik tutum puanları ve alt boyutlarda istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0.05). Öte yandan, öğrencilerin ailelerinin spor yapma alışkanlıklarına göre spora yönelik tutum toplam puanı ve alt boyutlar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05).]]> <![CDATA[This research aims to assess university students' attitudes towards sports based on specific variables. The research population comprises students enrolled at Yalova University Çınarcık Vocational School during the 2023-2024 academic year. A total of 307 students participated in the study voluntarily, including 117 males and 190 females. The students' attitudes towards sports were evaluated using the Attitude Towards Sport Scale, developed by Koçak (2014). Data analysis was conducted using the SPSS 20 software package, and statistical significance was set at p<0.05. Descriptive statistics such as frequency and percentage analysis, as well as independent samples t-tests and one-way ANOVA tests, were applied to analyze the data. The findings revealed that age had no statistically significant effect on the total attitude score towards sports or the sub-dimensions related to physical, mental, or psychosocial development (p>0.05). However, significant differences were observed in both the total score and sub-dimensions of sports attitudes based on whether students followed sports-related content through electronic platforms such as television, computers, and smartphones (p<0.05). On the other hand, the variable of whether students' families engaged in sports activities did not yield any significant differences in either the total score or sub-dimensions of attitudes towards sports (p>0.05).]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78868 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[793-810]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/213 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çocukların Cinsel İstismarı ve Sömürüsü ile Çocuk Pornografisi Alanındaki Düzenlemeler ve Ortaya Çıkan Sorunlar ile Çözüm Yolları]]> <![CDATA[Regulations in the Field of Sexual Abuse and Exploitation of Children and Child Pornography Emerging Problems and Ways of Solutions]]> <![CDATA[Seyfi HAN]]> <![CDATA[Cinsel istismar, Çocuk sömürüsü, Çocuk pornografisi, Hukuki düzenlemeler, Toplumsal farkındalık ]]> <![CDATA[Sexual abuse, Child exploitation, Child pornography, Legal regulations, Social awareness]]> <![CDATA[Cinsel istismar, dünya genelinde yaygın bir suç olup, mağdurları üzerinde derin psikolojik, sosyal ve fiziksel etkiler bırakmaktadır. Birleşmiş Milletler raporlarına göre her yıl milyonlarca çocuk ve yetişkin bu tür suçlarla karşı karşıya kalmaktadır. Cinsel istismar vakaları özellikle internet ve çevrimiçi platformların yaygınlaşması ile artış göstermektedir.  Dijitalleşmenin arttığı dünyada yaşanan küresel enformatik taarruz, insanlar üzerinde ahlâkî birtakım zayıflamaları çoğaltmakla birlikte, değerler aşınmasına da yol açmaktadır. Bu değerler aşınmasının en büyük göstergelerinden biri, insanları ayartıcı aygıtların yaygınlık kazanması ve bu aygıtların insanların en mahrem alanlarına da sirayet etmesidir. Bu bağlamda ahlâkî zayıflama ve değerler aşınması hayatın her alanında insan davranışlarına etki etmektedir. Kamu da yolsuzluğun artması, ötekinin zayıflığının güçlüde şiddeti cezbetmesi, aile içi güven ve sadakatin sarsılması ve cinsel istismar vakalarının artması yukarıda işaret edildiği türden bir enformatik taarruzla yakından ilişkilidir. Dünyayı sarsan cinsel istismar vakalarının Türkiye’de de etkisini arttırdığı gözlemlenmiş, resmi istatistiklere göre 2019 ile 2023 yılları arasında bu suçlarla ilgili soruşturma ve kovuşturma sayılarında belirgin bir artış görülmüştür. Hukuki düzenlemeler ve toplumsal farkındalık çalışmalarına rağmen, çocukların cinsel istismar ve sömürüsünü önleme noktasında ciddi eksiklikler bulunmaktadır. Ne var ki bu eksiklikler şu an için çözüm oluşturabilecek düzeyde değildir. Ulusal ve uluslararası düzeyde yasal düzenlemeler yapılsa da sorunun çözümü için kapsamlı hukuki, sosyal ve eğitimsel tedbirler alınması gerekmektedir. ]]> <![CDATA[Sexual abuse is a widespread crime worldwide, leaving deep psychological, social and physical effects on the victims. According to United Nations reports, children and adults face such crimes every year. Sexual abuse cases are increasing especially with the spread of the internet and online platforms. The informatics attack experienced globally by digitalization in the world, while increasing the moral weakening on people, also leads to the erosion of values. One of the biggest indicators of the erosion of these values is the prevalence of devices that adjust people and the fact that these devices also affect people's most intimate performances. This physical moral weakening and erosion of values affects human life in every area of life. The separation of corruption in the public sector, the attraction of the weak in the strong, the shaking of trust and loyalty within the family and the opening of sexual abuse cases with the informatics attack mentioned above. It has been observed that the severity of sexual abuse cases in the world has increased in Turkey, and according to official statistics, there has been a significant explosion in the number of investigations and dismissals related to these crimes between 2019 and 2023. Despite legal reforms and gender, there are serious deficiencies in preventing sexual abuse and exploitation of individuals. However, these deficiencies are not at a level that can provide a solution for now. In case of national and international legal regulations, detailed legal, social and educational efforts should be initiated to solve the problem.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78863 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[357-387]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/214 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hitit Tıp Metinlerinde Bir Tedavi Yöntemi: Apse Drenajı]]> <![CDATA[A Treatment Method in Hittite Medical Texts: Abscess Drainage]]> <![CDATA[Murat AYDIN]]> <![CDATA[Salih Fehmi KATIRCIOĞLU]]> <![CDATA[Hititler, Hitit kanunları, Hitit tıbbı, yara, tedavi]]> <![CDATA[Hittites, Hitite laws, Hitite medicine, injury, treatment]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-style: italic;">Hititler hakkında birçok bilgiye sahip olmamızı sağlayan ve onlardan günümüze kadar ulaşan çivi yazılı tabletlerdir. Hitit tarihi araştırmalarında önemli bir kaynak oluşturan bu tabletler Boğazköy-Hattuşa, Ortaköy-Şapinuva gibi büyük merkezlerin yanı sıra diğer kazı alanlarından ele geçen yazılı belgelerle Hititler hakkındaki bilgilere her gün bir yenisi katılmaktadır. MÖ ikinci binyılda Anadolu’da ilk siyasi birliği sağlayarak imparatorluk kurmuş olan Hititlerde de sağlık ve hastalık kavramlarının yaşamlarının her alanında varlığını göstermiş olduğu ele geçen çivi yazılı belgelerden anlaşılmaktadır. Özellikle başkent Boğazköy-Hattuşa’dan ele geçen otuz bine yakın çivi yazılı tablet ve tablet parçalarından, Hititlerin hastalıklara karşı uyguladıkları tedavi yöntemleri öğrenilmektedir. Hastalıklar ve tedavi yöntemleri hakkında az da olsa bilgi aldığımız Hitit metinlerinden, Hititlerin hastalıklara ve hastalığın tedavilerine karşı bakış açılarının nasıl olduğunu öğrenmekteyiz. Hastalık sebepleri olarak Hititler; tanrılara karşı işlenen suçlar ve tanrıların ihmalinin yanı sıra bedensel ve ruhsal kirlilik, ölü ruhların rahatsız edilmesi ve kara büyüyü görmektedirler. Hititler, tanrılar tarafından başlarına geldiklerine inandıkları hastalık gibi istenmeyen durumlardan kurtulmak için çeşitli yollara başvurmuşlardır. Bu yollardan biri salgın hastalıklara karşı yapılan majik ritüel uygulamalarıdır, diğeri de, tıbbi yöntemlere dayalı tedavi uygulamalarıdır. Bir kişinin yaralanmasına karşı yapılan tedavi ve doktor ücreti kanun maddelerine de konu olmuştur. Savaşçı, avcı, inşaat işleriyle uğraşan bir toplumda insanların yaralanması normal bir durumdur. Hitit kanun metinlerinde bir insanın yaralanmasına sebep olmak suç sayılmış ve yaralayan kişi maddi ceza ödemekle yükümlü kılınmıştır. Hititlerin yaralanmalara karşı uyguladıkları tıbbi tedavinin nasıl olabileceği yönünde bir araştırma yapmak disiplinler arası bir çalışmanın gerekliliğini ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[The cuneiform tablets that provide us with much information about the Hittites and have survived to the present day. These tablets, which constitute an important source in Hittite historical research, are being added to the information about the Hittites every day with written documents obtained from large centers such as Boğazköy-Hattusa, Ortaköy-Sapinuva, as well as other excavation sites. It is understood from the cuneiform documents that the concepts of health and disease were present in every aspect of the Hittites, who established the first political unity in Anatolia and established an empire in the second millennium BC. The treatment methods that the Hittites applied against diseases are learned from the nearly thirty thousand cuneiform tablets and tablet fragments obtained especially from the capital Boğazköy-Hattusa. We learn about the Hittite perspectives on diseases and their treatments from the Hittite texts, from which we get a little information about diseases and their treatment methods. The Hittites see the causes of diseases as crimes committed against the gods and the neglect of the gods, as well as physical and spiritual impurity, disturbing the spirits of the dead, and black magic. The Hittites resorted to various methods to get rid of unwanted situations such as illnesses that they believed were brought upon them by the gods. One of these methods was the magic ritual practices against epidemic diseases, and the other was treatment practices based on medical methods. The treatment and doctor's fees for a person's injury were also subjects to the articles of law. In a society that was engaged in warriors, hunters, and construction work, it was normal for people to be injured. In Hittite law texts, causing a person to be injured was considered a crime and the person who injured was obliged to pay a financial penalty. Conducting a study on how the Hittites applied medical treatment against injuries could have been revealed the necessity of an interdisciplinary study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78841 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[755-763]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/215 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Erken Cumhuriyet Dönemi’nde Sentetik Geometri Tutkunu Bir Matematikçi: Ahmet Nazmi’nin (1890-1967) L'Intermédiaire Des Mathématicien Dergisi’ndeki Geometri Sorusuna İlişkin Orijinal Çözümü]]> <![CDATA[A Mathematician Passionate about Synthetic Geometry in the Early Republican Turkey Era: Ahmet Nazmi's (1890-1967) Original Solution to a Geometry Question in L'Intermédiaire Des Mathématicien Journal]]> <![CDATA[S.Betül TAKICAK]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Bilim tarihi, matematik tarihi, Erken Cumhuriyet Dönemi, sentetik geometri, Ahmet Nazmi İlker.]]> <![CDATA[History of science, history of mathematics, Early Republican Turkey, synthetic geometry, Ahmet Nazmi İlker.]]> <![CDATA[Ahmet Nazmi [İlker] (1890-1967), lisans eğitimine Lozan Üniversitesi matematik bölümünde başlamış ancak tamamlayamadan yurda dönmüştür. Sonrasında çeşitli eğitim kurumlarında matematik öğretmenliği yapmış, Erken Cumhuriyet Dönemi’nde çok sayıda geometri kitabı kaleme almıştır. Yazarın Osmanlıca matematik kitabı çevirileri de mevcuttur. Ahmet Nazmi’nin, ülkede matematik/geometri eğitiminin yaygınlaşması açısından önemli katkıları olmuştur. Ahmet Nazmi, Fransızca matematik dergisi L'Intermédiaire Des Mathématiciens’deki L. Dizin’in sorduğu bir geometri sorusunu çözmüştür. Sentetik geometri kullanılarak yapılmış bu zarif çözümü, Ahmet Nazmi’nin Lozan’dan sınıf arkadaşı Hüsnü Hamid, Darülfünun Fen Fakültesi Mecmuası’nda yayınladığı Osmanlıca makalesinde, çözümü önemli bulduğu için aktarmıştır. Ahmet Nazmi, sentetik geometri konusundaki yetkinliğini ve düşünme becerisini söz konusu orijinal çözümüyle göstermiştir. Eldeki bu makale ile bu çözüm geometrik olarak incelenerek, çözümün orijinalliği sorgulanmıştır. Matematikte eş zamanlı veya birbirini tamamlayan farklı cevaplara her devirde rastlanabileceği dikkate alındığında, bir matematikçinin bir soruyu çözmüş olması, bu girişimin başarı olarak addedilmesi için yeterlidir. Osmanlı Son Dönemi’nde ve Erken Cumhuriyet Dönemi’nde, matematik alanında yabancı dergileri takip ederek soru-cevap yoluyla katkı sağlayan matematikçilerimiz Vidinli Hüseyin Tevfik Paşa, Salih Zeki, Mehmet Nadir ve Ali Hikmet Tungay’dır. Eldeki bu makale ile, bu isimlere Ahmet Nazmi’nin de dâhil edilmiştir. Böylece yurt dışındaki güncel matematik dergilerinden haberdar olup bu dergilerdeki soruları çözen az sayıdaki matematikçimize bir yenisi eklenmiş olmaktadır.  Bu durum, söz konusu dönemlerde, Avrupa’daki gelişmeleri takip ederek güncel matematiksel tartışmalardan haberdar olup bu tartışmalara dâhil olabilen matematikçilerimizin olduğunu göstermektedir. Ayrıca makalede, Ahmet Nazmi biyografisine ek olarak, Ahmet Nazmi ve Hüsnü Hamid’in Lozan Üniversitesi’ne dayanan sınıf arkadaşlıkları, Lozan Üniversitesi arşiv biriminden temin edilen evraklarla belgelendirilmiştir.]]> <![CDATA[Ahmet Nazmi [İlker] (1890-1967) began his undergraduate studies in mathematics at the University of Lausanne but returned home without completing his studies. He then worked as a mathematics teacher in various educational institutions and wrote many geometry books in the Early Republican Turkey period. He also translated Ottoman books on mathematics. Ahmet Nazmi made significant contributions to the country's spread of mathematics/geometry education. Ahmet Nazmi solved a geometry problem posed by L. Dizin in the French mathematics journal L'Intermédiaire Des Mathématiciens. Hüsnü Hamid, Ahmet Nazmi's classmate from Lausanne, cited this elegant solution using synthetic geometry in an Ottoman language article published in Darülfünun Fen Fakültesi Mecmuası because he found it important. With this original solution, Ahmet Nazmi demonstrated his competence and thinking skills in synthetic geometry. This solution is geometrically analyzed in this article, and its originality is questioned. Considering that different simultaneous or complementary answers can be found in mathematics in every era, the fact that a mathematician solves a question is enough for this attempt to be considered a success. In the late Ottoman and Early Republican Turkey periods, the mathematicians who contributed to the field of mathematics by answering questions by following foreign journals were Vidinli Hüseyin Tevfik Pasha, Salih Zeki, Mehmet Nadir, and Ali Hikmet Tungay. In this article, Ahmet Nazmi is included among these names. Thus, a new one is added to the few mathematicians aware of the current mathematics journals abroad and solve the questions in these journals. This shows that mathematicians in the late Ottoman and Early Republican Turkey periods were aware of current mathematical discussions by following European developments during the periods in question and could participate in these discussions. In addition to the biography of Ahmet Nazmi, the article also documents the classmates of Ahmet Nazmi and Hüsnü Hamid at the University of Lausanne with documents from the archives of the University of Lausanne.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78804 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1303-1324]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/216 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Avrupa`da Üçüncü Haçlı Seferine Neden Olan Etkenler ve Sefer Öncesi Hazırlıklar]]> <![CDATA[Factors that Caused the Third Crusade in Europe and Preparations Before the Crusade]]> <![CDATA[Harun KORUNUR]]> <![CDATA[Özlem GENÇ]]> <![CDATA[Orta Çağ, Avrupa, Üçüncü Haçlı Seferi, Selâhaddîn Eyyûbî, Arslan Yürekli Richard ]]> <![CDATA[Middle Ages, Europe, Third Crusade, Selâhaddîn Eyyûbî, Richard the Lionheart]]> <![CDATA[Öz Haçlı Seferleri yaklaşık 200 yıl boyunca Anadolu ve Orta Doğu`yu kan gölüne çeviren, tarihte eşi benzeri görülmemiş kitlesel bir harekettir. Binlerce insan ne ile karşılaşacaklarını bilmeden kendilerine vaat edilenlere inanarak yola çıkmışlardır. Bu harekatta İspanya Müslümanlarına karşı elde ettikleri başarılar çok etkili olmuştur. Aynı başarıyı Kutsal Topraklar`da da göstereceklerine inanan çoğunluğu yaya olan bu insanların önemli bir kısmı yollarda hayatını kaybetmiş, bir kısmı da köle tüccarlarının eline düşmüştür. Seferler arasında başarılı olan tek sefer birinci seferdir. Kudüs`ü Müslümanlardan almak için kilometrelerce yol gelen askerler, pek çok kayıptan sonra bu amaçlarına ulaşmışlardır. Elbette bu başarıda o dönemde Anadolu`ya hâkim olan Türk İslâm dünyasının kendi iç sorunlarıyla uğraşması da etkilidir. Bu sayede Haçlılar büyük zorluklarla karşılaşmadan güneye inebilmiştir. 1147`de başlayan ikinci seferin sebebi Musul Atabeyi İmâdeddîn Zengî`nin 1144`te Urfa`yı Haçlıların elinden almasıdır. 4 Temmuz 1187’de Selâhaddîn Eyyubî komutasındaki Müslümanlar Hıttin’de Kudüs Haçlı Krallık ordusuna karşı başarı sağlamış böylece Kudüs yeniden Müslüman hâkimiyetine girmiştir. Bu haberin Avrupa’ya ulaşmasıyla Avrupa’da yeni bir sefer hazırlığı başlamıştır. 1187/9 civarında gerçekleştirilecek olan üçüncü sefer sırasında doğuda Selâhaddîn Eyyubî liderliğinde İslâm birliği sağlanmış durumdadır. Avrupa ise kendi içinde büyük sorunlar yaşamaktadır. Sefer için yapılan hazırlıklar içerisinde kendi aralarında saldırmazlık anlaşmaları yapmak, yeni vergiler koymak, asker toplamak için yeni yollar denemek sayılabilir. Çalışmamızda bu konunun ayrıntılarına değinilecektir. ]]> <![CDATA[Abstract The Crusades are an unprecedented mass movement in history that has turned the Middle East and Anatolia into a bloodbath for nearly 200 years. Thousands of people, not knowing what they will encounter, set out believing in what was promised to them. The successes they achieved against the Muslims of Spain during these travels were very effective. A significant part of these people, mostly pedestrians, who believed that they would achieve the same success in the Holy Land, lost their lives on the roads, and some fell into the hands of slave traders. The only successful expedition between expeditions is the first expedition. The soldiers, who traveled many kilometers to take Jerusalem from the Muslims, achieved this goal after many losses. Of course, the fact that the Turkish Islamic world, which dominated Anatolia at that time, dealt with its own internal problems is also effective in this success. In this way, the Crusaders were able to go south without encountering great difficulties. The reason for the second expedition, which started in 1147, was that İmâdeddîn Zengî, Atabey of Mosul, took Urfa from the Crusaders in 1144. A new expedition was organized based on this news that shocked Europe. On July 4, 1187, Muslims under the command of Saladin Ayyubi defeated the army of the Crusader Kingdom of Jerusalem at Hattin and took Jerusalem back under Muslim rule. During the third expedition to be carried out around 1187/9, Islamic unity was ensured in the east under the leadership of Saladin. Europe, on the other hand, has major problems within itself. The preparations for the campaign included making non-aggression agreements among themselves, imposing new taxes, and trying new ways to recruit soldiers. In our study, the details of this subject will be discussed.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78777 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1031-1040]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/217 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’deki Sosyal Medya Fenomenlerinin Özellikleri]]> <![CDATA[The Characteristics of Social Media Influencers In Turkiye]]> <![CDATA[Bilal KIR]]> <![CDATA[Yavuz TUNA]]> <![CDATA[İletişim, Sosyal Medya, Sosyal Medya Fenomeni, Etkileyici, Kanaat Önderi]]> <![CDATA[Communication, Social Media, Social Media Influencer, Influencer, Opinion Leader]]> <![CDATA[Bu çalışma, Türkiye'deki sosyal medya fenomenlerinin takipçileri tarafından nasıl algılandığını ve hangi nedenlerle takip edildiğini belirleyerek "sosyal medya fenomeni kimdir" sorusunu bir tanım niteliğinde yanıtlamayı amaçlamaktadır. Sosyal medya fenomenleri, dijital iletişim dünyasında önemli bir rol üstlenmekte ve özellikle genç kitleler üzerinde etkili olmaktadır. Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi İletişim Tasarımı ve Yönetimi Bölümü’nde yürütülen ve Anadolu Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’nun -------2020 tarihli ------------ protokol numaralı kararı ile Etik Kurul Onayı alınmış olan bu çalışmada iki aşamalı akış kuramı ve kanaat önderliği teorisi temel alınarak, fenomenlerin dijital ortamdaki rolü analiz edilmiştir. Fenomenlerin karakter özellikleri, bilgi birikimi ve toplumsal ilişkileri bu bağlamda ele alınmıştır. Araştırmada karma yöntem kullanılarak hem nicel hem de nitel veriler toplanmış, bu sayede fenomenlerin etkisi çok boyutlu olarak incelenmiştir. Nicel bulgular, sosyal medya kullanıcılarının platformları daha çok bilgi edinme, eğlence ve arkadaşlarıyla iletişim kurma amacıyla kullandıklarını göstermektedir. Katılımcılar, fenomenlerin en çok uzmanlık, samimiyet, güvenilirlik ve bilgi birikimi gibi özelliklerini ön planda tutmaktadır. Özellikle, fenomenlerin uzmanlık alanlarında başarılı ve bilgi sahibi olmaları, takipçi kitlesi üzerinde güvenilir bir imaj oluşturmalarını sağlamaktadır. Nitel bulgular ise takipçilerin fenomenleri arkadaşları gibi gördüğünü, onları içten, dürüst ve güvenilir olarak algıladığını göstermektedir. Fenomenlerin toplumsal sorunlara duyarlılığı da takipçiler için önemli bir kriterdir ve bu durum fenomenlerin etki gücünü artırmaktadır. Çalışma, Türkiye'deki sosyal medya fenomenlerinin dijital dünyadaki etkilerini derinlemesine inceleyerek, bu kişilerin toplum üzerindeki algılarını ve rolleri üzerindeki etkilerini detaylandırmaktadır. Fenomenlerin, takipçileri ile kurdukları samimi ilişkiler, toplumsal meseleler karşısındaki duruşları ve uzmanlık alanlarındaki güvenilirlikleri, onların hem bireysel hem de toplumsal düzeydeki etkilerini artırmaktadır.]]> <![CDATA[This study aims to define the concept of a "social media influencer" by examining how influencers in Türkiye are perceived by their followers and identifying the reasons why they are followed. Social media influencers play a significant role in the realm of digital communication and are particularly influential among younger audiences. Conducted at Anadolu University’s Faculty of Communication Sciences, Department of Communication Design and Management, and approved by the Scientific Research and Publication Ethics Committee of Anadolu University on ------- 2020, with protocol number -------, this research analyzes the role of influencers in digital environments based on the two-step flow theory and opinion leadership theory. The influencers’ personality traits, knowledge base, and social relationships are analyzed within this framework. By employing a mixed-method approach, both quantitative and qualitative data were collected, allowing for a comprehensive examination of the influencers' impact. Quantitative findings reveal that social media users primarily utilize platforms for information gathering, entertainment, and communication with friends. Participants prioritize the influencers' characteristics such as expertise, sincerity, trustworthiness, and knowledge. Notably, influencers who demonstrate expertise and knowledge in their respective fields tend to build a trustworthy image among their followers. Qualitative findings indicate that followers perceive influencers as friends, viewing them as genuine, honest, and reliable figures. Additionally, influencers' sensitivity to social issues is an important factor for followers, enhancing their overall influence. This study provides an in-depth examination of the influence of social media influencers in Turkey, detailing how they are perceived in the digital world and the impact of their roles. Influencers' close relationships with their followers, their stances on societal issues, and the credibility they gain through expertise all contribute to their influence on both an individual and societal level.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78697 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[441-453]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/218 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Editöre Mektup]]> <![CDATA[Letter to the Editor]]> <![CDATA[Sibel ŞENER]]> <![CDATA[Editöre Mektup]]> <![CDATA[Letter to the Editor]]> <![CDATA[Sayın Editör, Derginizin 16(4), 1181-1201 sayfalarında yer alan Altıntaş’ın (2021) “G7 Grubu Ülkelerin İklim Değişikliği Koruma Performanslarının CODAS ve EDAS Yöntemleri ile İncelenmesi” başlıklı araştırmasını ilgi ile okudum. Bu çalışmanın, verilerin kullanımı ve sonuçları ile ilgili eleştirilerim olacaktır.Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) yöntemleri bünyesinde barındırdığı farklı matematiksel ifadeleri kullanarak alternatifleri sıralayabilir, sınıflandırabilir veya en iyi performansa sahip alternatifi seçebilir. Ayrıca farklı ağırlık yöntemleri ile kriterleri ağırlıklandırabilir (Durmaz, 2020). Literatürde ÇKKV yöntemlerinin enerji (Kumar vd., 2017), eğitim (Popovi´c, 2020), turizm (Karakuş, 2021), refah (Şener, 2022) gibi birçok gerçek dünya problemlerine başarıyla uygulandığı görülmüştür.Altıntaş (2021), makalesinde İklim Değişimi Performans Endeksi’ne (The Climate Change Performance Index (CCPI)) ait kriterleri ve verileri kullanarak G7 ülkelerinin iklim değişim koruma performanslarını ÇKKV yöntemlerinden olan CODAS ve EDAS yöntemleri ile incelemiştir. Yazar, CCPI 2021 raporunda yer alan kriterleri ve verileri göz önünde bulundurarak bu ülkeleri en iyiden en kötüye doğru sıralamıştır. Ancak, makaleyi incelerken Altıntaş (2021)’ın CCPI 2021 verilerini (Burck, 2021) yanlış girmiş olduğunu fark ettim. Çalışmada Altıntaş (2021)’ın kullandığı verileri ile CCPI 2021 verileri Tablo 1’de karşılaştırmalı olarak verilmiştir. Tabloda görüldüğü üzere Almanya ile ABD ülkelerinin ve Japonya ile Kanada ülkelerinin verileri yer değiştirmiştir.]]> <![CDATA[Sayın Editör, Derginizin 16(4), 1181-1201 sayfalarında yer alan Altıntaş’ın (2021) “G7 Grubu Ülkelerin İklim Değişikliği Koruma Performanslarının CODAS ve EDAS Yöntemleri ile İncelenmesi” başlıklı araştırmasını ilgi ile okudum. Bu çalışmanın, verilerin kullanımı ve sonuçları ile ilgili eleştirilerim olacaktır.Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) yöntemleri bünyesinde barındırdığı farklı matematiksel ifadeleri kullanarak alternatifleri sıralayabilir, sınıflandırabilir veya en iyi performansa sahip alternatifi seçebilir. Ayrıca farklı ağırlık yöntemleri ile kriterleri ağırlıklandırabilir (Durmaz, 2020). Literatürde ÇKKV yöntemlerinin enerji (Kumar vd., 2017), eğitim (Popovi´c, 2020), turizm (Karakuş, 2021), refah (Şener, 2022) gibi birçok gerçek dünya problemlerine başarıyla uygulandığı görülmüştür.Altıntaş (2021), makalesinde İklim Değişimi Performans Endeksi’ne (The Climate Change Performance Index (CCPI)) ait kriterleri ve verileri kullanarak G7 ülkelerinin iklim değişim koruma performanslarını ÇKKV yöntemlerinden olan CODAS ve EDAS yöntemleri ile incelemiştir. Yazar, CCPI 2021 raporunda yer alan kriterleri ve verileri göz önünde bulundurarak bu ülkeleri en iyiden en kötüye doğru sıralamıştır. Ancak, makaleyi incelerken Altıntaş (2021)’ın CCPI 2021 verilerini (Burck, 2021) yanlış girmiş olduğunu fark ettim. Çalışmada Altıntaş (2021)’ın kullandığı verileri ile CCPI 2021 verileri Tablo 1’de karşılaştırmalı olarak verilmiştir. Tabloda görüldüğü üzere Almanya ile ABD ülkelerinin ve Japonya ile Kanada ülkelerinin verileri yer değiştirmiştir.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78684 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[661-665]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/219 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yağlı Boya Tabloların Özgünlüğünü Belirlemede Bilimsel Analiz Yöntemlerinin Rolü]]> <![CDATA[The Role of Scientific Analysis Methods in Determining the Originality of Oil Paintings]]> <![CDATA[Betül ENGİN]]> <![CDATA[Gülder EMRE]]> <![CDATA[Özgünlük, Sahtecilik, Bilimsel analizler, Yağlıboya, Sanat uzmanlığı]]> <![CDATA[Authenticity, Forgery, Scientific analysis, Oil painting, Art expert]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Günümüzde galeriler, koleksiyonlar ve müzeler sahip oldukları eserlerin değerini belirlerken özgünlüklerini önemli bir parametre olarak kullanmaktadır. Geçmişten günümüze kişi/kişiler tarafından ünlü bir sanatçıya ait olduğu iddia edilen yağlı boya tablolar, galeri, koleksiyon ve müzelere satılmış veya satılmaya çalışılmıştır. Bu nedenle yağlı boya tabloların özgünlük tespiti, sanat dünyasında önemli bir sorun haline gelmiştir. Bu çalışma, yağlı boya tabloların özgünlüğünü tespit etmek için kullanılan görsel ve bilimsel analiz yöntemlerinin sanat dünyasındaki önemini ele almaktadır. Sahte eserlerin piyasada dolaşmasının sanat koleksiyonları ve müzelerin güvenilirliğini nasıl etkilediği üzerinde durularak, disiplinler arası bir yaklaşımın gerekliliği vurgulanmıştır. Sanat uzmanları, sahte eserleri tespit etmek için köken araştırmaları yaparak, sanat tarihi uzmanlarının yorumlarını derleyerek araştırdıkları eser hakkında bilgiler elde ederler. Görsel ve bilimsel analiz yöntemlerinin kullanılmasıyla bu süreç desteklenmekte ve tüm veriler karşılaştırılarak bir sonuç ortaya konmaktadır. Yağlı boya tabloların özgünlük tespiti çalışmalarında disiplinler arası çalışmaların öneminin vurgulandığı makalede, bilimsel analiz yöntemlerinin rolü açıklanmıştır. Çalışmada, X-Işını radyografisi, mikroskobik incelemeler, spektroskopik incelemeler, kütle spektroskopisi, kromatografik incelemeler, dendrokronolojik tarihleme ve Karbon 14 gibi bilimsel analiz yöntemleri vaka incelemeleri üzerinden detaylı şekilde ele alınmıştır.  Araştırma, bir tablonun özgünlük tespiti çalışmalarından köken- mülkiyet araştırmaları ve sanat tarihi yorumlarının öneminin yanı sıra bir veya birden fazla bilimsel yöntemin birlikte kullanılmasının, eserlerin sahte olup olmadığını tespit etmede daha güvenilir sonuçlar sunduğunu göstermektedir. Bu yöntemlerin sanat dünyasında daha yaygın bir şekilde kullanılması, sahtecilik faaliyetlerini engellemek ve sanat pazarının güvenilirliğini sağlamak açısından kritik bir öneme sahiptir.]]> <![CDATA[Today, galleries, collections and museums use the originality of the works they own as an important parameter when determining their value. From past to present, oil paintings claimed to belong to a famous artist by individuals have been sold or attempted to be sold to galleries, collections and museums. For this reason, determining the originality of oil paintings has become an important problem in the art world. This study examines the importance of visual and scientific analysis methods used to determine the originality of oil paintings in the art world. The necessity of an interdisciplinary approach is emphasized by focusing on how the circulation of fake works in the market affects the reliability of art collections and museums. Art experts obtain information about the work they research by conducting origin research and compiling the comments of art history experts in order to detect fake works. This process is supported by the use of visual and scientific analysis methods and a result is presented by comparing all data. The role of scientific analysis methods is explained in the article, which emphasizes the importance of interdisciplinary studies in determining the originality of oil paintings. In the study, scientific analysis methods such as X-Ray radiography, microscopic examinations, spectroscopic examinations, mass spectroscopy, chromatographic examinations, dendrochronological dating and Carbon 14 were discussed in detail through case studies. The research shows that in addition to the importance of provenance-ownership research and art historical interpretations in the studies on determining the originality of a painting, the use of one or more scientific methods together provides more reliable results in determining whether the works are fake. The more widespread use of these methods in the art world is of critical importance in terms of preventing forgery activities and ensuring the reliability of the art market.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78643 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1077-1108]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/220 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kişilik ve Beslenme Alışkanlıkları Arasındaki İlişkide Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracı Rolü]]> <![CDATA[The Mediating Role of Difficulties in Emotion Regulation in the Relationship Between Personality and Dietary Habits]]> <![CDATA[Kübra KAYA]]> <![CDATA[Mustafa TEKKE -Yaşar BARUT -Emre DEMİRTAŞ]]> <![CDATA[Psikolojik Danışmanlık, Beslenme Alışkanlıkları, Kişilik, Duygu Düzenleme Güçlüğü, HEXACO, Yetişkinler]]> <![CDATA[Psychological Counseling, Nutrition Habits, Personality, Difficulties in Emotion Regulation, HEXACO, Adults.]]> <![CDATA[Gıda tercihleri ve beslenme alışkanlıklarındaki bireysel tutarsızlıklar kişilikteki temel farklılıklara bağlı olabilmektedir. Bireydeki temel farklılardan olan duygu farkındalığını geliştirmeye, duyguları kendi kendine izlemeye ve alternatif duygu düzenleme stratejileri sağlamaya odaklanan eğitimin, beslenme alışkanlıklarındaki patolojik yeme tutumlarını azalttığını göstermiştir. Kişilik ve beslenme alışkanlıkları arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolünü incelemek için gerçekleştirilen bu çalışmanın örneklemini 18-40 yaş arası 394 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama maksadıyla Üç Faktörlü Beslenme Anketi, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği Kısa Formu, HEXACO Kişilik Ölçeği Kısa Formu ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Aracılık etkisinin tespit edilmesi için Amos 23.0 programı ile Yol (Path) Analizi gerçekleştirilmiştir. Kişiliğin boyutlarından; duygusallığın, duygu düzenleme güçlüğü üzerinde pozitif yönde ve dürüstlük-alçak gönüllülük, uyumluluk ve dışadönüklüğün duygu düzenleme güçlüğü üzerinde negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı etkisi bulunmuştur. Deneyime açıklık ve sorumluluk, duygu düzenleme güçlüğü üzerinde anlamlı bir etkiye sahip değildir. Ayrıca duygu düzenleme güçlüğünün; kısıtlayıcı yeme üzerinde negatif yönde, kontrolsüz yeme, duygusal yeme, açlığa duyarlılık üzerinde ise pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı derecede bir etkisi bulunmuştur. Araştırmada dürüstlük-alçak gönüllülük, duygusallık, dışadönüklük ve uyumluluk kişilik özellikleri ile beslenme alışkanlıkları arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğünün kısmi aracılık rolü üstlendiği bulunmuştur. Sonuçlar beslenme alışkanlıkları üzerinde psikolojik yapıların, tedavi temelli önleyici ve gelişimsel çalışmalarda dikkate alınması gerektiğini ortaya koymuştur.]]> <![CDATA[Individual inconsistencies in food preferences and dietary habits may be due to fundamental differences in personality. It has been shown that education that focuses on improving emotional awareness, self-monitoring of emotions and providing alternative emotion regulation strategies, which are among the main differences in the individual, reduces pathological eating attitudes in eating habits. The sample of this study, which was carried out to examine the mediating role of difficulty in emotion regulation in the relationship between personality and eating habits, consists of 394 adults between the ages of 18-40 who live in different cities of Turkey. Three-Factor Nutrition Questionnaire, Emotion Regulatory Short Form, HEXACO Personality Scale Short Form and Personal Information Form were used to collect data in the study. In order to determine the mediation effect, Path Analysis was carried out with the Amos 23.0 program.  From the dimensions of personality; It was found that emotionality had a positive effect on emotional dysregulation, and honesty-humility, agreeableness, and extraversion had a negative effect on emotional dysregulation. Openness to experience and responsibility do not have a significant effect on difficulty in emotion regulation. In addition, difficulty in emotion regulation; It was found to have a negative effect on restrictive eating, and a positive and statistically significant effect on uncontrolled eating, emotional eating, and sensitivity to hunger. In the study, it was found out that difficulty in emotion regulation played a partial mediating role in the relationship between honesty-humility, emotionality, extraversion and agreeableness personality traits and eating habits. The results revelealed that in treatment based and developmental studies, psychological struches on nutritional habits ought to be taken into considiration. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78636 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[999-1012]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/221 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Akademide ve İşyerinde Mobbing’ in Sosyolojisi: Otoetnografik Bir Çalışma]]> <![CDATA[The Sociology of Mobbing in Academia and the Workplace: An Autoethnographic Study]]> <![CDATA[Özlem ÖRDEM]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Mobbing, Otoetnografi, Yabancılaşma, Akademi, Değersizleşme]]> <![CDATA[Mobbing, Autoenthnography, Alienation, Academia, Devaluation]]> <![CDATA[Bu çalışma, Türkiye’deki üniversitelerde akademik mobbing olgusunu otoetnografik bir yaklaşımla incelemektedir. Mobbing, iş yerinde bireylerin sürekli psikolojik taciz, dışlanma, marjinalizasyon ve değersizleştirme gibi olumsuz davranışlara maruz kalması olarak tanımlanabilir. Özellikle akademik ortamlarda, hiyerarşik yapıların katılaşmasıyla birlikte mobbingin daha yaygın bir hale geldiği görülmektedir. Çalışma, araştırmacının kişisel deneyimlerinden ve meslektaşlarının gözlemlerinden yola çıkarak, mobbingin bireysel bir sorun olmaktan ziyade, kurumsal ve sistematik bir sorun olduğunu vurgulamaktadır. Bu çalışma, mobbingin sadece bireyler üzerinde değil, aynı zamanda kurumsal yapılar ve güç dinamikleri üzerinde nasıl işlediğini incelemektedir.Çalışmanın bulguları, mobbingin akademik ortamlarda bireylerin profesyonel gelişimini engellediğini, onların mesleki bağlılıklarını zayıflattığını ve ciddi psikolojik travmalara neden olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, otoetnografik yöntem kullanılarak, mobbingin mağdurlar üzerindeki etkileri derinlemesine analiz edilmiştir. Çalışma, mobbingle mücadelede sendikalar, profesyonel dernekler ve hukuki destek mekanizmalarının geliştirilmesi gerektiğini önermektedir. Ayrıca, üniversitelerde kurumsal reformların gerçekleştirilmesi, bağımsız etik kurulların oluşturulması ve mobbing olaylarına karşı daha etkili denetim mekanizmalarının hayata geçirilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Kolektif eylemler ve örgütlü mücadele, mobbing mağdurlarının yalnızlaşmasını önleyebilecek önemli bir araç olarak görülmektedir.]]> <![CDATA[This study investigates the phenomenon of academic mobbing in Turkish universities through an autoethnographic approach. Mobbing can be defined as the persistent psychological harassment, exclusion, marginalization, and devaluation experienced by individuals in the workplace. In academic environments, mobbing becomes more prevalent as hierarchical structures solidify. The study, drawing on the personal experiences of the researcher and observations of colleagues, highlights that mobbing is not merely an individual issue but a systemic and institutional problem. This study explores how mobbing operates not only on individuals but also within institutional structures and power dynamics.The findings reveal that mobbing in academic settings hinders professional development, weakens individuals' commitment to their careers, and leads to severe psychological trauma. Using an autoethnographic method, the study delves deeply into the personal and institutional impacts of mobbing on victims. The study suggests that collective action, unionization, professional associations, and legal support mechanisms should be strengthened to combat mobbing. Additionally, the study calls for institutional reforms within universities, including the establishment of independent ethical committees and more effective oversight mechanisms to address mobbing incidents. Collective action and organized resistance are seen as crucial tools to prevent the isolation of mobbing victims and to foster a supportive academic environment.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78603 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1141-1155]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/222 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Müzik Dinleme Davranışları ile Tercih Ettikleri Müziklerin İncelenmesi]]> <![CDATA[An Analysis of University Students’ Music Listening Behaviors and Their Preferred Music Genres ]]> <![CDATA[Şevki Özer AKÇAY]]> <![CDATA[Şeyda Tuna İSPİRLİ]]> <![CDATA[Müzik, müzik tercihi, müzik türü, müzik dinleme davranışı, üniversite öğrencileri]]> <![CDATA[Music, musical preference, music genre, music-listening behavior, undergraduate.]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin müzik dinleme davranışlarının ve dinlemeyi tercih ettikleri müziklerin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın problem cümlesi “Üniversite öğrencilerinin dinlemeyi tercih ettikleri müzikler ve bu müzikleri dinlemeye ilişkin davranışları nelerdir?” şeklinde belirlenmiştir. Bu araştırma nitel araştırmalardan fenomenoloji modeliyle yürütülmüştür. Bu araştırmada anlaşılmak istenen fenomen, üniversite öğrencilerinin “müzik dinleme davranışları”dır. Müzik dinleme davranışları; öğrencilerin tercih ettikleri ve hiç hoşlanmadıkları müzik türlerinin, müzik dinleme sürelerinin, müzik dinleme araçlarının, müziğe ücret ödeme tutumlarının ve müzik tercihlerini belirleyen faktörlerin belirlenmesi yoluyla anlaşılmaya ve açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırmanın tercih edilen müzik türlerine ilişkin verileri, …… Üniversitesi’nde lisans eğitimi almakta olan 54 öğrenciden, yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, katılımcıların en çok yerli ve yabancı pop müzik dinledikleri tespit edilmiştir. Katılımcıların slow müzik olarak tanımladıkları müzik türü de popüler müzikler içerisinde kabul edilirse bu oran daha da artmaktadır. Pop müziğin ardından en çok tercih edilen müzik türlerinin Türk halk müziği ve arabesk olduğu görülmüştür. Geleneksel müziklerin (Dünya müzikleri/Etnik müzikler, arabesk ve THM) dinlenme oranının, popüler müziklerin (pop, slow, caz, rap, rock ve Anadolu rock) dinlenme oranından düşük olduğu elde edilen sonuçlardandır. Görüşülen katılımcıların büyük kısmının günlük 30 dakika ile 3 saat arasında müzik dinledikleri, yine çok büyük bir kısmının herhangi bir işle uğraşırken müzik dinlemeyi tercihe ettikleri belirlenmiştir. Katılımcıların genellikle ev işi yaparken, yürüyüşte, ders çalışırken, yolculukta veya herhangi bir iş yaparken müzik dinledikleri ve Herhangi bir iş yaparken dinlemeyi tercih ettikleri müzik türlerine göre bakıldığında ise en çok tercih edilen türlerin pop, Türk halk müziği, arabesk, rock ve klasik müzik olduğu görülmüştür. Müzik dinlemek için en çok mobil cihazların kullanıldığı ve ücretli abonelik alınmadığı da elde edilen diğer öne çıkan sonuçlardandır. Katılımcıların müzik tercihlerini etkileyen en önemli faktörün müzikal unsurlar (sözler, melodiler, enstrümanlar vs.) olduğunu görülmüştür. Öğrencilerin müzik tercihlerini etkileyen ikinci önemli faktör arkadaşlar, üçüncü faktör ise sosyal medya olarak belirlenmiştir.]]> <![CDATA[This study aims to identify university students’ music-listening behaviors and their preferences for specific types of music. In line with this aim, the research question was formulated as: “What types of music do university students prefer to listen to, and what are their behaviors related to music listening?” This research was conducted using the phenomenological model, one of the qualitative research methods. The phenomenon aimed to be understood in this study is university students’ “music listening behaviors.” These behaviors were examined through several factors, including students’ preferred and disliked music genres, the duration of their music listening, the devices they use to listen to music, their attitudes toward paying for music, and the factors influencing their music preferences. Data regarding music genre preferences were collected through semi-structured interviews with 54 undergraduate students at ….. University. The findings revealed that participants predominantly listen to both domestic and international pop music. When the genre labeled by participants as “slow music” is included in the pop music category, this proportion increases further. After pop music, Turkish folk music and Arabesque were found to be the most preferred genres. It was also observed that the listening rates of traditional music genres (world/ethnic music, Arabesque, and Turkish folk music) were lower than those of popular music genres (pop, slow, jazz, rap, rock, and Anatolian rock). Most participants reported listening to music for 30 minutes to 3 hours daily, often while engaging in other activities. Common contexts for music listening included doing household chores, walking, studying, traveling, or working on a task. When considering music preferences during such activities, the most preferred genres were pop, Turkish folk music, Arabesque, rock, and classical music. It was also found that mobile devices were the most commonly used for listening to music, and most participants did not use paid music subscriptions. The most influential factor on music preferences was identified as musical elements (lyrics, melodies, instruments, etc.), followed by friends and social media.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78600 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[667-700]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/223 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tekvando Sporcularının Kilo Düşme Profillerinin Belirlenmesi]]> <![CDATA[Examination of Weight Loss Profiles of Taekwondo Athletes]]> <![CDATA[Ezgi SAMAR]]> <![CDATA[Reşat ALTUN -Sabit SELVİ]]> <![CDATA[Kilo Düşme, Performans, Sağlık Beslenme, Sporcu, Tekvando]]> <![CDATA[Weight Loss, Performance, Health Nutrition, Athlete, Taekwondo]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Bu araştırma tekvando sporcularının kilo düşme profillerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma nicel bir araştırma modelinde tasarlanmış olup, tarama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Gençlik Spor Bakanlığına bağlı 81 ilden Gençlik Spor Bakanlığı’na bağlı ve özel kulüplerin olduğu şampiyonaya gelen 92 Erkek, 71 Kadın toplam 163 gönüllünün katılımıyla yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Yarar ve diğerleri (2016) tarafından geliştirilen “Sporcu Kilo Düşme Yöntemleri ve Etkileri Ölçeği”nden yararlanılmıştır. Veriler analiz edilmeden önce uygulanacak istatistiksel yöntemlere karar vermek adına normallik testi uygulanmıştır. İstatistiksel işlemlerde verilere ilişkin çarpıklık (skewness) ile basıklık (kurtosis) değerlerine bakılmış, buradan elde edilen değerlerin -2+2 aralığında olduğu saptanmıştır. Söz konusu değerlerin normal dağılıma uygun olduğu kabul edilmiştir. Bu nedenle verilerin analizlerinde bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bu çalışmada ölçme aracının Cronbach Alpa güvenirlik katsayısı ise 0,786 olarak tespit edilmiştir. Yapılan analizlere göre katılımcıların %56,4’ünün erkek, %43,6’sının kadın olduğı, %67,5’inin milli sporcu olmadığı, %47,9’unun kilo düşerken zorlandığı ve %44,2’sinin haftada bir defa kilosunu kontrol ettiği tespit edilmiştir. Sporcuların kilo düşme yöntemleri ölçeği puan ortalamalarında psikolojik etki alt boyutunda erkekler lehine anlamlı farklılık bulunmuş iken kilo düşerken zorluk çekme değişkeninde ölçek toplam puanında, fizyolojik ve psikolojik etki ile diyet alt boyutlarında zorluk çekenler lehine anlamlı farklılık bulunmuştur.  Sonuç olarak; Tekvando sporcularının sağlıklı beslenmeleri ile uzun vadede kilo düşümünü ayarlaması, gerek sportif performanslarının artırılması ve hızlı kilo düşümüyle kalıcı hasarların önlenmesi açısından kilo düşümünde kontrollü bir şekilde ilerlenmesi oldukça önemli olduğu belirlenmiştir.]]> <![CDATA[This study was conducted to determine the weight loss profiles of taekwondo athletes. The study was designed in a quantitative research model and a survey design was used. The population of the research was made with the participation of 163 volunteers, 92 male and 71 female, who came to the championship from 81 provinces affiliated to the Ministry of Youth Sports and private clubs from 81 provinces affiliated to the Ministry of Youth Sports. As a data collection tool in the study, the “Athlete Weight Drop Methods and Effects Scale” developed by Yarar et al. (2016) was used. Before analyzing the data, normality test was applied to decide on the statistical methods to be applied. In statistical procedures, the skewness and kurtosis values of the data were examined, and it was determined that the values obtained here were in the range of -2+2. It was accepted that these values were suitable for normal distribution. Therefore, independent groups t-test, one-way variance (ANOVA) and Pearson correlation analysis were used in the data analysis. In this study, the Cronbach Alpa reliability coefficient of the measurement tool was determined as 0.786. According to the analysis, 56.4% of the participants were male, 43.6% were female, 67.5% were not national athletes, 47.9% had difficulty in weight loss and 44.2% checked their weight once a week. While a significant difference was found in favor of men in the psychological effect sub-dimension in the mean scores of the weight loss methods scale of the athletes, a significant difference was found in favor of those who had difficulty in the total score of the scale, physiological and psychological effect and diet sub-dimensions in the variable of having difficulty in weight loss.  As a result, it was determined that it is very important for Taekwondo athletes to adjust their weight loss in the long term with their healthy diets and to proceed in a controlled manner in weight loss in terms of increasing their sportive performance and preventing permanent damage with rapid weight loss.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78566 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[483-494]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/224 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Modernleşmesi ve Medeniyet Kavramının Kullanımı: Eleştirel Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[Ottoman Modernisation and the Use of the Concept of Civilisation: A Critical Evaluation]]> <![CDATA[Alper GÜRKAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sosyoloji, Tarih, Medeniyet, Modernleşme, Kavram Tarihi]]> <![CDATA[Sociology, History, Civilisation, Modernisation, Concept History]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">“Medeniyet” kavramı Osmanlı entelektüel gündemine 19’ncu yüzyılda girmiştir. Kavram, Avrupa dillerinde kullanılan “civilization” ve “civilisation” sözcüklerine bir karşılık olarak kullanılmıştır. “Medeniyet” ile her ne kadar geniş bir kültür çevresi fikrine gönderme yapılması söz konusuysa da aynı zamanda ilkellik ve vahşiliğin karşıtı bir duruma gönderme de söz konusudur. Avrupa tarihi açısından “civilisation/civilization” ile dönemin ilerlemeci tarih anlayışına uygun bir çerçevede Avrupa medeniyeti kast edilmektedir. Söz konusu anlayış, özellikle evrim kuramının etkisiyle ortaya atılan sosyal darwinist bakış açısını yansıtır. Buna bağlı olarak geri kalmış ülkelere “civilisation aktarımı”ndan söz edilmekte, ticarî ve askerî faaliyetlerle birlikte sömürgeci uygulamalara meşruiyet de kazandırılmaktadır. Osmanlı entelektüeli açısından “medeniyet”, bir taraftan Avrupa toplumlarının ilerlemişliği fikrine diğer taraftan hakiki gelişmişliğin tarihsel İslam toplumlarına has olduğu fikri çerçevesinde farklı bağlamlarda kullanılır. “Medeniyet” ve “İslam medeniyeti” terkibi şeklinde kullanılan kavram dönemin aydınlarının siyasî tutumlarına göre değişkenlik kazanır. Genel olarak Batı medeniyeti örnek alınarak Osmanlı toplumu için bir rehber olarak görülen “medeniyet” kavramının kullanımında örtük veya açık olarak ilerlemecilik, sanayi aktarımı, kültür aktarımı ve toplumsal/siyasî değişme talepleri yer almaktadır. İslamcı aydınlar içinse “medeniyet” kavramının bu kullanımına ilave olarak olgun ve gelişmiş bir toplum yapısının İslam tarihi içinde bulunabileceği ve Batı’nın sanayisi ve tekniğini almakla birlikte ahlâk ve fazilet kaynağı olarak İslam’ın öngördüğü toplumsal yapının tesis edilmesi gerektiği fikri öne çıkarılmaktadır. Bu çalışmada “medeniyet” kavramının tarihsel ve sosyolojik yönü ele alınmakta ve kavramın içeriği ile bazı Osmanlı aydınlarının kavramı kullanma biçimleri örneklenerek “medeniyet”in Osmanlı modernleşmesi sürecinde nasıl algılandığı çözümlenmektedir.]]> <![CDATA[The concept of ‘medeniyet’ entered the Ottoman intellectual agenda in the 19th century. The concept was used as an equivalent to the European words ‘civilisation’ and ‘civilization’. Although ‘civilisation’ referred to the idea of a wider cultural environment, it also referred to a state that was the opposite of primitiveness and savagery. In terms of European history, ‘civilisation/civilization’ refers to European civilisation in accordance with the progressive understanding of history in the period. This understanding reflects the social Darwinist point of view, which is particularly influenced by the theory of evolution. Accordingly, the ‘transfer of civilisation’ to underdeveloped countries is mentioned and colonialist practices are legitimised with commercial and military activities. For the Ottoman intellectuals, ‘medeniyet’ is used in different contexts within the framework of the idea of the progress of European societies on the one hand, and the idea that true progress is unique to historical Islamic societies on the other. The concept used as a combination of ‘medeniyet’ and ‘İslam medeniyeti’ varies according to the political attitudes of the intellectuals of the period. The use of the concept of ‘medeniyet’, which is generally seen as a guide for Ottoman society by taking Western civilisation as an example, implicitly or explicitly includes the demands for progressivism, industrial transfer, cultural transfer and social/political change. Islamist intellectuals, on the other hand, in addition to this type of use of the concept of ‘medeniyet’, emphasised the idea that a perfect and developed social structure could be found in the history of Islam and that the social structure envisaged by Islam as a source of morality and virtue should be established despite the acquisition of Western industry and technology. This study deals with the historical and sociological aspects of the concept of ‘medeniyet’ and analyses how it was perceived in the process of Ottoman modernisation by exemplifying the content of the concept and the way some Ottoman intellectuals used the concept.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78547 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[899-914]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/225 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Güney Marmara Zeytin Koridoru’nda Kültür Turizmi Potansiyeli ve Kültür Rotası Önerisi]]> <![CDATA[Cultural Tourism Potential in the Olive Corridor of South Marmara and Proposal of a Cultural Route]]> <![CDATA[Özlem AYDOĞDU ATASOY]]> <![CDATA[Samet ÇEVİK]]> <![CDATA[Kültür, Kültürel Miras, Kültür Turizmi, Kültür Rotaları, Güney Marmara Zeytin Koridoru]]> <![CDATA[Culture, Cultural Heritage, Cultural Tourism, Cultural Routes, the Olive Corridor of South Marmara]]> <![CDATA[Bu çalışma, Türkiye Turizm Stratejisi 2023 kapsamında, 2007 eylem planında belirlenen yedi tematik turizm gelişim koridorundan biri olan Güney Marmara Zeytin Koridorundaki kültür turizmi potansiyelini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma kapsamında, Güney Marmara Zeytin Koridoruna yönelik bütüncül bir yaklaşım benimsenerek somut kültürel miras değerlerini kapsayan bir kültür rotası önerisi sunulmuştur. Keşifsel bir özellik taşıyan bu nitel çalışmada doküman analizi aracılığıyla valilik, kaymakamlık, belediye, il kültür ve turizm müdürlükleri gibi kurumsal web sitelerinden elektronik veriler ve buna ek olarak literatür taraması aracılığıyla ikincil veriler toplanmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular, koridorun zengin somut kültürel miras değerlerine sahip olduğunu ve güçlü bir kültür turizmi potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. Koridorda yer alan destinasyonların kültürel miras zenginlikleriyle beraber farklı turistik çekiciliklere de sahip olmaları, önerilen kültür rotasında yurtiçi ve yurtdışı ilgi çekici turların organize edilebileceğine işaret etmektedir. Sürdürülebilir bir turizm yaklaşımıyla önerilen kültür rotasının etkin iş birlikleri ile hayata geçirilmesi, kültürel miras değerlerinin korunması yönünde itici bir güç olabileceği gibi bölgenin tanınmasına ve turizm hareketlerinin canlanmasına da katkı sağlayacaktır.]]> <![CDATA[This study aims to determine the cultural tourism potential of the Olive Corridor of South Marmara, one of the seven thematic tourism development corridors identified in the 2007 action plan, as part of the Türkiye Tourism Strategy 2023. Within the scope of this study, a holistic approach was adopted towards the Olive Corridor of South Marmara, and a cultural route proposal encompassing tangible cultural heritage values was presented. In this qualitative study, which has an exploratory nature, electronic data were collected through document analysis from institutional websites such as the governor's offices, district governor's offices, municipalities, and provincial directorates of culture and tourism. Additionally, secondary data were gathered through a literature review. The study's findings indicate that the corridor possesses rich tangible cultural heritage values and strong cultural tourism potential. The fact that the destinations within the corridor have cultural heritage richness and various tourist attractions suggests that engaging domestic and international tours could be organized along the proposed cultural route. Implementing the proposed cultural route with effective collaborations within a sustainable tourism approach could serve as a driving force for the preservation of cultural heritage values and contribute to the recognition of the region and the revitalization of tourism activities.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78522 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1407-1432]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/226 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Johann Joachim Winckelmann’ın Antik Yunan Sanatına Bakışı Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Evaluation of Johann Joachim Winckelmann's View of Ancient Greek Art]]> <![CDATA[İlknur EMİR]]> <![CDATA[Evren KAVUKÇU]]> <![CDATA[ Antik Yunan, Arkeoloji, Sanat, Estetik, Laocoon]]> <![CDATA[Ancient Greece, Archaeology, Art, Aesthetics, Laocoon]]> <![CDATA[Sanat tarihi ve arkeoloji üzerine yapmış olduğu çalışmaları ile bilinen, Johann Joachim Winckelmann (1717- 1768)  birçok alanda kendini geliştirmiş bir düşünürdür. Onun sanat anlayışı, insan kültürünün iç mantığının incelenesini ve bir temel haline getirilmesini sağlamıştır. Winckelmann yaşadığı dönemde çalışmaları ve fikirleri ile birçok düşünürü etkilemeyi başarmıştır. Dresden’de yaşamaya başladığı dönemde kütüphanecilik yaptığı zamanlarda Antik Yunan kültürü üzerine derinlemesine araştırmalar yapma fırsatı bulmuştur. Antik Yunan kültürüne ve sanatına duymuş olduğu ilgi neticesinde bu dönemin özgün yapıları ve Roma dönemi kopyaları arasında kronolojik bir sınıflamaya girmiş ve ilk kez bu dönemler arasındaki ayrımı gözetmiştir. Bir anlamda antikiteye dikkat çeken ilk kişi olmuştur. Kütüphane yöneticiliği yapmış ve aynı zamanda müzelerde küratörlük görevini üstlenmiştir. Kültürü çok önemsemiş ve sanattan ayrı bir şey olarak görmemiştir. Bu makalede, Winckelmann’ın  (1717- 1768) sanat düşünceleri, ideal güzellik ve asıl sadelik üzerindeki düşüncelerinden yola çıkılmıştır. Winckelmann çalışmaları sayesinde Batı kültürünü meydana getiren, Antik Roma kültürünün, Antik Yunan’a dayandığı ortaya çıkarılmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde Winckelmann’ın hayatına, yapmış olduğu çalışmalar doğrultusunda sanata bakış açısına yer verilmiştir. Daha sonra ise bu bakış açısının dayandığı felsefik temellere ve sanatı ele alış biçimine değinilmiştir. Winckelmann’ın Mimessis kavramını, ele alış biçimi incelenmiştir. Sanat tarihi ve arkeoloji alanında yapılan köklü araştırmalara destek veren düşünürlerin görüşleri yansıtlmaya çalışılmıştır. Yunan sanatında önemli yere sahip olan “Laocoon Heykel Grubu” eseri Wickelmann’ın bakış açısıyla irdelenmiştir. “Johann Joachim Winckelmann’ın Antik Yunan Sanatına Bakışı Üzerine Bir Değerlendirme” konusunun ele alınma sebebi Winckelmann’ın sanat tarihi ve arkeolojinin tarihsel temellerinin oluşmasında önemli bir yere sahip olmasıdır. Bu çalışmada, makale, tez ve internet kaynaklarından okumalar yapılmıştır. Konu ile ilgili ulusal ve uluslararası kaynaklar incelenerek, ilgili görsel ve yazınsal veriler taranmıştır. Literatür taraması sonucunda çalışmalar incelendiği zaman, Winckelmann’ın hayatına, sanat görüşlerine ve sanat tarihi içindeki önemine dair görüşleri literatürde çok fazla yer almadığından dolayı bu konu ele alınmıştır.  ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Known for his studies on art history and archaeology, Johann Joachim Winckelmann (1717-1768) was a thinker who developed himself in many fields. His understanding of art enabled the examination of the inner logic of human culture and its foundation. Winckelmann managed to influence many thinkers with his works and ideas during his lifetime. When he started living in Dresden and worked as a librarian, he had the opportunity to conduct in-depth research on Ancient Greek culture. As a result of his interest in Ancient Greek culture and art, he made a chronological classification between the original structures of this period and the copies of the Roman period and for the first time observed the distinction between these periods. In a sense, he was the first person to draw attention to antiquity. He was a library director and also served as a curator in museums. He attached great importance to culture and did not see it as something separate from art. This article is based on Winckelmann's (1717-1768) thoughts on art, ideal beauty and true simplicity. Thanks to Winckelmann's studies, it has been revealed that the ancient Roman culture that created Western culture is based on Ancient Greece. In the first part of the research, Winckelmann's life and his perspective on art in line with his studies are included. Then, the philosophical foundations on which this perspective is based and the way he approaches art are mentioned. Winckelmann's approach to the concept of Mimessis is examined. The views of thinkers who support deep-rooted research in the fields of art history and archaeology are tried to be reflected. The work "Laocoon Sculpture Group", which has an important place in Greek art, is examined from Wickelmann's perspective. The reason for addressing the subject of "An Assessment of Johann Joachim Winckelmann's View of Ancient Greek Art" is that Winckelmann has an important place in the formation of the historical foundations of art history and archaeology. In this study, readings were made from articles, theses and internet sources. National and international resources related to the subject were examined and relevant visual and literary data were scanned. When the studies were examined as a result of the literature review, this subject was discussed because Winckelmann's life, his views on art and his importance in art history were not widely included in the literature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78504 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[811-824]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/227 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel Çin Resim Sanatı]]> <![CDATA[Traditional Chinese Painting]]> <![CDATA[Gülser AKTAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Güzel sanatlar, El kaydırması, Çin resmi, Kemiksiz resim, San Yuan yöntemi, Mürekkep resmi]]> <![CDATA[Fine Arts, Handscroll, Chinese painting, Mogu Hua, San Yuan method, Ink painting]]> <![CDATA[Geleneksel Çin resim sanatı, binlerce yıllık bir kültürel ve felsefi birikimin ürünü olarak, Çin’in derin ruhunu ve estetik anlayışını yansıtır. Bu sanat dalı, özellikle manzaralar, insan figürleri, çiçekler ve hayvanlar gibi doğanın çeşitli unsurlarını konu almıştır. Çinli sanatçılar, doğayı sadece bir görüntü olarak değil, onun ruhunu ve derin anlamını yakalamaya çalışmışlardır. Bu yaklaşım, Taoizm, Konfüçyüsçülük ve Budizm gibi felsefi akımlardan etkilenerek doğaya saygıyı ve uyumu ön plana çıkarmıştır. Doğa, Çin kültüründe merkezi bir yere sahiptir; bu da resimlerde sıkça yer alan dağlar, nehirler ve bambu gibi unsurların insan-doğa uyumunu simgelemesiyle kendini gösterir. Kaligrafi, Çin resim sanatının önemli bir parçası olarak kabul edilir. Resimlerle birleştirilen kaligrafik şiirler ve yazılar, sanata derin bir felsefi boyut kazandırmıştır. Birçok eser, hem görsel hem de yazılı sanatın birleşimini içerir ve böylece Çin sanatında çok yönlü bir kültürel ifade aracı yaratılmış olur. Bu üçlü (resim, şiir ve kaligrafi) kombinasyonu, döneminin sosyal, politik ve dini düşüncelerini sanat yoluyla yansıtmak için kullanılmıştır. Çinli sanatçılar, mürekkep kullanımıyla estetik ve felsefi derinliklerini ifade etmişlerdir. Siyah mürekkebin tonlarıyla oluşturulan gölgeler, derinlik ve kontrast unsurları, Çin sanatının sade ve zarif doğasını yansıtır. Mürekkebin suyla seyreltilerek geniş bir ton yelpazesi elde edilmesi, sanatçıların minimalizmle nasıl güçlü bir ifade yaratabileceğini gösterir. Bu sanat, ipek ve kağıt gibi geleneksel yüzeylerde icra edilmiştir ve özellikle el kaydırması (scroll) denilen teknikler, izleyicinin resmi parça parça deneyimlemesini sağlamıştır. Bu makale, Çin resim sanatının Tang, Song, Yuan, Ming ve Qing hanedanlıkları boyunca nasıl geliştiğini, önemli ressamlar ve onların eserleri üzerinden ele almayı amaçlamaktadır. Özellikle Türkçe kaynak eksikliğinin bulunduğu bu alanda, makale Çin resim sanatına dair detaylı bilgi sunarak önemli bir boşluğu doldurmayı hedeflemektedir. Bu makalenin yazılmasındaki amaç Geleneksel Çin resim sanatını Tang, Song, Yuan, Ming ve Qing gibi hanedanlıklar boyunca teknik ve tema bakımından gelişimini önemli Çin ressamlarının eserleriyle incelemektir. Bu amaçla ilgili kitaplar, makaleler, katalog ve web siteleri taranmıştır. Bu makale Çin resim sanatı hakkında yeterince Türkçe kaynak olmayışından dolayı boşluğu doldurmaya katkısı bakımından önemlidir.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Traditional Chinese painting art has developed as a product of thousands of years of cultural and philosophical accumulation, reflecting the profound spirit and aesthetic heritage of China. This art form primarily focuses on landscapes, human figures, flowers, and animals—various elements of nature. Chinese artists did not merely imitate nature but sought to capture its essence and deeper meaning. Influenced by philosophical movements such as Taoism, Confucianism, and Buddhism, this approach emphasized respect for nature and harmony. Nature holds a central place in Chinese culture, which is reflected in the frequent depiction of mountains, rivers, and bamboo in paintings, symbolizing the harmonious relationship between humans and nature. Calligraphy is also considered an integral part of Chinese painting. The inclusion of calligraphic poems or texts within the compositions adds a philosophical depth to the artwork. Many works combine both visual and written art, thus creating a multidimensional cultural expression. This combination of painting, poetry, and calligraphy served as a means to reflect the social, political, and religious thoughts of the time. Chinese artists used ink to convey their aesthetic and philosophical depth. The shades, depth, and contrast created with black ink highlight the simplicity and elegance of Chinese art. Diluting the ink with water allowed for a wide range of tones, showing how artists could create powerful expressions with minimalism. This art was executed on traditional surfaces like silk and paper, and the scroll format (handscroll) required mastery in controlling ink and brush, particularly as the painting would be revealed progressively, piece by piece, to the viewer. The purpose of this article is to examine the technical and thematic development of traditional Chinese painting through the works of significant Chinese artists across the Tang, Song, Yuan, Ming, and Qing dynasties. In doing so, books, articles, catalogs, and websites were reviewed. This article is particularly significant in filling the gap due to the lack of sufficient Turkish resources on Chinese painting art and aims to provide detailed information on the subject.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78487 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[711-725]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/228 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ahıska Türklerinin Toplumsal Kabul ve Uyum Durumları: Erzincan-Üzümlü İlçesi Örneği]]> <![CDATA[Social Acceptance and Adaptation of Meskhetian Turks: The Case of Erzincan-Üzümlü District]]> <![CDATA[Nihat HARMANDAOĞLU]]> <![CDATA[Hakan KOÇ]]> <![CDATA[Göç Çalışmaları, Toplumsal Kabul, Uyum, Ahıska Türkleri, Erzincan.]]> <![CDATA[Migration Studies, Social Acceptance, Adaption, Meskhetian Turks, Erzincan.]]> <![CDATA[Zorunlu olarak göç etmiş olan göçmenler fiziksel, ekonomik, sosyolojik ve psikolojik birçok sorunla karşı karşıya kalmaktadır. Sosyal sorunların başında ise toplumsal kabul ve uyum gelmektedir. Yüzyıllardır zorunlu göç hareketlerine ev sahipliği yapan ve toplumsal kabul ve uyum sorunu ile karşı karşıya kalan Türkiye’de bu alanda çeşitli çalışmalar yapılmaktadır. Özellikle 2011 yılından itibaren yaşanan Arap Baharı hareketi ile yoğun bir şekilde Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşlarının Türkiye’ye olan göç hareketleri sonucunda Suriyelilere yönelik azımsanmayacak sayıda toplumsal kabul ve uyum çalışmaları yapılmıştır. Ancak zorunlu göçe maruz kalan Ahıska Türklerine dair çalışmalar ise yeterli düzeyde görülmemektedir. Bu araştırmanın amacı Erzincan ili Üzümlü ilçesine iskân kanunu ile yerleştirilmiş olan Ahıska Türklerinin toplumsal kabul ve uyum durumlarını, bu durumun göstergelerini, yerel halkın uyum ve ortak bir yaşama dair duygu ve düşünceleri ile birlikte ortaya koymaktır. Nitel yöntemin kullanıldığı araştırmanın deseni durum çalışmasıdır. Amaçlı örnekleme yöntemi ile ilçede yaşayan yerel halk ve Ahıska Türkleri ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. İçerik analizi yöntemi ile veriler analiz edilmiş, milliyet, din ve dil gibi unsurların yerleştirilen yerde geçirilen süre ile birlikte kabul ve uyum sürecini hızlandırdığı, dini etkinliklere katılımın uyum sürecini kolaylaştırdığı ve gruplar arasındaki evliliğin en net uyum göstergesi olduğu, ortak bir geleceğe dair çoğunlukla olumlu düşüncelere sahip olunduğu ve Ahıska Türklerinin farklı bir şehre yerleştirilme isteklerinin göç öncesi yaşadıkları şehrin özelliklerine göre değiştiği tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[Forced migrants face many physical, economic, sociological and psychological problems. Social acceptance and adaptation are the main social problems. Various studies are being carried out in this field in Turkey, which has hosted forced migration movements for centuries and has faced the problem of social acceptance and adaptation. As a result of the intensive migration movements of the citizens of the Syrian Arab Republic to Turkey, especially with the Arab Spring movement since 2011, a considerable number of social acceptance and adaptation studies have been carried out for Syrians. However, studies on Meskhetian Turks who were subjected to forced migration are not at a sufficient level. The aim of this study is to reveal the social acceptance and adaptation of Meskhetian Turks who were settled in Üzümlü district of Erzincan province with the settlement law, the indicators of this situation, together with the feelings and thoughts of the local people about adaptation and a common life. The design of the research using qualitative method is a case study. Semi-structured interviews were conducted with local people and Meskhetian Turks living in the district with purposive sampling method. The data were analyzed with the content analysis method and it was determined that factors such as nationality, religion and language accelerate the acceptance and adaptation process with the time spent in the place of resettlement, participation in religious activities facilitates the adaptation process, marriage between groups is the clearest indicator of adaptation, there are mostly positive thoughts about a common future, and the willingness of Meskhetian Turks to be settled in a different city varies according to the characteristics of the city they lived in before migration.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78471 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[389-404]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/229 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Kültürlerarası İletişim Yeterliliği Düzeyinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining the Intercultural Communication Competence Level of Vocational School Students]]> <![CDATA[Şule KARADAĞ]]> <![CDATA[Pakize KAZANCI]]> <![CDATA[İletişim, Kültürlerarası iletişim, Kültürlerarası İletişim Yeterliliği, Sosyal Medya, Meslek Yüksekokulu Öğrencileri]]> <![CDATA[Communication, Intercultural Communication, Intercultural Communication Competence, Social Media, Vocational School Students. ]]> <![CDATA[Kişilerin kendisi dışında başkalarıyla kurduğu etkileşim hayatını daha anlamlı kılmaktadır. Ayrıca benliğine katkı sağlayan birçok özelliği de yine kendisi dışındakilerle kurduğu etkileşimle kazanmaktadır. Dünyada yaşayan milyarlarca insanın mensup olduğu çok farklı kültürlerden bahsetmek mümkündür. Teknolojik gelişmelerle birlikte iletişimde sınırlar kalkmış, bireyler birçok kültür ile etkileşim kurmaya başlamış ve bu süreç kültürlerarası iletişim yetkinliğinin öneminin artmasına ve gelişmesine zemin hazırlamıştır. Ünüversite hayatı da birçok kültüre mensup öğrencinin zamanının neredeyse tamamını birlikte geçirdikleri bir dönemi içermektedir. Bundan dolayı bu çalışmada meslek yüksekokulu öğrencilerinin kültürlerarası iletişim yeterliliği ve onu etkileyen unsurları ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma niceliksel bir çalışmadır ve tanımlayıcı nitelikte olup değişkenler arası ilişki tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreninin meslek yüksekokulunda eğitim alan 979 kişi oluşturmaktadır. Evren üzerinden yapılan hesaplamalara göre örneklem sayısı 232 olarak elde edilmiştir. Çalışma da olasılıklı örnekleme türlerinden basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Öğrencilerin kültürlerarası iletişim yeterliliği bilişsel ve duygusal olmak üzere iki boyuttan oluşmaktadır. Analizler, meslek yüksekokulu öğrencilerinin kültürlerarası iletişim yeterliliği puanlarının ortalamanın üzerinde olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, kültürlerarası iletişim yetkinliği ile cinsiyet ve sosyal medya kullanım durumu arasında bir ilişki tespit edilememiş, ekonomik durum ve yaşanılan yer değişkenleri arasında ise anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Tüm bu veriler ışığında bireylerin kendilerini ekonomik olarak iyi hissetmeleri ve yaşadıkları bölgenin imkânlara ulaşma noktasında sağladıklarının kişilerin kültürlerarası iletişim yetkinliğinde etkili birer unsur oldukları söylenebilir. ]]> <![CDATA[The interactions that individuals have with others, beyond themselves, make life more meaningful. Additionally, many qualities that contribute to one's identity are acquired through interactions with others. It is possible to talk about billions of people in the world belonging to very different cultures. With technological advancements, communication barriers have been removed, and individuals have started to interact with multiple cultures, which has laid the groundwork for the increasing importance and development of intercultural communication competence. University life also includes a period in which students from various cultures spend almost all their time together. Therefore, this study aims to reveal the intercultural communication competence of vocational school students and the factors affecting it. The research is a quantitative study of a descriptive nature, using a correlational survey model among the variables. The population of the study consists of 979 individuals studying in a vocational school. According to the calculations made from the population, the sample size was determined to be 232. The simple random sampling method, one of the probability sampling types, was used in the study. Students' intercultural communication competence consists of two dimensions: cognitive and emotional. Analyses show that the intercultural communication competence scores of vocational school students are above average. However, no relationship was found between intercultural communication competence and gender or social media usage, while significant differences were observed between economic status and place of residence. In light of all this data, it can be said that individuals feeling economically secure and the opportunities provided by the region they live in are effective factors in their intercultural communication competence.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78436 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[425-439]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/230 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Aile-Çocuk İlişkilerinde Dijital Bakıcıların Rolü]]> <![CDATA[The Role of Digital Caregivers in Family-Child Relationship: A Sociological Study]]> <![CDATA[Ömer ACAR ]]> <![CDATA[Ahmet Ayhan KOYUNCU]]> <![CDATA[Sosyoloji, Aile, Çocuk, Dijital Bakıcılar, Dijital Bakıcılar ve Çocuklar]]> <![CDATA[Sociology, Family, Child, Digital Caregivers, Digital Caregivers and Children]]> <![CDATA[Aile, toplumsal bir kurumdur. Aile içinde ebeveyn ve çocukların karşılıklı belirli sorumlulukları bulunmaktadır. Ebeveynlerin çocuğun bakımını üstlenme, çocukların ihtiyaç duymaları anında onlara bakma, çocukların ise ebeveynlerinin işlerinde onlara yardım etme, sosyal güvence ve sevgi kaynağı olma gibi sorumlulukları bulunmaktadır. Ebeveynler çocuğun yetişmesi, eğitim alması, sosyalleşmesi ve meslek sahibi olması gibi sorumlulukları çocuğa kazandırmaktadır. Bu kazanım geleneksel dönemde tüm aile fertleri tarafından karşılanırken, çekirdek ailenin yaygınlık kazanması sonucunda çocuğun bakımını, çoğunlukla ebeveynler tek yüklenmiştir. Süreç içerisinde kurumlarında (gündüz bakım evi, kreş vb.) artmasıyla ebeveynlerin, çocuk bakım görevleri bu kurumlarla paylaşılmıştır. Çocuğun bakımından kurumlar ve ebeveynler sorumluyken dijitalleşmenin yaygınlık kazanmasıyla, dijital bakıcılar tarafından da çocuğun bakımı üstlenilmiştir. Dijital bakıcılar; ebeveynlerin çocuklarını oyalamak, uslu durmalarını sağlamak ve eğlendirebilmek için kullandıkları dijital cihazları ve sosyal medya platformları kullanmaları şeklinde tanımlanabilir.  Ebeveynlerin dinlenebilmeleri, ev işlerini yapabilmeleri, kendilerine vakit ayırabilmeleri vs. içinde dijital bakıcıları kullandıkları ifade edilebilir. Bu çalışmanın amacı, <a name="_Hlk200492143"></a>ebeveynlerin, çocuk bakımında dijital bakıcıları kullanma nedenlerini ve dijital bakıcıların çocuklar üzerindeki etkisini ifade etmektir. Çalışmada literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada ebeveynlerin iş yorgunluklarını atabilmek, çocukların uslu durmasını sağlamak, ev işlerini yapabilmek ve kendilerine vakit ayırabilmek için dijital bakıcıları kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca dijital bakıcıların çocuklarda saldırgan davranışlara yol açtığı ve hayal dünyalarının yok olması gibi sonuçlar da neden olduğu görülmektedir.  ]]> <![CDATA[The family is a social institution. Within the family, parents and children have certain mutual responsibilities. Parents have the responsibility to take care of their children, to look after them in times of need, and children have the responsibility to help their parents in their work, to be a source of social support and love. Parents are responsible for the child’s upbringing, education, socialization and career. While in the traditional period this responsibility was borne by all family members, as the nuclear family has become more widespread, the care of the child has mostly been undertaken by the parents alone. With the increase in the number of institutions (day care centers, kindergartens, etc.) in the process, the childcare duties of parents have been shared with these institutions. While institutions and parents were responsible for the care of the child, with the spread of digitalization, digital caregivers have also taken over the care of the child.Digital caregivers can be defined as parents using digital devices and social media platforms to keep their children occupied, well-behaved and entertained. It can be stated that parents use digital caregivers so that they can rest, do housework, have time for themselves, etc. The aim of this study is to express the reasons why parents use digital caregivers in childcare and the impact of digital caregivers on children. Literature review method was used in the study. In the study, it was concluded that parents use digital caregivers to relieve work fatigue, to keep children well-behaved, to do housework and to have time for themselves. It is also seen that digital caregivers cause aggressive behaviors in children and cause consequences such as the destruction of their imagination.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78397 <![CDATA[Volume: 20 Issue Ö1[17-32]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/231 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Maddesellik Anlayışında Gutai Sanat Grubu ve Güncel Üretimler]]> <![CDATA[Gutai Art Group and Contemporary Practises in the Understanding of Materiality]]> <![CDATA[Şaban Aykut HIZLIOK]]> <![CDATA[Kaan CANDURAN]]> <![CDATA[Seramik, Gutai, Sanat Nesnesi, Çağdaş Sanat, Sanat Malzemesi]]> <![CDATA[Ceramic, Gutai, Art Object, Contemporary Art, Art Material]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">20. yüzyıl ortalarında gerçekleşen savaşlar birçok yıkımla birlikte teknolojinin gelişmesine de sebep olmuştur. Zaman içerisinde teknoloji, ekonomik, kültürel ve sosyal hayatı etkilemiştir. Bu etkilerin sonucunda her alanda olduğu gibi sanat alanında da büyük değişimler yaşanmıştır. 2. Dünya savaşından en çok etkilenen ülkelerden biri Japonya’dır. Japonya’da yüzyıllardır süre gelen geleneksel sanatın dışına çıkan yeni sanatsal yönelimler benimsenmeye başlanmıştır. Savaş sürecinde ve daha sonralarında sanat materyallerine ulaşmak zorlaşmış ve bu süreçte sanatçılar yeni materyaller geliştirmek durumunda kalmışlardır. Yeni malzemeler ile gelişen sanat anlayışları arasında o dönem için çarpıcı etkiler yaratan Gutai Sanat Grubu ön plana çıkmaktadır. Gutai grubu 1954 yılında kurulmuştur. Sanat malzemesi tercihleri ve performatif yaklaşımları, kendi geleneklerinden çok farklı olmakla birlikte dünyada benimsenen soyut sanat anlayışına da karşı bir tutum göstermektedir. Araştırma kapsamında grubun manifestosunda yer alan yapılmamış olanı yap ilkesiyle hareket eden sanatçılardan öne çıkan isimler ve eserleri üzerinde durularak, grubun sanat anlayışı, tarihsel süreci ve felsefesi hakkında bilgi verilmektedir. Bu kapsamda sanatta özgün bir yaklaşımın nasıl temellendirilebileceği ve yapılması gereken tutumlar ya da hatalar belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın, sanatsal bir yaklaşımın nasıl sürdürülebilir olduğu ve gelecek yıllara aktarımı için hangi konulara dikkat edilmesi gerektiği, coğrafyanın sosyoekonomik yapısının sanatta malzeme seçimi ve sanatçının yaklaşımını nasıl etkileyebileceği gibi sorulara cevap araması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, literatür taraması ve doküman analizinin yorumlanarak değerlendirilmesi gerçekleştirilmiştir. Malzemenin de bir ruhu olduğunu ve sanatçı-izleyici arasında bir bağ kurduğunu ifade eden Gutai grubunun bu yaklaşımından yola çıkılarak yeni tasarımlar üretilmiş ve günlük hayatta sıklıkla rastlanılan malzemelerin sanat nesnesine dönüştürülme süreci deneyimlenmiştir. Yapılan uygulamalar ile düşünce, malzeme üzerinden somutlaştırılarak görselleştirilmiştir. ]]> <![CDATA[The wars in the mid-20th century caused the development of technology along with many destructions. Over time, technology has affected economic, cultural and social life. As a result of these effects, great changes have been experienced in the field of art as in every field. 2. One of the countries most affected by the world war is Japan. In Japan, new artistic orientations that go beyond the traditional art that has been going on for centuries have started to be adopted. During and after the war, it became difficult to access art materials and artists had to develop new materials in this process. Among the artistic approaches developed with new materials, the Gutai Art Group, which created striking effects for that period, stands out. The Gutai group was founded in 1954. Their art material preferences and performative approaches are very different from their own traditions, but also show an attitude against the abstract art understanding adopted in the world. Within the scope of the research, the prominent names and works of the artists who act with the principle of doing what has not been done in the manifesto of the group are emphasised, and information is given about the group's understanding of art, historical process and philosophy. In this context, it is tried to determine how an original approach in art can be grounded and the attitudes or mistakes to be made. The research is intended to seek answers to questions such as how an artistic approach is sustainable and what issues should be considered for its transfer to future years, how the socio-economic structure of the geography can affect the choice of materials in art and the artist's approach. In this direction, literature review and document analysis were interpreted and evaluated. Based on this approach of the Gutai group, which states that the material also has a soul and establishes a bond between the artist and the audience, new designs were produced and the process of transforming materials that are frequently encountered in daily life into art objects was experienced. With the applications made, the idea was visualised by concretising it through the material. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78352 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[405-423]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/232 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kültürel Kimlik ve Özgünlük Algısının Yerli Turistlerin Nostaljik Deneyimi ve Destinasyon Sadakatine Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Cultural Identity and Authenticity Perception on Nostalgic Experience and Destination Loyalty of Domestic Tourists]]> <![CDATA[Şeyma DUMANLI]]> <![CDATA[Ahmet KÖROĞLU]]> <![CDATA[Kültürel Kimlik, Özgünlük Algısı, Nostaljik Deneyim, Destinasyon Sadakati, Birgi]]> <![CDATA[ Cultural Identity, Authenticity Perception, Nostalgic Experience, Destination Loyalty, Birgi]]> <![CDATA[Turizm, insanların farklı coğrafyalara seyahat etme eğilimleri üzerinde zaman içinde derin değişikliklere neden olan dinamik bir sektördür. Bu evrimsel değişimler, turistlerin beklenti ve taleplerini etkileyerek, seyahat tercihlerinde kültürel unsurların daha fazla ağırlık kazanmasına yol açmıştır. Günümüzde turistlerin, sadece görsel güzelliklere değil, aynı zamanda destinasyonların yerel kültürüne, geleneklerine ve özgün kimliğine olan ilgilerinin arttığı söylenebilir. Kültürel miras, turizm deneyimini zenginleştiren ve destinasyonları benzersiz kılan önemli bir faktördür. Bir destinasyonun sahip olduğu kültürel kimlik ve özgünlük, turistlerin o yeri tercih etmesinde belirleyici bir faktördür. Bu bağlamda, bu çalışmada Birgi’yi ziyaret eden yerli turistlerin kültürel kimlik ve özgünlük algılarının nostaljik deneyimleri ve destinasyon sadakatleri üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Birgi’yi ziyaret eden 526 yerli turiste yüz yüze anket uygulanmış fakat eksik bilgiler içeren ve uç değerlere sahip olan toplamda 24 anket veri setinden çıkarılarak 502 anket üzerinden istatistiksel analizler yapılmıştır. Araştırmanın sonucu, kültürel kimliğin nostaljik deneyim ve destinasyon sadakati üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Aynı şekilde, özgünlük algısının hem nostaljik deneyim hem de destinasyon sadakati üzerinde güçlü bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Özellikle, turistlerin özgünlük algılarının, nostaljik deneyim ve destinasyon sadakati üzerinde daha baskın bir etkiye sahip olduğu dikkati çekmektedir. Bu bulgular, destinasyon yönetimi ve pazarlama stratejileri açısından faydalı olabilecek öneriler sunmaktadır.]]> <![CDATA[The tourism sector has experienced significant transformations over time, altering individuals' travel preferences. These changes have shaped tourists' expectations and preferences, leading to a heightened focus on cultural aspects of travel. In contemporary tourism, travelers seek not only visual attractions but also wish to immerse themselves in the local culture, traditions, and distinctive characteristics of destinations. Cultural heritage plays a pivotal role in enriching the tourism experience and setting destinations apart. A destination's cultural identity and authenticity are essential elements that influence tourists' decision-making processes. This study aims to explore how domestic tourists' perceptions of cultural identity and authenticity in Birgi influence their nostalgic experiences and loyalty to the destination. To gather data, face-to-face surveys were conducted with 526 domestic visitors to Birgi. After removing 24 responses due to incomplete or inconsistent information, statistical analysis was performed on the remaining 502 valid surveys. The findings indicate that cultural identity positively and significantly influences both nostalgic experience and destination loyalty. Similarly, authenticity perception has a strong and notable effect on these variables. Importantly, tourists' perceptions of authenticity appear to have a greater influence on nostalgic experience and loyalty compared to cultural identity. These insights offer valuable guidance for developing effective destination management and marketing strategies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78347 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[237-259]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/233 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gıda Sosyolojisi Bağlamında Türk Mutfak Kültürü]]> <![CDATA[Turkish Culinary Culture in the Context of Food Sociology]]> <![CDATA[Çiğdem YEL]]> <![CDATA[Gıda Sosyolojisi, Türk Mutfak Kültürü, Sosyolojik Tahayyül, E. Willis, Doküman Analizi.]]> <![CDATA[Sociology of Food, Turkish Culinary Culture, Sociological Imagination, E. Willis, Document Analysis.]]> <![CDATA[Bireysel zevkler, beğeniler gibi düşünülen olguların ardında toplumsal nedenler söz konusu olabilir. Sosyolojik tahayyül bize, kişisel gibi görünen faktörlerin sosyal gerçeklikle ilgili olabileceğini göstermede yardımcı olur. Benzer biçimde gıdanın pek çok yönden sosyolojik analizini yapmak mümkündür. Bu makalede gıda ve toplum ilişkisini yansıtan mutfak kültürü konu edilmektedir. Sosyal bir varlık olan insan, gıdaları simgeler aracılığıyla kendisi için anlamlı kültürel öğelere dönüştürmektedir. Gıdaların lezzetli tariflere dönüştürülmesi, yemek yemeye çeşitli değerler yüklenmesi bir toplumun kendine ait mutfak kültürünü ortaya çıkarmaktadır. Çalışmada Türk mutfak kültürünün nasıl değiştiğini anlamak amaçlanmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kapsamında doküman analizi kullanılmıştır. Türk mutfak kültürünün analizinde E. Willis’in tarihsel, kültürel, yapısal ve eleştirel faktörlerden oluşan sosyolojik analizinden yararlanılmıştır. Türk mutfağı, tarihsel olarak ilk Anadolu medeniyetleri; Orta Asya; Anadolu Selçuklu ve Beylikleri, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi mutfağı olarak ele alınmıştır. Toplum söz konusu olduğunda değişim yavaş gerçekleşen bir olgudur. Bununla beraber siyasi, ekonomik, toplumsal nedenlerden dolayı içinde bulunulan dönemin özellikleri değişmektedir. Bu değişim mutfak kültürüne de yansımaktadır. Yemeklerde kullanılan gıdalar, mutfak alet ve gereçleri, pişirme yöntemleri içinde yaşanılan dönemin bilgi birikimi ve teknolojik düzeyine göre değişmektedir. Bunun yanında sosyo-ekonomik olarak göç olgusu mutfak kültüründe etkileşim ve çeşitliliği ortaya çıkarmaktadır. Günümüzde ise ulaşım, iletişim seçeneklerinin artması, toplumsal yaşamın değişmesi gibi faktörler mutfak kültürünü etkilemiştir. Dönemsel farklılıklardan dolayı bazı değişimler söz konusu olsa da, Türk mutfak kültürünün iç içe geçen, kültürel devamlılık gösteren yapısını da koruduğu söylenebilir.]]> <![CDATA[Social factors may be at play behind what are thought of as individual tastes and likes. Sociological imagination helps us to show that factors that seem personal may be related to social reality. Similarly, it is possible to make a sociological analysis of food in many ways. This article focuses on the culinary culture that reflects the relationship between food and society. As a social being, humans transform food into meaningful cultural elements through symbols. The transformation of foods into delicious recipes and the attribution of various values to eating reveal the culinary culture of a society. The study aims to understand how Turkish culinary culture has changed. Document analysis was used in the study within the scope of qualitative research method. In the analysis of Turkish culinary culture, E. Willis' sociological analysis of historical, cultural, structural and critical factors was used. Turkish cuisine has been historically analyzed as the first Anatolian civilizations; Central Asia; Anatolian Seljuks and Principalities; Ottoman and Republican period cuisine. When it comes to society, changes can occur slowly. However, the characteristics of the current period change due to political, economic and social reasons. This change is also reflected in the cuisine culture. Foods used in meals, kitchen tools and equipment, cooking methods change according to the knowledge and technological level of the period in which they live. In addition, socio-economic migration phenomenon reveals interaction and diversity in culinary culture. Today, factors such as the increase in transportation and communication options and the change in social life have affected the culinary culture. Although there are some changes due to periodic differences, it can be said that Turkish culinary culture preserves its intertwined structure that shows cultural continuity.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78324 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[571-596]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/234 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eskişehir İlinin Biyoklimatik Konfor Özelliklerinin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Bioclimate Comfort Features of Eskişehir Province]]> <![CDATA[Serpil MENTEŞE ]]> <![CDATA[Seda KOCA]]> <![CDATA[Coğrafya, Biyoklimatik Konfor, Dış Ortam Termal Konforu, Eskişehir, Fizyolojik Eşdeğer Sıcaklık (FES) İndisi, İklim.]]> <![CDATA[Geography, Bioclimatic Comfort, Outdoor Thermal Comfort, Eskişehir, Physiological Equivalent Temperature (PES) Index, Climate.]]> <![CDATA[Kentsel ısı adası, küresel iklim değişikliğinin neden olduğu yüksek sıcaklıklarla birlikte dış ortam termal konfor düzeylerini derinden etkilemektedir. Bu durum dış ortam termal konforunda sıcak stresine sebebiyet vermekte yaşam refahını, insan verimliliğini, enerji tüketimini ve hastalık oranını etkilemektedir. Sıcak stresi gibi soğuk stres nedeniyle de termal konforun sağlanamadığı durumlarda insanlar birçok problemle yüzleşmek zorunda kalmaktadır. Bu çalışmada, Eskişehir’in termal konfor özelliklerinin zamansal ve mekânsal olarak değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla Eskişehir Meteoroloji 3. Bölge Müdürlüğü’nden temin edilen uzun dönem sıcaklık, nispi nem ve rüzgâr hızı verileri kullanılmıştır. Eskişehir ilinde termal konfor düzeylerini değerlendirmek amacıyla meteorolojik parametrelerin yanında insan enerjisindeki değişkenleri de dikkate alan Fizyolojik Eşdeğer Sıcaklık-FES (Physiologically Equaivalent Temperature-PET) indisi kullanılmıştır. Araştırmada aylık FES değerlerini hesaplamak için Rayman modeli, FES değerlerinin mekânsal dağılımı için ise Ordinary Kriking metodu kullanılmıştır. Sonuç olarak konforlu koşulların yıl içerisinde haziran ve eylül ayında neredeyse araştırma alanının bütününde gözlendiği diğer aylarda ise sıcak ve soğuk stres nedeniyle termal konfor koşulların oluşamadığı belirlenmektedir. Aynı zamanda biyoklimatik açıdan “konforlu” sayılabilecek sınır (18 oC) baz alındığında çalışma alanında yıllık ortalamaya göre konforlu sayılabilecek bir istasyonun bulunmadığı tespit edilmektedir.]]> <![CDATA[The urban heat island, together with the high temperatures caused by global climate change, deeply affects outdoor thermal comfort levels. This situation causes heat stress in outdoor thermal comfort, affecting life well-being, human productivity, energy consumption and disease rate. People have to face many problems when thermal comfort cannot be achieved due to cold stress as well as heat stress. In this study, it is aimed to evaluate the thermal comfort features of Eskişehir temporally and spatially. For this purpose, long-term temperature, relative humidity and wind speed data obtained from Eskişehir 3rd Regional Directorate of Meteorology were used. In order to evaluate thermal comfort levels in Eskişehir Province, the Physiologically Equivalent Temperature (PET) index, which takes into account the variables in human energy as well as meteorological parameters, was used. In the research, the Rayman model was used to calculate monthly PET values and the Ordinary Kriking method was used for the spatial distribution of PET values. As a result, it is determined that comfortable conditions are observed almost in the entire research area in June and September of the year, while thermal comfort conditions cannot be formed in the other months due to hot and cold stress. At the same time, considering the bioclimatically "comfortable" limit (18 oC), it is determined that there is no station in the study area that can be considered comfortable according to the annual average.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78261 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[469-482]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/235 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Amatör Koro Çalışmalarının Sosyal Beceriler ve Olumlu Duygulanım Üzerindeki Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Amateur Choir Studies on Social Skills and Positive Emotions]]> <![CDATA[İlker KÖMÜRCÜ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Müzik, Koro, Amatör müzik eğitimi, Pozitif duygu, Sosyal beceriler]]> <![CDATA[Music, Choir, Amateur music education, Positive affect, Social skills]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, amatör koro çalışmalarının bireylerin sosyal becerileri ve olumlu duygulanım seviyeleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada, deneysel modellerden biri olan “ön test-son test kontrol gruplu deneysel tasarım” kullanılmıştır. Araştırma verileri, Watson, Clark ve Tellegen (1988) tarafından geliştirilen Pozitif Duygu Ölçeği ile Tatar ve arkadaşları (2018) tarafından geliştirilen Sosyal Beceri Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi, kültür ve sanat alanında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının üyeleri arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 190 yetişkinden oluşmaktadır. Katılımcılar, iki ay boyunca haftada iki saat amatör koro çalışmalarına katılmış, ardından ön test ve son test ile değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde IBM SPSS 23.0 programı kullanılmıştır. Verilerin normallik dağılımını kontrol etmek amacıyla çarpıklık ve basıklık değerleri incelenmiş ve bu değerlerin -1.5 ile +1.5 aralığında olduğu görülmüş, bu nedenle parametrik testler kullanılmıştır. Deney ve kontrol grupları arasında anlamlı fark olup olmadığını belirlemek için bağımsız örneklemler t-testi, aynı grup içinde ön test ve son test sonuçları arasındaki farkı analiz etmek için eşleştirilmiş örneklemler t-testi, üç veya daha fazla grup arasındaki farkı test etmek amacıyla ANOVA testi uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları, amatör koro çalışmalarına katılan bireylerin sosyal becerilerinin ve olumlu duygularının anlamlı ölçüde arttığını göstermektedir. Ayrıca, yaş ve cinsiyet değişkenlerinin bu iki faktör üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmadığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, pozitif duygular ile sosyal beceriler arasında zayıf bir pozitif korelasyon gözlenmiştir. Sonuçlar, amatör koro çalışmalarının katılımcıların sosyal uyum becerilerini ve duygusal dengeyi geliştirme potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda, koro çalışmalarının toplumsal düzeyde teşvik edilmesi ve yetişkin eğitim programlarına entegre edilmesi önerilmektedir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the effects of amateur choir studies on participants' social skills and positive affect levels. In the study, one of the experimental models, the “pre-test-post-test control group experimental design,” was used. The research data were collected using the positive affect scale developed by Watson, Clark, and Tellegen (1988) and the social skills scale developed by Tatar et al. (2018). The sample of the study consisted of 190 adults selected from among the members of non-governmental organizations operating in the field of culture and the arts by a simple random sampling method. The participants participated in amateur choir studies for two hours a week for two months and were evaluated with a pre-test and post-test. The IBM SPSS 23.0 program was used in the analysis of the data. In order to control the normality distribution of the data, skewness and kurtosis values were examined and it was seen that these values were between -1.5 and +1.5, therefore parametric tests were used. Independent samples t-test was used to determine whether there was a significant difference between the experimental and control groups; paired samples t-test was used to analyze the difference between the pre-test and post-test results within the same group; and an ANOVA test was used to test the difference between three or more groups. The findings of the study show that the social skills and positive emotions of individuals participating in amateur choir studies increased significantly. In addition, it was determined that age and gender variables did not have a significant effect on these two factors. However, a weak positive correlation was observed between positive emotions and social skills. The results show that amateur choir studies have the potential to develop the social adaptation skills and emotional balance of the participants. In this direction, it is recommended that choir studies be encouraged at the social level and integrated into adult education programs.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78245 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1041-1054]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/236 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Nilüfer Göle’de Sosyolojik Metafor]]> <![CDATA[Sociological Metaphor in Nilüfer Göle]]> <![CDATA[Mahmut ERDİL]]> <![CDATA[Sosyoloji, Nilüfer Göle, Metafor, Türk Sosyolojisi, Sosyolojik Yöntem ]]> <![CDATA[Sociology, Nilüfer Göle, Metaphor, Turkish Sociology, Sociological Method.]]> <![CDATA[Türk sosyologları arasında yaşayan en önemli isimlerden biri olan Nilüfer Göle, sosyolojisini oluştururken insanın toplumsal eylemlerini anlama ve açıklama adına bazı metaforlar kullanmıştır. Bu makaledeki amacımız, Göle’nin sosyolojik dünyasına ait olan birtakım metaforları anlamaya ve anlatmaya çalışmaktır. Metafor, soyut kavramları somut ve anlaşılır bir şekilde ifade etmeye yardımcı olurken, aynı zamanda sosyal gerçeklikleri daha derinlemesine anlamamıza da olanak sağlar. Metafor; soyut kavramları somutlaştırır, görselleştirir, anlam transferi sağlar ve derinlemesine inceleme imkânı sunar. İnsan zihninde tam olarak oturmamış kavramların yerli yerine oturtulması, daha az bilinen veya anlaşılmayan şeylerin anlaşılması için metaforlara başvurulur. Metafor birçok bilim alanında kullanıldığı gibi sosyoloji alanında kullanılmaktadır. Metafor karmaşık bir sosyal eylemin ya da toplumsal değişimin veya bir toplumsal kurumu ifade etmek için yapılan anlam kalıpları olarak görülebilir. Metaforu kişinin toplumsal hafızaya ait yüzü olarak görmemiz, onun kültürün içinden ona ait müksebatla anlaşılabilir. Sosyoloji yapılırken kullanılan metaforik dil; sosyolojik olay, olgu ve kurumların yapısının, süreçlerinin daha iyi anlaşılabilmesini sağlar. Göle de toplumsal meseleleri sosyolojik bağlam içine çekerken metaforlardan yararlanır. Bu çalışmada Göle’nin kullandığı şu metofarlar ele alınmıştır: Akrobat, bagaj, bavul, çanta, otoyol ve patika, zanaat, yeğen, med cezir, balon-çapa. Onun bu metaforları kullanmasının iki nedeninden söz edebiliriz. Birincisi, araştırma konularının zorluğu; ikincisi, Batı müktesebatında kullanılan kavramların araştırma yaptığı konuları tam olarak karşılayamamasıdır. Bu yolla bir sosyoloğun kendi kültür dünyasından evrensele uzanan yerini görebiliriz.]]> <![CDATA[Nilüfer Göle, one of the most important living Turkish sociologists, used some metaphors in order to understand and explain human associations while creating her sociology. Our aim in this article is to try to understand and explain some of the metaphors that belong to Göle's sociological world. While metaphor helps to express abstract concepts in a concrete and understandable way, it also allows us to understand social realities more deeply. Metaphor concretizes abstract concepts, visualizes them, transfers meaning and provides the opportunity for in-depth examination. Metaphors are used to place concepts that are not fully established in the human mind, to understand things that are less known or not understood. Metaphor is used in sociology as it is used in many fields of science. Metaphor can be seen as a complex pattern of meaning to express a social action or social change or a social institution. The acquis is built with the cultural world, so a person pictures it in his own social memory. The metaphorical language used in sociology provides a better understanding of the structure and processes of sociological events, phenomena and institutions. Göle also uses metaphors when putting social issues into a sociological context. In this study, the following metaphors used by Göle are considered: Acrobat, luggage, suitcase, bag, highway and footpath, craft, nephew, med jazir, balloon-anchor. We can mention two reasons why she uses these metaphors. Firstly, the difficulty of the research subjects; secondly, the concepts used in the Western acquis cannot fully meet the subjects she researches. In this way, we can see the place of a sociologist extending from her own cultural world to the universal.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78156 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1593-1604]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/237 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Taş Devri’nden Yeni Çağ’a Suluboyanın Kökleri]]> <![CDATA[Roots of Watercolor From The Stone Age to The New Age]]> <![CDATA[Gülser AKTAN]]> <![CDATA[Resim, Suluboya, Pigment, Parşömen, Papirüs, İpek, Tempera]]> <![CDATA[Painting, Watercolor, Pigment, Parchment, Papyrus, Silk, Tempera]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Suluboya resim, en basit tanımıyla bitkisel tutkal içinde sabitlenen pigmentin su ile inceltilerek kullanılmasıyla yapılır. Sanatsal bir ifade aracı olarak suluboya resim tarihi 200 yıl kadar kısa bir süreyi kapsar. 1804’te İngiltere’de kurulan Suluboya Ressamları Derneği ile bu tarih başlatılır. Ancak suluboya ile resim yapma, tarih öncesi çağlara kadar dayanmaktadır. Paleolitik dönemde resim, doğal yüzeyler üzerine yapılmıştır. Mağaraların duvar, zemin ve tavanları gibi taşınmaz yüzeylerine yapılan resimler, bitkisel özler, mineraller, kömür ve toprak gibi maddelerden elde edilen pigmentlerin su, bitki suları, tükürük gibi bağlayıcılarla hazırlanmasıyla yapılmıştır. Neolitik dönemde tarımın başlaması ve yerleşik hayata geçişle birlikte resim yapılan yüzey çeşitliliği artmıştır. Bu dönemde de doğal kaynaklardan elde edilen pigmentler boya yapımında kullanılmıştır.  Antik Mısır’da tapınaklar, mezarlar ve saray duvarları alçı sıvayla kaplanarak üzerlerine resimler yapılmıştır. Antik Mısır’ın resim sanatına materyal olarak getirdiği yenilik, papirüs üzerine yapılmış resimlerdir. Özellikle Papirüs üzerine yapılacak resimler için boyalara Arap zamkı eklenmiştir. Antik Çinliler kâğıdı icat etmeden önce iki boyutlu resim yüzeyi olarak ise ipeği kullanmışlardır. Mürekkep kullanımı Antik Çin suluboya resminde diğer bir tekniktir. Mürekkep kaligrafi sanatında kullanıldığı gibi Çin resminde de yaygın bir biçimde kullanılmıştır. Ortaçağ Avrupası suluboya resim tekniği daha çok el yazması kitap süslemeleri ve minyatürlerde kullanılmıştır. Ortaçağ Avrupa’sında elyazmaları için kullanılan malzeme yaygın olarak parşömen olmuştur. Parşömen üzerine uygulanan boyalar genellikle doğal kaynaklardan elde edilen pigmentlerle yapılır. Bu pigmentler, arap zamkı veya yumurta sarısı gibi bağlayıcılarla karıştırılarak boyaya dönüştürülür. Yumurta sarısı ve akı ile hazırlanan su bazlı boyaya Tempera denir. Bu çalışmayı oluşturmadaki amaç tarihöncesi çağlardan 15. yüzyıla kadar olan süreçte, Suluboya resim tekniklerinin zaman içinde nasıl değiştiğini ve geliştiğini ortaya koymaktır. Bunu yaparken binlerce yıllık süreçte var olmuş belli başlı kültür ve medeniyetlerin malzeme, teknik ve estetik anlayışları da ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ancak özellikle üzerinde durulan nokta suluboyanın kullanım amacı, uygulandığı yüzey ve onu oluşturan pigment vb. maddeleri belirlemektir. Hedeflenen bilgilere ulaşmak için konuyla ilgili kitap, makale, müze katalogları ve web siteleri gibi kaynaklar taranmıştır. Ele alınan kültür ve medeniyetlerin suluboya kullanımındaki malzeme ve tekniklerin, zaman, coğrafya ve kültüre göre çeşitlilik gösterdiği görülmüştür. Bu çalışma özellikle suluboya resme ilgi duyan akademisyen, sanatçı ve öğrencilere suluboyanın ele alınan zaman diliminde nasıl evrildiğini anlamak, suluboya üzerinden sanatın sürekli değişen doğasını ve bu değişimlerin toplumsal ve teknolojik gelişmelerle nasıl etkileşimde olduğunu göstermek için kaynak oluşturacaktır.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Watercolor painting, in its simplest definition, is made by using pigment fixed in vegetable glue by diluting it with water. The history of watercolor painting as a means of artistic expression covers a short period of 200 years. This history begins with the Watercolor Painters Association founded in England in 1804. However, painting with watercolors dates back to prehistoric times. In the Paleolithic period, paintings were made on natural surfaces. Paintings on immovable surfaces such as the walls, floors, and ceilings of caves were created using pigments derived from plant essences, minerals, coal, and soil, which were prepared with binders such as water, plant juices, or saliva. In the Neolithic period, the advent of agriculture and the transition to sedentary life increased the variety of surfaces used for painting. During this period, pigments obtained from natural sources continued to be used for paint production. In ancient Egypt, temples, tombs, and palace walls were also covered with plaster, upon which paintings were made. A novel contribution of ancient Egyptian painting in terms of materials was the creation of paintings on papyrus. Specifically for paintings on papyrus, gum arabic was added to the paints. Before the ancient Chinese invented paper, they used silk as a two-dimensional painting surface.The use of ink is another technique in ancient Chinese watercolor painting. Ink was widely used in Chinese painting as well as in calligraphy. In medieval Europe, watercolor painting techniques were predominantly used in the decoration of manuscripts and miniatures. The paints applied on parchment typically were made using pigments derived from natural sources. These pigments are transformed into paint by mixing them with binders such as gum arabic or egg yolk. Water-based paint prepared with egg yolk and egg white is called tempera. The purpose of this work is to showcase how watercolor painting techniques have evolved and developed over time, from prehistoric ages to the 15th century. In doing so, it also attempts to highlight the material, technical, and aesthetic understandings of various cultures and civilizations that have existed throughout this long period. However, particular emphasis is placed on determining the purposes for using watercolor, the surfaces it was applied to, and the components such as pigments that compose it. To achieve the targeted information, resources such as books, articles, museum catalogs, and websites have been reviewed. It has been observed that the materials and techniques of watercolor usage by the cultures and civilizations considered vary according to time, geography, and culture. This study will particularly serve as a resource for academics, artists, and students interested in watercolor painting, helping them understand how it has evolved during the time periods discussed, and demonstrating how the ever-changing nature of art interacts with social and technological advancements.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78138 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[39-57]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/238 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Emeklilikte Geleneksel Bir Durak: Kahvehaneler ve Emekli Yaşam]]> <![CDATA[A Traditional Stop in Retirement: Coffeehouses and Retired Life]]> <![CDATA[Mine GÖZÜBÜYÜK TAMER]]> <![CDATA[Sosyoloji, emekli, emeklilik, kahvehane, yaşam seyri yaklaşımı]]> <![CDATA[Sociology, retired, retirement, coffeehouse, life course approach]]> <![CDATA[Türkiye'de doğum oranlarının düşmesi ve yaşam süresinin uzamasıyla birlikte, 65 yaş üstü nüfus oranı hızla artmaktadır. Bu durum, emekli sayısının artması ve çalışan nüfusun azalması gibi sonuçlar doğurmaktadır. Emeklilik, bireyin hayatındaki en büyük değişimlerden biri olarak kabul edilir ve yaşlılık döneminin başlangıcına işaret eder. Emeklilik döneminde sosyal ilişkilerin önemi giderek artarken, kahvehaneler Türk kültüründe bu ihtiyacı karşılayan geleneksel mekânlar olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışma, “yaşam seyri” yaklaşımı çerçevesinde, emeklilerin kahvehaneleri tercih etme nedenlerini, bu mekânlarda kurdukları ilişkileri ve bu ilişkilerin yaşam kalitelerine olan etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle, emeklilerin günlük rutinlerinin vazgeçilmez bir parçası haline gelen kahvehanelerdeki deneyimleri derinlemesine inceleyerek, bu konudaki literatüre yeni bir bakış açısı getirmeyi hedeflemektedir. Çalışmada, nitel araştırma yöntemine bağlı kalınarak fenomenolojik desen kullanılmıştır. Çalışma kapsamında Trabzon’da kahvehane müdavimi olan 16 emekli ve dört kahvehane sahibi ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcılardan -kahvehanelere giden emekliler ile kahvehane sahiplerinden- alınan veriler ışığında öncelikle katılımcıların sosyo-demografik görünümleri, emeklilik sonrası yaşam seyri ile kahvehane deneyimlerine ilişkin elde edilen verilerin analiz edilmiş, ardından kahvehane sahiplerinin genel görünümleri ile kahveye gelen emeklilere ilişkin değerlendirmelerin analizi sunulmuştur. Araştırmanın sonuç bölümünde bulgular özetlenmiş ve emeklilerin kahvehanede geçirdikleri zaman üzerinden yaşam kalitesini artırarak, sosyal etkileşimlerini güçlendirebilir, sağlıklı ve aktif bir yaşam sürmelerine katkıda bulunabilecek öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[With the decline in birth rates and the increase in life expectancy in Turkey, the proportion of the population aged 65 and over is rapidly rising. This demographic shift results in an increase in the number of retirees and a decrease in the working population. Retirement is considered one of the most significant changes in an individual's life and marks the beginning of old age. During this period, the importance of social relationships becomes increasingly pronounced, and coffeehouses emerge as traditional spaces in Turkish culture that fulfill this need. This study aims to examine the reasons why retirees choose coffeehouses, the relationships they establish in these spaces, and the impact of these relationships on their quality of life, all within the framework of the "life course" approach. By deeply exploring the experiences of retirees in coffeehouses, which have become an indispensable part of their daily routines, the study seeks to bring a new perspective to the literature on this topic. A phenomenological design was employed in this study, adhering to qualitative research methods. In-depth interviews were conducted with 16 retirees who are regulars at coffeehouses and four coffeehouse owners in Trabzon. The data obtained from the participants—both the retirees who frequent coffeehouses and the coffeehouse owners—were first analyzed to present the socio-demographic profiles of the participants, their post-retirement life trajectories, and their experiences in coffeehouses. This was followed by an analysis of the coffeehouse owners' general observations and their assessments regarding the retirees who visit their establishments. In the conclusion section of the study, the findings are summarized, and recommendations are provided on how retirees can enhance their quality of life, strengthen their social interactions, and maintain a healthy and active lifestyle through the time they spend in coffeehouses.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78120 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1627-1652]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/239 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Tütünü: Tarihsel-Süreçsel Bir Analiz]]> <![CDATA[Ottoman Tobacco: A Historical-Processual Analysis]]> <![CDATA[İrem ÖZGÖREN KINLI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Tütün tarihi, Toplumsal kimlik, Osmanlı kültürü ve gündelik yaşamı, Norbert Elias, Jason Hughes, Osmanlı tütünü, Tarihsel-süreçsel analiz ]]> <![CDATA[Tobacco history, Social identity, Ottoman culture and daily life, Norbert Elias, Jason Hughes, Ottoman tobacco, Historical-processual analysis ]]> <![CDATA[<a name="_Hlk50243642"></a><a name="_Hlk59614503"></a>Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki tütünün sosyo-kültürel ve ekonomik etkilerini, Jason Hughes ve Norbert Elias’ın teorik perspektiflerini uygulayarak incelemektedir. Tütünün Osmanlı toplumuna girişini ve yaygın kullanımını analiz eden araştırma, bu süreçlerin Osmanlı toplumunun ekonomik yapıları ve sosyal pratikleri üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Tarihsel-süreçsel bir analiz yöntemi kullanılarak, çalışma, seyahatnameler, ticaret kayıtları ve edebi eserler gibi geniş bir yelpazede tarihsel belgeleri inceleyerek tütünün Osmanlı toplumundaki yerini sorgulamaya çalışmaktadır. Bulgular, tütünün yalnızca bir ticari meta olmadığını, sosyal kimlikleri şekillendiren ve sınıfsal ayrımları pekiştiren dönüştürücü bir güç olduğunu ortaya koymaktadır. Tütün, Osmanlı sosyal yapısında bir sosyal kimlik göstergesi haline gelmiş, toplumsal normlara hem bir isyan hem de birlik sembolü olmuştur. 1570’lerden 20. yüzyılın başlarına kadar olan süreçte yaşanan ekonomik ve siyasi gelişmeler vurgulanarak, tütün yetiştiriciliği ve ticaretinin tarımsal uygulamaları nasıl dönüştürdüğü, Reji Şirketi aracılığıyla merkeziyetçi kontrolün nasıl sağlandığı ve Osmanlı ekonomisinin küresel pazara nasıl entegre edildiği gösterilmektedir. Kültürel açıdan, tütünün özellikle kahvehanelerde yaygın kabulü, toplumsal etkileşimlerde önemli bir rol oynamıştır. Sigara içme pratikleri, sosyal ayrımları yansıtan ve pekiştiren göstergeler haline gelmiştir. Jason Hughes ve Norbert Elias’ın teorilerinin uygulanması, tütün tüketiminin daha geniş toplumsal dinamiklerle nasıl iç içe geçtiğine dair bir bakış açısı sunarak, Osmanlı İmparatorluğu’nda tütün üretim ve tüketiminin tarihsel evrimine dair bir analiz sunmaktadır.]]> <![CDATA[This study examines tobacco’s socio-cultural and economic impact on the Ottoman Empire, applying the theoretical perspectives of Jason Hughes and Norbert Elias to offer a deeper understanding of this historical context. By analysing the introduction and widespread use of tobacco, the research investigates its influence on Ottoman society’s economic structures and social practices. Through a historical-processual analysis, the study draws on a wide range of historical documents, including travel books, trade records, and literary works, to trace the evolution of tobacco’s role. The findings reveal that tobacco was more than just a commodity; it was a transformative force that shaped social identities and reinforced class distinctions. Tobacco became an indicator of identity within the Ottoman social structure, symbolising unity and rebellion against societal norms. Key developments from the 1570s to the early 20th century are highlighted, demonstrating how tobacco cultivation and trade revolutionised agricultural practices, centralised control through the Régie Company, and integrated the Ottoman economy into the global market. Culturally, the widespread adoption of tobacco, particularly in coffeehouses, facilitated the creation of communal spaces and played a crucial role in public social interactions. Smoking practices became markers of social distinction, reflecting and reinforcing class structures. Applying Hughes and Elias’ theories provides a nuanced analysis of the historical evolution of tobacco production and consumption in the Ottoman Empire, offering insights into how tobacco consumption was intertwined with broader social dynamics.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78113 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1013-1029]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/240 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Organize Suçun Türkiye Kırsalındaki Soy Kütüğü Üzerine Bir Deneme ]]> <![CDATA[An Essay on the Rural Genealogy of Organızed Crımes in Turkey]]> <![CDATA[Muhammed Ferit DUMAN]]> <![CDATA[Değişim Sosyolojisi, Suç Sosyolojisi, Kırsal Alan, Organize Suç, Tarihsel Süreç Analizi, Türkiye]]> <![CDATA[Sociology of Change, Sociology of Crime, Rural Areas, Organized Crime, Process Analysis, Turkey]]> <![CDATA[Türk organize suç grupları popüler kültürün çok önemli bir bölümünü işgal etmesine rağmen, bu konuya akademik ilgi yetersizdir. Özellikle 1980'e kadar yoğun bir kırsal nüfusa sahip olan Türkiye'de, organize suçun kırsal kökenleri üzerine yapılan çalışmalar yok denecek kadar azdır. Bu çalışma, daha önce çokça vurgulanan ancak neredeyse hiç değinilmeyen bir bağlam olan Türkiye kırsalındaki organize suç geleneğini izlemektedir. Çalışma, tarihsel süreç analizi içeren nitel bir vaka çalışmasıdır. Araştırmanın veri toplama tekniği belge incelemesidir. Taranan literatür dört tema ve üç alt tema bağlamında analiz edilmiştir. Bu çerçevede, temalar kırsal yaşantı dünyasının tarihsel çizgisini dört bölüme ayırarak oluşturulmuştur: i) İlerleme Dönemi, ii) Yağma Dönemi, iii) Yama Dönemi, iv) Yeniden İlerleme Dönemi. Alt temalar, organize suç faillerinin kırsaldaki hedefleri olan ı) egemenlik alanı, ii) ekonomik alan ve iii) finansal alan olarak belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçları Hagan'ın organize suç kavramı, Alach'ın organize suç sınıflandırması ve Gingeras'ın Türkiye'deki organize suç olgusuna katkıları üzerinden tartışılmıştır. Sonuç olarak, ı) Türkiye'de kırsal alanlarda organize suçun soyağacının ne olduğu ve ii) soyağacını mümkün kılan geleneğin (ilgi alanları, suçlular, devlet-suçlu ilişkisi, devlet müdahale refleksleri, vb.) modern Türkiye'de nasıl devam ettiği tanımlanmış ve açıklanmıştır. Çalışmanın en öne çıkan sonucu; Türkiye kırsalında modern tanımına uygun iki tip organize suç grubunun ne zaman, nasıl olgunlaştığı ve neden bu tiplerden birinin sürekliliğini koruyamazken diğerinin hala varlığın sürdürdüğüdür.]]> <![CDATA[Although Turkish organized crime groups occupy a very important part of popular culture, there seems to be very little academic interest in this subject. Especially in Turkey, which had a densely rural population until 1980, studies on the rural origins of organized crime are few and far between.This study traces the tradition of organized crime in rural Turkey, a context that has been much pointed out but almost never touched upon before. The study is a qualitative case study with historical process analysis. The data collection technique of the research is document review. The scanned literature is analyzed in the context of four themes and three sub-themes. In this framework, the themes were created by dividing the historical line of the life world into four parts: i) Progress Period, ii) Pillage Period, iii) Patch Period, iv) ReProgress Period. The sub-themes were determined as ı) sovereignty area, ii) economic area and iii) financial area, which are the areas of interest in the life world of organized crime offenders.The results of the research were discussed through Hagan's concept of organized crime, Alach's classification of organized crime, and Gingeras' contributions to the phenomenon of organized crime in Turkey. As a result, it has been tried to describe, explain and explore ı) what the genealogy of organized crime in rural areas in Turkey is, and ii) how the tradition (areas of interest, offenders, state-offender relationship, state intervention reflexes, etc.) that makes the genealogy possible continues in modern Turkey. The most prominent result of the study is when and how the two types of organized crime groups that fit the modern definition matured in rural Turkey and why one of these types cannot maintain its continuity while the other still continues to exist.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78101 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[261-289]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/241 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Temel Tasarım Eğitiminde Artırılmış Gerçeklik (AG) Teknolojisi Kullanımının Öğrenci Tutumlarına Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Using Augmented Reality (AR) Technology on Student Attitudes in Basic Design Education]]> <![CDATA[Gözde ÖZALTUN]]> <![CDATA[Mehmet Emin KAHRAMAN]]> <![CDATA[Temel Tasarım, Tasarım Eğitimi, Artırılmış Gerçeklik (AG), Öğrenci Tutumları, Ön test-Son test, Eğitim Teknolojisi]]> <![CDATA[Basic Design, Design Education, Augmented Reality (AR), Student Attitudes, Pretest-Posttest, Educational Technology]]> <![CDATA[Üniversite düzeyinde sunulan temel tasarım dersi, geleceğin tasarımcılarının kişisel özelliklerini keşfetmelerine ve yeteneklerini geliştirmelerine olanak tanıyan en önemli uygulamalı derslerden biridir. Ancak birçok ülkede benzer içeriğe sahip, yaratıcılığa ve yeniliğe açık olan temel tasarım eğitimi, günümüz eğitim sisteminde yenlikçi yaklaşımların uygulanmasına rağmen hala geleneksel yöntemlerle sürdürülmeye devam etmektedir. Dolayısıyla tasarım öğrencileri için önem arz bu ders, öğretim sürecinde de çağın gerekliliklerine uygun olarak güncellenmesi gerekmektedir. Bu noktadan hareketle çalışmada, son yıllarda adından sıkça bahsedilen ve yenilikçi eğitim teknolojileri içerisinde yer alan artırılmış gerçeklik teknolojisinin temel tasarım eğitiminde kullanımı sonucundaki etkilerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Geleneksel yöntemlere artırılmış gerçeklik teknolojisi entegre edilerek öğrencilerin derse karşı tutumları üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırmada temel tasarım eğitiminde artırılmış gerçeklik teknolojisinin kullanımının öğrencilerin derse yönelik tutumlarına etkisini ölçmek için nicel bir metodoloji benimsenmiştir. Ön test son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Buna ek olarak elde edilen verileri desteklemek amacıyla deney grubu öğrencilerine artırılmış gerçeklik uygulaması sonunda görüş formu verilmiştir. Görüşler değerlendirilerek tutum ölçeği verileriyle karşılaştırılmıştır. 124 öğrenci ve 4 farklı üniversitede 3 hafta boyunca yapılan bu uygulama sonucunda deney ve kontrol grupları arasında ve deney grubunun kendisi içinde istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edilmiştir.  Ayrıca uygulama sonrası deney grubu öğrencileri görüş formunda çoğunlukla olumlu görüşler ortaya koymuştur. Çalışma, eğitimciler ve araştırmacılara, temel tasarım eğitimine artırılmış gerçeklik uygulamalarını etkili bir şekilde entegre ederek öğrencilerin öğrenme deneyimlerini nasıl geliştirebilecekleri konusunda değerli içgörüler sunmaktadır. Aynı zamanda elde edilen bulgular AG teknolojisinin eğitimdeki potansiyelini daha da belirginleştirmektedir.]]> <![CDATA[The basic design course offered at university level is one of the most important applied courses that allow future designers to discover their personal characteristics and develop their talents. However, basic design education, which has a similar content in many countries and is open to creativity and innovation, is still being carried out with traditional methods despite the implementation of innovative approaches in today's education system. Therefore, this course, which is important for design students, needs to be updated in accordance with the requirements of the age in the teaching process. From this point of view, the study aims to reveal the effects of augmented reality technology, which has been frequently mentioned in recent years and is included in innovative educational technologies, as a result of its use in basic design education. By integrating augmented reality technology into traditional methods, its effects on students' attitudes towards the course were analysed. In the research, a quantitative methodology was adopted to measure the effect of the use of augmented reality technology in basic design education on students' attitudes towards the course. Pretest - posttest control group experimental design was used. In addition, in order to support the data obtained, an opinion form was given to the experimental group students at the end of the augmented reality application. The opinions were evaluated and compared with the attitude scale data. As a result of this application carried out with 124 students and 4 different universities for 3 weeks, statistically significant differences were found between the experimental and control groups and within the experimental group itself.  In addition, after the application, the experimental group students expressed mostly positive opinions in the opinion form. The study provides valuable insights to educators and researchers on how to improve students' learning experiences by effectively integrating augmented reality applications into basic design education. At the same time, the findings further emphasise the potential of AR technology in education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78006 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1741-1766]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/242 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kütahya-Eskişehir Muharebelerinde Türk Ordusunun Stratejik Geri Çekilme Harekâtı ve Sonuçları]]> <![CDATA[Strategic Retreat of the Turkish Army in the Battles of Kütahya-Eskişehir and its Results]]> <![CDATA[Muhammet YILDIZ]]> <![CDATA[Tarih, Küçük Asya Seferi, Yunanistan, Türkiye, Millî Mücadele, Kütahya-Eskişehir Muharebeleri.]]> <![CDATA[History, Asia Minor Campaign, Greece, Turkey, National Struggle, Battles of Kütahya-Eskişehir.]]> <![CDATA[15 Mayıs 1919’da İzmir’in işgaliyle başlayan Yunan harekâtı, Ankara Hükûmeti’nin Sevr Antlaşması’nı kabul etmeyişiyle Anadolu’nun içlerine doğru genişlemiştir. Türk Hükûmeti ve ordusunu dağıtmak hedefiyle Küçük Asya Seferi’ne çıkan Yunan ordusu, İnönü mevzilerinde alınan yenilgiye rağmen Kütahya-Eskişehir bölgesinde yaptığı başarılı harekâtlarla önemli kazanımlar elde etmiştir. Yunan Hükûmeti’nin sahada aldığı başarının siyasi bir getirisinin beklendiği süreçte, taraflar açısından birçok farklı olay yaşanmıştır. Özellikle Türk ordusunun geniş bir araziyi Yunan ordusuna bırakarak Sakarya Nehri’nin doğusuna çekilmesiyle gelişen siyasi atmosfer, Yunanlar lehine bir sonuç ortaya çıkarsa da muharebelerde başarılı olan Yunanistan’ın zafer kazandığı meselesi, izahat isteyen bir durumdur. Zira muharebelerden bir müddet sonra yaşananlar, farklı bir sonuç ortaya çıkarmıştır. Öyle ki Ankara, sahada yaşanan başarısızlığa rağmen barış istememiş ve mücadeleye devam kararı almıştır. Bu süre zarfında yapılan hazırlıklar, TBMM’nin yaklaşımı ve halkın kararlılığı ile yeni bir muharebe ortamı oluşmuştur. Nitekim Sakarya Meydan Muharebesi, bu koşullar çerçevesinde meydana gelmiş ve Türk Hükûmeti’nin Kütahya-Eskiehir Muharebeleri sonrasında aldığı reflekslerle neticelenmiştir. Bu çalışmada, Kütahya-Eskişehir Muharebelerinin sonunda oluşan koşullar açıklanmış Yunanistan’ın Türk ordusuyla icra ettiği muharebede, siyasi hedeflerine ulaşıp ulaşamadığı hususu incelenmiştir. Uluslararası gelişmelerle birlikte siyasi ve askeri sürece değinilen araştırmada, verilen net bilgilerin analiziyle konuya açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Arşiv belgeleri, süreli yayınlar ve inceleme eserlerin yoğun olarak kullanıldığı araştırmada, nitel bir çalışma yöntemi izlenmiştir. ]]> <![CDATA[The Greek campaign, which began with the occupation of İzmir on May 15, 1919, expanded into the interior of Anatolia following the Ankara Government’s refusal to accept the Treaty of Sèvres. The Greek army, which embarked on the Small Asia Campaign with the aim of dismantling the Turkish Government and military, achieved significant gains through its successful operations in the Kütahya-Eskişehir region despite its defeat at the İnönü positions. During the period when the Greek Government expected political dividends from its successes on the battlefield, a series of varied events occurred from both sides’ perspectives. Particularly, the political atmosphere that developed with the Turkish army’s withdrawal to the east of the Sakarya River, leaving a large area to the Greek forces, seemed to favor the Greeks. However, the matter of whether Greece achieved a victory in the battles, despite their success, is a situation that requires clarification. This is because the events that unfolded after a period of battles produced a different outcome. Ankara, despite the failures experienced on the battlefield, did not seek peace and decided to continue the struggle. During this period, preparations, the stance of the Grand National Assembly (TBMM), and the determination of the people led to the formation of a new battle environment. Indeed, the Battle of Sakarya occurred within this context and was concluded with the reflexes exhibited by the Turkish Government following the Kütahya-Eskişehir Battles. This study explains the conditions that emerged at the end of the Kütahya-Eskişehir Battles and examines whether Greece achieved its political objectives in its battles with the Turkish army. Through an analysis of clear information provided in the context of international developments, as well as the political and military processes, the study aims to clarify the topic. Utilizing archival documents, periodicals, and detailed examination of relevant works, this research follows a qualitative methodology. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77975 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[2007-2033]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/243 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Avrupa Komisyonu’nun “Avrupa Akıllı Turizm Başkenti” Uygulaması ve Türkiye Kentlerinin Katılımları Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[European Commission's ]]> <![CDATA[Onur Kemal YILMAZ]]> <![CDATA[Turizm, Akıllı Şehir, Akıllı Turizm, Avrupa Komisyonu, Akıllı Turizm Başkenti]]> <![CDATA[Tourism, Smart City, Smart Tourism, European Commission, Smart Tourism Capital]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Bilgi iletişim teknolojilerinin hızlı gelişimi kentleri de etkilemektedir. Günümüzde bu teknolojiler ile akıllı kent vizyonu ortaya çıkmıştır. Kentlerin sensörler, internet, kameralar, kablolar, robotlar, işlemciler, yapay zekâ, telefonlar, bilgisayarlar ve diğer teknolojik unsurlar ile geliştirilmesi söz konusudur. Bu uygulamalar sürdürülebilirlik temelinde kentin insanlar tarafından kullanımını daha üst seviyelere çıkartmaktadır. Bu süreçte akıllı turizm vizyonu da gelişmiştir. Küresel ölçekte akıllı turizm uygulamaları önem kazanmaktadır. Turizm sektöründe küresel ölçekte payını arttırmak isteyen kentler akıllı turizm uygulamalarını bünyelerinde hayata geçirmektedirler. Bu alanda bir marka haline gelme gayretleri olduğu görülmektedir. Avrupa genelinde konu kurumsal temellerde gelişim göstermektedir. Üst kurumlar konu üzerine çalışmalar yapmaktadırlar. Bu kurumlardan birisi de Avrupa Komisyonu’dur. Avrupa Komisyonu bu gelişimi desteklemek ve kurumsal temel oturtmak için Avrupa Akıllı Turizm Başkenti uygulamasını hayata geçirmiştir. Avrupa kentlerini akıllı turizm alanında motive etmek ve farkındalığı arttırmak için yarışma düzenlemektedir. Konuyla ilgili olarak bu çalışmanın amacı hem bu uygulamayı tanıtmak hem de Türkiye kentlerinin bu yarışmaya olan katılımlarını tespit etmektir. Araştırma yöntemi olarak yarışmaya ilişkin hazırlanmış raporlar incelenmiş ve Türkiye kentlerinin katılımları tespit edilmiştir. Yapılan incelemede Türkiye kentlerinin yarışmaya katılımının az olduğu gözlemlenirken, yarışmada derece yapan bir kentin bulunmadığı tespit edilmiştir. Bunun yanında yarışmaya Gaziantep Büyükşehir Belediyesinin ve İzmir Büyükşehir Belediyesinin her sene katılma eğiliminde olduğu gözlemlenirken, diğer büyükşehir ve il belediyelerinin ilgisinin az olduğu tespit edilmiştir. Türkiye’den yarışmaya katılan kentlerin farklı kategorilerde proje ürettikleri dikkat çekmektedir. Fakat bu şehirlerin tüm kategorileri kapsayan kurumsal bir çalışmasının bulunmadığı da tespitler arasındadır.]]> <![CDATA[The rapid development of information and communication technologies is also impacting cities. Today, the vision of smart cities has emerged through these technologies. Cities are being developed with sensors, the internet, cameras, cables, robots, processors, artificial intelligence, phones, computers, and other technological elements. These applications enhance the usage of cities by people on the basis of sustainability. In this process, the vision of smart tourism has also evolved. Globally, smart tourism applications are gaining importance. Cities that want to increase their share in the global tourism sector are implementing smart tourism applications. There are efforts to become a brand in this field. Across Europe, the topic is developing on institutional foundations. Higher institutions are working on the subject, and one of these institutions is the European Commission. To support this development and establish an institutional foundation, the European Commission has launched the European Capital of Smart Tourism initiative. It organizes a competition to motivate European cities in the field of smart tourism and to raise awareness. The purpose of this study is to introduce this initiative and to determine the participation of Turkish cities in this competition. As a research method, reports prepared for the competition were examined, and the participation of Turkish cities was identified. The study revealed that the participation of Turkish cities in the competition is low, and none of the cities have won an award. Additionally, it was observed that Gaziantep Metropolitan Municipality and İzmir Metropolitan Municipality tend to participate in the competition every year, while other metropolitan and provincial municipalities show little interest. It is noteworthy that the cities participating from Turkey produce projects in different categories. However, one of the findings is that these cities lack a comprehensive institutional effort covering all categories]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77830 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[635-660]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/244 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rasyonel Seçim Teorisi Açısından Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği]]> <![CDATA[Gender Inequality From the Perspective of Rational Choice Theory]]> <![CDATA[Zeynep TÜRKKAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sosyoloji, Rasyonel Seçim Teorisi, Toplumsal Alışveriş Teorisi, Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği, Kurumsal Kısıtlamalar, Bireysel Tercihler.]]> <![CDATA[Sociology, Rational Choice Theory, Social Exchange Theory, Gender Inequality, Institutional Constraints, Individual Preferences.]]> <![CDATA[Bu çalışma, rasyonel seçim teorisinin temel varsayımlarını toplumsal cinsiyet eşitsizliği olgusuna uygulama girişiminde bulunur. Rasyonel seçim teorisine göre, bireyler, “ben-merkezli” ve “amaçlı” varlıklar olup, kendi çıkarlarını maksimize etmeye çalışırken toplumsal hayatı yaratırlar. Bu fikir toplumsal cinsiyet konusuna uygulandığında, toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin bireyler arası ilişkilerdeki “rasyonel” boyutları gündeme gelir. Rasyonel seçim modellerinin temel bir iskeletini ortaya koyan Friedman ve Hechter (1988) onun temel varsayımlarını “tercihler” ve “kısıtlamalar” olarak tespit etmişlerdir. Tercihler, bireylerin sahip oldukları birtakım değer veya gereksinimlerine işaret ederken, kısıtlamalar, kaynaklara ulaşma noktasında herkesin aynı imkanlara sahip olmaması ve kurumların, birey eylemi üzerindeki sınırlandırmalarını ifade eder. Rasyonel seçim teorisinin özet olarak ifade edilen bu varsayımlarının toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin anlaşılmasına katkıda bulunması umulmaktadır. Bu çalışma temel olarak üç kısımdan oluşmaktadır. Birinci ve ikinci kısım sırayla rasyonel seçim teorisi ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin kısa bir açıklamasını içerir. Üçüncü kısım iş, aile, eğitim kurumları ve kültürün kadınlar üzerinde yarattığı “kısıtlamalar” ile bireylerin toplumsal cinsiyet eşitsizliklerini sürdürmeye yönelik “tercihlerinin” incelenmesine ayrılmıştır. Araştırma, rasyonel seçim teorisi, toplumsal alışveriş teorisi, toplumsal cinsiyet çalışmaları, yakın ilişkiler, işçi-iş veren ilişkileri vb. üzerine yapılmış teorik ve empirik çalışmaların taranması yoluyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda gerek kurumsal gerekse bireysel düzeyde, ben-merkezci ve çıkarcı eğilimlerin geleneksel toplumsal cinsiyet algılarının sürdürülmesine yardım ettiği ve bu algıların, kadınlar açısından erkeklere göre daha dezavantajlı sonuçlar doğurduğu tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[This study attempts to apply the basic assumptions of rational choice theory to the phenomenon of gender inequality. According to the rational choice theory, individuals are "self-centred" and "purposeful" beings and create social life while trying to maximize their own interests. When this idea is applied to the issue of gender, the “rational” dimensions of gender inequalities in interpersonal relations come to the fore. Friedman and Hechter (1988), who presented a basic framework of rational choice models, identified its basic assumptions as "preferences" and "constraints". While preferences point to some values or needs that individual have, constraints refer to the fact that not everyone has the same opportunities to access resources and the limitations of institutions on individual action. It is hoped that these summarized assumptions of rational choice theory will contribute to the understanding of the underlying causes of gender inequalities. This article is basically composed of three parts. The first and second parts contain a brief explanation of rational choice theory and gender inequality, respectively. The third part is devoted to examining the "restrictions" created by labour, family, educational institutions and culture on women and the "preferences" of individuals to maintain gender inequalities. The research was carried out by scanning theoretical and empirical studies on rational choice theory, social exchange theory, gender studies, intimate relations, labour relations and so on. As a result of the research, it has been found that self-centred and self-interested tendencies help to maintain traditional gender perceptions, both at the institutional and individual levels, and that these perceptions have more disadvantageous consequences for women than for men.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77770 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1325-1339]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/245 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kurum Kimliği ve İmajı Bağlamında Kullanıcı Odaklı Çevresel Grafik Tasarım: Üniversite Yerleşkeleri Bilgilendirme ve Yönlendirme Tasarımları]]> <![CDATA[User-Oriented Environmental Graphic Design in the Context of Institutional Identity and Image: University Campuses Information and Guidance Designs]]> <![CDATA[Tarık YAZAR]]> <![CDATA[Grafik tasarım, Çevresel grafik tasarım, Bilgilendirme ve yönlendirme tasarımı, Kurum kimliği ve imajı, Üniversite yerleşkesi, İnfografik.]]> <![CDATA[Graphic design, Environmental graphic design, Information and guidance design, Institutional identity and image, University campus, Infographic.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">Bu araştırma, kurum kimliği ve imajı bağlamında kullanıcı odaklı çevresel grafik tasarım ile ilgili alanyazın araştırması yapmak ve çoklu kimlikleri bünyesinde bulunduran üniversite yerleşkelerindeki bilgilendirme ve yönlendirme tasarımlarını incelemekle ilgilidir. Çevresel grafik tasarım bağlamında iç ve dış mekanlara modern ve bütüncül bir görünüm kazandırarak kullanıcı deneyimini iyileştirmek ve mekanın kullanıcılar arasında daha etkili bir şekilde kullanımını sağlamak için gerekli tasarım süreçlerini incelemek amacıyla araştırma kapsamında nitel araştırma modelinde doküman incelemesi yöntemi kullanılmış ve literatür taraması ile elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Kurum kimliği, bir kurumun veya markanın benzersiz karakteristiğini, değerlerini, imajını uzun dönemde stratejik olarak planlanmış amaçlarına ulaşabilmesi için kurum felsefesini çalışanlarına, müşterilerine, ortaklarına ve hedef kitlesine tanıtmak amacıyla uyguladığı unsurların bütününü ifade etmektedir. Kurum kimliği, kurumun misyonunu, vizyonunu ve değerlerini yansıtarak, kurumun algılanan kimliğini güçlendirir ve tanıtır. Çevresel grafik tasarımlar kurumların görünen yüzünü ön plana çıkararak kurum kimliğinin oluşumuna ve tanıtımına katkıda bulunurlar. Kullanıcı odaklı olarak tasarlanan çevresel grafik tasarımlar, bilgilendirme ve yönlendirme tasarımlarını kapsamaktadır. Yol işaretleri, bilgi panoları, haritalar, simgeler, infografikler ve yönlendirme sistemleri gibi çeşitli görsel ögeler kullanılarak mekanın anlaşılması sağlanır. Çevresel grafik tasarım ögesi olarak bilgilendirme ve yönlendirme tasarımları insanların yoğun olarak bulundukları alışveriş merkezlerinde, toplu taşıma alanlarında, hastanelerde ve üniversite kampüsleri gibi büyük alanlarda insanların belirli hedeflere zaman kaybetmeden ulaşmalarını sağlarken aynı zamanda estetik açıdan güzel mekanların oluşumuna ve marka farkındalığına katkı sağlamaktadırlar. Araştırma kapsamında incelenen üniversite kampüsleri bilgilendirme ve yönlendirme tasarımlarında kurum kimliğini ön plana çıkaracak uygulamaların yapıldığı görülmüştür. Bu uygulamalar yer ve yön bulmanın ötesinde çevresel grafik tasarım olarak mekanı güzelleştirebilmektedir. Araştırmada elde edilen bulgular, mekanın özelliğine göre doğru şekilde tasarlanmış ve uygulanmış olan bilgilendirme ve yönlendirme tasarımlarının, kullanıcıların hedeflerine daha hızlı ve kolay bir şekilde ulaşmalarını sağlamının yanında modern görünümlü, yaşanabilir estetik mekanların oluşumuna da katkı sağladığını göstermektedir.  ]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-themecolor: text1; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA;">This research is about conducting literature research on user-oriented environmental graphic design in the context of corporate identity and image and examining the information and guidance designs on university campuses that incorporate multiple identities. In order to examine the design processes required to improve the user experience by giving a modern and holistic appearance to interior and exterior spaces in the context of environmental graphic design and to ensure more effective use of the space among users, the document analysis method was used in the qualitative research model within the scope of the research and the data obtained through literature review were evaluated. Corporate identity refers to the whole of the elements that an institution or brand implements to introduce its unique characteristics, values and image to its employees, customers, partners and target audience in order to achieve its strategically planned goals in the long term. Corporate identity reinforces and promotes the perceived identity of the organization by reflecting the organization's mission, vision and values. Environmental graphic designs contribute to the formation and promotion of corporate identity by highlighting the visible face of institutions. Environmental graphic designs designed to be user-oriented include information and guidance designs. Understanding the space is achieved by using various visual elements such as road signs, information boards, maps, icons, infographics and guidance systems. As an environmental graphic design element, information and guidance designs enable people to reach certain goals without wasting time in large areas such as shopping malls, public transportation areas, hospitals and university campuses, where people are densely populated, while also contributing to the creation of aesthetically beautiful spaces and brand awareness. It has been observed that practices that will highlight the institutional identity are used in the information and guidance designs of the university campuses examined within the scope of the research. Beyond finding location and direction, these applications can beautify the space as environmental graphic design. The findings obtained in the research show that information and guidance designs, correctly designed and implemented according to the characteristics of the space, not only enable users to reach their goals faster and easier, but also contribute to the formation of modern-looking, livable aesthetic spaces.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77733 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1959-1986]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/246 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müttefikten Düşmanlığa: Sovyet Propagandasında Tito’nun İmajının Dönüşümü]]> <![CDATA[From Ally to Adversary: The Transformation of Tito’s Image in Soviet Propaganda]]> <![CDATA[Samet YERKÖY]]> <![CDATA[İletişim, Tito-Stalin Bölünmesi, Sovyet Propagandası, Yugoslavya-SSCB İlişkileri, Soğuk Savaş Politikaları, Göstergebilimsel Analiz]]> <![CDATA[Communication, Tito-Stalin Split, Soviet Propaganda, Yugoslavia-USSR Relations, Cold War Politics, Visual Semiology]]> <![CDATA[Bu makale, İkinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrası Sovyet-Yugoslav ilişkilerinde dramatik değişimi incelemekte ve Sovyet propagandasının Yugoslav lideri Josip Tito’yu nasıl tasvir ettiğine odaklanmaktadır. Başlangıçta, Yugoslavya ve Sovyetler Birliği (SSCB), Tito’nun kararlı bir müttefik olarak ve sosyalist hareketin önde gelen bir figürü olarak tasvir edildiği samimi ilişkiler sürdürmüştür. Ancak, bu ilişki, savaş sırasında Tito’nun güçlü ve bağımsız direniş hareketi, Balkan federasyonu vizyonu ve Yugoslav politikalarını sıkı bir şekilde Moskova’nın politikalarıyla uyumlu hale getirmeme gibi çeşitli faktörlerden dolayı hızla kötüleşmiştir. Bu farklılıklar, onu doğrudan Doğu Bloku üzerinde katı kontrolü olan ve bu tür özerkliği hoş görmeyen Stalin’le karşı karşıya getirmiştir. Tito ve Stalin arasındaki kişisel rekabet, ilişkileri daha da gererek artan gerilimlere ve güvensizliğe yol açmıştır. Bu husumet, 1948’de Tito-Stalin ayrılığı ile doruğa ulaşmış, küresel sosyalist hareket için derin etkileri olan önemli bir kopuş yaşanmıştır. 1949’da, bu ayrılık, Tito’ya karşı yoğun bir Sovyet propaganda kampanyasını hızlandırmış, onun imajını saygın bir müttefikten sosyalizmin kınanan bir düşmanına dönüştürmüştür. Sovyetler Birliği, Tito’yu bir hain ve Batı güçlerinin kuklası olarak tasvir etmek için propagandayı ve onun meşruiyetini zayıflatmak için güçlü görsel ve retorik unsurları kullanmıştır. Makale, Roland Barthes’ın yarıyapısal yaklaşımını kullanarak, Tito’nun tasvirinin nasıl sistematik olarak değiştirildiğini anlamak için Sovyet propaganda posterlerinin görsel unsurlarını analiz etmektedir. Bu çalışma, Soğuk Savaş politikasındaki propaganda ve görsel medyanın kamu algısını şekillendirme gücünün daha geniş sonuçlarını vurgulamaktadır.]]> <![CDATA[This article examines the dramatic change in Soviet-Yugoslav relations before and after the Second World War, focusing on how Soviet propaganda portrayed Yugoslav leader Josip Tito. Initially, Yugoslavia and the Soviet Union (USSR) maintained cordial relations, with Tito being depicted as a steadfast ally and a prominent figure in the socialist movement. However, this relationship quickly deteriorated due to various factors, including Tito's strong and independent resistance movement during the war, his vision of a Balkan federation, and his refusal to align Yugoslav policies strictly with Moscow's. These differences pitted him directly against Stalin, whose rigid control over the Eastern Bloc did not tolerate such autonomy. The personal rivalry between Tito and Stalin further strained relations, leading to increased tensions and distrust. This hatred culminated in the 1948 Tito-Stalin split, a significant rupture that had profound implications for the global socialist movement. In 1949, this split precipitated an intense Soviet propaganda campaign against Tito, transforming his image from a respected ally into a vilified enemy of socialism. The Soviet Union used propaganda to portray Tito as a traitor and a puppet of Western powers, employing powerful visual and rhetorical elements to undermine his legitimacy. Using Roland Barthes' semiology, the article analyzes the visual elements of Soviet propaganda posters to understand how the portrayal of Tito was systematically altered to fit the Kremlin's narrative. This study highlights the broader implications of propaganda in Cold War politics and the power of visual media in shaping public perception.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77702 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1987-2006]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/247 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İletişimsel ve Sosyolojik Çerçevede “Game of Thrones” Dizisi Üzerine Bir İnceleme ]]> <![CDATA[A Study on the “Game of Thrones” Series in Communicative and Sociological Framework]]> <![CDATA[Murat BİROL]]> <![CDATA[Fatih TEZCAN]]> <![CDATA[İletişim araştırmaları, sosyoloji, göstergebilim, kültürel kodlar, Game of Thrones.]]> <![CDATA[Communication research, sociology, semiology, cultural codes, Game of Thrones.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: TR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Televizyon ve internet ortamında ücretli olarak hizmet sunan özel kanallar/yayın servisleri farklı dil seçenekleri, duraklatma/iptal/erteleme gibi kullanım kolaylığı tanıyan olanaklar ile yayın içeriklerini dünyanın pek çok ülkesinde eş zamanlı olarak erişime açmakta, gişe filmlerinin bütçeleri ile yarışan diziler de yaşamlarımıza hızlıca dâhil olmaktadır. Popüler kültür metinleri arasındaki önemini her geçen gün arttıran ve yaşamlarımızın artık her anında ulaşılabilen bu yapımların toplumdaki güç ve ideoloji biçimlerinden bağımsız olmadığı ifade edilmelidir. Bu noktada gücün toplumsal yansıması olarak toplumsal sınıflar temelindeki çatışmalara bakılması gerekmektedir. Toplumsal yapıları inşa ederken onları kategorize etmeyi sağlayan ve ayırt ediciliği gösteren kolektif kimlik ve özellikle toplumsal cinsiyette daha açık bir biçimde beliren şiddet ve nefret suçunun gösterimiyle ilgili örnekler dizi metinlerinde görülmektedir. Bu metinleri sosyolojik ve iletişimsel çerçevede incelerken olguların apaçık ne mesajlar taşıdığı ve altında yatan anlamlara bakılması ve kodlanış biçimlerinin gösterilmesi açısından göstergebilimsel yöntem kullanılması toplumsal ilişkilere bilimsel açıdan yaklaşılması için gereklilik taşır. Bu çalışma da bu amaçtan yola çıkılarak hazırlanmış, çalışma sonrasında elde edilen bulgular ise dünya çapında yayınlanan dizi metinlerinin küresel gerçek yaşamdaki ilişkileri ve evrensel kültürel kodları ortaya koymak adına güç ve ideolojik arkaplanındaki toplumbilimsel ve iletişimsel çerçeveyi göstermek için önem taşır. Göstergeler yoluyla sosyolojik olguların değerlendirildiği ve iletişime yansıdığı noktada çalışma; mit, stereotip, yan anlam boyutlarını da inceleyerek içerik çözümlemesi kapsamında toplumsal cinsiyet, sınıf ve statü farkı, güç ilişkileri ve giyim kodlarına yansıması yönünden dizi metnine odaklanır.]]> <![CDATA[Private channels/broadcasting services on television and the internet make the content accessible in many countries around the world simultaneously, thanks to different language options and pause/cancellation/postponement features. Therefore, TV series that compete with the budgets of box office movies are quickly involved in our lives. These productions, which increase their importance among popular culture texts day by day and can be accessed at every moment of our lives, are not independent of the forms of power and ideology in society. At this point, it’s crucial to look at the conflicts based on social classes as the social reflection of power. To a scientific approach to social relations, it’s necessary to conduct research using semiotic methods to examine the obvious messages and underlying meanings of the texts of TV series which allows examining collective identity that categorizes and constructs social structures. Also, in this way, examples related to the display of violence and hate crimes that appear in TV series can be examined in the subject of gender in a sociological and communicative way. This study has been prepared with this aim, and the findings obtained from the research are significant to show the sociological and communicative framework in the power and ideological background to reveal the global real-life relations and universal cultural codes of the TV series broadcast around the world. The study examines myth, stereotype and dimensions of connotation and within the scope of content analysis focuses on the series in terms of its reflection on gender, class, status difference, power relations and clothing codes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77683 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1475-1499]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/248 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’ de Şan Eğitiminde Yararlanılan Sahne Performansına Yönelik Kitaplar Ekseninde Oda Müziği için Antik Aryalar Projesi]]> <![CDATA[Ancient Arias for Chamber Music Project on the Axis of Books for Stage Performance Used in Singing Education in Turkey]]> <![CDATA[Ayşe BOZKURT]]> <![CDATA[Pelin ÖZKAN KÖSE]]> <![CDATA[Şan eğitimi, Performans, Antik aryalar, Oda müziği, Düzenleme ]]> <![CDATA[Singing education, Performance, Ancient arias, Chamber music, Arranging ]]> <![CDATA[Bu çalışma, lisans düzeyi şan eğitiminde kullanılan performansa yönelik kitaplar ve içerikleri ile şan eserlerinin oda müziği repertuvarında kullanılma durumları hakkında veri toplamayı amaçlayan nitel bir araştırmadır. Bu amaçla ülkemizde yayımlanmış, alan özelindeki, kitaplara yönelik bir literatür taraması gerçekleştirilmiş ve kitap içeriklerinin doküman incelemesi yapılarak, düzenleme biçimleri tespit edilmiştir. Araştırmada özgün besteler ve klasik müzik repertuvarındaki eserlerle birlikte kaynağını Türk müziği ve halk müziklerinden alan pek çok çalışmanın kaynak kitaplar arasında yer aldığı saptanmıştır. Düzenleme biçimleri bakımından ise kitaplarda yer alan eserlerin, klasik müzik dağarından derlenen eserler, özgün besteler, türküler ve Türk müziği şarkılarından oluşan, çoğunlukla piyano eşlikli düzenlemeler olduğu görülmüştür. Araştırma kapsamında klasik müzik repertuvarından derlenerek hazırlanan kitapların içerikleri; eser türleri, dönemleri ile teknik ve müzikal açıdan zorluk düzeyleri bakımından analiz edilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda ulaşılan kitapların tamamına yakınının piyano eşlikli düzenlemeler olduğu ve 'başlangıç düzeyi' şan performansına yönelik oda müziği ve/veya orkestra dağarına yönelik basılı kitap şeklinde bir çalışmanın olmadığı görülmüştür. Elde edilen bu iki bulgu Türkiye’de oda müziği kapsamında başlangıç düzeyi şan repertuvarına yönelik kaynakların yetersiz ve/veya bu kaynakların kolay ulaşılabilir olmadığını göstermiştir. Araştırma verileri, ... BAP STK-2023-9006 numaralı Toplumsal Katkı Projesi kapsamında yürütülen ‘Oda Müziği için Antik Aryalar’ projesinin doğmasına kaynaklık etmiştir. Proje kapsamında başlangıç düzeyi şan eğitiminde kullanılmak üzere antik aryalar dağarından literatür taraması yapılarak seçilen sekiz eser; şan, keman, piyano ve viyolonsel için düzenlenmiştir. Seçilen eserlerin müzikal ve teknik açıdan kritikleri yapılmış, eşlik eden çalgıların düzenlenmesinde dönem ve icra özelliklerinin yanı sıra çalgıların teknik ve müzikal sınırlılıkları çerçevesinde oda müziği düzenlemeleri gerçekleştirilmiştir. Yapılan düzenlemeler Oda Müziği İçin Antik Aryalar adı ile kitaplaştırılmıştır.]]> <![CDATA[This study is a qualitative research aiming to collect data about the performance books used in undergraduate level singing education, their contents and the use of singing works in chamber music repertoire. For this purpose, a literature review was carried out for the books published in our country, specific to the field, and the arrangement forms were determined by document analysis of the book contents. In the research, it was determined that original compositions and works in the classical music repertoire, as well as many works originating from Turkish music and folk music are included in the source books. In terms of arrangement styles, it was seen that the works in the books were mostly piano-accompanied arrangements consisting of works compiled from classical music repertoire, original compositions, folk songs and Turkish music songs. Within the scope of the research, the contents of the books compiled from the classical music repertoire were analysed in terms of work types, periods and technical and musical difficulty levels. As a result of the analysis, it was seen that almost all of the books were piano-accompanied arrangements and there was no printed book on chamber music and/or orchestral repertoire for ‘beginner level’ singing performance. These two findings show that the resources for beginner level singing repertoire within the scope of chamber music in Turkey are inadequate and/or these resources are not easily accessible. The research data has been the source of the ‘Ancient Arias for Chamber Music’ project carried out within the scope of ... BAP Social Contribution Project numbered STK-2023-9006. Within the scope of the project, eight works selected from the ancient arias repertoire for use in beginner level singing education were arranged for voice, violin, piano and cello. Musical and technical critiques of the selected works were made, and chamber music arrangements were made within the framework of the technical and musical limitations of the instruments as well as the period and performance characteristics in the arrangement of the accompanying instruments. The arrangements were published as Ancient Arias for Chamber Music.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77682 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1501-1527]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/249 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Taşkınpaşa Camii Minberi, Koruma ve Onarım Çalışmaları]]> <![CDATA[Taşkınpaşa Mosque Pulpit, Conservation and Repair Works]]> <![CDATA[Cemile YILDIRIM ALTUN]]> <![CDATA[Murat CURA]]> <![CDATA[Kültür Varlıkları, Restorasyon, Konservasyon, Ahşap, Taşkınpaşa Camii.]]> <![CDATA[Cultural Heritage, Restoration, Conservation, Wood, Taşkınpaşa Mosque.]]> <![CDATA[Bu makale, ahşap kültür varlıklarının korunması ve uygulanması amacıyla ahşap restorasyonunu derinlemesine inceleyen bir vaka sunumudur. Öncelikle ahşap malzemenin fiziksel ve kimyasal yapısının tanımı, bozulma mekanizmaları ve çevresel faktörlerin koruma ve restorasyon çalışmalarına etkisi tartışılmaktadır. Taşkınpaşa Camisi minberinin geçmiş restorasyon faaliyetlerine ait detaylı kayıtlar incelenerek, müzeye getirildiği mimari yapıyla ilişkisi tespit edilmiş, yerinde gözlem yapılarak mevcut durumu araştırılmıştır. Çalışma kapsamında modern teknolojik gelişmelerin yanı sıra geleneksel koruma ve restorasyon yöntemlerinden de yararlanılmıştır. Bu amaçla eserin üç boyutlu fotogrametrik taraması yapılmıştır. Böylece ileri teknolojik gelişmelerin koruma ve restorasyon işlemlerinde sağladığı avantajlar belgelenmiş ve gerekliliği önerilmiştir. Koruma ve restorasyon çalışmalarında kullanılan malzeme ve yöntemler, orijinal ahşap sanat dokusunu koruma, güçlendirme ve estetik değerini geri kazandırma potansiyeli değerlendirilerek etik çerçeveler içerisinde seçilmiştir. Taşkınpaşa Camii minberi ve tüm sanat eserlerinin tür tespiti, FTIR ve XRF analizleri yapıldı. Ahşap sanat eserlerinde bozulmaya neden olan faktörler tespit edilerek farklı sanat eserleri için geçerli bir bozulma tablosu oluşturulmuştur. Koruma onarım işlemlerinde kullanılan teknik ve yöntemler, yapıldığı dönemin teknolojisi ile gerçekleştirilme özelliğine sahiptir, bu işlemler teknolojik yeniliklerle sürekli kendini güncelleyerek gelişme özelliği gösterecektir. Çalışma, ahşap restorasyonunda farklı disiplinlerin iş birliği yaptığı multidisipliner bir yaklaşımla hazırlanmıştır ve tüm eserlerin bu yaklaşımla ele alınmasının gerekliliğini vurgulayarak bu alandaki boşlukları doldurmayı hedeflemektedir. ]]> <![CDATA[This paper is a case presentation that deeply examines wood restoration with the aim of preserving wooden cultural assets and implementing practices. Initially, the definition of the physical and chemical structure of wood material, degradation mechanisms, and the impact of environmental factors on conservation and restoration works are discussed. Detailed records of past restoration activities related to the minbar of Taskınpaşa Mosque were examined to determine their relationship with the architectural structure to which they were brought to the museum, and the current condition was investigated through on-site observations. In the scope of the study, traditional conservation and restoration methods were utilized alongside modern technological advancements. For this purpose, three-dimensional photogrammetric scans of the artwork were conducted. Thus, the advantages of advanced technological developments in conservation and restoration procedures were documented and their necessity was proposed. The materials and methods used during conservation and restoration works were selected within ethical frameworks, evaluating their potential to preserve the original wooden artwork texture, strengthen it, and restore its aesthetic value. Species identification, FTIR, and XRF analyses were performed for the minbar of Taskınpaşa Mosque and all artworks. Factors causing deterioration in wooden artworks were identified, and a deteriorating table applicable to different artworks was created. The study prepared a multidisciplinary approach where different disciplines collaborate in wood restoration and aimed to fill the gaps in this field by emphasizing the necessity of addressing all works with this approach.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77677 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1359-1380]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/250 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Delhi Sultanlığı’nda Elçilik ve Diplomasi (XII. - XIV. Yüzyıl)]]> <![CDATA[Legation and Diplomacy in Delhi Sultanate (XII. - XIV. Century)]]> <![CDATA[Yasin TEKİN]]> <![CDATA[Orta Çağ Tarihi, Delhi Sultanlığı, Elçilik, Diplomatik İlişkiler, Resuldârlık]]> <![CDATA[Medieval History, Delhi Sultanate, Embassy, Diplomatic Relations, Rasuldhār]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">Bir fetih devleti olarak kurulan Delhi Sultanlığı’nın çağdaşı devletlerle <span style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-weight: bold;">diplomasi aracılığıyla kurduğu ilişkiler ile elçi trafiği yeterince irdelenmemiştir. Başta vekâyinameler ve seyahatnameler olmak üzere her türden yazılı kanıtı ihtiva eden zengin çağdaş kaynakları Delhi Sultanlığı’nın hiçbir dönemde diplomatik ilişkiler kurmaktan çekinmediğine işaret etmektedir. Elçilerin ve elçilik kurumunun başrolde olduğu bu girişimler, Hind’i yüzyıllar sonra yeniden dış dünyaya açarken Delhi Sultanlığı’nın idare kültürünün Türk kökenleri ile idari teşkilatlanmasının etkinliğini gözler önüne sermektedir. XIV. yüzyılda ihdas edilen resuldârlık, elçi ağırlama ve gönderme operasyonlarının icrasından sorumlu olup emir düzeyindedir. Ancak elçilerin ağırlanmasında hanedanın diğer üyeleri de etkin bir şekilde rol almıştır. Vekâyinâmelere yansıyan elçi yolculukları Delhi Sultanlığı’nın yol ve istihbarat ağının etkin şekilde işletildiğini göstermektedir. Tüccarlar, elçiler ve dinî önderlerin memlekette güvenli şekilde hareket etmesini prensip edinen Hind’in Müslüman Türk hükümdarları, devletin dillere destan zenginliklerini memleketi ziyaret eden her türden yabancıyı etkilemek için cömertçe kullanmışlardır. Hind diplomasi kültürünün de bir yansıması olan bu ihsan ve hediye kullanımına şatafatlı karşılama törenleri ile incelikle inşa edilmiş saray protokolleri eşlik etmiştir. Sarayların mekânsal tasarımı ve incelikle tertiplenen protokol kuralları Gazneli, Selçuklu ve Harezmşah saraylarından izler barındırmaktadır. kullanılmıştır. Bu kasti uygulamaların başta Abbasi Halifeliği ve Moğol İmparatorluğu olmak üzere, ardıl devletlerin (İlhanlılar, Çağatay ve Altın Orda) ile kurulan barışçıl temaslarda yoğun şekilde icra edildiğini göze çarpmaktadır. Hind racalıkları ile kurulan şiddet içermeyen ilişkiler ise ancak dolaylı kanıtlar üzerinden takip edilebilmektedir. ]]> <![CDATA[Established as a conquest state, the Delhi Sultanate's ambassadorial traffic and relations with its contemporaries through diplomacy have not been adequately scrutinized. Its ample contemporary sources, including all categories of written evidence, primarily chronicles and travelogues, indicate that the Delhi Sultanate did not hesitate to establish diplomatic relations at any time. These initiatives, in which ambassadors and the embassy institution played a leading role, as reopened India to the outside world after centuries it also revealed the Turkic roots of the Delhi Sultanate's administrative culture and the effectiveness of its administrative organisation. The office of resuldâr, which was created in the XIVth century, was responsible for the fulfilment of the operations of receiving and sending ambassadors and was at the status of emir. However, other members of the dynasty also played an active role in hosting envoys. Envoy journeys reflected in the travelogues show that the Delhi Sultanate's road and intelligence network operated effectively. The Muslim Turkish rulers of Hind, who were committed to the safe movement of merchants, ambassadors and religious leaders in the realm, generously utilised the state's proverbial opulence to impress foreigners of all kinds when they visited the country. This use of favours and gifts, a reflection of the Indian culture of diplomacy, was accompanied by lavish welcoming ceremonies and elaborate palace protocols. The spatial design of the palaces and the elaborately organised protocol rules bear traces of the Ghaznavid, Seljuk and Khwarezmshah palaces. It is noticeable that these deliberate practices were intensified in peaceful interactions with the Abbasid Caliphate and the Mongol Empire, as well as with the successor states (Ilkhanids, Chagatai and Golden Horde). Non-violent relations with the Hindu Rajals can only be traced through indirect evidence.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77676 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1917-1937]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/251 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Arşiv Belgesine Göre Erzurum'da Bir Cephanelik ve Karakol Binası]]> <![CDATA[An Armory And Outpost Building in Erzurum Based On Archival Documents]]> <![CDATA[Burak Muhammet GÖKLER]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Erzurum, cephanelik, karakol, tabya, siper]]> <![CDATA[Art History, Erzurum, armoury, outpost, bastion, trench]]> <![CDATA[Tarihsel süreç içerisinde şehirlerinde savunmasında önemli bir rol üstlenen kaleler ve surlara dönemsel olarak stratejik anlamda tabyalar ilave edilmiştir. Anadolu’da Edirne, Çanakkale, Kars, Erzurum, Ardahan ve Sinop gibi yerlerde karşılaşılan tabya mimarisi bölgelerin savunmasında önemli bir role sahiptir. Savaş ve savunmadaki bu rolü etkileyen bir diğer husus mühimmatların depolandığı cephanelikler, iç güvenlikte ise karakol binalarıdır. Anadolu’da doğrudan cephanelik olarak inşa edilip günümüze ulaşan yapıların sayısı oldukça azdır. Genellikle tabya bünyesinde bulunan cephaneliklerin dışında bölgedeki diğer cami, medrese veya han gibi yapılar dönemin şartlarına göre cephaneliğe dönüştürülerek kullanılmıştır. Cephanelik olarak inşa edilen eserler ise düşman kuvvetlerin eline geçmemesi adına genellikle imha edilmiştir.  Arşivde yer alan bir belgeden yola çıkılarak Erzurum’daki yarım toprak tabya, cephanelik ve bir karakol binasının incelemesi amaçlanmaktadır. Yapıların öncelikleri bölgede yerleri tespit edilmeye çalışılmış, daha sonra tarihlendirilmesi gerçekleştirilmiştir. Belgedeki verilen bilgiler ışığında plan ve mimari tanımlamaları yapılan eserlerin modellenerek nasıl göründükleri ortaya konulduktan sonra bölgedeki en büyük cephanelik binası olmasına değinilerek önemi vurgulanmıştır. Cephanelikle birlikte tasarlanan karakol binasının ise bölgedeki sayılı karakol yapılarının dışında yeni bir veri olduğu ile ilgili düşünceler iletilmiş, son olarak da benzer örnekleriyle karşılaştırılarak değerlendirilmesi gerçekleştirilmiştir. Bugüne kadar araştırmalara konu olmayan ve değerlendirilmeyen belge ve yapı grubu askeri yapılar alanında önemli bir yere sahip olacak ve katkı sunacaktır.]]> <![CDATA[In the historical process, periodically, strategic bastions were added to the castles and fortifications, which played an important role in the defence of cities. The bastion architecture encountered in places such as Edirne, Çanakkale, Kars, Erzurum, Ardahan and Sinop in Anatolia has an important role in the defence of the regions. Another issue affecting this role in war and defence is the armouries where ammunition is stored, and the police station buildings in internal security. The number of buildings that were built directly as armouries in Anatolia and survived to the present day is quite small. Apart from the armouries, which are usually located within the bastions, other structures such as mosques, madrasahs or inns in the region were converted into armouries according to the conditions of the period. The artefacts built as armouries were generally destroyed in order to prevent them from falling into the hands of enemy forces.  In this study, based on an archive document, a half-earth bastion, an armoury and a police station building in Erzurum were examined. The buildings were firstly located in the region and then dated. In the light of the information given in the document, the plan and architectural descriptions of the works were made and their appearance was revealed by modelling, and their importance was emphasised by mentioning that it is the largest armoury building in the region. The outpost building, which was designed together with the armoury, is considered to be a new data other than the few outpost buildings in the region, and finally, it was evaluated by comparing it with similar examples. The document and the building group, which have not been researched and evaluated so far, will have an important contribution to the field of military buildings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77666 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1605-1625]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/252 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyolojik Bir İmge Olarak Balkon Mekânının Analizi]]> <![CDATA[Analysis of Balcony Space as a Sociological Image]]> <![CDATA[Recep BOZKURT]]> <![CDATA[Sosyoloji, Mekân, Cumba, Balkon, Gündelik Hayat Sosyolojisi]]> <![CDATA[Sociology, Space, Bay Window, Balcony, Sociology of Everyday Life]]> <![CDATA[İnsan tüm aktivitesini belirli bir mekânda gerçekleştirir. Mekân(lar) insan eseridir. İnsan yaratımı olan mekânların kendine ait anlamı/anlamları vardır. Çünkü mekân, düşünceden konuşmalara, giyinmeden davranışa kadar tüm eylemlerin gerçekleşmesinde aktif rol alır. Elbette insan, mekân karşısında pasif bir özne değildir. İnsan mekânı inşa eder, onarır. Bu anlamıyla, mekân-insan arasında diyalektik bir ilişki söz konusudur. Mekânsal bir unsur olan balkon, sadece betonlaşmış bir yapı değildir. Balkon, insan eylemlerine hareket alanı açar, yön verir, düzenler ve sınırlar koyar. Evin önemli bir mekânı olan balkonların sivil mimarimizdeki gelişimi, modernleşme süreciyle birlikte gerçekleşmiştir. Balkondan evvel kültürel mimarimizde cumba/şahnişin bulunmaktadır. Cumba, kamusal alan ile özel alan arasına set çekmesi ve mahremiyeti koruması bakımından sosyolojik imgeler barındıran önemli bir mimari bir unsurdur. Cumba zamanla balkona dönüşerek günümüz konut mimarisinde yerini almıştır. Bu çalışmanın amacı; konut mimarisi olarak cumba mekânının toplumsal iz düşümünü, balkon ile olan benzer ve farklı boyutlarını, tarihsel süreç içerisindeki dönüşümünü, gündelik hayatta balkonun ne anlam ifade ettiğini, sosyolojik imgeler bağlamında analiz etmektir. Çalışmanın amacına bağlı olarak, bu mekânların tarihsel gelişimi ve dönüşümü detaylandırılmıştır. Bu nedenle çalışmada tarihsel yöntem tercih edilmiştir. Mekân sosyolojisi, gündelik hayat, cumba ve balkon mekânına dair gerekli literatür taranmış, cumba/şahnişin ve balkona ait görseller eklenmiş, nihai olarak ise bu mekânların önemi ve değişimi sosyolojik imgeler bağlamında değerlendirilmiştir. ]]> <![CDATA[Human beings carry out all their activities in a certain place. Place(s) are human works. Human-created spaces have their own meaning(s). Because space plays an active role in the realization of all actions, from thought to speech, from dressing to behavior. Of course, man is not a passive subject in the face of space. Man builds and repairs space. In this sense, there is a dialectical relationship between space and people. The balcony, which is a spatial element, is not just a concrete structure. The balcony opens space for human actions, gives direction, regulates and sets limits. The development of balconies, an important place of the house, in our civil architecture took place with the modernization process. Before the balcony, there is a bay window in our cultural architecture. The bay window is an important architectural element that contains sociological images in terms of setting a barrier between the public and private areas and protecting privacy. Over time, the bay window turned into a balcony and took its place in today's residential architecture. The purpose of this study; The aim is to analyze the social projection of the bay window space as residential architecture, its similar and different dimensions with the balcony, its transformation in the historical process, what the balcony means in daily life, in the context of sociological images. Depending on the purpose of the study, the historical method was preferred. The necessary literature was scanned, images of bay windows and balconies were added, and finally, the importance and change of these spaces were evaluated in the context of sociological images.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77639 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[2079-2090]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/253 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dünyada Sağlık İletişimi Üzerine Yazılan Akademik Çalışmaların Bibliyometrik Analizi]]> <![CDATA[Bibliometric Analysis of Academic Studies Written on Health Communication in the World]]> <![CDATA[Sevcan BEŞİKCİ]]> <![CDATA[Özgür ASLAN]]> <![CDATA[İletişim, Sağlık İletişimi, Sağlık, Bibliyometri, Bibliometrix.]]> <![CDATA[Communication, Health Communication, Health, Bibliometrics, Bibliometrix]]> <![CDATA[Sağlık iletişimi, sağlık hizmetlerinin kalitesini artırmak, hasta memnuniyetini yükseltmek ve toplum sağlığını iyileştirmek için kritik bir öneme sahiptir. Bu nedenle sağlık profesyonelleri için iletişim becerilerinin güçlendirilmesi ve etkili iletişim stratejilerinin geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bibliyometri ise bilimsel yayınların, alıntıların ve yayınların analiz edilmesiyle bilim dünyasında bilgi akışını, etkileşimi ve etkisini ölçmeyi amaçlamaktadır. Sağlık iletişimi alanında bibliyometrik çalışmalar, disiplinin gelişimini, öne çıkan araştırma konularını ve trendleri belirlemeye yardımcı olabilir. Bu çalışma sağlık iletişimi konusunu bibliyometrik yazılım programı olan Bibliometrix kullanmak suretiyle analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bibliyometrix programı, bilimsel yayınların bibliyometrik analizlerini gerçekleştirmek için “R” programlama dilinde geliştirilmiş bir paket yazılımdır. Araştırmacılar ve akademisyenler tarafından kullanılan bu araç, bilimsel yayınların çeşitli özelliklerini (örneğin, alıntı sayıları, yayın türleri, yayınlanan dergiler, yazarlar arası iş birliği vb.) analiz etmek ve görselleştirmek için tasarlanmıştır. Bibliyometrix programı bibliyometrik analizleri yapmak için çeşitli fonksiyonlar ve grafikler sunmakta ve araştırmacılara bu verileri derinlemesine incelemelerinde yardımcı olmaktadır. Diğer yandan literatürde sağlık iletişim konusu üzerine bibliyometrik temelli yapılmış olan çalışmalar yok denecek kadar sınırlı olup, bu çalışmanın literatürdeki önemli bir boşluğu doldurması ve bu açıdan literatüre katkı sağlaması düşünülmektedir. Bu doğrultuda çalışmada yıllara göre atıf ve yayın sayılarının gelişimi, Web of Science kategorilerine göre yayın sayıları, Lotka Yasası, kelime bulutları, Trend Topics, ülkelerin yıllara göre bilimsel üretimleri, en çok atıf alan ülkeler, iş birliği ağı ve tematik harita analizleri gerçekleştirilmiştir.]]> <![CDATA[<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Calibri',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Health communication holds critical importance in enhancing the quality of healthcare services, improving patient satisfaction, and enhancing public health. Therefore, strengthening communication skills and developing effective communication strategies are crucial for healthcare professionals. Bibliometrics, on the other hand, aims to measure the flow, interaction, and impact of scientific publications, citations, and papers within the scientific community. Bibliometric studies in health communication can aid in identifying the development of the discipline, prominent research topics, and trends. This study aims to analyze the field of health communication using the bibliometric software program Bibliometrix. Bibliometrix is a package developed in the “R” programming language specifically for performing bibliometric analyses of scientific publications. It is designed to analyze and visualize various attributes of scientific publications such as citation counts, publication types, journals of publication, and collaboration among authors. Furthermore, there is a significant scarcity of bibliometric studies focused on health communication in the literature, underscoring the potential contribution of this study to fill an important gap in the field. Accordingly, this study includes analyses of citation and publication trends over the years, publication counts by Web of Science categories, Lotka’s Law, word clouds, Trend Topics, scientific production of countries over time, most cited countries, collaboration networks, and thematic map analyses.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77631 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1453-1473]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/254 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Akira Kurosawa Sinemasında Gücün Gölgesinde İktidar, Kimlik ve Yozlaşma: "Kagemusha" ve "Ran" Filmlerinin Karşılaştırılması ]]> <![CDATA[Power, Identity, and Corruption in the Shadow of Power in Akira Kurosawa’s Cinema: A Comparative Analysis of Kagemusha and Ran]]> <![CDATA[Ali ÖZTÜRK]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sinema, Akira Kurosawa, Kagemusha, Ran, sinemada güç, iktidar, yozlaşma]]> <![CDATA[Cinema, Akira Kurosawa, Kagemusha, Ran, power, authority, corruption, identity]]> <![CDATA[Akira Kurosawa’nın Kagemusha (1980) ve Ran (1985) filmleri, iktidar, kimlik ve yozlaşma temalarını merkeze alarak, güç olgusunun birey ve toplum üzerindeki etkilerini sinematografik ve anlatısal düzlemde inceler. Bu çalışmada, söz konusu iki film, Michel Foucault’nun iktidar kuramı, Sigmund Freud’un psikanalitik kavramları ve Carl Gustav Jung’un gölge arketipi bağlamında ele alınmaktadır. Kagemusha, bir gölge savaşçının (dublörün) gerçek bir hükümdarın yerine geçmesi üzerinden iktidarın temsili doğasını tartışırken, Ran, bir hanedanlık içindeki güç mücadeleleri yoluyla iktidarın çöküş sürecini resmetmektedir. Foucault’nun disiplinci iktidar anlayışı doğrultusunda, Kagemusha’da iktidarın bireyden bağımsız bir yapı hâline geldiği görülürken, Ran’da merkeziyetçi otoritenin parçalanışıyla ortaya çıkan kaotik düzen incelenmektedir. Freud’un ego, id ve süperego kavramları çerçevesinde, Kagemusha’da ana karakterin kimlik bunalımı ve süperegonun baskısı altında yaşadığı dönüşüm, Ran’da ise Lord Hidetora’nın otoritesini kaybettikçe id’e yönelerek akıl sağlığını yitirmesi analiz edilmektedir. Jung’un gölge arketipi bağlamında ise her iki filmde karakterlerin kendileriyle ve geçmişleriyle hesaplaşmaları incelenerek, kimlik inşası ve kişisel çöküş süreçleri arasındaki bağlantılar ele alınmaktadır. Ayrıca, Kurosawa’nın bu temaları sinematografik anlatımla nasıl derinleştirdiği de incelenmiştir. Renk kullanımı, ışık-gölge kompozisyonları, kamera hareketleri ve mekân tasarımı, karakterlerin psikolojik durumlarını ve iktidarın doğasını görsel düzlemde pekiştirmektedir.]]> <![CDATA[Akira Kurosawa's films Kagemusha (1980) and Ran (1985) center on the themes of power, identity, and corruption, examining the effects of the concept of power on individuals and society on a cinematographic and narrative level. In this study, the two films in question are examined in the context of Michel Foucault's theory of power, Sigmund Freud's psychoanalytic concepts, and Carl Gustav Jung's shadow archetype. While Kagemusha discusses the representative nature of power through the replacement of a real ruler by a shadow warrior (double), Ran depicts the process of the collapse of power through power struggles within a dynasty. In line with Foucault's disciplinary understanding of power, in Kagemusha, power is seen to have become a structure independent of the individual, while in Ran, the chaotic order that emerges with the disintegration of centralized authority is examined. Within the framework of Freud's concepts of ego, id and superego, the identity crisis of the main character in Kagemusha and the transformation he experiences under the pressure of the superego are analyzed, while in Ran, Lord Hidetora's turning to the id as he loses his authority and losing his sanity are analyzed. In the context of Jung's shadow archetype, the characters' reckoning with themselves and their pasts in both films are examined, and the connections between identity construction and personal collapse processes are discussed. In addition, how Kurosawa deepens these themes through cinematographic narration is also examined. The use of color, light-shadow compositions, camera movements and spatial design reinforce the psychological states of the characters and the nature of power on a visual level.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77612 <![CDATA[Volume: 20 Issue 2[1177-1200]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/255 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Coğrafi İşaretli Yöresel Ürünlerin Gastronomik Miras Kapsamında Değerlendirilmesi: Devrek Beyaz Baklava Örneği]]> <![CDATA[Evaluation of Geographically Indicated Local Products within the Scope of Gastronomic Heritage: The Example of Devrek White Baklava]]> <![CDATA[İhsan KAZKONDU]]> <![CDATA[Gastronomi, Coğrafi işaret, Yöresel ürün, Gastronomik miras, Devrek beyaz baklava.]]> <![CDATA[Gastronomy, Geographical indication, Local product, Gastronomic heritage, Devrek white baklava.]]> <![CDATA[Her toplum kendine ait olan kültürel değerleri yaşatmak ve nesilden nesile aktarmak sorumluluğunu taşımaktadır. Ancak küreselleşme ile Dünya’da yaşanan tek tipleşmiş tüketim alışkanlıkları değerlerin unutulma tehlikesini artırmaktadır. Özellikle sürdürülebilir kalkınma için toplumların en önemli kültürel değerlerinden olan yöresel gastronomi kültürünün korunmasının gerekliliği son dönemlerde ön plana çıkmaktadır. Bu durumdan dolayı belli bir yöreye gastronomik kimlik kazandırma özelliği bulunan ve gastronomik miras olarak anılabilecek potansiyele sahip olan yöresel ürünlerin coğrafi işaret tescili alınarak korunması önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı; gastronomik miras açısından coğrafi işaretli yöresel ürünler özelinde Zonguldak ili Devrek ilçesine ait coğrafi işaretli gastronomik ürün olan Devrek beyaz baklavanın mutfak kültürü açısında taşıdığı önemin, kültürel açıdan konumlandırıldığı değerin, geleneksel olarak uygulanan üretim metotlarının, ürünün üreticiler tarafından algılarının değerlendirmesinin yapılmasıdır. Çalışmanın örneklemini beyaz baklava üretimi yapan, evinde beyaz baklava hazırlayan ve Devrek’te yaşayan 10 kadın oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine görüşme tekniği kullanılmış olup hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile Devrek beyaz baklava yapan yerel halk ve üretimini sağlayan işletme yetkilileri ile yüz yüze görüşme gerçekleştirilmiştir. Devrek beyaz baklavanın Zonguldak’ta gastronomik değeri yüksek olan nesilden nesile aktarılması gereken bir mutfak ürünü olduğu, ancak yörede yaşayan kişilerin Devrek beyaz baklavanın üretimini öğrenmeye ilgi duymadıkları, özel günlerde yörede sevilerek tüketildiği, yapımı aşamasında hazırlayan kişilerin ürünün değerini iyi bildiği ancak coğrafi işaret tescili olmasına karşın tescile uygun üretiminin yapılmayıp üretiminde farklı malzeme, teknik ve uygulamaların yapıldığı sonuçlarına ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[Every society bears the responsibility of keeping its own cultural values alive and passing them on from generation to generation. However, globalization and uniform consumption habits in the world increase the danger of values being forgotten. The necessity of protecting local gastronomy culture, which is one of the most important cultural values of societies, especially for sustainable development, has come to the fore recently. Due to this situation, it is important to protect local gastronomic products, which have the ability to give a gastronomic identity to a certain region and have the potential to be referred to as gastronomic heritage, by obtaining a geographical indication and registration. The purpose of this study; It is the evaluation of the importance of Devrek white baklava, a geographically indicated gastronomic product belonging to the Devrek district of Zonguldak province, in Zonguldak cuisine, its cultural positioning value, traditionally applied production methods, the value of the product perceived by the producers and its gastronomic heritage. The sample of the study consists of 10 women who produce white baklava, prepare white baklava at home and live in Devrek. In-depth interview technique, one of the qualitative research methods, was used in the study, and face-to-face interviews were held with the local people who make Devrek white baklava and the business officials that produce it, with the prepared semi-structured interview form. Devrek white baklava is a culinary product that has a high gastronomic value in Zonguldak and should be passed down from generation to generation, but the people living in the region are not interested in learning the production of Devrek white baklava, it is consumed fondly in the region on special occasions, the people who prepare it during the preparation phase know the value of the product well, but it is not registered as a geographical indication. However, it was concluded that it was not produced in accordance with registration, but different materials, techniques and applications were used in its production.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77565 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1653-1675]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/256 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Matematiğinde Kadızade-i Rumî’nin Mesâha Risâlesi]]> <![CDATA[Kadızade-i Rumi’s Mesaha Treatise in Ottoman Mathematics]]> <![CDATA[Tuba OĞUZ CEYHAN]]> <![CDATA[Osmanlılar, matematik, muhasebe, mesaha, Kadızade-i Rumî]]> <![CDATA[Ottomans, mathematics, accounting, mesaha, Kadızade-i Rumi.]]> <![CDATA[Bir disiplin olarak mesaha, ölçüm hesabına matuf olarak ihdas edilmiş ve teorik geometriden (hendese) ayrı bir yol izlemek suretiyle, hem sayı ve hem de miktarı bir arada işleyerek varlığını devam ettirmiştir. Mesaha, ortaçağ İslam dünyasında, hesap geleneğinin bir parçası haline gelmiş olup, gerek genel hesap kitaplarının içerisinde ele alınmak gerekse de hakkında müstakil eserler yazılmak suretiyle bu alanda dikkat çekici bir seviyede üretim yapılmıştır. Osmanlı mesaha geleneğinin en erken tarihli örneği Kadızade-i Rumî’nin mesaha risalesidir. Kendisinin teorik geometri eseriyle Osmanlı matematiğine damga vurduğu bilinse de uygulamalı geometriye yönelik bu risalesine dair bilinenler oldukça sınırlıdır. Amacımız bu eseri yazma nüshası üzerinden inceleyerek Osmanlıların öncü mesaha eserini dolayısıyla da Kadızade-i Rumî’nin henüz yeterince aydınlatılmamış olan yönünü açıklığa kavuşturmaktır. Ayrıca burada, eserin matematiksel olarak yorumu yapılmak suretiyle, Osmanlı mesaha tarihine eserin nasıl katkıda bulunduğu da belirlenmeye çalışılmıştır. Bulgularımıza göre özet niteliğinde ve başlangıç düzeyinde sayılabilecek bu eser memurlara hitap etmektedir. Hatta eser kısa bir süre sonra bir muhasebe matematiği eserinin mesaha bölümünün bir parçası haline gelmiştir. Kadızade-i Rumî tarafından Farsça yazılmış eser, burada Türkçe bir mesaha metnine dönüştürülüp sonuna birkaç problem eklenerek etkisini yine memurlar arasında Türkçe sürdürmüştür. Bu eser Kadızade-i Rumî’nin Semerkant’ta yetişmiş olduğu ekolün matematiksel kesinliği sağlama ve matematik ile dış dünyayı örtüştürme hedeflerinin doğal bir sonucu olarak görülebilir.]]> <![CDATA[As an independent discipline, mesaha was invented directed towards measurement calculations, and continued it presence mentioning both numbers and magnitudes together through following a way apart from theoretical geometry. Mesaha became a part of reckoning tradition in medieval Islamic world, and in this field, there was an outstanding level of production through making some compilations about mesaha or handling it as a chapter in reckoning books. The first example of Ottomans mesaha tradition is Kadızade-i Rumi’s mesaha treatise. Although it is a well-known fact that his study on theoretical geometry impacted deeply in Ottoman mathematics, what is known about his study on practical geometry is quite limited. The aim of this article is to make both Ottomans Pioneer mesaha treatise and the unknown side of Kadızade-i Rumi clear examining the handwritten manuscript of this treatise. Also in this article, it is tried to define that how this treatise contributed to history of Ottoman mesaha through a mathematical commentary of it. Findings indicate that this treatise is a kind of text which is both brief and basic, and adresses Ottoman officers. Moreover, after a while, this treatise became a part of the chapter releated to mesaha in a mathematical book written by an accounter. In that case, this treatise which is written by Kadızade-i Rumî in Persian turned out to be a Turkish text about mesaha with its solved problems which are added at the end of the text, and maintained its effect amoung the officers once again but in Turkish. This treatise could be seen as a result of the spesific goals on providing the mathematical preciseness and corresponding mathematics to the external world of Semerkant scholars who educated Kadızade-i Rumi.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77529 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1177-1193]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/257 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[II. Abdülhamid Dönemi Kitap Yasakları: Avnullah El-Kâzımî’nin Evinde Bulunan Yasak Yayınlar]]> <![CDATA[The Book Bans Of The Abdulhamid II Period: Forbidden Publications Found In The Household Of Awnullah Al-Kâzimî]]> <![CDATA[Mustafa OĞUZ]]> <![CDATA[Avnullah el-Kâzımî, Müşir Fuad Paşa, II. Abdülhamid, yasaklar, kitaplar.]]> <![CDATA[Awnullah al-Kâzimî, Mushir Fuad Pasha, Abdulhamid II, bans, books.]]> <![CDATA[Johannes Gutenberg’in XV. yüzyılda matbaayı geliştirmesiyle birlikte Avrupa’da kitap basımı ve okuryazarlık oranı artmaya başladı. Avrupa’da basın ve yayıncılığın gelişmesi ve kitap basımının artması ile beraber kamuoyu ortaya çıktı. Avrupa’da hükümetler kamuoyu üzerindeki hâkimiyetlerini kontrol etmek için basın ve yayınla ilgili kanun ve nizamnameler çıkardılar. Avrupa’da çıkarılan kanunlar ve yönetmelikler sayesinde kitaplar üzerinde sansür ve yasaklar da başladı. Osmanlı Devleti basın ve yayıncılığın gelişmesiyle birlikte, bu alanı düzenlemek için kanun ve nizamnameler çıkardı. Bu kanun ve yönetmelikler bir süre sonra sansür ve yasaklamaların yolunu da açmış oldu. Osmanlı Devleti’nde sansürün ve baskının en yoğun yaşandığı dönem II. Abdülhamid dönemidir. Sansür ve II. Abdülhamid kelimeleri neredeyse özdeşleşmiştir. II. Abdülhamid için halkın zararlı fikirlerden korunması devletin bekası açısından elzemdi. Bu sebeple basın ve yayın faaliyetlerini kontrol altına alınarak halkın düşünce yapısı korunmaya çalışıldı. II. Abdülhamid’in iktidarı sırasında önce serbest iken sonra yasak kapsamına alınan kitapların varlığı bundan dolayıdır. Bu makale Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA) Yıldız Esas Evrakı (YEE) 80/52 numarası ile kayıtlı olan ve Müşir Fuad Paşa hakkında soruşturma yazışmalarının bulunduğu evraklar arasında yer alan Avnullah el-Kâzımî’nin evinde yapılan aramada tespit edilen yasak kitapların listesi ve muhteviyatı hakkındadır. Avnullah el-Kazımî yakın dönem Osmanlı tarihinin aykırı simalarından biridir. Yıllarca sürgün ve hapis hayatı yaşamıştır. II. Meşrutiyet döneminde Kerkük Mutasarrıflığı yapmıştır. Müşir Fuad Paşa’nın Şam’a sürgün edildiği mahkemede, Avnullah el-Kazımî’de Sivas’a sürgün edilmiştir. Sivas’tan kaçma teşebbüsü üzerine Sinop Hapishanesine gönderilmiştir. Bu makalede Avnullah el-Kâzımî’nin evinde bulunan yasak kitaplar incelenmektedir.]]> <![CDATA[With Johannes Gutenberg's development of the printing press in the XV century, book printing and literacy rates in Europe began to increase. With the development of press and publishing in Europe and the increase in book printing, public opinion emerged. In Europe, governments have enacted laws and regulations on the press and publication to control their dominance over public opinion. Thanks to the laws and regulations enacted in Europe, censorship and prohibitions on books also began. With the development of the press and publishing, the Ottoman Empire issued laws and regulations to regulate this area. These laws and regulations paved the way for censorship and prohibitions after a while. The most intense period of censorship and oppression in the Ottoman Empire was the period of Abdulhamid II. The words censorship and Abdulhamid II are almost identical. Abdulhamid II tried to protect his subjects from harmful ideas for the survival of the state. He tried to protect the minds of his people by controlling the press and broadcasting activities. During the reign of Abdulhamid II, there were books that were first free and then banned. This article is about the list and contents of the prohibited books found in the search of Avnullah al-Kâzımî's household, which is registered under the Prime Ministry Ottoman Archive (BOA) Yıldız Main Document (YEE) 80/52 and which is among the documents containing the correspondence of investigation about Müşir Fuad Pasha. Awnullah al-Kâzimî is one of the outliers of recent Ottoman history. He has lived a life of exile and imprisonment for many years. He served as the governor of Kirkuk during the second Constitutional period. In the court where Müshir Fuad Pasha was exiled to Damascus, he was exiled to Sivas. He was sent to Sinop prison after an attempt to escape from Sivas. In this article, the forbidden books found in Awnullah al-Kâzimî's house during his trial are examined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77505 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1713-1740]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/258 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ağır Sanayinin (İsdemir) Kuruluşunun Payas (Hatay) İlçesine Etkisi]]> <![CDATA[The Impact of the Establishment of Heavy Industry (İsdemir) on Payas (Hatay) District]]> <![CDATA[Eylül KARAGEL]]> <![CDATA[Coğrafya, Akdeniz, Amanoslar, Hatay, Payas, İskenderun Körfezi, Demir ve Çelik]]> <![CDATA[Geography, Mediterranean, Amanos Mountains, Hatay, Payas, Iskenderun Bay, Iron and Steel]]> <![CDATA[Payas ilçesi bulunduğu coğrafi konum itibariyle tarihsel süreçte ulaşım imkânlarının sağlamış olduğu avantajlar sayesinde kendisinden hep bahsettirmiştir. Ülkemizin en güney ili olan Hatay’ın 2012 yılında kurulan 3 yeni ilçesinden birisidir. Amanos Dağları’nın batısı ile Akdeniz arasında farklı morgografik birimlerin yer aldığı ilçe idari sahası şehirsel ve kırsal alan olmak üzere toplam 12 yerleşme birimine sahiptir. Payas ilçe merkezi kıyıdan dağ eteğine doğru hafif bir meyille yükselen alanı da içerisine alarak 9 mahalleye bölünmüştür. Kırsal kesim ise dağlık alanın yamaçları boyunca kurulmuş köy ve köy altı yerleşim birimlerinin yayılışıyla kendini göstermektedir. Payas yerleşmesi tarihte önemli bir merkez görevi üstlenmiştir. Anadolu ile Mezopotamya arasındaki güzergâh üzerinde bulunması kervanların konaklama yerlerinden birisi olarak önem kazanmasını sağlamıştır. Günümüze kadar geçirmiş olduğu idari değişim yerleşmenin fonksiyonel anlamda etki sahasını da etkilemiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında 989 kişiden oluşan Payas küçük bir köy yerleşmesidir. 1942 yılında yanındaki köy ile birleşerek belde belediyesi olmuştur. Asıl nüfus artışı ve fonksiyonel değişim 1970 yılında yaşanmaya başlamıştır. Ağır sanayi Payas yerleşmesini olduğu kadar körfezin çevresindeki tüm yerleşmeleri sanayi sektörü açısından değişime uğratmıştır. 1970-1975 yılları arasında Payas’ın nüfusu %325 oranında artarak 25.500 kişiye çıkmıştır. Bu nüfus değeri sadece Payas yerleşmesinde yaşanan değişimdir. Bunun yanı sıra kırsal alanlarda ve çevre ilçelerde de büyük oranda nüfus artışları yaşanmıştır. Sanayiye bağlı gerçekleşen bölgelerarası göçler fonksiyonel arazi kullanımını etkilemiştir. Bir taraftan sanayi alanlarıyla işgal edilen kıyı düzlükleri bir taraftan da artan nüfusun konut ihtiyaçlarını karşılamak için değerlendirilmeye başlamıştır. Bu hızlı değişim sanayi ve konut alanlarının yoğun yayılışına sebep olmuştur. Çalışmada Payas ilçesinin ağır sanayinin etkisiyle oluşan hızlı nüfus göçü ve beraberinde meydana getirdiği arazi kullanım özellikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla saha çalışmaları, doküman inceleme ve istatistiki veriler kullanılarak çalışmaya yön verilmiştir. ]]> <![CDATA[Payas district has always made itself mentioned thanks to the advantages provided by transportation facilities in the historical process due to its geographical location. It is one of the 3 new districts of Hatay, the southernmost province of our country, established in 2012. The administrative area of the district, where different morphographic units are located between the west of the Amanos Mountains and the Mediterranean Sea, has a total of 12 settlement units, including urban and rural areas. Payas district center is divided into 9 neighborhoods, including the area rising with a slight slope from the coast to the foothills. The rural area is characterized by the spread of villages and sub-village settlements established along the slopes of the mountainous area. Payas settlement has served as an important center in history. Its location on the route between Anatolia and Mesopotamia made it important as one of the accommodation places for caravans. The administrative change it has undergone until today has also affected the functional sphere of influence of the settlement. Payas, which had 989 inhabitants in the first years of the Republic, is a small village settlement. In 1942, it merged with the neighboring village and became a municipality. The main population increase and functional change started in 1970. Heavy industry transformed the settlement of Payas as well as all the settlements around the gulf in terms of the industrial sector. Between 1970 and 1975, the population of Payas increased by 325% to 25.500 people. This population value is only the change in Payas settlement. In addition, rural areas and neighboring districts also experienced large population increases. Interregional migration due to industry has affected functional land use. On the one hand, the coastal plains occupied by industrial areas started to be utilized to meet the housing needs of the increasing population. This rapid change has caused the intensive spread of industrial and residential areas. In this study, it was tried to reveal the rapid population migration of Payas district due to the heavy industry and the land use characteristics it brought along with it. For this purpose, the study was directed by using field studies, document analysis and statistical data.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77488 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1333-1358]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/259 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Adıyaman İlinde Güneş Enerjisi Santrallerinin (GES) AHP Yöntemi ile Yer Seçimi]]> <![CDATA[Site Selection of Solar Power Plants (SPP) in Adıyaman Province with AHP Method]]> <![CDATA[Ercan VURAL]]> <![CDATA[Coğrafi Bilgi Sistemleri, ÇÖKY, Güneş Enerji Santrali, Adıyaman]]> <![CDATA[phic Information System, MCDM, Solar Energy, Solar Energy Plant, Adıyaman]]> <![CDATA[Ülkelerin gelişmişlik düzeyiyle yakından ilişkili olan enerji, geçmişten günümüze önemli değişiklikler göstermiştir. Özellikle gelişen sanayi ile şehirleşme ve artan nüfus miktarı, enerji üretim ve tüketimi üzerinde aktif rol oynamıştır. Geçmişte birçok ülke enerjiye olan talebi karşılayabilmek için konvansiyonel enerji kaynaklarına yönelmiştir. Fakat bu enerji kaynaklarının yenilenemiyor olması ve çevre üzerinde ciddi tahribatlara sebebiyet vermesi doğal varlık tabanını oluşturan alternatif enerji kaynaklarına yönelmeyi gerekli kılmıştır. Günümüzde gelişmiş ülkeler başta olmak üzere birçok ülke sürdürülebilir ve çevreci olan yenilenebilir enerji kaynaklarını kullanmaya başlamış ve bu kaynaklarının enerji üretimindeki payını arttırmaya yönelik yatırımlar yapmıştır. Yenilenebilir enerji kaynaklarının enerji üretimi için üretim alanı potansiyeli oldukça önemlidir. Bu çalışmada yenilebilir enerji kaynaklarından en bol ve en ucuz olan güneş enerjisi santrallerinin Adıyaman ilinde kurulabilmesi için il arazileri “çok uygun”, “uygun”, “az uygun” ve “uygun değil” sınıflandırması şeklinde 9 farklı ölçüt kullanılarak belirlenmiştir. Bu ölçütler bakı, eğim, trafo merkezine göre mesafe, enerji nakil hatlarına göre mesafe, arazi kullanım durumu, yerleşme alanlarına göre mesafe, fay hatlarına göre mesafe ve karayollarına göre mesafedir. Sonuç haritasına göre, Adıyaman ilinin %29,63’ü “az uygun”, %32,24’ü “uygun” ve %13,37’si “çok uygun” ve %24,76’sı ise “uygun değil” araziler olarak tespit edilmiştir. GES kurulumunda “çok uygun” araziler Sincik ve Gerger ilçesinin büyük bölümünde, Samsat ilçesinin Atatürk Barajı’na uzakta kalan bölümünde, Gölbaşı ve Besni ilçesinin ise batı bölümünde tespit edilmiştir. İl genelinde güneş enerjisi santralleri kurulabilecek alan fazladır. Bu bakımdan özel ve kamu kurum kuruluşları temiz ve sürdürülebilir enerji payının artırılabilmesi için güneş enerjisi santrali kurulmasına teşvik edilmeli ve yaygınlaştırılmalıdır. ]]> <![CDATA[Energy, which is closely related to the level of development of countries, has shown significant changes from past to present. Especially the developing industry, urbanisation and increasing population have played an active role in energy production and consumption. In the past, many countries have turned to conventional energy sources to meet the demand for energy. However, the fact that these energy sources cannot be renewed and cause serious damage to the environment has made it necessary to turn to alternative energy sources that form the natural asset base. Today, many countries, especially developed countries, have started to use sustainable and environmentally friendly renewable energy sources and have made investments to increase the share of these sources in energy production. The production area potential of renewable energy sources for energy production is very important. In this study, in order to establish solar power plants, which are the most abundant and cheapest of renewable energy sources, in Adıyaman province, the lands of the province were determined by using 9 different criteria as "very suitable", "suitable", "less suitable" and "not suitable" classification. These criteria are aspect, slope, distance to substation, distance to power transmission lines, land use status, distance to settlement areas, distance to fault lines and distance to highways. According to the result map, 29.63% of Adıyaman province is "less suitable", 32.24% is "suitable", 13.37% is "very suitable" and 24.76% is "not suitable". The "very suitable" lands for the installation of SPPs were determined in most of the Sincik and Gerger districts, in the part of Samsat district far from Atatürk Dam, and in the western part of Gölbaşı and Besni districts. The area where solar power plants can be established throughout the province is large. In this respect, private and public institutions should be encouraged to establish solar power plants in order to increase the share of clean and sustainable energy. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77475 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1939-1958]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/260 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarihsel Süreklilikte Ürgüp Cemil Köyü Mimari Dokusunun İncelenmesi]]> <![CDATA[In Historical Continuity Examination of the Architectural Texture of Ürgüp Cemil Village]]> <![CDATA[Aytülü DIRIK]]> <![CDATA[Ayşe Pelin ŞAHİN TEKİNALP]]> <![CDATA[Kapadokya Bölgesi, Ürgüp, Cemil Köyü, Kırsal Yerleşim Dokusu, Mimari Yapılar]]> <![CDATA[Cappadocia Region, Urgup, Cemil Village, Rural Settlement, Architectural Structures]]> <![CDATA[Kapadokya Bölgesinde önemli yerleşimlerden biri olan Ürgüp ilçesi Cemil köyü Demir-Roma Çağlarından günümüze uzanan süreçte yapı izlerinin görüldüğü tarihi bir yerleşimdir. Bizans döneminden itibaren Hıristiyan köyü olan Cemil, Anadolu’ da Selçuklu hakimiyetinden 1924 nüfus mübadelesine kadar Rumların ve Türklerin birlikte yaşadığı bir köydür. Bu tarihten sonra Selanik’ten gelen mübadillerin de yerleştirildiği bir köy olarak geleneksel doku ve özelliklerini sürdürmüştür. Cemil köyü; özgün dokusu, farklı dönemlere ait maddi kalıntıları ile döneminin sosyal, kültürel, ekonomik ve fiziksel özelliklerini yansıtan nitelikli bir miras bölgesidir. Çalışmada köyün mevcut yerleşme özellikleri yazılı arşiv kaynakları ile ele alınmış, köyün farklı uygarlık dönemlerine ait fiziksel yapısının ortaya çıkarılması ve geleneksel yapılarının mimari özelliklerinin sunulması amaçlanmıştır. Bu kapsamda köye ait, birinci el kaynaklar olan, Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve Vakıflar Genel Müdürlüğü verileri taranmış ve bu belgeler halihazır köy planı üzerine aktarılarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Aynı zamanda Harita Genel Müdürlüğüne ait 1976 tarihli hava fotoğrafı incelenmiş, nitelikli yapılara ait rölöve çizimleri hazırlanmış, köyün mimari özelliklerinin belgeleme çalışmaları yapılmıştır. Çalışma kapsamında köy sınırlarında yer alan anıtsal ve sivil yapılar detaylı olarak incelenmiş, bu kapsamda köye ait kilise, manastır, cami, şapel, çeşme, okul, konut, değirmen gibi yapılar araştırılmış ve çizimleri yapılarak ve fotoğrafla belgelenmiştir. Bu çalışmalar ile köyün yerleşim tarihinin yapılar üzerinden incelenmesi ve belgelenmesi amaçlanmıştır. ]]> <![CDATA[Cemil village in Ürgüp district, one of the important settlements in Cappadocia Region, is a historical settlement where traces of structures can be seen from the Iron-Roman Ages to the present day. Cemil, which has been a Christian village since the Byzantine period, is a village where Greeks and Turks lived together from the Seljuk rule in Anatolia until the 1924 population exchange. After this date, it has maintained its traditional texture and characteristics as a village where exchangees from Thessaloniki were also settled. Cemil village is a qualified heritage region that reflects the social, cultural, economic and physical characteristics of its period with its unique texture, material remains from different periods. In the study, the current settlement characteristics of the village were addressed with written archive sources, and it was aimed to reveal the physical structure of the village from different civilization periods and to present the architectural characteristics of its traditional structures. In this context, the data of the Prime Ministry Ottoman Archive and General Directorate of Foundations, which are first-hand sources belonging to the village, were scanned and these documents were transferred to the current village plan and evaluated. At the same time, the 1976 aerial photograph belonging to the General Directorate of Mapping was examined, survey drawings of qualified structures were prepared, and documentation studies of the village's architectural features were carried out. Within the scope of the study, monumental and civil structures located within the village borders were examined in detail, and in this context, structures such as churches, monasteries, mosques, chapels, fountains, schools, residences, and mills belonging to the village were investigated and documented by drawing and photographing. The aim of these studies was to examine and document the settlement history of the village through structures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=77412 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[195-236]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/261 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Devleti’nde Modern Şirketlerin İnşa ve Gelişim Süreçlerine Matbuatın Katkısı: Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi Örneği]]> <![CDATA[The Contribution of Press to the Construction and Development Processes of Modern Companies in the Ottoman Empire: The Example of the Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi]]> <![CDATA[Ruhat ALP]]> <![CDATA[Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi, Osmanlı, Matbuat, Şirketler, Sanayileşme.]]> <![CDATA[Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi, Ottoman, Press, Companies, İndustrialization.]]> <![CDATA[19. yüzyıldan itibaren Osmanlı kamuoyunun bir parçası haline gelen matbuat, Osmanlıların moderniteye uyum sağlama girişimlerinin önemli bir öğesi olmuştur. Osmanlı’da matbuat, güncel teorik, pratik, akademik ve teknik bilgilerin topluma aktarılmasında büyük bir misyon üstlenmiştir. Matbuatın da katkılarıyla iktisat, bazı Osmanlı iktisatçı, gazeteci ve aydınları tarafından kuramsal ve kavramsal bir çerçevede bilimsel bir disiplin olarak ele alınmıştır. Bu durum, 1907’den 1913 senesinin sonuna kadar yayın hayatını sürdüren Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi’nin içeriğinden dahi somut bir şekilde anlaşılmaktadır. Gazetede Osmanlı ekonomisini çağdaş standartlara ulaştırmak; tarım, ticaret ve sanayi sektörlerini geliştirmek ve modern ve aktüel iktisadi yaklaşım, yöntem ve teknikleri kamuoyuna aktarmak amacıyla yüzlerce yazı ve makale yayınlanmıştır. Bu bakımdan gazete, iktisat alanında adeta modern bir okul misyonu üstlenmiştir. 1907 yılından itibaren gazete kadroları tarafından modern kapitalist üretim ilişkilerinde çok önemli bir olgu olan “şirket/şirketleşme meselesi” de her yönden ele alınmıştır. Yazılarda, şirket ve şirketleşme kavram ve süreçleri, şirketlerin türleri, faydaları, önemi gibi hususların yanında şirketleşme sürecini sağlayacak kuramsal, pratik, teknik ve ilmi veriler de kamuoyuna aktarılmıştır. Bu bağlamda bu makale, Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi örneği üzerinden Osmanlı sanayileşme sürecinin temel unsur, parametre ve yapıtaşlarından olan şirketlerin ortaya çıkış ve gelişim süreçlerinde matbuatın katkısını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Makalede bu amaç doğrultusunda, genel hatlarıyla şirketlerin ve şirketleşme faaliyetlerinin tarihsel gelişim süreçlerinden bahsedilecek; Osmanlı matbuatının genel durumuna değinilecek; <a name="_Hlk166514582"></a>Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi’nin ortaya çıkışı, hedefleri ve yayın ilke ve politikaları üzerinde durulacak ve gazete’de şirketler ve şirketleşme süreci hakkında yer alan on iki (12) adet yazı, kronolojik bir temelde değerlendirilmeye çalışılacaktır. Bu yazılar, Osmanlı şirketleşme hareketinin kavramsal çerçevesinin ne şekilde oluşturulduğunun anlaşılması, matbuatın meseleye olan katkısının ortaya konulması veya Meşrutiyet’in yeniden ilanı akabinde yaşanan şirketleşme furyasının başlamasında etkili olan bilgi birikimin ifşası bakımlarından Osmanlı iktisat ve matbuat tarihinde büyük önem arz etmektedir.]]> <![CDATA[Press, which has become a part of the Ottoman public since the 19th century, has been an important element of the Ottomans' attempts to adapt to modernity. Press in the Ottoman Empire undertook a great mission in transferring current theoretical, practical, academic and technical information to the society. Moreover with the contributions of the press, economics was approached as a scientific discipline within a theoretical and conceptual framework by some Ottoman economists, journalists and intellectuals. This situation can be clearly understood from the content of the Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi, which continued its publication life from 1907 to the end of 1913. Hundreds of articles were published in the newspaper in order to bring the Ottoman economy up to modern standards; to develop the agricultural, commercial and industrial sectors; and to inform the public about modern and current economic approaches, methods and techniques. In this respect, the newspaper has undertaken the mission of a modern school in the field of economics. Also, since 1907, the "company/corporatization issue", which is a very important phenomenon in terms of modern capitalist production relations, has been discussed in every aspect by the newspaper staff. In the writings, information such as company and incorporation concepts and processes, types of companies, their benefits and importance, as well as theoretical, practical, technical and scientific data that will enable the incorporation process, has been also conveyed to the public. In this context, this article aims to reveal the contribution of the press to the emergence and development processes of companies, which were among the basic elements, parameters and building blocks of the Ottoman industrialization process, through the example of the Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi. In this article, in line with this purpose, the historical development processes of the company and incorporation actıvıtıes will be mentioned in general terms; the general situation of the Ottoman press will be adverted; the emergence, objectives and publishing principles and policies of the Osmanlı Ziraat ve Ticaret Gazetesi will be discussed; and twelve (12) articles about companies and the incorporation process in the newspaper will be evaluated on a chronological basis. These writings are of great importance in the history of Ottoman economics and the press in terms of understanding how the conceptual framework of the Ottoman corporatisation movement was formed, revealing the contribution of the press to the issue or disclosing the accumulation of knowledge that was effective in the start of the corporatisation trend following the re-proclamation of the Constitutional Monarchy.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76974 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[879-919]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/262 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gençlerde Özgeciliğin Psiko-sosyal Boyutları (Ankara/Yenimahalle Örneği)]]> <![CDATA[Psycho-social Dimensions of Altruism in Youth (Ankara/Yenimahalle Sample)]]> <![CDATA[Özcan GÜNGÖR]]> <![CDATA[Serkan YORGANCILAR]]> <![CDATA[Sosyoloji, Özgecilik, Gençlik, Yardımseverlik, Hayırseverlik.]]> <![CDATA[Sociology, Altruism, Helping, Philanthropy, Youth]]> <![CDATA[Bu çalışma, Ankara/Yenimahalle Gençlik Merkezi'ni kullanan gençlerin diğerkamlık düzeylerini psikososyal boyutlarıyla incelemektedir. Çalışma için Üniversitenin Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu kararı gereği 15.02.2023.02/25 toplantı tarihi ve karar numarası ile çalışmanın etik uygunluğu onaylanmıştır. Diğerkamlık, herhangi bir karşılık beklemeden başkalarının yararına yapılan eylemler olarak tanımlanmakta ve yaş, cinsiyet ve duygusal durum gibi faktörlerden etkilenmektedir. Bulgular, gençlerin diğerkamlık düzeylerinin gelir durumlarına göre farklılık gösterdiğini, ancak cinsiyet, yaş, eğitim durumu veya mezun olunan üniversiteye göre anlamlı bir fark bulunmadığını ortaya koymaktadır. Ayrıca, genel diğerkamlık ölçeği ile yardımseverlik (r=0.979) ve hayırseverlik (r=0.906) alt boyutları arasında güçlü pozitif bir korelasyon gözlemlenmiştir. Bu durum, diğerkamlığın hem günlük yardım davranışlarını hem de planlı hayırseverlik eylemlerini kapsayan çok boyutlu bir yapı olduğunu göstermektedir. Çalışma, gençlerin diğerkamlık motivasyonlarını dört ana gruba ayırmaktadır: dini veya ruhsal faktörlere dayalı norm temelli motivasyonlar, ihtiyaç temelli motivasyonlar, insanlık gibi soyut motivasyonlar ve sosyo-politik öğrenme faktörleri. Bu bulgular, cinsiyet, yaş, eğitim ve üniversite türü diğerkamlık düzeylerini anlamlı şekilde etkilemezken, gelir durumunun önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Özellikle, 5000-8000 TL gelir aralığındaki gençlerin, 8001-10000 TL gelir aralığındaki gençlere göre daha yüksek diğerkamlık düzeylerine sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgu, düşük gelirli bireylerin empatik nedenlerle daha fazla yardım etme eğiliminde olduğunu öne süren bazı çalışmalarla uyumludur. Çalışma ayrıca, kültürel ve sosyal faktörlerin gençlerin özgecilik davranışlarını şekillendirmedeki rolünü tartışmaktadır. Daha yüksek eğitim seviyeleri ve yaşın, daha seküler ve bireyci tutumlara yol açabileceği genel inancına rağmen, bu çalışma Türk gençleri arasında bu faktörlere dayalı anlamlı farklar bulamamıştır. Çalışma, Türkiye'deki ortak sosyalleşme ortamlarının ve son yıllardaki politik olayların, gençlerin eğitim geçmişlerine veya yaşlarına bakılmaksızın benzer diğerkamlık tepkileri sergilemelerine katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bulgular, diğerkamlığın karmaşıklığını ve kişisel, kültürel ve durumsal faktörlerin bir kombinasyonu tarafından nasıl etkilendiğine işaret etmektedir. Diğerkamlığı daha kapsamlı bir şekilde anlamak için, gelecekteki araştırmaların daha yaşlı katılımcıları da içermesi ve ek değişkenleri dikkate alması önerilmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma, Türk gençleri arasında diğerkamlığı etkileyen faktörler hakkında değerli bilgiler sunmaktadır. Sonuçlar, gelir durumunun diğerkamlık düzeylerini belirlemede önemli bir etken olduğunu, diğer demografik faktörler olan cinsiyet, yaş, eğitim ve üniversite türünün ise anlamlı farklar göstermediğini ortaya koymaktadır. Diğerkamlık ile yardımseverlik ve hayırseverlik alt boyutları arasındaki güçlü korelasyon, bu davranışların sosyal etkileşimler ve topluluk desteği bağlamında birbirine bağlı doğasına işaret etmektedir. ]]> <![CDATA[This study investigates the psycho-social dimensions of altruism among youth using the Ankara/Yenimahalle Youth Center. In accordance with the decision of University Social and Human Sciences Ethics Committee, the ethical compliance of the study was approved with the meeting date and decision number 15.02.2023.02/25. Altruism is defined as actions performed for the benefit of others without expecting any return, influenced by factors such as age, gender, and emotional state. The findings reveal that the altruism levels of young people vary according to their income status, but no significant differences were found based on gender, age, educational status, or university attended. Additionally, a strong positive correlation was observed between the overall altruism scale and the sub-dimensions of helping (r=0.979) and philanthropy (r=0.906). This indicates that altruism is a multifaceted construct encompassing both everyday helping behaviors and planned philanthropic actions. The study categorizes young people's motivations for altruism into four main groups: norm-based motivations linked to religious or spiritual factors, need-based motivations, abstract motivations such as humanism, and socio-political learning factors. These findings highlight that while gender, age, education, and university type do not significantly influence altruism levels, income status plays a crucial role. Specifically, young people with an income of 5000-8000 TL exhibit higher altruism levels compared to those with an income of 8001-10000 TL. This aligns with some studies suggesting that lower-income individuals may exhibit higher altruism due to empathetic motivations. The study also discusses the role of cultural and social factors in shaping altruistic behavior. Despite the general belief that higher education levels and age might lead to more secular and individualistic attitudes, this study found no significant differences in altruism based on these factors among Turkish youth. The study suggests that the common socialization environments and recent political events in Türkiye have contributed to similar altruistic reflexes among young people, regardless of their educational background or age. The findings underscore the complexity of altruism, influenced by a combination of personal, cultural, and situational factors. For a more comprehensive understanding of altruism, future research should include participants from older age groups and consider additional variables. In conclusion, this study provides valuable insights into the factors influencing altruism among Turkish youth. The results indicate that income status is a significant determinant of altruism levels, while other demographic factors such as gender, age, education, and university type do not show significant differences. The strong correlation between altruism and its sub-dimensions of helping and philanthropy highlights the interconnected nature of these behaviors in the context of social interactions and community support.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76797 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1311-1331]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/263 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye'de Yaşlı Sağlığı Turizminin Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[A Research on the Development of Elderly Health Tourism in Türkiye]]> <![CDATA[Ceren Gül ARTUNER ÖZDER]]> <![CDATA[Nazlı KARDEŞ ÇOLAKOĞLU -Gül Nihan GÜVEN YEŞİLDAĞ]]> <![CDATA[Sağlık Turizmi, Yaşlı Sağlığı Turizmi, Üçüncü Yaş Turizmi, Gold Standards (Büyük Britanya), Premium+ CareCation® Modeli]]> <![CDATA[Health Tourism, Elderly Health Tourism, Senior Health Tourism, Gold Standards (UK), Premium+ CareCation® Model]]> <![CDATA[Günümüzde, yaşlı nüfusun ve buna paralel olarak yaşa bağlı hastalıkların artışının yanı sıra sürekli aktif olma eğilimi gibi demografik değişimler, yaşlı bireyler için sağlık turizmi kavramının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu olgu, daha sağlıklı olmak ve yaşam kalitesini arttırmak amacıyla seyahat eden yaşlı bireylerin sayısının artmasına yol açmıştır. Her ne kadar Türkiye sağlık turizmi alanında önemli ilerlemeler kaydetmiş olsa da, ülkemizde yaşlı sağlık turizmi alanında daha fazla gelişme kaydedilmesi beklenmektedir. Bu araştırma, Türkiye'deki yaşlı sağlığı turizmi olgusunu irdelemekte ve üst düzey pazar segmentlerine hitap etmek için stratejiler önermektedir. Bu araştırma kapsamında öncelikle yaşlılara yönelik sağlık turizmi kavramı açıklanmış ve tartışılmıştır. Bunun yanı sıra, bu sektördeki mevcut ve gelişmekte olan uluslararası standartlar ve bunların önemi kısaca özetlenmiş, Türkiye'de yaşlılara yönelik sağlık turizmine ilişkin mevcut durum değerlendirilmiştir. Bu bağlamda Ayka Vital Park, yaşlılara yönelik sağlık turizmi kapsamında örnek olay olarak derinlemesine bir inceleme ve analize tabi tutularak, mevcut avantajlar ve daha fazla geliştirilmesi gereken yönler tespit edilmiştir. Ardından, Flamtempo Diffusion Sarl tarafından geliştirilen Premium+ CareCation® modelinin ana hatları çizilerek, tesisin Altın Standartlara yükseltilmesi için bu tesiste söz konusu modelin nasıl uygulanması gerektiği tartışılarak, öneriler geliştirilmiştir. Son olarak, Ayka Vital Park örnek olayından yola çıkılarak Türkiye'de yaşlılara yönelik sağlık turizminin geliştirilmesi ve ülkenin bu alandaki potansiyelinin değerlendirilmesi için tavsiyelerde bulunulmuştur.]]> <![CDATA[In the contemporary era, demographic shifts, including the expansion of the elderly population, age-related illnesses, and a proclivity for continued activity, have given rise to the concept of health tourism for older individuals. This phenomenon has led to a growing number of older individuals travelling for the purposes of improving their health. Although Türkiye has made considerable progress in the field of health tourism, there is still scope for further development in the area of elderly health tourism. This study examines the phenomenon of elderly health tourism in Türkiye and proposes strategies to appeal to high-end market segments. The analysis is based on a case study of Ayka Vital Park, which includes a review of the facility's website, documents obtained from the founder, and a report prepared by a healthcare industry professional using the Premium+ CareCation® model. The study employed a qualitative research methodology, specifically the 'case study analysis' approach, which involves the examination of a specific individual, group, event, institution or policy. The findings of the study have led to the formulation of recommendations designed to meet the expectations of specific segments of the elderly health tourism market in Ayka Vital Park and throughout Türkiye as a whole. The recommendations pertain to four principal areas: human resources, service provision, physical infrastructure, and the wider supporting structures.  ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76782 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1381-1405]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/264 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kayıp Yaşayan Kişilerde Yas Süreci İle Depresyon Arasındaki İlişkide Dini Başa Çıkmanın Aracı Rolü]]> <![CDATA[The Mediating Role Of Religious Coping Between Depression and Grief In People Who Have Experienced Loss]]> <![CDATA[Ezgi ATIL ]]> <![CDATA[Bahar AKOĞLU]]> <![CDATA[Psikoloji, Yas, Depresyon, Dini Başa Çıkma, Kayıp]]> <![CDATA[Keywords: Psychology, Grief, Depression, Religious coping, Loss]]> <![CDATA[Bu araştırma, kayıp yaşamış kişilerde yas, depresyon ve dini başa çıkma becerileri arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı, dini başa çıkmanın yas ile depresyon arasındaki ilişkide aracı rolü olup olmadığını incelemeyi hedeflemektedir. Araştırma ilişkisel tarama modelini kullanan, nicel bir araştırma desenindedir. Çalışmada değişkenlerin doğrudan ve dolaylı etkilerini ortaya çıkarmak için örtük değişkenli aracılı yapısal model uygulamaları kullanılmıştır. Araştırma verileri kayıp yaşayan 411 kişiden toplanmıştır. Veriler sosyodemografik form, iki boyutlu yas ölçeği, Beck depresyon ölçeği ve dini başa çıkma ölçeği ile toplanmıştır. Yapılan analizlerde bağımsız örneklemler t-Testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson Korelasyon Analizi ve Regresyon Analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgularda yas ile depresyon arasında pozitif yönlü ilişki, yas ile negatif dini başa çıkma düzeyleri arasında pozitif yönlü ilişki saptanmıştır. Aynı zamanda katılımcıların depresyon düzeyleri ile negatif dini başa çıkma düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki elde edilmiştir. Regresyon analizinin neticelerine göre ise katılımcıların dini başa çıkma düzeyleri, yas ile depresyon arasındaki ilişkide varyansının %0,3’ünü açıklayabilmektedir. Buradan hareketle dini başa çıkmanın daha hafif depresif sendromlar ve uyum bozukluklarıyla başa çıkmada yardımcı olabileceği düşünülmektedir. ]]> <![CDATA[This study aims to reveal the relationship between grief, depression and religious coping skills in people who have experienced loss and to examine whether religious coping plays a mediating role in the relationship between grief and depression. The study is a quantitative research design using the relational survey model. In order to reveal the direct and indirect effects of the variables in the study, mediated structural model applications with latent variables were used. The research data were collected from 411 people who experienced loss. The data were obtained with sociodemographic form, two-dimensional grief scale, Beck depression scale and religious coping scale. Independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), Pearson correlation analysis and regression analysis techniques were used in the analysis. In the findings obtained from the research, a positive relationship was found between grief and depression, and a positive relationship between grief and negative religious coping levels. At the same time, a positive significant relationship was found between the participants depression levels and negative religious coping levels. According to the results of the regression analysis, the religious coping levels of the participants can explain 0.3% of the variance in the relationship between grief and depression. From this point of view, it is thought that religious coping may be helpful in coping with milder depressive syndromes and adjustment disorders. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76760 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[73-98]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/265 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[‘Vice’ Filminin Lous Gianetti’nin İdeolojik Modeline Göre Çözümlenmesi]]> <![CDATA[Analysis Of The Film “Vice” According To Lous Gıanetti's Ideological Model]]> <![CDATA[Ekrem ÇELİKİZ]]> <![CDATA[Vice filmi Analizi, Politik Sinema, İdeolojik Filmler, Film analizi.]]> <![CDATA[Vice Movie Analysis, Political Cinema, Ideological Movies, Movie analysis.]]> <![CDATA[Sinema 20.yüzyılın en önemli buluşlarından birisidir. Sinema aracılığıyla tarihin her dönemi beyaz perdeye aktarılabilir. Tarihte yer edinmiş önemli şahsiyetler filmler aracılığı ile geniş kitlelere yeniden anlatılabilir.  Filmler tarihi bir belge niteliğinde değildir, filmler tarihi bir konuyu yeniden yorumlayarak izleyicilere aktarmaktadır.  Sinemanın geniş kitlelere çok kolay bir şekilde mesaj aktarmada kullanılabileceği anlaşıldıktan sonra propaganda amacıyla da kullanılabileceği keşfedilmiştir. Amerikan Hollywood sineması bu bağlamda propaganda amacıyla çekilen politik ve ideolojik kodlar içeren filmlerle doludur.  Hollywood’da çekilen filmler, ABD’nin kültürel, ideolojik ve politik mesajlarını tüm dünyaya yaymada etkin bir şekilde kullanılmıştır.   Bu çalışmanın amacı Adam MCkay’in yönetmenliğini yapmış olduğu Vice filminin   nasıl bir ideolojik/politik söylem ortaya koyduğunu belirlemeyi amaçlamaktadır. Vice filmi, 2001-2009 yılları arasında ABD’de başkan yardımcısı olarak görev yapan Dick Cheney’in hayat hikayesini konu edinmiştir.   Bu çalışmada ideolojik ve politik sinema ilgili araştırmalar kuramsal çerçeve olarak belirlenmiştir. Çalışmada niteliksel söylem analizi ve L. Giannetti’nin ideolojik film analiz yöntemi kullanılmıştır. L Gianetti’nin karşıt uçlardaki dikotomiler ismini verdiği modele göre bu filmde daha çok otoriterlik, mutlaklık, dindarlık, milliyetçilik, aile/monogami tek eşlilik, rekabet öğeleri üzerinden açık bir şekilde Cumhuriyetçi Parti eleştirisi yapılmakta ve bu öğelerin karşıt uçunda yer alan ögeler vasıtasıyla da Demokrat Parti daha masum bir şekilde sunulmaktadır. Film de Cumhuriyetçi ve Demokrat parti arasında bir denge gözetilmediği anlaşılmaktadır. Ancak film de ABD’nin mevcut temel sistemine karşı da eleştiri olduğu genel olarak söylenebilir. Çalışmada Vice filminde ideolojik, politik   çok sayıda gizli, açık ve kapalı mesajların olduğunu tespitine varılmıştır. ]]> <![CDATA[Cinema was one of the most important inventions of the 20th century. Every period of history can be transferred to films through cinema. Through films, important figures in history can be retold to large audiences. Films are not historical documents; they reinterpret historical subjects and transfer them to the audience. After it was understood that cinema could be used to convey messages to large masses very easily, it was discovered that it could also be used for propaganda. In this context, American Hollywood cinema is full of films that contain political and ideological codes for propaganda. <a name="_Hlk129170734"></a>Films shot in Hollywood have been used effectively to spread the cultural, ideological, and political messages of the USA to the whole world. This study aims to determine what kind of ideological/political discourse the movie Vice, directed by Adam MCkay, presents. The vice film  is about the life story of Dick Cheney, who served as the vice president of the USA from 2001 to 2009.   In this study, ideological and political cinema studies are used as the theoretical framework. Qualitative discourse analysis and Giannetti's ideological film analysis were used in this study. According to Gianetti’s model, which he named the dichotomies of opposite ends, in this film, the Republican Party is criticized more explicitly through elements of authoritarianism, absolutism, religiosity, nationalism, family/monogamy, and competition. Conversely, the Democratic Party is portrayed in a more innocent light through elements that stand in contrast. It is evident that the film does not maintain a balance between Republican and Democratic parties. However, it can be generally said that there is criticism of the fundamental system of the United States in the film. In this study, we determined that there are many ideological, political, secret, open, and closed messages in movies. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76758 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1529-1545]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/266 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Emperyalist Yayılım Denkleminde Roma Ekonomisinde Köle Emeği]]> <![CDATA[Slave Labor in the Roman Economy in the Imperialist Dissemination Equation]]> <![CDATA[Sırrı TİRYAKİ]]> <![CDATA[Antik Çağ, Roma İmparatorluğu, Savaş, Emperyalizm, Köle]]> <![CDATA[Antiquity, Roman Empire, War, Imperialism, Slave.]]> <![CDATA[Antik Çağın emperyalist güçlerinden biri de Roma İmparatorluğu olmuştur. Roma’nın kurucu aklı, vatandaşları tam ve az hukuklu olmak üzere ikiye ayırmıştır. Vatandaşlarının bu şekilde ikiye ayrılması Roma için yapısal sorunlara neden oluşmuştur. Eşitlik temeli olmayan sınıfsal ayrım ülke içinde yüzyıllarca sürecek iç mücadelelere sebebiyet vermiştir. Tam hukuklu vatandaşlar her zaman için Roma’nın asli unsurlarını oluşturmuştur. Bundan dolayı Roma’nın bütün imkânlarından en üst düzeyde kendileri yararlanmalıydı. Kendileri dışında kalan Romalılar onların hayat konforlarına omuz verecek aracıları oluşturmuştur. Elbette ki hayat konforlarının devamını sağlayacak ve kendileri dışındaki diğer Romalıların da uzak durduğu ve yoğun emek gerektiren işleri gerçekleştirecek kölelere de ihtiyaç duyulmuştur.  Roma’nın militarist aklının sürdürdüğü emperyalist politikalar sonucunda Roma, bölgesel sonrasında ise küresel bir güç haline gelmiştir. Roma zamana ve geniş coğrafyalara yaydığı savaş politikaları sonrasında şüphesiz ki önemli başarılar elde etmiştir. Kazanılan askerî başarılar Roma’ya köle, vergi ve geniş araziler olmak üzere artı ürün şeklinde geri dönmüştür. Tarihsel kronolojinin farklı dönemlerindeki diğer küresel güçlerin sosyosiyaset örneklemlerinde olduğu gibi Roma da savaşmalıydı ve kazanmalıydı. Genel geçer emperyalist savaş geleneklerinde olduğu gibi gelen zaferlerle birlikte yağma ve her türlü hukuksuzluk kazananlar açısından hayatın olağan akışı arasında yer almıştır. Bu denklemden hareketle kazanılan her savaş sonrasında Romalı militaristlerin güya doğal hakları olan yüzbinlerce savaş esiri Roma kentlerindeki pazarlara köle olarak akmıştır. Söz konusu köle varlığı ve emeği, avantajlı Romalıların günlük hayatlarının olağan akışı içerisinde her zaman elzem olmuştur.]]> <![CDATA[One of the brutal imperialist powers of antiquity was the Roman Empire. The founding mind of Rome divided citizens into two types: citizens with full right (Patricians) and citizens with little right (Plebeians). The division of its citizens into two in the form of citizens with full rights and little rights caused structural problems for Rome. The class division, which did not base on equality, caused internal struggles within the country that would last for centuries. Citizens with full rights had always constituted the main elements of Rome. Therefore, they took advantage of all the opportunities of Rome at the highest level. Other Romans, apart from themselves, were intermediaries who supported their life comforts. Of course, to ensure the continuation of their living comforts, they also needed slaves to perform labor-intensive works that other Romans did not do either. As a result of the imperialist policies applied by its militarist mind, Rome became a regional power first and then a global power. After the war policies that Rome extended over long periods of time and applied in wide geographies, it undoubtedly achieved significant successes. The military successes gained returned to Rome in the form of surplus products, including slaves, taxes, and large plots of land. As with the sociopolitical samples of other global powers in different periods of historical chronology, Rome also had to fight and win. As in the generally accepted imperialist war traditions, looting and all kinds of lawlessness gained along with the victories won had taken place among the usual flow of life for the winners. Based on this equation, after each war won, hundreds of thousands of prisoners of war, who were supposedly the natural rights of Roman militarists, were brought as slaves to markets in Roman cities. The existence of slaves and their labor had always been essential in the ordinary course of the daily life of the advantageous Romans.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76712 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[529-553]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/267 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ekonomik Özgürlük ve Turizm İlişkisinin İncelenmesi: Seçili Ülkelere Yönelik Ampirik Kanıtlar]]> <![CDATA[Examining the Relationship Between Economic Freedom and Tourism: An Empirical Analysis for Selected Countries ]]> <![CDATA[Hilal GÜNDOĞAN]]> <![CDATA[Kerim COŞKUN -Süleyman ÇELİK]]> <![CDATA[Turizm, Ekonomik Özgürlük, Ekonomik Büyüme, Turizm Geliri, Panel Veri Analizi]]> <![CDATA[Tourism, Economic Freedom, Economic Growth, Tourism Income, Panel Data Analysis]]> <![CDATA[Turizm en hızlı büyüyen sektörlerden biri olarak kabul edilmesi nedeniyle hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde oldukça önemli bir yere sahiptir. Turizmin desteklenmesinin ve teşvik edilmesinin temel nedenleri arasında; istihdam olanağı yaratması, döviz gelirlerinin artırılması, ödemeler dengesine olumlu katkı sağlaması ve bölgeler arası dengesizliği giderici etkileri gösterilmektedir. Dolayısıyla turizm sektörünün ülke ekonomisin gelişmesini ve kalkınmasını sağlayan en önemli unsurlardan biri olduğu ifade edilmektedir. Bununla birlikte ekonomik büyümenin sağlanması açısından ön plana çıkan ekonomik özgürlük turizmde rekabet gücünün artırılması bakımından da büyük önem taşımaktadır. Ayrıca ekonomik özgürlük seviyesinin yüksek düzeyde olması, turist sayısının ve gelirlerin artmasını sağladığı için turizm sektörünü olumlu bir şekilde etkilediği belirtilmektedir. Bu doğrultuda araştırmanın amacı ekonomik özgürlüğün turizm üzerindeki etkisinin ampirik olarak incelenmesidir. Araştırmada turist sayısı bakımından dünya sıralamasında öne çıkan beş ülke (ABD, İspanya, Türkiye, Fransa ve İtalya) seçilmiştir. Bu ülkelere yönelik 1995-2022 dönemine ait yıllık veriler kullanılarak panel veri yöntemiyle ampirik analizde bulunulmuştur. Canning ve Pedroni (2008) nedensellik testi sonuçlarına göre, ABD, İspanya, Fransa ve İtalya ülkelerinde ekonomik özgürlükten turizm gelirlerine yönelik nedensellik olduğu gözlenmiştir. Çalışmada elde edilen bir diğer sonuca göre ekonomik özgürlük endeksinde meydana gelen artışın turizm gelirlerinde artış meydana getirdiği tespit edilmiştir. Bu doğrultuda en yüksek artışın ABD’de en küçük artışın ise İspanya’da gerçekleştiği belirlenmiştir.]]> <![CDATA[Tourism is considered one of the fastest-growing sectors, holding a significant place in both developed and developing countries. Among the key reasons for supporting and promoting tourism are its ability to create employment opportunities, increase foreign exchange earnings, make positive contributions to the balance of payments, and mitigate regional imbalances. Therefore, it is acknowledged that the tourism sector is one of the most important factors contributing to the economic development and advancement of a country. Additionally, economic freedom, which is prominent in ensuring economic growth, is also of great importance in enhancing competitiveness in tourism. Furthermore, a high level of economic freedom positively influences the tourism sector by increasing the number of tourists and revenues. In line with this, this research aims to empirically examine the impact of economic freedom on tourism. For this purpose, five countries that stand out in terms of tourist arrivals (USA, Spain, Türkiye, France, and Italy) have been selected. Annual data from 1995 to 2022 for these countries have been used, and empirical analysis has been conducted using panel data methodology. According to the causality test results by Canning and Pedroni (2008), causality from economic freedom to tourism revenues has been observed in the USA, Spain, France, and Italy. Another finding of the study is that an increase in the economic freedom index leads to an increase in tourism revenues. In this regard, it was determined that the highest increase occurred in the USA, while the smallest increase occurred in Spain.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76504 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1121-1135]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/268 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Postmodern Dünyada Duygu Koçluğu-Odaklı Aileler ve İletişimde “Usta Çiftler”]]> <![CDATA[Emotional Coaching-Oriented Families and “Master Couples” in Communication in Postmodern World]]> <![CDATA[Temel Alper KARSLI]]> <![CDATA[Aile psikolojisi, Çatışma tarzları, Duygu, Duygu-odaklı aileler, Duygu Koçluğu]]> <![CDATA[Family psychology, Conflict styles, Emotion, Emotion-focused families, Emotion Coaching ]]> <![CDATA[Modernizm öncesinde, çocukluğun ekonomik bir değeri mevcuttu ve çocukluk küçük bir yetişkinlik süreci olarak algılanırdı. Duygular görmezden gelinirdi. Özellikle postmodernizm ile aydınlanmacı bakış açısının öncelediği “akıl” ve “mantık” yerine duygu odaklı çalışmalar, psikoloji disiplininde önem kazanmıştır. Ancak son çalışmalar tek başına sevgi göstermenin, öfke ve kaygı gibi zorlayıcı duygular karşısında yeterli olmadığını ortaya koymuştur. Üstelik son zamanlardaki hızlı teknolojik, sosyolojik, politik ve ekonomik değişimler aileleri derinden etkilemiş ve çocuk yetiştirmek günden güne zorlaşmaktadır. Aşırı iş yükü, ailelerin desteksiz kalması, boşanmaların artması, maneviyat ve değerlerin kaybı gibi nedenlerden dolayı pek çok çocuk ve ergen, antisosyal ve kriminal davranışlar, alkol/madde kullanımı, erken cinsel deneyimler gibi istenmeyen davranışlar göstermektedir. Bu tür durumların önüne geçmek için anne-babaların çift olarak güçlendirilmesi, çatışmalarını çözebilmeleri ve çocuklarına destek olabilmek için duygu temalı bir aile olmaları önerilmektedir. “İyi ebeveynlik, duygudan yararlanır” ilkesiyle yola çıkan araştırmalar, duygusal koçluk yapan ebeveynlerin çocuklarının fiziksel ve ruhsal sağlık, akademik başarı, duygusal ve sosyal ilişkiler konusunda daha başarılı olduğunu ortaya koymaktadır. Kuşkusuz, her anne baba, çocukların ahlaklı ve sorumluluk sahibi, kendi seçimlerini yababilecek kadar olgun ve hayatın koşullarına uyum sağlayabilen, ruhsal açıdan dayanıklı çocuklar yetiştirmek ister. Bu nedenle, biz bu yazıda, eşlerin çatışma yöntemlerini, aile pratiklerini, babaların ailedeki vazgeçilmez rollerini ve duygu koçluğunun ne olduğunu güncel çalışmalarla açıklamaya çalıştık]]> <![CDATA[Before modernism, childhood was economically valued and treated as a young version of adulthood. Emotions were entirely ignored. Through postmodernism, emotion-oriented studies have gained importance in the psychology discipline, especially instead of "reason" and "logic" that were being prioritized by the Enlightenment perspective. However, recent studies have shown that the expression of love solely is not sufficient for coping with challenging emotions such as anger and anxiety. Moreover, recent rapid technological, sociological, political, and economic changes have profoundly affected families, and raising children is getting more challenging each day. Due to reasons such as excessive workload, lack of support from families, increase in divorces, and loss of spirituality and values, many children and adolescents have manifested undesirable behaviors such as antisocial and criminal behavior, alcohol/substance use, and early sexual experiences. In order to prevent such situations, parents are recommended to be strengthened as a couple, resolve their conflicts, and become an emotional-themed family to support their children. Research starting with the principle of "good parenting benefits from emotions" reveals that children of parents who engage in emotional coaching are more successful in physical and mental health, academic success, and emotional and social relationships. Undoubtedly, every parent wants to raise morally responsible children, mature enough to make their own choices, adapt to life's conditions, and be psychologically resilient. Therefore, in this article, we attempt to explain spouses' conflict styles, family practices, fathers' indispensable roles in the family, and what emotional coaching is with the support of current studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76497 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[2091-2105]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/269 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Grid Formunun Öyküsü ve Çağdaş Sanatta Grid Formu]]> <![CDATA[The Story of Grid Form and Grid Form in Contemporary Art]]> <![CDATA[Ali KOÇ]]> <![CDATA[Grid Formu, Geometri, Kare, Küp, Araç Değer, Amaç Değer.]]> <![CDATA[Grid Form, Geometry, Square, Cube, Tool Value, Objective Value.]]> <![CDATA[Bu araştırma, grid (ızgara) formunun tarihsel süreç içinde aldığı yolu önce uygarlıklar, dinler, dönemler üzerinden değerlendirir ve sonra günümüzün postmodern dönemini çağdaş sanatçıların örnek işleri üzerinden inceler. Grid formunu tarihsel öyküsü üzerinde Neolitik dönem, Kalkolitik dönem, Tunç dönemi, Mısır uygarlığı, Mezopatamya kültürleri (Sümer, Babil, Akad, Asur), Anadolu kültürleri (Hitit, Yunan, Roma, Antikite, Bizans), Yahudilik, Hristiyanlık, İslamiyet dinleri, Uzakdoğu uygarlıkları, Amerika uygarlıkları, Rönesans dönemi ve Modern dönemin izleri takip edilir. Bu takip sırasında grid formunun kimi zaman teknik ve malzeme boyutunda kalarak araç değer kimi zaman ifade ve içerik boyutunda kalarak amaç değer kimi zaman ise amaç ve araç değer özelliklerine büründükleri görülür. Öte yandan grid formunun amaç değersel özelliklerinin resim, yazı, simge, imge, aritmetik, ‘güzel’, faydalı, denge, uyum, temsil nesnesi, eser, kozmos, biçim, içerik, geometri, mimari ve yapısallık gibi kavramlar etrafında meydan geldiği anlaşılır.  Daha sonra postmodern dönemde dünyanın farklı coğrafyalarında grid formu kullanımı çağdaş sanatçılar tesbit edilir ve bunlar arasından beş kişinin birer örnek işi incelenir. Söz konusu bu çağdaş sanatçılar arasında Belçika kökenli Danimarkalı Eric Andersen (1940), Amerikalı James Turrel (1943), Filistin kökenli İngiliz Mona Hatoum (1952), Amerikalı Peter Halley (1953) ve İngiliz Sarah Morris (1967) bulunur. Grid formunun postmodern dönem çağdaş sanatçıların işleri üzerindeki görünümü ise çoğunlukla amaç değersel yönde ilerlerken, küreselleşme, teknoloji, kapitalizm, tüketim çılgınlığı, gerçeklikten kopuş ve yapaylık, savaşların kötülüğü gibi kavram ve temalar etrafında biçimlenir. Grid formunun tarihsel öyküsü ile çağdaş sanatta grid formunu örnek işler üzerinden inceleyen bu araştırma, betimsel araştırma yöntemi ile tematik analizi kullanan bir durum çalışmasıdır. Sonuçta, grid formunun modern dönemin sonuna kadar olan tarihsel öyküsü üzerinde estetik, güzel, uyum, faydalı ve yapısallık gibi kavramalarla içli dışlı olduğu anlaşılırken, çağdaş sanatta grid formunun günümüz dünyasında küreselleşme, eleştiri, sorgulama ve yapıbozum gibi kavram ve temalar etrafında şekillendiği anlaşılır. Grid formuna hem tarihsel hem de çağdaş sanat açılardan yaklaşan bu araştırmanın sosyal bilimler bağlamında sanat alanyazın dünyasına katkılar getireceği umut edilir.]]> <![CDATA[This research first evaluates the path of the grid form in the historical process through civilizations, religions and periods, and then examines today's postmodern period through exemplary works of contemporary artists. The historical history of the grid form includes the Neolithic period, Chalcolithic period, Bronze period, Egyptian civilization, Mesopotamian cultures (Sumerian, Babylonian, Akkadian, Assyrian), Anatolian cultures (Hittite, Greek, Roman, Antiquity, Byzantine), Judaism, Christianity, Islamic religions, Traces of Far Eastern civilizations, American civilizations, the Renaissance period and the Modern period can be traced. During this follow-up, it is seen that the grid form sometimes remains in the technical and material dimension, becoming a tool value, sometimes remaining in the expression and content dimension, and sometimes taking on the characteristics of purpose and tool value. On the other hand, it is understood that the purpose and value properties of the grid form occur around concepts such as picture, writing, symbol, image, arithmetic, 'beautiful', useful, balance, harmony, object of representation, work, cosmos, form, content, geometry, architecture and structurality. Then, contemporary artists who use the grid form in different geographies of the world in the postmodern period are identified and a sample work of five people among them is examined. These contemporary artists include Belgian-Danish Eric Andersen (1940), American James Turrel (1943), Palestinian-British Mona Hatoum (1952), American Peter Halley (1953) and British Sarah Morris (1967). The appearance of the grid form on the works of contemporary artists of the postmodern period is mostly shaped around concepts and themes such as globalization, technology, capitalism, consumerism, separation from reality and artificiality, and the evil of wars, while the goal moves in a value direction. This research, which examines the historical story of the grid form and the grid form in contemporary art through sample works, is a case study using the descriptive research method and thematic analysis. As a result, while it is understood that the grid form is closely related to concepts such as aesthetics, beauty, harmony, usefulness and structurality in its historical story until the end of the modern period, it is understood that the grid form in contemporary art is shaped around concepts and themes such as globalization, criticism, questioning and deconstruction in today's world. It is hoped that this research, which approaches the grid form from both historical and contemporary art perspectives, will contribute to the world of art literature in the context of social sciences.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76438 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1677-1711]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/270 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Zeynel Abidin Cümbüş’ ün Geliştirdiği Çalgıların Teknik ve Estetik Yönden İncelenmesi]]> <![CDATA[Technical and Aesthetic Examination of Instruments Developed by Zeynel Abidin Cümbüş]]> <![CDATA[Ali Maruf ALASKAN]]> <![CDATA[Çalgı yapım, Cümbüş, Kibar, Asri ud, Müzik, Piyanolin. Instrument making, Cümbüş, Instrument, Kibar, Asri oud, Music, Piyanolin.]]> <![CDATA[Instrument making, Cümbüş, Instrument, Kibar, Asri oud, Music, Piyanolin.]]> <![CDATA[Bu çalışmada ülkemizi cümbüş markası ile dünyaya tanıtan Zeynel Abidin Cümbüş’ün çalgı yapımcılığı konusunda bilinmeyen yönleri ve gün yüzüne çıkmamış diğer tasarım çalışmaları incelenmiştir. Esas ismi Ali Zeynel Abidin dir. 1881 yılında Üsküp’te dünyaya gelmiştir. Babası Üsküplü Ali usta zamanının en önemli silah ve kılıç yapım ustasıdır. Girişimci, araştırmacı, tasarımcı, sentezleyici, yaratıcı, atılımcı ve bir o kadar renkli kişiliğe sahiptir. Cumhuriyet döneminin modernleşme ve yenilikçi girişimlerinde yerini almış birçok ilk’e imza atmıştır. Mesleğe silah yapımcısı olarak başlamış ancak, Çanakkale savaşı sonrasında sılah yapımını bırakarak tamamiyle müzik aleti yapımcılığına başlamıştır. Meslek hayatı boyunca izmir ve İstanbul arasında sürekli gidip gelerek mesleğini iki şehirde de sürdürmüştür. Makale içerisinde geniş yer verilen yaşamı mesleği ve eserleri ile alakalı ülkemizin kültür sanat ve ticaret alanında önemli bir yer edinmiştir. Zeynel Abidin Bey günümüz çalgı yapım sektörüne kazandırmış olduğu kalıcı bir marka değerinin yanında, yüzyıl öncesinden günümüze ışık tutmayı başarmış tasarımları ile günümüz akademisyenleri, çalgı yapımcıları ve müzik araştırmacılarının ilham kaynağı olmayı başarmıştır. Araştırma esnasında elde edilen bilgi, belge ve çalgılar bugün için bile oldukça yenilikçi çalışmalar olarak değerlendirilmektedir. Makalemizde ele aldığımız, Cümbüş, Asri ud, Kibar Kemanlı ud, Ahenk Telli Kursaklı Piyanolin ud gibi çalgılar, sanatçının birçok tasarımlarından sadece bir kaçıdır. Araştırmamızda bu çalgılar tasarım, yapım tekniği ve malzeme kullanımı bakımından ele alınmıştır. Sözü edilen çalgılar tasarlanıp üretildiği yıllara göre bakıldığında oldukça yenilikçi ve gelişmeye müsait çalgılar olduğu anlaşılmıştır.  ]]> <![CDATA[In this study, the unknown aspects of instrument making and other design works of Zeynel Abidin Cümbüş, who introduced our country to the world with the brand Cümbüş, were examined. The unknown aspects of instrument making and other design works that have not come to light of "Zeynel Abidin Cümbüş", who is considered the pioneer of these innovators and introduced our country to the world with the brand cümbüş, were examined. His real name is Ali Zeynel Abidin. He was born in Skopje in 1881. His father, Master Ali from Skopje, was the most important weapon and sword maker of his time. He has achieved many firsts in the modernization and innovative initiatives of the Republic period. He started his career as a weapon maker, but after the Gallipoli War, he abandoned gunmaking and started producing musical instruments entirely. Throughout his career, he constantly went back and forth between Izmir and Istanbul and continued his career in both cities. He has gained an important place in the culture, arts and commerce of our country due to his life, profession and works, which are extensively included in the article. Zeynel Abidin Bey, who is an entrepreneur, researcher, designer, synthesizer, creative, progressive and has such a colorful personality, has a permanent brand value that he has brought to today's instrument making industry, as well as being the subject of today's academics, instrument makers and music researchers with his designs that have managed to shed light from a century ago to the present day. Has managed to become a source of inspiration. The information, documents and instruments obtained during the research are considered very innovative works even today. The instruments we discussed in our article, such as Cümbüş, Asri ud, Kibar Kemanlı ud, Ahenk Telli Kursaklı Pianolin ud, are just a few of the artist's many designs. In our research, these instruments were discussed in terms of design, construction technique and material use. When the instruments mentioned are examined according to the years in which they were designed and produced, it is understood that they are very innovative and capable of development.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76409 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[857-877]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/271 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Damgalama Teorisi Bağlamında Türkiye’deki Engelli Bireyler Üzerine Bir Söylem Analizi: Twitter (X) Örneği]]> <![CDATA[A Discourse Analysis on Disabled Individuals in Turkey in the Context of Stigmatization Theory: Twitter (X) Example ]]> <![CDATA[Zeynep ŞENTÜRK DIZMAN]]> <![CDATA[Engelliler, damgalama, Teun A. van Dijk, eleştirel söylem analizi, Twitter ]]> <![CDATA[Disabled individuals, stigmatization, Teun A. van Dijk, critical discourse analysis, Twitter]]> <![CDATA[Engellilik hali insanlığın var oluşundan beri söz konusu olan bir gerçeklik olmasına rağmen neredeyse tüm toplumlarda engelli olan kişilerin kendilerinden bağımsız olarak olumsuz kültürel inşalar ve ayrımcı pratikler söz konusu olmaktadır. Engellilik toplumsal açıdan norm dışı bir durum olarak görülmekte ve engelli kişiler normallik söylemi üzerinden anormal olarak düşünülmektedir. Engellilik toplumsal yaşam koşullarına göre yaratılan bir olgudur ve engelli olmayan kişilere yönelik inşa edilen toplumsal yaşam engellilerin marjinalleştirilmesine ve sistematik olarak dışlanmalarına neden olmaktadır. Engelli kişilerin toplumda yaşadıkları olumsuz kültürel tanımlamalar sosyolojide damgalanma üzerinden tartışılmaktadır. Damgalanma sosyolojide, sosyo-kültürel çevrede meydana gelen ve etkileri bireyde gözlemlenebilen sosyal süreçleri tanımlayan bir tartışma alanıdır. Damgalamaya yönelik kavramsal ve kuramsal tartışmalara bakıldığında kalıp yargılama, ayrımcılık, dışlanma, etiketleme ve nefret söylemi gibi kavramlarla ilişkili olarak tartışıldığı görülmektedir. Bu çerçevede damgalama tamamen farklılığın tanımlanmasına, olumsuz kalıp yargılamaların inşasına, etiketlenmiş kişilerin farklı kategorilere ayrılmasına, dışlanmasına ve ayrımcılığın tam olarak uygulanmasına izin veren politik, sosyal ve ekonomik unsurlara bağlıdır. Bu çalışma, Twitter’da engellilere yönelik damgalayıcı söylemler içeren paylaşımları yorumlamak amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın amacına bağlı olarak Twitter’da engellilere  yönelik yapılan paylaşımlar “Engelli Bireylere Karşı Nefret Söylemi” ve “Engelli Bireylerle Alay Etme ve Engelli Bireyleri Küçümseme Söylemi” temaları kapsamında Teun A. van Dijk’ın nitel araştırma tekniklerinden olan eleştirel söylem analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada, engelli bireylerin sosyal medya aracılığıyla damgalandığı ve nefret söylemine maruz kaldığı tespit edilmiştir. Çalışmanın sonunda, engelli bireylere yönelik damgalayıcı  ve nefret içeren söylemlerin önlenmesi  hususunda birtakım öneriler sunulmuştur. ]]> <![CDATA[Although disability has been a reality since the beginning of human history, there are negative cultural beliefs and discriminatory practices present in almost all societies, regardless of individuals with disabilities. Disability is viewed as an anomalous condition from the perspective of society, and individuals with disabilities are considered abnormal in a discourse of normality. Disability is a phenomenon shaped by social conditions, and a social environment designed for individuals without disabilities results in the marginalization and systematic exclusion of the disabled. Negative cultural portrayals of disabled individuals are discussed in sociology in relation to stigmatization. Stigmatization is an area of discussion in sociology that defines social processes that occur in the socio-cultural environment and whose effects can be observed in individuals. When the conceptual and theoretical controversies related to stigmatization are examined, it is seen that it is discussed in relation to concepts such as stereotype judgment, discrimination, ostracization, labelling, and hate speech. In this context, stigmatization is entirely based on political, social, and economic factors that enable the definition of distinctness, formation of negative stereotype judgments, categorization, and exclusion of labelled individuals, and the practice of complete discrimination. The present study was conducted to make sense of shares that contain stigmatizing discourse for disabled individuals on Twitter. In line with the purpose of the study, shares aimed at disabled individuals on Twitter were analyzed through the critical discourse analysis method, one of Teun A. van Dijk’s qualitative research techniques, within the scope of the themes of “Hate Speech Against Disabled Individuals” and “Discourse of Making Fun of Disabled Individuals and Underestimating Disabled Individuals”. In conclusion, it was determined in the study that disabled individuals were stigmatized, marginalised, and exposed to hate speech through social media. As a result of the study, several recommendations were made regarding the prevention of stigmatization and hate speeches against disabled individuals.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76401 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1901-1916]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/272 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İde Olarak Toplum Sözleşmesi: Immanuel Kant’ta Doğa Durumundan Sivil Topluma Geçiş Üzerine]]> <![CDATA[The Social Contract as Idea: On the Transition from the State of Nature to Civil Society in Immanuel Kant]]> <![CDATA[Ayşe Gül ÇIVGIN]]> <![CDATA[Mehmet Fatih ELMAS]]> <![CDATA[Siyaset Felsefesi, Doğa Durumu, Sivil Toplum, Toplum Sözleşmesi, İde, Akıl]]> <![CDATA[Political Philosophy, State of Nature, Civil Society, Social Contract, Idea, Reason.]]> <![CDATA[Bu makalede Immanuel Kant’ın doğa durumundan sivil topluma geçişi ele aldığı toplum sözleşmesi kuramı irdelenmektedir. Bilindiği üzere 17. ve 18. yüzyıllarda siyaset felsefesi hem devletin doğuşunun tarihsel bir açıklamasını yapmak hem de siyasî otoritenin doğasını, yükümlülüklerini ve sınırlarını belirlemek için ileri sürülen toplum sözleşmesi kuramı üzerinde şekillenmiştir. Modern sözleşme kuramcılarından biri olan Kant, sözleşmenin kavramsal ve kuramsal statüsünü diğerleri gibi gerçekçi ya da hipotetik olarak belirlemek yerine saf aklın bir idesi olarak tümüyle idealist ve rasyonel bir bakış açıyla temellendirir. Bu bakış açısı Kant’ın insanlık tarihinin anlaşılabilmesine, insanın ergin olmama durumundan kurtulabilmesine, insan türünün yetkinleşebilmesi ve ahlâken ilerleyebilmesine, uluslararası alanda sürekli barışın sağlanabilmesine dair görüşlerine de hâkimdir. Sözleşme yapmanın mümkün a priori koşullarını tespit etmeyi sağlayan bu kavrayış, kamusal adaleti tesis etmeye yönelik zorunlu ve evrensel ilkeleri belirleyebilmenin yolunu açması bakımından seçkinleşir. Aklın bir idesi olarak sözleşme bir yandan yasa koyucuya yasaların değerlendirilmesinde biçimsel bir ölçüt sağlayıp rehberlik ederken, diğer yandan kamusal yasaların adalete uygunluğunu sınamayı sağlayan eleştirel bir kriter vazifesi görür. Bu makalede Kant’ın doğa durumundan sivil topluma geçişi -ister toplumdışı toplumsallık ister yaşam koşullarındaki değişiklik isterse ulusal ve uluslararası barışın tesis edilmesi üzerinden temellendirilsin- aklın bir talebi olarak tümüyle rasyonel amaç ve umutlara bağlı olarak gerçekleştirdiğine dikkat çekilmektedir. ]]> <![CDATA[This article examines Immanuel Kant’s social contract theory in which he discusses the transition from the state of nature to civil society. As it is known, political philosophy in the 17th and 18th centuries was shaped on the social contract theory, which was put forward both to provide a historical explanation of the emergence of the state and to determine the nature, obligations, and limits of political authority. Kant, one of the modern contract theorists, bases the conceptual and theoretical status of the contract on a completely idealist and rational perspective as an ideal of pure reason, rather than determining it realistically or hypothetically like others. This perspective also dominates Kant’s views on how to understand human history, how human beings can overcome their immaturity, how the human species can be perfected and morally progress, and how permanent peace can be achieved international arena. This conception, which allows for determining possible a priori contracting conditions, becomes distinguished in that it paves the way for identifying the necessary and universal principles for establishing public justice. As an ideal of reason, the contract, on the one hand, guides the legislator by providing a formal criterion for evaluating laws, on the other hand, it serves as a critical criterion for testing the conformity of public laws to justice. In this article, it is pointed out that Kant realizes the transition from the state of nature to civil society - whether it is based on unsocial sociability, change in living conditions, or the establishment of national and international peace - as a demand of reason, depending on completely rational aims and hopes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76357 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1547-1562]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/273 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[19. Yüzyıl Sivil Mimari Örneklerinde Feston ve Furuş Mimari Elemanlarının Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Feston and Furuş Architecture Elements in 19th Century Civil Architecture Examples]]> <![CDATA[Saliha ERDURMUŞ]]> <![CDATA[Sanat tarihi, Feston, Furuş, Batılılaşma, İstanbul, İzmir]]> <![CDATA[History of art, Feston, Furuş, Westernization, İstanbul, İzmir]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nin son döneminde yaşanan Batılılaşma etkisinde aktif rol oynayan alanlardan biri olan mimarlık alanında, Neo-Gotik, Neo-Grek, Neo-Rönesans, Ampir, Art Nouveau gibi üsluplar kullanılmıştır. Bu üsluplar birçok mimari elemanda olduğu gibi, cephe elemanlarında da kendini fazlasıyla göstermiştir. 19. yy ile 20. yy arası dönemde yaşanan kültürel değişim sonucunda, geleneksel konutlar yüzeyi bezemeli ve dışa dönük konutlara dönüşmeye başlamıştır. Kapılar, pencereler, bezemeler, balkon korkulukları vb. cephe elemanlarında olduğu gibi feston ve furuşlarda da batı etkisiyle, bahsedilen bu değişimler gözlemlenmiştir. Çatı saçakları ve çıkmaları desteklemek amacıyla kullanılan furuşlar ve saçakların ucunda görünen merteklerin kapatılması için kullanılan festonlar, cepheyi tamamlayan birer görsel eleman olmuşlardır. Feston ve furuş daha çok ahşap yapı sistemlerinde karşımıza çıkmış olup, furuşun batılılaşma döneminde dökme demirden yapılan örneklerine de rastlanmıştır. Ancak demir kullanımı Türk Evi’nde kendine fazla yer edinememiş, kolay bulunan ve ekonomik olan ahşap kullanımı çok daha yaygın olmuştur.  Batı’dan gelen yabancı mimarların Osmanlı’nın son döneminde sahil kentlerinde daha yoğun bulunması feston ve furuşun bu alanlarda daha fazla çeşitlenmesine neden olmuştur. Bu çalışmada, feston ve furuş mimari elemanlarını tanımlamak, bu elemanları sivil mimari örnekleri üzerinde tespit etmek ve cephe bütünlüğü açısından katkılarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Sivil mimari örnekleri incelemek için söz konusu sahil kentlerinden olan İstanbul-Büyükada ve İzmir-Buca’da bulunan on ikisi detaylı olmak üzere toplam yirmi dört adet örnek incelenmiştir. İstanbul Adalar’da bulunan sivil mimari örnekleri üzerindeki feston ve furuşların, İzmir’de bulunan örneklerden daha gösterişli ve yapının anıtsallığını artıran birer eleman oldukları görülmüştür. Buna, İstanbul’un Saray etkisinde olup Batılılaşma dönemiyle direkt olarak bağlantılı olması ve İstanbul’un başkent olması sebep gösterilebilir.]]> <![CDATA[One of the fields that played an active role in the Westernization effect of the last period of the Ottoman Empire was architecture. Styles such as Neo-Gothic, Neo-Greek, Neo-Renaissance, Empire, and Art Nouveau were used in this area. These styles have manifested themselves in facade elements and many architectural areas. As a result of the cultural change between the 19th and 20th centuries, traditional houses began to transform into decorated and extroverted houses. As in all facade elements (such as doors, windows, decorations, and balcony railings), these changes were observed in festons and furuşs due to Western influence. The furuşs used to support the roof eaves and overhangs and the festons used to cover the rafters visible at the ends of the eaves have become visual elements that complete the facade. Feston and furuş were primarily encountered in wooden building systems, but examples of furuş made of cast iron were also encountered during the Westernization period. However, iron did not gain much ground in the Turkish House, and the use of wood, which was readily available and economical, became much more common. The presence of foreign architects from the West in the coastal cities in the last period of the Ottoman Empire caused the feston and furuş to become more diversified in these areas. This study aims to define the feston and furuş architectural elements, identify them in civil architecture examples, and reveal their contributions to the integrity of the façade. In order to examine civil architectural examples, a total of twenty-four examples located in the coastal cities of Istanbul-Büyükada and Izmir-Buca were examined. It has been observed that the festons and furuşs on the examples of civil architecture in Adalar, Istanbul, are more spectacular than the examples in Izmir and are elements that increase the monumentality of the building. The reason for this is that the Palace influenced Istanbul, was directly linked to the Westernization period, and Istanbul was the capital. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76295 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1033-1049]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/274 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’deki Uçurtma ve Rüzgâr Sörfü, Yelken ve Kablolu Su Kayağı Yapılan Tesislerin Coğrafi Bilgi Sistemi ile Haritalandırılması]]> <![CDATA[Mapping of Kite, Windsurfing, Sailing and Cable Water Skiing Facilities in Turkey with Geographic Information System]]> <![CDATA[Yasin SOYLU]]> <![CDATA[Rekreatif Etkinlik, Spor, Sörf, Turizm, ArcGIS]]> <![CDATA[Recreational Activity, Sports, Surfing, Tourism, ArcGIS]]> <![CDATA[Su üstünde yapılan spor etkinlikleri günümüzde önemli seyahat motivasyonlarından biri haline gelmiştir. Özellikle sörf ve yelken bu sporların başındadır. Hem Türkiye’de hem de yabancı ülkeler de bu spora ilgi her geçen gün artmaktadır. Bu ilgi amatör ve profesyonel sporcuların tatil planlarını tamamen bu sporun yapıldığı destinasyonlara doğru hazırlamalarına neden olmaktadır. Genellikle uzun süreli tatilleri içeren bu planlar rüzgârın şiddeti ve yönüne göre gidilecek tesislerin konumlarının değişmesine de neden olabilmektedir. Bu nedenle herhangi bir ülkedeki bu sporların yapıldığı tüm tesislerin önceden bilinmesi son derece önemlidir. Bu bağlamda araştırma Türkiye Cumhuriyeti’ndeki tesislere odaklanmıştır. Öncelikle uçurtma sörfü, rüzgâr sörfü, yelken ve kablolu su kayağı sporlarının yapıldığı alanlar tespit edilmiş. İlgili tesislerin koordinat bilgilerine ulaşılmıştır. Veriler Coğrafi Bilgi Sistemi (ArcGIS) ile analiz edilmiş ve koordinatların harita üzerinde gösterimi sağlanmıştır. Bu araştırmanın, sporcular için yardımcı bir kaynak olacağı ve ilgili turizm türünün gelişmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. ]]> <![CDATA[Sports activities (especially surfing and sailing) on water have become one of the important travel motivations today. Interest in this sport is increasing day by day both in Turkey and in foreign countries. This interest causes amateur and professional athletes to prepare their holiday plans entirely towards destinations where this sport is practiced. These plans, which generally include long-term holidays, may also cause the locations of the facilities to change depending on the strength and direction of the wind. Therefore, it is extremely important to know in advance all the facilities where these sports are performed in any country. In this context, the research focused on facilities in the Republic of Türkiye. First of all, areas where kite surfing, windsurfing, sailing and cable water skiing were performed were identified. Coordinate information of the relevant facilities has been accessed. The data were analyzed with the Geographic Information System (ArcGIS) and the coordinates were displayed on the map. It is thought that this research will be a helpful resource for athletes and contribute to the development of the relevant type of tourism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76248 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[495-515]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/275 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Erken Ergenlik Döneminde Sportmenliğin Açıklayıcıları: Değer, Kabul, Empati ve Motivasyon]]> <![CDATA[Explanators of Sportsmanship in Early Adolescence: Value, Acceptance, Empathy and Motivation]]> <![CDATA[Serhat TURAN]]> <![CDATA[Uğur ALEMDAR]]> <![CDATA[Spor Bilimleri, Hoşgörü, Değer, Empati, Motivasyon, Sportmenlik]]> <![CDATA[Sports Sciences, Tolerance, Value, Empathy, Motivation, Sportsmanship]]> <![CDATA[Değerlerin ve motivasyonun sportmenliğe olan etkilerinin araştırıldığı herhangi bir çalışmaya rastlanılmaması ve olası etkiler ile sportmenlik alanının daha da aydınlatılması amacıyla çalışma gerçekleştirilmiştir. Özellikle erken ergenlik alanıyla çalışmanın sınırlandırılması önemli bir gelişim döneminin özelliklerinin daha iyi anlaşılmasını saylayacağından dolayı çalışma önemli görülmektedir. Bu amaç doğrultusunda çalışma; 12.13±1.36 yaşları aralığında olan 417 gönüllü birey ile ilişkisel tarama desenine göre gerçekleştirilmiştir. Çalışmada hoşgörü eğilimleri ölçeği, beden eğitimi motivasyon ölçeği ve fair play davranışlarını sergileme sıklığı ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 25 paket programıyla gerçekleştirilmiştir. İstatistiksel analizlerde betimsel istatistikler, Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal Regresyon analizinden yararlanılmıştır. Çalışmada anlamlılık düzeyi p<.05 olarak alınmıştır. Gerçekleştirilen korelasyon analizi sonucunda fair play davranışları sergileme ile değer ve empati arasında pozitif yönlü yüksek düzeyde bir ilişki tespit edilirken; motivasyonsuzluk ile negatif yönlü yüksek düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Fair play davranışları sergileme ile kabul, içsel motivasyon ve dışsal motivasyon arasında da pozitif yönlü orta düzeyde bir ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda Erken ergenlerin regresyon katsayılarının anlamlılığına ilişkin t-testi sonuçları incelendiğinde değer, motivasyonsuzluk, empati ve dışsal motivasyonun fair play davranışı üzerinde anlamlı etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu değişkenler erken ergenlerin fair play davranışı üzerindeki toplam varyansın %52,1’ini açıklamaktadır. Bu sonuçlara göre fair play davranışlarının sergilenmesinde; değer, motivasyonsuzluk, empati ve dışsal motivasyon önemli etkiye sahiptir.]]> <![CDATA[The study was conducted to investigate the consequences of values and motivation on sportsmanship, to prevent any attacks and to further illuminate sportsmanship with its possible effects. It seems that the study is important, especially since it is limited to the field of early adolescence, as it will provide a better understanding of an important developmental process. Working for this purpose; It was carried out according to the relational screening design with 417 volunteer individuals with an age range of 12.13±1.36. Behavior behavior, physical education behavior and fair play behavior were used in the study. Data analysis was carried out with the SPSS 25 package program. Descriptive statistics, Pearson range and multiple accuracy Regression analyzes were used in statistical analyses. The significance level in the study was taken as p<.05. As a result of the explanation analysis conducted, a high positive relationship was detected between the continuation of fair play and value and empathy; A high negative relationship was determined between amotivation and lack of motivation. There appears to be a moderate positive relationship between fair play and acceptance, intrinsic motivation and extrinsic motivation. In addition, as a result of multiple linear regression analysis, it was determined that the t-test results regarding the significance of the regression coefficients of early adolescents had significant values on the fair play effect of achievement value, amotivation, empathy and extrinsic motivation. These variables explain 52.1% of the total variance in the fair play distribution of early adolescents. In displaying fair play rates according to these expenses; Value, amotivation, empathy and extrinsic motivation have important elements.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76168 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1249-1265]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/276 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Sinemasında Marksist İdeoloji: Kibar Feyzo Filminin İdeolojik Çözümlemesi]]> <![CDATA[Marxist Ideology in Turkish Cinema: The Ideological Analysis of the 'Kibar Feyzo' Movie]]> <![CDATA[Burak TÜRTEN]]> <![CDATA[Mustafa İNCE -Olgun KÜÇÜK]]> <![CDATA[Sinema, Marksizm, İdeoloji, Marksist ideoloji, Kibar Feyzo]]> <![CDATA[Cinema, Marxism, Ideology, Marxist ideology, Kibar Feyzo]]> <![CDATA[Bu çalışma, Atıf Yılmaz'ın yönetmenliğini yaptığı "Kibar Feyzo" (1978) filmini Marksist ideoloji perspektifinden incelemektedir. Araştırmanın amacı, "Kibar Feyzo" filminde işlenen Türk toplumunun sınıfsal dinamiklerini, geleneksel normlarını ve cinsiyet rollerini, Marx'ın ideoloji yaklaşımı çerçevesinde eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirmektir. Çalışmada, ideolojik film eleştirisi ile eleştirel söylem analizi yöntemi kullanılmıştır. Film, ağanın toplumdaki etkisinin, kadınların ekonomik değer olarak algılanmasının, din ve dini liderlerin toplumsal rollerinin, sınıf çatışmasının ve toplumdaki gelenek ile göreneklerin temsili açısından amaçlı örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Bu araştırmanın, Türk toplumu ve Türk sinemasının daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunarak, Marksist teori, ideoloji ve sinema çalışmaları arasındaki ilişkiyi güçlendireceği ve toplumsal ile kültürel çalışmalar alanına yeni perspektifler sunacağı öngörülmektedir. Çalışma Türk sineması ve Marksist eleştiri literatürüne katkı sunarken, "Kibar Feyzo" filmini yalnızca eğlence aracı olarak değil, aynı zamanda toplumsal ve ekonomik yapıları sorgulayan, eleştiren ve alternatif perspektifler sunan bir eser olarak değerlendirmeye olanak tanımaktadır. Çalışma sonucunda “Kibar Feyzo" filminin sınıf çatışması, cinsiyet eşitsizliği, dinin toplumsal işlevi ve ideolojinin toplumsal varoluş üzerindeki etkisi gibi temaları işlediği tespit edilmiştir. Film, kapitalist toplumun çeşitli yönlerini ve toplumsal dönüşümü savunan bireylerin karşılaştığı engelleri tasvir ederek Marksist teorinin temel ilkelerini ve eleştirilerini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda filmde işlenen temaların Marx'ın teorileri ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The present study undertakes an analysis of the movie "Kibar Feyzo" (1978), directed by Aṯıf Yılmaz, using the lens of Marxist ideology. The movie was chosen through the purposive sample method because it effectively portrays significant aspects, including the impact of the feudal lord on society, the concept of women as economic resources, the societal roles of religion and religious leaders, class struggle, and cultural customs and traditions. The goal of this study is to conduct a critical analysis of the manner in which "Kibar Feyzo" engages with the dynamics of social class, conventional norms, and gender roles prevalent in Turkish culture, within the framework of Marx's ideological perspective. Discourse analysis techniques are utilized in the study to provide support for ideological critique. The present study aims to enhance comprehension of Turkish society and cinema through the facilitation of a more robust exchange between Marxist theory, ideology, and movie studies. Additionally, it seeks to provide novel insights within the realm of social and cultural studies. Therefore, it is anticipated that this study will make a significant scholarly contribution to the fields of Turkish cinema and Marxist criticism literature. It aims to position "Kibar Feyzo" not only as a source of enjoyment, but also as a piece of work that interrogates, critiques, and offers alternative viewpoints on social and economic frameworks.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76156 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1267-1288]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/277 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanayileşme Sürecinde Yeni Bir Adım: İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1968-1972)]]> <![CDATA[A New Step in the İndustrialization Process: The Second Five-Year Development Plan (1968-1972)]]> <![CDATA[Mustafa SALEP]]> <![CDATA[Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Kalkınma, Sanayileşme, Yatırım, 1968-1972, Süleyman Demirel, AP Hükûmeti ]]> <![CDATA[History of the Republic of Turkey, Development, İndustrialization, İnvestment, 1968-1972, Süleyman Demirel, Justice Party Government]]> <![CDATA[İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1968-1972), Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı’nın son uygulama yılı olan 1967’de tamamlanmış ve yasal dayanağa kavuşturulmuştur. Kalkınmada planlama konusu, çeşitli zamanlarda gündeme gelmiş olsa da ağırlıklı olarak 1950’li yılların ikinci yarısından itibaren tartışılmaya başlanmıştır. 1960 sonrasında ise planlama konusunda somut adımlar atılmış, planlama işlerini yürütmek üzere bir teşkilat kurulmuş ve bu teşkilatta yabancı uzmanlar da istihdam edilmiştir. Bütün bu gelişmeler neticesinde Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı 1962 yılında tamamlanarak 1963’ten itibaren uygulanmaya başlanmıştır. Bu Plan, bütün sektörlerle ilgili tespitlerde bulunmuş ve hedefler ortaya koymuştur. Bu beş yıllık süreçte iktidara gelen hükûmetler Plan’daki hedeflerin gerçekleştirilmesi için mücadele etmişlerdir. Aynı dönemde, planlamanın gerekliliği konusunda bütün kesimler aynı fikir etrafında toplanmıştır. İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, planlamanın sürdürülmesi açısından oldukça önemli bir yere sahiptir. İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı’nın tek başına iktidarda olan bir siyasi parti tarafından kabul edilmiş olması, planlamanın devlet politikası olarak kabul edildiğini göstermektedir. İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı’nın makale konusu olarak belirlenmesinde kalkınma davasında planlamanın gerekliliği ve devamlılığı konusu analiz edilmek istenmiştir. Kalkınma planlarında sanayileşmenin en önemli hedef olarak belirlendiği düşünüldüğünde, nüfus artışı ve nüfusun sektörlerdeki payı gibi birçok unsurun değerlendirilmesi gerekmektedir. İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı’nın kısa ve uzun vadeli programlara etkisi, hedefler ve hedeflerin gerçekleşme durumu, birinci elden kaynaklar çerçevesinde değerlendirilmiştir.]]> <![CDATA[The Second Five-Year Development Plan (1968-1972) was completed in 1967, marking the culmination of the First Five-Year Development Plan and subsequently receiving legal sanction. While the subject of planning in development has been raised at various times, it gained significant traction primarily from the latter half of the 1950s onwards. Concrete steps towards planning were taken post-1960, including the establishment of an organization to oversee planning affairs, with the employment of foreign experts in this organization. As a result of these developments, the First Five-Year Development Plan was completed in 1962 and implemented from 1963 onwards. This Plan made assessments and set targets concerning all sectors. Governments that came into power during this five-year period endeavored to achieve the goals outlined in the Plan. Concurrently, all segments of society rallied around the necessity of planning during this period. The Second Five-Year Development Plan holds significant importance in sustaining planning efforts. The fact that the Second Five-Year Development Plan was adopted by a single political party in power indicates the acceptance of planning as a state policy. The selection of the Second Five-Year Development Plan as the subject of this article aims to analyze the necessity and continuity of planning in the development cause. Considering industrialization as a primary goal in development plans, it is imperative to evaluate various factors such as population growth and its distribution in sectors. The impact of the Second Five-Year Development Plan on short and long-term programs, as well as the status of goals and reaching them, has been assessed within the framework of primary resources.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76097 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1805-1825]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/278 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Keykubadiye Sarayı Kazısında Bulunan Sırsız Seramiklerin Kaideleri (2015-2018)]]> <![CDATA[Uncovered Unglazed Ceramic Bases at the Excavation of Keykubadiye Palace (2015-2018)]]> <![CDATA[Necla DURSUN]]> <![CDATA[Ayşenur TAŞDELEN]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Sırsız Seramik, Kaide, Anadolu Selçuklu Sanatı, Keykubadiye Sarayı, Ortaçağ Eserleri]]> <![CDATA[Art History, Unglazed Ceramics, Pedestal, Anatolian Seljuk Art, Keykubadiye Palace, Medieval Artifacts]]> <![CDATA[Kayseri Keykubadiye Sarayı, Keykubad (Şeker) Gölü’nün doğusunda, Şeker Fabrikası arazi sınırları içerisinde yer almaktadır. İnşa tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte 1220’li yılların ortalarında (1224-1226) I. Alaeddin Keykubad tarafından inşa ettirilmiştir. Yapı, 1243 yılı Kösedağ Savaşı sırasında yakılıp yıkılması sonucunda büyük bir tahribata uğramış ve günümüze sadece iki yapı kalıntısı gelebilmiştir.  Yapılan kazı çalışmalarında mimari buluntuların yanı sıra çok sayıda seramik bulunmuştur. Çalışmanın daha verimli olabilmesi adına seramikler, 2015 ve 2018 yılları arasında Keykubadiye Sarayı kazısında ortaya çıkarılan sırsız seramik kaideleri olarak sınırlandırılmıştır. Günlük kullanım eşyaları olan sırsız seramikler, testi, kâse, tabak gibi çeşitli işlevlerde kullanmak amacıyla üretilmiştir. Genel şemada seramikler, ağız, gövde, kulp ve kaide olmak üzere farklı bölümler içermektedir. Bu kapsamda incelenen seramiklerin büyük çoğunluğu düz dipli olmakla birlikte yuvarlak ve halka kaideli seramiklerde mevcuttur. Seramik ile ilgili yapılan çalışmalar incelendiğinde eserlerin sırlı/sırsız veya kap türü ile genel form açısından değerlendirildiği görülmüştür. Bu nedenle daha ayrıntılı bir çalışma yapabilmek için sırsız seramikleri daha özele indirgeyerek “2015-2018 yıllarında yapılan kazı çalışmalarında ortaya çıkarılan sırsız seramik kaideleri” çalışma konusu olarak belirlenmiştir. Çalışmada ilk olarak kaide çeşitleri bakımından bir gruplandırma yapılmış, daha sonra eserler formu, hamur, şekillendirme tekniği, ölçüleri ve süsleme özellikleri açısından incelenmiştir. Bu bağlamda seramiklerin hamur özellikleri, formu ve şekillendirme tekniği açısından genel bir değerlendirme yapılması amaçlanmıştır.  ]]> <![CDATA[Kayseri Keykubadiye Palace is located east of Keykubad (Şeker) Lake, within the boundaries of the Şeker Factory land. Although the exact date of construction is unknown, it was built by Alaeddin Keykubad I in the mid-1220s (1224-1226). The building was destroyed during the Kösedağ War of 1243 and only the remains of two buildings have survived to the present day. The excavations yielded a large number of ceramics as well as architectural finds. In order to make the study more efficient, the ceramics were limited to the unglazed ceramic bases unearthed during the excavations at Keykubadiye Palace between 2015 and 2018. Unglazed ceramics, which are items of daily use, were produced to be used in various functions such as jugs, bowls and plates. In the general scheme, the sherds have different sections: rim, body, handle and base. Although the majority of the ceramics analyzed in this context have flat bases, there are also round and ring bases.  When the studies on ceramics were examined, it was seen that the artifacts were evaluated in terms of glazed/unglazed or vessel type and general form. In the study, firstly, a classification was made based on base types, and then the artifacts were examined in terms of form, clay, shaping technique, dimensions, and decorative features.  In this context, it is aimed to make a general evaluation of the ceramics in terms of paste properties, form and shaping technique.  ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76095 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1011-1031]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/279 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rauf Yekta, Suphi Zühdî Ezgi ve Hüseyin Sadeddin Arel’in Usûl Tasnifi Yaklaşımlarının Cumhuriyet Dönemi Usûl Tasniflerine Etkisinin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of the Effects of Rauf Yekta, Suphi Zühdî Ezgi and Hüseyin Sadeddin Arel’s Usûl Classification Approaches on Republican Period Usûl Classifications]]> <![CDATA[Ali GÜNDEŞLİ]]> <![CDATA[Türk Müziği, Cumhuriyet Dönemi, Usûl, Ölçü, Tasnif.]]> <![CDATA[Turkish Music, Republic Period, Usûl, Measure, Classification.]]> <![CDATA[Türk Müziği Usûlleri’nin tarif ve tasnif edilişlerine yönelik kuram, kavram ve kaidelerin tam manası ile anlaşılabilmesi için kadim ile cedid arasındaki farka hâkimiyet zaruri bir durum olmaktadır. Zira Türk Müziği’nin nazari her cihetinin yaşadığı değişim/dönüşümlerden usûl kuramı da etkilenmiştir. Bu etki içerisinde ortaya çıkan öncü çalışmalar son dönem Osmanlı sürecinde Rauf Yekta Bey, erken Cumhuriyet dönemi sürecinde ise Dr. Suphi Ezgi ve Hüseyin Sadeddin Arel Bey’lere ait çalışmalar olmaktadırlar. Bahse konu bu çalışmaların ve dahi müelliflerin ortak noktaları, temelde Batı Müziği ölçü yapılarından etkilenilerek, esinlenilerek oluşturmaya çalıştıkları usûl-ölçüóölçü-usûl yaklaşımları ve bu yaklaşımlar dâhilinde meydana gelen Modern Türk Müziği Kuramı içerisindeki usûl tasnifleridir. Bu nedenlerden ötürü de bu makalede Batı Müziği ölçü tasniflerinden esinlenilerek oluşturulan ve Cumhuriyet dönemi içerisinde de kaideleşen Türk Müziği Usûl tasnifleri üzerinde durulmaktadır. Çalışmada ilk olarak Batı Müziği nazariyatındaki -basit ve birleşik ölçü- yapıları ifade edilmiştir. Akabinde, bu  -basit ve birleşik ölçü- yapılarının Türk Müziği Usûlleri’nin tasnifine nasıl adapte edildiği, kuramın temelini teşkil eden Türk Müziği kaynakları ve kuramcıları üzerinden izah edilmiştir. Bahse konu tasnifin kaideleri olan -basitlik, birleşiklik, küçüklük, büyüklük- kavramları, kuramın da temelini teşkil eden Batı Müziği ölçü yapıları bakımından da mukayese edilerek, kuram açısından gerekliliği, kuramı ifade etme noktasındaki yeterliliği hususları bakımından da irdelenmeye ve izah edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda, çalışmada nitel araştırma yöntemi ve tarama modeli kullanılmış, veriler kaynak tarama ve doküman inceleme veri toplama teknikleri aracılığıyla elde edilmiştir. Modern Türk Müziği Kuramı’nın genel yaklaşımlarının bir tezahürü olarak meydana getirilen Türk Müziği Usûl Tasnifleri’nin usûlleri, kuram ve icrâ dinamikleri bakımından izah, ifade, tarif ve tasnif etme noktalarında yetersiz kaldığı sonucu belirgin bir şekilde ortaya konulmuştur.]]> <![CDATA[In order to fully understand the theories, concepts and principles regarding the description and classification of Turkish Music Usûls, it is essential to master the difference between ancient and modern as much as possible. This is because the theory of usûl was also affected by the changes/transformations experienced by every theoretical aspect of Turkish Music. The pioneering studies that emerged within this influence are the studies of Rauf Yekta Bey in the late Ottoman period and Dr Suphi Ezgi and Hüseyin Sadeddin Arel in the early Republican period. The common points of these studies and even the theoreticians are the usûl-measureómeasure-usûl approaches that they try to create by being influenced and inspired by the Western Music measure structures and the classification of usûl within the Modern Turkish Music Theory formed within these approaches. For these reasons, this article focuses on the Turkish Music Usûl classifications, which were inspired by the Western Music measure classifications and which became a norm in the Republican period. In the study, firstly, the structures -simple and compound measures- in Western Music theory were expressed. Subsequently, how these -simple and compound measures- structures were adapted to the classification of Turkish Music Usûls was explained through Turkish Music sources and theoreticians, which constitute the basis of the theory. The concepts of -simplicity, unity, smallness, magnitude- which are the bases of the aforementioned classification, were also compared in terms of Western Music measure structures, which also constitute the basis of the theory, and it was tried to be examined and explained in terms of its necessity in terms of the theory and its adequacy in terms of expressing the theory. In this context, qualitative research method and survey model were used in the study, and data were obtained through literature review and document analysis data collection techniques. It is clearly understood that the Turkish Music Usûl Classifications, which were created as a manifestation of the general approaches of Modern Turkish Music Theory, are insufficient in terms of explaining, expressing, describing and classifying the usûls in terms of theory and performance dynamics.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76058 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1095-1120]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/280 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı-Safevî Mücadelesinde Mezhebin Meşrulaştırma Aracı Olarak Kullanılması (Çaldıran Savaşı Örneği)]]> <![CDATA[The Use of Sect as a Means of Legitimization in the Ottoman-Safavid Struggle (The Case of the Battle of Chaldiran)]]> <![CDATA[Hasan TAN]]> <![CDATA[Osmanlı, Safevi, Mezhep, Sünni, Şii.]]> <![CDATA[Ottoman, Safavid, Sect, Sunni, Shia.]]> <![CDATA[Tarih boyunca mezhep temelli mücadeleler farklı toplumlarda ortaya çıkmış ve önemli toplumsal ve siyasi sorunlara yol açmıştır. Dinin kültürel farklılıklardan kaynaklı olarak farklı topluluklar tarafından yorumu neticesinde ortaya çıkan mezheplerin siyasi otoriteler tarafından iktidar mücadelesi aracı haline getirilmesi ve ekonomik menfaatler uğruna kitleleri din ve mezhep etrafında organize edebilmesi neticesinde bu mücadeleler katliamlar ve savaşlar ile sonuçlanmıştır. Hristiyan âleminde Katolik-Ortodoks ve Protestan mezhepleri arasında meydana gelen mücadeleler, mezhep savaşlarına en iyi örnekler olarak tarihteki yerini almaktadır. İslam tarihi özelinde ilk ayrışmalar ise Cemel ve Sıffin vakıaları ile ortaya çıkmış ve bu tarihten itibaren Müslümanlar iki gruba ayrılmıştır. Abbasi ve Fatimîler döneminde de Sünni-Şiî diye iki fırkaya bölünmüş olan Müslümanların birbirleriyle olan mücadeleleri son olarak Osmanlı-Safevî mücadelesi ile devam etmiştir. Osmanlı Devleti ile Safevilerin bu mücadelesi ise İslam tarihinde mezhep eksenli siyasi bölünmenin en uzun süre devam eden örneği olarak karşımıza çıkmaktadır.  Her iki devletin birbirleriyle olan mücadelesi, 1514 yılında Çaldıran Ovası’nda yapılan savaş ile doruk noktasına ulaşmıştır. Çaldıran Savaşı’ndan önce Safevî Devleti’nin özellikle Anadolu’da mezhep propagandası ile Osmanlı tebaası olan kitleleri cezbederek isyan çıkarma gayretlerine karşılık Osmanlı Devleti de siyasi, dini, kültürel, ekonomik ve en son askeri alanlarda almış olduğu tedbirleler ile karşılık vermiştir. Bu mücadele biçiminin mezhep ayrılığı ekseninde meşrulaştırma argümanları ise her iki devletin temel dayanağı olmuştur.]]> <![CDATA[Throughout history, sect-based struggles have emerged in different societies and caused significant social and political problems. These struggles have resulted in massacres and wars as a result of the sects, which emerged as a result of the interpretation of religion by different communities due to cultural differences, being turned into a means of power struggle by political authorities and organizing the masses around religion and sect for the sake of economic interests. The struggles between Catholic-Orthodox and Protestant sects in Christendom are the best examples of sectarian wars. In Islamic history, the first divisions emerged with the events of Jamal and Suffin and Muslims were divided into two groups. The struggle between Muslims, who were divided into two Sunni-Shia factions during the Abbasid and Fatimid periods, continued with the Ottoman-Safavid struggle. This struggle between the Ottoman Empire and the Safavids is the longest lasting example of sectarian political division in Islamic history. The struggle between the two states reached its climax with the war fought in 1514 on the Chaldiran Plain. Before the Battle of Chaldiran, the Ottoman Empire responded to the Safavid State’s efforts to incite rebellion by luring the masses of Ottoman subjects with sectarian propaganda, especially in Anatolia, with measures taken in the political, religious, cultural, economic and finally military fields. The legitimization arguments of this form of struggle on the axis of sectarianism have been the mainstay of both states.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76032 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[2063-2078]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/281 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’deki Mimarlık ve Şehir ve Bölge Planlama Yükseköğretim Programlarında Kentsel Dönüşüm Kavramının Ele Alınışının Sistematik Analizi]]> <![CDATA[A Systematic Analysis of the Concept of Urban Transformation in Architecture and City and Regional Planning Higher Education Programs in Turkey]]> <![CDATA[Birsu ECE KAYA]]> <![CDATA[İkbal ERBAŞ]]> <![CDATA[Mimarlık Eğitimi, Şehir ve Bölge Planlama Eğitimi, Kentsel Dönüşüm, Yükseköğretim, Sistematik Analiz, Türkiye]]> <![CDATA[Architectural Education, City and Regional Planning Education, Urban Transformation, Higher Education, Systematic Analysis, Turkey]]> <![CDATA[Kentsel dönüşüme ilişkin hem bilimsel yaklaşımlar hem de uygulama yöntemleri güncel ve önemli konulardır. Dünyada kentsel dönüşüm uygulamaları farklı yaklaşımlarla tanımlanmakta ve farklı yöntemlerle uygulanmaktadır. Uygulamadaki bu farklılık yükseköğretim müfredatında da ilgili alanlarda uzmanlaşmayı sağlayacak bir yapılanmaya duyulan ihtiyacı ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye’deki yükseköğretim programlarında kentsel dönüşüm konusunun ele alınışını incelemektir. Kentsel dönüşüm sürecinin temel disiplinleri olması nedeniyle çalışma kapsamını mimarlık ve şehir ve bölge planlama bölümlerinin lisans ve lisansüstü eğitim müfredatları oluşturmaktadır. Bu bağlamda çalışma kapsamında Türkiye’de mimarlık eğitimi veren 104 üniversitede (59 devlet üniversitesi ve 45 vakıf üniversitesi) ve şehir ve bölge planlama eğitimi veren 35 üniversitede (32 devlet üniversitesi ve 3 vakıf üniversitesi) tanımlanan ders müfredatları kentsel dönüşüme ilişkin yürütülen derslerin varlığı ve kapsamı açısından incelenmiş, söz konusu dersler sistematik analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçları her iki bölümde de mevcut kentsel dönüşüm derslerinin uzmanlaşmaya imkân tanır nitelikte bir içerik tanımına ve kapsamına sahip olmadığını, müfredatın uzmanlaşmayı sağlayacak şekilde geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Çalışma, kentsel dönüşüm kavramının Türkiye’deki mimarlık ve şehir ve bölge planlama yükseköğretim programlarındaki durumuna yönelik genel bir çerçeve çizmesi bakımından bilim alanına, içerik olarak kentsel dönüşümün farklı bir uzmanlık alanı olarak geliştirilmesine yönelik derslerin her iki programı kapsayacak şekilde müfredata kazandırılmasını önererek uygulama alanına katkı sağlamaktadır.]]> <![CDATA[Scientific approaches and application methods related to urban transformation are current and important issues. Urban transformation practices are defined with different approaches and implemented with different methods worldwide. This difference in practice reveals the need for a structure to enable specialization in related fields in the higher education curriculum. This study aims to examine the handling of urban transformation in higher education programs in Turkey. Since they are the basic disciplines of the urban transformation process, the scope of the study is undergraduate and graduate education curricula of architecture and city and regional planning departments. In this context, the curricula defined in 104 universities (59 state universities and 45 foundation universities) providing architectural education and 35 universities (32 state universities and 3 foundation universities) providing city and regional planning education within the scope of the study were examined in terms of the existence and scope of the courses on urban transformation, and these courses were analyzed with a systematic analysis method. The study results revealed that the existing urban transformation courses in both departments do not have a content definition and scope that allows for specialization, and the curriculum should be developed in a way that provides specialization. The study contributes to the field of science in terms of drawing a general framework for the situation of the concept of urban transformation in architecture and city and regional planning education programs in Turkey, and to the field of practice by suggesting that the courses should be included in the curriculum of both education programs for the development of urban transformation as a different area of expertise.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76007 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1563-1592]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/282 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çatalca’da İç İçe Geçmiş İki Konut ve Yeniden İşlev Önerisi]]> <![CDATA[Two Intertwined Residences in Çatalca and a Proposal for Adaptive Reuse]]> <![CDATA[Ercan AKSOY]]> <![CDATA[Restorasyon, Koruma, Yeniden işlevlendirme, Restitüsyon, Geleneksel konut]]> <![CDATA[Restoration, Preservation, Adaptive reuse, Restitution, Traditional dwelling]]> <![CDATA[Kültür ve tarih hem korunması hem de gelecek nesillere aktarılması gereken iki önemli değerdir. Bu iki bileşeni de içeren geleneksel yapılar kentsel ve toplumsal bellek açısından da ayrıca önemlidir. Bundan dolayı tarihi yapıların korunması, onarılması ve yaşatılması çok değerlidir. Kültürden eğitime, sosyal yaşantıdan turizme kadar her alanda katkısı olan tarihi yapılar ile ilgili çalışmaların yürütülmesi gerekmektedir. Bu çalışmada İstanbul ili Çatalca ilçesinde bulunan, mülkiyeti farklı kişilerde olmakla birlikte iç içe geçmiş iki konuta dair restorasyon ve yeni işlev verilerek yaşatılmasına yönelik kararların alınması amaçlanmıştır. Bu bağlamda yapıların rölöveleri dijital ve klasik yöntem ile hazırlanmış, ilk özelliklerini göstermeye yönelik restitüsyon çalışması yapılmış ve tüm veriler değerlendirilerek restorasyon ve yeniden kullanıma yönelik kararlar oluşturulmuştur. Mevcut fonksiyonu ile kullanımının mümkün olmayacağı değerlendirilmiş ve mimarlık/tasarım ofisi işlevi verilerek değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma hem tarihi yapıların yaşatılması hem de sahip oldukları değerleri korumak amacıyla kararlar içermesi dolayısıyla önemlidir. Ayrıca bitişik nizamda olmalarına rağmen amorf bir birleşim göstermeleri ile bunun sebeplerine yönelik analizleri de içeren çalışma bir farklılık göstermektedir. Çalışmanın sadece bu bölgede bulunan yapıların değil aynı zamanda diğer alanlarda bulunan tarihi konutların farklı işlev verilerek değerlendirilmesine de katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir. Bitişik olan ancak girift yapıda bulunan konutların özelliklerinin belirlenmesinde ve bunlara yönelik nasıl kararların alınabileceği noktasında da bir kaynak teşkil etmektedir.]]> <![CDATA[Culture and history are two important values that need to be preserved and transmitted to future generations. Traditional structures containing both of these components are also particularly important in terms of urban and social memory. Therefore, the preservation, restoration, and revitalization of historical buildings are highly valuable. Efforts related to historical buildings, which contribute to various fields such as culture, education, social life, and tourism, need to be undertaken. This study aims to make decisions regarding the restoration and revitalization of two intertwined residences located in the Çatalca district of Istanbul, although owned by different individuals, by giving them new functions. In this context, the surveys of the structures were prepared using both digital and classical methods, a restitution study aimed at representing their original characteristics was conducted, and decisions regarding restoration and reuse were made by evaluating all data. It was determined that the current function of the buildings is not feasible, leading to the conclusion that they should be repurposed as architectural/design offices. This study is important because it includes decisions aimed at both preserving historical buildings and safeguarding their inherent values. Additionally, it stands out by including analyses of the reasons for their amorphous integration despite being adjacent. It is also considered to contribute to the evaluation of historical residences in other areas by giving them different functions. Furthermore, it serves as a resource for determining the characteristics of adjacent yet intricate residential structures and how decisions can be made regarding them.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75944 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[835-856]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/283 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Birinci Dünya Savaşı’nda Almanya ve Avusturya-Macaristan’a Gönderilen İşçi ve Çıraklar]]> <![CDATA[Labourers and Apprentices Sent to Germany and Austria-Hungary in the First World War]]> <![CDATA[Deniz AKPINAR]]> <![CDATA[Ahmet NİZAMOĞLU]]> <![CDATA[Tarih, I. Dünya Savaşı, Almanya, Avusturya-Macaristan, Çıraklar, İşçiler]]> <![CDATA[History, World War I, Germany, Austria-Hungary, Apprentices, Workers]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nin I. Dünya Savaşı’nda Almanya ve Avusturya-Macaristan ile müttefik olması iki ülkeyle olan bağları güçlendirmiştir. Savaş devam ederken Enver Paşa’nın girişimleriyle bu iki ülkeye hem işçi hem çırak gönderilmiştir. Almanya ve Avusturya-Macaristan’ın Osmanlı’yı sınai işçisi tedarikinde önemli bir kaynak olarak görmesi işçi gönderim sürecini kolaylaştırmış olup bu doğruluda her iki ülkeye devlet eliyle işçi gönderilmiştir. Bunun yanı sıra Enver Paşa’nın asıl projesi genç Türklerin, Almanya ve Avusturya-Macaristan’da zanaat, maden ve ziraat alanında çırak olarak eğitim görmelerine yönelik girişimdir. Osmanlı’nın müttefiklerinin bu projeye sıcak yaklaşarak sınırlı bir çerçevede test etme arzusu doğrultusunda yüzlerce genç çırak olarak gönderilmiştir. Çırakların çoğu savaşın öksüz çocukları olan Darüleytamlardan seçilerek bunlara yeni bir hayat sunulmaya çalışılmıştır. Alman yetkililer Türk çıraklarının eğitimiyle Türkiye’de kültürel nüfuzunu arttırmayı hedeflerken Türk tarafı ise çırak olarak gidip kalfa ve daha sonrasında usta olacak olan yeni kalifiye kadrolarla ülkedeki kadrolaşmayı arttırmak istemiştir. Bu doğrultuda harp ortamının getirdiği olumsuzlukların çıraklar üzerinde yarattığı etkiyi kontrol altına alabilmek amacıyla hem Türk tarafı hem de Alman tarafı yoğun çaba harcamıştır. Savaşın gidişatı ve genç çırakların beklentileri nedeniyle istenilen başarı tam anlamıyla sağlanamamışsa da Cumhuriyet’e giden süreçte kalifiye eleman noktasında bu proje önemli bir girişim olarak değerlendirilebilir. Tarama modeli ile doküman analizi kullanılarak gerçekleştirilen bu makalede Alman arşivleri, Osmanlı arşivleri, süreli yayınlardan ve telif-tetkik eserlerden yararlanılmıştır.]]> <![CDATA[The alliance of the Ottoman Empire with Germany and Austria-Hungary during World War I strengthened the connections between these countries. Throughout the war, initiatives by Enver Pasha facilitated the dispatch of both workers and apprentices to these two countries. Viewing the Ottoman Empire as a significant source for industrial labor facilitated the process of sending workers to Germany and Austria-Hungary. Moreover, Enver Pasha's main project aimed at having young Turks receive training as apprentices in crafts, mining, and agriculture in Germany and Austria-Hungary. Warm reception by the allies to this project led to the sending of hundreds of young apprentices. Most apprentices, chosen from orphanages, were offered a new lease on life through this initiative. While the German authorities aimed to increase their cultural influence in Turkey through the training of Turkish apprentices, the Turkish side wanted to increase staffing in the country with new qualified cadres who would go as apprentices and become journeymen and then masters. In this direction, both the Turkish and German sides made intense efforts to control the negative effects of the war environment on the apprentices. Although the desired success was not fully achieved due to the course of the war and the expectations of the young apprentices, this project is considered a significant endeavor in the path towards the Republic, particularly in supplying skilled personnel. This article, which employs a scanning model and document analysis, utilizes German archives, Ottoman archives, periodicals, and critical examination works.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75925 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[807-834]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/284 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sivas Çongar Köyü Eski Camisi ve Duvar Resimleri]]> <![CDATA[Sivas Çongar Village Old Mosque and Wall Paintings]]> <![CDATA[Şuayip ÇELEMOĞLU]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Çongar Eski Camisi, Duvar Resmi, Tasvir, Kalemişi]]> <![CDATA[Art History, Çongar Old Mosque, Murals, Description, Painted decoration.]]> <![CDATA[Sivas'ın güneybatısındaki Çongar köyü, il merkezine 63 km uzaklıktadır. İlbeyli Türkmenlerinin yaşadığı köy, Sivas’taki 42 İlbeyli köyünden biridir. Çongar köyünde Osmanlı Dönemi’ne ait özgün plan şemasını ve bezeme özelliklerini büyük ölçüde korumuş olan bir cami tespit edilmiştir. Bu çalışmada, Sivas ili, merkez ilçesine bağlı Çongar köyünde yer alan cami, mimari ve süsleme özellikleri bakımından tanıtılacak ve değerlendirilecektir. 1876-1877 yılında inşa edilen kare planlı cami, üç sahınlı harim ile kuzey duvarına bitişik olarak yerleştirilmiş müştemilat bölümünden oluşmaktadır. Cami, güney cephedeki üç, doğu cephedeki bir pencereyle aydınlatılmıştır. Düz ahşap atkılı pencereler, dikdörtgen formludur. Caminin kuzey duvarına bitişik olarak yapılmış olan müştemilat doğu-batı doğrultusunda dikdörtgen planlıdır. Bu müştemilat, doğu duvarındaki iki mazgal pencere ile aydınlatılmaktadır. Kabayonu taş ve moloz taş ile yığma tekniğinde inşa edilen cami, ahşap tavanlıdır. Caminin iç beden duvarları yeşil boyalı olup üzerinde duvar resimleri bulunmaktadır. Bitkisel süslemeli bir bordürün dolaştığı güney, doğu ve batı duvarda; vazodan çıkan çiçek ve çiçek demetleri gibi bitkisel süslemeler, Kâbe, Mescid-i Aksa ve cami gibi mimari tasvirler, manzara kompozisyonları ile dini içerikli ayet ve yazılardan oluşan hat süslemeler bulunmaktadır. Yapı, mimari özelliklerinden ziyade Osmanlı dönemi duvar resimleri geleneğini yansıtması ve devam ettirmesi bakımından önem taşımaktadır. Korunması gereken kültür varlığı olarak tescillenmiş olan bakımsız durumdaki Çongar Köyü Eski Camisi’nin özgün durumuna uygun onarılarak gelecek nesillere aktarılması elzemdir.]]> <![CDATA[Çongar village, southwest of Sivas, is 63 km away from the city center. The village where the Ilbeyli Turkmen live is one of the 42 Ilbeyli villages in Sivas. A mosque has been identified in Çongar village, which has largely preserved the original plan scheme and decoration features of the Ottoman Period. In this study, the mosque located in the village of Çongar, connected to the central district of Sivas province, will be introduced and evaluated in terms of architectural and decorative features. The square planned mosque which built in 1876-1877, consists of a three-chamfered prayer hall and an outbuildings section adjacent to the northern wall. The mosque is illuminated by three windows on the southern facade and one on the eastern facade. The windows with plain wooden weft are rectangular in shape. The outbuilding built adjacent to the northern wall of the mosque have a rectangular plan in the east-west direction. This outbuilding is illuminated by two loophole windows in the eastern wall. The mosque, which was built in masonry technique with rough stone and rubble stone, has a wooden ceiling. The inner body walls of the mosque are painted green and there are wall paintings on their surfaces. On the southern, eastern and western walls, where a border with herbal decorations circulates, there are herbal decorations such as flowers and bunches of flowers coming out of a vase, architectural depictions such as the Kaaba, al-Aqsa Mosque and mosque, compositions and calligraphy decorations consisting of verses and writings with religious. The building is important in terms of continuing the tradition of Ottoman period wall paintings rather than its architectural features. It is essential that the Old Mosque of Çongar Village, which is in a dilapidated state and has been registered as a cultural asset that needs to be protected, be repaired in accordance with its original condition and transferred to future generations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75826 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[935-961]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/285 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Nymphenburg Porselen Fabrikası: Franz Anton Bustelli’nin Commedia Dell'arte Porselen Figürlerinin Tekrar Yorumlanması]]> <![CDATA[Nymphenburg Porcelain Factory: Reinterpretation of Franz Anton Bustelli's Commedia Dell’arte Porcelain Figures]]> <![CDATA[Özkan BAL]]> <![CDATA[Seramik, Commedia dell’Arte, Franz Anton Bustelli, Porselen, Nymphenburg Porselen Fabrikası, Moda Tasarımı.]]> <![CDATA[Ceramic, Commedia dell’Arte, Franz Anton Bustelli, Porcelain, Nymphenburg Porcelain Factory, Fashion Desing.]]> <![CDATA[Avrupalı porselen üreticileri uzun süre Uzak Doğu’nun tekelinde kalan porselenin reçetesini bulmak için çaba göstermişlerdir. Almanya özelinde porselen üretiminin öncüsü Meissen Porselen Fabrikası olmuş, Nymphenburg Porselen Fabrikası da kısa zamanda porselen üretimi konusunda Avrupa’nın sayılı fabrikalardan biri olmayı başarmıştır. Nymphenburg Porselen Fabrikası’nın tarihi gelişiminde Franz Anton Bustelli’nin katkısı oldukça büyüktür. 1754 yılında Franz Anton Bustelli’nin Nymphenburg Porselen fabrikasında çalışmaya başlamasıyla fabrikada üretilen birçok ürünün modellemesini yapmıştır. Bu modellemelerden en çok bilineni 8 erkek ve 8 kadın olmak üzere toplam 16 figürden oluşan Commedia dell’Arte karakterleridir. Nymphenburg Porselen Fabrikası kuruluşunun 260. yıldönümüne özel alanında uluslararası tanınmış moda tasarımcılarını Franz Anton Bustelli'nin Commedia dell’Arte figürlerinin giydiği kostümleri yeniden yorumlanması için davet etmiştir. Proje; Londra, Amsterdam, Beyrut, New York, Tokyo, Moskova ve Münih'ten tasarımcılarla birlikte yaklaşık iki yıllık bir süre içerisinde gerçekleştirilmiştir. Nymphenburg Porselen Fabrikası için oldukça önemli bir yere sahip olan Bustelli ve ürettiği Commedia dell’Arte figürleri, her bir moda tasarımcısı tarafından yeni kostümler ile donatılmış ve her bir figür 25 adet ile sınırlandırılarak üretilmiştir. Farklı kültürlerden tasarımcıların davet edilmesi farklı yorumları beraberinde getirmiş ve güzel işler ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Franz Anton Bustelli’nin ve Commedia dell’Arte figürlerinin Nymphenburg Porselen Fabrikası’nın gelişimindeki yeri ve yeniden yorumlanmış eserler ele alınmıştır. Bu araştırma betimsel tarama modelli bir çalışmadır. Araştırmanın seramik literatürüne katkı sunması hedeflenmektedir.]]> <![CDATA[European porcelain producers endeavored to find the recipe for porcelain, which had been monopolized by the Far East for a long time. The pioneer of porcelain production in Germany was the Meissen Porcelain Factory, and the Nymphenburg Porcelain Factory soon became one of the leading porcelain factories in Europe. Franz Anton Bustelli's contribution to the historical development of the Nymphenburg Porcelain Factory is quite large. In 1754, when Franz Anton Bustelli started working in the Nymphenburg Porcelain Factory, he modeled many products produced in the factory. The most well-known of these models is the Commedia dell’Arte characters, which consists of 16 figures, 8 male and 8 female. The Nymphenburg Porcelain Factory has invited internationally known fashion designers to reinterpret the costumes worn by Franz Anton Bustelli's Commedia dell’Arte figures in its special area for the 260th anniversary of its establishment. Project; It was realized over a period of about two years with designers from London, Amsterdam, Beirut, New York, Tokyo, Moscow and Munich. Bustelli and Commedia dell’Arte figures, which have a very important place for the Nymphenburg porcelain factory, were equipped with new costumes by each fashion designer and each figure was limited to 25 pieces. Inviting designers from different cultures brought different interpretations and good works emerged. In this study, the place of Franz Anton Bustelli and Commedia dell'Arte figures in the development of the Nymphenburg Porcelain factory and the reinterpreted works of porcelain figures are emphasized. This research is a descriptive survey modeled study. It is aimed to contribute to the ceramic literature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75750 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1433-1451]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/286 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Yerleşkelerinde Dinlenme ve Rekreasyon Bölgesi İçin Model Önerisi: Mikro Modülden Makro Modüler Yapılara]]> <![CDATA[Model Proposal for a Recreation and Recreation Zone on University Campuses: From Micro-Module to Macro-Modular Structure]]> <![CDATA[Betül İrem TARAKÇI]]> <![CDATA[İldem AYTAR SEVER]]> <![CDATA[Mimarlık, Üniversite Yerleşkeleri, Dinlenme ve Rekreasyon, Mikro Modül, Makro Modüler]]> <![CDATA[Architecture, University Campuses, Rest and Recreation, Micro Module, Macro Modular.]]> <![CDATA[Üniversite yerleşkelerinin planlaması yapılırken dinlenme ve rekreasyon bölgelerinin yerleşke tipine göre tasarlanması, bireylerin ortak kullanabilecekleri sosyal ve kültürel alanların oluşmasını sağlar. Doğru tasarım üniversitelerin büyüme ve gelişimine katkı sağlayabileceği gibi, fiziki çevrenin iyileştirilmesini ve bireyler arası sosyal etkileşimin artmasını sağlayacaktır. Çalışmanın çerçevesi yerleşke bölgelerinden dinlenme ve rekreasyon alanına kişilerin bir araya gelebildikleri, ortak kullanabilecekleri mikro modülden üretilen makro modül modeli önerisi üzerinedir. Çalışmanın çıkış noktası ise, üniversite yerleşkelerinde öğrencilerin, idari personelin veya öğretim elemanlarının bir araya gelebildikleri, ortak olarak kullanabilecekleri sosyal ve kültürel alanlardan birisi olan dinlenme ve rekreasyon bölgesine yönelik tasarım önerisi oluşturmaktadır.Bu noktadan haraketle bu çalışmada yerleşkelerde ortak kullanım mekanlarından sosyal/kültürel etkinlik alanlarını ve yerleşim sistemlerini açıklayarak, nitel araştırma yöntemi ile elde edilen bilgiler kapsamında araştırmada önerilen tasarım modeli için bilgisayar destekli programlar aracılığıyla çizimler yapılarak öneri model görselleştirilmiştir. Model kurgusunda mikro modül olarak konteynır kullanılmıştır. Amaç üniversitelerin yerleşke planlama süreçlerinde fiziksel gelişimine katkıda bulunmaktır. Üniversite gibi etkileşimin sıklıkla olduğu alanlar için fiziksel planlamasının doğru ve işlevler arasında ilişkiler gözetilerek yapılması oldukça önemlidir. Çünkü doğru planlanan ve tasarlanan fiziksel çevre de kullanıcıların öğrenmesine ve bireysel gelişimine katkıda bulunulabilir. Yapılan bu çalışmayla birlikte üniversitelerde yerleşke tipine göre bölgelerin yerleştirilmesi planlama konusunda gelişime açık alanlar ve birimler imkânı sunacağı görülmektedir.]]> <![CDATA[When planning university campuses, the design of recreation and recreation areas according to the campus type ensures the formation of social and cultural areas that individuals can use in common. The right design can contribute to the growth and development of universities, as well as improve the physical environment and increase social interaction between individuals. The framework of the study is based on the proposal of a macro module model produced from a micro module where people can come together from campus areas to recreation and recreation areas and use it Decently. The starting point of the study is to create a design proposal for the relaxation and recreation area, which is one of the social and cultural areas where students, administrative staff, or faculty members can come together and use collectively on university campuses. With this study, social/cultural activity areas and settlement systems from common use spaces in the settlements were explained. With the information obtained by the qualitative research method, drawings are made for the proposed design model in the research through computer-aided programs and the proposal model is visualized. A container is used as a micro module in the model setup.The aim is to contribute to the physical development of universities in campus planning processes. For areas like universities where interaction is frequent, it is crucial to carry out physical planning accurately, considering relationships between functions. This is because a correctly planned and designed physical environment can contribute to users' learning and individual development. With this study, it is observed that the placement of areas and units according to campus type in universities will provide opportunities for development in planning.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75733 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[515-527]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/287 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kahramanmaraş Merkezli Depremlerin (6 Şubat 2023) Malatya Ovasındaki Yerleşmelere Etkisi]]> <![CDATA[Effect of Kahramanmaraş Centered (6 February 2023) Earthquakes on Settlements in Malatya Plain]]> <![CDATA[İrfan TAPAN]]> <![CDATA[Coğrafya, Malatya Ovası, Doğal Afet, Deprem, Depremin Yerleşmelere Etkisi]]> <![CDATA[Geography, Malatya Plain, Natural Disaster, Earthquake, Effect of Earthquake on Settlements]]> <![CDATA[Jeolojik devir boyunca oluşan ve dünyadaki doğal dengenin oluşmasında önemli bir görev üstlenen deprem, volkanizma, heyelan, çığ, sel gibi olaylar insan yaşamı ve doğal çevre üzerinde olumsuz etkiler bırakınca afet ismini almaktadır. Afetler arasında en fazla can ve mal kaybına yol açan depremdir. Alp-Himalaya kuşağı üzerinde bulunan Türkiye’de sık sık çeşitli büyüklükteki depremler meydana gelmektedir. Bu depremlerden bir tanesi de 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen ve 11 ilimizde büyük yıkımlara sebep olan Kahramanmaraş merkezli depremdir. Toplamda 53 binden fazla insanın yaşamını yitirmesine neden olan bu depremin yıkıcı etkiler yarattığı illerden bir tanesi de Malatya ilidir. Çalışmaya konu olan Malatya ilinde depremden en fazla etkilenen alanlar Malatya Ovası’nda kurulmuş olan yerleşmelerdir. Bu ova üzerinde kurulan Yeşilyurt ve Battalgazi ilçeleri zamanla Malatya ilinin en yoğun nüfuslu ilçeleri olmuştur. Bu iki ilçe dışında Malatya Ovasının çevresinde yer alan ilçelerdeki yerleşmeler de depremden hasar almıştır. Çalışma sahasında bulunan çok sayıda mahalledeki meskenler bu depremden ciddi zarar görmüştür. Özellikle Yeşilyurt ve Battalgazi ilçe merkezlerinde bulunan mahallelerdeki binalar kullanılamaz hale gelmiştir. Bu çalışmada 6 Şubat depreminin Malatya ovasındaki meskenlere etkisi araştırılarak en fazla zarar gören mahalleler tespit edilip araştırmaya eklenmiştir. Araştırma kapsamında çalışma sahasında hasar alan yapılar mahalle bazında ağır hasarlı, orta hasarlı, az hasarlı, yıkık ve hasarsız yapılar olmak üzere gruplara ayrılmış ve hangi mahallede toplam kaç yapı hangi derecede hasar aldığı tespit edilmiş, mahallelerdeki yapıların depremlerden etkilenme yüzdelikleri bulunup çalışmaya eklenmiştir. Ayrıca bu iki ilçede bulunan meskenlerin depremden zarar görmesinde etkili olan doğal ve beşerî faktörler araştırılarak insan kaynaklı hatalar tespit edilip çalışmaya eklenmiştir.]]> <![CDATA[Events such as earthquakes, volcanism, landslides, avalanches and floods, which occur throughout the geological period and play an important role in establishing the natural balance in the world, are called disasters when they have negative effects on human life and the natural environment. Among disasters, earthquakes cause the most loss of life and property. Earthquakes of various sizes occur frequently in Turkey, which is located on the Alpine-Himalayan belt. One of these earthquakes is the Kahramanmaraş-centered earthquake that occurred on February 6, 2023 and caused great destruction in 11 provinces. Malatya is one of the provinces where this earthquake, which caused the death of more than 53 thousand people in total, had devastating effects. The areas most affected by the earthquake in Malatya province, which is the subject of the study, are the settlements established in the Malatya Plain. Yeşilyurt and Battalgazi districts were established on this plain and over time they became the most densely populated districts of Malatya province. Apart from these two districts, the settlements in the districts around the Malatya Plain were also damaged by the earthquake. The residences in many neighborhoods in the study area were seriously damaged by this earthquake. Especially the buildings in the neighborhoods in Yeşilyurt and Battalgazi district centers have become unusable. In this study, the effect of the February 6 earthquake on the residences in the Malatya plain was investigated and the most damaged neighborhoods were identified and added to the study. Within the scope of the research, the damaged buildings in the study area were divided into groups as heavily damaged, moderately damaged, slightly damaged, demolished and undamaged buildings on a neighborhood basis, and it was determined how many buildings were damaged in which neighborhood and to what degree, and the percentages of the buildings in the neighborhoods being affected by earthquakes were found and added to the study. In addition, the natural and human factors that were effective in the earthquake damage to the residences in these two districts were investigated and human-induced errors were identified and added to the article.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75708 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1215-1247]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/288 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yok Olan Kırsal Mirasın İzinde: Barak Kırsal Mimarisi ve Bir Örnek Gaziantep/ Oğuzeli/ Tüzel Köyü ]]> <![CDATA[In Search of Vanishing Rural Heritage: Barak Rural Architecture and an Example Gaziantep/Oğuzeli/Tüzel Village]]> <![CDATA[Mehtap ÖZBAYRAKTAR]]> <![CDATA[Melike ÇAPAR]]> <![CDATA[Mimarlık, Barak kırsal mimarisi, Gaziantep/ Oğuzeli/ Tüzel Köyü, Kırsal mimari miras, Yığma kerpiç yapım sistemi]]> <![CDATA[Architecture, Rural architecture of Barak, Gaziantep/ Oğuzeli/ Tüzel Village, Rural architectural heritage, Masonry adobe construction system]]> <![CDATA[Gaziantep ilindeki Barak kültürü üzerine yapılan çalışmaların daha çok “somut olmayan kırsal miras” üzerine yapıldığı görülebilmektedir. Ayrıca kırsal mimari miras üzerine çalışmalar yapılsa da hem  az sayıdadır, hem de  “Gaziantep Barak mimari mekanını” ortaya çıkaracak detayda değildir. Bu kapsamda Oğuzeli köyleri arasından ise, Tüzel Mahallesi (köyü) seçilmiştir. Mahallede yıkılmadan ayakta kalmayı sürdüren yığma kerpiç yapım sisteminde evler bulunması da, Tüzel köyünün çalışılmasının diğer sebebidir.  Çalışmanın amacı Barak kırsal mimarisinin görülebildiği “Tüzel köyü” nün kırsal mimari ve kırsal doku özelliklerini belgelemek ve analiz etmektir.  Ayrıca “Barak kültürünün yaşatıldığı yerleşimlerde kırsal ev mimarisi nasıl özelleşmiştir?  “Barak evi” tanımlaması yapılabilir mi?” soruları özelinde de “Barak kırsal mimari miras”belgeleme  çalışmalarına katkıda bulunmaktır. Çalışma dört aşamada gerçekleştirilmiştir: Kırsal yerleşim dokusunun yerinde tespiti, 8 adet yığma kerpiç evin envanter fişlerinin doldurulması, Tüzel Köyü’nün Kırsal Mimari Analizi, Tüzel Köyü ve kırsal mimari mirasının koruma sorunları üzerine köyde yapılan görüşmeler . Çalışma için “***etik kurulu ***tarihli***sayılı kararına göre etik kurul izni alınmıştır. Tüzel Mahallesi’nde (Tüzel + Küçük Tüzel/Darıca Köyü) yapılan kırsal yerleşim dokusu analizinde   26 adet kerpiç yapım sistemli ev (24 Tüzel + 2 Küçük Tüzel/ Darıca) olduğu görülmüştür. Bunların içinde yığma kerpiç sistemi ile yapılan tek katlı evler çoğunluktadır. Elde edilen bulgular sonucunda belirtilen “Barak kırsal mimarisinin görülebildiği Gaziantep/Oğuzeli/ Tüzel Köyü’nün kırsal doku ve kırsal mimari özellikleri” ortaya konulmuştur. Çalışmanın başında sorulan sorular Gaziantep Kırsal mimari mirası üzerine yapılan çalışmalar ve Anadolu köylerinde kerpiç yapım sistemi kullanılarak yapılan evlerin “Tüzel Köyü evleri” ile karşılaştırması yapılarak, cevaplanmaya çalışılmıştır. Ayrıca tespit edilen sorunlar üzerinden, Tüzel Köyü’nün  kırsal mimari mirasının korunması için öneriler geliştirilmiştir.     ]]> <![CDATA[The studies on the Barak culture in Gaziantep are mostly conducted on the “intangible heritage of rural areas”. In addition, although there are studies on rural architectural heritage, they are few and not in detail to reveal the "Gaziantep Barak architectural space". In this context, the Tüzel neighborhood (village) was chosen among the Oğuzeli villages. Another reason for studying the Tüzel neighborhood is that there are houses in the masonry adobe construction system that continue to survive without collapsing. This study aims to document and analyse the rural architecture and pattern characteristics of "Tüzel village", where Barak rural architecture can be seen. In addition, it aims to answer the following questions to contribute to documentation studies of the "Barak rural architectural heritage”: How is the rural house architecture specialized in the settlements where the Barak culture is kept alive? Can a "Barak house" be defined? The study was conducted in four stages: on-site identification of rural settlement patterns, completion of inventory forms for 8 masonry adobe construction systems houses, rural architectural analysis of Tüzel Village, and interviews on the conservation problems of Tüzel Village and its rural architectural heritage. Ethics committee permission was obtained for the study according to the decision numbered “***ethics committee dated ******”. In the rural settlement pattern analysis conducted in Tüzel Neighbourhood (Tüzel + Küçük Tüzel/Darıca Village), it was observed that there are 26 masonry adobe construction system houses (24 Tüzel + 2 Küçük Tüzel/ Darıca). Among these, single-story houses built using the Adobe construction system are the majority. Because of the findings obtained, the "rural pattern and architectural characteristics of Gaziantep / Oğuzeli / Tüzel Village where Barak rural architecture can be seen" were revealed. The questions asked at the beginning of the study were answered by comparing the studies on the rural architectural heritage of Gaziantep and the houses built using the masonry adobe construction system in Anatolian villages with the "Tüzel Village houses". In addition, suggestions have been developed for the protection of the rural architectural heritage of Tüzel Village based on the identified problems.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75703 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1767-1803]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/289 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cildindeki Şeytan Ekşi Sözlük Platformunda Namus Tartışmaları]]> <![CDATA[The Devil in Your Skin Honor Debates on Ekşi Sözlük Platform ]]> <![CDATA[Hatice KARAKUŞ ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Kadın araştırmaları, namus, kadın, akrabalık, evlilik, ekşi sözlük. ]]> <![CDATA[Women's research, honor, women, kinship, marriage, ekşi sözlük. ]]> <![CDATA[Bu araştırma makalesi namus ile ilgili tartışmaların ekşi sözlük platformunda nasıl şekillendiği ve hangi kodlara sahip olduğu merakından doğmuştur. Çalışmanın amacı literatürde namus özelinde kayda geçen sosyolojik ve tarihsel verinin, sanal ortamdaki tartışmalar ile olan ilişkisini ortaya çıkarmaktır. Metafor analizi çalışmanın yöntemidir. Ekşi sözlük platformunda namus ile ilgili 177 paylaşımın analizi yapılmış ve kırk (40) metafora ulaşılmıştır. Elde edilen veri yığınını daha anlaşılır hale getirmek için çeşitli başlıklar oluşturulmuş ve ilgili veriler bu başlıklara dağıtılmıştır. Çalışma sonucunda “vicdan, ahlak, koruma/denetleme, kültür, siyaset/ideoloji ve diğer” başlıkları oluşturulmuştur. Yorumlar büyük ölçüde vicdan, ahlak ve kültür başlığında yoğunlaşmıştır. Vicdan boyutunda bireyin verecek utandırıcı hesabının olmaması, vicdani rahatlık; ahlak boyutunda ise ahlaksızlık yapmaktan utanma, ahlak kurallarına bağlılık, mutluluk, dürüstlük ve kendini aklama yorumları öne çıkmıştır. Namus, ahlaki vicdan ve içselleştirilen otorite olarak bir denetim mekanizması işlevi görmektedir. Namus bu yönüyle bireye mutluluk veren bir disiplin çizgisi olup güvenli alanın sınırlarını belirlemektedir. Kültür temasında ise namus, çocuğun sahibinin belli olmasına yarayan bir toplumsal araç gereç olarak ele alınmıştır. Geleneksel görgünün uzantısı olarak algılanan namus Anadolu mezesi, ipek mendil, cildindeki şeytan, kuş, kitle imha silahı, toplumsal araç-gereç, isyankârlık, baskı aracı, denetim mekanizması, disiplin, dürüstlük, söz, sömürü, hukuk, mülkiyet şeklindeki metaforlar üzerinden yorumlanmıştır. Namusun siyasi söylemde öne çıkan sömürgecilik, iktidarın inşası /meşrulaştırılması, milliyetçilik, vatan ve sınır argümanlarıyla ilişkisi zayıf düzeydedir.]]> <![CDATA[This research article was born out of curiosity about how discussions on honor are shaped on the Ekşi Sözlük platform and what codes they have. The study aims to reveal the relationship between the sociological and historical data recorded in the literature on honor and the discussions in the virtual environment. Metaphor analysis is the method of the study. In the Ekşi Sözlük platform, 177 posts about honor were analyzed, and forty (40) metaphors were reached. Various headings were created to make the mass of data more understandable, and the relevant data were distributed under these headings. As a result of the study, "conscience, morality, protection/control, culture, politics/ideology and other" headings were created. Comments were primarily concentrated on conscience, morality, and culture. In the conscience dimension, the comments on having no embarrassing account to give and peace of conscience; in the morality dimension, the comments on being ashamed of committing immorality, adherence to moral rules, happiness, honesty, and self-justification came to the fore. Honor functions as a control mechanism as a moral conscience and internalized authority. In this respect, honor is a disciplinary line that gives happiness to the individual and determines the boundaries of the safe space. In the theme of culture, honor was handled as a social tool to identify the owner of the child. Perceived as an extension of traditional manners, honor was interpreted through metaphors such as Anatolian appetizer, silk handkerchief, the devil on the skin, bird, weapon of mass destruction, social tool, rebelliousness, an instrument of oppression, control mechanism, discipline, honesty, promise, exploitation, law, and property. The relationship of honor with the arguments of colonialism, construction/legitimization of power, nationalism, homeland, and border, which are prominent in political discourse, is weak]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75641 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1137-1157]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/290 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Alanya Atatürk Evi Müzesi'nin Mimari Özellikleri ve Koruma Önerileri]]> <![CDATA[The Architectural Characteristics of Alanya Atatürk House Museum and Conservation Proposals]]> <![CDATA[Serap SEVGİ]]> <![CDATA[Alanya Atatürk Evi, Geleneksel Alanya Evleri, Sivil Mimari, Mimari Miras, Restorasyon ]]> <![CDATA[Alanya Atatürk House, Traditional Houses of Alanya, Civil Architecture, Architectural Heritage, Architectural Conservation]]> <![CDATA[Alanya Atatürk Evi Müzesi, 17. yüzyılda gelişen ve Osmanlı topraklarında hakim olan sivil mimari geleneğinin bir temsilcisi olarak Alanya'nın 19. yüzyılının ekonomik, sosyal ve kültürel yaşantısının mimari planlamaya yansıması ve Cumhuriyet döneminde Ulu Önder Atatürk'e ev sahipliği yapmasıyla anı, belgesel ve tarihi değeri bakımından önemli bir yapıdır. Alanya sur dışında gelişen yerleşimde, 19. yüzyılda Tevfik Azakzade tarafında inşa ettirilen ev iç sofalı plan tipinde, üç katlıdır. Sofa kuzey-güney yönünde uzanmakta, doğu ve batı diliminde odalar ile bağlantı sağlamaktadır. Evin, güneydeki geniş odaların çağnışır olarak, kuzeydeki geniş odaların ise büyük/küçük içeri, mutfak, sandık odası gibi işlevlerde, alt katın ise ahır, depo vb. servis ve hizmet işlevlerine kullanıldığı düşünülmektedir. Alt katın tamamı, ara katın dış duvarları ahşap hatıllı moloz taş duvar olarak yığma teknikte, ara katın iç mekân duvarları ve üst katın tamamı ahşap karkas sistemde inşa edilmiştir. Kültür ve Turizm Bakanlığına hibe edilen ev, 1987 yılında da restore edilerek "Alanya Atatürk Evi” olarak ziyarete açılmıştır. Günümüze büyük değişikliklere uğramadan özgünlüğünü koruyarak ulaşmıştır. Bu nedenle Atatürk Evi Müzesi'nin, sürdürülebilir koruma anlayışıyla, müze işleviyle gelecek nesillere aktarılması için mimari özgünlüğü ve bütünlüğünün korunmasına yönelik restorasyon önerileri değerlendirilmiştir. Yapısal bütünlüğü, taşıyıcı sistemi, birim malzemeleri ve mimari elemanlarının korunmasına yönelik uygulamaların ilkeleri ve müdahale biçimleri belirlenmiştir. Bu çalışmayla; Alanya Atatürk Evi Müzesi'nin mimari özellikleri, koruma sorunları ve çözümlerine öneriler ele alınarak, koruma tarihine bilgi aktarımı amaçlanmıştır.]]> <![CDATA[The Alanya Atatürk House Museum, a representative of the civil architectural tradition of the 17th Century in the Ottoman territories, reflecting the economic, social, and cultural life of 19th century Alanya in architectural planning, and its historical significance as the host of Mustafa Kemal Atatürk during the Republican Era. Located outside the Alanya fortifications, the Alanya Atatürk House Museum is a three-story house constructed in the 19th century by Tevfik Azakzade, representing the architectural style of inner courtyard plans. Donated to the Ministry of Culture and Tourism, the house underwent restoration in 1987 and was opened to the public as the "Alanya Atatürk House." It has preserved its originality without significant alterations until the present day. In accordance with a sustainable conservation approach and the goal of passing its museum function to future generations, recommendations have been evaluated for the preservation of its architectural authenticity and integrity. Analytical survey studies were conducted to identify the conservation issues of the house, examining aspects such as construction materials, construction techniques, spatial features, architectural elements, and facade arrangements. The study also investigated the impact of previous repair phases on the preservation of the house, the causes of preservation issues, and conducted archeometric analyses of building materials. Furthermore, it explored structural stability and ground characteristics in collaboration with relevant engineering disciplines, utilizing the results in the analysis of the structure. Spatial organization, construction techniques, mass additions in comparison with similar buildings of the era, and architectural elements were analyzed based on existing information within the structure. Principles and intervention methods were defined for preserving the structural integrity, load-bearing system, unit materials, and architectural elements, keeping in mind the house's continued museum function. This study aims to provide insights into the architectural features, conservation issues, and proposed solutions for the Alanya Atatürk House Museum, contributing to the preservation history in the process.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75631 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1827-1859]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/291 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Sinemasında Bir Özgürlük Alanı Olarak İntihar: Anayurt Oteli (1987), Eşkıya (1996), Dedemin İnsanları (2011) ve İşe Yarar Bir Şey (2017) Filmlerine Dair Bir İnceleme]]> <![CDATA[Suicide as a Space of Freedom in Turkish Cinema: An Analysis of Anayurt Oteli (1987), Eşkıya (1996), Dedemin İnsanları (2011) and İşe Yarar Bir Şey (2017)]]> <![CDATA[Mustafa Özer ÖZKANTAR]]> <![CDATA[Sinema, Türk sineması, ölüm, intihar, özgürlük]]> <![CDATA[Cinema, Turkish cinema, death, suicide, freedom]]> <![CDATA[Sinema yaşam ve ölüm arasındaki çizgiyi ele almada oldukça usta bir sanat olarak ifade edilebilir. Bu nedenle içerisinde hem mutluluk hem de melankoli barındıran bir sanat olan sinema, özellikle ölüm ve intihar kavramlarını çok yönlü ele alabilme yetisi ile öne çıkmaktadır. Sıklıkla ölüm ve intihar olumsuz bağlamlarla sinema evrenine eklemlenirken bu durum kimi zaman farklı şekilde de beyaz perdeye aktarılabilmekte ve tam zıttı olarak işlev gösterebilmektedir. Söz konusu Türk Sineması olduğunda da intihar kavramının çok yönlü ve alternatif anlatılarla bütünleştiği görülmekte ve intiharın bazı yapımlarda bir son olarak değil kişisel bir özgürlük ve faillik alanı olarak sinema perdesine yansıdığı düşünülmektedir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı Türk Sineması özelinde intihar kavramına dair bir perspektif ortaya koymak ve intiharın bir son değil kişisel bir kurtuluş aracı olarak görüldüğüne dair bir pencere açmaktır. Bu çerçevede Anayurt Oteli (1987), Eşkıya (1996), Dedemin İnsanları (2011) ve İşe Yarar Bir Şey (2017) filmleri amaçlı örneklem yöntemiyle belirlenmiştir. İlgili yapımların tercih edilmesinin temel nedeni bu çalışmada bahsi geçen argüman ile uyumlu nitelikler göstermeleridir. Bahsi geçen filmler Üç Aşamalı İntihar Kuramı çerçevesinde ele alınmış ayrıca sosyolojik ve felsefi bir bakış açısıyla incelenmiştir. Sonuç olarak Türk Sinemasında ismi geçen filmler özelinde ölüm ve intihar kavramlarının alışılagelmiş anlatılardan farklı olarak ele alındığı görülmüş ve intiharın bir son olarak değil kişisel bir kurtuluş ve özgürlük alanı olarak film iklimine aktarıldığı gözlemlenmiştir.]]> <![CDATA[Cinema can be described as an art that is quite adept at handling the line between life and death. For this reason, cinema, which is an art that contains both happiness and melancholy, stands out especially with its ability to handle the concepts of death and suicide in multiple ways. While death and suicide are often incorporated into the cinematic universe with negative contexts, this situation can sometimes be transferred to the screen in a different way and function as its opposite. When it comes to Turkish Cinema, it is thought that the concept of suicide is integrated with multifaceted and alternative narratives, and suicide in some films is reflected on the screen not as an end but as a personal space of freedom and agency. In this context, the main concern of this study is to present a perspective on the concept of suicide in Turkish Cinema and to open a window to the fact that suicide is not seen as an end but as a means of personal liberation. In this context, the films Anayurt Oteli (1987), Eşkıya (1996), Dedemin İnsanları (2011) and İşe Yarar Bir Şey (2017) were selected through purposeful sampling method. The main reason for choosing these movies is that they show qualities compatible with the argument mentioned in this study. The aforementioned films were analyzed through the Three-step Theory of Suicide and also examined from a sociological and philosophical point of view. As a result, death and suicide were handled differently from the conventional narratives in Turkish Cinema, and suicide was conveyed to the film climate not as an end but as a personal liberation and freedom.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75586 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1177-1193]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/292 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Şeyhülislam Hüseyin Hüsnü Efendi’nin Kütüphanesi ve Okuma Kültürü]]> <![CDATA[Sheikhulislam Hüseyin Hüsnü Efendi's Library and Reading Culture]]> <![CDATA[Gökhan KAYA]]> <![CDATA[Tarih, Şeyhülislam, Hüseyin Hüsnü Efendi, Kütüphane, Okuma Kültürü, Kültürel Sermaye]]> <![CDATA[History, Sheikhulislam, Hüseyin Hüsnü Efendi, Library, Reading Culture, Cultural Capital]]> <![CDATA[XIX. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nda görülen siyasi, iktisadi, toplumsal ve kültürel değişimin niceliği ve niteliği epey belirgin ve somuttur. Bu alanlardan olan kültürel değişim gündelik hayattan, okuma kültürüne, kültürel üretimin değişen doğasından Osmanlı dışındaki dünyayı anlama çabasına kadar geniş bir yelpazeyi oluşturur. Bu değişimin aktörleriniden olan yüksek Osmanlı bürokrasisinin kültürel alan dışında yukarıda sıralanan alanlardaki değişime etkisi üzerine bir hayli çalışma mevcuttur. Ancak bu kesiminin kültürel ilgi ve üretiminin boyutları konusunda çalışmaların yeterli olduğu henüz söylenemez. Makalemizin konusu Osmanlı İlmiye sınıfının en yüksek makamı olan Şeyhülislamlığa kadar yükselmiş Hüseyin Hüsnü Efendi’nin kütüphanesinden yola çıkarak kültürel sermayesini, okuma alışkanlık ve yatkınlıklarını ortaya koyma çabasını içermektedir. Kütüphane, yüksek ilmiye mensubu bir kişiden beklenileceği üzere kendi alanına başka bir deyişe İslami ilimlere ilişkin klasik eserler ağırlıklıdır. Hüseyin Hüsnü Efendi’nin kütüphanesinde İslami alanlara ait olmayan ve İslami gelenekte âdâb/edeb denilen bir anlamda dünyevi bilginin şekillendirdiği tarih, siyaset, edebiyat, lügat, coğrafya, felsefe, tıp, astronomi alanlarına ait çok sayıda kitap da mevcuttur. Bu anlamda Hüseyin Hüsnü Efendi’nin listelenmiş kitapları bize onun kültürel sermayesinin ve yatkınlığının temelini İslam’ın klasik metinlerinin oluşturduğu söylenebilir. Edeb türüne giren kitaplara bakıldığı zaman başta Avrupa olmak üzere İslam coğrafyası dışındaki yerlerde üretilmiş eserlere ilişkin belirgin bir ilgi ve merak yokluğundan bahsedilebilir. Dahası ilgi ve merak eksikliği, özellikle XIX yüzyılın sonlarından itibaren Osmanlı kültürünü etkileyen Avrupa menşeili roman, siyasetname, hukuk, tarih, felsefe gibi yazın türlerine, Osmanlı dışındaki dünyanın siyasi, coğrafi, kültürel durumuna dair eserler için de geçerlidir. Dahası son dönem Osmanlı edebiyat alanının önde gelen yazarları olan Şinasi, Recaizâde Mahmud Ekrem, Halid Ziya, Samipaşazâde Sezai gibi kişilerin de eserleri kütüphanede mevcut değildir.]]> <![CDATA[The quantity and quality of the political, economic, social and cultural changes in the Ottoman Empire in the nineteenth century are quite evident and concrete. Cultural change in the Ottoman Empire constitutes a wide range from daily life to reading culture, from the changing nature of cultural production to the endeavour to understand the world outside the Ottoman Empire. There are many studies on the impact of the high Ottoman bureaucracy, one of the actors of this change, on the change in the fields listed above, except for the cultural field. But, it cannot be said that studies on the dimensions of the cultural interest and production of this segment of the bureaucracy are not yet sufficient. The subject of this article is an attempt to reveal the cultural capital, reading habits and predispositions of Hüseyin Hüsnü Efendi, who rose to the highest position of the Ottoman Ilmiye class, the position of Sheikhulislam, based on his library. As a member of the high scholarship, the library dominates with classical works related to his field, in other words, Islamic sciences. In addition to Islamic sciences, Hüseyin Hüsnü Efendi's library includes a vast collection of books on history, politics, literature, vocabulary, geography, philosophy, medicine, and astronomy, all of which contribute to the worldly knowledge known as âdâb/edeb in Islamic tradition. In this sense, Hüseyin Hüsnü Efendi's listed books suggest that the classical texts of Islam formed the basis of his cultural capital and predisposition. When we look at the books in the genre of Edeb, we can see a distinct lack of interest and curiosity in the works produced outside the Islamic geography, especially in Europe. Moreover, this lack of interest and curiosity is valid not only for the European literary genres such as novels, political novels, law, history and philosophy that have influenced Ottoman culture since the late nineteenth century, but also for the works on the political, geographical and cultural situation of the world outside the Ottoman Empire. Moreover, the works of prominent writers of the late Ottoman literature such as Şinasi, Recaizâde Mahmud Ekrem, Halid Ziya, Samipaşazâde Sezai are not available in the library.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75519 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[751-786]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/293 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel Bir Giysi Türü: Cepkenler (Mardin Müzesi Örnekleri)]]> <![CDATA[A Traditional Type of Clothing: Cepkens (Mardin Museum Samples)]]> <![CDATA[Fırat ALLAK]]> <![CDATA[Medih ÖZTEMEL]]> <![CDATA[Türk İslam Sanatları, Moda Tasarım, Mardin, Tekstil, Giyim, Cepken ]]> <![CDATA[Turkish Islamic Arts, Fashion Design, Mardin, Textile, Clothing, Cepken ]]> <![CDATA[Giyim, insanın ortaya çıkışında ilk olarak doğanın koşullarından korunmak maksadıyla ortaya çıkan bir olgudur. Günümüze kadar çeşitli doğal, toplumsal ve etik değerlerin etkisiyle gelen giyim, zamanla farklılıklar ve çeşitlenmeler göstermiştir. Bu çeşitlenmelerden biri de cepkenlerdir. Mardin Müzesi’nde muhafaza edilen geleneksel bir giysi türü olan cepkenlerin konu edildiği bu çalışmada, sözü edilen ürünlerin form, kumaş, renk, süsleme ve teknik özelliklerinin tanıtımı amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ilgili müzeden gerekli izinler alınarak müze uzmanları gözetiminde müzenin teşhir salonu ve deposunda korunan cepkenler üzerinde detaylı incelemeler yapılmıştır. Geç Dönem Osmanlı örnekleri oldukları anlaşılan cepkenlerin; keten, kadife ve ipek gibi farklı kumaş türlerinden üretildiği tespit edilmiştir. Ele alınan cepkenlerde hakîm yaka, “V” yaka, “U” yaka ve yuvarlak yaka modelleri kullanılmıştır. Boyları bel hizasında olan cepkenlerin hepsinde önde kapama olmadığı görülmüştür. Cepkenlerin kolları bir iki örnek hariç çoğunlukla düz dikdörtgen bir formda kesildiği anlaşılmıştır. Ele alınan örneklerin çoğunda tek renk ve sade tutulan astar kullanımı söz konusudur. Süsleme tekniği olarak sim sırma ve kordon tutturma teknikleri kullanılmıştır. Cepkenlerde, mor, lacivert, krem, siyah ve mürdüm renkler kullanılırken, işlemelerde ise altın sarısı, gümüş, yeşil ve krem gibi birbiriyle uyumlu renklere yer verildiği anlaşılmıştır. Bitkisel süslemelerin yoğun olarak kullanıldığı anlaşılan cepkenlerde, geometrik ve diğer temalar gibi süsleme konularının da işlendiği tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[Clothing is a phenomenon that first emerged during the emergence of humans in order to protect themselves from the conditions of nature. Clothing, which has been influenced by various natural, social and ethical values until today, has shown differences and diversification over time. One of these variations is cepkens. In this study, which is about cepkens, a traditional type of clothing kept in the Mardin Museum, it is aimed to introduce the form, fabric, color, decoration and technical features of the mentioned products. For this purpose, detailed examinations were carried out on the pockets preserved in the museum's exhibition hall and warehouse under the supervision of museum experts, by obtaining the necessary permissions from the relevant museum. Cepkens, which are understood to be Late Ottoman examples; It has been determined that it is produced from different types of fabric such as linen, velvet and silk. Judge collar, "V" collar, "U" collar and round collar models were used in the jackets considered. It has been observed that all of the waist-length jackets do not have a front closure. It was understood that the sleeves of the jackets were mostly cut in a flat rectangular form, except for a few examples. In most of the examples discussed, single color and plain lining is used. Glitter thread and cord fastening techniques were used as decoration techniques. While purple, dark blue, cream, black and plum colors were used in the jackets, it was understood that compatible colors such as golden yellow, silver, green and cream were used in the embroideries. It has been determined that ornamental themes such as geometric and other themes were also used in the cepkens, where floral ornaments were used extensively.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75516 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[429-446]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/294 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Seçimlerin Mekânsal Analizi: Hatay İli Örneği]]> <![CDATA[Spatial Analysis Of Elections: The Example Of Hatay Province]]> <![CDATA[İsmail ÖLMEZ]]> <![CDATA[Necmettin ELMASTAŞ]]> <![CDATA[Seçim Coğrafyası, CBS, Mekânsal Analiz, Genel Seçimler, Hatay]]> <![CDATA[Electoral Geography, GIS, Spatial Analysis, General Elections, Hatay]]> <![CDATA[Seçim coğrafyası, herhangi bir coğrafi alanda, geçmişte ve günümüzdeki siyasal yönelimleri ve siyasal güç dağılımına ait özellikleri değerlendirmeye imkân sağlarken aynı zamanda geleceğe dair çıkarımlara da temel oluşturmaktadır. Seçmen ile seçilecek aday arasındaki ilişkinin mekânsal dağılımı, bu dağılımı etkileyen etmenler, temsil durumu, bölgesel farklılıklar ve bunların nedenleri seçim coğrafyasının temel konularını oluşturmaktadır. Bu çalışmada, Hatay ili mahalle düzeyinde 2018 yılında yapılan genel seçim sonuçları kullanılarak mekânsal analizler yürütülmüştür. Çalışmada genel seçim sonuçlarına dayanarak Hatay ilinde siyasi, sosyal ve kültürel farklılıkların belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada kullanılan veriler Yüksek Seçim Kurulu’ndan temin edilmiş, istatistiksel yöntemler kullanılarak sonuçlar elde edilmiştir. Moran’s I, LISA ve HOTSPOT analizleri ile parti tercihlerinin mekânsal dağılışları incelenmiş elde edilen sonuçlar çeşitli tematik haritalar ve tablolar ile gösterilerek değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, Hatay ilinde siyasi, sosyal ve kültürel farklılıklar görülmüştür. Sonuç olarak, Hatay ilindeki mekânsal farklılaşmanın siyasi tercihler üzerindeki etkisine dair önemli bulgular elde edilmiştir. Çalışma, politikacıların farklı mekanların farklı ihtiyaçlarını anlamaları ve onlara uygun politikalar geliştirmeleri için önemli veriler sunmaktadır. Mevcut çalışmanın, aynı zamanda diğer alanlarda yapılacak benzer çalışmalar için bir model oluşturacağı ön görülmektedir.]]> <![CDATA[Electoral geography allows evaluating past and present political tendencies and characteristics of political power distribution in any geographical area, while also forming the basis for inferences about the future. The spatial distribution of the relationship between the voter and the candidate to be elected, the factors affecting this distribution, the state of representation, regional differences and their reasons constitute the basic issues of electoral geography. In this study, spatial analyzes were conducted using the general election results held in 2018 at the neighborhood level in Hatay province. The study aimed to determine political, social and cultural differences in Hatay province based on the general election results. The data used in the study was obtained from the Supreme Election Board, and the results were obtained using statistical methods. The spatial distribution of party preferences was examined with Moran's I, LISA and HOTSPOT analyses, and the results were evaluated by showing them with various thematic maps and tables. According to the results obtained, political, social and cultural differences were observed in Hatay province. As a result, important findings have been obtained regarding the effect of spatial differentiation on political preferences in Hatay province. The study provides important data for politicians to understand the different needs of different places and develop appropriate policies. It is anticipated that the current study will also serve as a model for similar studies to be conducted in other fields.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75358 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[787-806]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/295 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Flüt Eğitiminde Kullanılan Carl Joachim Andersen 18 Petites Etudes Op.41 Kitabının Analizi]]> <![CDATA[Analysis of Carl Joachım Andersen 18 Petites Etudes Op.41 Book Used in Flute Education]]> <![CDATA[Döndü DULKADİR]]> <![CDATA[Flüt, Flüt eğitimi, Metot, Etüt, Carl Joachim Andersen]]> <![CDATA[Flute, Flute education, Method, Etude, Carl Joachim Andersen]]> <![CDATA[Bu araştırma, Carl Joachim ANDERSEN tarafından flüt eğitimi için yazılan 18 Petites Etudes Op.41 kitabında yer alan etütlerin tempolarına, tonlarına, ölçü birimlerine ve çalım tekniklerinin yanı sıra gürlük terimlerine göre dağılımlarını ortaya koymayı amaçlamıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanmıştır. Kitapta yer alan 18 etüdün tamamı içerik analizi yapılarak incelenmiştir. Etütlerin genel olarak bir majör tonun hemen arkasından ilgili minörü olan ton ile devam ettiği, tonların hiç değiştirici işaret almayan tondan 4 diyez ve 4 bemol alan tona doğru sıralandığı, etütlerde daha çok 3/4’lük ve 2/4 lük ölçülere yer verildiği sonucuna varılmıştır. Bunun yanı sıra 4/4’lük ve sebare ölçü birimleri de görülmektedir. Basit ölçülerin yanı sıra aksak ölçü birimleri de etütler arasında yer almaktadır. Bunlara ek olarak etütlerde çoğunlukla staccato ve 2 bağlı tekniklerin çalıştırıldığı görülmektedir. Yapılan içerik analizi sonucunda 18 etüdün 9’unun majör tonda geri kalan 9’unun ise bu majör tonların ilgili minörleri olduğu, ölçü birimi olarak basit ölçülerin yanı sıra aksak ölçülere de yer verildiği, bunun yanı sıra 2 dilli 2 bağlı 3,4,5,6, ve 8 bağlı temalara da yer verildiği sonucu ortaya çıkmıştır. Son olarak ise etütlerin tamamında piano, mezzoforte, forte ve cressendo nüanslarının çalışıldığı görülürken diminuendo nüansının sadece 8. Etüttte çalıştırıldığı sonucuna varılmıştır. Teknik ve müzikal sorunlar dil teknikleri, nefes kullanımı ve yönetimi, doğru artiküle edememe şeklinde karşımıza çıkabileceği için benzer teknik çalışmaları ele alan etüt ve egzersizler bir başlık altında toplanması önerilmiştir.]]> <![CDATA[This research aims to reveal the distribution of the etudes in the book 18 Petites Etudes Op.41 written by Carl Joachim ANDERSEN for flute education according to their tempos, tones, units of measure and playing techniques as well as loudness terms. Qualitative research method was used in the study. All 18 etudes in the book were analyzed by content analysis. It was concluded that the etudes generally continue with a major tone followed by the related minor tone, the tones are ordered from the tone with no modifying sign to the tone with 4 sharps and 4 flats, and the etudes mostly include 3/4 and 2/4 measures. In addition, 4/4 and sebare meter units are also observed. In addition to simple meters, the etudes also include the accented meter units. In addition to these, it is seen that mostly staccato and 2 connected techniques are practiced in the etudes. As a result of the content analysis, it was concluded that 9 of the 18 etudes were in major tones, the remaining 9 were the related minors of these major tones, simple meters were used as well as accented meters, as well as 2-tongued 2-linked 3,4,5,6, and 8-linked themes. Finally, it was concluded that piano, mezzoforte, forte and cressendo nuances were practiced in all etudes, while diminuendo nuance was practiced only in Etude 8. Since technical and musical problems can be encountered in the form of language techniques, breath use and management, and inability to articulate correctly, it is suggested that etudes and exercises dealing with similar technical studies should be gathered under one title.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75319 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[619-626]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/296 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ortaçağ Coğrafya Kaynaklarına Göre Ticaret Yolları Üzerinde Sîstân’ın Konumu]]> <![CDATA[The Position of Sīstān on Trade Routes According to Medieval Geographical Sources]]> <![CDATA[Hümeyra ÖZYURT]]> <![CDATA[Erol KÜRKÇÜOĞLU]]> <![CDATA[Ortaçağ tarihi, Sîstân, Ticaret Yolları ve Mesafeleri, İstahri, İbni Havkal, İbn Rüsteh, Ebu’l-Fida]]> <![CDATA[Medieval, Sîstân, Trade Routes and Distances, İstahri, İbni Havkal, İbn Rüsteh, Ebu’l-Fida]]> <![CDATA[Tarihi çok eski çağlara kadar uzanan Sistân bölgesi günümüzde İran’ın güneydoğusunda Afganistan ve Hindistan ile sınırı olan tarihi bir bölgedir. Bu kadim coğrafya ortaçağda Horasan, Fars, Kirman ve Hint arazisi ile çevrelenmiştir. Sistân’ın bu durumu bölgenin jeopolitik konumunu önemli hale getirmiştir. Zira Sistân bu özelliğinin de etkisiyle tarih boyunca farklı milletlerin ve devletlerin egemenliği altına girmiştir. Sistân’da Pers, Part, Sâsânî hâkimiyetinden sonra bölge Müslümanların hâkimiyeti altına girmiştir. İslâmiyet’in ilk dönemlerinde Sistân ve çevresinde gerçekleşen Arap fetihleri ile birlikte bölgenin isminde de değişiklik yaşanmıştır. Zira Arap fetihlerinin ardından bölge Arapça kaynaklarda Sicistan olarak zikredilmiştir. Sistân bölgesi Müslüman Arapların hâkimiyetine girmesi ve sahip olduğu jeopolitik konumu sayesinde Müslümanlar tarafından yazılmış olan coğrafya kaynaklarında geniş bir şekilde yer almasına olanak sağlamıştır. Özellikle X. yüzyılda yaşayan coğrafyacılar eserlerinde Sistân bölgesinin hem sosyo-kültürel hem de ekonomik duruma hakkında önemli bilgiler verilmektedir. Zira bu coğrafyacılar arasında yer alan Istahri, İbni Havkal, İbn Rüsteh ve Ebu’l-Fida gibi dönemin önemli Arap coğrafyacıları eserlerinde Sistân bölgesinde başta sosyo-kültürel hayat olmak üzere bölgenin ekonomik durumu ve komşularıyla olan bağlantı yolları hakkında önemli bilgiler vermektedir. Mezkûr coğrafyacılar eserlerinde Sistan’ın (Sicistan) Horasan, Hindistan, Gur, Kirman ve Kirman üzerinden Fars’a bağlayan yolları anlatmışlardır. Bu yollar sayesinde ticaret, seyahat ve diğer nedenlerle yapılan yolculuklar için Sistan’dan takip edilen yolların mesafeleri ayrıntılı olarak verilmiştir.]]> <![CDATA[The Sîstân region, which dates back to ancient times, is today a historical region in southeastern Iran bordering Afghanistan and India. In medieval times, this ancient geography was surrounded by Khorasan, Fars, Kirman and Indian territory. This situation of Sîstân has made the geopolitical position of the region important. Due to this characteristic, Sîstân has been under the sovereignty of different nations and states throughout history. After the Persian, Parthian and Sassanid rule in Sîstân, the region came under the rule of Muslims. With the Arab conquests in and around Sîstân in the early Islamic period, the name of the region also changed. After the Arab conquests, the region was referred to as Sicistan in Arabic sources. Thanks to its geopolitical location and the domination of the Muslim Arabs, the region of Sîstân was widely included in the geographical sources written by Muslims. Especially the works of geographers living in the Xth century provide important information about both the socio-cultural and economic situation of the Sîstân region. Important Arab geographers of the period such as Istahri, Ibn Hawqal, Ibn Rusteh and Abu al-Fida, who are among these geographers, give important information about the socio-cultural life in the Sîstân region, the economic situation of the region and the connection routes with its neighbors in their works. n their works, these geographers described the roads connecting Sîstân (Sicistan) to Khorasan, India, Ghur, Kirman and Fars via Kirman. Thanks to these roads, the distances of the routes followed from Sîstân for trade, travel and other reasons were given in detail.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75280 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[221-232]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/297 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kimlik Sorunu, Göçmenlik ve Ötekilik Bağlamında İstila]]> <![CDATA[In The Context Of Identity, Immigration And Otherness Invasion]]> <![CDATA[Yunus Emre GÜMÜŞ]]> <![CDATA[Sahne Sanatları, Çağdaş Tiyatro, Edebiyat, Kimlik, Göçmen.]]> <![CDATA[Performing Arts, Contemporary Theatre, Literature, Identity, Immigrant.]]> <![CDATA[2000 sonrası çağdaş tiyatronun tematik olarak bireyi merkeze alan güncel konulara yakından ilgi duyduğu gözlenir. Bu durum anlatının merkezinin değişmesinden kaynaklandığı kadar sinema ve televizyonun görsel bombardımanı karşısında tiyatronun hala bir eğlence ve kültür seçeneği olmak için gösterdiği çabanın da sonucudur. Merkeze bireyin kişisel anlatısını alan eğilimin sahneye yeni bir estetik biçimle geldiğini belirtmek gerekir. Modern sonrası dönemde tiyatro sahnelerinde görülen birey merkezli anlatılar, yazarların seyirciyle kurmaya çalıştıkları yeni iletişimin bir ürünü olarak karşımıza çıkar. Sahnenin seyirciyle kurduğu bu dolaysız ilişkinin modern dünyada kentli bireyin yaşamını sarmalayan kavramları kendisine tematik malzeme olarak seçen çağdaş tiyatronun kimliğini ördüğü gözlenir. Bu çalışmada model olarak alınan Jonas Hassen Khemiri’nin performans ve anlatıyı birleştiren İstila oyunu da kimlik göçmenlik ve ırkçılık gibi çağdaş temalardan hareket eder. Bu araştırma, çağdaş tiyatronun bireyin iç dünyasından toplumsal sorunlara kadar çeşitli temaları nasıl ele aldığını ve özellikle İstila oyunu üzerinden nasıl anlam ve derinlik kazandığını daha detaylı incelemeyi amaçlamaktadır. Bölgesel çatışmaların doğurduğu göç sorunu; neoliberal politikalar ve küreselleşmenin etkisiyle ırkçılık, dil, kimlik, aidiyet kavramlarıyla birleşince milyonlarca insanı doğrudan etkileyen bir soruna dönüşmektedir. Bu bağlamda çağdaş tiyatronun tematik olarak merkeze aldığı yabancılaşma, yalnızlaşma, iletişimsizlik, dil, aidiyet, ırkçılık ve kimlik gibi toplumsal kavramlar sayesinde tiyatro sahneleri bu sorunların araştırması için kurulmuş kamusal birer laboratuvara dönüşmüştür denilebilir.]]> <![CDATA[After 2000, it is observed that contemporary theatre is thematically interested in current issues centred on the individual. This situation is not only the result of the change in the centre of the narrative, but also the result of the theatre's effort to still be an entertainment and cultural option in the face of the visual bombardment of cinema and television. It should be noted that the tendency that puts the personal narrative of the individual at the centre comes to the stage with a new aesthetic form. The individual-centred narratives seen on the theatre stages in the post-modern period appear as a product of the new communication that writers try to establish with the audience. It is observed that this direct relationship that the stage establishes with the audience weaves the identity of contemporary theatre, which chooses the concepts surrounding the life of the urban individual in the modern world as its thematic material. Jonas Hassen Khemiri's play Invasion, which combines performance and narrative, which is taken as a model in this study, is based on contemporary themes such as identity, immigration and racism. This research aims to examine in more detail how contemporary theatre deals with various themes ranging from the inner world of the individual to social problems and how they gain meaning and depth, especially through the play Invasion. The problem of migration caused by regional conflicts, combined with the concepts of racism, language, identity and belonging under the influence of neoliberal policies and globalisation, turns into a problem that directly affects millions of people. In this context, it can be said that thanks to social concepts such as alienation, isolation, miscommunication, language, belonging, racism and identity, which contemporary theatre thematically focuses on, theatre stages have turned into public laboratories for the research of these problems.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75246 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1051-1065]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/298 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kültürel Miras Bilinci Kapsamında Animasyon Dizilerin İncelenmesi: Carmen Sandiego ]]> <![CDATA[Examining Animated Series Within the Scope of Cultural Heritage Awareness: Carmen Sandiego ]]> <![CDATA[Işıl AKSU İŞLEK]]> <![CDATA[Zuhal KARA SARIÇİÇEK]]> <![CDATA[Mimarlık, Kültürel Miras, Animasyon dizi, Carmen Sandiego, UNESCO]]> <![CDATA[Architecture, Cultural Heritage, Animated series, Carmen Sandiego, UNESCO]]> <![CDATA[Teknolojinin gelişmesi kültürel değerlerin aktarımında dijital medya ortam ve araçlarının aktif olarak kullanılmasına imkân sağlamıştır. Özellikle tüm dünya üzerinde erişim sağlanan platformlar sayesinde farklı kültürlerin içeriklerine erişim sağlanmakta ve kültürel değerler tüm dünya halkına aktarılabilmektedir. Bu çalışmada Netflix dijital platformunda yayınlanan dünya kültürel miras değerlerinin aktarıldığı Carmen Sandiego animasyon dizisi incelenmiştir. Dizi içeriği kategorisel içerik analiz yöntemi kullanılarak incelenmiş ve veri korelasyonu oluşturulmuştur. Elde edilen veriler sonucunda dünya üzerindeki ülkelerin %20’sinin dizi içeriğinde yer aldığı ve bu ülkelere ait çeşitli kültürel değerlerin bulunduğu görülmektedir. 4 sezon 32 bölümden oluşan dizinin her bölümünde farklı ülkelerin ele alındığı görülmektedir. Animasyon dizisinde 139 kültürel miras ögesi yer almaktadır. Dizide aktarılan kültürel değerlerin %37’si UNESCO somut olan/olmayan dünya kültür mirası listesinde yer almaktadır. Dizide ülkelere ait bayraklar, coğrafi konum detayları, geleneksel festival ve kutlamalar, yöresel kıyafet ve yiyecekler, önemli meydanlar ve tarihi mimari mekanlar, bitki ve hayvan türleri, kullanılan diller ve dini inançlar, yöresel dans ve müzik türleri, önemli sanatçılar ve eserleri, efsaneler ve hikayeler aktarılmaktadır. Aktarılan bu içerikler aracılığıyla izleyiciler üzerinde kültürel değerleri koruma bilinci oluşturmak hedeflenmektedir.  Dizide genel olarak yanlış bilinen ya da karıştırılan bilgilerin üzerinde durulmuş ve doğru bilgi aktarımları yapılmıştır. Carmen Sandiego animasyon dizisinin yetişkin ve çocuklar için kültür, kültürel miras ve bu değerlerin koruması temalarıyla ülkeleri tanıttığı ve dünya turuna çıkardığı görülmektedir.]]> <![CDATA[The development of technology has enabled the active use of digital media environments and tools in the transfer of cultural values. Especially thanks to the platforms accessible all over the world, access to the content of different cultures is provided and cultural values can be transferred to the people of the world. In this study, the Carmen Sandiego animated series, in which world cultural heritage values are transmitted on the Netflix digital platform, was analyzed. The content of the series was analyzed using categorical content analysis method and data correlation was created. As a result of the data obtained, it is seen that 20% of the countries in the world are included in the series content and there are various cultural values belonging to these countries. It is seen that different countries are discussed in each episode of the series consisting of 4 seasons and 32 episodes. There are 139 cultural heritage elements in the animation series. 37% of the cultural values conveyed in the series are included in the UNESCO tangible/intangible world cultural heritage list. Flags of countries, geographical location details, traditional festivals and celebrations, local clothes and foods, important squares and historical architectural places, plant and animal species, languages and religious beliefs, local dance and music genres, important artists and their works, legends and stories are conveyed in the series. Through this content, the series aims to raise awareness among viewers about the preservation of cultural values.  In the series, misinformation or confusion is emphasized and accurate information is conveyed. It is seen that the Carmen Sandiego animated series introduces countries and takes them on a world tour with the themes of culture, cultural heritage and protection of these values for adults and children.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75217 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[19-37]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/299 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koruma Sürecine Dair Bir Belgeleme: Adana Sıra Konaklar Örneği]]> <![CDATA[A Documentation on Conservation Process: The Example of Adana Row Mansions ]]> <![CDATA[Beliz Büşra ŞAHİN]]> <![CDATA[Altay ÇOLAK]]> <![CDATA[Mimarlık, Geleneksel Türk Evi, Restorasyon, Yeniden İşlevlendirme, Yeniden Kullanım]]> <![CDATA[Architecture, Traditional Turkish House, Restoration, Re-functioning, Adaptive reuse]]> <![CDATA[Geleneksel Türk evi asırlardır varlığını sürdürmüş olsa da günümüzde gerek kırsal yerleşkelerde gerekse de kentlerde zaman içinde birçok sebepten dolayı terkedilmiştir. Yüzlerce yıl süren bu konut kültürünün yasal olarak korunmasına dair çalışmaların ülkemizde 20. yüzyılın ikinci yarısında ancak başladığı görülmektedir. Bu anlamda koruma çalışmaları için en temel verilerden biri kültürel miras niteliğine sahip yapıların belgelenmesidir. Bu çalışma, Adana tarihi kent merkezinde bulunan ve geleneksel Türk Evi’nin özgün örneklerini oluşturan Sıra Konaklar’ın geçmişten günümüze erişilebilen verilerle durum tespiti yapılmasını amaçlamaktadır. İlk etapta geçmişe dair kapsamlı bir belgeleme çalışması yapılmıştır. Belgeleme çalışması, farklı tarihlerde çeşitli kişi ve kurumların arşivleri aracılığıyla erişilmiş rölöve, restorasyon projeleri, teknik raporlar, eski ve güncel fotoğraflarının derlenmesi ve değerlendirilmesiyle gerçekleştirilmiştir. Sıra Konaklar’ın çevresiyle kurduğu ilişki bağlamındaki dönüşümü de belgeleme çalışması kapsamında incelenmiş, ikinci etapta ise çalışma alanı içinde yer alan Adana Seyhan Kayalıbağ Mahallesi 249 Ada içerisinde bitişik nizam düzeninde konumlanmış 5 ayrı konağın tarihi süreç içindeki durumu yorumlanmıştır. Yapılan inceleme sonucunda konakların bütününde öne çıkan değişimler tespit edilmiş, bunların öncelikle zemin kat plan şemalarında ve sokakla kurulan ilişkide gerçekleştiği ortaya çıkmıştır. Bununla beraber konaklar için yürütülen koruma amaçlı çalışmaların bütüncül bir bakış açısıyla değil yapı özelinde yürütülmüş olması, hem belgeleme çalışması için zorluk teşkil etmiş hem de Sıra Konakların günümüzde bütüncüllükten uzak bir biçimde var olmasına sebep olmuştur.]]> <![CDATA[Although the traditional Turkish house sustained its existence for centuries, it has been abandoned over time due to various reasons, both in rural settlements and cities. It is seen that the studies on the legal protection of such housing culture, which lasted for hundreds of years, merely began to be conducted by the second half of the 20th century in Turkey. In this regard, the documentation of cultural heritage buildings is one of the most basic data for conservation works. This study aims to determine the circumstance of Row Houses, which is located in the historical city center of Adana and constitutes the original instances of the traditional Turkish House, using the data that can be obtained from various persons and institutions from the past to the present. In the first phase, a comprehensive documentation study of the past is conducted. The transformation of Row Houses in the context of its relationship with its surroundings was also examined within the documentation study. The study is carried out by compiling and assessing old and current photographs, measurement statements, and restoration projects on different dates. In the second phase, the situation of 5 different terraced mansions, which are located in Adana Seyhan Kayalıbağ District lot number 249 within the study area, is interpreted according to the historical process. As a result of the examination, prominent changes were determined in the whole of the mansions, and it was revealed that these were primarily realized in the ground floor plan schemes and in the relationship established with the street. As a result of the examination, prominent changes were determined in the whole of the mansions, and it was revealed that these were primarily realized in the ground floor plan schemes and in the relationship established with the street. However,  the conservation works for the mansions were carried out not with a holistic perspective, but within a building-based manner, both constituted a challenge for the documentation work and caused the Sıra Mansions to exist in a way that is far from holistic today.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75160 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[1861-1900]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/300 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Postmodern Ozan İmajı Sergileyen Mabel Matiz’in Toy Klibinde Tasavvuf Anlatısının Göstergebilimsel Analizi]]> <![CDATA[The Semiotic Analysis of Sufizm Narrative in Mabel Matiz's 'Toy' Music Video, Displaying the Postmodern Poet Image]]> <![CDATA[Recep ALTAY]]> <![CDATA[Medya Çalışmaları, Mabel Matiz, Toy Klibi, Tasavvuf, Yeniden İnşa, Göstergebilim]]> <![CDATA[Media Studies, Mabel Matiz, Toy Video, Sufizm, Reconstruction, Semiotics]]> <![CDATA[Günümüzde popüler bir mecra olarak konumlanan dini- tasavvufi anlatılar kitle iletişim araçları vasıtasıyla yeniden üretilerek değişim ve dönüşüm yaşamaktadır. Gösteri çağıyla beraber, sinema başta olmak üzere geleneksel ve alternatif medya platformlarında din ve tasavvufa içkin filmler, diziler, belgeseller ve programlar çekilmekte kutsala ilişkin söylem, imaj, sembol ve motiflerin yoğun olarak işlendiği görülmektedir. Bu çalışmada; kendine özgü tarzı ve müziğiyle postmodern ozan imajı sunan Mabel Matiz’in Toy klibinde tasavvuf anlatısının nasıl sunulduğu incelenmiştir. Klip çözümlenmesinde göstergebilimsel yöntem dikkate alınmış; video klibinin genel betimlenmesi ve anlatı yapısı ortaya konmuş ardından temel anlatının inşa edildiği kişi, mekân, şarkı sözleri ve temel zıtlıklar analiz edilmiştir. Çalışmada metinlerarası göndermelerden yararlanarak görsel ve işitsel unsurların tasavvuf söylemini yeniden üreterek yücelttiği tespit edilmiştir. Tanrısal hikâyenin sinematografik anlatıyla kurgulandığı klipte, bireyin yaşam-ölüm ikiliği tasavvuf mertebeleri üzerinden sunulmuştur. Tasavvuf temasının konu edinildiği anlatılarda temel karşıtlıklardan biri olarak kullanılan bu ikilik sayesinde genel olarak ‘araf’ta kalmaya ilişkin anlamların üretildiği görülmektedir. Video klibindeki görseller ve göstergelerden hareketle bu karşıtlıkta Mabel Matiz’in dolayısıyla tüm insanların varoluş mücadelesi temsil edilmektedir. Ayrıca videoda; Platon’un ‘mağara alegorisi’nden, Ingmar Bergman’a, semazen gösterilerinden hareketle Mevlana’dan, Fuzuli’nin ‘leyla ile mecnun’ mesnevisine buradan ise ‘gel gör beni aşk neyledi’ felsefesini düstur edinen Yunus Emre’ye kadar birçok önemli şahsiyetlerin sözleri, kavramları ve anlatılarına dair göstergelerin ve kodların kullanıldığı görülmektedir.]]> <![CDATA[In the present day, religious and Sufizm narratives, positioned as a popular medium, are undergoing change and transformation through reproduction via mass media. With the age of spectacle, films, series, documentaries, and programs intrinsic to religion and Sufism are being produced on traditional and alternative media platforms, particularly in cinema. It is observed that discourse, imagery, symbols, and motifs related to the sacred are extensively explored in these productions. In this study, the presentation of Sufi narrative in Mabel Matiz's "Toy" music video, characterized by its unique style and music as a postmodern bard figure, has been examined. The semiotic method was considered in the analysis of the music video, where the general description and narrative structure of the video clip were outlined. Subsequently, an analysis of the characters, settings, song lyrics, and fundamental contrasts, upon which the narrative is built, was conducted. The study identified that by utilizing intertextual references, the visual and auditory elements recontextualize and elevate the discourse of Sufism, thereby reproducing it in a novel form. In the video where the divine story is constructed through cinematographic narrative, the duality of life and death is presented through the stages of Sufism. In narratives that address the theme of Sufism, this duality is commonly used as a fundamental opposition, through which meanings related to being in the 'araf' are generally generated. Based on the visuals and symbols in the music video, Mabel Matiz's and thus all individuals' struggle for existence is represented within this duality. Additionally, in the music video, indicators and codes related to the words, concepts, and narratives of many significant figures such as Plato's 'Allegory of the Cave', Ingmar Bergman, the whirling dervish performances leading to Mevlana, Fuzuli's 'Leyla and Mecnun' epic, and from there to Yunus Emre, who adopts the philosophy of 'come, see what love has done to me', are used.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75118 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[447-467]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/301 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Doğu Batı Ekseninde Orta Doğu’nun Tanımı ve Sınırları]]> <![CDATA[Definition and Boundaries of the Middle East in the East-West Axis]]> <![CDATA[Nurdane ATEŞ]]> <![CDATA[Handan ARSLAN]]> <![CDATA[Coğrafya, Mekân algısı, Doğu, Batı, Orta Doğu]]> <![CDATA[Geography, Perception of space, East, West, Middle East]]> <![CDATA[Doğu, Batı, Kuzey ve Güney, coğrafi kavramlar olarak tanımlanmanın ötesinde zamanla kullanım alanlarına göre farklı bir boyut kazanmıştır. Her uygarlık kendi Doğu ve Batı’sını oluştururken neye ve kime göre Doğu, Batı sorularına cevap hakkı doğmuştur. Dünyayı Doğu, Batı, Kuzey ve Güney kavramları ile bölen Batılı dünya anlayışı, bunu yaparken coğrafi nitelemelerden uzak bir bakış açısıyla hareket etmiştir. Üstelik onu, önce kendi açısından yakınlık ve uzaklığa, daha sonra gelişmişlik seviyelerine göre sınıflandırmıştır. Bir noktadan sonra bu tanımlama ve sınıflandırmalar, mekana uyarlanarak ona yeni anlamlar yüklenmiştir. Bu şekilde üretilen mekanlardan biri de Orta Doğu’dur. Dönemin hakim gücü İngiltere'nin konumuna göre tanımlanan bu saha, bazı coğrafyacılar tarafından Güneybatı Asya, ön Asya olarak tanımlanan sahayı kapsar fakat büyük güçlerin odak noktası olan Orta Doğu’nun sınırları dönemlere göre değişkenlik gösterir. Orta Doğu’nun tanımı ve sınırları objektif bakış açısından uzak subjektif bir nitelik taşımaktadır. Batı bakış açısıyla oluşturulan tanım oryantalist söylemlerle şekillenerek zamanla yaygın bir kullanım alanı bulmuştur. Bu çalışmada amaç, Doğu ve Batı kavramını hem coğrafi hem de politik açıdan açıklamak; hayali olarak kurgulanan Doğu ve Batı’nın mekânsal analizini yapmak, Türkiye’nin yakın kara havzası olan Orta Doğu’nun bu sistemdeki yerini belirlemektir. Bu kapsamda Doğu ve Batı ekseninde Orta Doğu’nun sınırları Coğrafya biliminin temel prensipleri çerçevesinde belirlenecektir. ]]> <![CDATA[Beyond being defined as geographical concepts, East, West, North and South have gained a different dimension over time according to their usage areas. As each civilization created its own East and West, the questions of East and West according to what and according to whom arose. The Western understanding of the world, which divides the world with the concepts of East, West, North and South, has acted from a point of view far from geographical characterizations. Moreover, he categorized them first according to their proximity and distance, and then according to their level of development. At some point, these definitions and classifications were adapted to the space and new meanings were attributed to it. One of the spaces produced in this way is the Middle East. This area, defined according to the position of England, the dominant power of the period, covers the area defined by some geographers as South West Asia, Asia Minor. However, the borders of the Middle East, which is the focal point of the Great Powers, change according to periods. The definition and boundaries of the Middle East are subjective and far from objective. The definition created from a Western perspective has been shaped by orientalist discourses and has found widespread use over time. The aim of this study is to explain the concept of East and West both geographically and politically, to make a spatial analysis of the imagined East and West, and to determine the place of the Middle East, Turkey's immediate land basin, in this system. In this context, the borders of the Middle East on the East and West axis will be determined within the framework of the basic principles of Geography.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75117 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[469-481]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/302 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mekan Dizimi Çalışmasında Bir Yeraltı Şehri Örneği: Derinkuyu]]> <![CDATA[Space Syntax Study for Underground City Example: Derinkuyu]]> <![CDATA[Kübra YILMAZ ŞENEL]]> <![CDATA[Mimarlık, Mekan Dizimi, Yeraltı Şehri, Derinkuyu, Grasshopper ]]> <![CDATA[Architecture, Space Syntax, Underground City, Derinkuyu, Grasshopper]]> <![CDATA[Doğanın insanla ilişkisinin en iyi örneklerinden biri olan Kapadokya'daki Derinkuyu, yeraltı yaşamı için birçok olasılık ve özellik yaratmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, yeraltı mekân kullanımıyla benzersiz olan Derinkuyu yeraltı şehrinin yerleşimini incelemektir. Tartışmanın odak noktası, mekan sentaksı ile kesit ve plan düzeyinde yeraltı mekân kullanımının araştırılmasıdır. Arkeolojik araştırmaların bir sonucu olarak üretilen kesitler ve planlar vasıtasıyla yeraltı yerleşiminin form ve yapısını oluşturan mekânsal bağlantılar belirlenmektedir. Bu çalışma kapsamında bir yeraltı şehri olan Derinkuyu yerleşmesi mekan dizimi yöntemi kullanılarak analiz edilmektedir. Bu analizler ışığında yeni bir kurgu oluşturularak, bu yerleşim yatay olarak kurulmuş olsaydı mekânsal kurgusu nasıl olurdu sorusuna cevap aranmaktadır. Derinkuyu yeraltı şehri olarak katmanlı bir yapıya sahiptir ve alanlarının kullanım amacı yapılan arkeolojik çalışmalar sayesinde belirlenmiştir. Yeraltı şehrinin, bugüne kadar çok küçük bir bölümüne ulaşıldığı düşünülmektedir. Bu şehrin ortaya çıkarılmış olan kısmı için mekan dizimi analizi yapılması amacıyla Grasshopper üzerinden “Syntactic” eklentisi kullanılarak mekanların grafiksel karşılıkları oluşturulmaktadır. Bu oluşturulan grafikler ve elde edilen sayısal veriler, şekiller ile çalışmanın çıktısı olarak sunulmaktadır. Bu çalışma ışığında, Derinkuyu yeraltı şehri aynı bağlantı noktalarıyla yatayda yerleşmiş olsaydı ortaya çıkabilecek olasılıklar temsil edilmektedir. Sonuç olarak, elde edilen 2 boyutlu üretken sistemde değişken parametrelerle ortaya çıkabilecek yeni modellerin mekan dizimi analizleri ile mekanın alternatif modeli grafiksel olarak üretilmektedir.]]> <![CDATA[Derinkuyu in Cappadocia, one of the best examples of the relationship between nature and man, creates many possibilities and features for underground life. The main purpose of this research is to analyse the layout of Derinkuyu underground city, which is unique in its use of underground space. The focus of the discussion is to investigate the space syntax and the use of underground space at the section and plan level. Through the sections and plans produced as a result of archaeological research, the spatial connections that form and structure of the underground settlement are determined. Within the scope of this study, Derinkuyu settlement, an underground city, is analysed using the spatial sequence method. In the light of these analyses, a new fiction is created and an answer is sought to the question of how the spatial fiction would have been if this settlement had been established horizontally. Derinkuyu has a layered structure as an underground city and the purpose of using its areas has been determined thanks to archaeological studies. It is thought that a very small part of the underground city has been reached so far. In order to analyse the spatial sequence for the uncovered part of this city, graphical equivalents of the spaces are created using the "Syntactic" plugin on Grasshopper. These graphs and the numerical data obtained are presented in figures as the output of the study. In the light of this study, the possibilities that may arise if the underground city of Derinkuyu was located horizontally with the same connection points are represented. As a result, the alternative model of the space is produced graphically by space syntax analyses of new models that may arise with variable parameters in the obtained from 2-dimensional generative system.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75098 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[725-737]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/303 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Madde Bağımlılığına Dair Algılarının Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of University Students' Perceptions of Substance Addiction in Terms of Socio-Demographic Variables]]> <![CDATA[Resul DURAN]]> <![CDATA[Yusuf DİLBİLİR -Neşe Ataman Bor]]> <![CDATA[Bağımlılık, madde bağımlılığı, madde bağımlılığı algısı, toplumsal duyarlılık, kurumsal mücadele]]> <![CDATA[Dependence, drug abuse, substance addiction perception, social sensitivity, institutional struggle]]> <![CDATA[Çalışma, üniversite öğrencilerinin madde bağımlılığı algıları ile kurumsal mücadelelere ve toplumsal duyarlılığa ilişkin görüşlerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın veri toplama aşamasına geçmeden ihtiyaç duyulan etik onay alınmıştır. Nicel yöntem ile yapılan bu çalışmaya, Hakkari Üniversitesinde öğrenim gören 619 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan sosyodemografik form ve Toplumda Madde Bağımlılığı Algısı Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin %67,4’ü (n=417) kadındır. Bu öğrencilerin %53,5’i (n=331) ön lisans, %46,5’i (n= 288) lisans programlarında öğrenim görmektedir. Elde edilen bulgulara bakıldığında, ölçeğin alt boyutlarında; cinsiyet, eğitim düzeyi, sınıf düzeyi, ailenin gelir düzeyi, günlük okumaya ayrılan süre, günlük ekran başında geçirilen süre, madde ve bağımlılıkla ilgili haber kaynağı, sigara ve alkol kullanım durumu ve devlet tarafından yürütülen süreçle ilgili bilgi sahibi olma durumu gibi değişkenlere göre anlamlı farklılık gözlenmiştir (p<,05). Diğer yandan yaş, kardeş sayısı, baba ve anne eğitim düzeyi, aileyle yaşama durumu, anne babanın yaşama ve beraberlik durumu, beraber yaşamak istenilen kişi ve en çok vakit geçirilen bireyler gibi değişkenler bakımından ise anlamlı farklılık gözlenmemiştir (p>,05). Araştırmanın sonuçlarına göre, öğrencilerde madde kullanmaya başlamada ve devam etmede çevre ve toplum etkisinin çok önemli bir faktör olduğu algısı belirlenmiştir. Buna ek olarak öğrencilerin algılarına göre, toplumun madde bağımlılarına yönelik duyarsız olduğu ve kurumsal mücadelenin de yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[The study seeks to investigate university students' perceptions of substance abuse and their perspectives on institutional challenges and social awareness. Ethical approval necessary prior to proceeding with the data collection phase of the research has been obtained. This study involved the voluntary participation of 619 students enrolled at Hakkari University, focusing on quantitative analysis. Data were collected using a sociodemographic form prepared by the researchers and the Scale of Perception of Substance Abuse in Society. Among the participants of the study, 67.4% (n=417) were female. Among these students, 331 were enrolled in associate degree programs, while 288 were pursuing undergraduate programs. Based on the findings, there were notable variations in the sub-dimensions of the scale based on factors like gender, education level, grade level, family income level, daily reading time, screen time, news source about substance and addiction, smoking and alcohol use status, and awareness of the state's process (p<.05). However, there were no notable variations found in factors such as age, number of siblings, education level of parents, living arrangements, preferred living situation, and the people they spend the most time with (p>.05). The study findings indicate that students recognize the significant impact of the environment and society on initiating and maintaining substance use. Furthermore, based on the students' perceptions, it was determined that society lacks empathy towards individuals struggling with substance addiction, and the efforts made by institutions are inadequate.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75009 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[991-1010]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/304 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ağıtlarla Tutuşan Türküler]]> <![CDATA[Folk Songs Ignited by Lamentations]]> <![CDATA[Seher ATMACA]]> <![CDATA[Müzik, Savaş, Felaket, Ölüm, Ağıt, Türkü ]]> <![CDATA[Music, War, Disaster, Death, Lament, Folk song.]]> <![CDATA[Tarihin her devrinde insanoğlu hayatla ölüm arasında bir mücadele içinde olmuştur. Nasıl ki her doğan insan sevinçle karşılanmışsa her ölen insan da çevresine üzüntü vermiştir. Bu üzüntüleri paylaşmak için taziye evine gelenler ölen kişinin yakınları ya da yörede bilinen ağıtçı kadınlar tarafından ağıtlar yakılmaktadır. Ağıtlar aile efradının hem acılarının paylaşılması hem de ölen kişinin hayatından kısa kesitlerle yapmak istediklerini ya da yapmak isteyip de yapamadıklarını hem geride kalanların hem de ölen kişinin dilinden acıklı bir dille, ahenkli bir ezgiyle, bir dramı da içine katarak ölçülü, kafiyeli sözlerle söylemiş oldukları şiirler ağıt olarak bilinmektedir. Ağıtlar, savaş, doğal afet ve felaketlerin yanı sıra herhangi bir sebepten dolayı çok zaman ölen kişiler için yakınları tarafından yakılmıştır. Türk tarihinde bilinen ilk ağıt Saka Türklerinin hükümdarı Alp Er Tunga için yakılan sagu olarak bilinmektedir. Ağıtların yakılmasında ortak acıların rolü büyük olmuştur. Özellikle Osmanlı İmparatorluğunun son yüzyılında hemen hemen her cephede savaşmak zorunda kalışımız, her aileden en az bir kişinin savaşlarda şehit düşmesi; Çanakkale, Yemen, Sarıkamış vb. savaşların sonuçları, ortak acılarımızı oluşturmuş; her evde bir ağıt yakılmasına sebep olmuştur. Bu çalışmada gerek vatan müdafaasında şehit düşenler için gerekse başka sebeplerle ölüm acısını yaşayan insanların ocaklarında yakılan ağıtlar ve bu ağıtların zaman içinde geniş kitlere ulaşılmasına vesile olan türküler üzerinde duracağız.   ]]> <![CDATA[In every period of history, human beings have been in a struggle between life and death. Just as every new born person is welcomed with joy, every dying person brings sadness to those around them. Those who come to the house of condolence to share their sorrow are lamented by the relatives of the deceased or by women mourners known in the region. Lamentations poems that the family ephrad both share their pain and want to do with short sections from the deceased's life, or whether they can do it or not, are sung by both the survivors and the deceased in a pathetic language, a harmonious melody, measured, rhyming words, including a drama, are known as lamentations. Lamentations have been burned by relatives for people who have died a lot of time due to war, natural disasters and disasters, as well as for any reason. The first known lament in Turkish history is known as sagu, which was burned for Alp Er Tunga, the ruler of the Saka Turks. The role of common sufferings has been great in the burning of lamentations. Especially in the last century of the Ottoman Empire, we had to fight on almost every front, and at least one person from every family was martyred in the wars; Çanakkale, Yemen, Sarıkamış etc. The results of wars have created our common pain; It caused a lamentation in every home. In this study, we will focus on the laments burned in the hearths of people who suffered the pain of death both in defense of the homeland and for other reasons, and on the folk songs that helped these laments reach large masses over time.  ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74958 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[921-933]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/305 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[“Yalan Dünya” Dizisi Üzerinden Zygmunt Bauman’ın “Bireyselleşmiş Toplum” Tezine Bakış]]> <![CDATA[“An Overview of Zygmunt Bauman's The Individualized Society Thesis Through the TV Series Yalan Dünya]]> <![CDATA[Mahmut KUTLU]]> <![CDATA[Sinema, Zygmunt Bauman, bireyselleşmiş toplum, “Yalan Dünya” dizisi]]> <![CDATA[Cinema, Zygmunt Bauman, the ındividualized society, “Yalan Dünya” series]]> <![CDATA[Hayatın akışına etki eden toplumsal problemlerin sosyolojik olarak çözümlenmeleri insan hayatının anlamlanması ve yaşam kalitesinin artırılması adına oldukça önem arz etmektedir. Günümüz toplumlarının en önemli sorunlarından biri bireyselleşme olarak karşımızda durmaktadır. Toplum üyelerinin birbirlerine karşı duyarsızlaşması, insanın kendine yabancılaşması ve topluluklar içinde yalnızlaşması bireyselleşmenin acı sonuçları olarak tecrübe edilmektedir. Bu konu üzerine yoğunlaşan düşünürlerden Zygmunt Bauman giderek bireyselleşen insanların kendi hayatlarına anlam ve amaç katmak için mücadele etmeleri gerektiğine, içinde bulundukları bu vahim insanlık durumunda sürdürebilecekleri kesintisiz bir çabayla kendilerini yeniden ifade edebileceklerine inanmaktadır. Yaşamakta olduğumuz çağın eleştirel ve üretken toplumbilimcilerinden olan ve bazı çevreler tarafından “postmodernitenin kuramcısı” sayılan Zygmunt Bauman, Polonyalı sosyolog ve filozoftur. Postmodern felsefenin hem sosyoloji alanına uyarlanmasını hem de kuramsal düzeyde değerlendirmesini ortaya koyan yapıtlarıyla tanınmaktadır. Bunlar arasında önemli çalışmalarından biri ‘The Individualized Society’ eseridir. Bu eserinde bireyselleşme sürecinde toplum içinde bireyin var olmaya nasıl devam edeceğini tartışmış, günümüzün toplumsal ve siyasal yaşamının değişen karakterini mercek altına almıştır. Çalışmada toplumsal gerçekliği yansıtma potansiyeline sahip olduğu düşünülen “Yalan Dünya” dizisi incelenmektedir. Sosyolojik analiz yönteminin kullanıldığı çalışmada veriler monografi tekniği ile toplanmış, dizide yer alan karakterler Bauman’ın “Bireyselleşmiş Toplum” tezi ile ilişkilendirilerek çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda Bauman’ın bireyselleşme kavramı ile dizi karakterleri arasında anlamlı benzerlikler görülmüştür. Bu benzerlikler araştırmanın sorunsalı doğrultusunda yorumlanmıştır.]]> <![CDATA[Sociological analysis of social problems that affect the flow of life is crucial for giving meaning to human life and improving its quality. Individualization is one of the most significant issues faced by contemporary societies. The bitter consequences of individualization are experienced as the members of society become indifferent to each other, individuals become alienated from themselves, and they experience loneliness within communities. Zygmunt Bauman, one of the thinkers focusing on this subject, believes that people who are increasingly individualized should struggle to add meaning and purpose to their lives, and that they can re-express themselves with an uninterrupted effort they can sustain in this dire human condition they are in. Zygmunt Bauman, one of the critical and productive sociologists of the age we live in and considered by some circles as the "theorist of postmodernity", is a Polish sociologist and philosopher. He is known for his works that reveal both the adaptation of postmodern philosophy to the field of sociology and its evaluation at the theoretical level. Among them, one of his important works is The Individualized Society. In this work, he discussed how the individual will continue to exist in the society in the process of individualization, and focused on the changing character of today's social and political life. In the study, the "Yalan Dünya" series, which is thought to have the potential to reflect social reality, is examined. In the study, in which the sociological analysis method was used, the data were collected with the monograph technique, and the characters in the series were analyzed by associating them with Bauman's "The Individualized Society" thesis. As a result of the research, significant similarities were seen between Bauman's concept of individuation and the characters of the series. These similarities were interpreted in line with the problematic of the research.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74938 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[685-700]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/306 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Nesnellik ve Görelilik Tartışmaları: Wittgenstein'ın “Kesinlik Üstüne” Eseri Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[Objectivity and Relativity Debates: A Review on Wittgenstein's “On Certainty”]]> <![CDATA[Mert YORULMAZ]]> <![CDATA[Felsefe, Wittgenstein, Bilgi, Kesinlik, Nesnellik, Görelilik]]> <![CDATA[Philosophy, Wittgenstein, Knowledge, Certainty, Objectivity, Relativity]]> <![CDATA[Ludwig Wittgenstein Kesinlik Üstüne eserinde yaygın bir düşünme biçiminin eleştirisini sunar. G. E. Moore’un sağduyu felsefesinde bir örneğini bulduğumuz bu düşünme biçimi kesinlik ve kuşku sorunlarını belirli önermeler üzerinden ele alır. Wittgenstein bu yaklaşımın temel varsayımlarını eleştirerek kesinliğin ve kuşkunun olanağının ancak farklı bilme durumlarının meydana getirdiği bir bilgi sistemi içerisinde saptanabileceğini göstermeye çalışır. Neyin kesin, neyin kuşkuya açık olduğu bu sistemi oluşturan öğelerin kendi aralarındaki ilişkiler tarafından belirlenir ve her bilme durumunun kesinliği için bir temel oluşturması bakımından bu sistem bir dünya resmi meydana getirir. Wittgenstein’ın bu ilişkisellik düşüncesinden hareketle, bu çalışmada nesnellik ve görelilik sorunlarını yeni bir zeminde tartışmanın mümkün olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Nesnelliği bilen özne ile bilinen nesne arasındaki dolaysız bir ilişkiden hareketle ele almak yerine, onun ortak bir dünya resmini paylaşan insanların kendi aralarındaki ilişki üzerinden anlaşılması gerektiği savunulmuştur. Nesnellik sorunu kesinliğin olanağıyla doğrudan ilişkilidir ve bu ilişki ancak söz konusu ortak dünya resminin mümkün kıldığı bir uzlaşım durumu üzerinden kavranabilir. Bununla birlikte, uzlaşım durumunu meydana getiren bu ortaklık tek ve değişmez bir dünya resminin mevcut olduğunu varsaymamız için yeterli değildir. Böylesi bir varsayım bir değişim ve çokluk düşüncesiyle karşılaştığında nesnellik sorunu bir görelilik sorununa dönüşür. Bu çalışmada görelilik düşüncesi iki farklı bağlamda ele alınmış ve ilkinde Wittgenstein’ın farklı dünya resimlerinin karşılaşmalarını betimlediği örnekler, ikincisinde ise Wittgenstein’ın kendi durumu üzerinden belirli bir dünya resminde meydana gelen değişimin sonuçları incelenmiştir. Dünya resimlerinin çokluğu ve değişiminden hareketle kendisini bir ölçüt sorunu üzerinden temellendiren görelilik düşüncesinin bilgi sistemlerinin yapısını göz önünde bulundurmadığı ve kendi olumsallık ilkesiyle çelişerek tutarsız bir açıklama biçimi sunduğu gösterilmeye çalışılmıştır.]]> <![CDATA[In On Certainty, Ludwig Wittgenstein presents a critique of a common form of thinking. Found in G. E. Moore's philosophy of common sense, this form of thinking considers the problems of certainty and doubt on the basis of certain propositions. Wittgenstein criticizes the basic assumptions of this approach and tries to show that the possibility of certainty and doubt can only be detected within a system of knowledge constituted by different states of knowing. What is certain and what is open to doubt is determined by the relations between the elements that constitute this system. In terms of providing a basis for the certainty of each state of knowing, this system creates a world picture. Based on Wittgenstein's thought of relationality, this study tries to show that it is possible to discuss the problems of objectivity and relativity on a new ground. Instead of considering objectivity in terms of a direct relationship between the knowing subject and the known object, it should be understood in terms of the relationship between people who share a common world picture. The issue of objectivity is directly related to the possibility of certainty, and this relation can only be grasped through a state of consensus which is made possible by the common world picture. However, this commonality that constitutes the state of consensus is not enough to assume that there is a single and unchanging world picture. When such an assumption encounters the idea of change and multiplicity, the problem of objectivity turns into a problem of relativity. In this study, the thought of relativity is examined in two different contexts: First, through examples in which Wittgenstein describes the encounters of different world pictures, and second, through Wittgenstein's own situation, the consequences of the change that occurs in a particular world picture. It is tried to be shown that the thought of relativity, which bases itself on the problem of criteria in terms of the multiplicity and change of world pictures, does not take into account the structure of knowledge systems and offers an inconsistent form of explanation by contradicting its own contingency principle.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74925 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[739-750]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/307 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Seçmeli Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Dersini Alan Öğrencilerin Ders Öncesi ve Ders Sonrası Toplumsal Cinsiyete Yönelik Algı ve Tutum Rollerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of the Perception and Attitude Roles of Students Taking the Elective Gender Equality Course Before and After the Course Towards Gender]]> <![CDATA[Nur Elvan KOÇ DOĞAN]]> <![CDATA[Fuat Orkun TAPŞIN]]> <![CDATA[Cinsiyet, toplumsal cinsiyet eşitliği, cinsiyet algısı, tutum rolleri, halk sağlığı]]> <![CDATA[Gender, equality, gender perception, attitude roles, public health]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı seçmeli toplumsal cinsiyet eşitliği dersini alan öğrencilerin ders öncesi ve ders sonrası toplumsal cinsiyete yönelik algı ve tutum rollerinin incelenmesidir. Araştırma öncesi yazılı izinler alındıktan sonra Karabük üniversitesi çocuk gelişimi bölümünde okuyan ve seçmeli olarak toplumsal cinsiyet eşitliği dersini alan öğrencilere araştırmanın amacı anlatılmıştır. Araştırmaya gönüllü olarak katılmak isteyen 3. ve 4. sınıf çocuk gelişimi bölümü öğrencilerine ön test olarak 5 soruluk bilgi anketi, Altınova ve Duyan tarafından (2013) geliştirilmiş 25 maddeden oluşan toplumsal cinsiyet algısı ölçeği, Zeyneloğlu ve Terzioğlu (2011) tarafından geliştirilmiş 38 maddelik toplumsal cinsiyet rolleri tutum ölçeği uygulanmıştır. Araştırmaya toplam 31 öğrenci (kadın) katılmış olup bu öğrencilere 12 hafta boyunca toplumsal cinsiyet eşitliği dersi anlatılmıştır. 12. hafta son olarak toplumsal cinsiyet eşitliği dersi anlatıldıktan sonra son test uygulaması yapılmış ve araştırma sonlandırılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde ön testlerde toplumsal cinsiyet rolleri tutumlarında öğrenim sürecinde arkadaşlarıyla yaşayanların kadın cinsiyet rolünde anlamlı bir farklılık olduğu sonucu bulunmuştur  (p<0.05). Son test sonuçlarında toplumsal cinsiyet algısında genel not durumunda 3.01 ve üzerinde olanların, toplumsal cinsiyet rolleri tutumlarında ise 20-22 yaş aralığında olan bireylerin kadın cinsiyet rolünde, öğrenim sürecinde arkadaşlarıyla kalanların kadın cinsiyet rolünde anlamlı bir farklılık olduğu sonucu bulunmuştur (p<0.05). Ön test-son test sonuçları incelendiğinde ise toplumsal cinsiyet algısında anlamlı bir farklılık olduğu sonucu bulunmuştur (p<0.05). Toplumsal cinsiyet rolleri alt boyutlarında erkek cinsiyet rolü hariç bütün alt boyutlarda anlamlı bir farklılık olduğu sonucu bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak seçmeli toplumsal cinsiyet eşitliği dersini alan öğrencilerin toplumsal cinsiyete yönelik algı ve tutum rollerinin olumlu yönde etkilendiği görülmüştür.]]> <![CDATA[The purpose of this research is to examine the perception and attitude roles of students taking the elective gender equality course towards gender before and after the course. After obtaining the necessary written permissions for this research, the purpose of the research was explained to the students studying in the child development department of Karabük University and taking the gender equality course as an elective. A 5-question information survey was used as a pre-test for 3rd and 4th grade child development department students who wanted to participate in the research voluntarily, a 25-item gender perception scale developed by Altınova & Duyan (2013), and a 38-item social scale developed by Zeyneloğlu & Terzioğlu (2011). Gender roles attitude scale was applied. A total of 31 students (women) participated in the research, and these students were taught gender equality lessons for 12 weeks. At the end of the 12th week, after the gender equality lesson was taught, a post-test was applied and the research was terminated. When the findings were examined, it was found that there was a significant difference in the gender role attitudes of those who lived with friends during the learning process in the female gender role in the pre-tests (p < 0.05). In the post-test results, it was found that there was a significant difference in the female gender role of those with a general score of 3.01 and above in gender perception, and in the female gender role of individuals between the ages of 20-22 in gender role attitudes, and in the female gender role of those who stayed with friends during the education process (p<0.05). When the pretest-posttest results were examined, it was found that there was a significant difference in gender perception (p<0.05). It was found that there was a significant difference in all sub-dimensions of gender roles except the male gender role (p <0.05). As a result, it was observed that the perception and attitude towards gender roles of the students who took the elective gender equality course were positively affected.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74872 <![CDATA[Volume: 20 Issue 1[455-468]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/308 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tokat’ta Korunmuş Bir Sivil Yapı Örneği: Ozanlar Edebiyat Müze Kütüphanesi]]> <![CDATA[An Example of a Preserved Civil Building in Tokat: Poets Literature Museum Library]]> <![CDATA[Uğur DEMİRBAĞ]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Tokat, konut, müze, kütüphane]]> <![CDATA[Art History, Tokat, house, museum, library]]> <![CDATA[Kent kimliğinin sergilendiği, kent yaşamının aktarıldığı, kültürlerarası etkileşimin sağlandığı mekânı oluşturan kentte müzeler bulunmaktadır. Müzeler geçmiş döneme ait eserlerin toplanması, sergilenmesi ve muhafaza edilmesi görevini üstlenmiştir. Tokat, Orta Karadeniz Bölgesinin önemli şehirlerinden biridir. Tokat dini ve sivil yapı açısından kültürel miras açısından oldukça zengin bir il merkezidir. Özellikle Cumhuriyetin ilanından sonra Tokat kent merkezinde her alanda olduğu gibi mimari alanda da gelişmeler yaşanmıştır. Bu bağlamda kültürel miras kenti olan Tokat, müzecilik açısından önde gelen kentlerden biridir. Tokat'ta mevcut konutların bir kısmı müze, sanat galerisi ve farklı el sanatlarının sergilendiği merkez olarak kullanılmaktadır. Batılılaşmanın toplumdaki etkileri mimari özelliklere yansımış olsa da Tokat genelinde geleneksel konut mimarisi özelliklerini koruyan evler inşa edilmiştir. Geleneksel konutlar genellikle kent dokusunun olduğu yerde yoğunlaşmaktadır. Konutlar kentsel sit alanı içerisinde yer almaktadır. Ozanlar Edebiyat Müzesi Kütüphanesi bu geleneksel konutlardan biridir. Bugün restore edilen binanın alt katı müze ve sanat galerisi, üst katı ise okuma salonu ve kütüphane olarak kullanılacaktır. Çalışma üç aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada genel olarak müzelerden ve müze evlerden söz edilmiştir. İkinci aşamada geleneksel Anadolu ve Tokat evlerinin genel mimari özellikleri incelenmiştir. Üçüncü aşamada ise araştırmanın ana konusu olan Ozanlar Edebiyatı Müzesi Kütüphanesi'nin mimari ve dekoratif özellikleri incelenmeye çalışılmıştır. Bugün müze ve kütüphane olarak kullanılacak olan yapı, kültürel miras açısından önem taşımaktadır. Yapının bu şekilde fonksiyon olarak yeniden kullanılması turizm açısından da önem kazanmaktadır. Müze kütüphane ve geleneksel konut ilişkisi bağlamında çok yönlü bir bakış açısıyla ele alınan bu çalışmanın yöresel ve yerel mimarisi ile müzecilik alanındaki çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Museum in the city which constitute the space where the urban identity is exhibited, the city life is transferred, and intercultural interaction is provided. Museums have undertaken the task of collecting, exhibiting and preserving works belonging to the past period. Tokat is one of the important cities of the Central Black Sea Region. Tokat is a very rich city center in terms of cultural heritage in terms of religious and civil structure. Especially later the proclamation of the Republic, there have been developments in the architectural field as in every area in the city center of Tokat. In this context, Tokat which is a cultural heritage city, is one of the leading cities in terms of museology. Some of the current residences in Tokat are used as museums, art galleries and centers where different handicrafts are exhibited. Although the effects of westernization in the society are reflected in the architectural features, houses that preserve the characteristics of traditional residential architecture have been built throughout Tokat. Traditional residences are generally concentrated in the urban fabric. The residences are located within the urban protected area. These traditional is one of the Ozanlar literatüre museum library. The building has been restored today and the lower floor will be used as a museum and art gallery, and the upper floor will be used as reading rooms and a library. The study consists of three stages. In the first phase, museums and museum houses were generally mentioned. In the second phase, traditional Anatolian and Tokat houses were mentioned. In the third phase, the architectural and decorative features of the poets literature museum library, which is the main subject of the research, were tried to be examined. The building which will be used as a museum and library today, is significant in terms of cultural heritage. The reuse of the building as a function in this way is also gaining importance in terms of tourism. It is thought that this study, which is dealt with in the context of the relationship between museum and library and traditional housing, with a broadly versatile perspective, will contribute to studies on vernacular and local architecture and in the field of museology.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74849 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[557-589]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/309 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[1082, 1083 ve 1085 Tarihli Listelere Göre İç Oğlanlarının Iydıyye ve Bazı İn'âmları]]> <![CDATA[Iydıyye and Some In'âm of the İç Oğlanları According to the Lists of 1082, 1083 and 1085]]> <![CDATA[Gülser YARDIM]]> <![CDATA[Osmanlı Tarihi, Iydıyye, İn'âm, Enderûn, İç Oğlanları, Bahşiş]]> <![CDATA[Ottoman History, Iydıyye, İn'âm, Enderûn, İç Oğlanları, Tip]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti, yüzyıllar boyu bazı uygulamaları geleneksel hale getirmiştir. Hatta bazılarını kanunlaştırmıştır. Mesela dini bayram sebebiyle kişilerin birbirine hediye sunması ve yardımda bulunması da bunlardan biridir. Bu anlayış padişahın sarayda çalışan görevlilere ve yakın çevresine bayram haçlığı vermesinde de görülebilmektedir. Bu aslında aynı zamanda padişahın yüceliğinin ve cömertliğinin simgesel bir gösterimidir. Osmanlı Arşivi araştırmacılara bu konuda bir hayli veri sağlamaktadır. Bu çalışma sarayda bulunan iç oğlanlarının ve bazı görevlilerin geleneksel olarak aldığı ıydıyye ve bazı inamlarını ele almaktadır. Bunun için T.C. Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi’nden temin edilen üç ayrı belge incelenecektir. Belgeler 1082 (1671-72), 1083 (1672-73) ve 1085 (1674-75) tarihlidir. Listeler incelendiğinde iç oğlanları yapılanması içinde olan büyük ve küçük oda, kilerli koğuşu, seferli koğuşu, hazineli koğuşu ve has odadaki neferler statüleri oranında ıydıyye almıştır. Bunun yanında şalvar akçesi, dest-mâl akçesi, kaftan akçesi, esvâb akçesi ve destar akçesi gibi inam niteliği taşıyan ödemeler yapılmıştır. Bu listelerin aracılığıyla tüm bu ödemelerin miktarları hakkında bilgi edinilecektir. Aynı zamanda birbirleri arasında statü farkı bulunan bu koğuş üyelerinin ve bazı görevlilerin arasındaki ast üst ilişkisinin yapılan ödemelere etkisi incelenmeye çalışılacaktır. Diğer taraftan pek çoğunun günlük yevmiyeleri belli olan bu kişiler için alınan bu ödemelerin neyi ifade ettiği incelenmeye çalışılacaktır. Yöntem olarak da öncelikle Osmanlı Arşivi’nden temin edilen belgeler transkript edilecek ve sonra belgelerden elde edilen veriler hakkında bir değerlendirme yapılacaktır.]]> <![CDATA[The Ottoman Empire has traditionalized some practices for centuries. It even legalized some of them. For example, people presenting gifts and giving aid to each other on the occasion of religious holidays is one of them. This understanding can also be seen in the sultan's giving eid khachans to the officials working in the palace and his close circle. This is actually a symbolic representation of the sultan's greatness and generosity. The Ottoman Archives provide researchers with a wealth of data on this subject. This study deals with the ıydıyye and some inams traditionally received by the inner boys and some officials in the palace. For this purpose, three separate documents obtained from the Ottoman Archive of the Presidency of the Republic of Turkey will be analyzed. The documents are dated 1082 (1671-72), 1083 (1672-73) and 1085 (1674-75). When the lists are analyzed, it is seen that the nefer in the büyük ve küçük oda, seferli ward, hazineli ward and has oda, which were within the structure of the iç oğlanları, received ıydıyye in proportion to their status. In addition, payments were made in the form of inam, such as shalwar akçe, dest-mâl akçe, kaftan akçe, esvâb akçe and destar akçe. These lists will provide information on the amounts of all these payments. At the same time, the effect of the subordinate-superior relationship between these ward members and some officials, who had status differences between each other, on the payments made will be analyzed. On the other hand, it will also be analyzed what these payments meant for these people, many of whom had a known daily wage. As a methodology, the documents obtained from the Ottoman Archives will first be transcribed and then an evaluation will be made about the data obtained from the documents.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74521 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1289-1309]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/310 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dünya Genelinde Sosyal Medya Ünlülerinde Yükselen Bir Trend: Temizlik Yapmak ]]> <![CDATA[Cleaning As A Rising Trend Among Social Media Celebrities Around The World ]]> <![CDATA[Uğur Günay YAVUZ]]> <![CDATA[Ahmet Sait YILDIZ]]> <![CDATA[Sosyal Medya, Instagram, Influencer, Katarsis, Sanal Şöhret]]> <![CDATA[Social Media, Instagram, Influencer, Catharsis, Virtual Fame.]]> <![CDATA[Günümüzde kişilerin sosyal medya platformları kullanma amaçları, sosyalleşmenin veya tanıdıklarla iletişim kurmanın ötesine taşınmış durumdadır. Sundukları iletişim kolaylığı, hızı ve erişilebilirliği bu mecraları son derece popüler hale getirerek, geleneksel kitle iletişim araçlarının ötesinde karşılıklı iletişim ve etkileşimi kolaylaştırmıştır. Aynı zamanda da bu mecra farklı içerik oluşturma, paylaşma ve bu sayede çok önemli kazançların elde edilebilceği bir özellik kazanmıştır. Bu çalışma kapsamında son dönemde sosyal medya platformlarında oldukça ilgi gören temizlik videoları oluşturan ve paylaşan profilleri karşılaştırmayı ve analiz etmeyi amaçlıyoruz. Bu videoların popülaritesinde katarsis kavramının önemli bir rol oynadığına inanıyoruz. Bu çalışmanın ana platformu olarak Instagram seçilmiş olup, tartışma örneklemi olarak da hem Türkiye'den hem de yurt dışından temizlik videoları üreten ve paylaşan profiller seçilmiştir. Konuyla ilgili literatür taramasının ardından Instagram profillerini, gönderilerini ve bu gönderilerle ilişkili yorumları analiz ettik. Çağımızın en çok kazanan ve gençlerin hayalini kurduğu mesleklerinden biri influencer olmak haline gelmiştir. Çeşitli coğrafyalardan, yaş gruplarından, etnik kökenlerden, gelir düzeylerinden, eğitim durumlarından, sosyo-kültürel ve ideolojik perspektiflerden insanlar bu mecrada aktif olarak yer almaktadır. Gönderileri aracılığıyla bir takipçi kitlesi oluşturur ve gelir elde ederler. Kalabalığın arasından sıyrılmanın, görsel etkiye sahip içerik sunmanın ve önemli bir takipçi tabanı oluşturmanın, sosyal medyayı etkileme alanında başarı için çok önemli olduğu açıktır.]]> <![CDATA[Nowadays, people's purposes for using social media platforms have gone beyond socializing or communicating with acquaintances. The ease, speed and accessibility of communication they offer have made these channels extremely popular, facilitating mutual communication and interaction beyond traditional mass media. At the same time, this medium has gained a feature where you can create and share different content and thus gain significant profits. Within the scope of this study, we aim to compare and analyze the profiles that create and share cleaning videos, which have recently attracted a lot of attention on social media platforms. We believe that the concept of catharsis plays an important role in the popularity of these videos. Instagram was chosen as the main platform of this study, and profiles that produced and shared cleaning videos both from Turkey and abroad were chosen as the discussion sample. After reviewing the literature on the subject, we analyzed Instagram profiles, posts and comments associated with these posts. Being an influencer has become one of the highest-earning professions of our age and one that young people dream of. People from various geographies, age groups, ethnic origins, income levels, educational levels, socio-cultural and ideological perspectives are actively involved in this medium. They build a following and generate income through their posts. It's clear that standing out from the crowd, delivering content with visual impact, and building a significant follower base is crucial to success in the social media influencer space.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74516 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1067-1093]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/311 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijitalleşmenin Gündelik Yaşam Pratiklerine Etkisi: Dijital Mecralarda Kurulan Evlilikler]]> <![CDATA[The Effect of Digitalizm on Daily Life Practices: Marriages Established in Digital Media]]> <![CDATA[Tolgay DURMUŞ ]]> <![CDATA[Feridun NİZAM]]> <![CDATA[Fenomenolojik Yaklaşım, İçerik Analiz, İnternet ve Sosyal Medya, Teknolojinin Evlilik İlişkisine Etkisi]]> <![CDATA[Phenomenological Approach, Content Analysis, Internet and social media, Effect of Technology on Marriage Relationship]]> <![CDATA[Günümüz teknolojisinin gelişim göstermesi ile birlikte toplumsal yaşam alanları dâhil olmak üzere, neredeyse her yerde internete erişim imkânı sağlanmaktadır. Sosyal medya mecralarının da bu gelişmeler ile paralellik göstermesi, her bireyin sosyal medya hesabına sahip olmasına olanak sağlamıştır. Bu gelişmeler sonucunda, bireyler internete erişimin sağlandığı bütün ortamlarda birbirlerine kolay bir şekilde ulaşabilme imkânına sahip olmaktadır. Ayrıca teknolojik gelişmelerin günden güne gelişim göstermesi ve sosyal medya mecralarının da bu gelişmeleri yakından takip etmesi doğrultusunda, özellikle Facebook, Instagram ve Twitter gibi sosyal medya uygulamaları, fotoğraf paylaşımı, mesajlaşma, görüntülü konuşma ve kişisel bilgilere erişim sağlama gibi yeni hizmetleri de kullanıcılarına sunmaktadır. Sosyal medya mecralarının sunmuş olduğu yeni hizmetler doğrultusunda, yüz yüze görüşmeye ya da fiziksel yakınlaşmaya ihtiyacı olmadan da bireylerin birbirlerini tanıma fırsatları ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle araştırmanın amacı, internet ya da sosyal medya aracılığıyla evlilik yapmış olan bireylerin, internet ortamının sunmuş olduğu imkânlar doğrultusunda gerçekleşen evliliklere ilişkin görüşlerini analiz etmektir. Araştırmada fenomenolojik yaklaşım kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları amaçlı örneklem yöntemi ile seçilerek katılımcılar, internet veya sosyal medya aracılığıyla evlilik yapmış olan altı evli çiftten oluşmaktadır. Çiftlerin yapılan evliliklere ilişkin görüşleri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin analiz edilmesinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda evli çiftlerin, internet veya sosyal medya aracılığıyla yapılan evliliklere karşı olumlu görüşlerinin yer aldığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca katılımcılara görüşme/mülakat yönteminin uygulanmış olması nedeniyle “Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu kararı ile 24.03.2022 tarihli ve 06 sayılı 02 kararına göre etik kurul izni alınmıştır.”]]> <![CDATA[With the development of today's technology, internet access is provided almost everywhere, including social living spaces. The parallelism of social media channels with these developments has enabled each individual to have a social media account. As a result of these developments, individuals have the opportunity to reach each other easily in all environments where internet access is provided. In addition, in line with the development of technological developments day by day and social media channels to follow these developments closely, social media applications such as Facebook, Instagram and Twitter offer new services such as photo sharing, messaging, video chat and access to personal information. In line with the new services offered by social media channels, individuals have the opportunity to get to know each other without the need for face-to-face meetings or physical intimacy. For this reason, the aim of the study is to analyze the opinions of individuals who have married through the internet or social media, regarding the marriages that have taken place in line with the opportunities offered by the internet environment. The phenomenological approach was used in the study. The participants of the study were selected by purposive sampling method and the participants consisted of six married couples who had married via the internet or social media. The views of the couples on the marriages were collected by semi-structured interview technique. Content analysis method was used to analyze the data. As a result of the study, it was revealed that married couples have positive views towards marriages made through the internet or social media.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74398 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[627-645]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/312 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Birinci Derece Yakını Ölen Yetişkinlerin Anlamı Yeniden Yapılandırma Süreçlerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Meaning Reconstruction Processes of Adults Whose First Degree Relatives Died]]> <![CDATA[Gökçe ÇOKAL DEMİRCİ]]> <![CDATA[Hanife KAHRAMAN]]> <![CDATA[Psikoloji, anlamı yeniden yapılandırma, bağlanma, psikolojik sağlamlık, kimlik, yas]]> <![CDATA[Psychology, attachment style, grief, meaning reconstruction, resilience, spirituality]]> <![CDATA[Bu çalışmada yas sürecini ve anlamı yeniden yapılandırma düzeyini etkileyen psikolojik özellikleri/değişkenleri Türkiye örneklemi üzerinden incelemek amaçlanmıştır Anlamı yeniden yapılandırmanın özünün incelendiği bu araştırmada nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji (olgubilim) deseni kullanılmıştır. Araştırmaya birinci derece yakını ölen (anne, baba, eş, kardeş, nişanlı/sevgili) ve anlamı yeniden yapılandırma ölçeğinden en düşük ve en yüksek puan alan yirmi kişi katılmıştır. Çalışma grubu ulaşılabilir örnekleme ile belirlenmiştir. Araştırmanın verileri self report ölçekten elde edilen puanlardan ve yarı yapılandırılmış görüşmeler ile elde edilmiştir. Görüşmeler sırasında katılımcılara yas sürecindeki kültürel ritüellerden nasıl etkilendikleri, sosyal ilişkilerinin değişimi, kayıptan sonra yaşama yeniden uyum sağlamaları, ölüm hakkındaki düşünceleri, kayıptan sonra değişen yaşam koşulları ve ölüm kavramını yaşamlarında nasıl konumlandırdıklarına dair sorular sorulmuştur. Her bir görüşme ortalama olarak kırk beş dakika sürmüştür. Görüşmeler sırasında ses kaydı alınmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın bulguları bağlanma dinamikleri, kimlik özellikleri ve psikolojik sağlamlık olmak üzere üç temada toplanmıştır. Anlamı yeniden yapılandırma puanı yüksek katılımcılar ağırlıklı olarak güvenli bağlanma dinamikleri, kimlik özelliklerinin bir alt alanında bulunan tinselliğin yüksek olmasına ve yüksek psikolojik sağlamlığa vurgu yaparken anlamı yeniden yapılandırma puanı düşük katılımcılar güvensiz bağlanma dinamikleri, düşük tinsellik ve düşük psikolojik sağlamlığa refere eden paylaşımlarda bulunmuştur. Söz konusu bulgular alanyazın ışığında tartışılmıştır.]]> <![CDATA[In this study, the meaning reconstruction processes of adults whose first-degree relatives died were examined. Phenomenology, one of the qualitative research designs, was used in this study in which the essence of meaning reconstruction was examined. Twenty people whose first-degree relatives died (mother, father, spouse, sibling, fiancé/lover) and who scored low and high on the meaning reconstruction scale participated in the study. The data of the study were obtained from the scores obtained from the self-report scale and semi-structured interviews. During the interviews, the participants were asked questions about how they were affected by cultural rituals during the mourning process, their thoughts about death, their changing living conditions after the loss, and how they positioned the concept of death in their lives. Each interview lasted an average of forty-five minutes. The data obtained were analyzed by content analysis method. The findings of the study were grouped under three themes: attachment dynamics, identity characteristics and psychological resilience. Participants with high meaning reconstruction scores mainly emphasized secure attachment dynamics, high spirituality, which is a sub-area of identity traits, and high psychological resilience, while participants with low meaning reconstruction scores shared posts referring to insecure attachment dynamics, low spirituality, and low psychological resilience. These findings were discussed in the light of the literatür.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=74075 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[963-989]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/313 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Marmaris ve Milas İlçelerinde Bulunan Figürlü Kapı Tokmaklarından Örnekler]]> <![CDATA[ Examples of Figured Door Knobs Found in Marmaris and Milas Districts]]> <![CDATA[Oktay BAŞAK]]> <![CDATA[Nurullah OLAŞ]]> <![CDATA[El sanatları, Muğla, kapı tokmağı, el, in-situ]]> <![CDATA[Handicrafts, Muğla, door knocker, hand, in situ]]> <![CDATA[Araştırmadaki amaç, Marmaris ve Milas ilçeleri özelinde, sayıları gün geçtikçe azalan, bir zamanların en önemli kapı aksamları arasında yer alan, farklı tipteki figürlü tokmaklara dikkatleri çekmektir. Marmaris ve Milas ilçelerindeki kapı tokmak ve aynalarıyla ilgili, 2017-2018 yılları arasında yapılan saha çalışmalarında; 19’u el, 1 adedi ise kuş şeklinde olmak üzere figürlü 20 tokmak tespit edilmiştir. Ekseriyeti bronz ve pirinç alaşımından döküm tekniği kullanılarak yapılmış olan tokmaklar, tipolojik ayrıma tabi tutularak irdelenmeye çalışılmıştır.Dışarıdan gelenlerin, hane halkını haberdar etmek amacıyla kullanılmalarının yanı sıra, kapıların süsleme kompozisyonlarının tamamlanmasına da katkı sağlayan tokmakların büyük bir bölümü Avrupa’dan ithal edilerek yurt içindeki atölyelerde kalıbı çıkarılarak çoğaltılmıştır. Çoğunda, aynı ya da benzer kalıplar kullanılmış olduğundan, istisna birkaç örnek dışında, çoğunda yapım tarihi ve usta kitabesi yer almadığından, kesin bir tarihlendirmede bulunmaktan kaçınılmıştır. Ancak Anadolu’da tarihi belli olan en erken örneklerin 19.yüzyıldan önceye gitmediği göz önünde bulundurulduğunda ele alınan örneklerin de 19. yüzyıl ve sonrasına ait oldukları söylenebilir.Teknolojinin hızla gelişim gösterdiği çağımızda, birçok alanda olduğu gibi bir zamanların gözde haberleşme araçlarından olan tokmakların yerini de çok farklı haberleşme araçları almaya başlamıştır. Anadolu’nun birçok bölgesinde yerel ustalar tarafından, talepler doğrultusunda değişik malzemeden farklı tarihlerde yapılmış oldukları anlaşılan tokmaklar, işlevleri yanı sıra, ait oldukları dönemin estetik değerlerini ve temsil ettikleri kültürü anlamaya da katkı sunarlar. Bu özelliklerine rağmen, ne yazık ki, artık olmaları gereken yerlerinde değil, bakır eşyaların onarılıp satıldığı çarşılarda, semt pazarlarında ya da müze ve özel koleksiyonerlerin vitrinlerinde yer almaya başladılar. Bazı erken örneklerin görselleri eşliğinde tarihçesine de değinilen çalışmada ele alınan tokmakların çoğu, in-situ durumdadır. Ele alınan eserler, tek tek tanıtmak yerine, genel özelliklerine vurguda bulunularak yurt içi ve dışındaki benzer örnekler eşliğinde sunulmaya çalışılmıştır. ]]> <![CDATA[The aim of the research is to draw attention to different types of figured knockers, which are among the most important door fittings of the past, whose numbers are decreasing day by day in Marmaris and Milas districts. During the field studies conducted between 2017 and 2018 on door knockers and mirrors in Marmaris and Milas districts; 20 figured knockers were identified, 19 of which were in the form of hands and 1 in the form of a bird. The knockers, most of which were made of bronze and brass alloys using the casting technique, were tried to be analyzed by subjecting them to typological distinction. In addition to being used to inform the household of outsiders, the majority of the knockers, which contribute to the completion of the ornamental compositions of the doors, were imported from Europe and reproduced by making molds in domestic workshops. Since the same or similar molds were used for most of them, except for a few exceptions, most of them do not bear the date of manufacture or the master's inscription, thus avoiding a precise dating. However, considering that the earliest dated examples in Anatolia do not date earlier than the 19th century, it can be said that the examples discussed belong to the 19th century and later. In our age of rapid technological development, many different means of communication have begun to take the place of the mallets, which were once a favorite means of communication, as in many fields. The mallets, which are understood to have been made by local craftsmen in many regions of Anatolia from different materials at different dates in line with the demands, contribute to understanding the aesthetic values of the period they belong to and the culture they represent, as well as their functions. Despite these characteristics, unfortunately, they are no longer found where they should be, but in bazaars and neighborhood markets where copper objects are repaired and sold, or in the showcases of museums and private collectors. Most of the knockers discussed in the study, which also touches upon the history of some early examples with visuals, are in-situ. Instead of introducing the artifacts one by one, the general characteristics of the artifacts are emphasized and presented with similar examples from Turkey and abroad.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73675 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[483-505]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/314 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[MÖ 3. Binyıl’da Batı Anadolu’da Toplumsal Yapının Mimariye Yansıması]]> <![CDATA[The Reflection of Social Structure on Architecture in Western Anatolia in the 3rd Millennium BCE]]> <![CDATA[Ümit GÜNDOĞAN]]> <![CDATA[Protohistorya, Mimari, Uzun evler, Yerleşim Modelleri, Yapı Tipleri, Erken Tunç Çağı.]]> <![CDATA[Protohistory, Architecture, Long Houses, Settlement Patterns, Building Types, Early Bronze Age.]]> <![CDATA[Tarih boyunca yerleşimler için elverişli bir bölge olan Batı Anadolu, prehistorik çağlardan itibaren sürekli yerleşimlere sahne olmuştur. Bu bölgedeki yerleşimlerin mimarisi, kullanılan malzeme ve inşaat teknikleri, bölgenin coğrafi koşullarına ve kaynaklarına bağlı olarak kendi iç dinamikleriyle şekillenmiştir. Yerleşimler için bereketli ova kenarları ve tatlı su kaynaklarına yakın bölgeler özellikle seçilmiştir. Bu da MÖ 3. Binyıl’ın Batı Anadolu'sunda konum olarak özel alanların seçildiği, inşaat uygulamalarının çeşitliliğini ve yerel koşullara uygunluğunu gösterir. Yapı planlarının geniş bir coğrafyada aynı tarzda inşa edilmiş olması bu dönemde mimari açıdan kültürel bir birliğin oluştuğunu göstermektedir. MÖ 3. Binyıl’ın ikinci çeyreğinden itibaren Batı Anadolu'da görülen mimari doku, toplumsal yapıdaki değişimlerin ve dönemin siyasi, ekonomik gelişimlerinin bir yansımasıdır. Toplumun siyasi yapısındaki değişime paralel olarak yeni ve ayrıcalıklı yapıların ortaya çıkması yine bu döneme denk gelmektedir. Özellikle MÖ 3. Binyılın ikinci yarısında Anadolu Ticaret Ağı dönemiyle birlikte yönetici kişilerin yaşadığı yapıların formlarında değişimler başlamıştır ve ilerleyen aşamalarda yukarı ve aşağı şehirler oluşarak toplumsal basamaklar ilk defa ortaya çıkmıştır. Bu makale, Batı Anadolu'nun binlerce yıllık mimari gelişimini ve bu gelişimin bölgenin değişen siyasi ve sosyal çerçeveleriyle olan simbiyotik yansımalarını anlamayı amaçlamakta ve toplumsal dönüşüm ile mimari yenilik arasındaki karşılıklı bağımlılığın kapsamlı bir analizini sunmaktadır. Ayrıca, bölgenin siyasi ve sosyal yapısında zaman içinde meydana gelen değişimleri ve bu değişimlerin mimariye nasıl yansıdığını analiz etmektedir.]]> <![CDATA[Western Anatolia, historically conductive to human settlements, has hosted an almost unbroken chain of inhabitants since prehistoric times. This study explores how the region’s architectural styles, choice of materials, and construction techniques were shaped by its geography and available sources, particularly during the 3rd millennium BCE. The fact that building plans were uniformly constructed across a wide geographical area indicates a cultural unity in terms of architecture during this period. Significant architectural transformations, traceable from the beginning of the 3rd millennium BCE, mirror the social, political, and economic milieu of the time. Parallel to changes in the society's political structure, the emergence of new and privileged structures also aligns with this period. Especially in the latter half of the 3rd millennium BCE, during the Anatolian Trade Network period, structural changes were noted in the residences of the ruling class, and the traces of social hierarchy became evident with the subsequent formation of lower and upper cities. This paper aims to provide an understanding of Western Anatolia’s architectural progression over millennia and its symbiotic reflections of the region’s changing political and social frameworks, offering a comprehensive analysis of the interdependence between societal transformation and architectural innovation. It also analyzes the changes in the region's political and social structure over time and how these changes were reflected in architecture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73652 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[647-669]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/315 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hidrolik Hipotezin Urartu Sulama Sistemlerine Uygulanabilirliği Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Evaluation on the Applicability of the Hydraulic Hypothesis to Urartian Irrigation Systems]]> <![CDATA[Serdar ÖZBİLEN]]> <![CDATA[Wittfogel, Hidrolik Hipotez, Merkezi Yönetim, Sulama Sistemleri, Urartu.]]> <![CDATA[Wittfogel, Hydraulic Hypothesis, Central Management, Irrigation Systems, Urartu. ]]> <![CDATA[Suyun toplumların gelişiminde hayati bir öneme sahip olduğu bilinen bir gerçektir. Su yönetimi araştırmalarındaki baskın paradigma "hidrolojik döngü" konusu olmuştur. Büyük nehir vadilerinde ortaya çıkan medeniyetlerin gelişim tarihlerinde sulamaya olan bağımlılıkları nedeniyle, sulamanın organizasyonu konusunda benzer bir yörünge izledikleri görülmektedir. Antik sulamanın örgütlenmesi, sosyal ve politik karmaşıklığın gelişmesine ve nihayetinde devletin oluşumuna yol açan bir büyüklükte sosyo-politik ve ekonomik sonuçları olan merkezi kontrolün gerekliliğini beraberinde getirmiştir. Bununla birlikte suyun antik toplumlarda merkezi otorite ile olan ilişkisi pek çok çalışmaya konu olmuştur. Bu çalışmalardan birisi de 1957 yılında Karl August Wittfogel tarafından ortaya atılan “Hidrolik Hipotez”dir. Wittfogel, merkezi ve despotik yönetimin eski "hidrolik toplumlarda" devlet oluşumunun ayırt edici özelliği olduğunu savunmuştur. Bu yüzden antik su yönetiminin arkeolojisi ve antropolojisi, büyük ölçüde Wittfogel'in çalışmasından yararlanır. Bu bağlamda, kanal sistemleri oluşturmak ve sürdürmek için sosyal organizasyon derecesine duyulan ihtiyaç, "hidrolik hipotez"i doğurmuştur. Bu çalışması ile birlikte Wittfogell kendisinden sonra pek çok çalışmanın oluşumuna ivme kazandırmıştır. Ancak pek çok eleştiriye de neden olmuştur. Bu çalışmamızda Wittfogel’in Hidrolik Hipotezi ışığında merkezi kontrolün etkisine ve Urartu sulama sistemleri üzerindeki yerine değineceğiz. Hidrolik Hipotez ve Urartu ile ilişkilendirilen çalışmaların yok denecek kadar az oluşu göz önüne alındığında, söz konusu çalışmamızın birçok çalışmaya ön ayak olacağını düşünmekteyiz. Yöntem olarak ise Hidrolik Hipotezde değinilen Japonya örneğini Urartu ile bağdaştırarak bir takım sonuçlara ulaşmaya çalıştık.]]> <![CDATA[It is a known fact that water has a vital importance in the development of societies. The dominant paradigm in water management research has been the topic of the "hydrological cycle". It seems that the civilizations that emerged in large river valleys followed a similar trajectory regarding the organization of irrigation, due to their dependence on irrigation throughout their development history. The organization of ancient irrigation brought with it the necessity for centralized control, which had socio-political and economic consequences of a magnitude that led to the development of social and political complexity and ultimately to the formation of the state. However, the relationship of water with the central authority in ancient societies has been the subject of many studies. One of these studies is the “Hydraulic Hypothesis” put forward by Karl August Wittfogel in 1957. Wittfogel argued that centralized and despotic rule was the hallmark of state formation in ancient "hydraulic societies". The archaeology and anthropology of ancient water management therefore draws heavily on Wittfogel's work. In this context, the need for a degree of social organization to create and maintain channel systems has given rise to the “hydraulic hypothesis.” With this work, Wittfogell accelerated the formation of many works after him. However, it has also caused a lot of criticism. In this study, we will touch on the effect of central control and its place on Urartian irrigation systems in the light of Wittfogel's Hydraulic Hypothesis. Considering that there are almost no studies associated with the Hydraulic Hypothesis and Urartu, we think that our study will lead to many studies. As a method, we tried to reach some results by associating the example of Japan mentioned in the Hydraulic Hypothesis with Urartu.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73616 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[701-723]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/316 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sürdürülebilir Grafik Tasarım Eğitimi: Ders Projeleri Üzerine Değerlendirmeler]]> <![CDATA[Sustainable Graphic Design Education: Evaluations on Course Projects]]> <![CDATA[Ayşe İRİ ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Grafik Tasarım, Sürdürülebilir Grafik Tasarım Eğitimi, Sürdürülebilirlik, Sürdürülebilir Proje.]]> <![CDATA[Graphic Design, Sustainable Graphic Design Education, Sustainability, Sustainable Project.]]> <![CDATA[Sürdürülebilirlik, insanların ihtiyaçlarını her yönüyle doğaya zarar vermeden karşılamayı ve doğal kaynakları koruyarak nesilden nesile aktarmayı hedefleyen bir sistemdir. Bu sistemin temel amacı, insanların tüketim alışkanlıklarını yaşam kalitelerini etkilemeden sürdürülebilir bir forma dönüştürmektir. Günümüzde çevresel sorunların ciddiyetinin artması ve sürdürülebilirliğin önemi nedeniyle üniversite eğitimi de değişmektedir. Bu nedenle üniversitelerde sürdürülebilirliği tanıma ve uygulamaya yönelik sürdürülebilirlik eğitimi, öğrencilerin sürdürülebilirliği tanıma ve uygulama sorumluluğu almalarını, öğrencilere sürdürülebilirlik kavramını aşılamayı, tutumlarını değiştirmeyi ve buna teşvik etmeyi gerektirmektedir. Bu çalışmada, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik ve Görsel İletişim Tasarımı bölümleri lisans eğitimi kapsamında 'Sürdürülebilir Grafik Tasarımı' ders projeleri ele alınmıştır. Sürdürülebilir grafik tasarım dersi kapsamında ‘Sıfır atık’ teması göz önünde tutularak, sürdürülebilirlik için gerekli bilgi, beceri ve sorumlulukları geliştiren projelere odaklanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, sürdürülebilir grafik tasarımın önemine dikkat çekmek ve sürdürülebilir grafik tasarımı dersi kapsamında yürütülen projelerin sürdürülebilirlik için gerekli bilgi, beceri ve sorumlulukları nasıl geliştirdiğini incelemektir. Ayrıca, çalışmanın sürdürülebilir tasarım uygulamaları hakkında bilgi edinmek isteyen akademisyenler için bir referans kaynağı olması amaçlanmaktadır. Bu çalışmada, sürdürülebilir öğrenci projelerinin görsel olarak incelenmesi için nitel araştırma yöntemlerinden biri olan betimsel veri analizi yöntemi kullanılmıştır. Sıfır atık teması göz önünde bulundurularak tasarlanan projelerin, sürdürülebilir ürün tasarımı açısından önemli adımlar olduğu araştırmanın bulgusu olarak ortaya çıkmıştır.]]> <![CDATA[Sustainability is a system that aims to meet the needs of people in every aspect without harming nature and to protect natural resources and transfer them from generation to generation. The main purpose of this system is to transform people's consumption habits into a sustainable form without affecting their quality of life. Today, university education is also changing due to the increasing seriousness of environmental problems and the importance of sustainability. For this reason, sustainability education in universities for recognising and implementing sustainability requires students to take responsibility for recognising and implementing sustainability, instilling the concept of sustainability in students, changing their attitudes and encouraging them to do so. In this study, 'Sustainable Graphic Design' course projects within the scope of undergraduate education in Ondokuz Mayıs University Faculty of Fine Arts Graphic and Visual Communication Design departments are discussed. Within the scope of the sustainable graphic design course, projects that develop the knowledge, skills and responsibilities necessary for sustainability are focussed on, taking into account the theme of 'Zero waste'. The aim of this study is to draw attention to the importance of sustainable graphic design and to examine how the projects carried out within the scope of sustainable graphic design course develop the knowledge, skills and responsibilities necessary for sustainability. In addition, the study is intended to be a reference source for academics who want to learn about sustainable design practices. In this study, descriptive data analysis method, one of the qualitative research methods, was used to visually analyse sustainable student projects. The finding of the study is that the projects designed with the zero waste theme in mind are important steps in terms of sustainable product design.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73588 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[117-130]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/317 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanatçı, Eser ve İzleyici Bağlamında Anlam ve Yorum]]> <![CDATA[Meaning and Interpretation in the Context of the Artist, The Work and the Audience ]]> <![CDATA[Mehmet Akif KAPLAN]]> <![CDATA[Resim, Sanatçı, Sanat Eseri, İzleyici, Alımlayıcı, Eser Yorumlama]]> <![CDATA[Picture, Artist, Artwork, Audience, Receiver, Work Interpretation.]]> <![CDATA[Bu araştırmada sanatçı, eser ve izleyici arasındaki ilişkiler anlam ve yorum bağlamında ele alınmıştır. Araştırma sanatçının eser ortaya koyma ve izleyicinin eseri anlamlandırma sürecine yönelik bir kapsama sahiptir. Bu bağlamda sanatçı, eser ve izleyici tanımları yapılarak eser anlamlandırma ve yorumlamaya geçilmiştir. Sanatçı eser üreten kişi; eser sanatçı tarafından üretilen şey, izleyici ise eser karşısında arınma yaşayan ya da eser ile interaktif bir etkileşim içinde olan, onu anlamlandıran kişidir. Sanatçının eser üretim biçimini sanatçının içinde yaşadığı dönemin estetik prensipleri belirler. Geleneksel anlamda sanatçı optik yasalara bağlı bir şekilde dış gerçekliği yansıtarak eser üretir ya da toplumsal olayları temsil eden bir yapıt ortaya koyar. İzleyici ise sanatçının eseri karşısında onu algılar, analiz eder ve anlamlandırır. Çağdaş sanatla eser üretim biçimi, sunuş şekli ve izleyicinin durumunda değişimler olmuştur. Dolayısıyla sanatçı, eser ve izleyici yapıt kimliği altında tek vücut haline gelmiştir. Sanat kuramcılar sanat eserini doğru analiz edip onu anlamlandırmak için toplum merkezli, sanatçı merkezli, eser merkezli ve okur (alımlayıcı) merkezli gibi eleştiri yöntemleri geliştirmişlerdir. İzleyici, okur eleştiri yöntemlerinin birini ya da bir kaçını kullanarak sanat yapıtını anlamlandırabilir. Bu araştırmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Yazılı ve internet kaynakları taranarak veriler elde edilmiş olup, bulgular araştırma konu olan sanat yapıtının anlamlandırılması ve yapıt eleştiri yöntemleri ana düşüncesini destekler nitelikte kullanılmıştır.]]> <![CDATA[In this research, the relations between the artist, the work and the audience are discussed in the context of meaning and interpretation. The research has a scope for the artist's process of creating a work and the audience's making sense of the work. In this context, definitions of artist, work and audience have been made and the work has been meaning and interpreted. The artist is the person who produces the work; the work is what is produced by the artist, and the viewer is the person who is purified in the face of the work or who interacts with the work in an interactive way and gives meaning to it. The aesthetic principles of the period in which the artist lives determines the artist's production style. In the traditional sense, the artist produces a work by reflecting the external reality in accordance with the optical laws or presents a work that represents social events. The viewer perceives, analyzes and makes sense of the artist's work. Art theorists have developed criticism methods such as society-centered, artist-centered, work-centered and reader (receiver)-centered in order to analyze the work of art and make sense of it. The audience can make sense of the artwork by using one or more of the reader criticism methods. Descriptive research method was used in this research. Data was obtained by scanning written and internet sources, and the findings were used to support the main idea of making sense of the artwork that is the subject of the research and the methods of artwork criticism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73555 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[671-684]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/318 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Popülizm Bağlamında Türkiye’de Merkez Sağ ve Merkez Sol: Menderes ve Ecevit’in Siyasal Söylevleri Üzerine Bir analiz]]> <![CDATA[Center Right and Center Left in Turkey in the Context of Populism: An Analysis of Menderes and Ecevit’s Political Discourses]]> <![CDATA[Mert DEMİR]]> <![CDATA[Ali Murat VURAL]]> <![CDATA[İletişim Sosyolojisi, Popülizm, Popülist Söylem, Halk, Elitler]]> <![CDATA[Sociology of Communication, Populism, Populist Discourse, People, Elites]]> <![CDATA[Popülizm, toplumun yozlaşmış elitler ve erdemli halk olarak iki karşıt homojen kampa ayrıldığını ve toplumdaki hâkim mücadelenin de temelde bu iki kamp arasında cereyan ettiğini ileri süren bir kavramdır. Küresel ölçekte popülizmin ilk olarak 19. yüzyılın ikinci yarısında ABD ve Çarlık Rusya’sında ortaya çıktığı bilinmekle birlikte, Türkiye’de ise bu fenomenin gündeme gelmesi 1908’de II. Meşrutiyet’in ilanı sonrası entelektüel popülizm evresi olarak anılan dönemde olmuştur. 1945’te çok partili hayata geçiş ve 1946’da Demokrat Parti’nin kurulması ise günümüze değin sürecek olan siyasal popülizm evresinin temellerini atmıştır. Bu tarihten itibaren popülizmin temel argümanı olan yozlaşmış elitler ve erdemli halk arasındaki mücadele savı, siyasal aktörlerin söylemlerini hızla etkisi altına almıştır. 1950 genel seçimleriyle birlikte merkez sağın iktidar koltuğundaki ilk sözcüsü haline gelen Menderes kendi popülist söylemini kurarken Kemalist sivil-asker bürokratik elitler ile erdemli halk arasında bir antagonizmaya gitmiş ve milli iradecilik fikrini siyasal alana güçlü bir şekilde sokmuştur. 1972 yılında genel başkanlık koltuğuna oturan Cumhuriyet Halk Partisi lideri Ecevit ise merkez sol popülizmin ilk örneklerini vermiştir. Ecevit, popülist antagonizmayı ezen-ezilen ve sömüren-sömürülen biçiminde ele alarak halkı ezilen ve sömürülen kesimlerin altında tariflemiş, halk iktidarı çağrısını ön plana almıştır. Her iki lider de iktidar mücadelesinde kendi ideolojik perspektiflerinden popülist söyleme başvurmuş, halef siyasi hareketlere ve aktörlere örnek teşkil etmişlerdir. Bu kapsamda, Menderes ve Ecevit’in söylevleri özelinde, Türkiye’de siyasal popülist söylemin merkez sağ ve merkez sol olarak iki karşıt ideoloji tarafından nasıl kullanıldığının ampirik yönden ortaya konulması bu çalışmanın temel amacını oluşturmuştur. Çalışmada Menderes’in 1957; Ecevit’in ise 1977 genel seçimleri münasebetiyle verdikleri söylevler, nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi ve söylem analizi vasıtasıyla incelenmiştir. Menderes’in sağ ideolojik, Ecevit’in sol ideolojik çerçevede popülist söylemi yoğun olarak kullandıkları görülmüş; Menderes’in milli irade, Ecevit’in ise halk iktidarı çağrısını popülist söylemlerinin başat unsuru kıldıkları sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[Populism is a concept arguing that society is divided into two opposing homogeneous camps as corrupt elites and virtuous people, and that the dominant struggle in society is basically between these two camps. On a global scale, populism is known to have first emerged in the United States and Tsarist Russia in the second half of the 19th century, while in Turkey, this phenomenon came to the agenda in the period known as the intellectual populism phase after the declaration of the Second Constitutionalism in 1908. The transition to multi-party life in 1945 and the establishment of the Democrat Party in 1946 laid the foundations for the phase of political populism that would last until today. Since then, the basic argument of populism, the struggle between corrupt elites and virtuous people, has rapidly influenced the discourse of political actors. With the 1950 general elections, Menderes, who became the first spokesperson of the center-right in the seat of power, established his own populist discourse and antagonized the society between the Kemalist civil-military bureaucratic elites and the virtuous people, and strongly introduced the idea of national will into the political sphere. In 1972, Ecevit, the leader of the Republican People’s Party, gave the first examples of center-left populism. Ecevit, addressing the populist antagonism in the form of oppressor-oppressed and exploiter-exploited, defined the people under the oppressed and exploited segments and emphasized the call for popular power. Both leaders resorted to populist discourse from their own ideological perspectives in their struggle for political power and set an example for successor political movements and actors. In this context, the main purpose of this study is to empirically reveal how political populist discourse is used by two opposing ideologies, the center-right and the center-left, in Turkey, with a special focus on the speeches of Menderes and Ecevit. In the study, the speeches of Menderes in 1957 and Ecevit in 1977 on the occasion of the general elections were analyzed through content analysis and discourse analysis, which are qualitative research methods. It was observed that Menderes used populist discourse intensively within the right ideological framework and Ecevit within the left ideological framework; and it was concluded that Menderes made the call for national will and Ecevit made the call for popular power the dominant element of their populist discourse.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73496 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[591-618]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/319 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Batı Coğrafya Geleneğinde Antik Dönem, Erken Coğrafyalar]]> <![CDATA[Ancient Period, Early Geographies in the Western Geographical Tradition]]> <![CDATA[Alpaslan ALİAĞAOĞLU]]> <![CDATA[Coğrafya, Antik Dönem, Erken Coğrafyalar, Coğrafik Gelenekler, Özellikler ve Genellemeler ]]> <![CDATA[Geography, Ancient Period, Early Geographies, Geographic Tradations, Features and Generalizations ]]> <![CDATA[Coğrafya insan ve doğal çevrenin yeryüzünde bıraktığı izleri açıklayan bilimdir. Coğrafyanın evriminde farklı aşamalar ayırt edilmektedir. Klasik dönem, modern dönem ve çağdaş dönem modern zamanlarda ortaya çıkan dönemlerdir. Bu aşamalardan biri de coğrafyanın erken dönem hafızası olarak nitelenecek Antik dönemdir. Bu dönem coğrafyanın adının koyulduğu dönem olmak gibi bir özelliğe de sahiptir. Eldeki çalışmada, antik dönem coğrafyası kaynak tarama yöntemi ile ele alınmaktadır. Çalışmanın amacı, bu dönemde farklı düşünürlerin coğrafyaya yaptıkları katkıları ve dönemin genel özelliklerini ortaya koymaktır. Sonuç olarak görülmektedir ki Antik dönem coğrafik katkıları etkisini mutlak manada 16. hatta 17.yüzyıla kadar devam ettirmiştir. Arap coğrafyacıları da bu dönemden etkilenmiştir. Bu etki kısmen de olsa bugün devam etmektedir. Herodot, Eratosthenes, Strabo, Batlamyüs’un önemli katkıları olmuştur. Coğrafyacıların coğrafi kökeni nedeniyle Anadolu coğrafik düşüncenin merkezinde yer alır. İskenderiye ve Milet şehirleri bilimsel merkez olmak gibi bir özelliğe sahiptir. Coğrafya Helen kökenli olup, küçük bir alanda yapılmaktadır. Evren dünya merkezlidir. Coğrafik olan, harita yapımı gibi, birçok ilk bu dönemde ortaya çıkmıştır. Dönemin kendine has gelenekleri vardır. Bunlar, topoğrafik, matematik ve astronomik ve teolojik gelenektir. Ancak coğrafi düşüncenin gelişiminde etkili olan başka bazı gelenek ve yaklaşımların kökeni de bu döneme kadar uzanmaktadır. Mekânsal gelenek, alan incelemeleri geleneği (bölgesel yaklaşım), çevreci determinizm, probabilizm bunlar arasındadır.]]> <![CDATA[Geography is the science that explains the marks left on the Earth's surface by people and nature. In the development of geography, there are different stages, and one of these stages is called the Ancient period, which plays an important role in the evolution of geographical development. In this study, the geography of the ancient period is examined through a literature review method. The purpose of the study is to show what different thinkers in this period added to geography and what the period was like in general. In conclusion, the ancient period's geographical contributions lasted until the 16th and 17th centuries, and this influence continues today. Herodotus, Eratosthenes, Strabo, and Ptolemy made important contributions during this time. Anatolia is important in geography because of its geographical location. The city of Alexandria also has a feature of being a scientific center. Geography has its origins in ancient Greece and is studied in a small area. The universe is Earth-centered. Many things related to geography, like making maps, began in this period. The era has its unique traditions. These include the topographic, mathematical, astronomical, and theological traditions. However, some other traditions and approaches that have shaped geographical thinking have their roots in this period. Spatial tradition, area studies tradition (regional approach), environmental determinism, and probabilism are among them.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73482 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[381-394]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/320 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rumeli’de İktisadi Hayat: Gelibolu Gümrüğü Örneği (1795-1796)]]> <![CDATA[Economic Life in Rumelia: The Example of Gallipoli Customs (1795-1796)]]> <![CDATA[Fulya FEYİZ]]> <![CDATA[Tarih, Osmanlı, XVIII. yüzyıl, Gelibolu, gümrük, ticaret]]> <![CDATA[History, Ottoman, XVIII. century, Gallipoli, customs, trade]]> <![CDATA[Gelibolu bulunduğu coğrafi konum itibariyle Avrupa ve Anadolu arasındaki ticarette kritik roller üstlenmiş bir şehirdir. Rumeli’yi Anadolu’ya bağlayan fiziki bir yapıda olması ve Akdeniz’den İstanbul’a ulaşan hattın üzerinde bulunması birçok geminin Gelibolu’da durmasına ve ticari faaliyetler gerçekleştirmesine olanak tanımıştır. Gelibolu, ticari anlamdaki değerini XVIII. yüzyılda da korumuştur. Her ne kadar söz konusu döneme ait gümrük kayıtları az olsa da malların çeşitliliği, mal üzerinden tahsil edilen verginin niceliği, farklı dini ve etnik aidiyetteki tacirlerin varlığı söz konusu çalışmanın hazırlanmasına zemin hazırlamıştır. Gelibolu Gümrüğü’nde malların vergilendirilmesinde tacirlerin dini ve etnik aidiyetleri esas alınmıştır; genel olarak Müslüman tacirlerin ödedikleri vergiler daha düşük tutulmuştur. Bununla birlikte gümrüğe gelen tacirler çoğunlukla Müslüman ve zımmilerden oluşmaktadır. Vergilendirilen emtia grupları içerisinde; tekstil, gıda ve deri ürünleri yoğunluktadır. Bahsi geçen ürünler dışında baharat-ecza, kimyevi maddeler, madeni ve hırdavat ürünleri de diğer vergi grubu dâhilinde olan mal kompozisyonlarıdır. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi’nde 1795-1796 yıllarında Gelibolu Gümrüğü’ne ait 3 ayrı defterde 5 aylık gelir ve gider kaydı tespit edilmiştir. İncelenen süreç boyunca belirtilen mal kompozisyonları, Gelibolu gümrük defterleri temel alınarak kendi içerisinde ayrı ayrı ele alınacak ve dönemin ticaret hayatına ilişkin çeşitli analizler yapılacaktır. Bu çalışma; temelde Gelibolu’nun ticari hayatını ve ekonomik durumunu gümrük ile irtibatlandırmayı ve nihayetinde Osmanlı gümrük yapısının bir örneğini sunmayı amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[Gallipoli is a city that played critical roles in the trade between Europe and Anatolia due to its geographical location. Its physical structure connecting Rumelia to Anatolia and its location on the line from the Mediterranean to Istanbul allowed many ships to stop in Gallipoli and carry out commercial activities. Gallipoli gained its commercial value in the 18th century. preserved in the century. Although customs records for the period in question are few, the diversity of goods, the amount of taxes collected on goods, and the existence of merchants of different religious and ethnic affiliations paved the way for the preparation of the study in question. In the taxation of goods at Gallipoli Customs, the religious and ethnic affiliations of merchants were taken as basis; In general, the taxes paid by Muslim merchants were kept lower. However, the traders coming to the customs are mostly Muslims and dhimmis. Among the taxed commodity groups; textile, food and leather products are concentrated. Apart from the mentioned products, spices-pharmaceuticals, chemicals, mineral and hardware products are also goods compositions that are included in the other tax group. At the Presidential State Archives Directorate Ottoman Archives 5 months of income and expense records were identified in 3 separate books belonging to the Gallipoli Customs in 1795-1796. The commodity compositions specified throughout the examined process will be discussed separately, based on the Gallipoli customs books, and various analyzes will be made regarding the commercial life of the period. This work; It basically aims to connect the commercial life and economic situation of Gallipoli with the customs and ultimately to present an example of the Ottoman customs structure.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73465 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[101-115]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/321 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Antik Çağ Yunan Roma Uygarlığı’nda Atlı Araba Yarışları]]> <![CDATA[Horse-drawn Chariot Races in the Ancient Greek Roman Civilization]]> <![CDATA[Gülseren MUTLU]]> <![CDATA[Tarih, Antik Çağ, Atlı araba, Yarış, Yunan, Roma.]]> <![CDATA[History, Ancient Times, Chariot, Racing, Greek, Roman.]]> <![CDATA[Antik dünya spor karşılaşmaları ve rekabet oyunlarının tarihi yaklaşık MÖ 3000’lü yıllara uzanmaktadır. Günümüz sporlarını anımsatan bu aktivitelerin MÖ 776 Antik Yunan Olimpiyat oyunlarından çok önceleri yapıldığı tarihçiler tarafından kabul edilmektedir. Antik Yunan aristokrat toplumu sahip oldukları en güçlü ve en hızlı atı belirleme isteklerini kalabalık bir topluluğun desteği ve coşkusu ile eğlenceli hale getirmek istemiştir. Bu istek insan doğasında var olan, ait olma ya da bir bütünün parçası olma duygusuyla birleşince sosyal buluşma ve bir etkinlik olarak hız sporları ve yarışlara dönüşmüştür. Antik Çağlar boyunca popülerliğini korumuş olan atlı araba yarışları, ortaya koyduğu heyecan, ölümlerle sonuçlanabilecek risk faktörü bakımından günümüz Formula1 yarışlarına benzetilmiştir. Yarışlarda duyulan dehşet ve heyecanın hız tutkunu Romalılar için taşıdığı anlam ve yaşanan kıyasıya mücadele, rekabet duygularının tatmini için önemli olmuştur. Organizasyon için harcanan bütçe ve arenaların ihtişamı da oldukça devasadır. Antik kaynaklar atlı araba yarışlarının toplum üzerinde yarattığı etki, yarışmanın ortaya koyduğu coşku ve heyecanı çok güzel anlatmışlardır. Atlı araba yarışlarının ilk nerede ve ne şekilde yapıldığına dair net bilgiler olmasa da MÖ 3000’li yıllarda savaş arabası olarak kullanılan at ve arabanın zaman içerisinde gündelik yaşamda spor karşılaşmalarına evrilmiş olması düşüncesi yaygın görüş olarak karşımıza çıkmaktadır. Nitekim Bizans Dönemin’de olimpiyat oyunları ve gladyatör dövüşleri eski popülerliğini kaybederken atlı araba yarışları önemini koruyarak devam ettirmiştir.]]> <![CDATA[The history of ancient world sporting events and competitive games dates back to approximately 3000 BC. It is accepted by historians that these activities, reminiscent of today’s sports, were held long before the 776 BC Ancient Greek Olympic Games. The ancient Greek aristocratic society wanted to make to determine the strongest and fastest horse they had fun with the support and enthusiasm of crowded community. When this desire was combined with the sense of belonging or being part of a whole, which exists in human natüre, it turned into speed sports and races as a social gathering and an activity. Horse-drawn chariot races, which have remained popular throughout Antiquity, have been likened to today’s Formula-1 races in terms of the excitement it brings and the risk factor that may result in deaths. The meaning of the horror and excitement of the races fort he speed-loving Romans and the fierce struggle was important fort he satisfaction of their sense of competition. The budget spent fort he organisation and splendour of the arenas were also quite gigantic. Ancient sources have described the impact of Horse-drawn chariot races on society, the enthusiasm and excitement of the competition very well. Although, there is no clear information about where and how the chariot races were first held, the idea that the horse and chariot, which were used as chariot in 3000 BC, evolved into sports competitions in Daily life over time is a common opinion. As a matter of fact, while the Olympic Games and gladiatorial fights lost their former popularity in the Byzantine Period, horse-drawn chariot races maintained their importance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73322 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[205-219]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/322 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[36-72 Aylık Çocukların Ekran Maruziyeti ile Saldırganlık Yönelimlerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Study of Screen Exposure and Aggression Tendencies of 36-72 Months-Old Children]]> <![CDATA[Kevser Tuğba ÇINAR KARASU]]> <![CDATA[Aynur BÜTÜN AYHAN]]> <![CDATA[Çocuk gelişimi, ekran maruziyeti, ekran kullanımı, saldırganlık, saldırganlık yönelimi, okul öncesi dönem]]> <![CDATA[Child development, screen exposure, screen use, aggression, aggression orientation, preschool period]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı 36-72 aylık çocukların ekran maruziyeti ile saldırganlık yönelimleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma nicel desende betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul il merkezindeki, 36-72 ay arası normal gelişim gösteren, okul öncesi eğitim kurumuna devam eden, tam aileden gelen çocuğa sahip olan ve çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 456 ebeveyn oluşturmaktadır. Araştırmada verileri toplama aracı olarak araştırmaya katılan 36-72 aylık çocuklar ve ebeveynlerine ilişkin sosyo-demografik bilgileri elde etmek amacıyla “Kişisel Bilgi Formu”, çocukların ekrana maruz kalma durumlarını; kullanılan ekran türü, ekrana maruz kalma süresi, gün içindeki zamanı vb. bilgileri elde etmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan ‘’Ekran Maruziyeti Soru Formu’’ ile saldırganlık yönelimlerini belirlemek amacıyla ‘’36-72 Aylık Çocuklara Yönelik Saldırganlık Yönelim Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ekrana maruz kalma süresi ile saldırganlık yönelimi toplam ve alt boyutları arasında düşük düzeyde pozitif yönlü ve anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Çocukların kullandıkları ekran türü başkalarına yönelik ilişkisel saldırganlıklarını etkilemektedir. Çocukların günlük ekran süresinin artması saldırganlık yönelimleri üzerinde etkilidir. Aynı zamanda ekran kullanımında kural/denetim olmayan çocukların saldırganlık yönelimlerinin daha fazla olduğu belirlenmiştir. Çocukların yaşları arttıkça ekran kullanım sürelerinin artmakta, farklı ekran içerikleri tercih etmekte ve ekran kullanımını kiminle izlediği/oynadığı değişiklik göstermektedir. Çocukların günlük ekrana maruz kalma süreleri arttıkça başkalarına yönelik fiziksel saldırganlık, başkalarına yönelik ilişkisel saldırganlık, kendine yönelik saldırganlık, nesnelere/eşyalara yönelik saldırganlık ve genel saldırganlık yönelimleri artmaktadır.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the relationship between screen exposure and aggression orientations of 36-72-month-old children. The research is a descriptive research in quantitative design. The study group of the research consists of 456 parents in the city centre of Istanbul who have children between 36-72 months of normal development, attending a preschool education institution, coming from a full family and who voluntarily agreed to participate in the study. In the study, "Personal Information Form" was used as a data collection tool to obtain socio-demographic information about 36-72-month-old children and their parents, "Screen Exposure Questionnaire" prepared by the researcher to obtain information about children's screen exposure, screen type, screen exposure time, time of day, etc., and "Aggression Orientation Scale for 36-72-month-old Children" to determine their aggression orientation. As a result of the research, it was determined that there was a low level positive and significant relationship between the duration of screen exposure and the total and sub-dimensions of aggression orientation. The type of screen used by children affects their relational aggression towards others. The increase in children's daily screen time is effective on their aggression orientations. At the same time, it was determined that children who did not have rules/supervision in screen use had more aggression orientations. As the age of children increases, the duration of screen use increases, they prefer different screen contents, and with whom they watch/play screen use varies. As the daily screen exposure time of children increases, physical aggression towards others, relational aggression towards others, aggression towards oneself, aggression towards objects/items and general aggression orientations increase.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73158 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[531-555]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/323 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Deprem Sonrası Geçici Barınma Alanları: Deprem Bölgelerinde Acil Barınmaya Yönelik Yapı Stüdyosu Önerileri]]> <![CDATA[Temporary Shelter Areas After Earthquakes: Building Studio Proposals for Emergency Shelter in Earthquake Zones]]> <![CDATA[Fulya ÖZMEN]]> <![CDATA[Mediha GÜLTEK -Güneş Mutlu AVİNÇ -Pelin SARICIOĞLU -Aslı YILDIZ]]> <![CDATA[Mimarlık eğitimi, Geçici barınak, Deprem, Yapı stüdyosu, Afet sonrası.]]> <![CDATA[Architectural education, Temporary shelter, Earthquake, Structure studio, Post-disaster.]]> <![CDATA[Eğitim, afet yönetimi konusunda farkındalığı artıracak en hızlı araç olarak önemli bir işleve sahiptir. Eğitimin bireylere kazandırdığı yenilikçi fikirleri eyleme dönüştürme potansiyeli, deprem sonrası yaşam alanlarının sağlıklı ve sürdürülebilir gelişimi açısından önemlidir. Dolayısıyla afetlere karşı tepkisel yaklaşımdan önleyici yaklaşıma geçiş için mimar ve mühendislerin eğitimi büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda, Gazi Üniversitesi Mimarlık Bölümünde 2022-2023 bahar dönemi içerisinde “M 3091-Mimarlık ve Yapı Projesi Stüdyosu” dersinde deprem sonrası yaşam alanları için çözüm önerileri araştırılmıştır. Buradan hareketle öğrencilerden üç veya dört kişilik gruplar olarak, belirli bir bölgeye kültürel ve bağlamsal olarak uygun bir afet sonrası yaşam alanları tasarımı geliştirmeleri istenmiştir. Buna ek olarak, öğrenciler sürdürülebilir, kolayca taşınabilir ve inşa edilebilir çözümler geliştirmeye teşvik edilmiştir. Bu yönde eğitim alan ve proje üreten öğrenciler/mimarlar, toplum sorunlarına aşinalık kazanmak ile birlikte afet sonrası yaşam alanlarının yapısal, sosyal ve kültürel açıdan uygulanabilirliğini ortaya koymaktadırlar. Dersin kazanımı olarak öğrenciler, afet sonrası yaşam alanları ihtiyaçları, yerleşimi, prefabrikasyon, yerinde üretim ve yeniden kullanım gibi konularda bilgi sahibi olmuşlardır. Yapı stüdyosu eğitimine yönelik bu yaklaşım, öğrenilenleri sınıf ötesine aktarabilme, olumlu değişimi etkileme ve mimarlık aracılığıyla sürdürülebilir bir geleceğe katkıda bulunma potansiyelini ortaya koymaktadır. Ayrıca öğrencilerin dönem sonunda ortaya koydukları yaşam merkezi önerileri olası afet sonrası planlamalar için fikir olabileceği düşünülmektedir. Buradan hareketle bu araştırmanın benzer eğitim araştırmalarına da yol gösterebileceği öngörülmektedir. ]]> <![CDATA[Education has an important function as the fastest tool to raise awareness on disaster management. The potential of education to transform innovative ideas into action is important for the healthy and sustainable development of post-earthquake living spaces. Education has an important function as the fastest tool to raise awareness on disaster management. The potential of education to transform innovative ideas into action is important for the healthy and sustainable development of post-earthquake living spaces. Therefore, the education of architects and engineers is of great importance for the transition from a reactive approach to a preventive approach against disasters. In this context, solutions for post-earthquake living spaces were investigated in the "M 3091-Architecture and Building Project Studio" course in the spring semester of 2022-2023 at Gazi University Department of Architecture. From this point of view, students were asked to develop a culturally and contextually appropriate post-disaster living space design for a specific region in groups of three or four. In addition, students were encouraged to develop sustainable, easily transportable and constructible solutions. Students/architects who are trained and produce projects in this direction, gain familiarity with community problems and demonstrate the structural, social and cultural viability of post-disaster living spaces. As an outcome of the course, students have gained knowledge about post-disaster living space needs, layout, prefabrication, on-site production and reuse. This approach to building studio education demonstrates the potential to transfer what is learned beyond the classroom, to affect positive change and to contribute to a sustainable future through architecture. In addition, it is thought that the living center proposals put forward by the students at the end of the semester can be an idea for possible post-disaster planning. From this point of view, it is foreseen that this research can guide similar educational researches.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73054 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[351-369]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/324 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tokat Hükümet Konağı’nın Osmanlı Dönemi’nde İnşa ve Onarım Süreci ]]> <![CDATA[Tokat Government Mansıon In The Ottoman Perıod Constructıon And Repaır Process ]]> <![CDATA[Serpil SEYFİ]]> <![CDATA[Necati ÇAVDAR -Ahmet Ali BAYHAN]]> <![CDATA[Tarih, Tokat, 19. yüzyıl, Hükümet Konağı, İnşa, Onarım.]]> <![CDATA[History, Tokat, nineteenth century, Government Office, Construction, Repair. ]]> <![CDATA[<ol start="19"> <li style="text-align: justify;">yüzyılın ortalarından yıkılışına kadar Osmanlı Devleti’nin toplumsal tekâmülünün şekillenmesine vasıta olmuş gelişmelerin başında Tanzimat Fermanı yer alır. Tanzimat, doğal kaynakların daha akılcı kullanılmasını sağlamak için ekonomik açıdan tümüyle merkezî mali sisteme bağlı yeni bir bürokrasi oluşturmayı hedeflemiştir. Osmanlı toplumunda sosyal ve iktisadi eşitliği sağlama idealini merkeze alan Tanzimat ile kurulacak yeni mali ve mülki düzende iltizam sisteminin kaldırılarak halk ile doğrudan temas kurma imkânı hedeflenmiştir. Tanzimat’ın ilanından itibaren idari alanda modernleşme hareketleri de hız kazanmıştır. 1840-1842 arasında uygulanan Muhassıllık sistemini müteakiben 1849, 1858 ve 1860 yıllarında önemli idari düzenlemeler yapılmıştır. 1864 yılında Vilayet Nizamnamesi ile uygulamaya konulan köklü idari değişimler kamu idaresinde bazı ihtiyaçları da beraberinde getirmiştir. Bunlardan biri de ihtiyaç duyulan yeni kamu idare yapıları olmuştur. Tokat Hükümet Konağı da Osmanlı kentlerine hükümet konakları inşa etme anlayışının yoğunluk kazandığı Tanzimat sürecinde gündeme gelmiştir. Bu çalışmada, ilk hali günümüze ulaşmamış olan Tokat Hükümet Konağı’nın inşa ve onarım aşamalarının Osmanlı arşiv belgelerinde yer alan bilgiler doğrultusunda ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Osmanlı Arşivi’nden temin edilen resmî evrak sayesinde yapının planı, mimari özellikleri, inşası ve onarımına dair keşif belgeleri, inşa ve onarım süreçleri, inşaatta kullanılan malzemeler gibi çok sayıda detay ortaya çıkarılmıştır. Elde edilen resmi evraka göre Tokat Hükümet Konağı’nın inşasına 1870 yılı sonlarında başlanmış, yapı 1902’de ilk hizmete açılmış, 1908’de ise müştemilatı tamamlanmıştır. Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde muhtelif tarihlerde tamirat geçiren Hükümet Konağı’nın 1980’li yılların başına kadar hizmet verdiği bilinmektedir.</li> </ol>]]> <![CDATA[The Imperial Edict of Reorganization (Tanzimat) played a significant role in various developments that influenced or contributed to social development from the mid-19th century until the collapse of the Ottoman Empire. The objective of the Tanzimat reforms was to establish a bureaucratic structure that centralized economic control within the financial system, promoting a more rational utilization of natural resources. The Tanzimat reforms will promote social and economic equality within Ottoman society through the upcoming financial and property system. The state will establish direct communication with the public by abolishing the tax farming practice known as 'İltizam' and eliminating the intermediary role of the tax farmer, referred to as the 'mültezim'. The declaration of Tanzimat led to a significant increase in the pace of modernization efforts in administration. Key administrative reforms were successfully implemented in 1849, 1858, and 1860, following the successful application of the Muhassıllık system between 1840 and 1842. The most notable administrative arrangements were introduced with the 1864 Settlement of Villages. These changes have resulted in specific requirements for public administration. To implement the new property tax system, it is imperative to establish public administration structures. The Tokat Government Office was constructed during this process, and this study aims to reveal the initial construction and repair stages of the office based on the documents in its archive. The Ottoman Archives have provided official correspondence and drawings that reveal comprehensive details about the structure, including its plan, architectural characteristics, construction and repair documentation, construction and restoration processes, and materials used. This information is presented with confidence and authority, showcasing the expertise and competence of the source. Construction of the Tokat Government House began in late 1870, according to official documents. The building was completed in 1902, with its outbuildings finished in 1908. Throughout the Ottoman and Republican periods, the Government House underwent repairs at various dates and served until the beginning of the 1980s.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72918 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[261-281]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/325 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hurufat Kayıtlarında Amasya Zaviyeleri]]> <![CDATA[Zawiyahs of Amasya in the Hurufat Records]]> <![CDATA[Murat ALANDAĞLI]]> <![CDATA[Yeniçağ Tarihi, Amasya, Zaviye, Hurufat, İskan, Geldiklanâbâd, Yavaş, Vakıf]]> <![CDATA[Early Modern History, Amasya, Zaviye, Hurufat, Settlement, Geldiklanâbâd, Yavaş, Foundation]]> <![CDATA[Amasya tarihsel olarak oldukça köklü bir iskan tarihine sahiptir. Etrafını sarmalayan yüksek dağlar ve ortasındaki nehir ile adeta doğal bir korunak alanını andırmaktadır. Bu nedenle pek çok uygarlığın önemli merkezlerinden biri olmuştur. Türklerin Anadolu’yu yurt edinme süreçlerinin önemli duraklarındandır. XIII. yüzyılda Amasya çevresinde kümelenen Türkmenler dinî, ekonomik ve sosyo-kültürel sebeplerle Selçuklu idaresine karşı isyan başlatmışlardır. Bölgenin Osmanlı idaresine geçişiyle birlikte şehzade sancaklarından biri olmuştur. Fakat Selçuklu dönemini aratmayacak ölçüdeki Celalî huzursuzluğu Amasya’da baş göstermiştir. XV-XVI. yüzyıl tahrir defterleri ile XIX. yüzyıl nüfus ve temettuat kayıtları bağlamında Amasya’nın nüfus, iskan ve ekonomik tarihini inceleyen hayli fazla çalışma bulunmaktadır. Fakat XVII. ve XVIII. yüzyılı kapsayacak çalışma sayısı oldukça azdır. Bu durum belirtilen dönemlere ait arşiv malzemesinden kaynaklanmaktadır. Zâviyeler bir bölgedeki iskanın oluşması ve gelişmesi için oldukça önemli dinî, sosyo-kültürel ve ticarî kurumlardır. Genellikle ıssız dağ etekleri veya önemli yol güzergâhlarındaki geçitlerde inşa edilmişlerdir. Anadolu ve Rumeli’nin iskanında zâviyelerin önemli rol oynadıkları açıktır. Çalışma iki temel üzerine kuruludur. Bunlardan ilki önemli bir Türkmen havzası olmakla birlikte Selçuklu ve Osmanlı idarelerinin kimi politikalarına karşı protest akımların ortaya çıktığı Amasya’daki zâviyeleri mercek altına almaktır. Bu vesileyle bölgedeki bu yapının zâviyelerin oluşumu veya itikadî düşüncelerine dair bir etkisinin olup olmadığı anlaşılmış olacaktır. İkincisi ise kullanılan kaynak grubuyla ilgilidir. Nitekim daha ziyade kent tarihi araştırmalarında kullanılan hurufat defterleri merkeze alınarak Amasya’daki zâviyelere dair bir pencere açılacaktır. Yer yer XVI. yüzyıl dünyasından görüntülerin yer aldığı bu pencereden XVII. ve XVIII. yüzyılları da kapsayan Amasya zâviyelerinin isimleri, kuruldukları mahalle ve köyleri, kurucu zâviyedarları, vakıfları, cami ve mescitleri ile görevlilerine dair bulgular sergilenecektir. Böylece tahrir, nüfus ve temettuat kayıtlarının ağırlıklı olduğu Amasya temalı çalışmaların hurufat kayıtları bağlamında XVII. ve XVIII. yüzyıla dair örneklerin de ilavesiyle renklendirilmesi sağlanacaktır.]]> <![CDATA[Historically, Amasya has a very deep-rooted settlement history. With the high mountains surrounding it and the river in the middle, it resembles a natural shelter. For this reason, it has been one of the important centers of many civilizations. It is one of the important stops in the process of Turks making Anatolia their home. In the 13th century, Turkmens clustered around Amasya rebelled against the Seljuk administration for religious, economic and socio-cultural reasons. With the transition of the region to Ottoman rule, it became one of the sanjaks of the princes. However, Jalali unrest, which was not unlike the Seljuk period, broke out in Amasya. There are many studies that examine the population, settlement and economic history of Amasya in the context of the 15-16th century tahrir books and the 19th century population and dividend records. However, the number of studies covering the 17th and 18th centuries is quite small. This is due to the archival material of these periods. Zawiyas are important religious, socio-cultural and commercial institutions for the formation and development of settlement in a region. They were usually built on desolate mountain slopes or in passes along important road routes. It is clear that zawiyas played an important role in the settlement of Anatolia and Rumelia. The study is based on two pillars. The first is to examine the zawiyas in Amasya, an important Turkmen basin where protest movements emerged against some of the policies of the Seljuk and Ottoman administrations. In this way, it will be understood whether this structure in the region had an impact on the formation of the zawiyas or their theological ideas. The second is related to the group of sources used. As a matter of fact, a window on the zawiyas in Amasya will be opened by focusing on the hurufat books, which are mostly used in urban history studies. Through this window, which sometimes includes images from the sixteenth-century world, findings on the names of Amasya's zawiyas, the neighborhoods and villages where they were established, their founding zawiyas, foundations, mosques and masjids, and their officials, including the seventeenth and eighteenth centuries, will be exhibited. Thus, Amasya-themed studies, which are predominantly based on tahrir, population, and dividend records, will be enlivened by the addition of examples from the seventeenth and eighteenth centuries in the context of hurufat records.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72905 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[1-27]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/326 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tokat Erbaa’da Ahşap Tavanlı Bir Cami ve Kalem İşi Bezemeleri: Salkımören Köyü Cami]]> <![CDATA[A Mosque with Wooden Ceiling and Hand-Drawn Ornaments in Tokat Erbaa: Salkımören Village Mosque]]> <![CDATA[Neslihan KORKMAZ]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Tokat, Erbaa, Salkımören, cami, ahşap, kalem işi ]]> <![CDATA[Art History, Tokat, Erbaa, Salkımören, mosque, wood, hand drawn]]> <![CDATA[Erbaa tarihi geçmişi ve eserleri ile Tokat’ın önemli ilçelerinden biridir. Erbaa’nın bugün bulunduğu yer Erek olarak geçmektedir. Erbaa Arapça dört anlamına gelmektedir. 19.y.y.’a kadar Türk devrinde dört yakanın (Karakaya, Sonisa, Taşabad, Erek) birleşmesinden meydana gelen bir merkez konumundadır. 1892 yılında Tokat Sancağı’na bağlanmıştır. Salkımören Köyü Erbaa ilçe merkezine 13km. uzaklıktadır. Köyün eski adı Hosan’dır. Hosan 1700’lü yıllarda Erzurum Horasan’dan göç edip buraya yerleşenlere ithafen önceleri Horasan sonra Hosan olarak anılmıştır. Salkımören ismi 1968’den itibaren kullanılmaya başlanmıştır. Köy ile ilgili Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde 1845 tarihli bir temettuat defteri tespit edilmiştir. Köyde ibadete açık durumda iki cami (Salkımören Köyü Cami ve Beşir Efendi Cami) bulunmaktadır. Çalışmamızın konusunu Salkımören Köyü Cami oluşturmaktadır. Yapıya daha önce kültür envanterinde ve bir yüksek lisans tezinde değinilmiş, ancak monografik bir çalışma yapılmamıştır. Çalışmanın amacı yapıyı sanat tarihi disiplini içinde tüm yönleri ile ele almak ve literatüre katkı sağlamaktır. Öncelikle yöre ve yapı ilgili olarak literatür ve arşiv taraması yapılmıştır. Yapı yerinde incelenerek detaylı fotoğrafları çekilmiş, ölçüleri alınarak rölövesi çıkarılmış, yöre halkı ile yapılan görüşmeler ve mimari unsurlar da dikkate alınarak restitüsyon denemesi gerçekleştirilmiştir. Yapı ile ilgili farklı tarihlemeler söz konusudur. Mihrap üzerindeki kartuşta okunan H. 1325-1327/M.1905-1907/8 tarihi inşa tarihi olarak kabul edilmiştir. Çalışmada yapının mimari ve süsleme özeliklerine değinilmiş, benzer yapılar ile karşılaştırmalı bir değerlendirmesi yapılmıştır.]]> <![CDATA[Erbaa is one of the important districts of Tokat with its historical background and artifacts. The place where Erbaa is located today is known as Erek. Erbaa means four in Arabic. Until the 19th century, it was a center consisting of the merging of four sides (Karakaya, Sonisa, Taşabad, Erek) in the Turkish period. It was connected to Tokat Sanjak in 1892. Salkimören Village is 13 km from Erbaa town center. away. The old name of the village is Hosan. Hosan was first called Khorasan and then Hosan, in honor of those who migrated from Erzurum Khorasan and settled here in the 1700s. The name Salkimören has been used since 1968. A temettuat book dated 1845 was found in the Prime Ministry Ottoman Archives regarding the village. There are two mosques (Salkimören Village Mosque and Beşir Efendi Mosque) open to worship in the village. The subject of our study is Salkimören Village Mosque. The structure has been mentioned before in the cultural inventory and in a master's thesis, but a monographic study has not been done. The aim of the study is to deal with all aspects of the building within the discipline of art history and to contribute to the literature. First of all, literature and archives were scanned about the region and the building. The building was examined on site and detailed photographs were taken. Its measurements were taken and its survey was taken, the restitution experiment was carried out by taking into account the interviews with the local people and architectural elements. There are different dates for the building. However, except for the date 1905-1907/8 read on the cartridge on the mihrab, the building does not have an inscription. The date H. 1325-1327/AD 1905-1907/8 read on the cartridgeon the mihrab is accepted as the construction date. Considering all the elements of the building, a comparative evaluation was made with the similar structures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72854 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[181-204]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/327 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bingöl’deki Diri Faylar ve Kent Ölçeğinde Coğrafi Değerlendirmesi]]> <![CDATA[Existence of Active Faults in Bingöl and Their Geographical Evaluation at Urban Scale ]]> <![CDATA[Emrah ŞIKOĞLU]]> <![CDATA[Coğrafya, Bingöl, Deprem, Aktif Fay, Doğu Anadolu Fayı]]> <![CDATA[Geography, Bingöl, Earthquake, Active Fault, Eastern Anatolian Fault]]> <![CDATA[Doğu Anadolu Bölgesi’nin Yukarı Fırat Bölümü’nde yer alan ve geçmiş dönemlerde bir köy olan Bingöl, 1935 yılında il statüsü kazandıktan sonra kamu kurum ve kuruluşlarının inşasıyla birlikte hızlı bir gelişme sürecine girmiştir. Bingöl’de kurulan ilk mahalleler; Bahçelievler ve Karşıyaka mahalleleridir. Bingöl, 2023 yılı itibariyle 14 mahalle ve 133.423 kişilik nüfusa sahip bir kenttir.Bingöl, kurulduğu alan itibariyle geçmişten günümüze birçok afetle karşı karşıya kalmış yerleşmelerden biridir. Bu afetlerin başında ise deprem gelmektedir. Yapılan incelemeler sonucunda Bingöl şehir yerleşmesinin yakın çevresinde on adet aktif fay olduğu tespit edilmiştir. Bu faylardan bir tanesi ise kent yerleşke alanın hemen güney batısından yerleşme alanına dahil olduğu görülmektedir. Çalışmanın odak noktası kentle bütünleşen bu fay hattının geçtiği mahalleler olmuştur. Araştırma kapsamında MTA’dan alınan 1/25000 ölçekli sayısal aktif fay haritası incelenmiştir. Elde edilen veriler CBS programları aracılığıyla analiz edilmiştir.Analizler sonucunda elde edilen bilgilere göre fay hattının geçtiği güzergah üzerinde 125 adet yapı bulunduğu tespit edilmiştir. Bu yapılardan bir cami (Bahçelievler Camii), bir okul (Bingöl Anadolu İmam Hatip Lisesi), bir sağlık kuruluşu (Bingöl Diş Sağlığı merkezi ve İl Sağlık Müdürlüğü) ve askeri alan içerisinde iki yapı bulunmaktadır, geri kalanlar ise konuttur. Fay hattının üzerinden geçtiği ve konutların yoğun bir şekilde yayıldığı alan Bingöl Formasyonu olarak adlandırılan jeolojik birimin bulunduğu yere tekabül etmektedir. Bu formasyon kum, kil ve çakıl muhtevasından oluşmaktadır. Kum, kil ve çakıllı araziler depremi büyütme kabiliyetine sahiptirler.Yukardaki bilgiler ışığında, şehrin yerleşim alanından geçen Sudüğünü Fayı’nın bulunduğu Bahçelievler, Yenişehir ve Yeşilyurt mahallelerinde acilen risk analizi yapılmalıdır. Ayrıca kentin içinden geçen bu fayın konumunun net olarak belirlenmesi ve imar planı üzerine işlenmesi gerekmektedir.]]> <![CDATA[Bingöl, which is located in the Upper Euphrates Section of the Eastern Anatolia Region and was a village in the past, gained provincial status in 1935. After gaining provincial status in 1935, it entered a rapid development process with the establishment of public institutions and organizations. The first neighborhoods to be established were Bahçelievler and Karşıyaka. Bingöl has a population of 133,423 people in 14 neighborhoods as of 2023. Bingöl is one of the settlements that has faced many disasters from past to present due to the area where it was established. The most important of these disasters is earthquake. As a result of the investigations, it was determined that there were ten active faults in the immediate vicinity of Bingöl city settlement. One of these faults appears to be included in the settlement area from the immediate southwest of the urban settlement area. The main focus of the study was the neighborhoods through which this fault line integrated with the city passes. Within the scope of the research, the 1/25000 scale digital active fault map taken from MTA was examined. The data obtained was analyzed through GIS programs. According to the information obtained as a result of the analysis, it was determined that there were 125 buildings on the route of the fault line. Among these buildings, there is a mosque (Bahçelievler Mosque), a school (Bingöl Anatolian Imam Hatip High School), a health institution (Bingöl Dental Health Center and Provincial Health Directorate) and two buildings within the military area, and the rest are residences. The area where the fault line passes and where houses are densely spread corresponds to the location of the geological unit called Bingöl Formation. This formation consists of sand, clay and gravel. Sand, clay and gravel lands have the ability to magnify earthquakes. In the light of the above information, a risk analysis should be carried out urgently in the Bahçelievler, Yenişehir and Yeşilyurt neighborhoods where the Sudük Fault, which passes through the residential area of the city, is located. In addition, the location of this fault passing through the city must be clearly determined and included in the zoning plan.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72846 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1667-1681]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/328 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Devret Höyük’ten (Amasya, Türkiye) Ünik Bir Ev Modeli]]> <![CDATA[A Uniq House Model from Devret Höyük (Amasya, Turkey)]]> <![CDATA[Atila TÜRKER]]> <![CDATA[Arkeoloji, Anadolu, Devret, Kalkolitik, Antropoloji, Mimari]]> <![CDATA[Archaeology, Anatolia, Devret, Chalcolithic, Anthropology, Architecture]]> <![CDATA[Kuzey-Orta Anadolu'daki (Amasya, Türkiye) Devret Höyük kazılarında açığa çıkardığımız bir ev modeli parçası, Anadolu'daki en sıra dışı keşiflerden biridir. Alt yarısı kırık olmasına rağmen, beşik çatılı formu ve kalın oluk bezemesi ile çok karakteristik bir görünüme sahiptir. Kazı tabakamız, eseri Kalkolitik döneme tarihlememize yardımcı oldu. Bu makalede Devret Höyük kazılarında açığa çıkarılan ünik bir buluntu olan kırık ev modeli parçası tanıtılmakta ve diğer kültürlerle ilişkisi tartışılmaktadır. Devret ev modeli, kazdığımız hiçbir yapı tipine benzemediği için kilden yapılmış mimari yapıların minyatür bir prototipi değildir. Kült işlevi hakkında da tatmin edici bir veri bulunamamıştır. Kuzey-Orta Anadolu'nun en küçük yerleşim yerlerinden biri olan Devret'te neden bir ev modeli parçasının bulunduğunu açıklamak zordur. Buradaki varlığının nedeni, dolaylı ilişkilerde veya göç hareketlerinde aranabilir. Devret Höyük, konumu itibariyle Doğu ve Batı kültürlerine eşit derecede uzaktır, bu nedenle perspektifimizi çok geniş tuttuk. Ev modelleri uzun bir süre boyunca en fazla sayıda ve çeşitlilikte Güneydoğu Avrupa'da bulunmuştur. Kodjadermen-Gumelnița-Karanovo VI (KGK VI) örneklerinin benzerini Devret ile karşılaştırdık ve olasılıkları sorguladık. Ancak Avrupa dışındaki ev modelleri arasındaki bağlamı kopuktur ve Devret ile karşılaştırmaya olanak tanıyan bir kompozisyon sunamadı. Kuzey-Orta Anadolu'da Devret gibi küçük ölçekli bir yerleşimde sofistike eski dünya buluntularının keşfi, şüphesiz ev modelleri tartışmasını güncel tutacaktır. Sadece daha fazla araştırma ve keşif bu durumu netleştirecek ve gelecekteki yeniden değerlendirmeler için önemli bir referans görevi üstlenecektir.]]> <![CDATA[A fragment of a House Model that we discovered during the excavations at Devret Höyük in North-Central Anatolia (Amasya, Turkey) is one of the most unusual discoveries in Anatolia. Although the lower half is broken, it has a very characteristic look with its gable-roofed form and thick gutter decoration. Our excavation context helped us to date the artifact to the Chalcolithic period. In this article, a piece of the house model that found as an unusual finding during the excavations at Devret Höyük has presented and its relationship with other cultures discussed. The Devret house model cannot be a miniature prototype of architectural structures made of clay, as it does not resemble any of the building types we excavated. No satisfactory data on its cultic function was found either. It is difficult to explain why a house model fragment was found in Devret, one of the smallest settlements in North-Central Anatolia. The reason for its presence here can be sought in indirect associations or migratory movements. Devret is equally remote from Eastern and Western cultures due to its location, which is why we have kept our perspective very broad. House Models were found in the greatest number and variety in Southeastern Europe over a long period of time. We compared the analogy of the Kodjadermen-Gumelnița-Karanovo VI (KGK VI) specimens with Devret and questioned the possibilities. The context between house models outside Europe, however, is disjointed and does not provide a composition that allows for a comparison with Devret. The discovery of sophisticated old-world finds at a small-scale site like Devret in North-Central Anatolia will undoubtedly keep the debate on house models topical. Only further ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72725 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[283-296]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/329 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Amerikan Board Misyonerlik Örgütüne Dair Üretilen Tezlerin Bibliyometrik Analizi]]> <![CDATA[Bibliometric Analysis of Theses on the American Board Missionary Organization]]> <![CDATA[Büşra SAATCİ İZCİ]]> <![CDATA[Hicran Hanım HALAÇ]]> <![CDATA[Yakınçağ Tarihi, Osmanlı, Misyon, Misyonerlik, ABCFM, Amerikan Board, Ulusal Tez Merkezi, Bibliyometrik Analiz ]]> <![CDATA[Recent History, Ottoman, Mission, Missionary, ABCFM, American Board, National Thesis Center, Bibliometric Analysis ]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nde tarih boyunca farklı inançlara ve farklı kültürlere sahip insanların bir arada yaşamasından dolayı misyonerlik faaliyetleri farklı örgütler tarafından yapılmıştır. Bu örgütlerden birisi de 1810 yılında kurulan American Board of Commissioners for Foreign Missions (ABCFM) kısa adı ile Amerikan Board Misyonerlik Örgütü’dür. 1820 yılında Osmanlı Devleti’ne giriş yapan Protestan örgüt Osmanlı Devleti’nde geniş bir yayılım alanı bulmuştur. Çalışmanın amacı Amerikan Board’a dair üretilen tezlerin bibliyometrik analizini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda Aralık 2022-Ocak 2023 tarihleri arasında yapılan Ulusal Tez Merkezinde yapılan aramalar yapılmış ve çalışma kapsamını oluşturan 51 teze ulaşılmıştır. Tezler; türüne, yayınlandıkları tarihe, yayınlanan dil durumuna, tez künyesinde yer alan konu dağılımlarına, üretildiği üniversitelere, üretildiği enstitülere, üretildiği anabilim dallarına, danışman unvanına, danışman adına, anahtar kelimelerine, sayfa sayısına, konu içeriğine, örgütün faaliyet alanına göre konu dağılımına, konu edinilen yer isimlerine, konu edinilen okul ve yapı adına, kullanılan kaynakların dil durumuna ve kaynak türüne göre analiz edilmiştir. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda Amerikan Board ile ilgili tez çalışmalarına genel bir bakış sağlanmış bu konuyla ilgili hangi üniversite ve öğretim elamanlarının yoğun olarak çalıştığı, hangi kaynaklara çoğunlukla başvurulduğuna dair sonuçlar ve sonuçlarına tablolarda yer verilmiştir. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda Amerikan Board ile ilgili tez çalışmalarına genel bir bakış sağlanmış bu konuyla ilgili hangi üniversite ve öğretim elamanlarının yoğun olarak çalıştığı, hangi kaynaklara çoğunlukla başvurulduğuna dair sonuçlar elde edilmiştir. Çalışmanın bu konu doğrultusunda daha sonrasında üretilecek çalışmalara rehber etmesi hedeflenmektedir.]]> <![CDATA[Due to the coexistence of people with different beliefs and cultures throughout history in the Ottoman Empire, missionary activities were carried out by different organizations. One of these organizations was the American Board of Commissioners for Foreign Missions (ABCFM), founded in 1810. In 1820, the Protestant organization entered the Ottoman Empire and found a wide spread in the Ottoman Empire. The aim of this study is to reveal the bibliometric analysis of the theses produced on the American Board. For this purpose, searches were made in the National Thesis Center between December 2022 and January 2023 and 51 theses that constitute the scope of the study were reached. Theses type, date of publication, language of publication, subject distribution in the thesis title, universities, institutes, departments, title of advisor, name of advisor, keywords, number of pages, subject content, subject distribution according to the field of activity of the organization, place names, name of the school and building, In line with the results obtained, an overview of the thesis studies on the American Board was provided, and the results and results of which universities and academic staff worked intensively on this subject, which sources were mostly consulted are given in the tables. In line with the results obtained, an overview of the thesis studies on the American Board was provided, and the results were obtained about which universities and academic staff worked intensively on this subject and which sources were mostly consulted. It is aimed that the study will guide the studies to be produced later in line with this subject.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72704 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[233-260]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/330 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yıldızeli İlçesi’nin (Sivas) Turizm Potansiyeli]]> <![CDATA[Tourism Potential of Yıldızeli District (Sivas)]]> <![CDATA[Aykut CAMCI]]> <![CDATA[Mehmet ZAMAN]]> <![CDATA[Coğrafya, Yıldızeli, Sivas, Kış Turizmi, Termal Turizm, Kültür Turizmi]]> <![CDATA[Geography, Yıldızeli, Sivas, Winter Tourism Thermal Tourism Cultural Tourism]]> <![CDATA[Turizm eskiden beri istihdam ve gelir kaynağı oluşturduğu için bölgeler ve yöreler arasında ortaya çıkan eşitsizliklerin ortadan kaldırılması bakımından önemlidir. Ekonomik faaliyetlerin sınırlı olduğu alanlarda ulusal ve yerel kalkınma için doğal ve beşeri kaynakların turizm açısından değerlendirilmesi strateji olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada Sivas ilinin batıya açılan kapısı olan Yıldızeli ilçesinin kültür envanteri listesinde yer alan ve arazi çalışmaları sonucunda tespit edilen turistik potansiyel taşıyan kaynak değerleri nitel ve nicel verilerin birlikte sentezlendiği karma desenli araştırma yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Yıldızeli İlçesi, ilkçağlardan itibaren ülkenin doğu kesimlerini batıya, iç kesimlerini ise Karadeniz kıyılarına kesimlere bağlayan önemli yolların kavşak noktasında yer almıştır. Önemli medeniyetlerin geçiş sahası üzerinde yer alan ilçe pek çok medeniyetin ve devletin egemenliği altında kalmıştır. Bu sebeple ilçenin sahip olduğu zengin tarihi ve kültürel değerleri önemli beşerî çekicilikleri oluştururken; yeryüzü şekilleri, iklim, hidrografya, bitki örtüsü ise doğal turizm çekiciliklerini oluşturmaktadır. Bu potansiyel kaynaklara bağlı olarak kış turizmi, tarih ve kültür turizmi, termal turizm, kamp turizmi, etkinlik ve festival turizmi, trekking, sportif olta balıkçılığı, foto safari gibi turizm türleri ilçede geliştirilebilecek turizm aktiviteleri arasındadır. İlçe Sivas ve Tokat il merkezlerine yakın konumda bulunmasından dolayı ekonomik olarak bu şehirlerin etki sahası altında kalmaktadır. Bu nedenle turizmi çeşitlendirmek için gerekli olan ekonomik yatırımları kendisine çekememektedir. Turizmin gelişmesi açısından turistik alanlara ulaşım imkanı bulunması önemlidir. Karayolu, demiryolu ve havayolu ulaşım imkanlarının varlığı ilçede turizmin gelişmesi açısından avantaj sağlamaktadır.]]> <![CDATA[Since tourism has been a source of employment and income for a long time, it is important in terms of eliminating inequalities between regions and localities. In areas where economic activities are limited, the utilisation of natural and human resources in terms of tourism is used as a strategy for national and local development. In this study, the resource values of Yıldızeli district, which is the gateway to the west of Sivas province, which are included in the cultural inventory list of Yıldızeli district and which have touristic potential as a result of field studies, were evaluated using a mixed design research method in which qualitative and quantitative data were synthesised together. Yıldızeli District has been located at the crossroads of important roads connecting the eastern parts of the country to the west and the inland parts to the Black Sea coast since ancient times. The district, which is located in the transition area of important civilizations, has been under the sovereignty of many civilizations and states. For this reason, the rich historical and cultural values of the district constitute important human attractions, while landforms, climate, hydrography and vegetation constitute natural tourism attractions. Depending on these potential resources, tourism types such as winter tourism, historical and cultural tourism, thermal tourism, camping tourism, event and festival tourism, trekking, sportive angling, photo safaris are among the tourism activities that can be developed in the district. Since the district is located close to Sivas and Tokat provincial centers, it is economically under the sphere of influence of these cities. For this reason, it cannot attract the economic investments necessary to diversify tourism. In terms of the development of tourism, it is important to have access to touristic areas. The presence of road, railway and airline transport facilities provides an advantage in terms of the development of tourism in the district.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72667 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[71-99]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/331 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Taberistân ve Cibâl Bölgesinde Hüküm Süren Ziyârîler’in Kuruluş Süreci]]> <![CDATA[The Process of the Establıshment of the Ziyârîds Rulıng ın the Regıon of Tabaristân end Jıbâl]]> <![CDATA[Cihan GENÇTÜRK]]> <![CDATA[Ortaçağ, Cibâl, Esfâr b. Şîreveyh, Merdâvîc, Taberistân, Ziyârîler]]> <![CDATA[Medieval, Esfâr b. Şîreveyh, Jibâl, Merdâvîc b. Ziyâr, Taberistân, Ziyârîds]]> <![CDATA[İsmini kurucusu Merdâvîc’in babası Ziyâr b. Verdânşâh’dan almış olan Ziyârîler, X. ve XI. yüzyıllar arasında Cibâl ve Taberistân bölgesinde hüküm sürmüştür. Ziyârîler’in hüküm sürmüş olduğu Cibâl ve Taberistân bölgesi ise Ziyârîler’in kuruluşundan önce uzun yıllar Taberistân Zeydîleri ile onlara karşı savaşan Bâvendîler, Sâmânîler ve Abbâsîler’in hâkimiyet mücadelelerine sahne olmuştur. Ziyârî Hanedanı’nın kurucusu Merdâvîc b. Ziyâr ise tarih sahnesine çıktığı ilk dönemlerde bu mücadelede Sâmânî ordusunda görev almaktaydı. Daha sonra ise Sâmânîler’in hizmetinde bulunan Deylemli komutan Esfâr b. Şîreveyh’in hizmetine girerek onun ordu kumandanı olmuştur. Merdâvîc b. Ziyâr, Esfâr b. Şîreveyh’in hizmetine girdikten sonra özellikle Taberistân bölgesinde Zeydîler’e karşı elde ettiği başarılar sonucunda adından söz ettirmeyi başarmıştır. Ancak Merdâvîc b. Ziyâr elde ettiği başarıların da etkisiyle hizmetinde bulunduğu Esfâr b. Şîreveyh’e karşı isyan ederek Hicri 316 (928-929) yılında onu öldürmüştür. Merdâvîc b. Ziyâr, Esfâr b. Şîreveyh’i öldürdükten sonra onun hâkimiyetinde bulunan Cibâl bölgesinin önemli şehirleri olan Rey, Hemedân ve İsfahân şehirlerini ele geçirmiştir. Merdâvîc b. Ziyâr daha sonraları ise Esfâr b. Şîreveyh’e karşı işbirliği yaptığı Mâkân b. Kâkî’ye de saldırmış ve Esfâr b. Şîreveyh’in öldürülmesinden sonra Mâkân b. Kâkî’nin hâkimiyetine girmiş olan Taberistân bölgesini ve bölgenin önemli şehri olan Cürcân şehrini ele geçirerek Mâkân b. Kâkî’yi bölgeden uzaklaştırmıştır. Böylece Merdâvîc b. Ziyâr bu başarılarının ardından başta Cibâl bölgesindeki şehirler olmak üzere Cürcân ve Taberistân’ı hâkimiyeti altına alarak kaynaklarda Ziyârîler olarak adlandırın hanedanlığı kurmuştur.]]> <![CDATA[The Ziyârîds, named after their founder Merdâvic’s father Ziyâr b. Verdânşâh, ruled in the regions of Jibâl and Taberistân between the Xth and XIth centuries. The regions of Jibâl and Taberistân, where the Ziyârîds ruled, were the scene of the struggle for dominance between the Zaydîs of Taberistân and the Bâvendîds, Sâmânîds and Abbâsîds who fought against them for many years before the establishment of the Ziyârîds. Merdâvic b. Ziyâr, the founder of the Ziyârî dynasty, was a member of the Sâmânîdd army in this struggle. Later, he entered the service of the Deylemite commander Esfâr b. Şîreveyh, who was in the service of the Sâmânîds, and became his army commander. After entering the service of Esfâr b. Şîreveyh, Merdâvîc b. Ziyâr made a name for himself with his successes against the Zaydîs, especially in the region of Taberistân. However, Merdâvîc b. Ziyâr rebelled against Esfâr b. Şîreveyh and killed him in AH 316 (928-929) due to his successes. After killing Esfâr b. Şîreveyh, Merdâvîc b. Ziyâr captured the cities of Rey, Hemedân and Isfahân, which were important cities of the Jibâl region under his rule. Later, Merdâvic b. Ziyâr also attacked Mâkân b. Kâkî, with whom he had collaborated against Esfâr b. Şîreveyh. Merdâvic b. Ziyâr captured the region of Tabaristân and the important city of Cürcân, which had fallen under the rule of Mâkân b. Kâkî after the murder of Esfâr b. Şîreveyh, and expelled Mâkân b. Kâkî from the region. Thus, after these successes, Merdâvic b. Ziyâr established the dynasty called Ziyârîds in the sources by taking Cürcân and Tabaristân, especially the cities in the Jibâl region, under his rule.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72636 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[371-380]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/332 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijitalin Karanlığında Metalaşan Kimlikler ve Yıkılan Mahremiyet: Soramazsın Programına Eleştirel Bir Bakış]]> <![CDATA[Commodified Identities and Destroyed Privacy in the Darkness of Digital: A Critical Review of the Soramazsın Program]]> <![CDATA[Gizem ORÇİN]]> <![CDATA[Yeni Medya, Kimlik, Mahrem, Soramazsın, Öznellik]]> <![CDATA[New media, Identity, Privacy, Soramazsın, Subjectivity]]> <![CDATA[Yeni medya, katılımcı kültürünü, etkileşimi, eğlence, şov ve kazanç güdüsünü sentezleyen dijital bir medya türüdür. Kamusal ve özel alan arasındaki ayrımı bulanıklaştıran bu alanlar, öz(n)el deneyimleri ve mahrem alanı deforme etme, kimlikleri pazar değerine indirgeme gibi çeşitli tehlikeler içermektedir. Yeni medyada yaratılan kimlik inşaları gerçek olmadıkları için bu alanlar yer yer sahte kimlikler ve yapay deneyimler üretmektedir. Bu çalışma, yeni tekno-ahlaki dizgenin çerçevesini tartışmaya açarak, dijital ortamdaki kimlik kurulumu ve mahremiyetin düşüşünü ele almaktadır. Çalışmanın kapsamını, YouTube’da yayın yapan Soramazsın programının videoları oluşturmaktadır. Soramazsın, çeşitli konuklara izleyici soruları yönlendiren bir program formatına sahiptir. Programın videoları sayıca fazla olduğundan örneklem olarak en çok görüntülenen on video seçilmiştir. Çalışmada, ilk aşamada birer metin olarak ele alınan bu on videonun çözümlemesi yapılmıştır. Daha sonra videolarda baskın olan konu ve temalar üç kategori altında toplanmıştır. Bunlar, cinsellik/cinsel yönelim/cinsel kimlik, din/dini tercihler ve devlet/sistem başlıkları altında incelenmiştir. Bu videolar, Van Dijk’ın söylem analizinde etkili olan bilgi tipolojisi çerçevesinde analiz edilmiştir. Çalışmanın amacı, programda temsil edilen kimliklerin metalaşma sürecini ve mahremiyet algısının yapısöküme uğramasını irdelemektir. Çalışmada, toplumun farklılık temelli gruplarının topluluk üyelerinin sorularındaki bilgi eksikliği, önyargılar ve kimliklere yönelik baskıcı eğilimler nedeniyle program konuklarının etiketlendiği bulgusuna erişilmiştir. Aynı zamanda, ticari kaygı ve popülerlik talebiyle mahremin yıkımı olgusunun olağanlaştığı bu program, kimliklerin metalaştırıldığını ve kavram/temaların bulanık bir hal aldığını da ortaya koymuştur.]]> <![CDATA[New media is a kind of digital platform that synthesizes participatory culture, interaction, entertainment, and profit-making business. These spaces, which blur the distinction between the public and private sphere, can pose various dangers such as deforming subjective experiences and the private sphere, and reducing identities to market value. Since the identity constructs created by the new media are not real, these areas sometimes produce false and artificial identities. This study discusses the framework of the new techno-moral system and discusses the establishment of identity and the decline of privacy in the digital area. The scope of the study consists of the videos of the Soramazsın program broadcasted on YouTube. Soramazsın is a program format that poses audience questions to various guests. Since the number of videos of the program is high, the ten most viewed videos were selected as a sample. In the study, these videos, which were considered as texts in the first stage, were analyzed. Then, the primary topics and themes in the videos were grouped under three categories. These were examined under the titles of sexuality/sexual orientation/gender identity, religion/religious preferences, and state/system. These videos have been analyzed within the framework of the knowledge typology that is effective in Teun van Dijk’s discourse analysis. The study aims to examine the commodification process of the identities represented in the program and the deconstruction of the perception of privacy. The study found that the program guests were tagged because of the lack of information, prejudices, and repressive tendencies towards identities in the questions of the community members of the diversity-based groups of the society. At the same time, this program, in which the phenomenon of the destruction of privacy due to commercial concern and popularity demand became commonplace, also revealed that identities were commodified and concepts/themes became blurred.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72026 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1615-1632]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/333 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Kültüründe Alafranga Saatlerin Osmanlı Duvar Resimlerindeki Yansıması ]]> <![CDATA[The Reflection of European Clocks in Turkish Culture on Ottoman Mural Paintings ]]> <![CDATA[Ayşe Pelin ŞAHİN TEKİNALP]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, saat, Osmanlı resmi, duvar resmi, Avrupa saati, ]]> <![CDATA[Art History, Clock, Ottoman painting, mural painting, European clock,]]> <![CDATA[Zamanı anlamak için insanoğlu antik dönemden beri güneşten yararlanmış̧ ve günesin yeryüzüne düşmesi ile birlikte günün hangi diliminde olduğunu, yani saati, zamanı anlayabilmiştir. Anadolu toprakları, Geç Helenistik döneme ait iki küçük güneş saati en erken örneklerden birine sahip bir coğrafya olarak önemlidir. Erken örneklere sahip bölge olarak Anadolu'daki gelişimi yüzyıllar boyu devam edecek ve kullanım şekli değişik olan saatler farklı mecralarda görünür olacaktır. Müslüman topluluklar için zaman öncelikli olarak namaz saati ile ilişkilendirilmiştir. Ancak tüm dünyada olduğu gibi değişim Osmanlı İmparatorluğu için de 19. yüzyılda başlayacaktır ve sekülerleşen gündelik yaşam içinde zamanı anlama süreci değişecektir. Osmanlı modernleşmesinin unsurlarından biri olarak alafranga saat kullanımı modern yaşamın olmazsa olmazı olarak metinlerde anlatılmıştır. Çeşitli edebi ve tarihi metinlerde ayrıca seyahatnamelerde ayrıntılı olarak söz edilen saatler Osmanlı resim sanatında da betimlenen konular arasına girmiştir. Osmanlı duvar resimleri değişimi, yenilikleri, bütün modernlik göstergelerini konu seçerek belgeleyici olma özelliğini ortaya koymuştur. Kimi zaman buharlı gemiler kimi zaman dönemin simge yapıları, kimi zaman dünya tarihinde yerini bulan volkanik patlamalar kimi zaman da dini sembollerle dönemden haber veren betimlemeler olarak dikkati çekmiştir. Alafranga saat kullanımı da tüm dünyada olduğu gibi Osmanlı topraklarında yerini bulunca dini ya da sivil mimari bezemeleri içinde saat betimlemeleri görülmektedir. Duvar resimleri tüm Anadolu coğrafyasında dini yapı kompleksleri içinde, özellikle şadırvan kubbelerinde ya da ağırlıklı olarak evlerde resimlerin yanında bağımsız olarak betimlenmiştir. Osmanlı Dönemi duvar resimlerinin öncelikli olarak belgeleyici olma özelliğini gerçeğe uygun tasvirlerde görülmektedir. Osmanlı resminin temel özelliklerinin dışında yeni olan da nakkaşların dikkatini çekerek eşzamanlı olarak kompozisyonlarda tercih edilmeye başlamıştır. Tüm yeniliklerin resimlerdeki yansımaları gibi Avrupa tarzı masa saatleri dönemin tanıklıklarına uygun bir şekilde zenginlik göstergesi olarak betimlenmişlerdir. Ayrıca özellikle II. Abdülhamid döneminde inşa edilen saat kuleleri, yapısal özellikleri dikkate alınarak çevreleriyle birlikte resmedilmiştir. Bu bağlamda zamanın, saatin namaz saatini göstermekten çıkarak günü ve yeni yaşam biçimini de işaret etmesi dikkate değerdir. Geleneğin devam etmesinin yanında modern eşyaların ve yeni yaşam biçiminin göstergesi olana saatler duvar resimlerinde sayıca çok fazla olmasa da yer bulduğu ölçüde değerli ve farklıdır. Duvar resimleri Osmanlı modernleşmesinin göstergelerinden biri olarak hem dini hem sivil mimaride görülen örnekler, yüzyılın tanıklarının aktarımlarına uygun bir biçimde resimlerde yer almışlardır. Süslü, sarkaçlı, anıtsal saatler geçekçi bir üslupla, tarihin görsel belgelemesini yaparlar. Bir yanda Osmanlı günlük yaşamında zaman kavramı namazla ilişkilendirilse de artık modern yaşantıyı ben-imseyen Osmanlı İmparatorluğu’nun gündelik hayatındaki değişen alışkanlıkların görselleştirilmesidir duvar resimleri. Bu bağlamda görsel tarih belgeleri olarak duvar resimleri de olarak Sanat Tarihi, kültür tarihi içinde yerini almış olacaktır.]]> <![CDATA[In order to understand time, mankind has benefited from the sun since ancient times, and with the sun falling to the earth, he was able to understand what part of the day it was, that is, the clock and the time. Anatolian lands are important as a geography with one of the earliest examples of two small sundials from the Late Hellenistic period. As a region with early examples, its development in Anatolia will continue for centuries and clocks with different usage patterns will be visible in different media. For Muslim communities, time is primarily associated with prayer time. However, as in the rest of the world, the change will begin for the Ottoman Empire in the 19th century and the process of understanding time will change in the secularized daily life. As one of the elements of Ottoman modernization, the use of European watches is described in the texts as an indispensable part of modern life. Clocks, which are mentioned in detail in various literary and historical texts as well as travel books, were among the subjects described in Ottoman painting art. Ottoman mural paintings showed the feature of being a documentary by choosing the change, innovations, all the modernity indicators as the subject. Sometimes the steamships, sometimes the symbols of the period, sometimes the volcanic eruptions that found their place in world history, and sometimes the depictions that herald the period with religious symbols. When the use of European clocks found their place in the Ottoman lands, as in the whole world, clock depictions are seen in religious or civil architectural decorations. Mural paintings are depicted independently in religious building complexes, especially in fountain domes or mainly in houses, next to the paintings in the whole Anatolian geography. The fact that the Ottoman Period wall paintings are primarily documentary is seen in realistic depictions. Apart from the basic features of Ottoman painting, the new one attracted the attention of the muralists and started to be preferred in compositions simultaneously. Like the reflections of all innovations in the paintings, European-style desk clocks are depicted as an indicator of wealth in accordance with the testimonies of the period. Also, especially clock towers built during the reign of Abdülhamid II were depicted with their surroundings considering their structural features. In this context, it is noteworthy that time does not show the prayer time of the clock, but also points to the day and the new way of life. In addition to the continuation of the tradition, the clocks, which are the indicators of modern goods and the new way of life, are valuable and different to the extent that they take place in the wall paintings, although not in large numbers. Mural paintings as one of the indicators of Ottoman modernization, examples seen in both religious and civil architecture were included in the paintings in accordance with the statements of the witnesses of the century. Ornate, pendulum, monumental clocks make visual documentation of history in a realistic style. On the one hand, although the concept of time is associated with prayer in Ottoman daily life, mural paintings are the visualization of the changing habits in the daily life of the Ottoman Empire, which has now adopted the modern life. In this context, art history as mural paintings as visual history documents will take its place in cultural history.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71950 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[315-331]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/334 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Neolitik Dönemden Erken Tunç Çağına Kadar Anadolu-Balkan Etkileşimlerinin Mimariye Yansımaları]]> <![CDATA[The Reflectıons Of Anatolıan-Balkan Interactıons On The Archıtecture From The Neolıtıc Perıod To The Early Bronze Age]]> <![CDATA[Şükrü ÜNAR]]> <![CDATA[Eskiçağ Tarihi, Balkanlar, mimari gelenekler, kültürel etkileşim, Neolitik Çağ, Kalkolitik Çağ]]> <![CDATA[Ancient history, the Balkans, Architectural Traditions, Cultural Interaction, Neolithic Age, Chalcolithic Age.]]> <![CDATA[Stratejik konumu sebebiyle kültürlerin kavşak noktasında yer alan Anadolu, topluluğa ev sahipliği yapmış ve yine bu sebeple çevre kültürlerle yoğun bir sosyo- ekonomik, politik ve kültürel etkileşim içinde yer almıştır. Yakın geçmişe değin şahit olduğumuz Anadolu-Balkan kültürel ilişkilerinin kökeni Prehistorik Döneme kadar uzanmaktadır. Anadolu Coğrafyasında Erken Kalkolitik Dönem ve Balkan Coğrafyasında Erken Neolitik Dönem boyunca mimari ilişkiler tespit edilmiştir. Ege Bölgesi, Trakya, Makedonya ve Tesalya bölgelerinde ortaya çıkan yerleşim yerlerinde açığa çıkartılan Dal-örgü tekniği, iç payandalı, kerpiç ve taş subasman duvarlı yapılar bu etkileşimin kanıtı niteliğindedir. MÖ. 5500 yıllarda Doğu Balkanlarda mimari olarak önceki dönemlerin bir devamı niteliğinde yerleşimler gözükürken, Balkanların batısında ilk köy yerleşimleri kurulmaya başlamıştır. MÖ. 5500 yıllarda Anadolu’da özellikle Marmara bölgesi ve Ege kıyısında yer alan Balkan yerleşim yerlerinin çoğu büyük oranda terk edilmiştir. En belirgin şekilde Neolitik Dönemden itibaren karşımıza çıkan kültürel etkileşime dair bulgular Erken Tunç Çağında yoğunluk kazanmaktadır. Söz konusu etkileşim en yoğun şekilde mimari geleneklerde görülmektedir. Söz konusu bu mimari gelenekler Balkanlar-Kuzeybatı Anadolu ile Kıta Yunanistan ve Kıyı Ege –Batı Anadolu arasındaki kültürel ilişkiler ekseninde ele alınacak ve mimari yapılar onları şekillendiren unsurlar açısından değerlendirilecektir. Zaman içinde mimari yapılarda meydana gelen değişimlerin sosyo-ekonomik ve kültürel ortamdan ve toplumsal yapıdaki değişimlerden ne derece etkilendiği arkeolojik veriler çerçevesinde tartışılacaktır.]]> <![CDATA[Anatolia, which is at the crossroads of cultures due to its strategic location, hosted the community and for this reason, it took place in an intense socio-economic, political and cultural interaction with the surrounding cultures. The origin of the Anatolian-Balkan cultural relations, which we have witnessed until the recent past, goes back to the Prehistoric Period. Architectural relations have been identified during the Early Chalcolithic Period in Anatolian Geography and the Early Neolithic Period in Balkan Geography. Branch-braiding technique, interior buttress, mud-brick and stone sub-basement walls unearthed in settlements in the Aegean Region, Thrace, Macedonia and Thessaly are evidence of this interaction. B.C. While settlements that were architecturally a continuation of previous periods appeared in the Eastern Balkans in the 5500s, the first village settlements began to be established in the west of the Balkans. B.C. In the 5500s, most of the Balkan settlements in Anatolia, especially in the Marmara region and on the Aegean coast, were largely abandoned. Evidence of cultural interaction, which has emerged most prominently from the Neolithic Period, intensifies in the Early Bronze Age. This interaction is most intensely seen in architectural traditions. These architectural traditions will be discussed in the context of cultural relations between the Balkans-Northwest Anatolia, Continental Greece and Coastal Aegean-Western Anatolia, and architectural structures will be evaluated in terms of the elements that shape them. The extent to which the changes in the architectural structures over time are affected by the socio-economic and cultural environment and the changes in the social structure will be discussed within the framework of archaeological data.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71919 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[333-350]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/335 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İkna Sürecinde Hegemonya: İktidarın Dili Olarak Mitos ]]> <![CDATA[Hegemony in the Persuasion Process: Mythos as the Language of Power ]]> <![CDATA[Barış YETKİN]]> <![CDATA[Siyaset, Mit, Medya, Haber, İdeoloji, Kültür]]> <![CDATA[Politics, Myth, Media, News, İdeology, Culture]]> <![CDATA[Bu makalenin ilgisi, anlattığı hikâyelerle bireyin toplumsal çelişkilerin üstesinden gelmesini ve durumları doğallaştırmasını sağlayan mitlerdir. İlkel insan topluluklarının mitoslarından günümüz mitlerine insan ile birlikte evrimleşmektedir. Ancak temel amacı tektir: Evreni anlayabilme. Mit, bir hikâyedir, dolayısıyla bir bildirimdir. Gelişim sürecinde bir düşünce aracıdır; bir yöntemdir. Böylesi işleve ve yaygın kullanımına karşın, genelde fark edilmeden de olsa bireyle birlikte, bireyi içine alan hikâyeler olarak mit anlatımları sürekli üretilir ve yeniden üretilirler. Aslında anlattıkları konular, iktidar mücadeleleridir. Her hikâyenin anlatımı için gereken koşullar mitte de bulunur. Miti inceleyebilmek, onu bir konuşma olarak kabul etmeyi gerektirir. Dil olmadan da herhangi bir konuşma ediminin gerçekleştirilmesi olanaksızdır. Makale, söz konusu bu kabullerle mitlerin medyadaki kullanımını incelemektedir. Betimsel analiz yöntemi aracılığıyla mitlerin ne olduğu, özellikle haberlerde niye ve nasıl kullanıldığını sorgulamakta; mitlerin antik dönemden günümüze kadar değişimi, toplumsal işlevi ve medyanın rolüne dair yanıtlar aramaktadır. Elde edilen bulgular, günümüzde arketip mitlere sadık kalınarak güncel versiyonların hem siyasal aktörler hem de medya tarafından manipülasyon için kullanıldığı; bunlardan çoğunun bireylerce fark edilmediği, fark edilmesine karşın, arkasında yatan neden ve sonuçlarını önemsenmeyebileceğini düşündürmektedir. Çünkü insanın gündelik yaşamında sürekli olarak her an her yerde mitoslarla karşılaşması, onları doğal olarak kabullenmesini sağlayabilmektedir. Dolayısıyla mit hem kültürel hem de ideolojik araçlar olarak görev yapmaktadır.]]> <![CDATA[The interest of this article is in myths, which, through the stories they tell, enable the individual to overcome social contradictions and naturalize situations. From the myths of primitive human societies to modern myths, myths evolve along with human beings. However, its main purpose is one: To understand the universe. A myth is a story and therefore a statement. It is a tool of thought in the process of development; it is a method. Despite such a function and widespread use, myth narratives are constantly produced and reproduced as stories that involve the individual along with the individual, albeit often unrecognized. In fact, the issues they narrate are power struggles. The conditions necessary for the telling of any story are also found in myth. To be able to analyse myth requires recognizing it as a speech. Without language, it is impossible to realize any speech act. With these assumptions in mind, the article examines the use of myths in the media. Through the descriptive analysis method, it questions what myths are, why and how they are used, especially in the news, and seeks answers about the change of myths from antiquity to the present, their social function and the role of the media. The findings obtained suggest that today, current versions of archetypal myths are used for manipulation by both political actors and the media; most of them are not noticed by individuals, and although they are noticed, the reasons and consequences behind them may be ignored. This is because the fact that people constantly encounter myths everywhere at any time in their daily lives can enable them to accept them naturally. Therefore, myths serve as both cultural and ideological tools.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71867 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[395-411]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/336 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneğin İzinde Günümüzde Kerbelâ Mersiyeleri Kumru Dilber Örneği]]> <![CDATA[Following the Tradition, Kerbelâ [Karbala] Elegies Today the Example of Kumru Dilber]]> <![CDATA[Makbule ORAL]]> <![CDATA[Türk Halk Müziği, Mersiye, Ağıt, Kumru Dilber, Kerbelâ Mersiyeleri]]> <![CDATA[Turkish folk music, Elegy, Lament, Kumru Dilber, Karbala Elegies]]> <![CDATA[Bu çalışmada ağıt ve mersiye edebi-müzikal türlerin benzerlik ve farklılıkları karşılaştırmalı olarak ele alınıp bu bağlamda Kumru Dilber mersiyelerinin içeriksel ve biçimsel özellikleri incelenerek ağıt türü ile olan benzerlikleri bakımından yeri, mersiye söyleme geleneği bakımından önemi ve halk müziği mersiye envanteri açısından yazılı olarak kayıt altına alınması amaçlanmıştır. Çalışmada, nitel araştırma tekniklerinden konuya ilişkin kaynak ve arşiv taraması ve yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış, edinilen bilgi ve müzikal veriler müzikal analiz teknikleriyle çözümlenmiş ve betimsel olarak bulgularda ortaya koyulmuştur. Kaynak kişinin hayatı ve sanatsal kişiliği ile ilgili veriler araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Görüşme Aralık 2019 yılında araştırmacı tarafından yapılmıştır. Bu kapsamda "Kerbelâ Mersiyeleri" Kumru Dilber (2010) albüm çalışmasında sözü-müziği kendisine ait Kerbelâ vakası ve Hz. Hüseyin konulu on mersiye ele alınmış, tarafımca notaya alınarak müzikal ve edebi analizi yapılmıştır. Bu analizlerle kaynak kişi ve Kerbelâ mersiyelerinin, mersiye geleneğindeki yeri, önemi ve biçimsel özellikleri ortaya koyulmuş ve Kumru Dilber'in bir kadın icracı olarak günümüzde mersiye söyleme geleneğini yürütmesinin önemi vurgulanmıştır. Çalışmada ağıt-mersiye ilişkisi doğrultusunda Kumru Dilber Kerbelâ mersiyelerinin biçimsel olarak halk-aşık edebiyatı ve müziği özelliklerini gösteren ağıt türü ile benzerlik gösterdiği tespit edilmiştir. Çalışmada yer alan Kerbelâ mersiye örnekleri, biçimsel olarak ağıt türünün özelliklerini gösterse de Alevi-Bektaşi müzik kültürü ve geleneğinde bu içerikteki eserlerin mersiye olarak tanımlanması ve kabul görmesi nedeniyle ayrıca kavramsal sürekliliğin sağlanması bakımından Kerbelâ Mersiyeleri adı altında incelenmiştir. Ele alınan Kerbelâ mersiyelerinden sekizinin serbest ritimli, syllabic ve melismatic karışık tarzda uzun hava biçiminde; ikisinin 4/4, 5/4 usulde kırık hava biçiminde söylendiği; dörtlü-beşli-altılı-onlu ses sahasında, Yahyalı Kerem (Muhayyer, Hüseyni, Neva) makamsal dizide; üçlü-dörtlü aralıkta ses sıçramaları/inmeleriyle birlikte ağırlıklı yanaşık seslerde müzikal özellikler gösterdiği görülmüştür. Edebi olarak mersiyeler serbest hece sayısı ile çoğu dörtlük, azı üçer-beşer mısralık bentlerden oluşmuş; bazı düzenli bazı düzensiz bir kafiye yapısıyla kurulduğu ortaya koyulmuştur. ]]> <![CDATA[This study aims to examine similarities and differences of literary-musical genres of lament and elegy comparatively and in this context intends to record the place of Kumru Dilber’s elegies in terms of their content and stylistic features, their importance in terms of the tradition of lamentations and the inventory of folkloric elegies. In the study, qualitiative research techniques were used such as literature reviews and semi-structured interviews and the obtained information as well as musical data were analyzed with musical analysis techniques and presented descriptively in the findings. The interview was held in December 2019. In this framework, ten elegies whose lyrics and music belong to her and that she sang in her album titled “Kerbelâ Mersiyeleri” ["Karbala Elegies"] in 2010 were discussed. Also their musical and literary analysis was made by notating them. Contextually these elegies are on Karbala event and His Holiness Hussein. By means of these analyzes, it reveals the place, significance and formal characteristics of elegy tradition and emphasizes the importance of Kumru Dilber's role in the survival of elegy chanting tradition as a female performer today. In the study, it has been determined that Kumru Dilber’s Karbala elegies are similar in form with lamentations displaying the characteristics of folklorik-minstrel literature and music, in line with the relationship between lament and elegy. Although Karbala elegies in this study shares the characteristics of laments in terms of form, they have been examined under the name of Karbala Elegies in order to ensure conceptual continuity, since the works in this content are defined and accepted as elegies in the Alevi-Bektashi musical culture and tradition. It has been established that, eight of Karbala elegies in this study are performed in unmetered melodies with free rhythm, mixed syllabic and melismatic style; two of them are performed in metered melodies [kırık hava] in 4/4, 5/4 scales; quartet-quintet-sextet -decimal pitch, Yahyalı Kerem’s (Muhayyer, Hüseyni, Neva) maqam sequence they display musical features predominantly in convergent voices with vocal leaps/strokes in the triple-quadruple range. Literally, elegies are composed of free syllables, mostly quatrains, and few verses of three or five lines; they are formed with some regular and some irregular rhyme structures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71705 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1809-1840]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/337 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs Pandemisinde Üniversite Öğrencilerinde Önceliklerin Değişimi: Travma Sonrası Büyüme Bağlamında Fenomenolojik Bir Araştırma]]> <![CDATA[Priorities during the COVID-19 Pandemic in the Context of Post-Traumatic Growth among University Students: A Phenomenological Approach]]> <![CDATA[Hilal YAKUT İPEKOĞLU]]> <![CDATA[Mustafa Batuhan KURTOĞLU]]> <![CDATA[Davranış bilimleri, COVID-19, aile, sosyal ilişkiler, kendilik algısı, tüketim alışkanlıkları. ]]> <![CDATA[Behavioral sciences, COVID-19, family, social relations, self-perception, consumption habits. ]]> <![CDATA[Savaş, doğal afet, hastalık ve salgın süreçlerinin travmatik etkisinin bireyler üzerinde yalnızca olumsuz etkilerinin olmadığı, süreç ve sonrası deneyimlerin insanların yaşantılarında önemli değişimlere yol açtığı bilinmektedir. Bu araştırmanın amacı travma sonrası büyüme bağlamında, koronavirüs pandemisi sonrası üniversite öğrencilerinin değişen önceliklerini incelemektir. Veri analiz süreci fenomenolojik yaklaşım kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Isparta’da yer alan devlet üniversitelerinde ve Gaziantep’te bulunan bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 64 öğrenci araştırmaya katılmıştır. Öğrencilere, pandemi sürecinin yaşam önceliklerinde ne gibi bir değişime yol açtığını sorgulayan tek bir soru yöneltilmiştir. Soru çevrimiçi ortamda yazılı olarak gönderilmiş, ayrıntılı ve samimi bir biçimde duygu ve düşüncelerini yine yazılı olarak aktarmaları istenmiştir. Kendilerini özgür bir şekilde ifade etmelerini etkileyebileceği düşüncesi ile hiçbir demografik bilgi istememiştir. Veriler, 2021 yılı Nisan-Mayıs aylarında toplanmıştır. Analiz aşamasında öncelikle öğrencilerin vermiş oldukları metinler incelenmiş, yaşadıkları deneyimle ve önceliklerindeki değişimlerle ilgili görüşleri listelenmiştir. Ortak ifadeler sıralanmış, öğrencilerin önemle bahsettikleri konular içerisinden anlam birimleri oluşturulmuş ve ardından temalar belirlenmiştir. Çalışmanın temaları; aile ve sosyalleşme, sağlık, kendilik ve tüketim alışkanlıklarıdır. Araştırma kapsamında elde edilen sonuçlar üniversite öğrencilerinin pandemi sürecinde kendilerini ve yaşamlarını anlama ve anlamlandırmada önemli değişimler yaşadıklarını göstermiştir. Öncelikleri arasında yer alan unsurların önem sıralamalarının değiştiği ve kendilerine yeni öncelikler edindikleri gözlenmektedir. Bu değişim ve gelişimlerin ilgili yazında yer alan travma sonrası büyüme boyutları ile ilişkili olduğu görülmektedir. İlgili yazınla da paralel olarak bulgularımıza göre pandeminin, diğerleriyle daha yakın ilişkiler kurma, sosyalleşmede artış, kendilik algısında gelişim ve önceliklerin genel olarak değişimi gibi etkileri ile travma sonrası büyümeyi beraberinde getirdiğini söylemek mümkündür.]]> <![CDATA[Wars, natural disasters, sicknesses, and pandemics don’t have only negative effects on people. It’s known that these processes are opening doors to a change in people’s experiences. The goal of this research is to analyze the changing priorities of university students in connection to post-traumatic growth during the period after the coronavirus pandemic. Analyzing the data is conducted by using a phenomenological approach. The participants of this research are 64 students studying in a public university in Isparta and private university in Gaziantep. One question regarding the changes that the pandemic has caused on the priorities in the students’ lives was forwarded to the students. This question was sent through an online platform in a written form, and detailed and sincere information about the feelings and thoughts of the students was requested to be written. No demographic information was asked from the students, as this could limit the free expression of the students. The data was collected in April and May of 2021. The first step of the analysis of the data was analyzing the texts written by the students. The experiences lived by the students and the changes in their priorities were listed out. The common expressions were also written down, meaningful units were found from the writings considered important by the students, and common themes were defined. The themes were family, socialization, health, selfhood and consumption habits. The results that were achieved by the study showed that the university students’ understanding of self, and understanding of life and giving meaning to it changed significantly during the pandemic period. It was observed that the order of the priorities had changed, and new priorities were obtained. These changes and developments are related to post-traumatic growth dimensions in the related literature. According to our findings, as it was also found in the related literature, that close relationships with others, increased socializing, development in self-perception and changing of priorities in general are factors affected by the pandemic that are possibly affecting post-traumatic growth. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71486 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[297-314]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/338 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dünya Sanat Tarihinde Kültürel Varlık ve Sanat Eserlerindeki Dominant Kültürel Kimlik İzleri]]> <![CDATA[Cultural Existence in World Art History and Dominant Cultural Identity Traces in Works of Art]]> <![CDATA[Arif Esen BAYKURT]]> <![CDATA[Yüksel GÖĞEBAKAN]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Kültürel Miras, Kültürel Kimlik, Antropoloji, Somut Kültürel Miras.]]> <![CDATA[Art History, Cultural Heritage, Cultural Identity, Anthropology, Tangible Cultural Heritage.]]> <![CDATA[Bir sanat eseri, içinden doğduğu kültürünün bağımsız bir incelemesi olma kapasitesine sahiptir. Sanatın doğuşundan günümüze sanat eserleri, kendi kültürünü analiz ederek toplumuna sanat eserleriyle mesajlar sunarlar. Bu mesajlar ve çözümlemelerle toplumunu geliştiren, yeni bakış açıları, normlar, düzenlemeler ve hatta arşiv niteliğindeki geçmişte unutulmuş kültür ve normları tekrar toplumuna kazardırırlar.  Her ulusun kültürü, bağlamlarını; dini, sosyal, politik, ekonomik, geleneksel ve ahlaki değerlerden alır. Sanatçının kullandığı bu değerler farklı birer ürün olarak resim, heykel, mimari ve performans gibi farklı sanat dallarında somutlaşır. Sanatçıların evrensel eserleri, özellikle temsili sanatın yorumladığı güçlü eserlerde, kültür öğeleri alımlayıcısını şekillendirerek toplumunu ve kültürünü gelecekte koruyacak mesajlar sunar.raştırma, sanat ve antropoloji disiplinleri içinde dünya sanat tarihinden örnekler kullanarak sanatta baskın kültürel izleri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Buna ek olarak, modern çağın başlarında ortaya çıkarak sanat ve kültürü yozlaştıran Kitsch sanatını da dışlayarak yeni estetik yaklaşımların gerekliliğine dikkat çekmektir. Araştırma sanatın kültürel temasları bağlamında sanatçılara rehberlik etmesi açısından önem arzetmektedir.  Yapılan nitel araştırmayla şu sonuçlar ortaya çıkmıştır: Sanat, kültüre ve topluma sızarak kültürlerarası köprü görevi görmektedir. Sanatta evrensel ve siyasi mesajlar, toplumun yararı için "politik sanat değil politik olarak sanat" bağlamında kullanmalıdır. Ayrıca dikkat edilmezse “kitsch sanat”ın toplumu yozlaştırması kaçınılmazdır. Bu nedenle, bir sanat eseri Kitsch'ten kaçınarak toplumunu korumalıdır. Diğer yandan, bir sanatçı iyi bir sosyolog ve iyi bir antropolog olmalıdır. Son olarak, sanatçı veya evrensel sanat eseri, kültürün geleceğini korur, güvence altına alır, güçlendirir ve geliştirir. Aksi takdirde bunun tam tersi gerçekleşir.]]> <![CDATA[A work of art has the capacity to be an independent examination of the culture from which it emerges. From the birth of art to the present day, works of art analyze their own culture and present messages to society through works of art. With these messages and analyses, they improve society and bring new perspectives, norms, regulations, and even previously forgotten cultures and norms into it. The culture of each nation includes its contexts; it derives from religious, social, political, economic, traditional, and moral values. These values used by the artist are embodied as different products in different branches of art, such as painting, sculpture, architecture, and performance. Universal works of artists, are shaped by the dominant characters of their culture and help to protect their society and new generations in the future. The research aims to identify dominant cultural traces in art using examples from world art history within the disciplines of art and anthropology. In addition, it is to draw attention to the necessity of new aesthetic approaches by excluding Kitsch art, which emerged in the early modern age and corrupted art and culture. The research is important in terms of guiding artists in the context of cultural contacts in art. The following results emerged from the qualitative research: Art acts as an intercultural bridge by infiltrating culture and society. Universal and political messages in art should be used in the context of "doing art politically, not political art" for the benefit of society. Moreover, if care is not taken, it is inevitable that "kitsch art" will corrupt society. Therefore, a work of art must preserve its society by avoiding Kitsch art. On the other hand, an artist must be a good sociologist and an anthropologist. Finally, the artist or the universal work of art protects, secures, strengthens, and develops the future of culture. Otherwise, the opposite will happen.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71441 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[29-52]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/339 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cinsiyete Dayalı Şiddet ve Ayrımcılıkla Mücadelede Ezilenlerin Tiyatrosu ve PartecipArte]]> <![CDATA[Theater of the Oppressed in Combating Gender-Based Violence and Discrimination and PartecipArte* ]]> <![CDATA[Özlem Belkıs]]> <![CDATA[Nazlı TUĞCU]]> <![CDATA[Sanat, Sahne sanatları, Forum tiyatrosu, Augusto Boal, PartecipArte, Olivier Malcor, Toplumsal cinsiyet eşitsizliği, Ezilenlerin Tiyatrosu]]> <![CDATA[Art, Performing arts, Forum theatre, Augusto Boal, PartecipArte, Olivier Malcor, Gender inequality, Theater of the Oppressed]]> <![CDATA[Cinsiyete dayalı ayrımcılık ve şiddet, çeşitli şekilde mücadele verilmesine rağmen tamamen ortadan kaldırılamamış olgulardır. Bu insanlık sorunuyla mücadelede uluslararası sözleşmeler, mevzuat değişiklikleri gibi resmi yollar yanında bireysel farkındalığı arttırıcı uygulamalar da kullanılmaktadır. Bunlardan birisi, Brezilyalı tiyatro kuramcısı ve aktivist Augusto Boal’in ortaya koyduğu Ezilenlerin Tiyatrosu uygulamalarıdır. Cinseyete dayalı ayrımcılık ve şiddet kalıpyargılar, önyargılar ve eylemle ortaya çıkan düşünüş ve davranışlar bütünü olduğu için her ne kadar kanun ve sözleşmelerle önlenmeye çalışılsa da bireylerin zihinlerindeki yapı bir anda değiştirilemez. Bireylerin farkındalığı, taşıdıkları eşitsizlik üreten kalıpyargı ve önyargıların farkına varmaları, bunları tartışmaları, irdelemeleri önemlidir. Bu bağlamda Forum Tiyatrosu seyirciyi aktif düşünen, tartışan, öneri üreten ve önerisini uygulayan, sonucu irdeleyen bir konuma geçirmesi ile böyle bir farkındalığı üretme potansiyeline sahiptir. Bu çalışmada Forum Tiyatro, İmge Tiyatrosu, Görünmez Tiyatro gibi Ezilenlerin Tiyatrosu tekniklerini kullanan İtalyan tiyatro topluluğu PartecipArte ve cinsiyete dayalı ayrımcılık temasına odaklanmış çalışmaları incelenmiştir. Çalışmada yöntem olarak etnografi benimsenmiş, veriler, topluluğun 2017-2018 sezonundaki çalışmaları yerinde izlenip, bizzat katılınarak, gözlemlenerek elde edilmiştir. Bu makalede merkezi Roma’da bulunan PartecipArte Topluluğu hakkında bilgi verilmiş, kurulduğu 2008’den sonraki çalışmaları ve yapısal özellikleri sunulmuştur. Ayrıca Deneyen Erkekler, Güzel Bir Tanıtım ve Aşkım Benim adlı üç forum tiyatrosu aktarılmıştır. Aktarılan oyunların, cinsiyete dayalı ayrımcılık ve şiddetle mücadele konusunda Ezilenlerin Tiyatrosu tekniklerini kullanmak isteyenler için aydınlatıcı olacağı umulmaktadır.]]> <![CDATA[Gender-based discrimination and violence are phenomena that have not been completely eradicated despite efforts to combat them in various ways. In the fight against this humanity problem, in addition to official ways such as international conventions and legislative changes, practices to increase individual awareness are also used. One of them is the practices of Theater of the Oppressed by the Brazilian theater theorist and activist Augusto Boal. Since gender-based discrimination and violence is a set of thoughts and behaviors that emerge through stereotypes, prejudices and actions, the structure in the minds of individuals cannot be changed in an instant, even though it is tried to be prevented by laws and contracts. It is important for individuals to be aware of the stereotypes and prejudices that they carry, to discuss and examine them. In this context, Forum Theater has the potential to produce such awareness by putting the audience in a position that actively thinks, discusses, produces and implements suggestions, and scrutinizes the result. In this study, Italian theater company PartecipArte, which uses Theater of the Oppressed techniques such as Forum Theater, Image Theater, Invisible Theater, and their works focused on the theme of discrimination based on gender were examined. Ethnography is used as the method in the study, and the data were obtained by observing and participating the works of the community in the 2017-2018 season on site. In this article, information about the PartecipArte Theatre, headquartered in Rome, is given, and its works and structural features after its establishment in 2008 are presented. In addition, three forum theatre named Uomini Che Ci Provano, Una Bella Promozione and Amore Mio! were presented. It is hoped that the cited plays will be illuminating for those who want to use Theater of the Oppressed techniques to combat gender-based discrimination and violence.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71424 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1761-1774]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/340 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tasarım-Tüketim İlişkisini Mon Oncle Filmi Ana Kurgusal Mekanı Villa Arpel Üzerınden Okumak]]> <![CDATA[Reading the Design-Consumption Relationship through the Main Fictional Space of the Mon Oncle Movie, Villa Arpel]]> <![CDATA[Merve BULDAÇ]]> <![CDATA[Tasarım, tüketim, modernizm, mekân ve mobilya tasarımında tüketim, Mon Oncle filmi, Villa Arpel]]> <![CDATA[Design, consumption, modernism, consumption in design and furniture, Mon Oncle movie, the Villa Arpel]]> <![CDATA[Tüketme eylemi yaşamın her noktasında varlığını gösteren canlı bir yapıya sahiptir. Geçmişten bugüne bireyler çeşitli ihtiyaçlarını karşılayabilmek için istemli/istemsiz birçok şeyi tüketme eğilimi göstermiş, göstermeye de devam etmektedir. Özellikle küreselleşme ve kapitalizm gibi kavramların toplumlar üzerindeki etkisi tüketim davranışlarını da farklı bir boyuta taşımıştır. Bu davranışların, her disiplin çerçevesinde tartışıldığı gibi iç mimarlık disipliniyle olan ilişkisi üzerinde de durulmaktadır. İlk çağlarda salt barınma ve yeme-içme gibi temel ihtiyaçları yerine getirme kaygısıyla oluşturulmuş sınırları belirli alanlar, gelişen- değişen-dönüşen zaman, malzeme, teknoloji ile farklı mekansal kurgularla bireylere hizmet etmeye başlamıştır. Özellikle sanayileşmeyle birlikte insanlar sahip olduklarının bir adım daha ötesine geçebilmek arzusuyla mekanları ve eş zamanlı olarak mekanları oluşturan diğer öğeleri de (mobilya, tekstik, malzeme, aksesuar vb.) hızlı bir şekilde tüketmeye başlamışlardır. Bu çalışmada da tüketim kavramının, çalışmanın örneklemini oluşturan ve endüstrileşmeyle yaygınlaşan modernizme dikkat çeken 1958 yapımı Mon Oncle filmi ana kurgusal mekanlarından Villa Arpel üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Geleneksel olandan yeniye doğru geçişte değişen yaşam biçimleri üzerinden tüketim kavramının geldiği nokta, filmde eleştirel ve düşündüren bir dille izleyiciye sunulmaktadır. Çalışmanın yönteminde nitel araştırma tekniği olarak literatür taraması yapılmış, elde edilen veriler işlenmiş ve yorumlanmıştır. Yorumlanan veriler neticesinde elde edilen bulgular, çalışmaya örneklem olan Villa Arpel’e ilişkin güçlü mekânsal kurgu üzerinden, bireylerde oluşan tüketme içgüdüsünün, içinde bulunulan yüzyılda da geçerliliğini koruduğunu/sürdürdüğünü okuyucuya düşündürmek açısından önem taşımaktadır.]]> <![CDATA[The act of consumption has a lively structure that shows its existence at every point of life. From past to present, individuals have tended to consume many things voluntarily/involuntarily in order to meet their various needs, and they continue to do so. In particular, the effects of concepts such as globalization and capitalism on societies have brought consumption behaviors to a different dimension. As these behaviors are discussed within the framework of each discipline, the relationship with the discipline of interior design is also emphasized. In the early ages, areas with definite borders, which were created with the concern of fulfilling basic needs such as shelter and food and beverage, started to serve individuals with different spatial setups with developing-changing-transforming time, materials, and technology. Especially with industrialization, people have started to consume spaces and other elements (furniture, textile, materials, accessories, etc.) that make up spaces at the same time, with the desire to go one step beyond what they have. In this study, it is aimed to evaluate the concept of consumption through Villa Arpel, one of the main fictional spaces of the 1958 film Mon Oncle, which draws attention to modernism that has become widespread with industrialization and constitutes the sample of the study. The point reached by the concept of consumption through changing lifestyles in the transition from the traditional to the new is presented to the audience in a critical and thought-provoking language. In the method of the study, a literature review was made as a qualitative research technique, and the data obtained were processed and interpreted. The findings obtained as a result of the interpreted data are important in terms of making the reader think that the consumption instinct formed in individuals, through the strong spatial fiction of Villa Arpel, which is the sample of the study, preserves/continues its validity in the current century.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71402 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[53-70]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/341 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bireysel ve Takım Sporu Yapan Adölesan Sporcuların Temel Psikolojik İhtiyaçlarının İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Basic Psychological Needs of Adolescent Athletes Playing Individual and Team Sports]]> <![CDATA[Mert KURNAZ]]> <![CDATA[Ayça KAYA -Atike YILMAZ]]> <![CDATA[Beden eğitimi ve spor, temel psikolojik ihtiyaçlar, bireysel sporlar, takım sporları, adölesan sporcular]]> <![CDATA[Physical education and sport, basic psychological needs, individual sports, team sports, adolescent athletes]]> <![CDATA[Bu araştırma, bireysel ve takım sporu yapan adölesan sporcuların temel psikolojik ihtiyaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem gurubunu ölçüt örnekleme tekniğiyle belirlenen ve 2023 sezonunda antrenmanlara devam eden toplam 211 adölesan sporcu oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında araştırmacılar tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ile Deci ve Ryan (2000) tarafından geliştirilen, Kesici vd. (2003) tarafından Türkçeye uyarlanan “Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizlerinin tümünde SPSS 23 programı kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde tanımlayıcı istatistik ve normallik testi yapılmış olup veriler normal dağılım göstermediğinden dolayı non-parametrik testlerden Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Araştırmada Cronbach Alpha değeri ,76 olarak hesaplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler göre bireysel veya takım sporu yapan adölesan sporcuların temel psikolojik ihtiyaçlarına ilişkin cinsiyet, bireysel spor veya takım sporu yapma, anne ve baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre ölçeğin tüm alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Ancak, yaş, anne-baba durumu ile tutumu ve ikamet edilen yer değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğunu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bireysel ve takım sporu yapan adölesan sporcuların yaş, anne-baba durumu ile tutumu ve ikamet edilen yer değişkenlerinin temel psikolojik ihtiyaç düzeylerini etkilediği ve değiştirdiği söylenebilir.]]> <![CDATA[This study was carried out to examine the basic psychological needs of adolescent athletes engaged in individual and team sports in terms of various variables. The survey model, one of the quantitative research methods, was used in the study. The sample group of the research consists of a total of 211 adolescent athletes who continue training in the 2023 season, determined by the criterion sampling technique. The personal information form created by the researchers and the “Basic Psychological Needs Scale” developed by Deci and Ryan (2000) and adapted into Turkish by Kesici et al. (2003) was used to collect the research data. SPSS 23 program was used in all analyses of the data obtained. Descriptive statistics and normality tests were used to analyze the data and Mann Whitney U and Kruskal Wallis tests were used as non-parametric tests since the data did not show normal distribution. Cronbach Alpha value was calculated as .76 in the study. The data obtained from the research showed that there was no statistically significant difference in all sub-dimensions of the scale according to the variables of gender, individual or team sports, and mother and father education level regarding the basic psychological needs of adolescent athletes doing individual or team sports. However, it was determined that there was a statistically significant difference according to age, parental status and attitude, and place of residence variables. As a result, it can be said that age, parental status and attitude and place of residence variables affect and change the basic psychological need levels of adolescent athletes who do individual and team sports.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71383 <![CDATA[Volume: 19 Issue 3[1159-1176]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/342 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Midyat İlçesi Kırsal Yerleşmelerinin Toponimik Sınıflandırması ve Coğrafya Öğretiminde Toponimi Kavramı]]> <![CDATA[Toponymy Classification of Rural Settlements in Midyat District and the Concept of Toponymy in Geography Teaching]]> <![CDATA[Salman ÖZÜPEKÇE]]> <![CDATA[Muhammed Said IŞIK -Sevgi DALGIÇ]]> <![CDATA[Coğrafya Eğitimi, Toponimi, Yer Adları, Mardin, Midyat]]> <![CDATA[Geography Education, Toponymy, Place Names, Mardin, Midyat]]> <![CDATA[İnsanoğlu bu gezegendeki varoluş hikayesi boyunca yaşadığı doğal ortamı anlamlandırmaya çabalamıştır. Dünyayı ve zamanla evreni inceleyen türümüz, gördüğü tüm objeleri ve eylemleri tanımlama gayretine girmiş ve zamanla tüm varlıklara ad vermeye başlamıştır. Bu ad verme yani ayırt etme sayesinde ortak bir dil geliştirebilmiştir. Türkiye coğrafyası geçmişten geleceğe tüm yer adlarını rastlantısal sebeplerle değil, aksine fiziki veya beşerî faaliyetlerden esinlenerek oluşturmuştur. Bu süreç litolojiden vejetasyona, pedojenezden klimatolojiye, kültürel bellekten ulaşım faaliyetlerine varıncaya kadar birçok boyutta vuku bulmuştur. Bu bağlamda yer adları, medeniyetin oluşum sürecine ve coğrafi mekânın özelliklerine ait fikirler sunmakta ve bize bir bakıma geçmişi anlatmaktadır. Bu araştırma kapsamında, Mardin ili Midyat ilçesinin kırsal toponimik özellikleri irdelenmiş ve coğrafya öğretimi açısından bu kavramın önemi açıklanmaya çalışılmıştır. Sınıflama aşamasında beşerî ve fiziki coğrafya özellikleri ön planda tutulmuş ve alt gruplamalar bu eksende gerçekleştirilmiştir. Araştırma için Midyat ilçesinin seçilmesinde Süryanilerinde dahil olduğu birçok etnik kökenden topluluğun bölgeye kattığı dilsel zenginlik ve Asurlar’dan Osmanlıya uzanan tarihsel derinlik etkili olmuştur. Midyat ilçesi ve yakın çevresi halihazırda 72 adet kırsal yerleşmeden meydana gelmiştir. Bu çalışma kapsamında bu 72 adet köyün yer adları, fiziki coğrafya özelliklerinden sosyal-ekonomik yapısına kadar birçok birim göz önüne alınarak sınıflandırılmıştır. Bu amaca ulaşabilmek için Midyat sınırları içinde, insan-fiziki ortam ilişkiselliğini ortaya koyacak olan toprak, Corine arazi kullanımı ve topoğrafya haritaları hazırlanmıştır. Bu bağlamda ilk olarak fiziki coğrafya haritası için araştırma alanının sayısal yükselti modeli (DEM) verisi temin edilmiş ve eş yükselti/morfometri haritası oluşturulmuştur.]]> <![CDATA[Mankind has tried to make sense of the natural environment in which it lived throughout its existence on this planet. Our species, which examines the world and the universe over time, has made an effort to define all the objects and actions it has seen and has started to give names to all beings over time. Thanks to this naming, that is, distinguishing, he was able to develop a common language. The geography of Turkey has created all place names from the past to the future not by chance, but by being inspired by physical or human activities. This process has occurred in many dimensions from lithology to vegetation, from pedogenesis to climatology, from cultural memory to transportation activities. In this context, place names offer ideas about the formation process of civilization and the characteristics of geographical space and, in a way, tell us about the past. Within the scope of this research, rural toponymic characteristics of Midyat district of Mardin province were examined and the importance of this concept in terms of geography teaching was tried to be explained. In the classification stage, the features of human and physical geography were prioritized and subgroupings were carried out on this axis. The choice of Midyat district for the research was influenced by the linguistic richness added to the region by communities of many ethnic origins, including Assyrians, and the historical depth from the Assyrians to the Ottomans. Midyat district and its immediate surroundings have already consisted of 72 rural settlements. Within the scope of this study, the place names of these 72 villages have been classified by considering many units from their physical geography to their social-economic structure. In order to achieve this aim, soil, Corine land use and topography maps that will reveal the human-physical environment relationality within the borders of Midyat have been prepared. In this context, firstly, the digital elevation model (DEM) data of the research area was obtained for the physical geography map and the contour map was created.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71374 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1633-1650]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/343 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Figurasyonel Sosyoloji Açısından Ahlaki Panikler ve Kınama Mecburiyeti]]> <![CDATA[Moral Panics and Pressure to Condemn Through a Figurational Sociological Perspective]]> <![CDATA[Onur KINLI]]> <![CDATA[İrem ÖZGÖREN KINLI]]> <![CDATA[Figürasyonel Sosyoloji, Ahlaki Panikler, Kınama Mecburiyeti, Sosyal Medya Mağduriyeti, Uygarlık Süreci’nden Sapma Teorisi]]> <![CDATA[Figurational Sociology, Moral Panics, Pressure to Condemn, Social Media Victimisation, Decivilising Process Theory]]> <![CDATA[Bu yazı, ahlaki panikler çalışma alanını güncel teorik yaklaşımlar ve teknolojik gelişmeler bağlamında sosyal medya üzerinden yaratılan mağduriyetler üzerinden yeniden okuma imkânı sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, figürasyonel sosyolojinin teorik çerçevesi ve analitik araçlarını kullanmayı öneren yaklaşımlar temel alınmıştır. Ahlaki Panikleri Uygarlık Süreci’nden kısa süreli sapmalar olarak ele aldığımızda, ahlaki panikler sırasında verilen tepkileri tarihsel süreçlerin bir parçası olarak anlamlandırabilmemiz mümkün olabilmektedir. Ahlaki panikler sırasında yaşanan ötekileştirme mekanizmalarını ise, Yerleşikler Hariciler (Bizler-Onlar) arasındaki Biz-Ben dengesi üzerinden okumak bireylerin ahlaki panik üretim sürecine katılım dinamiklerini yorumlamak anlamında açıklayıcı bir önem kazanmaktadır. Böylece, Norbert Elias’ın teorilerinin ve figürasyonel sosyoloji kavramlarının ahlaki panik çalışmalarına uyarlanması, günümüzde sıklıkla karşılaştığımız dijital saldırılar, sanal şiddet ve çevrimiçi linç gibi eylemlerin yarattığı mağduriyetleri inceleme zeminini oluşturabilecektir. Bu bağlamda makale, dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, dijital platformların yaygınlaşmasının ve sosyal medyanın yaygın kullanımının ahlaki panik çalışmalarında ne ölçüde etki yarattığı tartışmalarına ayrılmıştır. İkinci bölüm, Ahlaki Panik Sosyolojik Teorisi ile Uygarlık Süreci’nden Sapma Teorisi’nin benzerlik ve farklılıklarına odaklanmaktadır. Bu bölümde ayrıca, çeşitli gruplar arasındaki çeşitli karşılıklı bağımlılıkları açıklamak için figürasyonel sosyolojinin kavramsal bir aracı olarak kullanılan Yerleşikler-Hariciler arasındaki Biz / Ben dengesi hakkında bilgi verilecektir. Yazının üçüncü bölümünde, sosyal medyanın ahlaki panik durumlarında nasıl mağduriyetler yarattığı araştırılmaktadır. Ahlaki Panikler sırasında Biz / Ben dengesinin “Biz” yönüne doğru evrilmesinin sosyal medya üzerindeki yansımalarına bakılacaktır. Yeni bir ahlaki panik türü olarak sanal saldırıların hedefinde olanların yaşadığı mağduriyetler örneklerle tartışılacaktır. Son bölümde ise, sanal saldırıların Kınama Mecburiyeti üzerinden yarattığı mağduriyetlere odaklanılacaktır.]]> <![CDATA[This article provides an opportunity for re-evaluation of the field of moral panics through contemporary theoretical approaches and technological developments, focusing on the victimisation created through social media. Aligned with this purpose, it draws upon the theoretical framework and analytical tools of figurational sociology. When we consider moral panics as brief deviations in the process of civilisation, we can interpret the reactions during moral panics as part of historical processes. Understanding the mechanisms of othering that occur during moral panics becomes crucial in analysing individuals’ dynamics of participation in moral panic generation by examining the ‘We-I’ balance between the Established and the Outsiders. Thus, adapting Norbert Elias’s theories and concepts of figurational sociology to the study of moral panics can create a research ground to explore the victimisation caused by prevalent digital attacks, cyberbullying, and online harassment. In this with this objective, this article is composed of four parts. The first one devotes to a discussion of to what extent the proliferation of digital platforms and widespread use of social media have achieved influence in studies of moral panics. The second part focuses on similarities and differences between Moral Panics Sociological Theory and Decivilising Process Theory. This part continues with the presentation of the We / I balance between established and outsider groups, which is used as a conceptual tool of figurational sociology for explaining diverse interdependencies between various groups. The third part explores how social media creates victimisation in moral panic situations. As a new type of moral panic, the victimisation of the target of online attacks will be discussed in the third part. The final part focuses on the victimisation caused by online attacks through pressure to condemn.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71309 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1583-1598]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/344 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yerel Mutfak Çekiciliği ve Öncüllerinin Yerli Turistlerin Gastronomi Deneyimi Üzerindeki Etkisi]]> <![CDATA[The Impact of the Appeal of Local Cuisine and Its Antecedents on the Gastronomy Experience of Domestic Tourists ]]> <![CDATA[Kadir ÇETİN]]> <![CDATA[Saime KÜÇÜKKÖMÜRLER]]> <![CDATA[Gastronomi deneyimi, Yerel mutfak çekiciliği, Yerel mutfak bilgisi, Yerel mutfak otantiklik, Yerli turist]]> <![CDATA[Gastronomy experience; Appeal of local cuisine; Local cuisine knowledge; Authenticity of local cuisine, Domestic tourists]]> <![CDATA[Çalışmanın amacı, yerel mutfakların çekiciliğinin gastronomi deneyimi üzerindeki etkisini ortaya çıkarmak ve yerli turistlerin gastronomi deneyimlerini araştırmaktır. Veriler, Gaziantep, Hatay ve Afyonkarahisar gibi Gastronomi Şehirleri olarak belirlenen ve ziyaret edilen yerlerden toplanmıştır. Sonuçlar, katılım, bilgi ve otantiklik algısının yerel mutfakların çekiciliğini olumlu yönde etkilediğini ve bu etkinin gastronomi deneyimini olumlu yönde etkilediğini göstermektedir. Otantiklik algısının ise doğrudan gastronomi deneyimine negatif bir etkisi bulunmaktadır. Çalışma, gastronomi destinasyonlarındaki gıda ve içecek işletmeleri, seyahat acenteleri ve yerel yönetimler için pratik önerilerde bulunmaktadır. Bu öneriler, yerel mutfakların çekiciliğini vurgulayan tanıtım etkinliklerinin düzenlenmesini, yerel mutfakları çekici bir şekilde sunmayı, destinasyon hizmetlerinin turist beklentileriyle uyumlu olmasını ve yerel mutfaklarla ilgili farklı deneyimlerin dahil edilmesini içermektedir. Çalışma, kısıtlamaları kabul eder ve gelecekteki araştırma yönelimleri olarak, uzunlamasına çalışmaların yapılması, uluslararası turistlerin dahil edilmesi, kültürel farklılıkların incelenmesi ve tesis kalitesi ve hizmet etkileşimleriyle ilgili belirli değişkenlerin incelenmesi gibi konuları önermektedir. Genel olarak, çalışma, yerel mutfakların çekiciliğini etkileyen faktörleri ve bunların gastronomi deneyimine olan etkisini belirleyerek, gastronomi destinasyonlarında paydaşlara içgörüler sağlamaktadır.]]> <![CDATA[The study's aim is to reveal domestic tourists' gastronomic experiences and to test the impact of local cuisine's appeal on the experience under consideration. Data was collected from 727 domestic visitors who visited Gaziantep, Hatay, and Afyonkarahisar, all of which are designated as Cities of Gastronomy. As a result, indicate that involvement, knowledge, and authenticity perception positively influence the appeal of local cuisine, which in turn positively affects the gastronomy experience. The perception of authenticity also has a direct negative impact on the gastronomy experience. The study suggests practical implications for food and beverage enterprises, travel agencies, and local administrations in gastronomy destinations. These include organizing promotional activities that highlight the appeal of local cuisine, presenting local cuisine in an attractive manner, ensuring compatibility between destination services and tourists' expectations, and incorporating distinctive experiences related to local cuisines. The study acknowledges limitations and suggests future research directions, such as longitudinal studies, inclusion of international tourists, examination of cultural differences, and investigation of specific variables related to facility quality and service interactions. Overall, the study contributes to the literature by identifying the factors influencing the appeal of local cuisine and their impact on gastronomy experiences, providing insights for stakeholders in gastronomy destinations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=71082 <![CDATA[Volume: 19 Issue 2[507-529]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/345 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bitlis Kalesi Geç Osmanlı Dönemi Lüle ve Fincan Buluntularına Dair Gözlemler (2022 Yılı Kazı Sezonu)]]> <![CDATA[Observations Regarding on Pipe and Cup Findings from Bitlis Castle Late Ottoman Period (2022 Excavation Season) ]]> <![CDATA[Yunus Emre KARASU]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Geç Osmanlı, Bitlis Kalesi, Lüle, Fincan, Ticaret]]> <![CDATA[Art History, Late Ottoman, Bitlis Castle, Pipe, Cup, Trade]]> <![CDATA[Lüle, Osmanlı döneminde tütün başta olmak üzere çeşitli ürünleri içmek için kullanılmaktadır. Zamanla kullanılan ürünün türü ve özelliği ile lülelerin yaygınlaşması form, boyut ve bezeme özelliklerinde farklılıkların ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Geç Osmanlı Dönemi tütün ve kahve tüketiminin merkez bölgelerde sonrasında ise taşrada yaygınlaştığı görülmektedir. Tütün üretimi yapılan Bitlis’te de arz ve talebe bağlı olarak lüle üretiminin de yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca tütün kullanımının arttığı 18.yüzyıl ile 20.yüzyıl başı arasında lülenin merkez üretim alanlarının yanı sıra yerel üretimlerinin çeşitli bölgelerde yapılmış olabileceği de düşünülmektedir. Bitlis Kalesi de lüle buluntularıyla yoğun olarak karşılaşılan yerlerden biridir. Bitlis Kalesi’nde lüle üretiminin olabileceğine dair sınırlı veriler mevcut yayınlarda belirtilmektedir. 2022 yılı kazı çalışmalarında da çok sayıda lüle buluntusu ele geçirilmiştir. Mevcut buluntuların bir kısmının küllü alanlar içerisinde ve yarı mamul olarak nitelendirilebilecek şekilde ele geçirilmesi ise oldukça önemlidir. Kazı çalışmalarında üretim aletlerine dair buluntulara ulaşılmamıştır. Ancak mevcut buluntular Bitlis Kalesinde 18.yüzyıl ile 20.yüzyıl başı arasındaki dönemde lüle üretiminin olabileceğine işaret etmektedir. Lülelerle birlikte fincan buluntuları da ele geçirilmiştir. Kütahya ve Avrupa üretimi fincanlar Bitlis Kalesi Geç Osmanlı Dönemi sosyal ve kültürel yaşamını da yansıtmaktadır. Lüle buluntularıyla kıyaslandığında ise fincan buluntularının sayısal azlığı dikkat çekicidir. Bu durumun ise bölgede kahve tüketiminin lüle kadar yoğun olmamasına bağlanmaktadır. Henüz kazılmamış alanlarda yapılacak çalışmaların mevcut konumun tespitine katkı sağlayacağını düşünmekteyiz. Ayrıca Bitlis bölgesinde üretilen ve ihraç edilen tütünle birlikte yakın bölgelere lüle ihracatının yapılması da muhtemeldir.]]> <![CDATA[The pipe was used to smoke various products, especially tobacco, during the Ottoman period. Over time, the type and feature of the product used and the widespread use of the pipes have led to differences in form, size and decoration. It is seen that tobacco and coffee consumption in the late Ottoman period became widespread in the central regions and then in the rural areas. It is understood that in Bitlis, where tobacco is produced, pipe production is also carried out depending on supply and demand. It is also thought that between the 18th century and the beginning of the 20th century, when tobacco use increased, local production could have been made in many regions besides the central production areas. Bitlis Castle is also one of the places where the pipe finds are encountered intensively. Limited data on the possibility of pipe production in Bitlis Castle are given in the existing publications. During the 2022 excavations, a large number of pipe finds were found. It is very important that some of the existing finds are captured in ashy areas and can be described as semi-finished products. No finds on production tools were found during the excavations. However, the existing finds indicate that there may have been a pipe production in the Bitlis Castle between the 18th and the beginning of the 20th century. Along with the pipes, cup finds were also found. Cups produced in Kütahya and Europe reflect the social and cultural life of Bitlis Castle in the Late Ottoman Period. Compared to the pipe finds, the numerical scarcity of the cup finds is striking. This situation is attributed to the fact that coffee consumption in the region is not as intense as the pipe. We think that the studies to be carried out in the unexcavated areas will contribute to the determination of the current location. In addition, considering the tobacco produced and exported in the Bitlis region, and similar examples to the nearby regions, it is also possible to export pipes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70943 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[131-158]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/346 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uzaktan Algılama (UA) Teknikleri ile Uluabat Gölü Su Yüzey Alanı ve Yakın Çevresindeki Arazi Kullanım Faaliyetlerinin Zamansal Değişiminin Belirlenmesi]]> <![CDATA[Determination of Temporal Changes in Land Use Activities in Uluabat Lake Water Surface Area and Its Surroundings with Remote Sensing (RS) Techniques]]> <![CDATA[Büşra ULUTÜRK]]> <![CDATA[Fatih AYDIN]]> <![CDATA[Uzaktan algılama, Kontrollü Sınıflandırma, Zamansal Değişim, Arazi Kullanım Değişimi, Sulak Alanlar, Uluabat Gölü]]> <![CDATA[Remote sensing, Controlled Classification, Temporal Change, Land Use Change, Wetlands, Uluabat Lake]]> <![CDATA[Dünyanın en önemli doğal kaynaklarından olan arazi ve su varlıklarının yönetimi ile sürdürülebilirliği konusu gün geçtikçe önem kazanmaktadır. Sürdürülebilir arazi kullanımının sağlanması, arazinin yıllar içerisindeki kullanım şekilleri ile arazi örtüsündeki değişimlerin iyi analizi edilmesi ve bu veriler dahilinde optimum arazi kullanım şekillerinin belirlenmesi ile mümkündür. Uydu teknolojilerinin gelişmesi ile Uzaktan Algılama (UA) sistemleri birçok alanda kullanılmaya başlamıştır. Arazi örtüsünün zamansal değişimin belirlenmesinde, Uzaktan algılama yöntemleri sayesinde elde edilen veriler ile arazinin yıllar içerisinde hangi arazi kullanım türüne hangi oranda dönüştüğü/dönüşmediği belirlenebilmektedir. Bunun yanı sıra Uzaktan algılama yöntemleri, su kaynaklarının yüzey alan değişimlerinin belirlenmesi, en uygun kullanım koşulları ve koruma planlarının yapılmasında önemli katkılar sağlamaktadır. Çalışmanın alan kapsamı Bursa ilinin Nilüfer, Karacabey ve Mustafakemalpaşa ilçe sınırları içerisinde yer alan Uluabat Gölü ile yakın çevresidir. Çalışmanın konu kapsamı ise, Ramsar sözleşmesi kapsamında korunan sulak alanlardan biri olan Uluabat gölü su yüzey alanı ile yakın çevresindeki arazi kullanımında 1984, 1990, 2000, 2010 ve 2022 yıllarında yaşanan zamansal değişimin belirlenmesidir. Bu amaçla, çalışma alanındaki arazi sınıflarına uygun olarak yerleşme alanları, tarım alanları, orman ve diğer doğal alanlar ile su yüzey alanları olmak üzere dört adet arazi kullanım sınıfı belirlenmiştir. Belirtilen yıllara ait Landsat uydu görüntüleri Kontrollü Sınıflandırma (Supervised Classification) yöntemi ile analiz edilmiş ve her bir arazi kullanım sınıfının zamansal değişimi oransal olarak hesaplanmıştır. Analiz sonucunda yerleşme alanları, tarım alanları, orman ve diğer doğal alanlar arazi sınıflarında hektar olarak artış gözlenirken göl yüzey alanında azalma meydana geldiği tespit edilmiştir. Artan tarım faaliyetleri sebebiyle gölü besleyen kaynakların ve göl sularının sulama suyu olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu durum göl su seviyenin düşmesine sebep olmaktadır. Türkiye’nin “Yaşayan Göl” unvanına sahip tek gölü olan Uluabat gölünün korunması ve göl ekosisteminin sürdürülebilirliğinin sağlanması gerekmektedir. Bu doğrultuda öncelikle gölün doğal su seviyesinin korunabilmesi için gölden çekilen su miktarının azaltılması, gerekirse engellenmesi gerekmektedir. Göl sularının çekilmesi ile sığlaşan alanlarda oluşan sazlık ve bataklıklar birçok kuş türünün doğal üreme ve yaşam alanlarını oluşturmaktadır. Bu alanların tarımsal faaliyetler için kullanılmasının önüne geçilmelidir.]]> <![CDATA[The management and sustainability of land and water assets, which are among the most important natural resources of the world, are gaining importance day by day. Sustainable land use is possible by analyzing the usage patterns of the land and the changes in the land cover over the years and determining the optimum land use patterns within the framework of these data. With the development of satellite technologies, Remote Sensing (UA) systems have started to be used in many areas. In determining the temporal change of the land cover, it can be determined by the data obtained by remote sensing methods, at what rate the land has been transformed into which land use type over the years. In addition, remote sensing methods provide important contributions to the determination of surface area changes of water resources, the most appropriate usage conditions and protection plans. The scope of the study is Uluabat Lake and its immediate surroundings, which are located within the borders of Nilüfer, Karacabey and Mustafakemalpaşa districts of Bursa. The study aims to determine the temporal change in the water surface area of Uluabat Lake, one of the protected wetlands under the Ramsar Convention, and the land cover in its vicinity in 1984, 1990, 2000, 2010 and 2022. For this purpose, four land use classes were determined in accordance with the land classes in the study area: residential areas, agricultural areas, forests and other natural areas and water surface areas. Landsat satellite images for the specified years were analyzed with the Supervised Classification method and the temporal change of each land use class was calculated proportionally. As a result of the analysis, it was determined that while there was an increase in hectares in the land classes of residential areas, agricultural areas, forests and other natural areas, there was a decrease in the lake surface area. It has been determined that due to increasing agricultural activities, the springs and lake waters feeding the lake are used as irrigation water. This situation causes the lake water level to decrease. Uluabat Lake, Turkey's only lake with the title of "Living Lake", must be protected and the sustainability of the lake ecosystem must be ensured. In this regard, first of all, in order to protect the natural water level of the lake, the amount of water withdrawn from the lake must be reduced and, if necessary, prevented. The reeds and swamps formed in areas that become shallow as the lake waters recede constitute the natural breeding and habitats of many bird species. The use of these areas for agricultural activities should be prevented.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70852 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1727-1741]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/347 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Çini Sanatında Bahar Dalı Kompozisyonları (16.-17. Yüzyıl)]]> <![CDATA[Spring Branches Compositions in the Ottoman Tile Art (16th - 17th Centuries)]]> <![CDATA[Dilek ÇAKIR]]> <![CDATA[Zekiye UYSAL]]> <![CDATA[Çini, bahar dalı, naturalist süsleme, Osmanlı, Karamemi]]> <![CDATA[Tile, spring branch, naturalistic ornament, Ottoman, Karamemi]]> <![CDATA[Osmanlı kültür tarihinde, 16. ve 17. yüzyıllar süsleme sanatları açısından çeşitli değişimlerin yaşandığı devirlerdir. Özellikle Kanuni Sultan Süleyman Döneminde sarayın nakkaşbaşısı olan Karamemi’nin oluşturduğu naturalist üsluptaki çiçekler, bitkisel süslemenin niteliğinde önemli bir farklılık meydana getirmiştir. Bahçe çiçeklerinden olan lale, karanfil, gül, sümbül, süsen gibi motiflerin yanı sıra, naturalist üslubun önemli motiflerinden biri olan bahar açmış meyve ağacı veya kompozisyondaki durumuna göre bahar açmış ağaç ya da bahar dalları diye de adlandırılan motif de çini sanatı başta olmak üzere birçok el sanatları üzerinde karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızın konusunu, Osmanlı yapıları üzerinde görülen ve söz konusu yüzyıllara tarihlenen çinilerdeki bahar dalı kompozisyonları oluşturmaktadır. Motif, duvar çinilerinde çeşitli boyut ve düzenlemeler içinde işlenmiş, kompozisyonlar cami başta olmak üzere, saray, türbe, kasır, hamam ve kütüphane gibi yapıların hem içinde hem de dışında kullanılmıştır. Çiniler, yapıların duvarlarındaki panolarda, mihrapların niş ve köşeliklerinde, minber köşkünde, panoların ve pencerelerin köşelikleri ile pencere ve kapı alınlıklarında yer almaktadır. Ancak çiniler üzerindeki bahar dalı kompozisyonlarının topyekün ele alınarak değerlendirilmediği dikkat çekmektedir. Çalışmada bu dönemlere ait çini bezemelerinde bahar dalı motifinin görüldüğü 29 yapı incelenmiş, bunlarda motifin farklı kompozisyonlarına sahip 52 örnek tespit edilmiştir. Bazı yapılarda aynı kompozisyona sahip eş panolar yer almaktadır. Amacımız genel hatlarıyla ağaç ve dal olarak sınıflandırdığımız bahar dalı motifinin tasarım özelliklerini ve kompozisyon çeşitliliğini tespit edip değerlendirmektir.]]> <![CDATA[In the history of Ottoman culture, the 16th and 17th centuries are the periods in which various changes were experienced in terms of decorative arts. The flowers depicted in the naturalistic style by Karamemi in particular, the chief nakkash of the Ottoman Palace during the reign of Kanuni Sultan Süleyman the Magnificent, brought about a significant difference in the floral decorations.In addition to the motifs such as tulips, carnations, roses, hyacinths and irises, which are garden flowers, which is one of the important motifs of the naturalist style, is the fruit tree in spring, or the motif, which is also called springtime tree or spring branches according to its composition, in many handicrafts, especially in the art of tiles. The subject of our study is the spring branch compositions on the tiles, which are seen on the Ottoman buildings and dated to the mentioned centuries.The motifs were processed in various sizes and arrangements on the wall tiles, and the compositions were used both inside and outside the mosques, palaces, tombs, pavilions, baths and libraries.Tiles are located on the panels on the walls of the buildings, in the niches and corners of the altars, in the pulpit kiosk, on the corners of the panels and windows, and on the window and door pediments.However, it is noteworthy that the spring branch compositions on the tiles are not evaluated by considering them as a whole.In the study, 29 structures in which the spring branch motif is seen in the tile decorations of these periods were examined, and 52 examples with different compositions of the motif were determined.In some buildings, there are identical panels with the same composition.Our aim is to determine and evaluate the design features and composition diversity of the spring branch motif, which we generally classify as tree and branch.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70826 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1447-1469]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/348 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İletişim Öğrencilerinin Bilgi, Teknoloji ve İletişim Özelliklerinin 21.Yüzyıl Becerileri Bağlamında İncelenmesi]]> <![CDATA[An Investigation of Communication Students' Information, Technology, and Communication Characteristics in the Context of 21st-Century Skills]]> <![CDATA[Tülay YAZICI]]> <![CDATA[İletişim, 21. Yüzyıl Becerileri, Teknoloji, Bilgi, Gazetecilik Öğrencileri]]> <![CDATA[Communication, 21st Century Skills, Technology, Information, Journalism Students]]> <![CDATA[Tarihsel süreç içerisinde düşünme, eleştirme, ifade etme, problem çözme ve üretme gibi özellikler insan gelişiminin bileşenlerini oluşturmaktadır. Bu özelliklerin yanı sıra bilginin okuryazarlığı ve küresel bağlamda farkındalık gibi beceriler de yeniçağda tüm bireyler için geçerlidir. 2000’li yıllar dünyanın dönüşüm ve değişim seyrini değiştirmiş ve 21. yüzyılın başlangıcı olan milenyum çağı düşünme, algılama, katılım, beceri, teknoloji kullanımı ve eğitim başta olmak üzere birçok alanı biçimlendirmiştir. 21. yüzyıla ait bu beceriler hayatın her alanına hâkim olmuştur. Eğitim alanı da bu becerilerin en önemli olduğu alanlardan birdir. Teknoloji, bilgi ve iletişim biçimlerindeki değişimin ve etkileşimin odağında ise yeni nesil çocuklar ve gençler yer almaktadır. Genel anlamda öğrenciler, başarılı olmak için 21. yüzyıl becerilerine ihtiyaç duymaktadır. Bu bağlamda çalışmada 21. yüzyıl becerilerine göre iletişim öğrencilerinin bilgi, teknoloji ve iletişim özelliklerinin incelenmesi çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmada; Muş Alparslan Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik bölümünde kayıtlı ve aktif öğrenci sayısına sahip 1. 2. ve 3. sınıflarda eğitim gören 104 öğrenci, çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Araştırma çevrimiçi (online) olarak anket yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler doğrutusunda Muş Alparslan Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik bölümünde 1., 2. ve 3. sınıfta eğitim gören 104 öğrencinin büyük çoğunlukla, 21. yüzyıl becerileri bağlamında bilgi, teknoloji ve iletişim özelliklerinin tamamına sahip olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır.]]> <![CDATA[Within the historical process, skills such as thinking, critiquing, expressing, problem-solving, and creating constitute components of human development. In addition to these skills, literacy in knowledge and skills such as global awareness are also relevant for individuals in the modern era. The years 2000 onwards have altered the course of the world's transformation and change, shaping various areas, including thinking, perception, participation, skills, technology use, and education, marking the beginning of the 21st century, known as the millennium age. These skills of the 21st century have become pervasive in every aspect of life. The field of education is one of the most crucial areas where these skills are paramount. The focus of the transformation and interaction in technology, knowledge, and communication forms is the new generation of children and young people. In general, students need 21st-century skills to succeed. In this context, the study aims to examine the information, technology, and communication skills of communication students according to 21st-century skills. In the research, 104 students enrolled in the Journalism Department of Muş Alparslan University's Faculty of Communication, studying in the 1st, 2nd, and 3rd grades, were determined as the study group. The research was conducted online through a survey method. The data obtained from the research indicates that the majority of the 104 students studying in the 1st, 2nd, and 3rd grades of the Journalism department at Muş Alparslan University's Faculty of Communication possess information, technology, and communication skills in the context of 21st-century skills.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70640 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1743-1759]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/349 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[I. Ulusal Mimarlık Dönemi Eğitim Yapılarına Bir Örnek: Acıpayam Cumhuriyet Mektebi ]]> <![CDATA[An Example to Educational Buildings of 1st National Architectural Movement: Acıpayam Cumhuriyet Mektebi ]]> <![CDATA[Halil ÖZYİĞİT]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, I. Ulusal Mimarlık Dönemi, Cumhuriyet Dönemi Mimarisi, İlk Mektepler, Denizli, Acıpayam]]> <![CDATA[Art History, 1st National Architectural Period, Republic Era Architecture, First Schools, Denizli, Acıpayam]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nin son yılları denince akla ilk gelen genelde taraf olduğu savaşlar çağrışım yapar. Ekonomi ve sosyal yaşamdaki olumlu veya olumsuz gelişmeler bunu takip eder. Sanat kelimesi belki de en son akla gelir. Oysa oldukça hareketli olan Osmanlının son yüzyılında çarpıcı sanatsal gelişmeler olur. Hatta 1908’deki II. Meşrutiyetin İlanını müteakip bir hayli hız kazanır. Gelişmeler ağırlıklı olarak mimari ve resim sanatında görülür. Resim sanatında Fransa merkezli Empresyonist üslup Türk resmini etkisi altına almakla birlikte mimari için yönelim değişmektedir. Yükselen milliyetçilik/Türkçülük kavramlarının etkisi, uzun süredir Batı üsluplarının etkisinde olan mimari üretimlerde yavaş yavaş kendisini göstermeye başlar. Selçuklu ve Osmanlı klasik döneminin yaygın yapı elemanları kubbe, saçak, çini ve sivri kemer gibi unsurları yeniden görülmeye başlar. Her ne kadar bazı eleştirilere uğrasa da etkisini giderek artırır. Özellikle dönemin öne çıkan yerli mimarları Kemalettin, Muzaffer ve Vedat Bey tarafından da benimsenip savunulması yaygınlaşmasına katkı verir. Osmanlı Devleti’nin yıkılıp yerine Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması bu yeni mimarlık örneklerinin uygulanmasına bir engel teşkil etmez. Özellikle ulusçuluk söylemlerinin daha baskın olduğu Cumhuriyetin ilk yılları, örneklerin çoğalmasına daha uygun bir ortam hazırlar. I. Ulusal Mimarlık Dönemi (1908-1930) olarak tanımlanan bu dönem, etkisini mektep, hastane, hükümet konağı gibi kamu binalarında 1930 yılına kadar gösterir. Makalemiz kapsamında ele alacağımız Acıpayam Cumhuriyet Mektebi, I. Ulusal Mimarlık Dönemi özelliklerini bünyesinde barındıran kamu yapısı uygulamalarının tipik bir örneğini oluşturmaktadır.]]> <![CDATA[When thinking Ottoman state, one first thinks of wars Ottomans had participated. Both positive and negative developments in economy and social life follow. The Word “art” would be the last to think. However, striking artistic developments occur in the Ottoman’s last century. These developments gain momentum after the declatation of Second Constitution in 1908. Developments mainly seen in architecture and painting. While impressionist style originated in France influence Turkish painting, the approach of architecture changes. Effect of rising nationalistic idea starts to be shown on architecture which has been under the influence of western originated styles. Domes, canopies, tiles and lancet arches, common elements of Seljuk and Ottoman classical architecture start to be seen again. Even thoguh it comes under critisim, its effect continues to increase in time. Especially its acceptance by foremost local architects Kemalettin, Muzaffer and Vedat Bey contributes to its spread. The end of Ottoman Empire and declaration of Turkish Republic do not create an obstacle to apply these new architectural examples. The first years of the Republic, when the nationalistic discourses were predominat creates a suitable environment for increasing number of examples. This period, named the 1st. National Architectural Movement (1908-1930) shows its effects on public buldings like schools, hospitals, government houses until 1930. Acıpayam Cumhuriyet Mektebi, which we will discuss within the scope of our article, constitutes a typical example of public building practices that incorporate architectural analyzes of the 1st National Architectural Period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70630 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1197-1221]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/350 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarihi Binalarda Pasif Ev Standartlarının Kullanılması ve Cephe Tasarımına Etkisi]]> <![CDATA[The Use of Passive House Standards in Historic Buildings and Its Impact on Facade Design]]> <![CDATA[Setenay UÇAR]]> <![CDATA[Mehmet Semih ÖZKAN]]> <![CDATA[Mimarlık, bina estetiği, enerji verimliliği, cephe tasarımı, tarihi binalar, pasif ev]]> <![CDATA[Architecture, building aesthetics, energy efficiency, façade design, historic buildings, passive house]]> <![CDATA[Tarihi yapılar günümüz koşullarında farklı işlevler ile insanların hizmetine sunulmaktadır. Bu binalarda kullanıcıların ısıl konforunu sağlamak ve enerji tasarrufu ile ısıtma ve soğutma maliyetlerini azaltmak önemli yer tutmaktadır. Uygulaması yapılmış çalışmalar ile kendini kanıtlamış bir sistem olan “Pasif Ev” standartlarında tarihi yapıların restore edilmesinin çok daha verimli olabileceği dünyadan örnekler ile kanıtlanmıştır. Bu yapılarda yapılan restorasyonlar, cephede yapılacak olası değişikliklerin tarihi yapıların estetiğine ve değerine etkisinin araştırılmasını amaçlamaktadır. Kullanılan malzemeler ve cephede yapılan değişiklikler bu anlamda ele alınmıştır. Öncelikle yapıları değerlendirebilmek için tarihi yapıların bir araya getirilmesi ile on yedi bina bulunmuştur. On yedi farklı yapının incelenmesi sonucunda cephede yapılan büyük değişikliklerin etkileri ortaya konulmuştur. Araştırma sonuçları, bina cephelerinde, iç mekanı daha konforlu ve enerji verimli bir mekana dönüştürmek için değişiklikler yapıldığını göstermektedir. Türkiye'de birçok tarihi yapı bulunmaktadır. Bu konstrüksiyon konsepti sayesinde iç mekanda ısı ve hava kalitesi açısından konfor sağlayan, enerji verimliliği sağlayan yapılar kullanılmaya devam edilebilir. Restorasyon projelerinde enerji verimliliğinin sağlanması için pasif ev kurallarına göre çalışılarak ön analiz yapılabilir. Böylece yeniden işlevlendirilen ve günümüz koşullarında kullanılmaya devam eden tarihi yapıların estetik özelliklerinden ödün vermeden yenilenmesi mümkün olmaktadır. Bu çalışma ile literatürde yer almayan tarihi yapılarda pasif ev standartlarının kullanılması, uygulama yapılacak alanlarda ve yeni araştırmalara örnek olabilmesi hedeflenmiştir.]]> <![CDATA[Historical buildings are offered to people with different functions in today's conditions. In these buildings, it is important to ensure the thermal comfort of the users and to reduce the heating/cooling costs with energy savings. It has been proven with examples from the world that it can be much more efficient to restore historical buildings with passive house standards, a system that has proven itself in the studies to be carried out. The restorations made in these buildings aim to investigate the effect of the possible changes to be made on the facade on the aesthetics and value of the historical buildings. The materials used and the changes to the façade are discussed in this sense. The effects of the major changes made on the façade are presented due to the examination of seventeen different buildings. The research results indicate that changes have been made in the facades of buildings to transform the interior into a more comfortable and energy-efficient space. There are many historical buildings in Turkey. Thanks to this construction concept, structures that provide comfort in terms of thermal and air quality inside and ensure energy efficiency can continue to be used. In order to achieve energy efficiency in restoration projects, a preliminary analysis can be conducted by working according to passive house rules. Thus, it is possible to renew the historical buildings that are repurposed and continue to be used in today's conditions without compromising their aesthetics. With this study, it is aimed to use passive house standards in historical buildings that are not included in the literature, and to be an example for new researches and areas to be applied.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70607 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1701-1725]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/351 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gelişimsel Koordinasyon Yetersizliği Görülen Çocuklar: Motor Yeterlik ve Değerlendirme]]> <![CDATA[Children with Developmental Coordination Disorder: Motor Competence and Evaluation]]> <![CDATA[Mert KURNAZ]]> <![CDATA[Atike YILMAZ]]> <![CDATA[Spor Bilimleri, Gelişimsel Koordinasyon Yetersizliği, Motor Yeterlik, Motor Değerlendirme, Çocuklar]]> <![CDATA[Sports Sciences, Developmental Coordination Deficiency, Motor Competence, Motor Assessment, Children]]> <![CDATA[Spor bilimleri alanında çalışma konusu olarak önem arz eden gelişimsel koordinasyon yetersizliği, zihinsel yetersizlik veya doğuştan ya da sonradan meydana gelen nörolojik bir durumla açıklanamayan motor koordinasyon bozukluğudur. Çoğu ülkede hem çocuklar hem de ergenlik evresinde olan gençler için düşük motor yeterlik düzeyleri bildirilmiştir. Olağan büyüme ve gelişim için önemli olan motor davranışları geliştirme potansiyeline sahip olmayan çocuklar ve gençler arasında bu düzeyleri yükseltmek ve motor gelişimi kolaylaştırmak için uygulamalara ihtiyaç duyulduğunun altı çizilmektedir. Yapılan araştırmalar, çocuklar ve ergenler için gelişimsel ve yaşa uygun, fiziksel aktivite ile harekete dayalı ve göreve özgü yapılandırılmış hareket eğitimi programlarının motor yeterliğin birçok yönünü geliştirmek için etkili yöntemler olduğunu göstermektedir. Gelişim dönemlerinde pek çok çocuklar, fiziksel aktiviteye katılım göstererek aktif olurken, bu uygulama fırsatlarına sahip olmayan ve beklenilen motor gelişim düzeyini gösteremeyen çocuklar da bulunmaktadır. Bu çocuklar gelişimsel koordinasyon yetersizliği ve zayıf motor koordinasyon göstermektedir. Bu durum, sakarlığın yanı sıra yavaşlık ve devinsel becerilerde yetersizlik gösterme ile kendini gösterir. Bu teorik çalışmanın amacı, gelişimsel koordinasyon yetersizliğini tanımlamak, kavramlara ilişkin bilgiler vermek ve spor bilimcilere değerlendirme ve uygulamalarda bakış açısı kazandırmaktır. Gelişimsel koordinasyon yetersizliği spor bilimleri alanında sınırlı çalışılan konulardan biridir. Bu sebeple, spor bilimleri alanında araştırılması gereken dezavantajlı gruplardan birine değinmek ve bu alanda çalışma yapacak araştırmacılara yol göstermesi açısından önemli olduğu ve spor bilimleri bağlamındaki çalışmalar açısından da faydalı olacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Developmental coordination deficiency, intellectual disability, or motor coordination disorder that cannot be explained by a congenital or acquired neurological condition, which is important as a study subject in the field of sports sciences. Low levels of motor competence have been reported for both children and adolescents in most countries. It is underlined that there is a need for applications to increase these levels and facilitate motor development among children and young people who do not have the potential to develop motor behaviors that are important for normal growth and development. Research shows that developmental and age-appropriate physical activity and structured movement-based and task-specific movement education programs for children and adolescents are effective methods for improving many aspects of motor competence. While children in many developmental periods are active by participating in physical activity, there are also children who do not have these opportunities and cannot show the expected level of motor development. Developmental coordination disorder, intellectual disability, or motor coordination disorder that cannot be explained by a congenital or acquired neurological condition, which is also important as a study subject in the field of sports sciences. This is manifested by slowness and lack of motor skills. The aim of this theoretical study is to define the developmental coordination deficiency, to give information about the concepts and to give educators a perspective in assessment and implementations. Developmental coordination deficiency is one of the limited studies in the field of sports sciences. For this reason, it is thought that it is important in terms of addressing one of the disadvantaged groups that should be investigated in the field of sports sciences and guiding the researchers who will work in this field, and it is thought to be useful for studies in the context of sports sciences.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70601 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1899-1912]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/352 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kardeş Sosyal Desteği ve Bireyler Üzerindeki Rolü Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[A Review on Sibling Social Support and Its Role on Individuals]]> <![CDATA[Feyza KARSLI]]> <![CDATA[Psikoloji, Yakın ilişkiler, Sosyal destek, Kardeş sosyal desteği, Ruh sağlığı]]> <![CDATA[Psychology, Intimate relationships, Social support, Sibling social support, Mental health]]> <![CDATA[Herhangi birinden algılanan sosyal desteğin ruh sağlığı üzerinde olumlu ve koruyucu etkileri tüm alanyazında bilinen bir gerçektir. Yürütülen çalışmalar sosyal desteğin benlik saygısı, yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık, psikolojik iyi oluş, depresyon, anksiyete, yalnızlık, stres gibi kavramlarla yakından ilişkili olduğunu ileri sürmektedir. Kişilerin algıladıkları sosyal desteğin yüksek olması psikolojik sağlığı hem geliştiren hem de koruyan bir etkiye sahip. Bu açıdan kişilerin kardeşten aldıkları ya da algıladıkları sosyal desteğin de benzer rolleri üstleneceği düşünülmüştür. Çünkü kardeş ilişkisi psikososyoduygusal gelişimin temelini oluşturan bağlamlardan biri olarak kabul edilmektedir. Alanyazın sosyal desteği inceleyen çalışmalarla dolu olsa da kardeşten alınan ya da algılanan sosyal desteği tam anlamıyla ele almamış durumdadır ve çalışmaların büyük çoğunluğu da genellikle aile, ebeveyn, arkadaş temelli sosyal desteğin rolünü incelemiştir. Kardeş sosyal desteğinden bahseden sınırlı sayıdaki çalışmalarda kişinin gelişimi ve ruh sağlığı için önemli bir rol üstlendiğini göstermektedir. Bu çalışmanın amacı da kardeş sosyal desteği kavramını tanımak, anlamak ve ileride yürütülecek ampirik çalışmalara bir kaynak sunmaktır. Bu kapsamda alanyazındaki kardeşten algılanan sosyal desteğin doğasını açıklayan sınırlı sayıdaki çalışmalar incelenmiştir. Yürütülen çalışma bulgularının ise sosyal desteğin temel doğasına paralel olduğu görülmüştür. Ancak hala aydınlatılması gereken noktaların olduğu ve bu çerçevede kardeşten algılanan sosyal desteğin doğasını açıklayan çalışmalara ihtiyaç olduğu tespit edilmiştir. Son olarak konu ile ilgili önerilerde bulunulmuştur.]]> <![CDATA[The positive and protective effects of perceived social support from someone on mental health are a well-known fact in the literature. Studies suggest that social support is closely related to concepts such as self-esteem, life satisfaction, psychological resilience, psychological well-being, depression, anxiety, loneliness, and stress. The high perceived social support of people has an effect that both improves and protects psychological health. In this respect, it is thought that the social support that people receive or perceive from their siblings will also assume similar roles. Because the sibling relationship is accepted as one of the contexts that form the basis of psychosocioemotional development. Although the literature is full of studies examining social support, it has not fully addressed the perceived or perceived social support from siblings, and the majority of studies have generally examined the role of family, parent, and friend-based social support. The limited number of studies that mention sibling social support show that it plays an important role in the development and mental health of the individual. The aim of this study is to recognize and understand the concept of sibling social support and to provide a source for future empirical studies. In this context, the limited number of studies in the literature explaining the nature of perceived social support from siblings were examined. The findings of the conducted study were found to be parallel to the basic nature of social support. However, it has been determined that there are still points that need to be clarified and that there is a need for studies that explain the nature of perceived social support from siblings. Finally, suggestions were made on the subject.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70553 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1885-1897]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/353 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[31 Mart 2019 Yerel Seçimleri ve Sosyal Medya]]> <![CDATA[31 March 2019 Local Elections and Social Media]]> <![CDATA[Mehmet Fatih KARACA]]> <![CDATA[İletişim, Siyasal İletişim, Sosyal Medya, Instagram, Yerel Seçim, Büyükşehir Belediye Başkanlığı]]> <![CDATA[Communication, Political Communication, Social Media, Instagram, Local Election, Metropolitan Municipality]]> <![CDATA[Türkiye’de her 5 yılda bir gerçekleşen yerel seçimlerde büyükşehir belediye başkanları belirlenmektedir. Bu çalışmada 31 Mart 2019 yerel seçimi üzerinden 25 ilin büyükşehir belediye başkanlığı seçimleri ile aday ve takipçilerinin Instagram sosyal medya verileri incelenmiş, analiz edilmiş ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Çalışma, Mecliste grubu bulunan AK Parti, CHP, MHP ve İYİ Parti’den Instagram sosyal medya hesabı bulunan 50 adayla yürütülmüştür. 25 ilin büyükşehir belediye başkanlığı seçimlerine ağırlıklı olarak ittifakın büyük ortağından adaylarla girilmiş, bir önceki yerel seçime göre AK Parti ve MHP’nin oy oranları düşerken CHP’nin artmış, mevcut büyükşehir belediye başkanlıklarına ek 5 yeni başkanlık kazanması sebebiyle seçim Millet İttifakı ve CHP açısından başarılı geçmiş ve kurulan ittifak seçimde etkisini göstermiştir. Çalışmada son dönemde siyasal iletişimde kullanılan ve şimdilik diğer propaganda yöntemlerinin destekleyicisi olarak görülen sosyal medyaya ait veriler de irdelenmiştir. CHP ve Millet İttifakı’ndan adayların ortalama takipçi sayısının daha fazla olduğu, AK Parti ve Cumhur İttifakı’ndan adayların ortalama paylaşım sayısının daha yüksek olduğu, AK Parti ve Cumhur İttifakı adayları ile CHP ve Millet İttifakı aday takipçilerinin sosyal medyayı gönderimlerle daha aktif kullandıkları görülmüştür. Seçim sonrası 30 günlük periyottaki değişimlere göre CHP ve Millet İttifakı adaylarının takipçi sayısı toplamda diğerlerinden daha fazla artmıştır. Adayların takipçi sayısı ve takipçilerin takip sayısının istatistiksel olarak anlamlı olduğu, diğer koşullar değişmezken takipçi sayısı fazla olan adayın az olana göre kazanma olasılığının 66 kat arttığı, takipçilerinin takip sayısı fazla olanınsa az olana göre kazanma olasılığının 0.101 kat azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[Metropolitan mayors are selected in Turkey’s local elections, which are held every five years. In this study, the Instagram social media data of the candidates and their followers as well as the metropolitan mayoral elections of 25 provinces over the 31 March 2019 local elections were studied, analyzed, and the outcomes were reviewed. 50 candidates from the AK Party, CHP, MHP, and İYİ Party were included in the study; the parties have groupings in the Assembly and social media accounts on Instagram. The metropolitan mayoral elections of 25 provinces were primarily entered with candidates from the major partners of the alliance. While the vote rates of the AK Party and MHP decreased compared to the previous local election, the CHP increased, and the election was successful in terms of the Nation Alliance and CHP, as it won 5 new presidencies in addition to the existing metropolitan mayorships, which indicates that the the alliance showed its effect in the elections. The study also went through data from social media, which has been utilized recently for political communication and is currently seen to be supporting other forms of propaganda. It has been noted that the average number of followers of the candidates from the CHP and the Nation Alliance is higher, the average number of posts of the candidates from the AK Party and the People’s Alliance is higher, and that the candidates of the AK Party and the People’s Alliance and the candidate followers of the CHP and the Nation Alliance use social media more actively with their posts. The total follower numbers of the CHP and Nation Alliance candidates increased more than those of the other candidates according to the changes in 30 days following the election. It has been determined that the number of followers of candidates and following numbers of followers of candidates are statistically significant; while the other conditions remain the same, the candidate with more followers has a 66 times higher chance of winning than the candidate with fewer followers, and the likelihood of winning of those with more following of followers than those with less followers is 0.101 times lower.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70549 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1553-1582]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/354 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tecer Dağı ve Çevresinin (Sivas) Fiziki Coğrafya Özellikleri ]]> <![CDATA[Physical Geographic Features of Tecer Mountain and Its Surroundings (Sivas) ]]> <![CDATA[Fatih KARTAL]]> <![CDATA[Fiziki coğrafya, Ekoloji, Sivas ili, Ulaş ilçesi, Tecer Dağları.]]> <![CDATA[Physical geography, Ecology, Sivas province, Ulaş district, Tecer Mountains.]]> <![CDATA[Tecer Dağları, İç Anadolu Bölgesi’nde Sivas İlinin 40 km güneydoğusunda Ulaş ilçesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Araştırma, Tecer Dağları ve çevresinin fiziki coğrafya özelliklerini oraya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışma sahasına belirli aralıklarla gidilerek arazi çalışmaları yapılmış olup veriler elde edilmiştir. Bunun yanı sıra kurum ve kuruluşlardan alınan veriler CBS (Coğrafi Bilgi Sistemleri) ArcGIS 10.4.1 programı sayesinde Tecer Dağları ve çevresinin lokasyon, jeoloji, jeomorfoloji, hidrografya, bitki, toprak ve iklim haritaları üretilmiştir. Yörede Alpin tektonik kıvrım hareketleri etkili olup sedimanter, ofiyolitik ve yer yer volkanik kayaçlar mevcuttur. Vadiler, plato düzlükleri, ovalık alanlar, tektonik-karstik alanlar önemli yeryüzü şekilleridir. Tecer Irmağı ve Tecer Gölü (Kellah) en önemli hidrografik unsurlardır. Zonal topraklardan kahverengi topraklar ile kırmızımsı kahverengi topraklar, İntrazonal topraklardan vertisoller, Azonal topraklardan ise alüvyal topraklar önemli toprak guruplarındandır. Tecer Dağları ve çevresinde karasal iklim hüküm sürmekte olup yıllık sıcaklık ortalaması 6,7 ºC’dir. Yıl içerisinde sıcaklık ortalamasının en yüksek olduğu değer 14,3 ºC ile ağustos ayı iken en düşük olduğu değer -0.6 ºC ile ocak ayıdır. İstasyon verilerine göre, sahanın yıllık yağış ortalaması 417,2 mm’dir. Yağışların en fazla olduğu dönem %38,8 (161,9 mm)’lik oranla ilkbahar mevsimi iken en az olduğu dönem %13,3 (55,7 mm) ile yaz mevsimidir. Tecer Dağlarında İran-Turan ve Avrupa-Sibirya kökenli türler yoğunluk kazanmaktadır. Alanda step türleri, kuru orman ve yarı nemli ormanlar önemli floristik elemanlardandır. Bu bağlamda Tecer Dağları gerek taş ocağı işletmeciliği gerek turizm faaliyetleri gerekse doğal güzelliği açısından yöre ve ülke ekonomisine büyük katkı sağlayacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Tecer Mountains are located within the borders of Ulaş district, 40 km southeast of Sivas Province in the Central Anatolia Region. The research was carried out in order to put the physical geography characters of Tecer Mountains and its surroundings there. Field studies were carried out by visiting the study area at regular intervals and data was obtained. In addition, location, geology, geomorphology, hydrography, plant, soil and climate maps of the Tecer Mountains and its surroundings were produced using the data received from institutions and organizations using the GIS (Geographic Information Systems) ArcGIS 10.4.1 program. Alpine tectonic fold movements are effective in the region and there are sedimentary, ophiolitic and volcanic rocks in places. Valleys, plateau plains, plains, tectonic-karstic areas are important landforms. Tecer River and Tecer Lake (Kellah) are the most important hydrographic elements. Brown soils and reddish brown soils from zonal soils, vertisols from intrazonal soils and alluvial soils from Azonal soils are important soil groups. The continental climate prevails around Tecer Mountain and the annual average temperature is 6,7 ºC. The highest average temperature during the year is August with 14,3 ºC, while the lowest value is January with -0.6 ºC. According to the station data, the annual precipitation average of the area is 417,2 mm. While the period with the highest precipitation is spring with 38,8% (161,9 mm), the lowest period is summer with 19,9% (83,3 mm). Species of Iranian-Turanian and Euro-Siberian origin are concentrated in Tecer Mountain. Steppe species, dry forest and semi-humid forests are important floristic elements in the area. In this context, Tecer Mountain is thought to contribute greatly to the local and national economy in terms of quarrying, tourism activities and natural beauty.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70468 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[159-180]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/355 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Deng Xiaoping Reformlarının Tarihsel Altyapısı: Bilimcilik ve Çeviri Faaliyetleri]]> <![CDATA[Historical Background of Deng Xiaoping Reforms: Scientism and Translation Activities]]> <![CDATA[Çile MADEN KALKAN]]> <![CDATA[Çin Dili ve Edebiyatı, Modern Çin, Deng Xiaoping, Dört Modernizasyon, Bilimcilik, çeviri faaliyetleri]]> <![CDATA[Chinese Language and Literature, Modern China, Deng Xiaoping, Four Modernizations, Scientism, translation activities]]> <![CDATA[Çin, günümüzde tarih kayıtçılığının düzenli şekilde yapıldığı bir ülke olarak bilinmektedir. Ülkenin tarihine bakıldığında erken modern ve modern dönemlerde yoğun bir Batı bilimsel metinleri çevirisi göze çarpmaktadır. Hanedanların olduğu süreçte kapalı bir kutu gibi yaşayan ülkede savaş yenilgileri ve yönetimin zayıflaması, modern dönemde onu dış dünyaya açılmaya zorlamıştır. Bu açılım siyasi ve ekonomik açıdan başkan Deng Xiaoping öncesi ve sonrası olarak keskin bir çizgiyle ayrılabilmektedir. Kendinden önceki birçok yöneticiden farklı olarak Deng Xiaoping, devlet yönetim sisteminde ve Çin’in kalkınmasında, bilime önem veren bir anlayışla adına ‘Dört Modernizasyon (四个现代化)’ dediği bir reform politikasını benimsemiştir. Bu çalışmanın amacı bilim temelli ‘Dört Modernizasyon’ reform politikasını, Çin siyasi ve ekonomik tarihindeki temelleri ile ele almaktır. Çalışma bilim ve teknoloji ile çeviri faaliyetleri aracılığıyla Çin’deki modernleşmenin tarihsel temellerine ışık tutmaktadır. Çalışma kapsamı olarak Çin’de bilim ve teknolojiye önem verilen modern zaman ağırlıklı olurken, zamanın yönetim sistemine etki eden farklı tarihsel süreçler de ele alınmıştır. Çalışmada ayrıca veri toplamak amacıyla China Academic Journals (CNKI) veri tabanı ve açık kaynaklardan elde edilen bilgiler ve bu alanda yazılmış kitaplar kullanılarak Çin’in modern dönemlerindeki bilimcilik ve çeviri faaliyetlerinin Deng Xiaoping’in reformları üzerindeki tarihsel etkisi incelenmiştir. Çalışmada Çin’in kalkınmasında büyük etkisi olan bu reform politikasının aslında yeni olmadığı, Çinli yöneticiler tarafından tarihin farklı dönemlerinde ayrı ayrı ele alındığı, Deng Xiaoping’in ise bunları tek bir politikada birleştirdiği sonucuna varılmıştır. Bu yönde bir çalışmanın Çin siyasi tarihine ışık tutarak, bilim ve çeviri faaliyetlerine ilişkin gelecek çalışmalara katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Today, China is known as a country where historiography is done regularly. In the country's history, there is an intense translation of Western scientific texts in the early modern and modern periods. The war defeats and the weakening of the administration in the country, which lived like a closed box during the dynasties, forced it to open up to the outside world in the modern period. Politically and economically, this expansion can be sharply divided into pre- and post-president Deng Xiaoping. Unlike many of his predecessors, Deng Xiaoping adopted a policy of reform, which he called the ‘Four Modernizations (四个现代化)’, in the state administration system and the development of China, with an understanding that attaches importance to science. The aim of this study is to discuss the science-based 'Four Modernization' reform policy with its foundations in Chinese political and economic history. The study sheds light on the historical foundations of modernization in China through science and technology and translation activities. As the scope of the study, while the modern time, which gives importance to science and technology in China, is predominantly, different historical processes that affect the time management system are also discussed. In the study, the historical effect of scientism and translation activities in China’s modern periods on Deng Xiaoping’s reforms examined by using the China Academic Journals (CNKI) database and information obtained from open sources and books written in this field in order to collect data. In the study, it is concluded that this reform policy, which has a great impact on the development of China, is not actually new, it was handled separately by the Chinese rulers in different periods of history, and Deng Xiaoping combined them in a single policy. It is considered that such a study can contribute to future studies on science and translation activities by shedding light on Chinese political history.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70446 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1599-1614]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/356 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rönesans Dönemi Ütopyalarında İnsan Tasarımı]]> <![CDATA[Understanding of Human Nature in Renaissance Utopias]]> <![CDATA[Fikret YILMAZ]]> <![CDATA[Felsefe, Rönesans, ütopya, sosyal reform, ideal toplum ]]> <![CDATA[Philosophy, Renaissance, utopia, social reform, ideal society]]> <![CDATA[Rönesans dönemi ütopyalarında ideal insan tasarımı konusunda yapılan bu incelemeyi özetlerken, ütopyaların hem sosyal düzen hem de bireysel yaşam üzerinde nasıl derin bir etkisi olduğunu vurgulamak önemlidir. More, Bacon ve Campanella'nın eserleri, ideal insan tasarımını farklı şekillerde ele alırken, ortak bir tema toplumsal refah ve adaletin önemi üzerine yoğunlaşmaktadır. More ve Campanella'nın eserleri, özel mülkiyetin kaldırılması ve kaynakların eşit dağıtılması fikrini vurgular. Bu durum, insanların toplumdaki rollerini ve sorumluluklarını yeniden düşünmeye zorlar, böylece bireylerin ötesinde bir topluluk bilincine ulaşılmaya çalışılır. Bu yazarlar, insanların daha adil ve eşit bir toplumda yaşama potansiyelini keşfetmeye teşvik etmek için ütopyalarını kullanırlar. Diğer taraftan, Bacon'ın "Yeni Atlantis" eseri, insanın ilerlemesi ve gelişmesi için bilim ve teknolojinin önemini vurgular. Bacon, insanların doğalarını ve yeteneklerini keşfetmek ve bunları toplumun yararına kullanmak için bilimin gücüne inanır. Bu ütopyada, bilim ve teknoloji, insanların yaşamlarını iyileştirecek unsurlar olarak sunulur. Bu farklı ütopyaların birleşiminde, ideal insan tasarımı, bireylerin toplumdaki rollerini ve ahlaki sorumluluklarını anlama ve bireysel yeteneklerini ve potansiyellerini keşfetme üzerine yoğunlaşır. Bu, Rönesans döneminin genel karakteristiği olan insan merkezli düşünceyi yansıtır ve bu dönemdeki önemli kültürel ve entelektüel değişiklikleri gösterir. Rönesans dönemi ütopyaları, ideal insan tasarımını daha da geniş bir perspektiften incelememize olanak sağlar - sadece bireysel değil, aynı zamanda toplumsal düzeyde.]]> <![CDATA[In summarising this examination of the ideal human design in Renaissance utopias, it is important to emphasise how utopias had a profound impact on both social order and individual life. While the works of More, Bacon and Campanella deal with the ideal human design in different ways, a common theme centres on the importance of social welfare and justice. The works of More and Campanella emphasise the abolition of private property and the equal distribution of resources. This forces people to rethink their roles and responsibilities in society, thus endeavouring to achieve a sense of community beyond the individual. These authors use utopias to encourage people to explore their potential to live in a more just and equal society. On the other hand, Bacon's "New Atlantis" emphasises the importance of science and technology for human progress and development. Bacon believes in the power of science to discover people's natures and abilities and utilise them for the benefit of society. In this utopia, science and technology are presented as tools to improve people's lives. In the combination of these different utopias, the design of the ideal human being centres on individuals understanding their role and moral responsibility in society and discovering their individual talents and potential. This reflects the anthropocentric thinking that was characteristic of the Renaissance period in general and illustrates the significant cultural and intellectual changes during this period. The utopias of the Renaissance period allow us to examine the design of the ideal human being from an even broader perspective - not only on an individual but also on a societal level.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70437 <![CDATA[Volume: 19 Issue 1[413-427]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/357 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Piyano Eğitiminde Kullanılan Burgmüller Op.100 Etüt Kitabının İncelenmesi]]> <![CDATA[Analysis of Burgmüller’s 25 Easy and Progressive Studies Op.100 Used in Piano Education]]> <![CDATA[Birsen Jelen]]> <![CDATA[Gizem GEDİK]]> <![CDATA[Piyano eğitimi, J.F. Burgmüller, etütler, teknik beceriler, müzikal ifadeler]]> <![CDATA[Piano education, J.F. Burgmüller, etudes, technical skills, musical expressions]]> <![CDATA[Araştırmada, Friedrich Burgmüller’in piyano eğitiminde kullanılan “25 Easy and Progressive Studies Op.100” adlı etüt kitabının incelenmesi amaçlanmıştır. Nitel bir çalışma olan bu araştırmada veriler doküman inceleme yoluyla toplanmıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. İncelenen metodun içerik analizlerinin yapılabilmesi amacı ile araştırmacılar tarafından “Etüt Kitabı Analiz Formu” oluşturulmuştur. Bu formun oluşturulmasında alanyazında yapılan benzer çalışmalar taranmış ve veri toplama araçları incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda elde edilen veriler kategoriler şeklinde verilmiştir. Kitapta yer alan 25 etüt içerdiği ölçü birimi, tonalite, hız terimleri, sağ ve sol el teknik kazanımlar, müzikal ifadeler incelenmiş ve yapılan analizler sonucunda elde edilen veriler yüzdelik dağılımları ile birlikte verilmiştir. Etütler ağırlıklı olarak Do majör ve Sol majör temel tonlarda yazılmış olmasıyla birlikte bir, iki ve üç bemol veya diyeze kadar değiştireç alan majör ve minör tonlariteleri içerdiği, 4/4’lük ölçü birimi kullanıldığı, en fazla Allegro Moderato hız terimine yer verildiği görülmüştür. Sağ el ve sol el tekniklerde bakıldığında ise en çok kullanılan tekniklerin Legato, El Pozisyon Değişimi, Alt Parmak Geçişi, Üst Parmak Geçişi olduğu belirlenmiştir. Müzikal ifadeler açısından ise toplam 41 farklı müzikal ifade kullanıldığı tespit edilmiş, dolayısıyla etütlerin oldukça zengin ve çeşitli müzikal ifadelere yer verilmiş olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca etüt kitabında başlangıçta daha kolay etütler, ardından zorluk derecesi artan etütler yer aldığı tespit edilmiştir. Her bir etüdün kendini tanımlayan isminin olması başka etütlerde alışılagelmiş kuru ve mekanik etüt olma özelliğin dışına taşıdığını, öğrencinin bir duyguyu, ortamı, özelliği veya nesneyi yansıtmaya yönlendiren, hayal gücünü de tetikleyerek şarkı söyler gibi güzel çalmaya, özendiren bir yanı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Burgmüller’in etütlerinin teknik çalışma hedeflerinin olmasının yanısıra, ses kalitesine ve müzikal ifadelere özen gösterilmesini gerektirirdiği tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The aim of this research was to analyse Friedrich Burgmüller's "25 Easy and Progressive Studies Op.100" book used in piano education. In this qualitative study, the data was collected through document analysis. The collected data was analyzed by content analysis method. The "Etude Book Analysis Form" was prepared by the researchers in order to conduct content analysis of the examined book. In the preparation of this form, data collection tools were examined in the related literature. The data obtained as a result of the analysis are given in categories. The 25 piano studies’ measurment units, tonality, speed terms, right and left hand technical purchases, musical expressions were examined and were shown with the percentage distributions obtained as a result of the analysis. Etudes were written mainly in C major and G major basic tones also major and minor tones that take one, two and three flats or sharps were includedi, Allegro Moderato was the mos used speed term, 4/4 measurement units were the most used measurment unit. While Legato, Hand Position Change, Lower Finger Crossing, Upper Finger Crossing were determined to be the most used in the right hand and left hand techniques. In terms of musical expressions, it was determined that a total of 41 different musical expressions were used, and it was concluded that the following etudes included very rich and diverse musical expressions. In addition, it has been determined that the study types included easier studies in the beginning, and studies with increasing difficulty at the end. The fact that each etude has a name to use itself differs from a dry and mechanical etude features, which is quite common in other piano study books. In this way the students have a side that directs them to reflect an emotion, environment, feature or object, triggers their imagination and encourages them to play beautifully like singing a song. It has been determined that the technical study objectives of Op. 100 Burgmüller's etudes require reflection on the result, attention to sound quality and musical expression.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70422 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1537-1552]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/358 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uluslararası İş Gücü Göçünün Türkiye Ekonomisine Etkileri ]]> <![CDATA[The Effects of International Labor Migration on the Turkish Economy]]> <![CDATA[Uğur ERDEM]]> <![CDATA[Tuba ŞAHİNOĞLU]]> <![CDATA[Ekonomi, Uluslararası İş Gücü Göçü, Büyüme, İşsizlik, Zaman Serisi Analizi]]> <![CDATA[Economy, International Labor Migration, Growth, Unemployment, Time Series Analysis ]]> <![CDATA[Uluslararası göç hareketlerinin dünya geneline yayılması ve bu hareketlerin ülkeler üzerindeki etkilerinin artması göç tartışmalarını gündemde tutmaktadır. Önemli ölçüde ekonomik gerekçelere dayanan uluslararası göçler hedef ve kaynak ülkeleri ekonomik, toplumsal, siyasal ve kültürel açıdan etkilemektedir. Türkiye uluslararası göç rejimleri kapsamında ele alındığında, Batı Avrupa ülkelerine işçi göçü veren bir ülke konumunda iken 2000’li yıllar itibariyle göç alan ülke konumuna gelmiştir. Türkiye’de meydana gelen göç hareketleri gerek coğrafi konum gerekse komşu ülkelerin ekonomik, siyasi ve güvenlik sorunları nedeniyle artış göstermektedir. Türkiye’nin önemli deniz yollarının olmasının yanı sıra Asya, Avrupa ve Afrika kıtalarını birbirine bağlaması bakımından yoğun göçmen girişlerine ve göçmenler tarafından geçiş ülkesi olarak kullanılmasına neden olmaktadır. Türkiye’ye gelen uluslararası göçmen işçilerin 1990’lı yıllardan sonra artış göstermesi bu göçlerin ekonomik etkilerinin önemini ortaya çıkarmaktadır. Bu doğrultuda çalışmada Türkiye’de çalışma izni verilen göçmen işçi sayısı ile işsizlik, enflasyon ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Makroekonomik değişkenler ile uluslararası göç arasındaki ilişkinin araştırıldığı analizde 2008-2020 dönemine ait aylık veriler kullanılmıştır. Ampirik analizde Zaman Serisi Analizinin kullanıldığı çalışmada ARDL sınır testi sonuçlarına göre Türkiye’de 2008-2020 yılları arasında çalışma izni verilen göçmen iş gücü ile işsizlik oranı arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Enflasyon oranı ve göçmen iş gücü arasında herhangi bir ilişki bulunamazken, ekonomik büyümenin uluslararası göçmen işçi sayısındaki artışın Granger nedeni olduğu tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The spread of international migration movements around the world and the increase in the effects of these movements on countries keep the migration debates on the agenda. International migrations, which are largely based on economic reasons, affect the destination and source countries economically, socially, politically and culturally. When Turkey is considered within the scope of international migration regimes, while it is a country that gives labor migration to Western European countries, it has become a country of immigration as of the 2000s. Migration movements in Turkey are increasing due to both geographical location and economic, political and security problems of neighboring countries. In addition to the fact that Turkey has important sea routes, it causes intense immigrant inflows and being used as a transit country by immigrants as it connects the Asian, European and African continents. The increase in international migrant workers coming to Turkey after the 1990s reveals the importance of the economic effects of these migrations. In this direction, it is aimed to determine the relationship between the number of migrant workers granted work permit in Turkey and unemployment, inflation and economic growth. Monthly data for the period 2008-2020 were used in the analysis in which the relationship between macroeconomic variables and international migration was investigated. In the study, in which Time Series Analysis was used in the empirical analysis, a positive relationship was found between the unemployment rate and the immigrant labor force granted work permit in Turkey between the years 2008-2020, according to the ARDL limit test results. While no relationship could be found between the inflation rate and the migrant workforce, it was determined that economic growth was the Granger cause of the increase in the number of international migrant workers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70416 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1515-1536]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/359 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Azerbaycanlı Kamança Sanatçısı Adalet Vezirov’un Kamança İcracılığı ve Kamança Eğitimine Katkıları]]> <![CDATA[Azerbaijani Kamancha Artist Adalet Vezirov's Contribution to Kamancha Performance and Kamancha Education ]]> <![CDATA[Leyla BAYRAMZADE]]> <![CDATA[M. Nevra KÜPANA]]> <![CDATA[Müzik, Azerbaycan müziği, Kamança, Adalet Vezirov, Habil Aliyev, Kamança Konçertosu ]]> <![CDATA[Music, Azerbaijani Music, Kamancha, Adalet Vezirov, Habil Aliyev, Concerto for Kamancha]]> <![CDATA[Zengin müzik kültürüne sahip Azerbaycan müzik medeniyeti hakkında farklı zamanlarda birçok görkemli isimler kendi eserlerinde, yazılarında halkın müzik medeniyeti ve çalgı aletleri hakkında bilgiler vermiştir. Nizami Gencevi, Nesimi, Getran Tebrizi Azerbaycan’da yaygınlaşmış olan çalgı aletleri hakkında tar, saz, ud, qanun, çeng, kamança ve rübab aletleri hakkında kendi eserlerinde bilgiler vermişlerdir. Tarihi kaynaklarda Azerbaycan’ın birçok bölgesinde 13. ve 14. yüzyıllarda müzik meclislerinin organize edilmesine dair bilgiler vardır. Azerbaycan müziğinin gelişiminde Aşık ve hanendelik sanatının büyük etkisi olmuştur. Enstrümantal mugamın gelişimi hanendelik sanatının etkisiyle olmuştur. Enstrümantal mugam sanatının gelişimiyle yetenekli tar, kamança, saz, balaban ud, qanun aletlerinden oluşan müzik grupları oluşmaya başlamıştır. Bugün Azerbaycan müzik medeniyetinde yaygın kullanılan kamançanın birçok ecdatları (kıl kopuz, kemenge, rebap vesaire) olmuş, bir zamanlar müşayet (eşlik) çalgı aleti olarak kullanılsa da çalgı aletinin teknik imkanlarının farkına varılması, halk çalgı aletleri için nota sisteminin oluşturulması, diğer çalgı aletleri gibi kamançayı da geliştirmiştir. Bugün kamança çalgı aletinde Azerbaycanlı bestecilerin kamança için besteledikleri orijinal eserlerin yanı sıra, Batı bestecilerinin de eserleri ustalıkla icra edilmektedir. Kamança bugün dört telden oluşan, sesi insan sesine yakın olan, Azerbaycan çalgı aletleri arasında kendine has tınısıyla farkedilmektedir Azerbaycan kamança icracılığın gelişmesinde rolü olan Habil Aliyev ve Adalet Vezirovu`un kamançanın dünyada meşhurlaşmasında emeği büyük olmuş ve onların sayesinde kamançaya olan rağbet çoğalmıştır. Bugün Azerbaycan`da müzik okullarında verilen kamança eğitiminde yalnız halk müziği ve mugamlar değil, Azerbaycan bestecilerinin kamança için eserleri ve bunun yanı sıra batı kaynaklı eserler de kamançada ustalıkla icra edilmektedir.]]> <![CDATA[About the musical civilization of Azerbaijan, which has a rich musical culture, many magnificent names at different times gave information about the musical civilization and instruments of the people in their works and writings. Nizami Ganjavi, Nesimi and Getran Tabrizi gave information about the instruments that have become widespread in Azerbaijan, tar, saz, oud, qanun, cheng, kamancha and rubab in their works. Historical sources contain information about the organization of music assemblies in many regions of Azerbaijan in the 13th and 14th centuries. Minstrel and Mugham Singer art had a great influence on the development of Azerbaijani music. The development of instrumental mugam was influenced by the art of the Mugam Singer. With the development of instrumental mugam art, musical groups consisting of talented instruments such as tar, kamancha, saz, balaban, oud and qanun began to form. Although the kamancha, which is widely used in Azerbaijani musical civilization, was once used as an accompaniment instrument, the realization of the technical possibilities of the instrument and the creation of a notation system for folk instruments, developed the kamancha like other instruments. İn addition to the original works composed for the kamancha by Azerbaijani composers, the works of Western composers are performed expertly on the kamancha instrument. Today, kamancha is chosen from other instruments with its unique timbre among Azerbaijani instruments, consisting of four strings, which sound is close to the human voice. Habil Aliyev and Adalet Vezirov, who played a role in the development of the Azerbaijani kamancha performance, had a great effort in making the kamancha famous in the world, and thanks to them, the demand for the kamancha increased. Nowadays, not only folk music and mugams, but also works for kamancha by Azerbaijani composers, as well as of Western origin, are masterfully played in kamancha education given in music schools in Azerbaijan.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70406 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1861-1883]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/360 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bazı Hayvan Figürlerinin Türk Sanatlarına Yansımaları]]> <![CDATA[Reflections of Some Animal Figures on Turkish Arts]]> <![CDATA[İzzet ZORLU]]> <![CDATA[Ayşe Aslıhan EROĞLU]]> <![CDATA[Türk Sanatı, İslam Sanatı, Hayvan Üslubu, Fantastik Yaratıklar, Figüratif Süsleme]]> <![CDATA[Turkish Art, Islamic Art, Animal Style, Fantastic Creatures, Figurative Decoration]]> <![CDATA[Hayvan figürlerinin bir yüzeye tasvir edilmesi, sanat adına yapılsın ya da yapılmasın milattan on binlerce yıl öncesine uzanan bir geçmişe sahiptir. Bu tasvirlerin izi sürüldüğünde bazen geniş coğrafyalarda aynı stilde betimlemeler yapılırken bazen de inanç sistemlerinin değişmesi ile üsluplarda minör farklılaşmalar görülmüştür. Tasvirlerdeki ortak ve ayrışan noktaların üstünde durulacağı bu çalışma ile figürlerin sembolizm ile anlamlandırılması da hedeflenmiştir. İslam öncesi Türk sanatı ile İslam dönemi Türk sanatı hayvan figürleri belirli bir sistem içinde gelişim göstermiş olup, büyük ölçüde aynı hayvanlara aynı anlamlar yüklenmiştir. İnanç sistemlerinin, coğrafyaların ve zamanın değişimi ile bu hayvan figürlerinin hem stillerinde hem de anlamlandırılmasında kayda değer farklılıklar gözlenmemektedir. İskit, Hun ve Uygur sanatını temsil eden üretimler; bu araştırmanın İslam öncesi Türk sanatını temsil etmekle birlikte Selçuklular, Artuklu Beyliği, Aydınoğulları Beyliği, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinden üretimlere ait örnekler ise İslam dönemi Türk sanatını temsil etmektedir. Bir hayvanı mağara duvarına, madeni bir eşyaya, mimari bir yapı yüzeyine tasvir eden ya da bir dokumaya işleyen kişinin, hayvan seçimini neye göre yaptığı da merak uyandıran bir durum olarak araştırmamızda yer almaktadır. Semavi dinlerin henüz ortaya çıkmadığı dönemlerde insan ile doğa arasında oldukça kuvvetli bir ilişkinin olduğu, insanın aklının ve gücünün yetersiz kaldığı noktalarda bazı canlılara anlamlar yükleyip, cevabını bulamadığı olgulara bu şekilde çözüm ürettiği bilinen bir durumdur.]]> <![CDATA[The depiction of animal figures, whether made for art or not, has a history dating back tens of thousands of years. When these depictions are traced, sometimes the same styles of descriptions are made in wide geographies, and sometimes there are minor differences in styles due to the change of belief systems. In this study, which will focus on the common and divergent points in the depictions, it is also aimed to make sense of the figures with symbolism. With the change of belief systems, geographies and time, there are no significant differences in the styles and meanings of these animal figures. The productions representing the Scythian, Hun and Uyghur art represent the pre-Islamic Turkish art of this research, while the examples of the productions from the Seljuks, Artuqids, Aydınoğulları Principality, Ottoman and Republican periods represent the Islamic period of Turkish art. Animal figures of pre-Islamic Turkish art and Islamic period Turkish art developed within a certain system, and mostly the same animals were given the same meanings. It is interesting to note how a person who depicts an animal on a cave wall, a metal object, an architectural structure, or embroiders it on a textile chooses an animal. It is a known situation that there was a very strong relationship between man and nature in the periods when the monotheistic religions had not yet emerged, and that at the points where the human mind and power were insufficient, he ascribed meanings to some living things and produced solutions in this way for the cases for which he could not find an answer.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70388 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1775-1807]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/361 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Şanlıurfa İli Hilvan İlçesi Köy Yerleşmelerinin Toponimik Analizi]]> <![CDATA[Toponymic Analysis of Village Settlements of Hilvan District of Şanlıurfa Province]]> <![CDATA[Mehmet AKBIYIK]]> <![CDATA[Melike ÇAKIR]]> <![CDATA[Coğrafya, Şanlıurfa, Hilvan, Toponimi, Tarih]]> <![CDATA[Geography, Şanlıurfa, Hilvan, Toponomy, History]]> <![CDATA[Yer adları, bir yerin coğrafi yapısı ile ilgili olduğu kadar o yörede yaşayan insanların yaşam tarzlarıyla da ilgilidir. Yani yer adları o yörede yaşayan toplumun sosyo-kültürel yapısı, zanaat yapısı, dini yapısı, yaşam tarzları gibi pek çok konuda bize ipucu vermektedir. Toponimi çalışması ile ilgili yapılan kaynaklar incelendiğinde köy adlarının gelişigüzel verilmediği fark edilmektedir. Köy adları o köyde yaşayan halkın içinde yaşadığı coğrafyayı, kültürü ve tarihi nasıl kavradığı ile ilgilidir. Bu bağlamda Hilvan ilçesindeki yer isimleri de ağaçtan, kayaçtan, tarihten, kültürden ve ekonomik faaliyetten etkilenilerek verilmiştir. Bu durumun nedeni köyde yaşayan insanların yerleştikleri bölgeyi yurtları haline getirme düşüncesidir. Bu coğrafyada yaşayan insanlar o yörenin coğrafi unsurları, ekonomik unsurları ve bölgedeki aşiret ve diğer tarihi olaylar ile ilgili adlara yer vermişlerdir. Bu çalışmalar yaşanılan coğrafyanın tanınması açısından önemli ipuçları vermektedir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde bulunan Hilvan, Şanlıurfa ilinin 13 ilçesinden biridir. Tarih öncesi çağlardaki yerleşmelere de ev sahipliği yapmış olan Hilvan ilçesi ile ilgili ilk bilgiler eski ismi olan Karacurun ile de ilgilidir. İlçenin köy meydanındaki kara dibekten dolayı bu ismi almış olabileceği öngörülmektedir. Bu çalışmada 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı kanun maddesinin “On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” (Türkiye Belediyeler Birliği, 2014) değişikliğinden nceki köy yerleşmeleri dikkate alınmıştır. Hilvan ilçesinde 65 adet köy yerleşmesinden, 32’si adını beşerî ve ekonomik, 32’si ise adını fiziki coğrafya unsurundan almıştır. Bir yerleşmenin adının anlamı ve kaynağı tespit edilememiştir.]]> <![CDATA[Place names are related to the geographical structure of a place as well as the lifestyles of the people living in that region. In other words, place names give us clues about many issues such as the socio-cultural structure, craft structure, religious structure, and lifestyles of the society living in that region. The fact that names are not randomly assigned to villages is recognized when the Toponymy study resource has been analyzed. Village names are about the geographical situation, culture, and historical perspective of the people who reside in these villages. Within this context, villages in Hilvan have been named by the effect of trees, rocks, culture, history, and economical activities that are seen in this area because the villagers wanted to make the land in which they settled their homeland. The residents of this area named these villages by the geographical and economical elements as well as by the tribal and historical events. All these studies have revealed important clues to the recognition of the geography in this area. Hilvan District which is located in the Southeastern Region of Anatolia is one of the 13 districts in Sanliurfa. Hilvan has been a homeland to civilizations prehistoric times, and one of the first findings about Hilvan is also about Karacurun which is the previous name of the same region. It is predicted that the area was named so because of the large black mortal in the village center. In this study, the village settlements which were in act before the amendment have been taken into consideration. The amendment was become valid according to the Article No. 6360 “The Delegated Legislation Law which Declares the Adjustments in Thirteen Metropolitan Municipality and Establishment of the New Twenty-Six Districts” (Municipality Union of Turkiye. 2014) on November 12, 2012.In Hilvan, 65 villages were named after the settlement, 32 villages were named after human and economical elements, and another 32 villages were named after the physical elements. There have been no findings about the meaning and source of one of the village’s names.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70239 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[893-921]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/362 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Etkinlik Yoksunluğunun ve Covid-19 Korkusunun Psikolojik Sağlıklılık ile İlişkisi]]> <![CDATA[The Relationship Between Activity Deprivation and Fear of Covid-19 with Psychogical Healthiness]]> <![CDATA[Halis ÖZERK]]> <![CDATA[Ahmet SAPANCI -İhsan BOZANOĞLU]]> <![CDATA[Psikoloji, Psikolojik Sağlıklılık, Etkinlik Yoksunluğu, Covid-19]]> <![CDATA[Psychology, psychological healthiness, activity deprivation, fear of Covid-19, homeostasis]]> <![CDATA[Covid-19 (koronavirüs) Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından 05 Ocak 2020 tarihinde salgın hastalık (pandemi) olarak ilan edilmiştir. Bu tarihten itibaren tüm dünyada vakaların ve ölümlerin hızla artış göstermesi nedeniyle hemen hemen bütün ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de günlük yaşamda çeşitli kısıtlamalara gidilmiştir. Bu kısıtlamalar, başta sağlık çalışanları olmak üzere kargo ve motosikletli kurye, maske ve dezenfektan üretimi gibi sektörlerde etkinlik artışına neden olurken örgün eğitim-öğretim kurumlarının kapanması nedeniyle özellikle öğrencilerin etkinlik yoksunluğu yaşamalarını beraberinde getirmiştir. Aynı zamanda, covid-19 virüsü nedeniyle ölüm ya da hastalık korkusunun yaşanmasına neden olmuştur. Çalışmada, özellikle okulların uzun süren kapanmasına dayalı olarak, eğitim-öğretimin online ortamlarda bilgi aktarma şeklini alması nedeniyle, doğası gereği sınıf ortamında gerçekleşmesi gereken örgün eğitim-öğretim etkinliğinden yoksun kalan yüksek öğrenim öğrencilerinde söz konusu yoksunluğun ve covid-19 korkusunun psikolojik sağlıklılık ile ilişkisine bakılmıştır. Bu bağlamda etkinlik yoksunluğunu etkinlik artışı ile karşılaştırabilmek için, yüksek öğrenime devam eden öğrenciler ile ve kargo sektörü çalışanları ve motosikletli kuryeler ele alınmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde nicel bir çalışmadır. Kolayda örnekleme yöntemiyle internet aracılığıyla ulaşılan çalışma örneklemini 190 kadın ve 111 erkek olmak üzere toplam 301 katılımcı oluşturmuştur. Gönüllü katılım onayı alınan katılımcılara, araştırmacılar tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi formuna ek olarak Kısa Semptom Envanteri (KSE) ve Covid 19 Korku Ölçeği uygulanmıştır. SPSS paket programı aracılığıyla yapılan istatistiksel analizler sonucunda; öğrenciler ve çalışan kişiler karşılaştırıldığında, Covid-19 korkusu bakımından anlamlı farklılık görülmemiştir. Buna karşılık psikolojik sağlıklılık bakımından, öğrencilerin anksiyete, depresyon, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite düzeyleri çalışanlara göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Her iki grupta da kadınların koronavirüs korkusu, anksiyete, depresyon, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite düzeylerinin erkeklere göre anlamlı derecede daha yüksek olduğu görülmüştür.]]> <![CDATA[Covid-19 (coronavirus) was declared a global pandemic by the World Health Organization (WHO) on January 5, 2020. Since then, due to the rapid increase in cases and deaths worldwide, various restrictions have been implemented in almost all countries, including our country. While these restrictions have led to an increase in activity in sectors such as healthcare workers, courier services, mask and sanitizer production, they have also resulted in a lack of activity, especially for students, due to the closure of formal educational institutions. Additionally, the fear of death or illness caused by the Covid-19 virus has been experienced. In this study, specifically focusing on the prolonged closure of schools and the shift to online education as a means of knowledge transfer, the relationship between the deprivation of in-person educational activities, fear of Covid-19, and psychological healthiness was examined among higher education students. To compare activity deprivation with increased activity, higher education students and workers in the courier service sector, including motorcycle couriers, were considered. The research employed a quantitative approach using a correlational survey design. The study sample, accessed through convenience sampling via the internet, consisted of 301 participants, including 190 females and 111 males. In addition to a Personal Information Form prepared by the researchers, The Brief Symptom Inventory (BSI) and the Covid-19 Fear Scale were administered to the participants with their voluntary consent. Statistical analyses conducted using the SPSS software package revealed no significant difference in terms of fear of Covid-19 between students and workers. However, in terms of psychological healthiness, students exhibited significantly higher levels of anxiety, depression, negative self-concept, somatization, and hostility compared to workers. In both groups, females had significantly higher levels of fear of coronavirus, anxiety, depression, negative self-concept, somatization, and hostility compared to males.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70220 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1351-1370]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/363 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Şiddetin Dijital Dönüşümü: Gençlerde Yeni Şiddet Algısı]]> <![CDATA[The Digital Transformation of Violence: A New Perception of Violence in Young People]]> <![CDATA[Saime AKIN ]]> <![CDATA[Meyrem TUNA UYSAL]]> <![CDATA[Sosyoloji, şiddet, dijitalleşme, dijital şiddet, genç]]> <![CDATA[Sociology, violence, digitalisation, digital violence, youth]]> <![CDATA[Gündelik hayatlarının hemen her alanında dijital teknoloji ürünlerinin aktif kullanıcısı olan gençler dijital teknoloji ürünleri ve internet tabanlı uygulamalar aracılığıyla bilgiye ulaşma, öğrenme, içerik üretme ve sosyalleşme gibi birçok ihtiyacını karşılar hale gelmektedir. Dijital teknoloji ürünlerinin gençlerin gündelik yaşam pratiklerine sunduğu bu imkânlar ile birlikte, bu teknoloji ürünlerinin kötü amaçlı kullanımı şiddetin farklı bir türü olan dijital şiddetin ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Nitekim günümüzde şiddet, teknolojinin getirdiği yeniliklerle birlikte varlığını dijital alana taşımakta ve bu alanda şekillenerek dönüşüme uğramaktadır. Buna göre çalışmada, yeni bir şiddet türü olarak nitelendirilen dijital şiddetin gençler üzerinde nasıl deneyimlendiği ele alınmaktadır. Dijital şiddetin gençler üzerindeki etkisini tespit etmeyi amaçlayan bu çalışma, Antalya’nın Alanya ilçesinde 10’u erkek, 10’u kadın olmak üzere toplam 20 genç katılımcı ile yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak ve derinlemesine görüşmeler yapılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada gençlerin dijital teknoloji kullanımları, dijital şiddete dair söylemsel tanımları ve maruz kalınan dijital şiddet türleri ile dijital şiddetle baş etme yöntemleri temaları çerçevesinde elde edilen görüşme verileri analiz edilmekte ve konu sosyolojik perspektifte tartışılmaktadır. Araştırma sonucunda gençlerin dijital şiddete maruz kaldığı, dijital şiddetin uygulayıcısı olabildiği ya da dijital şiddete tanıklık ettiği görülmektedir. Gençler kullandıkları dijital teknoloji ürünleri ve internet tabanlı uygulamalar aracılığıyla başta yakın çevresi olmak üzere mesaj yoluyla rahatsız edilmekte, tehdit ve şantaja uğramakta veya tanımadıkları kişiler tarafından tanıdığı birinin kimliğine bürünen sahte veya anonim hesaplar üzerinden özellikle sosyal medya gibi sanal ortamlarda dijital şiddete maruz kalmaktadırlar.]]> <![CDATA[Young people, who are active users of digital technology products in almost every aspect of their daily lives, meet many of their needs such as accessing information, learning, producing content and socialising through digital technology products and internet-based applications. Along with these opportunities offered by digital technology products to the daily life practices of young people, the malicious use of these technology products leads to the emergence of digital violence, which is a different type of violence. As a matter of fact, violence today, with the innovations brought by technology, carries its existence to the digital field and is shaped and transformed in this field. Accordingly, the study deals with how digital violence, which is characterised as a new type of violence, is experienced by young people. This study, which aims to determine the effects of digital violence on young people, was implemented by using a semi-structured interview form and in-depth interviews with a total of 20 young participants, 10 male and 10 female, in Alanya district of Antalya. In the study, the interview data obtained within the framework of the themes of young people's use of digital technology, discursive definitions of digital violence, types of digital violence they are exposed to and methods of coping with digital violence are analyzed and the subject is discussed from a sociological perspective. As a result of the research, it is seen that young people are exposed to digital violence, can be the perpetrators of digital violence or witness digital violence. Through the digital technology products and internet-based applications they use, young people are disturbed, threatened and blackmailed through messages, especially by their close circle, or they are exposed to digital violence, especially in virtual environments such as social media, by people who their do not know, through fake or anonymous accounts impersonating someone they know.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70210 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1301-1315]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/364 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ülfet Gıda ve Sabun Sanayii A.Ş. Tesisinin Buhar Santrali ve Jeneratör Binalarının Mimari İncelemesi]]> <![CDATA[Architectural Examination of the Steam Power Plant and Generator Buildings of the Ulfet Food and Soap Industry Joint Stock Company Facility]]> <![CDATA[Nedime Tuba YUSUFOĞLU]]> <![CDATA[Mimarlık Tarihi, Sanayi Yapıları, Buhar Santrali ve Jeneratör Binaları, Nizip, Ülfet Gıda ve Sabun Sanayii A.Ş, Cumhuriyet Dönemi Endüstriyel Miras ]]> <![CDATA[History of Architecture, Industrial Buildings, Steam Power and Generator Buildings/Power Plants, Nizip, Ülfet Food and Soap Industry Joint Stock Company, Industrial Heritage of the Republican Period]]> <![CDATA[Bu makale; 1955’te Nizip’te kurulan “Ülfet Gıda ve Sabun Sanayii A.Ş.” fabrika tesisinin buhar santrali ve jeneratör binalarının mimari incelemesini ve mimarlık tarihindeki önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Döneminin çok önemli bir yatırımı olan fabrika yerleşkesi, birçok fabrika binasını içermektedir (zeytinyağı fabrikası, sabun fabrikası, şarap fabrikası vd). Kurulduğu dönemde zeytin ve zeytinyağı ağırlıklı faaliyet gösteren tesiste geniş bir üretim alanıyla bir kombina inşa etme hedeflenmiştir. Tesisin mimari projeleri İtalyan bir şirket tarafından çizilmiştir ancak bu çizimler ne yazık ki bulunamamıştır. Bu çalışmada, bu devasa fabrika yerleşkesinin diğer binalara enerji ve güç sağlayan buhar santrali ve jeneratör binaları incelenmiştir. Konu literatür araştırması, alandaki gözlem, inceleme, saha çalışması, fotoğraf, çizim ve arşiv belgeleri eşliğinde incelenmiştir. Ülkenin farklı bölgelerinde kurulan Cumhuriyet dönemi fabrikalarının, bulunduğu kente veya yere hem kalkınma sunması hem de modernleşme programının bir parçası olma amacı vardır. Emek yoğun teknoloji ile kurulan tesisin ele alınan yapı grubunda modern mimari üslup ve makine estetiği öne çıkmaktadır. Buhar santrali ve jeneratör binaları, dönemi için son derece teknolojik yapılardır, bu durum dışta olduğu gibi iç mekan teçhizatlarında da göze çarpmaktadır. Fabrika yerleşkesinin incelenen yapı grubu, günümüze orijinal haliyle ulaşmış birer “endüstri mirası” niteliğinde yapılardır. Bu nedenle bu özgün yapıların korunması ve belgelenmesi gerektiği ileri sürülmüştür.  ]]> <![CDATA[This article aims to reveal the architectural analysis of the steam plant and generator buildings of the factory facility "Ülfet Food and Soap Industry Joint Stock Company" established in Nizip in 1955 and their importance in the history of architecture. The factory facility, as a very important investment of its time, includes many factory buildings (olive oil factory, soap factory, wine factory, etc.). It is aimed to build a combine with a large production area in the facility, which is operated mainly on olive and olive oil at the time of its establishment. The architectural projects of the facility were drawn by an Italian company; however, unfortunately these drawings have not been found. In this study, the steam plant and generator buildings of this huge factory facility, which provide energy and power to other buildings, are examined. The subject is examined accompanied with the literature review, field observation, fieldwork, photographs, drawings and archive documents. The Republican Era factories established in different parts of the country have the aim of both providing development to the province or location where they are situated and being a part of the modernization program. Modern architectural style and machine aesthetics come to the forefront in the structure group of the facility, which was established with labor-intensive technology. The steam plant and generator buildings are extremely technological structures for its time; this draws the attention in indoor equipment as well as outdoor equipment. The structure group of the factory facility examined is characterized as an “industrial heritage” that has reached the present day in its original form. Therefore, it is argued that these original structures should be preserved and documented. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70048 <![CDATA[Volume: 19 Issue 4[2035-2062]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/365 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kırçova Kazası’nın Drugova ve Plasniça Köylerinde Ağnam-ı Mektume Sorunu ve Tahkikat (1908)]]> <![CDATA[Ağnam-ı Mektume Problem (Concealed Sheep) and its Investigations in the Drugova and Plasniça Villages of Kırçova District (1908)]]> <![CDATA[Mehmet BEŞİRLİ]]> <![CDATA[Tarih, Osmanlı Devleti, Manastır, Kırçova, mektum, ağnam]]> <![CDATA[History, Ottoman Empire, Monastery, Kırcova, concealed, sheep]]> <![CDATA[Devletlerin siyasi organizasyonlarını sürdürebilmeleri için mutlaka ekonomik bir güce sahip olmaları gerekir. Ekonomik yapıya katkı sağlayan en önemli unsurlardan birisi vergi ve vergi uygulamalarıdır. Osmanlı Devleti’nde de kuruluşundan itibaren ekonomik yapının yerleşip kurumsallaşmasında en önemli gelir kalemleri vergilerden oluşmuştur. Bunların başında ağnam vergisi gelmektedir. İslam devletlerinde çeşitli adlarla alınan bu vergi, Osmanlı resmi kayıtlarına resm-i ganem ya da adet-i ağnam şeklinde geçmiştir. Verginin miktarı bölgelerin özelliklerine göre değişmiş, yalnız koyundan değil, keçilerden de alınmıştır. XVII. yüzyıldan itibaren ağnam vergisi miktarı zamanla yükseltilmiş ve köylülere büyük bir yük getirmeye başlamıştır. Ağnam vergisinin miktarları daha önceden mahalli yönetimler tarafından tespit edilirken, 1857 yılından itibaren merkezi hükümet tarafından belirlenmeye başlanmış ve bu tarihten sonra devletin ekonomik bozulmasına paralel olarak sık sık zam yapılmıştır. Özellikle bu zamların 19. yüzyılın sonlarına doğru bazı bölgelerde oldukça artması geçimini hayvancılıkla sağlayan köylüleri çok zor durumda bırakmıştır. Bundan dolayı ağnam sahipleri vergi vermemek ya da az vermek için hayvanlarını gizlemiş, böylece ağnam-ı mektume sorunu ortaya çıkmıştır. Ağnam-ı mektumenin devletin resmi kayıtlarında ve Mebusan Meclisi tartışmalarında bütün Osmanlı memleketlerinde görülen bir davranış olduğu ve hayvan gizleme meselesinden devletin de bilgisi olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmada 1908 yılı ortalarında Manastır vilayetinin Kırçova kazasına bağlı Plasniça ve Drugova köylerine sevk edilen askeri müfrezeler tarafından ortaya çıkarılan mektum ağnam ve bununla ilgili soruşturmalar incelenmiştir. Çalışmanın kaynağı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi Rumeli Müfettişliği tasnifi Manastır evrakı içinde bulunan belgelerdir.]]> <![CDATA[States must have economic power in order to maintain their political organizations. One of the leading elements contributing to economic structures is taxation and its implementation. From Ottoman state’s foundation, taxes were the most important components of revenue sources, primary contributor to the institutionalization and diffusion of its economic structure. Among them, the sheep tax (ağnam vergisi) was the most prominent. This tax, collected under manifold names in Islamic states, appears as resm-i ganem (lit. the sheep tax) or adet-i ağnam (lit. sheep number) in the official records of the Ottoman Empire. The amount of tax varied according to the characteristics of the regions, and it was collected not only from sheep but also from goats. From the 17th century onwards, the amount of the sheep tax was gradually increased, and it imposed a significant burden on the peasantry. Earlier, the amounts of sheep tax were determined by provincial administration, after 1857 the central government began to assign the amount of this tax, and due to economic collapse of the state, the central government frequently raise the amount. These raises especially troubled the farmers, who earned their livelihood with husbandry, in some regions. Thus, sheep owners hid their animals from tax collectors in order to avoid the tax or to pay less, which leading to the ağnam-ı mektume (concealed sheep) problem. The practice of concealing sheeps appears in official records and parliament discussions, hence one can establish that it was a widespread practice in all Ottoman regions and the state was aware of it. This study examines the concealed sheep problem revealed by military corps sent to Plasnicha and Drugova villages in the Kırçova district of Manastır Province in the middle of 1908 and their investigations. The sources of this study are the documents found within the Rumeli Inspectorate classification Manastır records, in the Directorate of State Archives/Ottoman Archives.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69984 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1391-1419]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/366 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yiyecek İçecek İşletmelerinde Görülen Farklı Servis Uygulamalarının Müşteri Değerlendirme Sürecine Yansımaları]]> <![CDATA[Reflections of Different Service Practices in Food and Beverage Businesses on Customer Evaluation Process]]> <![CDATA[Tufan SÜREN]]> <![CDATA[Ayşenur ATEŞ]]> <![CDATA[Gastronomi ve Mutfak Sanatları, gastronomide dijital dönüşüm uygulamaları, yiyecek içecek işletmelerinde servis personelleri, robot garsonlar, akıllı masa uygulaması, yemek şovları, Le Petit Chef skullmapping]]> <![CDATA[Gastronomy and Culinary Arts, digital transformation applications in gastronomy, service personnel in food and beverage businesses, robot waiters, smart restaurant table, cooking shows, Le Petit Chef skullmapping]]> <![CDATA[Dijitalleşmenin pek çok sektöre entegre olması ile birlikte yiyecek-içecek sektöründe de dijital dönüşüm uygulamaları varlığını göstermeye başlamıştır. Bu çalışmada yiyecek-içecek işletmelerinde görülen klasik servis uygulamaları ile dijital dönüşüm tabanlı servis uygulamaları hakkında müşteri görüşlerinin araştırılması, müşterilerce hangi uygulamaların daha sık tercih edildiğinin belirlenmesi ve müşterilerin uygulamaları tercih etme nedenlerinin saptanması amaçlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak ise yarı yapılandırılmış görüşme formundan yararlanılmıştır. Araştırmada örnekleme yöntemi olarak olasılık temelli olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçlı örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Bu doğrultuda araştırmanın örneklem grubunu Ankara ilinde ikamet edip yiyecek-içecek işletmelerini ziyaret etme sıklıkları farklı olan 10 katılımcı oluşturmuştur. Çalışma sürecince kullanılan araştırma yöntemleri dahilinde etik kurul raporu alınmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular, tüketicilerin yiyecek-içecek işletmesi seçimlerinde en etkili olan faktörün ‘‘yemek kalitesi’’ olduğunu göstermiştir. Hizmet aşamasındaki en önemli beklentileri ise ‘‘lezzetli ve kaliteli yiyecek/içecek sunumu’’ yönünde olmuştur. Tüketicilerin menü sunumuna ilişkin görüşleri incelendiğinde, birçoğunun sipariş sürecinde akılı masa uygulamasını pratik ve kullanışlı buldukları tespit edilmiştir. Katılımcıların akıllı masalar aracılığıyla sipariş vermeyi, klasik menü takdimine tercih etme niyetinde oldukları görülmüştür. Katılımcılardan klasik servis personeli ve dijital servis robotu arasında seçim yapmaları istendiğinde ise katılımcıların çoğu, klasik bir servis personelinin kendileriyle ilgilenmesini isteyeceklerini belirtmiştir. Tüketicilerin yemek sunum biçimlerine ilişkin görüşleri değerlendirildiğinde, katılımcıların çoğunun yiyecek-içecek işletmelerinde yapılan yemek şovlarından hoşlanmadıkları sonucu ortaya çıkmıştır. Yapılan yemek şovlarının abartılı ve gereksiz görüldüğü ayrıca popüler kültürün bir ürünü olarak düşünüldüğü tespit edilmiştir. Öte yandan katılımcıların yemek masalarına yansıtılan animasyonlar/interaktif yemek masaları hakkındaki görüşlerinin, yemek şovlarına kıyasla daha olumlu yönde olduğu görülmüştür. Genel değerlendirmede kısmında ise katılımcıların çoğunun, klasik servis uygulamaları içeren yiyecek-içecek işletmelerini tercih etme niyetinde olacakları sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[With the integration of digitalization into many sectors, digitalization practices continue to exist in the food and beverage industry. This study the course of the customer interview about the classical service applications and digitalization-based service applications seen in these food and beverage businesses, the determination of which ones they use more frequently, and the reasons for the preference of loading applications are provided. In the study, semi-persuasive interview technique, which is one of the qualitative research methods, was used and semi-recipient interview was used as a data collection tool. Purposive sampling method, one of the non-probability based sampling methods, was preferred as the sampling method in the study. Accordingly, the sample group of the research consisted of 10 participants who reside in Ankara and have different frequency of visiting food and beverage establishments. Ethics committee report was obtained within the research methods used during the study. The findings obtained in the study is that the most effective factor in the selection of food and beverage businesses is "food quality". The most important expectations in the service phase is "delicious and high quality food/beverage presentation". When the opinions of the consumers on the menu presentation were examined, it was determined that most of them found the smart table application practical and useful during the ordering process. It was observed that respondents intend to prefer ordering through smart restaurant tables to traditional menu presentation. When the participants are asked to choose between the classical service personnel and the digital service robot, they indicate that they will want standard service personnel, far from most, to take care of them. When the consumers evaluated the views on the food presentation structure, it was concluded that they did not like the food shows made for food and beverage consumption. It has been determined that the cooking shows are seen as exaggerated and unnecessary, and it is considered as a popular product. Animations/interactive dinner tables projected onto the dining tables of the attendees It seems that stealth gaze is a more positive aspect compared to the cooking shows. It has been assumed that the participants will prefer food and beverage businesses that include collective, classical service applications.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69944 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1237-1258]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/367 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bibliyometrik Ağlar ve İçerik Analizi ile Expo Fuarları Araştırmalarındaki Küresel Eğilimlerin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Global Trends in Research on Expo Events with Bibliometric Networks and Content Analysis]]> <![CDATA[Birsu ECE KAYA]]> <![CDATA[İkbal ERBAŞ]]> <![CDATA[Mimarlık, bibliyometrik analiz, içerik analizi, Expo, fuarlar, küresel eğilimler ]]> <![CDATA[Architecture, bibliometric analysis, content analysis, Expo, exhibitions, global trends]]> <![CDATA[Uluslararası boyutta önemli etkinlikler olan Expo fuarları ile ilgili kentsel uygulamalarda ve literatürde değişik bakış açıları ve yöntemler geliştirilmektedir. Ülkelerin politik, sosyal ve ekonomik yapısına göre değişen bakış açıları ve yöntemler fuarların planlama, inşa aşamalarını ve etkinlik sonrasında kente katkılarını etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı, literatürde Expo fuarlarını ele alan araştırmaları bibliyometrik analiz ve içerik analizi ile değerlendirerek Expo fuarları araştırmalarındaki küresel eğilimleri tespit etmek ve uygulama alanı için genel bir değerlendirme ortaya koymaktır. Literatürdeki çalışmalar Web of Science ve Scopus veri tabanlarından elde edilmiş ve karma araştırma yöntemi ile analiz edilmiştir. Çalışmaların yayın kaynakları (dergiler ve kitaplar), yayın yılları, anahtar kelimeler ve ülkeler bibliyometrik analiz ile değerlendirilmiştir. Ardından, içerik analizi ile araştırmaların odaklandığı beş ortak tema belirlenmiş ve bu temaların içerikleri üzerinden genel bir değerlendirme ortaya konulmuştur. Literatürdeki araştırmalardan yola çıkarak, Expo fuarlarının kentler ve kentliler için etkili ve verimli olabilmesi için etkinliğin planlanması sürecinde farklı aktörlerin iş birliği ile sürdürülebilirlik ilkelerini ve çevresel değerleri dikkate alan kentsel planlama/gelişim projelerinin yürütülmesi ve etkinlik sonrasında da kente hizmet edecek alanların inşa edilmesi önerilmektedir. Bu çalışma, araştırma konusunun mimarlık alanındaki ilişkisi ile sınırlı olup, çalışmada Expo fuarlarını ele alan araştırmalar hakkında sistematik bir değerlendirme sunularak gelecekte düzenlenecek olan Expo etkinliklerine ve diğer bilimsel araştırmalara altlık oluşturulması hedeflenmiştir.]]> <![CDATA[Expo events are important at the international level and different perspectives and methods are being developed in urban practices and literature related to Expos. Perspectives and methods change according to the political, social and economic structure of the countries and affect the planning, construction stages and contribution of the exhibitions to the city after the event. This study aims to evaluate the research dealing with Expo events in the literature with bibliometric analysis and content analysis, to determine the global trends in Expo events research and to present a general evaluation for the field of practice. The studies in the literature were obtained from Web of Science and Scopus databases and analyzed with mixed research method. The publication sources (journals and books), publication years, keywords and countries of the studies were evaluated with bibliometric analysis. Afterward, five common themes focused on the research were determined with content analysis and a general evaluation was made about these themes. Based on the research in the literature, it is recommended to carry out urban planning/development projects that take into account the sustainability principles and environmental values, with the cooperation of different actors during the planning process of the event, and to build areas that will serve the city after the event, in order for the Expo fairs to be effective and efficient for cities and citizens.This study is limited to the relationship of the research topic in the field of architecture, and it aims to form a basis for future Expo events and other scientific studies by presenting a systematic evaluation of the research dealing with the Expo events.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69878 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1049-1089]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/368 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Film Afişlerinde Metaforik Anlatım]]> <![CDATA[Metaphoric Expression On Movie Posters]]> <![CDATA[Elif TARLAKAZAN]]> <![CDATA[Burak Erhan TARLAKAZAN]]> <![CDATA[Grafik tasarım, iletişim, metafor, afiş tasarımı, film afişi]]> <![CDATA[Graphic design, communication, metaphor, poster design, movie poster]]> <![CDATA[Tasarım ve iletişim, modern yaşamın vazgeçilmez parçaları olup aralarında güçlü bir ilişki vardır. Tasarım, bir mesajın görsel olarak ifade edilmesine yardımcı olur ve iletişim için etkili bir araçtır. İyi tasarlanmış bir iletişim materyali, hedef kitle tarafından daha iyi anlaşılır ve daha etkili bir şekilde iletilir. Tasarım, iletişimin farklı yönlerini etkileyebilir. İyi bir tasarımın iletişim açısından önemli olmasının nedeni, görsel ve sözlü iletişim arasındaki bağlantıdır. İyi tasarım, mesajın daha net bir şekilde anlaşılmasına yardımcı olabilir ve hedef kitleyi daha iyi çekebilir. Bu nedenle, tasarım ve iletişim arasındaki ilişki, etkili bir pazarlama stratejisi için kritik öneme sahiptir. Bu çalışma, anlam bilimsel bir yaklaşımla grafik tasarım söyleminde metaforların ikna mekaniğindeki rolünün daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu amaca yönelik olarak, içinde metaforik anlatımı barındıran rastlantısal yöntemle seçilen film afişlerinin sahip olduğu görsel imgeler ve bu imgelerle verilmeye çalışılan mesajlar incelenmiştir. Metaforik anlatımı vurgulayan dört afiş seçilmiştir. Tasarımda vurgulanan metaforik ifadelerin analizinin alan yazına ışık tutması beklenmektedir. Ayrıca çalışmada incelenen tasarımlar, tasarımcının düşünme süreci, asıl verilmek istenen örtülü mesajı ve metaforları sanatsal ifade aracı olarak nasıl kullandıklarını ortaya çıkarmaya çalışırken, yapılan literatür taraması ile çalışma desteklenmeye çalışılmıştır. Doküman inceleme yoluyla gerçekleştirilen araştırmada afişlerin incelenmesi yoluyla reklamlardaki birincil ve ikincil özneler üzerinden metafor değerlendirmesi yapılmıştır. ]]> <![CDATA[Design and communication are indispensable parts of modern life and have a robust relationship. Design helps to express a message visually and is an effective tool for communication. Well-designed communication material is better understood and communicated more effectively by the target audience. Design can affect different aspects of communication. Good design is essential for communication because of the link between visual and verbal communication. Good design can help clarify the message and engage the target audience better. Therefore, design and communication are critical to an effective marketing strategy. This study aims to contribute to a better understanding of the role of metaphors in persuasion mechanics in graphic design discourse with a semantic approach. For this purpose, the visual images of the randomly selected movie posters containing metaphorical expressions and the messages tried to be given with these images were examined. Four posters emphasizing the metaphorical narrative were selected. Analyzing the metaphorical terms stressed in the design will illuminate the literature. In addition, while trying to reveal the scenarios examined in the study, the designer's thinking process, the implicit message to be given, and how they use metaphors as a means of artistic expression, the study was tried to be supported by the literature review. In the research carried out through document analysis, metaphor was evaluated on the primary and secondary subjects in the advertisements by examining the posters.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69800 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1683-1700]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/369 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kent Yoksulluğu Bağlamında Atık Toplayıcılar]]> <![CDATA[Waste Collectors in the Context of Urban Poverty]]> <![CDATA[Gülbaşak DİKTAŞ YERLİ]]> <![CDATA[Yasin ERDİNÇ ÇELİK]]> <![CDATA[Sosyoloji, yoksulluk, kent, kent yoksulluğu, atık, atık toplayıcılığı]]> <![CDATA[Sociology, poverty, urban, urban poverty, waste, waste collection]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı kent yoksulluğu bağlamında atık toplayıcıların sosyal ve ekonomik durumlarını tespit etmektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, atık toplayıcıların en yoğun olarak görüldüğü Sakarya’nın Serdivan ve Adapazarı ilçelerinde bulunan 24 atık toplayıcı oluşturmaktadır. Araştırma verileri, hazırlanan yarı yapılandırılmış soru formu aracılığıyla gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerle elde edilmiştir. Derinlemesine görüşmeler sonucu ulaşılan veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Analiz edilen verilerden, önce temalara, temalardan kategorilere ve kategorilerden de kodlara ulaşılmıştır. Gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerde elde edilen verilerden şehir, barınma, çalışma- iş, algı ve tepkiler, gelir, yardım, sağlık ve gelecek beklentisi olmak üzere sekiz tema belirlenmiştir. Şehir teması içerisinde, en uzun yaşadığı yer, Sakarya’ya nereden ve neden geldiği ve Sakarya’da yaşadığı yıl, farklı bir şehirde yaşama isteği olmak üzere 2 kategori; Barınma teması içerisinde, yaşanılan yerin türü, yaşanılan yerin mülkiyeti, kimlerle birlikte yaşandığı ve kaç kişi oldukları olmak üzere 3 kategori; çalışma ve iş teması içerisinde daha öncesinde hangi işi yaptığı ve atık toplama işini yapma süresi, farklı iş arayışında bulunma durumu, atık toplama işine nasıl karar verildiği, çalışma zamanları, toplanan malzemenin türü, atık toplama işini nerede yaptığı, bölgesi, birine bir yere bağlı çalışıp çalışmadığı ve topladıklarını nasıl sattığı, çalışırken ihtiyaçlarının nasıl karşılandığı (beslenme, tuvalet gibi), kazanmadığı gün ne yaptığı, ailede başka çalışan veya bu işi yapanın olup olmadığı ve yasal düzenleme şeklinde 11 kategori; algı ve tepkiler teması içerisinde, atık toplama işinin diğer işlere göre nasıl olduğu, atık toplama işinin olumlu ve olumsuz yanları ve atık toplama işine ilişkin çevre ve yakınların tepkisi olmak üzere 3 kategori; gelir teması içerisinde, aylık gelir miktarı ve harcama miktarı olmak üzere tek kategori; yardım teması içerisinde, kurumsal yardım alma durumu yeri, miktarı ve sosyal, ekonomik destek alıp almadığı, alıyorsa kimden aldığı olmak üzere 2 kategori; sağlık teması içerisinde sağlık sorununun ve sağlık güvencesinin olup olmamasına ilişkin tek kategori; gelecek beklentisi teması içerisinde, çocuklarla ilgili gelecek beklentisi, geleceklerine ve atık toplama işini ne kadar süre yapabileceklerine ilişkin görüşleri olmak üzere 2 kategoriye ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The aim of this research is to determine the social and economic status of waste collectors in the context of urban poverty. Qualitative research method was used in the research. The sample of the research consists of 24 waste collectors located in Serdivan and Adapazarı districts of Sakarya, where waste collectors are most concentrated. Research data were obtained through in-depth interviews conducted through a semi-structured questionnaire. The data obtained as a result of in-depth interviews were analyzed by content analysis method. From the analyzed data, first the themes, the categories from the themes, and the codes from the categories were obtained. Eight themes were determined from the data obtained from the in-depth interviews: city, accommodation, work-work, perception and reactions, income, aid, health and future expectation. Within the city theme, there are 2 categories: the place where he lived the longest, where and why he came to Sakarya, and the year he lived in Sakarya, the desire to live in a different city. Within the theme of accommodation, there are 3 categories: type of place of residence, ownership of the place of residence, who they live with and how many people they are; in the theme of work what job he did before and the time he did the waste collection job, different job search, how the waste collection business is decided, working times, the type of material collected, where he does the waste collection, whether he works for someone and how he sells what he collects, how his needs are met while working (such as nutrition, toilet), what he does on the day he does not earn, Whether there is another employee in the family and 11 categories in the form of legal regulations have been reached. Within the theme of perception and reactions, 3 categories were reached: how waste collection is compared to other works, positive and negative aspects of waste collection, and the reaction of the environment and relatives regarding waste collection. Within the income theme, a single category as monthly income amount and expenditure amount; Within the theme of aid, there are 2 categories: the place, amount of institutional aid, whether it receives social and economic support, and if so, from whom; the only category regarding whether there is a health problem and health insurance within the health theme; Within the theme of future expectation, 2 categories were reached: future expectation about children, their future and how long they can do waste collection.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69732 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1003-1028]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/370 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’deki Üç Büyük Spor Kulübünün E-sporda Sosyal Medya Kullanım Pratikleri: Twitter Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[Social Media Use Practices of Three Big Sports Clubs in E-sports in Turkey: An Analysis on Twitter]]> <![CDATA[Emre SARI]]> <![CDATA[Spor İletişimi, E-spor, Elektronik Spor, Sosyal Medya, Twitter]]> <![CDATA[Sports Communication, E-sports, Electronic Sports, Social Media, Twitter]]> <![CDATA[Teknolojik gelişmeler hemen hemen her alanı olduğu gibi sporu da etkilemiş ve dönüşüme uğratmış, spor faaliyetlerinde yeni dallar meydana getirmiştir. Dijitalleşmenin spor faaliyetlerinde ortaya çıkardığı yeni alanlardan biri de e-spordur. Temeli video oyunlarına dayanmasına rağmen e-spor, internet tabanlı ve rekabetçi bir yapıda olması sebebiyle video oyunlarından ayrılmaktadır. Hızla gelişim gösteren e-spor alanı, profesyonel spor kulüplerinin de ilgisini çekmiş ve kulüpler bu alana da yatırım yapmaya başlamıştır. Profesyonel spor kulüplerinin e-spor alanına dahil olmasıyla birlikte artan takipçi sayıları, spor kuruluşlarının iletişim faaliyetlerine de yansımış ve bu alana özel iletişim kanalları oluşturulmuştur. Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de en fazla taraftar sayısına sahip olan üç spor kulübünün e-spor alanında Twitter’i bir iletişim aracı olarak kullanma pratiklerini ortaya koymaktır. Araştırma kapsamında Beşiktaş, Fenerbahçe ve Galatasaray'ın Twitter platformunda yer alan e-spor hesaplarındaki paylaşımları 1-31 Aralık 2022 tarihleri arasında içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmada kulüplerin paylaşım sıklıkları, konu dağılımları, etkileşim oranları ve Twitter özelliklerini kullanım pratikleri incelenmiştir. Araştırma sonucunda e-spor alanında Twitter’i fazla kullanan kulübün Beşiktaş olduğu, gönderi başına en fazla etkileşim alan kulübün ise Galatasaray olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda kulüplerin retweet ve mention gibi Twitter özelliklerini tercih etmedikleri, bunun yerine paylaşımlarında çoğunlukla hashtag ve emoji özelliklerini kullandıkları, multimedya aracı olarak ise fotoğrafları tercih ettikleri görülmüştür. Beşiktaş’ın farklı kuruluşlarla iş birliği gerçekleştiren tek kulüp olması ise araştırmanın dikkat çekici bulgularındandır.]]> <![CDATA[Technological developments have affected and transformed sports as well as almost every field, and created new branches in sports activities. One of the new fields that digitalization has created in sports activities is e-sports. Although it is based on video games, e-sports differs from video games because it is internet-based and competitive. The rapidly developing e-sports field has also attracted the attention of professional sports clubs and clubs have started to invest in this field. The increasing number of followers of professional sports clubs with their involvement in e-sports has also been reflected in the communication activities of e-sports organizations and special communication channels have been created for this field. The aim of this study is to reveal the practices of three sports clubs with the highest number of fans in Turkey in using Twitter as a communication tool in the field of e-sports. Within the scope of the research, the posts of Beşiktaş, Fenerbahçe and Galatasaray on their e-sports accounts on the Twitter platform were analyzed by content analysis method between December 1-31, 2022. In the research, the frequency of sharing, topic distribution, interaction rates and practices of using Twitter features of the clubs were analyzed. As a result of the research, it was determined that Beşiktaş is the club that uses Twitter the most in the field of e-sports, and Galatasaray is the club that receives the most interaction per post. As a result of the research, it was observed that the clubs do not prefer Twitter features such as retweets and mentions; instead, they mostly use hashtags and emoji features in their posts, and prefer photos as multimedia tools. Beşiktaş is the only club that collaborates with different organizations, which is one of the remarkable findings of the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69689 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1651-1666]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/371 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yavaş Gazetecilik Bağlamında Anlatı Gazeteciliği ve Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[Narrative Journalism in the Context of Slow Journalism and an Evaluation]]> <![CDATA[Birsen ÇETİN]]> <![CDATA[Gazetecilik, haber anlatıları, haber değeri, haber hikayesi, yavaş hareketi ]]> <![CDATA[Journalism, narratives, newsworthiness, news story, slow movement]]> <![CDATA[Bu çalışmada günümüzde gazetecilikte önemli bir yeri olan yavaş gazetecilik bağlamında anlatı gazeteciliği konusu ele alınmaktadır. Özellikle 21. yüzyıldan itibaren dijital mecraların yaygınlaşmasıyla birlikte habercilikte hızlı olma kaygısı artmıştır. Bu durum ise haberde kalite sorununu doğurmuştur. Böylesi bir ortamda, habere derinlik katan ve okuru haberin içine alarak sürüklemeyi amaç edinen haber anlatılarından örnekler sunan yavaş gazetecilik tarzı dünyada her geçen gün yaygınlaşmaktadır. Anlatı gazeteciliği ise yeni bir gazetecilik stili değildir. Öyle ki 17. ve 18. yüzyıllardaki haberler metinleri yapı ve tarz bağlamında kurgusal hikayelere benzemektedir. Ayrıca 19. yüzyılda da gazetecilerin haber hazırlarken edebiyat ve gazetecilik unsurlarını bir arada kullandıkları bilinmektedir. ABD’de gazeteciliğin bu formunun 19. yüzyılın ortalarından sonraya uzandığı görülmektedir. Erken 20. yüzyılda ise gazetecilik mesleğinde oluşan uzmanlaşma objektiflik isteğine öncülük etmiştir. Haberde anlatı tarzı, yerini nötr ve objektif biçimde karakterize edilmiş ve kronolojik olmayan ters piramit kuralına bırakmıştır. Ancak anlatı gazeteciliği ABD’deki doruk noktasına yeniden 20. yüzyılın ikinci yarısında ulaşmıştır. Edebi anlatı tarzına işaret eden ve Avrupa’da da yaygınlaşan bu gazetecilik tarzı, okurun haber hikayesinin içine girmesini ve hikaye ile birlikte sürüklenmesini sağlamaktadır. Anlatı gazeteciliğini incelemek adına bu çalışmada The Guardian gazetesinde yayımlanmış olan “Proust ile akşam yemeği: Alzheimerli hastaların bakıcıları hastaların dünyasına nasıl dahil oluyor” başlıklı haber, metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Sonuca göre, analiz edilen haberin hızlı hazırlanmadığı, haberde olaylardan çok karakterlerin duygularına odaklanıldığı, okurun meraklandırıldığı ve yazarın bakış açısıyla yapılandırmalar yapıldığı görülmektedir. Bu yaklaşım anlatı gazeteciliğini işaret etmektedir. Bu gazetecilik tarzı ters piramit kuralına uygun, nötr ve mesafeli haberlerden farklıdır. Öyle ki okurlar hikayenin içine tam olarak dahil oldukları bir okuma deneyimi yaşayabilmektedir. Okurlar hikayedeki karakterleri tanıma şansına sahip olmakta, onların duygularını ve düşünceleri anlamaları neticesinde de söz konusu karakterlerle özdeşleşebilmektedirler. Bu çıkarımlara göre okuru hikayenin içine alan anlatı gazeteciliği yakın gelecekte dünyada daha yaygın bir hale gelecektir.]]> <![CDATA[In this study, narrative journalism is discussed in the context of slow journalism, which has a substantial presence in journalism today. With the proliferation of digital channels, especially since the twentieth century, the concern about being fast in journalism has grown. This situation has caused a quality issue in the news. In such an environment, the slow journalism style, which provides examples of news narratives that add depth to the news and aim to immerse the reader in the news, is becoming increasingly popular around the world. Narrative journalism is not a new journalism genre. So much so that news texts from the 17th and 18th centuries resemble fictional stories in structure and style. It is also known that in the 19th century, journalists combined components of literature and journalism while preparing news. This style of journalism dates back to the mid-nineteenth century in the United States. The desire for objectivity was pioneered by specialization in the journalism profession in the early 20th century. The news narrative style has been replaced by the neutral and objectively characterized non-chronological inverted pyramid rule. However, narrative journalism reached a new peak in the United States in the second half of the 20th century. This style, which refers to the literary narrative style and is gaining popularity in Europe, allows the reader to immerse themselves in the news story and be dragged along with it. In this study, the news titled "Dinner with Proust: how Alzheimer's caregivers are pulled into their patients' worlds" published in The Guardian newspaper was analyzed in the context of text analysis in order to examine narrative journalism. The analysis reveals that the analyzed news was written over time, focusing on the emotions of the characters rather than the events, making the reader curious, and with a structure based on the author's point of view. This approach is indicative of narrative journalism. This style contrasts with news articles written in an inverted pyramid structure, as well as traditional journalistic conventions of neutrality and distance. Readers could have a truly immersive reading experience this way. Readers have the opportunity to get to know the characters in the story and could identify with them as a result of understanding their emotions and thoughts. According to these assessments, the narrative journalism style that immerse the readers in the stories will become more popular in the world in the near future.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69673 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[867-892]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/372 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ankara Kalesi’nin Geçmişten Günümüze Aldığı Ekler ve Onarımlar]]> <![CDATA[Annexes and Restorations of Ankara Castle from Past to Present]]> <![CDATA[Ahmet SANSAR]]> <![CDATA[Ali Akın AKYOL]]> <![CDATA[Restorasyon, Konservasyon, Ankara Kalesi, Ekler, Tamamlama, Araştırma]]> <![CDATA[Restoration, Conservation, Ankara Castle, Annexs, Completion, Investigation]]> <![CDATA[Ankara, tarihi incelendiğinde Kral Yolu, İpek Yolu gibi önemli güzergâhlar üzerinde yer alan önemli bir şehirdir. Bu açıdan değerlendirildiğinde Ankara’nın jeopolitik önemi geçmişte birçok medeniyete ev sahipliği yapmasında etkili olmuştur. Galat, sonrasında Roma dönemleri olsun, Ankara her dönemde bölgesinin merkezi olmuştur. Ankara’da geçmişten günümüze birçok döneme tanıklık etmiş ve hala varlığını sürdüren en önemli kültürel miras Ankara Kalesi’dir. Bu yapı İç Kale ve Dış Kale olarak anılan bölümleri ile kente hâkim sarp kayalar üzerinde yer almaktadır. Kalenin kenti koruma amacıyla yapılan sur duvarları geçmişte birçok kez isyanlar, kuşatmalar ve savaşlara maruz kaldığı için tahrip olmuş, onarımlar ve ekler yapılarak yapı işlevini devam ettirmiştir. Ankara Kalesi surlarının geçirdiği bu değişimler çalışmanın içeriğini oluşturmaktadır. Yapının geçmişten günümüze aldığı ekler ve onarımlar; literatür ışığında edinilien bilgiler doğrultusunda, yerinde yapılan inceleme ve belgeleme çalışmaları karşılaştırmalar yapılarak derlenmiştir.Yapılış tarihi tam olarak bilinmeyen kalenin ilk kullanıcılarının antik dönem yazarı Strabon’un eserinde, Galatların Tektosag boyunun olduğu anlaşılmaktadır. Ardından Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular ve Osmanlılar Kaleye hâkim olmuş, yaşadıkları dönemde kale surlarına onarımlar ve ekler yaparak yapıyı şekillendirmişlerdir. Günümüzde kalenin mimari yapısı Bizans dönemine aittir. Buna karşın kaleye Selçuklu döneminde Akkale burcu, son olarak da Osmanlı döneminde 1885 yılında saat kulesi eklenmiştir. Ankara Kalesi’nde Cumhuriyet Dönemi’nde de çeşitli dönemlerde kapsamlı onarım çalışmaları yapılmıştır. Ankara Kalesi’nde en son yapılan onarım çalışmaları Dış Kale’nin kuzeybatı sur duvarlarında yapılan çalışmalardır. Bu bölümde Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından 2022 yılında başlanan Arkeopark Projesi kapsamında surların özgün dokusuna uygun bir şekilde onarım çalışmaları yapılarak sağlamlaştırma çalışmaları gerçekleştirilmektedir.]]> <![CDATA[When the history of Ankara is examined, it is a city located on important routes such as the King's Road and the Silk Road. From this point of view, Ankara's strategic importance has been effective in hosting many civilizations in the past. Ankara has always been the center of its region during the Roman periods after the Galatians. The most important cultural heritage that has witnessed many periods from past to present in Ankara and still exists is Ankara Castle. This building is located on the steep rocks that dominate the city with its sections called Inner and Outer Castle. The fortification walls of the castle, which were built for the purpose of protecting the city, were destroyed many times in the past due to rebellions, sieges and wars, and the building continued its function by making repairs and additions. These changes in the fortification walls of Ankara Castle constitute the content of the study. In order to obtain information about the additions and repairs of the building from the past to the present, in line with the information obtained in the light of the literature, on-site examination and documentation studies have been compiled by making comparisons. In the work of Strabon, the ancient writer of the first users of the castle, whose construction date is not known exactly, it is understood that the Galatians were the Tektosag tribe. Then the Romans, Byzantines, Seljuks and Ottomans dominated the castle, and they shaped the structure by making repairs and additions to the castle walls during their periods. Today, the architectural structure of the castle belongs to the Byzantine period. On the other hand, Akkale bastion was added to the castle during the Seljuk period, and the clock tower was added to the castle in 1885 during the Ottoman period. Comprehensive restoration works were carried out in Ankara Castle in various periods during the Republican Period. The most recent repair work in Ankara Castle is the work done on the northwest fortifications of the outer castle. In this section, within the scope of the Archeopark project, which was started by the Ankara Metropolitan Municipality in 2022, repair works are carried out in accordance with the original texture of the walls, and consolidation works are carried out.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69670 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1913-1931]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/373 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çerkez Diasporasında Müzik Kültürünün Aktarımı: Uzunyayla Genç Nesil Çerkezleri]]> <![CDATA[Transfer of Music Culture in the Circassian Diaspora: Young Generation Circassians in Uzunyayla]]> <![CDATA[Yasemin KARATAŞ]]> <![CDATA[Müzikoloji, Uzunyayla Çerkezleri, müzik, kültür, kültürel aktarım, diaspora]]> <![CDATA[Musicology, Uzunyayla Circassians, music, culture, cultural transmission, diaspora]]> <![CDATA[<ol start="18"> <li style="text-align: justify;">ve 19. yüzyılda Kafkas topraklarında yaşayan Çerkez topluluğu, Ruslarla olan savaşlarında yaşadıkları olumsuzluklar sonucunda farklı ülkelere zorunlu bir biçimde göç etmiş ve Türkiye topraklarında da çoğunlukla Uzunyayla bölgesine iskân edilmişlerdir. Türkiye’nin birçok ilde yaşayan Çerkez toplumu özellikle Uzunyayla bölgesinde uzun yıllardır sahip oldukları kültürlerini hala geldikleri gün gibi koruyabilen ve asimile olmamak adına kültürel bağlamda büyük çabalar gösteren bir topluluktur. Bu bağlamda diasporada yaşayan ve kendi kültürüne bağlılığı ile bilinen Çerkez toplumunda kültürel aktarım konusu büyük bir öneme sahiptir. Asimile olmamak adına gelecek nesillere kültür aktarımının sağlanması konusuna gerek dernekler gerekse Çerkez toplumu tarafından hassas ve özenli davranılmaktadır. Aktarım sürecinin en önemli faktörlerinden birinin de gençler olduğu düşünüldüğünde onların gelecek nesillere kültürü aktarma konusunda aktif bir rol oynadığı söylenebilmektedir. Bu bağlamda Çerkez kültüründe dilden sonra gelen en önemli kültür ögelerinden birinin müzik olduğu varsayımıyla müzik kültürünün gelecek nesillere aktarımı genç nesiller aracılığıyla mümkün olacaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel modele başvurulan bu araştırmada, Uzunyayla Çerkezlerinde müzik kültürünün aktarılması sürecinde taşıyıcı bir unsur olarak genç nesil Çerkezlerin rolünün tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Kültürel kimlik bağlamında Çerkez kimliğini ve bu geleneği yeni nesillerin nasıl ulaştırdıkları tespit edilmeye çalışılmaktadır. Bu doğrultuda 9’u kadın, 13’ü erkek olmak üzere 22 Çerkez katılımcıya Google Forms aracılığıyla uygulanan açık uçlu anket formu ile görüşleri alınmıştır. Elde edilen veriler tema ve kodlar halinde tablolaştırılarak içerik analizi yöntemi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda Uzunyayla genç nesil Çerkezlerinin müzik kültürü aktarımında önemli bir rol üstlendiği, bu kültürü ailelerinden ve Çerkez derneklerinden öğrendikleri, müzik kültürünü öğrenme ve gelecek nesillere aktarma konusunda istekli oldukları, Çerkez kültürünün müzik aracılığıyla aktarılacağı ve diri tutulacağı, müzik kültürünün bugününü genç nesle borçlu olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.</li> </ol>]]> <![CDATA[The Circassian community living in the Caucasian lands in the 18th and 19th centuries, as a result of the negativities they experienced in the wars with the Russians, migrated to different countries and were mostly settled in the Uzunyayla region in Turkey. The Circassian community living in many provinces of Turkey, especially in the Uzunyayla region, is a community that can preserve the culture they have had for many years as the day they came and makes great efforts in the cultural context in order not to be assimilated. In this context, the issue of cultural transmission has a great importance in the Circassian society, which lives in the diaspora and is known for its devotion to its own culture. In order not to be assimilated, both the associations and the Circassian society are sensitive and attentive to the issue of ensuring the transfer of culture to future generations. Considering that one of the most important factors of the transfer process is young people, it can be said that they play an active role in transferring culture to future generations. In this context, with the assumption that music is the most important cultural element after language in Circassian culture, the transfer of music culture to future generations will be possible through younger generations. In this research, which is applied to the descriptive model, one of the qualitative research methods, it is aimed to determine the role of the young generation Circassians as a carrier element in the process of transferring music culture in Uzunyayla Circassians. In the context of cultural identity, it is tried to determine the Circassian identity and how new generations convey this tradition. In this direction, the opinions of 22 Circassian participants, 9 women and 13 men, were taken with an open-ended questionnaire applied through Google Forms. The content analysis method was applied by tabulating the obtained data in themes and codes. As a result of the research, it was concluded that the young generation Circassians in Uzunyayla played an important role in the transfer of music culture, they learned this culture from their families and Circassian associations, they were willing to learn and transfer the music culture to the next generations, the Circassian culture would be transmitted and kept alive through music, and the music culture owed its present to the young generation has been reached.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69635 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1161-1184]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/374 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Niğde Müzesi’nden Bronz Herakles Heykelcikleri Herakles Epitrapezios ve Herakles Albertini/Pitti]]> <![CDATA[Bronze Heracles Statues from Niğde Museum Heracles Epitrapezios and Heracles Albertini/Pitti]]> <![CDATA[Barış Emre SÖNMEZ]]> <![CDATA[Arkeoloji, Herakles Epitrapezios, Herakles Albertini/Pitti, Herakles İkonografisi, Kapadokya, Niğde]]> <![CDATA[Archaeology, Heracles Epitrapezios, Heracles Albertini/Pitti, Heracles Iconography, Cappadocia, Niğde]]> <![CDATA[Niğde Arkeoloji Müzesi’nde bulunan iki adet bronz Herakles heykelciği çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır. Eserlerden Herakles Epitrapezios heykelciği kaçak kazı sonucunda ortaya çıkarılmış ve daha sonra müzeye kazandırılmış; Herakles Albertini/Pitti heykelciği ise Tepebağları Höyüğü’nde bulunmuş olup, şuan müzede sergilenmektedir. Müzenin envanterinde yer alan eserlerin incelenerek gerekli çalışmaların yapılması ve bilimsel yayınlara dönüştürülmesi kentin Roma İmparatorluk Dönemi içerisindeki sosyal, kültürel ve inanç yapısına önemli katkıları olacaktır. Niğde’de yapılan arkeolojik çalışmalar ve veriler Hellenistik Dönem ile birlikte bölgede inanç ve kült bağlamında değişiklikler yaşandığını göstermektedir. Bölgede Argaios, Serapis, Helios, Apollo, Ahura Mazda, Anaitis, Tykhe gibi tanrı-tanrıça kültleri görülmektedir. Epigrafik buluntu olarak Herakles kültü ile ilgili en erken veri Tyana’da bulunmuş olan yazıttır. MÖ 2. yüzyıla tarihlendirilen yazıt, Hermes ve Herakles onuruna düzenlenen oyunlardan bahsetmektedir. Herakles bir kahraman olarak gelişen; ancak daha sonra tanrısal özelliği de içinde taşıyarak her ikisini birlikte sürdürmüştür. Bu özelliklerinden dolayı çeşitli yerlerde farklı özellikler ve nitelikler ile karşılaşılmaktadır. Yunan kahramanlarının içerisinde Herakles ön plana çıkmaktadır. Herakles’in belirgin bazı ikonografik özellikleri müzede bulunmakta olan ve bu çalışmaya konu olan iki eserde de seçilebilmektedir. Heykelcikler, ikonografik, tipolojik ve stilistik olarak değerlendirilmiştir. Stilistik değerlendirmeler sonucunda Herakles Epitrapezios heykelciği MS 2. yüzyılın üçüncü çeyreğine; Herakles Albertini/Pitti heykelciği ise MS 1. yüzyılın ilk yarısına tarihlendirilmektedir.]]> <![CDATA[Two bronze Heracles statuettes in Niğde Archeology Museum are the subject of our study. One of the artifacts, Heracles Epitrapezios statuette, was unearthed as a result of illegal excavation and later brought to the museum and the other one, Heracles Albertini/Pitti statuette, was found in Tepebağları Höyük and is now being exhibited in the same museum. Examining the works in the inventory of the museum, making the necessary studies, and turning them into scientific publications will make important contributions to understanding the social, cultural and belief structure of the city in the Roman Imperial Period. The data obtained from archaeological studies conducted in Niğde have shown that some changes occurred in the context of belief and cult region with the Hellenistic Period. Region god-goddess cults such as Argaios, Serapis, Helios, Apollo, Ahura Mazda, Anaitis, Tykhe were seen in this period. The earliest data on the cult of Heracles as an epigraphic find is the inscription found in Tyana. The inscription dated to the 2nd century BC mentions the games held in the honor of Hermes and Heracles. Heracles evolved as a hero; but later on, he continued both together, carrying the divine feature within him. Due to these features, different features and qualities are encountered in various places. Among the Greek heroes, Heracles comes to the fore. Some distinctive iconographic features of Heracles can be seen in the two works in the museum, wich are the subject of this study. Statuettes were evaluated iconographically, typologically, and stylistically. As a result of stylistic evaluations, Heracles Epitrapezios statuette dates back to the third quarter of the 2nd century AD; Heracles Albertini/Pitti statuette is dated to the first half of the 1st century AD.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69545 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1223-1236]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/375 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Müziği Keman İcrasında Bir Virtüöz: Nubar Tekyay ve Ferahfeza Saz Semai İcrası ]]> <![CDATA[A Virtuoso in Turkish Music Violin Performance: Nubar Tekyay and Ferahfeza Saz Semai Performance]]> <![CDATA[Atalay DURMAZ]]> <![CDATA[Türk Müziği, Nubar Tekyay, Ferahfeza Saz Semai, Süsleme, Keman ]]> <![CDATA[Turkish Music, Nubar Tekyay, Ferahfeza Saz Semai, Ornament, Violin]]> <![CDATA[Sahip olduğu keman tekniği sayesinde tiz perdelerde rahatça dolaşabilen, batı müziği keman pozisyonlarını bilen ve icralarında zaman zaman kullanan, kemandan çıkardığı ton ile hemen fark edilen Nubar Tekyay yaşadığı kısa hayata rağmen Türk müziği keman icrasında bir virtüöz olarak kabul edilir. TRT ve özel plaklarda kayıtları bulunan Nubar Tekyay, Safiye Ayla ve Müzeyyen Senar’ın maestroluğunu yapmıştır. Atatürk’ün huzurunda birçok sefer keman çalmış ve soyadını Atatürk'ten almıştır. Nubar Tekyay hakkında kaynaklarda fazla bilgi olmadığı için özel olarak araştırma yapılmıştır. Kendisi hakkında Jamanak, Marmara ve Agos gibi Ermeni gazeteleri taranmış, bulunan haberlerin tercümesi yaptırılarak makaleye eklenmiştir. Bu çalışmada Nubar Tekyay’ın biyografisi yazılmış ve babası Udi Arşak Çömlekçiyan’a ait olan Ferahfeza Saz semaisinin Nubar Tekyay yorumu incelenmiştir. Eser içeresinde kullanmış olduğu keman teknikleri ve süslemeleri analiz edilmiştir. Öncelikle eser, Nubar Tekyay ve Ercüment Batanay tarafından yapılan icrası ile notaya alınmıştır. Nubar Tekyay’ın eser içerisinde kullanmış olduğu değerini kendinden önce, değerini kendinden sonra olan çarpmalar, çift çarpma, üçlü çarpma, işleme notası, doldurma notası, glissando, grupetto, trill gibi kullanmış olduğu süsleme türleri tespit edilmiştir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Eser analizi, ritim ve melodi açısından incelenmiştir. Tespit edilen bulgulara göre Türk müziği keman icracısında virtüöz olarak kabul edilen Nubar Tekyay’ın icralarının dinlenerek Türk müziği keman tavrının sürdürülmesi önerilmiştir.]]> <![CDATA[Despite his short life, Nubar Tekyay is considered a virtuoso in Turkish music violin performance, thanks to his violin technique. He was the conductor of Nubar Tekyay, Safiye Ayla and Müzeyyen Senar, who recorded on TRT and private records. He played the violin many times in Atatürk's presence and took his surname from Atatürk. Since there is not much information about Nubar Tekyay in the sources, a special research was conducted. Armenian newspapers such as Jamanak, Marmara and Agos were scanned about the person, and the news found were translated and recorded in the article. This does not take into account the Nubar Tekyay interpretation of Ferahfeza Saz semai, whose biography is written by Nubar Tekyay and belongs to his father, Udi Arşak Çömlekçiyan. The violin measurements and decorations used in the content of the work were analyzed. The piece used was notated with the performance by Nubar Tekyay and Ercüment Batanay. The types of details that Nubar Tekyay used in the work, such as multiplications before and after their value, double hits, triple hits, working notes, filling notes, glissando, grupetto, trill, have been identified. This qualitative research method was used. Exer analysis according to rhythm and melody directions. According to what has been determined, it has been suggested to continue the Turkish music violin style by listening to the performances of Nubar Tekyay, who is considered to be a virtuoso in Turkish music violin player.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69539 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1029-1048]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/376 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yeni Belge ve Bilgiler Işığında Mimar Giovanni Battista Barborini’nin Çalışmaları]]> <![CDATA[The Works of Architect Giovanni Battista Barborini in the Light of Novel Documents and Information]]> <![CDATA[ Pınar ŞAHİN]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Geç Dönem Osmanlı Mimarisi, İstanbul Mimarisi, Levanten Mimarlar, Giovanni Batistta Barborini]]> <![CDATA[Art History, Late Period Ottoman Architecture, Istanbul Architecture, Levantine Architects, Giovanni Battista Barborini]]> <![CDATA[Giovanni Battista Barborini, 1820 yılında Parma Dükalığı’na bağlı Piacenza’nın Cortemaggiore şehrinde dünyaya gelen levanten mimarlardan biridir. Torino’daki Ecole de Génie Civil’de mimarlık eğitimi alan Barborini, 1849 yılında İstanbul’a gelmiştir. 1887 yılına kadar buarada faaliyet gösteren İtalyan mimar özellikle Pera bölgesinde tiyatrolar, kiliseler, postane, hastane, okul, istasyon, belediye ve kulüp binaları ile bir de ticaret hanı inşa eder. İnşaat sektöründe tanınan tecrübeli bir mimar olarak dönemin yapılarının keşif ve inşa heyetlerinde bulunur. Çemberlitaş başta olmak üzere İstanbul’daki pek çok eseri restore eder. Nafia ve Ticaret Nezareti tarafından 19. yüzyılda İstanbul’da gerçekleşen yangınlardan etkilenen bölgelerin yeniden imarı için görevlendirilir. İstanbul’un kadastral haritasının hazırlanması amacıyla mimar ve mühendislerden oluşan özel bir komisyonda çalışır. 1867 Paris Uluslararası Sergisi’ne devleti temsilen katılarak burada bir Osmanlı Pavyonu tasarlar. Osmanlı Arşivi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Arşivi ve yabancı gazete arşivlerinde yapmış olduğumuz araştırmalarda Barborini’nin literatüre girmeyen çalışmalarına ilişkin yeni belge ve bilgilere ulaşılmıştır. Giovanni Batistta Barborini Karaköy Hanı (1859), eski Haydarpaşa Tren Garı (1872) ve Pangaltı Saint Nikolayev Rus Hastanesi’nin (1874) de mimarıdır. Çeşitli komisyonlarda çalışmalar yapan İtalyan mimar Islahat-ı Tarik Komisyonu’nda görev yapıtığı süreçte Kuzguncuk, Çarşamba, Tekfur Sarayı ve Kocamustafapaşa civarındaki yolların düzenlenmesi için istikamet haritaları hazırlamıştır. Bu makalede yeni bulgular ışığında mimarın çalışmalarına dair bir değerlendirme yapılmıştır. ]]> <![CDATA[Giovanni Battista Barborini was a Levantine architect born in 1820 in Cortemaggiore, Piacenza in the Duchy of Parma. After studying architecture at the Ecole de Génie Civil in Turin, Barborini came to Istanbul in 1849. Working until 1887, the Italian architect built theaters, churches, post offices, hospitals, schools, stations, municipal and club buildings, and a commercial inn, especially in the Pera district. As an experienced architect recognized in the construction sector, he participates in the exploration and construction committees of the buildings of the period. He restored many monuments of Istanbul, especially Cemberlitas. He was commissioned by the then Ministry of Public Works and Trade for the reconstruction of the areas affected by the fires in Istanbul in the 19th century. He worked in a special commission consisting of architects and engineers to prepare the cadastral map of Istanbul. He participated in the 1867 Paris International Exhibition representing the state and designed an Ottoman pavilion. Our researches in the Ottoman Archives, Istanbul Metropolitan Municipality Archives and foreign newspaper archives yielded new information about Barborini's works that were not included in the literature. Giovanni Battista Barborini is also the architect of the Karakoy Inn (1859), the old Haydarpasa Train Station (1872) and the Pangaltı Saint Nikolayev Russian Hospital (1874). Working in various commissions, the architect prepared direction maps for the regulation of the roads around Kuzguncuk, Carsamba, Tekfur Palace and Kocamustafapasa during his tenure in the Commission for Highway Improvement. This paper evaluates the architect's work in the light of new findings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69529 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1259-1278]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/377 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kosova Prizren Arnavut Birliği Kompleksinde Tespit Edilen Geleneksel Çoraplar]]> <![CDATA[Traditional Socks Detected in Kosova Prizren Albanian Complex]]> <![CDATA[Mehmet Ali EROĞLU]]> <![CDATA[Hatice Feriha AKPINARLI]]> <![CDATA[Geleneksel sanatlar, örgü, çoraplar, Arnavut Birliği Kompleksi, Kosova, Prizren]]> <![CDATA[Traditional arts, knitting, socks, Albanian League Complex, Kosovo, Prizren]]> <![CDATA[Türk kültür ve sanatının izlerini Orta Asya’dan başlayarak Balkanlar da dâhil olmak üzere geniş bir coğrafyada görmek mümkündür. Balkanlar; Türk kültür ve sanatının izlerinin sıklıkla görüldüğü bir coğrafyadır. Bu coğrafyada uzun yıllar hâkimiyet sürmüş olan Osmanlı İmparatorluğu beraberinde bölgeye Türk kültür ve sanatını da götürmüştür. Balkanlara yerleştirilen halkla birlikte Türk kültür ve sanatı Balkanlara da taşınmıştır. Türk sanatı ile Balkanlardaki yerleşik halkın sanatı zamanla kaynaşarak etkileşime girmiştir. Kozmopolit bir yapıya sahip olan Balkan coğrafyasında, sınırlar sürekli değişmiş, halklar ve kültürler birbirleriyle etkileşim halinde olmuşlardır. Kosova’da görülen örgü çorap veya bir dokuma örneğinin benzerinin Karadağ, Makedonya gibi başka Balkan ülkelerinde de görülmesi bu etkileşime örnek olarak verilebilir. Araştırmanın yapıldığı Kosova/Prizren, sınır komşuları ile etkileşim halinde olan bir şehirdir. Prizren’de Arnavut, Boşnak, Sırp, Hırvat ve Türk halkları varlığını göstermektedir. Özellikle günümüzde Prizren şehrinde Arnavut ve Türk varlığı azımsanmayacak ölçüdedir. Araştırmaya konu olan Kosova Prizren şehrinde bulunan Prizren Arnavut birliği binasında, Arnavut kültürünü yansıtan etnografik eserler, kıyafetler ve çoraplar sergilenmektedir. Kompleks, Kosova savaşı sırasında tahrip olmuş ve günümüzde yeniden tamamen inşa edilerek Prizren etnografya müzesi olarak hizmet vermektedir. Arnavut kültürünü yansıtan Prizren Arnavut birliği binası şehrin merkezinde, Gazi Mehmet Paşa Camii’nin hemen yanında yer alan ve 16. yüzyıla tarihlendirilen bir yapıdır. Günümüzde müze olarak kullanılan bu kompleks 2 kat ve 5 odadan oluşmaktadır. Arnavut kültürünü yansıtan etnografik eserler, kıyafetler, günlük kullanım eşyaları, döneminin portre figürleri ve Arnavut birliğinin unutulmaz şahsiyetlerinin resmedildiği tabloların sergilendiği bölümler bulunmaktadır. Osmanlı İmparatorluğunun uzun yıllar boyunca hâkimiyetinde kalmış olan Kosova/Prizren başta olmak üzere birçok Balkan ülkesinde dokuma ve örme kültürü görülmektedir. Anadolu topraklarında olduğu gibi Balkan topraklarında da çoraplar toplumların sosyal ve kültürel özelliklerini yansıtmaktadır. Arnavut kültürünü yansıtan, kıyafetlerin önemli bir parçası olan çoraplar; desen, renk, hammadde ve kompozisyon özellikleri yönünden incelenerek kataloglanmıştır. Bu alan araştırmasında Prizren Arnavut birliği kompleksinde bulunan etnografya müzesinde 50 adet örme çorap incelenmiş olup, incelenen örneklerden 15 adedine bu çalışmada yer verilmiştir.]]> <![CDATA[Starting in Central Asia and extending to the Balkans, it is possible to find traces of Turkish culture and art over a large geographic area. The Balkans is a geography where traces of Turkish culture and art are often seen. The Ottoman Empire, which has dominated this geography for many years, has brought Turkish culture and art to the region. Turkish culture and art have also been transported to the Balkans along with the people who have already migrated there. Turkish art and the art of the settled people in the Balkans have interacted by merging over time. In the Balkan geography, which has a cosmopolitan structure, borders have continuously changed, and people and cultures have interacted with each other. An example of this interaction can be given by the fact that a knitted sock or a woven sample similar to the one seen in Kosova can also be seen in other Balkan nations such as Montenegro and Macedonia. Weaving and knitting culture is observed in many Balkan countries, particularly Kosova / Prizren, which has been dominated by the Ottoman Empire for many years. As in the Anatolian lands, socks reflect the social and cultural characteristics of societies in the Balkans. Kosova/Prizren, the location of the study, is a city that interacts with its border neighbors. Albanian, Bosnian, Serbian, Croat and Turkish people show their presence in Prizren. Especially today, the Albanian and Turkish presence in Prizren is not to be underestimated. Ethnographic works, clothes and socks reflecting Albanian culture are exhibited in the building of the Albanian union of Prizren, located in Prizren, Kosova, which is the subject of the research. The goal of this research is to examine traditional socks and introduce their features using examples from the Kosovo ethnographic museum in Prizren. The socks and relevant museum literature have been examined to obtain data as a method. 50 traditional socks have been examined in the museum, and 15 traditional socks with different characteristics from these socks have been taken as samples. Socks, an essential part of apparel and a reflection of Albanian culture, have been categorized by examining their pattern, color, raw material, and composition properties. According to the research; It has been determined that the socks examined are multicolored, geometric decorations are used intensively, and they are straight lines, oblique lines, zigzag lines, dots, squares, circles, triangles, rhombuses and rectangles. Symbolic, that is, decorations loaded with meaning are combs, amulets, earrings, hooks, stars, eyes and cattle piss decorations. Flower, leaf, clover, and twig are examples of herbal decorations, whereas fish and bird are examples of figurative decorations. Natural wool yarn was used on the floor of the socks, while synthetic-orlon yarns were used in the designs. The color and pattern qualities of the socks made by the Albanians of Prizren represent the cultural traits of the local population.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69525 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1091-1108]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/378 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Fotoğraf ve Arkeoloji: Urne 40’ın Fotoğrafik Yolculuğu]]> <![CDATA[Photography and Archaeology: Photographic Journey of Urn no 40]]> <![CDATA[Savaş Onur ŞEN]]> <![CDATA[Fotoğraf, arkeoloji, arkeoloji fotoğrafı, İn situ, stüdyo]]> <![CDATA[Photography, archaeology, archaeological photography, In situ, studio]]> <![CDATA[Arkeoloji bilimi için fotoğraf belgeleme, analiz ve koruma gibi kullanımları açısından oldukça önemlidir. Fotoğraf aynı zamanda, arkeolojik alanları, eserleri ve kazı süreçlerini kaydetmek ve insanlara aktarmak için de kullanılmaktadır. Kazı alanındaki hayatın akışının kaydedilerek görsel günlüğün tutulması, eserlerin ortaya çıkış süreçlerinde kazı öncesi, sırası ve sonrasında kazı alanına ilişkin görsel belgelerin ortaya konması açısından da fotoğraf, arkeoloji ile olan ilişkisinde önemli bir rol oynamaktadır. Kitaplar, kataloglar veya sergiler vasıtasıyla kitlelere sunulan arkeolojik eserlere ait fotoğraflar kültürel mirasın korunmasında etkili bir araç olabilir. Fotoğrafın icadının, arkeolojide belgeleme ve analiz yöntemlerinde önemli etkisi olmuştur. Fotoğraf sayesinde arkeologlar, hem kazı alanlarını hem de buluntuları ve yapıları daha ayrıntılı bir şekilde kaydederek inceleme şansına sahip olmuşlardır. Fotoğraflar ayrıca arkeologların eğitiminde ders materyali olarak kullanılabileceği gibi, toplumsal hafızanın oluşması konusunda da etkili olabilir. Bu açıdan arkeoloji fotoğrafı farklı gereksinimler için farklı bakış açıları ve çekim yöntemleriyle ortaya konmalıdır. Herhangi bir eserin gün yüzüne çıktığı ilk andan stüdyo ortamında fotoğraflanma anına kadar geçen süreç, arkeoloji ve fotoğraf ilişkisinin önemli bir kısmını oluşturur. Çalışma, Urartular’a ait Çavuştepe Nekropolü’nde 2021 yılı kazılarında bulunan 40 numaralı urne ve içerisindeki eserlerin fotoğraflanma sürecini ve fotoğrafların incelenmesini kapsamaktadır. Bu süreçte, arkeolojik çalışmalar, kazı alanında meydana gelen topografik değişimler, eserlerin yerlerinden çıkartılarak kayda geçirilmesi ve daha sonra da stüdyo ortamında fotoğraflanması yer almaktadır.]]> <![CDATA[For the science of archeology, photography is very important for its purposes such as documentation, analysis and preservation. Photography is also used to record archaeological sites, artifacts, and excavations, and to convey them to people. In addition, photography plays an important role in documenting the flow of life at excavation sites, visually presenting the process of uncovering artifacts, and presenting visual records of the excavation site before, during, and after the excavation process. Photos of archaeological artifacts are also important for presenting them as cultural heritage. Photos of archaeological artifacts presented in books, catalogs, or exhibitions can be an effective tool in preserving cultural heritage. The invention of photography has had a significant impact on the methods of documentation and analysis in archaeology. Thanks to photography, archaeologists have had the chance to record and examine both the excavation sites and the finds and structures in more detail. Moreover, these photos can be used as teaching material for archaeologists and can serve as educational visuals for the formation of social memory. In this regard, archaeology photography should be presented with different perspectives and methods for different needs. The process from the first moment an artifact is uncovered to the moment it is photographed in a studio forms an important part of the relationship between archaeology and photography. The subject of this article is the process of photographing urn 40 and its contents found in the Çavuştepe Necropolis during the 2021 excavations. In this process, archaeological studies, topographical changes in the excavation area, recording the works by removing them from their places and then photographing them in the studio are included.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69443 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[683-694]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/379 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sportif Faaliyetlerde İslam Dininin Etkisine İlişkin Sporcu Görüşleri]]> <![CDATA[Athletes' Views on the Effect of Islam in Sports Activities]]> <![CDATA[Mehmet DERELİOĞLU]]> <![CDATA[Seda SABAH -Soner ÇANKAYA]]> <![CDATA[Beden eğitimi ve spor, din, İslam dini, sporcu, sportif faaliyetler]]> <![CDATA[Physical education and sports, religion, Islam religion, athlete, sports activitie]]> <![CDATA[Bu çalışma sportif faaliyetlerde İslam dininin etkisine ilişkin sporcu görüşlerinin incelenmesi amacını taşımaktadır. Çalışma betimsel tarama modeli kapsamında yürütülmüştür. Tarama araştırma modeli bir konuyla veya olayla ilişkili katılımcıların beceri, ilgi, yetenek, tutum ve görüşlerinin belirlendiği bir araştırma çeşidi olarak adlandırılmaktadır. Çalışmanın evreninin amatör ve profesyonel sporcular oluşturmakta olup, örneklem grubu ise 245 sporcu kapsamındadır. Veri toplama sürecinde Taş ve ark., (2020) tarafından geliştirilen Sportif Faaliyetlerde İslam Dini Etki Ölçeği (SFİDEÖ) kullanılmıştır. Katılımcıların ölçek maddelerine verdiği cevaplardan elde edilen toplam puanların kişisel bilgi formundaki değişkenlere göre normal dağılım gösterip göstermediği Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testi ile belirlenmiştir. Çalışmada, ölçek toplam puanların ve alt boyut toplam puanlarının cinsiyet, branş vb. değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği Student testi ile; eğitim durumu, gelir düzeyi, dindarlık boyutu vb. gibi değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği ise Tek Yönlü Varyans Analizi (One-way ANOVA) ve Tukey çoklu karşılaştırma testi ile belirlenmiştir. Araştırmada, katılımcıların yaşı ve spor yaşı ile Sportif Faaliyetlerde İslam Dini Etki ölçeği ortalama puanları ve alt boyut ortalama puanları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Aynı zamanda çalışmada katılımcıların cinsiyet, gelir düzeyi ve eğitim durumu değişkeni açısından Sportif Faaliyetlerde İslam Dini Etki ölçeği ortalama puanları ve alt boyut ortalama puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan profesyonel, dini eğitim almış ve bireysel spor branşına sahip katılımcıların İslam dininin sportif faaliyetlerde daha yüksek düzeyde etkili olduğu görüşünde olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, bu bulgular İslam'ın spor faaliyetlerine etkisinin kompleks olduğunu ve demografik faktörlerden ziyade sporcuların dini eğitimi, profesyonellikleri ve spor branşları gibi özelliklerine bağlı olarak değişebileceğini göstermektedir.]]> <![CDATA[This study aims to examine the influence of the Islamic religion on athletes' views in sporting activities. The study was conducted within the scope of a descriptive survey model. The survey research model is referred to as a type of research in which the skills, interests, abilities, attitudes, and opinions of participants related to a subject or event are determined. The population of the study consists of amateur and professional athletes, with a sample group of 245 athletes.Islamic Religion’s Impact on Sport Activities Scale (IRISAS) developed by Taş et al. (2020) was used in data collection process. It was determined with Kolmogorov-Smirnov and Shapiro-Wilk test whether total scores obtained from the responses of participants to scale items were normally distributed. In the study, it was determined with Student t test whether scale total scores and sub-dimension total scores differed in terms of the variables such as gender and branch; while it was determined with One-way ANOVA and Tukey multiple comparison test whether they differed according to variables such as educational status, income level and religiousness. No significant correlation was found between the participants’ age, sport age and Islamic Religion’s Impact on Sport Activities Scale mean scores and sub-dimension mean scores. At the same time, no significant difference was found between variables of gender, income level and educational status and Islamic Religion’s Impact on Sport Activities Scale mean scores and sub-dimension mean scores. On the other hand, it was found that the participants who were professional, those who had religious training and those engaged in individual sport branches thought Islam had a higher impact in sports activities. In conclusion, these findings suggest that the influence of Islam on sporting activities is complex and may vary depending on factors such as athletes' religious education, professionalism, and the specific sports disciplines they are involved in, rather than demographic factors.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69397 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[989-1002]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/380 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Manevi Baypas Ölçeği’nin Türkçe Formunun Psikometrik Özellikleri]]> <![CDATA[The Psychometric Properties of the Spiritual Bypass Scale’s Turkish Form]]> <![CDATA[Figen KASAPOĞLU]]> <![CDATA[Psikolojik danışma, maneviyat, manevi baypas, kültürler arası ölçüm geçerliliği, Türkiye]]> <![CDATA[Counseling, spirituality, spiritual bypass, crosscultural measurement validation, Türkiye]]> <![CDATA[Günümüzde psikolojik danışmanlar, danışanların maneviyatını fiziksel ve zihinsel sağlıklarını iyileştirmek için potansiyel kaynak olarak görmeye başlamıştır. Psikolojik danışma uygulamalarında ve değerlendirme sürecinde danışanların manevi boyutuyla çalışırken ortaya çıkması çok olası bir olgu vardır. Bu olgu, manevi baypastır. Manevi baypas kavramını ampirik olarak çalışabilmek için geliştirilen Manevi Baypas Ölçeği çeşitli kültürel gruplarda incelenmiştir. Orijinal Manevi Baypas Ölçeği, 13 maddeden oluşan dörtlü Likert tipi bir ölçme aracıdır. Ölçeğin “psikolojik kaçınma” ve “manevileştirme” olmak üzere iki alt faktörü vardır. Bu çalışmanın amacı Manevi Baypas Ölçeği’ni Türkçeye çevirmek ve psikometrik özelliklerini incelemektir. Çalışmaya 240 yetişkin birey (207 kadın, 33 erkek) katılmıştır. Ölçeğin uyarlama sürecinde önce madde analizi yapılmıştır. Daha sonra birinci ve ikinci düzey doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Birinci düzey doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, “psikolojik kaçınma” ve “manevileştirme” faktörlerinden oluşan iki faktörlü modeli desteklemiştir. İkinci düzey doğrulayıcı faktör analizinde modelin uyumu birinci modelle paralel ve kabul edilebilir düzeyde sonuçlar vermiştir. Bilinen gruplar geçerliliği analizi sonucuna göre, “manevileştirme” faktörü, kadın olmak ve üniversite mezunu olmak ile negatif yönde; “psikolojik kaçınma” faktörü ve manaevi baypas toplam puanı, dindar olmak ile pozitif yönde ilişkili bulunmuştur. Güvenirlik analizi kapsamında ölçeğin iç tutarlılık katsayısı ölçeğin güvenilir olduğunu göstermiştir. Geçerlik ve Güvenirlik analizleri sonucunda, ölçek 11 madde ve iki faktör olarak şekillenmiştir. Bu çalışma, belirli sınırlılıklar çerçevesinde, ölçeğe dair Türkiye’deki ilk psikometrik kanıtları sunmuştur.]]> <![CDATA[Spiritual bypassing is the propensity to avoid emotional discomfort and pain by practicing spiritual beliefs and practices. Some people in Turkey may choose to use religious and spiritual coping to avoid dealing with psychological difficulties, known as spiritual bypass. Since its development, the Spiritual Bypass Scale-13 has been studied in various cultural groups. Spiritual Bypass Scale-13 has two subscales: Spiritualization and Psychological Avoidance.The Spiritual Bypass Scale-13 was developed to assess the two main components of spiritual bypass—avoidance and spiritualising. The purpose of this study is to translate Spiritual Bypass Scale-13 into Turkish and to examine its psychometric properties. Participating adults (N = 240) completed the Turkish translated version of the scale and demographic items. The confirmatory factor analysis results supported a two-factor model consisting of psychological avoidance and spiritualising factors. Second-order factor model that explained both psychological avoidance and spiritualising also fit well. According to the results of the validity of the known groups, Spiritualization was negatively related to being a woman and level of education; Psychological avoidance and total score are positively related to being religious. Within the scope of reliability analysis, the internal consistency coefficient of the scale showed that the scale was reliable. This study presented the first psychometric evidence in Turkey.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69317 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1185-1195]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/381 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yeni İklim Rejimi Olarak Avrupa Yeşil Mutabakatı ve Türk Basınında Sunumu Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[A Review on the European Green Deal as the New Climate Regime and Presentation in the Turkish Press]]> <![CDATA[Şakir EŞİTTİ]]> <![CDATA[Burcu IŞIK]]> <![CDATA[Medya Çalışmaları, Avrupa Yeşil Anlaşması, İklim Krizi ve Türk Basını, Türk Basınında Avrupa Yeşil Anlaşması, iklim değişikliği, iklim krizi]]> <![CDATA[Media Studies, The European Green Deal, Climate Crisis and Turkish Press, The European Green Deal in Turkish Press, climate change, climate crisis ]]> <![CDATA[İklim krizi günümüzde dünyanın yüzleşmek zorunda olduğu en önemli sorunlardan biridir. Dünyanın çeşitli yerlerinde iklim krizine bağlı olarak meydana gelen aşırı sıcaklık, kuraklık, orman yangınları ve sel baskınları gibi afetler birçok açıdan bireyleri, toplumları, ülkeleri hatta ülkelerarası ilişkileri olumsuz yönde etkilemektedir. Avusturalya’da 2020 yılında ortaya çıkan yangınlar 240 gün sürmüş, bu yangınlarda binlerce hektar alan yanmıştır. Hindistan’a kuraklık nedeniyle son beş yılda 4700’den fazla çiftçinin intihar ettiği medyaya yansımıştır. Türkiye’de 2021 yılında büyük orman yangınları, 2023 yılında ise sel baskınları yaşanmıştır. Dünya genelinde her geçen gün daha da derinleşen iklim krizi tüm dünyayı ilgilendiren önemli bir güvenlik sorunu halini almıştır. Birleşmiş Milletler (BM) gibi uluslararası örgütler ile Avrupa Birliği (AB) gibi uluslarüstü örgütler, iklim krizine yanıt verebilmek adına ortak çalışmalar üretmekte, sorun hakkında ülkelerde farkındalık yaratmaya çalışmaktadır. Avrupa Yeşil Mutabakatı bu bağlamda geliştirilen önemli çalışmalardan birisidir. Mevcut literatür incelendiğinde Avrupa Yeşil Mutabakatı hakkında birçok alanda çalışma yapıldığı, bununla birlikte medya alanında yeterince araştırma bulunmadığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada Avrupa Yeşil Mutabakatı’nın Türk basınındaki temsili, en çok tiraja sahip üç gazete olan Hürriyet, Sabah ve Sözcü gazeteleri üzerinden nitel içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Elde edilen verilere göre, adı geçen gazetelerde yer alan haberlerde iklim krizinin arka plan bilgisine yeterince yer verilmediği, gazetelerdeki köşe yazılarında bu soruna değinilmediği, Yeşil Mutabakat konusunun salt ekonomik bir sorun olarak ele alındığı, sorunun diğer boyutlarının görmezden gelindiği, çevre gönüllülerinin, sivil toplum kuruluşu temsilcilerinin ve bilim adamlarının görüşlerine yer verilmediği tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The climate crisis is one of the most important problems that the modern world has to face. Today, disasters such as floods, extreme heat, drought, forest fires, tornadoes, typhoons and hurricanes which are caused by climate crises in various parts of the world, effect negatively individuals, societies and countries and even international relations in economical, psychological, social and political terms. For instance, unprecedented fires broke out in Australia in 2020, and these fires lasted 240 days. It is claimed that more than 4700 farmers committed suicide in the last five years due to drought in India. Major forest fires in 2021 and floods in 2023 were experienced in Turkey. The climate crisis has become a security issue for the whole world. United Nations (UN) and European Union (EU) have started to produce joint efforts in order to respond to the climate crisis, which has become an international security issue. The European Green Deal is one of the important works developed in this context. When the existing literature is examined, it has been determined that there are studies on The European Green Deal in many areas, however, there are not enough studies in the field of media and communication. In this study, the representation of The European Green Deal in the Turkish press was analyzed by qualitative content analysis method over the three newspapers with the highest circulation, Hurriyet, Sabah and Sozcu. According to the obtained data, it has been determined that the background information about the climate crisis is not adequately covered in the news of the aforementioned newspapers, The European Grean Deal is not mentioned in the columns of the newspapers at all, and The European Green Deal is handled as a purely economic issue in almost all of the newspapers, the opinions of the representatives of non-governmental organizations, environmental volunteers and scientists are not included and therefore the news are not raising awareness about the issue.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69315 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1109-1123]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/382 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İnsanın Kendi Varlığına Dönüşte Mekânın Önceliği]]> <![CDATA[The Priority of Space in the Return to One’s Own Being]]> <![CDATA[Zafer GÜNDÜZ]]> <![CDATA[Felsefe, varlık, mekân, varolan, insan, özne, çevreleyen dünya]]> <![CDATA[Philosophy, being, space, existent, human, subject, surrounding world]]> <![CDATA[Modernist düşünce sistemi ve tartışmaları ile beraber dönüşen bilgi-varlık ilişkisi, özne olarak insanın kendi varlığına dair soruşturmasını farklı bir şekilde ele almış, önceliği bilginin imkânı ve bilgi ile elde edilecek güç olgusuna vermiştir. Bu tartışmalar ‘varlık’a ve onun ontolojik bağlamına dair bir yönelim taşımayıp, epistemoloji ve akıl/zihin bağlamı çerçevesinde bilginin imkânı temel problem olmuştur. Kartezyen ve düalist bir dünyagörüşü/bakışı temelinde şekillenmiş düşünce sistemi çağdaş varoluşsal tartışmalara da kapı açmıştır. İnsanın bir dünya ve mekân içinde oluşunu bilgi/hakikat gibi epistemolojinin tartışmaları bağlamında ele alan Kartezyen düşünce sistemi, insanın bir varolan oluşunu, bedensel yapısını eksik, kırılgan, sonlu, tamamlanmamış gibi belirlemeler ile öne çekerek problem edinmiştir. Aksi doğrultuda insanın diğer varolanlardan belirgin farkı olduğunu iddia ettiği akıl ve bilgi çerçevesinde insanı tanımlamaya çalışmıştır. Akıl ve bilgi merkezli insan anlayışında değer verilen de insanın bu özel ve öznel yapısı olmaktadır. Oysa insanın ontolojik yapısı önemsenmeyen değiştirilmesi ve düzeltilmesi gereken bir anlam kazanmıştır. Bu doğrultuda bu çalışmada eksiklik ve tamamlanmamışlığın insanın anlama yetisinin de ön koşulu olan zamandan ziyade, mekân kavrayışından kaynaklı olduğuna işaret edilecektir. Aynı zamanda mekânın başkası ve öteki olarak işaret edilen varolanlar ile iletişimini sağlayan asıl alan olduğu ifade edilip, varlığın açılmamışlığının ve örtük oluşunun, mekânının kurucu yapısından kaynaklı olduğuna vurgu yapılacaktır. Mekân üzerinden kendi varlığına dair soruşturma yapan özne içine düştüğü ya da fırlatılmış olduğu bu evreni anlama çabasına kendi varlık kavrayışını da yerleştirmektedir. Varolana dair analizi bilimsel ve teknolojik alana sığdıran özne, varlığın anlaşılma biçimini de bu alana bırakmıştır. Kendi varlığına dair özel soruşturmasını yine bilim ve teknoloji ile ilişkili biçimde, iletişim mekânı içinde kendisini özne olarak özel ve öznel bir konumda tutup kavramaya çabalamaktadır. Dolayısıyla bu çalışma özne olarak insanın mekân tasavvuru ve kendi varoluşunu mekân içinde nasıl konumlandırdığını açığa çıkarmayı planlamaktadır.]]> <![CDATA[The relationship between knowledge and being, which was transformed with the modernist system of thought and debates, dealt with the human being's inquiry into his/her own existence as a subject in a different way, giving priority to the possibility of knowledge and the phenomenon of power to be obtained through knowledge. These discussions did not have an orientation towards existence and its ontological context, but the possibility of knowledge within the context of epistemology and reason/mind was the main problem. The system of thought shaped on the basis of a Cartesian and dualist worldview has opened the door to the existential debates of our time. The Cartesian system of thought, which deals with the existence of human beings in a world and space within the context of epistemological debates such as knowledge/truth, has problematized the existence of human beings by emphasizing their bodily structure with determinations such as incomplete, fragile, finite, incomplete. On the contrary, it has tried to define human beings within the framework of reason and knowledge, which it claims to be distinctly different from other beings. It is this special and subjective structure of the human being that is valued in the understanding of the human being centered on reason and knowledge. However, the ontological structure of human beings has gained a meaning that needs to be changed and corrected. Accordingly, in this study, it will be pointed out that lack and incompleteness arise from the conception of space rather than time, which is a prerequisite for human understanding. At the same time, it will be stated that space is the main space that enables communication with the existents that are pointed out as the other and the other, and it will be emphasized that the unopenedness and implicitness of existence is due to the constitutive structure of its space. The subject, who investigates his/her own existence through space, places his/her own conception of existence in his/her effort to understand this universe into which he/she has fallen or into which he/she has been thrown. The subject, who fits the analysis of what exists into the scientific and technological field, has left the way of understanding existence to this field. The subject endeavors to comprehend his/her private investigation of his/her own existence by keeping himself/herself in a special and subjective position as a subject within the space of communication, again in relation to science and technology. Therefore, this study plans to reveal how human beings as subjects conceive of space and how they position their own existence in space.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69308 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1125-1138]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/383 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İngiltere’de “Alevi Olmak”: Diasporada Alevi Kimliğinin Kuruluşu]]> <![CDATA[“Being an Alevi in UK”: Construction of the Alevi Identity in Diaspora]]> <![CDATA[Yavuz ÇOBANOĞLU]]> <![CDATA[Sosyoloji, Alevilik; Aleviler; Kimlik; Diaspora; Diaspora Aleviliği; İngiltere’de Alevi Kimliği]]> <![CDATA[Sociology, Alevism; Alevis; Identity; Diaspora; Diaspora Alevism; Alevi Identity in England]]> <![CDATA[Türkiye’deki siyasal ve kültürel gelişmelere bakıldığında, son yıllarda Alevilik ve Aleviler konusunun giderek artan bir öneme sahip olduğu tespit edilebilir. Bunun nedeni, Alevilerin kendi kültür ve inançlarına yönelik taleplerini artık (özellikle yurtdışında) daha yüksek sesle ifade etmelerinden kaynaklanmaktadır. Bu talepler ise genellikle, sosyal yaşam ile politik alanın sosyolojisindeki bir takım toplumsal değişimlerin sonuçları olarak karşımıza çıkar. Dahası tüm inanç ve etnisite çalışmalarında olduğu gibi, Alevilikte de mevcut sosyolojik değişimler kimlik inşa süreçlerinin içerisinde gerçekleşir ve ona tabidir. Bu yönüyle kimlik inşa süreçleri bizlere, buradaki sosyolojik değişimleri işaretleyebilmemiz için de kıymetli ipuçları sunmaktadır. Öyle ki günümüzde kimlik kavramı, bütün bu sosyolojik değişimleri anlamak ve anlamlandırabilmek için anahtar bir rol üstlenmektedir. Yine benzer biçimde Alevilik de kendi kimlik formlarını, özellikle gelecek kuşaklara aktarırken, kimliğin (özellikle geleneksel Alevilik çerçevesinde) inşasına önem veren bir inançtır. Üstelik buradaki inşanın, pek çok yorum ve söylem aracılığıyla gerçekleştiği de bilinmektedir. Yine de yorumların kaynağı ne olursa olsun hem Türkiye içerisinde, fakat daha aktif ve yoğunluklu olmak kaydıyla, hem de Avrupa diasporasında bir “Alevi kimliği” kurmaya yönelik çabaların son yıllarda fazlasıyla yoğunlaştığına şahit olmaktayız. Dolayısıyla burada, “diaspora”daki Aleviler arasındaki bu kimlik oluşturma süreçleri nasıl ve hangi şekillerde inşa edilmekte, nasıl ortaya çıkmaktadır? sorusu kendiliğinden önem kazanmaktadır. İşte “bir yıl” gibi bir süre zarfında desteklenen bu saha araştırmasının bilimsel merakı da İngiltere diasporasındaki Alevilerin kimlik inşasındaki değişim, çeşitlenme ve süreklilik süreçlerinin anlaşılır kılınması üzerinedir. Zira Alevilikte inanç ve kültürel öğelerin etkisiyle kimlik inşa edici (/kurucu) süreçler, bilimsel bir merakı davet edici özelliklere fazlasıyla sahiptir. Bu itibarla, saha araştırması kapsamında 33 kişiyle yüz yüze “derinlemesine mülakatlar” gerçekleştirildi. Bu kişiler yoğunluklu olarak Londra’da yaşayan ve kendisini “Alevi” olarak ifade eden yetişkinlerdi. Londra dışında ise beş şehirden altı kişiyle daha yüz yüze görüşüldü ve başkent dışında Alevilerin kendi kültürel kimliklerini nasıl kurdukları tespit edilmeye çalışıldı. Görüşmeler sonrasında derinlemesine mülakat kayıtları söylem analizi yöntemiyle anlamlandırılmaya çalışıldı.]]> <![CDATA[Looking at the political and cultural developments in Turkey, we can state that the subject of Alevism and Alevis has an increasing importance. The reason for this stems from Alevis’ articulation of their demands on their belief more loudly. These demands in turn appear as results of changes in social life and sociology of the political space. Furthermore, as in all studies of belief and ethnicity, sociological changes in Alevism also take place within processes of identity construction. In this regard identity construction processes give us clues on how to mark sociological changes here. Thus the concept of identity today undertakes a key role in understanding and giving meaning to all these sociological changes. Alevism is also a form belief that gives importance to identity construction when it transfers its identity forms especially to future generations. What’s more it is also known that the construction here takes place through many interpretations and discourses. Whatever the source of these interpretations, both in Turkey and more actively and intensely in European diaspora, we witness the intensification of efforts to construct an Alevi identity in recent years. Therefore, here the question arises spontaneously: How and by what means are these processes of identity formation among diaspora Alevis are being constructed? The scientific interest of this field research is about making the processes of change, diversification and continuity in the identity construction of Alevis in the British diaspora intelligible. Because identity-construction processes in Alevism, along with the influence of belief and cultural elements, have more than enough reasons to arouse scholarly interest.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69297 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[923-946]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/384 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Smyrna Agorası’nda Ziyaretçi Deneyiminin Artırılması: Kültürel Miras Yaşıyor Projesi]]> <![CDATA[Enhancement of Visitor Experience at Agora of Smyrna: Heritage Alive Project]]> <![CDATA[Ozan ÇAKMAK]]> <![CDATA[Sarp ALATEPELİ -Akın ERSOY]]> <![CDATA[Arkeoloji, kültürel miras, ziyaretçi deneyimi, smyrna, sanal gerçeklik]]> <![CDATA[Archaeology, cultural heritage, visitor experience, smyrna, virtual reality]]> <![CDATA[Ören yeri tanıtımı ve ziyaretçi deneyimi ile ilgili teorik pek çok çalışma ve öneri bulunsa da, bu konuyla ilgili uygulamalı örneklerin sayısı azdır. İzmir İli Konak İlçesi sınırları içerisinde yer alan Smyrna Agorası Ören Yeri, ulaşıma elverişli kent içi konumunun da etkisiyle her yıl binlerce ziyaretçiyi ağırlamakta, bu sayı her geçen yıl artmaya devam etmektedir. Smyrna Agorası’nda ziyaretçi deneyiminin arttırılmasına yönelik çeşitli projeler hazırlanmakta, alanın tanıtılması ve her yaştan ziyaretçinin Smyrna/İzmir tarihi ve arkeolojisi hakkında bilgi edinmesi amaçlanmaktadır. İzmir Kent Değerlerini Koruma ve Geliştirme Derneği (Kentimiz İzmir) tarafından yürütülen ve 2022 yılında tamamlanan ‘Kültürel Miras Yaşıyor’ projesi kapsamında, Smyrna Agorası odağında ziyaretçi deneyiminin arttırılması ve yenilikçi tanıtım-yorumlama araçlarının üretilmesine yönelik çeşitli uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada, ulusal ve uluslararası düzeyde konuyla ilgili yapılan bazı uygulamalar incelenmiş, ‘Kültürel Miras Yaşıyor Projesi’ kapsamında üretilen araçların Smyrna Agorası’nın tanıtımındaki rolü üzerinde durulmuştur. Proje kapsamında uluslararası ortaklarla geliştirilen yenilikçi miras araçlarının Smyrna Agora’sındaki ziyaretçi deneyimine ve uluslararası tanınırlığına katkılarıyla ilgili çıktılar değerlendirilmiştir. Bu noktada arkeolojik alanlarda taşınır ve taşınmaz kültür varlıklarının fiziki görünürlükleri ile temsil ettikleri arasındaki bağlantının ziyaretçiye bütünlüğünü koruyarak, yalın bir şekilde aktarılması için izlenen aşamalar tanıtılmıştır. Son yıllarda farklı yaklaşımlarla sadece müzeler üzerinden tanımlanan dijital uygulamaların ve program çıktılarının, bütüncül bakış açısıyla bir ören yerinde nasıl kurgulanabileceği tanımlanmıştır.]]> <![CDATA[Although there are many hypothetical studies and suggestions regarding the introduction of the site and the visitor experience, the number of practical examples on this subject is few. Agora of Smyrna, located within the borders of Konak District of Izmir Province, welcomes thousands of visitors every year with the effect of its convenient urban location, and this number continues to increase each year. Various projects are being prepared to increase the visitor experience in the Smyrna Agora, it is aimed to introduce the area and to provide information about the history and archeology of Smyrna/İzmir for visitors of all ages. Within the scope of the ‘Heritage Alive’ project carried out by the İzmir Association for the Protection and Development of Urban Values (Kentimiz İzmir) and completed in 2022, various practices were carried out to increase the visitor experience and to produce innovative promotional-interpretation tools in the focus of the Agora of Smyrna. In this study, national and international practices on the subject were examined, and the role of the vehicles produced within the scope of the ‘Heritage Alive’ project in the promotion of the Agora of Smyrna was emphasized. Within the scope of the project, the outputs related to the contribution of innovative heritage tools developed with international partners to the visitor experience and international recognition in the Smyrna Agora were evaluated. At this point, the steps followed in order to convey the connection between the physical visibility of cultural assets in archaeological sites and what they represent to the visitor in a simple way while preserving their integrity are introduced. In recent years, it has been defined how digital applications and program outputs, which are defined only through museums with different approaches, can be constructed at a site with a holistic perspective.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69177 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1371-1390]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/385 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Krste Petkov-Misirkov'un Makedonya Meselesi’nin Çözümüne Yönelik Önerileri]]> <![CDATA[The views of Krste Petkov-Misirkov on solving the Macedonian issue]]> <![CDATA[Armen ZARNOSKI]]> <![CDATA[Osmanlı tarihyazımı, Makedonya Meselesi, Osmanlı İmparatorluğu, Krste Petkov-Misirkov, II Abdülhamid]]> <![CDATA[Ottoman historiography, Macedonian question, Ottoman Empire, Krste Petkov – Misirkov, Sultan Abdulhamid II]]> <![CDATA[Bu makale, XX. yüzyılın başlarında Makedonya sorununun çözümüne ilişkin Krste Petkov-Misirkov’un kaleme aldığı Makedonya Meselesi Üzerine adlı kitabın analizinden oluşmaktadır. Tarih yazımı açısından bakıldığında Krste Petkov Misirkovu’nfikirleri ilginç ve orijinaldir. Makedonya'nın bağımsızlığı ve Osmanlı İmparatorluğu'ndan tamamen ayrılması için savaşan Makedon edebiyatçılarınınaksine Misirkov, Makedon Hristiyan halkının geleceği Osmanlı İmparatorluğu içinde görülmesi gerektiğine inanmaktadır. Misirkovun arzusu Makedon halkının yerel ve adli makamlara katılımı, ana dilde eğitim ve Makedonların nüfus sayım kayıtlarına kaydedilmesi için reform talebiyle tamamlanmaktadır. Misirkov'un bu düşünceleri gerekçe olarak ortaya koyması, 20. yüzyılın başlarında Balkanların jeopolitik durumuna ve Balkan devletleri olan Bulgaristan, Sırbistan ve Yunanistan'ın propagandasında bölünmüş olan Makedon halkının içinde bulunduğu zor duruma dikkat çekiyor. Misirkov, Makedonya sorununun en elverişli çözümü için Makedonya'nın Osmanlı sınırları içinde kalması, Sultan II. Abdülhamid'in otoritesini kabul etmesi ve yukarıda altı çizilen reformların uygulaması gerekli olduğuna inanıyor. Misirkov'a göre söz konusu çözüm, Makedon halkını Balkan devletlerinin kendi politikalarını empoze etmeye ve Makedonya'nın coğrafi topraklarını tamamen bölmeye çalışan propagandasından ve Makedon Hristiyan nüfusunun asimilasyonundan koruyacaktı. Balkan savaşlarından İkinci Dünya Savaşı'na kadar olan dönemi değerlendirdiğimizde Makedonya'nın bölünmesi ve Makedon halkının asimilasyonuna ilişkin Misirkov'un tahminleri'nin ne kadar doğru olduğu sonucuna varmaktayiz. Buna göre, Makedonya'nın Osmanlı İmparatorluğu içinde kalması ile ilgili Misirkov'unfikirleri gerçekleşseydi, Makedon halkı için daha iyi sonuçlar doğurabilirdi. ]]> <![CDATA[The subject of this article is the point of view of Krste Petkov - Misirkov regarding the solution of the Macedonian question in the early 20th century presented in his book On Macedonian Affairs (?�?� ?�?�?�?�?�?�?�ц?�?�т?� р?�?�?�т?�). From the point of view of historiography, this idea is particularly interesting and original. Unlike a large number of Macedonian revolutionaries and revivalists who are fighting for independence and complete separation of Macedonia from the Ottoman Empire, Misirkov believes that the future of the Macedonian Christian people should be seen within the Ottoman Empire. Misirkov complements this point of view with the request for reforms within the Ottoman Empire, with which the Macedonian people would receive participation in local and judicial authorities, education in their native language and entry of Macedonians into the census registers. Exposing this position, as the main reason for the same Misirkov points out the geo-political situation of the Balkans in the beginning of the 20th century and the difficult position of the Macedonian people who were divided in the propagandas of the Balkan states (Bulgaria, Serbia and Greece). Misirkov believes that the most favorable solution to the Macedonian issue would be remaining of Macedonia within the Ottoman Empire, submitting to the authority of Sultan Abdulhamid II and implementing the reforms that were highlighted above. According to Misirkov, the mentioned solution would protect the Macedonian people from the propaganda of the Balkan states that sought to impose their policies and completely double the geographical territory of Macedonia and assimilation of the Macedonian Christian population. Perceiving the period that follows the exposition of Misirkov's views, ie. the period from the Balkan Wars to the Second World War, we conclude that Misirkov's predictions about the division of Macedonia and the assimilation of the Macedonian population were founded. According to this, if the ideas of remaining of Macedonia within the Ottoman Empire and the submission of the Macedonian Christian population to the rule of Abdulhamid II would come true, this solution would be the most favorable for the Macedonian people.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69124 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[731-741]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/386 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijital Turizmde Sanal Rekreasyon Uygulamalarının Akıllı Şehirler Perspektifinden Analizi]]> <![CDATA[Virtual Recreation Applications Analyzing Digital Tourism from the Perspective of Smart Cities ]]> <![CDATA[Züleyhan BARAN]]> <![CDATA[Şükran KARACA]]> <![CDATA[Dijital Turizm, Sanal Rekreasyon, Sanal gerçeklik, Artırılmış gerçeklik, Akıllı Kentler]]> <![CDATA[Digital Tourism, Digital Recreation, Virtual reality, Augmented reality, Smart Cities]]> <![CDATA[Son yıllarda teknolojinin hızlı gelişimi, turizm sektöründe sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik kavramlarının yaygın olarak kullanılmasına olanak sağlamaktadır. Bu teknolojik yenilikler, turizm ve rekreasyon faaliyetlerinde önemli bir dönüşüme yol açmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik alt yapısı kullanarak oluşturulan dijital rekreasyon kavramının kapsamını belirlemek ve akıllı kentler üzerinden dijital turizmde sanal rekreasyon uygulamalarını incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye'deki akıllı kentlerde gerçekleştirilen sanal rekreasyon uygulamaları analiz edilmiştir. Sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik, turizm sektöründe özellikle rekreasyon alanında etkili bir şekilde kullanılabilmektedir. Bu teknolojik yenilikler, turistlerin seyahat öncesinde destinasyonları keşfetmelerine, seyahat sırasında farklı deneyimler yaşamalarına ve seyahat sonrasında ise hatıralarını canlandırmalarına olanak sağlamaktadır. Ayrıca, sanal rekreasyon faaliyetleri turizm açısından sosyal ve psikolojik faydalar sunan önemli bir boş zaman aktivitesi olarak değerlendirilmektedir. Ancak, mevcut akıllı kent uygulamalarının sanal rekreasyon faaliyetleri konusunda henüz yeterli düzeyde uygulama sunmadığı tespit edilmiştir. Türkiye'deki mevcut akıllı kent uygulamaları, turizm sektöründe dijitalleşmenin hızlandırılması için önemli bir fırsat sunmaktadır. Bu kapsamda, akıllı kent uygulamalarının temel özellikleri hakkında sanal rekreasyon faaliyetleri konusunda çıkarımlar yapılmıştır. Sonuç olarak, sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik teknolojileri, turizm sektöründe önemli bir etki yaratmaktadır. Akıllı kentler üzerinden dijital turizmde sanal rekreasyon uygulamaları, turizm sektöründeki dijitalleşmenin hızlandırılmasında önemli bir rol oynayabilir. Bu nedenle, turizm sektöründeki paydaşlar tarafından bu teknolojilerin etkili bir şekilde kullanılması ve akıllı kent uygulamalarının turizm sektöründe dijitalleşme sürecine dahil edilmesi önem arz etmektedir.]]> <![CDATA[The rapid development of technology in recent years has enabled the widespread use of virtual reality and augmented reality concepts in the tourism sector. These technological innovations are leading to a significant transformation in tourism and recreational activities. In this context, the aim of this study is to determine the scope of the digital recreation concept created using virtual reality and augmented reality infrastructure and to examine virtual recreation applications in digital tourism through smart cities. In line with this aim, virtual recreation applications carried out in smart cities in Turkey have been analyzed. Virtual reality and augmented reality can be effectively used in the tourism sector, particularly in the recreation field. These technological innovations enable tourists to explore destinations before travel, experience different things during travel, and revive their memories after travel. Additionally, virtual recreation activities are considered an important leisure activity that offers social and psychological benefits for tourism. However, it has been found that the current smart city applications do not yet provide sufficient application for virtual recreation activities. Existing smart city applications in Turkey provide an important opportunity for accelerating digitalization in the tourism sector. In this context, deductions have been made on virtual recreation activities concerning the basic features of smart city applications. As a result, virtual reality and augmented reality technologies have a significant impact on the tourism sector. Virtual recreation applications in digital tourism through smart cities can play an important role in accelerating digitalization in the tourism sector. Therefore, effective use of these technologies by stakeholders in the tourism sector and integration of smart city applications into the digitalization process of the tourism sector are crucial.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69089 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[413-424]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/387 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kazvini Bağlamında: “Evrenin Düzeni ve Yaratılışı” Olgusunun Betimlendiği Minyatür Eserlerin Resimsel Yorumları ]]> <![CDATA[Pictorial Comments of Miniature Works Describing the "Order and Creation of the Universe" in the Context of Al-Qazwini]]> <![CDATA[Sabriye ÖZTÜTÜNCÜ]]> <![CDATA[Fatih BAŞBUĞ]]> <![CDATA[Sanat, Resim Tarihi, Kozmoloji, Evrenin Yaratılışı, Mitoloji, Minyatür, Topkapı Sarayı Müzesi]]> <![CDATA[Art, Painting History, Cosmology, Creation of the Universe, Mythology, Miniature, Topkapı Palace Museum]]> <![CDATA[Evrenin yaratılışı, dünyanın oluşumu ve kozmoloji bağlamında yaşamın meydana geliş süreci, geçmişten günümüze, incelenen, gözlemlenen ve araştırılan temel konulardan birisi olmuştur. Bu bağlamda coğrafyacı, astronomi bilgini gezgin El-Kazvini’nin “Konusu Bilim Olan Eserler” arasında yer alan kozmografya-kozmoloji temelli “Acâ’ibü’l-Mahlûkat ve Garâ’ibü’l-Mevcudat” adlı yazma eseri ve çeşitli minyatürler, yapılan araştırmanın çerçevesini belirlemiştir. Bu sınırlar içerisindeki olgular arasında yer alan ‘’Dünya Nelerin Üzerinde Duruyor?’’ veya ‘’Dünyayı Sırtında Taşıyan Hayvan’’ gibi tasavvurlar, geçmişte yaşamış olan farklı kültürlerin inanç sitemlerinde, yaratılış mitolojilerinde, çeşitli yazma eserlerinde ve minyatürlerinde zaman zaman konu edinmiştir. Günümüzde ise bu bağlamda, “Evrenin Düzeni ve Yaratılışı” olgularının betimlendiği birbirlerinin benzeri olan A.3632, R.1088 ve H.409 katalog numaraları ile arşivlenmiş olan minyatür resimli nüshalar, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesinde muhafaza edilmektedir. Araştırmanın ana merkezini, kozmografya konulu minyatürlerden yola çıkılarak, evren olgusunun plastik sanatlar çerçevesinde resimsel analizlerinin yapılması oluşturmaktadır. Araştırma süreci; evren kavramı, inanç sistemlerinde yaratılış olgusu ve mitler bağlamında yaratılış alt başlıkları ile başlamış, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi’nde bulunan kozmoloji ve evren olgusu içerikli çeşitli minyatür örnekleriyle devam etmiştir. Son aşama ise Topkapı Sarayı Müzesi’nde çeşitli nüshaları yer alan “Acâ’ibü’l-Mahlûkat” yazma eseri temelli minyatürlerin, resimsel analizleri ile tamamlanmıştır. Çalışma sürecinde araştırma hizmeti kapsamında Topkapı Sarayı Müzesi Müdürlüğü ve Kütüphanesi ile çalışılmıştır. Minyatür eserlerin resimsel analizlerinin yapılabilmesi amacıyla, müze kütüphanesinden araştırma izni alınmış ve eserlere dijital olarak ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The creation of the universe, the formation of the world and the occurrence process of life in the context of cosmology have been one of the main subjects studied, observed and researched from past to present. In this context, the cosmography-cosmology-based manuscript named “Acâ'ibü'l-Mahlûkat and Garâ'ibü'l-Mevcudat” which is among the “Works with the Topic of Science”, by the geographer, astronomy scholar and traveller Al-Qazwini and various miniatures, determines the framework of the research. Concepts such as "What Does the World Stand On?" or "The Animal Carrying the World on Its Back", which are among the phenomena within these boundaries, have occasionally been the subject of belief systems, creation mythologies, various manuscripts and miniatures of different cultures that lived in the past. Today, in this context, the miniature illustrated copies, which are archived with catalogue numbers A.3632, R.1088 and H.409, which are similar to each other, in which the "Order and Creation of the Universe" are depicted, are kept in the Topkapı Palace Museum Library. The pictorial analysis of the universe phenomenon within the framework of plastic arts, based on the cosmography-themed miniatures forms the main centre of the research. The research process started with the concept of the universe, the phenomenon of creation in belief systems and creation in the context of myths and continued with various miniature examples of cosmology and universe phenomenon in the Topkapı Palace Museum Library. The last stage was completed with the pictorial analysis of the manuscript miniatures of "Acâ'ibü'l-Mahlûkat", which are in various copies in the Topkapı Palace Museum. The last stage was completed with the pictorial analysis of the manuscript miniatures of "Acâ'ibü'l-Mahlûkat", which are in various copies in the Topkapı Palace Museum. During the study process, Topkapı Palace Museum Directorate and Topkapı Palace Museum Library were acted upon within the scope of research service. In order to make pictorial analyses of the miniature works, research permission was obtained from the museum library and the works were provided as digital images.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69071 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1841-1859]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/388 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sağlık İletişimi ve Basın: Sıhhî Sahifeler Dergisi Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[Health Communications and the Press: A Review on the Magazine of Sıhhî Sahifeler]]> <![CDATA[Ebru DAVULCU]]> <![CDATA[Gazetecilik ve Medya Çalışmaları, Sağlık İletişimi, Sıhhî Sahifeler, Mazhar Osman, Sıhhî Milliyetperverlik]]> <![CDATA[Jounalism ve Media Studies, Health communications, Sıhhî Sahifeler, Mazhar Osman, Sanitary nationalism]]> <![CDATA[Sağlık iletişimi, toplumun sağlık ile ilgili konularda bilinçlendirilmesi, doğru davranışlara yönlendirilmesi, farkındalığının artması, riskli durumlarla ilgili önlem alması için gerçekleştirilen bir bilgilendirme faaliyetidir. Amaç hastalık esnasında hastanın ve hasta yakınlarının arzu edilen müdahaleleri yapması ve gerek koruyucu gerekse önleyici tedavilerin uygulanmasının sağlanmasıdır. Böylece hastalıklar oluşmadan ya da ilerlemeden kontrol altına alınabilecektir. Sağlık iletişimi her ne kadar 1970’li yıllarda Amerika Birleşik Devletleri’nde bir disiplin haline gelse de daha önce de sağlık konuları ile ilgili bireysel ve toplumsal boyutta bilgilendirmeler yapılmıştır. Bu bilgilendirmeler hasta-hekim iletişimi, grup iletişimi ya da kitle iletişimi yöntemleriyle gerçekleştirilmiştir. Özellikle kitle iletişimi geniş kitlelere kısa zamanda ulaşılabilmesini sağlamasıyla sağlık alanında lobicilik faaliyeti gerçekleştirilmesine aracılık etmiştir. Bu çalışmada Türkiye Cumhuriyeti tarihinin sağlık iletişimi ile ilgili en eski dergilerinden biri olan Sıhhî Sahifeler dergisi incelemiştir. 1923 yılında yayınlanmaya başlayan dergi, Doktor Mazhar Osman tarafından çıkarılmıştır. Yazarlarının da tamamı hekimlerden oluşmaktadır. Derginin yayınlanmasındaki amaç, Anadolu’da giderek artan sağlık sorunlarına milliyetperver bir yaklaşımla çare olabilmektir. Niteliksel yöntemin kullanıldığı çalışma, tarihsel bir araştırmadır. Derginin 15 Kanun-i Sani 1923-15 Kanun-i Evvel 1923 tarihleri arasındaki ilk yılında yayınlanan 12 sayısı üzerinde inceleme gerçekleştirilmiştir. İncelemede; toplumun dönemin salgın hastalıkları başta olmak üzere alkollü içki kullanımının zararları, sağlıklı ve ekonomik bir sofranın nasıl kurulabileceği, çocuk sağlığı, ilkyardım, ruh hastalıkları, güzellik vb. konularda bilgilendirildiği görülmüştür. Sıhhî Sahifeler dergisi, yayınlandığı dönemin popüler bir sağlık dergisi olarak arşivlerde yerini almıştır. Toplum tarafından ilgi gören derginin, okuyucu sorularına yanıt vererek önemli bir kamu hizmeti faaliyeti yürüttüğü belirtilebilir. ]]> <![CDATA[Health communication is an information activity carried out to raise awareness of the society on health-related issues, to direct them to the right behaviors, to increase their awareness, and to take precautions regarding risky situations. The aim is to ensure that patients and their relatives make the desired interventions during the disease and to provide both preventive and preventive treatments are applied. Thus, diseases can be controlled before they occur or progress. Although health communication became a discipline in the United States of America in the 1970s, individual and social information about health issues has been provided before. These notifications were made by patient-doctor communication, group communication or mass communication methods. In particular, mass communication mediated the realization of lobbying activities in the field of health by enabling large masses to be reached in a short time. In this study, Sıhhî Sahifeler, one of the oldest journals on health communication in the history of the Republic of Turkey, has been examined. The journal, which started to be published in 1923, was published by Doctor Mazhar Osman. All of its authors are doctors. The aim of the publication of the journal is to be a solution to the increasing health problems in Anatolia with a in nationalist approach.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68999 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[947-964]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/389 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Öğrencilerin Dört İşlemde Yaşadıkları Yaygın Aritmetik Güçlükler (Düzeltme)]]> <![CDATA[Common Difficulties Students Experience With Arithmetic Operations (Erratum)]]> <![CDATA[Filiz VAROL ]]> <![CDATA[Yasemin KUBANÇ]]> <![CDATA[Matematik, dört işlem, güçlük, hata, kavram yanılgısı.]]> <![CDATA[Mathematics arithmetic operations difficulty misconception]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68979 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[345-345]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/390 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Michel Foucault’nun Biyopolitika Yaklaşımı Açısından Gündelik Yaşamın Tıbbileştirilmesi]]> <![CDATA[In Terms of Michel Foucault's Approach to Biopolitics the Medicalization of Everyday Life]]> <![CDATA[Ejder ÇELİK]]> <![CDATA[Sağlık sosyolojisi, biyopolitika, Foucault, tıbbileştirme, gündelik yaşam, halk sağlığı ]]> <![CDATA[Sociology of health, biopolitics, Foucault, medicalization, everyday life, public health]]> <![CDATA[Fizyolojik ve biyolojik nitelikteki temel varlık alanının bireysel parçası olarak, politika dışı kalmış olan sağlık konusu, Focault açısından, siyasal, ekonomik ve sosyo-psikolojik bir alana sorunsal olarak yaklaştırılmıştır. Böylece toplumsal bilinçlenme ve sosyalleşme süreçlerini önemli ölçüde etkileyebilecek yeni bir kavram olarak “biyopolitika” en azından eleştirel düşünce düzeyinde biçimlenmiştir. Beden ve sağlık algısının önemli bir toplumsal fenomen olması konunun kuramsal temelde ele alınması gereğini ortaya çıkarmıştır. Çalışmada Foucault’un biyopolitika yaklaşımında yer alan genel argümanlar sistematik bir perspektifte sunulmuştur. Tarihsel süreç içerisinde ortaya çıkan iktidar-tıp ilişkisinin günümüz toplum yapısı içerisinde tıbbileştirme bağlamında nasıl üretildiği Foucault’un yaklaşımı çerçevesinde ele alınmıştır. Bu çalışma Michel Foucault’un kendi yazdığı birincil kaynaklar ve onun üzerine yazılan ikincil kaynaklar kullanarak gerçekleştirilen betimsel analiz ve nitel araştırma çerçevesinde eleştirel söylem analizi yöntemi esas alınarak hazırlanmıştır. Çalışmada Foucault’un biyopolitika yaklaşımının ve tıbbileştirilme kavramları çerçevesinde gündelik yaşam düzlemindeki devamlılık gösteren tıp-politika-sağlık ilişkilerine uyarlanması amaçlanmıştır. Foucault’un biyopolitika yaklaşımının hem kavramsal temelleri, üzerine gerçekleştirilen analiz bize günümüz iktidar yapılarının tahakküm politikalarını beden ve sağlık algısını yönetme süreçlerinin Foucult’un eleştirel yaklaşımının işaret ettiği unsurları taşıdığını ortaya koymuştur. Gelişmelere kamusal bilincin ve yaşamsal farkındalığın önemi açısından bakıldığında algı yönetimlerinin bireyi edilgen ve sağlıklı olmayan süreçlere sürüklediği gerçeği güncel gelişmelerle kuramsal önermelerin buluştuğu yerde kendini göstermiştir.]]> <![CDATA[The issue of health, which has remained out of politics as an individual part of the physiological and biological basic existence area, has been approached as a problem in a political, economic and socio-psychological field in terms of Focault. Thus, “biopolitics” as a new concept that can significantly affect social awareness and socialization processes has been shaped at least at the level of critical thinking.The fact that the perception of body and health is an important social phenomenon has revealed the need to deal with the subject on a theoretical basis. In the study, the general arguments in Foucault's biopolitics approach are presented in a systematic perspective. How the power-medicine relationship, which emerged in the historical process, is produced in the context of medicalization in today's social structure is discussed within the framework of Foucault's approach. This study has been prepared on the basis of the critical discourse analysis method within the framework of descriptive analysis and qualitative research using the primary sources written by Michel Foucault himself and the secondary sources written on it. In this study, it is aimed to adapt Foucault's biopolitics approach and medicalization concepts to the ongoing medicine-policy-health relations in daily life. The analysis carried out on both the conceptual foundations of Foucault's biopolitics approach has revealed to us that the processes of managing the domination policies of today's power structures and the perception of body and health carry the elements indicated by Foucult's critical approach. Considering the developments in terms of the importance of public consciousness and vital awareness, the fact that perception management drags the individual into passive and unhealthy processes has manifested itself at the meeting point of current developments and theoretical propositions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68975 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1471-1487]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/391 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sicill-i Ahvâl Kayıtlarına Göre Girit Doğumlu Gayrimüslim Memurlar]]> <![CDATA[Non-Muslim Officials Born in Crete According to the Sicill-i Ahvâl Records ]]> <![CDATA[Özlem Muraz BUDAK]]> <![CDATA[Tarih, Memur, Girit, Gayrimüslim, Sicill-i Ahvâl, Osmanlı]]> <![CDATA[History, Officer, Crete, Non-Muslim, Sicill-i Ahvâl, Ottoman]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nde, Tanzimat Fermanı’yla birlikte ihtiyaca paralel olarak köklü idari reform çalışmaları ve bürokrasi alanında Batı tarzı düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemelerden biri de oluşturulan kurum ve kuruluşların gereksinimine yönelik memur istihdamı konusundadır. Bu düzenlemeler Osmanlı’da yer alan gayrimüslim unsurları da kapsamaktaydı ve süreç içerisinde her anlamda daha etkin duruma gelmişlerdir. Değişim Islahat Fermanı’yla devam etmiş, müslim-gayrimüslim ayrımının ortadan kalkmasıyla Osmanlı tebaasından gayrimüslimlerin memuriyette yükselmelerinin önü açılmış, merkezde ve taşrada sivil bürokrasideki gayrimüslim memurların sayısı artmıştır. Gayrimüslim memurlar içerisinde başlangıçta en kalabalık kontenjan Rumların iken sonraları Ermeniler istihdamda öne geçmişlerdir. Zamanla Ermeni ve Rumlar bürokraside önemli görevlerde getirilmişlerdir. Sicill-i Ahvâl, Osmanlı Devleti’nde görev yapan memurların, görevleri süresince özgeçmişlerine konu olan durumlarının kronolojik olarak yer aldığı resmi belgelerin tescilidir. Tutulan defterlere ise Sicill-i Umumi Defterleri denilmiştir. Bu defterlerde memurların isimleri varsa lakapları, doğum yeri ve tarihleri, babaları ve meslekleri ya da sülale isimleri, eğitim durumları, göreve başlamaları, bulundukları her bir vazifenin tarihleri ve maaş miktarı, atamaları ya da azilleri, liyakat ve ehliyet dereceleri tarihleri ile beraber kaydedilirdi. Bu çalışmada son dönem Osmanlı bürokrasisinde görev almış olan Sicill-i Ahvâl defterlerinde kayıtlı Girit doğumlu 27 gayrimüslim memur konu edilmiştir. Yalnızca Girit şehir merkezinde görev yapan gayrimüslim memurlar değil, Girit’in önemli şehirleri olan Resmo, Hanya, Laşid, İsfakiye ve Kandiye’de görev yapan gayrimüslim memurlar da dâhil edilmiştir. Yani kısaca Girit adası geneli gayrimüslim memurlar konu edilmiştir. Çalışmada memurların doğum tarihleri, yerleri, baba isim ve meslekleri, eğitim durumları ve okulları, bildikleri lisanlar, bulundukları görevler, maaşları, göreve başlama yaşları, aldıkları madalya, nişan ve cezalara yer verilmiştir. ]]> <![CDATA[In the Ottoman Empire, with the Tanzimat Edict, radical administrative reforms and Western-style arrangements were made in the field of bureaucracy in parallel with the needs. One of these arrangements was the employment of civil servants to meet the needs of the institutions and organisations. These regulations also covered the non-Muslim elements in the Ottoman Empire. In the process, they became more effective in every sense. The change continued with the Edict of Reform, and with the elimination of the distinction between Muslims and non-Muslims, the way was paved for non-Muslims from Ottoman subjects to rise in the civil service, and the number of non-Muslim civil servants in the civil bureaucracy in the centre and provinces increased. Among non-Muslim civil servants, Greeks initially had the largest quota. Later on, Armenians took the lead in employment. In time, Armenians and Greeks held important positions in the bureaucracy. Sicill-i Ahvâl is the registration of the official documents of the civil servants serving in the Ottoman Empire, which chronologically include the situations of the civil servants during their duties in private or during their civil service, which are the subject of their curriculum vitae. The books kept were called Sicill-i Umumi Notebooks. In these books, the names of civil servants, if any, their nicknames, place and date of birth, their fathers and professions or family names, their educational status, their commencement of office, the dates and salaries of each position they held, their appointments or dismissals, and their degrees of merit and competence were recorded together with their dates. Not only non-Muslim civil servants working in the city centre of Crete, but also non-Muslim civil servants working in the important cities of Crete such as Rethymno, Chania, Lashid, Isfakiye and Heraklion were included. In short, non-Muslim civil servants from the island of Crete are the subject of this study. The study includes the dates of birth, places of birth, father's names and occupations, educational status and schools, languages they spoke, the positions they held, their salaries, the age at which they took office, the medals, decorations and penalties they received.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68967 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[819-833]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/392 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Spotify’da En Çok Dinlenen Türkçe Şarkılara Yönelik Bir İnceleme]]> <![CDATA[A Review of The Most Streamed Turkish Songs on Spotify]]> <![CDATA[Fatma Ceyda ÇINARDAL]]> <![CDATA[Müzikoloji, popüler müzik, yeni medya, Spotify, Türkçe şarkılar]]> <![CDATA[Musicology, popular music, new media, Spotify, Turkish songs]]> <![CDATA[Kültür endüstrisi ve teknolojinin aynı yönde evrilmesi, bir iletişim aracı olarak müziğin de metalaşma biçimini etkilemiştir. Yapay zekâların işe koşulduğu günümüzde müzik endüstrisi, gerçek zamanlı veri akışı sağlayan dijital müzik platformları ile özgürce müzik dinleyebilme hizmetini pazarlamaktadır. İnsanların müziği istedikleri yerde ve zamanda dinleyebilmelerine olanak sağlayan bu teknoloji ile müzik, günlük hayatta kolay ulaşılabilen bir tüketim unsuru haline gelmiştir. Bunun güncel bir yansıması olarak insanların müzik dinleme alışkanlıklarının farklı bir boyut kazandığı söylenebilir. Spotify ise bu teknolojiyi kullanan dünyadaki en popüler müzik servisidir. Bu bağlamda, tüm dünyada en çok kullanıcıya sahip olan Spotify, müziğin toplumdaki rolüne dair önemli ipuçları barındırmaktadır. Bu araştırma, 2022 yılında Türkiye’de en çok dinlenen Türkçe şarkıların sosyomüzikolojik açıdan değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Araştırmanın yürütülmesinde nitel araştırma yöntemlerinden içerik analiz tekniği kullanılmıştır. Buna göre, 2022 yılında en çok dinlenen ilk 5 şarkı belirli parametrelere göre incelenerek analiz edilmiştir. Verilerin analizinde betimleyici istatistiklerden frekans ve yüzde kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, 2022 yılındaki dinlenme sayısına göre en çok dinlenen şarkının elektro-pop olduğu sonucuna ulaşılmıştır (f= 132.812.414). Dünyanın dijital çağ ekseninde evrilmesinin bir yansıması olarak pop müzikte de elektronik tınılara yer verildiği görülmektedir. Diğer dört şarkının ise Türkçe rap olduğu saptanmıştır ve bu türde de dijital ses efektleri sıklıkla kullanılmaktadır. Araştırma kapsamında, müziğin toplumsal dilini anlamak amacıyla popüler kültür ve müzik beğenisi özelinde güncel durum saptanmaya çalışılmıştır. Günümüzdeki kültürel tüketimin müziksel boyutunun ele alındığı çalışmada, özellikle Z kuşağı sayesinde yükselişte olan Türkçe rap türüne ilişkin bazı tespit ve değerlendirmelere yer verilmiştir.]]> <![CDATA[The evolution of the culture industry and technology in the same direction has also affected the commodification of music as a means of communication. Today, when artificial intelligence is put to work, the music industry markets the service of listening to music freely with digital music platforms that provide real-time data flow. With this technology, which allows people to listen to music wherever and whenever they want, music has become an easily accessible element of consumption in daily life. As a current reflection, it can be said that people's music listening habits have gained a different dimension. Spotify is the most popular music service in the world using this technology. In this context, Spotify, which has the most users in the world, contains important clues about the music cultures of societies. This research aims to evaluate the most listened Turkish songs in Turkey in 2022 in the context of music sociology. The content analysis technique, one of the qualitative research methods, was used in the research. According to the specific parameters, the top 5 most listened songs in 2022 were analyzed. The frequency and percentage of descriptive statistics were used to analyse the data. According to the findings obtained from the research, it was concluded that the most listened-to song from the 2022 list is electro-pop (f= 132.812.414). It was determined that the other four songs were Turkish rap. Within the scope of the research, it has been tried to determine the current situation in terms of popular culture and music preference. Some determinations and evaluations about the Turkish rap genre, which is on the rise today, particularly thanks to the Z generation, are included.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68959 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[425-444]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/393 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bitkisel Üretim Sürecinde Küresel ve Bölgesel Ölçekteki Yaşanan Doğal ve Beşerî Faktörlerin Yerel Üretime Etkileri Üzerine Bir Çalışma: Ağrı İli Örneği]]> <![CDATA[A Study on the Effects of Natural and Human Factors Experienced at Global and Regional Scale in the Crop Production Process on Local Production: The Example of Ağrı Province]]> <![CDATA[Emine TEYFUR]]> <![CDATA[Sinan AKTAŞ]]> <![CDATA[Coğrafya, Türkiye, Ağrı, tarım, bitkisel üretim ]]> <![CDATA[Geography, Turkey, Ağrı, Agriculture, Crop Production ]]> <![CDATA[Bitkisel üretimin zorunluluğu ve karşılaştığı zorluklar günümüzde önemini giderek arttırmaktadır. Küresel etkinin ve etkileşimin hızlanması bitkisel üretime de yansıdığından yaşanan herhangi bir olay ve olguda problem yerel seviyelerde çok hızlı hissedilebilmektedir. Bitkisel üretimde yeryüzünün farklı iklim, arazi ve toprak yapısının yanında farklı tarımsal yönetim şekilleri ve ekonomik koşullarının varlığı ürünlerin verim ve çeşitliliğini farklı etkilemektedir. Bu çalışmada bitkisel üretimde küresel ve bölgesel ölçekte yaşanan doğal ve beşerî gelişmelerden Ağrı ilinin nasıl etkilendiği ve Ağrı’nın coğrafi özelliklerinin tarıma elverişliliği araştırılmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte Ağrı’nın tarımsal potansiyelinin, üretimin mevcut analizinin ve tarımın etkilendiği koşulların ne olduğu ve ürün verimliliği ve çeşitliliğini arttırmak için neler yapılabileceği sorularına yanıt aranmıştır. Konuyla ilgili ulusal ve uluslararası kuruluşlardan elde edilen kaynaklar kullanılmıştır. Sonuçta küresel krizlerin Türkiye’de oluşturduğu mali sorunların haliyle Ağrı tarımına yansıdığı ve kültürel ve iklimsel değişimin tarımda verim açısından değişmelere sebep olduğu anlaşılmıştır. Bu bağlamda 2020 yılında Covid-19 salgınının ortaya çıkardığı endişeler bitkisel üretimin artışına sebep olmuş, 2021 yılında toparlanmalar yaşanmıştır. Ürünlerin veriminin ve gelirinin arttırılmasında en etkili ve kısa çözümün Eleşkirt ilçesinde Aydın Tepe Barajının yapılmasının, Diyadin ilçesinde eşsiz jeotermal kaynaklı seraların kapasitesinin genişletilmesinin ve Doğubayazıt’ta sıcaklık faktörünün su varlığı ile desteklenmesinin olduğu, ayrıca su varlığının korunabilmesi ve gerektiği gibi kullanılabilmesinin önemi anlaşılmıştır.]]> <![CDATA[The necessity of herbal production and the difficulties it faces are increasing its importance today. Since the acceleration of the global impact and interaction is also reflected in the crop production, the problem can be felt very quickly at the local level in any event and phenomenon. In plant production, the existence of different climate, land and soil structure of the earth, as well as different agricultural management forms and economic conditions, affect the yield and diversity of products differently. In this study, it has been tried to investigate how the province of Ağrı is affected by the natural and human developments experienced in global and regional scale in plant production and the agricultural suitability of the geographical features of Ağrı. In addition, answers were sought to the questions of the agricultural potential of Ağrı, the current analysis of production and the conditions under which agriculture is affected, and what can be done to increase product productivity and diversity. Resources obtained from national and international organizations related to the subject were used. As a result, it has been understood that the financial problems created by the global crises in Turkey are naturally reflected in the agriculture of Ağrı and the cultural and climatic changes cause changes in agriculture in terms of yield. In this context, the concerns caused by the Covid-19 epidemic in 2020 caused an increase in herbal production, and recovery was experienced in 2021. It has been understood that the most effective and shortest solution to increase the yield and income of the products is to build Aydın Tepe Dam in Eleşkirt district, to expand the capacity of the unique geothermal source greenhouses in Diyadin district and to support the temperature factor with the presence of water in Doğubayazıt, as well as to protect the water asset and use it as needed.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68925 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1279-1299]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/394 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ticari İşletmelerde Çalışanlarda Covid 19 Fobisi, Yaşam Doyumu ve Spora Yönelik Tutumların İncelenmesi]]> <![CDATA[Study Of Covid 19 Phobia, Life Satisfaction and Attitudes Towards Sports İn Employees İn Commercial Enterprises]]> <![CDATA[Elif KARAGÜN]]> <![CDATA[Fuat Orkun TAPŞIN]]> <![CDATA[Serbest zaman, spora yönelik tutum, covid-19 fobisi, ticari işletme, çalışan, yaşam doyumu]]> <![CDATA[Leisure time, attitude towards sports, covid-19 phobia, commercial business, employee, life satisfaction]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, ticari işletmelerde çalışanlarda Covid 19 fobisi, yaşam doyumu ve spora yönelik tutumlarının incelenmesidir. Araştırma için gerekli izinler alındıktan sonra Adapazarı ilinin Serdivan ilçesine bağlı mobilyacılar çarşısında faaliyet gösteren ticari işletmelerin her biri ayrı ayrı ziyaret edilerek araştırma hakkında bilgi verilmiştir. Bilgilendirme sonrası araştırmaya gönüllü katılmak isteyen 18 yaş ve üzeri toplam 145 çalışana literatür bilgiler ışığında hazırlanan 25 soruluk bilgi anketi ile 7 soruluk Ahorsu vd. (2020) tarafından geliştirilen ve Satıcı vd. (2020) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Covıd-19 fobisi, Şentürk (2015) tarafından geliştirilen 25 maddelik spora yönelik tutumlar ölçeği ile Diener vd. (1985) tarafından geliştirilen ve Köker (1991), tarafından yapılan Türkçe’ye uyarlanan Yaşam Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25.00 paket programında analiz edildiğinde normal dağılım gösterdiği için, bağımsız gruplar için kullanılan parametrik testlerden ikili küme karşılaştırmaları için t testi, ikiden fazla küme karşılaştırmaları için varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; ticari işletmelerde çalışan kişilerin spora ilgi duyma, sporla yaşama boyutu ve aktif spor yapma alt ölçek puanlarında spor yapanların lehine anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Serbest zamanlarında katılım sağlanan hobi türü açısından incelendiğinde; spora katılan kişilerin ortalama puanlarının diğer aktivitelere katılanlara göre spora yönelik tutum alt boyut puanlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Pandemi süreci öncesinde haftada 3 gün ve üzeri spor yapanların hiç spor yapmayanlara göre spora yönelik tutumlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Profesyonel olarak spor yapmanın; sporla yaşama boyutu ve aktif spor yapma alt boyutlarında önemli olduğu, pandemi sürecinde arkadaşlarıyla kalan kişilerin yaşam doyum puanlarının diğer gruplara göre daha düşük olduğu görülmüştür. Covid-19 fobisine ait toplam puan ortalamalarına bakıldığında ise değişkenler açısından anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine Covid 19 phobia, life satisfaction and attitudes towards sports in employees working in commercial enterprises. Commercial enterprises operating in the furniture bazaar in Serdivan district of Adapazarı province were visited separately and informed about the research. After providing information about the research, a total of 145 employees over the age of 18 who voluntarily wanted to participate in the research, prepared in the light of the literature, the 25-question information questionnaire and the 7-question questionnaire developed by Ahorsu vd. (2020) and adapted to Turkey by Satıcı vd. (2020), Kovid 19 phobia, Şentürk (2015) and the 25-item Attitude Towards Sport Scale developed by Diener vd. (1985) and adapted to Turkish by Köker (1991) were applied. When the data obtained were analyzed in the SPSS 25.00 package program, t-test, one of the parametric tests used for independent groups, was used for pairwise cluster comparisons, and analysis of variance (ANOVA) was used for comparisons of more than two groups. clusters. As a result of the analyses, it was seen that there was a significant difference in favor of those working in commercial enterprises, interested in sports, living with sports and active sports life sub-dimension scores. When analyzed in terms of the type of hobby you participate in leisure time; It was observed that the average scores of the attitude towards sports sub-dimension scores of people who participated in sports were higher than those who participated in other activities. It was determined that those who did sports 3 days or more a week before the pandemic process had higher attitudes towards sports than those who did not do sports. It was observed that practicing sports professionally was important in the sub-dimensions of living with sports and active sports life, and the life satisfaction scores of those who stayed with their friends during the pandemic process were lower than the other groups. When the total mean scores of Covid-19 phobia were analyzed, it was determined that there was no significant difference in terms of variables.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68858 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1139-1159]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/395 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rekreasyon Alanlarına Katılım Tercih Etkenlerinin Belirlenmesi: (Elazığ Fethi Sekin ve Cip Mesire Alanları Örneği)]]> <![CDATA[Determination of Preferences of Participation in Recreation Areas: (Example of Elazig Fethi Sekin and Cip Promenade Areas)]]> <![CDATA[Abdullah ŞİMŞEK]]> <![CDATA[Abdurrahman KIRTEPE]]> <![CDATA[Rekreasyon, alan, tercih, etkenleri, Elazığ ]]> <![CDATA[Recreation, area, preference, factors, Elazig]]> <![CDATA[Bu araştırma Elazığ ilinde bulunan Cip ve Şehit Polis Fethi Sekin mesire alanlarına katılım gösteren bireylerin bu alanları tercih etmelerindeki nedenlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu bağlamda, mesire alanlarına katılım gösteren 218’i erkek 182’si kadın olmak üzere toplam 400 birey gönüllü olarak katılmıştır. Bu araştırmada katılımcıların sosyo-demografik değişkenler (Cinsiyet, Yaş, Medeni Durum, Aylık Gelir, Eğitim Durumu, Haftalık Spor Yapma Sıklığı ve Rekreasyon Alanları Tercih Nedeni) ile ilgili bilgiler, araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırmanın ikinci kısmında ise 24 madde ve 5 faktörden oluşan “Rekreasyon Alanları Tercih Etkenleri Ölçeği” kullanılmıştır. Katılımcıların tanımlayıcı özelliklerinin incelenmesinde frekans, yüzde, ortalama, standart sapma gibi ölçüler kullanılmıştır. Araştırmada iki grubu karşılaştırmak için, bağımsız iki örnek t-testi ve ikiden fazla grubu karşılaştırmak için de tek yönlü Anova analizi ve faktör analizi kullanılmıştır. Ölçeğin alt boyutları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla korelasyon analizi kullanılmıştır. Demografik özelliklerin dağılımlarını göstermek amacıyla frekans tabloları kullanılmıştır. Verilerin bilgisayar ortamına aktarılması istatistiki programlar anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonucunda, rekreasyon alanlarını tercih etkenleri arasında en düşük puanların aktivite boyutunda olduğu görülmektedir. Rekreasyon alanlarında yeterli personelin bulunması, sportif çeşitliliğe imkan sağlaması, konum açısından ulaşılabilir olması ve fiziki imkanlar açısından yeterli olması gibi konularda; yeterli çalışmaların yapılarak bu alanların sürdürülebilir nitelikte düzenlenmesi veya tasarlanması gerekliliği sonucu elde edilmiştir.]]> <![CDATA[This research was conducted to determine the reasons why individuals who participate in Cip and Şehit Polis Fethi Sekin recreation areas in Elazığ province prefer these areas. In this context, a total of 400 individuals, 218 male and 182 female, participated in the recreation areas voluntarily. In this study, information about the participants' socio-demographic variables (Gender, Age, Marital Status, Monthly Income, Educational Status, Weekly Frequency of Sports and Reason for Preference of Recreation Areas) were collected with the Personal Information Form created by the researcher. In the second part of the study, the "Recreation Areas Preference Factors Scale" consisting of 24 items and 5 factors was used. Measures such as frequency, percentage, mean, standard deviation were used to examine the descriptive characteristics of the participants. In the study, independent two-sample t-test was used to compare two groups and one-way Anova analysis and factor analysis were used to compare more than two groups. Correlation analysis was used to determine the relationship between the sub-dimensions of the scale. Frequency tables were used to show the distribution of demographic characteristics. The significance level of statistical programmes was accepted as p<0,05 when the data were transferred to the computer environment. As a result of the research, it is seen that the lowest scores among the factors of preference for recreation areas are in the activity dimension. It was concluded that these areas should be organised or designed in a sustainable manner by conducting adequate studies on issues such as having sufficient personnel in recreation areas, providing sportive diversity, being accessible in terms of location and being sufficient in terms of physical facilities.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68839 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[695-714]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/396 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sırp Tahtında Obrenoviçlerin Laneti-I: Evlilikler, Suikastlar ve Mihail Obrenoviç]]> <![CDATA[Obrenovichs’ Curse in the Serbian Throne-I: Marriages, Assassinations and Michael Obrenovich]]> <![CDATA[Ayşe ÖZKAN]]> <![CDATA[History, Sırbistan, Mihail Obrenoviç, Julia Hunyady, suikast, Topçudere]]> <![CDATA[Tarih, Serbia, Michael Obrenovich, Julia Hunyady, assasination, Topçider]]> <![CDATA[Mihail Obrenoviç babası Miloş Obrenoviç’in ilk yönetiminin ardından ilk kez 1839 yılında tahta çıkmıştır. Onun bu yönetimi uzun soluklu olmamış ve 1842’de son bulmuştur. İkinci kez yine babası Miloş Obrenoviç’in ikinci yönetiminin ardından 1860 yılında tahta çıkan Mihail Obrenoviç genç yaşta uğradığı suikastla hayatını kaybetmiştir. Sırbistan’da Türk hâkimiyetinin sona erdirilmesi için çaba harcayan Mihail Obrenoviç, 15 Haziran 1862 tarihinde Sırplar ve Türkler arasında olayların çıkmasıyla emeline nail olmuştur. Belgrad muhafızı kaleden şehri bombardımana tutmuş, Mihail de bütün Türklerin Sırbistan’dan çekilmesini talep etmiştir. 1867’de Belgrad garnizonundan son Türk askeri de ayrılmıştır. Aynı yıl Macar olan eşi Julia Hunyady ile önceki yıllarda yaşadığı sorunlar daha da belirginleşmiş ve eşiyle boşanmıştır. Mihail Obrenoviç’in boşanması ülkede krize yol açmıştır. Ancak kuzeni Katarina Konstantinoviç ile evlenmek istemesi daha da büyük bir kriz oluşturmuştur. Başbakan İliya Garaşanin bu konuda Mihail’e karşı çıkmış ve görevden alınmıştır. Evlilik meselesi Mihail’in öldürülmesine giden süreci başlatmıştır. Kendisine yönelik tehditlere kulak asmayan Mihail Obrenoviç, 10 Haziran 1868’de Topçudere Parkı’nda evleneceği kuzeni Katarina Konstantinoviç ile yürüyüş yaparken suikasta uğramış ve öldürülmüştür. Yerine amcası Yevrem Obrenoviç’in torunu henüz 14 yaşında olan Milan Obrenoviç geçmiştir. Bu çalışmada Sırp kaynakları, Osmanlı arşiv belgeleri ve Osmanlı gazeteleri vasıtasıyla suikast öncesi ve sonrası gelişmeler aktarılarak öldürülme olayı aydınlatılmaya çalışılmıştır.]]> <![CDATA[Michael Obrenovich ascended the throne for the first time in 1839, following the first rule of his father, Milosh Obrenovich. This rule of his was not long-term and ended in 1842. Michael Obrenovich, who ascended the throne for the second time in 1860 after the second rule of his father Milosh Obrenovich, died at a young age. Michael Obrenovich, who made efforts to end the Turkish domination in Serbia, achieved his goal with the outbreak of events between Serbs and Turks on June 15, 1862. The Belgrade guard bombarded the city from the fortress, and Michael demanded the withdrawal of all Turks from Serbia. In 1867, the last Turkish soldier left the Belgrade garrison. In the same year, the problems he had with his Hungarian wife Julia Hunyady in previous years became more evident and he got divorced with his wife. The divorce of Michael Obrenovich caused a crisis in the country. However, his desire to marry his cousin Katarina Konstantinovich created an even bigger crisis. Prime Minister Ilija Garashanin opposed Michael on this issue and was dismissed. The marriage issue started the process leading to the murder of Michael. Michael Obrenovich, who did not listen to the threats against him, was assassinated and killed while walking with his cousin Katarina Konstantinovich, whom he was going to marry, in Topçudere Park on June 10, 1868. He was succeeded by Milan Obrenovich, the grandson of his uncle Yevrem Obrenovich, who was only 14 years old. In this study, the murder case was tried to be clarified by conveying the developments before and after the assassination through Serbian sources, Ottoman archive documents and Ottoman newspapers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68766 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[631-648]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/397 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ses Kayıt Stüdyolarında Türk Halk Çalgılarına Yönelik Mikrofonlama Teknikleri, Donanım ve Kayıt Sürecine İlişkin Uzman Görüşleri]]> <![CDATA[Expert Opinions on Microphone Techniques, Equipment and Recording Processesfor Turkish Folk Music Instruments in Sound Recording Studios]]> <![CDATA[Okan YANAR]]> <![CDATA[Hasan Tahsin SÜMBÜLLÜ]]> <![CDATA[Türk halk müziği, halk çalgıları, mikrofonlama teknikleri, ses kayıt teknolojisi, ses kayıt stüdyosu]]> <![CDATA[Turkish folk music, folk instruments, miking techniques, sound recording technology, sound recording studio]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Türk halk müziği çalgılarına yönelik ses kayıt stüdyolarında kullanılan mikrofonlama yöntemleri ve tercih edilen donanımların belirlenmesi amaçlanmıştır. Yurt içinde müzik teknolojisine yönelik yapılan araştırmaların sayıca giderek arttığı dikkat çekmektedir. Türk halk çalgılarına yönelik yapılan bu çalışma bu bakımdan önem arz etmektedir. Bu doğrultuda; Türk halk müziği çalgılarına yönelik yapılan bu çalışmada, var olan durumun tespit edilmesine katkı sağlaması amaçlanmakta ve yeni araştırmalara da ışık tutması hedeflenmektedir. Araştırma betimsel bir araştırma olup, tarama modeli kullanılmıştır. Verilerin elde edilmesinde anket tekniği uygulanmıştır. Veriler Eylül-Aralık 2019 yılında toplanmıştır. Araştırma sonucunda, Türk halk çalgılarının mikrofonlanmasında, Kondansatör türü mikrofonların tercih edildiği tespit edilmiştir. Yakın ve uzak mikrofon türlerinin çalgı türlerine göre mikrofonlaması yapılmaktadır. Stereo mikrofonlama tercihlerine yönelik ise XY tekniğinin bütün halk çalgılarında tercih edildiği saptanmıştır. Fakat Türk halk çalgı türlerinde gerek mono gerekse stereo mikrofonlama teknik tercihlerine yönelik, kişisel duyum olarak ifade edilen Özgün mono mikrofonlama türünün tercihi de çoğunlukla söz konusudur. Mikrofon Polar Patern tercihlerine yönelik Cardioid yapıdaki mikrofonların tercih edildiği de görülmüştür. Kayıt esnasında tonlama işleminin Mix aşamasında gerçekleştiğini, Entonasyon sorunu çözüm tercihlerine yönelik icra yenileme, en fazla Tube preamplifikatörün kullanıldığı ve EQ, kompresör ve sinyal işlemci kullanılmamayı tercih ettikleri tespit edilmiştir. Türk halk çalgılarının Ritim çalgıları, Telli-Tezeneli çalgılar, Telli-Yaylı çalgılar ve Nefesli çalgılar şeklinde kayıt önceliği olarak sırasıyla tercih edildiği sonuçlarına ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[In this research, it is aimed to determine the miking methods and preferred equipment used in sound recording studios for Turkish folk music instruments. In the research, it was aimed to determine the miking methods and preferred equipment used in sound recording studios for Turkish folk music instruments. It is noteworthy that the number of researches on music technology in the country has been increasing. This study on Turkish folk instruments is important in this respect. In this direction; In this study on Turkish folk music instruments, it is aimed to contribute to the determination of the existing situation and to shed light on new researches. The research is a descriptive research and scanning model was used in it. Questionnaire technique was used to obtain the data. Data were collected in September-December 2019. As a result of the research, it has been determined that condenser type microphones are preferred for miking Turkish folk instruments. Microphones are being microbied by the device type of near and remote microphones. As for stereo miking preferences, it has been determined that the XY technique is preferred in all folk instruments. However, in Turkish folk instrument genres, the preference of the original mono miking type, which is expressed as personal sensation, is mostly in question for both mono and stereo miking technical preferences. It has also been observed that microphones with Cardioid structure are preferred for microphone Polar pattern preferences. It has been determined that during the recording, the intonation process takes place at the Mix stage, the execution renewal for the solution preferences of the intonation problem, the Tube preamplifier is used the most, and the EQ, compressor and signal processor are preferred not to be used. It has been concluded that Turkish folk instruments are preferred as rhythm instruments, String instruments, String instruments and wind instruments, as recording priority, respectively.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68750 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[649-682]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/398 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cumhuriyet Dönemi Duvar Resimlerine Bir Örnek: Zümrüt Palas Apartmanı]]> <![CDATA[ An Example of Republican Period Wall Paintings: Zümrüt Palas Apartment]]> <![CDATA[Muzaffer KARAASLAN]]> <![CDATA[Ayşe Pelin ŞAHİN TEKİNALP]]> <![CDATA[Sanat tarihi, duvar resmi, apartman, Hamit Görele, duvar resimli apartmanlar, resimli yapılar ]]> <![CDATA[Art history, wall painting, Hamit Görele, wall painted apartments, wall painted structure]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde İstanbul’da inşa edilmeye başlanan apartmanlar Cumhuriyet sonrasında da devam ederek kentsel değişimin ve gelişimin en önemli ögesi haline gelir. İstanbul sınırları içerisinde ilk örnekleri Galata ve Pera’da görülen apartmanlar 20. yüzyılın başlarından itibaren Taksim, Ayazpaşa, Nişantaşı ve Teşvikiye gibi çeşitli bölgelerde de inşa edilmiştir. Her dönemin kendine özgü estetik beğenisini içinde barındıran bu yapılarda karşımıza çıkan sanat türlerinden biri ise duvar resimleridir. Duvar resimleri ile ilgili çalışmalar genellikle saray, köşk ve cami gibi belli yapı grupları üzerinedir ve bu yapılar çoğunlukla Osmanlı dönemine aittir. Apartmanlardaki duvar resimleri üzerine çalışmalar ise oldukça sınırlıdır. Ayrıca Cumhuriyet döneminde yapılmış duvar resimleri üzerine çalışmalar ise yok denecek kadar azdır.Bu çalışmada Cumhuriyet dönemine ait duvar resimlerini içinde barındıran Şişli’deki Zümrüt Palas Apartmanı incelenecektir. Yapıdaki duvar resimlerin konuları ve üslupları detaylı bir şekilde ele alınacak ve dönemin sanat anlayışı içindeki yeri tespit edilecektir. Resimlerin en önemli hususlardan biri ise eserlerin Hamit Görele tarafından yapılmasıdır. Sanatçı, 1924’de Güzel Sanatlar Akademisi’ne girer ve İbrahim Çallı’nın atölyesinde eğitim görmüştür. Görele, 1928’de Avrupa Resim Yarışması’nda aldığı derece sonrası devlet tarafından Fransa’ya eğitim için gönderilmiştir. Fransa’da Akademie Moderne ve Andre Lhote Atölyesi’nde çalışmalar yapmıştır. Makalede sanatçının hayatı ve yapıdaki duvar resimleri üzerine etkileri detaylı bir şekilde irdelenecektir.]]> <![CDATA[The apartments built in Istanbul in the last period of the Ottoman Empire continued after the proclamation of the Republic and became the most important element of urban change and development. Apartments, the first examples of which were seen in Galata and Pera within the borders of İstanbul, were also built in various regions such as Taksim, Ayazpaşa, Nişantaşı and Teşvikiye since the beginning of the 20th century. One of the art types in these buildings, which contain the unique aesthetic taste of their period, is wall paintings. Studies on wall paintings are generally on certain buildings such as palaces, mansions and mosques and they mostly belong to the Ottoman period. Studies on wall paintings in apartments are very limited. Moreover, studies on wall paintings made in the Republican period are next to none. In this study, Zümrüt Palas Apartment in Şişli (İstanbul) which contains wall paintings from the Republican period will be examined. The subjects and styles of the wall paintings will be discussed in detail and its place in the artistic understanding of the period will be determined. One of the aspects that makes these wall paintings important is that they were made by Hamit Görele. The artist entered the Academy of Fine Arts in 1924 and studied at İbrahim Çallı's workshop. . Görele was sent to France for education by the state after receiving his degree in the European Painting Competition in 1928. He worked at Akademie Moderne and Andre Lhote Atelier in France. In the article, the artist’s life and its effects on the wall paintings in the building will be examined in detail.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68573 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[577-591]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/399 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sultan III. Murad İçin Hazırlanan Tarih-i Sultan Süleyman’ın (DCBL-T. 413) Tezhip Desenlerinin Çözümlemesi]]> <![CDATA[Analysis of Illumination Patterns of Tarih-i Sultan Süleyman (DCBL-T. 413) Prepared for Sultan Murad III]]> <![CDATA[Nihal ARACI]]> <![CDATA[Tezhip, tasarım, kitap sanatları, Seyyid Lokman, Sultan III. Murad, Şehnâme]]> <![CDATA[Illumination, design, book arts, Seyyid Lokman, Sultan Murad III, Shahnāmah]]> <![CDATA[Osmanlı sultanları için çeşitli vesilelerle hazırlanan eserler, kitap sanatlarının gelişimine mühim katkılar sunmuştur. Bu vesilelerden biri de sultanların saltanat dönemlerindeki savaşları, kazandıkları zaferleri, önemli olayları anlatan eserlerdir. Bu bağlamda, tarih yazıcılığının önde gelen çeşitlerinden olan şehnâme türünde, yalnızca içerdiği malumat bakımından değil, aynı zamanda resimleri ve tezhipleri itibariyle de çok kıymetli eserler verilmiştir. Makalenin konusunu da bu doğrultuda hazırlanmış bir eser olan ve Dublin Chester Beatty Kütüphanesi’nde bulunan T. 413 envanterli Tarih-i Sultan Süleyman’ın tezhip desenlerinin çözümlemeleri oluşturmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde, sultanlara takdim edilen eserlerin hazırlanış sürecine ve bu sürecin kimlerin hâmiliğinde gerçekleştiğine değinilmiştir. Devamında -mezkûr eserin kendisi için hazırlanması sebebiyle- Sultan III. Murad dönemi kültür-sanat ortamı ele alınmış ve hâmilik kavramının bu bağlamdaki etkileri anlatılmaya çalışılmıştır. Sonrasında şehnâmecilik kurumu ve çalışmanın konusu olan eserin müellifi Seyyid Lokman hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Takip eden bölümde ise eserin tezhip kompozisyonlarının analizi yapılmıştır. Tasarım kurgusunun özlü bir şekilde anlatılmaya çalışıldığı söz konusu analizde, her bir bezeme unsuru ayrı renklerde çizilmiş ve bu çizimler görselle birlikte yan yana yerleştirilmiştir. Bu yerleşim planıyla karşılaştırmalı bir okuma yapılabilmesi hedeflenmiştir. Desen kurgusunun ve motif ayrıntılarının açık bir şekilde görüldüğü bu çözümleme neticesinde, üçgen koltuk tezhibinde tasarım çeşitliliğinin hangi yollarla elde edildiğine dâir yöntemler ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.]]> <![CDATA[The works prepared for the Ottoman sultans on various occasions made significant contributions to the development of book arts. One of these occasions is the works describing the wars, victories and important events during the reigns of the sultans. In this context, in the shahnāmah genre, which is one of the leading genres of historiography, valuable works have been produced not only in terms of the information it contains, but also in terms of its illustrations and illuminations. The subject of this article is the analysis of the illumination designs of the Tarih-i Sultan Süleyman with inventory T. 413 in the Chester Beatty Library in Dublin, which is a work prepared in this direction. In the introduction of the study, the preparation process of the works presented to the sultans and under whose patronage this process took place are mentioned. Subsequently, the cultural and artistic environment of the period of Sultan Murad III -as this work was prepared for him- is discussed and the effects of the concept of patronage in this context are tried to be explained. Afterwards, brief information is given about the institution of shahnāmah and the author of the work, Seyyid Lokman. In the following section, the illumination compositions of the work are analyzed. In the analysis in which the design setup is tried to be explained concisely, each decoration element is drawn in different colors and these drawings are placed side by side with the image. This layout plan is intended to enable a comparative reading. As a result of this analysis, in which the pattern setup and motif details are clearly seen, it has been tried to reveal the methods in which the design diversity is achieved in the triangle koltuk illumination.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68497 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[765-792]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/400 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Annelerin Kitap Okuma Özyeterlilikleri ile Çocukların Sosyal Becerileri Arasındaki İlişki]]> <![CDATA[The Relationship Between Mothers' Book Reading Skills and Their Children's Social Skills]]> <![CDATA[Hatice YALÇIN]]> <![CDATA[Ramiye İlayda KAROĞLU]]> <![CDATA[Çocuk gelişimi, okuma öz-yeterliği, sosyal beceriler, okul öncesi dönem, okuma]]> <![CDATA[Child development, reading self-efficacy, social skills, preschool period, reading]]> <![CDATA[Bu araştırmada, okul öncesi kurumlarda öğrenim gören bir çocuğu bulunan annelerle çalışılmıştır ve annelerin kitap okuma öz yeterlikleri ile çocuklarının sosyal becerileri arasında ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmada nicel araştırma modeli uygulanmıştır. Çalışma grubu dört farklı okul öncesi eğitim kurumunda öğrenim gören çocuklar (n=131) ile bu çocukların anneleridir (n= 131). Annelere “Ana Babaların Hikaye Kitabı Okumaya İlişkin Özyeterlilikleri Ölçeği” uygulanmıştır. Öğretmenlere de (n=26) okul öncesi çocuklar için Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeğinin “kişiler arası beceriler” ile “sözel açıklama becerileri” alt boyutlarını içeren veri toplama araçları uygulanmıştır. Elde edilen verilerin frekans, ortalama, standart sapma değerleri belirlenmiş; bazı demografik değişkenlerine göre ebeveynlerin kitap okuma özyeterlilikleri ve çocukların sosyal beceri düzeyleri, t testi ile analiz edilmiştir. Çalışma grubundaki çocukların sosyal becerileri incelendiğinde; kız çocukların kişiler arası becerilerinin erkek çocuklara göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Kardeş sayısı fazla olan çocukların sözel ifade etme becerileri yüksektir. Babaları ilkokul ve ortaokul mezunu olan grubun özyeterlilik ortalaması; babaları lise, üniversite ve lisanüstü düzeylerde eğitime sahip olan gruplara göre anlamlı düzeyde düşüktür. Ayrıca eğitim düzeyi ilk ve ortaokul olan annelerin hikaye kitabı okuma konusundaki özyeterliliklerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Çalışma sonunda anne ve babaların hikâye kitabı okuma konusundaki özyeterliliklerinin ölçülerek desteklenmesi konusunda bu konuyla ilgilenen profesyonellere yönelik olarak öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[In this study, mothers who had a child studying in pre-school institutions were studied, and it was examined whether there was a relationship between the mothers' book reading self-efficacy and their children's social skills. Quantitative research model was applied in the research. The study group consists of children (n=131) studying at four different pre-school education institutions and their mothers (n= 131). “Parents' Self-Efficacy Scale for Reading Storybooks” was administered to the mothers. Data collection tools including the "interpersonal skills" and "verbal explanation skills" sub-dimensions of the Social Skills Assessment Scale for preschool children were applied to teachers (n=26). Frequency, mean and standard deviation values of the data obtained were determined; According to some demographic variables, parents' book reading self-efficacy and children's social skill levels were analyzed with a t test. When the social skills of the children in the study group are examined; It has been found that girls' interpersonal skills are higher than boys'. Children who have more siblings have higher verbal expression skills. The self-efficacy average of the group whose fathers were primary and secondary school graduates; It is significantly lower than the groups whose fathers have high school, university and postgraduate education. In addition, it was determined that mothers with primary and secondary school education had high self-efficacy in reading storybooks. At the end of the study, suggestions were made to measure and support parents' self-efficacy in reading storybooks.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68428 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1317-1335]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/401 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzik Terapide Bilişsel-Davranışçı, Orff ve Nordoff & Robbins Yaklaşımlarını Konu Alan Araştırmaların İncelenmesi]]> <![CDATA[A Review of Studies on Cognitive-Behavioral, Orff and Nordoff & Robbins Approaches in Music Therapy]]> <![CDATA[Şeyma CANURAL SALICI]]> <![CDATA[Bilgehan EREN]]> <![CDATA[Müzik, Psikoloji, Bilişsel-Davranışçı, Orff, Nordoff & Robbins]]> <![CDATA[Music, Psychology, Cognitive-Behavioral, Orff, Nordoff & Robbins]]> <![CDATA[Dünya literatüründe birçok uygulama ve araştırma bulunmasına rağmen Türkiye’de yeni gelişmekte olan bir alan olan “müzik terapi”; müzik terapi eğitimi almış bir terapist tarafından, danışanın ihtiyaçları ve terapinin hedefleri doğrultusunda müziğin kanıta dayalı olarak kullanımıdır. Müzik, terapist ve danışan başta olmak üzere müzik terapinin birçok farklı bileşeni bulunmaktadır. Müzik terapi uygulamalarında danışan özellikleri ve ihtiyaçlarıyla ilişkili olarak birçok farklı yaklaşım, yöntem ve tekniğe yer verilir. Bu araştırmada Bilişsel-Davranışçı, Orff ve Nordoff & Robbins Müzik Terapi yaklaşımlarını konu alan araştırmaların incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel yaklaşımla yürütülen betimsel bir araştırmadır. Veri grubunu her yaklaşımdan 8’er olmak üzere toplam 24 araştırma makalesi oluşturmaktadır. Veri grubu doküman analizi yöntemiyle incelenmiş ve alt problemler doğrultusunda makalelerin içerik analizleri yapılmıştır. Buna göre makalelerin; (a) künye bilgileri, (b) çalışma ekipleri, (c) danışanların yaş grupları, (d) konuları, (e) uygulamalarının yürütüldüğü ortamlar, (f) uygulamalarında kullanılan çalgılar ve araç-gereçler, (g) kullanılan teknikler ve uygulamalar, (h) araştırma modelleri, (i) veri toplama araçları, (j) veri analizleri ve (k) sonuçlarına ilişkin veriler sunulmuştur. Bu doğrultuda; makalelerin en çok Music Therapy Perspectives, Journal of Music Therapy, The Arts in Psychotherapy dergilerinde yayımlandığı tespit edilmiştir. Çalışma ekipleri açısından, yaklaşımın ilişkili olduğu disiplinlerden etkilendikleri saptanmıştır. Danışanlar açısından; Bilişsel-Davranışçı Müzik Terapi’nin, Orff Müzik Terapi ve Nordoff & Robbins Müzik Terapi’ye göre daha geniş bir kitleye hitap ettiği anlaşılırken, konular açısından Bilişsel-Davranışçı Müzik Terapi’de kaygı (kaygı bozukluğu), Orff Müzik Terapi ve Nordoff & Robbins Müzik Terapi’de nörolojik rahatsızlıkların daha çok incelendiği belirlenmiştir. Seansların yürütüldüğü ortamlar açısından danışanların gereksinimlerine göre bir düzenleme yapıldığına yönelik bir eğilim olduğu tespit edilmiştir. Çalgılar ve araç-gereçler açısından, yaklaşımları uygulayan kişilerin tercih ettiği veya (varsa) yaklaşımlara ait araç-gereçlerin tercih edildiği belirlenmiştir. Kullanılan teknik ve uygulamalar arasında en çok tercih edilenler dinleme, söyleme, çalma ve doğaçlama/yaratıcılık olurken; araştırma modelleri, veri toplama araçları ve veri analizleri açısından Bilişsel-Davranışçı Müzik Terapi ve Orff Müzik Terapi’de daha çok nicel yöntemler tercih edilirken, Nordoff & Robbins Müzik Terapi’de nitel yöntemlerin tercih edildiği belirlenmiştir. Son olarak makalelerin sonuçlarına göre müzik terapinin bazı araştırmalarda anlamlı bir fark yaratmasa da çoğu araştırmada olumlu etkisinin olduğu gözlemlenmiştir.]]> <![CDATA[Although there are many practices and researches in the world literature, "music therapy", which is a newly developing field in Turkey, is defined as the evidence-based use of music in line with the client's needs and the goals of therapy by a therapist who has received music therapy training. There are many different components of music therapy, especially music, therapist and client. In music therapy practices, many different approaches, methods and techniques are used in relation to the client's characteristics and needs. In this study, Cognitive-Behavioral Music Therapy-Orff Music Therapy and Nordoff & Robbins Music Therapy approaches were discussed and it was aimed to examine the researches made on this subject. The research is a descriptive research conducted with a qualitative approach. The data group consists of a total of 24 research articles, 8 from each of the three approaches. Data set; were examined by document analysis method and the content analyzes of the articles were made in line with the sub-problems.Accordingly, the articles; (a) original names, Turkish names, date of issue, number of journals and authors (b) work teams, (c) clients, (d) topics, (e) characteristics and arrangements of the environment in which the practices are carried out, (f) instruments and equipment used in the practices, (g) techniques and applications used, (h) research models, (i) data collection tools, (j) data analysis and (k) results are presented. In this direction; It was determined that the articles were mostly published in Music Therapy Perspectives, Journal of Music Therapy, The Arts in Psychotherapy. In terms of work teams, it has been determined that they are influenced by the disciplines that the approach is related to. In terms of clients; While it is understood that Cognitive-Behavioral Music Therapy appeals to a wider audience than Orff Music Therapy and Nordoff & Robbins Music Therapy, Cognitive-Behavioral Music Therapy in terms of anxiety (anxiety disorder), Orff Music Therapy and Nordoff & Robbins It was determined that neurological disorders were examined more in Music Therapy. It has been determined that there is a tendency for an arrangement according to the needs of the clients in terms of the environments in which the sessions are conducted. In terms of instruments and tools, it has been determined that the people who apply the approaches or (if any) the tools and materials belonging to the approaches are preferred. Among the techniques and practices used are listening, singing, playing and improvisation/creativity; While quantitative methods were preferred in Cognitive-Behavioral Music Therapy and Orff Music Therapy in terms of research models, data collection tools and data analysis, qualitative methods were preferred in Nordoff & Robbins Music Therapy. Finally, according to the results of the articles, although music therapy did not make a significant difference in some studies, it was observed that it had a positive effect in most studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68319 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[835-866]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/402 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ermeni ve Gürcü Krallarına Ait Yeni Bulunan Bir Hazine Kalıntısı]]> <![CDATA[Remains of a Newly Found Treasure of the Armenian and Georgian Kings]]> <![CDATA[Mustafa KALKAN]]> <![CDATA[Sıddık ÇALIK]]> <![CDATA[Ermeni Tarihi, Klikya Ermenileri, Baronlar Dönemi, Kozan-Sis, Memlükler, İlhanlılar, Anadolu Selçukluları]]> <![CDATA[Armenian History, Armenians of Cilicia, Period of Barons, Kozan-Sis, Mamluks, Ilkhanate, Anatolian Seljuks]]> <![CDATA[Suriye’de ele geçirilen ve farklı krallara ait olan zengin hazinenin (50 adet sikkeden oluşmaktadır) dönem özellikleri, sikkelere ait stilistik hususiyetleri ve ortak olarak (her iki devlet tarafından kullanılan) darb edilen tiplerinin önemi ayrıntılarıyla araştırılmıştır. Hazinenin içinde, Klikya Ermeni Krallığı kurulmadan önce Adana (Sis-Kozan) bölgesinde kurulan Ermeni Baronluğu’na ait bazı örnekler de mevcuttur. Gümüş olan tram, zabel, bakır olan tank, kardez, equestrian kardez, pogh, gümüş ve billion olan takvorinler detayları ile ele alınarak hangi krala ait oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca Gürcü Krallığına ait olan ama vassal olmaları sebebiyle bir yüzü Gürcüce diğer yüzü ise Arapça yazılan felsler incelenmiştir. Doğu Anadolu bölgesinden Çukurova’ya Bizans İmparatorluğu tarafından zorla gönderilen Ermenilerin tarihi serüvenleri ve yaşadıkları olaylar, detayları ile ele alınmıştır. Sınırlarının bir tarafında İlhanlılar, diğer tarafında Anadolu Selçukluları, arkalarında ise Memlükler gibi bir büyük devletin yer aldığı coğrafyada, Ermenilerin hayatta kalma mücadeleleri değerlendirilecektir. 12 Ermeni, 3 Gürcü, 1 Memlük ve 1 Eyyübi kralına-sultanına ait olan sikke örnekleri, bulundukları yerde oldukça iyi muhafaza edilmiştir. Yazı detayları rahatlıkla okunabildiği için, numismatik disiplini açısından kondisyon ve nadirlik özellikleriyle de önem arz eden örnekler oldukları görülmektedir. Bu sikkeler, Kozan-Sis Ermeni Krallığı’nın Türk tarihi açısından önemini ortaya koymaktadır. Aynı zamanda hangi dönemlerde İlhanlı, Anadolu Selçuklu ve Memlüklü hâkimiyeti altında girdiklerini göstermesi açısından da büyük ehemmiyete sahiptir. Ermeni tarihi açısından sikkelere bakıldığında da yaşanan gelişmelerin seyrini sergilemesi açısından önemli detaylar içerdikleri görülecektir. Sikkelerin darb kalitesi, gümüş ayarları ve üzerlerindeki süslemeler, Ermenilerin oldukça gelişmiş bir sanat anlayışına sahip olduklarını ortaya koymaktadır. Veriler, 2007 yılına ait olduğu için etik kurul onayına gerek yoktur.]]> <![CDATA[The rich treasures taken in Syria (consisting of 50 coins) have been researched in detail with their period features, stylistic features of the coins, and the importance of the types used by both states. In the treasure, there are also some examples of the Armenian Barony, established in Adana (Sis-Kozan) region before the Armenian Kingdom of Cilicia was established. The details of the silver tram, zabel, copper tank, kardez, equestrian kardez, pogh, silver and billion takvorin are examined to determine which king they belong to. In addition, the felses belonging to the Georgian Kingdom but written in Georgian on one side and in Arabic on the other due to their vassal status were examined. The historical adventures and events of the Armenians, who were forcibly sent to Çukurova from the eastern Anatolian region by the Byzantine Empire, are discussed in detail. The struggle of survival of the Armenians in the geography where great states such as the Ilkhanates on one side of their borders, the Anatolian Seljuks on the other side, and the Mamelukes in the south, will be evaluated. The coin samples belonging to 12 Armenian, 3 Georgian, 1 Mamluk and 1 Ayyubid kings and sultans have been very well-preserved where they were found. Since the inscription details can be read easily, they are considered to be important examples in terms of condition and rarity in the numismatic discipline. These coins reveal the importance of the Kozan-Sis Armenian Kingdom in Turkish history. At the same time, they are of great importance as they reveal in which periods they entered under the rule of the Ilkhanate, Anatolian Seljuks (Sultanate of Rum) and Mamelukes. Looking at the coins in Armenian historical perspective, it will be seen that they contain important details in terms of displaying how the events of the time had transpired. The minting quality of the coins, their silver settings, and the ornaments on them reveal that the Armenians had a very advanced artistic sense. The data is from 2007, so there is no need for ethical board approval.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68198 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[545-576]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/403 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Duygu Yüklü Mekânlar: Yoğun Bakım Çalışanları Üzerine Fenomenolojik Bir Araştırma]]> <![CDATA[Emotion-Laden Spaces: A Phenomenological Study on Intensive Care Unit Workers]]> <![CDATA[Ali Eren DEMİR]]> <![CDATA[Adnan ÇETİN]]> <![CDATA[Sosyoloji, yoğun bakım, sağlık, duygu, deneyim]]> <![CDATA[Sociology, intensive care, health, emotion, experience]]> <![CDATA[Sağlık hizmetlerinin sunulduğu bakım, teşhis ve tedavi gibi alanlarda duygular genellikle görünmez bir biçimde deneyimlenmektedir. Ancak, duygular görünmez olmalarına rağmen, sağlık hizmetlerinin çeşitli duygusal süreçlerle birlikte geliştiği gerçeği inkâr edilemez. Yoğun bakım ortamında, duygusal dengeyi etkileyebilecek bakım ve tedavi değişkenlerine sosyolojik bir perspektiften odaklanan bu çalışma, yoğun bakım ünitelerinde çalışan sağlık profesyonellerinin duygusal deneyimlerini keşfetmeyi amaçlamaktadır. Başka bir deyişle, bu çalışmada, “yoğun bakım ünitelerinde çalışan sağlık profesyonelleri yoğun bakım ortamını ve yoğun bakım hizmetlerini nasıl duygusal olarak deneyimliyor?” sorusuna cevap aranmaktadır. Bireysel deneyimlere odaklanan çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik bir desen kullanmıştır. Bir yıldan fazla süredir çeşitli kamu hastanelerinin yoğun bakım birimlerinde çalışan 15 hemşire, 1 ebe, 1 fizyoterapist ve 1 diyetisyen olmak üzere toplam 18 yarı yapılandırılmış mülakat gerçekleştirilmiş ve mülakatlardan elde edilen veriler, MAXQDA 2018 programı kullanılarak tematik kodlama yöntemiyle analiz edilmiştir. Sonuçlar, yoğun bakım birimlerindeki sağlık profesyonellerinin çoğunlukla “üzüntü” ve “mutluluk” duygularını deneyimlediğini göstermiştir. “Üzüntü” hissi hastaların ölümü ile ilişkilidir, “mutluluk” hissi ise taburcu edilmeleriyle birlikte gelmektedir. Ancak, bu duygusal durumların her ikisi de “empati” duygusuyla beslenmektedir. Sağlık çalışanları, hasta yakınlarıyla kurdukları empatik bağlantılar nedeniyle bu ek duyguları deneyimlemektir. Sonuç olarak, yoğun bakım üniteleri, tedavi, bakım ve duygu gibi hassas alanların iç içe geçtiği yerler olarak ortaya çıkmaktadır.]]> <![CDATA[Emotions frequently go unnoticed in healthcare settings where care, diagnosis and treatment are administered. Nevertheless, notwithstanding their imperceptibility, it is an incontestable fact that these health services are accompanied by a range of emotional procedures. Within the context of the intensive care environment, this study aims to investigate the emotional experiences of healthcare professionals who work in intensive care units. Specifically, we focus on the variables of care and treatment that may affect the emotional dynamics of the unit from a sociological perspective. Essentially, the study aims to answer the question, "How do healthcare professionals emotionally experience the intensive care space and services within intensive care units?" With an emphasis on individual experiences, the study utilises a phenomenological approach through qualitative research methods. The research team conducted 18 semi-structured interviews with healthcare practitioners; the professionals included 15 nurses, one midwife, one physiotherapist and one dietitian. All participants had worked in public hospitals' intensive care units for over a year. The data gathered from conducting interviews underwent thematic coding using the MAXQDA 2018 programme. Results showed that healthcare professionals working in intensive care units commonly experience emotions of "sadness" and "happiness". The feeling of "sadness" often arises from the loss of a patient, whereas "happiness" comes with the discharge of patients. Nevertheless, both of these emotional states are deeply tied to the essential feeling of "empathy". Healthcare professionals feel additional emotions because of the empathetic connections they establish with patients’ family members. Therefore, intensive care units become delicate spaces where treatment, care, and emotions merge.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68111 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[965-987]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/404 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarihi Çevrede Çağdaş Yapı Örneği; Şanlıurfa Haleplibahçe Mozaik Müzesi]]> <![CDATA[Example of Contemporary Building in Historical Environment; Sanliurfa Haleplibahce Mosaic Museum]]> <![CDATA[Betül DEMİRKOL]]> <![CDATA[Nursen IŞIK]]> <![CDATA[Mimarlık, Şanlıurfa, Tarihi Çevre, Müze, Mozaik Müzesi, Mozaik]]> <![CDATA[Architecture, Şanlıurfa, Historical Environment, Museum, Mosaic Museum, Mosaic]]> <![CDATA[Sosyal ve kültürel değişimler, ekonomik şartlar, değişen çevre, nüfus artışı gibi etkenler tarihi çevrede yeni yapıların yapılmasını zorunlu kılmış, özellikle mevcut dokuyla uygunsuz yeni yapı tasarımının tarihi çevreye zarar vermesini önlemek amacıyla tarihi çevrede yeni yapı konusunda uluslararası tüzükler, bildirgeler, standartlar yayınlanmıştır. Müzeler, yeni veya mevcut bir yapı aracılığıyla, geçmişin aydınlatılması, kültür varlıklarının maddi ve manevi anlamda korunması, sergilenmesi ve kullanıcılara aktarılması açısından önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada, tarihi çevrede çağdaş yapı olarak müze mekânı ve tasarım bileşenlerini irdelemek amaçlanmıştır. Tasarım açısından bakıldığında, tarihi çevrede müze tasarımını etkileyen çeşitli unsurlar bulunmaktadır; bina ihtiyaç programı, mevcut parsel ve kütle yerleşim düzeni, ölçeği, tahmin edilen ziyaretçi potansiyeli bunlardan bazılarıdır. Çalışma alanı olarak Şanlıurfa kenti seçilmiştir. Kentteki tarihi çevrenin araştırılmasının ardından, çalışma alanı kentin Haleplibahçe bölgesinde bulunan müze kompleksi olarak belirlenmiş ve Haleplibahçe Mozaik Müzesi ile sınırlandırılmıştır. Bu çalışmanın amacı Haleplibahçe Mozaik Müzesi’nin tarihi kent bölgesi ile kurduğu bağlamsal ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla, müze kavramı, müze mimarisi, tarihi çevrede çağdaş ek ile ilgili literatür araştırması yapılmıştır. Dünyadan ve Türkiye’den çağdaş ek bağlamında örnekler seçilerek incelenmiş ve tablo oluşturularak, Haleplibahçe Mozaik Müzesi ve seçilen yapılar bir arada değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda Müze’nin bölge ile kurduğu fiziksel, mekânsal ve bağlamsal ilişki analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında Haleplibahçe Mozaik Müzesi üzerinden elde edilen verilerin, arkeoloji sit alanları için gerçekleştirilecek çalışmalara ve yeni tasarlanacak müze yapılarına ışık tutucu nitelikte olması hedeflenmektedir.]]> <![CDATA[Factors such as social and cultural changes, economic conditions, changing environment, and population growth necessitated the construction of new buildings in the historical environment. To prevent damage to the historical environment, especially with the new building design that is inappropriate with the existing texture, international regulations, declarations, and standards have been published on the new building in the historical environment. Museums, through a new or existing structure, play an important role in illuminating the past, protecting, exhibiting, and transferring cultural assets in material and moral terms to users. This study, it is aimed to examine the museum space and design components as a contemporary structure in the historical environment. From a design point of view, various factors affect museum design in the historical environment; building needs program, existing parcel and mass layout, scale, and estimated visitor potential are some of them. The city of Şanlıurfa was chosen as the study area. After researching the historical environment in the city, the study area was determined as the museum complex located in the city's Haleplibahçe region and was limited to the Haleplibahçe Mosaic Museum. This study aims to examine the contextual relationship of the Haleplibahçe Mosaic Museum with the historical city area. For this purpose, literature research has been conducted on the concept of museums, museum architecture, and contemporary annexes in the historical environment. In the context of contemporary annexes from the world and Turkey, examples were selected and examined and a table was created, and the Haleplibahçe Mosaic Museum and the selected buildings were evaluated together. In this direction, the physical, spatial, and contextual relationship of the Museum with the region has been analyzed. Within the scope of the study, it is aimed that the data obtained from the Haleplibahçe Mosaic Museum will shed light on the studies to be carried out for the archaeological sites and the newly designed museum structures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68084 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1489-1513]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/405 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Haşim Bey Mecmuası’nda Türk Halk Şarkıları]]> <![CDATA[Turkish Folk Songs in Haşim Bey’s Anthology]]> <![CDATA[Evangelia CHALDÆAKI]]> <![CDATA[Türk halk şarkıları, Osmanlı Türk mecmuaları, Haşim Bey Mecmuası, Osmanlının son yıllarında halk müziği, Halk müziği ve ulusal kimlik]]> <![CDATA[Turkish folk songs, Ottoman Turkish music anthologies, Haşim Bey Anthology, Folk music in the late Ottoman era, Folk music and national identity]]> <![CDATA[Haşim Bey (1815-1868) son Osmanlı döneminin önde gelen bir müzik adamıdır. Meşhur bir müzisyen, bestekâr ve müzik hocası olmanın yanısıra, “Haşim Bey Mecmuası” olarak bilinen çok önemli bir müzik koleksiyonu sonraki nesillere bırakmıştır. Bu çalışma İstanbul’da, 1853’ te ve 1864’ta olmak üzere, iki kez yayınlamıştır. İki baskı arasındaki farklılıklar o dönem Osmanlı İmparatorluğunda var olan toplumsal ve siyasi eğilimlere atf edilebilir. Bildiride Haşim Bey tarafından kaydedilmiş ve Mecmua’nın iki baskısında da yayınlanmış Türk halk şarkıları incelenir. Şarkı adları ve ait oldukları müzik türü Haşim Bey Mecmuası’nın iki baskısına referans yaparak sunulur. Toplamda, 1853 baskısında 70 türkü belgelenmişken, 1864 baskısında belgelenmiş olan türkü sayısı 62’tir. Her iki baskıdan da toplam olarak 84 türkü belirlenmiştir. Ayrıca, söz konusu şarkıların yer aldığı ve Haşim Bey dönemi sonrasına ait antoloji ve müzikal koleksiyonlar da kaynak olarak kullanılmıştır. Haşim Bey Mecmua şarkılarından dört tanesinin transliterasyon ve analizini de içerir. Çalışmanın esas amacı Haşim Bey tarafından kaydedilmiş halk şarkıları tanıtmak ve bunların Mecmua’ya dahil edilme sebepleriyle ilgili belli sonuçlara varabilmektir. Bildirinin bir ek amacı, müzik akımlarıyla ilgili araştırmaların, bir dönemin veya belli bir toplumun sosyal hayatı ve politik statüsüne ilişkin bir veri kaynağı olabileceğinin altını çizmektir. Bu makale bir toplumun veya bir dönemin toplumsal yaşamının ve siyasi durumunun incelenmek için, müzik akımlarını araştırmayı önemi dikkat çekiyor.]]> <![CDATA[Haşim Bey (1815-1868) was a very important music figure of the late Ottoman era. In addition to being a famous musician, composer, and music teacher, he bequeathed a significant musical collection, known as “Haşim Bey’s Anthology”. This work was published twice in Istanbul, in 1853 and 1864. The two editions show some differences, which can be attributed to social and political tendencies that were present in the Ottoman Empire. This paper presents the Turkish folk songs that Haşim Bey transcribed in both of the editions of his Anthology. The study demonstrates the song titles and genres of folk music with references to the two editions of Haşim Bey’s Anthology. All in all, 70 folk songs are documented in the 1853 edition, whereas the 1864 edition contains only 62. In total, we find 84 songs from both editions. Further references are provided to more modern anthologies and musical collections than the ones created by Haşim Bey. Also, the paper includes transliterations and four case studies of the folk songs from Haşim Bey’s Anthology as an attempt to show potential for further research. The aim of this study is to showcase the folk songs that were written down by Haşim Bey and to draw conclusions for the purpose of including them in his work. Furthermore, this paper aims to point out the importance of studying musical trends as a contributor in the examination of social life and political status of a community or an era.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68064 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[445-468]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/406 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Konuşma Becerisi Üzerine Bir Uygulama: Phillips 66 Tekniği]]> <![CDATA[An Application on Speaking Skills in Teaching Turkish as a Foreign Language: The Phillips 66 Technique]]> <![CDATA[Uğur CAN]]> <![CDATA[Tuğba ÇAKIR]]> <![CDATA[Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi, konuşma becerisi, Phillips 66 tekniği, etkinlik, dil öğretimi]]> <![CDATA[Teaching Turkish as a foreign language, speaking skills, the Phillips 66 technique, activity, language teaching]]> <![CDATA[Bu çalışmada, yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde konuşma becerisinin kazandırılması ve geliştirilmesi amacıyla Phillips 66 tekniği kullanılarak konuşma becerisine yönelik bir sınıf içi etkinlik tasarlanmıştır. Sınıfta uygulanan etkinlik sonucunda öğrencilerin görüşleriyle Phillips 66 tekniğinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Çalışma, A2 seviyesinde Türkçe öğrenen 54 gönüllü öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada nitel araştırma yaklaşımlarından durum çalışması yöntemi kullanılmıştır. Öğrenci görüşlerinin toplanması için veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu; elde edilen nitel verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz ve içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Öğrenci görüşlerinden elde edilen bulgulara göre; Phillips 66 tekniğinin gruplara verilen problemi çözdüğü, iş birliği ve grup çalışması sağladığı, fikir alışverişine imkân verdiği ve hedef dilde konuşma becerisini geliştirmeye katkı sağladığı belirlenmiştir. Etkinlikte grupların tartışması için belirlenen altı dakikalık zamanın A2 düzeyinde konuşma etkinliği için kısa ve yetersiz olduğu anlaşılmıştır. Katılımcıların çoğu, etkinlik sırasında grup arkadaşlarıyla uyum içerisinde olduğu görüşündedir. Bazı katılımcılar mevcut seviyelerinin (A2 seviyesi) bu tür bir etkinlik için uygun olmadığı görüşündedir. Katılımcıların çoğu, Phillips 66 tekniğinin konuşma becerisine katkı sağladığı düşüncesiyle Türkçe derslerinde uygulanması gerektiğini belirtmişlerdir. Çalışmanın, yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde konuşma becerisine yönelik Phillips 66 tekniğinin kullanılarak etkinlik tasarımı önermesi ve yabancı dil olarak Türkçe öğretimi alanında Phillips 66 tekniğinin kullanımıyla ilgili boşluğu doldurması bakımından alan adına önemli olduğu düşünülmektedir.]]> <![CDATA[In this study, an in-class activity for speaking skill has been designed by using Phillips 66 technique in order to gain and develop speaking skills in teaching Turkish as a foreign language. As a result of the activity implemented in the classroom, it was aimed to evaluate the Phillips 66 technique with the opinions of the students. The research has been carried out with 54 volunteer students learning Turkish at A2 level. The case study method, one of the qualitative research approaches, has been used in the study. Semi-structured interview form as a data collection tool to collect student opinions; descriptive and content analysis methods were used in the analysis of the qualitative data obtained. According to the findings obtained from the students' opinions, it is determined that the Phillips 66 technique solved the problem given to the groups, provided cooperation and group work, allowed the exchange of ideas and contributed to the development of speaking skills in the target language. It was understood that the six-minute time determined for the discussion of the groups in the activity was short and insufficient for the speaking activity at the A2 level. Most of the participants are of the opinion that they are in harmony with their groupmates during the activity. Some participants opine that their current levels (A2 level) are unsuitability for this type of activity. Most of the participants stated that the Phillips 66 technique should be implemented in Turkish lessons because of the thought that it contributes to speaking skills. It is considered that the study is important for the field in terms of proposing an activity design using the Phillips 66 technique for speaking skills in teaching Turkish as a foreign language and filling the gap about the use of Phillips 66 technique in teaching Turkish as a foreign language.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68009 <![CDATA[Volume: 18 Issue 4[1421-1445]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/407 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Amerika Birleşik Devletleri’nde Engellilik: Kavramsal Gelişim ve Yasal Çerçeve]]> <![CDATA[Disability in the United States: Conceptual Development and Legal Framework]]> <![CDATA[Fatma KAHRAMAN GÜLOĞLU]]> <![CDATA[Meryem SERDAR]]> <![CDATA[Sosyoloji, engellilik, ABD’de engellilik, Amerikan engelliler kanunu, engelli hakları]]> <![CDATA[Sociology, disability, disability in the USA, The Americans with disabilities act, disability rights]]> <![CDATA[Engellilik tarih boyunca farklı toplumlarda farklı kavramlar üzerinden ifade edilirken yasal düzenlemeler de ülkeden ülkeye dönemden döneme değişim göstermiştir. Engelliliğin bireysel değil topluma tam katılım sağlayıp/sağlayamama ile ilgili toplumsal bir olgu olduğu görüşüne dayanan sosyal modelin argümanları engelli bireylerin sosyal haklarına odaklanmayı beraberinde getirmiştir. Engelli Hareketi’nin çıkış noktalarından biri olan Amerika Birleşik Devletleri’nde kavramsal değişiklikler ve yasal düzenlemelerdeki tarihsel ve güncel durum uluslararası bakış açısını takip etmekte önem arz etmektedir. Amerika Birleşik Devletleri’nde engellilik kavramının nasıl şekillendiğini, hangi değişimlere uğradığını ve engellilik hakkındaki çalışmaların hangi yasal düzenlemelerle oluşturulduğunu tespit etmeye çalışan bu araştırma literatür taraması olarak kurgulanmıştır. Yapılan çalışma sonucunda ABD’de engellilik kavramının ilk başlarda özürlülük, yeti yitimi gibi bireysel yetersizliklere vurgu yapan ifadelerle ele alınırken kanuni düzenlemelerle birlikte kavramsal dönüşüme de gidildiği ve engelliliğin daha çok toplumsal bariyerlere vurgu yapan anlamda kullanılmaya başlandığı tespit edilmiştir. Yasal düzenleme olarak ise ABD’de 1973 yılı Rehabilitasyon Kanunu ile Amerikan Engelliler Kanunu’nun belirleyici olduğu görülmüştür. Bu Kanunlarla engelli vatandaşların istihdam, kamu hizmeti, uyumlaştırma politikaları ve sosyal hayatın diğer alanlarıyla ilgili sorunlarına yönelik koruma sağlanmaya çalışılarak dışlanma ve ayrımcılığın önüne geçilerek sosyal içermenin hedeflendiği sonucuna varılmıştır. ABD’nin engellilik politikası, engelliliğe dayalı ayrımcılığa karşı olma, ayrımcılığı önleme, medeni hakları koruma; uygulamada ise engelli bireyleri ayrımcılığa karşı koruma ve medeni haklarını kullandırma üzerine şekillenmiştir.]]> <![CDATA[While disability has been expressed through different concepts in different societies throughout history, legal regulations have also changed from country to country from period to period. The arguments of the social model, which is based on the view that disability is not an individual but a social phenomenon related to full participation in society or not, has brought about focusing on the social rights of disabled individuals. This research, which tries to determine how the concept of disability is shaped in the United States, what changes it has undergone, and which legal regulations are shaped by the studies on disability, has been designed as a literature review. As a result of the study, it has been determined that while the concept of disability in the USA was initially handled with expressions emphasizing individual inadequacies such as disability, new loss, a conceptual transformation was made with the legal regulations and disability began to be used more in the sense emphasizing social barriers. As a legal regulation, the Rehabilitation Act of 1973 (year) and the American Disability Act were seen to be determinative in the USA. With these Laws, it was concluded that social inclusion was aimed by preventing exclusion and discrimination by trying to provide protection for the problems of disabled citizens regarding employment, public service, harmonization policies and other areas of social life. US disability policy, opposing disability discrimination, preventing discrimination, protecting civil rights; in practice, it has been shaped on the protection of persons with disabilities against discrimination and the exercise of their civil rights.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67796 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[113-134]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/408 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Modernleşmenin Modernist Eleştirmeni Olarak Touraine’nin Temel Yaklaşımları ]]> <![CDATA[Main Approaches of Touraine as a Modernist Critic of Modernization]]> <![CDATA[Serkan YORGANCILAR]]> <![CDATA[Sosyoloji, Touraine, modernleşme, post-modernizm, akılcılık, bireycilik]]> <![CDATA[Sociology, Touraine, modernization, post-modernism, rationalism, individualism]]> <![CDATA[İnsanlık tarihi boyunca toplumsal değişmeler sosyal yaşamı derinden etkilemiştir. Bir süreç olarak modernleşme de bireysel ve toplumsal hayatta bir dizi değişimler zinciri oluşturmuştur. Bu değişimler beraberinde öngörülemeyen sorunlarda doğurmuştur. Modernleşme düşüncesinin sorunları günümüz toplumlarında daha fazla hissedilmeye başlanmıştır. Birçok düşünür modernleşmenin sonuna geldiğimizi ve yeni bir evreye girdiğimizi söylemektedir. Sosyal bilimciler kendi alanlarında bu yeni evrenin toplumsal yapılarda ne tür değişikliklere neden olabileceği üzerine düşünmektedir. Bunu yaparlarken modernleşme düşüncesini yapı sökümüne uğratmakta, dün göremedikleri şeyleri bugün yeniden fark etmektedirler. Fransız entelektüelleri arasında kendine anlamlı bir yer edinmiş olan Touraine farklı bir modernlik çözümlemesi yapmıştır. Aklın diktatörlüğü ve öznenin totaliter sapmalarından akıl ile özne diyaloğu ile yeni bir toplumsallık öneren Touraine, öznenin post modernlik içerisinde de yok olup gitmemesi gerektiğini söylemektedir. Modernleşmeyi akılcı, bilimsel, teknolojik ve idari etkinliğin toplumsal yaşamın çeşitli bölümlerinde etkinliğinin artması olarak tanımlamıştır. Bu bağlamda yapılan literatür taramasında Touraine’nin Türk düşünce dünyasında yeterince tartışılmadığı, onun modernleşme üzerine yapmış olduğu farklı değerlendirmelerin fazlaca ilgi görmediği görülmüştür. Onun özne-birey, toplumsal/bireysel eyleyen, araçsallık ve akılcılık üzerine yaptığı değerlendirmelerin felsefi yönünün yüksek olduğu dolayısıyla onu okumak ve anlamak için biraz daha fazla çaba harcanması gerektiği görülmüştür. Araştırmada Touraine’nin modernleşmenin modernist bir düşünürü olarak modernleşmeye yönelttiği ana varsayımlar değerlendirilmiştir. Çalışmada özellikle modernleşme sonrası dönemlere de ışık tutacağını düşündüğümüz varsayımlar da analiz edilmiştir.]]> <![CDATA[Throughout human history, social changes have deeply affected social life. As a process, modernization has created a series of changes in individual and social life. These changes have brought with them unforeseen problems. The problems of the idea of modernization have begun to be felt more in today's societies. Many thinkers say that we have come to the end of modernization and entered a new phase. Social scientists are thinking about what kind of changes this new phase might cause in social structures in their fields. While doing this, they deconstruct the idea of modernization, and they realize today what they could not see yesterday. Touraine, who had a significant place among French intellectuals, made a different analysis of modernity. Touraine, who proposes a new sociality with the dialogue between the mind and the subject, from the dictatorship of the mind and the totalitarian deviations of the subject, says that the subject should not disappear in post-modernity. He defined modernization as the increase in the effectiveness of rational, scientific, technological and administrative activity in various parts of social life. In the literature review conducted in this context, it was seen that Touraine was not sufficiently discussed in the world of Turkish thought, and his different evaluations on modernization did not attract much attention. It has been seen that the philosophical aspects of his evaluations on subject-individual, social/individual actor, instrumentality and rationality are high, so a little more effort should be made to read and understand him. In the study, the main assumptions made by Touraine as a modernist thinker of modernization were evaluated. In the study, the assumptions that we think will shed light on the post-modernization periods are also analyzed.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67715 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[303-313]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/409 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Proje Yönetimi Eğitiminin Akademik Stres Faktörleri Açısından Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Project Management Education in Terms of Academic Stress Factors]]> <![CDATA[Özlem GEYLANİ]]> <![CDATA[Aysun Ferrah GÜNER]]> <![CDATA[Mimarlık eğitimi, akademik stres, proje yönetimi, psikoloji, stres faktörleri, yapım yönetimi]]> <![CDATA[Architectural education, academic stress, project management, psychology, stress factors, construction management ]]> <![CDATA[İnşaat sektörünün beklentilerini karşılayabilmek amacıyla, yönetim içerikli dersler üniversitelerde; mühendislik yönetimi, yapım yönetimi ve proje yönetimi (PM) dersleri ile inşaat mühendisliği ve mimarlık disiplinleri eğitim planlarına dâhil edilmiştir. Yüksek lisans veya lisans düzeyindeki PM bilgi alanlarını içeren derslerin amacı; öğrencilerin teknik, yönetsel ve kişisel becerilerini geliştirmesine ve sektörde çalışmaya hazır insan kaynağının sağlanmasına yöneliktir. Proje ekibinde stres yönetimi proje yöneticilerinin sorumluluk alanlarından biri olmakla birlikte, proje ekibindeki insan kaynağı gelişiminin ve projenin başarısı için de önem taşımaktadır. Bu bağlamda, mimarlık fakültelerinde lisans düzeyinde verilen PM eğitiminde, öğrencilerin akademik stres faktörleri karşısında, gösterdikleri tepkileri anlamlandırabilmek, hem kişisel gelişim açısından hem de dersin içeriğinin, dersi veren öğretim elemanlarının gelişimi açısından önem arz etmektedir. Araştırmanın tasarımında, Türkiye ve dünya üzerindeki PM eğitimi ve akademik stres faktörlerine yönelik teorik altyapının hazırlanmasının ardından, ilgili konu başlıkları belirlenmiş ve 15 soruluk çevrimiçi bir anket çalışması hazırlanmıştır. Araştırmacıların üç akademik dönem boyunca PM dersi verdikleri İstanbul’da bir vakıf üniversitesinde düzenledikleri pilot anket çalışmasını takiben, PM dersi alan öğrencilerden 99 adet geri bildirim elde edilmiştir. Akademik stres faktörlerinin evreni, bu ders ile ilgili çalışma kapsamında belirlenen üç akademik stres faktörü için sınırlandırılmıştır, dersin öğretim elemanı, dersin dili, ders teslimleri için bir PM yazılımı kullanılmasına yönelik öğrenci görüşleri sorulmuş ve cinsiyet faktörünün stres anında gösterilen tepkiler açısından farklılığı da araştırılmıştır. Elde edilen veriler, 5'li Likert ölçeği üzerinden sorgulanmış, SPSS (stastical package for the social sciences) paket programı yardımıyla işlenmiş ve araştırma kapsamında önerilen hipotezler sınanmıştır. Son olarak, çalışma bulgularına yönelik tartışma ve öneriler sunularak çalışma tamamlanmıştır.]]> <![CDATA[The construction industry's aim is to meet expectations by including management-related courses in universities; engineering management, construction management, and project management (PM) courses, as well as building engineering and architecture disciplines' educational plans. The purpose of the PM knowledge areas included in graduate or undergraduate level courses is to develop students' technical, managerial, and personal skills and to provide a human resource ready to work in the industry. Stress management is one of the responsibilities of project managers in a project team, but human resource development and project success are also important. In this context, in the PM education given at the undergraduate level in architecture faculties, it is important to understand the responses of students to academic stress factors, both for personal development and for the development of the content of the course and the development of the instructors. The study design, after preparing the theoretical background for PM education and academic stress factors in Turkey and the world, identified the relevant topics and prepared a 15-question online survey study. After the pilot survey study conducted by the researchers in an Istanbul-based foundation university where they taught PM courses for three academic periods, 99 student feedbacks were obtained. The scope of the academic stress factors in this study was limited to three academic stress factors that were determined within the scope of the study: the instructor of the course, the language of the course, and the use of a PM software for course submissions. The study also examined the difference in the responses shown during stress according to the gender factor. The data collected was analyzed using the SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) package program and the hypotheses proposed in the study were tested. Finally, the study presents the discussion and recommendations based on the findings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67692 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[529-544]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/410 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Güncel Tasarım Eğitiminde Bilgisayar Destekli Tasarım Programlarının Yeri ve Geleceğine (Yeni) Bir Bakış]]> <![CDATA[A (New) Perspective at the Place and Future of Computer Aided Design Programs in Current Design Education]]> <![CDATA[Ahmet Şadi ARDATÜRK]]> <![CDATA[Endüstriyel tasarım, tasarım eğitimi, bilgisayar destekli tasarım programları, iletişim, teknoloji]]> <![CDATA[Industrial design, design education, computer aided design programs, communication, technology]]> <![CDATA[İletişim, her alanda olduğu gibi tasarım alanında da vazgeçilmezlerden birisi olarak var olur. Bu noktada tasarım alanında gerekli iletişimin sağlanmasında birçok teknik ve yöntem mevcuttur. Geçmişten günümüze eskiz, çizim, üretim çizimleri, maket, bilgisayar destekli tasarım programları (vb.) konvansiyonel ve tradisyonel olarak tasarım alanındaki iletişimde kullanılan teknikler olarak ifade edilebilir. Gelişen teknoloji ile beraber bilgisayar destekli tasarım, yazılım ve arayüzlerinde yeni bir yöntemin, yeni bir biçimin varlığından söz etmek mümkündür. Bu yöntem tasarım görselleştirme enstrümanlarında var olan yenilikler ile ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, tam olarak tasarımın bu iletişim kısmına, tasarım iletişimi alanı içerisinde var olan durumsallıklardan bir tanesine odaklanmaktadır. Çalışmanın temel strüktürü, günümüzde tasarım eğitiminde ve tasarımcı güruhun toplumsal hafızasında, öğrencilerde ve tasarım camiasında, arayüzler ve programlar ile nasıl bir bağ kurulduğunu, iletişim alanının nereye konumlandığını, bu konumun doğru-yanlış/eksik-fazlalığını, nasıl pozisyon alındığını anlamak, gerekiyorsa yeni bir model önermek üzerine yapılandırılmıştır. Spesifik olarak içinde bulunduğumuz on yılda tasarım eğitiminin ana süjesi olarak Z neslinin bu eğitim ve iletişim modelleri, biçimleri ile ilişkisini kurmak en temel hedefi oluşturmaktadır. Bu noktada çalışmanın içeriğini tasarım eğitiminde iletişim alanına ek olarak teknik, tasarlama eylemi, algılama, öğrenme, konvansiyonel ve tradisyonel iletişim enstrümanları, inovatif ve güncel enstrümanlar, yeni teknolojiler ve Z neslinin tercihleri oluşturmaktadır. Bununla beraber tasarım kuram ve metodunun ifadesinde kullanılan yeni teknik ve teknolojileri sorgulanması içeriği oluşturan nüvelerden birisidir. Birçok farklı yöntem kullanılarak yapılan araştırmalardan elde edilen veriler ile yeni teknolojilere olan yatkınlık ve yakınlık ortaya çıkartılmış, tercih yoğunluğu ve sebepleri irdelenmiştir. Çalışma sürecince kullanılan araştırma yöntemleri dahilinde etik kurul raporu alınmıştır.]]> <![CDATA[Coomunucation exists as one of the indispensables in the field of design, as in every field. At this point, there are many techniques and methods to provide the necessary communication in that field. From the past to the present; sketches, drawing, models, computer-aided design programs can be expressed as tecniques used in communication in the design arena, conventionally and traditionally. With the developing technology, it is possible to talk about the existence of a new method and a new form in design visualization software and interfaces. This method emerges with the existing innovations in design visualization instruments. This study focuses exactly on this communication part of design, a situation that exists within the field of communication. The main structure of the study is to understand how the connection is established with interfaces and programs, where the communication field is located, how this position is right-wrong/incomplete-excess, how to take a position, in design education and in the collective memory of the designer crowd, students and the design community and suggesting a new model if necessary. Specifically, in the ten years we are in, as the main subject of design education, the most basic goal is to establish the relationship with the Z generation with these education and communication models and forms. At this point, in addition to the communication field in design education, the content of the study consists of technique, design action, perception, learning, conventional and traditional, innovative and current instruments, new technologies and generation Z. However, questioning the new techniques and technologies used in the expression of design theory and method is one of the cores that make up the content. With the data obtained from researches using many different methods, the tendency and closeness to new technologies were revealed, the density of preference and its reasons were examined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67587 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[1-20]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/411 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İlyasbey-Yarhisar Köyü Tasarım Rehberi Hazırlanmasına Yönelik Bir Araştırma]]> <![CDATA[A Research on the Preparation of the İlyasbey-Yarhisar Village Design Statement]]> <![CDATA[Gizem KUÇAK TOPRAK]]> <![CDATA[Mimarlık, kırsal mimari, kırsal tasarım rehberi, köy tasarım rehberi, Bilecik, betimsel analiz, SWOT analizi]]> <![CDATA[Architecture, village architecture, village design statement, Bilecik, descriptive analysis, SWOT Analysis]]> <![CDATA[Kırsal mimari mirasın, somut ve soyut kültürel miras değeri taşıyan öğelerinin belgelenmesi, korunması ve sürdürülmesi, mevcut kaynakların kullanımı, kaynak israfının engellenmesi, yerel-yöresel yaşantının devam ettirilmesi, milli kaynakların güçlendirilmesi, yapım sistemlerinin öğrenilerek çağdaş olan ile buluşturulması, geleneksel mimari mirasın yaşatılması açısından önemlidir. Köy tasarım rehberleri ise kırsal alanların belgelenmesi, korunması ve sürdürülmesi için önemli bir araç olarak görülebilir. Bu çalışma, 2013 yılında Türkiye’de İmar Kanunu’nda kendine yer bulan ve çeşitli kırsal alanlarda uygulandığı tespit edilen rehberlerin, kırsal alanların belgelenmesi, korunması ve sürdürülmesinde etkin rol oynayabileceği görüşüne dayanmaktadır. Çalışmanın birinci aşamasında köy tasarım rehberlerinin hazırlanma yöntemlerine, süreçlerine dair araştırma yapılmıştır. Bu bağlamda çalışmada betimsel analiz yöntemi ile çeşitli bölgelerde hazırlanan köy tasarım rehberleri incelenmiş ve değerlendirilmiş, ardından ortak değerleri tespit edilmiştir ve köy tasarım rehberlerinde ele alınan araştırma başlıkları, içerik, yöntem ve kaynakları ortaya çıkarılmıştır. Yapılan araştırma, köy tasarım rehberlerinin belgeleme ve öneriler olmak üzere 2 ana bölümden oluştuğunu göstermektedir. Elde edilen verilerin uygulanması adına, araştırmanın alan çalışması olarak, Türkiye’de korunması gereken, kırsal miras değeri taşıyan köylerden biri olduğu tespit edilen İlyasbey-Yarhisar Köyü seçilmiştir. İlyasbey-Yarhisar Köyü tasarım rehberi hazırlanmasına yönelik araştırma 2 aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşamada belgeleme çalışmaları gerçekleştirilmiştir ve köyün tarihi, kültürel, coğrafi, ekonomik verileri, kırsal yerleşim ve mimari özellikleri literatür ve alan tespit çalışması ile belirlenmiştir. İkinci aşamada, SWOT analizi kullanılarak tespit edilen özelliklerin değerlendirilmesi ve stratejilerin geliştirilmesi sağlanmıştır. Köy tasarım rehberinin, stratejilerin ve önerilerin hayata geçirilmesi adına ilgili kamu kurumları ve yerel halk ile görüşmelerin yapılması, ardından çalışmanın detaylandırılması önerilmektedir.]]> <![CDATA[Documentation, preservation, and sustainability of both tangible and intangible cultural heritage elements of rural architecture, efficient use of existing resources, prevention of resource waste, continuation of local-regional life, strengthening of national resources, integration of traditional building systems with contemporary ones, and preservation of traditional architectural heritage are crucial aspects in the field of architecture. Design statements for villages, as addressed in England, can be seen as an important tool for documenting, preserving, and sustaining rural areas. This study is based on the idea that guidelines, identified in various rural areas and incorporated into the Zoning Law in Turkey in 2013, can play an effective role in documenting, preserving, and sustaining rural areas. In the first stage of the study, research was conducted on the preparation methods and processes of village design statements. In this context, village design statements prepared in various regions were examined and evaluated using the descriptive analysis method. Common values were then determined, and the research titles, content, methods, and sources addressed in the village design statements were revealed. The research showed that village design statements consist of two main parts: documentation and recommendations. To apply the obtained data, İlyasbey-Yarhisar Village, which is one of the rural areas in Turkey with cultural heritage value that needs to be preserved, was selected for this study. The research for preparing the İlyasbey-Yarhisar Village design statement was carried out in two stages. In the first stage, documentation studies were conducted, and the historical, cultural, geographical, and economic data and rural settlement and architectural characteristics of the village were determined through literature review and field research. In the second stage, SWOT analysis was used to evaluate the identified values and develop strategies. To implement the village design statement, strategies, and recommendations, it is recommended to hold meetings with relevant public institutions and local people, and then to detail the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67580 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[743-763]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/412 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Temel Tasarım Dersinin Eğitsel Eleştiri Modeline Göre Değerlendirilmesi: Bir Durum Çalışması]]> <![CDATA[Evaluation of Basic Design Lesson According to the Educational Criticism Model: A Case Study]]> <![CDATA[Sofya Cihan CANBOLAT]]> <![CDATA[Grafik tasarım, eğitsel eleştiri, öğretim yöntemi, sanat eğitimi, temel tasarım dersi]]> <![CDATA[Graphic design, educational criticism, teaching method, art education, basic design course]]> <![CDATA[Sanat eğitiminin en önemli amaçlarından biri görmeyi, dokunmayı, işitmeyi öğretmek ve aynı zamanda bireyin çevresini algılamasını sağlayarak bireyi biçimlendirmeye yöneltmektir. Temel tasarım dersi, öğrencilerin farklı yöntem ve teknikler öğrenerek yaratıcılıklarını geliştiren ve ileride yapacakları çalışmalara temel oluşturan bir derstir. Bu araştımada Kastamonu Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi Grafik Tasarım Bölümü öğrencilerinin temel tasarım dersi bir günlük gözlem sonuçları doğrultusunda ve eğitsel eleştiri modeline göre değerlendirilmiştir. Bu amaçla eğitim ortamı, öğretim üyesinin genel özellikleri ve ağırlıklı olarak kullandığı öğretim yöntemi, öğrenci profilleri ve öğrencilerin temel tasarım dersine yönelik düşünceleri ile derse katılımları gözlemlenmiştir. Eğitsel eleştiri modeline göre derse ilişkin veriler; gözlem, video kaydı ve yarı yapılandırılmış görüşme formları ile toplanmıştır. Elde edilen verilere göre; temel tasarım dersinin verildiği atölyenin fiziki şartlar bakımından genel olarak yeterli olmasına rağmen, eksikliklerinin olduğu tespit edilmiştir. 270 dakikalık ders gözlemi sonucunda öğretim üyesinin en çok süreç içinde iletişimsel ve temel bilgi aktarımı yöntemlerini kullandığı sonucuna varılmıştır. Temel tasarım dersinin en çok sevilen ders olduğu ve bunun sebepleri arasında; öğretim üyesinin etkisi, dersin çizim ağırlıklı olması, farklı çizim teknikleri öğrenmenin öğrenciye mutluluk vermesi ve bu dersin öğrencilerin düşüncelerini ifade etmesinde önemli bir ders olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın etik kurul onayı “Kastamonu Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırma ve Yayın Etiği Etik Komisyonu’nun 17 Mayıs 2022 tarihli 17 sayılı” kararına göre alınmıştır.]]> <![CDATA[One of the most important aims of art education is to teach seeing, touching and hearing and at the same time to direct the individual to form by enabling the individual to perceive his environment. Basic design course is a course that develops the creativity of students by learning different methods and techniques and forms the basis for their future studies. In this research, the basic design course of Kastamonu University Faculty of Fine Arts and Design Department of Graphic Design students was evaluated in line with the results of one-day observation and according to the educational criticism model. For this purpose, the educational environment, the general characteristics of the lecturer and the teaching method he predominantly used, the student profiles, and the students' thoughts about the basic design course and their participation in the course were observed. Data related to the course according to the educational criticism model; observation, video recording and semi-structured interview forms. According to the data obtained; Although the workshop, where the basic design course is given, is generally sufficient in terms of physical conditions, it has been determined that there are deficiencies. As a result of 270 minutes of observation, it was concluded that the lecturer mostly used communicative and basic knowledge transfer methods in the process. The basic design course is the most popular course and the reasons for this are; It has been determined that the effect of the lecturer, the fact that the lesson is drawing-oriented, learning different drawing techniques makes the student happy, and this lesson is an important lesson for students to express their thoughts. Ethics committee approval of the research was obtained according to the decision of "Kastamonu University Social and Human Sciences Research and Publication Ethics Ethics Committee dated 17 May 2022 and numbered 17".]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67575 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[715-730]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/413 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çağdaş Sanat Stratejisi Olarak Metafor]]> <![CDATA[Metaphor as a Contemporary Art Strategy]]> <![CDATA[Ali KOÇ]]> <![CDATA[Fahrettin GEÇEN]]> <![CDATA[Çağdaş sanat, metafor, geleneksel metafor, yapısalcılık, yapıbozum]]> <![CDATA[Contemporary art, metaphor, traditional metaphor, structuralism, deconstruction]]> <![CDATA[Bu araştırma, çokluk dilbilim ve felsefe dalları tarafından işlenen metafora genelde sanat özelde çağdaş sanat penceresinden bir bakış yöneltir. Sosyal bilim çevreleri (dilbilim, felsefe, sanat, tarih vb.) metaforu ‘geleneksel metafor yaklaşımı’ ve ‘çağdaş metafor yaklaşımı’ olarak iki ayrı başlıkta değerlendirirler. Öyle ki, bu iki ayrı başlıktan ‘geleneksel metafor yaklaşımı’ Antikite Dönemi’nden (M.Ö. V.-I. yüzyıl) itibaren Modern Dönem’in sonuna kadar olan 2.500 yıllık zaman dilimini; ‘çağdaş metafor yaklaşımı’ ise 1960 sonrasında başlayan ve 1980’lerde hız kazan Postmodern Dönemi ifade eder. Bunlardan ‘geleneksel metafor yaklaşımı’nın 20. yüzyıl başında sosyal bilim çevrelerinde ortaya atılan ‘yapısalcılık’la; ‘çağdaş metafor yaklaşımı’nın ise Postmodern Dönem’de gündeme gelen ‘yapıbozumculuk’la olan ilgileri dikkat çeker. Bu yüzden Postmodern Dönem’in ‘çağdaş metafor yaklaşımı’nın günümüzde üretilen çağdaş sanat işleriyle ilgili olduğu ve bu dönem işlerini etkilediği anlaşılır. Öte yandan metaforun, çağdaş sanatçıların çok sayıda kullandığı stratejilerden biri olduğu görülür. Dolayısıyla burada, ‘çağdaş metafor yaklaşımı’ sergileyen günümüz sanatçılarından ‘iş’lerinde metaforu bir strateji olarak kullanan Amerika’lı William Pope. L (1955-), Malezya’lı Wong Hoy Cheong (1960-), Hindistan’lı Bose Krishnamachari (1963-) ve Filipinler’den Josephine Turalba’nın (1965-) birer adet çalışması incelenir. Böylelikle, metaforun güncel sanat işi örnekleri üzerinden ‘geleneksel metafor yaklaşımı’ ile olan farkları ortaya çıkarılır. Çağdaş sanatta metafor stratejisini inceleyen bu araştırma, nitel araştırma ile betimsel araştırma yöntemini kullanır. Sonuçta, çağdaş sanat stratejisi olarak metaforun, geleneksel ‘benzetmeci’ metafor anlayışından farklı olarak kavrama, anlama, içeriğe, gündelik hayatın sıradanlığına ve basitliğe önem verdiği gözlenir. Metafor olgusuna çağdaş sanat açısından bakan bu araştırmanın sosyal bilimler bağlamında sanat alanyazın dünyasına katkılar sağlayacağı umut edilmektedir.]]> <![CDATA[This research directs a view to the metaphor, which is mostly handled by the branches of linguistics and philosophy, from the perspective of art in general and contemporary art in particular. Social science circles (linguistics, philosophy, art, history, etc.) evaluate metaphor under two separate headings as 'traditional metaphor approach' and 'contemporary metaphor approach'. So much so, that the 'traditional metaphor approach' from these two separate titles covers the period of 2,500 years from the Antiquity Period (V.-I. century BC) to the end of the Modern Period; The 'contemporary metaphor approach', on the other hand, refers to the Postmodern Period, which started after 1960 and gained momentum in the 1980s. Of these, the 'traditional metaphor approach' is associated with 'structuralism', which was put forward in social science circles at the beginning of the 20th century; The interest of the 'contemporary metaphor approach' with 'deconstructionism', which came to the fore in the Postmodern Period, draws attention. Therefore, it is understood that the 'contemporary metaphor approach' of the Postmodern Period is related to contemporary art works produced today and influenced the works of this period. On the other hand, it is seen that metaphor is one of the strategies used by many contemporary artists. Therefore, here is American William Pope, who uses metaphor as a strategy in his 'works', one of today's artists who exhibit a 'contemporary metaphor approach'. L (1955-), Wong Hoy Cheong (1960-) from Malaysia, Bose Krishnamachari (1963-) from India and Josephine Turalba (1965-) from the Philippines are examined. In this way, the differences of metaphor with the 'traditional metaphor approach' are revealed through contemporary works of art. This research, which examines the metaphor strategy in contemporary art, uses qualitative research and descriptive research method. As a result, it is observed that metaphor, as a contemporary art strategy, gives importance to comprehension, understanding, content, the mediocrity of daily life and simplicity, unlike the traditional 'simile' metaphor understanding. It is hoped that this research, which looks at the metaphor phenomenon from the perspective of contemporary art, will contribute to the world of art literature in the context of social sciences. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67358 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[593-614]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/414 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijitalden Masala Performansın Dönüşümü Nora: Bir Bebek Evi]]> <![CDATA[Transformation of Performance from Digital to Storytelling Nora: A Doll's House]]> <![CDATA[Yunus Emre GÜMÜŞ]]> <![CDATA[Sahne sanatları, dijital tiyatro, masal, çağdaş tiyatro, Henrik Ibsen ]]> <![CDATA[Performing arts, digital theatre, storytelling, contemporary theatre, Henrik Ibsen]]> <![CDATA[Tiyatro sanatı zamana meydan okuyan gücünü, gündelik yaşamla kurduğu doğrudan ilişkiye, çağa ayak uydurabilen organik yapısına borçludur. 2500 yıl önce yazılmış bir eserin bugün hala tiyatro salonlarını doldurabiliyor olması evrensel bir öze sahip olmasının yanında tiyatronun uygulayıcısına tanıdığı sınırsız esneklikle açıklanabilir. Bu bağlamda araştırmada, Henrik Ibsen’in 1879 yılında yazdığı Nora Bir Bebek Evi oyununun çağdaş performatif uygulamalarına odaklanılmıştır. Araştırma arketipsel bir yorumla masal formunda performe edilen Nora Bir Bebek Evi Masalı ve Zorlu PSM tarafından Dijital Sahne projesi kapsamında dijital tiyatro uygulaması olarak yeniden yorumlanan Nora: Bir Bebek Evi oyunlarını kapsamaktadır. Bu araştırmada Ibsen’in oyunundan yola çıkarak çeşitlenen güncel uygulamalar teknik ve içerik bağlamında değerlendirilmiştir. Oyunlarda kullanılan anlatım tekniği incelenerek biçim ve içerik açısından karşılaştırmalı değerlendirme yapılmıştır. Çağdaş tiyatronun klasik metinlerle olan teması, sanatçı alımlayıcı ilişkisi çerçevesinde değerlendirilmiştir. Sonuç olarak tiyatro sanatına özgün kimliğini kazandıran zamanla kurduğu organik bağdır. Bu durum oyunlarda üslup, teknik, dil ve günün olanaklarıyla kurulan ilişki boyutunda karşımıza çıkmaktadır. Ibsen’in 144 yıl önce kaleme aldığı Bir Bebek Evi oyunu sahnede masal ve dijital tiyatro formunda yeniden hayat bulduğunda yazıldığı dönemdekinden daha güçlü anlam katmanları yaratabilmektedir. İnsanın değişmeyen çelişkilerine dikkat çeken bu durum aynı zamanda performansın dönüşümü sayesinde sanatın yaşamla kurduğu teması gözler önüne sermektedir.]]> <![CDATA[The art of theatre owes its timeless power to its direct relationship with daily life and its organic structure that can keep up with the times. The fact that a play written 2500 years ago could still fill the theatre today can be explained by its universal essence as well as the unlimited flexibility that the art of theatre allows in practice. In this context, the research focuses on a contemporary performative adaptation of Henrik Ibsen's A Doll’s House play. The research covers the two different adaptation of Ibsen's plays. One of them is A Doll's House Tale Nora, which is performed in storytelling form with an archetypal interpretation, other one A Doll's House Nora, which is reinterpreted as a digital theatre application within the scope of the Digital Stage project implemented by Zorlu PSM. In this research, the current practices that diversify based on Ibsen's play are evaluated in terms of technique and content. A comparative evaluation was made in terms of form and content by analysing the narrative technique used in the plays. The contact of contemporary theatre with classical texts is evaluated within the framework of the artist-audience relationship. As a result, what gives the art of theatre its unique identity is the organic bond it establishes with time. This situation appears in the plays in terms of style, technique, language and the relationship established with the possibilities of the day. Ibsen's play A Doll's House, written 144 years ago, can create stronger layers of meaning than when it was written when it comes to life on stage in the form of a storytelling or digital theatre. This situation, which draws attention to the unchanging contradictions of human beings, also reveals the contact of art with life through the transformation of performance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67284 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[101-112]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/415 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel El Sanatlarının Dönüşümünde Bir Sosyal Sorumluluk Projesi: Bir Usta Bin Usta Projesi ve Amasya Çuha Dokuması]]> <![CDATA[A Social Responsibility Project in Transformation of Traditional Handicrafts: Bir Usta Bin Usta Project and Amasya Broadcloth Weaving]]> <![CDATA[Petek ERSOY İNCİ]]> <![CDATA[Türk Halk Bilimi, Bir Usta Bin Usta Projesi, çuha dokuma, gelenek, geleneğin dönüşümü, kültürel ekonomi]]> <![CDATA[Turkish Folklore, Bir Usta Bin Usta Project, broadcloth weaving, tradition, the transformation of tradition, culture economy]]> <![CDATA[2010-2019 yılları arasında Türkiye’nin ilk sigorta şirketi olan Anadolu Sigorta, bir sosyal sorumluluk projesi hazırlamıştır. Geleneksel el sanatlarını yeniden canlandırmayı hedefleyen bu projenin adı Bir Usta Bin Usta’dır. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın tescilli ustaları tarafından İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri aracılığıyla yapılan duyurulara başvuran kişilerden seçilen kursiyerler, önceden belirlenen kurs mekânlarında modüler eğitim yoluyla iki-üç ay ders almışlar, ders aldıkları dönemde kurs sonrası yapılması zorunlu kılınan sergiye ürün hazırlamış, sergi açılışında da hem ustaya hem de kursiyerlere katılım sertifikaları takdim edilmiştir. Bir Usta Bin Usta projesi kapsamında her yıl beş geleneksel el sanatı çalışılmıştır. On senede toplamda elli geleneksel el sanatçısına destek olan bu projenin son yılı olan 2019’da Amasya’nın Yassıçal köyüne özgü bir dokuma türü olan çuha dokuma kursu verilmiştir. Bu kursun verildiği dönemde alan araştırması için üç kere Amasya’daki kurs ortamı ziyaret edilmiş, her bir kursiyerle derinlemesine mülakat yapılmış, fotoğraflar çekilmiş ve neticede nitel araştırma tekniklerinden etnografi yöntemi tercih edilmiştir. Kaynak kişilerin verdiği bilgilerin bu makalede kullanılması için gönüllü ve sözlü onayları alınmıştır. Bu makalede öncelikle çuha dokuma hakkında bilgi verilmiş, ardından çuha dokumanın gelenek tartışmaları içindeki yeri anlatılmış ve geleneğin dönüşümü kapsamında Bir Usta Bin Usta projesinin çuha dokuma geleneğinde yarattığı değişim açıklanmıştır. Sonuç bölümünde de çuhanın kültür endüstrisi içinde nasıl yer alabileceğine dair çeşitli önerilerde bulunulmuştur. ]]> <![CDATA[Anadolu Sigorta, Turkey’s first insurance company between 2010-2019 has prepared a social responsibility project. The name of this project called as Bir Usta Bin Usta, which aims to revive traditional handicrafts. The trainees selected from the people who applied to the announcemets made by the registered masters of the Ministery of Culture and Tourism through the Provincial Culture and Tourism Directorate, took two or three months of modular training at the pre-determined course venues, prepared products for the exhibition which was obligatory to be held after the course they took, and at the end of the exhibition. Participation certificates were presented to both the master and the trainees. As part of the Bir Usta Bin Usta project, five traditional handicrafts were studied each year. In 2019, the last year of this project, which has supported fifty traditional handicrafts in ten years, a broadclothweaving course, a weaving type unique to Yassıçal village, of Amasya was given. During the period when this course was given, the course environment in Amasya was visited three times for field research, in-depth interviews were made with each trainee, photographs were taken and as a result ethnography method, one of the qualitative research techniques was preferred. In this article, firstly, information about broadclothweaving is given, then the place of broadcloth weaving in tradition discussions is explained and the change created by Bir Usta Bin Usta project in the tradition of broadclothweaving is explained with in the scope of the transformation of tradition. In the conclusion part, some suggestions have been made about how broadcloth can take place in the culture industry. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=67003 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[315-328]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/416 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel Konutların Tipolojik Analiz Yöntemiyle İncelenmesi: Düzce Akçakoca Örneği]]> <![CDATA[Examining Traditional Houses By Typological Analysis Method: Duzce - Akcakoca Example]]> <![CDATA[Hande AKARCA]]> <![CDATA[Nuray BENLİ YILDIZ -Ayşegül KAYA -Nuray ÖZKARACA]]> <![CDATA[Mimari tasarım, tipolojik çözümleme, geleneksel Türk Evi, Akçakoca Yukarı Mahalle]]> <![CDATA[Architectural design, typological analysis method, traditional Turkish House, Akçakoca Yukarı Neighbourhood]]> <![CDATA[Konut, kültürün yansıdığı en yaygın ve önemli mimari yapı olup birçok çalışmaya konu olmuştur. Toplumların yaşama biçimlerinin, ekonomik, sosyal, kültürel ve çevre ile kurdukları ilişkilerinin analiz edilmesinde konut araştırmaları her zaman öncelikli bir başvuru kaynağı olmuştur. Düzce ili, tarih boyunca farklı etnik kökenli halkların ekonomik ve siyasal nedenlerle sürekli olarak yeni yerleşimler kurduğu toprakları sınırları içinde bulundurmuştur. Tarihin ilk çağlarından bu yana sürekli olarak yerleşilmiş olan bu topraklarda 20. yüzyılın başlarına kadar tarihlenebilen kitlesel göçler gerçekleşmiştir. Düzce’ye bağlı Akçakoca ilçesi de yoğun göçler ve Karadeniz kıyısında bir ticaret limanı olmasına bağlı olarak çok kültürlülüğün yoğun bir şekilde gözlemlenebildiği bir yerleşim merkezidir. Akçakoca Kentsel Sit alanı içinde bulunan tarihi Yukarı Mahalle nüfus yoğunluğu açısından geçmişte Türk kökenli ailelerin bir arada yaşadığı bir bölgedir. Bu bölgede makale kapsamında incelenen 33 adet geleneksel konut, Tipolojik Analiz Yöntemi kullanılarak Türk Evi tipolojisi ekseninde yorumlanmıştır. Geçmişte dükkân olarak kullanılmış olan giriş katların özgün tasarımı ve konut olarak kullanılan üst katların süreç içinde değişen ihtiyaçlara paralel olarak gösterdiği mekânsal değişimler nedeniyle doğru bir sınıflandırma yapılabilmesi amacıyla hem giriş hem de birinci katlar üzerinden plan tipi çalışması yürütülmüştür. Yapılar, odaların mekânsal dizilimi ve sofa ve eyvanların kullanım şekline bağlı olarak incelenmiş ve literatürde yer alan ‘Türk Evi’ tipolojisinin gelişim aşamaları kapsamında belirlenen üç ana alt tipe göre sınıflandırılmıştır. Akçakoca’da bulunan geleneksel konutların mekânsal gelişim açısından ‘Türk Evi’ tipolojik özelliklerini 20. yüzyıl ortalarına dek kesintisiz olarak sürdürülmüş olması, büyük kentlerde apartmanlaşmaya geçildiği dönemlerde geleneksel sistemin bölgedeki yaşam koşullarına adapte edilebildiği sonucunu ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[Housing buildings are the most common and important architectural structures that reflect the culture and have been the subject of many studies. Housing research has always been a primary source of reference in analyzing the lifestyles of societies and their relations with economic, social, cultural, and environmental factors. Throughout the history, Düzce region has always been a place where people of different ethnic origins have come and settled for economic and social reasons. Mass migrations to the region had been continued until the beginning of the 20th century. Akçakoca district of Düzce has also been a settlement where multiculturalism can be observed intensely due to mass migration and being a trade port on the Black Sea coast. The historical Yukarı Neighborhood, located within the Akçakoca Conservation Site, is a region where families of mostly Turkish origin lived together since the past times. 33 traditional houses in this region, which were examined within the scope of the article, were investigated in the axis of Turkish House typology by using the Typological Analysis Method. During the research, it was occurred that there were some spatial alterations in the buildings, regarding the changing needs of the users. Therefore, both the ground and the first floors of the buildings were examined in order to distinguish the original sofa and room characteristics. It was observed that in general, the ground floors were designed as shops and utility roms, and the upper floors were used as residences. The buildings were examined depending on the spatial arrangement of the rooms and the use of sofas and iwans and were classified according to three main subtypes determined within the scope of the development stages of the 'Turkish House' typology in the literature. The research showed that the traditional houses in Akçakoca had maintained their 'Turkish House' typological characteristics in terms of spatial development uninterruptedly until the middle of the 20th century. This consistency reveals the result that the traditional system could be adapted to the living conditions in the region during the transition to apartment buildings in big cities.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66991 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[347-366]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/417 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye ve Tunus'un Demografik Özellikleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma]]> <![CDATA[A Comparative Study on the Demographic Characteristics of Türkiye and Tunisia]]> <![CDATA[Hakan BOSTAN]]> <![CDATA[Özlem SERTKAYA DOĞAN]]> <![CDATA[Beşeri Coğrafya, Demografik özellikler, nüfus projeksiyonları, Türkiye, Tunus]]> <![CDATA[Human Geography, Demographic characteristics, population projections, Türkiye, Tunisia]]> <![CDATA[Türkiye’de genel nüfus sayımı 1927 yılında gerçekleşmiştir. 1935 yılından 1990 yılına kadar ise beş yılda bir tekrarlanmış, on yıl sonra ise 2000 yılında son genel nüfus sayımı yapılmıştır. 2007 yılından itibaren her yıl nüfus sayımları Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi üzerinden yapılmaktadır. Türkiye’nin nüfusu nüfus sayımı sonuçlarına göre sürekli artış göstermiştir. Tunus’ta genel nüfus sayımları 1921 yılından 2014 yılına kadar beş veya 10 yıl sürelerle yapılmış olup, Ulusal İstatistik Enstitüsü tarafından yayınlanmaktadır. Bu çalışmada yoğun olarak Türkiye İstatistik Kurumu ile Tunus Ulusal İstatistik Enstitüsünün verilerinden faydalanılmış, 1927-2022 yılları arasındaki Türkiye, 1921-2022 yılları arasındaki Tunus nüfusundaki değişimler ile gelecekteki beklentiler nüfus projeksiyonları incelenerek ele alınmıştır. Bu makalede sonuca coğrafi bakış açısıyla ulaşılmıştır. Demografik dönüşüm kuramı; toplumların ölüm ve doğurganlık hızlarının yüksek olduğu halden, her ikisinin de düşük olduğu hale geçişe denilmektedir. Türkiye ve Tunus bu kuramın, doğum ve ölüm hızlarının düşüş gösterdiği ve dengeli nüfus artışının yaşandığı, üçüncü aşamasını geçirmektedir. Bunun yanında Türkiye ve Tunus her geçen yıl daha da yaşlanmakta olup, 2023 yılında “çok yaşlı” ülkeler sınıfına girecektir. Bu çalışmada; beşerî coğrafyanın esas inceleme konularından birini oluşturan nüfusun daha iyi analiz edilmesi, Türkiye ve Tunus’un demografik dönüşümünün tespit edilebilmesinde, nüfusun nitelikleri (cinsiyet durumu, yaş yapısı, hane halkı büyüklüğü, eğitim durumu, çalışanların ekonomik sektöre göre dağılımı) de göz önünde bulundurulmuştur. Makalede, nüfus projeksiyonları incelenerek, gelecekteki demografik fırsatlar ile birlikte, yapılması gereken çalışmalar da ortaya konulmuştur.]]> <![CDATA[The general population census in Türkiye was carried out in 1927. The general population censuses were repeated every five years from 1935 to 1990, ten years later, in 2000, the last general census was made. Since 2007, censuses have been carried out every year through the Address Based Population Registration System. The population of Türkiye has shown a continuous increase according to the census results. The general population censuses in Tunisia have been carried out for five or 10 years from 1921 to 2014 and are published by the National Statistical Institute. In this study, the data of the Tunisian National Statistical Institute and the Turkish Statistical Institute were used extensively, the changes in the population of Türkiye between 1927-2022 and Tunisia between the years 1921-2022 and the future expectations according to population projections were discussed. This study was handled from a geographical point of view and the result was reached. Demographic transformation theory; it is called the transition from societies with high mortality and fertility rates to low both of them. Türkiye and Tunisia are going through the third stage of this theory, where birth and death rates decline and balanced population growth is experienced. In addition, Türkiye and Tunisia are getting older every year, and in 2023 they will be classified as “very old” countries. In this study; In order to determine the demographic transformation of Türkiye and Tunisia, the characteristics of the population (gender status, age structure, household size, education level, distribution of workers by economic sector) were also taken into consideration for better analyze the population, which is one of the basic study subjects of human geography. In this article, population projections are examined and future demographic opportunities as well as the work to be done are revealed.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66843 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[223-262]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/418 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hayvan Dostu Kent Donatısı ]]> <![CDATA[Animal Friendly City Equipment]]> <![CDATA[Dilek KUL]]> <![CDATA[Alper SAĞLIK]]> <![CDATA[Peyzaj mimarlığı, Kentsel donatı, Mama kabı, Su kabı, Donatı tasarımı]]> <![CDATA[Landscape architecture, Urban reinforcement, Food container, Water container, Reinforcement design]]> <![CDATA[Beslenme, barınma gibi her canlıya ait temel ihtiyaçlar bulunmaktadır. Sokaklarda yaşayan hayvanlar bu ihtiyaçlarını her zaman tek başlarına karşılayamamaktadır. Kentleşmenin çoğalmasıyla hayvanların yaşam alanları her gün biraz daha kısıtlanmaktadır. Kısıtlanan yaşam alanlarıyla beraber beslenme imkanlarıda her gün azalmaktadır. Bu sorundan yola çıkılarak bir kentsel donatı ürünü oluşturulmuştur. Bu ürün, sokakta yaşan canlıların mama ve su ihtiyacını karşılamak amacıyla oluşturulmuştur. Oluşturulan donatının tasarımı kentin her noktasında kullanılabilmektedir. Tasarım belirli aralıklarla doldurularak mama-su ihtiyacının devamlı olarak karşılanmasını sağlamaktadır. Tasarımın materyali paslanmaz galvaniz sac tercih edilmiştir. Bu materyalin tercih edilme sebebi dayanıklı oluşudur. Su kabında; kap kısmını geçmeyecek noktada bir açıklık tasarlanmıştır. Kap içerisindeki su seviyesi azaldıkça depo kısmına hava akışı sağlanacak ve su dolumu gerçekleşecektir. Su kabında depo ve kap arasınada hava akışını engellemek için ara kısma conta yerleştirilmiştir. Mama kabında; akışın devamlılığını sağlayabilmek için iç kısma eğim verilmiştir. Hava koşullarıyla mamaların ıslanmaması için üst kısma perdeme yapılmıştır. Perdeleme aynı zamanda mamaların güneş görmesini engellemekte ve daha sağlıklı, uzun ömürlü olmasını sağlamaktadır. Kapları konumlandırıldıkları zemine göre sabitlenebilmektedir. Mevcut durumda oldukça fazla mama-su kabı bulunmaktadır. Otomatlarda arıza oluşabilmekte, sokaklara koyulan kaplar ise estetik açıdan görsel kirlilik yaratmaktadır. Sorunlar tespit edilmiştir. Çözüm önerisi olarak yapılan tasarım hem estetik açıdan hem de sokaklarda yaşayan canlıların ihtiyaçlarını karşılamasını sağlamaktadır.]]> <![CDATA[There are basic needs of every living being such as nutrition and housing. Animals living on the streets are not always able to meet these needs on their own. With the proliferation of urbanization, the habitats of animals are becoming a little more restricted every day. Along with the restricted living spaces, the opportunities for nutrition are decreasing every day. Based on this problem, an urban reinforcement product has been created. This product was created in order to meet the food and water needs of living beings living on the street. The design of the created equipment can be used at any point of the city. The design ensures that the food and water needs are constantly met by filling December at certain intervals. The material of the design is preferred to be stainless galvanized. The reason why this material is preferred is that it is durable. An opening is designed in the water container at a point that will not exceed the container part. As the water level in the container decreases, air flow will be provided to the tank part and water will be filled. A gasket has been placed between the tank and the container in the water container Dec prevent air flow. In order to ensure the continuity of the flow in the food container, the slope has been given to the inner part. In order not to get wet with weather conditions, a curtain was made on the upper part. At the same time, draping prevents food from seeing the sun and ensures a healthier, longer life. Containers can be fixed according to the floor where they are located. In the current situation, there are quite a lot of food and water containers. There may be malfunctions in vending machines, and containers placed on the streets create visual pollution from an aesthetic point of view. Problems have been identified. The design made as a solution proposal allows it to meet the needs of living beings living on the streets both aesthetically and aesthetically.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66794 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[1337-1350]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/419 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Somut Olmayan Kültürel Miras Bağlamında Çalgı Yapım Yarışmaları]]> <![CDATA[Instrument Making Competitions within the Context of Intangible Cultural Heritage]]> <![CDATA[Murat KÜÇÜKEBE]]> <![CDATA[Çalgıbilim, gelenek, Türk Halk Kültürü, somut olmayan kültürel miras, yarışma ]]> <![CDATA[Musical Instrument making, tradition, Turkish Folk Culture, ıntangible cultural heritage, competition]]> <![CDATA[Türkiye’de çalgı yapım geleneği ve ustalığına ilişkin bilginin korunması, bilimsel yönden araştırılması, güncel yöntemlerle ele alınıp yeniden kurgulanarak gelecek kuşaklara aktarılması için lisans düzeyinde eğitim veren, beş farklı bölüm bulunmaktadır. Bununla birlikte Mesleki ve Teknik Anadolu Liseleri ile Güzel Sanatlar Liselerinde, alanla ilgili derslerin takibi ve atölye uygulamaları yapılmaktadır. Örgün eğitimin yanı sıra özel çalgı yapım atölyeleriyle ilişkilenen gençler ise yaygın eğitim koşullarının imkânlarından faydalanmaktadır. Söz konusu geleneğin Geleneksel Çalgı Yapımcılığı ve İcracılığı başlığı ile Somut Olmayan Kültürel Miras Türkiye Ulusal Envanteri Listesi’ne eklendiği, listede yer alan 35 farklı grup sayısı içerisinde en fazla unsur barındıran 4. grup olduğu ve 17 farklı unsur içererek 297 adet genel toplam unsur sayısı içerisinde önemli bir yer teşkil ettiği görülmektedir. Bununla birlikte Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yürütülmüş bulunan çalışmalar ile somut olmayan kültürel miras taşıyıcılarının tespiti ve kayıt altına alınması sayesinde kültür hayatına katkı sağlayacak önemli sonuçların elde edildiği, söz konusu unsurların korunması için ulusal koruma eylem planlarının ortaya konduğu bilinmektedir. Ne var ki söz konusu plan dahilinde, çalgılar için yurtdışında oldukça yaygınlık kazanmış bir uygulama olduğu gözlemlenen, yapım yarışmaları fikrinin henüz yer almadığı görülmektedir. At, ok atma, cirit, mızrak, kayık yarışları ya da âşık atışmaları gibi sayıları epey çoğaltılabilecek nice değerli örnek nedeniyle Türk kültüründe yarışma olgusunun önemli bir yer teşkil etmekte olduğu söylenebilir. Bu noktadan hareketle bu makalede, çalgı yapım geleneğine ait somut olmayan kültürel miras niteliğindeki bilginin korunması ve aktarımı ile birlikte eserlerin ustaca üretimi, restorasyonu ile yeni fikirlerin önünü açmaya yönelik bir platform olarak yapım yarışmalarının alana sağlayacağı muhtemel katkı tartışılmıştır. Bununla birlikte yurtdışındaki güncel yarışma örnekleri incelenmiş ve bu yarışmaların düzenlendiği ülkelerin, somut olmayan kültürel miras ulusal envanter listelerinde bulunan çalgı yapım alanı ile ilgili unsur sayıları açısından konumu, Türkiye ile karşılaştırmalı biçimde sorgulanmıştır. Bu sorgulama kapsamında, yarışma etkinliği düzenlenen ülkeler arasında, SOKÜM ulusal envanter listesinde kayıtlı bulunan unsur sayısı üzerinden bir karşılaştırma yapıldığında, zengin bir kültürel birikim ve çeşitliliğe sahip olan Türkiye’nin, ulusal envanter listesinde bulunan unsur sayısının yüksekliğine rağmen, bu ülkelerden ayrı bir konumda olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır. Başta ulusal envanter listesinde yer alan bağlama, çam düdüğü/sipsi, kaval, davul, kabak kemane, tulum, kemençe, rebap, cura, garmon, nağara ve zurna ile abdallık geleneği çalgı yapım ve icracılığı ya da delbekçilik geleneği ile ilgili olmak üzere yarışma organizasyonlarının, bütünüyle rekabet teması üzerine kurgulanmış olmak yerine, tüm katılımcıların kendini kazançlı sayacağı, yaratıcı yönü teşvik edecek ve bilimsel yöntemin önemine işaret edecek biçimde Türkiye’de de planlanması, SOKÜM sözleşmesinin temel amaçları ile de örtüşen önemli kazanımların elde edilmesi açısından yararlı olacaktır.]]> <![CDATA[In Turkey, there are five different departments providing education at the undergraduate level in order to preserve the knowledge about the tradition and mastery of instrument making, to research it scientifically, to deal with it using current methods and to transfer it to the future generations by reconstructing it. In addition, in Vocational and Technical Anatolian High Schools and Fine Arts High Schools, courses related to the field and workshop practices are carried out. Next to formal education, young people who are involved in private instrument making workshops benefit from the opportunities of non-formal education. The tradition in question was added to the Intangible Cultural Heritage Turkey National Inventory List with the title of Traditional Instrument Making and Performance, it is the fourth group with the highest number of 35 different groups in the list and it contains 17 different elements and is important among the overall total number of 297 elements. It is known that important results that will contribute to cultural life have been obtained thanks to the studies carried out by the Ministry of Culture and Tourism and the identification and registration of intangible cultural heritage carriers and that national protection action plans have been put forward for the protection of these elements. However, within the said plan, it seen that the idea of organizing competitions, which is a very common practice abroad for musical instruments, has not yet taken place. It can be said that the phenomenon of competition has an important place in Turkish culture due to many valuable examples such as horse, arrow throwing, javelin, spear, boat races or minstrel battels of words. From this point of view, in this article, the possible contribution of the musical instrument making competitions as a platform to open the way for new ideas through skilful production and restoration of the works together with the preservation and transfer of the intangible cultural heritage of instrument making tradition is discussed. In addition, the current competition examples abroad were examined and the position of the countries where these competitions are held in terms of the number of elements related to the field of musical instrument making in the national inventory lists of intangible cultural heritage was questioned in comparison with Turkey. With scope of this inquiry, when the number of items registered in the ICH national inventory list is compared among the countries where the competition event is held, it is concluded that Turkey, which has a rich cultural background and diversity, is in a different position from these countries despite the high number of items in the national inventory list emerges. Competition organizations, primarily related to the bağlama, sipsi, kaval, drum, kabak kemane, tulum, kemençe, rebap, cura, garmon, nağara- zurna and abdal tradition instrument making/performing or delbek tradition, the instruments which are included in the national inventory list, instead of being entirely based on the theme of competition, it would be beneficial to plant it in Turkey in a way that all participants would consider themselves profitable, encourage the creative aspect and out the importance of the scientific method, in terms of achieving important gains that also overlap with the main objectives of the ICH Convention. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66768 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[181-202]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/420 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uluborlu’daki Türkiye Selçuklu ve Hamidoğulları Dönemine Ait Kitabelerin İnceleme ve Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Investigation and Evaluation of Inscriptions from the Türkiye Seljuk and Hamidids Periods in Uluborlu]]> <![CDATA[Abdullah BAKIR]]> <![CDATA[Fatih DEMİR]]> <![CDATA[Tarih, Epigrafi, Türkiye Selçuklu Devleti, Hamidoğulları Beyliği, Uluborlu, Borgulu ]]> <![CDATA[History, Epigraphy, Türkiye Seljuk State, Hamidids Principality, Uluborlu, Borgulu ]]> <![CDATA[Çalışmamıza konu olan epigrafik eserlerin bulunduğu yer Isparta’nın Uluborlu ilçesidir. İlk fethi Türkiye Selçuklularının kurucusu Süleymanşâh döneminde 1075 yılında gerçekleşen şehir, 1119 yılında tekrar Bizans idaresi altına girmiş olsa da 1180 yılında Sultan II. Kılıçarslan tarafından nihai olarak Selçuklu toprağı haline getirilmiştir. O güne kadar Apollonia, Mordiaum ve Sozopolis gibi isimlerle anılan şehre Selçuklular Borgulu ismini vermiştir. Coğrafi konumu nedeniyle askeri ve ticari yolların önemli bir noktasında bulunması ve güvenli bir konumda yer almasından dolayı, Selçuklu ailesinin bir kısmı Uluborlu kalesine yerleşmiş ve bundan sonra şehir Türkiye Selçukluları için önemli bir merkez halini almıştır. Daha sonraları aldığı göçler ile birlikte önemli alim, sanatkâr kesim buraya yerleşmiş ve akabinde şehirde ilmi, kültürel, sanayi kuruluşları ortaya çıkmıştır. Bu öneminden dolayı Selçuklu Sultanı II. Kılıçarslan’ın ülkeyi on bir oğlu arasında paylaştırması aşamasında veliaht tayin ettiği, I. Gıyaseddin Keyhüsrev’i Uluborlu şehrine melik olarak tayin etmiştir. Bunun da etkisiyle Selçuklunun önemli bilim ve kültür şehri haline gelen Uluborlu, Selçuklu meliklerinin eğitim ve ikametgâh yeri olmuştur. Şehir beylikler döneminde de önemini koruyarak Hamidoğulları’nın kuruluş yeri olmuştur. Böylece Uluborlu kesintisiz bir şekilde Selçuklular, beylikler ve Osmanlılar döneminde önemini sürdüren bölgenin en önemli şehirlerinden birisi halini almıştır. Bu nedenle şehirde Selçuklu ve beylikler döneminde pek çok önemli ilim ve kültür eserler inşa edilmiştir. Bu imar faaliyetleri sırasında önceki devirlere ait medeniyetlerden kalmış olan pek çok yapı ama dönüştürülerek ama olduğu gibi muhafaza edilerek kullanılma yoluna gidilerek değerlendirilmiştir. Bölgede dönemle ilgili yürütmüş olduğumuz yüzey araştırmaları ve bilimsel çalışmalar ışığında ve elde ettiğimiz veriler doğrultusunda yapılar üzerinde bulunan epigrafik eserler incelenerek değerlendirilme yoluna gidilmiştir. Günümüze ulaşan kitabelerden Alaaddin Cami inşa ve tamir kitabeleri ve Büyük Çeşme kitabeleri Türkiye Selçuklu dönemine ait günümüze ulaşmış kitabelerdendir. Efendi Sultan Cami kitabesi, Şeyh Muhiddin (Miyedin) Çeşmesi ve Ahî Şemseddin Türbesi kitabesi ise Hamidoğulları dönemine ışık tutan önemli kitabelerdendir. Bu bağlamda konumuzla ilgili yedi adet kitabe değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Bu kitabeler zaman içerisinde farklı ilmi çalışmalarda incelenmiştir. Ancak yapılan bu incelemelerde bazı eksik gördüğümüz konular tespit edilerek değerlendirilmiş ve tarih ilmine kazandırılmaya çalışılmıştır. Böylelikle tarih konularıyla ilgili bilinmeyen bazı eksik bilgiler ortaya konularak ilim camiasına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Yaptığımız epigrafik çalışmalarda dijital görüntülerin fotogrametrik işlemlerini gerçekleştiren yazılımlar kullanılarak gözden kaçan yüzey dokusu ile ilgili bilgileri yakalamak böylece kitabelerin okunmasında daha iyi sonuç elde etmeye çalışılmıştır. Böylelikle kitabelerin okunup değerlendirilmesi aşamasında daha sağlıklı verilerin elde edilmesi ve değerlendirmeye tutulması sağlanmıştır.]]> <![CDATA[The place where the epigraphic works that are the subject of our study are located is the Uluborlu district of Isparta. Its first conquest took place in the period of 1075, during the reign of the Seljuk ruler Süleymanşah. Later, it came under Byzantine rule again in 1120, but in 1180 it was finally turned into Seljuk territory by Sultan Kılıçarslan II. Until that day, the city, which was known by names such as Apollonia, Mordiaum and Sozopolis, was given the name Borgulu by the Seljuks. Due to its geographical location, being at an important point of military and commercial roads and its castle being in a safe location, some of the Seljuk family settled in Uluborlu castle and after that the city became an important center for the Türkiye Seljuks. With the migrations they received later, important scholars and craftsmen settled here, and subsequently, scientific, cultural and industrial institutions emerged in the city. Due to this importance, Sultan Kılıçarslan II appointed Gıyaseddin Keyhüsrev I as the administrator of the city of Uluborlu while he was dividing the country among his eleven sons. With the effect of the appointment of Keyhüsrev I to Uluborlu as the administrator, it became an important science and culture city of the Türkiye Seljuks. In addition, the city became the education and settlement place of the Türkiye Seljuk princes. The city maintained its importance during the period of principalities and became the place of establishment of Hamidids. Thus, Uluborlu became one of the most important cities of the region, which continued its importance in the period of Türkiye Seljuks, principalities and Ottomans. For this reason, many important scientific and cultural artifacts were built in the city during the Türkiye Seljuk and principalities period. During these reconstruction activities, many structures that remained from previous civilizations were either transformed or preserved as they are. During the surveys and scientific studies we carried out about the Middle Ages in the region, epigraphic works in architectural structures were examined and evaluated. Alaaddin Mosque construction and repair inscriptions and Great Fountain inscriptions are among the inscriptions that have survived to the present day from the Türkiye Seljuk period. The inscriptions of Efendi Sultan Mosque, Sheik Muhiddin (Miyedin) Fountain and Ahi Şemseddin Tomb are important inscriptions from the Hamidids period. In this context, seven inscriptions related to our subject were evaluated. These inscriptions have been studied in different scientific studies over time. However, in the examinations we made on the inscriptions, some erroneous information was detected and re-evaluated and the results were tried to be brought to the science of history. Thus, unknown and some missing information about the historical subjects in the inscriptions were determined. With this information, it is aimed to contribute to the scientific community. In our epigraphic studies, software that performs photogrammetric processing of digital images has been used. Thus, it was tried to capture the information about the surface texture that was overlooked in the inscriptions and to obtain better results in reading the inscriptions. Thus, better data can be obtained and evaluated at the stage of reading the inscriptions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66744 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[385-412]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/421 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Azerbaycan’da Bölgesel Kalkınmanın Temel Bileşenler Analizi ile Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Regional Development in Azerbaijan with Principal Components Analysis]]> <![CDATA[Emine Demet EKİNCİ HAMAMCI]]> <![CDATA[Bölgesel kalkınma, bölgesel kalkınma politikaları, sosyoekonomik kalkınma endeksi, temel bileşenler analizi, Azerbaycan ]]> <![CDATA[Regional development, regional development politics, socioeconomic development ındex, principal component analysis, Azerbaijan]]> <![CDATA[Çalışmanın temel amacı Azerbaycan’da iktisadi bölge tanımlamasına göre bölgelerin sosyoekonomik gelişmişlik düzeyini tespit etmektir. Bu doğrultuda çalışmada Temel Bileşenler Analizi (TBA) kullanılarak 13 iktisadi bölgenin üç kategoride sosyoekonomik gelişmişlik endeksleri hesaplanmıştır. Birinci endeks, Beşeri Sermaye Endeksi olarak adlandırılmaktadır. Endeks sağlık, eğitim ve demografik yapıyı yansıtan sekiz değişkeni içermektedir. İkinci endeks, İstihdam ve Ekonomik Gelişmişlik Endeksi, yedi değişken ile hesaplanmaktadır. Endekste istihdam göstergelerinin yanı sıra kişi başına düşen üretim değeri ve bölgede faaliyet gösteren firma sayısı gibi değişkenler yer almaktadır. Son endeks sekiz değişkenden oluşan Yaşam ve Erişilebilirlik Endeksi’dir. Bu endekste bölgenin ulaşım ve altyapısını ve refah düzeyini gösteren sosyal ve ekonomik göstergeler yer almaktadır. Araştırma sonuçlarına göre her üç endekste en yüksek değere sahip bölge Bakü’dür. Bakü’yü sosyoekonomik gelişmişlik düzeyi açısından takip eden diğer başlıca bölgeler ise Gence-Daşkesen İktisadi Bölgesi, Abşeron İktisadi Bölgesi ve Nahcivan Özerk Cumhuriyeti’dir. Söz konusu endekslerde en düşük değere sahip bölgeler ise Lenkeran-Astara İktisadi Bölgesi, Karabağ İktisadi Bölgesi, Dağlık Şirvan İktisadi Bölgesi, Gazak-Tovuz İktisadi Bölgesi ve Guba Haçmaz İktisadi Bölgesi’dir. Araştırma sonuçları, Azerbaycan’da Bakü ve onun çevresine yakın iktisadi bölgelerin sosyoekonomik açıdan yüksek bir gelişmişlik seviyesine sahip olduğunu göstermektedir. Buna karşılık ülkenin iç bölgeleri, özellikle Ermenistan sınırına yakın bölgeler sosyoekonomik açıdan göreceli olarak daha düşük kalkınma seviyesine sahip bölgelerdir.]]> <![CDATA[The main purpose of the study is to determine the socioeconomic development level of the regions in Azerbaijan according to the definition of economic region. By using Principal Components Analysis (PCA), it has been calculated socioeconomic development indices on 13 regions in three categories. The first index is called the Human Capital Index that has included eight variables about health, education and demographics characteristics. The second index, the Employment and Economic Development Index, is calculated with seven variables. In addition to employment indicators, the Employment and Economic Development Index has consisted of variables such as per capita production value and the number of acting enterprises by regions. The last index is called the Life and Accessibility Index, which has consisted of eight variables. In this index, there are social and economic indicators that reflect the transportation and infrastructure of the region and the level of welfare. According to the results of the research, Baku is the region with the highest value in all three indices. In terms of socioeconomic development level, other main regions following Baku are Ganja-Dashkesen Economic Region, Absheron Economic Region and Nakhchivan Autonomous Republic. The regions with the lowest values in these indices are Lankaran-Astara, Karabakh, Daghlig Shirvan, Gazak-Tovuz and Guba Khachmaz Economic regions. The results of the research has showed that the economic regions in Azerbaijan, close to Baku and its surroundings, have possessed high socioeconomic development level. On the other hand, the inner regions of the country, especially the regions close to the Armenian border, are regions with relatively lower socioeconomic development levels.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66524 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[61-82]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/422 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[1937 Seyit Rıza İsyanının Adana Basınına Yansıması]]> <![CDATA[Reflection of the 1937 Seyit Riza Revolt in Adana Press]]> <![CDATA[İbrahim BOZKURT]]> <![CDATA[Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Dersim, Tunceli, Seyit Rıza, Yeni Adana, Türk Sözü, Gazete]]> <![CDATA[History of Turkey Republic, Dersim, Tunceli, Seyit Rıza, Yeni Adana, Türk Sözü, Newspaper]]> <![CDATA[1937 yılında Tunceli’de meydana gelen ve yakın tarihimizde Dersim İsyanı veya Dersim Olayları olarak ünlenen hadiseler günümüze kadar birçok çalışmanın konusunu teşkil etmiştir. Olayların yaşandığı günden itibaren gerek ulusal gerekse yerel gazetelerde işlenen konu sonraki zamanlarda akademik veya popüler tarih araştırmalarında da ilgi duyulan bir saha olmuştur. 1937 yılında yayımlanan Adana yerel gazeteleri de konuyu gündemine almıştır. Adana’da yayımlanan Türk Sözü ve Yeni Adana gazetelerinde Seyit Rıza İsyanı dikkatle takip edilmiş, hadiselerle ilgili çok sayıda haber yapılmış, ayrıca birçok köşe yazısı kaleme alınmıştır. Bu makalede, 1937 yılında yaşanan Seyit Rıza İsyanının Adana yerel gazetelerindeki algılanış biçimi ele alınmıştır. Çalışmanın ana kaynaklarını Adana’da 1937 yılında yayımlanan yerel gazetelerden Türk Sözü ve Yeni Adana gazete koleksiyonları oluşturmaktadır. Bunların yanında ihtiyaç duyuldukça konuyla ilgili akademik ve güncel çalışmalardan da istifade edilmiştir. Adana yerel gazetelerinde konunun işlenişinin sıhhatini anlamak için akademik ve güncel çalışmalardan yararlanmak bir zorunluluktur. Çalışmada önce Seyit Rıza İsyanının gelişimi zaman dizimine uygun olarak Adana yerel gazetelerindeki akisleri mercek altına alınmıştır. Bu aşamadan sonra Adana yerel gazetelerine göre Seyit Rıza İsyanının nedenleri incelenmiştir. Son olarak devletin Tunceli halkına yaklaşımı yine Adana yerel gazetelerine göre merkeze alınarak değerlendirilmiştir.1937 yılında Adana’da yayımlanan yerel gazetelerin, Seyit Rıza İsyanını detaylı denilebilecek düzeyde takip ettiği görülmüştür. Çalışma sonucunda Tunceli’de aşiret ağalarının cahil halkı kullanarak bir isyan girişiminde bulunduğu, devletin bu isyanı bastırmak için harekete geçtiği sosyal ve ekonomik tedbirler başta olmak üzere birçok tedbirin devlet tarafından hızla alındığı ve Seyit Rıza’nın teslim olmasının ardından isyanın bastırıldığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Adana basınında Dersimlilerin Türk kökenli olduğuna vurgu yapılması özellikle dikkat çekmektedir.]]> <![CDATA[The events that took place in Tunceli in 1937 and became famous as the Dersim Rebellion or the Dersim Events in our recent history have been the subject of many studies until today. The subject, which has been covered in both national and local newspapers since the day the events took place, has become a field of interest in academic or popular history researches in later times. Adana local newspapers published in 1937 also put the issue on their agenda. Seyit Rıza Rebellion was carefully followed in Türk Sözü and Yeni Adana newspapers published in Adana, many news were made about the events, and many columns were also written. In this article, the perception of the Seyit Rıza Rebellion in 1937 in Adana local newspapers is discussed. The main sources of the study are Türk Sözü and Yeni Adana newspaper collections, which are local newspapers published in Adana in 1937. In addition to these, academic and current studies on the subject were also utilized when needed. It is a necessity to benefit from academic and current studies in order to understand the soundness of the treatment of the subject in Adana local newspapers. In the study, the development of the Seyit Rıza Rebellion, in accordance with the timeline, its reflections in the local newspapers of Adana were examined. After this stage, the reasons for the Seyit Rıza Rebellion were examined according to Adana local newspapers. Finally, the approach of the state to the people of Tunceli was evaluated by taking the Adana local newspapers to the center again. It was seen that the local newspapers published in Adana in 1937 followed the Seyit Rıza Rebellion in detail. As a result of the study, it was concluded that the tribesmen in Tunceli attempted a revolt by using the ignorant people, the state took action to suppress this revolt, and many measures were taken quickly by the state, especially the social and economic measures, and the revolt was suppressed after Seyit Rıza surrendered. The emphasis in the Adana press that the people of Dersim are of Turkish origin draws attention.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66500 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[807-818]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/423 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Unutulmaya Yüz Tutan Geleneksel Bir Türk Tatlısı olan Kenevir Helvası ve Sürdürülebilir Turizm Açısından Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Hempseed Helva, a Traditional Turkish Dessert That Fails to Be Forgotten, and Its Evaluation in Terms of Sustainable Tourism]]> <![CDATA[Abdullah BADEM]]> <![CDATA[Turizm, kenevir, helvalar, gastronomik seremoni, mutfak kültürü, sürdürülebilirlik]]> <![CDATA[Tourism, hempseed, helvas, gastronomic ceremony, culinary culture, sustainability]]> <![CDATA[Orta Asya’dan günümüze sürekli gelişim gösteren Türk mutfağında birçok yemek çeşidi bulunmaktadır. Her bir grubun ayrı bir değere sahip olduğu yemekler; çorbalar, et yemekleri, pilavlar, sarmalar, dolmalar, börekler, çörekler, tatlılar vb. olarak sıralanabilir. Kendine özgü birçok tatlısı bulunan Türk mutfağında, helvaların ayrı bir önemi vardır. Bu çalışma ile Konya’ya özgü bir lezzet olan, unutulmaya yüz tutan, kenevir helvasının yapımı ve diğer özellikleri belirlenmiş, sürdürülebilir turizm için ekonomi, kültür ve beslenme yönünden kısa bir değerlendirmesi yapılmıştır. Nitel araştırma yöntemi olan bu araştırmada, amaçlı örnekleme yöntemiyle, Konya’da ikamet eden/Konya’lı, çalışmaya gönüllü katılan, 10 kadın ve 11 erkek olmak üzere toplam 21 kişi seçilmiştir. Katılımcılara 14 adet yarı yapılandırılmış soru, Mayıs 2021 tarihinde, birebir görüşmede sorulmuştur. Kayıtlar transkript edilerek veriler tasnif edilmiş, veri işlemede betimleme metodu tercih edilmiştir. Konya’da kenevir helvasının, halen az da olsa yapıldığı, helva yapımı ile ilgili bilgilerin yeni nesile aktarımının sınırlı olduğu görülmüştür. Kenevir helvası eskiden sadece pekmez ile kenevir ya da susamla karıştırılarak yapılırken, günümüzde imkânların artması ile birlikte ceviz, badem, fındık ve fıstık kullanımı ile beslenme açısından daha zengin bileşimli olarak yapıldığı belirlenmiştir. Önceden helvanın Türk toplumunda daha yaygın tüketildiği bilinmektedir. Helvaların yaygın tüketildiği, Selçuklu Döneminden Osmanlı Dönemi sonuna kadar görülen helva sohbetlerine benzer bir ortamda, kenevir helvasının tüketildiği tespit edilmiştir. Helva, arabaşı yemeği ile birlikte, daha çok kış aylarında, özellikle arabaşı çorbasının ardından da tüketilmektedir. Kenevir helvasının sosyal bir iletişim ve etkileşim aracı olduğu, adeta “bir gastronomi seremonisi” ile yenildiği, yapımından yenileceği ana kadar sohbet, hikâye ve şakaların bulunduğu bir duruma sahip olduğu belirlenmiştir. UNESCO’nun Somut olmayan kültürel mirasın korunması sözleşmesine göre korunması istenen sadece yemeğin yapımı olmayıp kullanılan araç gereç, usta çırak ilişkisi, yemeğin yapıldığı mekândan servisine kadar geçen süreç dâhil yeme eylemi ve sonrası gerçekleştirilen ritüel ile kültürel pratiklerinin de korunması istenmektedir. Araştırmada kullanılan sorular, bu kapsamda, kültürel miras korunurken sahip olunması gereken bilgiyi temin etmeye yöneliktir. UNESCO’nun toplantılarında belirtilen ve amaçları arasında sayılan hedeflerden birisi de kültürel miras ve mutfak kimliğine sürdürülebilirlik kapsamında sahip çıkmaktır. Sürdürülebilir turizm bağlamında, hem kültürel, hem ekonomik, hem beslenme, hem de sosyal etki yönünden değerlendirildiğinde, özgün bir tatlı olan kenevir helvasının gastronomik seromonisinin canlandırılarak Konya Mutfağının tanıtımında kullanılması, atalarımızdan gelen zengin somut olmayan kültürel miras yaşatılması ve gelecek nesillere aktarılması gerekmektedir. Ayrıca yapımında kullanılan kenevir, kuruyemişler ve pekmezin etkisi ile kenevir helvasının enerji değeri yüksek ve sağlıklı olduğunun öne çıkarılması gerektiği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[There are many types of dishes in Turkish cuisine, which has been constantly developing from Central Asia to the present. Meals where each group has a separate value such as soups, meat dishes, pilafs, wraps, stuffing, pastries, buns, desserts, etc. Halvah has a special place in Turkish cuisine, which has many unique desserts. In this study, the production and other characteristics of the forgotten hemp halva, a flavor unique to Konya, were determined, and its economic, cultural and nutritional evaluation was made for sustainable tourism. In this research, which is a qualitative research method, a total of 21 people, 10 women and 11 men, residing in/from Konya, participating in the study voluntarily, were selected by purposive sampling method. 14 semi-structured questions were asked to the participants in a one-on-one interview between May 2021. The records were transcripted and the data were classified, and the descriptive method was preferred in data processing. It has been observed that hemp halva is still made in Konya, albeit to a small extent, and the transfer of information about halva making to the next generation is limited. In the past, hemp halva was made by mixing only molasses with hemp or sesame, but today, with the increase in possibilities, it has been determined that it is made with a richer composition in terms of nutrition with the use of walnuts, almonds, hazelnuts and peanuts. It is known that halva was consumed more widely in Turkish society in the past. It has been determined that halva is widely consumed, hemp halva is consumed in an environment similar to the “halva conversations” seen from the Seljuk Period to the end of the Ottoman Period. Halva is consumed with the arabaşı meal-soup, mostly in the winter months, especially after arabaşı soup. It has been determined that hemp halvah is a social communication and interaction tool, it is almost eaten with “a gastronomic ceremony”, and it has a situation where there are conversations, stories and jokes from its production to the moment it is eaten. According to UNESCO's Convention on the Protection of Intangible Cultural Heritage, it is not only the production of the food that is required to be protected, but also the tools used, the master-apprentice relationship, the act of eating, including the process from the place where the meal is made to the service, and the ritual and cultural practices performed after it. One of the goals stated in UNESCO's meetings and counted among its aims is to protect the cultural heritage and culinary identity within the scope of sustainability. In this context, the questions used in the research are aimed at providing the information that should be obtained while protecting the cultural heritage. In the context of sustainable tourism, when evaluated in terms of both cultural, economic, nutritional and social impact, the gastronomic ceremony of hemp halva, which is a unique dessert, should be revived and used in the promotion of Konya Cuisine, the rich intangible cultural heritage from our ancestors should be kept alive and transferred to future generations. In addition, it is thought that hemp halva has a high energy value and is healthy with the effect of hemp, nuts and molasses used in its production.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66401 <![CDATA[Volume: 18 Issue 3[793-806]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/424 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[25-45 Yaş Arası Özel Sektör Çalışanı Beyaz Yakalıların Kendilerinde Algıladıkları İş Stresinin ve Sosyal Medya Kullanımının Yeme Tutumlarıyla İlişkisinin İncelenmesi ]]> <![CDATA[Investigation of the Relationship between Self-Perceived Job Stress and Social Media Usage and Eating Attitudes of White-Collar Personnel aged 25-45 in Private Sector ]]> <![CDATA[Halis ÖZERK]]> <![CDATA[Halis ÖZERK]]> <![CDATA[Klinik Psikoloji, özel sektör, iş stresi, sosyal medya, yeme tutumu]]> <![CDATA[Clinical Psychology, private sector, job stress, social media, eating attitude ]]> <![CDATA[Bu çalışmanın temel amacı, 25-45 yaş arası özel sektör çalışanı beyaz yakalıların kendilerinde algıladıkları iş stresinin ve sosyal medya kullanımının yeme tutumlarıyla ilişkisinin incelenmesidir. Araştırma örneklemini 245’i kadın ve 157’si erkek olmak üzere toplam 402 kişi oluşturmaktadır. Tüm katılımcılara internet ortamında Bilgilendirilmiş Onam Formu onaylatılmıştır. Yapılan çalışmada, kendilerinde algıladıkları iş stresi, sosyal medya kullanımı ve yeme tutumları sırasıyla İş Stresi Ölçeği, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği – Yeme Tutumu Ölçeği uygulanarak ölçülmüştür. Bunlara ek olarak, örneklemi daha iyi betimleyebilmek adına demografik değişkenlerden oluşan Kişisel Bilgi Forumu’nu doldurmaları istenmiştir. Çalışmadan elde edilen verilerle yapılan korelasyon analizinde, yeme tutumlarının iş stresi ve sosyal medya kullanımı ile pozitif yönde ve anlamlı bir ilişkisi olduğu bulunmuştur. Benzer şekilde, iş stresi ve sosyal medya bağımlılığı arasında da pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki çıkmıştır. Demografik değişkenlere dair analizlerde, iş stresi ve yeme tutumlarında cinsiyet ve yaş düzeyinde anlamlı farklılıklar görülmüştür. İş stresi puanlarının kıdem sürelerine bağlı olarak değiştiği anlaşılmaktadır. 1-5 yıl arası kıdeme sahip olanların iş stresi düzeyleri daha fazla kıdeme sahip olanların iş stresi düzeylerinden anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Araştırmada, sosyal medya bağımlılığı ve iş stresinin yeme tutumları ile ilişkisini incelemek için Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi yapılmıştır. Sonuç bir bütünlük içinde değerlendirildiğinde sosyal medya bağımlılığı ve iş stresinin yeme tutumlarını orta düzeyde anlamlı bir şekilde yordadığı görülmüştür.]]> <![CDATA[The main purpose of this study is to examine the relationship between self-perceived job stress and social media use with eating attitudes of white-collar private sector personnel aged 25-45. All participant approved the Informed Consent form online. The research sample consists of a total of 402 people, 245 of whom are women and 157 are men. In the study their perceived job stress, social media use and eating attitudes were measured by applying the Job Stress Scale, Social Media Addiction Scale – Eating Attitude Scale, respectively. In addition to these, they were asked to fill out the Personal Information Forum, which consists of demographic variables, in order to better describe the sample. In the correlation analysis made with the data obtained from the study, it was found that eating attitudes had a positive and significant relationship with job stress and social media use. Similarly, a positive and significant relationship was found between job stress and social media addiction. In analyzes of demographic variables, significant differences were observed in job stress and eating attitudes at the level of gender and age. It is understood that job stress scores vary depending on their seniority. The job stress levels of those with a seniority of 1-5 years were found to be significantly higher than the job stress levels of those with more seniority. In the study, Multiple Linear Regression Analysis was conducted to examine the relationship between social media addiction and job stress and eating attitudes. When the result is evaluated as a whole, it was seen that social media addiction and job stress predicted eating attitudes in a moderate way.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66286 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[203-221]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/425 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[12 Eylül Atatürkçülüğünde Milliyetçilik Söylemini Temellendirme Biçimi Olarak Atatürk’ün Bazı Politika ve Pratiklerinin Yorumlanması]]> <![CDATA[Interpretation of Some of Atatürk's Policies and Practices as a Way of Grounding of the Nationalist Rhetoric in the Kemalism of September 12]]> <![CDATA[Şerife ŞİMŞEK]]> <![CDATA[Cumhuriyet Tarihi, Atatürkçülük, Kemalizm, Milliyetçilik, 12 Eylül, Milliyetçi tarih, Resmi tarih, 1981 Atatürk’ün doğum yıldönümü, Türk İslam Sentezi]]> <![CDATA[Republic History, Atatürkçülük, Kemalism, Nationalism, September 12, Nationalist History, Official History, 1981 Atatürk’s Birth Anniversary, Turkish-Islamic Synthesis]]> <![CDATA[Atatürk’ün doğum yıldönümü kutlamalarının Atatürk’le ilişkilendirilen her türlü bilgi, ilke ya da yorumun söylem değerini yükselttiği 1981 yılı, anma etkinlikleri vesilesiyle dinamik bir ideolojik kaynak olarak Kemalizm’in o güne ne söylediği ve nasıl uyarlanacağına odaklanan çeşitli perspektifleri görünür kıldı. 12 Eylül’de kullanıldığı biçimiyle Atatürkçülük askeri rejimin muhafazakâr devlet siyasetiyle uyumlu bir ilkeler bütünü olarak görülüp yorumlandı. Müdahaleyi takip eden ilk yıl olan 1981 yılı içinde Atatürkçülüğün umdelerinden milliyetçiliğin resmi söylemdeki tarihsel atıfları makalenin çıkış noktasını oluşturmaktadır. Yazıda atıf yapılan ‘resmi söylem’ ifadesiyle kaynağı devlet ya da başka bir yer olsun birbiriyle örtüşen yorumlar kastedilmektedir. Yazının odağı, resmi yorumu paylaşan ve onu üreten, askeri iktidarın Atatürkçülüğe dayalı temel ilke ve yorumlarına paralel söylem geliştiren aydın ve yazarların milliyetçilik yaklaşımlarıdır. Diğer yandan belirgin bir yorum cephesini oluşturan geleneksel Kemalist kabullere sahip görüşler, hâkim yorumdan çoğu zaman ayrılarak ‘gerçek’ Kemalizm’i anlatma çabasıyla dikkat çekmektedir. Atatürkçülüğün farklı biçimlerinin milliyetçilik bahsi için de geçerli oluşu nedeniyle bu konuda birbirine çeşitli uzaklıkta duran yaklaşımları ana tezler itibariyle görebilmek mümkündür. 12 Eylül’deki yaygın kullanım Atatürkçülüktür ancak Kemalizm de kullanılmaktadır. Metinde yazarlara atıf içeren yerlerde ideolojinin dönemin kalemlerindeki kullanım ve adlandırılışına sadık kalmaya, kişisel değerlendirmelerimde ise Kemalizm tabirini kullanmaya çalıştım. Milliyetçi bilincin geçmişi değerlendirirkenki tutumu, öncelikleri, argümanları dolayımında ‘Atatürk milliyetçiliği’ denilince 1981 tarihselliğine yansıyan resmin özellikleri gösterilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla dönemin milliyetçilik söylemlerinin tarihe referans etme biçimlerine bakılmıştır. 12 Eylül’de rejimin ve kültürel seçkinlerin milliyetçi bilincinin başlıca kaynağı Atatürk’ün politika ve pratikleridir. 1923 sonrasıyla birlikte öncesini de kapsayan tarihsel çerçevedeki kimi olay ve olgular anılan dönemin siyasal, ideolojik yargılarını tarihsel olarak onayan, ona geçerlilik kazandıran norm evreni işlevi görmektedir. Bu bağlamda ifade bulan tarih anlatılarının ana temalarını içeren Çanakkale zaferi ve Kurtuluş Savaşı Mustafa Kemal’in askeri başarıları etrafında şekillenen bir tarihtir, aynı zamanda bu evre Kemalizm’in şekillenip topluma ve siyasete ana rengini vereceği Cumhuriyetin ideolojik başlangıcı gibi görülmektedir. 12 Eylül’deki tarih söylemleri açısından Kemalist dönemin İttihatçılık, Panislamcılık ve Pantürkizmden kesin çizgilerle ayrılan politik tutumu, pozitif bir milliyetçiliğin kendi kendini tahdit edici özbilincini gösterir. Bu tahdit içerde ırk ve soy bağından uzak kültürel milliyetçilik şeklinde vücut bulmaktadır. Cumhuriyetin etno-kültürel çerçevesi millilik/Türklük tarafı vurgulanarak teyid edilmektedir. Dönemin Kemalist yazarlarının milliyetçilik perspektifinden yansıyan konular arasında ezanın Türkçeleşmesi bağlamında dini reform ve Kemalizm’in halka ilişkin görüş ve politikaları bulunmaktadır. Halk her şeyin millileştirilmesi azminin yöneldiği hedeflerden biridir.]]> <![CDATA[The year 1981, when Atatürk's birth anniversary celebrations increased the discourse value of any information, principle, or interpretation associated with Atatürk, made visible various perspectives focusing on what Kemalism had said that time and how it would be adapted as a dynamic ideological resource on the occasion of commemoration of Atatürk. In the form used during September 12, Kemalism was considered and interpreted as a whole of principles that was compatible with the conservative state politics of the military regime. The historical references in the official rhetoric to nationalism which is one of the principles of Kemalism in 1981, the first year following the coup d'etat, constitutes the article’s starting point. The text refers to ‘official rhetoric’, which refers to the interpretation that overlaps with each other, whether it is the state or any other place. The focus of the article is the approach of the intellectuals and writers who share and produce the official interpretation, and develop a line of rhetoric in parallel with the basic principles and interpretations of military power based on Kemalism. On the other hand, the views with traditional Kemalist admissions, which form a prominent line of comments, often draw attention to the effort to explain "real" Kemalism by leaving the dominant interpretation. Since the different forms of Kemalism apply to nationalism as well, it is possible to see the main discourses of various approaches in this subject. The popular usage of Turkey on September 12 is Atatürkçülük, however the term Kemalism is used as well. I tried to stick to the use and naming of ideology in the authors of the period, and in my evaluations, I tried to use the term Kemalism. The features of the picture of ‘Atatürk's Nationalism’ reflected in 1981 were tried to shown through the attitude while evaluating the past, priorities and arguments of the nationalist consciousness. For that purpose, how the nationalist rhetorics of the period refer to history were examined. On September 12, Atatürk’s policies and practices were the main sources of nationalist awareness of the regime and cultural elite. Some events and cases in the historical framework, including before and after 1923, function as a norm reference that historically confirms the aforementioned consciousness and gives it legitimacy. In this context, Çanakkale Victory and the War of Independence, which include the main themes of history narratives, is a history shaped around Mustafa Kemal’s military achievements. It is also seen as the ideological beginning of the Republic, where Kemalism will shape and give the main color to society and politics. In terms of the historical rhetoric of September 12, the political attitude of the Kemalist era, which is separated by precise lines from the Ittihatçılık, Panislamısm, and Panturkizm, shows the self-limiting self-consciousness of positive nationalism. This limitation appears in the form of cultural nationalism far from race and genealogy. The ethnocultural framework of the Republic is confirmed by emphasizing the nationality/Turkishness aspect. Religious reform and public views of Kemalism policies in the context of reciting the adhan in Turkish were among the topics reflected by the nationalist perspective of the Kemalist authors of the period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66260 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[263-285]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/426 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kur’an’da Müteşâbih Âyetler: Irak Hanefîlerinin Konuya Yaklaşımının Teolojik Arkaplanı]]> <![CDATA[On Mutashabihat al-Quran: Theological Background of the Approach of the Iraqi Hanafis to the Subject]]> <![CDATA[Ömer YILMAZ]]> <![CDATA[İslam Hukuk Metodolojisi, Kelam, Kuran, müteşabih, muhkem]]> <![CDATA[Islamic Legal Theory, Theology, Quran, mutashabih, muhkam]]> <![CDATA[Kuran ilk muhatabı olan Arapların diliyle nazil olmuştur. Kuran’ın dili, açık ve anlaşılır bir Arapçadır. Kuran’ın açıklığı ve anlaşılırlığı, pek çok ayette vurgulanmıştır. Ancak Kuran’daki ayetlerin hepsi açıklık ve anlaşılırlık açısından aynı düzeyde değildir. Bu yüzden Kuran’da anlaşılması için herhangi bir delile ihtiyaç duyulmayan ayetler olduğu gibi anlaşılması için izaha ihtiyaç duyulan ayetler de vardır. Ayetler arasındaki bu ayrım, Al-i İmran süresinin 7. Ayetinde şöyle ifade edilmiştir: “Sana Kitab'ı indiren O'dur. Onun (Kur'an'ın) bazı âyetleri muhkemdir ki, bunlar Kitab'ın esasıdır. Diğerleri de müteşâbihtir. Kalplerinde eğrilik olanlar, fitne çıkarmak ve onu tevil etmek için ondaki müteşâbih âyetlerin peşine düşerler. Halbuki Onun tevilini ancak Allah bilir. İlimde yüksek pâyeye erişenler ise: Ona inandık; hepsi Rabbimiz tarafındandır, derler. (Bu inceliği) ancak aklıselim sahipleri düşünüp anlar.” Ayetin yorumundaki farklılıklar müteşabihatın anlaşılmasını bir problem olarak gündeme getirmiştir. Bazı alimlere göre müteeşabih ayetlerin manasını Allah’tan başka kimse bilemez. Bazı alimlere göre ise müteşabih ayetlerin manasını ilimde rüsuh sahibi olanlar da bilir. Kelam ilmiyle yoğun bir ilişki içerisinde olan bu tartışma, coğrafi bir ekolleşmeyi de beraberinde getirmiştir. Gerek sahâbe ve gerekse tâbiîn döneminde hakim görüş, ilimde rüsuh sahibi olanların müteşâbih âyetlerin anlamlarını bilmelerinin mümkün olduğu yönündedir. Sahâbeden hiç kimse kendisine anlamı sorulan bir âyetle ilgili olarak Allah’tan başka kimsenin bilemeyeceğini ifade etmemiştir.Bu yaklaşım Irak gibi heterojen toplumsal yapıya sahip bölgelerde özellikle Hanefîler arasında güçlü bir destek bulmuştur. Zira gayri müslimlerle kurulan diyaloglarda akıl, her zaman üzerinde uzlaşılan ortak paydayı temsil etmiştir. Kur’an’da manasını Allah’tan başka kimsenin bilmedği âyetler olmasının ise akli bir zeminde isbatının zor olduğu tartışma götürmez bir gerçektir.]]> <![CDATA[God revealed the Quran in the language of the Arabs, who were its first addressees. It has a simple, clear, and easy-to-understand language. However, not all verses are at the same level with regard to clarity and intelligibility. Some verses do not need an explanation to be understood, as well as verses that need. The Quran expressed this distinction between verses: “He it is who has bestowed upon thee from on high this divine writ, containing messages that are clear in and by themselves -and these are the essence of the divine writ- as well as others that are allegorical. Now those whose hearts are given to swerving from the truth go after that part of the divine writ which has been expressed in allegory, seeking out (what is bound to create) confusion, and seeking (to arrive at) its final meaning (in an arbitrary manner); but none save God knows its final meaning. Hence, those who are deeply rooted in knowledge say: We believe in it; the whole (of the divine writ) is from our Sustainer -albeit none takes this to heart save those who are endowed with insight.” (Al-Imran 3/7). The differences in the interpretation of the verse have led to discussions about the understanding of mutashabih. According to some scholars, no one knows the meaning of mutashabih verses except God. Some said that those well-grounded in knowledge understand the mutashabih verses. This discussion, which is in an intense relationship with the word, has caused a geographical echo.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66256 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[203-213]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/427 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[18. Yüzyıl Osmanlı İdaresinde Manya]]> <![CDATA[ Mani in the 18th Century Ottoman Administration]]> <![CDATA[Neslihan ALFISTIK]]> <![CDATA[Yeniçağ Tarihi, Manya, Manyalılar, Manyotlar, Mora Tarihi, Osmanlı Tarihi]]> <![CDATA[Early Modern History, Mani, Maina, Maniates, Maniots, Morea History, Ottoman History]]> <![CDATA[Manya Burnu, Mora Yarımadası’nın güneyindeki üç koldan biridir. Dağlık ve sarp bir coğrafyaya sahip olan Manya, bu zorlu coğrafya ile benzerlikler gösteren insanlarıyla da tanınmaktadır. Yeniçağ’da kendini ve dünyayı yeniden keşfe çıkan Batı Avrupa, antik Yunan kültür ve medeniyetinin ayak izlerini sürmeye başlamış ve bu izler onu Manya’ya kadar götürmüştür. 18. yüzyıl itibarıyla Manya hem bir seyahat hem de araştırma konusu olarak cazip hale geldi. Bölgeyi ziyaret eden seyyahların eserlerinde yer alan bilgiler ve izlenimleri, batılı araştırmacıların Manya ve Manyalılara olan ilgisinin artmasına neden oldu. Öte yandan 1770 ve 1821 Mora İsyanlarındaki aktif rollerine karşın ülkemizde bahsi geçen isyanları konu eden çalışmalar hariç Manya ya da Manyalılar özelinde yapılmış herhangi bir araştırma söz konusu değildir. Dolayısıyla makale, literatürdeki bu eksikliği gidermek amacıyla kaleme alınmıştır. Ayrıca bu çalışma, 1821 Yunan Bağımsızlık Savaşı’na giden süreci daha iyi anlama ve analiz edebilme çabasının da bir ürünü olarak değerlendirilebilir. Makale; Osmanlı ile ilişkiler, nüfus, ekonomi ve gündelik hayat başlıkları çerçevesinde konuyu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Manya ve Manyalılar, tarih kadar tarihi yazmanın da önemli olduğunu hatırlatan güzel bir örnektir. Çünkü düne kadar korsanları, asileri ve dağlı halkı ile tanınan Manya’nın; Batı yazınında kahramanlık, özgürlük ve vatanseverlik ile anılmaya başlanması, milliyetçilik düşüncesinin gücünü bir kez daha gözler önüne sermektedir.]]> <![CDATA[Cape Mani is one of the three branches in the south of the Peloponnese. Mani, which has a mountainous and steep geography, is also known for it's people who show similarities with it's difficult geography. Western Europe re-discovering itself and the world in the Early Modern Age, started to follow the footsteps of the culture and civilization of ancient Greek and these traces took it all the way to Mani. By the 18th century, Mani became an attractive travel and research subject. Information and impressions in the works of travelers visiting the region caused the interest of western researchers to increase in Mani and Maniates. Mani, which entered the Ottoman administration with the conquest of Morea in the 16th century, is not a topic of great interest for us in terms of research. Their active roles in the Peloponnesian Revolts of 1770 and 1821 may be the main reason for this indifference. There is no research to be found on Mani and Maniates apart from those on the previously mentioned riots. Therefore, the subject of this article is Mani and the Maniates in the 18th century. In addition, this study aims to better understand and analyze the process leading to the Greek War of Independence in 1821. The article aims to present the subject within the framework of relations with the Ottoman population, economy and daily life. Mani and the Maniates is a great example for reminding that writing history is as important as history itself. Because Mani's beginning to be mentioned with heroism, freedom and patriotism in Western literature while it was known for its pirates, rebels and mountain people until recently, once again reveals the power of the idea of nationalism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66244 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[367-384]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/428 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bölgesel Canlanmanın Âtıl Kalmış Diğer Yapılar Üzerindeki Etkisi: Pilavoğlu Han Örneği]]> <![CDATA[The Effect of Regional Revival on Other Idle Buildings: Pilavoglu Inn]]> <![CDATA[Zeynep ÇOBAN]]> <![CDATA[Hicran Hanım HALAÇ]]> <![CDATA[Mimarlık, işlevlendirme, canlanma, Pilavoğlu Han, el sanatları atölyeleri ]]> <![CDATA[Architecture, functionalization, revitalization, Pilavoglu Inn, crafts shop]]> <![CDATA[Ankara Hanlar Bölgesi, 16-17. yüzyılda Osmanlı Devleti’nin önemli ticaret merkezlerinden biri olmuştur. 19.yüzyılda yaşanan siyasi, ekonomik ve doğal afetler sebebiyle önemini yitiren bölge, restorasyon çalışmaları ile tekrar canlanmış ve kültürel bir turistik merkez haline gelmiştir. Bölgede gerçekleştirilen restorasyon çalışmaları, farklı işlevler ve kullanım alanları sağlayarak bölgeyi zenginleştirmiş ve zaman içinde kullanıcı sayısını artırmıştır. Bu çalışmada, Hanlar Bölgesi’ndeki gerçekleşen bu canlanmanın, bölgede yarattığı sosyal dinamikler üzerinde durulmuş ve bu yaratılan sosyal dinamiklerin âtıl kalmış Pilavoğlu Han’nın üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Pilavoğu Han, Cumhuriyet’in ilk yıllarında cezaevi olarak sonrasında kimsesizlerin konakladığı bir han olarak kullanılmış; 20. yüzyılın sonlarında ise kaybettiği ticari değeri tekrar kazanmıştır. Pilavoğlu Han, günümüzde el sanatları atölyelerinin ve satış birimlerinin bulunduğu kültürel, sosyal ve ticari etkileşimin kesişim noktası haline gelmiştir. Bu süreçte bölgede yaşanan canlanma ve oluşan yeni dinamikler ile herhangi bir restorasyon işleminden geçmeden kendi kendine örgütlenerek kullanıcının ilgisini çekmeyi sağlamıştır. Bu çalışmada atölye sahiplerinin münferit tadilatlarıyla ayakta duran Pilavoğlu Han’ın atölye sahipleriyle anket yapılarak mekânların kullanım tarihleri, analizleri ve yapılan müdahaleler tespit edilmiştir. Âtıl kalmış bir tarihi yapının canlanması ve yaşatılması için yapıyı restore etmenin tek seçenek olmadığı, kullanıcıların mekânı kullanması ve şekillendirmesinin de bir yöntem olduğu sonucuna varılmıştır. Çalışmanın, benzer durumdaki yapıların canlandırılma sürecinde fikir vermesi ön görülmüştür.]]> <![CDATA[The Ankara Inns Region became one of the important trade centers of the Ottoman Empire in the 16-17th century. The region, which lost its importance due to political, economic and natural disasters in the 19th century, was revived with restoration works and became a cultural touristic center. Restoration works carried out in the region have provided different functions and usage areas, thus enriching the region and increasing the number of users over time. In this study, the social dynamics created by this revival in the Inns Region were emphasized and the effects of the created social dynamics on the idle Pilavoglu Inn were evaluated. Pilavoglu Inn was used as a prison in the first years of the Republic and later as an inn where the orphans were accommodated at the end of the 20th century, it regained its lost commercial value. Today, it has become the intersection point of cultural, social and commercial interactions where handicraft workshops and sales units are located. In this process, with the revival in the region and the new dynamics that emerged, it organized itself without any restoration process and attracted the attention of the user. In this study, the usage period, analyzes and interventions of the spaces were determined by making a survey with the workshop owners of Pilavoglu Inn, which is lasting its by the individual renovations of the workshop owners. It has been concluded that restoration of the building is not the only option for the revival and survival of an idle historical building, and it is also a method for the users to use and shape the space. It is foreseen that the study will give an idea in the revitalization process of structures in similar situations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66223 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[489-513]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/429 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijimodernizm Kapsamında Fotoğraf ve Değişen Yüzey-Metin]]> <![CDATA[Photography and Changing Surface-Text Witiın The Scope of Digimodernism]]> <![CDATA[Mehmet Uluç CEYLANİ]]> <![CDATA[Uğur GÜNAY YAVUZ]]> <![CDATA[Fotoğraf, Dijimodernizm, yüzey, Hipermetin, Dijimodern metin]]> <![CDATA[Photography, Digimodernism, surface, Hypertext, Digimodern text]]> <![CDATA[Modernite ve ardından modernizmle başlayan fotoğrafın gelişimi, değişimi yapısı gereği yüksek bir ivmede seyretmiştir. Ortaya çıkışı, belirtilen belgeleme misyonunun yanı sıra yeni misyonlar edinen fotoğraf kendi dilini modernizm yapısı altında geliştirmiştir. Adı sanat dalları arasında anılmaya başlayan fotoğraf bu dönemde modern akımlarla harmanlanarak sağlam temeller üzerine dilini, konumunu oturtmuştur. Ardından postmodern süreçte daha fazla ifade biçimleriyle harmanlanmış ve metinsel bir anlatımla ilerlemiştir. Süreç içerisinde kaydedildiği yüzeyin değişime uğramasıyla sahip olduğu her yüzey, fotoğrafa yeni anlamlar kazandırmıştır. Günümüzde fotoğrafın dijital yüzeyi, onu farklı bir metinsellik içerisinde ifade etmektedir. 21. yüzyılın son çeyreğine yaklaşırken Dijimodernizm olarak adlandırılan yeni bir kültürel ve sanatsal yapı kendini göstermeye başlamıştır. İnternetin ve tüm bilgisayar teknolojilerinin sanata adapte edilmesiyle ortaya çıkan bu yapıdan, fotoğraf da nasibini almıştır. Aynı zamanda Dijimodernizm yeni bir metin şekli olan dijimodern metni beraberinde getirmiştir. Dijimodern metin: en başta doğrusal ve mekanik olarak bilinen araçlar aracılığıyla yazınsal ağırlıklı geleneksel metin biçimini dijitalize ederek, bilgisayar müdahaleleriyle farklılaştırarak; ses, video, fotoğraf gibi ortamları çoklu bir yapıya ulaştırmıştır. Metnin evriminde sanat ürünlerinin estetik anlayışı da değişmiştir. Bu değişime ve estetik anlayışa adaptasyon sağlayanların başında kuşkusuz fotoğraf gelmektedir. Yapılan çalışma, dijimodernizmin estetik kodlarını ifade eden dijimodern metnin, çağdaş fotoğraf sanatına etkilerini ve değişimini açıklamaya amaçlamaktadır. Konuyu destekleyen kavram ve teknikler ile ilgili gelişmekte olan literatür taraması, seçilen görsellerin ve yapılan uygulamaların betimsel analizi çalışmanın yöntemini oluşturmaktadır. Sonuç olarak dijimodernizm bağlamında dijimodern metnin kazandırdığı bu yapıyla, fotoğrafın özgün ve farklı ifade biçimlerinin ortaya konulabileceği bulgulanmıştır.]]> <![CDATA[Photography, which has acquired new missions in addition to the documentation mission specified for its emergence, has developed its own language under the structure of modernism. In the postmodern process, it was blended with more forms of expression and progressed with a textual expression. With the change of the surface on which it was recorded in the historical process, every face it has has given new meanings to the photograph. New cultural and artistic structure called Digimodernism has started to show itself. Photography has also had its share from this structure, which emerged with the adaptation of the Internet and all computer technologies to art. At the same time, Digimodernism has brought with it a new form of text, the digimodern text. Digimodern text: primarily by digitizing the traditional text form with a literary emphasis, by means of tools known as linear and mechanical, and differentiating it with computer interventions. It has brought media such as audio, video and photography into a multiple structure. Evolution of the text, the aesthetic understanding of art products has also changed. Study tries to explain the effects and change of the digimodern text, which expresses the aesthetic codes of digimodernism, on contemporary photography art. The developing literature on the concepts and techniques supporting the subject, and the descriptive analysis of the selected images and applications constitute the method of the study. As a result, it has been found that with this structure that the digimodern text has gained in the context of digimodernism, original and different forms of expression of photography can be put forward.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66180 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[47-61]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/430 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[90’dan Günümüze Türk Sinemasında Toplumsal Cinsiyet ve Mekan]]> <![CDATA[Gender and Space in Turkish Cinema from the 90's to the Present]]> <![CDATA[Vildan DÜNDAR TÜRKKAN]]> <![CDATA[Pelin YILDIZ]]> <![CDATA[Toplumsal cinsiyet, Türk sineması, mekan, temsil, kamusal alan, özel alan]]> <![CDATA[Gender, Turkish cinema, space, representation, public space, private space]]> <![CDATA[Toplumsal cinsiyetin ne olduğu, bu kavramın hayatımızda ne şekilde yer aldığı günümüzde çokça tartışılan bir konudur. Kişiye yüklenen ve toplumsal etkileşim yoluyla düzenlenen sosyal roller olarak karşımıza çıkan “toplumsal cinsiyet” kavramı, toplumdan etkilendiği kadar toplumu da etkilemektedir. Toplumda üstlenilen roller, bu role dair pratikler ve temsiliyet, kişinin bulunduğu toplumla olan ilişkisinde kilit roldedir. Kişi toplumun kendisine biçtiği rolü üstlendiği ve sürdürdüğü oranda toplum tarafından kabul edilir ve toplumun bir parçası olur. Bu durum kişiyi olduğu kadar yaşadığı çevreyi de etkiler, değiştirir ve dönüştürür. Bu bağlamda toplumsal değerlerle şekillenen “mekan” kişilerin üstlendiği toplumsal cinsiyet rollerinin de somut yansımalarının okunabileceği bir kaynak olarak karşımıza çıkar. Toplumsal olarak nerede görüldüğümüz, bir anlamda hangi mekanla ilişkilendirildiğimizle de doğru orantılıdır denebilir. Bazı mekanların kimlerin deneyimine açık olduğunu veya ne şekilde deneyimlenebileceği, o mekanda kimin temsil edilip edilmediği toplumsal değerleri açık şekilde yansıtır. Toplumsal cinsiyet kalıplarıyla şekillenen kullanımı, mekanların da cinsiyetlenmesi ve doğal olarak da toplumsal cinsiyet farklılıklarını sürdürmesine neden olur. Mekanla kurduğumuz bu ilişki günlük hayatımızı şekillendirir. Bu anlamda sinema filmleri üretildiği toplumun sosyal, ekonomik ve kültürel yapısına dair günlük hayat pratiklerinin gözlenmesi için sürekli güncellenen aktif bir araştırma alanı sağlar. Toplumsal cinsiyet ve sinema ilişkisinin mekan bağlamında karşılıklarının aranması ve elde edilecek verilerin mevcut literatüre katkı sağlayacağı düşüncesi bu çalışmayı yapmaktaki çıkış noktasıdır. Bu bağlamda, toplumsal cinsiyet rollerine dair performansların sergilendiği, özümsendiği ve sorgulandığı bir alan olarak da karşımıza çıkan sinema filmlerinde, toplumsal cinsiyet ve mekan ilişkisi analiz edilmiştir. Filmlerde kullanılan tüm mekanlarda kadın ve erkek karakterlerin özel ve kamusal alan başlıkları altında “mekanda bulunma” ve “mekanda temsil edilme” durumları incelenmiş ve toplumsal cinsiyet ve mekan ilişkisinin ortaya konması amaçlanmıştır.]]> <![CDATA[What gender is and how this concept takes place in our lives are an issue that is widely discussed today. The concept of “gender”, which appears as social roles imposed on a person and organized through social interaction, affects society as much as it is influenced by society. The roles assumed in society, practices related to these roles, and representation play a key role in a person's relationship of the person with society. A person is accepted by society and becomes a part of society to the extent that he/she assumes and maintains the role assigned to him/her by society. This condition affects, changes and transforms the person as well as the environment. In this context, the “space” shaped by social values appears as a source where the concrete reflections of the gender roles assumed by the people can be read. It can be said that where we are seen socially is directly proportional to which space we are associated with in a sense. Who some spaces are open to experience or in what way they can be experienced, who is represented in that space or not, clearly reflects social values. Its use, shaped by gender stereotypes, also causes spaces to be gendered and, naturally, to maintain social gender differences. This relationship we establish with space shapes our daily lives. The starting point of this study is to search for the equivalents of the gender and cinema relationship in the context of space and to think that the data to be obtained will contribute to the existing literature. In this context, the relationship between gender and space has been analyzed in movies, which appear as an area where performances about gender roles are exhibited, assimilated and questioned. In all the spaces used in the movies, the situations of "being in the space" and "representation in the space" of the female and male characters under the titles of private and public spaces were examined and it was aimed to reveal the relationship between gender and space.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66165 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1473-1499]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/431 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yukarı Kızılırmak Kültür ve Doğa Yolu II. Etap (Zara-İmranlı)]]> <![CDATA[The Second Stage of the Upper Kızılırmak Culture and Nature Trail (Zara-İmranlı)]]> <![CDATA[Ömer ÜNSAL]]> <![CDATA[Gülpınar AKBULUT ÖZPAY]]> <![CDATA[Coğrafya, Sivas, doğal değer, kültürel değer, jeosit]]> <![CDATA[Geography, Sivas, natural value, cultural value, and geosite]]> <![CDATA[Bu çalışmanın konularını İç Anadolu Bölgesi’nde Sivas ili sınırları içinde yer alan Yukarı Kızılırmak Kültür ve Doğa Yolu’nun ikinci etabını oluşturan Zara-İmranlı ilçelerindeki değerlerin envanterini belirlemek ve rotaları çıkarmak oluşturur. Bu kapsamda; 2018 yılında Yukarı Kızılırmak Kültür ve Doğa Yolu’nun birinci etabı (Sivas-Zara) yayımlanmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasını oluşturan bu araştırmada ise ilk etapta Zara ilçesinde yer verilmeyen ve İmranlı ilçesinde bulunan doğal ve kültürel değerler tespit edilmiş; özgün, estetik, bilimsel, nadirlik özelliği olan, manzara güzelliği sunan ve kültürel değere sahip olanların turizm açısından nasıl bir değer oluşturduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın esas amacı ülkemizin en uzun akarsuyu olan Kızılırmak çevresinde yer alan doğal ve kültürel değerlerin tespit edilerek en uzun yürüyüş rotası ve koridorunun oluşturulmasıdır. Bunun için de; kaynağını Sivas Kızıldağ’dan alan bu akarsuyun ve tali kollarının Sivas il sınırları içerinde akış gösterdiği güzergâhlara yönelik arazi çalışmaları 2013 yılından beri yoğun bir şekilde gerçekleştirilmiş; üç bölüme ayrılan saha aşama aşama çalışılmıştır. Zara-İmranlı arasındaki ikinci etap için öncelikle literatür taraması yapılmış, arazi çalışmaları gerçekleştirilmiş, 4 Eylül Sivas Kongresi kapsamında bir etkinlikte rotanın zamanı, zorluk dereceleri ve kamp alanlarını tespit etmek amacıyla kaynaktan Sivas’a kadar yürüyüş gerçekleştirilmiş; lokasyon, jeoloji, topografya ve rota haritaları hazırlanmıştır. Sahanın büyüklüğü dikkate alındığında yeni kaynak değerlerinin eklenmesi muhtemel olan bu araştırmada 2013 yılından bugüne tespit edilen değerler üzerinden kıymetlendirme yapılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda araştırma sahasında yer alan değerlerin envanteri elde edilecek, ana rota ve rotalar çıkarılacak, sahaya yönelik turizm çalışmaları ve yatırımlar da bu veriler kullanılabilecektir. Ayrıca korunarak turizme kazandırılması hedeflenen bu değerlerin sahada yaşayan yerel halka ekonomik katkı sağlaması da beklenmektedir.]]> <![CDATA[This study aims to determine the inventory of the sites located in the Zara and İmranlı districts within the borders of Sivas province in Central Anatolia, which are the second stage of the Upper Kızılırmak Culture and Nature Trail, and to create the route. In 2018, the first stage of the Upper Kızılırmak Culture and Nature Trail (Sivas-Zara) was published. In this research constituting the second stage of the study, the natural and cultural values in the Zara district that were not included in the first stage and the natural and cultural values in the İmranlı district were determined and it is aimed to determine the value of those who offer the unique, rare, aesthetic, scientific, scenic beauty and cultural value in terms of tourism. The main purpose of the study is to determine the natural and cultural values of Kızılırmak, the longest river in Turkey, and to create the longest walking route and corridor. For this reason, field studies have been carried out intensively since 2013 for the routes where this river originating from Sivas, Kızıldağ, and its secondary branches flow within the borders of Sivas Province, and the field, divided into three parts, has been studied staged by staged. A literature review was made for the second stage between Zara and İmranlı; field studies have been carried out; a hike was organized from the source to Sivas as an event within the scope of the September 4 celebrations, to determine the time of the route, the degree of difficulty and the camping sites; and location, geology, topography, and route maps were prepared. Considering the size of the field, this study, which is likely to add new source values, has been evaluated over the values determined since 2013. As a result of the study, an inventory of the resource values in the research area will be obtained, the main route and other routes will be set, and these data will be able to be used in tourism studies and investments in the field. It is expected that these values, which are aimed to be both protected and brought into tourism, will contribute economically to the local people living in the region.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66130 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1457-1472]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/432 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yabancılara Türkçe Öğretiminde Yazma Becerilerinin Geliştirilmesi için Kullanılan Web 2.0 Araçları Hakkındaki Öğrenci Görüşleri: Wooclap Örneği]]> <![CDATA[Web 2.0 Travel Student Teaching Application Used for Foreigners to Write in Turkish: Wooclap samp]]> <![CDATA[Fatma Süreyya KURTOĞLU]]> <![CDATA[Deniz TOĞRUL -Ayşenur Çelik BAYAT]]> <![CDATA[Yabancılara Türkçe Öğretimi, yazma becerisi, uzaktan eğitim, Web 2.0 araçları, Wooclap]]> <![CDATA[Teaching Turkish to foreigners, writing skills, Web 2.0 tools, distance education, Wooclap]]> <![CDATA[Bu çalışmada, Web 2.0 araçlarından Wooclap’ın, Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yazma becerilerinin geliştirilmesine yönelik etkisi, öğrenci görüşleri kapsamında değerlendirilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden olan fenomenolojik (olgubilim) deseninin kullanıldığı bu araştırmada Wooclap ile hazırlanan üç adet etkinlik; kelime bulutu, soru- cevap ve beyin fırtınası etkinlikleri C1 seviyesinde Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerle uygulanmıştır. İki uzman görüşü ile tekrar yapılandırılan görüşme formu, öğrencilere uygulanmış ve görüşmeler kayıt altına alınmıştır. <a name="_Hlk103931317"></a>Elde edilen veriler tümevarımsal içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu; Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesine bağlı DİLMER’de eğitim gören 9 kız 9 erkek öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilere Zoom üzerinden bir derste İstanbul Yabancılara Türkçe Öğretimi C1 kitabındaki bir konu etkinlikleriyle birlikte uygulanmış ve daha sonra bu konular hakkında yazılan yazılar Wooclap adlı Web 2.0 aracı ile desteklenmiştir. Çalışmada Wooclap Web 2.0 aracının olumlu bir şekilde tanımlandığı, teknolojik bir ortam oluşturduğu ve yazma becerisini olumlu etkilediğine yönelik düşünceler ortaya çıkmıştır. Öğrenim düzeyleri arasında Woocalp Web 2.0 aracı ile ilgili görüş farklılıkları saptanmıştır. Doktora ve lisans düzeyinde öğrenim gören öğrencilerin, lisans ve ortaöğretim düzeyinde öğrenim gören öğrencilere göre daha olumlu görüşler bildirdiği sonucuna ulaşılmıştır. Wooclap Web 2.0 aracının yabancılara Türkçe öğretiminde yazma becerilerini geliştirme yönünde katkı sağlayacak bir araç olduğu belirlenmiş, bu bağlamda yabancılara Türkçe öğretimi veren kurumlarda öğretmenlerin bu teknolojik materyallerin kullanımı hakkında bilinçlendirilmesi önerisinde bulunulmuştur.]]> <![CDATA[In this study, the effect of Wooclap, one of the Web 2.0 tools, on the development of writing skills of students learning Turkish as a foreign language was evaluated within the scope of student opinions. In this research, in which the phenomenological design, which is one of the qualitative research methods, was used, three activities prepared with Wooclap; It was applied with students learning Turkish as a foreign language at C1 level. The interview form, which was restructured with the opinions of two experts, was applied to the students and the interviews were recorded The obtained data were evaluated with inductive content analysis. The sample group determined as the target in the research; It consists of 9 female and 9 male students studying in DİLMER affiliated to Ankara Hacı Bayram Veli University. A topic in the Istanbul Teaching Turkish to Foreigners C1 book was taught together with the activities in a lesson via Zoom to the students, and then the articles written about these subjects were supported by the Web 2.0 tool called Wooclap. In the study, Wooclap Web 2.0 tool; positive opinions that it is defined positively, that it creates a technological environment, and that it positively affects writing skills. Differences of opinion about the Woocalp Web 2.0 tool were determined between education levels. It was concluded that students studying at doctorate and undergraduate level reported more positive opinions than students studying at undergraduate and secondary education level. It has been determined that the Wooclap Web 2.0 tool is a tool that will contribute to the development of writing skills in teaching Turkish to foreigners.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66097 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[329-344]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/433 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Antik Dönem Kuyumculuk-Takı Tasarımı Alet ve Malzemeleri]]> <![CDATA[Ancient Period Jewelry-Jewelry Design Tools and Materials]]> <![CDATA[Hilmi GÜNEY]]> <![CDATA[Antik Dönem, kuyumculuk-takı tasarımı, alet ve malzemeler, simya, metalürji, lapideri]]> <![CDATA[Antiquity, jewellery-jewelry design, tools and materials, alchemy, metallurgy, lapidery]]> <![CDATA[İlk çağlardan günümüze kadar geçen sürede kuyum sanatı ve teknolojisi değiştiği gibi bu sanatın icra edildiği malzemeler de değişme ve gelişme göstermiştir. Kuyum-takı tasarım malzemelerinin bu yolculuğu her dönemde kadim medeniyetlerde farklılık ya da benzerlik göstermiştir. Bu farklı malzeme keşiflerine; el yazması eserler (kitap, ikona, minyatür), duvar betimlemeleri (fresk, rölyef), arkeolojik kazılar ve aktarılmış mitolojik hikayeler aracılığıyla ulaşılmakta; birbirinin alternatifi olan ve unutulan kuyum alet ve malzemeler ise yeniden keşfedilmeyi beklemektedir. Antik dönemlerde kabaca metalürji ve kimya modern bilimlerinin birleşmiş haline simya denilmektedir. Buna göre en eski simya çalışmalarının günümüze kazandırdığı iki bilim de diyebiliriz. Başlangıçta belirli karışımlarla değerli altın madenini üretme amacıyla ortaya çıkan simyacılar bu yolculuklarında modern bilime yaptıkları katkının büyük olduğunu görmekteyiz. En eski büyüler ve kutsal dini inanışların kullanıldığı simya çalışmaları bu iki modern bilime kapı aralamıştır. Binlerce yıldır kuyumculukta kullanılan maden ve metallerin kimyasal çalışmalarla farklı alaşımlar elde edilmesi ve bu sürecin insanlık tarihi boyunca devam ediyor oluşu alternatif kuyum malzemelerini ortaya çıkarmıştır. Kullanılan kuyum işleme ve takı tasarım aletleri, dönemin teknolojik imkanlarına bağlı olarak işlenen malzeme yüzeyinin sertliğinden/mukavemetinden daha yüksek yine benzer malzemelerden üretilmiştir. Kuyumculuk yüzey işleme/süsleme aletlerinin üretiminde bu temel prensip günümüzde de değişmemiştir. Kuyum işlemeciliğinin her döneminde kullanılan aletler ve malzemeler aynı zamanda yeni kuyumculuk tekniklerinin doğmasına ve gelişmesine de sebep olmuştur. Kuyumculuk mesleği bu bağlamda eski tekniklerin halen yenilenerek sürdürülüyor olması, diğer meslek dallarındaki gibi yok olmaya yüz tutan bir meslek dalı asla olmayacağının da göstergesidir. Mezopotamya, Antik Mısır, Antik Yunan, Anadolu, Hint ve Orta Asya simyası ve günümüzde en çok bilgi sahibi olduğumuz Avrupa simya çalışmaları sırasında ortaya çıkan alaşımlar kuyumculuk alanında malzemeye dönüşmüştür. Bu yayında alternatif kuyumculuk-takı tasarım malzemeleri için eski medeniyetlerin metalürji ve kimya bilimleri üzerine çalışmalara ulaşılmaya çalışılmış, günümüz modern kuyum-takı tasarımı alet ve malzemeleriyle kıyaslanmıştır.]]> <![CDATA[As the art and technology of jewellery has changed from the first ages to the present, the materials in which this art is practiced have also changed and developed. This journey of jewelry-jewelry design materials has shown differences or similarities in ancient civilizations in every period. To these different material discoveries; manuscripts (books, icons, miniatures), wall depictions (frescoes, reliefs), archaeological excavations and transmitted mythological stories; Jewelry tools and materials, which are alternatives and forgotten, are waiting to be rediscovered. In ancient times, the combined modern sciences of metallurgy and chemistry were roughly called alchemy. Accordingly, we can say that the two sciences brought to the present day by the oldest alchemical studies. We see that the alchemists, who initially emerged with the aim of producing the precious gold mine with certain mixtures, made a great contribution to modern science in this journey. Alchemy studies using the oldest spells and sacred religious beliefs have opened the door to these two modern sciences. The fact that the mines and metals used in jewelry for thousands of years have been obtained different alloys by chemical studies and this process has continued throughout the history of humanity has revealed alternative jewelry materials. The jewelery processing and jewelry design tools used were produced from similar materials higher than the hardness/strength of the processed material surface, depending on the technological possibilities of the period. This basic principle in the production of jewelry surface treatment / decoration tools has not changed today. Tools and materials used in every period of jewelery making have also led to the emergence and development of new jewelery techniques. In this context, the fact that the old techniques are still being renewed in the jewelry profession is an indication that it will never be a profession that is on the verge of extinction, as in other professions. Alloys that emerged during Mesopotamia, Ancient Egypt, Ancient Greek, Anatolian, Indian and Central Asian alchemy and European alchemy studies, of which we are most knowledgeable today, have turned into materials in the field of jewellery. In this publication, studies on metallurgy and chemical sciences of ancient civilizations were tried to be reached for alternative jewelry-jewelry design materials, and today's modern jewelry-jewelry design tools and materials were compared.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=65970 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1569-1584]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/434 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gündelik Yaşamın İnşası Bağlamında Dinin Toplumsal Sermaye Gücü]]> <![CDATA[The Social Capital Power of Religion in the Context of the Construction of Daily Life]]> <![CDATA[Fatih KARS]]> <![CDATA[Metin ÖZKUL]]> <![CDATA[Sosyoloji, toplumsal sermaye, aile ilişkileri, arkadaşlık ilişkileri, komşuluk ilişkileri, ticari ilişkiler]]> <![CDATA[Sociology, social capital, family relations, friendship relations, neighborhood relations, commercial relations]]> <![CDATA[Dinin toplumsal yaşamdaki rolü, geçmişte olduğu gibi günümüzün de popüler tartışma konularından biri olarak gündemdeki yerini korumaktadır. Bu tartışmalar dinin, bireyler açısından toplumsal ilişkiler kurma bağlamında ne anlama geldiği, ne derece önemi olduğu ve gündelik yaşamın hangi ilişki ve etkinlik alanlarında referans alınan bir kaynak olduğuna yönelik merakı da uyandırmaktadır. Bu çalışma, dinin bireyler açısından taşıdığı uhrevi anlamlarla ilgilenmemektedir. Dolayısıyla gündelik yaşamda kullanılan her türlü bilgi gibi dinin de toplumsal ilişki ve etkinliklerde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmıştır. Ayrıca dinin kullanımının, bireylerin demografik özelliklerine göre değişip değişmediği de araştırılmıştır. Nicel ve nitel araştırma tekniklerinin bir arada kullanıldığı bu araştırmanın evreni Isparta ili merkez ilçesi ve mücavir alan sınırları içindeki kırsal kesimdir. Araştırmanın örneklemi, ifade edilen sınırlar içinde yaşayan 18 yaş ve üzeri nüfus dikkate alınarak, %99 güven düzeyi ve ± %5 yanılgı payı ile belirlenmiştir. Araştırmanın hipotezlerini sınamak amacıyla oluşturulan soru formunun deneklere uygulanması sonucu elde edilen veriler ki-kare bağımsızlık testi kullanılarak analiz edilmiştir. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulunun 100/5 sayılı ve 28.12.2020 tarihli kararına göre etik kurul izni alınmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; din ya da dini değerler özellikle aile içi ilişkiler, arkadaşlık ve komşuluk ilişkileri açısından dikkate alınan kıstaslar arasında yer almaktadır. Öte yandan çalışma hayatında kurulan ticari ilişkileri ve alışveriş süreçlerinde kurulan ilişkileri etkileyen faktörler arasında da dini değerler bulunmakla birlikte, dinin söz konusu ilişkilere yönelik belirleyici bir rolü olduğu söylenemez. Ayrıca dinin söz konusu ilişkilere olan etkisinin eğitim seviyesi, mesleki durum, doğum yeri ve medeni durum değişkenleri açısından farklılaştığı tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[The role of religion in social life remains on the agenda as one of the popular discussion topics of today as it was in the past. These discussions also arouse curiosity about what religion means in terms of establishing social relations for individuals, how important it is, and in which relationship and activity areas of daily life it is a reference source. This study does not deal with the otherworldly meanings of religion for individuals. Therefore, it has been discussed whether religion is used in social relations and activities, like all kinds of information used in daily life. It was also investigated whether the use of religion changes according to the demographic characteristics of individuals. The universe of this research, in which quantitative and qualitative research techniques are used together, is the central district of Isparta province and the rural areas within the borders of the mujawir area. The sample of the study determined with 99% confidence level and ± 5% margin of error, considering the population aged 18 and over living within the stated limits. The data obtained as a result of the application of the questionnaire created to test the hypotheses of the research to the subjects were analyzed using the chi-square independence test. Ethics committee approval was obtained from the the Social and Human Sciences Ethics Committee of Süleyman Demirel University (Decision no: 100/5 Dated: 28.12.2020). According to the results of the research; religion or religious values are among the criteria taken into consideration especially in terms of family relations, friendship and neighborly relations. On the other hand, although religious values are among the factors affecting the commercial relations established in working life and the relations established in the shopping processes, it cannot be said that religion has a decisive role in these relations. In addition, it was determined that the effect of religion on these relationships differed in terms of education level, occupational status, place of birth and marital status variables.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=65826 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[135-162]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/435 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Örgütsel Hafızanın Bilgi Paylaşımına Etkisinin Belirlenmesine Yönelik Kesitsel bir Çalışma]]> <![CDATA[A Cross-sectional Study to Determine the Effect of Organizational Memory on Knowledge Sharing]]> <![CDATA[Özlem TUNA]]> <![CDATA[Örgütsel hafıza, örgütsel hafızanın alt boyutları, bilgi paylaşımı, hastane, Covid-19 pandemisi]]> <![CDATA[Organizational memory, organizational memory sub-dimensions, knowledge sharing, hospital, Covid-19 pandemic]]> <![CDATA[Küresel bir sağlık krizi olan Covid-19, makro düzeyde ekonominin tüm sektörlerini, mikro düzeyde ise işletmelerin tüm işlevsel alanlarını etkilemiştir. Bu süreçte, tüm kurumlarda olduğu gibi krizin merkezinde yer alan hastanelerde de bilgi paylaşımının önemi anlaşılmıştır. Hastanelerde kullanılan bilgi ve beceriler çok çeşitli ve karmaşıktır, bu nedenle sağlık personelinin birbiriyle etkileşim halinde olması başarı için ön koşuldur. Hastaneler, günlük sorumluluklarını yerine getirirken geçmişte yaşanan benzer durumlardan ders çıkararak mevcut bilgiyi güçlendirip, geliştirebilirler. Böylece pek çok sorun ve krizin üstesinden rahatça gelebilirler. Bu doğrultuda Covid-19 süreciyle önemi artan örgütsel hafıza ve bilgi paylaşımı konularının ele alınmasına karar verilmiş ve Afyonkarahisar/Türkiye’de hizmet veren 600 yataklı Devlet Hastanesinde örgütsel hafıza ve alt boyutlarının bilgi paylaşımı üzerindeki etkisinin belirlenmesi amacıyla bir çalışma yürütülmüştür. Pandemi sürecinden önce (Mart 2020) istihdam edilen 110 sağlık personeli ile pandemi nedeni ile istihdam edilen 85 (çoğunluğu yeni mezun) sağlık personelinin konuya bakış açıları arasındaki farklılıklar ortaya konmaya çalışılmıştır. Verilerin analizinde, t-testi, Anova, korelasyon analizi ile basit ve çoklu doğrusal regresyon analizi gibi istatistiksel teknikler kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre (pandemiden önce ve pandemi sırasında istihdam edilen örneklem gruplarının her ikisi içinde) örgütsel hafıza ve bilgi paylaşımı arasında orta düzeyde pozitif bir korelasyon belirlenmiştir. Regresyon analizi sonuçları ise (pandemiden önce ve pandemi sırasında istihdam edilen örneklem gruplarının her ikisi içinde) örgütsel hafızanın bilgi paylaşımı üzerinde pozitif yönde etkisinin olduğunu göstermektedir. Bu sonuca göre, çalışanların sosyo-politik bilgi, mesleki (iş) bilgi, mesleki ağlar, sektörel bilgi ve örgütün geçmişine yönelik olarak sahip oldukları bilgi düzeyleri, bilgi paylaşımlarını olumlu yönde etkilemektedir. Ayrıca T-Testi ve Anova analizlerine göre örgütsel hafıza ile demografik özelliklerin karşılaştırılmasında “katılımcıların yaşları, meslekte çalışma süresi, kurumda çalışma süresi, unvan ve istihdam edilme zamanı” değişkenlerinde farklılık görülürken; bilgi paylaşımı ile demografik özelliklerin karşılaştırılmasında herhangi bir farklılık belirlenmemiştir.]]> <![CDATA[Covid-19, a global health crisis, has affected all sectors of the economy at the macro level and all functional areas of the enterprises at the micro level. In this process, the importance of information sharing has been understood in hospitals, which are at the center of the crisis, as in all institutions. The knowledge and skills used in hospitals are very diverse and complex, so the interaction of health personnel is a prerequisite for success. While carrying out their daily responsibilities, hospitals can strengthen and develop existing knowledge by learning from similar situations in the past. Thus, they can easily overcome many problems and crises. In this direction, it was decided to deal with organizational memory and information sharing issues, which became more important with the Covid-19 process, and a study was conducted to determine the effect of organizational memory and its sub-dimensions on information sharing in the 600-bed State Hospital serving in Afyonkarahisar/Turkey. It has been tried to reveal the differences between the perspectives of 110 health personnel employed before the pandemic process (March 2020) and 85 (mostly newly graduated) health personnel employed due to the pandemic. Statistical techniques such as t-test, Anova, correlation analysis, and simple and multiple linear regression analysis were used in the analysis of the data. According to the research findings (in both sample groups employed before and during the pandemic), a moderate positive correlation was determined between organizational memory and knowledge sharing. The results of the regression analysis (in both sample groups employed before and during the pandemic) show that organizational memory has a positive effect on knowledge sharing. According to this result, the socio-political knowledge, occupational (job) knowledge, occupational networks, industrial knowledge and the knowledge levels of the employees about the history of the organization affect their knowledge sharing positively. In addition, according to T-Test and Anova analyzes, when comparing organizational memory and demographic characteristics, there is a difference in the variables of "age of the participants, working time in the profession, working time in the institution, title and time of employment"; no difference was found in the comparison of knowledge sharing and demographic characteristics.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=65063 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[157-182]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/436 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Erken Cumhuriyet Döneminin Yaygın Eğitim Kurumu Olan Halkevleri ile İlgili Türkiye’de Hazırlanan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Postgraduate Theses Prepared in Turkey About People’s Houses, Non-formal Education Institutions of the Early Republican Period]]> <![CDATA[İbrahim Halil DOĞAN]]> <![CDATA[Mesut AYDIN]]> <![CDATA[Erken Cumhuriyet dönemi, Halkevleri, Yaygın eğitim, Halk eğitimi, Meta-sentez]]> <![CDATA[Early Republican period, People’s Houses, Non-formal education, Public education, Meta-synthesis]]> <![CDATA[Araştırmada, Erken Cumhuriyet döneminin yaygın bir eğitim kurumu olan Halkevleri ile ilgili Türkiye’de hazırlanan lisansüstü tezleri incelemek amaçlanmıştır. Araştırma, nitel bir yönteme sahip olup araştırma modeli olarak meta-sentez modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 1932-1951 yılları arasında faaliyet gösteren Halkevleri ile ilgili Türkiye’de hazırlanan 121 tezden oluşmaktadır. YÖK Ulusal Tez Merkezi veri tabanına göre Türkiye’de bu konuda ilk lisansüstü tez çalışması 1990 yılında hazırlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu belirlenirken ölçüt örnekleme yöntemi seçilmiştir. Araştırmada, veri toplama aracı olarak da doküman analizi tekniği tercih edilmiştir. Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK) Ulusal Tez Merkezi veri tabanında Halkevleri ile ilgili Türkiye’de hazırlanan tezler incelenmiş ve bu tezlerden yayımlanma izni bulunmayanların içeriğine ise İnönü Üniversitesi Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanlığı aracılığıyla erişilmiştir. Araştırmadaki verilerin analizinde, betimsel analiz (tümdengelimci) tekniği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, tezlerin içeriği dikkate alınarak amaç, yöntem-model, örneklem, veri toplama aracı ve sonuç yönünden beş kategoride değerlendirilerek araştırmaya dahil edilmiştir. Verilerin analizinde de her bir tez detaylıca incelenerek ilgili kategori kapsamında değerlendirilmiştir. Ayrıca araştırmada kullanılan her bir tez için kronolojik sıra dikkate alınarak A1, A2, A3 vd. şeklinde kodlama yapılmıştır. Birbirinden farklı il ve ilçelerdeki Halkevleri ve şubelerince yürütülen faaliyetlerle yayımlanan Halkevi dergilerine yönelik çalışmalar incelendiğinde büyük bir çoğunluğunun benzer içerik, yöntem ve teknikle ele alındığı gözlemlenmiştir.]]> <![CDATA[In the research, it was aimed to examine the postgraduate theses prepared in Turkey about the People’s Houses, which was a common educational institution of the Early Republican period. The research has a qualitative method and meta-synthesis model was used as the research model. The study group of the research consists of 121 theses prepared in Turkey about People’s Houses operating between 1932-1951. According to the database of YÖK National Thesis Center, the first postgraduate thesis on this subject in Turkey was prepared in 1990. While determining the study group of the research, criterion sampling method was chosen. In the research, document analysis technique was preferred as a data collection tool. In the database of the Higher Education Council (YÖK) National Thesis Center, the theses prepared in Turkey about People’s Houses were examined and the contents of those that did not have permission to be published were accessed through the İnönü University Library and Documentation Department. In the analysis of the data in the research, descriptive analysis (deductive) technique was used. The data obtained in the research were included in the research by evaluating the content of the theses in five categories in terms of purpose, method-model, sample, data collection tool and result. In the analysis of the data, each thesis was examined in detail and evaluated within the scope of the relevant category. In addition, considering the chronological order for each thesis used in the research, A1, A2, A3 et al. coding was done. When the studies on the Public House magazines published by the activities carried out by the People’s Houses and their branches in different provinces and districts are examined, it is observed that the majority of them are handled with similar content, method and technique.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=65007 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1501-1531]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/437 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Meryem Ana ve Çocuk İsa: Adana Müzesi’nden Üç Hodegetria İkonası]]> <![CDATA[Mother Mary and Child: Three Hodegetria icons from the Adana Museum]]> <![CDATA[Lale YILMAZ]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Post-Bizans, Ortodoks, ikona, Adana Müzesi]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Post-Byzantine, Orthodox, icon, Adana Museum]]> <![CDATA[İkonalar, ahşap panolar üzerinde uygulanan, genellikle azizler ve din şehitleri gibi Hıristiyan dini geleneğinde kutsal kabul edilen kişilere yer verilen betimlerdir. İkonların görsel temsili ve sembolik görünümü, 4. yüzyılda Doğu Hıristiyan ve Bizans kültürüne dayanmaktadır. Meryem Ana (Hodegetria) ve Çocuk İsa betimi yer alan ikona eserin Konstantinopolis (İstanbul)’da 12. yüzyıla ait Hodegon Manastırı’nda korunduğu bilinmektedir. Hıristiyan sanatında Meryem Ana ve Çocuk İsa’nın birçok tasviri bulunmaktadır. Bizans kültüründen Rus ikonlarına kadar uzanan Ortodoks resmi, birçok kültürde mucizevi ikona kompozisyonuna sahip bir sembol biçiminde kabul edilmektedir. Hodegetria ikonunun önemi tarih boyunca Konstantinopolis ve Rus kentleri de dahil olmak üzere kentlerin koruyucusu niteliğini taşımıştır. Yüzyıllar boyunca Theotokhos, Hodegetria, Blachernatissa, Kryotissa ve birçok ikona kompozisyonu geliştirilmiş veya yeniden üretilmiştir. Bu çalışmada Adana Müzesi koleksiyonunda yer alan üç ikona, Hodegetria ve Our Lady of Kazan nitelikleri taşıyan ikonlar incelenmiştir. Adana Müzesi koleksiyonunda Rus sanatında Post-Bizans geleneğini yansıtan bir grup ikona yer almaktadır. İkonalardan iki adedi kalıp tekniğinde metal kaplamalı olup, haç formu, taç, MP ΘV (Mater Theu), ICXC, alfa ve omega gibi semboller içeren yazıtlarıyla dikkat çekmektedir. Bunlardan birinin üzerinde Kazan okuluna ait ‘Kazanski’ yazısı okunabilmektedir. Sarı metal kaplamalı bu ikona, geleneği sade bir şekilde yansıtmaya çalışmıştır. Bronz döküm tekniği ile üretilen Rus ikonası daha çok Bizans sanatının geleneğini yansıtmaktadır. İkonaların uzun bir geleneksel geçmişi bulunmaktadır ve günümüzde Hıristiyan ikona sanatı, Ortodoks sanatında günümüzde sürdürülen Rus sanatı aracılığıyla aktarılan Post-Bizans dönemine dair bir geleneğin devamı biçiminde tanımlanabilir.]]> <![CDATA[Icons are images of the people who are considered sacred in religion by traditional definition, like saints, and martyrs, which apply on the wooden plates. The visual representation and the symbolic appearance of icons are attributed to Eastern Christian and Byzantine culture in the 4th century. The depiction of the Mother Mary and Child, the Hodegetria from the 12th century, is known to be protected in the Hodegon Monastery in Constantinople. Christian art has many depictions of the Mother Mary and Child. It is accepted that was a symbol with miraculous iconic composition in many cultures of Orthodox painting derived from Byzantine culture to Russian icons. The Hodegetria icon was the most important because it is accepted with a protective role of the cities, including Constantinople and Russian cities throughout history. Over the centuries, the composition of Theotochus (Theotokos), Hodegetria, Blachernatissa, Kryotissa, and many more icons have been developed and reproduced. In this study, three icons from the Adana Museum were examined as icons of the Hodegetria and Our Lady of Kazan types. In the collection of the Adana Museum, a group of icons are reflecting the Post-Byzantine tradition in Russian art. Two of the icons with a cover of metal plate call attention to ornamental symbols like the cross, the crown, and the inscription like MP ΘV (Mater Theu), ICXC, alfa and omega, etc. One of them with the inscription ‘Kazanski’ which belongs to Kazan school. This icon with a yellow metal cover has a simple attempt to reflect the tradition. The Russian icon which is produced with the technique of mold on bronze reflects more tradition of Byzantine art. The icons have a long traditional past and nowadays Christian icon art would be defined as a Post-Byzantine tradition that passed through Russian art that continues today in Orthodox art.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64857 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[287-302]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/438 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[E-Sağlık Okuryazarlığı ve Çevrimiçi Sağlık Bilgisi Arama Davranışı Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[A Research on E-Health Literacy and Online Health Information Search Behavior]]> <![CDATA[İsa GÜL]]> <![CDATA[Sultan DEMİR -İmran COŞKUN]]> <![CDATA[Sağlık yönetimi, e-sağlık okuryazarlığı, çevrimiçi sağlık arama davranışı, sağlık bilgisi, hastalık]]> <![CDATA[Healtcare management, e-health literacy, online health-seeking behavior, health information, illness]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı sağlık bilimleri alanında öğrenim görmekte olan üniversite öğrencilerinin e-sağlık sağlık düzeylerini belirlemek ve çevrimiçi sağlık bilgisi arama davranışlarını incelemektir. Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel bir desende planlanmıştır. Araştırmanın anakütlesini Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi’nin 2012 öğrencisi oluştururken, örneklemini 629 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Katılımcıların e-sağlık okuryazarlığı düzeyini ölçmek amacıyla Türkçe uyarlaması yapılan e-sağlık okuryazarlığı ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların çevrimiçi sağlık arama davranışlarını belirlemek amacıyla ABD Ulusal Kanser Enstitüsü Sağlık Bilgisi Ulusal Trend Araştırması (HINTS) kapsamındaki kategorik sorulardan yararlanılmıştır. Araştırmada e-sağlık okuryazarlığı ölçeğinin ortalama değeri 3.74±0.67 olarak bulunmuştur. Çalışmada üniversite öğrencilerinin sınıf düzeyi, sürekli ilaç kullanma durumları ve genel sağlık durumu değişkenleri ile e-sağlık okuryazarlığı ölçeği ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. Çevrimiçi sağlık arama davranışlarında; %77,1’inin Instagram, Facebook, Twittter vb. sosyal medya uygulamaları ile sağlıkla veya hastalıkla ilgili bir video izlediği, %65,3’ünün tabletinde veya akıllı telefonunda sağlıkla ilgili herhangi bir yazılım veya uygulama bulunduğu, %80,1’inin internette sağlık bilgisi ararken 1 saatin altında zaman harcadığı, %67,8’inin internetteki sağlık veya tıbbi konular yönelik bilgilere orta düzeyde güvendiği ve %58,6’sının sağlığı hakkında karar verirken interneti yararlı bulduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak sağlık alanındaki üniversite öğrencilerinin e-sağlık okuryazarlık düzeyinin yeterli olduğu, öğrencilerin önemli bir çoğunluğunun internetteki sağlık ve hastalık konusundaki bilgilere orta düzeyde güvendikleri, sosyal medyanın sağlık ve hastalıkla ilgili bilgi edinmede önemli kaynaklar olduğu belirlenmiştir.]]> <![CDATA[This study aimed to determine the e-health health levels of university students studying in the field of health sciences and to examine their online health information seeking behaviors. The research was planned in a descriptive and cross-sectional design. While the population of the research consists of 2012 students of Afyonkarahisar Health Sciences University Faculty of Health Sciences, 629 students form the sample. Questionnaire form was used as data collection tool in the research. The e-health literacy scale, which was adapted to Turkish, was used to measure e-health literacy. In order to determine the online health-seeking behaviors of the participants, categorical questions within the scope of the US National Cancer Institute Health Information National Trend Survey (HINTS) were used. The mean value of the e-health literacy scale in the study was found to be 3.74±0.67. In the study, a statistically significant difference was found between university students' grade level, continuous drug use and general health status variables and the mean scores of the e-health literacy scale. In online health seeking behaviors; 77.1% of them have Instagram, Facebook, Twitter etc. watched a video about health or illness with social media applications, 65.3% had any health-related software or application on their tablet or smartphone, 80.1% spent less than 1 hour searching for health information on the internet, 67%, It was determined that 8 of them moderately trust the information on health or medical issues on the internet and 58.6% find the internet useful when making decisions about their health. As a result, it has been determined that the e-health literacy level of university students in the field of health is sufficient, a significant majority of the students trust information about health and illness on the internet at a moderate level, and social media is an important source of information about health and illness.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64602 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[83-101]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/439 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Medya Emperyalizminin Yansıma Alanları Dijital Oyunlarda Kültür ve Birey İlişkisine Bir Eleştiri]]> <![CDATA[Reflection Areas of Media Imperialism: A Critical to the Relationship of Culture and Individual in Digital Games]]> <![CDATA[Yasin SÖĞÜT]]> <![CDATA[İletişim araştırmaları, medya emperyalizmi, dijitalleşme, dijital oyun, kültürel emperyalizm]]> <![CDATA[Communication research, media imperialism, digitization, digital game, cultural imperialism]]> <![CDATA[Yeni iletişim teknolojilerinin etkinliği toplumsal yapıdan, gündelik pratiklere, davranışlara ve tutumlara kadar her alanda hızla sürmektedir. Medya, yaşanılan teknolojik değişimin merkezi olarak birey odaklı çok sayıda yeni uygulamalarla kendi etki alanını arttırmaktadır. Medya içerikleri kitleleri etkilemekle birlikte nesnel olmaktan öznel olmaya doğru hızlı bir dönüşüm süreci yaşamaktadır. Bunun en bariz örneklerinden birisi, toplu haberleşme imkanlarının artmasıyla medyanın enformasyon biçiminin daha çok birey hedefli bir hale getirmesidir. Medyanın etkileyici gücü ve bilgiyi enformasyona dönüştürerek kendi güç alanını inşa etmesi bireyi tehlikeli bir sürece götürmektedir. Özellikle dijitalleşme ile yeni uygulamaların bireyin gündelik hayatında vazgeçilmez bir iletişim kanalı haline gelmesi süreci daha da güçlü bir hale getirmiştir. Bu güçlü alanların başında dijital oyunlar gelmektedir. Bireyin teknoloji kullanımın artması ve mobil dijitalleşmenin yaygınlaşması oyunların gündelik hayat içinde daha fazla yer almasını sağlamıştır. Araştırmada medyanın dijitalleşme ile artan etkisinin dijital oyunlar ve birey ilişkisinde nasıl bir etkileşime sahip olduğunun anlaşılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda Dünya genelinde 2022 yılında en fazla oynanan ilk 10 mobil oyun örneklem seçilmiştir. Araştırmada medya emperyalizmi analizi için literatür taraması, oyunlar içeriğinin analizi için göstergebilim yöntem kullanılmıştır. Araştırma sonucunda dijital mobil oyunların giderek artan bir hızla kullanımının yaygınlaştığı ve oyunlarda bireylerin şiddet, nefret ve öldürme gibi olumsuz duygulara teşvik edildiği bulgularına ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The effectiveness of new communication technologies continues rapidly in all areas from social structure to daily practices, behaviors, and attitudes. As the center of the technological change experienced, the media increases its sphere of influence with many individual-oriented new applications. While media contents affect the masses, they are experiencing a rapid transformation from objective to subjective. One of the most obvious examples of this is that the media's information format has become more individual-targeted with the increase in mass communication opportunities. The impressive power of the media and the construction of its own power field by transforming information into information leads the individual to a dangerous process. Especially with digitalization, new applications have become an indispensable communication channel in the individual’s daily life, which has made the process even stronger. One of these strong areas is digital games. The increase in the use of technology and the widespread use of mobile digitalization have enabled games to take place more in daily life. The research aims to understand how the increasing effect of the media with digitalization interacts with the relationship between digital games and the individual. In this context, the top 10 most played mobile games in the world in 2022 were selected as the sample. In the research, the literature review was used for the analysis of media imperialism, and the semiotic method was used for the analysis of the content of the games. As a result of the research, it has at the use of digital mobile games is becoming increasingly widespread and individuals are encouraged to have negative emotions such as violence, hatred, and killing.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64584 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1421-1441]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/440 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarihi Binalardaki Farklı Uygulama Yaklaşımları ve Enerji Verimliliği İlişkisi]]> <![CDATA[Different Intervention Approaches and Energy Efficiency Relationship in Reuse of Historical Buildings]]> <![CDATA[Gökhan GENÇ]]> <![CDATA[Figen BEYHAN]]> <![CDATA[Restorasyon, yeniden işlevlendirme, enerji verimlilik, tasarım yaklaşımları, yeniden kullanım]]> <![CDATA[Restoration, re-functioning, energy efficiency, design approaches, reuse]]> <![CDATA[Tarihi yapıların özgün nitelikleri korunarak, günümüz yaşam koşullarının gereklerine cevap verebilecek bir şekilde yenilenerek, yeniden kullanılmaları, sürdürülebilirliklerinin sağlanması açısından sıklıkla tercih edilen yöntemlerden biridir. Bu yapıların yeniden işlevlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilen müdahalelerde fiziksel veya ekonomik nedenler önem arzeder. Bu müdahalelerde uluslararası sözleşmeler ve korumaya ilişkin düzenlemeler çerçevesinde kısıtlamalar bulunsada, tasarımcıların yaklaşımlarına göre tarihi yapılarda farklı tasarım yaklaşımları hayata geçirilmektedir. Bu yaklaşımlarda, uluslararası koruma kriterleri çerçevesinde, tarihi dokuya zıt bir şekilde uygulamalar gerçekleştirilebildiği gibi tarihi dokuya uyumlu bir şekilde gerçekleştirilen uygulamalarda sözkonusudur. Tarihi dokuya malzeme, renk, ölçek ve mimari öğelerle uyumlu bir şekilde gerçekleştirilen örneklerde, tarihi yapının geçmişte bir dönemine ait durumunu içeren yazılı ve görsel veriler göz önünde bulundurularak müdahale çizimleri yapılmakta ve tespit edilen bu özgün vaziyetinde uygulamalar orijinal haline benzer bir biçimde gerçekleştirilmektedir. Tarihi dokuya zıt bir şekilde gerçekleştirilen uygulamalarda ise geleneksel malzemelerle inşa edilmiş tarihi dokuda günümüz modern malzemeleri kullanılarak zıtlıklar arasında uyum içeren projeler uygulanmaktadır. Günümüzde her iki tasarım türündede başarılı uygulamalar gerçekleştirilmektedir. Bu bağlamda tarihi yapılara müdahale yöntemleri tasarımcıların yaklaşımlarına göre farklılaşmaktadır. Farklı tasarım yaklaşımları tarihi binaların enerji verimliliğini farklı etkilemektedir. Bu hususu problem olarak ele alan çalışmada örnek bir tarihi bina üzerinden, günümüzdeki vaziyetine benzer mevcut durum ve eski/orijinal halini içeren temel yaklaşımları kapsayan beş senaryo kurgulanmış ve her bir senaryonun enerji tüketimleri ve karbon salınımları bağlamında verileri design builder simülasyon programı ile tespit edilmiştir. Bu veriler ışığında farklı yaklaşımların enerji verimliliği kıyaslanarak değerlendirmeler yapılmış, değerlendirmeler bağlamında tarihi binalara yapılacak müdahaleler ile ilgili enerji etkinlik bağlamında öneriler geliştirilmiştir.]]> <![CDATA[Preserving the original qualities of historical buildings, renewing them in a way that can meet the requirements of today's living conditions, is one of the most preferred methods in terms of ensuring their sustainability. Physical or economic reasons are important in the interventions carried out for the refunctioning of these structures. Although there are restrictions in these interventions within the framework of international conventions and regulations on protection, different design approaches are implemented in historical buildings according to the approaches of the designers. In these approaches, within the framework of international protection criteria, applications can be carried out in a way that is contrary to the historical texture, as well as in applications that are carried out in harmony with the historical texture. In the examples made in harmony with the materials, colors, scales and architectural elements of the historical texture, intervention drawings are made by considering the written and visual data containing the state of the historical building from a period in the past, and the applications are carried out in this original state, similar to the original one. In the applications that are carried out in a way that is opposite to the historical texture, projects that contain harmony between the contrasts are implemented by using modern materials in the historical texture built with traditional materials. Today, successful applications are carried out in both types of design. In this context, the methods of intervention in historical buildings differ according to the approaches of the designers. Different design approaches affect the energy efficiency of historical buildings differently. In this study, which deals with this issue as a problem, five scenarios covering the basic approaches including similar to the current situation and the old/original state, were created on a sample historical building, and the data of each scenario in the context of energy consumption and carbon emissions were determined by the design builder simulation program. In the light of these data, evaluations were made by comparing the energy efficiency of different approaches, and suggestions were developed in the context of energy efficiency regarding the interventions to be made to historical buildings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64443 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[515-527]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/441 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[TRT Repertuvarında Bulunan Türk Sanat Müziği Eserlerinin Makam ve Usûl Yönünden İncelenmesi]]> <![CDATA[An Analysis on Turkish Classical Music Compositions in TRT Repertoire from the Aspects of Maqam and Usul]]> <![CDATA[Sadettin Volkan KOPAR]]> <![CDATA[Türk müziği, form, makam, usûl, Türk sanat müziği]]> <![CDATA[Turkish music, form, maqam, usul, Turkish classical music]]> <![CDATA[Bu çalışma, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT) Türk Sanat Müziği Sözlü ve Saz Eserleri Repertuvarı'ndan 2020 yılında alınan veriler ışığında, repertuvarda bulunan Türk sanat müziği sözlü ve saz eserlerini makam ve usûl yönünden incelemeyi amaçlamaktadır. Sözlü eserlerde, Şarkı, Fantezi, Beste, Kâr, Ağır Semâî ve Yürük Semâî formlarından oluşan 21158 adet eser ile saz eserlerinde Peşrev, Saz Semâîsi, Sirto, Longa, Mandıra, Medhal ve Oyun Havası formlarından oluşan 3540 adet eser incelenmiştir. Her bir formda kullanılan makamlar, kaç farklı makam kullanıldığı ve makamlarda kullanılan eser sayıları tablolarda belirtilmiş, en fazla kullanılan makamlar ile Arel-Ezgi sistemine göre basit, bileşik ve şed makam kullanım oranları grafiklerle gösterilmiştir. Benzer şekilde formlarda kullanılan usûller, kaç farklı usûl kullanıldığı tablo, en fazla kullanılan usûller ile küçük-büyük usûl kullanım oranları ise grafiklerle gösterilmiştir. Sözlü eserlerde en fazla farklı makam ve usûlün kullanıldığı formun Şarkı formu olduğu, Beste, Ağır Semâî, Yürük Semâî ve Kâr formlarında en fazla bileşik makamların kullanıldığı, sözlü formların hepsinde Hicaz makamının en fazla kullanılan makamlar arasında olduğu ve sözlü eserlerdeki her bir forma göre değişmekle birlikte en fazla kullanılan makamların Nihâvend, Rast, Bayâti, Kürdîli Hicazkâr, Muhayyer Kürdî, Sabâ, Hüseynî, Segâh ve Uşşak makamları olduğu tespit edilmiştir. Sözlü eserlerden Beste ve Kâr formlarının çoğunlukla büyük usûllerle bestelendiği ve en fazla kullanılan usûlün Hafif usûlü olduğu görülürken, Şarkı ve Fantezi formlarının ise küçük usûllerle bestelendiği ve en fazla kullanılan usûlün Düyek usûlü olduğu görülmüştür. Saz eserlerinde, en fazla farklı makamın ve usûlün Peşrev formunda kullanıldığı, Peşrev ve Saz Semâîsi formlarında bileşik, Sirto, Longa ve Medhal formlarında şed, Oyun Havası formunda ise basit makamların kullanıldığı görülmüştür. Saz eserlerinde her forma göre değişmekle birlikte en fazla kullanılan makamların, Hicaz, Nihâvend, Rast, Nikriz, Kürdîli Hicazkâr ve Uşşak makamları olduğu, çoğunlukla büyük usûllerin kullanıldığı Peşrev formunun dışında diğer saz eseri formlarında küçük usûllerin kullanıldığı tespit edilmiştir. Peşrev formunda en fazla Devr-i Kebîr usûlünün kullanıldığı görülürken, Longa, Sirto ve Oyun Havası formlarında Nîm Sofyan, Medhal formunda Sofyan, Mandıra formunda Devr-i Turan, Saz Semâîsi formunda ise formun özelliği gereği kullanılan Aksak Semâî usûlünün dışında usûllerin kullanıldığı görülmüştür. Şarkı ve Fantezi formlarında küçük usûllerin, Beste ve Kâr formlarında çoğunlukla büyük usûllerin kullanıldığı, Ağır Semâî ve Yürük Semâî formlarındaki eserlerde ise, formun özelliği gereği kullanılan usûllerin dışına çıkılmadığı tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[This study aims to analyze vocal and instrumental Turkish classical music pieces from the aspect of maqam and usûl under the light of data retrieved in 2020 from Turkish Classical Music Vocal and Instrumental Pieces Repertoire of Turkish Radio and Television Institution (TRT). For the vocal pieces, 21158 musical pieces from the forms of Şarkı, Fantezi, Beste, Kâr, Ağır Semâî, Yürük Semâî; for the instrumental pieces, 3540 pieces in the forms of Peşrev, Saz Semâîsi, Sirto, Longa, Mandıra, Medhal and Oyun Havası as were subject to analysis. Maqams used in each one of the forms, number of makams used and number of musical pieces are shown in charts and also the most used maqams and use of simple, combined and embedded maqams in accordance with Arel-Ezgi system are shown in graphs. Similarly, "usûl"s used in forms, haw many different "usûl"s have been used are shown in chart; most used "usûl"s and major and minor "usûl" use rates are shown in graphs. It is seen that in vocal pieces the most varied maqam and usûl are used in "Şarkı" form and in best, Ağır Semâî, Yürük Semâî ve Kâr forms, combined maqams are used at the most, and the maqam Hicaz is one of the most used maqams among others in all types of vocal forms. On the other hand, although it varies in each one of the forms, Nihâvend, Rast, Bayâti, Kürdîli Hicazkâr, Muhayyer Kürdî, Sabâ, Hüseynî, Segâh and Uşşak are determined as the most used maqams. It is also observed that Beste and Kâr forms are mostly composed in major "usûl"s and the most used "usûl" is Hafif, on the other hand, the Şarkı and Fantezi forms are mostly composed in minor "usûl"s and the most used "usûl" in these forms is Düyek. In the instrumental pieces, it is seen that the highest number of diverse maqams and usûls are used in Peşrev form. In this regard, combined “usûl”s are used in Saz Semâîsi form, embedded maqams are used in Sirto, Longa and Medhal forms and simple maqams are used in Oyun Havası form is also observed. In the instrumental pieces, although it varies according to forms it is determined that the mostly used maqams are Hicaz, Nihâvend, Rast, Nikriz, Kürdîli Hicazkâr and Uşşak, and in terms of "usûl"s, major "usûl"s are mostly used in compositions, also minor "usûl"s are used in instrumental forms other than "Peşrev" form. Devr-i Kebîr is the most used "usûl" in Peşrev form, Nîm Sofyan is used in Longa, Sirto and Oyun Havası forms; Sofyan in Medhal form, Devr-i Turan in Mandıra form. The "Semâî usûl" is used in "Saz Semâîsi" form due to the specification of the form. It is also observed that minör “usûl”s are used in Şarkı and Fantezi forms, and majör “usûl”s are mostly used in Beste and Kâr forms, on the other hand, in the pieces in Ağır Semâî and Yürük Semâî forms, those “usûl”s are used due to the nature of the forms.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64370 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1073-1100]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/442 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Taşrasında Bir Eğitim Kurumu: Gostivar Mekteb-i Rüşdiyesi]]> <![CDATA[An Educational Institution in the Ottoman Province: Gostivar Rushdiye School]]> <![CDATA[Sadık ÇETİN]]> <![CDATA[Eğitim, Osmanlı Devleti, Kosova Vilayeti, Gostivar Rüşdiyesi, akademik başarı, devamsızlık]]> <![CDATA[Education, Ottoman State, Kosovo Province, Gostivar rushdiye, academic success, absenteeism ]]> <![CDATA[Osmanlı maarifinde ilk örnekleri II. Mahmut döneminin sonlarında görülmeye başlanan rüşdiye mektepleri zamanla devletin geniş bir sahasına yayılmıştır. Dolayısıyla rüşdiye mektepleri Osmanlı Devleti’nin eğitim hayatında önemli bir işlev görmüştür. Bu çalışma, Osmanlı Devleti’nin Balkan coğrafyasında küçük bir yerleşim birimi olan Gostivar kasabasında, toplum devlet işbirliğiyle açılmış olan rüşdiye mektebinin tarihi serüveninin incelenmesini amaçlamaktadır. Bu çerçevede okulun açılışı, mektebin yıllar içinde harap hale gelmesi nedeniyle yeniden inşası ve kısa bir süre sonra yaşanan yangın konularının yanında mektepteki devamsızlık nedenleri ve akademik başarı düzeyleri incelenmiştir. Ayrıca 1912-1913 yıllarında yaşanan ve bölge için yıkıcı bir etkiye sahip olan Balkan Savaşlarının Gostivar Rüşdiyesi üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Makalede Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi Fonlarında bulunan Gostivar Rüşdiyesi ile ilgili belgeler değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda Gostivar Rüşdiyesinin açılış sürecinde yöre ahalisinin etkinliğinin yanında yeni bir eğitim kurumunun açılması konusundaki istekli ve heyecanlı hali görülmüştür. Ayrıca mektebin harap olması sonrasında yeniden inşası sürecinde gereken masrafın büyük bir kısmının yöre ahalisi tarafından karşılanması rüşdiye mektebinin Gostivar ahalisi tarafından benimsenen bir kurum olduğunu göstermektedir. Rüşdiyenin diğer sınıflarına kıyasla birinci sınıfındaki başarı durumu daha düşük gerçekleşmiştir. Talebelerin devamsızlıklarının altında yatan temel etkenin, talebelerin başka bir işte çalışma mecburiyeti olduğu tespit edilmiştir. Gostivar Rüştiyesinde 1909 yılında yaşanan yangın tabii olarak eğitim öğretim faaliyetlerini aksatmıştır. Ancak eğitim öğretimi aksatan tek engel bu olmamıştır. Nitekim Balkan Savaşları sonrasında bölgenin Osmanlı Devleti’nden ayrılması üzerine genel bir temayül olarak muallimlerin Anadolu’ya tayinlerinin yapılması Gostivar Rüşdiyesindeki eğitim faaliyetlerini olumsuz etkilemiştir.]]> <![CDATA[Rushdiye schools, the first examples of which began to be seen in the Ottoman education at the end of the reign of Mahmut the Second, spread over a wide area of the state over time. Therefore, rushdiye schools played an important role in the educational life of the Ottoman Empire. This study aims to examine the historical adventure of the rushdiye school, which was opened with the cooperation of the community and state in Gostivar Town, which is a small settlement in the Balkan geography of the Ottoman Empire. In this context, besides the opening of the school, the reconstruction of the school due to its devastation over the years, and the fire that took place after a short time, the reasons for absenteeism and academic achievement levels in the school were examined. In addition, the effects of the Balkan Wars, which took place in 1912-1913 and had a devastating effect for the region, on the Gostivar rushdiye were examined. The research was carried out within the framework of document analysis, one of the qualitative research methods. In the article, the documents related to the Gostivar rushdiye in the Presidency of The Republic of Turkey, Dırectorate Of State Archives Ottoman Archives Funds were evaluated. As a result of the research, the enthusiasm and excitement of the local people for the opening of a new educational institution, as well as the effectiveness of the opening process of the Gostivar rushdiye, were also seen. In addition, the fact that a large part of the cost of the rebuilding process after the devastation of the school was paid by the local people shows that the rushdiye school is an institution adopted by the people of Gostivar. Compared to other rushdiye classes, the success rate was lower in the first grade. It has been seen that the main reason for absenteeism in school is the obligation of students to work in another job. In 1909, a fire at the Gostivar rushdiye, of course, disrupted educational activities. However, this was not the only obstacle that disrupted education. As a matter of fact, the appointment of teachers to Anatolia as a general tendency after the separation of the region from the Ottoman Empire after the Balkan Wars negatively affected the educational activities in Gostivar rushdiye.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64343 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1297-1311]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/443 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Tarihte Zengezur’un Ruslar Tarafından Ermenilere Verilmesi ve Yaşanan Son Gelişmeler]]> <![CDATA[Giving Zangezur to Armenians by the Russians in History and Recent Developments]]> <![CDATA[Beşir MUSTAFAYEV]]> <![CDATA[Nermin SADIGOVA]]> <![CDATA[Türkiye, Azerbaycan, Zengezur, Karabağ, Rus, Ermeni]]> <![CDATA[Turkey, Azerbaijan, Zangezur, Karabakh, Russian, Armenian]]> <![CDATA[Rusların Ermenileri desteklemelerinin esas sebeplerinden biri de onlar arasında oluşan ırkçılık fikrinin artamaya başlamasıydı. Bu fikirleri fırsat bilen Ruslar hem Osmanlı hem de Kafkaslardaki Ermenileri Türklere karşı kışkırtma metotlarını kullanmıştır. Zengezur ve Karabağ olayları da bu ırkçılığın halkı kışkırtmaları neticesinde ortaya çıkmıştır. Zengezur, <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Rusya_%C4%B0mparatorlu%C4%9Fu">Rusya İmparatorluğu</a> döneminde 1868’den 1917 yılına dek Gence Valiliği’nin bir parçasıydı. 1918’de <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Nah%C3%A7%C4%B1van">Nahçıvan</a> ve <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Karaba%C4%9F">Karabağ</a> bölgeleri başta olmak üzere yeni kurulan <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Azerbaycan_Demokratik_Cumhuriyeti">Azerbaycan</a> ve <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Ermenistan_Demokratik_Cumhuriyeti">Ermenistan Cumhuriyeti</a> arasında sınır anlaşmasızlığı yaşanmıştır. Bu anlaşmazlık 28 Nisan 1920’de <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Bol%C5%9Fevik">Bolşevik</a> <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/K%C4%B1z%C4%B1l_Ordu">Kızıl Ordu</a> tarafından Azerbaycan’ın işgaliyle sonuçlandı. 1920’de <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Nah%C3%A7%C4%B1van">Nahçıvan</a>, <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Karaba%C4%9F">Karabağ</a> ve Zengezur bölgelerinin Azerbaycan’a bağlı olduğu ilan edilmiştir. Ancak kısa süre sonra Rus yönetimi tarafından verilen bu karar geri alınmıştır. Sonraki aylarda Nahçıvan ve Karabağ Azerbaycan’ın, Zengezur ise <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Ermeniler">Ermenilerin</a> kontrolü altına girmiştir. Daha sonra Zengezur’un <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Qafan">Kafan</a>, <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Gorus">Gorus</a>, <a href="http://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Sisian,_Syunik&action=edit&redlink=1">Karakilise</a> ve <a href="http://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Mehri&action=edit&redlink=1">Mehri</a> ilçeleri Sovyetlerin kararıyla <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Ermenistan_Sovyet_Sosyalist_Cumhuriyeti">Ermenistan’a </a> resmen bağlanmış oldu. Bu işgal planı Azerbaycan ile Türkiye arasında Ermeni tampon bölge yaratılmasına sebep oldu. Böylece Azerbaycan’ın diğer şehirleri ile Nahcivan hattı koparıldı. Türkiye-Azerbaycan arasındaki örülen bu coğrafi duvar Ruslar için daha güçlü hale geldi. Türkiye ve Türk Dünyası arasındaki karayolu bağlantısı kesildi. Yüz yıldan fazladır ki Türkiye, Azerbaycan ve Türk Dünyası’nın bütünleşme çabaları sekteye uğratıldı. Ermenilerin elde ettikleri bu zafer, onları yüz yıl sonra yeni tezler ve işgaller üretmeye cesaretlendirdi. Karabağ bunun son örneğini oluşturmaktadır.]]> <![CDATA[One of the main reasons why the Russians supported Armenians was that the idea of racism among them started to increase. The Russians, who have had the opportunity, have used methods to provoke Armenians in both the Ottoman and Caucasus against the Turks. The Zangezur and Karabakh events emerged as a result of the provocation of this racism. Zangezur was part of the Ganja Governorate from 1868 to 1917 during the Russian Empire. In 1918, there was a border disagreement between the newly established Republic of Azerbaijan and Armenia, especially in the Nakhchivan and Karabakh Regions. This dispute resulted in the invasion of Azerbaijan by the Bolshevik Red Army on 28 April 1920. In 1920 it was declared that the Nakhchivan, Karabakh and Zangezur Regions were affiliated with Azerbaijan. However, this decision was soon reversed by the Russian administration. In the following months Nakhchivan and Karabakh came under the control of Azerbaijan and Zangezur under the control of Armenians. Later, The Kafan, Gorus, Karakilise and Mehri districts of Zangezur were formally connected to Armenia by decision of the Soviets. This plan led to the creation of an Armenian buffer zone between Azerbaijan and Turkey. Thus, the Nakhchivan line with other cities of Azerbaijan was broken. This geographical wall between Turkey and Azerbaijan has become stronger for the Russians. The road between Turkey and the Turkish World has been disconnected. More than a hundred years, Turkey, Azerbaijan and the Turkish World's integration efforts have been disrupted. The victory of the Armenians encouraged them to produce new theses and invaders a hundred years later. Karabakh was the last example of this.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64331 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1585-1601]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/444 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yapay Zeka Film Afişlerinin Göstergebilimsel Analizi: Artificial Intelligence, Frank & Robot, Ex_Machina Örneği ]]> <![CDATA[Semiotic Analysis of Artificial Intelligence Movie Posters: The Case of Artificial Intelligence, Frank & Robot, Ex_Machina]]> <![CDATA[Metin IŞIK]]> <![CDATA[Abdülhakim Bahadır DARI]]> <![CDATA[İletişim, yapay zeka, sinema, görsel iletişim, film afişi]]> <![CDATA[Communication, artificial ıntelligence, cinema, visual communication, movie poster]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[One of the areas where semiotics is used extensively is movie posters. In this research, the artificial intelligence image created through movie posters is discussed. The study was analyzed with the semiotics method. The films that are the subject of the study; Artificial Intelligence in 2001, Frank & Robot in 2012 and Ex_Machina in 2014. Imdb scores were effective in theselection of the movies. According to the findings obtained as a result of the analysis, artificial intelligence has been touted as both a friendand an enemy to humans. The Colors Used in the poster also vary according to the subject of the film. The poster, in which art artificial intelligence is described as a friend, uses intensely brant colors. On the other hand, palet ones were prefer red in the posters that reflecting a hostile attitude. When the process of these movie posters, which have a promotional role, between 2001 and 2014 is examined, it is seent hatthese element shave started to be come simpler. Accordingly, it has been found that artificial intelligence movie posters containless data about the movie content in theprocess. In addition, it was concluded that the film stories were processed from different perspectives. In this context, when artificial intelligence movie posters are examined, it is seen that these posters have become more simplified over the years and introduced the movie with less elements.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64322 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[63-82]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/445 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ankara Güdül Adalıkuzu Petrogliflerinde Kam/Şaman Tasvirleri]]> <![CDATA[Shaman Figures in Adalıkuzu Petroglyphs of Güdül District, Ankara]]> <![CDATA[Başaran Doğu GÖKTÜRK]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Ankara, Güdül, Adalıkuzu, Petroglif, Şaman]]> <![CDATA[Art History, Ankara, Güdül, Adalıkuzu, Petroglyph, Shaman]]> <![CDATA[Sanatın başlangıcı kabul edilen eserler içerisinde sayılan kaya resimleri, bazı insan toplulukları tarafından bir gelenek olarak yapımı yüzyıllarca devam ettirilmiştir. Meydana getirilen ilk resimlerin konusunu ağırlıklı biçimde hayvan figürleri oluştursa da, zaman içerisinde antropomorfik veya zoomorfik şeklinde tüm dünya literatürüne geçen ve genel olarak “şaman” kabul edilen figürler resimler içinde kendisine yer bulmuştur. Şaman tasvirleri boyar maddelerle meydana getirilmiş resimler haricinde, kaya yüzeyinin şekillendirilmesiyle oluşturulan petrogliflerde daha yoğun biçimde uygulanmıştır. İşte bu petrogliflerin bir bölümü Ankara’nın Güdül ilçesi kırsalında da tespit edilmiştir. Bölgedeki petroglifler içerisinde insan, süvari, aslan, at, geyik, keçi, kurt vb. hayvan türlerinin yanında, bitki/ağaç, damga, şekil, yazıt vb. farklı şekildeki birçok betimlemeyle birlikte şaman figürleri de bulunmaktadır. Adalıkuzu idari sınırlarına giren üç kaya resim alanı içerisinde bulunan, kıyafetleri ve gövde duruşları, uzuvlarının şekli, ellerinde tuttukları davul/tef, tokmak benzeri nesnelerden hareketle şaman olarak tanımladığımız tasvirler bu çalışmanın konusunu oluşturur. Yayın içerisinde, tasvirlerin münferit fotoğrafları, ölçekli çizimleri ve detaylı açıklamaları envanter numaralarıyla birlikte verilmiştir. Ardından şaman figürlerinin benzer örnekleri, Şamanizm inancına has coğrafyalar kabul edilen Türkistan (Orta Asya) coğrafyası başta olmak üzere, ülkemiz sınırlarına komşu ülkelerdeki benzerleriyle ikonografileri ve teknikleri içerecek şekilde tahlil edilmiştir. Anadolu’daki Şamanizm öğelerinin erken dönemlerden bu yana var olduğunu gösteren şaman tasvirlerinin nasıl ve ne zaman ve kimler tarafından yapılmış olabileceğine yönelik değerlendirmelerde bulunulmuştur. Adalıkuzudaki şaman tasvirleri ülkemiz sınırları içerisindeki özgün ve sınırlı sayıdaki örnekler oluşturarak kaya resimleri litaretürüne önemli katkı sağlamış, şaman tasvirlerinin Sanat Tarihi açısından ne ifade ettiği ve şamanist inanca sahip toplulukların coğrafyamızda erken devirlerden itibaren yaşadığını bizlere çalışma sonunda göstermiştir.]]> <![CDATA[Rock art is among the works accepted as the beginning of art and has been perceived as a tradition by some human communities and the making of rock art has continued for centuries. Although the subject of the first paintings was mainly animal figures, in time, figures called shamans in the world literature in an anthropomorphic or zoomorphic way began to be seen in these paintings. Shaman depictions were used more frequently in petroglyphs formed by shaping the rock surface, except for the paintings made with dyestuffs. Some of these petroglyphs were also found in the rural area of the Güdül district of Ankara. In the petroglyphs of the region, besides animal species such as tamgas, horsemen, lions, horses, deer, goat, wolf, plants/trees, inscriptions etc., there are also shaman figures along with. The main subject of this study is the depictions that we define as the shaman, based on objects such as “their clothes and body postures, the shape of their limbs, the drum they hold in their hands, the mallet” found in the three rock art areas in Adalıkuzu. In the publication, individual photographs, scaled drawings and detailed descriptions of the depictions are provided with their inventory numbers. Then, similar examples of shaman figures were analyzed in a way to include iconography and techniques with their counterparts in neighbouring countries, especially in Central Asia, which is considered geographies specific to shamanism. Evaluations have been made about how, when and by whom these shaman descriptions, which show that the elements of shamanism in Anatolia have existed since early times, were made.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64196 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1533-1568]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/446 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Müziği Konservatuvarlarında Okutulan Repertuvar Dersinin Edindirdiği Mesleki Kazanımlara İlişkin Öğrenci Görüşleri]]> <![CDATA[Student Opinions on “Professional Acquisitions Acquired by Repertory Course” Taught in Turkish Music Conservatories]]> <![CDATA[Mücahit Yalçın ÖZTÜFEKÇİ]]> <![CDATA[Müzik, Türk makam müziği, Türk Müziği Konservatuvarı, eğitim, Repertuvar Dersi, Şarkı Dağarı, ders içerikleri]]> <![CDATA[Music, Turkish music, Turkish Music Conservatory, education, Repertory Course, Song Repertoire, Course contents]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Türk müziği konservatuvarlarında okutulan repertuvar dersinin edindirdiği mesleki kazanımların kapsam ve içeriğine yönelik öğrenci görüşlerine yer verilmiştir. Görüşler değerlendirilerek, repertuvar dersinin sanat eğitimindeki etkisi ve sanatçı kimliğini oluşturmadaki rolü tartışılmıştır. Ege Üniversitesi Devlet Türk Müziği Konservatuvarında 2018-2019 bahar döneminde eğitim gören öğrencilere açık uçlu sorular sorulmuş ve toplanan veriler analiz edilerek mesleki kazanımlara dair sonuçlara ulaşılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği benimsenmiştir. Toplanan bulgular, içerik analizi yöntemi ile irdelenmiştir. Araştırma sonuçlarının bazıları, repertuvar dersinin diğer nazari ve uygulamalı derslerin içeriklerini kapsayan bir kesişim kümesi niteliğinde olduğu yönündedir. Yine bazı sonuçlar, repertuvar dersinin gelenekte uygulanan meşk yönteminin çağdaş bir uzantısı olduğunu göstermiş, notanın Türk makam müziği geleneğinde taslak olarak kabul edildiği gerçeğini bir kez daha vurgulamıştır. Bunun yanı sıra ezberlenen eser miktarının mesleki kimlik oluşumunda önemli bir kazanım olması, Türk makam müziği geleneğinde hafızanın ayırt edici özelliğini ortaya koymuştur. Kompozisyon ve yorumculuk alanlarında temel bilgi ediniminin bu ders ile sağlanması, mesleki kazanımlar arasında öne çıkan bulgulardır. Türk müziğinin dönemlerine ve bestecilerine ait temel fikirlerin şekillendiği ve edebi unsurların ders kapsamında geliştiği yönünde beyan edilen görüşler araştırmanın sonuçlarını etkilemiştir. Bulgular ışında repertuvar dersi, müzik estetiği ve icra-haz ilişkilerinin öğretim elemanı klavuzluğunda şekillendiği bir süreç olarak tanımlanmış, bu sayede öğrencilerin kişisel müzikal zevk unsurlarını oluşturdukları gözlemlenmiştir. Araştırma sonucunda geleneksel meşk yönteminin repertuvar dersi kapsamında devam ettiği görülmüştür. Ayrıca usta çırak ilişkisine dayalı olarak ezber yönteminin kullanıldığı ve bu sayede repertuvarı hafızaya almanın önemsendiği sonucuna varılmıştır. Konservatuvar öğrencilerinin repertuvar dersindeki kazanımları ve mezuniyet sonrasında mesleğin icrası sürecinde yaşayacakları muhtemel olumlu/olumsuz etkiler söz konusu ders kapsamında incelenmiş ve önerilerde bulunulmuştur.]]> <![CDATA[In this research, students’ views on the scope and content of the repertory course taught in Turkish music conservatories are included. By evaluating the opinions, the effect of the repertory course in art education and its role in forming the artist identity were discussed. Open-ended questions were asked to the students studying at the Ege University State Turkish Music Conservatory in the spring term of 2018-2019, and the collected data were analyzed to reach conclusions about professional achievements. In the study, the interview technique, one of the qualitative research methods, was adopted. The collected findings were analyzed by content analysis method. Some of the research results are that the repertory course is an intersection set that covers the contents of other theoretical and applied courses. Again, some results showed that the repertory lesson is a contemporary extension of the meşk method applied in the tradition, emphasizing once again the fact that the note is accepted as a draft in the Turkish makam music tradition. In addition, the fact that the amount of memorized pieces is an important gain in the formation of professional identity has revealed the distinctive feature of memory in the Turkish makam music tradition. Acquiring basic knowledge in the fields of composition and interpretation through this course is one of the prominent findings among professional achievements. The opinions stated that the basic ideas of the periods and composers of Turkish music were shaped and that the literary elements developed within the scope of the course affected the results of the research. In the light of the findings, the repertoire lesson was defined as a process in which musical aesthetics and performance-pleasure relations were shaped under the guidance of the instructor, and it was observed that the students formed their personal musical pleasure elements. As a result of the research, it was seen that the traditional meşk method continued within the scope of the repertory course. In addition, it was concluded that the memorization method was used based on the master-apprentice relationship and that it was important to memorize the repertoire in this way. The achievements of the conservatory students in the repertory course and the possible positive/negative effects they will experience during the practice of the profession after graduation have been examined within the scope of the said course and suggestions have been made.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64057 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1603-1615]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/447 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Facebook’un Eleştirel Ekonomi Politiği: Sosyal Medyada Dijital Emek Sömürüsü]]> <![CDATA[Critical Political Economy of Facebook: Digital Labour Exploitation in Social Media]]> <![CDATA[Malik ASLANYUREK]]> <![CDATA[Seçkin ÖZMEN]]> <![CDATA[İletişim Bilimleri, İletişimin Eleştirel Ekonomi Politiği, Dijital Emek, Dijital Kapitalizm, Dijital Emek Sömürüsü]]> <![CDATA[Communication Science, Critical Political Economy of Communication, Digital Labour, Digital Capitalism, Digital Labour Exploitation]]> <![CDATA[Facebook, Instagram ve WhatsApp’ın sahibi Meta Platforms dünyanın en büyük sosyal medya şirketidir. Sosyal medya şirketlerinin gelir modeli hedefli reklamcılığa dayanmaktadır. Bu reklamcılık türünde kullanıcının sosyal medyada bıraktığı beğeni ve her türlü veri meta olarak pazarlama şirketlerine satılır. Kullanıcıların tüm zaman ve dikkatlerini platforma vermesi beklenir. Kullanıcı sayısı ne kadar artar ve platformda ne kadar zaman harcanırsa o kadar fazla kullanıcı dikkati ve verisi hasat edilebilecektir. Sosyal medya şirketlerinin sermaye birikimi gerçekleştirebilmesinin önkoşulu budur. Verilerin toplanması gizlilik politikalarıyla garanti altına alınmıştır. Sosyal medyanın sağladığı kazanımlardan vazgeçmemek adına gizlilik politikasında yazılanlar çoğu zaman umursanmaz ya da bu politikalar vakit kaybı olmasın diye kullanıcılar tarafından hiç okunmaz. Böylece verilerinin pazarlama şirketlerine satılmasına razı olurlar. Kullanıcılar sosyal medya içeriğini kendileri üretip tüketirler. Bu sırada hatırı sayılır bir emek zamanı harcarlar. Harcanan emek zamanı ve pazarlama şirketlerine meta olarak satılan verileri karşılığında kullanıcılara hiç ödeme yapılmaz. Buna dijital emek sömürüsü adı verilir. Sosyal medya platformları teoride bedavadır; fakat pratikte ödenen bedel kullanıcının sömürülmesidir. Bu çalışmada sosyal medyada karşılığı ödenmemiş kullanıcı emeği ve verisiyle karakterize olan dijital emek sömürüsünün açıklanması amaçlanmıştır. Çalışmanın kuramsal kısmında dijital emek sömürüsü Facebook’un sermaye birikim modeli esas alınarak incelenmiştir. Türkiye’deki sosyal medya kullanıcılarının dijital emek sömürüsü karşısındaki tutum ve farkındalıklarını tespit etmek amacıyla da alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Alan araştırmasında kullanıcıların dijital emek sömürüsü karşısında farkındalıklarının yüksek olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Azımsanmayacak oranda kullanıcının da sosyal medyada var olmayı sömürülmenin önüne koyduğu tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[Meta Platforms, the owner of Facebook, Instagram, and WhatsApp, is the world's largest social media company. The revenue model of social media companies is based on targeted advertising. In this type of advertising, the likes left by the us er on social media and all kinds of data are sold to marketing companies as commodities. Users are expected to devote all their time and attention to the platform. The more users and time spent on the platform, the more user attention and data can be harvested, which is the prerequisite for social media companies to accumulate capital. Privacy policies have secured the collection of data. To avoid giving up on the gains provided by social media, users often ignore or never read what is written in the privacy policy so as not to waste time. Thus, they consent to their data being sold to marketing companies. Users produce and consume social media content themselves. They spend considerable time and labour doing that. However, users never get paid for that. Also, their data is sold to marketing companies as commodities. That is called digital labour exploitation. Social media platforms are free in theory, yet the exploitation of the users is the price to be paid in practice. This study aims to explain the exploitation of digital labour, characterized by unpaid user labour and data in social media. In the theoretical part of the study, the exploitation of digital labour was examined based on Facebook's capital accumulation model. A field study was conducted to identify the approach and awareness of social media users in Turkey on digital labour exploitation. It concluded that users were not highly aware of digital labour exploitation. It was determined that many users prefer to keep using these social media despite the exploitation in these platforms.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64053 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[21-46]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/448 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Edîb Harâbî’nin Alevî-Bektâşî Musikisinde Yaygın Bir Nefesi: Kâf ü nun hitâbı izhâr olmadan]]> <![CDATA[A Common Nefes of Edîb Harâbî in Alevi-Bektashi Music: Kâf ü nun hitâbı izhâr olmadan]]> <![CDATA[Eray CÖMERT]]> <![CDATA[Müzikoloji, Edîb Harâbî, nefes, Bektâşî musikisi, âşık musikisi]]> <![CDATA[Musicology, Edîb Harâbî, nefes, Bektashi music, minstrel music]]> <![CDATA[19. yüzyıl Bektâşî geleneğinin en önemli temsilcilerinden biri olan Edîb Harâbî’nin şiirleri yaşadığı dönemden itibaren sözlü aktarımın yanı sıra cönk ve mecmua gibi yazılı kaynaklar yoluyla yaygınlık kazanmıştır. Sadeddin Nüzhet [Ergun], Edîb Harâbî’nin Kâf ü nun hitâbı izhâr olmadan sözleriyle başlayan nefesinin, kendine mahsus melodisi ile Bektâşî çevrelerinde yaygın olarak seslendirildiğini belirtmektedir. Ancak, 20. yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren literatüre giren ve çeşitli arşivlerde muhafaza edilen notalarda, Edîb Harâbî’nin bu nefesinin benzer, kısmen benzer ve farklı melodilerle icra edildiği görülmektedir. Bu notalar çoğunlukla Bektâşî musikisine ilişkin verileri aktarsa da, nefesin İstanbul çevresindeki farklı tarikatların ayinlerine taşındığına işaret eden izler de vardır. Bununla birlikte, Anadolu’da gerçekleştirilen derleme çalışmalarında nefesin birbirinden bağımsız melodilerle seslendirilen örnekleri tespit edilmiştir. Dolayısıyla, Edîb Harâbî’nin nefesini ihtiva eden musiki kaynakları, Sadeddin Nüzhet’in nefesin yaygınlığı konusundaki tespitini doğrulamakta, fakat bu yaygınlığın farklı coğrafî alanlarda ve benzer, kısmen benzer ve farklı melodiler yoluyla gerçekleştiğine işaret etmektedir. Bu çalışmada, Edîb Harâbî’nin bu nefesinin inşâd edildiği melodiler, literatür taraması ve arşiv araştırması yoluyla tanımlanmakta, temin edilen notalar ve ses kayıtları üzerinden nefesin 20. yüzyılda Alevî-Bektâşî çevrelerindeki yaygınlığı ve müzikal çeşitliliği ortaya çıkarılmaktadır. Çalışmada nefesin klasik üslupta bestelenmiş Hüzzam/Segâh, Eviç Huzi, Neva ve Rast makamlarındaki en az beş farklı melodi ile icra edildiği; ayrıca, Tunceli, Konya, Amasya ve Sivas’ta gerçekleştirilen derlemelerde birbirinden bağımsız âşık tarzı melodilerle seslendirildiği anlaşılmıştır.]]> <![CDATA[The poems of Edîb Harâbî, one of the most important representatives of the 19th century Bektashi tradition, have gained popularity through written sources such as cönks and mecmuas, as well as oral transmission since the time he lived. Sadeddin Nüzhet [Ergun] states that Edîb Harâbî’s nefes, which begins with the words Kâf ü nun hitâbı izhâr olmadan, is widely sung in Bektashis with its unique melody. However, in the musical notations that entered the literature and preserved in various archives since the first quarter of the 20th century, it is seen that this nefes of Edîb Harâbî was performed with similar, partially similar and different melodies. Although these notations mostly convey data on Bektashi music, there are also traces indicating that the nefes was carried over to the rituals of different sects around Istanbul. However, in the fieldworks carried out in Anatolia, samples of the nefes performed with distinctive melodies were determined. Therefore, the musical sources containing Edîb Harâbî’s nefes confirm Sadeddin Nüzhet’s determination of the prevalence of nefes, but point out that this prevalence occurred in different geographical areas and through similar, partially similar and different melodies. In this study, the melodies on which this nefes of Edîb Harâbî is built are defined through literature review and archive research; the prevalence and musical diversity of nefes in the Alevi-Bektashi people in the 20th century is revealed through the provided notations and sound recordings. In the study, it was determined that the nefes was performed with at least five different melodies in the maqams of Hüzzam/Segâh, Eviç Huzi, Neva and Rast, which were composed in classical style; in addition, it was understood that in the fieldworks carried out in Tunceli, Konya, Amasya and Sivas, it was performed with distinctive minstrel melodies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64046 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1255-1276]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/449 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ukrayna Savaşı’nın Günlük Haber Sitelerindeki Yansıması - Türk Basınından Yeni Akit ve Sözcü Gazeteleri Örnekleminde Bir Analiz -]]> <![CDATA[Reflection of the Ukraine War on Daily News Sites - An Analysis from the Turkish Press on the Sample of Yeni Akit and Sozcu Newspapers -]]> <![CDATA[Sinem ONAR]]> <![CDATA[Buse UÇURUM]]> <![CDATA[Gazetecilik, Ukrayna Savaşı, etik, haber, kamu faydası]]> <![CDATA[Journalism, the Ukraine War, ethic, media, public benefit]]> <![CDATA[Bu çalışma, 24.02.2022 tarihinde Rusya’nın Ukrayna’ya saldırı düzenlemesi ve Ukrayna Savaşı’nın başlayarak tüm dünyanın gündemine oturmasından hareketle, savaş haberlerinde etik kavramını değerlendirme altına almaktadır. Medya doğal yapısı gereği bireylerin duyguları, düşünceleri ve davranışlarına etkisi oldukça büyüktür. Medyanın, toplum üzerindeki söz konusu etkileri göz önünde bulundurulduğunda ise savaşa yönelik konuları aktarırken son derece dikkatli olması gerekmektedir. Savaş gibi toplumları derinden etkileyen bir olay karşısında medyanın tutumu önemli bir konu olarak belirginleşmektedir. Toplumu fiziksel, psikolojik, ekonomik, kültürel, sosyal vb birçok açıdan büyük oranda etkileyen savaşın medyada temsili önem taşımaktadır. İçerisinde bulunulan bu dönemde, savaşa dair bilgilere ve görüntülere ulaşımın oldukça kolay ve hızlı olması da bu açıdan oldukça belirleyici bir etmendir. Teknolojinin hayatın vazgeçilmez bir parçası olduğu bu çağda, iki devletin fiziki açıdan savaşa girmesinin medyaya yansımasının incelenmesi gerekmektedir. Çalışma kapsamında, birçok araştırmada kullanılan https://www.alexa.com/topsites/countries/TR adresine göre, Türkiye’de en çok okunan Yeni Akit ve Sözcü gazeteleri örneklem olarak belirlenmiştir. Twitter’ın gelişmiş arama ayarları üzerinden ‘Ukrayna’ anahtar kelimesi kullanılarak Ukrayna Savaşı’nın başladığı tarihten itibaren 7 günlük süre içerisinde iki gazetenin de etik açıdan değerlendirilebilecek haberleri içerik analizine tabi tutulmuştur. Veriler sonucunda gazetelerin yaptığı etik ihlaller ‘toplumu paniğe ve korkuya sevk edebilecek ifadelerin kullanılması’, ‘çatışmayı arttırıcı ifadelerin kullanılması’ ve ‘toplum üzerinde olumsuz etki yaratabilecek fotoğraf ve video kullanılması’ kategorileri altında toplanmıştır. Sonuç olarak ise örneklemi oluşturan gazeteler savaş haberlerini toplum üzerinde negatif etki yaratacak şekilde ele almakta ve bu noktada, daha çok kamu faydasını göz önünde bulundurarak içeriklerini düzenlemesi gerekmektedir.]]> <![CDATA[This study evaluates concept of ethics in the news about the Ukraine War, which was on the agenda of the whole world on 24.02.2022. Due to its natural structure, the media has a great influence on the emotions, thoughts and behaviors of individuals. Considering the effects of the media on society, it is necessary to be extremely careful when conveying war-related issues. In this direction, the media should be extremely careful while conveying the war-related issues to the society. The attitude of the media in the face of an event that deeply affects societies such as war becomes clear as an important issue. The representation of the war in the media, which greatly affects the society in many aspects such as physical, psychological, economic, cultural, social, etc., is important. In this period, the fact that it is very easy and fast to access information and images about the war is a very decisive factor in this respect. In this age where technology is an indispensable part of life, it is necessary to examine the reflection of the two states' physical war on the media. Within the study, according to https://www.alexa.com/topsites/countries/TR address used in many studies, the most read Yeni Akit and Sözcü newspapers in Turkey were determined as the sample. By using keyword ‘Ukraine’ through the advanced search settings of Twitter, news can be evaluated ethically in both newspapers within 7 days from the start of the Ukraine War was subjected to content analysis. As a result of the data, ethical violations made by the newspapers were grouped under the categories of ‘use of expressions that may cause panic and fear in society", ‘use of expressions that increase conflict’,‘use of photographs and videos that may have a negative impact on society’. As a result, the newspapers make up the sample deal with the war news in a way that will have a negative effect on the society and they need to organize their content by considering the public interest.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63969 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1277-1296]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/450 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İstanbul Üniversitesi’ne Âit Bazı Albümlerde Ord. Prof. Dr. A. Süheyl Ünver Çalışmaları]]> <![CDATA[Professor-In-Ordinary A. Süheyl Ünver’s Works on the Some Albums of Istanbul University]]> <![CDATA[Mesude Hülya DOĞRU]]> <![CDATA[Kitap sanatları, mimari süsleme, Ord. Prof. Dr. Süheyl Ünver, stajyerler albümleri, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi logoları]]> <![CDATA[Book arts, architectural decoration, Professor-in-Ordinary Dr. Süheyl Ünver, intern albums, logos of Medical Faculty of Istanbul University]]> <![CDATA[Ord. Prof. A. Süheyl Ünver bir doktor olmasının yanı sıra Geleneksel Türk Süsleme sanatlarına yaptığı katkılar ile de tanınan bir sanatçıdır. Ünver, 17 Şubat 1898’de İstanbul’da doğmuş, 14 Şubat 1986’da İstanbul’da vefat etmiştir. Sanatçı bir ailenin ferdi olan Ünver hem Tıbbiyede hem de Medresetü’l- Hattâtîn’de öğrenci olmuştur. 1916 yılında kaydolduğu Medresetü’l-Hattâtîn’den, 1923 yılında tezhip ve ebru alanlarında diploma ve icazet almıştır. Tıp doktoru olarak görev aldığı ve 1973 yılında emekli olana kadar çalıştığı İstanbul Üniversitesi ve İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde her yıl mezun olan öğrenciler için hazırlanan bazı “Stajyerler Albümleri”nde, Türk süsleme sanatları eserlerinden örneklerin yer almasına vesile olmuştur. Anadolu Selçuklu ve erken Osmanlı dönemlerinde kullanılmış mimari süsleme (çini) ve kitap sanatları örneklerinden olan tasarımlar birebir çizilmiş olarak ya da sanatçının özgün desenleri ile tasarladığı Tıp Fakültesi logosu, fotoğraf çerçevesi, cilt kapağı deseni, minyatür, sayfa düzenlemesi gibi farklı detaylarda kullanılmıştır. Ünver’in yaşadığı dönem boyunca, süsleme sanatlarının yeniden ihyâsı ile ilgili yaptığı katkı yadsınmaz bir gerçektir. Bu araştırmada, sanatçının, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Stajyer Albümlerinde kullanılmak üzere tasarımlarını hazırladığı süsleme sanatları unsurlarının yer aldığı sayfalar ve yazdığı makaleler ele alınmıştır. Bugüne kadar üzerlerinde çalışma yapılmamış olan bu albümlerde tespit edilen desenleri çizilmiş; albümlerde kullanılan minyatürler ve desenleri üzerinde değerlendirmeler yapılmıştır. ]]> <![CDATA[In addition to being a doctor, Professor-in-Ordinary A. Süheyl Ünver is also a artist known for his contributions to the Traditional Turkish Decorative Arts. Mr. Ünver was born on February 17, 1898 in Istanbul and died on February 14, 1986 in Istanbul. Mr. Ünver, a member of a family of artists, was a student at both the Medical School and the Medresetü’l-Hattâtîn. In 1923, he received a diploma and ratification in the fields of illumination and marbling from Medresetü’l Hattâtîn, where he enrolled in 1916. He conduced to include examples of Turkish decorative arts in some "Interns Albums" prepared for students who graduated every year at the Istanbul University and Cerrahpaşa Medical Faculty of Istanbul University where he served as a medical doctor and worked until his retirement in 1973. The designs, which were examples of architectural ornament (tile) and book arts used in the Anatolian Seljuk and early Ottoman periods, were used in different details such as Medical Faculty logo designed as drawn identically or with the artist's original patterns, photo frame, binding cover pattern, miniature, page arrangement. It is an undeniable fact that he contributed to the revival of the decorative arts during his lifetime. At this research, there are the pages containing the decorative arts elements that the craftsman designed for use in the Interns Albums of Medical Faculty of Istanbul University and the articles he wrote. The designs which have been identified in these albums, which have not been studied until today, have been drawn, and the miniatures and patterns used in the albums have been compared and evaluated. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63897 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1007-1032]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/451 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Senaryodan Filme Çeviri/Uyarlama]]> <![CDATA[Transadaptation From Script to Film ]]> <![CDATA[Ayşe Şirin OKYAYUZ]]> <![CDATA[Film ve çeviri çalışmaları, uyarlama, Cem Yılmaz, senaryo, A.R.O.G]]> <![CDATA[Film studies and translation, adaptation, Cem Yılmaz, script, A.R.O.G]]> <![CDATA[Küreselleşen dünyada artık bir üründen veya eserden birkaç ürün veya eser üretilmektedir. Örneğin, bir kitabın filmi, dizisi çekilmekte, bir video oyununun animasyon sürümü yapılmakta ve tüm bu ürünler birbiri ile bağlantılandırılmış bir şekilde ilgili alıcılara sunulmaktadır. Alıcılar bu tür ürünleri görmeye çok alışmıştır ve artık bu olguyu popüler kültürün bir parçası olarak kabul etmişlerdir. Makalede anlatıldığı üzere tüm bu yeni ürün yaratımları, yazılımları ve benzeri, özünde çeviride kapsamlı bir şekilde ele alınan ve disiplinin özünü oluşturan aktarım edimi üzerinden yapılmaktadır. Çeviribilim, dil, uyarlama çalışmaları, sinema çalışmaları ve senaryo yazarlığı alanlarını harmanlayarak kaleme alınan makalede, çeviribilim ve uyarlama ve sinema çalışmaları kesişiminde, öz çeviri ve dil içi çeviri ve yeniden yazım kavramları ele alınarak Cem Yılmaz tarafından senaryosu yayımlanan ve filmi yönetilen A.R.O.G’un senaryosu ve filmi, birçok farklı disiplinden esinlenerek ortaya konan bir model çerçevesinde incelenmiştir. Giriş bölümünde bu tür çalışmaların gerekliliği anlatılırken, senaryo metninin tanımı ve doğası ikinci bölümde ele alınmaktadır. Birçok disiplinden kavramları bir araya getirerek oluşturulan geniş kuramsal çerçeve ise bir sonraki bölümde sunulmaktadır. İnceleme bölümü altında yukarıda sözü edilen metinler karşılaştırmalı olarak incelenmekte ve konuya açıklık getirmek için bazı seçili örnekler sunulmaktadır. Tartışma bölümünde incelemeden elde edilen bulgular yorumlanmakta, sonuç bölümündeyse makalenin başından beri vurgulanan konuların altı çizilerek bu tür çok disiplinli çalışmaların önemine ışık tutulmaktadır.]]> <![CDATA[In a globalized world, several products or works are now produced from one product or work. For example, a movie or TV series of a book is made, an animated version of a video game is produced and all these products are presented to the relevant buyers in an interconnected manner. Buyers have become so used to seeing such products that they have accepted this phenomenon as part of popular culture. As explained in the article, all these new product creations, software and the like are essentially based on the act of transmission, which is dealt with comprehensively in translation and constitutes the core of the discipline. The article, which blends the fields of translation studies, language studies, adaptation studies, film studies and screenwriting, examines the script and film A.R.O.G., respectively published and directed by Cem Yılmaz, at the intersection of translation studies, adaptation and film studies, and the concepts of self-translation, intralingual translation and rewriting, within the framework of a model inspired by many different disciplines. While the introduction explains the necessity of such studies, the definition and nature of the screenplay text are discussed in the second section. A broad theoretical framework that brings together concepts from many disciplines is presented in the next section. In the review section, the texts mentioned above are analyzed comparatively and some selected examples are presented to clarify the issue. The discussion section interprets the findings of the analysis and the conclusion highlights the importance of such multidisciplinary studies by underlining the issues emphasized since the beginning of the article.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63885 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[615-629]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/452 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye Cumhuriyeti ile Gürcistan Cumhuriyetinde Yürürlükte Olan Kültür Varlıkları Kanunları Üzerine Bazı Tespitler]]> <![CDATA[Some Findings on the Laws of Cultural Assets in Force in the Republic of Turkey and the Republic of Georgia]]> <![CDATA[Osman AYTEKİN]]> <![CDATA[Gülcan ÖZBEK]]> <![CDATA[Kültür Varlıkları, Kanunlar, Yönetmelikler, Türkiye, Gürcistan]]> <![CDATA[Cultural Assets, Laws, Regulations, Turkey, Georgia]]> <![CDATA[Türkiye, Paleolitik Dönemden çağımıza kadar birçok uygarlığa ev sahipliği yapmıştır. Bu uygarlıklara ait taşınır, taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını korumak amacı ile Kültür ve Tabiat Varlıkları Kanunu oluşturulmuştur. Bu kanunların yönetimi ise ülkemizde Kültür ve Turizm Bakanlığı nezdinde Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu çerçevesinde yönetilmektedir. 1983 tarihli “2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu” ülkemize ait Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunudur. Kültürel öneme sahip, Kafkas coğrafyasında yer alan Türkiye ile coğrafi yakınlığı olan Gürcistan’ın tarihi, Paleolitik ve Neolitik Çağlara dayanmaktadır. Gürcistan’ın Dmanisi’deki Palearkeolojik sit alanında ortaya çıkarılan veriler ortak kültürlerin geliştiği ülkelerden biri olduğunun göstermektedir. Gürcistan da Türkiye gibi kültür varlıklarının öneminin bilincinde olmuş. Bunları korumak amacıyla, Eğitim Bilim Kültür ve Spor Bakanlığı, denetiminde 2007 tarihinde 4708 belge numaralı “Gürcistan Kültürel Miras Hukuku Kanunu” oluşturulmuştur. 1994’te Türkiye ile Gürcistan Cumhuriyeti hükümetleri arasında Eğitim, Kültür ve Spor alanında iş birliği kanunu imzalanmış, kültürel iş birlikleri yapılmış, ancak istenildiği düzeyde değildir. Bu nedenle, branşımız açısından önem taşıyan her iki ülkenin kültür varlıklarına yönelik kanun maddelerinin bilinmesi, benzer ve farklılıkların anlaşılması açısından irdelemeye çalıştığımız bazı tespitlerin, bu alanda araştırma yapacak her iki ülkenin bilim insanlarına faydalı olacağı amaçlanmıştır. Bu gaye doğrultusunda, makalenin tam metin içeriği Türkçe ve Gürcüce olarak iki dilde kaleme alınmıştır.]]> <![CDATA[Turkey in the Anatolian Geography; From the Paleolithic era to our age, it has hosted many civilizations. The law of cultural and natural assets formed the transportation of immovable, immovable cultural and natural assets of these civilizations. The management of the laws is managed within the framework of the Ministry of Culture and Tourism and the Law on the Protection of Cultural and Natural Assets. The Law No. 2863 on Cultural and Natural Heritage of 2863 dated 1983 ı is the Code of Protection of Cultural and Natural Heritage of our country. Georgia, which is cultural importance and has a geographical proximity to Turkey in the Caucasian geography, is based on the historical paleolithic and neolithic ages. The data revealed in the Palearkemological Sit area in Georgia's Dmanisi shows that it is one of the countries where common cultures develop. In Georgia, it was aware of the importance of cultural assets such as Turkey and the Ministry of Educational Science Culture and Sports established the “4708 Georgian Cultural Heritage Law” in 2007 to protect them under the supervision of them. In 1994, the Cooperation Law in the field of Education, Culture and Sports was signed between the governments of Turkey and the governments of the Republic of Georgia, cultural cooperation was made, but not at the desired level. For this reason, it is aimed that some of the findings that we are trying to examine in terms of knowing the articles of the laws of the cultural assets of both countries, which are important in terms of our branch, will be beneficial to scientists of both countries to do research in this field. In line with this purpose, the full text content of the article was written in two languages as Turkish and Georgian.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63863 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1639-1705]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/453 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanat ve Mekân Tasarımında Biçim ve Anlam Bağlamında Tipografi]]> <![CDATA[Typography in the Context of Form and Meaning in Art and Space Design]]> <![CDATA[Mustafa KIRCA]]> <![CDATA[Nilay ÖZSAVAŞ ULUÇAY]]> <![CDATA[Tasarım, tipografi, sanat, mekân, çağdaş sanat]]> <![CDATA[Typography, art, design, space, contemporary art]]> <![CDATA[Tipografi sözel ifadenin görsel kodlarını oluşturmuş ve zaman içinde evrilerek kendi alanında bugünkü haline ulaşmıştır. Ayrıca tipografi sadece grafik alanı ile sınırlı kalmayarak sanat ve tasarım alanlarında eserin bir ögesi olarak yerini aldığı görülmektedir. Özellikle çağdaş sanatta ifade aracı olarak tipografinin kullanımı, kavramsal sanatta sanatçının mesajı iletme biçimi olarak yer almaktadır. Diğer sanat ve tasarım alanlarında da tipografi ve yazının eserin bir parçası hatta bazen kendisini oluşturduğu görülmekte ve bunun sonucu olarak tipografinin sanat ve tasarım alanlarıyla olan ilişkisi ve birbirleri ile olan etkileşimi bu çalışma kapsamında incelenmektedir. Çalışmanın amacı, tipografinin sanat ve tasarım disiplinleri içindeki kullanıma bağlı olarak ortaya çıkan sonuçların irdelenmesidir ve çalışmanın kapsamı özellikle mekân tasarımında benzer kullanımları ile sınırlı tutulmuştur. Böylece mekânın çağdaş sanattaki yeni rolü ile tipografi ilişkisini karşılıklı incelemek hedeflenmiştir. Yöntem olarak, betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Konu ile ilgili literatür taraması yapılarak, veriler nitel analiz yöntemiyle örnekler üzerinden değerlendirilmiştir. Tipografinin sanat ve tasarımda bir öge olmasının yanı sıra, kavram olarak nasıl yer aldığı araştırılmış, bu disiplinler içerisindeki dönüşümü gözlemlenerek elde edilen bulgular karşılaştırılmıştır. Ortaya çıkan sonuçla tipografinin bu alanlardaki kullanımlarında anlamlı benzerlikler bulunduğu görülmüştür. Birbirlerinden bağımsız düşünülemeyen sanat ve tasarım alanları içinde tipografinin eserin kendisine dönüşen yapısının algı ve anlam ilişkisi içinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[Typography created the visual codes of verbal expression, evolved, and reached its current form. Typography is not limited to graphics, but it has taken place as an element of the work in the fields of art and design. The use of typography as a means of expression, especially in contemporary art, has been seen as the artist's way of conveying the message in conceptual art. In other fields of art and design, it has been seen that typography and writing are a part of the work and sometimes even from itself. This study examines the relationship of typography with the fields of art and design and its interaction with each. The study investigates the results that arise depending on the use of typography in art and design disciplines. Its scope is limited to similar uses in space design. Thus, it is aimed to examine the relationship between the new role of space in contemporary art and typography. As a method, descriptive research was used. The literature was searched, and the data were evaluated using qualitative analysis. It has been researched how the visual structure of typography takes place as a concept and is an element in art and design as a stain. The study compares the findings obtained by observing the transformation of typography in art and design disciplines. As a result, it is seen that there are significant similarities in the use of typography in these areas. It is concluded that the structure of typography, which transforms into the work itself, is in a relationship between perception and meaning, among the fields of art and design that cannot be considered independently from each other.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63781 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1405-1419]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/454 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Anlamsal ve İşlevsel Açıdan Kısasü’l-Enbiyâ’da Varlık Eki]]> <![CDATA[The Suffix of State and Quality of Being in Qisas al-Anbiyâ in Semantic and Functional Perspectives ]]> <![CDATA[Yeşim ÇAĞLAR]]> <![CDATA[Türk Dili, Eski Türkçe, Harezm Türkçesi, Kısasü’l-Enbiyâ, +lIg varlık eki ]]> <![CDATA[Turkish Language, Old Turkic, Khwarezm Turkish, Qisas al-Anbiyâ, +lIg suffix]]> <![CDATA[Türkçede varlığı, var olmayı ifade etmek için +lIg (> +lI) varlık eki kullanılmaktadır. İlk olarak Eski Türk Yazıtlarında örneklerine rastlanılan +lIg varlık eki, Eski Türkçeden itibaren kullanılan işlek bir ektir. Varlık eki ile ilgili en eski bilgiye, 11. yüzyılda Kâşgarlı Mahmud tarafından yazılan Dîvânu Lugâti’t-Türk’te rastlanılmaktadır. Çalışmada, Harezm Türkçesinin en önemli eserlerinden biri olan Kısasü’l-Enbiyâ’da varlık eki incelenmiştir. Eser, 1310 (H 710) tarihinde Nâsırü’d-dîn b. Burhânü’d-dîn Rabgûzî tarafından yazılmış ve Nâsırü’d-dîn Tok Buga’ya sunulmuştur. Araştırmada Kısasü’l-Enbiyâ’da geçen +lIg varlık eki almış sözcükler taranmıştır. Tespit edilen varlık eki almış ifadeler, anlamsal ve işlevsel açıdan incelenmiş, fonetik, morfolojik ve biçimbirimsel açılardan varlık eki değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışmada, varlık ekinin eklendiği sözcük türleri belirlenmiştir. Kısasü’l-Enbiyâ’da +lIg varlık ekinin hangi sıklıkla kullanıldığı tespit edilmiştir. İşlevsel açıdan bakıldığında yazmada varlık ekinin isimlerin yanı sıra sıfat, zarf ve zamir gibi sözcük türlerine eklendiği belirlenmiştir. Bir varlığa, bir kavrama, bir nesneye ait olmayı ifade eden varlık ekinin, genellikle üzerine getirildiği isimleri “sahip olan” anlamında sıfatlar türettiği tüm araştırmacılar tarafından kabul edilmektedir. Kısasü’l-Enbiyâ’da ise varlık ekinin eklendiği sözcükleri sıfat dışında zarf ve edat yaptığı saptanmıştır. Kısasü’l-Enbiyâ’da gerek alfabe kısırlığı gerek yazar ve müstensih hataları nedeniyle +lIk isimden isim yapım eki ile karıştırılan +lIg varlık eki alan sözcükler tespit edilmiş ve tablolar halinde verilmiştir.]]> <![CDATA[In Turkish, to present state and quality of being, the suffix +lIg (> +lI) can be used. The +lIg suffix, which was first encountered in the Old Turkic Inscriptions, is a multifunctional suffix that has been used since Old Turkic. The oldest piece of information about the state and quality of being suffix is found in Dīwān Lugāt at-Turk written by Kaşgarlı Mahmud in the 11th century. In the study, the suffix of state and quality of being in Qisas al-Anbiyâ one of the most important works of Khwarezm Turkish, has been examined. The work was written by Nâsır al-Dîn b. Burhân al-Dîn Rabghûzî and presented to Nâsır al-Dîn Tuk Bugha. In the research, the words with the +lIg suffix in Qisas al-Anbiyâ have been scanned. The expressions detected with the suffix of state and quality of being have been examined in terms of semantic and functional perspectives, and the suffix of state and quality of being has been evaluated in terms of phonetics, morphology and morphemes. In addition, in the study, the types of words to which the suffix of state and quality of being are added have been determined. It has been determined how often the suffix +llg is used in Qisas al-Anbiyâ. From a functional point of view, it has been determined that the suffix of state and quality of being is added to parts of speech such as adjectives, adverbs and pronouns as well as nouns. The suffix which expresses belonging to an entity, a concept, an object, is generally agreed by researchers to denote a sense of “ownership” in the adjectives derived from nouns. In Qisas al-Anbiyâ, it has been determined that the words to which the suffix is added make adverbs and particles as well as adjectives. In Qisas al-Anbiyâ, words with +lIg suffix, which are confused with the noun making suffix from +lIk nouns due to both the infertility of the alphabet and the mistakes of the authors and the copyists, have been determined and presented in tables.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63748 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[47-60]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/455 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Yetişkinler için Bağlama Eğitiminin Güncel Durumu; Öğretim Programlarının ve Metotlarının İncelenmesi]]> <![CDATA[Current Situation of Baglama Education for Adults in Turkey; Analysis of Curriculums and Methods]]> <![CDATA[Yasemin YURDUŞEN ÇANAKÇI]]> <![CDATA[M. Nevra KÜPANA]]> <![CDATA[Müzik Eğitimi, Bağlama, Bağlama Eğitimi, Bağlama Metodu, Yetişkin Eğitimi]]> <![CDATA[Music Education, Baglama, Baglama Education, Baglama Method, Adult Education]]> <![CDATA[Bu çalışmada, geçmişten günümüze sürekli yükselen bir hızla ile gelişip Anadolu coğrafyasında önemli bir yere sahip olan bağlama çalgısının eğitiminde, çeşitli türlerde eğitim kurumlarının bünyelerinde yetişkinlere yönelik izlenen yöntemlerin, müfredat programlarının incelenmesi, çeşitli düzeylerde hazırlanan bağlama metotlarının analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bağlama eğitiminde yapılan metodolojik çalışmalar incelendiğinde yetişkin eğitimine dair incelemelerin eksikliği tespit edilmiştir. Bu doğrultuda çalışmanın, bağlama öğrencilerine ve eğitimcilerine yol göstermesi açısından ve benzer çalışmalara ışık tutması açısından önem taşıdığı düşünülmektedir. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi ve içerik analizi kullanılmıştır. Çeşitli türlerde eğitim kurumlarının bünyelerinde yetişkinlere yönelik hazırlanan bağlama müfredat programları ve öğretim yöntemlerinin incelenmesi amacıyla dört ayrı kurum amaçlı örnekleme ile belirlenmiştir. Elde edilen veriler tablolaştırılarak sunulmuştur. Bağlama eğitimine dair metotlar ile bağlama tekniğine ilişkin kitaplar amaçlı örnekleme ile belirlenmiştir. Çeşitli seviyelerde belirlenen beş adet kısa sap bağlama metodu, beş adet uzun sap bağlama metodu, beş adet teknik bağlama kitabı içerik analizine tabi tutulmuştur. Buna göre müzikal, teknik, teorik ve eğitimsel öğeler açısından belirli kategoriler oluşturulmuş, elde edilen veriler frekans ve yüzde değerleriyle sayısallaştırılmıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda bağlama eğitimine yönelik olarak çeşitli seviyelerdeki bağlama metotları ile bağlama tekniğine ilişkin kitaplar incelendiğinde metotların başlangıç, orta ve ileri seviyeleri kapsadığı, teknik kitapların ise ileri seviyeyi kapsadığı görülmüştür. Bu metotlar ve kitapların genel özellikleri ile müzikal, teknik, teorik ve eğitimsel açıdan özellikleri gözden geçirildiğinde temel ilkeler açısından benzerlikler taşıdığı, eğitmene rehberlik etmesi açısından, takip ettikleri yöntemler açısından, teknik anlamda kişiye bilgi ve beceri kazandırma açısından, müzikal anlamda kazanımlar açısından farklılıklar gösterebildiği ortaya konmuştur.]]> <![CDATA[Baglama instrument has developed at a constantly rising pace from the past to the present and has an important place in the Anatolian geography. In this study, it is aimed to analyze the baglama training methods followed in education institutions of various types, curriculums for adults, and to analyze the baglama methods prepared at various levels in the education of the baglama instrument. When the methodological studies in baglama education are examined, it has been determined that there is a lack of studies on adult education. In this direction, it is thought that the study is important in terms of guiding baglama students and educators and shedding light on similar studies. In this research, document analysis and content analysis, which are qualitative research methods, were used. In order to examine the curriculums and teaching methods prepared for adults in various types of educational institutions, four different institutions were determined by purposeful sampling. The data obtained are presented in tables. The methods of baglama education and books about baglama techniques were determined by purposive sampling. Five short-neck baglama methods, five long-neck baglama methods, and five technical baglama books determined at various levels were subjected to content analysis. Accordingly, certain categories were created in terms of musical, technical, theoretical and educational elements, and the data obtained were presented with frequency and percentage values. In line with the purpose of the study, when the books on baglama methods at various levels and the baglama technique for baglama training were examined, it was seen that the methods covered the beginner, intermediate and advanced levels, while the technical books covered the advanced level. When these methods and the general features of the books and their musical, technical, theoretical and educational features are reviewed, it was seen that they have similarities in terms of basic principles. However they show differences in terms of guiding the trainer, the methods they follow, in terms of gaining knowledge and skills in the technical sense, and musical gains.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63719 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1215-1242]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/456 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Musul Vilayeti ve Emperyal Hedefler Çerçevesinde Lozan Barış Konferansı]]> <![CDATA[Lausanne Peace Conference from the Framework of Mosul Province and Imperial Goals]]> <![CDATA[Girayalp KARAKUŞ]]> <![CDATA[Cumhuriyet, İnönü Paşa, Milli Mücadele, Atatürk, Musul]]> <![CDATA[Republic, İnönü Pasha, National Struggle, Atatürk, Mosul]]> <![CDATA[Türk tarihi genellikle savaşlarla anılsa da tarihinde büyük diplomatik başarılar da mevcuttur. Bunlardan birisi de Lozan Barış Konferansı denilebilir. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş belgesi olan Lozan Barış Antlaşması geçmişten günümüze tartışılan bir konudur. Anakronizme düşmeden değerlendirilmesi gereken bir konu olan Lozan Görüşmeleri dönemin şartları düşünüldüğünde olumlu düşünülmesi gereken bir mesele olabilir. Çalışmanın amacı da sorunsalı dönemin şartlarında inceleyerek merkez-çevre dikotomisi içerisinde değerlendirilmek. Çalışmada büyük devletlerin emperyal hedefleri çerçevesinde Lozan’ın kazanımları anlatıldı. Konuyu basit biçimde zafer-kayıp şeklinde okumanın bilimsel olamayacağına vurgu yapıldı. Konferansta iki zıt kutup çatışmıştır. Lord Curzon Mondros’tan gelindiği şeklinde Türk tarafına baskı yaparken, İsmet Paşa Mudanya’dan gelindiğini işlemiştir. İki tarafta tezlerini savunurken galip devletler olduklarını karşı tarafa kabul ettirmeye çalışmıştır. İki tarafta savaş yorgunuydu ancak uzun yıllar pek çok cephede savaşmış Türk halkının tekrar savaşmaya gücü yoktu. Buna rağmen İsmet Paşa’nın Lozan’da Türkiye’nin çıkarlarını elinden geldiğince iyi savunduğu söylenebilir. Zira konferansta İsmet Paşa birçok delegede saygınlık uyandırmayı başarmıştır. Makalenin bir diğer konusu ise kaybedilişi hâlâ tartışmalara konu olan Musul meselesidir. Musul’un kaybedilişinin sanıldığı gibi Lozan’da olmadığı özellikle vurgulanan konuların başındadır. Zira Türk heyeti Lozan’da Musul’daki haklarını son ana kadar savunmuştur. Musul çok daha sonra elden çıkmıştır. Türkiye Musul konusunun Cemiyeti Akvam’da görüşülmemesi için de mücadele etmiştir çünkü o dönemde İngiltere’nin örgütte etkinliği vardı. ]]> <![CDATA[Although the decisive factor in Turkish history is usually wars, there are also great diplomatic achievements in its history. One of these achievements is the Lausanne Peace Conference. The Lausanne Peace Treaty, which is accepted as the document that provides the foundation of the Ankara Government, is a subject that has been discussed from the past to the present. The Talks in Lausanne, which is an issue that should be evaluated without falling into anachronism, may be an issue that should be considered positively when the conditions of the period are considered. The aim of this study is to examine the problematic in the conditions of the period and to evaluate it within the center-periphery dichotomy. The achievements of Lausanne were explained within the framework of the imperial goals of the great powers, and it was emphasized that it would not be scientific to read the subject simply as victory-loss. Two opposing poles struggled at the conference. While Lord Curzon was putting pressure on the Turkish side under Mudros, İsmet Pasha stated that he came from Mudanya. While defending their thoughts on both sides, they tried to make the other side accept that they were victorious states. Both sides were tired of war; however, the Turkish people, who had fought on many fronts for many years, did not have the strength to fight again. Despite this situation, it can be stated that İsmet Pasha defended Turkey's interests in Lausanne as best as he could. İsmet Pasha managed to arouse prestige in many delegates at the conference. Another subject of the article is the Mosul issue, whose disappearance is still the subject of debate. It is one of the most emphasized issues that the loss of Mosul was not in Lausanne as it was thought. The Turkish delegation defended its rights in Mosul until the last moment in Lausanne. Mosul was lost much later. Turkey also struggled to prevent the Mosul issue from being discussed in the League of Nations; because at that time England had an influence in this organization. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63700 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1393-1403]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/457 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mehmet Akif Ersoy’un Düşüncesinde Toplum, Millet ve Milliyetçilik]]> <![CDATA[Society, Nation and Nationalism in Mehmet Akif Ersoy’s Thought]]> <![CDATA[Yaşar YEŞİLYURT]]> <![CDATA[Sosyoloji, Mehmet Akif Ersoy, edebiyat, toplum, millet, milliyetçilik]]> <![CDATA[Sociology, Mehmet Akif Ersoy, literature, society, nation, nationalism]]> <![CDATA[Bu çalışmanın temel amacı, Mehmet Akif Ersoy’un düşüncesinde toplum, millet ve milliyetçilik kavramlarının hangi anlamlarda kullanıldığını ve yaşanılan dönemin düşünce evreni ile anlamlı bir ilişkisinin olup olmadığını analiz etmeye çalışmaktır. Her kavram yaşadığı çağın vurgusunu içerisinde taşır. O dönemde kullanılan kavramların günümüz sosyolojisi ile örtüşüp örtüşmediğini ele almak önemlidir. Edebiyat içinde yaşanılan çağın toplumsal özelliklerini yansıtan bir özelliğe sahiptir. Edebiyat sosyolojisi de edebiyat ve sosyoloji kavramlarının etkileşiminden doğar. Sulhi Dönmezer’in de vurguladığı gibi "Edebi eserler sosyoloji için yalnız bir döküman olmakla kalmaz aynı zamanda toplumu yansıttıkları ölçüde, sosyolojinin kendisi olmaktadır”. Edebi eserler sanat ürünleri, insan ve toplumunun var oluş problemleri ile ilgilenir, sosyal ve kültürel şartlara has cevap tarzlarını çözüm yollarını içlerinde bizim için korurlar. Dolayısıyla Mehmet Akif zihninde tasarımladığı dünyayı kendi varoluş kaygısı doğrultusunda inşa etmenin, kurgulamanın bilgisini şiirlerinde ifade etmeye gayret göstermiştir. Akif’in yaşadığı yıllar göz önüne alındığında yaşadığı dönemin özelliklerinin düşüncesi üzerinde büyük etkisi olmuştur. Deyim yerindeyse imparatorluğun kurtuluşu için çarelerin arandığı ve buna yönelik adımların atıldığı ve sonrasında imparatorluğun yıkılışına ve yeni bir ulus devletin kurulması sürecine tanıklık etmesi Akif’in hem fiilen yaşamında hem de düşüncesinde derin izler bırakmıştır. Bu anlamda Mehmet Akif’in düşüncesi üzerinde hem Osmnalı mirasının hem de yeni kurulan ulus devlet yapısının benzer bir bilinç ve tutum alışla düşünce ve ruh dünyasında etkisi olmuştur. Dolayısıyla Akif, o dönemin temel düşünce ve ruh haline yabancı olmayacak bir biçimde sahip olduğu dünya görüşünü şiirlerine açık bir biçimde yansıtmış bir şairdir. Ümmet, Toplum, millet, milliyetçilik kavramları on dokuzuncu yüzyıldan itibaren dönemin şartlarında ideolojik anlamlar da kazanarak tartışmaların odağında yer almış kavramlar olarak göze çarpmaktadır. Mehmet Akif bu kavramlar çerçevesinde şiirlerinde toplum, millet, ümmet, milliyetçilik kavramlarına sıkça yer vermiştir. Bu kavramlar onun şiirlerinde sosyolojik anlamlarının yanında zaman zaman ideolojik tutum alışlara uygun biçimde birbirlerinin yerine kullanılmıştır.]]> <![CDATA[The main purpose of this study is to try to analyze the meanings of the concepts of society, nation and nationalism in Mehmet Akif Ersoy's thought and whether there is a meaningful relationship with the universe of thought of the period. Every concept carries the emphasis of the age in which it lives. It is important to consider whether the concepts of that period overlap with today's sociology. Literature has a feature that reflects the social characteristics of that age. Sociology of literature also arises from the interaction of the concepts of literature and sociology. As Sulhi Dönmezer emphasizes, "Literary works are not only a document for sociology, but also become sociology itself to the extent that they reflect society.” Literary works of art are products of art, deal with the existence problems of people and their society, and solve their response styles specific to social and cultural conditions. Therefore, Mehmet Akif tried to express the knowledge of constructing the world he designed in his mind in line with his own existence anxiety in his poems. Considering the years Akif lived, we see that the characteristics of the period he lived in had a great effect. The effect of the years when steps were taken towards this and later witnessing the collapse of the empire and the establishment of a new nation state. Therefore, Akif witnessed this tense relationship and it is possible to see the traces of this tension both in his actual life and in his thought. In this sense, Meh Met Akif is a poet who reflects the concept of nation, which finds its meaning in the ummah, which he inherited from the Ottoman Empire, and the newly established nation state, to the world of thought and spirit with a similar consciousness and attitude. Therefore, Akif is a poet who clearly reflects his world view, which is not alien to the basic thought and mood of that period, in his poems. The concepts of ummah, society, nation, and nationalism stand out as concepts that have been at the center of the discussions by gaining ideological meanings under the conditions of the period since the nineteenth century. Within the framework of these concepts, Mehmet Akif frequently included the concepts of society, nation, ummah and nationalism in his poems. In addition to their sociological meanings in his poems, these concepts are sometimes used interchangeably in accordance with ideological attitudes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63668 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[183-201]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/458 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Devleti’nin Azerbaycan’a Askerî Yardımı Kapsamında Karabağ Harekâtı]]> <![CDATA[Karabakh Operation within the context of Military Aid of the Ottoman Empire to Azerbaijan During the First World War]]> <![CDATA[Figen ATABEY]]> <![CDATA[Birinci Dünya Savaşı, Osmanlı Devleti, Azerbaycan Cumhuriyeti, Karabağ, Kafkas İslam Ordusu, Ermeniler]]> <![CDATA[First World War, Ottoman Empire, Azerbaijan Reepublic, Karabakh, Caucasian Islamic Army, Armenians]]> <![CDATA[Çarlık Rusya’da meydana gelen 1917 Bolşevik ihtilâli neticesinde Bolşevikler, Mart 1918’de Bakü’de idareyi ele geçirdiler. Bölgedeki istikrarsızlıktan yararlanmaya çalışan Ermeniler ise başta Bakü olmak üzere Nahçıvan, Zengezur ve Karabağ civarlarında Müslüman halka karşı baskı, yağma ve zulümlerini arttırmışlardı. 28 Mayıs 1918’de Azerbaycan Cumhuriyeti kurulduğunda Azerbaycan toprakları işgal altında bulunmaktaydı. Osmanlı Devleti ile Azerbaycan Cumhuriyeti arasında imzalanan antlaşma hükümleri gereğince Nuri Paşa komutasında teşkil edilen Kafkas İslam Ordusu, Azerbaycan’a askerî yardım sağlamak üzere görevlendirildi. 15 Eylül 1918 tarihinde Bakü harekâtının sona ermesi ve bölgede sükûnetin sağlanmasına karşın o tarihte Karabağ’da Ermeniler zulümlerine devam etmekteydiler. Karabağ'ı kurtarmak için Albay Cemil Cahit (Toydemir) komutasında içerisinde Azerbaycan milis kuvvetlerinin de yer aldığı birliklerce Karabağ'a yönelik ileri harekât başlatıldı. 4 Ekim 1918 tarihinde başlayan Karabağ harekâtı yaklaşık bir ay kadar devam etti. Bu süreçte Karabağ bölgesi Ermeni çetelerinden temizlendi ve Şuşa’ya sığınan yirmi bin civarındaki Azerbaycan Türkü kuşatmadan kurtarıldı. Buradaki kuvvetlerin görevlerine devam ettiği esnada Birinci Dünya Savaşı’nı kaybeden Osmanlı Devleti, 30 Ekim 1918 tarihinde Mondros Mütarekesi’ni imzaladı. Osmanlı Başkomutanlığından alınan direktif gereğince Karabağ dahil Azerbaycan'daki harekâta son verildi. Kafkas İslam Ordusu’nun icra etmiş olduğu Karabağ harekâtı, geçici bir süreliğine de olsa Müslüman halkın güvenliğinin sağlanması ve Ermeni çetelerinin bölgeden uzaklaştırılması açısından önem arz etmektedir. Çalışmanın amacı Birinci Dünya Savaşı döneminde Kafkas İslam Ordusu’nun Azerbaycan'a askeri yardımı kapsamında Karabağ’ın Ermeni çetelerinden kurtarılmasına ilişkin gerçekleştirdiği harekâtın detaylarının arşiv belgeleri ışığında ortaya çıkarılmasıdır. Çalışmada arşiv belgelerinin yanı sıra konuya ilişkin yerli ve yabancı başvuru eserlerinden de istifade edildi.]]> <![CDATA[As a result of the 1917 Bolshevik Revolution that took place in Tsarist Russia, the Bolsheviks with the support of the Armenians, seized the administration in Baku in March 1918. The Armenians, who tried to take advantage of the instability in the region increased their oppression and persecution against the Muslim people, especially in Baku, Nakhchivan and Karabakh. The lands of the Azerbaijan Republic, which was established on May 28, 1918, were under occupation. In accordance with the provisions of the treaty signed between the Ottoman Empire and the Azerbaijan Republic, the Caucasian Islamic Army, which was formed under the command of Nuri Pasha, was assigned to provide military assistance to Azerbaijan.Despite the end of the Baku operation on September 15, 1918 and the peace in the region, the Armenians continued their oppression in Karabakh at that time. In order to save Karabakh, an advanced operation was launched against Karabakh by troops, including Azerbaijani Turks, under the command of Colonel Cemil Cahit (Toydemir). The Karabakh operation, which started on October 4, 1918, continued for about a month. During this one-month period, the Karabakh region was cleared of Armenian gangs and around twenty thousand Azerbaijani Turks who took shelter in Shusha were rescued. However, the Ottoman Empire, which lost the First World War while the forces here continued their duties, signed the Armistice of Mudros on 30 October 1918. Due to the directive received from the Ottoman Commander-in-Chief, the operation in Azerbaijan, including Karabakh, was ended. The Karabakh operation carried out by the Caucasian Islamic Army is important in terms of ensuring the security of the Muslim people, and removing the Armenian gangs from the region even for a short time. In the study, it is aimed to reveal the details of the operation of the Caucasian Islamic Army to save Karabakh from the Armenian gangs within the scope of military aid to Azerbaijan during the First World War, in the light of archival documents. In addition to archival documents, native and foreign reference works on the subject is also be used.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63651 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[19-30]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/459 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sürdürülebilir Yaşayan Seramikler]]> <![CDATA[Sustainable Living Ceramics]]> <![CDATA[Betül AYTEPE SERİNSU]]> <![CDATA[Seramik, ekolojik sanat, ekolojik seramik, yaşayan seramikler, tasarım, sürdürülebilirlik]]> <![CDATA[Ceramics, ecological art, ecological ceramics, living ceramics, design, sustainability ]]> <![CDATA[İklim değişikliği günümüzde tüm dünyayı olumsuz yönde etkilemektedir. Bu meseleye ciddiyetle yaklaşarak, tüm canlıların konforu için bireysel ve sosyal sorumluluk edinmek önemlidir. Toplumlarda yüksek farkındalık oluşturuldukça yenilikçi, çevreci yaklaşımlar tercih edilerek sürdürülebilirlik bilincinin de artacağı umulmaktadır. Son dönemlerde organik ve doğal yaşantının benimsenmesi ile çevre dostu olan ekolojik anlayışın değer kazanmaya başladığı duyarlı adımlar atılmaktadır. Özellikle birçok farklı alanda oluşturulan ekolojik projeler, teknoloji ve sanat alanlarındaki yeni bakış açıları ile sürdürülebilirliği desteklemeye başlamıştır. Kendi ekosistemini döndürebilen ve devamını sağlayan yeşil binalar, yeşil duvarlar, yaşayan heykeller ve seramikler gibi daha birçok faydalı çevreci, sağlıklı projelerin sürmesi için mimarlar, tasarımcılar, sanatçılar ve çeşitli alanlardaki sektörler, doğa dostu yaklaşımla üzerlerine düşen sosyal sorumluluklarını yerine getirmek adına çalışmaktadırlar. Kentsel alanlarda biyoçeşitlilik, iklim, havanın filtrelenmesi gibi pek çok olumlu özelliklere katkı sağlamanın yanında bu ekolojik döngüyü estetik ve sanatla birleştirmek oldukça dikkat çekici olmaktadır. Yoğun kentleşmenin getirdiği olumsuzluklara karşın; bitki örtüsünün de tasarımın bir parçası haline getirildiği ve üretim aşamasına geçildiği projeler sayesinde, yapıların hem içine hem dışına uygulanabilecek farklı disiplin dallarında ortaya konulmuş artistik ve endüstriyel ekolojik uygulamalar gerçekleştirilmektedir. Bu araştırmanın ana çerçevesi olan sürdürülebilir yaşayan seramikler hakkında araştırma yapılmış olup, bitki örtüsü kullanılarak ortaya konan iç ve dış mekâna uygun projelendirilen artistik seramik uygulamalar örneklerle sunulmuştur. Ayrıca seramik tasarımların sürdürülebilirlikle olan bağlantısına yer verilerek doğa, bilim, sanat ve teknolojinin disiplinler arası birlikteliği vurgulanmıştır.]]> <![CDATA[Climate change affects the whole world negatively today. It is important to take this matter seriously and have an individual and social responsibility for the comfort of all living things. As high awareness is created in societies, it is hoped that sustainability awareness will increase by preferring innovative and environmentalist approaches. With the adoption of organic and natural life in recent years, sensitive steps have been taken where an environmentally friendly ecological understanding has started to gain value. Ecological projects, created especially in many areas, have started to support sustainability with new perspectives in the fields of technology and art. Many more beneficial environmentalists, architects, designers, artists, and related sectors are working to fulfill their social responsibilities with a nature-friendly approach in various fields such as green buildings, green walls, living sculptures, and ceramics that can regenerate and sustain their ecosystem. In addition to contributing to many positive features such as biodiversity, climate, and air filtration in urban areas, it is quite remarkable to combine this ecological cycle with aesthetics and art. Despite the negativities brought by intensive urbanization, thanks to the projects in which the vegetation is also a part of the design and production phase are started, artistic and industrial ecological applications, which can be applied both inside and outside the buildings, are realized in different disciplines. Research has been done on sustainable living ceramics, which is the main framework of this research, and artistic ceramic applications, designed for indoor and outdoor spaces using vegetation, are presented with examples. In addition, the interdisciplinary unity of nature, science, art, and technology is emphasized by highlighting the connection of ceramic designs with sustainability.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63614 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[971-983]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/460 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kars İlinde Uygulanan Azerbaycan Kökenli Danslarda Göç Etkisi ve Varoluş Süreçleri]]> <![CDATA[Immigration Effect and Existence Processes of Azerbaijan Origin Dances Applied in Kars Province]]> <![CDATA[Dilek CANTEKİN ELYAĞUTU]]> <![CDATA[Aziz Ali ELYAĞUTU]]> <![CDATA[Kafkasya, Transkafkasya, Azerbaycan Halk Dansları, Kars, göç]]> <![CDATA[Caucasian folk dance, transcaucasian folk dance, Azerbaijan folk dance, Kars province, migration]]> <![CDATA[Kafkasya sahip olduğu coğrafik yapısı nedeniyle, önemli ulaşım koridorları üzerinde yer almaktadır. Özellikle Rusya için önemli geçiş rotasına sahiptir. Bölgede yaşanan savaşlar, birçok göçe neden olmuştur. Çarlık Rusya Döneminde, iki büyük göç meydana gelmiştir. Bunlardan ilki, 1864 yılında meydana gelen, “Büyük Kafkas göçüdür.” Diğeri ise 1877-1878 yıllarında yaşanan Kafkas ayaklanmasıdır. Bu ayaklanma sonucunda, Kafkas halkları, kendi coğrafyalarından sürülmüştür. Son olarak, Sovyet Devrimi döneminde gerçekleşen göç dalgasından, Transkafkasya bölgesinde yaşayan Ahıska ve Azerbaycan Türkleri etkilenmişlerdir. Coğrafi konumu nedeniyle Kafkas kültür coğrafyasından güneye doğru yapılan göç hareketlerinde, en çok Kars ve Iğdır illeri etkilenmişlerdir. Dolayısı ile yöredeki kültürün oluşumunda farklı etnik grupların etkisi görülebilmektedir. Dans kültürü açısından bakıldığında, Azerbaycan kökenli dansların, yöredeki ve sonrasında, bütün Türkiye’ye yayılan icralarında değişimler gözlenmiştir. Bu değişmeler, daha önce yaptığımız birçok sözlü tarih çalışmalarıyla ortaya konmuştur. Bu çalışmada ise, Kars ilinde uygulanan, Azerbaycan kökenli danslarda görülen icralar üzerinde odaklanılacaktır. Göç etkisi ile Türkiye coğrafyasında dans kültürü açısından yaşanan süreçleri, icraları üzerindeki değişiklikleri ve nedenleri, yeniden varoluş veya “birinci ve ikinci varoluş” süreçleri göç bağlamı üzerinden incelenmeye çalışılacaktır. Araştırmada temel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama yöntemi kullanılmış, veriler görüşme tekniği ile toplanmış, literatür taraması ile de desteklenmiştir. Bu çalışma Sakarya Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulunun 05.09.2022 tarihli ve 49 sayılı toplantısında alınan "19" nolu kararı ile uygun görülmüştür.]]> <![CDATA[Due to its geographical structure, the Caucasus is located on important transportation corridors. It has an important transit route especially for Russia. The wars in the region caused many migrations. During the Tsarist Russia Period, two major migrations took place. The first of these is the "Greater Caucasian Migration" that occurred in 1864. The other is the Caucasian Uprising in 1877-78. As a result of this uprising, the Caucasian peoples were exiled from their own geographies. Finally, Meskhetian and Azerbaijani Turks living in the Trans-Caucasus Region were affected by the migration wave that took place during the Soviet Revolution. Due to its geographical location, Kars and Iğdır provinces have been greatly affected by the migration movements to the south from the Caucasian Cultural Geography. Therefore, the influence of different ethnic groups can be seen in the formation of the culture in the region. From the point of view of dance culture, there are changes in the performances of the dances of Azerbaijani Origin in the region and afterwards, which spread all over Turkey. These changes have been revealed by many oral history studies that we have done before. In this study, we will focus on the performances seen in dances of Azerbaijani origin applied in Kars Province. With the effect of migration, the processes experienced in terms of dance culture in the Turkish Geography, the changes and reasons for its performances, the processes of re-existence or "first and second existence" will be tried to be examined in the context of migration. In the research, descriptive survey method, one of the basic research methods, was used, datas were collected by interview technique and supported by literature review. This study was approved by the decision numbered "19" taken at the meeting dated 05.09.2022 and numbered 49 of Sakarya University Social and Human Sciences Ethics Committee.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63556 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[31-45]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/461 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kafkasya Kökenli Halk Danslarının Turizm Sektörü İçerisinde Değişim ve Dönüşümü]]> <![CDATA[Change and Transformation of Caucasian Origin Folk Dances in the Tourism Sector ]]> <![CDATA[Kerem Cenk YILMAZ]]> <![CDATA[Yiğit Hakan ÜNLÜ]]> <![CDATA[Türk halk oyunları ana bilim dalı, dans, geleneksel dans, Kafkasya halk dansları, turizm, politika]]> <![CDATA[Turkish folk dances, dance, traditional dance, Caucasian folk dances, tourism, politics]]> <![CDATA[Toplumsal mirasların en önemlisi olan kültür, bireylerin hayatı anlama ve anlamlandırma süreçlerinin merkezinde yer almaktadır. Kültürel birikimin gelecek nesillere aktarılması hususu bir toplum için son derece hayati bir mesele olup, devletlerin siyasi hayatlarında kültür politikaları başlığı içeresinde yer almaktadır. Kültür politikaları kavramı ilk defa 1950'lilerin sonlarına doğru UNESCO toplantılarında tartışılmaya başlanmıştır. Bu tartışmalar, devletlerin kültür politikaları üretimlerinde etkin olmuştur. Kültürel politikalar, ülkeler için gelişmenin, ilerlemenin, büyümenin önemli bir argümanı olarak görülür ve devletlerin ekonomik ve siyasi politikalarının ayrılmaz bir parçasıdır. Devletler için ekonomik ve toplumsal kalkınmanın diğer güçlü bir enstrümanı da turizmdir. Kültür ve turizm politikaları, birbirleri ile iç içe geçen iki önemli paydaştır. Turizm devletlerin özellikle ikinci dünya savaşı sonrası farkındalığını artırdığı, bireylerin ekonomik, , kültürel, sosyal ve politik alanlarda kazanım sağladıkları, hizmet sektörü olarak düşünülen çok yönlü dev bir endüstridir. Soyut olan kültürel mirası bedenle bütünleştiren halk dansları kültürel birikimin gelecek nesillere aktarılması gibi özel bir rol üstlenmektedir. Halk danslarının Türkiye’de Cumhuriyetin kurulmasından itibaren kültürel farkındalığın oluşmasında, milliyet bilinci oluşmasında, kültürel aktarım aracı olarak ve turizm sektörü içerisinde ülke tanıtımı gibi çeşitli alanlarda devletin ürettiği kültür ve turizm politikaları içerisinde etkin olarak yer bulduğu görülmektedir. Özellikle uluslararası düzeyde ziyaret edilen İstanbul, Antalya illeri gibi turistik şehirler ve sahil şeridi coğrafyalar “Türk Gecesi” etkinliği adı altında yapılan geleneksel dans gösterilerine fiziksel mekanlar yaratmıştır. Bu gösterilerde estetik, zarafet ve tekniğin ön planda olduğu Kafkasya kökenli halk dansları etkin olarak kullanılmıştır. Bu çalışma, amacı bakımından temel araştırma türüne bir örnektir. Araştırmada yöntem olarak betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Ayrıca yazarların saha deneyimlerinden elde ettikleri veriler katılımcı gözlem tekniği ile elde edilmiş ve değerlendirilmiştir. Toplanan veriler neticesinde tespit edilen Türkiye’de icra edilen Kafkasya kökenli halk dansları gösterilerinin, turizm sektörü içerisindeki değişim ve dönüşümü tarihsel bir bakış ile tasniflenmeye çalışılmıştır.]]> <![CDATA[Culture, which is the most important of social heritages, is at the center of individuals' understanding and making sense of life. The transfer of cultural accumulation to future generations is an extremely vital issue for a society and is included in the cultural policies of states in their political lives. The concept of cultural policy was first discussed at UNESCO meetings towards the end of the 1950s. These discussions have been effective in the production of cultural policies of states. Cultural policies are seen as an important argument for development, progress and growth for countries and are an integral part of the economic and political policies of states. Another powerful instrument of economic and social development for states is tourism. Culture and tourism policies are two important stakeholders that are intertwined with each other. Tourism is a multi-faceted giant industry, which is considered as a service sector, where states have increased their awareness, especially after the second world war, and individuals have gained in economic, cultural, social and political fields. Folk dances, which integrate the intangible cultural heritage with the body, play a special role in transferring cultural accumulation to future generations. It is seen that folk dances have an active place in the cultural and tourism policies produced by the state in various fields such as the formation of cultural awareness, the formation of nationality awareness, as a cultural transfer tool and the promotion of the country in the tourism sector since the establishment of the Republic in Turkey.In this study, the position of Caucasian folk dance performances performed in Turkey in the tourism sector will be analyzed in the light of the tourism policies produced by the single-party period, multi-party period and development plans, which are the turning points of the political history of the Republic of Turkey, with a historical view. Especially touristic cities and coastline geographies such as Istanbul and Antalya, which are visited internationally, created physical spaces for traditional dance performances held under the name of "Turkish Night". In these shows, folk dances of Caucasian origin, where aesthetics, elegance and technique are at the forefront, were used effectively. This study is an example of the basic research type in terms of its purpose. The descriptive survey model was used as a method in the research. In addition, the data obtained by the authors from their field experiences were obtained and evaluated by the participant observation technique. The change and transformation of the Caucasian origin folk dance performances performed in Turkey, which were determined as a result of the collected data, in the tourism sector were tried to be classified with a historical perspective.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63555 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[247-257]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/462 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Erasmus+ Projeleri Kapsamında Yurtdışına Çıkmış Olan Eğitimcilerin Küreselleşmeye İlişkin Görüşleri]]> <![CDATA[Opinions of Educators Having Been Abroad within the Scope of Erasmus+ Projects]]> <![CDATA[Mehmet Emin USTA]]> <![CDATA[Feyza ÇAKIR]]> <![CDATA[Eğitim, küreselleşme, Erasmus+, hareketlilik, ulusal ajans]]> <![CDATA[Education, globalization, Erasmus+, mobility, national agency]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı Şanlıurfa ilinde görev yapan ve Avrupa Birliği Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi’nin Erasmus+ projeleri kapsamında yurtdışına çıkmış olan eğitimcilerin “küreselleşme” olgusuna dair görüşlerinin neler olduğunu tespit etmektir. Nitel araştırma metoduyla yürütülen çalışmada olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı devlet okullarında görev yapmakta olan 10 öğretmen ve 10 yönetici olmak üzere toplam 20 eğitimciye, küreselleşmeye ilişkin görüşleri belirlemeye yönelik yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan form, katılımcıların kişisel bilgileri (cinsiyet, yaş, mezuniyet durumu, kıdem, yabancı dil seviyesi, yurt dışına çıktığı program türü, yurt dışına çıkma sıklığı ve yurtdışında geçirdiği süre) ve küreselleşmeye yönelik görüşleri ile ilgili soruların olduğu iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmada ilk olarak küreselleşme kavramına ilişkin literatür incelenmeye çalışılmış, ve akabinde yarı yapılandırılmış görüşme formu sonuçları ele alınmıştır. Katılımcılara uygulanan yarı yapılandırılmış görüşme formundan elde edilen veriler araştırmada betimsel olarak analiz edilmiştir. Katılımcılardan alınan yanıtlar doğrultusunda her bir soru için alt temalar oluşturulmuş ve katılımcıların bu alt temalara ilişkin görüşlerine yer verilmiştir. Çalışmanın bulgularında yer yer katılımcıların cümlelerinden bazıları olduğu gibi verilmiştir. Görüşmeler aracılığıyla ulaşılan bilgiler doğrultusunda araştırmaya katılan eğitimcilerin küreselleşmeyi bir tehdit unsuru olarak görmedikleri, yurtdışına bu tarz hareketliliklerin daha sistemli ve sık yapılması konusunda istekli oldukları ortaya konulmuştur. Çalışmada son olarak, araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik öneriler sunulmuştur. ]]> <![CDATA[The aim of this research is to determine the opinions of the educators who work in Şanlıurfa and who have gone abroad within the scope of Erasmus+ projects of the European Union Education and Youth Programs Center, on the phenomenon of "globalization". The phenomenology design was used in the study conducted with the qualitative research method. Within the scope of the research, a semi-structured interview form was applied to a total of 20 educators, 10 teachers and 10 administrators, working in public schools affiliated to the Ministry of National Education, to determine their views on globalization. The form prepared by the researcher consists of two parts, including the personal information of the participants (gender, age, graduation status, seniority, foreign language level, type of program, frequency of going abroad and time spent abroad) and questions about globalization. In the study, firstly, the literature on the concept of globalization was tried to be examined, and then the results of the semi-structured interview form were discussed. The data obtained from the semi-structured interview form applied to the participants were analyzed descriptively in the research. In line with the answers received from the participants, sub-themes were created for each question and the frequency of using these theme expressions by the participants was included. In the findings of the study, some of the sentences of the participants are given as they are. In line with the information obtained through interviews, it has been revealed that the educators participating in the research do not see globalization as a threat, and they are willing to make such mobility abroad more systematically and frequently. Finally, suggestions for researchers and practitioners were presented in the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63533 <![CDATA[Volume: 18 Issue 2[467-487]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/463 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı ve İvo Andriç: Sesler Dergisi Örneği]]> <![CDATA[Contemporary Macedonian Turkish Literature and Ivo Andric: The Case of the Journal of Sesler]]> <![CDATA[Murat Yusuf ÖNEM]]> <![CDATA[Türk Dili ve Edebiyatı, Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı, İvo Andriç, Sesler dergisi, Karşılaştırmalı edebiyat]]> <![CDATA[Turkish Language and Literature, Contemporary Macedonian Turkish Literature, Ivo Andric, Journal of Sesler, Comparative literature]]> <![CDATA[Balkan Savaşları sonrasında Osmanlı ve Makedonya arasındaki fiziksel bağlar büyük ölçüde kopar. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan II. Dünya Savaşı’nın bitimine kadar geçen süre içinde de bu durum sürmüştür. Makedonya’nın İstanbul’a yakın oluşu özellikle edebiyat alanındaki ilişkilerin güçlü olmasını sağlar. Ancak Türk edebiyatının Batılılaştığı dönemde bölgedeki karışıklıklar paralel bir edebî sürecin yaşanmasını engeller. Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı’nın gelişimi II. Dünya Savaşı’ndan sonra başlar. Yugoslavya Federal Cumhuriyeti’nin bir parçası olarak Makedonya 1991’de ülkenin bağımsızlığını ilan etmesine kadar sosyalist bir yapı içindedir. Sosyalizm hayatın tüm alanlarını şekillendirdiği gibi edebî çevreyi de etkiler. Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı, sosyalizmin “Halkların özgürlüğü” ilkesi bağlamında bölgedeki Türklerin kendilerini ifade ettikleri yayın faaliyetleriyle gelişir. Geçmiş ve geleneğe dair bazı hususlar mevcut yönetim anlayışının müsaade ettiği kadarıyla sanata yansır. Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı’nın birinci ve ikinci kuşakları tarafından sosyalist realizm anlayışına bağlı kalınır. Bu dönemde Türkiye’deki edebî faaliyetlerin Makedonya’daki Türk yazarlarca takip edilmesi Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı’nın şekillenmesinde önemli bir destek noktasıdır. Andriç’e 1961’de Nobel Edebiyat Ödülü’nün verilmesi, Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Bunun en önemli sebepleri arasında İvo Andriç’in Yugoslavyalı olması ve ödülün büyük ölçüde Drina Köprüsü isimli romanından dolayı yazara verilmiş olması sayılabilir. Drina Köprüsü, ağırlıklı olarak Balkanlar’ın Osmanlı yönetiminde olduğu dönemi konu almaktadır. Osmanlının bölgedeki beş yüz yıllık idaresi, romanı özellikle sosyal açıdan dikkat çekici kılar. İvo Andriç’in Nobel Edebiyat Ödülü’nü almasından sonra Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı üzerindeki doğrudan ve dolaylı etkilerini 1965’te yayımlanmaya başlayan Sesler dergisinde görmek mümkündür. Dergide Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı’nın birinci ve ikinci kuşak temsilcilerinin yer alması onu fikir, sanat ve edebiyat noktasında ülkede müstesna bir konuma getirmektedir. Çalışmanın amacı; Nobel Edebiyat Ödülü’nden sonra İvo Andriç’in Çağdaş Makedonya Türk Edebiyatı’na tesirini Sesler dergisi üzerinden tespit etmek ve karşılaştırmalı edebiyat açısından gelecekteki araştırmalara alan açmaktır. Nitel bir araştırma olan çalışmada içerik analizi yöntem olarak benimsenmiştir.]]> <![CDATA[After the Balkan Wars, the physical ties between the Ottomans and Macedonia were largely severed. This situation continued from the establishment of the Republic of Turkey until the end of World War II while Macedonia's proximity to Istanbul ensures that the relations in the field of literature are strong, the development processes of Modern Turkish Literature are expected to be followed in the region. However, during the period when Turkish literature became Westernized, the turmoil in the region prevented a parallel literary process from taking place. The development of contemporary Macedonian Turkish literature begins after World War II. As part of the Federal Republic of Yugoslavia, Macedonia was socialist until the country's declaration of independence in 1991. Socialism affects the literary environment as well as all spheres of life. Contemporary Macedonian Turkish Literature develops through the publishing activities in which the Turks in the region express themselves in the context of the principle of "Freedom of the Peoples" of socialism. Some aspects of the past and tradition are reflected in art as far as the current management approach allows. The first and second generations of contemporary Macedonian Turkish literature adhere to the understanding of socialist realism. The fact that literary activities in Turkey were followed by Turkish writers in Macedonia during this period was an important support point in shaping the Turkish literature of Contemporary Macedonia. Another of these points can be said to be Ivo Andric. The awarding of the Nobel Prize in Literature to Andric in 1961 had a positive impact on Turks in the Balkans in every aspect. Among the most important reasons for this is that Ivo Andric is from Yugoslavia and the award was given to the author largely because of his novel The Bridge on the Drina. The Bridge on the Drina is mainly about the period when the Balkans were under Ottoman rule. The fact that the novel has a content about the Ottoman presence in the region for five hundred years has attracted attention. After Ivo Andric received the Nobel Prize in Literature, it is possible to see his direct and indirect influences on the Turkish literature of Contemporary Macedonia in the journal Sesler, which started to be published in 1965. The fact that the first and second generation representatives of Contemporary Macedonian Turkish Literature are included in the journal makes it an exceptional position in the country in terms of ideas, art and literature. Purpose; After the award, to determine the influence of Ivo Andric on Contemporary Macedonian Turkish Literature through the journal Sesler and to open a space for future research in terms of comparative literature. In the study, which is a qualitative research, content analysis is considered as a method.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63522 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[129-140]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/464 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye Ve Azerbaycan Türklerine Ait Türkü/ Mahnılarda Geçen Vatan Sevgisi Ve Kahramanlık Temalarına İlişkin Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Assessment Related to the Themes Of Patriotic And Heroomy Belonging To Turks Of Turkey And Azerbaijan Contaıned in Türkü/ Mahnı ]]> <![CDATA[Nilgün SAZAK]]> <![CDATA[Müzik, Türkiye, Azerbaycan, türkü, mahnı, kahramanlık türküleri, vatan sevgisi ve türküler ]]> <![CDATA[Music, Türkiye, Azerbaijan, Türkü, mahnı, heroic songs, patriotism and folk songs]]> <![CDATA[Müzik, tüm toplumlarda birleştirici özelliği ile kabul görmüş bir sanattır. İki devlet bir millet birleştiriciliğiyle soy bağı bulunan Türkiye ve Azerbaycan devletleri, Türk kimlikleriyle tarih boyunca kardeş ve dost olmuşlardır. Bu kardeşlik kültürel açıdan da türkü ve mahnılarda kendini göstermektedir. Türkü kelimesi Türke ait anlamına gelmektedir ve diğer Türk boylarında da farklı isimlerle anılmaktadır. Azerbaycan Türklerinde, türkü kelimesinin karşılığı olarak Mahnı kullanılmaktadır. Türküler ve mahnılar, halkın duygularını, heyecanlarını, yaşantılarında gelişen önemli olayları ezgiler yoluyla dışa vurduğu müzik türleridir. Bu araştırma, gösterdikleri çeşitlilik bakımından; ezgilerine, konularına ve yapılarına göre üçe ayrılan türkülerin (Özbek, 1981,s.66) konuları açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Türkü ve Mahnılar, her iki ülkenin kültürel geçmişlerinin ortak hafızasını barındırırlar. Türkü ve Mahnılarda geçen vatan sevgisi ve kahramanlık temalarının incelendiği bu araştırma, aynı soy kökeninden gelen ulusların birleştirici ögelerini açığa çıkarmak açısından önemli görülmektedir. Araştırmada yöntem olarak nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi, verilerin çözümlenmesinde tümevarım analizi yöntemi kullanılmıştır. Türkiye ve Azerbaycan Türklerine ait türkü/ mahnıların evren olarak alındığı araştırmanın örneklemini ise vatan sevgisi ve kahramanlık temalarının işlendiği tesadüfi örneklem olarak seçilen üçer türkü ve mahnı oluşturmuştur. Örneklemde yer alan türküler, araştırmacı tarafından sözlerde tespit edilen yaşamsal gereksinim, duygusal gereksinim ve kutsallık kavramları üzerinden analiz edilmiştir. Bunlar; yaşamsal gereksinim, duygusal gereksinim ve kutsallık olarak ayrıştırılmış, vatan sevgisi ve kahramanlık temaları bağlamında analiz edilmiştir.]]> <![CDATA[Music is an art that has been accepted in all societies with its unifying feature. The states of Turkey and Azerbaijan, which have ancestry with the unity of two states and one nation, have been brothers and friends throughout history with their Turkish identities. This fraternity is also culturally manifested in folk songs and mahns. The word Türkü means belonging to the Turk and is also known by different names in other Turkish tribes. Mahnı is used as the equivalent of the word folk song by Azerbaijani Turks. Türküs ve mahnıs are type of musics in which people express their feelings, excitement and important events in their lives through melodies. This research aims to examine the folk songs, which are divided into three according to their melodies, themes and structures, in terms of their subjects and diversities. Türküs and mahnıs share the common memory of the cultural pasts of both countries. This research, which examines the themes of patriotism and heroism in türküs and mahnıs, is considered important in terms of revealing the unifying elements of nations from the same ancestry. In the research, document analysis, one of the qualitative research methods, and inductive analysis method were used in the analysis of the data. The sample of the study, in which the türküs and mahnıs belonging to the Turks of Turkey and Azerbaijan were taken as the universe, consisted of three türküs and mahnıs, which were chosen as random samples in which the themes of patriotism and heroism were processed. Three conceptual categories close to the aforementioned themes were determined by the researcher. These categories were divided into three as; vital need, emotional need and holiness, and analyzed in the context of patriotism and heroism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63518 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[215-225]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/465 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yakın Bir Zamanda Türkiye İçin Bir Gıda Güvenliği Sorunu Olur mu? 90 Köyden Anket Verilerinden Bulgular ve Bazı Siyasal Çıkarımları]]> <![CDATA[Is There a Food Security Risk for Turkey in Near Future? Findings from a Survey of Ninety Villages and Some Policy Implications]]> <![CDATA[Mehmet Cevher MARIN]]> <![CDATA[Bölgesel kalkınma, gıda güvenliği, Türkiye, yoksulluk, tarım]]> <![CDATA[Regional development, food security, Turkey, poverty, agriculture]]> <![CDATA[Bu çalışmada, Dünya Bankası, Birleşmiş Milletler ve TÜİK gibi kurumlar tarafından toplanan bazı sosyo-ekonomik istatistiklerle birlikte TÜBİTAK tarafından da desteklenen bir araştırma projesinde toplanan kısmi verilerin analizinin sonuçlarını sunuyorum. Birincil veriler, 2009 yılında bir araştırma projesi kapsamında Türkiye genelinde 10 ilin idari sınırları içindeki 90 köyden rastgele seçilen 1424 hane reisi ile yüz yüze görüşülerek gerçekleştirilen bir anketten elde edilmiştir. Bulgular, Türkiye'deki küçük ölçekli aile çiftliklerinin çoğunun, aile üyelerinin büyük şehirlere göç etmek ve oralarda zaten kıt olan işleri aramak yerine kendi arazilerinde çalışabilecekleri için, kendi kendilerini istihdam etmenin bir yolu olarak tanımlanabileceğini göstermektedir. Gerçekten de bu aile çiftliklerinin çoğu, genellikle çok düşük aylık gelirler elde etmekte, borç içinde bulunmakta ve diğer gelir kaynaklarından aktardıkları finansal kaynaklarla çiftçilik faaliyetlerine devam edebilmektedir. Nitekim aile fertlerinin alternatif işgücü maliyetleri de hesaba katıldığında, çiftçiliği sürdürmek ekonomik anlamda bir anlam ifade etmemektedir. Ayrıca, tarım arazilerinin büyüklüklerinin, hem yıllık işletme gelirleri hem de kabul edilen tarımsal yeniliklerle pozitif yönlü ilişkileri olduğu bulunmuştur. Son olarak, bulgular aynı zamanda Türkiye genelinde kırsal alanlarda genç nüfusta süregelen bir azalma ve giderek yaşlanan bir nüfus olduğunu da göstermektedir. Bu bulgular, tarımsal üretimin önemli girdi maliyetlerini teşkil eden akaryayakıt ve gübre fiyatlarındaki son dönemdeki çarpıcı artışlar ve diğer bazı sosyo-ekonomik göstergelerdeki değişimlerle birlikte değerlendirildiğinde, Türkiye'nin yakın gelecekte ciddi gıda güvenliği sorunlarıyla karşı karşıya kalma olasılığının oldukça yüksek olduğunu göstermektedir.]]> <![CDATA[In this study, I present the results of the analysis of partial data collected in a research project supported by TUBITAK, along with some socio-economic statistics collected by institutions such as the World Bank, United Nations and TurkStat. The primary data come from a questionnaire carried out through face-to-face interviews with 1424 household heads, who were randomly selected in 90 villages within the administrative borders of 10 provinces accross Turkey in 2009 as part of a research project. The findings indicate that most of the small-sized family farms in Turkey can best be described as a way of employing oneself for their owners, as the families’ members could work on their lands rather than migrating into large cities and looking for already scarce jobs. Indeed, most of these family farms were generally earning very low monthly incomes, in debt, and only able to continue farming activities by financial transfers from their other income resources. Indeed, when the alternative costs of labor of family’s members were taking into account, it did not make any economic sense to keep up farming. It was also found that the size of agricultural land was positively associated with both annual farms incomes and adapted agricultural innovations. Finally, the findings also show that there was ongoing depopulation of young people and an increasingly aging population in rural areas accross Turkey. When these findings are considered together with recent dramatic increases in prices of agricultural inputs, including fuel and fertilizers, as well as some other socio-econpmic indicators, they suggest that Turkey is quite likely to face serious food security problems in the near future.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63506 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[103-128]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/466 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerin Yenilik Faaliyetlerine Bakış Açısı: Konya Otomotiv Sektörü]]> <![CDATA[Small and Medium-Sized Enterprise Perspectives On Innovation Activities: Konya Automotive Sector]]> <![CDATA[Sadife KINALI]]> <![CDATA[Rıfat IRAZ]]> <![CDATA[Yönetim ve organizasyon, KOBİ, yenilik, yenilik faaliyetleri, otomotiv sektörü]]> <![CDATA[Management and organization, SME, ınnovation, ınnovation activities, automotive sector]]> <![CDATA[Dünya ekonomik sisteminin kalbi olan küçük ve orta ölçekli işletmeler (KOBİ’ler) küreselleşme ve artan rekabet ortamında büyük önem taşımaktadırlar. Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB), 1990 yılında yürürlüğe giren 3624 sayılı KOSGEB kuruluş yasasına göre; 1-50 işçi çalıştıran imalat sanayi işletmeleri “küçük ölçekli”, 51-150 işçi çalıştıran imalat sanayi işletmeleri “orta ölçekli” ve 150 işçinin üzerinde çalışanı barındıran işletmeler ise “büyük ölçekli” işletmeler olarak tanımlar. KOBİ’lerin özellikle yenilikçilik faaliyetlerinde bulunmaları ülkenin ekonomisine, gelişimine ve işletmelerin rekabet avantajı sağlamasına olumlu katkı sağlamaktadır. Dolayısıyla inovasyon faaliyetleri tüm işletmelerde önemli bir paya sahiptir. İnovasyon kavramı “yeniliği” ifade eder ve işletmelerin birçok alanda yenilikçilik faaliyetlerinde bulunulmasını temsil etmektedir. KOBİ’leri büyük işletmelerin aksine esneklikleri, müşteri ilişkileri ve gereksinimlerine daha kısa sürede cevap verebilmeleri ile inovasyon konusunda daha da başarılı kılmıştır. Bu çalışmada öncelikle; KOBİ’lerin genel bir çerçevede değerlendirmesi yapılmış ve yenilik kavramı açıklanmıştır. Doktora programı kapsamında 2016 yılında elde edilen veriler SPSS paket programında test edilmiştir. Anket veri toplama tekniği ile yapılan bu çalışma 112 kişi üzerinde uygulanmıştır. Analiz sonucunda Türkiye’nin Konya ilinde faaliyet gösteren otomotiv işletmelerinin, yenilik yaklaşımları ve yürütülen yenilik türleri noktasında bakış açıları tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca otomotiv işletmelerinin çalışan sayıları ile yenilik faaliyetlerini yürütmeleri arasında ve İşletmelerin hammadde ve malzeme alımının ithalat içindeki payı ile yenilik faaliyetlerini yürütmeleri arasında istatistiki açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur.]]> <![CDATA[Small and medium-sized enterprises (SMEs), which are the heart of the world economic system, are of great importance in the globalizing and increasing competition environment. Manufacturing industry enterprises employing 1-50 workers are defined as ‘small-scale’, manufacturing industry enterprises employing 51-150 workers are defined as ‘medium-sized’ and enterprises employing more than 150 workers are defined as ‘large-scale’ enterprises, according to the Small and Medium Enterprises Development and Support Administration (KOSGEB) establishment law numbered 3624, which entered into force in 1990. Particularly, the innovation activities of SMEs contribute positively to the economy, development of the country and competitive advantage of the enterprises. Therefore, innovation activities have an important share in all enterprises. The concept of innovation refers to ‘renewal’ and represents the innovative activities of enterprises in many areas. Unlike large enterprises, SMEs have become more successful in innovation with their flexibility, customer relations and ability to respond to their needs in a shorter time. In this study, first of all, SMEs have been evaluated in a general framework and the concept of innovation has been explained. The data obtained in 2016 within the scope of the doctoral program were tested in the SPSS package program. This study, which was carried out with the questionnaire data collection technique, was applied on 112 people. As a result of the analysis, it has been tried to determine the perspectives of the automotive companies operating in Konya, Turkey, in terms of innovation approaches and the types of innovations carried out. In addition, a statistically significant relationship has been found between the number of employees of automotive enterprises and their innovation activities, and between the share of raw materials and material purchases in imports and the innovation activities of the enterprises.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63499 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[163-179]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/467 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dağlık Karabağ Meselesinin Hukuk Tarihi Bağlamında Self Determinasyon Hakkı Çerçevesinde İncelenmesi]]> <![CDATA[The Examination of Nagorno Karabakh's Issue in the Context of the Rıght to Self-Determınatıon in the Scope of Legal Hıstory]]> <![CDATA[Rumeysa DEMİR]]> <![CDATA[Hukuk, Dağlık Karabağ, Self Determinasyon, Uti Possidetis Juris, Kafkasya, Statüko]]> <![CDATA[Law, Nagorno-Karabakh, Self-Determination, Uti Possidetis Juris, Caucasus, Status-quo]]> <![CDATA[Kafkasya’nın güney bölgesinde yer alan Dağlık Karabağ, 1917 yılındaki Bolşevik İhtilali’nden bugüne dek siyasi ve askeri çekişmelerin arasında kalmıştır. Bölgede kendi etnik çoğunluğunun bulunduğunu iddia eden Azerbaycan ve Ermenistan arasında çeşitli ateşkesler yapılsa da 20 yıldan fazladır süregelen savaşın konusu olmuş ve bölgeye ilişkin self determinasyon hakkı, uti possidetis juris ve ülkesel bütünlük ilkesi çerçevesinde çeşitli savlar ortaya atılmıştır. Ermenistan, bölgedeki yerlilerin ve Ermenilerin kendi kaderini tayin hakkını savunurken Azerbaycan ise ülkesel bütünlük çerçevesinde Dağlık Karabağ’ın kendisine bağlı özek bölge olduğunu iddia etmektedir. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından verilen dört karar Azerbaycan lehine olmuş, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) de 2005 yılı başvuru tarihli Dağlık Karabağ bölgesini esas alan bir davasına ilişkin 2015 yılında verdiği kararında, Ermenistan’ın Dağlık Karabağ üzerindeki etkinliğini gerekçeleriyle ortaya koymuştur. İki ülke arasındaki sınırın belirlenmesine ilişkin saldırılara yönelik olarak yıllar boyunca çeşitli ateşkesler imzalanmış ancak imzalanan ateşkesler, çeşitli gerekçelerle taraflarca ihlal edilmiştir. 27 Eylül 2020 tarihi ise Azerbaycan tarafından daha sonraları Vatan Savaşı olarak adlandırılacak ve Karabağ bölgesi ile yakınlarındaki işgal altındaki illeri Ermeni silahlı kuvvetlerden arındırmak için başlayacak 44 günlük savaşın ilanı olmuştur. 10 Kasım 2020 tarihinde savaş, Ermenistan'ın işgal ettiği bölgelerden geri çekilmesini taahhüt etmesi ve Şuşa'dan çıkması ile neticelense de tam bir ateşkesten söz edilememiştir. Azerbaycan, yıllardır süregelen işgal sorununun ortadan kalkması neticesinde bu tarihten beri hem Ermenistan ile ilişkilerin normalleşmesi hem de iki ülke arasındaki sınırın belirlenmesine yönelik hazırlanmış beş maddelik bir barış belgesi sunmuştur. Ancak günümüz itibariyle iki ülke arasında işgal sonrası sürecin yürütülmesi veya sınırların belirlenmesine yönelik imzalanmış bir anlaşmadan veya ateşkesten bahsetmek mümkün değildir. Çalışma, Dağlık Karabağ’ın tarihçesinden başlayarak bölgede hak iddia eden taraf devletlerin iddialarını tarihsel bir bakış açısıyla ele almakta ve bölgeye uluslararası hukukun temel ilkelerinden olan self determinasyon hakkı ve uti possidetis juris ilkesi çerçevesinde bütüncül bir bakış açısı getirerek meselenin günümüze yansımasını hukuki çerçevede incelemektedir.]]> <![CDATA[Nagorno-Karabakh, located in the southern region of the Caucasus, has been in the middle of political and military conflicts since the Bolshevik Revolution in 1917. Although there have been various ceasefires between Azerbaijan and Armenia, which claim that they have their own ethnic majority in the region, it has been the subject of war that has been going on for more than 20 years, and various arguments have been put forward within the framework of the right of self-determination, uti possidetis juris and the principle of territorial integrity. While Armenia defends the right of self-determination of Armenians natives in the region, Azerbaijan claims that Nagorno-Karabakh is a central region within the framework of territorial integrity. Four decisions given by the United Nations Security Council were in favor of Azerbaijan, and the European Court of Human Rights (ECtHR) also demonstrated the effectiveness of Armenia on Nagorno-Karabakh's war in its decision in 2015 regarding a case based on the Nagorno-Karabakh region, which was filed in 2005. Various ceasefires have been signed over the years for attacks on the determination of the border between the two countries, but the signed ceasefires have been violated by the parties for various reasons. The date of 27 September 2020, on the other hand, was the declaration of the 44-day war, which would later be called the Homeland War by Azerbaijan, to clear the Karabakh region and nearby occupied provinces from Armenian armed forces. Although the war resulted in Armenia's commitment to withdraw from the occupied areas and exit from Shusha on November 10, 2020, a full ceasefire could not be mentioned. As a result of the disappearance of the occupation problem that has been going on for years, Azerbaijan has since presented a five-item peace document prepared for the normalization of relations with Armenia and the determination of the border between the two countries. However, as of today, it is not possible to talk about a signed agreement or ceasefire between the two countries for the execution of the post-occupation process or the determination of the borders. The study, starting from the history of Nagorno-Karabakh, deals with the claims of the states claiming rights in the region from a historical perspective and examines the current reflection of the issue in the legal framework by bringing a holistic perspective to the region within the framework of the right of self-determination and the principle of uti possidetis juris, which are among the basic principles of international law.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63478 <![CDATA[Volume: 18 Issue 1[83-100]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/468 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Azerbaycan ve Türkiye İlişkilerinin Stratejik Önemi]]> <![CDATA[Strategic Importance of Azerbaijan-Turkey Relations]]> <![CDATA[Müzehher YAMAÇ]]> <![CDATA[Siyasi ve ekonomik ilişkiler, dış politika, Türkiye, Azerbaycan, stratejik ortaklık]]> <![CDATA[Political and economic relations, foreign policy, Turkey, Azerbaijan, strategic partnership]]> <![CDATA[Jeopolitik olarak çok önemli bir bölgede bulunan iki ülke olan Türkiye–Azerbaycan stratejik ortaklığının temelinde tarihi, kültürel ve etnik bağlarının yanında güncel boyut olarak ortak çıkarları bulunmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan itibaren, Azerbaycan ile olan ilişkilerinin günümüze kadar nasıl bir dönüşüme ulaştığı dünya genelinde dikkat çeken bir öneme sahiptir. Türkiye’nin Millî Mücadele döneminde Azerbaycan’ın yardımı ile başlayan ilişkileri, kardeş iki devlet olduğu belirlenerek, 1991 yılında Azerbaycan’ın bağımsızlık sonrasında aynı desteği Türkiye’nin sağlamasıyla devam etmiştir. Bu çalışmada Azerbaycan’ın bağımsızlığı sonrası yaşanan siyasi ve ekonomik gelişmeler başlıca iki alt başlık halinde incelenmektedir. Bunlar, 2003 Haydar Aliyev dönemi ile 2003’ten günümüze kadar olan gelişmelerdir. 1991 sonrası ikili ilişkilerde denge siyaseti izlenmesi ve Bakü petrolleri Bakü-Tiflis-Ceyhan petrol boru hattının faaliyete başlaması ilişkileri olumlu yönde etkilemiştir. Bu süreçte Kafkasya bölgesinin önemi artarken, Ermenistan tarafından Azerbaycan topraklarının işgali ile bölgede çocuk, yaşlı, kadın ve erkek ayırt etmeden yapılan katliamlar Azerbaycan halkının unutulmaz acılar yaşamasına ve Türkiye’nin de büyük tepkisine yol açmıştır. Azerbaycan’ın Dağlık Karabağ zaferini kazanmasında Türkiye’nin rolü ve bölgenin eski hakimiyetine kavuşmasında iki ülkenin tutumu, önem arz etmiştir. Mustafa Kemal Paşa dönemindeki iki devletin kardeş olduğu vurgusu, günümüzde Karabağ Zaferinde gösterilmiştir. Bu çalışmada; Azerbaycan ve Türkiye arasında yaşanan gelişmeler, dönem itibariyle küresel aktörlerin bölgedeki çıkarları, temel politikaları çerçevesinde analiz edilmektedir.]]> <![CDATA[The strategic partnership between Turkey and Azerbaijan, two countries located in a very important geopolitical region, has historical, cultural and ethnic ties as well as common interests as a contemporary dimension. Since the establishment of the Republic of Turkey, the transformation of relations between Azerbaijan until today had a significant importance. Turkey's relations, which started with the help of Azerbaijan during the National Struggle period, helped establish countries being two sister states and continued with Turkey's support after the independence of Azerbaijan in 1991. In this study, the political and economic developments after the independence of Azerbaijan are examined under two main subheadings: 1991-2003 Haydar Aliyev period and the developments from 2003 to the present. Following a policy of balance in bilateral relations after 1991 and theBaku-Tbilisi-Ceyhan oil pipeline started to operate positively affected the relations. While the importance of the Caucasus region gained importance in this process, the occupation of Azerbaijanil ands by Armenia and the massacres carried out in the region including children, elders, men and women caused the people of Azerbaijan to experience unforgettable suffering and received a strong reaction fromTurkey. The role of Turkey in the victory of Azerbaijan in Nagorno-Karabakh and the attitude of the two countries in regaining the former dominance of the region were important. The emphasis that the two states in the period of Mustafa Kemal Pasha were sisters was proven in the Karabakh Victory. In this study, the developments between Azerbaijan and Turkey, the interests of the global actors in the region as of the period, and their fundemental policies are analyzed.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63463 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[227-246]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/469 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Freud’un Rüya Kuramı Bağlamında Çizgi Filmlerde Cinselliğin Sunumu: “3 Altında: Arcadia Hikâyeleri” ne Yönelik Göstergebilimsel Bir Analiz]]> <![CDATA[The Presentation of Sexuality in Cartoons in the Context of Freud's Dream Theory: A Semiotic Analysis of "3Below: Tales of Arcadia"]]> <![CDATA[Mutluhan ÇAMUR]]> <![CDATA[İletişim, çizgi film, çizgi filmlerde cinsellik, 3 Altında: Arcadia Hikâyeleri, Freudyen Rüya Kuramı, göstergebilim]]> <![CDATA[Communication, Cartoon, sexuality in cartoons, 3Below: Tales of Acadia, Freudian Dream Theory, semiotics]]> <![CDATA[Çizgi filmlerin hedef kitlesi genelde çocuklardır. Dolayısıyla çocukların beğenerek izlediği bu yapımlar onların sosyalleşmesi ve bilinçlenmesi açısından oldukça önemli bir işleve sahiptir. Çocukluk dönemi, etkiye en açık olunan dönemdir. Bu dönemde bilinçaltının şekillenmesinde çizgi filmlerin etkisi oldukça önemli görülmektedir. Çizgi filmler aracılığıyla çocuklara belli mesajların aktarılması söz konusudur. Çizgi filmlerde adalet, sevgi, eşitlik vb. olumlu mesajlar iletildiği gibi şiddet, cinsellik vb. olumsuz mesajlar da aktarılmaktadır. Bu mesajlar, çocukların özdeşim kurduğu karakterler aracılığıyla benimsenmektedir. Medyanın etkisine açık olan çocukların, çizgi filmler aracılığıyla bilinçaltına olumsuz göstergeler ekilmesi ciddi bir sorun olarak görülmektedir. Çizgi filmin arkeolojik çerçevesi ve iletişimsel işlevleri üzerinde durulan çalışmada Freud’un “Rüya Kuramı” detaylandırılmaktadır. Bu bağlamda çizgi filmlerde cinselliğin örtük bir şekilde, semboller aracılığıyla nasıl sunulduğu konusuna odaklanılmaktadır. Bu yönüyle çalışma, çizgi filmlerde semboller aracılığıyla örtük bir biçimde sunulan cinsel öğelerin ortaya çıkarılmasını amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, Türk medyasında sıkça tartışılan, IMBD puanı yüksek ve yapılan ön incelemede oldukça fazla cinsel öğe barındırdığı tespit edilen Netflix yapımı “3 Altında: Arcadia Hikâyeleri” filmi örneklem olarak ele alınmaktadır. Filmin, Sigmund Freud’un “Rüya Kuramı”ndan hareketle göstergebilimsel analizi yapılmaktadır. Yapılan incelemede, analiz edilen çizgi filmde cinselliğin genel itibariyle örtük bir şekilde, semboller aracılığıyla sunulduğu ve çocuk bedenlerinin cinsel arzu nesnesi olarak kullanıldığı görülmektedir.]]> <![CDATA[The target audience of cartoons has generally been children. Therefore, these productions, which children enjoy watching, have a very important function in terms of their socialization and awareness. Childhood is the period most vulnerable to influence. In this period, the effect of cartoons on the shaping of the subconscious is considered very important. Certain messages are conveyed to children through cartoons. Besides positive messages such as justice, love, equality, negative messages such as violence and sexuality are also conveyed in cartoons. These messages are adopted through the characters that children identify with. It is seen as a serious problem that negative indicators are planted in the subconscious of children, who are open to the influence of the media, through cartoons. In the study, which focuses on the archaeological framework and communicative functions of the cartoon, Freud's "Dream Theory" is detailed. In this context, the focus is on how sexuality is implicitly presented through symbols in cartoons. In this respect, the study aims to reveal the sexual elements that are implicitly presented through symbols in cartoons. For this purpose, the Netflix production "3 Below: Tales of Arcadia", which is frequently discussed in the Turkish media, has a high IMBD score and was found to contain quite a lot of sexual elements in the preliminary examination, was determined as a sample. The semiotic analysis of the film was made based on Sigmund Freud's "Dream Theory". In the analysis, it was determined that sexuality was generally presented implicitly through symbols in the analyzed cartoon and children's bodies were used as objects of sexual desire.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63437 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[985-1005]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/470 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Medya Kullanım Yoğunluğu ve Elektronik Ağızdan Ağıza İletişimin Gösterişçi Tüketim Üzerindeki Etkisi]]> <![CDATA[The Effects of Social Media Usage Intensity and Electronic Word of Mouth on Conspicuous Consumption]]> <![CDATA[Şeniz ÖZHAN]]> <![CDATA[Pazarlama, sosyal medya, sosyal medya kullanım yoğunluğu, elektronik ağızdan ağıza iletişim, gösterişçi tüketim]]> <![CDATA[Marketing, social media, social media usage ıntensity, electronic word of mouth communication, conspicuous consumption]]> <![CDATA[Tüm dünyada giderek artan sayıda insan, bilgi, duygu, düşünce ve ilgi alanlarını yazılı, görsel veya işitsel bir şekilde paylaşmak, birbirleriyle iletişim kurmak gibi nedenlerle sosyal medyada oldukça uzun süre vakit geçirmektedir. Çok kısa sürede insanların günlük yaşamlarının önem taşıyan bir bölümü konumuna ulaşan sosyal medya, birçok kişi ve işletme tarafından aktif bir şekilde kullanılmaktadır. Sosyal medya platformlarında kişilerin geçirdiği zamanın artması, sosyal medya platformlarının pazarlamacıların da ilgi odağı haline gelmesini sağlamıştır. Sosyal medya, marka içeriği oluşturma ve tüketme sürecini önemli ölçüde değiştirmiş ve pazarlamacılar tarafından oluşturulan marka imajlarının tüketiciler aracılığıyla çevrimiçi olarak iletilmesini mümkün kılmıştır. Pazarlama yöneticileri bu trendi yakalayabilmek için mal ve hizmetlerinin planlanması, tanıtımı ve dağıtımında sosyal medya platformlarını kullanmaktadır. Bu çalışmada sosyal medya kullanım yoğunluğu, elektronik ağızdan ağıza iletişim ve gösterişçi tüketimi ilişkilendiren bir model önerilmektedir. Türkiye’nin Tekirdağ ilinde yaşayan tüketicilerden toplanan verilerin analizinde yapısal eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Analizin neticesinde, sosyal medya kullanım yoğunluğunun elektronik ağızdan ağıza iletişim üzerinde; elektronik ağızdan ağıza iletişimin gösterişçi tüketim üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu görülmüştür. Öte yandan, sosyal medya kullanım yoğunluğunun gösterişçi tüketim üzerinde doğrudan anlamlı bir etkiye sahip olmadığı tespit edilmiştir. Çalışmada yapısal eşitlik modellemesi ve doğrulayıcı faktör analizleri ile elde edilen sonuçlar ile literatürde bulunan çalışmalar desteklenmekte ve sonuçları paralellik göstermektedir.]]> <![CDATA[An increasing number of the people all over the world spend a long time on social media for reasons such as sharing information, feelings, thoughts and interests in written, visual or auditory ways and communicating with each other. Social media, which has become an important part of people's daily lives in a very short time, is actively used by many people and businesses. The increase in the time people spend on social media platforms has enabled social media platforms to become the focus of attention of marketers. Social media has significantly changed the process of creating and consuming brand content and has made it possible for the brand images created by marketers to be transmitted online through consumers. Marketing managers use social media platforms to plan, promote and distribute their services and in order to catch up with this trend. In this study, a model that relates social media usage intensity, electronic word of mouth communication and conspicuous consumption is proposed. The data collected from consumers living in Tekirdag, Turkey, were analyzed with structural equation modeling. As a result of analysis, it has been determined that the social media usage intensity has a significant effect on the electronic word of mouth communication; electronic word of mouth communication has a significant effect on conspicuous consumption. On the other hand, it has been determined that social media usage intensity does not has a direct and significant effect on the conspicuous consumption. In the study, the results obtained by structural equation modeling and confirmatory factor analyzes are supported by the studies in the literature and their results show parallelism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63428 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[141-156]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/471 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanat ve Tasarım Fakültesi Öğrencilerinin Sosyal Ağ Kullanım Amaçlarının Belirlenmesi]]> <![CDATA[Determination of the Social Networks Sites Usage Purposes Of Art And Design Faculty Students]]> <![CDATA[Ahu Simla DEĞERLİ]]> <![CDATA[Kader SÜRMELİ -Betül ALATLI]]> <![CDATA[Sanat eğitimi, sosyal medya, sosyal ağ, instagram, facebook]]> <![CDATA[Art education, social media, social network, instagram, facebook]]> <![CDATA[Çalışma sanat ve tasarım fakültelerinde öğrenim gören öğrencilerin sosyal ağları nasıl kullandıklarını betimlemeye yönelik olarak tasarlanmıştır. Araştırma için Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Etik Kurulundan 03.12.2021 tarih ve 11 sayılı etik kurul onayı alınmıştır. Çalışma grubu 2021-2022 eğitim ve öğretim yılında Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi 1., 2., 3. ve 4. sınıflarda eğitim gören 178 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde çalışma grubuna ilişkin cinsiyet, sınıf düzeyi, aylık ortalama gelir ve kaldıkları yer değişkenlerinin yer aldığı demografik bilgiler yer almaktadır. Araştırma ile var olan durumun var olduğu şekliyle ortaya konulması amaçlandığından araştırma tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmada nitel ve nicel veriler birlikte kullanıldığından araştırma karma yöntem araştırmasıdır. Araştırma paradigması olarak karma yöntemin, nitel ve nicel araştırma arasında bir köprü kurulmasına yardımcı olduğu da belirtilmektedir. Çalışmada üniversite öğrencilerinin sosyal ağ siteleri kullanım amaçlarını belirlemeye yönelik 14 maddeden oluşan 5’li likert tipi ölçek kullanılmıştır (Karal ve Kokoç, 2010). Toplanan Nicel veriler IBM SPSS istatistik programı kullanılarak elektronik ortamda işlenmiştir. Araştırmanın nitel bölümünde 4 adet soru sorulmuştur. Betimsel analiz sürecinde öncelikle kavramsal çerçeve veya araştırma sorularından hareketle bir çerçeve oluşturulur. Sonrasında bu çerçeve doğrultusunda veriler incelenir ve düzenlenir. Verilerin mantıklı ve anlamlı bir şekilde bir araya getirilmesi önemli görülmektedir. Düzenlenen verilere ait frekans ve yüzde değerleri ile birlikte doğrudan alıntılar ile de elde edilen bulgular tanımlar, açıklar, ilişkilendirir. Bu araştırmada da sorular doğrultusunda oluşturulan çerçeveye dayalı olarak veriler incelenmiş ve elde edilen bulgular frekans, yüzde ve doğrudan alıntılarla sunulmuştur.]]> <![CDATA[The study is planned to describe how the students of art and design faculty utilize the social networks. Ethics committee approval dated 03.12.2021 and numbered 11 was obtained from the Education Research Ethics Committee of Aydın Adnan Menderes University for the research. The batch used in the study is composed of 178 students studying as freshmen, sophomore, junior and senior at Art and Design Faculty of Yıldız Technical University in 2021-22 academic year. In the first part of the study, demographical data such as gender, grade level, monthly income level, accommodation affordability are involved. Because it is aimed to reveal the situation as it is, the study is carried out using survey model. Since both quantitative and qualitative data are used together, the study can be considered as combined method research. Backing of the combined method on constructing a bridge between quantitative and qualitative data is remarked as the paradigm of the study. In the study quintet likert scale questionnaire with 14 items, which was designed, intending to determine social net sites usage purposes of the university students is used (Karal & Kokoç, 2010). The quantitative data is processed by means of IBM SPSS Statistics 20 software. There are 4 questions asked in the qualitative part of the research. The qualitative data obtained is analyzed by using descriptive analysis method. In the process of descriptive analysis firstly either conceptual framework or a framework from research questions is generated. Then the data obtained is examined and organized in accordance with the framework generated. It is important to bring the data together sensibly and meaningfully. Frequencies and percentages of the organized data, and the findings obtained by direct adaptation define, clarify and associate. In this study, the data is examined based on the framework generated in accordance with the questions, and then the findings obtained are presented by frequencies, percentages and direct adaptations. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63304 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1333-1358]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/472 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uzaktan ve Yüz Yüze Eğitimin Stüdyo Derslerine Etkisi: Antalya Bilim Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Mimarlık Fakültesi Örneği]]> <![CDATA[The Effect of Online and Face-to-face Education on Studio Courses in Architecture and Interior Architecture Departments: A Case Study of Antalya Bilim University Faculty of Fine Arts and Architecture]]> <![CDATA[Setenay UÇAR]]> <![CDATA[Ayşe SAĞSÖZ]]> <![CDATA[Mimarlık, uzaktan eğitim, yüz yüze eğitim, stüdyo dersleri, mimarlık eğitimi, iç mimarlık eğitimi]]> <![CDATA[Architecture, online education, face-to-face education, architectural education, ınterior architecture education]]> <![CDATA[Covid-19 Pandemi nedeniyle uzaktan eğitime geçilmesi, özellikle uygulamalı programlarda dolayısıyla da mimarlık ve iç mimarlık programlarında, hem biraz tedirginlik hem de kısa süreli de olsa alışma süreci yaratmıştır. Bu bölümlerde eğitimin uygulama ağırlıklı olması, çevrimiçi olarak verilen kritikler aracılığıyla öğrenciler ve öğretim elamanlarının dijital programlara hâkimiyetlerinin artmasını sağlamıştır. Ancak, öğrencilerin el becerilerini geliştiren maket, çizim vb. şekildeki tekniklerin kullanılmaması ve dijitalleşmeye daha fazla yönlendirilmesi öğrenciler açısından hem avantaj hem de dezavantaj oluşturmuştur. Örneğin, örgün eğitimde öğrencilerin eskiz çalışmaları aşama aşama ilerlerken, uzaktan eğitimde eskiz çalışması yapmadan tasarıma başlamaları örgün eğitime göre eksiklikler meydana getirmiştir. Diğer taraftan maketlerden çok daha hızlı ve ayrıntılı çalışmaların yapıldığı dijital modelleme konusunda yaratıcılıklarında az da olsa gelişme sağlandığı da belirlenmiştir. Öğrencilerin farklı sınıflar ve yarıyıllardaki öğrencilerle iletişimde olmadan, sadece uzaktan eğitimde kendi sınıfındakilerle iletişimde olmaları sosyalleşmelerine ve kendilerini geliştirebilmelerine engel teşkil etmiştir. Çalışma uzaktan ve örgün eğitim olarak ayrılan sistemde öğrencilerin bakış açısıyla her iki sistemin ortaya koyduğu sonuçları mimarlık ve iç mimarlık öğrencileri açısından karşılaştırmak amacıyla kurgulanmıştır. Çalışma, giriş, yöntem, bulgular ve sonuç olmak üzere toplam dört bölümden oluşmaktadır. Öğrencilere özellikle stüdyo dersleri için öğrencilerin eğitimlerini ve gelişimlerini etkileyen faktörler üzerine bir anket formu hazırlanarak, her iki eğitim sistemi için bakış açıları ve değerlendirmelerini elde etmek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda öğrencilere toplam 9 sorudan oluşan kısa bir anket formu hazırlanmış ve her iki sistemin eğitime etkisi incelenmiştir. Antalya Bilim Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu 03.06.2022 tarihli 32 sayılı kararına göre öğrencilere gönderilen ankette soruların ölçme değerlendirmesi özgün olup, araştırma ekibi tarafından geliştirilmiştir. Anket Google Forms üzerinde oluşturulup öğrencilere değerlendirmeleri için mail yoluyla gönderilmiştir. Anketin içeriği uzaktan eğitim sistemi ile örgün eğitim sisteminin karşılaştırılmasını içerek şekilde tasarlanmıştır. Anketlerin değerlendirilmesinde SPSS istatistik yazılımı kullanılarak analizler yapılmıştır. Belirlenen anket sonuçları ışığında öğrencilerin mekân, zaman yönetimi ve öğretim elemanlarından aldıkları kritik sayılarının yaratıcılıklarına etkisi araştırılmıştır. Sonuç bölümünde stüdyo dersleri için uzaktan eğitim ile örgün eğitim arasındaki yaratıcılıkları etkileyen durumlar belirlenip, zorunlu olarak uzaktan devam etme durumu halinde dikkat edilmesi gereken yönler üzerinde durulmuştur.]]> <![CDATA[The transition to online education due to the Covid-19 Pandemic has created both a bit of uneasiness and a short period of getting used to it, especially in practical programs and therefore in architecture and interior architecture programs. The fact that the education in these departments is practice-oriented has increased the dominance of students and instructors in digital programs through online critiques. However, there are models, drawings, etc. that improve students' hand skills. Not using such techniques and directing them more towards digitalization has created both an advantage and a disadvantage for students. For example, while the sketches of the students in face to face education progress gradually, the fact that they start designing without sketching in online education has created deficiencies compared to face to face education. On the other hand, it has been determined that there has been a slight improvement in their creativity in digital modelling, where much faster and more detailed studies are made than models. The fact that the students were not in contact with the students of different classes and semesters, but only in online education with their classmates, prevented them from socializing and improving themselves. The study was designed to compare the results of both systems from the point of view of students in the system divided into online and face to face education in terms of architecture and interior architecture students. The study consists of four parts: introduction, method, findings and conclusion. It is aimed to obtain perspectives and evaluations for both education systems by preparing a questionnaire on the factors affecting the education and development of students, especially for studio lessons. In this direction, a short questionnaire consisting of 9 questions was prepared for the students and the effects of both systems on education were examined. According to the decision of Antalya Bilim University Social and Human Sciences Scientific Research and Publication Ethics Committee dated 03.06.2022 and numbered 32, the evaluation of the questions in the questionnaire sent to the students is original and developed by the research team. The questionnaire was created on Google Forms and sent to the students via e-mail for evaluation. The content of the questionnaire was designed to include a comparison of the online education system and the face to face education system. In the evaluation of the questionnaires, analyzes were made using SPSS statistical software. In this case, survey results, the effect of the students' space, time management and the critical numbers they received from the instructors on their creativity is being investigated. In the conclusion part, the situations that affect creativity between online education and face to face education for studio lessons are determined and the aspects that should be considered in the case of compulsory online education are emphasized.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63227 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1617-1637]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/473 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eğitimin Dışsallıkları ve Toplumsal Sistemlere Etkisi]]> <![CDATA[Externalities of Education and Its Effect on Social Systems]]> <![CDATA[Fuat UZUN]]> <![CDATA[Eğitim bilimleri, eğitim, dışsallık, eğitimin dışsallıkları, toplumsal sistemler]]> <![CDATA[Education science, education, externality, externalities of education, social systems]]> <![CDATA[Eğitimin toplumda birçok alanla ilişkili olduğu, bu alanları olumlu yönde etkilediği ve geliştirdiği eğitim bilimcileri tarafından vurgulanan ve araştırmalarla ortaya konan bir olgudur. Eğitimin belirgin etkileri kadar çoğu zaman doğrudan hissedilmeyen dolaylı etkileri sayesinde bireylere ve topluma fayda sağladığı görülmektedir. Eğitimin ölçülmesi son derece zor olan dışsallıklar olarak isimlendirilen faydaların temeli, insanların kişisel yaşantılarında kayda değer bir rol oynaması, bunun da toplumun tamamına yansımasıdır. Eğitim bilimciler tarafından eğitimin dışsallıklarını ölçmeye yönelik yapılan ampirik çalışmalar bu konuda önemli sonuçlar içermektedir. Bu çalışmalarda eğitime yapılan yatırımların mali ve mali olmayan önem derecesi yüksek katkılar sağladığı ve bu katkıların eğitime yapılan yatırımlardan iki kat daha yüksek olduğu ortaya konulmuştur. Eğitimin dışsallıkları ekonomideki üretim artışında, tüketim kültüründe, birey ve toplumların eğitime yönelik tutumlarında, sağlık alanında bilinçli toplum yaratılmasında, teknoloji ve inovasyon alanında yeniliklerin ortaya çıkmasında, toplumda suç oranlarının azalmasında, bebek ölüm oranının azalmasında, kadınların çocuk sahibi olma yaşı vb. olumlu olarak hissedilmektedir. Eğitimin uzun vadeli etkisiyle potansiyel kazancın arttığı ve suçları azalttığı, bireyin kendini yetkinleştirecek öğrenmeyi sağladığı, psikolojik durumlarını olumlu yönde etkilediği, bireyin gelecekteki sosyal ağlarını birlikte belirlemeye ve akranları ile uyum içinde yaşamaya katkı sağladığı görülmektedir. Dışsallıkların ölçeği ve kapsamı bilindiğinde, yapılacak maliyet ve fayda analizleri ile eğitime ayrılan kamusal yatırımların yerinde ve uygun olması sağlanabilir. Bu araştırma "betimleyici" olup, "literatür taraması" yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışma 2018 yılından günümüze kadar olan zaman dilimini kapsamaktadır. Araştırmada konuyla ilgili belge ve raporlar derinlemesine incelenmiş, duruma göre durum ve temalar tanımlanarak nitel araştırma yaklaşımı izlenmiştir.]]> <![CDATA[It is a phenomenon that has been emphasized by educational scientists and revealed through research that education is related to many fields in society, positively affects these fields and has developed them. It is seen that education provides benefits to individuals and society thanks to its indirect effects, which are often not directly felt as well as its obvious effects. The basis of the benefits of education, called externalities, which are extremely difficult to measure, is that it plays a significant role in people's personal lives, and this is reflected in the whole society. Empirical studies conducted by educational scientists to measure the externalities of education contain important results in this regard. In these studies, it has been revealed that investments in education provide high financial and non-financial contributions and these contributions are two times higher than investments in education. The externalities of education are related to the increase in production in the economy, the consumption culture, the attitudes of individuals and societies towards education, the creation of a conscious society in the field of health, the emergence of innovations in the field of technology and innovation, the decrease in the crime rate in the society, the decrease in the infant mortality rate, the age at which women have children, etc. is felt positively. With the long-term effect of education, it is seen that the potential income increases and decreases the crimes, the individual provides learning that will make himself competent, affects the psychological state positively, and contributes to the individual's future social networks and living in harmony with their peers. When the scale and scope of externalities are known, it can be ensured that public investments allocated to education are appropriate and appropriate with cost and benefit analyzes to be made.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63171 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1443-1456]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/474 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Muhaceretten Bir Bakış: Azerbaycan Dergisinde Karabağ Meselesi]]> <![CDATA[A View from Immigration: Karabakh Issue in Azerbaijan Magazine]]> <![CDATA[Ümit AKIN]]> <![CDATA[Azerbaycan tarihi, Karabağ, Ermenistan, Rusya, Türkiye ]]> <![CDATA[Azerbaijan history, Karabakh, Armenian, Russian, Turkey]]> <![CDATA[25 Eylül 2020’de Azerbaycan Devlet Başkanı İlham Aliyev, istihbarat teşkilatından aldığı habere dayanarak Ermenistan’ın sivillere yönelik saldırılarının olabileceğini belirtmiştir. Ve nitekim 27 Eylül 2020’de 06.00 sularında Ermenistan’ın Terter, Ağdam, Fuzuli, Cebrail gibi sivil yerleşim yerlerine saldırmasıyla İkinci Karabağ Savaşı başlamıştır. Azerbaycan saldırılara hemen karşılık vermiş ve kısa zamanda Ermeni birlikleri püskürtülmüş ve aynı gün yedi köy Ermeni işgalinden kurtarılmıştır. I. Karabağ Savaşından beri neredeyse otuz yıldır Ermeni işgalinde bulunan birçok bölge 44 günlük savaşın ardından Ermenilerden geri alınmış; Azerbaycan, topraklarına kavuşmuştur. 1980’li yılların sonlarına doğru başlayan Dağlık Karabağ sorunu Türkiye’den de yakından takip edilmiştir. 1 Şubat 1949’da Ankara’da fahri Başkan Mehmet Emin Resulzade öncülüğünde Mehmet Altunbay, Hamit Ataman ve Aziz Alput tarafından kurulan Azerbaycan Kültür Derneği, muhacerette bulunan Azerbaycan Türklerinin sesi olmayı amaçlamıştır. Çok geçmeden bir yayın organı gerekliliği hisseden dernek yöneticileri ve üyeleri, 1 Nisan 1952’de Azerbaycan isimli dergi çıkartmıştır. Dergide genel olarak Azerbaycan’ın Bolşeviklerce işgali, Azerbaycan’ın tarihi ve edebîyatı, kültürel mirası, Türkiye ve Türk Dünyasıyla ilgili makaleler, kitap tanıtım yazıları, biyografiler, şiirler, hikâyeler yayımlanmış, Azerbaycan’ın bağımsızlığı uğruna yürütülen faaliyetler dünyaya duyurulmaya çalışılmıştır. Dergide dikkat çeken bir diğer taraf da Dağlık Karabağ’la ilgili haberler, yazılardır. Ermenilerin Karabağ’ı işgal etmek istemesi, bu konuda Rus yöneticileriyle yaptıkları iş birliği, Batı ülkelerini yalanlarla yanına çekmek istemesi ve Azerbaycan Türklerine yaptığı zulümler dönemin önemli aydınları tarafından takip edilmiş; şiir, hikâye, makale, bildiriler yoluyla kamuoyunda dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın ana eksenini, “Karabağ meselesinin ve I. Karabağ Savaşına giden sürecin Azerbaycan dergisinde nasıl ele alındığı” sorusunun cevabı oluşturmaktadır. Azerbaycan dergisinde bu konuyla ilgili yüz civarında değerlendirme yazısı, şiir, makale, hikâye tespit edilmiş, tarafımızca seçilen yazıların meselenin muhaceretteki bakışını ortaya koyması amaçlanmıştır.]]> <![CDATA[Azerbaijani President Ilham Aliyev stated that there may be attacks against civilians by Armenia based on the news he received from the intelligence agency on September 25, 2020. As a matter of fact, the Second Karabakh War started with Armenia's attack on civilian settlements such as Terter, Agdam, Fuzuli and Gabriel on September 27, 2020 at around 6 a.m. Azerbaijan immediately responded to the attacks and in a short time the Armenian troops were repulsed and seven villages were liberated from the Armenian occupation on the same day. Many regions that had been under Armenian occupation for almost thirty years since the 1st Karabakh War were taken back from the Armenians after 44 days of war and Azerbaijanis regained their lands. The Nagorno-Karabakh conflict, which started towards the end of the 1980s, was also closely followed from Turkey. The Azerbaijan Cultural Association, founded on February 1, 1949 in Ankara under the leadership of honorary President Mehmet Emin Resulzade, by Mehmet Altunbay, Hamit Ataman and Aziz Alput, aimed to be the voice of the emigrated Azerbaijani Turks. The managers and members of the association, who felt the necessity of a publication soon, published the magazine named Azerbaijan on April 1, 1952. The occupation of Azerbaijan by the Bolsheviks, Azerbaijan's history and literature, cultural heritage, articles about Turkey and the Turkish World, book reviews, biographies, poems, stories were published in the magazine. Through this magazine, the activities carried out for the sake of Azerbaijan's independence were tried to be announced to the world. Another noteworthy aspect of the magazine is the news and articles about Nagorno-Karabakh. The Armenians' desire to occupy Karabakh, their cooperation with the Russian administrators in this regard, their desire to lure Western countries with them and their persecution of Azerbaijani Turks were followed by important intellectuals of the period. It has been tried to draw attention to the public through poems, stories, articles and statements. The main idea of our study is to find the answer to the question of how the Karabakh issue and the process leading to the First Karabakh War were handled in the Azerbaijan journal. Nearly a hundred reviews, poems, articles and stories on this subject have been identified in the Azerbaijan journal. The articles chosen by us are intended to reveal the perspective of the issue in immigration.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63170 <![CDATA[Volume: 17 Issue 7[1-18]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/475 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rusya’nın Nükleer Silah Programının Uluslararası Nükleer Hukuk ve Ticaret Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Russia’s Nuclear Weapons Program in Terms of International Nuclear and Commercial Law]]> <![CDATA[Metin KIRATLI]]> <![CDATA[Zhuldyz KANAPİYANOVA]]> <![CDATA[Rusya Federasyonu, nükleer silah, caydırıcılık, güvenlik, saldırgan realizm, nükleer hukuk, uluslararası ticaret hukuku]]> <![CDATA[Russian Federation, nuclear weapons, deterrence, security, aggressive realism, nuclear law, international trade law]]> <![CDATA[Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) çöküşünden sonra Rusya’ya miras kalan nükleer silah programı sayesinde Moskova yönetimi “nükleer silaha sahip olan ülkeler” listesinde yer almaktadır. Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ile birlikte dünyanın en büyük nükleer silah gücüne sahip olan Rusya, 1949 yılından bu yana nükleer silah programını geliştirmeye devam etmekte ve nükleer caydırıcılık politikasını sürdürmektedir. Çalışmanın temel amacı, geçmişten günümüze Rusya’nın nükleer silah programını ele alarak, nükleer silah programının hangi aşamada olduğunu tespit ederek, bunun nükleer hukuk ve ticaret hukuku açısından değerlendirmektir. Rusya-ABD rekabeti yeni dünyada silahlanma yarışını başlatmıştır. Bu rekabet başta Avrupa olmak üzere birçok gelişmiş ülkeyi de etkilemektedir. Avrupa Birliği ticaret birliği üzerine kurulduğu için aslında birliğin hukuku da genelde ticaret hukuku üzerine şekillenmiştir. Ukrayna Savaşı ve öncesinde 11 Eylül saldırıları sonrası gelişmeler küresel politikayı da ticareti de olumsuz etkilemiştir. Ukrayna Savaşı sırasında hem fosil yakıtlar hem de lojistik hatlarının olumsuz etkisi günümüzde uluslararası ticaret hukukundan çok devletlerin kendi hukuklarını ön plana çıkarmıştır. Rusya’nın nükleer politikaları kendini koruma içgüdüsüyle yapılıyor olsa da küresel ticareti de etkilemektedir. Nükleer hukuk dünyada barışın güvencesi olmayı amaçlarken yeni dönemde geleceğe dair varsayımların öngörülememesi bölgesel ittifakları güçlendirmektedir. Bu bağlamda çalışma saldırgan realizm teorisi çerçevesinde incelenerek, uluslararası anarşik sistemde Rusya’nın maksimum güç elde ederek, askeri kabiliyetini arttırarak ulusal güvenliğini sağlamaya çalıştığı belirlenmiştir. Ayrıca Ukrayna savaşı sonrası ortaya çıkan nükleer enerji güvenliği ve nükleer silah tehdidinin uluslararası nükleer hukuk açısından değerlendirilmesi de yapılacaktır. Bu tehditlerin bölgesel ve küresel etkisiyle ticaret hukuku açısından ne gibi eksiklikleri veya sonuçları ortaya çıkaracağı da analiz edilecektir.]]> <![CDATA[Thanks to the nuclear weapons program that Russia inherited after the collapse of the Union of Soviet Socialist Republics (USSR), Moscow is on the list of “countries with nuclear weapons”. Russia, which is the second country with the strongest nuclear weapon in the world after the United States of America (USA), has continued to develop its nuclear weapons program since 1949 and maintains its nuclear deterrence policy. The main purpose of this study is to deal with Russia’s nuclear weapons program from the past to the present, to determine the stage of its nuclear weapons program and to evaluate it in terms of nuclear and commercial law. Russia-USA rivalry has started an arms race in the new world. This competition also affects Europe and many developed countries. Since the European Union was founded on the trade union, the law of the union was generally shaped according to commercial law. The Ukraine War and the developments after the September 11 attacks had a negative impact on global politics and trade. During the Ukraine War, the negative effects of both fossil fuels and logistics lines have brought the states’ own laws to the forefront rather than international commercial law. Although Russia’s nuclear policies are pursued with the instinct of self-preservation, they also affect global trade. While nuclear law aims to be the guarantee of peace in the world, the unpredictability of the assumptions about the future in the new period strengthens regional alliances. In this context, the study was examined within the framework of aggressive realism theory and it was determined that Russia tried to ensure its national security by gaining maximum power and increasing its military capability in the international anarchic system. In addition, nuclear energy security and the threat of nuclear weapons that emerged after the Ukraine War will be evaluated in terms of international nuclear law. The regional and global impact of these threats will also analyze what deficiencies or consequences they will cause in terms of commercial law.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63067 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[869-886]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/476 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Dizi Sektöründe Dijital Aktivizm Bağlamında Değişen Çalışma Koşulları]]> <![CDATA[Changing Working Conditions in the context of Digital Activism in the Turkish TV Sector]]> <![CDATA[Zeynep Banu DALAMAN]]> <![CDATA[Mine DEMİRTAŞ]]> <![CDATA[Dijital aktivizm, TV Dizi Sektörü, Türkiye, feminizm, toplumsal cinsiyet eşitliği, cinsel taciz]]> <![CDATA[Digital activism, TV Serial Industry, Turkey, feminism, gender equality, sexual harassment]]> <![CDATA[Kadın hareketi günümüzde dijital aktivizm ile farklı bir boyuta taşınmıştır. Kadınlar ayni işe eşit ücret, çalışma koşulların iyileştirilmesi ve işyerinde uğradıkları taciz gibi konuları dijital platformlara ve sosyal medyaya taşıyarak yeni bir aktivizm oluşturmuşlar ve bu aktivizm hareketi tüm dünyada dizi ve film sektörüne de taşınmıştır. Amerikan sinema sektöründe cinsel taciz ve saldırılara karşı başlayan hareketler #MeToo ve #TimesUp etiketleriyle dijital bir kadın aktivizmine dönüşmüş, sosyal ağlarda cinsel taciz kınanarak toplumsal cinsiyet eşitliği teşvik edilmiştir. Medyada ve özellikle televizyon dizilerinde ataerkil bakış açısıyla kadınların yetersiz temsili devam ediyor olsa da, #TimesUp hareketi ile kamera önündeki ve arkasındaki kadın sayısının artırılması ve toplumsal hareketlerin etkilerinin medya prodüksiyonlarına yerleştirilmesi gerektiği savunulmuştur. Bu bağlamda, #susmabitsin #sendeanlat etiketiyle #MeToo hareketine destek verilerek, konu Türkiye’deki dizi ve film sektörlerine de taşınmıştır. Gerek #MeToo gerekse #TimesUp kadın hareketleriyle oluşan dijital aktivizmin Türkiye’de televizyon dizilerinin senaryolarına ve set çalışma ortamlarına ne denli etkili olduğunun incelenmesi, bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmada yöntem olarak, Türkiye’de en çok seyredilen kadın temalı iki televizyon dizisi olan “Yasak Elma” ve “Evlilik Hakkında Her Şey” adlı diziler ele alınmış, feminist bakış açısıyla #MeToo akımının ve #TimesUp organizasyonunun Türkiye’de dizi sektöründe çalışma koşullarını nasıl etkilediği sorgulanmıştır. Adı geçen dizilerin setlerinde gözlem yapılarak, bu dizilerin oyuncuları, yapımcıları ve yönetmenleriyle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu çalışmanın yürütülmesi hususunda, İstanbul Topkapı Üniversitesi Akademik Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu tarafınca 06/2022 tarihli ve 2022/05 sayılı etik kurul kararı ile onay alınmıştır.]]> <![CDATA[Today, the women's movement has moved to a different dimension with digital activism. Women have created a new activism by bringing issues such as equal pay for the same work, improvement of working conditions and harassment in the workplace to digital platforms and social media, and this activism movement has also moved to the TV series and film industry all over the world. The movements that started against sexual harassment and attacks in the American cinema industry turned into a digital women's activism with the #MeToo and #TimesUp hashtags, and gender equality was promoted by condemning sexual harassment on social networks. Although the patriarchal perspective of women continues to be underrepresented in the media and especially in television series, it has been argued that the #TimesUp movement should increase the number of women in front of and behind the camera and the effects of social movements should be placed in media productions. In this context, by supporting the #MeToo movement with the hashtags #susmabitsin (speak up to end) and #sendeanlat (tell your story) in Turkey, the issue was also carried to the TV series and film industries in Turkey. The aim of this study is to examine how digital activism, which is formed by both women's movements #MeToo and #TimesUp, is effective on the scenarios of television series and set working environments in Turkey. As a method in the research, the TV series "Yasak Elma" (Forbidden Apple) and "Evlilik Hakkında Her Şey"(All about Marriage), two of the most watched women-themed TV series in Turkey, were discussed, and it has been questioned from a feminist perspective, how the #MeToo movement and the #TimesUp organization has had an influence on the work conditions in the TV series industry in Turkey. In-depth interviews were conducted with the actors, producers and directors of these series by making observations on the sets of the aforementioned TV series. Approval was obtained with the 26/06/2022 dated and 2022/05 numbered ethics committee decision of Istanbul Topkapı University Academic Research and Publication Ethics Committee on the conduct of this study. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63027 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1313-1332]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/477 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tüketim Kültürü - Alternatif Bir Perspektifle Tematik Kanallar ]]> <![CDATA[Consumption Culture - Thematic Channels With An Alternative Perspective]]> <![CDATA[Ahsen YALIN]]> <![CDATA[İletişim, tüketim kültürü, tematik kanallar, azaltma, yeniden kullanım, geri dönüşüm ]]> <![CDATA[Communication, consumption culture, thematic channels, reduction, reuse, recycle ]]> <![CDATA[Tüketim kültürü, yirminci ve yirmi birinci yüzyılın popüler tanımlamalarından birisidir. Teknolojik gelişmelere bağlı olarak üretimin artması, ürünlerin markalaşması, yoğun rekabet ve pazarlama anlayışındaki değişim yeni bir tüketim kültürünün oluşmasına yol açmıştır. Bugün gelinen noktada insanlık tarihinin özellikle son yüzyılda aşırı üretim ve tüketimle sebep olduğu yıkım, çevre ve insanlığın geleceğini tehdit etmektedir. Öte yandan bu olumsuz tabloyu değiştirebilmek için eldeki en güçlü araç iletişimdir. Bu kabule dayanarak çalışmada, son yıllarda artan tematik kanalların dikkat çeken program içerikleriyle hem tüketimle ilgili yeni bir bakış açısı getirmesi hem de farklı temalara odaklanması olasılığı tartışılmaktadır. Medya araçlarının varlığını sürdürebilmesinin rating alabilen program ve reklamlara bağlı olduğu bilinmekle beraber, verilere göre tematik kanalların yeterlilik gösterebildiği anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle tematik kanallar hem rating alabilmekte hem de etkin mesaj verme başarısını gösterebilmektedir. Makalede; örneklem olarak DMAX Türkiye ve TRT Belgesel tematik kanalında yayınlanan ilgili içerikler yorumlanmakta, birer program içeriği söylem analiziyle incelenmekte, ayrıca kanallara ait Twitter sayfası beğeni sekmesindeki görüşlere yer verilmektedir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; tematik kanallarda tüketimin azaltılması, yeniden kullanım ve geri dönüşüme yönelik önemli miktarda program ve içeriğe yer verildiği, alternatif bir yayın anlayışıyla alternatif bir söylem oluşturulabildiği, izleyici beğenilerinden edinilen izlenime göre ise olumlu ve yeni bir bakış açısının oluştuğu, ancak henüz yaşam pratiğine yansımadığı söylenebilir.]]> <![CDATA[Consumption culture is one of the most popular definitions of the twentieth and twenty-first century. The increase on production due to technological developments, the branding of products, intense competition and the change in marketing understanding have led to the formation of a new consumption culture. At the point reached today, the destruction caused by excessive production and consumption in the history of humanity, especially in the last century, threatens the future of the environment and humanity. On the other hand, the most powerful tool available to change this negative picture is communication. Based on this acceptance, the study discusses the possibility that thematic channels, which have increased in numbers in recent years, with their remarkable program contents, both bringing a new perspective on consumption and focusing on different themes. As a sample, the relevant content broadcast on the DMAX Turkey and TRT Belgesel thematic channels are interpreted, a program content is viewed with discourse analysis and the views in the likes tabs on the Twitter pages of the channels are included. According to the findings obtained in the research; it can be said that a significant amount of programs and content aimed at reducing consumption, reuse and recycle are included in the thematic channels, an alternative discourse can be created with an alternative broadcasting approach and a positive and new perspective has emerged according to the impression obtained from the audience’s tastes, but it has not yet been reflected in real life practice.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63002 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1143-1161]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/478 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kaybolan Tarihin Canlandırılması: Kastamonu Akmanlar Konağı Rekonstrüksiyon Önerisi]]> <![CDATA[Reviving the Lost History: Kastamonu Akmanlar Mansion Reconstruction Proposal]]> <![CDATA[Ercan AKSOY]]> <![CDATA[Mimarlık, geleneksel konut, restorasyon, rekonstrüksiyon, Kastamonu]]> <![CDATA[Architecture, traditional dwelling, restoration, reconstruction, Kastamonu]]> <![CDATA[Geleneksel kültür varlıkları yerleşimlerin ve toplumun kültürlerini yansıtan, gelecek nesillere aktarılmasını sağlayan unsurlardan bir tanesidir. Kültür varlıklarından olan geleneksel konutlar tekil değerlerinin yanı sıra çevresel ve sosyal değerleri de ihtiva etmeleri sebebiyle ayrıca önemlidir. Ancak farklı sebeplere bağlı olarak özelliklerini kaybetmiş yapılar zaman içerisinde müdahale edilmemesi sonucunda yıkılmakta ve ortadan kalkmaktadırlar. Bu durumda yapıların yıkılmadan önce rölövelerinin hazırlanması ile en azından rekonstrüksiyonlarının yapılma ihtimali bulunmaktadır. Her ne kadar yapıların özgün haliyle korunması çok daha önemli olsa da yıkılan yapıların aslına uygun olarak yeniden yapılması da bir koruma yöntemidir. Kastamonu ilinde bulunan Akmanlar Konağı rölövesi 2018 yılında hazırlanmış ardından yapı bakımsızlık ve atmosferik etkiler sonucunda yıkılmıştır. Çalışmada yıkılan konağa ilişkin rölöve çizimleri kullanılarak restitüsyon önerisi getirilmiş ve rekonstrüksiyonunun yapılması amaçlanmıştır. Rölöve alımında optik lazer tarayıcı ile geleneksel teknik bir arada kullanılmış, yapı tüm sistemi ile tarif edilmiştir. Restitüsyon önerisinde yapıdan gelen veriler ile birlikte çevredeki yapılardan elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Eski ve özgün durumuna yakın haliyle yeniden inşa edilerek yapının doku ve geleneksel özelliklerinin sürdürülmesine yönelik rekonstrüksiyon önerisi getirilmiştir. Yapılan çalışma ile konutun hem tekil hem de çevresel değeri ile birlikte kültürel sürekliliği sağlanmış olunacaktır. Ayrıca yapıların korunmasında geç kalınması durumunda değerlerin kaybedilmemesi amacıyla belgelemenin ne kadar önemli olduğu da vurgulanmaktadır.]]> <![CDATA[Traditional cultural properties are one of the elements that reflect the cultures of the settlements and the society, and convey them to future generations. Of the cultural properties, traditional houses are also important since they contain environmental and social values as well as individual values. However, structures that have lost their properties due to different reasons collapse and disappear as a result of failure to intervene in time. In this case, at least, there is a possibility to reconstruct them by preparing the surveys before the collapse of these structures. Although it is much more important to protect the structures in their original form, the reconstruction of the collapsed structures in accordance with the original is also a protection method. The survey of Akmanlar Mansion in the province of Kastamonu, Turkey, was prepared in 2018 and then the structure collapsed as a result of neglect and weathering conditions. In the study, a restitution proposal was made by using the survey drawings related to the collapsed mansion with the aim of its reconstruction. In the preparation of the survey, the traditional technique was used in combination with the optical laser scanner, and the structure was depicted with its whole system. In the restitution proposal, the data obtained from the surrounding structures were considered together with the data from the structure. A reconstruction proposal was made to maintain the texture and traditional features of the housing by rebuilding it in its former and original form. With the help of the present study, the cultural continuity of the housing together with both the individual and environmental values will be ensured. Furthermore, it is emphasized how important it is to document in order not to lose the values in case of delay in the protection of the structures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62975 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[931-949]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/479 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Seramik Sanatında Atık Seramikler ve Sürdürülebilirlik: Arkeolojik Kazılarda Ortaya Çıkan Etütlük ve Envanterlik Olmayan Kırık Seramiklerin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Waste Ceramics and Sustainability in Ceramic Art: Evaluation of Broken Ceramics Unearthed in Archaeological Excavations and Without Inventory ]]> <![CDATA[S.Sibel SEVİM]]> <![CDATA[Şule KARACALAR]]> <![CDATA[Sürdürülebilir sanat, seramik sanatı, kamu sanatı, arkeolojik kazılar, müze, kırık seramik buluntular]]> <![CDATA[Sustainable art, ceramic art, public art, archaeological excavations, museum, broken ceramic finds]]> <![CDATA[Seramik, insan hayatında ilk çağlardan beri var olmuş, kap-kacak, çanak-çömlek üretimleri ile başlayarak günümüze değin gelişerek devam etmiştir. Bu üretimlerden kalan seramik kalıntıları uzmanlar tarafından arkeolojik buluntularda ortaya çıkarılmaktayken, aynı zamanda günümüz seramik sektöründe de üretim büyük hızla devam etmektedir. Günümüzde farklı üretimlerden kaynaklanan birçok atık seramiğe rastlanmaktadır ve bu atık seramiklerin bir kısmı heba olurken geçmişimizden kalan bir kısım seramiklerde arkeolojik kazılarda olduğu gibi yer altında ve müze depolarında muhafaza edilmektedir. Hem günümüz üretimindeki atık seramikler hem de arkeolojik kazılarda ortaya çıkmaya devam eden kırık seramik buluntular gittikçe çoğalmaktadır. Buradaki temel soruna uygulanabilecek en verimli çözüm yolu, günümüzdeki atık seramiklere ve arkeolojik kazılarda ortaya çıkan kırık seramiklere sürdürülebilir bir sanat anlayışla yaklaşmaktır. Son zamanlarda atık seramiklerin sürdürülebilirlik kavramıyla yeniden hayata geçirilmesi amaçlanarak bu doğrultuda ülkemizde ve dünyada birçok örnek uygulanmaktadır. Bu örneklere eklenebilecek diğer bir konu da arkeolojik kazılarda ortaya çıkan kırık seramiklerin sürdürülebilir bir sanatsal anlayışla değerlendirilmesidir. Bu çalışmada, arkeolojik kazılarda ortaya çıkan etütlük ve envanterlik olmayan kırık seramik parçalarına sürdürülebilir üretim anlayışıyla yaklaşarak, söz konusu kırık seramik parçaların çağdaş sanatsal bir tavırla yeniden hayata geçirilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda müze müdürleri, sanat tarihçileri ve arkeologlarla iletişime geçilerek fikirleri alınmış ve bu kırık seramik parçalara, kültür mirası bakış açısıyla yaklaşarak tasarımlar oluşturulmuştur. Böylece kültür mirasımız olan atıl durumdaki kırık seramik parçaların, gelecek nesillerle buluşturulması ve geçmişle gelecek arasında bir köprü kurularak ülkemize büyük katkı sağlaması umulmaktadır. Ülkemize ve gelecek nesillere kazandırılması elzem olan bu problemin çözümünde başrol elbette ki seramik sanatçılarının olması gerekliliği savunulmuştur. Bu bağlamda seramik sanatçılarının belirli dönemlerde bir araya getirilerek söz konusu kırık seramik parçaların kullanılacağı çalıştaylar, sempozyumlar, worhshoplar ve sergiler düzenlenmesi ve çağdaş sanatsal seramik formların oluşturularak toplumla buluşturulması planlanmaktadır.]]> <![CDATA[Ceramics has existed in human life since the early ages and has continued to develop until today, starting with the production of pots and pans and pottery. While the ceramic remains from these productions are being unearthed by experts in archaeological finds, production continues at a great pace in today's ceramics industry. Today, many waste ceramics originating from different productions are encountered and while some of these waste ceramics are wasted, some ceramics from our past are preserved underground and in museum warehouses, as in archaeological excavations. Both the waste ceramics in today's production and the broken ceramic finds that continue to emerge in archaeological excavations are increasing. The most efficient solution that can be applied to the main problem here is to approach today's waste ceramics and broken ceramics found in archaeological excavations with a sustainable artistic understanding. Recently, many examples have been applied in our country and in the world, with the aim of reviving waste ceramics with the concept of sustainability. Another issue that can be added to these examples is the evaluation of the broken ceramics unearthed in archaeological excavations with a sustainable artistic understanding. In this study, it is aimed to revive the broken ceramic pieces with a contemporary artistic attitude by approaching the broken ceramic pieces that were found in archaeological excavations with a sustainable production approach. In this context, museum directors, art historians and archaeologists were contacted to get their ideas and designs were created by approaching these broken ceramic pieces from the perspective of cultural heritage. Thus, it is hoped that the idle broken ceramic pieces, which are our cultural heritage, will be brought together with future generations and that they will make a great contribution to our country by establishing a bridge between the past and the future. It has been argued that the leading role in the solution of this problem, which is essential to bring to our country and future generations, should of course be ceramic artists. In this context, it is planned to bring together ceramic artists in certain periods and organize workshops, symposiums, worhshops and exhibitions where the broken ceramic pieces will be used, and to create contemporary artistic ceramic forms and bring them together with the society.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62942 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[887-903]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/480 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Büyük Selçuklu Dönemi Çift Cidarlı (Double Walled), Ajur Dekorlu Seramikler ve Güncel Yorumlardan Örnekler]]> <![CDATA[Great Seljuk Period Double Walled, Openwork Decorated Ceramics and Examples from Contemporary Interpretations]]> <![CDATA[Ezgi GÖKÇE]]> <![CDATA[Seramik, Büyük Selçuklu Seramikleri, Ajur, Çift cidarlı seramik, Sürahi, İbrik, Seramik tasarımı]]> <![CDATA[Ceramics, Great Seljuk Ceramics, Openwork, Double-walled ceramics, Jug, Ewer, Ceramic design]]> <![CDATA[Büyük Selçuklu dönemi siyasi tarihi 11.-12. yüzyılları kapsamaktadır. Buna rağmen dönemin seramikleri incelendiğinde 13. yüzyıla kadar etkileri izlenebilmektedir. Büyük Selçuklu döneminde seramik üretiminin, İran’ın günümüz sınırlarından biraz daha geniş bir alanı kapsayan bir bölgede yapıldığı bilinmektedir. Yapılan araştırmalar yeterli olmadığı için tam olarak Büyük Selçuklu Seramiklerinin izleri sürülememektedir. Ancak fritli-kuvars bünyeli bu seramiklerin, üretim tekniklerinden dekorlara alanlarında birçok yenilik getirdikleri bilinmektedir. Yüzyıllardır üretilen sanat eserlerinde etkileşim gözlenmektedir, ucuz olan eserler pahalı eserlerin benzeri veya kopyalarıdır. Büyük Selçuklu Döneminde üretilmiş seramikler o dönem veya öncesindeki dönemlerde üretilmiş metal işlerinden etkilenmişlerdir. Bu etki özelikle seramiklerin formlarında ve yer yer dekorlarında görülmektedir. Araştırmaya konu olan “double walled” “double shelled” olarak isimlendirilen seramikler hem işlevsel hem sanatsal olarak tasarlanmışlardır. Bu formlar genel hatlarıyla metal işlerinden etkilenmiş olsalar da eserlerin tasarımları ile ince işçiliğin ürünü oldukları görülmektedir. Kaynaklarda “double-walled” (çift-duvarlı) olarak geçen bu seramikler sürahi ve ibrik olarak karşımıza çıkmaktadır. Dış yüzeylerinde görülen ustalıkla yapılmış ajur dekorları bu eserlerin zengin alıcıları olduklarını ve içte sıvıyı tutmaya yarayan bir katman olması iki duvarlı (cidar-çeper) olan bu seramiklerde içine koyulan sıvının sıcak-soğuk kaybını engellemek amacıyla da üretildiklerini düşündürtmektedir. Araştırmada literatür taraması yapılmış, müze ve müzayede evlerinin koleksiyonları incelenmiştir. Yapılan araştırma sonucunda benzer tarzda üretilmiş 27 adet çift-duvarlı seramik kap incelenmiş ve bilgileri verilmiştir. ]]> <![CDATA[Political history of The Great Seljuk covers the 11-12. centuries. However, when the ceramics of the period are examined, their effects can be traced up to the 13th century. It is known that during the Great Seljuk period, ceramic production was made in a region that covers a slightly wider area than the present borders of Iran. Since the researches are not sufficient, the traces of the Great Seljuk Ceramics cannot be traced exactly. However, it is known that these fritted-quartz ceramics brought many innovations in their fields, from production techniques to decorations. Interaction has been observed in works of art produced for centuries, cheap works are similar or copies of expensive works. The ceramics produced in the Great Seljuk Period were influenced by the metal works produced in that period or before. This effect is especially seen in the forms of ceramics and their decorations. The ceramics called "double walled" and "double shelled", which are the subject of the research, are designed both functionally and artistically. Although these forms are generally influenced by metal works, it is seen that they are the product of fine workmanship with the designs of the works. These ceramics, which are referred to as "double-walled" in the sources, appear as jugs and pitchers. The skillfully made openwork decors on the outer surfaces make us think that these works are rich buyers, and that these two-walled (wall-wall) ceramics are produced in order to prevent the hot-cold loss of the liquid put inside, as there is a layer that serves to hold the liquid inside. In the research, 27 double-walled ceramic vessels were examined and their information was given.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62888 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1033-1053]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/481 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Spor Eğitimi Alan Üniversite Öğrencilerinde Özgüven Duygu Durumlarının Araştırılması]]> <![CDATA[Investigation of Self-Confidence Emotional States of University Students receiving sports education]]> <![CDATA[Erol DOĞAN]]> <![CDATA[Öğrenci, Sporcu, Yaş, Özgüven, Üniversite]]> <![CDATA[Student, Athlete, Age, Self-Confidence, University]]> <![CDATA[Bu çalışmada spor eğitimi alan üniversite öğrencilerde özgüven duygu durumlarının araştırılması amaçlanmıştır. Toplam 315 öğrencinin doldurmuş olduğu özgüven ölçeği değerlendirilmiştir. İstatistiksel işlemlerde bağımsız t- testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve LSD testleri kullanılmıştır. Cinsiyete göre iç özgüven ve dış özgüven alt boyutu ve toplam özgüven puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Yaş seviyesine göre iç özgüven, dış özgüven ve toplam özgüvende anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05). Öğrencilerin okuduğu bölüme göre iç özgüven ve dış özgüven alt boyutunda ve özgüvende anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Öğrencilerin kaldığı yere göre dış özgüven alt boyutunda ve özgüvende anlamlı farklılık vardır (p<0,05). Evde kalan öğrencilerin yurtta kalan öğrencilere göre dış özgüvenleri ve özgüvenleri daha iyidir. Sonuç: Spor Fakültesi öğrencilerinin cinsiyet, yaş kategorisi, sınıf ve bölüm değişkenine göre özgüvenlerinin benzer olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin özgüven duyguları yüksek kabul edilebilir. Bu nedenle öğrencilerin kendini sevme, kendini tanıma, kendini iyi ifade edebilme, kendini ortaya koyma ve duygularını kontrol etme, kendine açık hedefler koyma, pozitif düşünme, duygularını kontrol edebilme ve iletişim becerileri iyi olarak kabul edilebilir. Bunun yanında evde kalan öğrencilerin yurtlarda kalan öğrencilere göre özgüvenleri daha iyidir. Evde kaldığını beyan eden spor fakültesi öğrencilerinin yurtlarda kaldığını belirtenlerden daha iyi özgüvene sahip olmaları evde daha serbest hareket edebilmeleri yanında iyi dinlenebilmeleri gibi nedenlere bağlanabilir. Spor fakültesinde eğitim gören öğrencilerin kalma yerlerinin sporcuların daha serbest hareket edebilmeleri ve dinlenebilmelerine uygun olacak şekilde düzenlenmesi önerilir.]]> <![CDATA[In this study, it was aimed to investigate the self-confidence emotional states of university students receiving sports education. The self-confidence scale completed by a total of 315 students was evaluated. Independent t-test, one-way analysis of variance (ANOVA) and LSD tests were used for statistical operations. There was no significant difference between inner self-confidence and outer self-confidence sub-dimensions and total self-confidence scores according to gender (p>0.05). There was no significant difference in internal self-confidence, external self-confidence and total self-confidence according to age level (p>0.05). There was no significant difference in self-confidence and external self-confidence sub-dimensions and self-confidence according to the department the students studied (p>0.05). When comparing the self-confidence and its sub-dimensions according to the place of residence of the students, there is a significant difference in the external self-confidence sub-dimension and self-confidence (p<0.05). Students staying at home have better external self-confidence and self-confidence than students staying at dormitories. Conclusion: It was determined that the students of the Faculty of Sports were similar in terms of gender, age category, class and department variables. Students' self-confidence can be considered high. For this reason, students' self-love, self-knowledge, self-expression, self-disclosure and controlling their emotions, setting clear goals for themselves, positive thinking, controlling their emotions, and communication skills can be accepted as good. In addition, students staying at home have better self-confidence than students staying in dormitories. The fact that sports faculty students staying at home have better self-confidence than those staying in dormitories can be attributed to reasons such as being able to move freely and rest well at home. It is recommended that the accommodation places of the students studying at the faculty of sports be arranged in such a way that the athletes can move freely and rest.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62782 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[905-914]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/482 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[TRT Yayıncılık Tarihi Müzesi’nin Görsel İletişim Tasarımı Açısından İncelenmesi ]]> <![CDATA[Analysis of the Broadcasting History Museum of Turkish Radio and Television Corporation (TRT) From The Perspective of Visual Communication Design ]]> <![CDATA[Özge MAZLUM]]> <![CDATA[Sıla ARICI TURHANGİL]]> <![CDATA[Görsel iletişim tasarımı, Müzecilik, TRT Müzesi, Web tasarımı, Dijital Müze]]> <![CDATA[Visual Communication Design, Museology, TRT Museum, Web Design, Digital Museum]]> <![CDATA[Günümüzde müzelerin koleksiyon ve bilgi sunmasının yanında, izleyicilerle aktif olarak ilgilenmesi ve hedeflerine ulaşmak için farklı yöntemler geliştirmesi beklenmektedir. Müzecilikte ziyaretçilerin beklenti ve alışkanlıkları dikkate alındığında son yıllarda sanal ortam uygulamalarında bir artış görülmektedir. Bu değişim sonucunda müzelerin, kimlik, işlev ve konumlandırmasını tekrar tasarlaması gerekmektedir. “Yeni müzecilik” anlayışı, kültür, iletişim ve eğitim arasındaki ilişkiyi farklı bir şekilde ele almaktadır. Çağdaş müze, ziyaretçi bekleyen değil, modern iletişim yöntemleri ile müzeyi insanların ayağına götüren, sergileme, tanıtım, eğitim gibi işlevlerini gerçekleştirmek için ziyaretçisinin dikkatini çekecek stratejiler geliştiren bir anlayışa sahiptir. Çağdaş müzecilik anlayışına göre “iletişim”, müzeler için tamamlayıcı bir alt yapı unsurudur. Çağdaş müzecilikte, müzeler sahip oldukları koleksiyonları, özel sergileri ve tanıtımlarını modern iletişim araçlarıyla izleyicisine sunmaktadır. TRT Yayıncılık Tarihi Müzesi; hem yayıncılıkta teknolojinin zaman içerisindeki değişim ve gelişiminin yansıtılması hem de etkileşimli bir iletişim müze olması açısından örnek oluşturacak niteliktedir. Bu araştırma, var olan durumu belirlemeye yönelik olduğundan “betimsel tarama” modelindedir. Bu araştırmada; dijital teknolojilerin yarattığı değişim ile ortaya çıkan yeni müzecilik anlayışı ile TRT Yayıncılık Tarihi Müzesi, görsel iletişim tasarımı uygulamaları açısından ele alınmıştır. Araştırma kapsamında, TRT Müzesi “rehber” eşliğinde ziyaret edilmiş, ayrıca kavramsal çerçevede elde edilen değerlendirme kriterleri kapsamında değerlendirilerek veriler elde edilmiştir. Araştırmanın sonucunda; TRT Müzesi iletişim tasarımının yeniden planlanması gerektiği görülmüş ve öneriler sunulmuştur. Çağdaş müzecilik anlayışı ile TRT Müzesi’nin değerlendirildiği bu araştırmanın özgünlüğüyle literatüre katkı sağlayacağı ve müzelere iletişim noktasında yol göstereceği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[In addition to presenting collections and information, museums are expected to actively engage with the audience and develop different methods to achieve their goals. Considering the expectations and habits of visitors in museums, there has been an increase in virtual environment applications in recent years. As a result of this change, museums need to redesign their identity, function and positioning. “New museology” deals with the relationship between culture, communication and education in a different way. The contemporary museum has a concept that does not necessarily wait for visitors, instead takes the museum itself to visitors with modern communication methods and develops strategies that will attract the attention of its visitors in order to realize its original reason of establishment such as exhibition design, publicity and education. According to the contemporary museology concept, "communication" is a complementary infrastructure element for museums. In contemporary museology, museums present collections, special exhibitions and promotions to their audiences with modern communication tools. TRT Museum of Broadcasting History sets an example both in terms of reflecting the change and development of technology in broadcasting over time and being an interactive museum. This research is conducted in a "descriptive survey" model as it aims to determine the existing situation. In this study, TRT Museum of Broadcasting History, with the new concept of museology that emerged with the change created by digital technologies, is discussed in terms of visual communication design applications. Within the scope of this research, the TRT Museum of Broadcasting History was visited with a "tour guide" and the museum was analyzed within the framework of the evaluation criteria obtained in the conceptual framework data. Finally, conclusion of this research states that the design of the TRT Museum of Broadcasting History should be re-considered, re-planned and re-organized and recommendations are presented. It is considered that this research, in which the TRT Museum of Broadcasting History is evaluated within the context of contemporary museology, will contribute to the literature with its originality and will guide the museums with their communication strategy.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62748 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1101-1130]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/483 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Laika Karabey’in Tanbur Taksimlerindeki İcra Teknikleri ve Makamsal Seyir Anlayışı]]> <![CDATA[Laika Karabey’s Performance Techniques and Understanding of Makamic Seyir in Tanbur Taksims]]> <![CDATA[Betül YAŞAYANCAN]]> <![CDATA[Türk müziği, tanbur, taksim, icra teknikleri, makam analizi]]> <![CDATA[Turkish music, tanbur, taksim, performance techniques, makam analysis]]> <![CDATA[Bu çalışmada, LaikaKarabey’in taksimlerinde kullandığı çift mızrap, çarpma, glissando, portamento, staccato ve üçleme tartım kullanımı gibi tekniklerin taksimler üzerinde nasıl kullanıldığı ve makamsal seyir anlayışının nasıl uygulandığı analiz edilmiştir. Bu analizler Laika Karabey’in icrası hakkında yapılan ilk çalışma olması açısından tanbur icracılarına katkı sunmayı amaçlamaktadır. Araştırmanın evrenini Laika Karabey’in ulaşılabilen taksim icraları oluşturmaktadır. Hakan Cevher’in arşivinden elde edilen kürdîlihicazkâr, hicaz, hisarbuselik ve nihavend taksimleri ise çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırma nitel bir çalışma olup ses kayıtları kaynak taraması yöntemiyle elde edilmiştir. Laika Karabey’in taksimlerinde kullandığı çift mızrap, çarpma, glissando, portamento, staccatto ve üçleme tartımlarının daha net duyulması için Windows Media Player programı ile yüzde elli yavaşlatılarak notaya alınmıştır. Notaya alınan bu taksimler Finale 2014 programı ile yazılmıştır. Karabey’in taksimlerindeki makamsal seyir özellikleri, Emrah Hatipoğlu’nun Makamlar ve Terkibler kitabı esas alınarak incelenmiştir. Bu çalışmada Hatipoğlu’nun kitabı bütün edvarlar ve eserler üzerindeki incelemeler sonucunda elde edilen bilgileri içerdiği için tercih edilmiştir. Araştırmanın bulguları sonucunda Karabey’in taksimlerinde en çok sessiz çarpma ve üçleme tartımı en az ise staccato ve glissando tekniklerini kullandığı tespit edilmiştir. Karabey, hisarbuselik ve nihavend taksimlerinde çift mızrap tekniğini inici ezgilerde kullanmıştır. Karabey, üçleme tartımlarının hepsini sessiz çarpma tekniği ile birlikte icra etmiştir. Karabey’in taksimlerindeki makamsal seyir anlayışı, Emrah Hatipoğlu’nun Makamlar ve Terkibler kitabındaki anlatımlar ile uyuşmaktadır.]]> <![CDATA[In this study, it has been analyzed how the techniques such as double plectrum, grace notes, glissando, portamento, staccato and triplet used by Laika Karabey in her taksims are used on taksims and how the understanding of makamic seyir (melodic progression) is applied. These analyzes aim to contribute to tanbur performers as it is the first study on the performance of Laika Karabey. The universe of the research is Laika Karabey's accessible taksim performances. Kürdîlihicazkâr, hicaz, hisarbuselik and nihavend taksims obtained from Hakan Cevher's archive constitute the sample of the study. The research is a qualitative study and the audio recordings were obtained by the method of literature review. The double plectrum, grace note, glissando, portamento, staccatto and triplet used by Laika Karabey in her taksims were recorded with the Windows Media Player program, slowed down by fifty percent, in order to be heard more clearly. These notated taksims were written with the Finale 2014 program. The makamic seyir features in Karabey's taksims have been studied based on Emrah Hatipoğlu's book ‘Makamlar ve Terkibler’. In this study, Hatipoğlu's book was preferred because it is the information obtained as a result of the examinations on all Edvars and works. As a result of these analyzes, it was determined that Karabey used mostly silent grace notes and triplet techniques in his taksims and staccato and glissando techniques the least. Karabey used the double plectrum technique in the descending melodies of hisarbuselik and nihavend taksims. Karabey performed all of the triplet with the silent grace note technique. The understanding of makamic seyir in Karabey's taksims is compatible with the narratives in Emrah Hatipoğlu's book ‘Makamlar ve Terkibler’.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62745 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1181-1197]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/484 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Opera Eserlerinin Metinlerinde Yer Alan Fantastik Öge ve Unsurların İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of Fantastic Elements and Factors in the Texts of Turkish Opera Works]]> <![CDATA[Raşit Görkem AYTİMUR]]> <![CDATA[Opera, Türk operaları, fantastik opera, mit, dram sanatı]]> <![CDATA[Opera, Turkish operas, fantastic opera, myth, drama art]]> <![CDATA[Bu çalışmada Türk opera metinlerinde yer alan fantastik öge ve unsurlar, kökenleri ve örnek eserleriyle incelenmiştir. Opera, bir müzikli dram sanatı olarak, doğduğu günden bu yana ritüelistik, fantastik ya da mitsel öge ve unsurlarla yapılanmış durumdadır. Bu yapının kökeni, çalışmada üç temel kaynakla ilişkilendirilmiştir. Kaynaklar doğrultusunda, Türk opera metinlerinde arasında fantastik ögelerin apaçık görünür olduğu üç Türk operası seçilerek konu, karakter ve olay örgüleri, librettoları temel alınarak incelenmiştir. Bununla birlikte üç Türk operası temsil videoları ve librettoları incelenerek operalarda yer alan fantastik ögelerin yapısal özellikleri değerlendirilmiştir. Böylece betimsel veri analizi bağlamında nitel bir çalışma gerçekleşmiştir. Çalışmada incelenmiş olan Türk operaları sırasıyla şunlardır: A. Adnan Saygun’un “Özsoy” Operası, M. Nevit Kodallı’nın “Gılgameş” Operası, H. Ferit Alnar’ın “Midas’ın Kulakları” Operası. Ele alınan bu operalara içkin her bir fantastik öge ve unsurun yapıları ve kullanım biçimleri, eserlerin konularına içkin ritüelistik, mitik, büyüsel veya masalsı yönleriyle temellendirilerek açıklanmak istenmiş ve bu bağlamda bir kavramsal çerçeve oluşturmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda operanın fantastik anlatı yöneliminin köken ve nedenleri ile ilgili üç opera eseri üzerinden temel değerlendirmelere ulaşılmıştır. Sonuç olarak, örnek eser olarak ele alınmış üç operanın fantastik unsurların seriminde de aşkınsal ya da soyut düşüncelerin sembolize edildiği anlatımlardan çok, antropomorfik (insan biçimci) bir yaklaşımın ortaya koyduğu temel bir değerlendirmeyle açıklanmıştır. Bu yaklaşımla tutarlı bir şekilde, opera sanatının sıklıkla kaynak olarak başvurduğu Yunan ve İskandinav sagaları üzerine olan eğilimine paralel, Orta Asya ve Orta Doğu yazılı ve sözel kültürüne ait mitler eşlik etmiştir. Bu da Türk operalarına kaynaklık eden metinlerin konu genişliği bağlamındaki büyük yelpazesini, açıkça belirtmiştir.]]> <![CDATA[In this study, fantastic elements and factors in Turkish opera texts were examined with their origins and sample works. Opera, as a musical drama art, has been structured with ritualistic, fantastic or mythical elements and elements since its birth. The origin of this structure has been associated with three main sources in the study. In line with the sources, three Turkish operas, among which the fantastic elements are clearly visible, were selected and analyzed on the basis of their subject, characters, plots and librettos. In addition, the performance videos and librettos of three Turkish operas were examined and the structural features of the fantastic elements in the operas were evaluated. Thus, a qualitative study was carried out in the context of descriptive data analysis. The Turkish operas examined in the study are as follows: A. Adnan Saygun's "Özsoy" Opera, M. Nevit Kodallı's "Gılgameş" Opera, H. Ferit Alnar's "Midas' Ears" Opera. The structures and forms of use of each fantastic factor and element inherent in these operas are aimed to be explained by basing them on the ritualistic, mythical, magical or fairy-tale aspects inherent in the subjects of the works, and in this context, it is aimed to create a conceptual framework. In line with this purpose, basic evaluations have been reached on the origins and reasons of the fantastic narrative orientation of the opera through three opera works. As a result, the three operas, which are considered as exemplary works, are explained with a basic evaluation of an anthropomorphic approach, rather than expressions in which transcendental or abstract ideas are symbolized in the presentation of fantastic elements. Consistent with this approach, the myths of Central Asian and Middle Eastern written and oral culture have accompanied the tendency towards Greek and Scandinavian sagas, which opera art often refers to as a source. This has clearly indicated the wide range of texts that are the source of Turkish operas in terms of subject breadth.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62743 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1243-1253]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/485 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzik Öğretmeni Adaylarının Yaratıcı Kişilik Özelliklerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Creative Personality Features of Music Teacher Candidates]]> <![CDATA[Yalçın YILDIZ]]> <![CDATA[Cenk Önder ÖZEN]]> <![CDATA[Müzik eğitimi, yaratıcılık, yaratıcı kişilik özellikleri, yaratıcılık ve eğitim, yaratıcılık ve müzik eğitimi]]> <![CDATA[Music education, creativity, creative personality traits, creativity and education, creativity and music education]]> <![CDATA[Yaratıcı düşünme becerileri, kişisel ve günlük sorunlardan kurumsal ve toplumsal sorunlara kadar geniş bir yelpazede özgün çözümler üretmemizi sağlayan beceriler bütünüdür. Yaratıcı düşünme becerileri, diğer tüm alanlarda olduğu gibi eğitim alanında da önemli bir yere sahiptir. Nitelikli bireylerin sağlayacağı eğitimin yaratıcılık üzerindeki olumlu etkisi de yadsınamayacak bir gerçekliktir. Bu bağlamda, gelecek neslin 21. yüzyıl becerilerini kazanmasında önemli bir role sahip olacağı düşünülen öğretmen adaylarının, yaratıcı düşünme becerilerinin tespit edilmesi de önem arz etmektedir. Bu nedenlerle, bu çalışmanın temel amacı müzik öğretmeni adaylarının yaratıcı kişilik özelliklerinin belirlenmesi ve çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmada, tarama modelleri içerisinde yer alan betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye’nin farklı bölgelerinde öğrenim gören ve küme örnekleme yöntemiyle seçilen 264 müzik öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında “Yaratıcı Kişilik Özellikleri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde temel betimsel istatistikler, t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; müzik öğretmeni adaylarının yaratıcı kişilik özelikleri düzeyinin genel ve alt boyutlar özelinde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Yaratıcı kişilik özelliklerinin, cinsiyet, mezun olunan lise türü, öğrenim görülen sınıf ve çalgı değişkenine yönelik olarak alt boyutlar özelinde anlamlı şekilde farklılaştığı; yaş grupları değişkenine yönelik olarak ise anlamlı şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Araştırma sonunda araştırma bulguları, ilgili teori ve uygulamaya dönük çıkarımlar üzerinden tartışma gerçekleştirilmiş ve öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[Creative thinking skills are the set of skills that enable us to produce original solutions in a wide range from personal and daily problems to corporate and social problems. Creative thinking skills have an important place in the field of education, as in all other fields. The positive effect of education provided by qualified individuals on creativity is an undeniable reality. In this context, it is also important to determine the creative thinking skills of teacher candidates, who will play an important role in the next generation's acquisition of 21st-century skills. For these reasons, the main purpose of this study is to determine the creative personality traits of music teacher candidates and to examine them in terms of various variables. For this purpose, descriptive survey model, which is one of the research methods, was used in the research. The sample of the research consists of 264 music teacher candidates studying in different regions of Turkey and selected by cluster sampling method. “Creative Personality Traits Scale” was used to collect data. Basic descriptive statistics, t-test, and one-way analysis of variance (ANOVA) were used in the analysis of the obtained data. According to the analysis results, it has been determined that the level of creative personality traits of music teacher candidates is high in general and sub-dimensions. Creative personality traits differed significantly in sub-dimensions in terms of gender, type of high school graduated, grade level, and instrument, it was determined that there was no significant difference for the age group variable. At the end of the research, a discussion was held on the research findings, relevant theory, and practical implications, and suggestions were presented.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62579 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1199-1214]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/486 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İçerik Temelli Eleştirel Düşünme Öğretiminin 5. Sınıf Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme Becerilerine Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Content-Based Critical Thinking Teaching on 5th Grade Students' Critical Thinking Skills]]> <![CDATA[İhsan GÜZEL]]> <![CDATA[İlhan ERDEM]]> <![CDATA[Türkçe eğitimi, eleştirel düşünme, içerik temelli eleştirel düşünme öğretimi, eleştirel düşünme becerileri]]> <![CDATA[Turkish education, critical thinking, content-based critical thinking teaching, critical thinking skills]]> <![CDATA[Araştırmada içerik temelli eleştirel düşünme öğretiminin öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerine etkisini belirlemek amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada, açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Açıklayıcı sıralı desenin doğası gereği araştırmada ilk aşamada nicel, ikinci aşamada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiştir. Nicel verilerin toplandığı birinci aşamada model olarak ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen, nitel veriler için ise fenomenoloji deseni tercih edilmiştir. Araştırmanın nicel veri toplama sürecine Muş ili Şeker Ortaokulu 5. sınıfında eğitim gören 25’i deney grubunda, 25’i kontrol grubunda olmak üzere ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiş 50 öğrenci dâhil edilmiştir. Nitel veri toplama sürecine ise amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklem yöntemi ile belirlenmiş 12 öğrenci dâhil edilmiştir. Araştırmada veri toplamak için “Eleştirel Düşünme Becerisi Başarı Testi” ve “Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu” kullanılmıştır. Araştırmanın nicel verileri parametrik testlerle analiz edilmiştir. Araştırmanın nitel verileri ise içerik analizi yolu ile çözümlenmiştir. Araştırmada içerik temelli eleştirel düşünme becerisi eğitimi öncesi 5. sınıf öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri ile içerik temelli eleştirel düşünme becerisi eğitimi sonrası 5. sınıf öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri arasında anlamlı bir farklılığın olduğu tespit edilmiştir. Belirlenen anlamlı farklılık, içerik temelli eleştirel düşünme becerisi eğitimlerinin öğrencilerin eleştirel düşünme becerileri üzerinde etkili olduğu şeklinde değerlendirilmiştir. Araştırmada içerik temelli eleştirel düşünme beceri etkinliklerinin, öğrencilerin eleştirel düşünme düzeylerine birçok yönden pozitif yönde etki sağladığı belirlenmiştir. Bunlar; karar verme, farklı düşünme yetenekleri, belirtilen olaylarda olay örgüsünü kavrama, olaylardaki neden-sonuç ilişkisini ayırt etme, keşfetme ve keşfettiklerinden yola çıkarak değerlendirmeler yapma ve sonuca ulaşma yetilerinde pozitif değişimler yaşanması olarak sıralanmıştır.]]> <![CDATA[In the research, it is aimed to determine the effect of content-based critical thinking teaching on students’ critical thinking skills. For this purpose, explanatory sequential design was used in the research. Due to the nature of the explanatory sequential design, a quantitative research approach was adopted in the first stage and a qualitative research approach in the second stage. In the first stage of collecting quantitative data, quasi-experimental design with pre-test-post/test control group was preferred as a model, and phenomenology design was preferred for qualitative data. In the quantitative data collection process of the research, 50 students, 25 in the experimental group and 25 in the control group, who were studying in the 5th grade of Muş Province Şeker Secondary School, were determined by criterion sampling method. In the qualitative data collection process, 12 students who were determined by the maximum diversity sampling method, one of the purposive sampling methods, were included. “Critical Thinking Achievement Test” and “Semi-Structured Interview Form” were used to collect data in the research. The quantitative data of the study were analysed with parametric tests. The qualitative data of the research were analysed by content analysis. In the research, it was determined that there is a significant difference between the critical thinking skills of the 5th grade students before content-based critical thinking skills training and the critical thinking skills of 5th grade students after content-based critical thinking skills training. The significant difference identified was evaluated as content-based critical thinking skills trainings were effective on students’ critical thinking skills. In the study, it was determined that content-based critical thinking skills activities had a positive effect on students’ critical thinking levels in many ways. These are listed as experiencing positive changes in their ability to make decisions, to think differently, to comprehend the plot of the events, to distinguish the cause-effect relationship in the events, to discover and make evaluations based on what they have discovered, and to reach the result.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62524 <![CDATA[Volume: 17 Issue 6[1359-1391]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/487 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Malatya / Battalgazi’nin Saray Mahallesi’nde Bulunan Evlerin Cephe Özellikleri]]> <![CDATA[Facade Features of the Houses in the Saray District of Malatya / Battalgazi]]> <![CDATA[Sahure YARİŞ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Malatya, Battalgazi, ev, cephe, süsleme]]> <![CDATA[History of Art, Malatya, Battalgazi, house, facade, ornament]]> <![CDATA[Yontma Taş çağından itibaren varlığı bilinen ev; insanların fizyolojik, sosyolojik ve ekonomik ihtiyaçlarının karşılandığı bir yaşam alanıdır. Bu yapı biriminin oluşmasında ekonomik, toplumsal, kültürel ve coğrafi özelliklerin etkilidir. Bölgelerin malzeme, teknik, süsleme özellikleriyle farklılaştığı evlerde genellikle Türk Evi planı kullanılır. Fakat bölgesel ihtiyaçlardan dolayı planda bazı farklılıklar göze çarpar. İhtiyaca göre oda sayısı artar, açık ve kapalı alanlar değişebilir. Plan, genellikle İslam dininin esasları dikkate alınarak şekillenir. Evler, 19. yüzyıl ve sonrasında Osmanlı Mimarisinde geniş yer tutar. Eski Malatya (Battalgazi) bu evlerin, Cumhuriyet döneminde yeniden şekillendiği bir merkezdir. Doğu Anadolu Bölgesi’nin önemli kavşak noktalarından biri olan Malatya, ilk olarak Hititler döneminde Meldia (Meyve bahçesi) ismiyle Aslantepe Höyüğünde kurulmuştur. İpek yolu üzerinde kurulan şehir, ticaret açısından önemli stratejik bir noktada olduğu için tarih boyunca birçok medeniyete, kültüre ev sahipliği yapmıştır. Son olarak 1515 yılında Osmanlı Devleti hâkimiyetine geçen şehir, bir Türk şehri kalmaya devam etmiştir. 1840 yılına kadar Eski Malatya (Battalgazi), şehir merkezi konumunu korumuştur. Türk-İslam eserlerinin ilk örneklerinin merkezi olan Battalgazi’de sivil mimari eserlerin en güzel örnekleri olan evler. Cumhuriyet dönemiyle birlikte yenilenmiş ve geleneksel özelliklerini koruyarak günümüze kadar gelebilmiştir. Makalede Malatya’nın Battalgazi İlçesi Saray Mahallesi’nde bulunan altı evin cephe özellikleri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Cepheler; Türk Evinin genel özelliği olan süslemeden uzak, sade cephe olmasının yanı sıra karakteristik olarak belirli bir düzen içerisinde sokağa yansımıştır. Bu evler; Ayten Taner – Hacer Nurten Burnaka Evi, Bekir Sıtkı Arpacı Evi, Emine Turfanda Evi, Mahir Aydoğan ve Müşterekleri Evi, Müşerref Arpacı Evi, Hatice ve Perihan Arpacı Evi. Evler zemin ve birinci kattan oluşmaktadır. Zemin kattın cephesinde pencereler ve eve giriş kapısı yer alır. Giriş kapıları bazı evlerde sokaktan doğrudan yaşam alanlarına açılırken bazı evlerde bahçeye açılmaktadır. Cephedeki pencereler, dikdörtgen formlu ve genellikle küçük boyuttadır. Evin birinci katında pencere sayısı artmıştır. Evlerin cephe özellikleri bakımından karakteristik olan çıkma (cumba) yer alır. Büyük olan evlerin orta kısmında, küçük olan evlerin ise cephenin bir bölümünde ileri doğru uzatılan çıkmalar, genellikle odanın genişliğine göre yapılır ve ahşap malzeme ile vurgulanır. Orta bölümün ya her iki yanında ya da bir tarafında yapılmış, dışa pencerelerle açılan yaşam alanları yer alır. Dikdörtgen formdaki pencereleri çevreleyen, iç içe birkaç silmeden oluşmuş yuvarlak kemer dizileri yer alır. Evler, ileri doğru uzayan geniş saçak ve üst örtü olarak genellikle kırma veya beşik çatı kullanılarak tamamlanmıştır.]]> <![CDATA[Ancient Malatya (Battalgazi) was first established in Aslantepe Mound under the name of Meldia (Orchard) during the Hittite period. The city, which was established on the silk road, has hosted many civilizations and cultures throughout history as it is at a strategic point in terms of trade. Finally, the city, which was dominated by the Ottoman Empire in 1515, remained a Turkish city. Until 1840, Ancient Malatya (Battalgazi) maintained its position as the city center. Houses that are the most beautiful examples of civil architectural works in Battalgazi, which is the center of the first examples of Turkish-Islamic works. It was renewed with the Republican period and has survived to the present day by preserving its traditional features. In the article, the facade features of six houses in Battalgazi District Saray Neighborhood of Malatya were tried to be evaluated. The facades are characteristically reflected on the street in a certain order as well as being a simple facade away from the decoration, which is the general feature of the Turkish House. These houses are; Ayten Taner-Hacer Nurten Burnaka House, Bekir Sıtkı Arpacı House, Emine Turfanda House, Mahir Aydoğan and Müşterekleri House, Müşerref Arpacı House, Hatice and Perihan Arpacı House. The houses consist of ground and first floor. On the facade of the ground floor are the windows and the entrance door to the house. The entrance doors open directly from the street to the living areas in some houses and to the garden in some houses. The windows on the facade are rectangular in shape and usually small in size. The number of windows has increased on the first floor of the house. There is a cantilever (cumba), which is characteristic in terms of the facade features of the houses. In the middle of the large houses and in the part of the facade of the small houses, the protrusions extended forward are usually made according to the width of the room and are emphasized with wooden material. There are living areas that are either made on both sides or on one side of the middle section and open with outward windows. A series of rounded arches, consisting of several nested wipers, surrounding the windows in rectangular form. Houses are usually completed using a cradle or cradle roof as a wide eaves and top cover extending forward.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62492 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1163-1180]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/488 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Tanzimat Dönemi ile Erken İngiliz Dönemi Arasında Kıbrıs Dış Ticareti Üzerine Bir Karşılaştırma Denemesi]]> <![CDATA[A Comparison Essay on Cyprus Foreign Trade Between the Ottoman Tanzimat Period and the Early British Rule]]> <![CDATA[Gökhan KAYA]]> <![CDATA[İktisat Tarihi, Kıbrıs, Osmanlı, Tanzimat Dönemi, Erken İngiliz Dönemi, dış ticaret, Kıbrıs Gazete]]> <![CDATA[Economic History, Cyprus, Ottoman, Tanzimat Era, Early Early British Rule, foreign trade, The Cyprus Gazette]]> <![CDATA[Kıbrıs'ın Osmanlılar tarafından fethi, Doğu Akdeniz’de hakimiyet kurma isteği ile doğrudan ilgiliydi. Adanın bu stratejik önemine ek olarak ekonomik potansiyelinin gerçekleşmesinin Tanzimat Dönemi'nde (1839-1876) gerçekleştiğini söylemek mümkündür. Nitekim söz konusu dönemde Tanzimat Dönemi Osmanlı yöneticileri, tarıma dayalı dış ticareti geliştirmek için yeni tarım alanlarının açılması, altyapının iyileştirilmesi ve vergiden muaf tutulması gibi çeşitli önlemler almıştır. Bu çabalar sonucunda buğday, arpa ve yulaf üretiminde belirli bir artış gözlenmiştir. Bu ürünlerin dışında zeytin ve zeytinyağı üretimine yönelik çeşitli teşvik politikaları izlenilmişse de istenilen sonuçlar elde edilememiştir. Bunda yetersiz altyapı, çekirge istilaları, ilkel tarım araçlarının kullanılması gibi sorunlar rol oynamıştır. Ada’nın İngiliz hakimiyetini takip eden ilk on yılda ciddi bir tarımsal ve ticari canlanma olmadıği görülmektedir. Bunun en önemli nedeni, İngiliz sömürge yönetiminin Ada'da idari, sağlık, adli ve fiziki altyapıyı oluşturmaya yönelik çabalara öncelik vermesidir. Nitekim Kıbrıs’ın ekonomik ve dış ticaret hacmi, İngiliz yönetiminin altyapı yatırımları, tarımsal planlama, banka ve kredi imkanlarının geliştirilmesi, yeni ve ihracat amaçlı ürünlerin yetiştirilmesi gibi nedenlerle 1890'lı yıllardan itibaren ciddi bir artış eğilimi göstermiştir. Bu artış, İngiliz yönetiminin Ada'daki resmi gazetesi The Cyprus Gazette'de yayınlanan dış ticaret istatistiklerinde ve Ada’yı ziyaret eden seyyahların kaleme aldığı eserlerde belgelenmiştir. Bu çalışmanın amacı Kıbrıs’ın Tanzimat Dönemi Osmanlı idaresi ile İngiliz idaresi döneminde gerçekleşen dış ticaret faaliyetlerini karşılaştırma girişimidir. Sömürge öncesi ve sonrası Kıbrıs’ın dış ticarette ne türden bir bir gelişme sağladığının araştırılmasının önemi ise bir anlamda hangi saikler ve süreçlerle sömürgeciliğin iş gördüğünün ortaya konulmasıdır. Ada’nın gerek Tanzimat Dönemi gerekse de İngiliz Dönemi’ndeki dış ticaret rakamları için olabildiğince farklı kaynaklara başvurulmuştur. Bunlar kaynaklar ise XIX yüzyıl Osmanlı Dönemi’nde ve Erken XX. yüzyılda İngiliz İdaresi döneminde Ada’yı ziyaret seyyahlar, konu hakkında araştırma yapan kişiler ancak özellikle Kıbrıs İngiliz İdaresi’nin resmi gazetesi olan The Cyprus Gazette ile The Colonial Office List, The Cyprus Blue Book gibi İngiliz resmi kurumların çıkardığı kaynaklardır.]]> <![CDATA[The conquest of Cyprus by the Ottomans had a close relationship with domination in the Eastern Mediterranean. In addition to this strategic importance of the island, it is possible to say that the realization of its economic potential took place during the Tanzimat Period (1839-1876). As a matter of fact, in the mentioned period, the Ottoman administrators of the Tanzimat Period took various measures such as opening new agricultural areas, improving the infrastructure and exempting them from tax in order to develop agriculture-based foreign trade. As a result of these efforts, a certain increase was observed in the production of wheat, barley and oats. Apart from these products, incentives for olive and olive oil production did not yield the desired results. Problems such as insufficient infrastructure, locust invasions, and the use of primitive farming tools played a role in this. There was no serious agricultural and commercial revival in the first decade following the conquest of the island by the British. The most important reason for this is the British colonial administration's efforts to establish the administrative and judicial structure on the Island. However, the economic and foreign trade volume of the island has shown a serious upward trend since the 1890’s, due to the reasons such as the British administration's infrastructural investments, agricultural planning, development of bank and credit facilities, and the cultivation of new and export-oriented agricultural products. This increase has been documented in the foreign trade statistics published in The Cyprus Gazette, the official newspaper of the British administration on the Island, and in the works written by the travelers who visited the Island. This study is an attempt to compare the foreign trade activities of Cyprus in the light of the data recorded under the Ottoman administration of the Tanzimat Period and the British administration. The importance of investigating what kind of development Cyprus achieved in foreign trade before and after colonialism is, in a sense, to reveal the motives and processes by which colonialism worked.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62464 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[785-799]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/489 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gelenek ve Modernite Dikotomisinde Âşıkların İcra-Mekân Serüveni]]> <![CDATA[The Performance-Space Adventure of Minstrels in the Dichotomy of Tradition and Modernity]]> <![CDATA[Yakup AÇAR]]> <![CDATA[Müzikoloji, Âşık, Âşıklık Geleneği, performans, mekân, medya, modernite]]> <![CDATA[Musigology, Minstrel, Minstrelsy Tradition, performance, space, media, modernity]]> <![CDATA[Âşıklık geleneğinde mekân, âşığın sadece performansını sergilediği bir alan olarak düşünülmemelidir. Sözlü kültürün icra edildiği âşık mekânlarının oluşmasında; bellek, eş zaman, âşık ve bilinçli dinleyici gibi önemli dinamiklerin bir arada ve yüz yüze olması gerekir. Bu birliktelik geleneğin yazılı olmayan kurallarındandır. Araştırmanın amacı; gelenekten moderniteye geçiş sürecindeki değişen icra mekân türlerinden ve bu mekânlarda uygulanan icra pratiklerinden bahsetmek, ayrıca değişen icra mekânlarında uygulanan pratikleri gelenek çerçevesinden değerlendirmektir. Araştırmada belgesel tarama modeli kullanılarak var olan kayıt ve belgeler incelenmiş ve bu yolla çalışmanın kuramsal çerçevesi ve bulguları elde edilmiştir. Gelişen teknolojiyle beraber toplumun gündem ve sanat ihtiyacının bu olanaklarla karşılandığını gören âşık, dijital çağa ayak uydurarak yeni icra mekânını oluşturmuştur. Radyo ile başlayan serüven televizyon, sinema ve internet/sosyal medya gibi icra mekânlarıyla devam etmiş, bir yandan da plak, kaset, band kaydı vb. albüm çalışmaları yürütülmüştür. Âşık bu yeni icra mekânlarını; hem kültürü daha çok kişilere ulaştırma, tanıtma ve kendi reklamını yapma hem de kahvehanelerden elde ettiği gelirden daha fazlasını kazanma gibi iki farklı amaçla kullanmıştır. Sonuç olarak, modernite içerisindeki icra mekânları âşığın hedef kitlesini artırmış ve ülke genelinde bu kültürü yeniden popüler etme eşiğine getirmiştir. Ancak gelenek içerisinde icra edilen önemli çeşitli türleri (destan, hikaya vb. uzun anlatılar) ve uygulamaları (irticalen söyleme, muamma çözme vb.) modernite icra mekânlarında icra etmemiş/edememiştir. Çünkü modernite içerisindeki icra mekânlarında süre, eş zamanlılık ve yüz yüze etkileşim bir arada olamamaktadır. Dolayısıyla modernite icra mekânlarında geleneğin kısmen temsil edildiği ve medyanın şekillendirdiği popüler olma merkezli âşık modelleri ortaya çıkmıştır.]]> <![CDATA[In the minstrelsy tradition, space should not be considered as a space where the minstrel only performs. In the formation of minstrels' spaces where oral culture is performed; memory, synchronously, important dynamics, such as minstrels and conscious listeners, need to be together and face to face. This togetherness is one of the unwritten rules of tradition. The aim of the study is to talk about the changing types of performance spaces in the transition process from tradition to modernity and the performance practices applied in these places, and also to evaluate the practices applied in the changing execution spaces from the framework of tradition. In the research, the existing records and documents were examined by using the documentary scanning model and in this way, the theoretical framework and findings of the study were obtained.Seeing that the agenda and artistic needs of the society are met with these opportunities with the developing technology, the minstrel has created a new performance space by keeping up with the digital age. The adventure that started with radio continued with performance venues such as television, cinema and internet/social media, and on the other hand, album works such as records, cassettes, band recordings, etc. were carried out. The minstrel used these new performance venues for two different purposes, both to convey the culture to more people, to promote and to advertise himself, and to earn more than the income he earned from the coffee houses. As a result, the places of performance within modernity have increased the target audience of the minstrel and brought this culture to the brink of re-popularizing it throughout the country. However, the various important genres (epics, stories, long narratives) and practices (improvisation discourse, solving enigmas, etc.) performed within the tradition have not been performed or could not be performed in the places of modernity. Because in the execution spaces within modernity, time, synchronicity and face-to-face interaction cannot coexist. Therefore, in the places of modernity, tradition is partially represented and the media-shaped models of popularity-centered minstrels have emerged.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62429 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[397-411]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/490 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Siyasette Dijital Dönüşüm Çağında Siyasal Reklam Kampanya Yönetimi - Örnek Vaka: Bir Siyasal Reklam Analizi]]> <![CDATA[Political Advertising Campaign Management in the Age of Digital Transformation in Politics-Case Study: A Political Advertising Analysis]]> <![CDATA[M. Murat YEŞİL]]> <![CDATA[Ayşe S. ERDEMİR KARA]]> <![CDATA[Halkla ilişkiler ve reklamcılık, siyasal reklam, siyasal iletişim, siyasal kampanya yönetimi, siyasal reklam kampanyası, dijital siyaset]]> <![CDATA[Political advertising, political communication, political campaign management, political advertising campaign, digital politics]]> <![CDATA[Siyasi reklamlar, siyasi pazarlama kampanyalarının hâlâ en etkili silahlarından biridir. Nitekim hem gelişmekte olan hem de gelişmiş demokrasilerde siyasi kampanyalara harcanan bütçenin miktarı yıldan yıla artmaktadır. Kampanya kaynaklarının önemli bir kısmı medyaya verilen siyasi içerikli reklamlara ayrılmakta, bunun içinde en yüksek payı televizyon reklamları kapsamaktadır. Dijital dönüşüm, iletişimin her alanını etkilediği gibi siyasal iletişim çalışmalarını da dönüştürmekte ve reklam kampanyalarına yansımaktadır. Bu çalışmanın odak konusu siyasi iletişim alanındaki dijital dönüşümdür. Bir siyasi pazarlama tekniği olan siyasal reklamcılık uygulamalarını konu alan bu çalışma, propaganda ve halkla ilişkilerin siyasal reklamcılıktaki ilişkisini vurgulayarak literatürde sınırlı olan siyasal reklam türleri, siyasal reklam araçları, siyasal reklam çeşitleri, siyasal reklam stratejileri konularına katkı yapmayı, Türkiye’de siyasal reklamcılık tarihi ve güncel mevzuat üzerinden altyapı değerlendirmesi sunarak örnek vaka incelemesiyle siyasi kampanya çalışması üzerinden siyasal reklamcılık örneklerini inceleyerek, bilgi ve veriler ışığında mevcut durumun değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Vaka incelenmesi için siyasal arenada önem arz eden 24 Haziran 2018 Türkiye Cumhurbaşkanlığı ve 27. Dönem Milletvekili Genel Seçim sürecindeki siyasi kampanya uygulamaları arasından şeçilmesi kararlaştırılmış ve seçimi kazanan partinin siyasi kampanya çalışmasının incelenmesi uygun görülmüştür. Bu çalışmanın sonuçları doğrultusunda Türkiye’de yapılacak siyasal iletişimde geleneksel mecralardan fazla geri çekilmeden dijitale ağırlık vereceğini, Z kuşağı merkezli çalışmalardan oluşan başarılı siyasal reklam kampanyaları göreceğimizi söyleyebilmek mümkündür. Yeni nesil seçim kampanyaları hakkında ise “Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun” tarafından belirtilen propaganda serbestliği ve süresi bağlamındaki sınırlılıklar göz önünde bulundurulduğunda, siyasal reklam çalışmalarında bütçeye ve milli servete daha az yük teşkil edecek, çevre dostu, mecra satın almayı gerektirmeyecek, etkileşimi yüksek, geniş kitlelere ulaşma potansiyeli taşıyan, yeni teknoloji entegrasyonlarını destekleyen, mevzuat ile sınırlandırılmamış, etkisi ölçümlenebilecek, bölümlendirme, kişiselleştirmeye ve gerçek zamanlı editoryal düzenlemeye olanak sağlayan, çoklu mecra ile adaptasyonu yüksek sosyal ağların ve diğer online hizmet sağlayıcıların siyasal iletişimde ağırlıklı olarak tercih edileceğini belirtmek mümkündür.]]> <![CDATA[Political advertisements are still one of the most effective weapons of political marketing campaigns. This is evident by the fact that in both developing and established democracies the budget spent on political campaigns keeps increasing on a yearly basis. A significant amount of the campaign resources are devoted to political advertisements, and until recently the content produced for television took the lion's share. Digital transformation transformed political communication practices as all areas of communication and management. The focus of this study is the digital transformation in political advertisement practices in Turkey. In order to provide an infrastructure to the political advertising landscape in Turkey, this paper first elaborates on overlying principles of political marketing, political advertising, propaganda and public relations then delves into the current political advertising types, mediums as well as strategies integrated in political communication campaigns. Then, to introduce the shift from a primarily print-based communication media towards the digital, this paper presents a brief historical background on political advertising in Turkey and an outlook of the current legislation governing contemporary advertising practices with political content. For the case study, the hotly debated 27th Turkish Presidential Election is examined and the winning party’s political advertisement campaign was analyzed to highlight the digital transformation of political advertising in political campaign management in Turkey. The results of this study suggest that in Turkey, political campaigning in near future will dramatically shift from the traditional political campaigning to digital formats and that the campaigns will have a more Z generation oriented focus. Considering the limitations in the scope of freedom of propaganda and duration specified by the Law on the "Basic Provisions of Elections and Electoral Registers", it can be inferred that there will be an inclination towards new technology based campaigning that will be; budget and environmental friendly, do not require the purchase of a medium, hold a high interaction potential and can reach large audience segments. It is possible to state that social networks and other online service providers, which are not limited by legislation, whose impact can be measured, which enable segmentation, personalization and real-time editorial editing, and which are highly adaptable with multi-media, will be the preferred mediums of communication in the political communication landscape.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62415 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[649-670]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/491 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ordu ve Safranbolu Çevresinden Bir Grup Yeni Buluntu]]> <![CDATA[A Group of New Finds from Ordu and Safranbolu Surroundings]]> <![CDATA[Atila TÜRKER ]]> <![CDATA[Gamze Nur MERİÇ]]> <![CDATA[Arkeoloji, ETÇ, Ordu, Safranbolu, Maşrapa, Balta, Keule]]> <![CDATA[Archaeology, EBA, Ordu, Safranbolu, Mashrapa, Ax, Keule]]> <![CDATA[Anadolu’nun Doğu ve Batı Karadeniz Bölgesi ile ilgili bilgilerimizin çoğu, arkeolojik kazılar ve yüzey araştırmalarından sınırlı olmakla birlikte müzeler ve özel koleksiyonlarda değerlendirilmeyi bekleyen önemli sayıda buluntu grubu bulunmaktadır. Bu makalenin konusunu, biri müze diğeri özel koleksiyonda korunan, iki farklı buluntu grubu oluşturmaktadır. Hacıbektaş Arkeoloji ve Etnografya Müzesi’nde yer alan Safranbolu’dan (Paphlagonia) getirilmiş olan hepsi aynı tipte fakat farklı ölçülere sahip beş adet pişmiş toprak maşrapa, ilk buluntu grubunu oluşturmaktadır. Maşrapa grubu Anadolu’da çok yaygın görülmeyen formuyla dikkati çeken ve Erken Tunç Çağ III’e tarihlenen özelliklere sahiptir. Diğer buluntu grubu ise Ordu Bölgesi’nin iç kesimindeki Kumru civarında bulunan İsmet Erçal Koleksiyonuna ait bir bronz balta ve bir taş balta ile bir taş keule buluntusundan ibarettir. Baltalar Anadolu’da Erken Tunç Çağ’da yaygın görülen sap delikli buluntu tiplerindendir. Özgün form özelliğine sahip keule ise Yakındoğu’nun ünik buluntularından birisidir. Çerçevesi daraltılan alan içerisindeki bu buluntular çoğunlukla mezar hediyesi olarak ele geçmiş, ölü gömme gelenekleri bakımından da özel bir anlam ifade ettiğini bize göstermiştir. Ordu’da bulunan ve Safranbolu’dan geldiği kaydedilen buluntu grubu, bağlamı net olmasa da bazı değerlendirme ve önerilerde bulunmamıza olanak sağlamıştır. Kontekst dışı buluntuları ele alan bu makaledeki eserler Karadeniz arkeolojisinin buluntu zenginliği ve çeşitliliğine sahip buluntular arasındadır ve arkeoloji literatürüne yeni katkılar sağlayacaktır.]]> <![CDATA[Although most of our knowledge about the Eastern and Western Black Sea Region of Anatolia is limited from archaeological excavations and surveys, there are a significant number of finds waiting to be evaluated in museums and private collections. The subject of this article is two different groups of finds, one of which is preserved in a museum and the other in a private collection. Five terracotta mashrapas, with same type but different sizes, brought from Safranbolu (Paphlagonia) in the Hacıbektaş Archeology and Ethnography Museum constitute the first group of finds. The mashrapa group has features that are not very common in Anatolia and are dated to Early Bronze Age III. The other group of finds belonging to the İsmet Erçal Collection which found in the vicinity of Kumru in the inner part of Ordu Region consists of a bronze ax and a stone ax and a stone keule. Axes are among the handle-hole finds which commonly seen in the Early Bronze Age in Anatolia. The keule, with its specific form, is one of the unique finds of the Near East. These finds in the narrowed area were mostly found as grave gifts and showed us that they have a special meaning in terms of burial traditions. The find group found in Ordu and recorded to have come from Safranbolu has allowed us to make some evaluations and suggestions, although the context is not clear. The pieces in this article, which deals with the finds out of context, are among the finds with the richness and diversity of Black Sea archeology and will make new contributions to the archeology literature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62410 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1131-1142]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/492 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eski Yakındoğu ve Mısır’dan Günümüze Ulaşan Hurrice Belgeler: Buluntu Yerleri ve İçerikleri]]> <![CDATA[Hurrian Documents from the Ancient Near East and Egypt: Their Findspots and Contents]]> <![CDATA[Kurtuluş KIYMET]]> <![CDATA[Hititoloji, Hurriler, Hurrice, Çiviyazısı, Arşivler]]> <![CDATA[Hittitology, Hurrians, Hurrian, Cuneiform, archives]]> <![CDATA[Çoğunluğu M.Ö. 2. Bin yılın ikinci yarısına tarihlenen Hurrice belgelerin buluntu yerleri Yukarı Habur Vadisi’nden Akdeniz’e ve Orta Anadolu’ya kadar uzanmaktadır. M.Ö. 3. Bin yıla tarihlenen belgelerin sayısı azdır. Hurrice tabletler çoğunlukla Suriye ve Türkiye topraklarından elde edilmiştir. Bunun dışında Irak ve Mısır’da (Mitanni Mektubu) az sayıda belge bulunduğu söylenmelidir. Hurrice tabletlerin açığa çıkarıldığı arşivler Larsa (?), Urkeš, Mari, Tuttul, Nagar, Emar, Ugarit, Akhetaten (Tell el Amarna), Tikunani, Hattuša, Šapinuwa ve Šamuha’dır. Bunlar arasında belge çokluğu nedeniyle Hattuša ve Šapinuwa en önde gelmektedir. Amarna’nın önemi ise en uzun Hurrice tabletin burada bulunmasından kaynaklanmasıdır. Adı geçen üç arşiv Hurri dilinin anlaşılması açısından da öne çıkmaktadır. Amarna Mektubu, Akadca metinler ile karşılaştırma imkânı vermesi, Hattuša çift dilli belgeleri ve Šapinuwa ise Hurrice’nin sözlük bilgisini geliştirmesi açısından önemlidir. Belgelerin içeriklerini dini, edebi, idari, tarihi ve okul metinleri olarak sınıflamak mümkündür. Dini metinler en ayrıntılı grubu oluşturmaktadır; bunlar arasında büyü ve arınma ritüelleri, tanrı listeleri, kehanet metinleri ve bir adak metni yer almaktadır. İdari metinler mektuplardan, bir adet arazi vergilendirme tabletinden ve şahıslara dağıtılacak arpa hisselerinin dökümünden oluşmaktadır. Edebi metinler arasında destanlar, bilgelik metinleri, bir müzik metni bulunmaktadır. Tarihi metinler için verilebilecek en güzel örnek Kayalıpınar (Sivas)’tan günümüze ulaşan bir askeri sefer kaydıdır. Okul metinleri ise Ugarit’te bulunan sözlüklerdir.]]> <![CDATA[Hurrian documents’ findspots, which their vast majority dating back to second half of the 2nd millennium B.C. extend from the Upper Habur Valley to the Mediterranean and Central Anatolia. The number of documents dating back to the 3rd millenium B.C. is fewer. Hurrian tablets were obtained mostly from Syria and Turkey. In addition, it should be said that there are few documents in Iraq and Egypt (Mitanni Letter). The archives in which Hurrian tablets were released are Larsa (?), Urkeš, Mari, Tuttul, Nagar, Emar, Ugarit, Akhetaten (Tell el Amarna), Tikunani, Hattuša, Šapinuwa and Šamuha. Among these, Hattuša and Šapinuwa are at the forefront due to the large number of documents. The importance of Amarna is that the longest Hurrian tablet is found here. The three archives mentioned also stand out in terms of understanding the Hurrian language. The Letter of Amarna is important for comparison with Akkadian texts, Hattuša bilingual documents, and Šapinuwa for the development of Hurrian vocabulary. The contents of the documents can be classified as religious, literary, administrative, historical and shcool texts. The religious texts constitute the most detailed group, involving sorcery and purification rituals, deity lists, prophetic texts and a sacrifice text. The administrative texts consist of letters, a taxation tablet and the record of barley shares to be distributed to individuals. The literary texts include epic tales, wisdom texts and a musical text (Ugarit). The most fitting example of the historical texts is the record of a military expedition originating from Kayalıpınar (Sivas). The school texts are lexicons found in Ugarit.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62376 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[523-550]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/493 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[12 Mart Muhtırasına Doğru Abdi İpekçi’nin Milliyet Gazetesindeki Köşe Yazılarının Norman Fairclough’un Eleştirel Söylem Analizi Bağlamında Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Abdi İpekçi’s Opinion Columns in Milliyet Towards March 12 Memorandum in Terms of Norman Fairclough’s Critical Discourse Analysis]]> <![CDATA[Birsen ÇETİN]]> <![CDATA[Gazetecilik, siyaset, siyasi partiler, anarşi, askeri müdahale]]> <![CDATA[Journalism, politics, political parties, anarchy, military intervention]]> <![CDATA[Türkiye Cumhuriyeti siyasi tarihi, çeşitli dönemlerde gerçekleştirilen askeri müdahalelerle şekil almak durumunda kalmıştır. 12 Mart 1971 tarihinde verilen askeri muhtıra söz konusu dönemlerden birine işaret etmektedir. Öyle ki 12 Mart’a giden süreçte ülke içinde siyasal alanda belirgin gelişmeler ve değişimler yaşanırken, toplumsal hareketler de kendine ülkede yer bulmaya başlamıştır. Ülke içinde kaos ve karmaşa yayılmış, asker müdahalesinin olası olduğu yönündeki görüşler basında yer bulmaya başlamıştır. Gazetecilerin böylesi dönemlerdeki olaylara yönelik yaklaşımları önemlidir, çünkü gazetecilerin kamuoyu oluşturma gücü vardır. Bu çalışmada Norman Fairclough’un eleştirel söylem analizi yöntemi, Abdi İpekçi’nin yazılarında kullanmış olduğu söylem ve sosyokültürel gelişmeler ile değişimler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak için kullanılmıştır. Fairclough’a göre, medya metinlerinin analizi söz konusu olduğunda, eleştirel söylem analizi yenilikçi bir yaklaşım önermektedir. Bu yöntem, medyada söylem eylemlerindeki değişimlerin bir toplumdaki sosyokültürel değişimler ile ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Bu noktadan hareketle, bu çalışmada, İpekçi’nin köşe yazıları gazetecilik yaklaşımını ortaya koymak için eleştirel söylem analizi bağlamında edilmektedir. İpekçi Türk basın tarihinin en başarılı ve etkili gazetecilerinden birisidir. Abdi İpekçi, 12 Mart muhtırası verildiğinde Milliyet gazetesinde genel yayın yönetmeniydi ve 12 Mart’a ilerleyen süreçte ülke içinde meydana gelen olaylara yakından tanıklık etmiştir. Bu süreçte, Milliyet gazetesindeki köşe yazılarında, ülkede meydana gelen olayları hem Türkiye Cumhuriyeti hem de dünya açısından incelemiş ve değerlendirmiştir. Eleştirel söylem analizi sonuçlarına göre İpekçi söz konusu dönemde halkı ve siyasetçileri bilgilendirmiş ve uyarmıştır. İpekçi okurlarını, siyasetçilere ve gençlik örgütlerine karşı kışkırtmaktan kaçınmış ve yazılarında demokrasinin önemini vurgulamıştır. Öyle ki, İpekçi’nin yazım üslubu gözlem ve tarafsızlığın gazetecilik bağlamındaki önemini ortaya koymaktadır. Bu bakımdan, İpekçi’nin gazetecilik deneyimlerinin ve yazım üslubunun günümüz dünyasında, gazeteciler için yol gösterici olduğu açıkça görülebilmektedir.]]> <![CDATA[The political history of the Republic of Turkey has been shaped by military interventions at various times. Such that, the military memorandum issued on March 12, 1971 indicates one of these times. While there were striking developments and changes in the political field in the process leading up to March 12, social movements started to take place in Turkey before then. Chaos and turmoil spread across the country, and opinions on the possibility of military intervention were started to be seen in newspapers. The approaches of journalists towards these kinds of incidents are important, as the journalists have power to form public opinions. In this study, Norman Fairclough’s critical discourse analysis methos is used to reveal the relation between Abdi İpekçi’s discourse and sociocultural developments and changes. According to Fairclough, critical discourse analysis method offers an innovative approach when it comes to media texts. This method reveals the changes in discourse in media texts that are related to sociocultural changes in a society. From this point of view, İpekçi’s opinion columns in Milliyet are analyzed in terms of critical discourse analysis method to reveal his journalistic approach. Abdi İpekçi is one of the most successful and influential journalists in Turkey’s press history. When the March 12 memorandum was issued, İpekçi was the editor-in-chief of Milliyet newspaper and he witnessed the incidents in the country in the period leading up to March 12 memorandum. He analyzed the incidents in terms of both the Turkey’s and the world’s realities during that period in his opinion columns in Milliyet. He warned and inform the public and the politicians with his discourses. According to the result of critical discourse analysis, he wrote his columns with the aim of informing and warning the public and the politicians in that period. İpekçi avoided provoking his readers against politicians and youth movements in the country, and he emphasized the importance of democracy in his writings. Such that, his writing style indicates the importance of observation and impartiality in terms of journalism. In this sense, it could be clearly seen that İpekçi’s experiences in journalism and his writings style guide journalists in today’s world.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62343 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[739-768]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/494 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir İyilik Modeli Olarak Özgecilik, Egoistlik ve Yardımseverlik Hakkında Bazı Görüşler]]> <![CDATA[Some Views on Altruism, Egoism, and Benevolence as a Model of Kindness]]> <![CDATA[Serkan YORGANCILAR]]> <![CDATA[Sociology, Özgecilik, egoistlik, yardımserverlik, iyilik]]> <![CDATA[Sosyoloji, Altruism, egoism, benevolence, kindness]]> <![CDATA[Herhangi bir beklenti içerisine girmeden karşılıksız iyilik yapmak anlamında kullanılan özgecilik kavramının tarihi Comte’a kadar uzanmaktadır. Aslında kavramı ilk kullanan isim Comte olarak kabul edilmekle birlikte farklı filozoflarda Comte öncesinde özgecilik kavramını kullanmıştırlar. Latince alter’den türetilmiş olan altruism, kendinden başkasına herhangi bir fayda ve yarar gözetmeksizin fayda sağlamak olarak tanımlanmıştır. Comte bu tanımla özgeciliği egoizmin tam zıttı olarak tanımlamıştır. Egoist davranışlar olumsuzlanmış bunun yerine özgeci davranışlar toplumsal yaşamın sürdürülmesi açısından bir zorunluluk olarak görüşmüştür. Oysa egoist davranışların her zaman olumsuz olmadığını iddia eden düşünürler için ise özgeci davranışlarla egoist davranışların sınırlı da olsa bir kesişim kümesi bulunmaktadır. Özgeci davranışların neleri içerdiği ya da neleri içermediği sosyal bilimciler tarafından tartışılan bir konudur. Bu kapsamda hayırseverlik ve özgecilik arasında da farklı değerlendirmeler yapılmıştır. Hayırseverliği özgeci davranış olarak kabul edenler olduğu gibi reddedenlerde olmuştur. Bu konuda özellikle Sorokin tarafından yapılan farklı yorumlar özgeci davranışların kapsamını genişletmesi açısından önemlidir. Modern toplumlarda toplumsal birliğin sağlanması ve sürdürülebilmesi için özgecilik bir değer yargısı olark kabul edilmiştir. Dolayısıyla özgecilik sadece bireysel bir olgu değil toplumsal bir olgu haline gelmiştir. Araştırmada özgecilik bir iyilik modeli olarak varsayılmış olup başka iyilik modellerinin olduğuda kabul edilmiştir. Her iyiliğin özgeci davranış olarak kabul edilmediği ancak özgeci davranışın sınırlarının da muğlak olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çalışmada özgecilğin modern insanın tanımlanmasında farklı bir araç olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. ]]> <![CDATA[The history of the concept of altruism, which is used in the sense of doing good without any expectation, dates back to Comte. In fact, although Comte is accepted as the first to use the concept, different philosophers used the concept of altruism before Comte. Derived from the Latin word ‘alter’, altruism has been defined as benefiting others without any profit. With this definition, Comte defined altruism as the exact opposite of egoism. Egoistic behaviours were negated, instead, altruistic behaviours were considered as a necessity in terms of maintaining social life. However, for thinkers who claim that egoistic behaviours are not always negative, there is a limited intersection of altruistic behaviours and egoistic behaviours. What does or does not include altruistic behaviours is a matter of debate by social scientists. In this context, different evaluations were made between charity and altruism. While there are scholars who accept charity as altruistic behaviour, there are also those who reject it. The different comments made by Sorokin on this subject are important in terms of expanding the scope of altruistic behaviours. In modern societies, altruism has been accepted as a value judgment in order to ensure and maintain social unity. Therefore, altruism has become a social phenomenon, not just an individual phenomenon. In the research, altruism was assumed as a benevolence model and it was accepted that there were other benevolence models. It is clear that not every good deed is accepted as altruistic behaviour, but the limits of altruistic behaviour are also ambiguous. In addition, the study shows that altruism is used as a different tool in the definition of modern man today.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62321 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[817-826]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/495 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yeniden Kullanım ve Özgünlüğünden Uzaklaştırılan Yerel Kimlik ve Mimari: Antakya Zenginler Mahallesi Örneği]]> <![CDATA[Reuse by Detaching From Vernacular Identity and Architecture: The Case of Zenginler District of Antioch ]]> <![CDATA[Derya SÖKMEN KÖK]]> <![CDATA[Gökhan UŞMA]]> <![CDATA[Mimarlık, yerel kimlik, yeniden kullanım, yeniden işlevlendirme, Antakya Zenginler Mahallesi]]> <![CDATA[Architecture, vernacular ıdentity, reuse in architecture, adaptive reuse, Zenginler District of Antioch]]> <![CDATA[Çalışmada kent dokusunun yeniden kullanımında yerel kimlik ve mimarinin dışardan gelen müdahalelerle özgünlüğünden uzaklaştırılması kavramı ele alınmıştır. Çalışma kapsamında, Antakya Zenginler Mahallesini oluşturan konut dokusunun dönüşüm sürecinde somut ve somut olmayan mirasın bütüncül olarak ele alınmaması durumu değerlendirilmiştir. Çalışma sürecinde konuyla ilgili literatür taraması yapılmış, mevcut yapılar üzerinden saha çalışması yapılarak fotoğraf ile belgeleme sağlanmış, bölgedeki dönüşüm durumu haritalanmıştır. İlgili kurumlardan kentsel sit alanı, koruma imar planı ve yapıların tescil durumları hakkında bilgi alınmıştır. Çok katmanlı Antakya kent dokusunu oluşturan kültür varlıkları, özellikle sivil mimarlık eserleri, başta çağdaş donatıların eksikliği, değişen aile yapısı ve değişen yaşam şekli ile terk edilmiş ya da niteliksiz müdahalelere maruz kalmıştır. Yapılan alan çalışmasında, değişimin doku içinde homojen bir dağılım göstermediği ve dokudan bağımsız olarak ilerlediği tespit edilmiştir. Bir koruma yöntemi olarak seçilen yeniden işlevlendirme uygulamalarında; sadece somut mirasın değil, somut olmayan kültür mirasının da olumsuz yönde etkilendiği tespit edilmiştir. Tarihi kent ve kentsel alanlarda yapılacak müdahalelerde yapıların tek tek ele alınması yerine, üst ölçekten düşünülmesi gerekmektedir. Farklı disiplinlerden uzmanların (arkeolog, mimar, psikolog, ekonomi uzmanı vb.) ve halkın katılımıyla bölgenin kentte nasıl bir misyon yükleneceğine dair planlar yapılması da önemlidir. Çağdaş yaşamın bütünleyici bir parçası olan tarihi çevreleri oluşturan geleneksel konut dokusunun yeniden değerlendirilmesinde, somut ve somut olmayan değerlerin özgünlüğünün ön planda tutulması, yerli halka yarar sağlaması ve kullanıcının geleneksel dokuyu koruması konusunda bilinçlendirilmesi asıl hedef olmalıdır.]]> <![CDATA[This study addresses the concept of detachment regarding the local identity and vernacular architecture from its originality by external interventions in the reuse of the old urban fabric. In this study, that the tangible and intangible heritage was not holistically evaluated in the process of transformation of the residential fabric that was in Zenginler District of Antioch. Relevant literature was reviewed. A field study was conducted based on the existing structures, documented using photographs and transformation status in the region was mapped. Cultural values that form the urban fabric of the multi-level Antakya, especially civil architecture work, have been abandoned with the lack of contemporary equipment for many years and changing family structure and lifestyle or have been exposed to unskilled interventions. In the fieldwork, the findings show that the change in the fabric has not shown a homogeneous distribution, and the change proceeded independent from the fabric. The findings also indicate that in the adaptive reuse practices selected as a conversation method in this study, both the tangible heritage and also the intangible cultural heritages have been affected negatively. In the works regarding the conservation of the historical areas, it is important to sustain the original plan layouts, architectural details and integrity of the residents and also purposes of the historical areas that enable the maintenance of the traditional lifestyle when the region is supported in social, cultural and economic aspects.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62299 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[627-647]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/496 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eski Mezopotamya ve Eski Anadolu Toplumlarında Toplumsal Cinsiyet İdeolojilerinin İnşası]]> <![CDATA[Construction of Gender Ideologies in Ancient Mesopotamian and Ancient Anatolian Societies]]> <![CDATA[Pınar BÜLBÜL]]> <![CDATA[Eskiçağ Tarihi, Eski Anadolu, Eski Mezopotamya, toplumsal cinsiyet, kanun]]> <![CDATA[Ancient History, Ancient Anatolia, Ancient Mesopotamia, gender, laws]]> <![CDATA[Toplumsal cinsiyet kavramı, genellikle ikili karşıtlıklar erkek/kadın özellikleri olarak zihinde belirginleşmektedir. Cinsiyet kavramı genel olarak biyolojik bir ayrıma işaret ediyor olsa da toplumsal cinsiyet, kültürel olarak inşa edilmiş erkek/kadın kimliklerini ortaya koyan bir kavramdır. İnsanoğlunun yaşadığı coğrafya ve zamandan bağımsız olarak her kültürün, toplumsal hayatı derinden etkileyen kadın/erkek davranışları hususunda belirgin kuralları vardır. Toplumun kültürüne, gelenek göreneklerine ve değerlerine göre toplumsal cinsiyet ve toplumsal cinsiyet rolleri öğrenilmektedir. Coğrafya ve zamandan bağımsız olarak her kültürün, kadın ve erkeklerin davranışı hususunda belirgin kuralları vardır. Bu kurallar, kadın ve erkeğin nasıl olması, nasıl davranması gerektiğini ve hangi sorumlulukları olduğunu belirten rollerdir. Geleneksel olarak cinsiyet rollerinin ortaya çıkması, kadına yönelik cinsiyet ayırımcılığının doğmasına sebep olmuştur. Cinsiyet ayırımcılığı, kadın ve erkeklerin fırsatlara ulaşmasındaki eşitsizlik, çalışma hayatına kadınların sınırlı katılımı, kadınlarla erkekler arasındaki ücret eşitsizliği ve en önemlisi fiziksel güçlerinden doğan farkların kadına şiddet olarak dönmesi gibi daha birçok toplumsal konu ile ilişkilendirilebilir. Bu araştırma, kişisel kimliğin önemli bir bileşeni olarak toplumsal cinsiyetin eskiçağ toplumlarındaki ifadesine odaklanmaktadır. Eskiçağ toplumlarının toplumsal cinsiyet bağlamında sahip olduğu düşünce ve tutumların neler olduğunu, bu düşünce ve tutumların cinsiyet rollerinin şekillenmesine ve bireylerin cinsiyet temelinde ayrışmasına nasıl yansıdığını araştırarak Eski Mezopotamya ve Eski Anadolu hukukunda var olan cinsiyetçi kanun maddeleri ve bu düzenlemelerin toplumsal yaşam üzerindeki etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[The concept of gender usually becomes clear in the mind as binary oppositions male/female characteristics. Although the concept of gender generally refers to a biological distinction, gender is a concept that reveals culturally constructed male/female identities. Regardless of the geography and time in which human beings live, every culture has specific rules regarding male/female behaviors that deeply affect social life. Gender and gender roles are learned according to the culture, traditions and values of the society. Every culture, regardless of geography and time, has clear rules about the behavior of men and women. These rules are the roles that specify how men and women should be, how they should behave and what responsibilities they have. The emergence of traditional gender roles has led to the emergence of gender discrimination against women. Gender discrimination can be associated with many other social issues such as inequality in women's and men's access to opportunities, limited participation of women in working life, inequality in wages between women and men, and most importantly, the transformation of the differences arising from their physical strength as violence against women. This research focuses on the expression of gender as an important component of personal identity in ancient societies. It aims to reveal the sexist law articles in Ancient Mesopotamian and Ancient Anatolian law and the effects of these regulations on social life by investigating what the thoughts and attitudes of ancient societies in the context of gender were, how these thoughts and attitudes were reflected in the shaping of gender roles and the separation of individuals on the basis of gender.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62261 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[723-738]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/497 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Global Markaların Yeni Manipülasyon Stratejisi- Influencer Pazarlaması]]> <![CDATA[The New Manipulation Strategy Of Global Concerns- Influencer Marketing ]]> <![CDATA[Büşra Fadim SARIKAYA]]> <![CDATA[Yeni Medya Çalışmaları, Influencer Pazarlaması, manipülasyon, sosyal medya, karar verme süreci, ınfluencer, global pazarlama ]]> <![CDATA[Influencer Marketing, global marketing, manipulation, social media, ınfluencer, decision making on social media]]> <![CDATA[Küreselleşmeyle birlikte gittikçe büyüyen ve dünya pazarına hâkim olan global markaların, Instagram gibi sosyal medya platformlarında ünlenen Influencerları kanaat önderi olarak kullanarak, özellikle Z kuşağı gençleri satın alma alışkanlıkları bakımında etkilemeyi ve hatta manipüle etmeyi hedeflemektedir. Yeni nesil kanaat önderleri olarak karşımıza çıkan Influencerların özellikle 15-18 yaş arasındaki liseli gençler üzerinde ciddi anlamda etki sahibi oldukları, yapılan birçok bilimsel araştırmanın sonucunda elde edilmiştir. Bu makale, etkileyici pazarlamanın 15- 18 yaş arasındaki gençlerin karar verme süreçlerindeki etkisini ele almaktadır. Influenceların yoğun olarak pazarladıkları ürünler göz önünde bulundurulduğunda bu yoğunlaşmanın kozmetik alanında olduğu fark edilmiştir. Konuyu tanıtmak için öncelikle Influencer pazarlaması ve gençlik araştırması terimleri incelenecektir. Ayrıca, Kahneman ve Pierre Bourdieu'nun teorilerinin yardımıyla karar verme prosedürünün bir analizi yapılacaktır. Influencer pazarlamanın nasıl çalıştığına dair çok az araştırma yapıldığından, bunu açıklığa kavuşturmak için ampirik bir çalışma uygulanacak ve bunun için gençlerle röportaj yapılacaktır. Bu araştırma, gençlerin internetteki Influencerlar tarafından etkilenip etkilenmedikleri ve satın alma hareketlerini ne denli bu etkilenmeye bağlı olarak biçimlendiklerini tespit etmeye yardımcı olacaktır. Dolayısıyla ankete katılan gençler 15 yaşına kadar ve 15 yaşından büyük olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Görüşmelerin analizi, etkileyici pazarlamanın gençlerin karar verme süreçlerinde belirli bir etkisi olduğunu göstermeyi hedeflemektedir. Ancak, 17 yaşına kadar olan gençlerin, 18 yaş ve üzerindeki gençlerden çok daha fazla Influencerlar tarafından etkilendiği kanıtlanmış bir olgudur.]]> <![CDATA[This article deals with the influence of Influencer marketing on the decision-making of young people aged 15 to 18. For this purpose, the example of the cosmetics industry is used, since influencer marketing is frequently used there as a marketing tool. In order to introduce the topic, the terminology of influencer marketing and youth research will first be examined. Furthermore, an analysis of the approach to decision-making is carried out with the help of the theories of Kahneman and Pierre Bourdieu. Since the mode of action of influencer marketing has been little researched so far, an empirical study is used for clarification. Both influencers and youth are interviewed. The research provides information on the extent to which young people are influenced by so-called stars from the Internet and align their actions accordingly. It also analyzes how the relevance of influencers changes as young people get older. For this purpose, the teenagers interviewed were divided into two groups- up to 15 years and over 15 years. The analysis of the interviews shows that influencer marketing does have some influence on the decision-making of teenagers. However, it must be taken into account that teenagers up to 17 years of age orient themselves much more strongly to influencers than do young people over 18 years of age. This article is produced from the doctoral thesis.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62179 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[615-625]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/498 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Düzenli Spor Yapanların Covid-19 Pandemi Döneminde Evde Kısıtlı Kalmaları Egzersize Yönelik Tutum ve Davranışlarını Değiştirdi mi?]]> <![CDATA[Has the Covid-19 Pandemic Period Changed the Exercise Attitudes and Behaviors of Those Who Exercise Regularly?]]> <![CDATA[Mustafa AKIL]]> <![CDATA[Ali Enes US]]> <![CDATA[Spor Bilimleri, Covid-19, egzersiz, tutum, öz-etlilik, karar verme]]> <![CDATA[Sports Science, Covid-19, exercise, attitudes, self-efficacy, decision making]]> <![CDATA[Çalışmanın amacı, Covid-19 pandemisine bağlı olarak geçen zaman süresince takım ve bireysel olarak düzenli spor yapan yetişkinlerde meydana gelen zorunlu sedanter davranışın egzersize yönelik tutum ve davranışlarını değiştirip değiştirmediğini belirlemektir. Çalışma kesitsel yöntemle değerlendirildi. Araştırmaya 18-40 yaş arası 1150 sağlıklı yetişkin katıldı. Katılımcıların 547’si (%47,6) kadın, 603’ü (%52,4) erkekti. Yöntem 5 bölüm ve 49 maddeden oluştu. Birinci bölümde katılımcıların sosyodemografik özellikleri; ikinci bölümde egzersiz değişim aşaması kısa soru formu, üçüncü bölümde egzersiz değişim süreçleri ölçeği, üçüncü bölümde egzersiz öz-etkililik ölçeği, dördüncü bölümde egzersiz karar verme dengesi ölçeği yer aldı. Çalışma, bilimsel araştırma ve yayın etiği kurulu tarafından onaylandı. Bulgular incelendiğinde katılımcıların spor yapmak için hemen harekete geçme aşamasında olduğu tespit edildi. Egzersiz öz-etkililik algıları orta derecedeydi. Katılımcılarda egzersiz yapmanın algılanan yararları daha baskındı. Bireysel egzersiz yapanların egzersiz davranış ve değişim süreçleri, öz-etkililik düzeyleri ve karar verme dengeleri takım sporu yapanlara göre daha yüksekti. Katılımcıların egzersiz değişim aşaması ile egzersiz öz-etkililik düzeyleri arasında, egzersiz değişim aşaması ile egzersiz karar verme dengesi arasında, egzersiz öz-etkililik düzeyleri ile egzersiz karar verme dengeleri arasında pozitif yönde ilişki bulundu. Egzersiz değişim aşamasındaki durumları ile Egzersiz değişim süreçleri arasında, Egzersiz değişim aşamaları ile deneyimsel süreçler ve davranışsal süreçler arasında pozitif ilişki vardı. Sonuç olarak kapanmada insanların kendi kendini yeniden değerlendirme fırsatı bulduğunu ve kapanmanın son bulmasıyla egzersizlerini sık sık yapacaklarını göstermektedir. Ancak buna rağmen davranışlarının sık sık değişebildiği ve insanların egzersiz konusunda yardım edici ilişkilerden kaçındığı belirlendi. Daha sağlıklı sonuçlara ulaşabilmek için farklı yöntemlerin dahil edildiği kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.]]> <![CDATA[Considering that Turkey is one of the countries most affected by Covid-19, long stays at home may have changed exercise attitudes and habits. The aim of this study is to evaluate whether the self-reported exercise attitudes and behaviors of those who exercise regularly change during quarantine. In the study, 1150 healthy adults residing in Turkey were evaluated using the cross-sectional method. The designed method consists of 5 parts and 49 items. The study was approved by the Ethics Committee (2022-61-05). The first part was used to determine the sociodemographic characteristics of the participants, the second part to determine the participants' exercise change phase, the third part to determine the exercise change processes, the fourth part to determine the exercise self-efficacy level, and the fifth part to determine the exercise decision-making balance. When the findings were examined, it was determined that the participants were at the stage of taking action immediately to exercise. Perceptions of exercise self-efficacy were moderate. The perceived benefits of exercising were more dominant. Exercise behavior and change processes, self-efficacy levels and decision-making balances of individuals who do individual sports were higher than those who do team sports. A positive correlation was found between the exercise change phase and exercise self-efficacy levels, the exercise change phase and the exercise decision-making balance, and the exercise self-efficacy levels and the exercise decision-making balances of the participants. There was a positive correlation between their status in the exercise change phase and their exercise change processes, and the exercise change phases and experiential and behavioralprocesses. The results show that in closure, people have the opportunity to re-evaluate themselves and will exercise frequently once closure ends. However, it was determined that their behavior could change frequently and they avoided helping relationships about exercise. Comprehensive studies involving different methods are needed in order to achieve healthier results.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62162 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[413-426]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/499 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Risk Toplumunda Kuşakların Yeni Şiddet Deneyimi: Dijital Şiddet]]> <![CDATA[Generations’ New Violence Experience in Risk Society: Digital Violence]]> <![CDATA[Hatice OĞUZ ÖZGÜR]]> <![CDATA[Metin ÖZKUL]]> <![CDATA[Sosyoloji, modernleşme, risk toplumu, kuşaklar, dijital şiddet, siber zorbalık]]> <![CDATA[Sociology, modernization, risk society, generations, digital violence, cyberbullying]]> <![CDATA[Bu araştırmada, içinde yaşadığımız risk toplumu gerçekliğinden hareketle, dijital şiddet olgusu kuşaksal bağlamda incelenmiş ve betimsel sonuçlar ortaya konulmuştur. Bireylerin günlük yaşamlarında dijitalle olan yoğun ilişkileri sürecinde herhangi bir zamanda dijital şiddete maruz kaldıkları, tanıklık ettikleri ya da dijital şiddet uyguladıkları varsayımından hareketle, bu olgunun sosyalleşmeyle olan ilişkisi araştırmanın odağıdır. Kuşaksal özelliklere bağlı olarak bireylerin dijital şiddet deneyimlerinin farklılaştığı ön kabulüyle araştırma şekillendirilmiştir. Araştırmada kuşaksal sınıflar ve bazı demografik özellikler bağımsız değişken, dijital şiddet deneyimi ise bağımlı değişkendir. Araştırma örneklemi, Türkiye’nin çeşitli illerinde yaşayan kotalı örnekleme yöntemiyle rastlantısal olarak seçilmiş ve araştırmaya gönüllü olarak katılım sağlamış 18-95 yaşları arasındaki 500 kişiden oluşmaktadır. Kişilerin demografik özellikleri, internet kullanım alışkanlıkları ve dijital şiddet deneyimleriyle ilgili verileri elde etmeye yönelik soruları içeren yapılandırılmış görüşme formuyla bulgular elde edilmiştir. Araştırma, benimsenen yöntem ve uygulanan teknik bakımından nicel yöntem araştırmasıdır. Araştırmanın uygulama aşaması pandemi süreciyle kesiştiği için sağlık açısından riskli durumlara sebebiyet vermemek amacıyla görüşmelerin çoğunluğu çevrimiçi sahada gerçekleştirilmiştir. Veriler normal bir dağılıma sahip olmadığı için değişkenlerin ilişkilerini anlamlandırmak için ki-kare testinden yararlanılmıştır. Süleymen Demirel Üniversitesi Üniversite Etik Kurulu 11.11.2020 tarihli ve 98/12 sayılı kararına göre etik kurul izni alınmıştır. Araştırma sonucunda dijital şiddet deneyiminin, kuşaklara göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Z kuşağından Sessiz kuşağa doğru yaş ilerledikçe dijital şiddet deneyimi azalmaktadır. Ayrıca dijital şiddet deneyiminin, cinsiyet, eğitim seviyesi, gelir durumu gibi değişkenlere göre anlamlı farklılık göstermezken, medeni duruma göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir.]]> <![CDATA[In this research, starting from the reality of the risk society we live in, the phenomenon of digital violence has been examined in the generational context and descriptive results have been revealed. Based on the assumption that individuals have been exposed to, witnessed or perpetrated digital violence at any time during their intense relationship with digital in their daily lives, the relationship between this phenomenon and socialization is the focus of the research. The research has been shaped with the assumption that individuals' experiences of digital violence differ depending on generational characteristics. In the study, generational classes and some demographic characteristics are the independent variable, and the experience of digital violence is the dependent variable. The research sample consists of 500 people between the ages of 18-95 who were randomly selected by quota sampling method and voluntarily participated in the research, living in various provinces of Turkey. Findings were obtained with a structured interview form, which included questions about obtaining data about demographic characteristics, internet usage habits and digital violence experiences of individuals. The research is a quantitative method research in terms of the method adopted and the technique applied. Since the implementation phase of the research intersects with the pandemic process, most of the interviews were conducted online in order not to cause risky situations in terms of health. Since the data did not have a normal distribution, the Chi-square test was used to make sense of the relationships of the variables. Ethics committee approval was obtained from the Ethics Committee of Suleyman Demirel University (Decision no: 98/12 Dated: 11.11.2020). As a result of the research, it was determined that the experience of digital violence differed significantly according to the generations. As the age progresses from the Z generation to the Silent generation, the experience of digital violence decreases. In addition, it was determined that while the experience of digital violence did not differ significantly according to variables such as gender, education level, income status, it differed significantly according to marital status.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62045 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[551-568]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/500 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgın Döneminde 0-6 Yaş Grubu Çocuklarda Ev Kazaları ve İlişkili Faktörler: Türkiye Örneği]]> <![CDATA[Home Accidents among Children Aged 0-6 Years During the COVID-19 Pandemic and Related Factors: The Case of Turkey]]> <![CDATA[Birgül ÇİÇEK]]> <![CDATA[Hande ŞAHİN -Sibel ERKAL]]> <![CDATA[Aile ve Tüketici Bilimleri, Covid-19, ev kazası, güvenlik, 0-6 yaş grubu çocuk]]> <![CDATA[Family and Consumer Sciences, Covid-19 pandemic, home accident, injury, 0-6 age group children]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Covid-19 salgın döneminde 0-6 yaş grubu çocukların ev kazası geçirme durumları ve ilişkili faktörler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu tüm çocukları 0-6 yaş grubunda olan, Covid-19 salgın sürecinde evden ya da esnek çalışma sistemiyle çalışan, farklı sosyo demografik özelliklere sahip, çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 540 ebeveyn oluşturmaktadır. Ayrıca kaza ile ilişkili faktörlerin incelenmesinde ise çocukların yaşadığı 134 ev kazasının verilerinden yararlanılmıştır. Bu çalışma, Hacettepe Üniversitesi Etik Komisyonu tarafından 8 Haziran 2021 tarihinde yapılan toplantıda (Sayı: E- 35853172) etik açıdan uygun bulmuştur. Araştırma verileri, araştırmacılar tarafından hazırlanmış anket formu ile elde edilmiştir. Hazırlanan anket formunun ilk bölümünde ebeveynlerin sosyo-demografik bilgilerini, ikinci bölümde ev kazası geçiren çocuklara ilişkin bilgiler ile yaşanılan eve ilişkin özellikleri belirlemeye yönelik sorular bulunmaktadır. Son bölümde ise Turan, Altundağ-Dündar, Yorgancı ve Yıldırım (2010) tarafından oluşturulan 20 maddelik evlerin ev kazası açısından durumunu ortaya koyan “ev kazası güvenlik testi” kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; Covid-19 salgın döneminde 0-6 yaş çocukların karşılaştığı 134 (%24.8) ev kazasının %58,2’sinin erkek çocukları tarafından yaşandığı, düşme kazalarının ilk sırada geldiği, ev kazası geçiren çocukların yarıdan biraz fazlasının (%54,5) oturma odasında kaza geçirdiği belirlenmiştir. Araştırma kapsamına alınan ebeveynlerin ev kazası güvenlik testi puanlarının 0-6 yaş çocukların Covid-19 salgın döneminde ev kazası geçirme durumu, ebeveynlerin ev kazaları ile ilgili bilgilendirme/eğitim alma durumu ve sahip olunan çocuk sayısı açısından incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir (p<0,05) Elde edilen bulgular, salgın öncesi ve salgın döneminde yapılan çalışmalar ile tartışılmış, salgın döneminde çocuklarda yaşanabilecek ev kazalarının önlenmesi amacıyla açısından bireylere, ilgili kurum ve kuruluşlara önerilerde bulunulmuştur. Salgın döneminde konu ile ilgili az sayıda akademik çalışmalara rastlanıldığından; bu çalışmanın alan yazındaki boşluğu doldurarak alana katkı sağlayacağı, konu ile ilgili yapılacak benzer çalışmalara öncülük edeceği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[This study aims to examine home accidents experienced by children aged 0-6 years during the COVID-19 pandemic in terms of related factors. The study group of the research consisted of 540 parents with children aged between 0 and 6 years, who worked from home or through a flexible working system during the COVID-19 pandemic, and who voluntarily agreed to participate in the study. Furthermore, the research was designed as a descriptive study using the data of 134 home accidents experienced by children. This study was approved (No: E- 35853172) by Hacettepe University Ethics Commission at the meeting held on June 8, 2021. The study data were collected using the 20-item "Home Accident Safety Test," prepared by Turan, Altundağ-Dündar, Yorgancı and Yıldırım (2010) and revealing the state of houses in terms of home accidents. According to the study results, it was determined that 58.2% of 134 (24.8%) home accidents faced by children aged 0-6 years during the COVID-19 pandemic were experienced by boys, fall-related accidents stood out, slightly more than half of the children who faced home accidents had the accident in the living room (54.5%). A statistically significant difference was found when the home accident safety test scores of the parents included in the study were examined in terms of 0-6-year-old children having a home accident during the COVID-19 pandemic, informing/training the parents regarding home accidents, and the number of children they had. The findings were discussed within the framework of the current epidemic period and pre-epidemic studies in the literature, and suggestions were made to individuals, relevant institutions and organizations in order to prevent home accidents that may occur in children during the epidemic period. Since there are few academic studies on the subject during the epidemic period, it is thought that this study will contribute to the field by filling the gap in the literature and leading similar studies to be made on the subject.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62033 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[769-784]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/501 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneksel Yemeklerde Dijital Gastronomi Vizyonu]]> <![CDATA[Digital Gastronomy Vision in Traditional Foods ]]> <![CDATA[Züleyhan BARAN]]> <![CDATA[Turizm, dijital gastronomi, geleneksel yemek, mutfak, kültür, teknoloji]]> <![CDATA[Tourism, digital gastronomy, traditional food, cuisine, culture, technology]]> <![CDATA[Dijital gastronomi, turizmde yaşanan teknolojik gelişmelerden doğan yeni bir kavramdır. Bu kavram gastronomi turizminin sürdürülebilirliğine katkı sağlayabilecek ve gelecek nesillere doğru aktarabilecek nitelikte bir vizyon olarak değerlendirilmektedir. Bu durum yaşanan teknolojik gelişmelerin gastronomi turizmi kapsamında önem arz eden geleneksel yemeklere nasıl yansıyacağı sorunsalını da beraberinde getirmektedir. Bu çalışma ile dijital gastronomi vizyonunun geleneksel yemekler üzerinde nasıl bir etkisinin olacağı ve bu vizyon çerçevesinde geleneksel yemeklerin teknolojik gelişmelere nasıl uyum sağlayacağı belirlenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda çalışma, nitel araştırma deseninde ve derleme olarak kurgulanmıştır. Kavramsal çerçeve için öncelikle yeni nesil mutfak teknolojilerinin hangi konular olduğu tespit edilmiştir. Yeni nesil mutfak teknolojileri konusunun literatürde; dijital gastronomi, gastronomi 4.0, dijital mutfak, hibrit mutfak, moleküler gastronomi, laboratuvarda üretilen gıdalar, note by note mutfak, yapay zekâlı robotik mutfak, üç boyutlu yazıcı, siber yemek, lüks gastronomi ve yeni nesil restoran başlıkları altında incelendiği görülmüştür. Konuyla ilgili olduğu düşünülen başlıklara yönelik yapılan literatür taramasında bir tez, üç bildiri, yedi kitap, yirmi altı makale ve ayrıca web sitelerinde konuyla ilgili yazılan dört önemli yayına ulaşılmıştır. Elde edilen veriler ışığında dijital gastronomi vizyonuna yönelik fütüristik yaklaşımlarda bulunulmuştur. Sonuç olarak dijital gastronomi vizyonunun yeni nesil mutfak teknolojileri sayesinde israfı önleyen, kişiye özel besin değerine uygun hazırlanmasına olanak sağlayan ve geleneksel tarifleri korumayı hedefleyen sistemler bütünününden oluştuğu anlaşılmıştır. Dijital gastronomi vizyonunun benimsenmesinin, geleneksel yemek ve mutfak kültürü kavramlarının korunmasında etkin rol oynayacağı ön görülmüştür.]]> <![CDATA[Digital gastronomy is a new concept arising from technological developments in tourism. This concept is considered a vision that can contribute to the sustainability of gastronomy tourism and transfer it to future generations. This situation brings with it the problem of how the technological developments will reflect on traditional meals, which are essential within the scope of gastronomy tourism. This study has tried to determine how the digital gastronomy vision will impact traditional meals and how traditional meals will adapt to technological developments within the framework of this vision. In this context, the study was designed as a qualitative research design and as a compilation. First, the conceptual framework determined the topics of the new generation of kitchen technologies. In the literature, the subject of new-generation kitchen technologies includes digital gastronomy, gastronomy 4.0, digital cuisine, hybrid cuisine, molecular gastronomy, laboratory-produced food, note-by-note kitchen, artificial intelligence robotic kitchen, three-dimensional printer, cyber food, luxury gastronomy, and new generation restaurant. Found one thesis, three proceedings, seven books, twenty-six articles, and also four essential publications about the subject on websites in search on the topics thought to be related to the subject. In light of the data obtained futuristic approaches have been made for the digital gastronomy vision. As a result, it has been understood that the vision of digital gastronomy consists of a set of systems that prevent waste, enable it to be prepared under personalized nutritional value, and aim to preserve traditional recipes with new generation kitchen technologies. It is foreseen that the adoption of the digital gastronomy vision will play an active role in the preservation of traditional food, and culinary culture concepts of traditional food will be carried to further dimensions and play an active role in preserving cuisine culture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62028 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[685-703]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/502 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Küçük ve Orta Ölçekli Otel İşletmelerinin Karşılaştıkları Sorun ve Engeller Üzerine Bir Çalışma]]> <![CDATA[A Study on the Problems and Obstacles that Small and Medium-Sized Hotel Businesses Struggle]]> <![CDATA[Sevinç GÖKTEPE]]> <![CDATA[Turizm, küçük ve orta ölçekli işletmeler, otel, sorunlar, engeller]]> <![CDATA[Tourism, small and medium-sized enterprises, hotel, problems, obstacles]]> <![CDATA[Küçük ve orta ölçekli işletmeler (KOBİ) özellikle gelişmekte olan ülkeler açısından büyük önem taşımaktadır. Yalnızca gelişmekte olan ülkelerin değil, gelişmiş ülkelerin ekonomilerin temeli de KOBİ’lerdir. Bu organizasyonlar bir yandan istihdama katkı sağlayarak ekonominin canlanmasına yardımcı olurken; diğer yandan bölge ekonomilerine katkı yapmaktadırlar Turizmde de KOBİ’lerin sayıca baskın olduğunu söylemek mümkündür. Turizm KOBİ’leri arasında en çok dikkat çeken işletmeler ise otellerdir. KOBİ otelleri müşterilerle birebir etkileşime geçerek ağırlama unsurunu en iyi şekilde yerine getirmeye çalışmaktadır. Bu çalışmada Türkiye turizmi açısından çok önemli olan KOBİ otellerinin yaşadıkları sorun ve engeller, otel sahip/yöneticileri ile birebir görüşülerek değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırma, Haziran-Eylül 2018 döneminde İstanbul'daki küçük ve orta ölçekli otel işletmeleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. İstanbul hem en fazla turist çeken, hem de küçük ve orta ölçekli otel işletmelerinin dominant olduğu bir destinasyondur. Bu doğrultuda İstanbul’da bulunan KOBİ otel yönetici ve sahiplerini kapsayan 28 katılımcı ile görüşülmüştür Sonuçlar değerlendirildiğinde sorunlar ve engeller 5 ana başlık altında toplanmıştır. Bunlar; güvenlik, KOBİ otellerinin kalitesiyle ilgili sorunlar, etnik sorunlar, küçük boyutlu olmanın yarattığı engeller ve pazarlama sorunlarıdır. İşletmelerin karşılaştıkları sorun ve engellerin literatürde daha çok işletmenin kendisi ile ilgili olduğu görülmüştür. Finansman eksikliği, pazarlama sorunları, kaynak yetersizliği vb. unsurların ön plana çıktığı söylenebilir. Ancak yapılan görüşmelerde katılımcılar genel olarak işletme dışı sorunlardan bahsetmiştir. Yaşanan sorun ve engellerin dönemsel olaylardan etkilendiği açıkça görülmektedir. Bu bağlamda terörizm, Olağanüstü Hal (OHAL) gibi dönemsel sorunların ağırlıklı olduğu görülmüştür.]]> <![CDATA[Small and medium-sized enterprises (SMEs) are especially important for developing countries. SMEs are the basis not only of the developing countries’ economies but also the developed countries. On one hand, helping to revitalize the economy by contributing to employment; on the other hand, these businesses contribute to regional economies. It is possible to say that SMEs are dominant in tourism. Hotels attract the attention most among tourism SMEs. Small and Medium-sized Hotel Enterprises (SMHEs) are trying to fulfill the hospitality feature in the best way by interacting one-to-one with the customers. In this study, the problems and obstacles of SMHEs, which are very important in terms of Turkey's tourism, are tried to emphasize by consultation with the hotel owner/managers face to face. The research was carried out on small and medium-sized hotel businesses in Istanbul during the period of June-September 2018. Istanbul is a destination that attracts the most tourists and is dominated by small and medium-sized hotel businesses. In this direction, 28 participants, including managers and owners of SME hotels in Istanbul, were interviewed. When the results are evaluated problems and obstacles are grouped under 5 main headings. These are security, issues related to the quality of SMHEs, ethnic problems, obstacles of bringing small in size, marketing problems. It has been seen in the literature that the problems and obstacles faced by businesses are mostly related to the business itself. The elements such as lack of funding, marketing problems, lack of resources, etc. may come to the fore. However, in the interviews, the participants talked about non-organizational problems in general. It is clearly seen that the problems and obstacles experienced are affected by periodic events. In this context, it was observed that periodic situations such as terrorism and the State of Emergency were predominant.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62020 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[1055-1072]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/503 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Okul Öncesi Dönemde Ebeveyn Tutumları ile Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimi Arasındaki İlişki]]> <![CDATA[The Relationship Between Parental Attitudes and Digital Game Addiction Tendencies in Preschool Period]]> <![CDATA[Cemal AKÜZÜM]]> <![CDATA[Ebru BOĞA BARAN -Sema ÇELEBİ]]> <![CDATA[Okul öncesi dönem, ebeveyn tutumları, dijital oyun, dijital oyun bağımlılığı, dijitalleşme ]]> <![CDATA[Preschool period, parent attitudes, digital game, digital gaming addiction, digitalization]]> <![CDATA[Çocukluğun vazgeçilmez bir unsuru olan oyun, gelişen ve değişen zamana paralel olarak bazı dönüşümler yaşamaktadır. Özellikle dijitalleşme sürecinin hız kazanmasıyla beraber çocukların oyun oynama şeklinin ve oyun tercihlerinin de farklılaştığı görülmektedir. Bu değişim ve dönüşüm sürecinde, özellikle erken çocukluk yıllarında, ebeveynlerin etkisi büyük rol oynamaktadır. Bu çalışmada, çocuğu okul öncesi eğitime devam eden ebeveynlerin tutumları ile çocuklarının dijital oyun bağımlılığı eğilimine yönelik görüşleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma için, Dicle Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu Başkanlığından 28.09.2021 tarih ve 145353 sayılı Olur’u ile Etik Kurul Onayı alınmıştır. Araştırma, ilişkisel tarama modelinde tasarlanmış nicel bir çalışmadır. Olasılıklı olmayan örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilen, 4-6 yaş arası çocuğu olan 423 ebeveyn çalışmaya dahil olmuştur. Katılımcılara, çalışma hakkında detaylı bilgiler verilerek gönüllü katılım onayı alındıktan sonra 20-30 dakika süren görüşmeler aracılığıyla veriler toplanmıştır. Veriler “Demografik Bilgi Formu”, “Ebeveyn Tutum Ölçeği” ve “Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimi Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak; ebeveynlerin demokratik tutuma sahip olma düzeyi arttıkça dijital oyun bağımlılığı eğiliminin azaldığı, anne-baba yaşı, öğrenim düzeyi, çocuk sayısı, çalışma durumu ve gelir düzeyinin ebeveyn tutumları üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öğrenim düzeyi ve gelir düzeyinin dijital oyun bağımlılığı üzerinde etkili birer değişken olduğu saptanmıştır. ]]> <![CDATA[Play, which is an indispensable element of childhood, also experiences some transformations in parallel with the developing and changing time. Especially with the acceleration of the digitalization process, it is seen that the way children play and their game preferences differ. In this process of change and transformation, especially in the early childhood years, the influence of parents plays a major role. In this study, it was aimed to examine the relationship between the attitudes of parents whose children continue to pre-school education and their views on their children’s digital game addiction tendency. Ethics Committee Approval was obtained for the research with the consent of the Dicle University Social and Human Sciences Ethics Committee dated 28.09.2021 and numbered 145353.The research is a quantitative study designed in the relational survey model. 423 parents with children aged 4-6 years, selected by criterion sampling method, one of the nonprobability sampling methods, were included in the study. The participants were given detailed information about the study and the data were collected through interviews that lasted 20-30 minutes after obtaining consent for voluntary participation. Data were collected through the "Demographic Information Form", "Parental Attitude Scale" and "Digital Gaming Addiction Tendency Scale". The obtained data were analyzed with the SPSS package program. As a result; It was determined that as the level of parents' having a democratic attitude increased, the tendency for digital game addiction decreased, and the age of the parents, education level, number of children, working status and income level were effective on parental attitudes. In addition, it has been determined that education level and income level are effective variables on digital game addiction.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=61958 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[427-458]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/504 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çağdaş Sanatta Psikocoğrafya Yaklaşımı]]> <![CDATA[Psychogeographic Approach in Contemporary Art]]> <![CDATA[Ali KOÇ]]> <![CDATA[Aygül AYKUT]]> <![CDATA[Psikocoğrafya, sitüasyonizm, peripate, palimpest, flanör]]> <![CDATA[Psychogeography, situationism, peripate, palimpest, flaneur]]> <![CDATA[Bu araştırma, öncelikli olarak sosyal bilimlerin hibrit dalı olan psikocoğrafya ile çağdaş sanat pratikleri arasında bir olay örgüsü yaratmaya çalışır. Modern dönemde sosyal bilimcilerin teorik ve çağdaş sanat çevrelerinin pratik çalışmaları neticesinde ortaya çıkan psikocoğrafyanın çağdaş sanat çevrelerinde karşılığı var mıdır ya da nedir? Bu sorunun cevabı, araştırma içinde psikocoğrafyanın çağdaş bir sanat yaklaşımı olarak önerilmesiyle karşılık bulur. Modern zamanlarda bir yandan Fransız felsefeci Guy Debord (1931-1994) ve arkadaşları tarafından 1950’li yıllarda öne sürülen ‘Enternasyonel Sitüasyonist Hareket’ (Uluslararası Durumcu Hareket) içinde psikocoğrafyanın tanımı yapılır ve uygulamalı sanat yapıtları ortaya konurken diğer yandan sosyal bilimcilerin kuramsal çalışmaları eşliğinde disiplinlerarası bir dal olarak psikocoğrafya gündeme getirilir. Sözü edilen gelişmeler bağlamında burada, psikocoğrafya kavramının tarihsel öyküsü verilerek, postmodern zamanların güncel sanatı içinde ortaya çıkan çağdaş sanat işlerinin psikocoğrafya ile olan ilgilerine odaklanılır. Yani bu araştırma, psikocoğrafyanın çağdaş sanat çevrelerinde kimler tarafından nasıl ve ne şekilde üretildiği ve etkilerinin neler olduğu sorularını yanıtlama amacını taşır. Bir başka açıdan bu çalışma, psikocoğrafyanın sosyal bilimlerin edebiyat, tarih, sosyoloji, coğrafya, iletişim, psikoloji, antropoloji ve mimari gibi alanlarında daha çok ele alınmış olmaları gerçeğini bilir, ancak psikocoğrafya olgusunu günümüzün postmodern sanat temsilcileri tarafından üretilen işleri temelinde ele alma hedefini güder. Öyleki bu araştırma, psikocoğrafyanın çağdaş sanat üzerindeki yansımalarını incelerken betimsel araştırma yöntemini, durum çalışmasını ve tematik analizi kullanır. Sonuçta, sosyal bilim çevrelerinde kuramsal düzeyde hibrit bir alan olarak değerlendirilen psikocoğrafyanın, deney ve uygulama temeline dayalı çağdaş sanat işleri üzerindeki etkilerinin ortaya çıkarılması sağlanır. Psikocoğrafya olgusuna farklı bir pencereden bakarak onu bir çağdaş sanat yaklaşımı olarak öneren bu araştırmanın hem günümüz sanatçılarına yeni işleri için esin kaynağı olabileceği hem de alanyazın dünyasına katkılar sağlayabileceği umut edilmektedir. ]]> <![CDATA[This research primarily tries to create a plot between psychogeography, a hybrid branch of social sciences, and contemporary art practices. Does psychogeography, which emerged as a result of the theoretical work of social scientists and the practical work of contemporary art circles in the modern period, have a counterpart in contemporary art circles or what is it? The answer to this question finds its answer in the research by suggesting psychogeography as a contemporary art approach. In modern times, on the one hand, psychogeography is defined in the 'International Situationist Movement' (International Situationist Movement) put forward by the French philosopher Guy Debord (1931-1994) and his friends in the 1950s, and applied works of art are presented, on the other hand, interdisciplinary studies are accompanied by the theoretical studies of social scientists. Psychogeography as a branch is brought to the agenda. In the context of the aforementioned developments, here, by giving the historical story of the concept of psychogeography, the interest of contemporary works of art that emerged in the contemporary art of postmodern times with psychogeography is focused. In other words, this research aims to answer the questions of how and by whom psychogeography is produced in contemporary art circles and what its effects are. From another point of view, this study recognizes the fact that psychogeography has been dealt with more in the fields of social sciences such as literature, history, sociology, geography, communication, psychology, anthropology and architecture, but it aims to deal with the phenomenon of psychogeography on the basis of works produced by today's postmodern art representatives. Thus, this research is uses descriptive research method, case study and thematic analysis while examining its reflections on contemporary art. As a result, the effects of psychogeography, which is considered as a hybrid field at the theoretical level in social science circles, on contemporary works of art based on experiment and practice will be revealed. It is hoped that this research, which looks at the phenomenon of psychogeography from a different perspective and proposes it as a contemporary art approach, can both be a source of inspiration for today's artists for their new works and contribute to the world of literature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=61930 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[843-868]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/505 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanat, Mekân ve Bellek]]> <![CDATA[Art, Space and Memory ]]> <![CDATA[Levent İSKENDEROĞLU]]> <![CDATA[Yüksel GÖĞEBAKAN]]> <![CDATA[Resim, Sanat, mekân, bellek, kültür varlığı, zihin]]> <![CDATA[Paint, Art, space, memory, cultural exıstence, mind]]> <![CDATA[Sanat, yaşamı çevreleyen her yerde karşımıza çıkması muhtemel kadim bir insan etkinliğidir ve sanatın diğer tüm insan etkinliklerinin ürünü olan kültür ile sıkı bağları mevcuttur. Tüm toplumlar iz bırakmak ister. Kalıcı izli bellek inşası, tarih boyunca tüm toplumların en önemli kaygılarından biri olmuştur. Tüm toplumlar varlıklarını sürdürmek ve bilinçlerini gelecek kuşaklar ile paylaşabilmek için sanatın olağan üstü etki gücünden istifade etmişlerdir. Çünkü sanat, var edildiği toplumun ve coğrafyanın tüm birikim ve koşullarından etkilenen bir yaratım sürecidir. Dolayısıyla her bir sanat eseri, içerisinde o toplumun kodlarını taşımaktadır. Bu çalışmada kavramsal açıdan mekân üzerinden sanat ile bellek arasındaki ilişki irdelenmeye çalışılmıştır. İz bırakma istencinin, sanatsal yaratma eylemi ile mekâna nasıl etki ettiğini ve insanın mimarlık ve inşa eylemlerinin sanatın varlığı üzerindeki etkisi, kavramsal bir diyalektik üzerinden ele alınmıştır. Bilhassa mekân ve yer kavramları üzerinden yoğun bir alan yazın taraması yapılmış ve bu taramadan yapılan çıkarımlar üzerinden sanat, mekân ve bellek kavramları ile ilgili yeni yorumlamalar yapılmaya çalışılmış ve tüm bunların sonucunda sanatın algılanması açısından yeni bir mekân sınıflandırmasına gidilmiştir. Hangi zaman diliminde olursa olsun sanatçı ile izleyicisi arasındaki bağın ve de sanatın esas mekânının zihin olduğu sonucuna varılmıştır. Tüm zamanların ortam ve yaratı algısı zihin tarafından yorumlanmış bir hakikatten ibarettir denebilir. Bu durumda her insan kendi hakikatini yaratan gerçekler üzerinden doğayı ve sanatı algılamaktadır ve her sanatçı kendi hakikatleri ile sanatını yaratmaktadır denilebilir. ]]> <![CDATA[Art is an ancient human activity that is likely to appear everywhere around life, and art has close ties with culture, which is the product of all other human activities. All societies want to leave a mark. The construction of permanent memory has been one of the most important concerns of all societies throughout history. All societies have benefited from the extraordinary power of art in order to maintain their existence and share their consciousness with future generations. Because art is a creation process that is affected by all the accumulation and conditions of the society and geography in which it is created. Therefore, each work of art carries the codes of that society. In this study, the relationship between art and memory was tried to be examined conceptually through space. How the will to leave a trace affects the space with the act of artistic creation and the effect of human architecture and construction actions on the existence of art are discussed through a conceptual dialectic. In particular, an intensive literature review was made on the concepts of space and place, and new interpretations were tried to be made on the concepts of art, space and memory, based on the inferences made from this scan, and as a result of all these, a new space classification was made in terms of the perception of art. Regardless of the time period, it has been concluded that the connection between the artist and the audience and the main place of art is the mind. It can be said that the perception of environment and creation of all times consists of a truth interpreted by the mind. In this case, it can be said that every person perceives nature and art through the facts that create his own truth, and every artist creates his art with his own truths.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=58194 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[511-521]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/506 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cumhuriyet’in Kuruluşundan 1960’lara Türk Tiyatrosu’nun Gelişimi ve Tiyatro Mekânlarının Dönüşümü]]> <![CDATA[The Development of Turkish Theater and the Transformation of Theater Spaces from the Establishment of Republic until 1960’s]]> <![CDATA[Aybüke ÖNER]]> <![CDATA[Mehmet ŞENER]]> <![CDATA[Mimarlık, mimarlık tarihi, tiyatro, Cumhuriyet dönemi, tiyatro mekânları ]]> <![CDATA[Architecture, history of architecture, theatre, Republican period, theater spaces]]> <![CDATA[Tiyatro kavramı birden fazla katmana sahip çok bileşenli bir yapıya sahiptir. Tiyatro mekânı, bu çok katmanlı yapının temel parçalarındandır ve tiyatro sanatının toplumla kurduğu ilişkiye bağlı olarak farklılaşıp çeşitlenir. Türk tiyatrosunun mekân tarihi, siyasi ve sosyal sebeplerle ilintili olarak değişimler içerir. Cumhuriyet Dönemi tiyatro mekânlarının üretim pratikleri ise, tiyatronun gündelik hayattaki konumuna ve gelişim süreçlerine bağlı olarak değişim gösterir. Cumhuriyet’in kuruluş döneminde modern ulus devlet kurma ideolojisi doğrultusunda tiyatroya yüklenen misyon tiyatroyu bir eğitim aracına dönüştürür. Bu yıllarda Cumhuriyet ideolojilerinin halka ulaştırılması ve halkın tiyatro yoluyla eğitilmesi öncelikli hedef olur. Bununla birlikte tiyatro çağdaşlaşmanın bir simgesi olarak görüldüğü için kurumsal bir Türk tiyatrosu oluşturmak adına adımlar atılır. Tiyatro kurumlarının devlet tarafından desteklenmesi, okulların açılması, şehir ve devlet tiyatrolarının gelişmesi, özel tiyatroların sayısındaki artış ile beraber tiyatro mekânına ve tiyatro binasına olan ihtiyaç gündeme gelir. Bu kapsamda 1923 ve 1960 yılları arasında tiyatro mekânları, dönemin eğitim ve kültür merkezleri olarak görülen "Türk Ocakları" ve "Halkevleri" temsil salonlarında kendine yer edinir. 1950'lerden sonra sinema ve kültür merkezleri gibi yeni mekânların ortaya çıkması ve halkın bu mekânlara ilgisinin artması, tiyatro mekânı ihtiyacının bu yapılarda giderilmesiyle sonuçlanır. Makale kapsamında; Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosunun mekânsal yapısının ve mimari özelliklerinin geçirdiği değişimlerin, tarihsel süreç içerisinde gerçekleşen politik kırılmalar ve değişen sosyokültürel dinamiklerin belirleyici rolü üzerinden okunması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda öncelikle Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosu’nun gelişim çizgisi ve kurumsallaşma tarihi ele alınmıştır. Ardından 1923-1960 yılları arasını kapsayan süreçte sosyokültürel bağlamda yaşanan kırılmalar doğrultusunda kullanılan mekânlar ve yapılar tespit edilmiş; belirlenen örnekler mimari planlar, fotoğraflar ve belgeler üzerinden incelenmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen en temel kazanım toplumsal gelişmelerin tiyatro yapılarının mimari karakterleri ve işlevlerini hangi yönlerde ve ne şekilde etkilediğini birebir görebilmek; dolayısıyla mimarlığı etkileyen temel dinamikleri de somut örnekler üzerinden okuyabilmek olmuştur.]]> <![CDATA[The concept of the theater has a multi-component structure with more than one layer. The theater space is one of the fundamental parts of this multi-layered structure and differentiates and diversifies depending on the relationship that theater art establishes with society. The spatial history of Turkish theater includes changes to political and social reasons. The production practices of the theater spaces of the Republican Period, on the other hand, change depending on the position of the theater in daily life and its development processes. In the founding period of the Republic, the mission attributed to the theater in line with the ideology of establishing a modern nation-state turns the theater into an educational tool. In these years, the priority target was to convey the ideologies of the Republic to the public and to educate the public through theatre. However, since the theater is seen as a symbol of modernization, steps are taken to create an institutional Turkish theater. With the support of theater institutions by the state, the opening of schools, the development of city and state theaters, and the increase in the number of private theaters, the need for theater space and theater building increases. In this context, between the years 1923 and 1960, theater spaces took their place in the representation halls of "Türk Ocakları" and "Halkevleri", which were seen as the education and cultural centers of the period. After the 1950s, the emergence of new spaces such as cinemas and cultural centers and the increasing interest of the public in these venues resulted in meeting the need for theater spaces in these buildings. Within the scope of the article; It is aimed to read about the changes in the spatial structure and architectural features of the Republican Period Turkish Theater through the political breaks that took place in the historical process and the decisive role of changing socio-cultural dynamics. Within this scope; primarily, the development line and the history of the institutionalization of the Turkish Theater in the Republican Period will be written. Then, the spaces and structures used in the process of 1923-1960 will be determined in line with the ruptures experienced in the socio-cultural context; determined examples will be examined through architectural plans, photographs and documents. In this context, first of all, the development line and institutionalization history of the Turkish Theater in the Republican Period were discussed. Then, in the period between 1923 and 1960, the spaces and structures used in line with the socio-cultural ruptures were determined; The determined examples were examined through architectural plans, photographs and documents. The most basic gain obtained as a result of the study is to be able to see exactly in which ways and how the social developments affect the architectural characters and functions of the theater structures; therefore, it was possible to read the basic dynamics affecting architecture through concrete examples.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=58190 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[801-815]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/507 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Matematik Öz-yeterlik Algısı Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması]]> <![CDATA[Developing a Self-Efficacy Perception Scale for Mathematics: Validity and Reliability Study]]> <![CDATA[Yalçın KARALI]]> <![CDATA[Gökhan COŞANAY]]> <![CDATA[Matematik, öz-yeterlik ölçeği, ölçek geliştirme, geçerlik, güvenirlik]]> <![CDATA[Mathematics, self-efficacy scale, scale development, validity, reliability]]> <![CDATA[Öğrencilerin bir disiplin alanına yönelik sahip oldukları tutum, inanç, öz-yeterlik gibi duyuşsal becerileri akademik başarılarını önemli ölçüde etkilemektedir. Bireylerin bir derse ya da disipline ilişkin sahip oldukları duyuşsal yeterlik düzeylerini belirlemede likert tipi ölçekler sıklıkla kullanılmaktadır. Alanyazın incelendiğinde ilkokul düzeyindeki öğrencilerin matematik dersine ilişkin öz-yeterlik algılarını belirlemeyi amaçlayan ölçek sayısının oldukça yetersiz olduğu görülmüştür. Bu nedenle çalışmada, dördüncü sınıf öğrencilerinin matematik dersine ilişkin öz-yeterlik düzeylerini belirleyebilecek, güvenirliği ve geçerliği sağlanmış bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın yöntemi nicel, modeli ise taramadır. Yapılan literatür incelemesi sonrasında 40 maddeden oluşan, üçlü likert tipinde cevaplar içeren matematik dersine ilişkin öz-yeterlik ölçek formu hazırlanmıştır. Araştırma için İnönü Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Etik Kurulundan 06.01.2022 tarih ve 130502 sayılı etik kurul onayı alınmıştır. Hazırlanan ölçek form Malatya ili Battalgazi ve Yeşilyurt ilçelerinde 2021-2022 eğitim öğretim yılında öğrenim gören ve basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 591 dördüncü sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Toplanan verilerin 329’u AFA için, 262’si ise DFA için kullanılmıştır. Uygulama sonrası ulaşılan veriler üzerinden geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Kapsam geçerliliğinin sağlanması amacıyla madde havuzu uzman görüşleri doğrultusunda düzenlenmiştir. Yapı geçerliliği, taslak ölçek formuna AFA ve DFA uygulanarak sağlanmıştır. Yapı geçerliği analizleri sonrasında ölçeğin üç alt boyutta olduğu görülmüş ve bu boyutlar “Tutum”, “Uygulama” ve “Motivasyon” olarak adlandırılmıştır. Yapılan güvenirlik analizlerinde Cronbach Alpha güvenirlik katsayısının ölçek genelinde .84, “tutum” faktöründe .79, “uygulama” faktöründe .71 ve “motivasyon” faktöründe ise .63 olduğu görülmüştür. Sonuç olarak yapılan analizler ve değerlendirmeler neticesinde üç faktör ve 13 maddeden oluşan matematik öz-yeterlik ölçeğinin (MÖYÖ), öğrencilerin matematik öz-yeterlik algılarını belirlemede alan yazına katkı sunabilecek, geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu söylenebilir.]]> <![CDATA[Affective skills such as attitudes, beliefs, and self-efficacy of students towards a discipline significantly affect their academic success. Likert type scales are frequently used to determine the affective competence levels of individuals regarding a course or discipline. When the literature is examined, it is seen that the number of scales aiming to determine the self-efficacy perceptions of primary school students about the mathematics lesson is quite insufficient. Therefore, in this study, it was aimed to develop a reliable and valid scale that can determine the self-efficacy levels of fourth grade students in mathematics. The method of the study is quantitative and the model is survey. After the literature review, a self-efficacy scale form was prepared for the mathematics course, which consists of 40 items and includes answers in triple Likert type. Ethics committee approval dated 06.01.2022 and numbered 130502 was obtained from the Scientific Research and Ethics Committee of İnönü University for the research. The prepared scale form was applied to 591 fourth grade students who were studying in the Battalgazi and Yeşilyurt districts of Malatya province in the 2021-2022 academic year and selected by simple random sampling method. Of the collected data, 329 were used for exploratory factor analysis (EFA) and 262 for confirmatory factor analysis (CFA). Reliability and validity analyzes were performed on the data obtained after the application. In order to ensure content validity, the item pool was arranged in line with expert opinions. Construct validity was ensured by applying EFA and CFA to the draft scale form. After the construct validity analyzes, it was seen that the scale had three sub-dimensions and these dimensions were named as “Attitude”, “Practice” and “Motivation”. In the reliability analysis, it was seen that the Cronbach Alpha reliability coefficient was .84 in the scale, .79 in the "attitude" factor, .71 in the "practice" factor and .63 in the "motivation" factor. As a result of the analyzes and evaluations made, it can be said that the mathematics self-efficacy scale (MSES), which consists of three factors and 13 items, is a valid and reliable scale that can contribute to the literature in determining students' mathematics self-efficacy perceptions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=58065 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[827-842]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/508 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Piyano Eğitiminde Başlangıç Etütleri İçinde Yer Alan Duvernoy Op.176 Etüt Kitabının Analizi]]> <![CDATA[The Analysis of Duvernoy Op.176 Etude Book for Beginner’s Piano Education]]> <![CDATA[Özlem ÖMÜR]]> <![CDATA[Piyano Eğitimi, Jean Baptiste Duvernoy, başlangıç etütleri, teknik beceriler, müzikal ifadeler]]> <![CDATA[Piano Education, Jean Baptiste Duvernoy, beginner etudes, technical skills, musical expressions]]> <![CDATA[Çalışmada, piyano eğitimi başlangıç düzeyinde kullanılan Jean Baptiste Duvernoy “Ecole primaire” (Elementary Studies), Op.176 etüt kitabının farklı kazanımlar açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Nitel bir çalışma olan bu araştırmada, literatür tarama ile birlikte betimsel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Kitapta yer alan 25 etüt; içerdiği tonalite, ölçü birimi, hız terimleri, sağ ve sol el teknik kazanımlar, müzikal ifadeler ve müzik öğretmenliği lisans programı kazanımları açısından incelenmiş, yapılan analiz sonucunda elde edilen veriler, yüzdelik dağılımları ile birlikte yedi kategoride sunulmuştur. Etütlerde en çok “Do Majör” tonu, 4/4’lük ölçü birimi kullanılmış, Allegro’dan daha yüksek tempoya sahip bir hız terimine yer verilmemiştir. Sağ elde legato, sol elde ise çift ses ve legatonun etütlerde en çok kullanılan teknikler olduğu saptanmıştır. Müzikal ifadeler açısından ise en çok crescendo nüansı kullanılmıştır. Etütlerin müzik öğretmenliği lisans programı kazanımlarına uygunluğu açısından bakıldığında, tüm etütlerde gürlük terimlerinin kullanıldığı, etütlerin, temel teknik kazanımları yüksek düzeyde sağladığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, etütlerde; temel tonaliteler ve ölçü birimlerinin dışına çıkılmadığı, hız terimi olarak, başlangıç düzeyine uygun, yüksek tempo içermeyen terimlerin seçildiği, teknik açıdan her iki elde en temel ve başlangıç düzeyi için gerekli tekniklere yer verildiği, müzikal ifade olarak da yine en temel nüansların kullanıldığı ve etütlerin müzik öğretmenliği lisans programı kazanımlarına uygun olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[This study examines 25 etudes in the book of Jean Baptiste Duvernoy "Ecole Primaire" (Elementary Studies), Op.176, used at the beginner level piano education, in terms of tonality, measurement unit, speed terms, right and left-hand technical achievements, musical expressions, and music teaching undergraduate program achievements. In this qualitative study, descriptive analysis was employed with a literature review. In the etudes, "C Major" tone and 4/4 measurement unit were used most, and a speed term with a higher tempo than Allegro was not included. Legato in the right hand and double voice and legato in the left hand were mostly used. As musical expressions, crescendo nuance was used the most. As for music teaching undergraduate program achievements, the terms of loudness were used in all etudes, and basic technical achievements were provided at a high level. According the findings; basic tonalities and measurement units were not exceeded in the etudes, the terms suitable for the beginner level and not containing high tempo were chosen as the term of speed, the most basic and necessary techniques for both hands were included, the most basic nuances were used as a musical expression, and the etudes were suitable for the achievements of the music teaching undergraduate program.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=58032 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[569-582]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/509 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yazgıların Elindeki Hayatlar: İkinci Katil ve Tarla Kuşuydu Juliet Oyunlarında Metinlerarasılık]]> <![CDATA[The Lives in the Hands of Destinies: Intertextuality in İkinci Katil and Tarla Kuşuydu Juliet ]]> <![CDATA[Dilek ZERENLER]]> <![CDATA[Drama, Postmodernizm, Metinlerarasılık, Shakespeare, İkinci Katil, Tarla Kuşuydu Juliet]]> <![CDATA[Drama, Postmodernism, Intertextuality, Shakespeare, İkinci Katil, Tarla Kuşuydu Juliet ]]> <![CDATA[Metinlerarası kavramı 1960’lı yıllarda ilk kez Fransız yazar Julia Kristeva tarafından kullanılmış, postmodern dönemin birçok eserinde de yaygın olarak uygulamıştır. En geniş anlamıyla bir metnin içinde başka bir döneme, yazara veya üsluba ait metinlerin yer alması olarak tanımlanabilecek metinlerarası ilişkiyi roman, hikaye gibi türlerin yanı sıra oyun metinlerinin dramatik yapısında da görmek mümkündür. Tiyatro sanatının sinema ve teknoloji ile yarıştığı çoksesliliğin esas alındığı bu dönemde oyun yazarları anlatı dilinin veya üslubun da günümüz seyircisini yakalayacak şekilde olması için yeni arayışlara girerler. Bu bağlamda metinlerarası anlatım tarzını tercih eden oyun yazarları başka metinlerdeki karakterleri, olay örgüsünü vs. kendi kurgu dünyalarının dinamiklerine uygun bir şekilde dönüştürerek seyirciye/okuyucuya sunar.Türk oyun yazarı Serhat Yiğit’in kaleme aldığı İkinci Katil ve İsrail’li oyun yazarı Ephraim Kishon’un yazdığı Tarla Kuşuydu Juliet de metinlerarası ilişkinin olduğu oyunlardandır. İkinci Katil’de Shakespeare’in önemli eserlerinden biri olan Macbeth oyununda adı bile verilmeyen bir katilin hikayesi merkeze alınır. Cadılar, bu oyunda da insanı kehanetleri ile güç ve hırs konusunda sınava tabi tutarlar. Tarla Kuşuydu Juliet’te ise Shakespeare’in ünlü oyunu Romeo ve Juliet oyunundaki âşıkların mutsuz evlilik hayatları ele alınır. Döneminde Romeo ile Juliet’i birbirine kavuşturmayarak büyük bir aşk hikayesi yaratan Shakespeare bu oyunda olaylara müdahale etmek üzere çiftin evine gelen bir oyun kişisidir. Bu çalışmanın amacı iki oyunda da başka metinlerden izlere yer verilmesinin nedenini, üretilen metne ana metnin katkısını ortaya çıkarmaktır. İki çağdaş oyunda da metinlerarasılığın izi sürülerek, tiyatro alanında metin yazımındaki arayış neticesinde kullanılan bu kavramın günümüz tiyatro sanatına katkısı üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada metinlerarası ilişki üretilen oyunlardaki dil kullanımı, karakterizasyon, diyalog oluşturma vs. gibi dramaturjik verilerle incelenmiştir.]]> <![CDATA[Intertextuality in fact has been revealed in the 1960s by a French writer, Julia Kristeva, and has been extensively used in postmodern texts. The competition between drama and cinema/technology/media in polyphonic period forces playwrights to find out new ways of telling and styles to reach a new audience. In this respect, the playwrights who prefers to use intertextuality in their plays achieve to reach the reader/audience with a classic text through a different approach is the result of the movement of contemporary art. Turkish playwright Serhat Yiğit in his play, İkinci Katil and Israeli playwright Ephraim Kishon in his play Tarla Kuşuydu Juliet use intertextuality in their plays. In İkinci Katil the life of murderer is given even though he is not so important in Shakespeare’s play Macbeth. Also, the witches play an important role to foreground the psychology of humanbeing against the test of greed and power. In Tarla Kuşuydu Juliet, the playwright deals with the terrible marriage of Romeo and Juliet. Shakespeare who creates love affairs within these characters in his period also exists as a character in this play to solve the problems of Romeo and Juliet. The aim of this study is to find out the reason for using intertextuality in these two plays, the effect of the main text on the produced text, and the contribution of intertextuality to contemporary drama. The method is to focus on the data of dramaturgy instruments such as the usage of language, creation of dialogue, characterization, etc. to foreground the styles of the playwrights.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57969 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[671-684]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/510 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Alphonse Mucha’nın Eserlerinin Arkasındaki Gizem: Art Nouveau Dönemi Sanatçılarının Karşılaştırmalı Analizi]]> <![CDATA[The Mystery Behind Alphonse Mucha's Works: A Comparative Analysis of Art Nouveau Artists]]> <![CDATA[Gözde ÖZALTUN]]> <![CDATA[Grafik tasarım tarihi, Alphonse Mucha, Art Nouveau, biçim içerik analizi, afiş sanatı]]> <![CDATA[History of graphic design, Alphonse Mucha, Art Nouveau, format content analysis, poster art]]> <![CDATA[<ol start="19"> <li>yy’ın sonlarından başlayıp 20. yy’ın I. Dünya Savaşına kadar süren döneminde “Çağ Dönümü” olarak adlandırılan sürecin içerisinde yer alan Art Nouveau hareketi, Çağdaş Grafik Tasarımın gelişimine zemin hazırlamıştır. Mimari, iç mekan tasarımı ve endüstri tasarımında da etkileri görünen bu hareket organik, akıcı ve kıvrımlı çizgilere sahip, tarihselciliğe karşı çıkan dekoratif bir üslup ortaya koyarak; dekoratif sanatları güzel sanatlar seviyesine çıkartmayı amaçlamıştır. Döneme damgasını vuran önemli grafik sanatçılarından Jules Cheret ve Théophile Alexandre Steinlen Art Nouveau üslubundaki çalışmalarıyla grafik tasarım sanatına büyük katkılarda bulunmuştur. Yine aynı dönem içerisinde yer alan ünlü grafik sanatçısı Alphonse Mucha’nın eserleri de bu hareketle özdeşleştirilip dönemin “Le Style Mucha” (Mucha Stili) olarak adlandırılmasına neden olmuştur. Sanatçının kendine has üslubu, farklı çalışma alanlarıyla ve sanata bakış açısıyla o zamana dek eşi benzeri görülmemiş çalışmalar ortaya koymuştur. Bu bağlamda yapılan çalışmada Jules Cheret, Théophile Alexandre Steinlen ve Alphonse Mucha’nın reklam afişlerinden basit tesadüfi yöntemle birer örnek seçilerek biçim içerik analizi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda Alphonse Mucha’nın eserlerinin diğer sanatçılardan farkı ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca döneme damgasını vurarak ve dönemin Mucha Stili olarak adlandırılmasına sebep olan çalışmalarındaki yüksek duyguya sahip dekoratif bir tarz ortaya koymasının ve bunları üç farklı yöntemle soyutlama, stilize etme ve gerçekçilik üzerinden yaptığı tasarımların altında yatan özellikler araştırılmıştır. Dönemin sanatçılarının aksine Mucha’nın esin kaynakları, spiritüalizme ilgisi, Slav kültürüne bağlılığı, ve farklı tasarım alanlarında ortaya koyduğu çalışmaları başarılı bir şekilde birbirleriyle entegre ederek tasarımlarının niteliklerini arttırdığı sonucuna varılmıştır.</li> </ol>]]> <![CDATA[The Art Nouveau movement, which was included in the process called "The Turn of the Age" in the period from the end of the 19th century to the First World War of the 20th century, laid the groundwork for the development of Contemporary Graphic Design. This movement, whose effects are also visible in architecture, interior design and industrial design, aimed to raise decorative arts to the level of fine arts by presenting a decorative style with organic, flowing and curved lines, and a style that opposes historicism. Jules Cheret and Théophile Alexandre Steinlen, important graphic artists who left their mark on the period, made great contributions to the art of graphic design with their works in Art Nouveau style. Again, the works of the famous graphic artist Alphonse Mucha, who were in the same period, were also identified with this movement, causing the period to be called "Le Style Mucha". The artist's unique style produced unprecedented works at the period through different fields of work and his perspective on art. In this context, in this study, a form-content analysis was carried out by choosing a sample from the advertisement posters of Jules Cheret, Théophile Alexandre Steinlen and Alphonse Mucha with a simple random method. As a result of the analyzes made, the difference of Alphonse Mucha's works from other artists has been tried to be revealed. In addition, the underlying characteristics of the decorative style with high emotions in his works, which left his mark on the period and caused the period to be called Le Style Mucha, and the designs he made with three different methods through abstraction, stylization and realism were investigated. Contrary to the artists of the period, it was concluded that Mucha increased the quality of his designs by successfully integrating his inspirations, interest in spiritualism, commitment to Slavic culture, and his works in different design fields.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57952 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[583-613]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/511 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir Koruma Yöntemi Olarak Yeniden İşlev Önerisi: Çüngüş Surp Garabed Manastır Kilisesi]]> <![CDATA[Adaptive Reuse Suggestion As a Conservation Method: Cungus Surp Garabed Monastery]]> <![CDATA[Dilan KAKDAŞ ATEŞ]]> <![CDATA[Hale Demir KAYAN]]> <![CDATA[Mimari Restorasyon, Surp Garabed Manastırı, kültürel miras, yeniden kullanım, üç boyutlu modelleme]]> <![CDATA[Architectural Restoration, Surp Garabed Monastery, cultural heritage, adaptive reuse design, 3d modelling]]> <![CDATA[Tarihi yapılar bulundukları bölgeye kimlik kazandırırlar. Bulunduğu zaman diliminde ihtiyaç duyulduğu için inşa edilen yapılar, sonraki dönemlerde işlevini yitirebilmekte, varlığını sürdürebilmek için başka bir fonksiyon yüklenmek/değişmek/dönüşmek durumunda kalabilmektedir. Diyarbakır’ın Çüngüş ilçesinde geçmiş dönemlerde yoğun bir Ermeni nüfusun yaşadığı bilinmektedir. İlçede bulunan dinî yapılar da bu bilgiyi desteklemektedir. Fakat Çüngüş ilçesi günümüzde sahip olduğu Ermeni nüfusunu önemli ölçüde kaybetmiştir. Bu durum Surp Garabed Manastırı’na ait kilise yapısının da işlevini yitirmesine sebep olmuştur. Surp Garabed Manastırı’na ait kilise yapısının rölöve, restitüsyon ve restorasyon çizimleri hazırlatılmış, yapının restorasyon uygulamasına geçilmemiştir. Ele alınan bu çalışmada ise Surp Garabed Manastır Kilisesi’nin varlığını uzun yıllar devam ettirebilmesi için yapıya yeni işlev verilmesi önerilmektedir. Çalışmanın amacı; işlevini yitirmiş, günümüzde harabe durumda olan anıtsal bir yapıya yeni işlev önerisi getirilerek korunmasını sağlamaktır. Bu sayede bölgenin turizm potansiyelinin de artması beklenmektedir. Çalışmanın ilk aşamasında; Surp Garabed Manastır Kilisesi’nin bulunduğu bölge incelenmiş, tarihi yapılara yeni işlev verilmesi konusunda ulusal ve uluslararası literatür taranmıştır. İkinci aşamasında ise dijital çizimleri üzerinde düzenlemeler yapılmıştır. Son olarak yapının üç boyutlu iç mekân modellemesi ile görselleri hazırlanarak, yeni işlev verilmesinden sonra yapının alacağı son biçim gösterilmiştir. Ülkemizde yeni işlev verilerek, kullanılmaya başlanılan çok sayıda kültür varlığı gibi Surp Garabed Manastır Kilisesi’nin de koruma altına alınacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Monumental structures give identity to the region where they are located. Some buildings, which were needed at the time they were built, lose their function over time, and have to assume/change/transform into another function in order to survive. Religious buildings in the Cungus district of Diyarbakir, which was known to have a dense Armenian population in the past, also confirm this information. Cüngüş district has lost a significant amount of its Armenian population today. This situation caused the Surp Garabed Monastery to lose its function. With the study carried out in this direction, it is suggested that the Surp Garabed Monastery, which is located in the Cungus district of Diyarbakir, whose survey, restitution and restoration projects have been prepared but has not been put into practice, should be functionalized to preserve its existence after the restoration phase. The aim of the study; This monumental structure, which has lost its function and is in ruins today, is to provide a new function proposal and to ensure its protection, thereby increasing the tourism potential of the region. While making the new function proposal, it is aimed to refer to the contemporary material to be used and to choose the most suitable material for the originality of the building. In the first stage of the method of the study; The literature on the region where the Surp Garabed Monastery is located, contemporary materials and proposals for new functions has been researched. As a second step, relevant arrangements were made on the existing drawings with the help of Autocad program. Finally, with the help of 3d Max three-dimensional modeling program, the interior of the building is modeled to show the final shape of the building after the new function. It is thought that Surp Garabed Monastery will come to life as well as dozens of cultural assets saved in this way.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57939 <![CDATA[Volume: 17 Issue 5[951-969]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/512 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Marka Ölçüm Modellerinde Yeni Bir Yaklaşım ve Sağlık Sektöründe Uygulanması: İstatistik Ölçüm ve Değerlendirmeler ]]> <![CDATA[A New Approach in Brand Measurement Models and Its Implementation in The Health Sector: Statistical Measurements and Evaluations]]> <![CDATA[Tuba DÜZCÜ]]> <![CDATA[Haluk ZÜLFİKAR]]> <![CDATA[Sağlık Yönetimi, Marka İmajı ve Algısı, Dijital Marka Modeli, Sağlık ve İlaç Sektöründe Marka, Hastane ve Marka, İstatistik ve Ölçekler]]> <![CDATA[Health Management, Brand Image and Perception, Digital Brand Model, Brand in Health and Pharmaceutical Industry, Hospital and Brand, Statistics and Scales]]> <![CDATA[Günümüzde tüm işletmelerde olduğu gibi sağlık sektöründe de marka imajı ve marka algısına çok fazla önem verilmektedirler. Pazarlama bakımından marka imajı önemli bir etkiye sahipken marka algısı genel kavramla müşterilerin satın alma davranışını tetikleyen önemli bir işleve sahiptir. Bu çalışmanın amacı, sağlık sektöründe marka imajı ve algısı ölçeğinin güvenirlilik analizlerini gerçekleştirmek ve literatüre yeni bir ölçek kazandırmaktır. Bu amaçla, çalışmaya dahil edilen sağlık grubu ve ilaç şirketi için 18-64 yaş aralığındaki toplamda 221 hasta ve 18 fikir liderine yüz yüze anket uygulanarak araştırma verisi toplanmıştır. Çalışmada toplanan veriler SPSS Windows 20.00 ve AMOS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiş, elde edilen veriler istatistiksel analizlere tabi tutularak sırasıyla, demografik yüzdesel dağılım, doğrulayıcı faktör analizi, açımlayıcı faktör analizleri elde edilmiştir. Ayrıca, istatistiksel veri analizi ile Cronbach Alpha değeri, ayrışma geçerliliği açıklanan varyans değerlerine bakılmıştır. Elde edilen bulgulara göre ölçeğin marka şahsiyeti ile marka gücü ana boyutları altında toplamda altı adet alt boyutta ölçek ifadelerinin toplandığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışma ile sağlık sektöründe marka imajı, marka algısı konularında bilimsel araştırma yapmak isteyen araştırmacılara istatistiksel veriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[Today, as in all businesses, a great deal of importance is given to brand image and brand perception in the health sector. While brand image has an important effect in terms of marketing, brand perception has an important function that triggers the purchasing behavior of customers with the general concept. The aim of this study is to perform reliability analyzes of the scale of brand image and perception in the health sector and to bring a new scale to the literature. For this purpose, research data were collected by applying face-to-face questionnaires to a total of 221 patients and 18 opinion leaders between the ages of 18-64 for the health group and pharmaceutical company included in the study. The survey answers collected in the study were analyzed using the SPSS Windows 20.00 and AMOS 22.0 program, and the data obtained were subjected to statistical analyzes to obtain demographic percentage distribution, confirmatory factor analysis, and exploratory factor analysis, respectively. In addition, Cronbach Alpha value and variance values for which discriminant validity was explained were examined with statistical data analysis. According to the findings, it was concluded that the scale expressions were collected in six sub-dimensions under the main dimensions of brand personality and brand strength. With this study, statistical data were presented to researchers who want to conduct scientific research on brand image and brand perception in the health sector.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57905 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[915-929]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/513 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Toplumsal Cinsiyetçi Söylemin Günlük Hayatta Kullanılan Dile Yansıması ]]> <![CDATA[The Reflection of Genderist Discourse on the Language Used in Daily Life]]> <![CDATA[Sinem ONAR]]> <![CDATA[Buse UÇURUM]]> <![CDATA[Sosyoloji, toplumsal cinsiyet, iletişim, dil, eşitlik, cinsiyetçi söylem]]> <![CDATA[Sociology, gender, communication, language, equality, sexist discourse]]> <![CDATA[Bireyin hayatının ayrılmaz bir parçası olan iletişimin sağlanması noktasında dilin kritik bir önemi bulunmaktadır. Kişinin kendisini ifade edebilmesi, duygularını ve düşüncelerini karşısındaki diğer kişilere aktarabilmesi noktasında dil oldukça önemli bir yere sahiptir. Dil, bir toplumun içerisinde yaşayan ve varlık gösteren bireylerin eylemleri ve düşünceleri ile şekil almaktadır. Dilin, söz konusu toplumda yaşayan bireylerin duygu ve düşünceleri üzerinde de büyük bir etkisi bulunmaktadır. Bireyin hayatının vazgeçilmez bir parçası olan dil, kişinin dünyayı anlamlandırması ve toplumsal olaylara karşı bir perspektif oluşturmasında ön plana çıkmaktadır. Bu bağlamda ise günlük hayatta kullanılan dil ile son derece önemli bir toplumsal sorun olan toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin de yeniden üretildiği görülmektedir. Dilin içerisine yerleşmiş olan cinsiyetçi söylemlerin toplumun bakış açısını da bu yönde şekillendirdiği söylenebilmektedir. Bu kapsamda araştırmanın amacını, Türkçe’ye ve günlük hayatta kullanılan dilin içerisine yerleşmiş olan ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği pekiştiren ifadelerin incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında örneklem olarak veri zenginliği sağlamak amacıyla amaçlı örnekleme kullanılmış ve elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Makale kapsamında, Türk Dil Kurumu Sözlükleri’nin internet sitesi olan <a href="http://www.sozluk.gov.tr">www.sozluk.gov.tr</a> adresinde “kadın”, “erkek”, “kız”, “adam” anahtar kelimeleri aratılarak bu kelimelerin alt başlığında yer alan “atasözleri, deyimler veya birleşik fiiller” toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin günlük hayatta kullanılan dile yansıması bağlamında incelenmiştir. İçerik analizi kapsamında "kadın cinsiyeti üzerine üretilen ifadeler" ve "erkek cinsiyeti üzerine üretilen ifadeler" olmak üzere iki kategori oluşturulmuştur. Bu iki kategori altında araştırmada elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmektedir. Elde edilen verilerin büyük bir kısmında kadının, erkek cinsiyeti karşısında ikinci planda tutulduğu, kadının, toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında sınırlandırıldığı ve erkek cinsiyetinin yüceltildiği tespit edilmiştir. Önemli bir toplumsal problem olan kadın ve erkek eşitsizliği, günlük hayat içerisinde kullanılan dil aracılığıyla pekiştirilmektedir. Dilin, bireyin dünyayı algılayış biçimi üzerindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, dile yerleşmiş olan söz konusu ifadelerin sorunlu bir alan yarattığı görülmektedir.]]> <![CDATA[Language has a critical importance in ensuring communication, which is an integral part of an individual's life. Language has a very important place in terms of expressing oneself and conveying one's feelings and thoughts to others. Language is shaped by the actions and thoughts of individuals living and present in a society. Language also has a great influence on the feelings and thoughts of individuals living in that society. Language, which is an indispensable part of an individual's life, comes to the fore in making sense of the world and creating a perspective against social events. In this context, it is seen that the language used in daily life and gender inequality, which is an extremely important social problem, is reproduced. It can be said that the sexist discourses embedded in the language also shape the perspective of the society in this direction. In this context, the aim of the research is to examine the expressions embedded in Turkish and the language used in daily life and reinforcing gender inequality. Purposeful sampling is used in order to provide data richness as a sample within the scope of the research, and the data obtained are analyzed with content analysis. Within the scope of the article, the keywords “woman”, “man”, “girl”, “man” were searched on www.sozluk.gov.tr, the website of the Turkish Language Institution Dictionaries, and “proverbs, idioms or compound words” in the subtitle of these words verbs” were examined in the context of the reflection of gender inequality on the language used in daily life. Within the scope of the content analysis, two categories were created as "expressions produced on the female gender" and "expressions produced on the male gender". Under these two categories, the data obtained in the research are analyzed by content analysis. In a large part of the data obtained, it has been determined that women are kept in the background against the male gender, that women are limited in the context of gender roles and that the male gender is glorified. The inequality between men and women, which is an important social problem, is reinforced through the language used in daily life. Considering the effect of language on the individual's way of perceiving the world, it is seen that the aforementioned expressions embedded in the language create a problematic area.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57894 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[473-488]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/514 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Temsiliyet ve Teslimiyet Aksında: Üsküdar Selimiye ve Yıldız Hamidiye Camilerinde Taçkapı-Mihrap İlişkisi]]> <![CDATA[On the Axis of Representation and Surrender: The Relation Between the Portal and Mihrab in Usküdar Selimiye and Yıldız Hamidiye Mosques]]> <![CDATA[Hatice ÇOPUR]]> <![CDATA[Muhammet GÖRÜR]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Osmanlı Mimarisi, Selimiye Camisi, Yıldız Hamidiye Camisi, taçkapı, mihrap, sembolizm]]> <![CDATA[Art History, Ottoman Architecture, Selimiye Mosque, Yıldız Hamidiye Mosque, portal, mihrab, symbolism]]> <![CDATA[Sultan 3. Selim (1789-1807) tarafından inşa ettirilen Üsküdar Selimiye Camisi ve Sultan 2. Abdülhamid’in (1876-1909) inşa ettirdiği Yıldız Hamidiye Camisi’nin taçkapı ve mihraplarının plan, malzeme-teknik ve süsleme kompozisyonlarının birbiriyle ilişkisi ile bunların oluşumunda rol alan yaptıran/patron, mimar/sanatçı ve sanat akımları vb. özelikler çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır. Ayrıca, taçkapı ve mihrabın dini ve ideolojik sembolizmleri ile patron ve sanatçının, yapının içi ile dışı arasındaki uyumu ne derece gözettikleri hakkında da görüşler sunulmuştur. Osmanlı sanatı içinde taçkapı ve mihrap, kurgusal özellikleriyle ait oldukları yapıların inşa tarihleri, işlevleri, üslup özellikleri ile sanatçı ve banilerin kimlikleri hatta ruh, inanç ve düşünce dünyası hakkında verileri bünyesinde barındıracak kadar önemli iki yapı elemanıdır. Bu bakımdan ikisinin aynı eksende ele alınması Osmanlı sanat tarihçiliği için bir ilk olma özelliği taşımaktadır. Osmanlı dini mimarisini şekillendiren en önemli fiziksel ve simgesel unsurlardan biri olan mihrap ile gerek sivil gerekse dini mimaride yöneticinin ve monarşik yapının mimari aracılığıyla dışa vurumu olan taçkapının Osmanlı sanatı ve mimarisi içindeki etkileşimlerinin önemi üzerinde de durulmuştur. Modernleşme dönemi Osmanlı mimarisi, Batılı barok, rokoko, ampir ve Doğu-Batı sentezli seçmeci sanat akımlarının ilk elden yani yönetici tabakanın patronluğunda dönemin siyasi, ideolojik ve ekonomik çalkantıları içerisinde şekillenmiştir. Dolayısıyla bu döneme taçkapı-mihrap ekseninden bakabilmek, bize mimarideki tüm bu değişim ve hareketliliği nesnel veriler ışığında görebilmemizi sağlayacaktır.]]> <![CDATA[The relationship between the plan, material-technique and ornamental compositions of the portal and mihrabs of Usküdar Selimiye Mosque built by Sultan Selim III (1789-1807) and Yıldız Hamidiye Mosque built by Sultan Abdulhamid II (1876-1909) and builder/boss, architect/artist and art movements etc. that took part in their formation form the subject of our study. In addition, opinions presented about the religious and ideological symbolism of the portal and the mihrab, and what extent the patron and the artist observe the harmony between the interior and exterior of the building. In Ottoman art, the portal and the mihrab are two building elements that are important enough to contain data about the construction dates, functions, stylistic features of the buildings they belong to, the identities of artists and patrons, and even the spirit, belief and world of thought. In this respect, considering the two on the same axis is also a first for Ottoman art historiography. The importance of the interaction of the mihrab, which is one of the most important physical and symbolic elements shaping the Ottoman religious architecture, and the portal, which is the expression of the ruler and monarchical structure through architecture in both civil and religious architecture, in Ottoman art and architecture was also be emphasized. The Ottoman architecture of the modernization period was shaped within the political, ideological and economic turmoil of the period first-hand, that is, under the patronage of the ruling class, of the elective art movements with east-west synthesis. Therefore, looking at this period from the portal-mihrab axis will enable us to see all this change and mobility in architecture in the light of objective data.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57871 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[489-509]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/515 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarihi Yapıların Yeni Kullanıma Uyarlanması Yaklaşımı: Trabzon Kostaki Konağı Örneği]]> <![CDATA[An Approach to Adapting Historical Buildings to Reuse: The Case of Kostaki Mansion in Trabzon]]> <![CDATA[Ayşe Esin KULELİ]]> <![CDATA[restorasyon, yeniden kullanıma uyarlama, koruma müdahaleleri, müze sergileme projesi, restitüsyon dönemleri, ek binalar]]> <![CDATA[restoration, adaptive reuse, conservation interventions, museum display project, restitution phases, annex buildings]]> <![CDATA[Orijinal işlevini koruyamayan tarihi bir yapının, mimari karakterine uygun yeni bir işleve uyarlanması çağdaş koruma kuramı açısından kabul gören bir yaklaşımdır. Bir yapı, artık yapılma amacına hizmet edemiyorsa, yeni işlevine uyarlandığında yapının işlevinin devamlılığı sağlanarak yapı sürdürülebilir ve yaşanabilir olacaktır. Kostaki konağı orijinal işlevini koruyamayan yapılardan biridir. 1898-1913 yılları arasında Trabzon'da Banker Kostaki Teophylaktos tarafından yaptırılan konak, gelenekselden farklılaşan yapım sistemi, cephe düzeni, planimetrik özelliği, yoğun dekorasyon ve bezeme programı ile ülkenin mimarlık tarihinde özel bir yere sahiptir. Kostaki ailesi 1890'lı yıllarda Trabzon'a gelmiş olup, yapıda yürütülen özenli inşaat ve dekorasyon çalışmalarının tamamlanmasından sonra, 1913 yılında konağa taşınmıştır. Ancak Rus işgali sırasında, konak Rus ordusunun karargâhı haline getirilmiş ve aile evlerini terk etmek zorunda kalmıştır. Daha sonraki süreçte farklı işlevlere uyarlanan yapı, günümüzde müze olarak kullanılmaktadır. Yapıyı farklı kullanımlara uyarlamak için yapılan müdahaleler, önemli malzeme ve yapısal sorunların oluşmasına neden olmuştur. Hazırlanan koruma projesi kapsamında, tarihi süreçte farklı işlevlerle kullanılan yapının hem ilk tasarımına, hem de sonraki müdahalelere saygı duyularak, yapının ömrünü uzatmayı planlayan koruma ve güçlendirme müdahaleleri geliştirilmiştir.Bu araştırma, orijinal işlevini sürdüremeyen Kostaki konağının ilk yapım tarihinden günümüze kadar geçirdiği değişim ve dönüşüm sürecini üç kronolojik döneme ayırarak incelemektedir. Restitüsyon dönemleme önerisinin yanısıra, restorasyon ve sergileme projelerinin hazırlanması sırasında ortaya çıkan sonuçların ve üretilen yazılı ve görsel belgelerin de araştırmacılarla paylaşılması amaçlanmaktadır.]]> <![CDATA[Adapting a historical building that cannot preserve its original function to reuse suitable for its architectural character is an accepted approach in terms of contemporary conservation theory. If a building can no longer serve the purpose for which it was built, when it is adapted to the new function, the building will be sustainable and livable by ensuring the continuity of the structure's function.Kostaki Mansion is one of the buildings that cannot preserve its original use. The mansion, which was built by Banker Kostaki Teophylaktos in Trabzon between 1898 and 1913, has a special place in the architectural history of the country with its construction system differing from the traditional, facade layout, planimetric feature, intense decoration, and ornament program.The Kostaki family came to Trabzon in the 1890s and moved to the mansion in 1913 after the meticulous construction and decoration work carried out in the building was completed. However, during the Russian occupation, the mansion was turned into the headquarters of the Russian army and the family had to leave their home. The building, which was adapted to different functions in the later process, is used as a museum today. The interventions made to adapt the building to the different uses have caused significant material and structural problems in the building. Within the scope of the prepared conservation project, preservation and strengthening interventions were developed that planned to extend the life of the building, respecting both the initial design and subsequent interventions of the building, which was used with different functions in the historical process.This research examines the change and transformation process of the Kostaki mansion, which could not maintain its original function, from the first construction date to the present, by dividing it into three chronological periods. In addition to the restitution periodization proposal, it is also aimed to share the documents that developed during the preparation of the restoration and exhibition projects with the researchers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57596 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[367-396]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/516 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Müziği Kuramcılarının Kürdîlihicazkâr Makamı Tarifleri ve Bu Makamda Bestelenmiş Saz Eserlerinin Analizi ]]> <![CDATA[According to the Theorists, The Depic of the Kürdîlihicazkâr Maqam and the Analysis of the Saz Works Composed in This Maqam]]> <![CDATA[Gamze Nevra KÖROĞLU]]> <![CDATA[Arda KULA]]> <![CDATA[Müzik Teorisi, Türk Müziği, Kürdîlihicazkâr Makamı, Peşrev, makam analizi]]> <![CDATA[Music Theory, Turkish Music, Kurdilihicazkar Maqam, Peshrev, maqam analysis]]> <![CDATA[Çalışmanın konusunu 19, 20 ve 21. yüzyıllar arasında yaşamış olan Türk Müziği kuramcılarının nazariyat kitaplarında yer verdikleri Kürdîlihicazkâr makamı tarifleri ile yine aynı yüzyıllar gözetilerek Kürdîlihicazkâr makamında bestelenmiş olan peşrevlerin karşılaştırmalı analizi oluşturmaktadır. Bu amaçla T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü Cumhurbaşkanlığı Klasik Türk Müziği Korosu nota arşivinde yer alan 13 adet peşrevin birinci hane ve teslim bölümleri örneklem olarak seçilmiş ve Mus2 nota yazım programı kullanılarak notaya alınmıştır. Örneklem kapsamına alınan peşrevlerin birinci hane ve teslim bölümlerinin değerlendirilmesi; makamın dizisi ve seyir anlayışı göz önüne alınarak yapılmıştır. Bu anlamda yapılan içerik analizlerinde eserler ölçü bazında incelenerek müzik cümlesi oluşturacak şekilde ele alınmış ardından bu cümleler içerisinde yer alan makam dizisi, çeşni ve çeşnisiz asma kalışlar belirlenmiş ve Kürdîlihicazkâr makamının birinci hane ve teslimlerdeki işlenişi ile Türk müziği kuramcılarının ifade ettiği Kürdîlihicazkâr makamı tarifleri ile karşılaştırılarak benzer ve farklı yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; Kürdîlihicazkâr makamına yönelik üç ana görüş ortaya çıkmıştır. Bunlar; arazbarlı dizi (Yakup Fikret Kutluğ ve İsmail Hakkı Özkan), hicazkarlı dizi ya da hicazkar kürdi (Tanburi Cemil Bey, Rauf Yekta, Suphi Ezgi Ekrem Karadeniz, Yakup Fikret Kutluğ) ve rast perdesinde kürdi şeddi (Suphi Ezgi, Hüseyin Saadettin Arel ve İsmail Hakkı Özkan) olan dizilerdir. ]]> <![CDATA[The subject of the study is the comparative analysis of the depicts of the Kürdîlihicazkâr maqam given by the theorists of Turkish Music who lived between the 19th, 20th and 21st centuries in the theories books and the peshrev composed in the Kürdîlihicazkâr maqam, taking into account the same centuries. For this purpose, the first devision and delivery sections of 13 peshrev in the Presidential Classical Turkish Music Choir sheet music archive of the General Directorate of Fine Arts of the Ministry of Culture and Tourism of the Republic of Turkey were included in the sample and recorded using the Mus2 note writing program. The evaluation of the first devision and deliveries of the peshrevs included in the sample was carried out taking into account the sequence and course understanding of the maqam. In this sense, in the content analysis, the works were examined on a scale basis and dealt with in such a way as to form a musical sentence and then the sequence of maqams contained in these sentences, with and without touches is determined and by comparing the processing of the Kürdîlihicazkâr maqam in the first divisions and deliveries with the depicts of the Kürdîlihicazkâr maqam expressed by the theorists of Turkish music, similar and different aspects were tried to identified. According to the results of the research; It turns out that there are three main views on the authority of the Kürdîlihicazkâr maqam. These are the series with arazbar (Yakup Fikret Kutluğ and İsmail Hakkı Özkan), the series with hicazkar or the hicazkar kurdi (Tanburi Cemil Bey, Rauf Yekta, Suphi Ezgi Ekrem Karadeniz, Yakup Fikret Kutluğ) and the series with the kurdi şeddi (Suphi Ezgi, Hüseyin Saadettin Arel ve İsmail Hakkı Özkan) in raster pitch.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57488 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[225-253]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/517 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kentsel Arkeolojik Alanların Korunma Sorunları: Konuralp Örneği]]> <![CDATA[Conservation Problems of Urban Archaeological Sites: The Case of Konuralp]]> <![CDATA[Esra MUTLU]]> <![CDATA[Ayşegül KAYA]]> <![CDATA[Kentleşme, Kentsel Arkeoloji, Kültürel Miras, Koruma ve Restorasyon, Alan Yönetimi]]> <![CDATA[Urbanization, Urban Archeology, Cultural Heritage, Conservation and Restoration, Field Management]]> <![CDATA[Kentler farklı tarihsel katmanlara ait bilginin, deneyimin, kültürün hatta sosyo-ekonomik dönemlerin birikiminden oluşmaktadır. Bu katmanlar somut veya somut olmayan kültürel miras değerlerin zeminde birlikteliği sayesinde tarihsel ve kültürel sürekliliği sağlamakta ve kentin hikâyesini anlatmaktadır. Aynı zamanda kentlere özgünlüğünü kazandıran bu katmanlar tarihsel süreç içinde kentleşme ile birlikte değişip dönüşmekte, geçmişin izleri silinmekte veya zarar görmektedir. Bu değişim ve dönüşümlere karşı stratejilerin geliştirilmesi amacıyla son dönemde ortaya çıkan kent arkeolojisi biliminin başlıca tartışma konusu, kentsel arkeolojik alanların sürdürülebilir bütünleşik korunmasıyla erişilebilir duruma getirilmesidir. Mevcut koruma yöntemleri çok katmanlı kentlerin sorunlarını çözmede yetersiz kaldığından, konu özelindeki en büyük zorluk özellikle arkeolojik katmanların bugünle entegre olabilmesi durumudur. Sosyo-ekonomik ve kültürel nedenlerle ortaya çıkan yeni gereksinimler ve buna bağlı gelişen kentleşme arkeolojik sit alanlarını ve tescilli mimarlık ürünlerini olumsuz yönde etkilemektedir. Bu etki faktörü alan üzerindeki koruma tartışmalarını önemli hale getirmektedir. Bu bağlamda, Düzce ili özelinde M.Ö. 3 yy’ a tarihlenen Prusias ad Hypium antik kentini, üzerinde barındırdığı Erken Cumhuriyet dönemi yerel sivil mimarlık örneklerini ve yakın döneme ait kentsel dokuyu bütünleştiren çok katmanlı yapısını göz önünde bulunduran bir anlayışla ele almak ve koruma sorunlarını tespit etmek hedeflenmektedir. İlgili arkeolojik sit alanının kentteki koruma ve planlama çalışmalarına katılması ve modern kentle bütünleştirilmesi için öneri birtakım yöntemler tartışılmış ve bu kapsamda Prusias ad Hypium antik kenti ve çevresi incelenerek koruma sorunları tespit edilerek öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[Cities consist of the accumulation of knowledge, experience, culture, and even socio-economic periods belonging to different historical layers. These layers provide historical and cultural continuity and tell the story of the city, thanks to the coexistence of tangible or intangible cultural heritage values on the ground. At the same time, these layers, which give cities their authenticity, are changing and transforming with urbanization in the historical process, and the traces of the past are erased or damaged. The main topic of the science of urban archeology, which has emerged recently in order to develop strategies against these changes and transformations, is to make urban archaeological sites accessible through sustainable integrated protection. Since the existing conservation methods are insufficient to solve the problems of multi-layered cities, the biggest challenge, in particular, is the integration of archaeological layers with today's. New design demands emerging from socio-economic and cultural needs trigger urbanization which has threatened protected areas and listed architectural buildings. This threat has made it important to the protection issue in urban archeologic sites. In this context, the ancient city of Prusias ad Hypium in the province of Düzce which is dated to the 3rd century BC is aimed to examine from the view of the urban archeological concept. Thus the research tackles the conservation problem in a holistic way with the integration of the archeological heritage, local civil architecture, and examples of the early republic with the texture of the recent period. Suggested methods are discussed for the integration of the archaeological site with the conservation and planning studies in the city and its integration with the modern city. In this context, the ancient city of Prusias ad Hypium and its surroundings were examined, and conservation problems were determined and suggestions were presented.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57473 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[255-271]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/518 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Oyunculuk Eğitimi Programlarının Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi]]> <![CDATA[Comparative Analysis of Acting Programs in Turkey]]> <![CDATA[Yiğit KOCABIYIK ]]> <![CDATA[Sibel ERDENK]]> <![CDATA[Oyunculuk, oyunculuk eğitimi, sahne sanatları, oyunculuk yetenek sınavı, oyunculuk sınavı]]> <![CDATA[Acting, acting education, performing arts, acting talent exam, acting exam]]> <![CDATA[Sahne Sanatlarının önemli dallarından biri olan Oyunculuk eğitimi ile ilgili ilk çalışmalar 1914’te Darülbedayi’de, akademik anlamda ise ilk oyunculuk eğitimi 1936’da Ankara Devlet Konservatuvarı’nda lisans düzeyinde başlamıştır. Ankara Devlet Konservatuvarı’nın ardından diğer büyük şehirlerde de oyunculuk eğitim programları oluşturulmuştur. Günümüzde ise lisans düzeyinde oyunculuk eğitimi yirmi devlet üniversitesinde aktif olarak sürdürülmektedir. Eğitimde güncel ve verimli olana ulaşmanın, ulusal ve uluslararası düzeyde kabul gören bir eğitim içeriği oluşturmanın ilk adımı kuşkusuz var olan koşulların tespiti ve analizidir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’deki Oyunculuk eğitiminin var olan koşullarını karşılaştırmalı olarak incelemek ve bir durum tespiti yapmaktır. Bu bağlamda oyunculuk eğitim programları karşılaştırılmış, benzerlik ve farklılıklar tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın kapsamı Türkiye’de aktif olarak oyunculuk eğitimini sürdüren, en az on yıldır mezun veren programlarla, bu programların 2020-2021 eğitim-öğretim yılları ile sınırlandırılmış, fiziksel koşullar, özel üniversiteler, lisans düzeyi dışındaki çeşitli sertifika programları ve kurslar kapsam dışında bırakılmıştır. Bu kapsamda yer alan on iki üniversitenin oyunculuk eğitim programları bir nitel araştırma yöntemi olan doküman inceleme ile ele alınmış, programların kontenjan, giriş ve mezuniyet koşulları, zorunlu ve seçmeli dersleri, teori ve uygulama derslerinin dağılımları, öğretim elemanlarının sayıları ve ders yükleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Eğitim programlarının karşılaştırılması konusunda yapılan çalışmalarda izlenen temel adımlar olarak belirtilen üniversitelerin belirlenmesi, programların ortaya konması, sonuçların bir araya getirilmesi ve sonuçların karşılaştırılarak yorumlanması adımları araştırmada uygulanmıştır.]]> <![CDATA[The first studies on acting education, which is one of the important branches of the Performing Arts, started in 1914 in Darülbedayi. Academically, the first acting education began in 1936 at Ankara Devlet Konservatuvarı at the undergraduate level. Today, academic acting education is actively carried out in twenty state universities. The first step in creating an up-to-date and productive educational content that is accepted at the national and international level is undoubtedly the determination and analysis of the existing conditions. The aim of this study is to comparatively examine the conditions of acting education in Turkey and to make a due diligence. In this context, the current status of the acting education programs and the comparison between the programs have been tried to determine the similarities and differences. The scope of the research is the programs that actively continue their acting education in Turkey and have graduated for at least ten years. The study was limited to the 2020-2021 academic years of these programs, and various certificate programs and private universities outside the undergraduate level were excluded. The acting education programs of twelve universities, which have been continuing active education for ten years, are discussed with document analysis, which is a qualitative research method.The quotas of the programs, entry and graduation conditions, compulsory and elective course contents, distribution of theory and practice courses, the number of permanent lecturers, the maximum number of lectures the lecturers undertake were examined comparatively.The basic steps followed in the studies on the comparison of education programs were applied in this study.These steps are the determination of universities, the presentation of the programs, the compilation of the results and the interpretation of the results by comparing them. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57467 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[201-223]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/519 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Pandemi Döneminin Ana Haber Bültenlerindeki İzleyici Katılımı Üzerindeki Rolü: FOX TV Örneği]]> <![CDATA[The Impact of Pandemic Period on Audience Engagement in Broadcast News: Sample of FOX TV]]> <![CDATA[Benay CİCİOĞLU]]> <![CDATA[Peyami ÇELİKCAN]]> <![CDATA[Pandemi, izleyici katılımı, geri bildirim, yakınsama, yönelim gereksinimi, haber tüketimi]]> <![CDATA[Pandemic, audience participation, feedback, media convergence, needs for orientation, news consumption]]> <![CDATA[Makalemiz dünyayı kısa sürede etkisi altına alan pandemi döneminin televizyon ana haber bültenlerindeki izleyici katılımı üzerindeki rolünü geri bildirim kapsamında incelemektedir. Pandemi döneminde ortaya çıkan belirsizlik durumu ve artan bilgi alma ihtiyacı, televizyon ana haber bültenlerinde izleyici katılımının etkilenmesine neden olmuştur. Geleneksel medya aracı olarak televizyon ana haber bültenleri ortaya çıkan belirsizlik ve bilgi ihtiyacını karşılamak adına sosyal medya araçları ile entegre olarak değişime uğramıştır. Pandemi dönemi ile birlikte ortaya çıkan bu bilgi ihtiyacını karşılamak adına televizyon ana haber bültenlerinin sürelerinde ve izleyici katılımında artış yaşanmıştır. Bu çalışmanın amacı pandemi döneminde sosyal medya araçlarından Twitter ile izleyici katılımının pandemi dönemi öncesine oranla değişimini geri bildirim çerçevesinde ortaya koyarak, televizyon ana haber bültenleri ile izleyici katılımı üzerindeki etkisini Fox TV örneği üzerinden saptamaktır. Geleneksel medya kanalları içinde izleyici katılımına aktif bir şekilde yer veren “Fatih Portakal ile Fox Ana haberin” incelendiği bu çalışmada, pandeminin izleyici katılımı üzerindeki etkisinin salgın öncesi ve dönemi kapsamında incelenmesi bu makalenin amacını oluşturmaktadır. Şubat ve Nisan 2020 tarihleri aralığında her iki ayda hafta içi yer alan ilk yayın günü incelenmiştir. Geri bildirim yaklaşımı çerçevesinde pandeminin bülten ile izleyici katılımı üzerindeki rolü içerik analizi ile çözümlenmiştir. Analiz sonucunda Fatih Portakal ile Fox Ana Haber bültenlerinde, pandemi öncesine göre yayın süresinin uzadığı ve bununla birlikte izleyici katılımına daha fazla yer verildiği ayrıca izleyicilerin, oluşturulan tabelalara daha fazla geri bildirim göndererek çift yönlü iletişim kapsamında izleyici katılımının belirsizlik durumlarında daha fazla artış göstermiş olduğu saptanmıştır.]]> <![CDATA[Our article examines the impact of the pandemic period on audience engagement in broadcast news through the concept of feedback. The uncertainty and increasing need for information during the pandemic have affected the audiences’ engagement in broadcast news. Television news bulletins as a traditional tool of media have changed through integration with social media platforms in order to meet the emerging uncertainty and the need for information state. To meet this need for information which emerged within the pandemic period, the duration of television main news bulletins and participation of the audience has been increased. The aim of our article is to reveal the impact of the pandemic period on audience engagement through Twitter usage in the Fox news bulletin within the framework of feedback. Within the traditional media channels, "Fatih Portakal ile Fox Ana Haber" is one of the main broadcast news to allow audiences' active engagement during broadcast. Therefore, this article examined Fox news' first broadcast day for both February and April 2020 in order to reveal the role of the pandemic period on audiences’ active engagement. In order to analyze the research findings, content analysis technique was used to reveal the role of the pandemic on the audiences’ engagement with the bulletin. According to the findings of this article, the duration of the broadcast news has extended and the audience participation has increased compared to the pre-pandemic period. Within the two flow of communication concepts, audience interaction with news bulletin hashtags through Twitter has also increased due to the need for orientation state during the pandemic period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=57293 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[331-365]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/520 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hastaların Hekim Bağlılığı Üzerine Nitel Bir Araştırma]]> <![CDATA[A Qualitative Study on Patients' Loyalty to Own Physician]]> <![CDATA[Ahmet ALKAN]]> <![CDATA[Kevser Hüsna ÖZYILDIZ]]> <![CDATA[Sağlık Yönetimi, Hekim, Bağlılık, Hastanın Hekim Bağlılığı, Hasta-Hekim İletişimi]]> <![CDATA[Health Management, Physician, Loyalty, Patients’ Loyalty to Physician, Patient-Physician Communication]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı hekim bağlılığının nedenlerinin incelenmesidir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi ve fenomenoloji deseninden yararlanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanmış yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Kronik hastalığı bulunan ve düzenli hekime gitmesi gereken 15 katılımcıyla araştırma yürütülmüştür. Katılımcıların belirlenmesinde amaçlı örneklem ve kartopu örnekleme yöntemleri kullanılmıştır. Hekim bağlılığı olgusu bireylerin hekime uzun süredir gitme gerekçesi, hekimin benimsenmesi için ön koşullar ve benimsenen hekimlerin ayırt edici özellikleri olmak üzere üç ana tema çerçevesinde incelenmiştir. Hekime uzun süredir gitme gerekçesi teması altında on sekiz alt tema ortaya çıkmıştır. Hekimin benimsenmesi için ön koşullarda yedi alt tema ve benimsenen hekimin ayırt edici özelliklerinde ise on alt tema elde edilmiştir. Bağlılık sürecinde hekimin uzmanlık bilgisi, tedavi sürecindeki başarısı kadar hekimin hastalarla kurduğu iletişimin de önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Hastaların hekimden uzmanlık bilgisi, başarılı bir tedavi süreci beklentileri hekim bağlılığında önemli olsa da hekimin hastaya değer vermesi, açıklayıcı bilgilerde bulunması, hastayı bir hastalık olarak görmemesi, ulaşılabilir olması, güven duygusu, tedavi sonrası iletişim gibi çıkan birçok alt temanın iletişimin önemine vurgu yapması bireylerin asıl beklentilerinin hekimle kurduğu iyi bir iletişim olduğunu göstermektedir. Kısaca hekim bağlılığı için hekimin hastayı hem fiziken hem de ruhen tedavi etmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu çalışma için Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Etik Kurulunun E-87432956-050.99-29668 numaralı, 04.03.2021 tarihli ve 49/5 sayılı kararı ile “etik kurul onayı” alınmıştır. Çalışma, Helsinki Deklarasyonu Prensipleri’ne uygun olarak yapılmıştır.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the reasons for patients’ loyalty to own physician. Qualitative research method and phenomenology pattern were used in the study. A semi-structured interview form prepared by the researchers was used for data collection. The study was conducted with 15 participants who have chronic diseases and need to go to the doctor regularly. Purposive sampling and snowball sampling methods were used to determine the participants. The phenomenon of physician commitment has been examined within the framework of three main themes: the reasons for going to the physician for a long time, the prerequisites for the adoption of the physician, and the distinctive features of the physicians adopted. Eighteen sub-themes emerged under the theme of the reason for going to the doctor for a long time. Seven sub-themes were obtained in the prerequisites for the adoption of the physician and ten sub-themes were obtained in the distinctive features of the adopted physician. It has been revealed that in the loyalty process the physician's expertise is as important as the physician's communication with the patients as well as the success in the treatment process. Although patients' specialist knowledge from the physician and expectations of a successful treatment process are important in physician commitment, many sub-themes such as the physician's valuing the patient, providing explanatory information, not seeing the patient as a disease, being accessible, feeling of trust, and communication after treatment emphasize the importance of communication, shows that their expectations are a good communication with the physician. In short, it was concluded that for patients loyalty to physicians, the physician should treat the patient both physically and spiritually. For this study, the “approval of the ethics committee” was obtained by the decision of the Ethics Committee of Süleyman Demirel University Health Sciences E-87432956-050.99-29668 numbered, dated 04.03.2021 and numbered 49/5. The study was conducted in accordance with the Principles of the Helsinki Declaration.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=55758 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[1-23]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/521 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mimari Miras ve Korumacılık: Prof. Dr. Mustafa Servet Akpolat’a Armağan ]]> <![CDATA[Architectural Heritage and Conservation: In Honor of Prof. Dr. Mustafa Servet Akpolat]]> <![CDATA[Çiler Buket TOSUN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[ ]]> <![CDATA[]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=55668 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[I-XXIII]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/522 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Baba-Çocuk İlişkisinin 5-6 yaş Grubu Çocukların Psikolojik Dayanıklılıkları ve Ebeveynlikte Bilinçli Farkındalıkları Arasında İlişkinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Relationship between the Psychological Resilience of Children aged 5-6 years Mindfulness in Parenting and Father-Child Relationship]]> <![CDATA[Elif SEZGİN]]> <![CDATA[Baba-çocuk ilişkisi, psikolojik dayanıklılık, ebeveynlikte bilinçli farkındalık, baba çocuk bağlanma, ebeveynlik stili]]> <![CDATA[Father-child relationship, psychological resilience, mindfulness in parenting, father child attachment, parenting style]]> <![CDATA[Araştırmada, Baba –Çocuk ilişkisinin erken çocukluk döneminde çocukların psikolojik dayanıklılığı ile baba –çocuk ilişkisinin babaların ebeveynlikte bilinçli farkındalık düzeyleri arasında ilişkiyi incelemeyi amaçlanmıştır. Ayrıca, araştırmada babaların Demogfrafik özelliklerinin çocukları ile ilişkilerini ve psikolojik dayanıklılıkları ile ebeveynlikte bilinçli farkındalık düzeylerini arasında ilişki incelenmiştir. Araştırma tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir Çalışmaya, 5-6 yaş grubu çocuğa sahip babalar katılmıştır. Veriler 2019 yılı Mart ve Haziran ayları arasında toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak “Baba-çocuk ilişki ölçeği, Okul Öncesi Çocuklar İçin Sosyal Duygusal İyi Oluş ve Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ve Ebeveynlikte Bilinçli Farkındalık Ölçeği ile kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verinin normal dağılım gösterip göstermediği Shapiro-Wilk testi ile incelenmiştir. Tanımlayıcı istatistikler nicel veri için ortalama ve standart sapma veya medyan(minimum-maksimum), nitel veri için frekans ve yüzde olarak belirtilmiştir. Normal dağılım gösteren veri için iki grup karşılaştırmalarında t-testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson ve Spearman korelasyon katsayısı ile incelenmiştir. PERİK ölçeğini etkileyen değişkenlerin incelenmesinde adımsal çoklu regresyon analizi gerçekleştirilmiştir Araştırmanın sonucunda; Babaların yaşları, öğrenim durumları, hafta sonu çalışma durumları ile çocukların psikolojik dayanıklılıkları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Baba çocuk ilişkisi ile çocukların psikolojik dayanıklılıkları incelendiğinde, sadece baba çocuk bağlanma düzeyi ile ilişkili olduğu sonucu elde edilmiştir. Sahip olduğu çocuk sayısı, günlük çalışma süresi ve SED etki etmediği sonucu elde edilmiştir. Bununla birlikte, araştırmaya katılan babaların ebeveynlik tutumu olarak çocuklarına uyguladıkları bilinçli farkındalık düzeylerini öğrenim durumu, çocukların yaşı, hafta sonu çalışma durumu etki ederken, sahip olduğu çocuk sayısı, çocuğun cinsiyeti, günlük çalışma süresi ve SED etki etmediği sonucu elde edilmiştir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to analyze the correlation between Father-Child relationship and psychological resilience of children in early childhood and also the correlation between father-child relationship and Mindfulness in Parenting levels of fathers. In addition, we also analyzed the correlation between fathers’ demographic characteristics and their relationship with their children, their psychological resilience, as well as fathers’ Mindfulness levels in Parenting. The research was conducted with correlational survey method which is one of screening research models. Fathers with children of age 5-6 participated in the study. Data were collected between March and June 2019. “Father-child relationship scale”, “Social and Emotional Well Being and Psychological Resilience Scale for Preschool Children” and “Mindful Attention Awareness Scale in Parenthood” and personal information form were used to collect data. Normal distribution of data was analyzed with Shapiro-Wilk test. Descriptive statistics were expressed with mean and standard deviation or median (minimum-maximum) for quantitative data and with frequency and percentage for qualitative data. T-test was used for comparison of two groups with normal distribution. Correlation between variables was analyzed with Pearson and Spearman correlation coefficient. Stepwise multiple regression analysis was performed in the analysis of variables impacting PERIK scale. As a result of this study, a strong correlation was found between fathers’ age, educational background, weekend working states and psychological resiliencies of their children. When father-child relationship and children’s psychological resiliencies were analyzed, it was concluded that it was associated with only father-child attachment level. It was also found out that number of children, daily working hours and SES had no effect. Beside this, it was observed that, Mindfulness in Parenting levels of the participant fathers which they applied on their children as parenting attitude were influenced by their educational status, age of children and weekend working status but duration of their marriages, number of their children, gender of the children, daily working time and SES had no impact.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=55657 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[273-298]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/523 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Alfabenin Çağdaş Türk Sanatında Yeri]]> <![CDATA[The Place of Alfabet in Comtemporary Turkish Art]]> <![CDATA[Şerife Betül PAPAĞAN]]> <![CDATA[Canan DELİDUMAN]]> <![CDATA[Çağdaş Sanat, Yazı, Türk Alfabe Kronolojisi, Arap Alfabesi, Tasarım]]> <![CDATA[Contemporary Art, Writing, Turkish Alphabet Choronology, Arap Alphabet, Design]]> <![CDATA[Yazı insanlık tarihinde varoluştan itibaren oluşum gösteren ve bir ideografik anlam barındıran yazılı bir anlatım dilidir. İnsanların kolaylıkla birbiriyle iletişime geçebilmesi, olayları, durumları aktarabilmesi için gelişimini her daim sürdürmüştür. Yazının icadı ile beraber farklı anlatım teknikleri ve biçimlemeler meydana gelmiştir. Her topluluğun kendine öz bir anlatım tekniği, yazı biçimi oluşmuşutr. Toplumların konar göçer bir hayat yaşamaları neticesinde pek çok kültürlenmeye maruz kaldıkları bilinmektedir. Toplumlara özgü oluşan yazı ve dil yapısı sayesinde her toplum bu durumdan etkilenmiştir. Bu bağlamda da Türk milletide bulunduğu bölge, yaşadığı coğrafya, yaşanılan dinler, kültürler ve medeniyetler doğrultusunda da farklı alfabeleri kullanmışlardır. Latin alfabesi Türk milletinin son alfabesi olmuş ve geçerliliğinide hala korumaktadır. Bunun yanı sıra Türk milletinin dini inancından dolayı Arap alfabesinin halen günlük yaşamda etkileri sürmektedir. Arap alfabesinden esinlenerek eserler üretmiş ve günümüz sanatçıları da eser üretmeye devam etmektedir. Bu araştırmanın amacı, yazının anlamlandırılmasından ve farklı biçimlere dönüştürülerek kullanılmasından yola çıkılmıştır. Kullanılan yazı biçimlerinden Türk alfabesinde yer edinmiş yazı türlerine yer verilmiştir. Örnekleme alınan güncel sanat eserlerinde Arap alfabesinin alıntılanması, esere dönüşümü ve aktarımının farklı biçimlerde oluşumunu saptamak için bu çalışma ortaya çıkmıştır. Makale kapsamında görsel analizler, okumalar ve litaratür taramaları yapılarak veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler neticesinde yazının anlamlandırılması ve plastik sanatlar alanında kullanımına dair örneklere yer verilmiştir. Günümüz çağdaş sanatçılarından örneklendirmeler yapılarak eserler incenlenmiştir. Bu çalışma çağdaş sanatta arap yazısınının günümüz Türk sanatçıları tarafından kullanımı ve yorumunu ortaya koymaktadır. ]]> <![CDATA[Writing is a written expression language formed since the existence of the history of humanity and has an ideographic meaning. It has always continued its development to communicate with each other and convey events and situations easily. With the invention of writing, different expression techniques and formats have emerged. Each community has its own narrative technique and writing style.Societies have been exposed to several acculturations due to living a nomadic life. Thanks to the writing and language structure that is unique to societies, every society has been affected by this sitation. In this context, the Turkish nation has used many letters in line with their region ,geography, religions, cultures, and civilizations Four of these letters were actively used. However, the Latin letter was the Turkish nation’s last letter ,and it still maintains its validity. Additionally, due to the religious belief of the Turkish nation, they also included Arabic letters. They produced works inspired by Arabic letters and today's artists continue to produce works. This research aims to explain the text and use it by transforming it into different forms. The fonts used in the Turkish letter are included. This study has emerged in order to determine the different forms of quoting, transformation and transfer of the Arabic letter in the sampled contemporary works of art. Within the scope of the article, data were collected by making visual analyses, readings and literature reviews. As a result of the data obtained, examples of the meaning of writing and its use in plastic arts are stated. The works of today's contemporary artists were examined using examples. This study reveals the use and interpretation of the Arabic script in contemporary art by contemporary Turkish artists. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=55016 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[101-129]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/524 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Beyt-i Hâdî ve Câmi‘-i Ümmet: Mehmed Ağa Câmii ve Çinileri Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[Beyt-i Hâdî and Câmi‘-i Ümmet: A Study on Mehmed Aga Mosque and Its Tiles]]> <![CDATA[Zehra DUMLUPINAR ]]> <![CDATA[Mehmed Ağa, Davud Ağa, Mehmed Ağa Camii, çini, kitâbe]]> <![CDATA[Mehmed Ağa, Davud Ağa, Mehmed Ağa Mosque, tiles, inscriptions]]> <![CDATA[İstanbul Fatih’de, Çarşamba semtinde (Çihârşenbih Pazarı) Mimar Davud Ağa tarafından 994/1585-1586 senesinde inşa edilmiş olan cami; medrese, tekke, hamam, çeşme ve türbe ile birlikte bir külliye içerisinde yer alır. Günümüze cami ile birlikte hamam, çeşmeler ve türbe ulaşabilmiş olsa da esasında burası bir saray ağası tarafından üstelik İstanbul’da inşa ettirilen ilk külliye olma özelliğine sahiptir. Külliyenin bânisi Mehmed Ağa, küçük yaşlarda Şehzâde Selim’in (II. Selim) sarayına girmiş, III. Murad Devri’nde Dârüssaâde Ağalığı ve Evkāf-ı Haremeyn ve Selâtin Vakıfları Nâzırlığı yapmış, ardında pek çok hayrat bırakarak 999/1585 de reh-revân-ı dârü’l-me’âd olmağın (ahiret yurduna doğru yola çıkarak) cami avlusunda yer alan türbesine defnedilmiştir. Mehmed Ağa’nın hayır eserleri 1582 ve 1591 tarihli iki ayrı vakfiyede yer almaktadır. İkinci vakfiyede tüm hayratının bir listesi bulunur. Mimar Sinan’ın mimarbaşılık döneminde, Hac’da olduğu sırada, onun çıraklarından Davud Ağa tarafından yapılan Mehmed Ağa Câmii, konumu, plan şeması, taş ve çini süslemeleri ile bir vezir camiini aratmayacak niteliklere sahiptir. Revaklı son cemaat yerinde ve harimin pencere alınlıklarında yer alan kitabeler ile pandantifler üzerindeki dairevî kitabeler; dışarı doğru taşkın olan mihrap kısmını çepeçevre kuşatan çiniler 16. yüzyılın son çeyreğinde İznik’te üretilmiştir. Klasik tarz ve renkleri ve tasarımlarındaki artistik ifadeler ile dikkati çeken Mehmed Ağa Camii çinileri bu makalede devrinin diğer yapıları ile birlikte değerlendirilecektir. ]]> <![CDATA[The mosque, built by Davud Aga the Architect in 994/1585-1586 in Carsamba district (Çihârşenbih Pazarı) of Fatih, Istanbul, is in the same complex with a madrasah, a lodge, a bath, fountains, and a tomb. Today, the bath, fountains, and the tomb, along with the mosque, survive; in fact, the structure is characterized as the first complex that a royal master ordered to be built and, addedly, in Istanbul. The overlord of the complex, Mehmed Aga, had been admitted to Prince Selim’s (Selim II) palace in his early ages; during Murad III’s reign, he was the Master of Darussaade and the Custodian of Evkāf-ı Haremeyn and Selâtin Waqfs. Leaving many charities and a relatively respectable reputation, in 999/1585, he passed away - reh-revân-ı dârü’l-me’âd olmağın (set out for the land of hereafter) - and was buried in his tomb located in the mosque yard. Charities by Mehmed Aga were listed in two separate foundation documents dated 1582 and 1591. The second document has the list of all his donations. The Mehmed Aga Mosque, built by Davud Aga, an apprentice of Sinan the Architect, when Sinan, the head architect, was away performing his pilgrimage, features qualities compatible, with its location, layout, and tiles, to those in a vizir mosque. Epigraphs in the narthex and on window-frontals in the harem, in addition to the circular ones on the pendants, and the tiles covering the protruding altar from one end to the other, were made in Nicaea in the final 16th century quarter. This study examines Mehmed Aga Mosque tiles, attracting attention through their classical style, colors, and the artistic design visage, in relation to the other structures of the period. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=55011 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[177-199]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/525 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[14. Yüzyıl Osmanlı Beyliği’nin Gizli Tanıkları: Arkeolojik ve Mimari Miras]]> <![CDATA[Secret Evidences of the 14th Century Ottoman History: Archaeological And Architectural Heritage]]> <![CDATA[Hasan YILMAZYAŞAR]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Osmanlı, 14. yüzyıl, tarih, mimari, arkeoloji, kültürel miras]]> <![CDATA[Art History, Ottoman, 14. century, history, architecture, archeology, cultural heritage ]]> <![CDATA[Osmanlı Beyliği’nin kuruluş dönemi çok sayıda bilimsel yayına konu olmasına karşın bu dönemin sadece tarihi değil, kültür, sanat, mimari, ekonomi, kurumsal yapı gibi bir çok olgusuna dair bilgilerimiz son derece sınırlıdır. Osmanlıların kökenleri ve Beyliğin kurulduğu tarih konusunda bile hâlâ birçok farklı görüş bulunmaktadır. Osmanlı Beyliği’nin 14. yüzyılına dair bilinenlerin büyük bir kısmı 15. yüzyılın ikinci yarısından sonra yazılmış Osmanlı kroniklerinde yer alan verilerden oluşmaktadır. Bu bağlamda modern tarih araştırmalarındaki birbirinden kopuk, bütünlüğü olmayan bilgiler ile birçok hususta farklı görüş ve düşüncelerin varlığı daha iyi anlaşılmaktadır. Bu ortamda alternatif alan çalışmaların yeterli düzeyde olmayışı, var olan çalışmalarının ise disiplinler arası ortak çalışma eksikliği sebebi ile göz ardı edilmesi önemli bir diğer sorundur. Bu makalenin temel amacı, erken Osmanlı döneminin sosyo-kültürel yapısına ilişkin arkeolojik ve mimari verilerin önemini vurgulamaktır. Bu amaçla Osmanlı Arkeolojisi’nin Osmanlı araştırmaları açısından önemini dönem tarihinin öne çıkan tarihsel olay-olguları örneklenerek tartışılmaya çalışılacaktır. Döneme dair bir diğer önemli veri / bilgi kaynağı da Osmanlı mimari eserleridir. Düzgün ve doğru okunursa, mimari eserler / kalıntılar arkeologlar, sanat tarihçileri, mimarlar ve tarih uzmanları başta olmak üzere bir çok bilim insanı için birer belge niteliğinde içerik sunmaktadır. Bu makalede, mimari veriler kültürel etkileşim ve sosyal kültürel yapı bağlamında ele alınarak değerlendirilecektir. ]]> <![CDATA[The founding period of the Ottoman Principality has been the subject of many scientific publications. However, our knowledge of not only the history of this period, but also many facts such as culture, art, architecture, economy and institutional structure is extremely limited. There are still many divergent opinions as to the origins of the Ottomans and the date in which the Beylik was first founded. Most of what is known about the 14th century of the Ottoman Principality consists of the data in the Ottoman chronicles written after the second half of the 15th century. In this context, the existence of disjointed and incomplete information in modern historical studies and the existence of different views and thoughts on many issues are better understood. Another important problem is the inadequacy of alternative field studies and the ignoring of existing studies due to the lack of interdisciplinary collaboration. This being the case, the main purpose of this article is to emphasize the vitality of the archaeological and architectural data concerning the socio-cultural structure of the early Ottoman period. For this purpose, the reason why the Ottoman archaeology is indispensable for researchers of the Ottoman period will be explained through important historical examples. Another important source of information is the Ottoman architectural works. If read properly and correctly, architectural works/remains provide content that is a document for many scientists, especially archaeologists, art historians, architects and historians. In this article, architectural data will be evaluated in the context of cultural interaction and social cultural structure.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54954 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[395-409]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/526 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Pandemi Öncesinde ve Pandemi Sürecinde KBB Polikliniklerine Giden Hasta Sayılarının Karşılaştırılması: Elazığ Fethi Sekin Şehir Hastanesi Örneği]]> <![CDATA[Comparison of the Number of Patients Going to Otorhinolaryngology Polyclinics Before and During the Pandemic: The Case of Elazig Fethi Sekin City Hospital]]> <![CDATA[GÜLCAN ATICI TURAN]]> <![CDATA[Sadettin EMRE]]> <![CDATA[Tıp, Pandemi, COVID-19, İstatistiksel Analiz, Yaşa Standardizasyon]]> <![CDATA[Medicine, Pandemic, COVID-19, Statistical Analysis, Age Standardization]]> <![CDATA[COVID-19 ilk olarak Çin'in Vuhan eyaletinde görülen ve yüksek ateş ve nefes darlığı ile tanımlanan yeni viral solunum yolu hastalığı olup, damlacık ve temas yoluyla bulaştığı bilinmektedir. Türkiye’de COVID-19 hastalığının ilk vakası görüldüğünden beri Kulak Burun Boğaz (KBB) branşına ait poliklinikler pandemi ile mücadelede etkin rol almışlardır. Bu çalışmada pandemi öncesinde ve pandemi sürecinde Elazığ Fethi Sekin Şehir Hastanesi’nde KBB polikliniklerine giden hastalar, yaş ve cinsiyete göre karşılaştırılmıştır. Pandemi öncesinde ve pandemi sürecinde KBB polikliniklere giden hasta sayılarında azalış mı veya artış mı olduğu ve pandemi sürecinde hastaların daha çok hangi şikâyetlerle polikliniklere gittikleri incelenmiştir. Retrospektif nitelikte olan bu çalışma, 01.01.2019 ve 31.05.2021 tarihleri arasında, Elazığ Fethi Sekin Şehir Hastanesi KBB polikliniklerine giden 157830 hastayı kapsamaktadır. İstatistiksel hesaplamalar ve analiz için SPSS (ver: 22) paket programı kullanıldı. Üzerinde durulan özellikler için tanımlayıcı istatistikler; ortalama, sayı ve yüzde olarak verilmiştir. Grupların özellikleri bakımından pandemi öncesi ile pandemi sürecini karşılaştırmada eşleştirilmiş t- testi kullanılmıştır. Hesaplamalarda istatistik anlamlılık (önemlilik) düzeyi %5 olarak alınmıştır. Pandemi öncesi aylara bakıldığındaKBB polikliniklerine başvuran kadın hastaların ortalaması 3510,67 iken erkek hastaların ortalaması 3359,40 olup ele alınan bu ayların tümünde daha çok kadın hastaların başvurduğu görülmektedir. Pandemi sürecinde KBB polikliniklerine başvuran erkek hastaların ortalaması 1941,71 iken kadın hastaların ortalaması 1971,07’dir. Pandemi öncesi ve pandemi sürecindeki aylara bakıldığında 19-54 yaş arası hastaların daha çok olduğu görülmektedir. Bu süreçte en çok azalan 0-18 yaş arasındaki hastalar olmuştur. Pandemi süresince KBB polikliniklerine başvuran hastalarda en fazla 0-18 yaş arası hastaların sayısında azalma daha sonra 55 ve üzeri yaş aralığındaki hasta sayısında azalma ve en az da 19-54 yaş arasındaki hasta sayısında azalma olmuştur.Elde edilen verilere göre pandemi öncesine göre KBB polikliniklerine başvuran hasta sayılarında bir düşüş görülmüştür.]]> <![CDATA[COVID-19 is a new viral respiratory disease that was first broke out in Wuhan province of China and defined with high fever and shortness of breath, and it is known to be transmitted through droplets and contact. Since the first case of COVID-19 disease was occured in Turkey, the polyclinics of the Otorhinolaryngologybranch have taken an active role to overcome the pandemic. In this study, patients who went to Otorhinolaryngologypolyclinics in Elazig Fethi Sekin City Hospital before and during the pandemic were compared in terms of age and gender variables. It was examined whether the number of patients who went to Otorhinolaryngology polyclinics before and during the pandemic decreased or increased, and with which complaints the patients went to the polyclinics during the pandemic period. This retrospective study included 157830 patients who went to Elazig Fethi Sekin City Hospital Otorhinolaryngologypolyclinics between 01.01.2019 and 31.05.2021. SPSS (ver: 22) package program was used for statistical calculations and analysis. Descriptive statistics for the features discussed are given as mean, number and percentage. Paired samples t-test was used to compare the pre-pandemic and the pandemic process in terms of the characteristics of the groups. The statistical significance level was taken as 5% in the calculations. Frequency and percentage were used as descriptive statistics. When we look at the months before the pandemic, the average of female patients admitted to Otorhinolaryngology outpatient clinics is 3510.67, while the average of male patients is 3359.40, it is seen that mostly female patients apply in all of these months. While the average of male patients who applied to Otorhinolaryngology polyclinics during the pandemic period was 1941.71, the average of female patients was 1971.07. When we look at the months before and during the pandemic, it is seen that there are more patients between the ages of 19-54. In this process, the patients aged 0-18 years decreased the most. During the pandemic, there was a decrease in the number of patients aged 0-18, who applied to Otorhinolaryngology outpatient clinics at most, then a decrease in the number of patients aged 55 and over, and at least a decrease in the number of patients aged 19-54. According to the findings obtained, there was a decrease in the number of patients who applied to Otorhinolaryngologypolyclinics compared to the pre-pandemic period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54922 <![CDATA[Volume: 17 Issue 3[459-471]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/527 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Eskihisar Kalesi]]> <![CDATA[The Castle of Eskihisar]]> <![CDATA[Bilge BAHAR]]> <![CDATA[Bizans Mimarisi, Bithynia, İzmit Körfezi, Gebze, Eskihisar, Niketiaton, Kale ]]> <![CDATA[Byzantine Architecture, Bithynia, Gulf of Izmit, Eskihisar, Niketiaton, Castle]]> <![CDATA[Bu makalenin konusunu oluşturan Eskihisar Kalesi, Bizans dönemindeki adı Niketiaton olduğu düşünülen Gebze, Eskihisar Köyü’nde yer almaktadır. Makale kapsamında, Niketiaton’un yeri, kalenin tarihi ve mimari özellikleri tartışılmıştır. İç kale, planı, konut ve şömine gibi mimari unsurları ile dokuzuncu ve on dördüncü yüzyıllar arasında savunma açısından önem kazanan Bithynia Bölgesi'nin savunma, ulaşım ve ticaret ağını oluşturan savunma yapıları arasında ilginç bir örnektir. Kuzeybatı ve batı Anadolu'daki diğer savunma yapıları ile yaptığımız karşılaştırmalar sonucunda iç kalenin kısmi çerçeveli teknik ve tuğla bezemeler içeren malzeme ve teknik uygulamalarının, Foss tarafıdan Lydia yapılarında tespit edilen ve Laskarisler dönemine tarihlenen uygulamalar ile benzerlik kurarak on üçüncü yüzyıla tarihlendirilebileceğini düşünüyoruz. Bölgenin tarihi arkaplanı göz önüne alındığında, iç kale Körfezin Ioannes Vatatzes döneminde yeniden Bizans egemenliğine girdiği 1241 yılı sonrasına, on üçüncü yüzyılın ikinci yarısına tarihlenebilir. Foss tarafından verilen tarihlendirme önerileri tarih kayıtları ile uyumludur ancak kalenin malzeme ve teknik verileri kaynaklarda Niketiaton hakkında verilen kayıtlar ile uyumsuz olarak daha geç bir tarihe işaret etmektedir. Bizans savunma yapıları hakkında kapsamlı ve detaylı çalışmaların az sayıda olması malzeme ve teknik değerlendirmeye dayalı tarihlendirme yapabilmek için yeterli karşılaştırma verisinin olmamasına neden olmuştur. Malazgirt Muharebesi ile İstanbul'un fethi arasındaki dönemde özellikle kuzeybatı Anadolu'da inşa edilen savunma yapılarının detaylı bir şekilde incelenmesinin Bizans ve Osmanlı tarihi ve mimarisi açısından önemli veriler sağlayacağı açıktır.]]> <![CDATA[Eskihisar Castle is located in Eskihisar Village in Gebze, whose name is thought to be Niketiaton in the Byzantine period. The article discusses the location of Niketiaton, the historical and architectural features of the castle. In the period between 9th and 14th centuries, Bithynia gained importance in terms of its defense structures; within the other structures of the region that formed its network of defense, transportation and trade, the inner castle comes forth as an interesting example because of its plan and architectural elements like a domestic building and fireplace. As a result of a comparison with the other defensive structures in northwestern and western Anatolia, we believe that the inner castle can be dated to the 13th century. After the comparison, the framed technique and brick decorations on the inner castle seem datable to the 13th century, as these applications are comparable to the Lascarian examples found by Foss on the structures in Lydia. When the historical background is taken into consideration, inner castle can belong to the second half of the 13th century, after 1241, when the Gulf was again under Byzantine rule during the reign of John Vatatzes. The building phases and dates suggested by Foss seem compatible with the historical data but the material and technical data of the castle point to a later date, which is inconsistent with the records about Niketiaton in the sources. The limited number of comprehensive and detailed studies on Byzantine defense structures caused the lack of sufficient comparison data for our research. It is clear that a detailed examination of the defense structures built especially in northwestern Anatolia during the period between the Battle of Manzikert and the conquest of İstanbul will provide important data in terms of Byzantine and Ottoman history and architecture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54820 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[177-201]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/528 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Urla Yarımadası’nda Tunç Çağı Savunma Sistemleri]]> <![CDATA[Defense Systems of the Bronze Ages at the Urla Peninsula]]> <![CDATA[Tayfun CAYMAZ]]> <![CDATA[Arkeoloji, Eski Yollar, Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Geç Tunç Çağı]]> <![CDATA[Archaeology, Ancient Roads, Early Bronze Age, Middle Bronze Age, Late Bronze Age]]> <![CDATA[Batı Anadolu kıyılarının ortasındaki Urla Yarımadası, Anadolu anakarası ve Ege kültürlerini buluşturan bir köprü konumundadır. Nitekim çağlar boyunca bu iki yönle ilişkili çeşitli kültürlere ev sahipliği yapmıştır. On iki İon kentinden ikisi yarımadada yer alırken, ikisi de yakın komşudur. Ancak yarımadanın coğrafik yapısı ve konumu, savunma ve güvenlik zaafı oluşturmaktadır. Yarımada çağlar boyunca bir yandan korsanlık, eşkıyalık ve kaçakçılık gibi güvenliğe yönelik faaliyetlere, diğer yandan organize siyasal güçlerin askeri saldırılarına maruz kalmıştır. Arkeolojik veriler, bu tip tehditlerin protohistorik dönemde de mevcut olduğunu ortaya koymaktadır. Erken Tunç Çağı’nda Urla İskelesi’ndeki Liman Tepe, görkemli bir kalesi, aşağı şehri ve limanı olan bölgesel idari ve siyasi bir merkez haline gelmiştir. Aynı dönemde yarımadanın başlıca yollarını ve körfezlerini denetim altında tutma yeteneğine sahip bir güvenlik ve savunma sistemi oluştuğu görülmektedir. Bu sistem içinde Alaçatı yakınlarındaki Gölkayası Samos adası yönünü, Kale Tepe Urla-Çeşme yolunu, Yaren Tepe Sığacık Körfezi yönünü denetim altında tutan başta gelen birimlerdir. MÖ 2.binyıl ile birlikte dar bölgesel idari yapıların yerini daha geniş bölgelere hükmeden güçler almaya başlamıştır. Yarımadada bu döneme ait yerleşimlerdeki materyal kültür Anadolu paralelindedir. Bunun yanı sıra süreç içinde önce Minos, takiben Miken ticari ve kültürel etkileri ortaya çıkmıştır. Orta ve Geç Tunç Çağlarına ait az sayıda savunma birimi bilinmektedir. Bunlar daha çok bölgenin anakaraya bağlanan doğu kesiminde yer almaktadır.]]> <![CDATA[The Urla Peninsula, in the middle of the Western Anatolian coast, is a bridge that brings together the Anatolian mainland and Aegean cultures. As a matter of fact, it has hosted various cultures associated with these two aspects throughout the ages. While two of the twelve Ionian cities are located on the peninsula, both are close neighbors. However, the geographical structure and location of the peninsula creates a defense and security weakness. Throughout the ages, the peninsula has been exposed to security-oriented activities such as piracy, banditry and smuggling and, on the other hand, military attacks by organized political forces. Archaeological data have revealed that such threats were also present in the protohistoric period. During the Early Bronze Age, Liman Tepe on the Urla İskelesi became a regional administrative and political center with a magnificent castle, lower city and port. In the same period, it is seen that a security and defense system which has the ability to keep the main roads and bays of the peninsula under control. Within this system, Gölkayası near Alaçatı has control of the direction of Samos Island whereas Kale Tepe controls the Urla-Çeşme road, and Yaren Tepe controls the direction of Sığacık Bay. Within the 2nd millennium BC, narrow regional administrative structures began to be replaced by powers dominating larger regions. The material culture in the settlements of this period on the peninsula is parallel to Anatolia. In addition, in the process, first Minoan, then Mycenaean commercial and cultural influences emerged. Few defense units are known from the Middle and Late Bronze Ages. These are mostly located in the eastern part of the region, which is connected to the mainland.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54813 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[45-64]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/529 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ürgüp Sucuoğlu Konağı Duvar Resimleri ve Koruma Sorunu ]]> <![CDATA[Wall Paintings in Ürgüp Sucuoğlu Mansion and Their Conservation Problem]]> <![CDATA[Ayşe Pelin ŞAHİN TEKİNALP]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Sucuoğlu Konağı, Duvar Resimleri, Ürgüp, Osmanlı Resimleri ]]> <![CDATA[Ürgüp, Mural Paintings, Ottoman Paintings]]> <![CDATA[Ürgüp, Kapadokya Bölgesi yerleşmelerinin en önemlilerinden olup Nevşehir’in 20 km doğusunda yer almaktadır. Bölge gayrimüslim nüfusun yoğun olarak yaşadığı bir bölge olmasına karşın Müslüman nüfusa ait mahallelerde konut ve dini mimari yoğunluğu da dikkati çekmektedir. Bu konutlardan günümüze ulaşmış olan ve dikkati çeken konut günümüzde Sucuoğlu Konağı olarak bilinen konut olup çalışmamızda başodasında yer alan iki kent manzarası aktarılacaktır. İstanbul ve Edirne manzaraları belgeci olması dikkati çekerken dönemin ruhuna uygun imgelerle dolu olması farklıdır. Her iki kente de gökyüzünde aynı anda zeplin, balon ve uçak görülmesi kayda değer bir özellik olarak dikkati çeker. İstanbul’un 20. yüzyıl başındaki kalabalık olmasının yanı sıra boğaz trafiği betimlenirken bütün camiler ve köprüler de görülmektedir. Edirne manzarası ise köprü, tren, camilerin üzerinde zeplin ve uçaklar ile dikkati çeker. Çalışmada İstanbul ve Edirne kentlerinin nasıl betimlendiği anlatılırken değişim ve gelişmelerle birlikte dönemin gündeminde yer alan gökyüzündeki yenilikler ve Osmanlı İmparatorluğu’nun bu gelişmeleri nasıl izlediği gösterilecektir. Tarihte hiçbir an yoktur ki balon, uçak ve zeplin aynı anda hem İstanbul hem de Edirne’de havada yer alsın. Dolayısıyla Osmanlı İmparatorluğu havacılık açısından yenilikleri takip ettiği yayınlardan anlaşılırken duvar resimlerinin görsel haber aracı gibi kullanıldığını söylemek olasıdır. Resmin günümüzdeki durumu içler acısıdır. Sprey boyayla yazılmış ve kazınmış aşk itirafları, tarihi ve kültürel mirasın cahil, vandal insanların elinde hoyratça zarar gördüğünü gösterir. Bu çalışmada resimler üzeri boyanmadan önce çekilen fotoğraflarla değerlendirilecektir.]]> <![CDATA[Ürgüp, one of the most important settlements in Cappadocia, is located 20 km east of Nevşehir. Despite the dense non-Muslim population in the region, the intensity of domestic and religious architecture in the Muslim neighbourhood is remarkable. One of the extant and important examples of this domestic architecture is Sucuoğlu Mansion, and the present study aims to deal with two city views in its main room. The landscapes on İstanbul and Edirne show documentary features, whereas they grab attention with their depictions suitable for the spirit of the period. Spectacularly, zeppelins, balloons and airplanes float through the sky of both cities at the same time. In addition to the crowdedness of İstanbul at the beginning of the twentieth century, all the mosques and bridges of the city are depicted along with the Bosphorus traffic. The city view on Edirne displays the depictions of zeppelins and planes over bridges, trains and mosques. While describing the depictions of the cities of İstanbul and Edirne, the study discusses the changes, developments and innovations in aviation within the era and it examines how the Ottoman Empire followed such advancement. There has never been a moment in history when a balloon, plane and zeppelin were simultaneously in the sky in İstanbul and Edirne. For this reason, it becomes clear from the publications that the Ottoman Empire followed the developments on aviation, it is possible as well to allege that the wall paintings were used as a means to convey the visual news. The current state of the painting is deplorable. Confessions of love engraved or dyed with spray indicate that historical and cultural heritage suffered brutally in the hands of ignorant, vandalized people. This study will use the photographs taken before such vandalizm to evaluate the wall paintings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54808 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[339-354]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/530 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Osmanlı Dönemine Ait Vakfiyelerde Vakıf Binaların Onarım Koşulları]]> <![CDATA[Repair Conditions of Waqf Buildings in the Waqfiyyas of the Ottoman Period]]> <![CDATA[Tuba AKAR]]> <![CDATA[Mimari Koruma, onarım, vakıf, vakfiye, Osmanlı dönemi]]> <![CDATA[Architectural Conservation, repair, waqf, waqfiyya, Ottoman era]]> <![CDATA[İslami bir kurum olan vakıf, genel anlamda, özel mülke tabi bir mülkün dini ve hayri gerekçelerle toplum yararına sonsuza dek kullanımının tahsis edilmesi olarak tanımlanabilir. Bu eylemde birey kendine dini, sosyal, siyasi ve ekonomik faydalar sağlarken; külliye, cami, medrese, han, hamam, dükkân vb. mekânlarla da devlet, toplumun kamusal ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik sorumluluklarını vakıflar aracılığıyla yerine getirmiş olur. Vakıf eylemi ile birlikte mülk, artık özel mülk olmaktan çıkmış, Allah'ın mülkü olmuş ve dokunulmazlık kazanmıştır. Bu özelliğinden ötürü vakfın sonsuza dek yaşaması öncelikli olarak hedeflenmiştir. Dolayısıyla vakfın sürekliliğinin sağlanması, vakfın fiziki varlığını oluşturan çeşitli niteliklerdeki mimari mekânların sürekliliğinin sağlanması ile gerçekleşebilir. Bu doğrultuda yapıların onarım ihtiyaçları ve onarım şartları, vakıf kurucuları tarafından tespit edilmiş ve vakfiyelerinde belirtilmiştir. Bu makale, Osmanlı döneminde kurulan vakıfların vakfiyelerinde bulunan onarım şartları üzerinden vakıf yapıların korunmasında vakıfların rolünü belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda incelenen vakfiyelerdeki onarım şartlarına bakıldığında, vakıf yapıların onarımlarının yapılmasının her zaman için öncelikli şart olarak koşulduğu görülmüştür. Bunun gerçekleşebilmesi için de parasal kaynakların öncelikli olarak vakıf yapıların onarımına harcanması şart koşulmuştur. Ayrıca, onarımların sürekli ve ivedi olarak yapılabilmesi için de onarım işlerini yapacak personelin de vakıf kurucusu tarafından vakfında istihdam edildiği görülür. Sonuçta, vakıf kurucularının vakıflarının sürekliliklerini sağlamak için vakıf yapıların korunmasına yönelik her tür maddi ve manevi koşula vakfiyelerinde yer verdiği izlenmiştir. ]]> <![CDATA[Waqf, which is an Islamic institution, in general, can be defined as the allocation of private property for the eternal use of public with the aim of religion and charity. In doing so, while the individual gets religious, social, political, and economical benefits, the state’s responsibilities of providing for public and social necessities of the society are made available in spaces such as külliyes, mosques, medreses, hans, baths, shops etc. which were built through the waqf institution. With the act of waqf, the property is no longer a private property; it becomes the property of God and it gains an untouchable character. Considering these features, the eternity of waqf is primarily aimed. The continuity of the waqf, whose physical presence comes into existence with architectural spaces of various qualities, is ensured by the continuity of these spaces. Therefore, the stipulations and necessities for the repair of buildings were determined by the waqf founders and documented in their waqfiyyas. This paper aims to examine the role of waqfs in the conservation of waqf buildings through the repair conditions found in waqfiyyas formed in the Ottoman era. With this aim when the repair conditions in the waqfiyyas are examined, it has been seen that the repair of waqf buildings is always a priority condition. In order to achieve this, it was stipulated that monetary resources should primarily be spent on the repair of waqf buildings. In addition, it is seen that the personnel who would do the repair works were also employed by the founder of the waqf in order for the repairs to be carried out continuously and urgently. As a result, it was seen that waqf founders have included all kinds of material and moral conditions for the conservation of waqf buildings in their waqfiyyas in order to ensure the continuity of their waqfs.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54802 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[9-17]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/531 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mimari Miras ve Koruma Alanında Bir Öncü Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc]]> <![CDATA[A Pioneer in Architectural Heritage and Conservation: Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc]]> <![CDATA[Çiler Buket TOSUN]]> <![CDATA[Sanat tarihi, mimari miras, koruma, restorasyon kuramı,Viollet-le-Duc, ulusal mimari, 19. yüzyıl mimarisi]]> <![CDATA[Art history, architectural heritage, conservation, theory of restoration, Viollet-le-Duc, national architecture, 19th century architecture]]> <![CDATA[Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc (1814-1879) mimar, mimari restorasyon uzmanı, araştırmacı, kuramcı, eğitimci ve yazar kişiliği ile 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren önce Fransa’da daha sonra da tüm dünyada en etkin ve ünlü mimarlardan biri olmuştur. Onun çalışmalarıyla Fransa’nın Ortaçağ yapıları incelenmiş, belgelenmiş, korunmuş ve restore edilmiştir. Viollet-le-Duc, sayısız mimari belgeleme çalışmaları, yerinde inceleme araştırmaları ve restorasyonları ile ortaçağ mimari mirası üzerine çok kapsamlı bir çalışma gerçekleştirmiş; Gotik mimarlığın strüktürel mantığının ve biçimsel geometrisinin akılcı prensiplerini belirlemeye çalışmıştır. Çağdaşlarının aksine tarihsel biçimleri tekrar eden mimari biçimler üretmeyi değil, bu mimari mirasın dehasıyla her çağın ihtiyaç ve teknolojisine göre dönüşebilen; ulusal, akılcı ve modern yapılar yapmayı amaçlamıştır. Yazdığı çok sayıda kitapla, dünya üzerinde yaygınlaşan bu düşünceleri 19. yüzyıl mimarlığında büyük bir etki yaratmış, neo-Gotik mimari uygulamalarına ve özellikle mimari restorasyon kuramına, mimarlıkta ulusal kimlik arayışına ve modern mimarlık kuramlarına kaynak olmuştur. Bu çalışma Viollet-le-Duc’ün öncü olduğu ulusal mimari ve modern mimariye kaynak olan kuramsal yaklaşımlarına değil; ‘mimari mirası koruma yaklaşımına’ odaklanmaktadır. Viollet-le-Duc öncelikle yaşam öyküsü ile tanıltılmakta, mesleki etkinlikleri çok yönlülüğü ve üretkenliği yönleri ile ele alınmaktadır. Mimari miras ve korumacılık alanındaki etkin rolü, bu alandaki etkinlikleri, seçilmiş restorasyon uygulamaları ve mimari restorasyon kuramı üzerinden sunulmaktadır. Viollet-le-Duc’ün mimari mirasa yaklaşımının ve koruma anlayışının ortaya konulması ve değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. ]]> <![CDATA[Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc (1814-1879) – an architect, restorer, researcher, theorist, teacher and writer – was one of the most active and famous architects, first in France and then throughout the world after the second half of the 19th century. The architecture of the Middle Ages in France was researched, documented, conserved and restored by his works. Unlike his contemporaries, he stood against the general attitude of imitating the historical forms in architecture. Instead he used a rational approach to determine the main principles of the structural and geometrical concepts of Gothic architecture through a comprehensive study of the medieval architectural heritage. He believed that the main principles of that period could be combined with a new technology to create an original and national contemporary architecture. His architectural theories spread throughout the world and profoundly influenced the 19th century architecture, the applications of the neo-Gothic architecture, the theories of architectural restoration and the search of a national architecture.This study focuses on the pioneering role of Viollet-le-Duc in the preservation of architectural heritage. First, he is introduced with his life history and professional activities, then his activities in the field of conservation are presented through his approach to architectural heritage, his restoration theory and his selected restorations.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54792 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[429-461]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/532 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Misis Havraniye Hanı]]> <![CDATA[Misis (Havraniye) Han ]]> <![CDATA[Ökkeş Hakan ÇETİN]]> <![CDATA[Nurşen ÖZKUL FINDIK -Muhammet GÖRÜR]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Adana, Misis Hanı, Memluklular, Havraniye, Ticaret]]> <![CDATA[Art History, Misis Han, Mamluks, Havraniye, Trade]]> <![CDATA[Misis (Mopsuesta, Mamistra), Tarsus ve Gülek Boğazı yönünden gelip, Adana ve Belen Geçidi üzerinden Kuzey Suriye ve Mezopotamya’ya giden ticari, askeri ve hac yolu üzerindedir. Bundan dolayı stratejik önemi çok büyüktür. Ayrıca Orta Çağ’da Erzurum ve Trabzon yönünden gelen ticaret kervanlarındaki mallar Göksun üzerinden Misis’e inerek buradaki İtalyan tüccarlar tarafından depolanıyor veya Ceyhan Nehri ya da Gökvelioğlu üzerinden Yumurtalık’a gönderilerek dağıtımı yapılıyordu. Bu da Misis’in hemen her dönemde olduğu gibi Orta Çağ’da da önemli bir merkez teşkil ettiğini göstermektedir. Bu nedenle yerleşimde çarşı pazar kadar ticaret yapıları da büyük önem arz etmektedir. Bu yapılardan biri olan ve çalışma konumuzu teşkil eden Misis Hanı, Adana İli, Yüreğir İlçesi, Yakapınar Beldesi, Geçitli/Havraniye Köyü sınırlarında, Ceyhan Nehri üzerindeki Misis Taş Köprü’nün hemen güneydoğu ucunda ve Adana-Ceyhan yolunun doğu kenarında yer almaktadır. 2015 yılında gerçekleştirilen restorasyona yönelik kazı çalışmaları neticesinde toprak altında kalan kısımlarının büyük bir bölümü ortaya çıkarılmıştır. Yapı, kuzey duvarı ve güneydeki dikdörtgen planlı tonoz örtülü bölümler hariç temel seviyesine kadar yıkılmış vaziyettedir. Ancak mevcut kalıntılardan hareketle plan özellikleri kısmen belirlenebilmektedir. Araştırmacılar Memluklu Hanlarını kare planlı ve dikdörtgen planlı olmak üzere iki tipe ayırmaktadır. Misis Hanı da kare planlı, tek katlı ve avlusu galeri biçiminde mekânlarla kuşatılan tip içine girmektedir. Eser, plan, cephe düzeni ve süsleme programı gibi özellikleri dikkate alınarak 14. yüzyıl sonu veya 15. yüzyılın başlarına tarihlendirilebilir.]]> <![CDATA[Misis (Mopsuesta, Mamistra) is on the commercial, military and pilgrimage route to Northern Syria and Mesopotamia via Adana and Belen Pass, coming from the direction of Tarsus and Gülek Straits. Thus, it is of great strategic importance. In addition, the goods in the trade caravans coming from Erzurum and Trabzon in the Middle Ages were stored by Italian merchants by descending to Misis via Göksun. Or the distribution of goods was made by sending them to Yumurtalık via the Ceyhan River or Gökvelioğlu. This shows that Misis was an important center in the Middle Ages, as it was in almost every period. For this reason, trade structures are as important as the bazaar and market in the settlement. Khan of Misis, which is one of these buildings and constitutes our study subject, is located in Adana Province, Yüreğir District, Yakapınar Town, Geçitli/Havraniye Village borders, just southeast of Misis Stone Bridge on the Ceyhan River and on the eastern side of the Adana-Ceyhan road. As a result of the excavations for the restoration carried out in 2015, most of the parts that remained under the ground were unearthed. The building has been demolished up to the foundation level, except for the northern wall and the rectangular vaulted sections in the south. However, the plan features can be determined partially based on the existing remains. Researchers divide the Mamluk Khans into two types as square and rectangular. Khan of Misis is also included in the square plan, single storey type, the courtyard of which is surrounded by spaces in the form of a gallery. This building can be dated to the end of the 14th century or the beginning of the 15th century, taking into account the features such as plan, facade layout and ornamentation program. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54788 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[85-112]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/533 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bizans Döneminde Myra (Demre) Kenti Kırsalında Güvenlik: Ayıveliler Kalesi ]]> <![CDATA[The Defense in the Rural of Myra (Demre) City in the Byzantine Period: Ayiveliler Fortress]]> <![CDATA[Bülent İŞLER]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Bizans sanatı, Kırsal güvenlik, Kale, Myra, Ayıveliler Kalesi]]> <![CDATA[Art History, Byzantine Art, Rural security, Castle, Myra, Ayıveliler Fortress ]]> <![CDATA[Günümüzde Antalya iline bağlı Demre ilçe merkezini oluşturan Myra, doğuda Phaselis’ten başlayarak batıda Fethiye körfezine uzanan Likya bölgesinin yaklaşık ortasında yer alan antik bir kıyı kentidir. Myra Bizans döneminde yükselişe geçerek 5. yüzyılda Likya bölgesinin dini ve idare merkezi haline gelmiştir. Kent konumu bakımından Akdeniz’deki deniz ulaşımında uğrak ve ikmal noktası olmasının yanısıra Hıristiyanlar için kutsal sayılan azizlerin röliklerini içeren kiliseleriyle dini bakımdan önemli bir yere sahipti. Akdeniz bölgesinde Likya, istila ve korsanlık/haydutluk faaliyetlerinin en yoğun olduğu bölgelerin başındadır. Likya bölgesinin coğrafi konumu tarih boyunca bölgeyi korsanlar ve yabancı güçler için açık bir hedef haline getirir. Özellikle Anadolu’da Pers istilalarının olduğu, M.Ö. 5. yüzyıl sonu ile M.Ö. 4. yüzyıl ilk yarısı Likya kent devletlerinin hem kendi aralarında hem de işgalci dış güçlerle mücadele ettikleri zorlu bir dönemdir. Likya bölgesinin MS. 43 yılında İmparator Cladius’un emriyle Roma eyaleti haline gelmesinden sonra istila ve korsanlık faaliyetlerinin giderek azaldığı görülür. Bölgenin huzur ortamı 7. yüzyıl başlarında Sasaniler ardından 300 yıla yakın süren Arap saldırılarıyla bozulur. Söz konusu saldırılardan özellikle kıyı kentlerin oldukça çok etkilendiği görülmektedir. Nitekim saldırıların yoğun olduğu dönemlerde, insanların daha güvenli olan dağlık kırsal alana çekildikleri mimari kalıntılarla desteklenir. Kırsalda yaşayan halk denizden gelebilecek tehlikelere karşı, kıyı boyunca uzanan yamaçlara ve önemli geçitlere savunma ve gözetleme amaçlı yapılar oluşturmuşlardır. Saldırıların yoğun olduğu Klasik ve Helenistik dönemlerde kule görünümlü korunaklı çok katlı binalar, tarımla uğraşan insanların yaşam yeri olmuştur. Kule çiftlikler Roma ve Bizans döneminde kullanılmakla birlikte 7.-9. yüzyıllardaki Sasani ve Arap istilaları zamanında ek olarak çok sayıda küçük kale inşa ederek kırsal alanın güvenliğini sağlanmıştır. Myra kentinin kuzeyindeki kırsal alanda yürütmekte olduğumuz yüzey araştırmalarında Antik dönemden kalma kule çiftlik evler dışında Bizans döneminde inşa edilmiş bir dizi küçük kale tespit edilmiştir. Bizans dönemi kaleleri özellikle Myra kentinden Kasaba ovasına uzanan, yaklaşık 20 km uzunluğundaki vadinin üst kesimlerinde, denizi ve vadiyi görecek biçimde konumlanmıştır. Kaleler kuşkusuz hem dağlık alanda yaşayan halkı hem de vadinin içindeki eski Roma yolunu korumak amaçlı inşa edilmiştir. Bu yapılardan biri makalenin konusunu oluşturan Ayıveliler mevkiinde bulunan kaledir. Makalede kalenin mimari özelliklerinin tanıtılması, diğer savunma yapılarıyla birlikte kırsal alanın güvenliğindeki yeri ve öneminin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.]]> <![CDATA[Myra, which constitutes the Demre district center of Antalya province, is an ancient coastal city located in the middle of the Lycian region, starting from Phaselis in the east and extending to the Gulf of Fethiye in the west. Myra developed during the Byzantine period and became the religious and administrative center of the Lycian region in the 5th century. In terms of its location, the city was a stopover and supply point for sea transportation in the Mediterranean, as well as had an important religious place with its churches containing the relics of the holy saints. Lycia was one of the areas in the Eastern Mediterranean where a lot of invasion and piracy activities took place. The geographical location of the Lycian region has made the region an open target for pirates and foreign powers throughout history. Between the end of the 5th century BC and the first half of the 4th century BC was a particularly difficult period in which the Lycian city-states struggled both among themselves and with invading foreign powers. After the conversion of Lycia to the Roman province in 43 AD by Emperor Claudius, the invasion and piracy gradually decreased. The peaceful environment of the region was disturbed by the attacks of the Sassanids at the beginning of the 7th century followed by Arab attacks that lasted for nearly 300 years. It is seen that the coastal cities in particular were affected by these attacks. As a matter of fact, during periods of severe attacks, the retreat of people to safer rural areas of mountains were supported by architectural remnants. The people living in the countryside have built defensive structures on the slopes and important valleys along the coast against the dangers that could arise from the sea. In the Classical and Hellenistic periods, when the attacks were intense, sheltered multi-storey buildings with the appearance of towers became the living place of people engaged in agriculture. Tower farmhouses continued to be used for rural area security during the Roman and Byzantine periods. In addition, during the Sassanid and Arab invasions at the 7th-9th centuries, many small castles were built for rural security. A series of small castles of Byzantine period were identified during the surveys in the rural area on north of the city of Myra. Byzantine castles are located in the upper part of the Myros valley, stretching from the city of Myra to the Kasaba Plain. The castles, which are connected with each other, overlook the Myra and Kasaba plains and the Myros valley. Certainly, these castles were built to protect both the people living in the mountainous area and the ancient Roman road in the valley. One of these castles is located in the Ayiveliler, which is the subject of this article. In the article, it is aimed to introduce the architectural features of the castle, to evaluate its place and importance in the security of the rural area together with other defensive structures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54725 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[203-220]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/534 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kars Mağaracık (Ataköy) Rum Köyü ve Şapeli]]> <![CDATA[Kars Mağaracik, Greek Village and its Chapel]]> <![CDATA[Güner SAĞIR]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Kars, Mağaracık, Rum, Şapel, Rus]]> <![CDATA[Art History, Kars, Mağaracık, Greek, Chapel, Russian]]> <![CDATA[Kars, 1877-1878 arasında, “93 Harbi” olarak bilinen Osmanlı-Rus Savaşı’nda, 1877 yılında Rus ordusu tarafından işgal edilmiştir. Kent, 1878-1918 arasında 40 yıl Rus yönetimi altında kalmıştır. Bugünkü adı Ataköy olan Mağaracık, Kars’ın 13 km güneyinde yer alır. Mağaracık, 1878’den sonra Rusların Kars’ı yönettikleri dönemde Pontus’tan (Trabzon) gelen Rumların yerleştirildiği göçmen köylerinden biridir. 1886 Rus kayıtlarına göre köyde 68 hane, 322 erkek, 306 kadın toplam 628 Rum yerleşiktir. 1918’de köyün Rum nüfusu 1300 kişi olarak tahmin edilirken, 1919’da bu rakamın 1600 kişiye çıktığı görülür. Mağaracık köyünün yerleşim alanının dışında bulunan Rumlara ait tek nefli şapelin ele alındığı metinde, köyün tarihine kısaca değinilmiş ve arazi çalışmalarının verileri çerçevesinde yapı tanıtılmıştır. Şapel, köyün güneydoğusunda, yerleşim alanın biraz dışında bir dere yatağının kenarında, yamaçta yer alır. Yapı 2013’de yüzey araştırması kapsamında mimari olarak incelenmiş ve belgeleme çalışmaları tamamlanmıştır. 2018’de de bölgede araştırma yaparken yeniden ziyaret edilerek durumu kontrol edilmiştir. Yapının inşa tarihi bilinmemekle beraber mevcut veriler dikkate alındığında 1879-1918 arasında, Rus döneminde yapıldığı düşünülmektedir. Şapel, doğu-batı doğrultusunda dıştan, apsis dâhil, 8.95 m uzunlukta, 5.34 m genişlikte dikdörtgen, içten ve dıştan yarım daire tek apsislidir. Mağaracık köyündeki şapel, küçük boyutlu, basit planlı olsa da Kars’ta Rus döneminde yaşamış Rum nüfusun dini yapıları hakkında fikir vermesi açısından önem taşımaktadır.]]> <![CDATA[Kars was occupied by Russian army in 1877 on Russo-Turkish War of 1877–1878 also known as “93 Harbi” (War of ‘93’). The city was governed by Russians for 40 years between 1878-1918. Mağaracık (Ataköy) is one of the villages that was used as a Greek immigrant’s settlement while the area was under Russian ruling. This text is mentioned about single nave chapel which is located on rural area of the village. Furthermore, the history of the village is mentioned, and the structure is introduced with data of field work. Mağaracık, known as Ataköy nowadays, is found 13 km south of Kars. Mağaracık is the one of the villages that the Greeks which migrated from Pontus after 1878, the period when the Russia governed Kars, was settled. 302 male, 306 female, 628 in total were lived in 68 houses according to 1886 Russian sources. Estimated Greek population was 1300 in 1918 which increased to 1600 in 1919. The chapel is located southeast of the village and near the creek bed and slope in the outside of residential area. Structure was examined under archeological survey and documentation was completed in 2013. In 2018, the structure was visited again to control while another survey was continued in the area. Although the exact construction date of the chapel is unknown, it is likely to have been built in Russian period between 1879-1918. The structure is in the form of a rectangle with 8.95 m. length including the apse and 5.34 m. width externally. It is composed of a single nave and a single apse and probably covered with a barrel vault. Although its size is small and its plan is simple, the chapel in the village of Mağaracık is important in terms of giving an idea about the religious structures of the Greek population who lived in Kars during the Russian period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54661 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[327-338]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/535 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Soğanlı Vadisi’nde Gömüler: Yapıların Yaşamı]]> <![CDATA[Burials in the Soğanlı Valley: The Life of the Monuments ]]> <![CDATA[H. Ceylan KARACA]]> <![CDATA[Bizans sanatları, Bizans Kappadokia’sı, Soğanlı Vadisi, gömü, gömü kompleksi, manastır kompleksi, domestik kompleksler ]]> <![CDATA[Byzantine art, Byzantine Cappadocia, Soğanlı Valley, burials, burial complexes, monastic complexes, domestic complexes]]> <![CDATA[Bu çalışma, Soğanlı Vadisi’ndeki bazı kayaya oyma kilise ve yapı topluluklarını ele almayı, bu yapıların içlerinde ve yakın çevrelerindeki gömüler ile vadi içindeki konumlarına dayanarak, hangi biçimde geliştiklerine ilişkin öneri getirmeyi hedeflemektedir. Bu amaçla ele alınan yapılar, 26, 27 ve 27a no.lu kiliseler, Azize Barbara kompleksi, 29, 30, 31 ve 32 no.lu kiliseler, Yılanlı Şapel, 1 ve 2 no.lu kiliseler, Karabaş kompleksinin iki kilisesi, Kubbeli kilise kompleksi, ve Geyikli Manastırı’nın doğusundaki kaya kütleleridir. Bir dini veya domestik yapı topluluğu ile fiziksel bağlantısı olmayan, gömü yoğunluğuna sahip veya az sayıda gömüyle sınırlı kalmış bazı kiliselerde, karşılaştırma malzemesi sağlayacak resim programına veya tarihlemeye yarayacak yazıta rastlanmaz. Yine de bu kiliselerin, vadideki dini ve domestik yapı topluluklarıyla liturjik ve yapısal bağa sahip olabilecekleri unutulmamalıdır. Başta sözü edilen yapıların ele alınması sonucunda Soğanlı Vadisi’nin şu tipte kilise ve yapı topluluklarına sahip olduğu önerilebilir: Bir aile üyesinin mezarını barındırma gibi bir amaçla başlayan, sonrasında hem bir mezarlık olarak genişleyen hem de aile kilisesi olarak kullanılan kiliseler; önemli bir dini figür etrafında gelişen, ve dini topluluğun varlığını sürdürmesinde böyle bir figürün gömüldüğü noktanın etkin olduğu kiliseler; bir asetik veya yalnızca bir köylü etrafında genişleyen, köy nüfusunun kullanımına açılmış ve köylülerin de gömüldüğü kiliseler. Çalışmanın sonunda görüldüğü gibi, vadideki gömüler, içlerinde bulundukları kilise ve yapı topluluklarının ortaya çıkış nedenlerine ve nasıl ilerlediklerine ilişkin yorum yapabilmemizi sağlamaktadır. ]]> <![CDATA[The article intends to dwell on some of the churches and complexes in the Soğanlı Valley, to focus on their locations in the settlement and the burials in or around them, with the aim of making suggestions on their usage and in which way they expanded within a certain time period. The monuments mentioned in the article are the churches 26, 27 and 27a, the Complex of St. Barbara, the churches 29, 30, 31 and 32, Yılanlı Chapel, two churches of the Complex of Karabaş, the churches 1 and 2, the churches of the Kubbeli Complex, and the six burial cones to the east of the Geyikli Monastery. Some of the churches without direct attachment to any of the complexes and which had intensive or limited burials do not bear wall paintings or inscriptions to date or compare them. Still, it should not be completely ruled out that such churches had organic and liturgical connections with religious and domestic complexes. At the end of the study, it seems reasonable to suggest that the valley housed churches primarily carved out to house the burial of a family member, which later developed both into a cemetery and a family church of a domestic complex; churches expanded around a solemn figure, where his/her grave ensured the church and its religious community to carry on its presence; churches expanded around an ascetic or a simple villager, which turned into a complex used by the villagers and for their burials.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54226 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[237-248]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/536 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Klasik Türk Müziği Ses İcrâcılığında Alternatif Süslemeler]]> <![CDATA[Alternative Ornaments in Turkish Classical Music Vocal Performance]]> <![CDATA[Özge ŞEN TUNCEL]]> <![CDATA[Müzik, Klasik Türk Müziği, ses icrâcılığı, süsleme, doğaçlama vokal icrâ]]> <![CDATA[Music, Turkish Classical Music, vocal performance, ornament, improvised vocal performance]]> <![CDATA[Bu çalışma, geçmiş kuşaklardan güzümüze aktarılmış olan halleriyle Klasik Türk Müziği ses icrâcılığında icrâcıların müzikal bilgi birikimlerine işleyen süslemelerin alternatif kullanım şekillerini örneklerle göstererek, ses icrâcılarının süsleme kullanımları bakımından farklı çeşitlemeler üretebilmelerinin önünü açmak ve halihazırda kullanılagelen süsleme çeşitlerinden temel öneriler sunarak, ses icrâcılığında var olan yorum özgürlüğü alanının “esnek sınırları” hakkında fikir ortaya koyabilmek amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmanın odağı kullanılan süslemeleri var oldukları halleriyle ortaya koymak olduğundan, nitel araştırma yöntemi çerçevesinde betimsel tarama modeli ile hazırlanmıştır. Bilinirliği yaygın bir örnek eser seçilerek bu eserin bir bölümü üzerinde her ölçü için üç alternatif süsleme gösterilmiş, küçük bir bölümde bile oldukça fazla sayıda alternatif süsleme geliştirilmiştir. Bu süslemeler açık yazımla notaya alınmış, ayrıca nota yazımının Klasik Türk Müziği’nin yapısında olan mikro işlemeleri ancak yaklaşık bir boyutta gösterebilmesinden dolayı, karşılaştırma yapma imkanı sunabilmek için her ilgili süslemenin icrâsı tarafımdan seslendirilerek karekodlara dönüştürülmüştür. Çalışmanın sonucunda süslemelerin sabit değil, her icrâcının birikim ve kültürlenmesine göre çeşitlendirilmeye çok açık bir yapıya sahip olduğu ve ses icrâcılarının, küçük değerli işlemelerle çeşitli zaman birimlerinde farklı kombinasyonlar yaparak alternatif süslemeleri oluşturulabilecekleri gösterilmiştir. Çalışmada sunulan süsleme alternatifleri, öğrencilerin doğaçlama kabiliyetlerinin ve süsleme çeşitliliği algılarının geliştirilmesinde yön gösterici bir nitelik kazanmaktadır. Süslemelerin esnek sınırları ise, bestenin ezgi hattının tanınabilir kalması ve icrâcının alanıyla ilgili bir zevk geliştirebilmesi ile çizilmiştir. Meşk geleneğini yaşamış icrâcıların ritmik yapıya bağlılık konusundaki tutumları da, konuyla ilgili fikir veren bir diğer faktör olarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonunda süslemelerin beste yapılarıyla ilgili olup olmadığı sorusu sorularak, benzer bir çalışmanın farklı formlar üzerinde gerçekleştirilmesi önerilmiştir.]]> <![CDATA[This study aims to pave the way for vocal performers to produce different variations of ornamentations by showing the alternative uses of ornaments with examples, which have been transferred to the present from past generations, that take place in the musical knowledge of the performers in Turkish Classical Music vocal performance and in order to put forward an idea about the “flexible borders” of the freedom of interpretation in vocal performance by presenting basic suggestions from the currently used ornament variations. Since the focus of the study is to reveal the ornaments used as they exist, it has been conducted using the descriptive survey model inside the context of the qualitative research method. A well-known exemplary piece was chosen, and three alternative ornaments were shown for each measure on a part of this work and a large number of alternative ornaments were developed even in a small section. These ornaments were notated in detailed writing, in addition since the notation can show the micro ornaments in the structure of Turkish Classical Music only in an approximate size, the performance of each related ornament has been sung by me and converted into a QR code in order to provide the opportunity to make comparisons. As a result of the research, it has been shown that the ornaments are not fixed, but have a structure that is very open to diversification according to the background and acculturation of each performer, and that vocal performers can create alternative ornaments by making different combinations with small note values of ornaments in various time units. The ornament alternatives presented in the study gain a guiding quality in the development of students’ improvisation skills and their perceptions of ornament variety. The “flexible borders” of the ornaments’ were drawn with the melody line of the composition remaining recognizable and with the performer could developing a taste for her/his field. The attitudes of the performers who have experienced the mesk tradition on adherence to the rhythmic structure, have been evaluated as another factor that gives an idea about the subject. At the end of the study, the question of whether the ornaments are related to compositional structures was asked, and it was suggested that a similar study be carried out on different forms.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54199 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1789-1805]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/537 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Niğde Kalesi Koruma Kararları ve Özel Proje Alanları]]> <![CDATA[Niğde Castle Protection Decisions and Special Project Areas ]]> <![CDATA[Mehmet TUNÇER]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Niğde, Mustafa Akpolat, Koruma, Tarihi Çevre, Kentsel Tasarım]]> <![CDATA[Art History, Niğde, Mustafa Akpolat, Conservation, Historical Environment, Urban Design]]> <![CDATA[Bu yazı; ODTÜ Mimarlık Fakültesi, Restorasyon Ana Bilim Dalı’ndan, 1980’li yıllardan bu yana tanıdığım, zaman zaman birlikte çalıştığımız, konferanslarda, bilimsel etkinliklerde birlikte olduğumuz sevdiğim, bizlere koruma konusunda her zaman yol gösteren hocamız Prof. Dr. Mustafa Akpolat’a armağan olarak kaleme alınmıştır. Kendisi ile zaman zaman birlikte çalışmış ve ortak ürünler vermiştik. Bu yazıda; Prof. Dr. Mustafa Akpolat’ın “Sanat Tarihi” araştırmalarını yaptığı, I. Derece Arkeolojik, Kentsel-Arkeolojik ve Kentsel Sit Alanlarında yürürlükte olan “Eskisaray ve Kale Mahallesi Koruma Amaçlı İmar Planı Kararları” ve bu çerçevede “Niğde Kalesi ve Çevresi Tarihi Çevre Koruma Kararları ve Özel Proje Alanları” özetle ele alınacaktır. Planlama sürecinde alan araştırması için yerinde inceleme çalışmalarını gerçekleştirmek amacıyla, Niğde’de mimar, korumada uzman şehir plancısı, sanat tarihi ve restorasyon (alanında) ilgili uzmanların katılımıyla arazi çalışmaları yapılmıştır. Belediye, Valilik ve Nevşehir Koruma Kurulu’ndan Niğde Kalesi sit alanlarına ilişkin harita, plan, koruma kurulu kararları, yazışmalar ve diğer ilgili bilgi ve belgeler toplanmıştır. “Niğde Kalesi, Arkeolojik, Kentsel-Arkeolojik ve Kentsel Sit Alanları Koruma Amaçlı İmar Planı Revizyonu” için geliştirilen Koruma Planı Kararları ve Özel Proje Alanı Kararları özetle verilmiştir. Niğde Kalesi ve yakın çevresi barındırdığı binlerce yıllık geçmişe sahip kültürel miras ve arkeoloji değerleri ve tarihsel konut dokusu ile mutlaka korunarak gelecek kuşaklara aktarılmalıdır. Bu konuda Koruma Planı uygulayıcıları Niğde Belediyesi ve Koruma Kurullarına büyük görev düşmektedir. Niğde Belediyesi; Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Niğde Valiliği’nden gerekli teknik ve parasal desteği alarak kültür varlıklarının korunması, onarımı ve çevre düzenlemelerinin yapılmasında sorumlu en önemli yerel birimdir. Halkın bilgilendirilmesi, bilinçlendirilmesi ve parasal olarak desteklenmesi konularında sivil toplum kuruluşlarıyla birlikte çalışılmalıdır.]]> <![CDATA[This is written text as a gift to Mustafa Akpolat; our teacher and friend from METU Faculty of Architecture, Restoration Dep., whom I have known since the 1980s, worked with from time to time, worked together at conferences and scientific events, and always guided us in conservation. We worked with him from time to time and gave joint products. In paper; "Eskisaray and Kale Neighborhood Conservation Plan Decisions" in force in the First Degree Archaeological, Urban - Archaeological and Urban Sites, where Mustafa Akpolat did his "Art History" research, and in this context, "Niğde Castle and Its Surroundings Historic Environment Protection Decisions and Special Project Areas” will be discussed briefly. In order to carry out on-site investigations for field research during the planning process, field studies were carried out in Niğde with the participation of architects, city planners specialized in conservation, art historian and restoration experts. Maps, plans, conservation board decisions, correspondence and other relevant information and documents regarding the Niğde Castle protected areas were collected from the Municipality, the Governor's Office and the Nevşehir Conservation Board. In this article, the Conservation Plan Decisions and Special Project Area Decisions developed for the "Revision of the Niğde Castle, Archaeological, Urban-Archaeological and Urban Sites Conservation Development Plan" are summarized. Niğde Castle and its immediate surroundings should be preserved and transferred to future generations with the cultural heritage and archeology values that have thousands of years of history and historical housing texture. In this regard, Niğde Municipality and Conservation Boards, the implementers of the Conservation Plan, have a great responsibility. Niğde Municipality is the most important local unit responsible for the protection, restoration and environmental arrangements of cultural assets through receiving the necessary technical and financial support from the Ministry of Culture and Tourism and the Nigde Governorate. Collaboration with non-governmental organizations should be undertaken to inform, raise awareness and financial support of the public.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54182 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[411-427]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/538 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Spor Yapan ve Yapmayan Ortaokul Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[The Investigation of Aggression Levels in Secondary School Students Participated and Not Participate in Sports]]> <![CDATA[Dila ŞEYDA TAŞDEMİR]]> <![CDATA[Erkan DEMİRKAN]]> <![CDATA[Beden eğitimi ve spor, Atılganlık, Okul sporları, Saldırganlık, Spor]]> <![CDATA[Physical education and sports, Assertiveness, School sports, Aggression, Sports]]> <![CDATA[Yapılan bu çalışmada okul sporlarına katılan ve katılmayan öğrencilerin saldırganlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında Amasya il merkezinde üç farklı ortaokulda öğrenim gören 600 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmaya katılan öğrenciler okul sporlarına katılan (n=300) ve katılmayan (n=300) olarak 2 gruba ayrılmıştır. Hitit Üniversitesi Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kurulu 01/03/2019 tarihli 2019-103 sayılı kararına göre etik kurul onayı alınmıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin sosyodemografik özelliklerine ilişkin bilgiler araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu ile, saldırganlık düzeylerini ölçmek için Kiper (1984) tarafından geliştirilen Saldırganlık Envanteri kullanılarak elde edilmiştir. Ölçeğin faktör yapısının ortaokul öğrencilerinde doğrulanmasını takiben verilerin analizinde normal dağılım analizi çarpıklık ve basıklık analizleri gerçekleştirilerek incelenmiş olup verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Bağımsız örneklemler için T testi, çoklu grup karşılaştırmalarında tek yönlü varyans analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına baktığımızda spor yapmayan ortaokul öğrencilerinin yıkıcı saldırganlık ve edilgen saldırganlık düzeyleri spor yapan öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p< 0,05). Atılganlık düzeyleri ise spor yapan öğrencilerde anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p< 0,05). Bireysel spor ve takım sporları yapan öğrencilerin saldırganlık düzeyleri arasında anlamlı düzeyde farklılık görülmemiştir (p> 0,05). Öğrencilerin cinsiyet puanlarına baktığımızda erkek öğrencilerin yıkıcı ve edilgen saldırganlık düzeylerinin kız öğrencilerden anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir (p< 0,05). Kız ve erkek öğrencilerin atılganlık düzeyleri arasında anlamlı düzeyde bir farklılığa rastlanmamıştır (p> 0,05). Sonuç olarak; saldırgan davranışların önlenmesinde sporun önemli unsur olduğu düşünülmektedir.]]> <![CDATA[In this study, it was aimed to examine the aggression levels of students who participated in and did not participate in school sports in terms of various variables. The study group of the research consisted of 600 students studying in three different secondary schools in the city center of Amasya. The students participating in the study were divided into 2 groups as participating (n=300) and not participating (n=300) school sports. According to the decision of Hitit University Non-Interventional Research Ethics Committee dated 01/03/2019 and numbered 2019-103, ethics committee approval was obtained. Information about the sociodemographic characteristics of the students participating in the study was obtained by using the Personal Information Form and the Aggression Inventory developed by Kiper (1984) to measure their aggression levels. Data showed a normal distribution. T test for independent samples and one-way analysis of variance in multiple group comparisons were used. When we look at the research findings, the destructive aggression and passive aggression levels of middle school students who don’t do sports were found to be statistically significantly higher than those who do sports (p<0,05). It was found that the assertiveness levels of individuals who do sports are significantly higher than those who do not do sports (p<0,05). When we look at the gender scores of the students, the destructive and passive aggression levels of the male students were found to be significantly higher than that of the female students (p<0,05). As a result, sports are thought to be an important factor in preventing aggressive behavior.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54174 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[145-161]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/539 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ihlara Vadisi, Ihlara ve Belisırma’nın Bizans Dönemi Yerleşim ve Sosyal Yapısı Üzerine Görüşler]]> <![CDATA[Remarks on the Settlement and Social Pattern of the Ihlara and Belisırma, Ihlara Valley in Byzantine Period]]> <![CDATA[Mustafa Sacit PEKAK]]> <![CDATA[Hülya COŞGUNARAS]]> <![CDATA[Erken Hıristiyan ve Bizans Sanatları, Ihlara Vadisi, Kappadokya, Sanat Hamiliği, Manastır Yerleşimleri]]> <![CDATA[Early Christian and Byzantine Arts, Ihlara Valley, Cappadocia, Patronage, Monastic Settlements]]> <![CDATA[Aksaray ilinin Güzelyurt (Karbala/Gelveri) ilçesine bağlı Ihlara (Irhala) Vadisi Orta Çağ’da Kappadokya’nın önemli bir Hıristiyan yerleşimidir. 1. yüzyıldan itibaren Kappadokya’da Hıristiyan cemaatin varlığı bilinse de Kappadokya 3. yüzyılda Hıristiyanlığın önemli bir merkezi olmuş, bölgedeki dini yaşam özellikle 4. yüzyılda Kappadokyalı üç büyük kilise babası Nazianslı Gregorios, Nyssalı Gregorios ve Kayseria’lı Büyük Basileios ile şekillenmiştir. Büyük Basileios Bizans Manastır sisteminin de temelini oluşturan Kapadokya’daki ilk kenobitik manastırları kurmuştur. Büyük Basileios her ne kadar Kappadokya ve Anadolu’da manastır hareketinin kurucusu olarak kabul edilse de bölgedeki manastır varlığını destekleyecek herhangi bir yazılı belge günümüze ulaşmamıştır. Bölgedeki manastırların varlığı mimari verilerden hareketle ortaya konmaya çalışılmıştır. İyi organize olmuş, kaliteli işçilik sergileyen ve bir kilise içeren yapı toplulukları manastır olarak tanımlanmış, Kappadokya’nın sadece keşişler tarafından yerleşilen bir manastır bölgesi olduğu özellikle seyyahlar ve bölgede erken dönemde çalışan araştırmacılar tarafından kabul edilmiştir. Benzer bir genelleme ile 14 km uzunlukta kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda kıvrımlı bir şekilde uzanan Ihlara Vadisi de korunaklı, inzivaya çekilmeye uygun yapısından ve vadi boyunca yamaçlara oyulmuş çok sayıdaki kilise, kilise ile bitişik yapı toplulukları ve ibadet mekanlarının varlığından dolayı bir “manastır yerleşimi” olarak tanımlanmıştır. Ancak Kappadokya’da son yıllarda yürütülen çalışmalar manastır olarak tanımlanan yapı topluluklarının aslında bölgede var olan aristokrat, soylu ya da güçlülerin (dynatoi) birer konutu, bunları içeren yerleşimlerin ise farklı karakterler sergileyen yerleşimler olduğunu ortaya koymuştur. Ihlara Vadisi’nin Ihlara ve Belirsırma yerleşimlerinde yürüttüğümüz çalışmalar da manastır olarak kabul edilen kayaya oyma yapı topluluklarının, vadideki varlıkları kilise duvar resimlerindeki yazıt ve bani portreleri ile desteklenen soylulara ait konutlar olduğunu düşündürmüştür. Bu nedenle bu çalışmada Ihlara ve Belisırma yerleşimlerindeki kiliselerin duvar resimleri, yazıtları ve yeni tespit ettiğimiz kayaya oyma yapı toplulukları bir bütün olarak değerlendirilmiş, vadideki manastır olarak tanımlanan yapı topluluklarının manastır olup olmadıkları sorgulanarak vadinin yerleşim yapısı üzerine yeni görüş ve öneriler sunulması hedeflenmiştir.]]> <![CDATA[The Ihlara Valley (Peristremma), located in Güzelyurt (Karbala/Gelveri) district of Aksaray, is an important settlement of Cappadocia for the Christians of medieval period. Although the Christian presence in Cappadocia was well-known since the 1st century, it was in the 3rd century when the region became the important centre of Christianity and the religious living was shaped by the three Cappadocian fathers, namely Gregory of Nazianzos, Gregory of Nyssa and Basil the Great, bishop of Caesarea. Basil the Great founded the first cenobitic monasteries of Cappodocia which also underpinned the Byzantine monastic system. Although he was the founder of monasticism both in Cappadocia and Anatolia, there exist no written primary sources directly indicating the presence of monasteries in the region. The presence in question was tried to be demonstrated by archeological data. Finely carved, well-organized complexes with churches attached were identified as monasteries. Besides, early travelers and early scholars visiting Cappadocia characterised it as a ‘monastic region’ only inhabited by monks. Within a similar generalisation Ihlara Valley, with its 14 km length and northwest-southeast direction, was also defined as a monastic settlement as well because of its natural land form suitable for seclusion and because of the density of many churches, complexes and other religious spaces. The recent studies in the region, on the other hand, discuss that such complexes were actually the mansions of the aristocrats and the powerful (dynatoi) resident in Cappadocia. Our research in Ihlara suggested that the rock-cut complexes were indeed the residences of the elite whose presence was certified by the wall paintings and the donor portraits in the churches of the valley. In this present study, we aim to make an assessment on the wall paintings, inscriptions and newly-found complexes of the Ihlara and Belisırma settlements. Furthermore, by examining the actual entities of the complexes that were formerly identified as monasteries, we intend to discuss new remarks and suggestions on the settlement pattern of these setlements.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54173 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[285-326]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/540 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Web of Science Veritabanında Nöropazarlama Bibliyometrik Analizi]]> <![CDATA[Neuromarketing Bibliomethric Analysis in Web of Science Database]]> <![CDATA[Muhammed Fatih CEVHER]]> <![CDATA[Sinan İLZE]]> <![CDATA[Pazarlama, Nöropazarlama, Tüketici Davranışı Bibliyometri, Bibliyometrik Analiz]]> <![CDATA[Marketing, Neuromarketing, Consumer Behavior, Bibliometrics, Bibliometric Analysis]]> <![CDATA[Tüketicilerin davranışlarını analiz etmek ve karar alma süreçlerini anlamak, pazarlama için öncelik arz eden konulardan biridir. Geleneksel araştırma yöntemleri olan anketler, gözlem vs. tüketici davranışlarını doğru bir şekilde açıklama ve tahmin etmede bazı durumlarda yetersiz kalabilmektedir. Tüketiciler üzerinde yapılan geleneksel araştırmalar, genel olarak tüketicilerin akla ve mantığa dayalı istekleri üzerinden satın alma davranışı gösterdiğini vurgulamıştır. Ancak nöropazarlama araştırmacılara bundan çok daha fazlasını vadeden bir alandır. Bu doğrultuda, pazarlama araştırmalarında nöropazarlama tekniklerinin kullanılarak tüketicilerin bilinçaltı ve bilinç düzeyindeki gerçek duygu ve düşüncelerini ortaya çıkarmak, tüketicileri anlamak için en doğru ve tutarlı yollardan biri olarak görülmeye başlanmıştır. Bu bağlamda ise çalışmada geçmişten günümüze nöropazarlama alanında yapılan çalışmalar bibliyometrik analize tabii tutulmuştur. Yapılan analizde yıllara göre yayım sayısı, yayım yapılan ülke ve organizasyonlar, en çok yayım yapan yazarlar, en çok atıf alan yazarların, keywords haritası kullanılarak ilgili alanın ilişkili olduğu değişkenlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bir diğer nokta ise alana yapılan katkının nitelik ve nicelik olarak yorumlanmasıdır. Çalışma bulgularına göre nöropazarlama çalışmaların 2000’li yılların başından itibaren başladığı ve günümüze kadar devam ettiği görülmektedir. Web of Science veri tabanında "nöromarketing" konusu taranmış; 514 çalışmaya ulaşılmış ve yıllara göre dağılımı gösterilmiştir. 1231 yazarın nöromarketing alanına katkı sağladığı ve yayınların 363 dergi içerisinde dağıldığı tespit edilmiştir. Çalışmanın nöromarketing alanında bundan sonraki süreçte yapılacak çalışmalara bilgi sağlayarak yeni bakış açıları sunacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Analyzing consumers' behavior and understanding their decision-making processes is one of the priorities for marketing. Traditional research methods such as surveys and observation, may be insufficient to accurately explain and predict consumer behavior because they that consumers generally display purchasing behavior based on rational and logical decisions. However, neuromarketing seem to be a much more effective method for the researchers in understanding consumer beahvior. Using neuromarketing techniques in marketing research has begun to be seen as one of the most accurate and consistent ways to reveal the real feelings and thoughts of consumers at the subconscious and conscious level. Thus, in the current study, the existing research in the field of neuromarketing were subjected to bibliometric analysis by focusing on the number of publications by years, the publishing countries and organizations, the most published authors, the most cited authors, and the variables related to the relevant field by using the keywords map. The qualitative and quantitative contribution made to the field was also considered in the analysis. The findings indicate that neuromarketing studies started in the early 2000s, and are still being carried out today. The subject of "neuromarketing" was scanned in the Web of Science database; 514 studies were accessed and their annual distribution was shown. It was determined that 1231 authors contributed to the field of neuromarketing, published in 363 journals. The study isexpected to provide new perspectives and insgihts by enlightening future studies in the field of neuromarketing.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54067 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[25-40]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/541 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyo-Demografik Özelliklerin Üretken Yaşlanmaya Etkisi]]> <![CDATA[Impact of Socio-Demographic Characteristics on Productive Aging]]> <![CDATA[Işıl KALAYCI]]> <![CDATA[Meyrem Tuna UYSAL]]> <![CDATA[Sosyoloji, yaşlı birey, üretken yaşlanma, formel gönüllülük, informel gönüllülük, informel bakım]]> <![CDATA[Sociology, older adults, productive aging, formal volunteering, ınformal volunteering, ınformal care]]> <![CDATA[Amaç: Bu araştırmada, yaşlı bireylerin ücretli ve ücretsiz alanlarda üretken olduğu hipotezinden hareketle sosyo-demografik özelliklerin üretken yaşlanmaya olan etkisinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve yöntem: Nicel veri toplama tekniklerinin kullanıldığı, tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan araştırma, Türkiye sınırları içinde yapılmış ve veriler Ekim-Kasım 2021 tarihleri arasında toplanmıştır. Örneklem grubu 60 yaş ve üzeri toplam 200 katılımcıdan oluşmuştur. İnternet üzerinden hazırlanan soru formu katılımcılara kartopu yöntemi ile gönderilmiştir. Verilerin toplanmasında, araştırmacılar tarafından ilgili literatür taranarak 2 farklı soru formu oluşturulmuştur. Veri analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) ve Chi kare testi kullanılmıştır. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Klinik Araştırmalar Etik Kurul onayı alınmıştır (24.09.2021 tarih ve 19/298 sayılı Karar). Bulgular: Katılımcıların yaklaşık %56'sı evli, %57’si kadın ve %41'inin eğitim düzeyi okur-yazar, ilkokul seviyesindedir. Katılımcıların %91’i ücretli bir işte çalışmamaktadır. Ücretli işte çalışmak isteyenlerin %33,7’si 65-69 yaş aralığındadır (p<0,05) ve kadındır (%54). Katılımcıların %80’ni bir dernekte, %85,5’i siyasi kuruluşlarda, %91’i dini kurumlarda ve %77,5’i huzurevi, eğitim kurumu gibi alanlarda gönüllü olarak çalışmamaktadır. Katılımcıların %24,5’i yakınlarının temizlik işlerine, %35’i yemek hazırlama işlerine, %44’ü alışverişlerine, %33,5’i kurum işlerine, %29,5’i bahçe işlerine, %14,5’i bakım onarım işlerine, %18,5’i el işlerine yardım etmektedir. Sonuç: Mevcut araştırmanın bulguları, yaşlı bireylerin informel alanda üretken olduğunu göstermektedir. Üretken yaşlanmanın bileşenlerinin belirlenmesi yaşlı bireylerin psikolojik, sosyal ve sağlık ile ilgili desteklere yönlendirilmeleri açısından önemlidir. Bu çalışma Türkiye’de üretken yaşlanma konusunda gelecekteki araştırmaların yaygınlaşmasına katkı sağlayacaktır.]]> <![CDATA[Background/aim: In this study, it is aimed to determine the effect of socio-demographic characteristics on productive aging based on the hypothesis that older individuals are productive in paid and unpaid areas. Material and methods: We conducted this descriptive and cross-sectional study employing quantitative data collection techniques within the borders of Turkey and collected the data between October and November 2021. The sample group consisted of a total of 200 participants aged 60 and over. The questionnaire prepared online was sent to the participants by snowball method. In the collection of data, 2 different questionnaires were created by the researchers by scanning the relevant literature. Descriptive statistical methods (number, percentage, mean, standard deviation) and Chi square test were used in data analysis. Ethics Committee approval was obtained from Süleyman Demirel University Ethical Commissions of Clinical Research (Decision No. 19/298 of 24.09.2021). Results: Approximately 56% of the participants are married, 57% are women and 41% are literate and elementary school level. 91% of respondents do not work in a paid job. 33.7% of those who want to work in paid work are between the ages of 65 and 69 (p<0.05) and are female (54%). 80% of the participants do not work voluntarily in an association, 85.5% in political organizations, 91% in religious institutions and 77.5% in fields such as nursing homes and educational institutions. 24.5% of the participants help their relatives with cleaning work, 35% in food preparation, 44% in shopping, 33.5% in corporate affairs, 29.5% in gardening, 14.5% in maintenance and repair work, 18.5% in manual work. Conclusion: The findings of the current study show that older individuals are productive in the informal field. Determining the components of productive aging is important for older individuals to be directed to psychological, social and health-related supports. This study will contribute to the spread of future research on productive aging in Turkey.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53991 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1659-1676]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/542 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Elit Sporcuların Lakayıt Davranış Yönelimleri]]> <![CDATA[Nonchalant Behaviour Orientations of Elite Athletes]]> <![CDATA[Seda SABAH]]> <![CDATA[Soner ÇANKAYA -Aydan ERMİŞ]]> <![CDATA[Spor Bilimleri, Antrenör, Davranış, Elit sporcu, Lakayıt, Spor]]> <![CDATA[Sports Science, Coach, Behaviour, Elite Athlete, Nonchalant, Sport]]> <![CDATA[Elit sporcu; başarılı, seçkin, üst düzey performans sergileyen sporcu olarak adlandırılmaktadır. Diğer yandan lakayıt kelime anlamıyla umursamaz, ilgisiz olarak tanımlanmaktadır Sporcunun en doğruyu ben bilirim hissine kapılması durumu; antrenörlerin önerilerini dikkate almaması, söylemleri umursamaması, hakem kararlarına ve rakip oyuncuya karşı kâle almayan tutumlar sergilemesine neden olmaktadır. Dolayısıyla bu çalışma elit sporcuların lakayıt davranış yönelimlerini inceleme amacını taşımaktadır. Bu çalışmanın yürütülmesi hususunda, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu tarafınca 26/02/2021 tarihli 174 sayılı etik kurul kararı ile onay alınmıştır. Çalışma nitel araştırma yönteminin bir çeşidi olan Fenomenoloji modelindedir. Çalışma grubu 7 elit sporcu kapsamındadır. Veri toplama süreci, nitel araştırma veri toplama yöntemlerinin bir çeşidi olan internet (e-posta) aracılığıyla sağlanmıştır. Veri toplama süreci araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formları aracılığıyla sağlanmıştır. Veriler Nvivo programına aktarılarak içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucuna göre elit sporcuların çoğunlukla müsabaka öncesi ve sırası dönemde antrenörlerinin önerilerini dikkate aldığı ancak bazı sporcuların (3 sporcu) bu süreçte agresif oldukları ve umursamaz tavırlar takındığı belirlenmiştir. Bunlara ilaveten sporcuların (4 sporcu) hakem kararlarına haksızlık yaşandığını düşündükleri durumlarda saygı duymadıkları, rakibe karşı genellikle olumlu tutumlar sergiledikleri tespit edilmektedir. Tüm bu bilgiler ışığında sporcuların; rakibi aldatıcı davranışların spor ahlakına uygun olmadığı ve hakemler yanlış karar verse bile gerekli mercilere başvuru yapılmasının daha doğru olduğu konusunda bilinçlendirilmesi gerekmektedir. Buna ek olarak, elit sporcuların örnek olmaları adına fair play ve spor ahlakı çerçevesinde hareket etmesi ve bu süreçte sporculara çeşitli eğitimlerin verilmesi önem arz etmektedir.]]> <![CDATA[Elite athletes are successful and outstanding athletes who show high performance. On the other hand, the word nonchalant is defined as reckless and indifferent. Athletes’ getting the feeling that they know the best causes them not to take coaches’ suggestions into consideration and to show attitudes which do not respect the decisions of the referee and do not care about the opponent player. Therefore, the present study aims to examine the nonchalant behavior orientations of elite athletes. Approval was obtained with the 26/02/2021 dated and 174 numbered ethics committee decision of Ondokuz Mayıs University Social and Human Sciences Ethics Committee on the conduct of this study. The study has phenomenology model, which is a design of qualitative research model. The study group consists of 7 elite athletes. The study sample consists of 7 elite athletes. Data collection process was provided through the internet (e-mail), which is a qualitative research data collection method. Data collection process was provided through semi-structured interview forms prepared by the researchers. The obtained data were transferred to Nvivo program and analysed with content analysis method. As a result of the study, it was found that most of the elite athletes (3 athletes) took their coaches’ suggestions into consideration before and after competitions; however, some of the athletes were aggressive during this process and they showed reckless behaviors. In addition to these, it was found that athletes (4 athletes) did not respect the decisions of referees when they thought these decisions were unfair and they generally had positive attitudes towards opponents. In the light of all this information, athletes should be made aware that behaviors deceiving the opponent are not appropriate for sports ethics and that it is righter to apply to necessary authorities even if referees make the wrong decision. It is also important that elite athletes should act within the context of fair play and the moral of sports in order to set examples and that various trainings should be given to athletes during this process. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53981 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[131-144]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/543 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Paphlagonia Hadrianoupolis’i Geç Roma Villası’nda Yer Alan Duvar Resimlerinin Korunması Kapsamında Ön İnceleme Çalışmaları]]> <![CDATA[Preliminary Investigations within the Conservation of Wall Paintings In the Late Roman Villa of Paphlagonia Hadrianoupolis]]> <![CDATA[Ezgin YETİŞ]]> <![CDATA[Murat EROĞLU -Kıymet DENİZ -Yusuf Kağan KADIOĞLU]]> <![CDATA[Duvar Resmi Koruma, Hadrianoupolis, Roma Dönemi Villası, FTIR, XRF, XRD, Raman Spektroskopisi]]> <![CDATA[Wall Painting Conservation, Hadrianoupolis, Roman Villa, FTIR, XRF, XRD, Raman Spectroscopy]]> <![CDATA[Karabük Hadrianoupolis Antik Kenti, Geç Roma Villası’nda bulunan duvar resimleri üzerinde gerçekleştirilen ön inceleme çalışmalarından oluşmaktadır. İnceleme çalışmalarında resimlerin korunma durumları, restorasyon geçmişi, nem koşulları, UV- ampul görünümleri, optik mikroskop görüntüleri ile boya ve sıvalardan alınan numunelerin analitik ölçümleri değerlendirilerek korunma süreçlerinde uygulanabilecek öneriler getirilmiştir. Villa’da Oda-3, Oda-4 ve Oda-5’de yer alan resimlerden yalnızca Oda-3’ün koruma örtüsü kaldırılarak numuneler alınmış; FTIR (Fourier Dönüşümlü Kızılötesi) Spektroskopisi, XRF (X-Işını Floresans), XRD (X-ışını difraksiyonu), KRS (Konfikal Raman Spektroskopisi), ince-kesit petrografi ve sıva-boya katmanlarının belirlenebilmesi için en-kesit optik mikroskop görüntüleri incelenmiştir. IR spektrumlarında kireç, sülfat tuzları ve restorasyonda kullanılan akrilik reçinelere; XRF ölçümlerinde orta hidrolik ve doğal çimento özellikli harçlar; XRD ölçümlerinde kalsit kristal yapısına; KRS ölçümlerinde karbon ve siderit (FeCO3) kaynaklı pigmentlere; ince-kesit petrografide tuğla kırıklı ve kıtıklı harçlara; en-kesit optik mikroskop incelemelerinde fresko tekniği görüntülerine rastlanmıştır. Duvar resimlerinin koruyucu örtüsünün kaldırılması ile başlayan ve yeni bir örtü ile kapatılması ile tamamlanan 5 günlük ön inceleme çalışmasında %80 bağıl nemdeki sıva ve duvarların nem değişimleri ölçülmüş, nem kontrolü sağlanmış, UV-ampul ile rötuş ve üzerine boyamaların tespiti yapılmaya çalışılmış, bordür ve lakunalar kontrol edilmiştir. Analitik incelemeler ve gözlemler çerçevesinde resimlerin bulunduğu kısımların dış etkenlere karşı geçici olarak çatı ile kapatılması, fresko resim tekniğine uygun temizlik müdahalesi, yüzeydeki kalker kaynaklı beyaz tabakanın kaldırılması ve bitki gelişimi ile mücadele konularında koruma önerileri sunulmuştur.]]> <![CDATA[It consists of preliminary studies carried out the wall paintings found in the Late Roman Villa, Karabük Hadrianoupolis Ancient City. In the examination studies; the conservation status of the paintings, past restorations, humidity conditions, UV-light examinations, optical microscope images and analytical measurements of the samples taken from the paint and renders were evaluated. Then some suggestions were given about the conservation processes. There are wall paintings in the room of 3, 4 and 5 in the villa. Merely the protection cover of room-3 was removed and samples were taken. Thin-section petrography, cross-section optical microscope images, FTIR (Fourier Transform Infrared) Spectroscopy, XRF (X-Ray Fluorescence), XRD (X-ray diffraction) and CRS (Confical Raman Spectroscopy) were examined. Lime, sulfate salts and acrylic resins were determined in IR spectrum and acrilic resins may be used in past restorations. Mortars with medium hydraulic and natural cement renders/mortars in XRF, calcite crystal structures in XRD; pigments based on carbon and siderite (FeCO3) in CRS were identified. Broken bricks (cocciopesto) and natural fibres mortars are observed in thin-section petrography. Moreover, the images in cross-section optical microscope examinations indicate fresco techniques. In the 5-day preliminary study, which started with the removal of the protective cover of the wall paintings and completed with a new cover, the moisture changes of the plaster was determined and 80% relative humidity were measured. Humidity control was ensured and past retouching/overpaintings was tried to be determined with UV-light. Within the framework of analytical studies and observations, conservation suggestions were presented such as drainage and temporarily roof covering on wall paintings, cleaning process of the fresco painting technique, removing the white layer based on limestone and preventing the plant growth.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53947 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[355-378]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/544 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kurgusal Nitelikli Çocuk Kitaplarındaki Merak Unsurlarının İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of Curiosity Elements in Fictional Children's Books]]> <![CDATA[Aydın ÖNAL]]> <![CDATA[Oğuzhan YLMAZ -Cem Şems TÜMER]]> <![CDATA[Çocuk edebiyatı, merak, çocuk, karakter, kurgusal kitap]]> <![CDATA[Children's literature, curiosity, Children, character, fictional book]]> <![CDATA[Kurgusal nitelikli çocuk kitaplarındaki merak unsurlarını belirlemeye yönelik yapılan çalışma, doküman analizi deseniyle kurgulanmıştır. Araştırmanın verileri, Türkiye’de en çok satılan 10 adet kurgusal nitelikli çocuk kitabı esas alınarak oluşturulmuştur. Bu kitaplar 12 farklı internet sitesinin satış verilerine göre belirlenmiştir. Araştırmanın verisini oluşturan çocuk kitaplarında merak unsurunun nasıl ele alındığını belirlemek için içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bu çerçevede belirlenen merak unsurları; türüne, giderilme yöntemine, bu süreçte iletişime geçilen kişilere ve sonuçta gözlenen unsurlara göre kodlanıp sınıflandırılmıştır. Çalışma sonucunda, kitapların merak duygusunu nitelikli bir şekilde yansıtamadığı; eserlerde sıradan, heyecan ve gizem içeren merak türlerinin öne çıktığı, çocukların akademik merakının ise geri planda kaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca araştırmada erkeklerin kadınlara göre daha fazla merak ettiği kadınların ise nitelikli olmayan meraklara sahip oldukları tespit edilmiştir. İncelenen kitaplarda diğer bir konu da merakların giderilme sürecinde karakterlerin uyguladıkları yöntemlerdir. Karakterler, meraklarını en fazla başkalarına sorarak gidermekte, ardından kişisel araştırmalar yaparak, uzman/işi bilen kişilere sorarak veya çeşitli basılı/elektronik kaynakları takip ederek meraklarına yanıt aramaktadırlar. İncelenen kitaplarda önemli konulardan bir diğeri de merakların giderilmesiyle ortaya çıkan sonuçlardır. Kitaplarda karakterler meraklarının sonucunda en fazla bilgi edinmekte ve duyuşsal tepkiler vermektedirler. Sonuç olarak kitaplarda merak duygusunun giderilmesi için farklı ve akılcı yöntemler sunulmadığına ve çocukları bir şeyler keşfetmeye özendirecek merak duygusunun çok zayıf olduğu bilgisine ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The study, which was carried out to determine the elements of curiosity in fictional children's books, was designed with a document analysis pattern. The data of the research was created on the basis of the 10 best-selling fictional children's books in Turkey. These books were determined according to the sales data of 12 different websites. Descriptive and content analysis techniques were used together to determine how the element of curiosity is handled in the children's books that constitute the data of the research. The elements of curiosity determined in this framework: It was coded and classified according to the type, method of removal, the people contacted during this process, and the factors observed at the end. As a result of the study, it was concluded that the books did not reflect the sense of curiosity in a qualified way, it was determined that ordinary, excitement and mystery types of curiosity came to the fore, while academic curiosities remained in the background. In addition, in the study, it was determined that men were more curious than women, and women had unqualified curiosities. Another issue in the books examined is the methods used by the characters in the process of satisfying their curiosity. The characters satisfy their curiosity by asking others the most, then they seek answers to their curiosity by doing personal research, asking experts/knowledgeable people or following various printed/electronic sources. One of the important issues in the books examined is the results that emerge from the curiosity. In the books, the characters gain the most information as a result of their curiosity and give emotional reactions. As a result, it has been learned that different and rational methods were not presented in the books to eliminate the sense of curiosity and that the sense of curiosity that will encourage children to discover something is very weak.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53932 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[61-78]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/545 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Pandemisinde Fiziksel Tasarım Stüdyolarından Sanal Tasarım Stüdyolarına Geçişi Değerlendirmek: İkinci Sınıfların Dijital Tasarım Gelişimi]]> <![CDATA[Evaluating the Shift from Physical to Virtual Design Studios During the COVID-19 Pandemic: Exploring the Second Years’ Digital Design Development]]> <![CDATA[Shirin IZADPANAH]]> <![CDATA[Yaren ŞEKERCİ -Parla ÖZKUL]]> <![CDATA[İç Mekan Tasarımı, Tasarım Stüdyosu, Bilgisayar Destekli Programlar, Online Eğitim, Sanal Ortam]]> <![CDATA[Interior Design, Design Studio, Computer-Aided Programs, Online Education, Virtual Environment]]> <![CDATA[Çevrimiçi tasarım stüdyoları dünya çapındaki farklı üniversitelerde popülerlik kazanırken, bu alandaki bilgi ve deneyimler sınırlı kalmaktadır. 2020 yılında koronavirüsün hızla yayılması nedeniyle üniversiteler çevrimiçi platformlara geçmek zorunda kalmıştır. Bunun sonucu olarak, birçok tasarım dersinde eğitmenler ve öğrenciler ilk kez bir çevrimiçi tasarım stüdyosu deneyimi yaşadılar. İlk çevrimiçi tasarım stüdyosu deneyimleri, farklı disiplinlerde farklı şekillerde sonuçlanmış olabilmektedir ve bu farklı deneyimleri araştırmak ve ölçmek tasarım eğitimi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmanın kapsamı iç mimarlık disipliniyle sınırlandırılmıştır ve yüz yüze eğitimde İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü ikinci sınıf öğrencilerinin tasarım dersinde bilgisayar destekli yazılımlar kullanılması izin verilmezken, çevrimiçi tasarım stüdyosunda bu öğrencilerin ve tasarım dersindeki hocaların dijital ortamdaki deneyimlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma, öğrenciler ve öğretim elemanları ile yapılan, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’nun 20.11.2020 tarihli ve 19/240 numaralı etik onayının bulunduğu anketin sonuçlarına dayanmaktadır. 2019-20 akademik yılı bahar döneminde “İç Mekan Tasarım Stüdyosu IV” dersine katılan 32 öğrencinin tamamı ve üç öğretim elemanı, çevrimiçi öğrenme deneyimleri hakkında anket çalışmasına katıldı. Çoktan seçmeli sorulardan elde edilen veriler MS Excel ve açık uçlu soruların yanıtları ise tematik analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada çıkan sonuçlar, öğrencilerin çevrimiçi stüdyoda yüz yüze eğitime göre tasarım geliştirme açısında daha iyi ilerleme kaydettiğini ve hem hocaların ve hem öğrencilerin çevrimiçi tasarım stüdyosundan memnun olduğunu göstermektedir. Sonuçlar aynı zamanda; takım çalışması ve işbirliği oluşturma yönünden, öğretim görevlilerindeki ve dersin içeriğindeki noksanlıklara işaret etmektedir. Bu araştırmanın devamında, ikinci sınıf iç mimarlık öğrencilerinin deneyimlerini yüz yüze ve çevrimiçi tasarım stüdyosu olarak daha detaylı ve ayrıntılı araştırarak iki yöntemi daha kapsamlı karşılaştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.]]> <![CDATA[While online design studios have gained popularity in different universities around the world, our understanding of online design studios remains limited. Due to the rapid spread of coronavirus in 2020, universities were forced to migrate to the online platform. Consequently, many design instructors and students had their first experience with an online design studio. In the education of different design disciplines, this first online design studio experience may have resulted in different ways and different studies should be conducted to measure them. The scope of this study is limited to the discipline of interior architecture. This study aimed to investigate the experience of second-year students and instructors at Department of Interior Architecture and Environmental Design, where, under normal conditions, students are not allowed to develop their design projects using computer-aided software. This study is based on the results of the questionnaire survey conducted with students and instructors, with the ethical approval of Akdeniz University, Social and Human Sciences Scientific Research and Publication Ethics Committee, dated 20.11.2020 and numbered 19/240. All 32 students attending the Interior Design Studio IV course in Spring 2020 and three instructors were invited to complete a questionnaire about their experiences with online learning. Data from close-ended questions were analysed by using MS Excel and answers to the open-ended questions were analysed using thematic analysis. The results suggest that students demonstrated better progress in design and were satisfied with the online design studio. The results also point to shortcomings among instructors and the content of the course in building on teamwork and cooperation among students. Further studies are needed to present a detailed comparison between the face-to-face and online design studio learning for second-year students.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53896 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[41-60]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/546 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs Hastalığı (COVID-19): Pandemi Sırasında Kitle İletişim Araçlarının Etkisi ve Rolü]]> <![CDATA[Coronavirus Disease (COVID-19): The Impact and Role of Mass Media During the Pandemic]]> <![CDATA[Esra PAMUK]]> <![CDATA[Fadime ÇINAR -Kerem TOKER]]> <![CDATA[COVID-19, Pandemi, Kitle İletişim Araçları, Sağlık Haberleri, Kaçınma Davranışı ]]> <![CDATA[COVID 19, Pandemic, Mass Media, Health News, Avoidance Behavior]]> <![CDATA[COVID-19 pandemisi, günlük yaşantımızda etkisi derin olan küresel bir sağlık krizi yarattı. Toplumun pandemi riskini algılaması ve önleyici tedbirlerin alınmasında katılımının artmasına katkıda bulunan kitle iletişim araçları salgın döneminde önemini göstermiştir. Bu çalışmada, COVID-19 pandemisinde önleyici ve koruyucu tedbirlerin sürdürülebilmesi, yanlış bilgi kaynaklarına ulaşımın azaltılması ve etkili sağlık iletişimi için gerekli olan kitle iletişim araçlarının bireylerin davranışları üzerindeki rolünün belirlenmesi amaçlandı. Elde edilen sonuçlar şimdiki ve gelecekteki salgın hastalıklarda insan davranışlarının doğru yönlendirilmesine katkı sağlayarak, politika yapıcılara yol gösterecektir. Çalışmada 4-9 Nisan 2021 tarihleri arasında İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi 29/07/2020-2020/07 tarih ve sayılı etik kurul kararı doğrultusunda kartopu örnekleme yöntemi kullanılarak, çevrimiçi Google formlar üzerinden hazırlanan anket ile veriler toplandı. Türkiye’deki 81 ilden, 748 kişi araştırmanın örneklemini oluşturdu. Çevrimiçi anket, araştırmacılar tarafından oluşturulan tanıtıcı bilgilere yönelik sorular, son 14 gün içindeki COVID-19 pandemi sürecinde bireylerin kitle iletişim araçlarını kullanma sıklıklarını, bu araçlara karşı tutumları ve bunun sonucunda ortaya çıkan davranış değişikliklerini değerlendiren ve bu amaçla geliştirilen “COVID-19 Pandemisinde Kitle İletişim Araçlarına Yönelik Algı Ölçeği” ve “COVID-19 Pandemi Sürecinde Kaçınma Davranış Ölçeği” kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 25.0 istatistik programı kullanılarak analizler yapıldı. Verilerin analizine göre, COVID-19 Pandemisinde Kitle İletişim Araçlarına Yönelik Tutum Ölçeği doğruluk, anlaşılırlık, önemlilik ve ilgi uyandırma olmak üzere toplam 4 boyuttan oluşmaktadır. Ölçeğin Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) değerinin 0.921 ve varyansının %58.065 olduğu belirlendi. COVID-19 Pandemi Sürecinde Kaçınma Davranışı Ölçeği’nin, tedbirli davanış ve kişisel kaçınma olmak üzere iki boyuttan oluştuğu, toplam varyans %63.251 ve KMO değerinin 0.804 olduğu saptandı. Katılımcıların, COVID-19 Pandemisinde Kitle İletişim Araçlarına Yönelik Tutum Ölçeğinin toplam puan ortalaması 3.715±0.64 ve COVID-19 Pandemi Sürecinde Kaçınma Davranışı Ölçeği toplam puan ortalaması 3.919±0.71 olarak yüksek düzeyde bulundu. Değişkenler arasında Stepwise yöntemiyle yapılan regresyon analizi sonucunda, katılımcıların kitle iletişim araçlarına yönelik doğruluk, önemlilik, ilgi uyandırma algılarının tedbirli davranış üzerinde anlamlı ve pozitif yönde etkisi saptandı. Anlaşılırlık, önemlilik, ilgi uyandırma algılarının, kişisel kaçınma davranışı üzerinde anlamlı ve pozitif etkisi saptandı. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, topluma pandemi hakkında kitle iletişim araçları üzerinden alanında uzman kişiler tarafından sağlıkla ilgili bilgilerin verilmesinin tedbirli davranış ve kişisel kaçınma davranışlarını olumlu yönde değiştirerek, olumsuz biyolojik ve oluşabilecek ruh sağlığı ile ilgili sıkıntıları en aza indirilmesinde etkili olacağı öngörülmektedir. Hastalıklardan korunma, tedbir alma ve salgınla mücadele esnasında doğru bilgiye ulaşmak çok önemlidir. Yanlış bilgi kaynakları ciddi problemlere neden olabilir. Salgınla mücadelede, konuyla ilgili bilgi sahibi, bu alanda uzman kişilerin güvenilir açıklamalarda bulunması en doğrusudur. Yanlış bilgi kaynaklarının önüne geçilmelidir.]]> <![CDATA[The 2020 coronavirus (COVID-19) pandemic has created a global health crisis that profoundly impacts how we perceive our world and daily lives. The mass media plays a significant role in shaping the public’s perception of the risks, influencing the public’s level of participation in preventive measures. False information should never be shared, but sharing disinformation during a pandemic is especially egregious as it can impede efforts to prevent the disease from spreading. Non-experts in the media should not be making and publicizing false statements. This study designed a COVID-19-specific tool to examine the role of the mass media in disseminating accurate health communication and stopping the flow of misinformation, especially as this relates to the sustainable adoption of preventive measures to curtail the pandemic in Turkey. The outcomes will guide policymakers toward a more effective correct management of human behavior in current and future epidemics. In the study, data were collected with a questionnaire prepared through online Google forms, using the snowball sampling method, in line with the ethics committee decision of Istanbul Sabahattin Zaim University dated 29/07/2020-2020/07 between 4-9 April 2021. The survey combined the “Perception of Health News Scale,” which was developed by Çınar (2018) and modified to be specific to the COVID-19 pandemic to create the “Perception of COVID-19 News Scale,” and a bespoke scale for the current study to measure personal avoidance behaviors in the pandemic: the “COVID-19 Avoidance Behavior Scale.” The collected data were analyzed using IBM’s SPSS 25.0 software. The “Perception of COVID-19 News Scale” focused on four dimensions of mass media health coverage during the pandemic: accuracy, comprehensibility, significance, and interestingness. The scale was valid and reliable (Kaiser–Meyer–Olkin 0.921; variance 58.065%; total score average 3.715 ± 0.64). The “COVID-19 Avoidance Behavior Scale” focused on personal avoidance behavior and preventive behavior. The scale was also valid and reliable (KMO .0804; variance 63.251%; total score average 3.919 ± 0.71). The mass media health coverage of the pandemic could explain 59.9% of the participants’ change in avoidance behavior. A regression analysis using the stepwise method among the variables showed that the mass media’s COVID-19 coverage that the participants considered truthful and significant had the most considerable effect on their precautionary behavior. In addition, news they perceived as understandable, compelling, and engaging had a substantial and positive impact on their avoidance behavior. The results suggest that pandemic-specific health training provided to the public through mass media could contribute to more effective early case detection and positively change precautionary and personal avoidance behaviors leading to more positive biological and psychological consequences. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53879 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[79-100]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/547 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sivas, Ağılkaya Köyü Turan Yalçın Evi ]]> <![CDATA[Ağılkaya Village of Sivas Central, Turan Yalçın’s House]]> <![CDATA[Ebru Bilget FATAHA]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Sivas, Duvar Resmi, Turan Yalçın Evi, 19. yüzyıl ]]> <![CDATA[Art History, Sivas, Mural painting, Turan Yalçın’s House, 19th century]]> <![CDATA[Sivas Merkez İlçeye bağlı Ağılkaya Köyü’nde bulunan Turan Yalçın’a ait evin duvar resimleri ve resimlere ait veriler bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Sivas il merkezinden yaklaşık 26 km uzaklıkta bulunan Ağılkaya Köyü ilin eski yerleşime sahip köylerinden birisidir. Köyde harap durumda çok sayıda köy odası bulunmaktadır. Turan Yalçın evi bugün tescilli iki konuk odasından birisi olup sağlam durumda günümüze ulaşmıştır. Söz konusu ev genel özellikleri ile giriş mekânı ve bir odadan oluşmaktadır. Evin giriş mekânı odunluk ve erzak deposu olarak kullanılmaktadır. Moloz taştan, düz toprak dam örtülü olarak inşa edilen odanın içerisinde ahşap sütunlar, sütunların taşıdığı göbekli ahşap tavanlar ile alçı ocak ve mihrap nişleri görülmektedir. Dikdörtgen planlı oda mim sekili olarak düzenlenmiştir. Evin süslemelerinde sıva üzerine boya ile yapılmış duvar resimleri, ahşap ve alçı malzeme kullanılmıştır. Ayrıca sıva üzerine siyah ve kırmızı boya ile yapılmış olan duvar resimlerinde manzara, ay yıldız, vazodan çıkan çiçek tasvirleri ile mermilik, süngülü tüfek, tabanca ve kılıç ile asılı Kur’an-ı Kerim, ağırlık, top arabası gibi nesnelere de yer verilmiştir. Ahşap malzeme, tavan ve tavan göbeklerinde süsleme amacıyla kullanılmıştır. Alçı malzeme evin ocak nişinin iki yanında kandillikler ile kabartma olarak yapılmış çok yapraklı çiçek tasvirlerinde görülür. Alçı mihrap nişi içerisinde sarkan kandil dikkat çeken diğer bir süsleme unsurudur. Turan Yalçın evi, süslemeleriyle dönemi için başkent İstanbul’dan oldukça uzak ve ücra sayılabilecek bir köyde karşımıza çıkması nedeniyle son derece önemlidir. ]]> <![CDATA[The subject of this study is the data on murals and paintings in Turan Yalçın’s house located in Ağılkaya Village of Sivas central district. Ağılkaya located about 26 km from Sivas central district is one of the villages which has been an old settlement area. There are many village chambers which are in dilapidated condition in the village. Turan Yalçın’s house is one of the two registered guest rooms today and it has survived until the present time in good condition. Turan Yalçın’s house consists of an entrance area and a single room. The entrance area of the house was used as a woodshed and catery. There are wooden pillars, a wooden ceiling rose carried by these pillars and a plaster cast oven and mihrab niches in the room which is built from rubble stones with a flat roof covered with soil. The rectangular shaped room is organized in the shape of a half-raised platform. In the ornaments of the house, murals done with paint on plaster, wood and plaster casts are used. The murals painted on plaster with red and black paint inside the house depict landscapes, the star and crescent, flowers in vases and objects such as ammunition case, bayonet rifle, the Qur’an hung together with a gun and sword, weights and gun carriage. The wooden materials are used on the ceiling and ceiling roses with the purpose of ornamentation. The plaster casts are seen on the two sides of the oven niche as oil lamps stands and embossed multi leafed flowers. The oil lamp hanging from the plaster mihrab niche is another striking ornamentation. Turan Yalçın’s house is very important in the sense that it contains ornamentations in a remote village house which is quite far from the period’s capital Istanbul. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52918 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[137-153]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/548 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geç Osmanlı Dönemi Mimarisi’nden Bir Temsil: Ankara Sanayi Mektebi ]]> <![CDATA[An Example of the Late Ottoman Period Architecture: Ankara Industry School]]> <![CDATA[Kübra ÇEBER]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Mesleki Eğitim, Eğitim Yapıları, Geç Osmanlı Dönemi Mimarlığı, Ankara Sanayi Mektebi]]> <![CDATA[Art History, Vocational Education, Educational Structures, Late Ottoman Architecture, Ankara Industry School]]> <![CDATA[Bu çalışma Osmanlı modernleşmesi sürecinde sanayi, eğitim ve mimari alanında meydana gelen gelişmeler içerisinde yer alan Ankara Sanayi Mektebi’ni konu edinmektedir. Açılış tarihi bilinmeyen ve ilk kez 1872 tarihli Ankara kent yıllığında ıslahhane olarak bahsedilen mektep, temelde fakir ve kimsesiz erkek çocukların barındırılıp onlara bir meslek dalının öğretilmesini amaç edinmiş bir mesleki eğitim kurumudur. Erken dönemlerinde çeşitli yapılarda kiralık olarak faaliyet gösteren Ankara Sanayi Mektebi için temelleri 1901 yılında atılan yeni bir yapı inşa edilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’yle birlikte Bankalar Caddesi’nde yoğunlaşan imar faaliyetlerinin ilk örnekleri arasında yer alan mektep, yönetim-derslik yapısı ile iç avluyu üç yönden çevreleyen atölyeleriyle öğrencilerine eğitim ve barınma hizmetlerini tek çatı altına sunabilmiştir. Çalışmanın amacı; Ankara Sanayi Mektebi’nin tasarım anlayışı ve mimari özelliklerini tanıtmak, mektebin Ankara’nın değişim sürecindeki rolünü göstermek, mimari özellikleri ile onu diğer sanayi mektepleri ve çağdaşı olan eğitim yapılarıyla karşılaştırarak dönem özellikleri kapsamında değerlendirmektir. Çalışma sonucunda Ankara Sanayi Mektebi’nin bünyesinde barındırdığı tüm özellikleriyle döneminin referanslarına katkı sağladığı görülmüştür. Küçük bir kasabadan Türkiye’nin başkentine dönüşen Ankara’nın kent kimliğinde mektebin hem işlevi hem de tarihi yapısıyla önemli bir yer teşkil ettiğinin altı çizilmiştir. Sanayi mekteplerine ait eğitim modelinin mekanı biçimlendirme üzerindeki etkisini örnekleyen Ankara Sanayi Mektebi’nin yapım sürecindeki belirsizlik, mimarının kimliği ve yapının 1911 tertibat planı ile arasındaki öncüllük sorunsalı üzerinde tartışılmıştır. Tasarım anlayışıyla sadeleştirilmiş neo-Rönesans üslubuna referans veren mektebin, tartışmalar sonucunda 1911 tertibat planına öncül olduğu sonucu ortaya koyulmuştur. Bunlara ek olarak işlevini ve özgünlüğü kaybetmeden günümüze kadar gelebilen mektebin kurgu ve plan şemasının, Cumhuriyet Dönemi’nde çeşitli alanlarda eğitim veren meslek okullarında örnek alınıp yorumlanmış olmasına da dikkat çekilmek istenilmiştir. ]]> <![CDATA[This study is about the Ankara Industry School, one of the industry, education, and architecture developments during the Ottoman modernization process. The school, which opening date is unknown and was first mentioned as a youth detention center in the 1872 almanac of Ankara, is a vocational education institution essentially aimed at taking in poor and orphaned boys and teaching them a profession. A new building was built for the Ankara Industry School, which foundations were laid in 1901 and which operated in various facilities for rent in its initial phase. With its administration-classroom structure and workshops surrounding the inner courtyard from three directions, the school, which is one of the first examples of zoning focused on Bankalar Street with the Late Ottoman Period, was able to provide education and accommodation for its students under one roof. This study aims to introduce the design understanding and architectural features of Ankara Industry School, to demonstrate the school's role in the process of change in Ankara, and to evaluate it in the context of its period-typical features by comparing it to other industrial schools and contemporary educational structures in the context of architecture. As a result of the study, it was found that Ankara Industry School, with all its characteristics, contributes to the references of its time. It was underlined that the school had an important place in the identity of the city of Ankara, which has transformed from a small town into the capital of Turkey. The uncertainty in the construction process of Ankara Industry School illustrates the impact of the educational model of industrial schools on the design of the space, the identity of the architect, and the problem of the premise between the building and the layout plan of 1911. The impact of the simplified Neo-Renaissance style in the school's design concept was seen, and it was concluded that the school was a pioneer in the 1911 layout plan due to the discussions. Moreover, it should be pointed out that the construct and the planning scheme of the school, which have survived until today without losing their function and originality, have been taken as an example and interpreted in vocational schools that train in different fields in the Republican Period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52912 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[65-84]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/549 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Gelenek, Aidiyet ve Yok Oluş: Çaykaya Köyü Eski Cami ]]> <![CDATA[Tradition, Belonging and Destruction: The Old Mosque of Çaykaya Village]]> <![CDATA[Muzaffer KARAASLAN]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Ankara, Çaykaya Köyü Eski Cami, duvar resmi, boyalı nakış]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Ankara, Çaykaya Village Old Mosque, wall painting, painted decoration]]> <![CDATA[Duvar resimleri ve boyalı nakışlar yüzyıllardır sanatçılar tarafından yapılan ve mimarinin ayrılmaz bir parçası haline dönüşen önemli bir sanat türüdür. Osmanlı sanatçılarının benimsediği bu sanat türü kesintiye uğramadan Cumhuriyet sonrasında da devam etmiştir. Çalışmanın kapsamına alınan Ankara’daki Çaykaya Köyü Eski Cami’nin bezemeleri Cumhuriyet sonrasına aittir. Yapıdaki duvar resimleri ve boyalı nakışlar her ne kadar 1960 yılına ait olsa da Osmanlı’nın geç dönemine ait örneklerle büyük benzerlik göstermektedir. Hatta seçilen temalar Osmanlı boyalı nakış geleneğinin Cumhuriyet dönemindeki devamı niteliğindedir. Bu durum halk sanatçılarının Cumhuriyet sonrasında gelenekten kopmadıklarını ve geleneği devam ettirdiklerini açıkça kanıtlamaktadır. Söz konusu çalışmada sadece Çaykaya Köyü Eski Cami’nin duvar resimleri ve boyalı nakışları tanıtılmayacaktır. Aynı zamanda bezemelerin aidiyeti tartışılacak ve halk kültürü içerisindeki yeri üzerine görüşler sunulacaktır. Çalışmanın bir diğer konusu koruma sorunudur. 20. yüzyılın ortalarına ait olan Anadolu kırsalındaki yapıların, tarihi eser statüsünde olmaması birçok yapının göz ardı edilmesine ve hatta yıkılmasına neden olmaktadır. Haliyle Türkiye’de “önemsizleştirilmiş” bir grup yapı karşımıza çıkmaktadır. Ancak söz konusu mimari eserler halk sanatının izlerini taşıması açısından oldukça önemlidir. Çaykaya Köyü Eski Cami de hem mimari özellikleri hem de duvar resimleri ve boyalı nakışları açısından yok olmanın eşiğine gelmiş yapılardan biridir. Bu çalışmada Çaykaya Köyü Eski Cami’nin koruma sorunu üzerinde de durulacaktır.]]> <![CDATA[Wall paintings and painted decorations are an important art form that has been practised by artists for centuries and has become an integral part of architecture. This art type, which was embraced by many Ottoman artists, continued without interruption after the Republic. The decorations of Çaykaya Village Old Mosque in Ankara, which are examined in the scope of this study, belong to the post-Republican period. Although the wall paintings and painted decorations in the building belong to 1960, they show great similarity with the examples from the late Ottoman period. In fact, the themes chosen exhibit the continuation of the Ottoman painted decoration tradition in the Republican period. This clearly proves that folk artists did not abandon the tradition after the Republic. In this study, not only the wall paintings and painted decorations of the building will be introduced, but also the belonging of the ornaments will be discussed and opinions on their place in folk culture will be presented. Another focus of the study is the issue of protection. The fact that the buildings in the Anatolian countryside built in the middle of the 20th century haven’t been registered causes many of them to be ignored and even to be ruined. As a matter of fact, we face a group of "trivialized" buildings in Turkey. However, these architectural works are very important in terms of carrying the traces of traditional folk art. Çaykaya Village Old Mosque is one of the buildings which is on the brink of extinction in terms of both architectural characteristics and wall paintings and painted decorations. This study will also focus on the issue of the protection of the mosque.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52910 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[221-236]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/550 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geç Antik Dönem Kentlerinde Pagan Mekanların Dönüşümü ve Korunması Üzerine Görüşler]]> <![CDATA[Transformation and Conservation of Pagan Spaces in Late Antique Cities]]> <![CDATA[Şener YILDIRIM]]> <![CDATA[Bizans Sanatı, Geç Antik Dönem, Pagan, Hıristiyan, Mimari, Kentsel dönüşüm]]> <![CDATA[Byzantine art, Late Antique Period, Pagan, Christian, Architecture, Urban transformation]]> <![CDATA[Antik Dönemde kentlerin sahip oldukları yapılı çevrenin oluşmasında en önemli etken, kent meclisini oluşturan varlıklı kent soyluların maddi destekleri olmuştur. Kent soyluların yaşadıkları kenti güzel ve yaşanılır kılma isteklerinin sonucu olarak ortaya çıkan yapılaşmanın niteliği, hiç şüphesiz hem kentin hem de kendilerinin maddi gücü ile doğru orantılı olmalıdır. Geç Antik Dönemde Roma İmparatorluğu genelinde görülmeye başlayan ekonomik sıkıntılar ve buna bağlı olarak artan vergiler, varlıklı vatandaşların kentsel boyuttaki bayındırlık harcamalarının eskisine oranla daha az olmasına yol açmıştır. Geç Antik Dönem’de ekonomik ve idari güç pagan kent soylulardan Hıristiyan din adamlarına ve Hıristiyan hayırseverlere geçmiştir. Güç dengesinin değişimi kentlerde Hıristiyan dini yapıların hızla yayılmasını beraberinde getirmiştir. Yeni ihtiyaca yönelik dini yapıların kentsel yapılı çevrede kendine yer bulabilmesi her zaman çok kolay olmamıştır. Bu sorunun çözümü olarak da pagan geçmişe özgü yapıların form ve işlev değişiklikleri ortaya çıkmıştır. Bu noktada, pagan karakterli bazı yapıların yok edildikleri, bazılarının kısmen ve bazılarının da tamamen dönüştürüldükleri görülür. Bu dönüşümün boyutu ve niteliği ise yine kentin ekonomik gücüyle doğru orantılı olarak ortaya çıkmaktadır. Ekonomik olarak daha iyi durumdaki, görece daha büyük kentlerde yalnızca eski anıtsal yapıların korunması ya da kısmi dönüşümleri değil, aynı zamanda kentsel mekanların da bakım, onarım ve yenileme çalışmalarının da devam ettiği görülür. Tamamen reddedilen eski dini inançlarla özdeşleşmiş mekanların korunması, kültürel belleğin devamlılığı ve korumacı bir anlayışın varlığını gösterir. Ancak, bu korumacı yaklaşımın görece zengin kentlerde daha yoğun olarak takip edilebilmesi bu bakış açısının oluşabilmesinin ekonomik güçle de ilgili olduğu şeklinde açıklanabilir.]]> <![CDATA[The most important factor in the establishment of the built environment of the cities in the Ancient Period was the financial support of the wealthy nobility who formed the city council. The quality of the structuring, which arose as a result of the nobility's desire to make the city they reside in beautiful and pleasant, must have definitely been directly proportional to the financial power of both the city and themselves. The financial challenges that began to emerge throughout the Roman Empire in Late Antiquity, as well as the resulting increased taxes, prompted wealthier citizens to spend less on urban public works. Financial and administrative power shifted from pagan urban nobility to Christian clergy and Christian philanthropists in Late Antiquity. The shift in power dynamics resulted in the rapid spread of Christian ecclesiastical structures in cities. It had not always been easy for religious structures to find a place in the urban built environment. As a solution for this issue, conversions in the form and function of pagan structures emerged. At this stage, it is observed that certain pagan structures were destroyed, while others were partially or totally converted. The magnitude and quality of this conversion emerge as being directly proportional to the city's financial power. It is seen that, in larger cities with better financial conditions, not only the preservation or the partial conversion of existing monumental structures, but also the maintenance, repair, and renovation of urban spaces, continues. The preservation of spaces associated with entirely discarded old religious beliefs implies the continuation of cultural memory as well as the existence of a preservative understanding. However, the fact that this preservative approach was more intensely pursued in relatively wealthy cities can be explained by the fact that the rise of this viewpoint was likewise tied to financial power.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52863 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[379-394]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/551 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ölümünün Yüzüncü Yıldönümünde İlk Kez Yayımlanan Fotoğraflarla Mimar Alexandre Vallaury’nin Mezarı ve Bu Konudaki Düşünceler]]> <![CDATA[Some Thoughts on Architect Alexandre Vallaury’s Grave with New Photos in his Centennial Anniversary of Death]]> <![CDATA[Mehmet Çağlayan ÖZKURT]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Mimarlık Tarihi, Osmanlı Mimarlığı, Levanten, Alexandre Vallaury]]> <![CDATA[Art History, Architectural History, Ottoman Architecture, Levantine, Alexandre Vallaury]]> <![CDATA[Alexandre Vallaury, 1850 yılında İstanbul’da dünyaya gelmiş levanten kökenli bir mimar ve mimarlık eğitmenidir. Vallaury, orta öğreniminin ardından mimarlık eğitimi almak üzere, bu alanda o dönem dünyanın en seçkin eğitim kurumlarından biri olan, Paris’teki Ecole des National Beaux-Arts’a giderek burada yaklaşık dokuz yıl süren bir mimarlık eğitimi almıştır. Eğitiminin ardından İstanbul’a dönmüş ve 1880’lerin başından itibaren Osmanlı mimarlığına damga vuracak olan eserlerini üretmeye başlamıştır. Vallaury bu mimari üretim faaliyetlerinin dışında, Osman Hamdi Bey’le olan yakın ilişkisi sayesinde Sanayi-i Nefise Mektebi Âlisi’nin kuruluş ve yapılandırılmasında da oldukça etkin bir rol üstlenmiş ve bu okulda yirmi beş yıl aralıksız mimarlık eğitmenliği görevini sürdürmüştür. 1908’de ilan edilmiş olan II. Meşrutiyet sonrası gelişen milliyetçi akımlar, mimarın da kariyerinin şekillenmesi ve sonlanmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu gelişmeyle birlikte Sanayi-i Nefise Mektebi’ndeki görevinden istifa eden -ya da istifaya zorlanan- Vallaury, bu tarihten sonra aşama aşama İstanbul’u terk etmiş; Fransa’nın Grasse Kasabası’na yerleşerek, hayatının son dönemlerini burada geçirmiş ve burada ölmüştür. Mimarın yaşamına ve aile köklerine ilişkin yapılmış olan erken monografik çalışmalarda, mimarın mezarı, araştırmacılar tarafından İstanbul’daki Feriköy Latin Katolik Mezarlığı’nda aranmış ve ailenin kimi üyelerinin burada olduğu saptanmış fakat Alexandre Vallaury’nin mezarına ulaşılamamıştır. 2014 yılında yapılmış olan bir doktora tezinde, mimarın mezarının Grasse’de olduğu bilgisi verilmiş fakat söz konusu çalışmada mezara ilişkin görsel malzeme sağlanmamıştır. Çalışmamız bu anlamda, mimarın ölümünün yüzüncü yılında, mezarının görsellerini bilim dünyasına sunmakta ve mimarın yaşamına dair yeni bilgiler sağlamaktadır.]]> <![CDATA[Alexandre Vallaury was a Levantine architect and professor of architecture who was born in Istanbul in 1850. After his secondary education Vallaury went to Ecole des National Beaux-Arts in Paris, one of the most important education institution in architecture, and studied there for nine years. After his education in Paris, he returned to İstanbul and started crafting his famous works which would leave his mark on Ottoman architecture. In addition to his architectural efforts, Vallaury played an important role in establishing and structuring Sanayi-i Nefise Mektebi Âlisi [the School of Fine Arts] thanks to his close relationship with Osman Hamdi Bey, and taught architecture at this school for twenty-five years. The nationalist tendencies brought about during the Second Constitutionalist period after 1908 shaped and ended the career of the architect. Vallaury, who, upon this development, resigned -or was forced to resign- from his position at the School of Fine Arts, chose to leave Istanbul, moved to Grasse, France and lived the rest of his life there. In the earliest monographic works relating to the the architect’s life and family, the grave of the architect was searched in Feriköy Latin Catholic Graveyard in İstanbul; while finding some members of the family in this graveyard, the grave of Alexandre Vallaury was not found. In a PhD dissertation of 2014, it was stated that the architect’s Grave is in Grasse, but the study did not supply any visual material about the grave. This study aims to present the visuals of the grave, and supply new information about the architect’s life in his centennial anniversary of death.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52809 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[273-283]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/552 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Divriği Kale Kazısında Bulunan Bir “Leeuwendaalder (Aslanlı Dolar)”in İzinde]]> <![CDATA[On The Trail A “Leeuwendaalder (Lion-dollar)” Found in Divriği Castle Excavation]]> <![CDATA[Meryem ACARA ESER]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Divriği Kalesi, Aslanlı guruş, Esedî guruş, Seyyahlar]]> <![CDATA[Art History, Divriği Castle, Leeuwendaalder, Lion-dollar, Travelers]]> <![CDATA[Bu çalışmada, Divriği Kale kazısında 2014 yılında ele geçen bir “Leeuwendaalder (aslanlı dolar)” tanıtılacaktır. İlk inşasının Bizans Dönemi içerisinde olduğu düşünülen Divriği Kalesi, Anadolu’nun Orta Çağ-Türk dönemine ait önemli kalelerinden birisidir. Kale, Sivas’ın güneydoğusunda, denizden 1250 m yükseklikte, Fırat Nehrinin kollarından birisi olan Çaltı Irmağı ile birleşen derenin vadi tabanında ve yamaçlarında yer alır. 2007 yılında başlayan kazı çalışmalarında kalenin tarihçesine ışık tutan, Bizans, Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı dönemlerine ait çeşitli buluntular ele geçmiştir. Çalışmanın konusunu oluşturan 1648 tarihli “Leeuwendaalder (aslanlı dolar), 2014 yılında Ana Kapı’nın yaklaşık 100 m kuzeyinde, kayaya oyulmuş iki mekândan güneydekinde bulunmuştur. Özgününde kaya mezarı olan bu mekânlar, daha sonra inşa edilen duvarlar ile konut/depo/işlik olarak değerlendirilmiştir. Bir daalder değerindeki gümüş sikke, 41 mm çapında, 25.45 gr ağırlığındadır. Ön yüzünde; iki sıra halinde noktalı daire içerisindeki yazı şeridi, zırhlı ve miğferli bir şövalye ile üzeri aslan tasvirli bir kalkanı çevreler. Arka yüzünde ise; yine iki sıra halinde noktalı daire içerisindeki yazı şeridinin merkezinde bir aslan figürü yer alır. Ön yüzündeki yazıttan sikkenin Utrecht (Traiectum) baskısı olduğu, arka yüzündeki yazıttan ise 1648 yılında basıldığı anlaşılmaktadır. 1648 tarihli gümüş “Leeuwendaalder”in, Gaziantep’te ve Mersin, Aydıncık’ta bulunan örneklerden sonra, Anadolu’da üçüncü buluntu yerinin Divriği olması, Nürnberg (Nuremberg) yüksüğü ve belki de toprak altında gün yüzüne çıkmayı bekleyen çağdaş diğer buluntular kalenin 17. yüzyılda da Avrupalılar için bir uğrak yeri olduğunu göstermesi açısından önemli bir veridir.]]> <![CDATA[In this study, a “Leeuwendaalder (Lion-dollar)” found in 2014 in the Divriği Castle excavation will be introduced. Divriği Castle, whose first construction activity is believed to have taken place in the Byzantine Period, is one of the important castles of Anatolia’s Medieval-Turkish period. The castle is located in the southeastern part of Sivas, 1250 meters above sea level and on the floor and slopes of the valley of the stream which unites with Çaltı River which is one of the tributaries of the Fırat River. In the excavations which began in 2007, various finds from the Byzantine, Seljuk, Beyliks and Ottoman periods were excavated which shed light on the history of the castle. The 1648 dated “Leeuwendaalder” (Lion-dollar) which is the subject of this study was found in 2014 about 100 meters north of the Main Gate and in the south area of two stone carved sites. These sites which are originally rock tombs were used as residence/storage/workshop with the walls built in later times. The silver coin which is worth one daalder is 41 mm in diameter and weights 25.45 grams. In its obverse side, the inscription within two lines of a dotted circle surround a knight with an armor and helmet and a shield with a lion picture on it. On the back of the coin, there is a lion figure inside the inscription which is again within two lines of a dotted circle. It is understood from the inscription on its obverse side that the coin was Utrecht (Trajectum) print and the inscription on its other side indicated that it was printed in 1648. The 1648 dated silver “Leeuwendaalder” being the third find in Anatolia, in Divriği after the coins excavated in Gaziantep and Aydıncık, Mersin and the Nuremberg thimble and perhaps the other buried finds waiting to be excavated add importance to the area in terms of showing that the castle was a frequented place for Europeans in the 17th century as well.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52765 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[1-8]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/553 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Toplumsal Cinsiyet Algısı İle Sosyo-Ekonomik Değişkenler Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi]]> <![CDATA[Determining the Relationship between Gender Perception and Socioeconomic Variables]]> <![CDATA[Onur ALTUNTAŞ]]> <![CDATA[Hasan Hüseyin ALTINOVA]]> <![CDATA[Toplumsal cinsiyet, cinsiyet eşitsizliği, erkek, kadın]]> <![CDATA[Determining The Relationship Between Gender Perception And Socioeconomic Variables]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı, Ankara’nın sosyo-ekonomik düzey bakımından üç farklı ilçesinde yaşayan kadın ve erkeklerin toplumsal cinsiyet algısı düzeylerini çeşitli değişkenlere göre belirlemektir. Araştırmanın örneklemini Ankara ilçelerinde ortaöğretim 9., 10., 11. ve 12. sınıfta öğrenim görmekte olan 284 kadın 227 erkek toplam 511 öğrencinin velisi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi, olasılığa bağlı örnekleme türünden basit tesadüfî örnekleme uygun olarak belirlenmiştir. Örneklemi Ankara’nın değişik sosyo-ekonomik özellikler gösteren Çankaya, Sincan ve Gölbaşı ilçelerinde kadın ve erkek veliler oluşturmuştur. Katılımcılara sosyo-demografik bilgi formu ve Toplumsal Cinsiyet Algısı Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmaya katılan 511 velinin Çankaya ilçesine ait ortalama toplumsal cinsiyet algı düzeyi puanları 95.40?17.18, Sincan 84.55?17.11 ve Gölbaşı 70.53?15.35 bulunmuştur. Araştırmaya katılan 284 kadının ortalama toplumsal cinsiyet algısı düzeyi 91.04?18.57, 227 erkeğin toplumsal cinsiyet algı düzeyi ise 81.96?18.83 bulunmuştur. Cinsiyet değişkenine göre kadın ve erkeklerin toplumsal cinsiyet algı düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (T değeri= 5.46; p=.000). Üç farklı sosyo-ekonomik durumda yaşayan kadın ve erkeklerin sosyo-ekonomik düzeye göre toplumsal cinsiyet rollerinde farklılıklar olduğu saptanmıştır (f değeri=12.84; p=0.000). Kadın ve erkeklerin eğitim durumu değişkeni göz önüne alındığında üniversite mezunlarının diğerlerinden daha yüksek puana sahip olduğu gözlenmektedir. Araştırmanın sonuçları üç farklı sosyo-ekonomik ilçede yaşayan kadın ve erkeklerin toplumsal cinsiyete ilişkin görüşlerini ortaya koyması açısından önem taşımaktadır. Toplumun tamamını kapsayacak şekilde toplumsal cinsiyet rollerinin belirlenmesine yönelik araştırmaların tasarlanması önerilmektedir.]]> <![CDATA[The aim of the study was to to determine the gender perception level according to various factors of the males and females living in three different regions of Ankara with different socioeconomic levels. The study sample consisted of the parents of a total of 511 students attending 9th to 12th grades of secondary school in several Ankara districts. The study sample was determined using simple random sampling. The sample consisted of female and male parents from Çankaya, Sincan and Gölbaşı, three Ankara towns with different socioeconomic status. The participants were administered the sociodemographic information form and the Perception of Gender Scale. The mean gender perception level of the 511 parents included in the study was 95.40?17.18 for Çankaya, 84.55?17.11 for Sincan and 70.53?15.35 for Gölbaşı. The mean gender perception level was 91.04?18.57 for the 284 females and 81.96?18.83 for the 227 males participating in the study. There was a significant difference between the gender perception levels of males and females (T value= 5.46; p=.000). Differences regarding the gender roles by socioeconomic status were present among the males and females living in three different towns with different socioeconomic states (f value=12.84; p=0.000). We found that university graduate males and females received higher scores than others. The results of the study are important as they reveal the opinions on gender of the males and females living in three different regions with different socioeconomic levels. We believe that studies to determine gender roles that cover all the population should be conducted.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52750 <![CDATA[Volume: 10 Issue 6[83-100]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/554 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mimar Nail Çakırhan’ın Babası Ali Efendi’nin Geleneksel Ula Evi ]]> <![CDATA[The Traditional Ula House of Ali Efendi, the Father of Architect Nail Çakırhan ]]> <![CDATA[Gökben AYHAN]]> <![CDATA[Osmanlı-Türk evi, Ula evi, geleneksel, Ali Efendi’nin Evi, Nail Çakırhan tarzı]]> <![CDATA[Ottoman-Turkish house, Ula’s house, traditional, Ali Efendi’s House, Nail Çakırhan’s style]]> <![CDATA[Muğla’nın ilçelerinden biri olan Ula, geleneksel ev dokusunu büyük ölçüde korumuştur. İlçede evler çoğunlukla bahçelerinin bir kanadına inşa edilmiş olup, bir veya iki katlıdır. Ula’da Osmanlı-Türk evi geleneğinde olduğu gibi dış sofalı, iç sofalı ve orta sofalı plan tiplerinin yanı sıra sofasız ev örnekleri de bulunmaktadır. Günümüze ulaşan geleneksel Ula evlerinin çoğu 1900’lü yılların başlarından kalma örneklerdir. İlçe’de iki yüzden fazla tarihi ev mevcuttur. Tek katlı örneklerin çoğunluğunu oluşturduğu konutların çoğu harabeye dönüşmek üzeredir. Ali Efendi’nin Evi de bunlardan biridir. Günümüzde yapı atıl durumda olup mimari özelliğini her geçen gün kaybetmektedir. Bu çalışmada, daha önce doğrudan herhangi bir yayına konu olmayan Ali Efendi’nin Evi’nin mimari ve süsleme özellikleri incelenmiştir. Ayrıca söz konusu evin, Ula ve diğer Osmanlı-Türk evleri arasındaki yerinin belirlenmesinin yanı sıra Nail Çakırhan’ın gerçekleştirdiği çeşitli imar faaliyetlerine, babası Ali Efendi’nin Evi de dahil olmak üzere Ula evlerinin yerel mimari özelliklerinin yansımaları üzerinde durulmuştur. Ali Efendi’nin Evi, Ula’da doğa ile uyumlu iki katlı konutlardan biridir. Bu yapı, aynı zamanda Ula’nın mimari geleneğini kendi evinde uyguladığı için Ağahan Ödülü’nü kazanan mimar Nail V. Çakırhan’ın (1910-2008) babasının evidir. Nail Çakırhan’ın doğup büyüdüğü bu ev, Muğla’nın Ula İlçesi’ndeki Alparslan Mahallesi’nde 27 numarada yer alır. Yapı, iki dönümlük bahçenin kuzeydoğu kanadına inşa edilmiştir. Bahçenin güneybatı köşesindeki yeşil boyalı kuzulu kapısı avluya açılmaktadır. Yapı hem zemin kat, hem de üst katta orta sofalı plan tipinin bir örneğini sergilemektedir. Evin ön cephesinin ortasında, iki kat boyunca yükselen alt ve üst kat sofalarının altıgen dışa taşması bulunmaktadır. Zemin katta mutfak, sofa, tuvalet ve banyo yer alır. Üst kata, üç oda ve bir sofa olmak üzere dinlenme alanları mevcuttur. Konutun iki katı arasındaki bağlantı, evin ön tarafında bulunan tek kollu merdivenle sağlanır. Ali Efendi’nin Evi, Batılı etkilerin Ula’daki konut mimarisine yansımaya başladığı yıllarda inşa edilmiştir. Geleneksel tarzını büyük ölçüde koruyan evde, Batı etkili unsurlar sınırlı oranda süreç içinde uygulanmıştır. Dünyaca ünlü mimar Nail Çakırhan, başta babası Ali Efendi’nin Evi olmak üzere Ula’nın geleneksel mimarisini meslek hayatında örnek almıştır. Ula’nın Osmanlı-Türk konut mimarisi içinde büyümesinin verdiği bilinçle Nail Çakırhan, pratik çözümler sunduğu Muğla İl’inde birçok ev ve turizm işletmesinin hayata geçirilmesini sağlamıştır. Bu bağlamda, bölgede kaybolmaya yüz tutan tarihi dokunun canlanmasına öncülük eden Nail Çakırhan, İlçe’de kendi adıyla anılan mimarinin yaşatılmasında babasının evinin yanı sıra diğer Ula evlerinin etkisinde kalması önemli bir rol oynamıştır.]]> <![CDATA[Ula, one of the districts of Muğla, has largely preserved its traditional house texture. Houses in the district are mostly built on one wing of their gardens and have one or two floors. In Ula, as in the tradition of Ottoman-Turkish houses, there are examples of houses without a sofa, as well as plan types with an outer sofa, an inner sofa and a middle sofa. Most of the traditional Ula houses that survive today are examples from the early 1900s. There are more than two hundred historical houses in the district. Most of the residences, of which the single-storey samples constitute the majority, are about to turn into ruins. Ali Efendi’s House is among them. Today, the building is idle and losing its architectural feature day by day. In this study, the architectural and ornamental features of Ali Efendi’s House, which was not directly subject to any publication before, were examined. In addition to determining the place of the house in question between Ula and other Ottoman-Turkish houses besides the reflections of the local architectural features of the Ula houses, including his father Ali Efendi’s House, are emphasized on various construction activities carried out by Nail Çakırhan. Ali Efendi’s House, is one of the two-floor houses in Ula in harmony with nature. This house is also the house of the father of architect Nail V. Çakırhan (1910-2008), who won the Ağahan Award for applying the architectural tradition of Ula in his own house. The house of Ali Efendi, the father of Nail Çakırhan, where he was born and raised, is located at number 27 in the Alparslan Neighborhood of Muğla’s Ula District. The house was built on the northeast wing of the two-decare garden. The green painted lamb door, located in the northwest corner of the garden, opens to the courtyard. The building exhibits an example of the plan type with a middle sofa on both the ground floor and the upper floor. In the middle of the front of the house, there is a hexagonal projection of the ground and upper floor sofas rising on two floors. There is a kitchen, a middle sofa, a toilet and a bathroom on the ground floor. There are resting areas on the upper floor, including three rooms and a sofa. The connection between the two floors of the residence is provided by a single arm ladder located at the front of the house. Ali Efendi’s House was built in the years when Western influences began to reflect on the residential architecture in Ula. Spatial change in the process applied to a limited extent in the house, which largely preserved its traditional style. World-famous architect Nail Çakırhan has taken the traditional architecture of Ula, especially his father Ali Efendi’s House, as an example in his professional life. With the awareness of growing up in Ottoman-Turkish residential architecture in Ula, he has provided practical solutions to the realization of many house and tourism businesses in the province of Muğla. In this context, Nail Çakırhan, who pioneered the revival of the historical texture that was on the verge of extinction in the region, played an important role in keeping the architecture named after him in the region by being influenced by other Ula houses as well as his father’s house.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52744 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[19-43]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/555 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mevcut Yöntemlerin Sentezi ile Web Sayfalarının Belli Yapılardaki Bölgelerinin Tespiti ]]> <![CDATA[Localization of Structured Regions of a Web Page Through a Synthesis of Existing Methods]]> <![CDATA[Malika SIRAT]]> <![CDATA[Adem ÖZYAVAŞ]]> <![CDATA[Web madenciliği, Veri bölgesi, Gürültü Giderme, Document Object Model ağacı, HTML]]> <![CDATA[Web madenciliği, Veri bölgesi, Gürültü Giderme, Document Object Model ağacı, HTML]]> <![CDATA[Web içerik madenciliği, içeriğin genellikle html etiket verilerinden ve daha da önemlisi, html etiket verili listeler ve tablolar ve muhtemelen diğer iç içe yapılandırılmış verilerden oluştuğu bir web madenciliği dalıdır. Genellikle, yararlı bilgi parçaları, bazı kalıplar halinde bu yapılandırılmış veri bölgelerinde bulunur. Ancak bu kalıbı bozan gürültüler nedeniyle, faydalı veri kayıtlarının tespiti ve çıkarılması zorlu bir görev haline gelir. Veri kaydının yerinin tespiti ve çıkarılmasında, yapılandırılmış veri bölgesindeki düzenli olmayan html etiketinin yanı sıra yapılandırılmış veri bölgelerinin dışındaki herhangi bir veri, gürültü olarak kabul edilir. Önerilen çalışma, ilgili veriyi çıkarma sistemlerinin doğruluk performansını daha da iyileştirmek için mevcut yöntemlerin başarılı bileşenlerini küçük değişikliklerle birleştiren bir sentezidir. Mevcut yöntemlerin çoğu, veri kaydı bölgelerini tespit için benzer düğümleri kümelemek veya tespitten önce bir web sayfasını temsil etmek için DOM ağacını bir Etiket Yolu Sırasına (TPS) dönüştürmek için Belge Nesne Modeli (DOM) ağacını kullanır. Önerilen çalışma ilk olarak bir web sayfasını kodlayan ve veri kayıt modellerini çıkarmak için Sonek Ağacı Tabanlı Çıkarım Yöntemini (STEM) kullanan benzersiz diziyi oluşturur. Daha sonra, ilişkili veri kayıtlarının yapı olarak benzer olduğu varsayımına dayalı olarak alt dizileri kümeler. Diziler arasındaki benzerlik En Uzun Ortak Alt Dizi (LCS) algoritması kullanılarak hesaplanır. Son adımda, gürültülü alt dizilerinin DOM ağacının düğümlerine karşılık gelenleri ağaçtan budanır. Önerilen çalışmayı test etmek için bazı herkese açık web sayfaları ve Testbed veri seti kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar, TPS filtre yönteminin sonuçları ile karşılaştırılmıştır. Deneyler, önerilen çalışma kullanılarak kaldırılan ortalama gürültü sayısının, önceki raporlarla eşleşebilen DOM ağacının %43'ü olduğunu ve TPS filtresinden daha yüksek olduğunu göstermektedir.]]> <![CDATA[Web content mining is a branch of web mining where the content usually consists of html tag-data and more importantly structured data such as lists and tables with html tag-data and possibly other nested structured data. Usually, useful pieces of information reside in these structured data regions following some pattern. But due to noises that break this pattern, detection and extraction of useful data records turn out to be a challenging task. For data record detection and extraction applications, any non-regular html tag in the structured data region as well as any data outside of the structed data regions of interest are considered to be noise. The proposed work is a synthesis of existing methods combining their successful components with minor modifications to further improve the accuracy performance of the extraction systems. Most of the existing methods utilize the Document Object Model (DOM) tree to cluster similar nodes to detect the data record regions or convert DOM tree into a Tag Path Sequence (TPS) to represent a web page before detection. The proposed work first generates the unique sequence that encodes a webpage and utilizes the Suffix Tree-based Extraction Method (STEM) to extract data record patterns. It then clusters subsequences based on the assumption that data records that are related are similar in structure. The similarity between sequences are computed using the longest common subsequence (LCS) algorithm. In the last step, the noisy subsequences are removed by pruning the corresponding nodes from the DOM tree. Some publicly available web pages and Testbed dataset are used for testing the proposed work. The obtained results are compared with those of the TPS filter method. Experiments show that the average number of noise removed using the proposed work is 43% of the DOM tree, which can match previous reports and it is higher than that of TPS filter.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52730 <![CDATA[Volume: 17 Issue 1[163-175]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/556 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İlköğretim Öğrencilerinin Okul Sosyal Hizmet Programına Yönelik Görüşlerinin Kazanım Boyutunda Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of the Opinions of Primary School Students on The School Social Work Program in the Dimension of Gaining]]> <![CDATA[Sema SAĞLIK]]> <![CDATA[Eğitim, okul, okul sosyal hizmeti, sosyal sorumluluk, Okul Sosyal Hizmet Programı]]> <![CDATA[Education, school, school social work, social responsibility, School Social Work Program]]> <![CDATA[Bu araştırma, Okul Sosyal Hizmet Programının kazanımlarının öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Bu sebeple, Okul Sosyal Hizmet Programının kazanım boyunda değerlendirilebilmesi için araştırmacı tarafından hazırlanan 15 maddelik 5’li likert tipi derecelendirilen ölçek geliştirilmiştir. Ölçek için, uzman görüşleri alındıktan sonra maddeler düzeltilmiş, güvenilirlik kat sayısı hesaplanmış ve ölçek uygulamaya hazır hale getirilmiştir. Araştırmanın verileri, 2019-2020 Eğitim Öğretim Yılı güz döneminde (Ekim-Kasım-Aralık) Yalova İl Millî Eğitim Müdürlüğüne bağlı 125 ortaokul öğrencisine uygulanmıştır. Ulaşılan bulgulara dayalı olarak, Okul Sosyal Hizmet Programın amacının ve içeriğinin kavrandığı ve programın önemi hakkında bilgi sahibi olunduğu, okul sosyal hizmet programı uygulanan öğrencilerin toplumdaki sorunlara veya sosyal olaylara karşı bilgilendiği, öğrencilere ders kapsamında yapılan faaliyetlerin, onların sosyal sorumluluklarını olumlu yönde geliştirdiği, özeleştiri yapmalarına katkı sağladığı, davranışlarında özgüven ve sosyal becerileri kazanması boyutunda oldukça etkili sonuç verdiği, müfredatta yer almasının gerektiği yönünde görüş bildirdikleri ve programı faydalı bulduğu tespit edilmiştir. Okul Sosyal Hizmet Programının felsefesi olan sosyal sorumluluk bilinci, toplumsal farkındalık ve duyarlılık, etkili iletişim kurma ve liderlik becerileri desteklendiğinde öğretilebilir ve geliştirilebilir olduğunu bulgusuna ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlara dayalı olarak da; Okul Sosyal Hizmet Programının kazanım boyutunu artırmaya yönelik öğretmenlere hizmet içi eğitim semineri verilmesi, araştırma sonuçları dikkate alınarak, yerel ve bölgesel özellikler dikkate alınarak öğrencilerin yaşadığı çevreye katkı sağlayacak etkinliklere katılımının artırılması önemli görülmektedir.]]> <![CDATA[This research was carried out in order to evaluate the achievements of the School Social Work Program according to the students' opinions. A descriptive survey model was used in the research. For this reason, a 5-point Likert-type scale with 15 items prepared by the researcher was developed in order to evaluate the School Social Work Program in terms of learning outcomes. After receiving expert opinions for the scale, the items were corrected, the reliability coefficient was calculated and the scale was made ready for application. The data of the research were applied to 125 secondary school students affiliated to Yalova Provincial Directorate of National Education in the autmn term of the 2019-2020 Academic Year (October-November-December). Based on the findings, the aim and content of the School Social Work Program are comprehended and the importance of the program is learned, the students who are applied the school social work program are informed about the problems in the society or social events, the activities carried out within the scope of the course improve their social responsibilities in a positive way, and they can make self-criticism. It has been determined that it contributes to the development of self-confidence and social skills in one's behavior, that it gives a very effective result, that it should be included in the curriculum, and that they find the program useful. It has been found that the philosophy of the School Social Work Program can be taught and improved when social responsibility awareness, social awareness and sensitivity, effective communication and leadership skills are supported. Based on the results obtained; It is considered important to give in-service training seminars to teachers to increase the achievement dimension of the School Social Work Program, and to increase the participation of students in activities that will contribute to the environment in which they live, taking into account the research results and taking into account local and regional characteristics.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52720 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[311-329]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/557 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geçmişte Farklı Etnik Kökenlerin Yaşadığı Geleneksel Kırsal Dokuların Korunması ve Sürdürülebilirliği: Şanlıurfa Germuş Köyü Örneği ]]> <![CDATA[Preservation and Sustainability of Traditional Rural Areas Which Were Ethnically Diverse in the Past: Example of the Village of Germuş in Şanlıurfa]]> <![CDATA[Sümeyra ÇİFTÇİ]]> <![CDATA[Neslihan DALKILIÇ]]> <![CDATA[Restorasyon, Kırsal ve Arkeolojik Miras, Bütünleşik Koruma, Sürdürülebilirlik, Germuş Köyü, Ermeniler]]> <![CDATA[Restoration, Rural and Archaeological Heritage, Integrated Conservation, Sustainability, Village of Germuş, Armenians]]> <![CDATA[Eski bir Ermeni yerleşimi olan Germuş Köyü, günümüzde Şanlıurfa İli, Haliliye İlçesi’ne bağlı bir mahalle yerleşimidir. 1900’lerde bir Ermeni kasabası olan köy, 1915 yılında Ermenilerin Musul ve Halep’e göç etmesinden sonra bir süre kullanılmamıştır. Germuş Köyü, Cumhuriyetin kurulmasından sonra, Atatürk tarafından, Urfa’nın kurtuluşuna büyük katkılar sağlamış olan Iraklı Uceymi Sadun Paşa’ya hibe edilmiştir. Germuş Köyü; arkeolojik alanları, kilisesi, geleneksel ev dokusu ve sosyal sürdürülebilirlik açısından önemli olan ve varlığını hala sürdüren köy yaşantısı gibi değerleri ile önemli bir yerleşim yeridir. Germuş Köyü günümüzde hızlı bir bozulma sürecine girmiştir. Bu nedenle, korunması ve sürdürülebilirliğinin sağlanarak gelecek kuşaklara aktarılması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, kapsamlı koruma-belgeleme çalışması yapılmamış olan Germuş Köyü’nün sahip olduğu somut ve somut olmayan kültürel miras değerlerini ve koruma sorunlarını tespit etmek, korunması ve sürdürülebilirliğine yönelik öneriler geliştirmektir. Çalışma kapsamında ilk olarak gözlem ve görüşmeler yapılarak yazılı ve sözlü kaynaklardan köyün tarihi araştırılmıştır. İkinci aşamada köy içerisinde bulunan geleneksel yapılar tespit edilip belgelenmiş, koruma sorunları belirlenmiştir. Üçüncü aşamada ise tarihi kırsal yerleşmenin korunması ve sürdürülebilirliğinin sağlanmasına yönelik çözüm önerileri geliştirilmiştir. Bu çalışma sonucu elde edilen bilgilerin, köyün kültürel miras değerlerinin tespiti ve sürdürülebilirliğinin sağlanmasına yönelik yapılacak koruma-geliştirme çalışmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. ]]> <![CDATA[The village of Germuş is an old settlement which is today registered as a neighborhood under the town of Haliliye in the city of Şanlıurfa. It was an Armenian village in the 1900s and it remained abandoned for a while after the Armenians immigrated to Mosul and Aleppo in 1915. After the establishment of the Turkish Republic, the village was donated by Atatürk to Iraqi Uceymi Sadun Pasha, who contributed greatly to the liberation of Urfa. The village of Germuş is important not only because of its archaeological sites, its church, and traditional house fabric but also for the continuity of the village life which is remarkable in terms of social sustainability. Germus Village has entered a period of rapid deterioration today. For this reason, it is of great importance to protect and sustain it and transfer it to future generations. The purpose of this article is to document the tangible and intangible cultural heritage values and conservation problems of the Germus Village, which has not undergone comprehensive conservation-documentation work, and to provide some suggestions for the protection and sustainability of the heritage of the village. The first step of this research was to document the history of the village from written and oral sources through observations and interviews. In the second stage, traditional buildings in the village were identified and documented, and conservation problems were determined. In the third stage, some solutions for the protection and sustainability of the historical rural fabric have been suggested. The results of this study will contribute to the documentation and sustainability of the cultural heritage and the plans for preservation of this heritage.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52719 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[113-135]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/558 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir Sanatçı, İki Minber: Manisa Ulu Cami (1376) ve Bursa Ulu Cami (1399) Minberleri Üzerinden Düşünceler]]> <![CDATA[One Artist, Two Minbars: Reflections on the Minbars of Manisa Ulu Mosque (1376) and Bursa Ulu Mosque (1399)]]> <![CDATA[Sema KÜSKÜ]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Minber, Bursa Ulu Cami, Manisa Ulu Cami, İshak Çelebi, I. Bayezid]]> <![CDATA[History of Art, Minbar, Bursa Ulu Mosque, Manisa Ulu Mosque, Ishak Celebi, Bayezid I]]> <![CDATA[Farklı etkenlerin biçimlendirdiği siyasal ve sosyal ortamda ortaya çıkan beyliklerden konumuzu oluşturan ikisi, Osmanoğulları (1299-1923) ile Saruhanoğulları’dır (1300-1410). Kuruldukları ilk andan itibaren zaman zaman ittifaklar kuran bu beyliklerin birbirleri ile sürekli bir rekabet halinde oldukları bilinir. Bu rekabet dünyası imar faaliyetlerinin yanı sıra sultanların sanatçı seçimlerini de etkilemiştir. Hatta banilerin sanatçı tercihleri güç gösterisi ve kendini ifade etme aracı olarak da kabul edilmiştir. Bu nedenle, güçleri ve başta bulundukları dönemlerin güç dengeleri farklı olsa da, I. Bayezid’in minberini, İshak Çelebi’nin minberinden 23 yıl sonra, aynı sanatçıya yaptırmış olması anlamlıdır. Bu Antep kökenli sanatçının ismi “amel-i el Hac Muhammed bin Abd-ul Aziz ibn-ül-Daki el- Ayintabi” dir. İshak Çelebi (1359?-1388) ve I. Bayezid’in (1389-1402) baniliğindeki camilere ait olan bu iki minber kalite, anıtsallık ve işçilik açısından karşılaştırıldığında dönemin daha güçlü kimliğinin sorgulanmasına olanak sağlar. Bilindiği üzere minberler, üzerlerinde hutbe okunması nedeniyle camilerin en siyasi tarafını simgeler. Eğer bu camiler, Bursa Ulu Cami ve Manisa Ulu Cami örneklerinde olduğu gibi başkentin merkezinde konumlandırılan birer sultan camisi ise minberin siyasi yönü “imgeye” dönüşür. Bu nedenle minberlerin anıtsallığı ve sanatsal inceliği çok önemlidir. Anıtsallık ve sanatsal inceliğe ek olarak, bu minberlerde “imgeye” gönderme yapan bir diğer önemli veri ise bani kitabeleridir. Sözü edilen camilerin minberleri dışında diğer mimari unsurları da (plan şeması, malzeme-teknik özellikleri, cephe tasarımları ve anıtsallıkları gibi) dönemin güçlü siyasi kişiliğini belgeleyecek özellikler yansıtır. Bu nedenle amacımız, gücün mimariye yansıma şeklini bu iki minber aracılığıyla irdeleyerek, sözü edilen iki beylik kapsamında dönemin tarihsel ve siyasi yapısını okumaya çalışmaktır.]]> <![CDATA[Two of the principalities that emerged in different political and social environments are the Ottomans (1299-1923) and Sarukhanids (1300-1410). Although these two principalities sometimes form alliances, they are in constant competition with each other. This mode of rivalry has affected the artist choices of the sultans as well as the construction activities. Moreover, the artist preferences of the patrons were accepted as a display of power and a means of self-expression. For this reason, it is significant that Bayezid I had the minbar built by the same artist 23 years after İshak Çelebi's, even though their power and balance of power were different. The name of this Antep origin artist is “amel-i el Hac Muhammed bin Abd-ul Aziz ibn-ül-Daki el- Ayintabi”. When we compare the quality, monumentality and craftsmanship of these two minbars which are present in the mosques which were built under the patronage of İshak Çelebi (1359?-1388) and Bayezid I (1389-1402) it is possible to question the power of the aforementioned rulers of the era. As it is known, minbars symbolize the most political side of mosques because of the khutba being read on them. If this building is a sultan's mosque located in the center of the capital, as in the case of Bursa Ulu and Manisa Ulu Mosques, the political aspect of the minbar turns into an "image". For this reason, the monumentality and fine workmanship of the minbars are very important. In addition to monumentality and fine workmanship, another important data on these minbars that refers to the "image" are patrons inscriptions. In addition to the minbars, the architectural elements of the mosques (such as the plan scheme, material-technical features, facade designs and monumentality) reflect the features that will document the strong political personality of the period. For this reason, our aim is to try to read the historical and political structure of the period by examining the reflection of power on architecture through these two minbars.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52630 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[155-175]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/559 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mavi Beyaz Çin Porselenleri ve Osmanlı Seramiklerinde Görülen Üzüm Desenlerinin Karşılaştırılması]]> <![CDATA[Comparison of Grape Patterns in Blue and White Chinese Porcelain and Ottoman Ceramics]]> <![CDATA[Samet BEDER]]> <![CDATA[Seramik, çini, tasarım, Çin porseleni, mavi-beyaz, Osmanlı seramikleri]]> <![CDATA[Ceramic arts, porcelain, China, pottery, Ottoman]]> <![CDATA[Tarihte ilk olarak mimari süslemelerde karşımıza çıkan çini, zamanla yeni tekniklerin de geliştirilmesiyle günlük ihtiyaç için kullanılan kap kacaklara da uygulanmaya başlamıştır. Sarayın günlük kullanımı için üretilen seramiklerde de çini süslemelerin en kusursuz örnekleri verilmiştir. Günümüze dek ulaşabilen örnekler içinde anlaşılmaktadır ki en gelişmiş seramik süsleme örnekleri Osmanlı döneminde ortaya çıkmıştır. Bu seramiklerin süsleme disiplini incelendiğinde ise Türk çini sanatına damgasını vuran, farklı bir süsleme anlayışı ortaya koyan mavi beyaz dönemi dikkat çekmektedir. Bu çalışmada da mavi beyaz döneminde üretilen seramiklerde kullanılan motifler, renkler ve form özellikleri incelenerek, dönemin siyasi ve kültürel ilişkileri sonucu uzak diyarlardan Türk topraklarına kadar gelmeyi başaran Çin porselenlerinin Osmanlı seramik sanatına olası etkileri incelenmiştir. Porselen ve seramik üretim tekniği açısından oldukça büyük farklılıklar taşımasına karşın süslemede kullanılan motiflerin ve renklerin birbirlerine olan benzerlikleri aynı temelden geldikleri düşüncesinin oluşmasına neden olsa da iki üretim tekniği hammaddesi topraktan itibaren birbirine büyük farklılıklar gösterir. Çamur yapılarının sertliği, şekillendirme yöntemleri, pişirim süreleri ve sıcaklıkları farklı köklerden geldiklerini açıkça ifade etmektedir. Dünya’da ticaretin gelişmesi ve ticaret yollarının gitgide daha da büyümesiyle coğrafyalar arasında yükselen kültür alışverişi süsleme ve sanat alanında da etkilerini arttırmasıyla dolaylı olarak hem Çin porselenlerinde hem de Osmanlı seramiklerinde benzer süsleme eğilimlerinin oluşmasına sebep olmuştur. Çalışmada, bahsi geçen benzerliklerin görülebildiği eserler birebir karşılaştırılarak aralarındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. ]]> <![CDATA[The pottery, which first appeared in architectural decorations in history, started to be applied to pots and pans used for daily needs with the development of new techniques over time. The most perfect examples of pottery decorations were given in the ceramics produced for the daily use of the palace. It is understood among the examples that have survived to the present day that the most advanced ceramic ornamentation examples emerged in the Ottoman period. When the decoration discipline of these ceramics is examined, the blue and white period, which left its mark on the Turkish pottery art and reveals a different understanding of decoration, draws attention. In this study, the motifs, colors and form features used in the ceramics produced in the blue and white period were examined, and the possible effects of the Chinese porcelain, which managed to come from distant lands to the Turkish lands as a result of the political and cultural relations of the period, on the Ottoman ceramic art were examined. Although porcelain and ceramics have great differences in terms of production techniques, the similarities between the motifs and colors used in ornamentation lead to the idea that they come from the same basis, but the two production techniques show great differences from the raw material to each other. The hardness of dough structures, shaping methods, firing times and temperatures clearly indicate that they come from different roots. With the development of trade in the world and the increasing growth of trade routes, cultural exchange between geographies increased its effects in the field of ornamentation and art, indirectly causing similar ornamentation trends in both Chinese porcelain and Ottoman ceramics. In the study, it is aimed to examine the relationship between the works in which the mentioned similarities can be seen, by comparing them one-to-one.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52534 <![CDATA[Volume: 17 Issue 4[705-722]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/560 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Pandemi Sürecinin Sanat ve Kültür Alanına Makroekonomik Etkileri]]> <![CDATA[The Macroeconomic Effects of the COVID-19 Pandemic Process on the Field of Art and Culture]]> <![CDATA[Hasan ALPAGO]]> <![CDATA[COVID-19, kültür, sanat, ekonomi, radikal değişim, dijitalleşme]]> <![CDATA[COVID-19, culture, art, economy, radical change, digitalization]]> <![CDATA[Makroekonomi bir ülkede üretilen toplam mal ve hizmetlerin değişim ve dönüşüm sürecindeki etkilerini, sonuçlarını gerek reel sektör gerekse finansal sektör açısından kamu gücü ve devletin ekonomideki rolü çerçevesinde değerlendirmektedir. Bu açıdan mal ve hizmetlerin dönüşüm sürecinde faizlerin, enflasyonun, cari açığın, kamu harcamalarının rolü makroekonominin odak noktasında yer almaktadır. İşte konuya bu çerçevede bakıldığında COVID 19 pandemisinin makro ekonomik etkilerinin boyutları daha iyi anlaşılabilmektedir. Özellikle de bu etkilerin kültür sanat alanındaki sonuçlarının makroekonomi açısından değerlendirilmesi ayrı bir önem arz etmektedir. COVID-19 pandemi sürecinin etkileri pek çok alana farklı yansımıştır. Kültür ve sanat, COVID-19 pandemi sürecinden en fazla etkilenen alanların arasında yer almaktadır. Zira insanları bir araya getiren, temasın yoğun olduğu etkinliklerden meydana gelmektedir. İnsan ilişkileri, temaslar, kişisel toplantılar, gözlem ve deneyimler gibi toplumsal etkileşimler, sanatçıların yeni sanat eserleri üretmeleri için ilham kaynaklarıdır. Kültür ve sanat, toplumsal ilişkilere dayalı olarak gelişen ve büyüyen alanlardır. Sosyal hayattan ve doğadan kopuk eserlerin içi boş, ruhsuz, yapay, kapalı ve kalıcı olmayan özelliklere sahip olabilmektedir. COVID-19 pandemi sürecinde, kişilerarası temasın kısıtlanması ve sosyal mesafe tedbirleri nedeniyle sanat üreticileri hem ekonomik hem de ilham kaynakları açısından olumsuz etkilenmiştir. Bazı hükümetlerin daha önce sanatçılara yaratıcı projelerinin bir parçası olarak sunduğu alakart ekonomik destek türü, COVID-19 pandemi sürecinde “geçim desteğine” dönüşmüştür. Bu bilgiler doğrultusunda bu çalışmada, COVID-19 pandemi sürecinin sanat ve kültür alanındaki etkilerini incelemek amaçlanmıştır.]]> <![CDATA[The COVID-19 pandemic has deeply affected the culture and arts, as does all other sectors. More precisely, it is one of the most affected areas by the pandemic. The culture and arts sector consists of activities that bring people together and involve intense contact. The culture and arts sector is a developing and growing sector based on social relationships. Human relationships, contacts, social ties, and face-to-face interactions are the main sources of inspiration for artists to produce and create new works of art. Observations and experiences based on social relationships are the most critical determinants for making music, painting, poetry, and prose. The social distance required by the COVID-19 pandemic has negatively affected art creators, not only in terms of inspiration. Creating works of art under the current quarantine conditions is very difficult, both economically and creatively. The works disconnected from nature, social life, and flow generally exhibit hollow, soulless, artificial, closed, and impermanent characteristics. Moreover, the à la carte economic aid that governments previously provided to artists for their creative projects have been transformed into "subsistence support" during the pandemic. The study's main goal is not to write about fighting the virus, but to raise awareness about the dangers that social life faces because of it. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52509 <![CDATA[Volume: 17 Issue 2[299-310]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/561 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ankara Ermenileri: Meryem Ana Manastırı ]]> <![CDATA[The Armenians of Ankara: The Surp Asdvadzadzın Monastery]]> <![CDATA[Nurdan KÜÇÜKHASKÖYLÜ]]> <![CDATA[Ankara Tarihi, Surp Asdvadzadzin Manastırı, Ermeniler, Vank, kilise]]> <![CDATA[History of Ankara, Surp Asdvadzadzin Monastery, Armenians, Vank, church]]> <![CDATA[<ol start="16"> <li style="text-align: justify;">yüzyıldan itibaren özellikle dokuma sektörüne bağlı olarak gelişen Ankara’da ekonomik yaşam canlanmış, buna bağlı olarak Avrupalı tüccarlara aracılık eden Ermenilerin nüfusu giderek artmıştır. 18. - 19. yüzyıllarda misyoner rahiplerin faaliyetleri sonucu şehirde çok sayıda aile Katolikliğe geçmiş ve Ankara Ermenileri Gregoryen, Katolik ve Protestan olarak ayrılmıştır. Bu çalışmanın konusunu, gezginlerin sıkça bahsettiği Gregoryen Ermeni manastırı oluşturmaktadır. Şimdiye kadar hakkında monografik bir çalışma yapılmayan ve günümüze gelmeyen söz konusu manastır, “Ankara Surp Asdvadzadzin (Meryem Ana) Vankı”, "Saint Marie”, “Garmir Manastır (Kırmızı Manastır)” gibi farklı isimlerle anılmış ve Ankara’nın kutsal bir yer olması nedeniyle önemli bir ruhani merkez olmuştur. 1914 yılında halen faaliyette olduğu bilinen Surp Asdvadzadzin’in Batı ve Orta Anadolu’nun en eski Ermeni manastırı olduğu vurgulanmıştır. Bu manastırın ilk nüvelerinin 12. yüzyılda oluştuğu tahmin edilse de bu konuda kesin bir veri yoktur. Asıl yapı topluluğu 18. yüzyıl ortalarında yapılmış veya yenilenmiştir. Meryem Ana’ya adanan ve Çubuk Çayı kıyısına yapılan manastır bugünkü Etlik semti civarına yapılmıştır. 18.-19. yüzyıl gezginleri, yapının şehir dışında olduğunu vurgulamış, çevresinde tarımla uğraşıldığından, meyve ağaçları yetiştirildiğinden söz etmişlerdir. 1915 tarihinden itibaren I. Dünya Savaşı esirlerinin toplandığı bir “esir kampı” haline getirilen yapı topluluğu, sonrasında yıkılmış veya yanmıştır. Surp Asdvadzadzin’den günümüze bir şey kalmamıştır fakat söz konusu manastıra yer veren resimler ve gravürler yapı hakkında önemli verilen sunmaktadır. Burada; Başbakanlık Osmanlı Arşivi belgeleri, misyoner raporları, gezginlerin günlükleri, Ermeni kaynakları, dönem gazeteleri, resimler, gravürler, fotoğraflar, kartpostallar gibi kaynakların sunduklarıyla sadece aslında yok olmuş bir yapı topluluğu değerlendirilmemiş, çok yönlü bir şehir tarihinin okunması amaçlanmıştır.</li> </ol>]]> <![CDATA[From the sixteenth century onwards, Ankara developed in parallel with its weaving sector that invigorated the economic life in the city; resulting in the growth of its Armenian population who acted as intermediaries to European merchants. Due to the activities of missionary priests in the eighteenth and nineteenth centuries, many families in the city converted to Catholicism, and the Armenians of Ankara were separated into Gregorians, Catholics and Protestants. The subject of this study is the Gregorian Armenian monastery mentioned by travelers. It served as a spiritual center due to Ankara’s status as a holy place and was known by many different names: the Ankara Surp Asdvadzadzin (Holy Mother of God) Vank, Saint Marie and the Garmir Monastery (The Red Monastery)”. It did not survive and has never been the subject of a monographic study. The Surp Asdvadzadzin Monastery was known to be still active in 1914, and it was the oldest Armenian monastery in Western and Central Anatolia. The core structures of the monastery are thought to have been built in the twelfth century, although there are no definitive data to confirm this. The main structures were erected or renovated around the mid-eighteenth century. The monastery was devoted to the Virgin Mary and built on the shores of the Çubuk River, which corresponds to today’s Etlik district. The eighteenth and nineteenth century travelers emphasized that the structure was located in the suburbs, with agricultural activity and orchards around it. From 1915 onwards, it was turned into a “prison camp” for prisoners of war from World War I, and then burnt or demolished. Although nothing remains of the Surp Asdvadzadzin Monastery, its depictions in paintings and etchings give important information about the structure. With the help of sources like the Ottoman Archives of the Prime Ministry, missionary reports, travelers’ accounts, Armenian sources, contemporary newspapers, paintings, etchings, photographs and postcards, this study not only examines structures that have disappeared, but also aims to present a well-rounded history of the city.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52506 <![CDATA[Volume: 16 Issue 7[249-272]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/562 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Futbol ve Voleybolcuların Ayak Bileği Kas Kuvveti ve Denge Parametrelerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation Of Ankle Muscle Strength And Balance Parameters Of Football And Volleyball Players]]> <![CDATA[Kevser Gizem ÖZCAN]]> <![CDATA[Serap ÇOLAK]]> <![CDATA[Beden eğitimi ve spor, voleybol, futbol, denge, kas kuvveti]]> <![CDATA[Physical education and sports, volleyball, football, balance, muscle strengt]]> <![CDATA[Araştırmanın amacı; futbol ve voleybolcuların performanslarını etkileyen başta ayak bileği kas kuvveti, fonksiyonel performans olarak dikey sıçrama ölçümü ve denge seviyelerini (Easytech denge cihazı) belirlemek istatistiksel farklarını tespit etmek ve parametrelerin kendi içlerinde ilişkisini araştırmaktır. Voleybol ve futbolcuların, ayak bileklerini farklı kullanmaları (örneğin futbolda şut çekme, çalım atma…) ayak bileği kas kuvvetini ve mobilitesini etkileyebilecektir. Ayrıca bu iki spor branşının müsabaka ve antrenmanların yapıldığı sahalar ve hareketlerin farklılığı da sporcular arasında denge kabiliyet farklılıklarını ortaya çıkarabilecektir. Ayak bileği kas kuvvetleri ve denge seviyeleri ne denli iyi olursa performanslar da o kadar yüksek olacaktır. Çalışmada bu farklılıklar ve ilişkiler ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmamıza 20 kadın sedanter (yaş:24,5±2,83), 20 kadın fubolcu (yaş:23,5±3,56) ve 20 kadın voleybolcu (yaş:21,8±2,30) olmak üzere toplam 60 kadın katılım sağlamıştır. Katılımcıların antropometrik ölçümleri, denge ölçümleri (easy-tech denge ölçüm cihazı), ayak bileği kas kuvveti ölçümleri (Geratech Digital Force Gauge) ve ayak bileği esnekliği (gonyometre) ölçümleri yapılmıştır. Elde edilen verilere normal dağılıma uygunluk testleri yapılarak, çoklu grup karşılaştırılması için Anova testi uygulanmış ve farkın kaynaklandığı grubu tespit etmek için Tukey testi kullanılmıştır. Her gruba ait değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon analizi yapılmıştır. Futbol ve voleybolcular arasında ayak bileği kas kuvveti ile denge parametreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0,05). Araştırmamızda kadın futbol ve kadın voleybolcuların ayak bileği kas kuvveti ile ayak bileği esnekliği ve bazı antropometrik ölçümleri arasında anlamlı yönde ilişki bulunmuştur (p<0,05). Kadın futbolcu ve voleybolcuların kendi içlerinde ayak bileği kas kuvvetleri ile denge seviyeleri açısından anlamlı düzeyde korelasyon tespit edilmemiştir (p>0,05). Branşlar arasında ayak bileği kas kuvveti, denge ve bazı antropometrik ölçümleri arasında farklar tespit edilmiştir. Performansı etkileyen temel yapılar arasında denge ve kuvvet önemli bir yere sahiptir. Antrenman programlarında branşlara göre denge ve kuvvet çalışmalarına daha çok yönelinmesi önerilmektedir.]]> <![CDATA[Purpose of the research; The aim of this study is to determine the ankle muscle strength, vertical jump measurement as functional performance and balance levels (Easytech balance device), which affect the performance of football and volleyball players, to determine the statistical differences and to investigate the relationship between the parameters. The different use of ankles by volleyball and football players (for example, shooting in football, dribbling…) may affect ankle muscle strength and mobility. In addition, the fields where the competitions and trainings are held and the differences in the movements of these two sports branches may reveal the balance ability differences between the athletes. The better the ankle muscle strength and balance levels, the higher the performances will be. In this study, these differences and relationships were tried to be revealed. A total of 60 women, 20 of whom were sedentary (age: 24.5±2.83), 20 women (age: 23.5±3.56), and 20 women (age: 21.8±2.30), were sedentary women. has participated. Anthropometric measurements, balance measurements (easy-tech balance measurement device), ankle muscle strength measurements (Geratech Digital Force Gauge) and ankle flexibility (goniometer) measurements were made of the participants. Normal distribution tests were performed on the obtained data, Anova test was applied for multi-group comparison and Tukey test was used to determine the group from which the difference originated. Correlation analysis was performed to determine the relationship between the variables belonging to each group. Statistically significant differences were found between ankle muscle strength and balance parameters between football and volleyball players (p<0.05). In our study, a significant correlation was found between ankle muscle strength and ankle flexibility and some anthropometric measurements of female soccer and female volleyball players (p<0.05). No significant correlation was found in terms of ankle muscle strength and balance levels among female football players and volleyball players (p>0.05). Differences were found in ankle muscle strength, balance and some anthropometric measurements between branches. Balance and strength have an important place among the basic structures that affect performance. In training programs, it is recommended to focus more on balance and strength exercises compared to branches.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52489 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1677-1692]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/563 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Selman Ada’nın Aşk-ı Memnu Operasının Müziği, Dramatik Yapısı ve Karakterleri]]> <![CDATA[The Music, Dramatic Structure and Characters of Selman Ada's Aşk-ı Memnu Opera]]> <![CDATA[Bülent YÜKSEL]]> <![CDATA[Müzik, Selman Ada, Aşk-ı Memnu, opera, Halit Ziya Uşaklıgil, yasak aşk]]> <![CDATA[Music, Selman Ada, Aşk-ı Memnu, opera, Halit Ziya Uşaklıgil, forbidden love]]> <![CDATA[İlk “gerçek” Türk romanı ve edebiyatımızın şaheserlerinden biri olan Aşk-ı Memnu, ülkemizin en önemli sanatçılarından Tarık Günersel ve Selman Ada’nın ilham kaynağı olmuştur. Bu romandan hareketle, Tarık Günersel’in yeni bir kurgu ve olay örgüsüyle yazdığı libretto; ülkemizin opera alanındaki en değerli bestecilerinin başında gelen Selman Ada tarafından ezgisel bir yaklaşım ve özgün bir müzik diliyle bestelenmiştir. Aşk-ı Memnu operasının müzik, dramatik yapı ve karakterler çerçevesinde incelenmesi bu araştırmanın konusunu oluşturmaktadır. Literatür taraması sonucunda, Aşk-ı Memnu operasının bu çerçevede incelendiği bir çalışma bulunamamıştır. Bu husus araştırmanın problem durumunu oluşturmaktadır. Ulusal opera repertuvarımıza büyük katkı sağlayan ve edebiyatımızın en önemli yapıtlarından biri ile “komşuluk” ve “akrabalık” bağı kuran Aşk-ı Memnu operasını mercek altına alan bu çalışmanın, opera alanında eser vermek isteyen besteciler ve ulusal müziğimizin gelişmesinde rol oynayacak tüm araştırmacılar için bilgi kaynağı olması bakımından önemli olacağı değerlendirilmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı Aşk-ı Memnu operasını aynı adlı roman ile karşılaştırmalı olarak inceleyerek, farklılıkları ve librettoda vurgulanan hususları ortaya çıkarmak; dramatik yapısı, karakterleri ve müziğini inceleyerek literatüre katkı sağlamaktır. Nitel araştırma yönteminden yararlanılan bu çalışmada, “doküman inceleme” yöntemiyle elde edilen veriler; “betimsel” ve “içerik” veri analiz teknikleriyle değerlendirilmiştir. Partisyonu temel alınarak Opera’nın müziği, librettosu temel alınarak ise dramatik yapı ve karakterlerin özellikleri çözümlenmiştir. Araştırma sonunda; Tarık Günersel’in yazdığı librettoda, dönemi gereği Halit Ziya Uşaklıgil’in değinemediği toplumsal ve siyasî konulara değinildiği görülür. Baskıcı yönetim açık açık vurgulanır. Selman Ada’nın, Aşk-ı Memnu operasında, Batı müziği ve Türk müziğinin sağladığı imkânları ortak paydada ustaca birleştirdiği görülür. Olay örgüsü ile uyumlu bir şekilde ilerleyen, dramayı ve duyguları destekleyen bir müzikal yaklaşımın gözetildiği söylenebilir. Melodist yaklaşım ve Türk müziğine ait unsurlar, Opera’nın takip edilmesini kolaylaştırmaktadır. Aryaların diğer operalara kıyasla sayıca fazlalığı dikkat çekicidir.]]> <![CDATA[Aşk-ı Memnu, the first "real" Turkish novel and one of the masterpieces of our literature, has been a source of inspiration for Tarık Günersel and Selman Ada, one of the most important artists of our country. Based on this novel, the libretto written by Tarık Günersel with a new fiction and plot; It was composed by Selman Ada, one of the most valuable composers in the field of opera in our country, with a melodic approach and a individual musical language. Examination of Aşk-ı Memnu opera within the framework of music, dramatic structure and characters is the subject of this research. As a result of the literature review, no study was found in which Aşk-ı Memnu opera was examined within this framework. This issue constitutes the problem situation of the research. It is considered that this study, which focuses on the Aşk-ı Memnu opera, which makes a great contribution to our national opera repertoire and is related to one of the most important works of our literature, will be important in terms of being a source of information for composers who want to produce works in the field of opera and for all researchers who will play a role in the development of our national music. In this direction, the aim of the study is to examine the Aşk-ı Memnu opera comparatively with the novel of the same name, to reveal the differences and the points emphasized in the libretto; To contribute to the literature by examining its dramatic structure, characters and music. In this study, which made use of qualitative research methodology, the data that has been obtained via the "document study" method was assessed with "descriptive" and "content-based" analysis techniques. Based on the score of the opera, its music, and its libretto as the basis, the dramatic structure and features of the characters are resolved. At the end of the research; In the libretto written by Tarık Günersel, it is seen that social and political issues that Halit Ziya Uşaklıgil could not touch due to his period were mentioned. Coercive management is clearly emphasized. It is seen that Selman Ada skillfully combines the opportunities provided by Western music and Turkish music on a common denominator in Aşk-ı Memnu opera. It can be said that a musical approach that progresses in harmony with the plot, supports drama and emotions. The melodic approach and elements of Turkish music make it easier to follow the opera. It is remarkable that arias are outnumbered than other operas.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52430 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1763-1787]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/564 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Film Okuryazarlığı: Sosyolojik Açıdan Kız Kardeşler’i Okumak]]> <![CDATA[Film Literacy: Reading A Tale of Three Sisters Sociologically]]> <![CDATA[Seher ŞEYLAN]]> <![CDATA[Film okuryazarlığı, toplumsal cinsiyet, sınıf, iktidar, sosyolojik analiz]]> <![CDATA[Film literacy, gender, class, potency, sociological analysis]]> <![CDATA[Günümüz yüzyılında gelişen teknoloji ile beraber dört bir taraftan bilgi bombardımanı altında kalan bireyin, doğru bilgiye ulaşması için bir takım okuma yazma becerilerine sahip olmasını gerekmektedir. Çoğu zaman birincil bilgilenme kaynağı olan medyadan soyut, somut, ses ve hareket aracılığıyla bireye ulaşan iletilerin ardında yatan toplumsal, kültürel ve politik mesajların farkına varabilmek için medya okuryazarı olmak şarttır. Öte yandan, medyayı okuma becerisi geleneksel ve yeni medya iletilerini çözümleyebilme noktasında yeterli olabilmekle beraber, günümüzde etki alanı gittikçe genişleyen sinema filmlerinin örtük dilini anlamak ve filmi eleştirebilme becerisine sahip olmak film okuryazarlığı olarak adlandırılmaktadır. Filmleri edilgen bir şekilde seyretmekten öte, anlama ve değerlendirme niteliklerine sahip bir seyirci kitlesi yaratmayı hedef edinen film okuryazarlığı, filmin derinliklerinde yatan anlam katmanlarına ulaşır. Bu yaklaşım, film seyretmeyi vakit geçirmek için bir araç olarak görmek yerine, filmi kültür ve sanat ürünü olarak değerlendirir. Sosyolojik analiz filmleri sosyal bir sanat ve kültür ürünü olarak okuyan yöntemlerden biridir. Bu yöntem filmleri toplumun değer yargılarını ve ideallerini yansıtan kültürel birer ürün olarak görür. Filmleri sosyolojik anlayışla okumanın temelinde ulus, sınıf, ırk, cinsiyet çerçevesinde toplumun değer yargılarını, toplumsal hafızasını, yaşam biçimini, toplumsal rolleri saptamak hedeflenir. Bu tür okumada, filmler üretilmiş oldukları ya da ele aldıkları dönemin toplumsal verilerine göndermede bulunur. Bu çalışmada Kız Kardeşler filmi (Emin Alper, 2019), sınıf, iktidar, toplumsal cinsiyet ve roller bağlamında sosyolojik açıdan analiz edilmektedir. Sosyolojik okuma ile analiz edilen filmin sınıf mücadelesi, toplumsal cinsiyet, roller ve iktidar bağlamında veriler barındırdığı görülmektedir.]]> <![CDATA[With the developing technology, today's century requires the individual, who is under the bombardment of information from all sides, to have some literacy skills in order to reach the correct information. It is essential to be a media literate in order to be aware of the social, cultural and political messages that lie behind the abstract, concrete, sound and movement messages from the media, which are often primary source of information. On the other hand, although the ability to read the media can be sufficient at the point of analyzing traditional and new media messages, understanding the implicit language of the movies whose domain is expanding today and having the ability to criticize the film is called film literacy. Film literacy, which aims to create an audience that has the qualities of understanding and evaluating cinematic products rather than watching films passively, reaches the layers of meaning lying in the depths of the film and considers the film as a product of culture and art rather than seeing it as a tool to spend time watching. Sociological analysis, which is one of the methods of film reading, reads films as a social art and cultural product. In other words, this method sees movies as a cultural product that reflects the values and ideals of society. On the basis of reading films with a sociological understanding, it is aimed to determine society's value judgments, social memory, lifestyle and social roles within the framework of nation, class, race and gender. In this type of reading, films refer to the social data of the period in which they were produced or the period they deal with. In this study Three Sisters (Emin Alper, 2019) will be analyzed from a sociological perspective in the context of class, gender, act, role and potency. When the film is analyzed with sociological reading, it is concluded that it contains data in the context of class struggle, gender, roles and power.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52326 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1749-1761]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/565 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ortaçağ Anadolu Türk İslam Mimarisinde Kanat ve Kuyrukları Ejderle Biten Figürler]]> <![CDATA[Figures With Dragon Tails and Wings in Medieval Anatolian Turkish-Islamic Architecture]]> <![CDATA[Fatmagül SAKLAVCI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Ortaçağ, Anadolu, Türk Mimarisi, ejder, kanat, kuyruk ]]> <![CDATA[Art History, Medieval, Anatolia, Turkish Architecture, dragon, wing, tail]]> <![CDATA[Ejder, başı timsah, arslan, kurt ya da köpek görünümünde, gövdesi yılan veya balık şeklinde, kanatlı mitolojik ve efsanevi figürlerden birisidir. İslam sanatında tasvir edilen figürler arasında yer alan ejderler, Türklerin İran ve Ön Asya’ya gelmesi ile birlikte yayılmış, Anadolu Selçuklu dönemi eserlerinde yoğun olarak betimlenmiştir. Ortaçağ Anadolu Türk mimarisinde H. 605 /M.1208 tarihi ve H.777 / M. 1375 tarihi arasındaki süreçte yapıların bazılarında ejder figürü arslan figürlerinin kuyruklarında, bazılarında çift başlı kartal ve siren figürlerinin kanatlarında tasvir edilerek mitolojik birer figür halini almıştır. Bu çalışmada mimari yapılardaki bu uygulamalardan yola çıkılarak figürün farklı devir ve kültürlerde taşıdığı sembolik anlamlar araştırılmış, taş, metal ve ahşap işçiliği, minyatür ve çini sanatlarında kullanımı ile ilgili değerlendirme ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Araştırma yapılan dönem içerisinde 2 kale, 2 kervansaray, 1 cami, 1 zaviye ve 2 kümbet olmak üzere 8 yapıda 20 figür tespit edilmiştir. Çift başlı kartal figürünün kanatlarının bitiminde tasarlanan ejder figürleri, Niğde Hüdavend Hatun Türbesi ve Divriği Ulu Camii’nde bulunmaktadır. Arslan figürlerinin kuyruğunda yer alan ejder figürleri Hasankeyf Kalesi Küçük Saray, Ulu Beden Burcu, Kesikköprü Han, Hüdavend Hatun Kümbeti, Dazya (Gümüş Top) Köyü Zaviyesi ve Erçiş Zortul Kümbeti'nde bulunmaktadır. Yapıların 2’si Artuklu, 2’si Anadolu Selçuklu, 1’i Mengücek, 1’i İlhanlı, 1’i Eretna, 1’i Karakoyunlu dönemine aittir. Figürler yapıların dış cephelerinde yer almaktadır ve genel olarak Selçuklu stilinde tasvir edilmiştir. Kale, han ve camide genellikle arslan ve çift başlı kartal figürlerinin sultanı, devleti temsil eden güç göstergesi; kuyruklarında saldırmaya hazır olarak verilen ejder figürlerinin ise düşmanı simgelediği, böylece aynı figür üzerinde iki zıt prensibi temsil etmek üzere birlikte tasarlandığı düşünülmektedir. Böylelikle aydınlık ve güneş simgesi olan figürler çok daha güçlü olacak şekilde birlikte betimlenmiştir. Çift başlı kartal ve arslan figürleri; güneş, aydınlık, ejder figürü ise; ay, yer altı, karanlık sembolüdür. Türbelerde ise kartal ve siren figürleri ile birlikte tasvir edilen ejder figürlerinin hayat ağacı tasarımlarında yapıda yatan kişiyi koruyan tılsım ve muska olarak kullanıldığı görülmektedir. Ait oldukları toplulukların kültür düzeylerini ve sosyal yaşamlarına ışık tutan ejder figürleri, farklı devir ve kültürlerde, farklı sanat eserlerinde yer alsalar da tarihi süreç içerisinde anlamlarını yitirmemiş, işlevsel özelliklerini korumaya devam etmişlerdir. ]]> <![CDATA[The dragon is one of the winged mythological and legendary figures with the head of a crocodile, lion, wolf or dog, its body in the form of a snake or fish. The figures, depicted in Islamic art, became widespread after the Turks came to Asia Minor and Iran, and were used extensively in the works of the Anatolian Seljuk period. In the period between H. 605 / M. 1208 and H. 777 / M. 1375 in medieval Anatolian Turkish architecture, dragon figures were depicted on the tails of lions, on the wings of double-headed eagle and sirens as mythological figures. In this study, based on these applications in architectural structures, the symbolic meanings of the figure in different periods and cultures were investigated, and evaluations and comparisons were made about its use in stone, metal and woodworking, miniature and tile arts. During the period, 20 figures were identified in 8 structures, including 2 castles, 2 caravanserais, 1 mosque, 1 zawiya and 2 cupolas. The double-headed eagle with dragon wings are located in Niğde Hüdavend Hatun Tomb and Divriği Ulu Mosque. Dragon tailed lions are located in Hasankeyf Castle Small Palace, Ulu Body Bastion, Kesikköprü Han, Hüdavend Hatun Vault, Dazya Village Lodge and Erçiş Zortul Vault. 2 of the structures are Artuqid, 2 Anatolian Seljuk, 1 Mengücek, 1 İlhanlı, 1 Eretna, 1 Karakoyunlu period. The figures, were located on the exterior of the buildings are generally depicted in the Seljuk style. In the castle, inn and mosque, it is thought that lion and double-headed eagles which are symbols of sun, usually represent the sultan and power, dragons which are symbols of moon, underground, dark, represent the enemy. They represent two opposite principles on the same figure and are depicted much stronger together. In the tombs the dragon figures, which are depicted together with the eagle and siren figures, are used as amulets to protect the person lying in the tree of life designs. The research has shown that the dragon figures, which shed light on the cultural levels and social lives of the communities they belong to, have not lost their meaning in the historical process and have preserved their functional characteristics, even though they are included in different works of art in different eras and cultures.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52312 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1593-1617]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/566 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bilgisayarlı Tomografik Tarama Teknolojisi İle Tarihi Bir Çalgı İçin Morfolojik İnceleme: İstanbul Kemençesi]]> <![CDATA[Computerized Tomographical Scanning Technology and Morphological Analysis for a Musical Instrument: Istanbul Kemençe]]> <![CDATA[Murat KÜÇÜKEBE]]> <![CDATA[Çalgıbilim, çalgı yapım, İstanbul kemençesi, bilgisayarlı tomografi, morfolojik inceleme, Baron Baronak]]> <![CDATA[Organology, musical ınstrument making, Istanbul kemençe, computerized tomography, morphological anlaysis, Baron Baronak]]> <![CDATA[Çalgı yapımcılığı geçmişte ustadan çırağa geçecek biçimde, geleneksel yöntemin uygun gördüğü şekilde aktarılan bilgilerle devam eden bir meslek dalıydı. Günümüzde ise söz konusu meslek, piyasa koşullarında sürdürülen geleneksel yöntemle birlikte, üniversitelerimizde açılan çalgı yapım bölümleri aracılığıyla akademik bir kimlik de kazanmış ve yurt dışında da olduğu gibi giderek daha fazla ilgi gören, bilimsel ve sanatsal bir uygulama ve araştırma alanı halini almış durumdadır. Ne var ki Türk müziği tarihi hakkında birçok yazılı belge bulunmasına karşılık, halen icrada kullanılan çalgıların yapımcılarını, çalışma biçimleri ya da üretilen çalgıların özelliklerini konu alan oldukça az sayıda yazılı kaynak bulunmaktadır. Genel bir değerlendirmeyle konuyla ilgili bilgiye çoğu zaman, günümüze kadar sağlam şekilde kalabilen az sayıdaki çalgının içine, yapımcılarınca düşülen kayıtlar ve notlar aracılığıyla ulaşılmaktadır. Bununla birlikte söz konusu bilginin oluşumuna katkı sağlayan ikinci bir kaynak da eski müzik insanlarının anılarından elde edilen bazı bilgi kırıntılarıdır. Ülkemizde bulunan çalgı müzeleri ve nitelikli envanter oluşturma çalışmalarının azlığına da bağlı olarak tarihi öneme sahip çok sayıda çalgının zamanla kötü koşullara yenik düşerek ortadan kaybolduğu bilinmektedir. Kötü koşulları aşarak günümüze kadar sağlam şekilde kalabilmiş az sayıda çalgı için ise, morfolojik açıdan ciddi bir incelemenin, ‘yöntem’ sorununun aşılamamış olması sebebiyle, halen yapılamamış olduğu görülmektedir. Bu makale, yukarıda kısaca özetlenen sorunu da dikkate alarak, organoloji ve uygulamalı organoloji alanında bilimsel temellere dayanan sanatsal çalışmalar yapmak isteyen uygulayıcıları, makale aracılığı ile ele alınan konuya ilgi duyacak araştırmacıların yararını ve bir morfolojik inceleme yöntemi önerisi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tarihi öneme sahip bir klasik kemençe üzerinde bilgisayarlı tomografik tarama teknolojisinin kullanımı yoluyla ulaşılacak kesit görüntüler ile birlikte söz konusu inceleme, gerek yukarıda sözü edilen hususlar gerekse ülkemiz çalgı müzeciliği ve envanter oluşturma çalışmaları açısından katkı sağlayıcı olacaktır. Çalışma, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırma ve Yayın Etik Kurulu tarafından, 07.07.2021 tarihinde alınan, 10 sayılı karar doğrultusunda, etik açıdan uygun bulunmuştur. ]]> <![CDATA[In the past, instrument making was a profession that continued with knowledge transferred from master to apprentice as the traditional method deems appropriate. Today, the profession in question has gained an academic identity through the instrument making departments opened in our universities, along with the traditional method carried out in market conditions and has become a scientific and artistic practice and research area that attracts more and more attention abroad, as well. However, although there are many written documents about the history of Turkish music, there are very few written sources about the producers of the instruments used in performance, their working styles or the characteristics of the instruments produced. With a general evaluation, information on the subject is mostly obtained through the recordings and notes made by the producers of the few instruments that have survived until today. However, a second source that contributes to the formation of the aforementioned information is some scraps of information obtained from the memories of old musicians. It is known that due to the scarcity of instrument museums and quality inventory studies in our country, many historically important instruments succumbed to bad conditions and disappeared over time. It is seen that a serious morphological examination has not yet been made for the few instruments that have survived the bad conditions due to the fact that the 'method' problem has not been overcome. Taking into account the problem briefly summarized above, this study aims to present a proposal for a morphological examination method to the benefit of practitioners who want to make artistic works based on scientific foundations in the field of organology and applied organology. Together with the cross-sectional images to be obtained through the use of computerized tomographic scanning technology on a historically important classical kemençe, the aforementioned examination will contribute both to the above-mentioned issues and the instrument museum and inventory studies in our country. The study was found ethically appropriate by the Social and Human Sciences Research and Publication Ethics Committee of Dokuz Eylül University in line with the decision no.10 taken on 07.07.2021.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52174 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1553-1581]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/567 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Londra Trinity Koleji Sertifikalı Müzik Eğitimi Programı Piyano Dalının Özengen Müzik Eğitimi Açısından İncelenmesi ]]> <![CDATA[Trinity College London Certified Music Education Program Examination of Piano Branch in terms of Amator Music Education]]> <![CDATA[Hatice SEZEN]]> <![CDATA[Damla Melis ÖZERDEM]]> <![CDATA[Müzik eğitimi, piyano eğitimi, özengen müzik eğitimi, uluslararası sertifika programı, Trinity College London]]> <![CDATA[Music education, piano education, amator music education, ınternational Certificate Program, Trinity College London]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, Londra Trinity Koleji sertifikalı müzik eğitimi programı piyano dalına yönelik özengen müzik eğitimi veren öğretmenlerin program hakkındaki görüşlerini alarak, bu programın tercih edilme sebepleri, özengen müzik eğitim boyutu ve uygulamada ortaya çıkan problem ve çözümlerinin ortaya çıkarılmasıdır. Nitel bir araştırma olan bu çalışmada yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile elde edilen veriler betimsel olarak yorumlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, İzmir ilinde Trinity Koleji Uluslararası sertifikalı müzik eğitimi programlarına yönelik eğitim veren kurumlardaki 12 özengen piyano eğitimcisi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından geliştirilen 16 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Görüşme sorularının geçerlilik ve güvenilirliği iki uzman görüşü alınarak ve elde edilen verilerin kendi içlerinde tutarlılıkları ile sağlanmıştır. Araştırma Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu 04.11.2020 tarihli GO 2020/302 kararına göre etik açıdan uygun bulunmuştur. Araştırma sonucunda bu programın en önemli tercih nedeni olarak uluslararası geçerli sertifika veriyor olması görülmüştür. Programın öğretmenlerce tercih nedenleri olarak da pedagojik bir ilerleme kaydettiği, sadece piyano değil, işitme ve doğaçlama gibi çok yönlü müzikal bir eğitim sunduğu görülmüştür. Bunun yanında sınavlarının kapsamlı olması ve velilerin öğrencileri bu programdan diploma alabilmek için zorlamaları gibi faktörlerin öğrenciler üzerinde stres oluşturduğu bildirilmiştir. Sertifika programının ücretlerinin yüksek olması en dikkate değer tercih edilmeme nedeni olarak görülmüştür.]]> <![CDATA[The aim of this study is to reveal the reasons for choosing this program, its meticulous music education dimension, and the problems and solutions that arise in practice, by taking the opinions of the teachers who teach amateur music education for the piano branch of the London Trinity College certified music education program. In this qualitative study, the data obtained with the semi-structured interview technique were interpreted descriptively. The study group of the research consists of 12 amateur piano educators in Trinity College internationally certified music education institutions in Izmir. The research data were collected using a semi-structured interview form developed by the researcher. The validity and reliability of the interview questions were ensured by taking two expert opinions and the consistency of the obtained data. As a result of the research, it was seen that this program gives internationally valid certificates as the most important reason for preference. The study was found ethically appropriate according to the decision of Burdur Mehmet Akif Ersoy University Non-Interventional Clinical Research Ethics Committee GO 2020/302 dated 04.11.2020. It is seen that the program has made a pedagogical progress as a reason for preference by teachers, and offers a versatile musical education such as hearing and improvisation, not just piano. In addition, it has been reported that factors such as the comprehensive examinations and the parents pushing the students to get a diploma from this program put stress on students. The high fee for the certificate program was seen as the most noteworthy reason for not being preferred.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52132 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1693-1713]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/568 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kaos Çağında İdeal Bir Çevre Eğitimi Politikası İçin Bazı Öneriler]]> <![CDATA[Some Suggestions for an Ideal Environmental Education Policy in Age of Chaos]]> <![CDATA[Ali Ekber GÜLERSOY]]> <![CDATA[Hilal YENER -Tuğçe TURGUT -Dilay Melis ÖZŞAHİN -Deniz Anter AÇIKGÖZ]]> <![CDATA[çevre eğitimi, çevre politikaları, çevre eğitimi politikaları, sürdürülebilir kalkınma için eğitim, ülkelerin çevre eğitimi politikaları, kaos çağı]]> <![CDATA[environmental education, environment policies, environmental education policies, education for sustainable development, environmental education policies of countries, the age of chaos]]> <![CDATA[Kâr odaklı ekonomik sistemler ve nüfus artışı gibi etmenler doğal kaynakları tükenme noktasına getirmiş, ekolojik sistemlere büyük zarar vermiştir. Bu durumun sebep olduğu çevre sorunlarına yönelik temel çözümün, insanların çevre bilincine sahip olması ve çevre konusunda olumlu davranış örüntüleri göstermesi olduğu aşikârdır. Bu çözüm çevre eğitimi yoluyla sağlanmalıdır. Bu makalede çevre eğitiminin gelişim safhaları, uluslararası gelişmeler, ülkelerin çevre eğitimi politikaları ve uygulamaları incelenmiş, ideal çevre eğitimi politikasına yönelik öneriler geliştirilmiştir. Çevre eğitimine yönelik faaliyetler 1970’li yıllarda düzenlenen uluslararası çevre konferanslarıyla küresel düzeyde gündeme gelmiş, bu konferanslar ülkelerin büyük bir kısmının çevre eğitimi politikaları ve uygulamalarının temelini oluşturmuştur. Geçmişten günümüze gelindiğinde çevre eğitimi kavramı, sürdürülebilir kalkınma eğitimi kavramına dönüşmüştür. Makalede incelenen ülkelerin uygulamalarına bakıldığında çevre eğitiminin örgün eğitimde genellikle çok disiplinli yöntemle verildiği, doğa eğitimi gibi sınıf dışı etkinliklerin tercih edildiği, bazı ülkelerde eko-okul uygulamalarının mevcut olduğu, bazı ülkelerde özel çevre eğitimi politikalarının kurgulandığı ve uygulamaya konulduğu saptanmıştır. STK’nın, medyanın, çevre derneklerinin birçok ülkede çevre eğitimine destek oldukları ve etkinliklerinin artırılması gerektiği belirlenmiştir. Çevre eğitiminin yaşam boyu öğrenme kapsamına alınması gerektiği, belirlenen çevre eğitimi politikalarının uygulama aşamasına önem gösterilmesi, çevre eğitiminin örgün eğitimde zorunlu ders olarak okutulması, eğitimcilerin çevre eğitimi alanında yetkinleştirilmesi, ekonomik kalkınmanın çevrenin dengesini bozmayacak şekilde planlanması ve uygulanması öneriler arasındadır.]]> <![CDATA[Factors such as profit-oriented economic systems and population growth have brought natural resources to the point of exhaustion and have caused great damage to ecological systems. It is obvious that the basic solution to the environmental problems caused by this situation is that people have environmental awareness and show positive behavior patterns about the environment. This solution should be provided through environmental education. In this article, the development stages of environmental education, international developments, environmental education policies and practices of countries were examined, and suggestions were developed for the ideal environmental education policy. Activities on environmental education came to the fore at the global level with the international environmental conferences held in the 1970’s, and these conferences formed the basis of environmental education policies and practices of most of the countries. From the past to the present, the concept of environmental education has turned into the concept of sustainable development education. When the practices of the countries examined in the article are looking over, it has been determined that environmental education is generally given with a multi-disciplinary method in formal education, out-of-class activities such as nature education are preferred, eco-school practices are available in some countries, and special environmental education policies are designed and implemented in some countries. It has been determined that NGOs, media and environmental associations support environmental education in many countries and their activities should be increased. Among the suggestions are that environmental education should be included in the scope of lifelong learning, attention should be paid to the implementation phase of the determined environmental education policies, environmental education should be included as a compulsory course in formal education, educators should be competent in the field of environmental education, and economic development should be planned and implemented in a way that does not disturb the balance of the environment.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52102 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1495-1552]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/569 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kadınların İş Gücüne Katılımında Doğurganlık ve Okullaşmanın Etkisi: Türkiye Örneği ]]> <![CDATA[The Effect of Fertility and Enrollment on Female's Labor Force Participation: The Case of Turkey]]> <![CDATA[Banu BEYAZ SİPAHİ]]> <![CDATA[Emine ATALAY]]> <![CDATA[Kadın iş gücüne katılım oranı, doğurganlık oranı, okullaşma oranı, eş-bütünleşme]]> <![CDATA[Female labor force participation, fertility rate, enrollment rate, divorce rate, co-ıntegration ]]> <![CDATA[Türkiye’de işgücü piyasasında kadınların erkeklere göre daha az katılması dikkat çekmektedir. Kadının işgücüne katılımını belirleyen çok sayıda faktör vardır. Ancak bu çalışmada mevcut faktörlerden kadının okullaşma oranı (yükseköğrenimden mezun olan), doğurganlık oranı ve boşanma oranı üzerine odaklanılmıştır. Çalışmanın amacı kadının iş gücüne katılımı ile doğurganlık oranı, boşanma oranı ve okullaşma oranını temsilen yükseköğrenimden mezun olma durumu arasındaki ilişkiyi 1994-2019 dönemi için incelemektir. Ampirik analiz olarak ARDL eş bütünleşme yaklaşımı ve nedensellik ilişkisi Granger nedensellik testi kullanılmıştır. İlk olarak birim kök testleri ile serilerin durağanlığı kontrol edilmiştir. Çalışmada kullanılan değişkenlerin uzun ve kısa dönem ilişkileri ele alınmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda kadınların işgücüne katılımı ile yükseköğretim okullaşma oranı arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Genelde beklenenin aksine kadınların işgücüne katılımı ile doğurganlık hızı arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişkinin varlığı ortaya konmuştur. Bu durumda okullaşma oranının ve doğurganlık oranının artması ile kadının iş gücüne katılımını artmasını kuşak etkisi ile açıklanmıştır. Ayrıca, kadınların işgücüne katılımı ile boşanma arasında uzun dönemli bir ilişki görülmemiş, kısa dönemde pozitif bir ilişkinin varlığı ortaya konmuştur. Çalışmadaki diğer bulgulardan biride kadının iş gücüne katılımı ile hem okullaşmanın hem de doğurganlık oranı arasında çift yönlü nedensellik ilişkisinin olmasıdır. Ayrıca çalışmada doğurganlık oranından okullaşmaya doğru tek yönlü nedensellik ilişkisine rastlanmıştır.]]> <![CDATA[It is stand out that female participate less than men in the labor market in Turkey. There are many factors that determine female's participation in the labor force. However, in this study focused on enrollment rate of female who graduated from higher education, the fertility rate and the divorce rate. The aim of this study is to examine relationship between female labor participation and enrollment rate, the fertility rate and the divorce rate for Turkey over the period 1994-2019. In empirical analysis is used ARDL co-integration test and the causality relationship between these variables with Granger causality test. First, the stationarity of the series is checked with unit root tests. In the study, the long- and short-term relationships of the variables is discussed. As a result of findings, a positive and significant relationship is found between female labor force participation and higher education enrollment rate. Contrary to what is generally expected, it has been revealed that there is a positive and significant relationship between female labor force participation and the fertility rate. In this case, the increase in the enrollment rate and the fertility rate and the increase in female labor force participation is explained by the generation effect. In addition, there is no relationship between female labor force participation and divorce rate in long-term, but a positive relationship is revealed in the short-term. Another important result of the study, there is a bi-directional causality between female labor force participation and both enrollment rate and the fertility rate. In addition, there is a one-way causality relationship from the fertility rate to enrollment rate in the study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52076 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1731-1748]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/570 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Henri Matisse’ in “Dans” ve “Müzik” Resimlerindeki Müziksel Öğelerin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of Musical Items in Henri Matisse's Paintings of "Dance" and "Music"]]> <![CDATA[Hüseyin UYSAL]]> <![CDATA[Sanat, resim, müzik, Matisse, sanat eseri ]]> <![CDATA[Art, painting, music, Matisse, artwork ]]> <![CDATA[Sanat bir ifade etme biçimidir. Bu ifade etme sürecinde estetik kaygı temelli farklı malzemeler kullanılabilmekte ve bu malzemeler de farklı sanat dallarının ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Her ne kadar malzemeleri birbirinden farklı olsa da her bir sanat dalı, aynı amaç doğrultusunda kendine özgü sanat eserleri ortaya koymaktadır. Sanat dallarına resim, müzik, dans, edebiyat vb. örnek olarak verilebilmektedir. İlk insanlardan günümüz modern yaşamına kadar bu sanat dalları, teknolojinin ve dönemim özelliklerine göre yapısal gelişmeler göstermektedir. Özellikle Rönsesans’ tan itibaren hızlı ilerlemelerin olduğu tüm sanat dallarında, 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyıl başlarında büyük gelişmeler olmuştur. Bu gelişmelerden biri de farklı sanat dallarının birbirinin biçim ve içerik özelliklerinden etkilenerek yeni ve özgün eserler ortaya koymasıdır. Bunlara en güzel örnek resim-müzik ilişkisidir. Resim-müzik ilişkisi konusuna özel bir ilgisi olan Fransız ressam Henri Matisse resimlerinde müziksel yapılanma arayışlarında bulunmuştur. Nitel araştırma desenlerinden durum çalışması ile şekillendirilen bu araştırmanın amacı Henri Matisse’ in resimlerinden olan “Dans” ve “Müzik” resimlerindeki müziksel öğelerin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda literatür detaylı bir şekilde incelenmiş ve ilgili resimlerde akor, legato, staccato, orkestrasyon ve kontrpuan olmak üzere beş farklı müziksel öğe olduğu tespit edilmiştir. Bu öğelerin somutlaştırılması için araştırmacı tarafından uzman görüşleri alınarak müziksel yazım örnekleri sunulmuştur. Resimlerin müzik ile yeniden ifade edilmesinin diğer araştırmacıların dikkatini çekeceği ve sanat alanına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Art is a form of expression. In this expression process, different materials based on aesthetic concern can be used and these materials cause different branches of art to emerge. Although the materials are different from each other, each branch of art creates its own unique works of art for the same purpose. Art branches such as painting, music, dance, literature etc. From the first people to today's modern life, these branches of art show structural developments according to the characteristics of technology and the period. Especially in all branches of art where rapid progress has been made since the Renaissance, there have been great developments at the end of the 19th century and the beginning of the 20th century. One of these developments is that different branches of art are influenced by each other's form and content features and produce new and original works. The best example of these is the painting-music relationship. The French painter Henri Matisse, who has a special interest in the relationship between painting and music, sought musical structuring in his paintings. The purpose of this research shaped by case study, one of the qualitative research designs, is to examine the musical elements in Henri Matisse's paintings "Dance" and "Music". For this purpose, the literature has been examined in detail and it has been determined that there are five different musical elements in the related paintings, namely chord, legato, staccato, orchestration and counterpoint. In order to embody these elements, musical writing samples were presented by the researcher by taking expert opinions. It is thought that re-expressing the paintings with music will attract the attention of other researchers and contribute to the field of art.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52000 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1335-1350]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/571 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yüksek Baskı Resimde Kuraldışı Bir Yaklaşım Örneği: Outlaw Printmakers Grubu]]> <![CDATA[An Outlaw Approach Example In Relief Printmaking: The Outlaw Printmakers Group]]> <![CDATA[Emrah SEZER]]> <![CDATA[Resim, baskı resim, sanat, kural, kuraldışı, Outlaw Printmakers]]> <![CDATA[Painting, printmaking, art, law, outlaw, Outlaw Printmakers]]> <![CDATA[Bu çalışma, yüksek baskı tekniği ile eserlerini üreten Outlaw Printmakers grubunun özgün baskı resme olan yaklaşımından yola çıkarak, özgün baskı resmin geleneksel kuralları ve bu kuralların güncel sanat ortamı içerisinde esnetildiği uygulamaları, sanatçıların tutumları ve eserleri üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Baskı resim teknikleri ilk önce çoğaltım ve röprodüksiyon aracı olarak kullanılır. İlerleyen süreçte baskı resimler, belirlenen tekniğin imkânlarına göre kurgulanan ve üretilen eserlere dönüşerek, güzel sanatlar alanına dâhil olur. Sanat ortamı içerisinde, kalıplar aracılığı ile çoğaltılabilen özgün baskı resimlerin, adedini ve değerini belirleyebilmek için bazı kurallara ihtiyaç duyulur. Ancak özgün baskı resmin geleneksel kuralları, yaşanan sanatsal ve toplumsal değişimler sonucunda esnetilmeye başlanır. Bu çalışmada, eserlerini çoğunlukla yüksek baskı resim tekniği ile üreten sanatçıların oluşturduğu Outlaw Printmakers grubunun, özgün baskı resme olan yaklaşımlarından yola çıkılarak, özgün baskı resmin kuraldışı uygulamaları ele alınmıştır. Çalışmada, ulusal ve uluslararası literatür taraması yapılarak, birinci bölümünde yüksek baskı tekniğinin ortaya çıkışı ve güzel sanatlar alanına dâhil oluşu araştırılmış, ikinci bölümünde baskı yöntemleri ile üretilen resimlerin bir sanat eseri olarak kabul edilebilmesi için taşıması gereken özellikler ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde ise Outlaw Printmakers grubunun, isimlerine de ilham olan, özgün baskı resme kuraldışı yaklaşımları, sanatçıların tutumları ve eserleri üzerinden incelenmiştir. Bu makale ile grup sanatçılarının eserleri ve yüksek baskı tekniğine olan yaklaşımlarından örnekler ile günümüz sanatçılarına kuralların ötesini gösterip, özgün baskı tekniklerinin çoğaltabilme ve bu sayede eserlerini birçok mecrada paylaşabilme imkânı sunduğunu vurgulayarak katkı sağlayacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[This study attempts to examine the traditional rules of printmaking and the practices in which these rules are flexed in the current art environment through the attitudes and works of artists, based on the relief printing techniques that produce their works and the approach of the Outlaw Printmakers group to original print painting. Printmaking techniques were first used as a means of multiplication and reproduction. In the advancing process, printmaking techniques turned into works that were fictionalized and produced according to the possibilities of a specified technic and were included in the area of fine arts. We need specific laws in order to determine the number and value of prints which can be multiplied via moulds within the art environment. However, traditional laws of printmaking have begun to be bended as a result of artistic and social changes experienced. This study discussed the outlaw applications of printmaking based on the approach of the Outlaw Printmakers group comprising of artists who usually produce their work via the relief printing painting techniques, to printmaking. The first section of the study investigated the rise of the relief printing technic and its inclusion in the area of fine arts. The second section revealed the characteristics to be possessed by paintings produced via printing methods in order to be accepted as works of art. The third section examined the outlaw approach of the Outlaw Printmakers group to printmaking, which inspired their name, on the basis of the attitudes and works of artists. It is thought that this article will contribute to today's artists by showing beyond the rules with examples of the works of the group artists and their approaches to the relief printing technique, emphasizing that the original printing techniques offer the opportunity to reproduce and share their works in many media.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51905 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1715-1730]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/572 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mierle Laderman Ukeles’in Üretim Biçimi Üzerinden Emeğin Sanata Dönüşmesi ve Feminist Söylem Bağlamında Bakım Sanatı]]> <![CDATA[Transformation of Labor into Art Through the Manufacturing Form of Mierle Laderman Ukeles and the Maıntenance Art in the Context of Feminist Discourse]]> <![CDATA[Banu YÜCEL]]> <![CDATA[Esra ERTUĞRUL TOMSUK]]> <![CDATA[Görsel sanatlar, kadın, ekofeminizm, feminist sanat, bakım sanatı]]> <![CDATA[Visual arts, woman, ecofeminism, feminist art, maintenance art]]> <![CDATA[18. yüzyıldan itibaren kadınlar, toplumsal ve kültürel alanda erkeklerle eşit haklara sahip olmak için mücadele etmişlerdir. 20.yüzyılda sanat ortamında tanınma mücadelelerini, ürettikleri işlerin küçümsenmeden kabul edilmesi doğrultusunda devam ettirmişlerdir. İlk kuşak feminist sanatçılar öncelikle, o sürece kadar var olan kadın sanatçıları araştırarak yeni bir sanat tarihi yazmak üzere yola çıkmış ya da söylemlerini kadın bedeni üzerinden cesurca dile getirmişlerdir. Sonraki dönem kadın sanatçılar ise, mücadelelerini kadın bedeninden ve kimliğinden bağımsız bir şekilde sadece sanatçı olarak sanat ortamında bulunmak istemişlerdir. Bu sanatçılardan bazıları kavramsal sanat içinde ifade gücü bulmuş, bazıları da performanslarıyla ses getirmişlerdir. Dikkat çeken performanslara imza atan Mierle Laderman Ukeles, kişisel hayatından yola çıkarak geliştirdiği bir söylemi performanslarıyla dile getirmektedir. Sanatçı, görünmez temizlik, pişirme ve onarım işlerini yeni bir bağlamda ele almış ve bu yeni pratiğe “Bakım Sanatı” adını vermiştir. Kadına biçilen belli başlı görevleri yeni bir sanat anlayışı olarak performans sanatı ile dile getiren Mierle Laderman Ukeles, kadınların görünmez emeğini sanat çalışmasına dönüştürerek bu emeği su yüzüne çıkarmıştır. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, feminist sanat hareketlerinden yola çıkarak kadın sanatçıların sanat ortamında söz sahibi olma mücadelesi literatür taraması yapılmış, dökümanlar incelenmiş, internet kaynaklarına ulaşılmıştır. Bu doğrultuda bir kadın olarak toplumsal hayat içerisindeki deneyimlerini performans sanatına da taşıyarak kendi sanat pratiğini geliştirmiş olan Mierle Laderman Ukeles’in işleri incelenmiştir. ]]> <![CDATA[Since the 18th century, women have struggled to have equal rights with men in the social and cultural field. In the 20th century, they continued their struggle for recognition in the art environment in the direction of accepting the works they produced without being underestimated. First generation feminist artists set out to write a new art history by researching women artists who existed until that time, or they boldly expressed their discourse on the female body. On the other hand, the women artists of the next period wanted to be in the art environment only as an artist, independent of the woman's body and identity. Some of these artists found the power of expression in conceptual art, and some of them made a sound with their performances. Mierle Laderman Ukeles, who has made remarkable performances, expresses a discourse she developed based on her personal life through her performances. The artist took the invisible cleaning, cooking and repair works in a new context and named this new practice “The Art of Maintenance”. Mierle Laderman Ukeles, who expresses the main duties assigned to women with performance art as a new artistic understanding, has brought this labor to the surface by transforming the invisible labor of women into art. In this study, qualitative research method was used. In line with the purpose of the research, the struggle of women artists to have a voice in the art environment, starting from the feminist art movements, was searched in the literature, the documents were examined, and the internet resources were reached. In this direction, the works of Mierle Laderman Ukeles, who developed her own art practice by transferring her experiences in social life as a woman to performance art, were examined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51744 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1619-1639]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/573 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İşgören Seçiminde Makine Öğrenmesi ve Çok Kriterli Karar Verme Yöntemlerinin Birlikte Kullanımının Değerlendirilmesi ]]> <![CDATA[Evaluating the Combination of Machine Learning and Multi-Criteria Decision Making Methods in Employee Selection]]> <![CDATA[Eyüp ÇALIK]]> <![CDATA[İşgören Seçimi, ÇKKV, Makine Öğrenmesi, İnsan Kaynakları Analitiği, İşe Alım]]> <![CDATA[Employee Selection, MCDM, Machine Learning, Human Resources Analytics, Recruitment]]> <![CDATA[İşgören seçimi, firmaların işe alım sürecindeki en önemli problemlerinden biridir. Çünkü tek bir pozisyon için çok sayıda başvuru içerisinden doğru adayın seçilebilmesi, uzun bir süreye ve yüksek bir maliyete sebep olmaktadır. Dolayısıyla özellikle işgücü devir oranı yüksek olan sektörlerde faaliyet gösteren ve çok sayıda çalışana sahip firmalar için bu durum, dikkatli yürütülmesi gereken bir süreçtir. Bu bağlamda, işgören seçimde kullanılan klasik yöntemlerde yanı sıra, bu amaçla çok kriterli karar verme (ÇKKV) yöntemleri yaygın olarak literatürde yer bulurken, makine öğrenmesi algoritmaları ile oluşturulan tahmin modellerinin kullanılması da son yıllarda dikkate değer bir şekilde artmaktadır. Bununla birlikte işgören seçiminde ÇKKV ile makine öğrenmesi yöntemlerinin birlikte ele alındığı ulusal bir yayın bulunmazken, uluslararası düzeydeki çalışmalarda ise genel olarak makine öğrenmesi yöntemlerinin ÇKKV yöntemlerinin girdisi şeklinde ele alınmış ancak sonuçlarının karşılaştırılarak kullanıldığı bir çalışmaya rastlanmamıştır. Dolayısıyla, bu çalışma kapsamında işgören seçimi literatürü incelenerek, kuramsal olarak bu iki yaklaşımın işgören seçiminde birlikte nasıl kullanılabileceği sorusu cevaplanmaya çalışılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, ÇKKV ve makine öğrenmesi yöntemlerinin işgören seçimi problemlerinde 4 farklı alternatif şeklinde kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla bu alternatif yaklaşımlarla işgören seçiminde hem veri odaklı hem de tahmine dayalı bir yaklaşım iç içe kullanılmış olacaktır. Elde edilen sonuçların bu alandaki araştırmacılara ve işe alım profesyonellerine, işgören seçimi problemlerine yeni bir yaklaşım ile bakabilmelerini sağlaması beklenmektedir. ]]> <![CDATA[Employee selection is one of the most important problems in the recruitment process of companies. Because selecting the right candidate among many applications for a single position can cause a long time and a high cost. Therefore, this is a process that needs to be carried out carefully, especially for companies operating in sectors with a high turnover rate and having a large number of employees. In this context, in addition to the classical methods used in employee selection, multi-criteria decision making (MCDM) methods are widely used in the literatüre while the use of prediction models with machine learning algorithms has increased significantly in recent years. However, while there is no national publication in which MCDM and machine learning methods are discussed together in employee selection, in international literature, machine learning methods are generally considered as inputs of MCDM methods, but there is no study in which the results are compared. Therefore, within the scope of this study, the question of how these two approaches can be combined in employee selection theoretically has been tried to be answered by examining the employee selection literature. As a result of the evaluations, it was concluded that MCDM and machine learning methods can be used as 4 different alternatives in employee selection problems. Therefore, with these alternative approaches, both a data-driven and a predictive approach will be used in employee selection. The results are expected to enable researchers in this field and recruitment professionals practitioners to handle employee selection problems with a novel viewpoint.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51593 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1483-1494]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/574 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Beyaz Zeminli Uşak Halılarından Bilinmeyen Bir Grup: Akrep Motifli Selendi Halıları]]> <![CDATA[An Unknown Group from White Ground Uschak Rugs: Selendi Rugs with Scorpion Motif]]> <![CDATA[Servet Senem UĞURLU]]> <![CDATA[Halı-kilim ve eski kumaş desenleri, Transilvanya, akrep, Selendi, Uşak, halı ]]> <![CDATA[Carpet-kilim and old fabric design, Transylvania, scorpion, Selendi, Uschak, rug]]> <![CDATA[20. yüzyıl başında Balkan Yarımadasında Transilvanya kiliselerinde 16.-17. yüzyıllara tarihlendirilen Osmanlı Halıcılığının erken ve klasik dönemine ait 400’e yakın halı tespit edilmiştir. Bu halılar genellikle namazlık boyutlarında ve desen kompozisyonlarında olmaları ile dikkat çekmektedir. Transilvanya’da bulunan Osmanlı halıları içerisinde birbirinden çok farklı gruplar vardır. Bunlar içerisinde Beyaz Zeminli Uşak Halıları oldukça farklı bir gruptur. Bu halılar, geçmişte Uşak iline, günümüzde ise Manisa iline bağlı olan Selendi ilçesinde dokunduğu düşünülmektedir. Beyaz zeminli Uşak halılarının desen kompozisyonları kuşlu, çintemanili, üç benekli ve akrepli olarak isimlendirilmektedir. 1640 tarihli Es’ar Defteri gibi Osmanlı belge ve kayıtlarında Akrep motifli halılar dışında diğer halıların adı geçmektedir. Kurt Erdmann, Ferenc Batári, Marino Dall’Oglio, Stefano Ionescu, Michael Franses gibi dünya çapında önemli halı uzmanları, Akrep motifli halıların hakkında kayıt bulunmamasına karşın bu halıların Selendi’de diğer halılarla aynı atölyede dokunduğunu kabul etmektedirler. Bu uzmanlar neden olarak akrep motifli halılar ile diğer beyaz zeminli Selendi halılarının aynı malzeme, teknik, uygulama özellikleri ve renk benzerliklerinin olduğunu belirtmektedirler. Dünya çapında önemli halı uzmanları, akrep motifini akrep, yengeç, geometrik olarak stilize edilmiş iki hayvanın mücadelesi olarak tanımlamışlardır. Akrep motifi kare birim içerisinde geliştirilmiş, halı ortasındaki alanda sütun oluşturan motifler arasına tam ve şaşırtmacalı raportlar halinde yerleştirilmiştir. Motiflerin oluşturulmasında düz, kırık ve diyagonal çizgiler kullanılmıştır. Araştırma olarak “Beyaz Zeminli Uşak Halılarından Bilinmeyen Bir Grup: Akrep Motifli Selendi Halıları” konusunun seçilmesindeki amaç; ülkemizdeki Türk Halıcılığı ile ilgili araştırma ve yayınlarda daha önceden fark edilmemiş olmasıdır. Bu halı grubunun Türkiye’de günümüze ulaşan örneğinin olmaması, Türk Halıcılığı için eksikliktir. Yurtdışı müze ve koleksiyonlarda dört farklı örneği bulunmaktadır. Ayrıca bu konuda öncü olarak kabul edilen yurtdışı yayınlar vardır. Bu araştırmada, ülkemizde bilinmeyen ve tanınmayan Osmanlı Uşak Halıları içerisindeki Beyaz Zeminli Uşak Halılarından Akrep Motifli Selendi Halılarının, motif ve desen özellikleri incelenecektir. Bu halıların Transilvanya kiliselerinde bulunma nedenleri, bölgenin coğrafi ve sosyal yapısı araştırılacaktır.]]> <![CDATA[In the beginning of the 20th century, in the Transylvanian churches in the Balkan Peninsula, the 16th-17th dated to the centuries, nearly 400 carpets belonging to the early and classical periods of the Ottoman Carpet Weaving, have been identified. These carpets generally attract attention with the size of prayer rugs and their pattern composition. There are many different groups among the Ottoman rugs found in Transylvania. Among these, Uschak Rugs with White Grounds are quite a different group. It is thought that these carpets were woven in the province of Uşak in the past, and in the town of Selendi, which is connected to the province of Manisa today. The pattern compositions of Uschak carpets with a white background are named as bird, Chintamani, triple points and scorpion. In Ottoman documents and records, such as the Es'ar Book of 1640, other carpets are mentioned, apart from carpets with scorpion motifs. World-renowned carpet experts such as Kurt Erdmann, Ferenc Batári, Marino Dall'Oglio, Stefano Ionescu, Michael Franses admit that although there is no record of the Scorpion motif carpets, these carpets were woven in the same workshop as other carpets in Selendi. World-renowned carpet experts argue that the scorpion-patterned carpets and other white-based Selendi carpets have the same material, technique, application properties and colour similarities. Foreign researchers have defined the scorpion motif as the scorpion, the crab, the struggle of two geometrically stylized animals. The scorpion motif was developed in a square unit, and it was placed between the motifs forming columns in the area in the middle of the carpet in full and staggering repeats. Straight, interrupted and diagonal lines were used in the creation of the motifs. The aim of choosing the subject of “An Unknown Group of White-Ground Uschak Rugs: Selendi Carpets with Scorpion Motifs” as a research; the fact that it has not been noticed before in research and publications on Turkish Carpet Weaving in our country. The absence of a sample of this carpet group in Turkey is a deficiency for Turkish Carpet Weaving. There are four different examples in museums and collections abroad. In addition, there are international publications that are considered to be pioneers in this field. In this study, the motif and pattern feature of Selendi Rugs with Scorpion Motifs, which are among the White Ground Uschak Rugs, which are among the Ottoman Uschak Rugs, which are unknown and unrecognized in our country, will be examined. The reasons for these carpets to be found in Transylvanian churches and the geographical and social structure of the region will be investigated.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51514 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1311-1333]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/575 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Urla Karantina Adası Tesisleri Mekansal Analizi]]> <![CDATA[Spatial Analysis of Urla Quarantine Island Facilities]]> <![CDATA[Mehmet CEBE]]> <![CDATA[Karantina adası, koruyucu sağlık tesisi, kültürel miras, mekansal analiz]]> <![CDATA[Quarantine ısland, preventive healthcare facility, cultural heritage, spatial analysis]]> <![CDATA[Uluslararası ticaretin deniz yolu ile yapıldığı Osmanlının son dönemlerinde bulaşıcı hastalıkların da en yaygın bulaşma ve taşınma yolunu yine deniz ulaşımı oluşturmaktaydı. Bu nedenle bulaşıcı hastalıklardan korunma amacı ile İzmir iline bağlı Urla ilçesinde bulunan bir ada, karantina adası olarak düzenlenerek kullanılmıştır. İzmir kent merkezine otuz km mesafede kentin batısında bulunan Urla Karantina Adası dünyada bu amaçla yapılmış tesislerin önemli bir örneğidir. Ada’da ilgili bölge koruma kurulu tarafından tescillenerek koruma altına alınmış olan yirmi adet yapı bulunmaktadır. İzmir ilinin Urla ilçesine bağlı olan ada ilçenin kuzeyinde kıyıdan 500 m açıkta bulunmaktadır. Sonradan denize yapılmış olan dolgu yol ile ulaşılmakta olan ada iki tepenin birleşmesinden oluşan bir topoğrafyaya sahiptir. Adaya “tahaffuzhane” binaları ilk olarak 1865 yılında inşa ettirilmeye başlatılmıştır. Urla Karantina Adasındaki yapı topluluğu aracılığıyla bulaşıcı hastalık görülen gemilerin karantina sürelerini geçirmeleri, hastaların tedavilerinin yapılması ve gerekli diğer sağlık önlemlerinin alınması işlemleri yapılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde Fransızlara inşa ettirilen yapıların tasarımında, uygulamasında ve malzeme seçiminde Fransız mimarlar etkin olmuştur. Bu çalışmanın amacı, günümüzde de gündemde olan bulaşıcı hastalıklarla mücadele süreci için Osmanlı İmparatorluğu zamanında inşa ettirilmiş olan Urla Karantina Adasının özgün işlevinin öneminin vurgulanması, korunması gereken tarihi ve mimari değere sahip yapıların özelliklerinin belirlenmesi, dönemin karantina uygulamaları hakkıda çıkarımlar yapılmasıdır.]]> <![CDATA[In the last period of the Ottoman Empire, when international trade was carried out by sea, the most common way of transmission and transportation of infectious diseases was also sea transportation. For this reason, an island in Urla district of Izmir province was organized and used as a quarantine island for the purpose of protection from infectious diseases. Urla Quarantine Island, which is located thirty kilometers from Izmir city center to the west of the city, is an important example of the facilities built for this purpose in the world. There are twenty buildings on the island that have been registered and taken under protection by the relevant regional conservation board. The island, which is connected to Urla district of İzmir province, is located 500 m offshore in the north of the district. The island, which can be accessed by the fill road built into the sea, has a topography consisting of the joining of two hills. “Tahaffuzhane” buildings on the island were first started to be built in 1865. Through the building community on Urla Quarantine Island, ships with infectious diseases passed the quarantine period, treated the patients and took other necessary health measures. It was built by the French during the Ottoman Empire. French architects have been effective in the design, application and material selection of the buildings. The aim of this study is to emphasize the importance of the unique function of Urla Quarantine Island, which was built during the Ottoman Empire for the fight against infectious diseases, which is still on the agenda today, to determine the characteristics of the buildings with historical and architectural value to be protected, and to make inferences about the social and economic structure of the period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51471 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1203-1220]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/576 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin COVID-19 Pandemi Sürecinde Tıbbi Atık Yönetimine İlişkin Tutum ve Davranışları Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Assessment on the Faculty of Health Sciences Students' Attitudes and Behaviours related to Medical Waste Management during the COVID-19 Pandemic Process]]> <![CDATA[Özgür YEŞİLYURT]]> <![CDATA[Yalçın DİCLE]]> <![CDATA[Tıbbi atık yönetimi, COVID-19, Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencileri, tutum, davranış]]> <![CDATA[Medical waste management, COVID-19, Faculty of Health Sciences students, attitude, behaviour]]> <![CDATA[Toplum sağlığını olumsuz etkileyen atıkların bertaraf edilmesi bir halk sağlığı sorunu olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. COVID-19 bulaş riskinin azaltılması için bireyler maske, eldiven, galoş gibi koruyucu ekipmanları kullanmaktadır. Bu koruyucu ekipmanların nasıl kullanıldığının önemli olduğu kadar kullanıldıktan sonra nasıl bertaraf edildiği konusu da önem arz etmektedir. Atık yönetimi hem ülke ekonomisine hem de kurumlara mali katkısı bulunan bir konudur. Bu bağlamda sağlık alanındaki kişilerin dikkatli olmasının mali getirisi oldukça yüksek olacaktır. Buna ek olarak pandemi döneminde atıkların etkin bir şekilde yönetilmesi virüsün yayılmasını da engellenebilecektir. Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin COVID-19 pandemi sürecinde tıbbi atık yönetimine ilişkin tutum ve davranışlarının değerlendirmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu amaçla oluşturulmuş olan anketler çevrimiçi olarak 494 öğrenci tarafından cevaplandırılmıştır. Bu kapsamda toplanmış olan verilerin tanımlayıcı istatistikler ve ki kare bağlamında analizleri yapılmıştır. Bu çalışmanın etik onayı Muş Alparslan Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu tarafından 14/01/2021 tarihli ve 2 sayılı toplantısında alınan 8 numaralı kararınca verilmiştir. Sağlık bilimlerinde eğitim gören öğrenciler hem hastanedeki uygulama eğitimlerinde hem de hastanede çalışırken tıbbi atıklarla uğraşmakta ve bu atıklardan kaynaklı olarak potansiyel risk taşımaktadırlar. Tıbbi atıkların toplaması ve bertaraf edilmesinde sağlık çalışanlarının ve sağlıkla ilgili bölümlerde eğitim öğretim gören öğrencilerin daha bilinçli olmaları gerekmektedir. Bu çalışmada sağlık bilimleri fakültesinde eğitim gören üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerin tıbbi atık yönetimi konularında daha dikkatli oldukları gözlemlenmiştir. Katılımcıların tıbbi atık, evsel atık, geri dönüşüm atık ve tehlikeli atık torbalarının renklerini bilme oranları %50’nin altında çıkmıştır. Ayrıca öğrencilerin yaklaşık %85’i COVID-19’un kullanılan maske, eldiven, galoş gibi tıbbi atıkların bertaraf edilmesindeki bilgi eksikliği sebebiyle bulaştığını düşünmektedirler. Sağlık konularında daha bilinçli olmaları ve topluma örnek davranışlar sergilemeleri beklenen katılımcıların tıbbi atık yönetimi ile ilgili bilgi düzeylerinin yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[It is required to consider that the disposal of wastes negatively affect the community health as a public health problem. In order to reduce the infection risk of the COVID-19, individuals use protective equipment such as mask, gloves, galosh etc. How these protective equipment is used is as important as how they are disposed of after use. Waste management is an issue that contributes financially to both the country's economy and institutions. In this context, the financial return of people in the field of health will be very high. In addition, effective management of waste during the pandemic period will also prevent the spread of the virus. The aim of this study is to assess the attitudes and behaviours of Faculty of Health Sciences students related to medical waste management during the COVID-19 pandemic process. Questionnaires made for this purpose were answered by 494 students online. Data collected within this scope were analysed within the context of descriptive statistics and chi square test. Ethical approval of the study was given by Muş Alparslan University Scientific Research and Publication Ethics Committee with the decision numbered 8 taken at the meeting dated 14/01/2021 and numbered 2. Students studying in health sciences deal with medical wastes both in their practical training in the hospital and while working in the hospital, and they have a potential risk due to these wastes. Healthcare professionals and students studying in health-related departments need to be more conscious about the collection and disposal of medical wastes. This study observed that third-year and fourth-year students studying at the faculty of health sciences were more careful about the medical waste management. The participants’ rate of being aware of the colours of medical waste, domestic waste, and recyclable waste and hazardous waste bags is below 50%. Approximately 85% of the students think that the COVID-19 is transmitted due to the lack of knowledge in the disposal of medical wastes such as masks, gloves and galosh. It was concluded that the awareness level of the participants on health matters, who are expected to be more conscious and show exemplary behaviours to the society, about medical waste management is not local.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51442 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1351-1364]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/577 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Üniversite Senfoni Orkestraları ve Konser Repertuvarları]]> <![CDATA[University Symphony Orchestras and Concert Repertoire In Turkey]]> <![CDATA[Bahar AYDIN]]> <![CDATA[Özlem BELKIS -Ebru GÜNER CANBEY]]> <![CDATA[müzik, senfoni, üniversite senfoni orkestrası, konser repertuvarı, Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası, Hacettepe Üniversitesi Senfoni Orkestrası, Bilkent Üniversitesi Senfoni Orkestrası]]> <![CDATA[music, symphony, university symphony orchestra, concert repertoiry, Dokuz Eylül University Symphony Orchestra, Hacettepe Symphony Orchestra, Bilkent Symphony Orchestra]]> <![CDATA[Üniversiteler sadece teknolojik ve bilimsel değil, toplumsal ve kültürel değerlerin üretilmesine de destek olan, organize ettikleri sanatsal ve yaratıcı faaliyetlerle sosyal inovasyona katkı sunan kurumlardır. Bu bağlamda üniversiteler sanatın çok çeşitli alanlarında yapımlar, üretimler organize eder, topluma sunarlar. Bazı üniversitelerin bünyelerinde bulunan senfoni orkestralarının bu bağlamda önemli bir rol üstlendiği de görülmektedir. Bu çalışma, Türkiye üniversitelerinin senfoni orkestralarının konser repertuvarlarını incelemeyi, bu bağlamda bir durum analizi yapmayı amaçlamaktadır. Çalışmamız kapsamında Bilkent Üniversitesi Senfoni Orkestrası (BSO), Hacettepe Üniversitesi Senfoni Orkestrası (HSO) ve Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası’nın (DESO) en çok konser verdikleri yıllar ele alınmış, konser repertuvarlarındaki eserler nitelik ve niceliksel veriler ile karşılaştırmalı bir yaklaşımla incelenerek sunulmuştur. Orkestraların konser sayıları, bu konserlerde icra edilen eserlerin sayıları, bestecileri, eser türleri, solist olarak yer alan çalgılar, konuk solist ya da şefler, yapılan turneler incelenmiştir. Araştırmanın sonuçlarında, üniversite orkestralarının tamamının konser programlarında yabancı bestecilerin eserlerinin ağırlıkta olmasına karşılık ilk seslendirmesi yapılan eserlerde ise Türk bestecilerin eserlerinin ağırlıklı olarak yer aldığı görülmüştür. Solo çalgılarda çoğunlukla piyano ve kemanın öne çıktığı, bunun yanında vokal eserlerinin de yer aldığı görülmüştür. Üniversite senfoni orkestralarının ağırladıkları solist sanatçılarla konserin gerçekleşeceği hafta yaptıkları masterclass ya da derslerin, eğitime büyük katkı sağladığı da özel olarak dikkati çekmektedir.]]> <![CDATA[Universities are institutions that support not only technological and scientific, but also the production of socio-cultural values, and contribute to social innovation with the creative activities they organize. In this context, universities organize productions in various fields of art and open them to society. It is seen that symphony orchestras of some universities have an important role in this context. The aim of this study was to examine the Turkey concert repertoire of the symphony orchestra of the university is to make a situation analysis in this context. In the study, the years when Bilkent, Hacettepe and Dokuz Eylül symphony orchestras gave the most concerts were examined, and the works in the concert repertoire were examined with a comparative approach with qualitative and quantitative data. The number of concerts of the orchestras, the number and type of works performed in these concerts, guest soloists or conductors, and the tours made were examined. According to the results of the study, it was seen that the works of foreign composers were predominant in the programs of all orchestras, and the works of Turkish composers were mostly included in the works performed for the first time. It has been observed that mostly piano and violin are prominent in solo instruments, as well as singing / vocal pieces. It is also noteworthy that the masterclasses or lessons that the university symphony orchestras host with soloist artists during the concert week contribute to education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51374 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[827-843]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/578 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Emîn Feyzî ve Şu'â'ât]]> <![CDATA[Emîn Feyzî and Şu‘â‘ât]]> <![CDATA[Yasemin ALPER]]> <![CDATA[Yeni Türk Edebiyatı, Meşrûtiyet Dönemi, Emîn Feyzî, Şu‘â‘ât, Şiir]]> <![CDATA[New Turkish Literature, Constitutional Period, Emîn Feyzî, Şu‘â‘ât, Poetry]]> <![CDATA[Emîn Feyzî, XIX. yüzyılın ikinci yarısında Süleymaniye’de dünyaya gelmiş manzum ve mensur eserler telif etmiş bir sanatçıdır. Asıl mesleği askerlik olan ve miralay rütbesine kadar yükselen sanatçı, bilim ve sanatla fazla meşgul olduğu gerekçesiyle emekli edilir. Yaşamı boyunca okuma ve yazma faaliyetlerini sürdüren Emîn Feyzî, 1929 yılında İstanbul’da Darülaceze’de vefât eder. Eserlerini ağırlıklı olarak Meşrûtiyet Döneminde telif eden sanatçı; Muallim Nâcî, Nâmık Kemâl ve Tevfik Fikret gibi her biri edebî ekol sayılan sanatçıları takip eder ve bu sanatçılardan etkilenir. Emîn Feyzî’nin 1911’de İstanbul’da bastırdığı Şu’â’ât adlı eseri kendi nazım üslubunu ortaya koyduğu orijinal bir eserdir. Bu eserde, çeşitli nazım biçimlerinde 47 adet şiir bulunur. Bu şiirlerin 32’si gazel nazım biçiminde yazılmıştır. Manzumelerinde aruz veznini kullanan Emîn Feyzî, bu ölçüyü şiirlerine başarıyla uygulamıştır. Şair; hiçbir şiirinde mahlâs kullanmamış, yazdığı tüm şiirlere şiirin konusunu çağrıştıran başlıklar vermiş, manzumelerin sonuna yazıldığı yer ve tarih kaydı düşmüştür. Emîn Feyzî, Meşrûtiyet Dönemi sanatçısı olarak klasik şiire hâkim bir şairdir. Vezin, mazmun ve söz sanatlarını geleneğe uygun kullanan sanatçının şiirleri, çeşitli konu başlıkları altında sınıflandırılabilir. Emîn Feyzî’nin Şu‘â‘ât’ında bazı şiirleri kesin çizgilerle sınıflandırmak güç olsa da eserde, genel olarak askerlik, aşk, edebiyat, sanat, eğitim, eser, hikmet, inanç, öğüt, övgü, siyaset, düşünce ve şikâyet konulu şiirler bulunur.]]> <![CDATA[Emîn Feyzî, XIX. he is an artist who was born in Süleymaniye in the second half of the century and wrote poetic and prose works. The artist, whose main occupation is military service and who has risen up to the rank of heritage, is retired on the grounds that he is too busy with science and art. Emîn Feyzî, who continued reading and writing activities throughout his life, passed away in 1929 in Istanbul Darülaceze. The artist who authored his works mainly during the Constitutional Period; He followed and was influenced by artists such as Muallim Nâcî, Nâmık Kemâl and Tevfik Fikret, each of whom constituted a school. Emîn Feyzî's work titled Şu'â'ât, published in Istanbul in 1911, is an original work in which he put forward his own verse style. In this work, there are 47 poems in various verse forms and 32 of them were written in ghazal verse form. Using the prosody meter in his poems, Emîn Feyzî successfully applied this measure to his poems. The poet did not use pseudonym in any of his poems, gave a title to all the poems he wrote, evoking the subject of the poem, and the place and date of the poems were written at the end. Emîn Feyzî is a poet who has mastered classical poetry as a Constitutional Period artist. The poems of the artist, who uses the vezin, mazmun and rhetoric in accordance with the tradition, can be classified under various subject headings. Although it is difficult to classify certain poems in Emîn Feyzî's Şu'â'ât, there are generally poems on military service, love, literature, art, education, work, wisdom, advice, belief, praise, politics, thought and complaint is found.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51134 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[1109-1162]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/579 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çok Katmanlı Derin Sinir Ağlarını Hibrit Algoritmalarla Eğiterek Ağlara İzinsiz Girişi Tespit Etmek]]> <![CDATA[Training Multi-Layer Deep Neural Networks Using Hybrid Algorithms to Detect Network Intrusions]]> <![CDATA[Ahmed A A ALFARRA]]> <![CDATA[Derin öğrenme, Saldırı tespit sistemi, NSL-KDD Veri seti, Meta sezgisel algoritmalar ve Sınıflandırma]]> <![CDATA[Deep learning, Intrusion detection system, NSL-KDD Data set, Metaheuristic algorithms and Classification]]> <![CDATA[Güvenlik analistlerinin ve yöneticilerinin karşılaştığı zorluklardan biri, ağ sistemlerinde izinsiz giriş tespitini sağlayarak izinsiz girişlerin ağa girmesini engellemektir. Ağa izinsiz giriş tespiti genellikle imza tabanlıdır veya İngilizcede "signature-based" olarak adlandırılan. Burada terim, bilinen saldırıların ağ trafiğiyle karşılaştırılmasıyla, saldırıların yeniden meydana gelmesi durumunda tespit edilebilecek, bilinen saldırıların bir veritabanına dayalı saldırı tespiti anlamına gelir. Bu yöntem yalnızca bilinen saldırıları tespit etmede etkilidir. Ancak, bilinmeyen saldırılarla ilgili endişeler var ve zorluk burada ortaya çıkıyor. Bu, ağdaki anormallikleri keşfederek ağ saldırılarını algılayabilen bir model oluşturmayı gerektirir. Bu nedenle, bu makalede, verilerin davranışını izleyerek ve normal trafik olan ağ trafiği ile ağa saldırı olarak sınıflandırılan trafiği ayırt etmek için eğiterek saldırıları algılamaya yönelik bir yaklaşım sunulmaktadır. Bilinen veritabanı, çeşitli ağ saldırıları da dahil olmak üzere ağ trafiğini izleyen ve aynı zamanda normal trafiği algılayan bir veri kümesi olan NSL-KDD'yi kullanıldı, ayrıca çok sayıda desen ve özellik içeriyor. Her trafik için 41 özellik içerir ve beş sınıfa ayrılır. Dört tür, ağ saldırı türleri ve beşinci normal trafik olarak sınıflandırılır. Zorluklardan ve sorunlardan biri, çok çeşitli özelliklerin varlığıdır. Bu, saldırı türünü sınıflandırmada daha fazla doğruluk elde etmek için sonuçlar üzerinde önemli bir etkisi olabilecek özellikleri çıkarmanın bir yolunu bulmayı gerektirir. Bu nedenle, öznitelik boyutlarını küçültmek için temel bileşen analizi teknolojisi kullanılmıştır. Ağdaki saldırı türünü sınıflandırmak için ağırlıklarını eğiterek çok katmanlı bir sinir ağının performansını optimize etmek için hibrit algoritmalar olan altı model oluşturuldu. İki gizli katmanlı derin sinir ağı tasarlanmış ve altı hibrit model tasarlanarak ağırlıkları eğitilmiştir. Bu modeller Genetik Algoritma, Yapay arı kolonisi algoritması, ateşböceği algoritması ve Jaya algoritması olmak üzere dört optimizasyon algoritmasına dayalı hibrit algoritmalardır. Önerilen modellerin performansını değerlendirmek için çeşitli metrikler kullanıldı. Bu makale, etkili bir ağ saldırı tespit metodolojisinin bulunmasına ve etkili optimizasyon algoritmaları oluşturarak derin bir sinir ağının geliştirilmesine katkıda bulunmuştur. Önerilen algoritmaların %77,177 ile %85,077 arasında değişen doğrulukla iyi performans gösterdiği yerlerde. Önerilen algoritmalar ayrıca 9.99868e-05 MSE değeri ile sıfıra yakın düşük bir MSE kayıp oranı elde etti. Ayrıca kesinlik değerleri %82 ile %97 arasında değişmektedir ve önerilen algoritmaların çoğu, duyarlılık ve özgüllük hesaplanırken yüksek oranlar elde etmiştir. Önerilen modeller, ağdaki izinsiz girişleri tespit etmek için yüksek performanslı bir metodoloji bulunmasına katkıda bulunmuş ve ayrıca kullanılan hibrit algoritmaların etkili olduğunu ve optimizasyona yardımcı olmanın diğer çalışmalarda kullanılabileceğini kanıtlamaya katkıda bulunmuştur.]]> <![CDATA[One of the challenges facing security analysts and administrators is to enable intrusion detection in network systems, preventing intruders from entering the network. Network intrusion detection is usually signature-based and plays an effective role in detecting only known attacks. However, there are concerns about unknown attacks and the difficulty arises here. Which requires creating a model that can detect network attacks by discovering anomalies in the network. Therefore, in this article, an approach to detecting attacks is presented by monitoring the behavior of data and training it to distinguish between network traffic, which is normal traffic, and traffic that is classified as an attack on the network. The known database was used NSL-KDD, a dataset that monitors network traffic including various types of network attacks and detects normal traffic, it also contains numerous patterns and features. It includes 41 features for each traffic and is divided into five classifications. The four types are classified as types of network attacks and the fifth as normal traffic. One of the difficulties and problems is the existence of a wide variety of features. This requires finding a way to extract features that can have a significant impact on the results to achieve greater accuracy in classifying the type of attack. For this reason, principal component analysis PCA technology has been used to reduce feature sizes. Six models were created which are hybrid algorithms to optimize the performance of a multi-layer neural network by training their weights to classify the attack type in the network. A two hidden layer deep neural network was designed, and their weights were trained by designing six hybrid models. These models are hybrid algorithms based on four optimization algorithms which are Genetic Algorithm, Artificial bee colony algorithm, firefly algorithm, and Jaya algorithm. Several metrics were used to evaluate the performance of the proposed models. This paper contributed to finding an effective network intrusion detection methodology and developing a deep neural network by building effective optimization algorithms. Where the proposed algorithms performed well with accuracy ranging from 77.177% to 85.077%. The proposed algorithms also achieved a low MSE loss rate close to zero with an MSE value of 9.99868e-05. Also, precision values range from 82 to 97%, and most of the proposed algorithms achieved high rates when calculating the sensitivity and specificity. The proposed models have contributed to finding a high-performance methodology for detecting intrusion on the network and contributed to proving that the hybrid algorithms used are effective and help to the optimization can be used in other studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51103 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1433-1462]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/580 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[G7 Grubu Ülkelerin İklim Değişikliği Koruma Performanslarının CODAS ve EDAS Yöntemleri ile İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Climate Change Protection Performance of G7 Group Countries with CODAS and EDAS Methods]]> <![CDATA[Furkan Fahri ALTINTAŞ]]> <![CDATA[İklim değişikliği, iklim değişikliği performans endeksi, CODAS, EDAS, G7 grubu ülkeleri]]> <![CDATA[Climate change, climate change performance ındex, CODAS, EDAS, G7 group countries]]> <![CDATA[Ülkelerin iklim değişimi konusunda koruyucu tedbirler almasıyla, dünyanın daha iyi yaşanılabilir bir gezegen olması sağlanabilir. Dolayısıyla ülkelerin iklim değişimi koruma performanslarının farkında olmasıyla gelecekteki iklim konusunda stratejilerin daha etkin, etkili ve verimli olmasını gerçekleştirilebilirler. Böylelikle ülkelerin iklim değişimi performanslarının ölçülmesi büyük önem arz etmektedir. Bu kapsamda araştırmanın iki amacı bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, dünyada en fazla sera gazı emisyonu oluşturan ilk 20 ülkeden olan G7 ülkelerinin İklim Değişimi Performans Endeksi’ne ait bileşenlerin verileri ile söz konusu ülkelerin iklim değişim koruma performanslarını CODAS ve EDAS yöntemleri ile ölçmektir. İkincisi ise yöntem kapsamında İklim Değişimi Performans Endeksi’nin en çok hangi yöntem ile ölçülebildiğini belirlemektir. Bulgulara göre, ülkelerin iklim değişimi koruma performansları CODAS yöntemi ile İngiltere, ABD, Fransa, İtalya, Kanada, Japonya ve Almanya olarak sıralanmıştır. Bu sıralama EDAS yöntemi ile İngiltere, ABD, İtalya, Fransa, Kanada, Japonya ve Almanya olarak oluşmuştur. Bunun yanında her iki yönteme göre iklim değişimi koruma performansın iyi olması açısından İngiltere ülkesinin diğer ülkeler arasında belirgin farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Her iki yönteme göre iklim değişimi koruma performansın son sıralarda olunması açısından ise Kanada, Japonya ve Almanya ülkelerinin diğer ülkeler ile performans anlamında belirgin farklılıklar olduğu gözlenmiştir. Ayrıca ülkelerin İklim Değişimi Performans Endeks değerleri EDAS yöntemine kıyasla CODAS yöntemi ile pozitif yönde, anlamlı ve daha çok yüksek değerde ilişkisi bulunmasından dolayı ülkelerin İklim Değişimi Performans Endeks değerleri EDAS yöntemi ile daha iyi açıklanabileceği sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The world can be made a better livable planet if countries take protective measures regarding climate change. Therefore, countries can be made more effective, effective and efficient in future climate strategies by being aware of their climate change protection performance. Thus, measuring the climate change performance of countries is of great importance. In this context, the research has two purposes. The first of these is to measure the climate change protection performances and the data of the components belonging to the Climate Change Performance Index of the G7 countries, which are among the top 20 countries that generate the most greenhouse gas emissions in the world, with CODAS and EDAS methods. The second is to determine the method by which the Climate Change Performance Index can be measured most within the scope of the method. According to the findings, the climate change protection performances of the countries were ranked as England, USA, France, Italy, Canada, Japan and Germany by CODAS method. This ranking was formed by EDAS method as England, USA, Italy, France, Canada, Japan and Germany. In addition, it has been determined that there are significant differences between the other countries of the UK in terms of good climate change protection performance according to both methods. It has been observed that there are significant differences between Canada, Japan and Germany countries in terms of performance with other countries in terms of being in the last ranks in climate change protection performance according to both methods. In addition, the Climate Change Performance Index values of the countries are positive with the CODAS method compared to the EDAS method, It has been concluded that the Climate Change Performance Index values of the countries can be explained better with the EDAS method due to the significant and higher value relationship.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=51022 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1181-1201]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/581 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanat Tarihinde Bir Arketip: Daire Formu ve Göz ]]> <![CDATA[An Archetype in Art History: Circle Form and the Eye]]> <![CDATA[Gonca ERİM]]> <![CDATA[Berna Coşkun ONAN]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Geometrik formlar, Sembol, İmge, Daire, Göz]]> <![CDATA[Art History, Geometric forms, Symbol, simulacrum, Circle, Eye]]> <![CDATA[Tarih öncesi çağlardan günümüze insanoğlu, mitolojik, dini ve sosyolojik dışavurumlarında simgesel anlatımın bir yolu olarak daire formunu kullanmıştır. Uygarlık tarihinin görsel veri tabanı, daire formunun bütünleştirici, güçlü ve kusursuz simgesel niteliğine dair birçok kayıtla doludur. İlkel dinlerde tanrısal varlığı sorgulanan güneşin dairesel görüngüsünden, gotik dönemin ikonografik öğelerine kadar daire formu, resimsel anlatılarda kutsallığın sembolü olmuştur. Göbeklitepe gibi tapınaklarda toplulukların dairesel bir düzende bir araya gelmelerinden hareketle, benzer bir eğilimin modern dünyada kentleşmede gözlemlenen bir olgu olduğuna da değinilebilir. Özellikle Gotik dönem eserlerinden minyatürlere kadar güçlü simgesel yapısı nedeniyle başvurulan dairesel düzenler, sosyolojik veriler barındıran önemli bir kompozisyon türü olarak görülebilir. Erken Rönesans ve Hümanizm düşüncesine paralel yaygınlaşan tondo resimlerin daire formu, çağlar öncesinden günümüze mühür, para ve takıların daireselliğiyle ilişkisinin yanı sıra dairesel bir çerçeveden dış dünyayı algılama anlamında da görme eylemiyle, izleyenin sanatçıyla aynı duygulanıma taşındığını da düşündürmektedir. Rönesans resimlerinde bireyselleşen dış dünya algısı, hümanizma düşüncesinin görenin gözünden ifade edilişinin de kanıtı niteliğindedir. Rönesans resimlerinde bireyselleşen dış dünya algısı, hümanizma düşüncesinin görenin gözünden ifade edilişinin de kanıtı niteliğindedir. Sanatçıların duygu ve dışavurum anlamında güçlü sembolik arketipler taşıyan daire formunun bütünlüğünden yararlanmaları, onları bu bütünlüğü ifade etmenin çeşitli yollarını aradıkları farklı bir sürece sürüklemiştir. Bu süreçte modernizmin çeşitli plastik çözümlemelerinde gözün yapısı ve görme eylemi irdelenmiş, felsefe ve ontoloji bağlamında temel kaygı olmaya başlamıştır. Göz, algının başladığı nokta olmakla beraber ifadenin dairesel verilerinin iletisel gücünü ortaya koyan bilimsel bir veri ve sanatta bu gücü temsil eden bir konu olarak da değer kazanmaya başlamış, birçok sanatçı tarafından bir konu olarak ele alınmıştır. Bu araştırmada, nitel araştırma yöntemi kullanılmış olup, araştırmanın amacı doğrultusunda literatür taranmış, dokümanlar incelenmiş ve güvenilir internet kaynaklarına ulaşılmıştır. Araştırma bağlamında, daire formundan hareketle görme eylemi ve göz ilişkisine, sanatta bir konu ve plastik bir bağlaç olarak yaklaşılmış, kuramsal bir tartışma yürütülmek amaçlanmıştır. Bu amaçla sanat tarihinde gözü bir konu olarak ele alan sanatçıların eserlerindeki yaklaşımlar üzerinden sunulmaya çalışmıştır.]]> <![CDATA[From prehistoric times to today, human beings have used the circle as a means of symbolic expression in their mythological, religious and sociological expressions. The visual database of the history of civilization is replete with many records of the integrative, powerful and impeccable symbolic quality of the circle. From the circular phenomenon of the sun whose divine existence is questioned in primitive religions to the iconographic elements of the gothic period, the circle is often a symbol of holiness in pictorial narratives. Based on the circular gathering of communities in temples such as Göbeklitepe, a similar trend is also observed in urbanization in the modern world. Circular arrangements, which are used for their strong symbolic structure, especially from Gothic period works to miniatures, can be seen as an important composition type that contains sociological data. The circle form of tondo paintings, which became widespread in parallel with the thought of Early Renaissance and Humanism, suggests that the viewer is moved to the same affect as the artist with the act of seeing the outside world from a circular frame, as well as the relationship with the circularity of seals, money and jewelry from ancient times to the present. The perception of the external world, which has become individualized in Renaissance paintings, is also a proof of the expression of humanism through the eyes of the beholder. The perception of the external world, which has become individualized in Renaissance paintings, is also a proof of the expression of humanism through the eyes of the beholder. The fact that the artists benefit from the integrity of the circle form, which carries strong symbolic archetypes in terms of emotion and expression, has led them to a different process in which they seek various ways of expressing this integrity. In this process, the structure of the eye and the act of seeing were examined in various plastic analyzes of modernism, and it began to be the main concern in the context of philosophy and ontology. Although the eye is the starting point of perception, it has started to gain value as scientific data that reveals the communicative power of the circular data of expression and as a subject that represents this power in art, and has been addressed as a subject by many artists. In this study, a qualitative research method was used, the literature was searched for the purpose of the study, the documents were examined and reliable internet sources were found. In the context of research, the aim was to conduct a theoretical discussion about the the circle form approached as a topic in art and a plastic conjunction, the act of seeing, and the relationship with the eye. For this purpose, it is presented through the approaches in the works of the artists who treat the eye as a subject in the history of art.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50992 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[961-977]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/582 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uçuş Hareketliliği ile Covid-19 Yayılım İlişkisi: Balkanlarda Bir Araştırma ]]> <![CDATA[The Relation Between Flight Mobility and Spread of Covid-19: A Study in the Balkan Countries]]> <![CDATA[Demet DAĞLI]]> <![CDATA[Ednan AYVAZ]]> <![CDATA[Hava Taşımacılığı, Covid-19, Uçuş Hareketliliği, Balkanlar, Korelasyon Analizi]]> <![CDATA[Air Transportation, Covid-19, Flight Mobility, Balkans, Correlation Analysis]]> <![CDATA[Covid-19 virüsü ilk kez Çin’in Wuhan kentine ortaya çıkmış ve ardından dünya genelinde hızlı bir yayılım göstermiştir. Salgın dünya genelinde benzeri görülmemiş bir kriz etkisi yaratırken, krizden en çok etkilenen sektörlerin başında havacılık sektörü gelmektedir. Havacılık endüstrisinin sağladığı insan hareketliliği Covid-19 virüsünün yayılması için bir tehdit olarak algılanmış ve söz konusu yayılımı engellemek için hükümetlerin aldığı ilk önlemler, karantina uygulamalarının yanı sıra, ulusal ve uluslararası seyahat kısıtlamalarının getirilmesi yönünde olmuştur. Hükümetler tarafından uygulanan yasaklar ve kısıtlamaların etkisiyle havacılık endüstrisi ciddi bir talep düşüşüyle karşı karşıya kalmıştır. Bu durum havacılık endüstrisinde faaliyet gösteren işletmeler için büyük oranda gelir kaybına yol açmış ve havacılık işletmeleri zor durumlar yaşamıştır. Bu çalışmanın amacı, uçuş hareketliliği ve Covid-19 virüsünün yayılımı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışma kapsamında, dokuz Balkan ülkesinin her birinde ilk vakanın görüldüğü tarihten itibaren 31 Aralık’a kadar gerçekleşen günlük uçuş trafiği ve Covid-19 vaka sayısı arasındaki ilişki, korelasyon analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Çalışmada gerçekleştirilen korelasyon analizi için, Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından yayınlanan günlük vaka sayıları ve EUROCONTROL tarafından yayınlanan günlük uçuş sayıları kullanılmıştır. Sırbistan, Karadağ ve Kosova uçuş ve vaka sayısı ile ilgili günlük verilere ulaşılamadığı için bu çalışmanın kapsamı dışında bırakılmıştır. Yapılan analiz sonucunda, uçuş hareketliliği ve Covid-19 yayılımı arasındaki ilişkinin ülkeler arasında farklılık gösterildiği saptansa da genel olarak istatistiksel olarak anlamlı ancak çok zayıf bir ilişki bulunduğu görülmüştür.]]> <![CDATA[Covid-19 virus first appeared in Wuhan, China, and then spread rapidly across the world. While the epidemic has created an unprecedented crisis effect worldwide, the aviation industry is one of the industries most affected by the crisis. Human mobility provided by the aviation industry was perceived as a threat to the spread of the Covid-19 virus, and the first measures taken by governments to prevent this spread were in the direction of imposing national and international travel restrictions as well as quarantine practices. Due to the bans and restrictions imposed by governments, the aviation industry has faced a serious decline in demand. This situation has led to a significant loss of income for businesses operating in the aviation industry and aviation businesses have experienced difficult situations. The purpose of this study is to examine the relationship between flight mobility and the spread of the Covid-19 virus. Within the scope of the study, the relationship between daily flight traffic and the number of Covid-19 cases from the date of the first case to December 31 in each of the nine Balkan countries was examined using the correlation analysis method. For the correlation analysis performed in the study, the daily number of cases published by the World Health Organization (WHO) and the daily flight numbers published by EUROCONTROL were used. Serbia, Montenegro and Kosovo were excluded from the scope of this study as daily data on the number of flights and cases were not available. As a result of the analysis, although it was determined that the relationship between flight mobility and Covid-19 spread differs between countries, it was found that there was a statistically significant but very weak relationship in general.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50849 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[893-907]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/583 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Okul Yöneticilerinin Teknoloji Liderliği Yeterlik Algıları ile Yenilik Yönetimi Yeterlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Analysing the Relationship Between School Administrators’ Perceptions of Technological Leadership Competencies and Innovation Management Competencies]]> <![CDATA[Baran Barış YILDIZ]]> <![CDATA[Harun TÜYSÜZ -Mustafa ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Eğitim yönetimi, yönetici, lider, teknoloji, inovasyon, Türkiye eğitim vizyonu 2023]]> <![CDATA[Education management, administrator, leader, technology, inovasion, Turkey’s education vision 2023]]> <![CDATA[Bu çalışma, 2023 Eğitim Vizyonu’nda yer alan okul yöneticilerinin mesleki becerilerinin geliştirilmesi hedefinden hareketle okul yöneticilerinin teknoloji liderliği yeterlik algıları ile yenilik yönetimi yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılan nicel bir çalışmadır. Bu araştırmada, genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bu araştırmanın evrenini, 2019-2020 eğitim öğretim yılı İstanbul ili Avcılar ilçesinde devlet okullarında görev yapan 172 yönetici oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem alınmayarak evrende yer alan tüm okul yöneticilerine ulaşılmaya çalışılmış olup, bu çalışma 132 yöneticiyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanması için Hacıfazlıoğlu, Karadeniz ve Dalgıç’ın (2011a) geliştirmiş olduğu Teknoloji Liderliği Yeterlik Ölçeği ve Bülbül (2012a) tarafından geliştirilmiş olan Okullarda Yenilik Yönetimi Ölçeğinin yönetici formu kullanılmıştır. Teknoloji Liderliği Yeterlik Algıları Ölçeği ve Okul Yöneticilerinin Eğitim Örgütlerinde Yenilik Yönetimi Ölçeği puanlarının; cinsiyet, öğrenim durumu, branş, görev ünvanı ve bilişim teknolojileri alanında hizmet içi eğitim alma durumu değişkenine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere Mann Whitney-U Testi, görev yapılan okul türü değişkenine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere Kruskal Wallis-H Testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, okul yöneticilerinin teknoloji liderliği yeterlik algılarının yeterli; yenilik yönetimi yeterlik algılarının ise çok yeterli olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet, öğrenim durumu, branş ve görev yapılan okul türüne göre anlamlı bir fark bulunmamış iken; görev unvanı ve bilişim teknolojileri alanında hizmet içi eğitim alma değişkenine göre anlamlı farklılık bulunmuştur. Okul müdürlerinin puan ortalamaları, müdür yardımcılarından ve bilişim teknolojileri alanında hizmet içi eğitim alan okul yöneticilerinin puan ortalamaları, hizmet içi eğitim almayanlara göre daha yüksektir. Okul yöneticilerinin teknoloji liderliği yeterlik algıları ile yenilik yönetimi yeterlikleri arasında pozitif yönde ve yüksek düzeyde korelasyon tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[This study is a quantitative study carried out to analyse the relationship between school administrators' technology leadership competencies perceptions and innovation management with the aim of improving professional skills of school administrators in Turkey’s Education Vision 2023. In this research, a comparative relational screening model, one of the quantitative research methods, was used. The population of the study consisted of 172 administrators working in public schools in district of Avcılar, İstanbul in 2019-2020 academic year. The aim was to reach all the administrators in the population by not taking samples and 132 school administrators participated in this study. The data collection tools of the study were technology leadership competencies scale developed by Hacifazlioglu, Karadeniz and Dalgic (2011a) and innovation management scale developed by Bülbül (2012a) was used. Technology Leadership Efficacy Perceptions Scale and School Administrators' Innovation Management Scale in Educational Organizations; The Mann Whitney-U Test was applied to determine whether it differs according to the variable of gender, education level, branch, job title and in-service training in the field of information technologies, and the Kruskal Wallis-H Test to determine whether it differs according to the variable of school type. According to the results of the study, technology leadership competency perceptions of school administrators were high; innovation management competency perceptions were very high. There was no significant difference in terms of gender, education degree, subject and school type but a significant difference was found in position title and participation in-service training related to information technologies. The school principals' mean scores were significantly higher than deputy principals and the average scores of school administrators, participated in-service training related to information technologies were significantly higher than school administrators that didn’t participate. There was a positive and high correlation between school administrators’ perceptions of technological leadership competencies and innovation management competencies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50790 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[1087-1108]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/584 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Eğitim Memnuniyeti Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması]]> <![CDATA[Development of Distance Education Satisfaction Scale of University Students: Validity and Reliability Study]]> <![CDATA[Ali Yasin KAFES]]> <![CDATA[Ahmet YILDIRIM]]> <![CDATA[Psikometri, uzaktan eğitim, memnuniyet, üniversite öğrencileri, geçerlik, güvenirlik, ölçek, geliştirme]]> <![CDATA[Psychometry, distance education, satisfaction, university students, validity, reliability, scale, development]]> <![CDATA[Bu araştırma, özellikle Covid-19 pandemisi kapsamında üniversitelerin hızlı bir şekilde uygulamaya geçirdiği kapsamlı uzaktan eğitim uygulaması hakkında öğrencilerin memnuniyetini ölçen bir ölçeği geliştirmeyi amaçlamaktadır. Ölçek eğitimde etkileşim ve iletişim teorisine dayandırılmıştır. Teoriye göre, uzaktan eğitim sürecinde iletişimin temelinde öğrenmeden keyif alınması, etkileşimin sağlanması, öğrenmeyi daha basit hale getirme, motivasyon ve öğrenilenlerin transfer edilmesi gibi faktörlerin varlığı ve bu faktörlerin birbirlerini tetiklemesiyle öğrenmenin kolaylaşacağı belirtilmektedir. Çalışmanın etik incelemesi için Süleyman Demirel Üniversitesi Etik Kurulu’na 05.03.2021 tarihinde başvuru yapılmıştır. 11.03.2021 tarihinde E-87432956-050.99-33128 sayılı karar ile etik kurul bilimsel çalışma onayı alınmıştır. Çalışma 2020-2021 Eğitim-Öğretim Yılı içerisinde Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi’nde eğitim gören 3664 öğrencinin gönüllü katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Hazırlanan sorular katılımcılara internet aracılığı ile iletilmiştir. İstatistiksel işlemler için SPSS 25.0 ve LISREL 8.80 programları kullanılmıştır. Ölçeğin geçerlik çalışmaları kapsamında uzman görüşleri alınmış, AFA ve DFA uygulaması yapılmıştır. Buna göre ölçek varyansın toplamda %63.04’ünü açıklamıştır. Maddeler tahmin edildiği gibi “etkilemiş” ve “ulaşılabilirlik” faktörleri altında eşit sayıda toplanmıştır. Ölçeğin uyum iyiliği değerleri oldukça iyi bulunmuştur. Güvenirlik çalışmaları kapsamında ise Cronbach Alfa, test yarılama ve test tekrar test uygulamaları yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre ölçek güvenilirdir. Ölçekteki maddelerin ayırt ediciliğini belirlemek amacıyla maddelerin hem kendi faktörleri ile hem de ölçeğin bütünü ile düzeltilmiş madde toplam korelasyonu ile %27’lik alt-üst grup karşılaştırmalarına yer verilmiştir. Madde analizinden elde edilen bulgular, ölçekte yer alan maddelerin tamamının ayırt edici olduğunu göstermiştir. Bu bulgulara dayanarak Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Eğitim Memnuniyet Ölçeği’nin (ÜÖUEMÖ) geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ve öğrencilerin uzaktan eğitimden memnuniyetlerini ölçmek amacı ile kullanılabileceği söylenebilir.]]> <![CDATA[This research aims to develop a scale that measures students' satisfaction regarding the comprehensive distance education application that universities have quickly implemented within the scope of the Covid-19 pandemic. The scale is based on interaction and communication theory in education. According to the theory, it is stated that in the process of distance education, the existence of factors such as enjoying learning, ensuring interaction, making learning simpler, motivation and transferring what has been learned, and these factors trigger each other, learning will be easier. An application was made to the Ethics Committee of Süleyman Demirel University on 05.03.2021 for the ethical review of the study. With the decision numbered E-87432956-050.99-33128 on 11.03.2021, ethical committee approval was obtained for the scientific study.The study was carried out with the voluntary participation of 3664 students studying at Isparta Süleyman Demirel University in the 2020-2021 Academic Year. The questions prepared were conveyed to the participants via the internet. SPSS 25.0 and LISREL 8.80 programs were used for statistical processes. Expert opinions were received within the scope of the validity studies of the scale, and EFA and CFA were applied. Accordingly, the scale explained 63.04% of the variance in total. The items "affected" as predicted and were collected in equal numbers under the "availability" factors. The goodness of fit values of the scale was found to be quite good. Within the scope of reliability studies, Cronbach Alpha, test halving, and test-retest applications were performed. According to the results obtained, the scale is reliable. To determine the distinctiveness of the items in the scale, 27% lower-upper group comparisons with item-total correlation corrected with both their factors and the whole scale were included. Findings obtained from item analysis showed that all of the items in the scale were distinctive. Based on these findings, it can be said that UOUEMÖ is a valid and reliable measurement tool and can be used to measure students' satisfaction with distance education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50766 <![CDATA[Volume: 16 Issue 6[1641-1657]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/585 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kessler Psikolojik Distress Ölçeğinin Kanser Hastalarının Bakımvericilerinde Karşılaştırmalı Türkçe Uyarlaması: Bir Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması]]> <![CDATA[Comparative Turkish Adaptation of The Kessler Psychological Distress Scale in Cancer Caregivers: A Validity And Reliability Study ]]> <![CDATA[Serap Gökçe ESKİN]]> <![CDATA[Nukhet Kırag -Sebahat Gözüm]]> <![CDATA[Ruh sağlığı, stres, kanser bakımverici, stres değerlendirmesi, geçerlik, güvenirlik ]]> <![CDATA[Mental health, distress, cancer caregiver, stress apraisal, validity, reliability]]> <![CDATA[Bir nüfusun zihinsel sağlık ve refah seviyesi, toplumdaki bireylerin psikolojik sıkıntı düzeylerinin ölçülmesiyle ortaya çıkar. Psikolojik sıkıntı, özellikle kanser hastasına bakım veren ailelerde oldukça yaygın olduğu için, stress düzeyinin belirlenmesi önemlidir. Etkili stratejin birincil hastanın ailesinin tüm üyelerini hedeflemesi gerekebilir. Bunun sağlanabilmesi için pratik, güvenilir, kullanışlı ve çok fonksiyonlu tarama araçlarına gereksinim vardır. Bu çalışma Kessler Psikolojik Distres Ölçeği’nin (K10) Türkçe geçerlik güvenilirliğini iki grupta karşılaştırmalı olarak test etmek, açıklayıcılığını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışma metodolojik özellikte planlanmıştır. Araştırma Üniversite Hastanesi Kemoterapi Ünitesinde bulunan 75 kanser tanısı almış hastanın yakını ve toplumda bulunan kanserli yakını bulunmayan 75 sağlıklı bireyden oluşmuştur. 10 maddelik Kessler Psikolojik Sıkıntı Ölçeği anksiyete ve duygudurum bozuklukları için kısa bir ölçüm aracıdır. Ölçek güvenirliğini belirlemek amacıyla cronbach alfa değerleri; geçerliliğini ortaya koymak amacıyla faktör analizi, uyum analizleri, ayrıt ediciliğini ortaya koymak amacıyla korelasyon ve alt-üst %27 değerleri belirlenmiştir. Ölçeğin Cronbach alfa değeri 0.91’dir. Standardize edilmiş faktör yükleri, t değerleri ve maddelerin oluşturduğu açıklayıcılık değerleri için p değerinin 0.001’in altındadır. Uyum iyiliği indeks değerleri kabul edilebilir değerler arasındadır. Alt%27-üst%27 gruplarına göre toplam puan puanları anlamlı farklılık göstermektedir. K10 ölçeği Türkçe formu distress düzeyini belirlemek için hem sağlıklı popülasyonda hem de stres riski yüksek olan yüksek olan gruplarda kullanılabilecek geçerli, güvenilir ve pratik bir araçtır.]]> <![CDATA[The mental health and well-being of a population are determined by measuring the psychological distress levels of individuals in society. As psychological distress is quite common, especially in families caring for cancer patients, it is important to determine the level of stress. The effective strategy may need to target all members of the primary patient's family. In order to achieve this, there is a need for practical, reliable, useful and multifunctional scanning tools. This study was carried out to test the comparatively validity and reliability of the Turkish form of the Kessler Psychological Distress Scale (K10) and to reveal its explanatory power. The study used a methodological design. The study consist of total 150 people of which 75 relatives of cancer patients treated in a University Hospital Chemotherapy Unit and 75 healthy individuals from general population who did not have family members with cancer. The 10-item Kessler Psychological Distress Scale is a short measurement tool for anxiety and mood disorders. Cronbach’s alpha values were calculated to determine the reliability of the scale, factor and fit analyses were done to reveal its validity, and correlation and upper-lower 27% values were calculated to reveal its discriminating power. Cronbach’s alpha value of the scale was 0.91. The p-value for standardized factor loads, t values, and the explanatory values of the items were less than 0.001. The goodness of fit indices was within an acceptable range. Total scores showed significant differences according to the lower 27%-upper 27% groups. The Turkish version of the K10 scale is a valid, reliable and practical tool that can be used both in the healthy population and in groups with high stress risk to determine the level of distress.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50752 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1221-1233]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/586 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ayvalık Cunda Adası'ndaki Panagia (Koimesis Theotokou) ve Agios Panteleimon Kiliselerinin Mimari Tarihi ve Mekânsal Dönüşümü]]> <![CDATA[The Architectural History and Spatial Transformation of Panagia (Koimesis Theotokou) and Agios Panteleimon Churches on Cunda Island of Ayvalık ]]> <![CDATA[Hasan Sercan SAĞLAM]]> <![CDATA[Kent tarihi, Mimarlık Tarihi, Kiliseler, Ayvalık, Cunda Adası]]> <![CDATA[Urban History, Architectural History, Churches, Ayvalık, Cunda Island]]> <![CDATA[Türkiye'nin kuzeybatı kıyı kesiminde bulunan Ayvalık, 19-20. yüzyıllara tarihlenen karakteristik mimari mirasıyla bilinmektedir. Anıtlarından bir kısmı yakın zamanda restore edilerek yeni işlevler kazanmış olsa da bazıları doğa ve insan kaynaklı düzenli tahribatlar nedeniyle zaman içerisinde kaybolmuştur. İlintili olarak bu makale, Ayvalık'a bağlı Cunda / Alibey Adası'ndaki iki eski Rum Ortodoks kilisesi olan ve 20. yüzyılın ortalarında yıktırılmış Panagia ve Agios Panteleimon'u ele almaktadır. Mevcut literatür muğlak ikincil kaynaklara ve de eski fotoğraflara dayandığı üzere bu kiliselerin uzun yaşamına dair kentsel ve mimari bağlamda oldukça sınırlı bilgiye sahiptir. Bu arada her iki yapının da arsası günümüz Cunda kent dokusu içerisinde terk edilmiş ve viran halde durmaktadır. Bahis konusu kiliselerin mimarlık tarihi, plan ve çizimler içeren ve ilk kez bu makalede etraflıca ele alınan geç 19. yüzyıl tarihli arşiv belgeleri yoluyla önemli ölçüde detaylandırılmıştır. Ayrıca yayımlanmış birincil kaynaklar da göz önüne alınarak tartışılmıştır. Daha sonra bu yapıların mevcut korunma durumu, en güncel Cunda koruma imar planı ve tescil kayıtları üzerinden ortaya konmuştur. Başlıca sonuçlar, Panagia ve Agios Panteleimon'un kronoloji ve mimarisinin daha önce literatür tarafından ortaya konulandan önemli ölçüde farklı olduğunu göstermiştir. Bu yapılar, 19. yüzyılın sonundaki nihai görünümlerine değin art arda ve şaşırtıcı düzensizlikler barındıran değişikliklere uğramıştır. Ayrıca arsaları koruma açısından neredeyse tamamen ihmal edilmiş durumda olup risk altındadır. Lakin yüksek moloz ve bitki örtüsünün altında çok katmanlı bir mimari mirasın bulunduğu aşikârdır.]]> <![CDATA[Ayvalık in the northwestern coast of Turkey is renowned with its characteristic architectural heritage from the 19th-20th centuries. While some of its landmarks were recently restored and received new functions, some were lost in time due to natural and man-made damages. Correspondingly, this article focuses on two Greek Orthodox churches on Cunda / Alibey Island in Ayvalık that were demolished in the mid-20th century, namely Panagia and Agios Panteleimon. The literature that mostly relies on scant secondary sources and old photographs has very limited information about their long durée from an urban and architectural perspective. Meanwhile, the plots of both churches appear as abandoned ruin sites within the urban fabric of Cunda today. In this article, the architectural history of the aforementioned buildings were substantially elaborated through a group of late 19th century archival documents with plans and drawings that were studied for the first time. In addition, published primary sources were considered and discussed. Then, their current preservation status were demonstrated after the most recent Cunda conservation master plan and listing registries. Major outcomes have displayed that the timeline as well as architecture of Panagia and Agios Panteleimon significantly differ from what has been previously put forth by the literature. There were successive alterations with intriguing irregularities until their final appearances by the end of the 19th century. Furthermore, their plots were almost completely omitted from the conservation point of view and are under risk, though a multilayered architectural heritage is evident beneath the high debris and vegetation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50683 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[989-1017]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/587 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Romanya Sürat Vapurlarıyla 1911’de Köstence’den İskenderiye’ye Seyahat -Bir Tarife Broşürü ve Bir Gezi Programına Göre-]]> <![CDATA[Voyage from Constanța to Alexandria in 1911 By Serviciul Maritim Roman (SMR) -According to A Brochure of Time Schedule and A Voyage Schedule-]]> <![CDATA[Yunus Emre TEKİNSOY]]> <![CDATA[Murat HANİLÇE]]> <![CDATA[Tarih, Karadeniz, Seyahat, Romanya, Denizcilik, Vapur]]> <![CDATA[History, Black Sea, Voyage, Romania, Maritime, Steamship]]> <![CDATA[Sanayi Devrimi ile meydana gelen teknolojik gelişmeler her alanda olduğu gibi ulaşımın da gelişmesine ve çeşitlenmesine neden olmuştur. Yüksek basınçlı buhar motoruyla çalışan gemilerin inşası ulaşım ve taşımacılığa adeta yeni bir soluk getirmiş; buharlı gemilerle yolcu, yük ve posta taşımacılığı yapan şirketlerin kurulmasına zemin oluşturmuştur. Bu şirketlerin en yoğun faaliyet gösterdiği bölgelerden birisi de Karadeniz olmuştur. 20. yüzyıl başlarında Karadeniz’de çoğunluğu Batılı ülkelere ait 12 şirket faaliyet göstermiştir. 1878’de bağımsızlığını kazanan Romanya diğer pek çok alanda olduğu gibi ulaşım ve taşımacılık alanında milli bir girişim olarak Romanya Sürat Vapurları (Serviciul Maritim Român-SMR) işletmesini kurmuştur. Romanya Sürat Vapurları (SMR), Orient Ekspres ve Ostende Ekspres’le Avrupa şehirlerinden gelen yolcuları, Köstence Limanı’ndan İstanbul, İzmir, Beyrut ve İskenderiye gibi doğudaki limanlara taşıma amacıyla oluşturulmuş bir denizcilik işletmesidir. Orient Ekspres ve Ostende Ekspres’le Batı Avrupa şehirlerinden doğuya lüks tren yolculuklarının yapılması planlanmıştı. Faaliyet gösterdiği dönemde Karadeniz’in Beyaz Kuğuları olarak anılan Romanya Sürat Vapurları (SMR) ise tren yollarında sağlanan bu lüks yolculuğu denizde de devam ettirmek amacını taşıyordu. Bu çalışma Romanya Sürat Vapurları (SMR) İşletmesine ait bir broşür üzerinden 20. yüzyıl başlarında Karadeniz ile Doğu Akdeniz limanları arasında vapurla yolculuğun ayrıntılarını ortaya koymak ve aynı şirkete ait bir vapurla İstanbul’dan Romanya’ya gerçekleştirilmesi planlanan bir seyahatin programını incelemek amacıyla hazırlanmıştır.]]> <![CDATA[The technological developments brought about by the Industrial Revolution caused developments and diversification in transporting as in many other areas. Transportation sector had a new breathe by building of ships with steam engines powered by high pressure and it paved the way for establishing of companies that transport passenger, cargo and mail with steamboats. Black Sea was one of the regions where these companies acted the most intensively. At the beginning of 20th century, twelve companies -mostly belonging to Western countries- were active in Black Sea. Having gained its independence in 1878, Romania established the Romanian Maritime Service (SMR-Serviciul Maritim Român) as a national enterprise in the sector of transportation, as in many other areas. Serviciul Maritim Român (SMR) is a maritime company established to transport passengers arriving from European cities by means of Orient Express and Ostende Express from the port of Constanța to the ports of the Orient such as İstanbul, İzmir, Beirut and Alexandria. Luxury train journeys from Western European cities to the east were planned with the Orient Express and Ostende Express. Romanian Speedboats (SMR), known as the White Swans of the Black Sea during their operating period, aimed to continue these luxurious railway voyages also on the sea. This study was prepared to show the details of a voyage by speedboat between the Black Sea and the Eastern Mediterranean ports at the beginning of the 20th century through a brochure belonging to the Serviciul Maritime Român (SMR) and to examine the schedule of a trip planned to be made from Istanbul to Romania with a speedboat belonging to the same company.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50579 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[ 1019-1049 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/588 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kavramsal Sanatta Nesneden Arındırma ve Yeniden Bağlamsallaştırma Sürecinde Harita Kullanımı]]> <![CDATA[The Use of Map in the Process of Dematerialization and Re-contextualization in Conceptual Art]]> <![CDATA[Ümit GÜVENDİ ULUTAŞ]]> <![CDATA[Kavramsal Sanat, Harita, Sanat Nesnesi, Sanatsal Biçim, Sanat Fikri ]]> <![CDATA[Conceptual Art, Map, the Object of Art, Artistic Form, Idea of Art]]> <![CDATA[Tarihi süreçte sanat eserlerinin nesnesinin özel bir öneme sahip olduğu bilinmektedir. Biçimsel olarak estetik değere diğer ifadeyle güzelliğe sahip olan sanat eserleri tüm zamanlarda izleyenleri duygusal yönden etkilemeyi başarmıştır. 1930’lardan sonra ise sanatta, sanat nesnesinin biçimi ve varoluşuyla ilgili yeni düşüncelerin ortaya çıkmaya başladığı görülür. Bu düşüncelerin belli bir aşamadan sonra kavramsal sanat olarak tanımlanan yeni bir akıma yol açtığı görülmektedir. Kavramsal sanat akımı içerisinde pek çok sanatçının farklı farklı nesneleri, yazıyı, performanslar vb. kullanarak sanatta duygu yerine düşünceyi ikame etmeye çalıştıkları görülür. Kavramsal sanatta temel bakış açısı sanatın nesnesinden arındırılması veya sanat nesnesi olarak izleyicinin karşısına çıkarılan nesnelerin bağlamından kopartılarak yeniden bağlamlaştırılmasıdır. Sanatın tarihsel sürecinde sanatçıların zaman zaman haritalara yöneldikleri ve haritalar ürettikleri görülmektedir. Kavramsal sanat akımında ise sanatçıların diğer örneklerin dışında haritaları; projelerinde veya tek başlarına bir düşünsel araç olarak kullanmaya başladıkları görülür. Bu çalışmanın amacı kavramsal sanatta 1960 ve 1970’li yıllar kapsamında harita kullanan sanatçıları ve bu haritaların hangi amaçlarla nasıl düşünsel araçlara dönüştürüldüğünün incelenmesidir. Bu kapsamda çalışmada literatür taraması yapılmıştır. Sanatçıların belirlenmesinde amaca yönelik örneklem metodu uygulanmıştır. Sanatçıların belirlenmes sürecinde farklı tarihlerden farklı özellikler gösteren eserlere yer verilmiştir. Çalışmanın bütününde elde edilen sonuç karmaşık birer gösterge olan haritaların kavramsal sanatta başlangıçta benzer amaçlarla sonrasındaysa farklı amaç ve farklı düşünceleri ifade etmek için kullanıldığıdır. <div> </div>]]> <![CDATA[It is known that the object of artworks has a special importance in the historical process. Works of art that have aesthetic value in terms of form and, beauty in other words, have managed to affect the audience emotionally throughout the historical process. After 1930’s, it is seen that new thoughts related to the form and existence of the object of art start to emerge in art. Following a specific degree, these thoughts are seen to lead to a new movement called conceptual art. Within the conceptual art movement, it may be observed that many artists try to substitute thoughts instead of emotion in art by employing different objects, writing, performances, etc. In conceptual art, the main perspective is the de-objectification of art or to re-contextualize objects that are presented to the audience as art objects by removing them from context. Throughout the historical process of art, it is seen that artists turn towards maps from time to time and produce maps. In the conceptual art movement, artists are seen to employ maps in their projects or as a solely intellectual tool in addition to the other examples. The aim of this study is to examine the artists who used maps in conceptual art in the 1960s and 1970s and the reasons and purposes of transforming these maps into intellectual tools. In this context, literature review was conducted in the study. Goal-oriented sampling method was applied in determining the artists. In the process of determining the artists, works with different characteristics from different dates are included. The result obtained from the whole study is that maps, which are complicated indicators, are used in conceptual art for similar purposes at the beginning and to express different purposes and different ideas later.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50110 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[1163-1179]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/589 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminin Geldiği Son Nokta ]]> <![CDATA[Current Situation of Teaching Turkish as a Foreign Language]]> <![CDATA[Bahar DOĞAN KAHTALI]]> <![CDATA[Büşra GÜNATA]]> <![CDATA[Türkçe eğitimi, Türkçe öğretimi, yabancı dil olarak Türkçe öğretimi, lisansüstü tezler]]> <![CDATA[Turkish education, Turkish teaching, Turkish as a foreign language, postgraduate theses]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı; yabancı dil olarak Türkçe öğretimi alanında 2014-2020 yılları arasında hazırlanmış olan lisansüstü tezleri; eğitim düzeylerine, yapıldığı yıllara, enstitü türlerine, konu alanlarına, kullanılan araştırma modeline, evren/örneklem/çalışma gruplarına göre sınıflandırarak incelemektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizinde; bulguların betimlenerek yorumlanması amacıyla kullanılan nitel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz kullanılmıştır. 2014-2020 yılının Aralık ayına kadar olan dönemde yabancı dil olarak Türkçe öğretimi ile ilgili hazırlanmış 263 tezin 12’sinin 2014 yılında, 21’inin 2015 yılında, 18’inin 2016 yılında, 22’sinin 2017 yılında, 52’sinin 2018 yılında, 101’inin 2019 yılında ve 37’sinin 2020 yılında hazırlandığı görülmektedir. Tezler, araştırma modeli bakımından incelendiğinde nitel araştırma modellerinin kullanıldığı çalışmaların sayısal açıdan fazla olduğu tespit edilmiştir. Tezlerin örneklem/çalışma grubu/incelenen materyal vb. değişkenlerine göre dağılımına bakıldığında en fazla 128 tez ile kitap-doküman çalışmaları olmuştur. Tezlerin konu alanlarına bakıldığında 25 tez ile en çok çalışılan konu kitap-eser inceleme ve kullanımıdır. Tezler türlerine göre incelendiğinde 263’ün tezin 206’sı yüksek lisans 57’si doktora tezidir. Tezlerin enstitü türlerine göre dağılımı incelediğinde 145’inin Eğitim Bilimleri Enstitüsünde hazırlandığı görülmektedir. Bu tür çalışmaların her geçen gün artması, alana yön vermesi bakımından önem taşımaktadır. Lisansüstü tezler, bu çalışma ve ilgili çalışmalar incelenerek alanın ihtiyaç duyduğu tez konuları belirlenebilir. Bu çalışma yabancı dil olarak Türkçe öğretimi alanında yapılacak yeni çalışmalar için bütünlük sunarak yol gösterici olabilir ve araştırmacılara kolaylık sağlayabilir.]]> <![CDATA[This study aimed to examine the postgraduate theses written on teaching Turkish as a foreign language between 2014-2020 by classifying them according to the level of education, year, type of institute, subject area, research model, and universe/sample/study group. The document analysis method, one of the qualitative research methods, was used in the Study. The descriptive analysis method, one of the qualitative research methods that are used to describe and interpret the results, was used to analyze the data. Of the 263 theses written on teaching Turkish as a foreign language between 2014 and December 2020, 12, 21, 18, 22, 52, 101, and 37 were written in 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, and 2020, respectively. The theses were examined in terms of the research model and it was found that the number of theses in which qualitative research models were used is greater. Regarding the distribution of the theses according to the variables of sample/study group/reviewed material etc., the number of book-document studies was the highest (128 theses). Regarding the subject areas of the theses, the most-studied topic were book-work review and usage (25 theses). Regarding the level of education of the 263 theses, 206 were master’s theses and 57 were doctoral dissertations. Regarding the types of the institute of the theses, 145 prepared at the institute of Educational Sciences. The increase of such studies every day is important in terms of leading the field. This study can guide further research on teaching Turkish as a foreign language by offering integrity and provide convenience to researchers. This study can guide further research on teaching Turkish as a foreign language by offering integrity and provide convenience to researchers. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50104 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[931-959]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/590 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kars-Üçler Vadisi Petrogliflerinin İkonografik ve Biçimsel Özelliklerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Iconographic and Formal Features of the Petroglyphs in Kars-Üçler Valley]]> <![CDATA[Sait TOPRAK]]> <![CDATA[Tarih Öncesi Sanat, Petroglif, Kars-Üçler Vadisi, Atlı Betimleri]]> <![CDATA[Prehistoric Art, Petroglyph, Kars-Üçler Valley, Horsemen Descriptions]]> <![CDATA[Kültürel yapının önemli unsurlarından olan petroglifler, insanın düşünsel gelişim sürecinde önemli bir ifade biçimi olmuştur. Bilinçli bir imge/gösterge üretim mecrası olarak görülen bu sanatsal faaliyetlerde, Prehistorik Çağ toplulukları arasındaki sanatsal üretim biçimlerindeki farklılık, yaratıcılık ve gelişmişlik düzeylerine ilişkin ayrıntılar saptanabilmektedir. Prehistorik sanatının faaliyetleri açısından önemli bir icra alanı olan Kars ve çevresinde, prehistorik sanatkârların üretimlerini görmek mümkündür. Bu bölgede yer alan ve yeni keşfedilen Üçler Vadisi’ndeki kaya çizimleri, içerdiği farklı temalardan ve üsluplardan dolayı önemli bir Prehistorik Çağ sanatı arşivi oluşturmaktadır. Önemli bir bölümünde atlıların konu alındığı çizimlerden geçmişte burada yaşamış toplulukların sosyal ve kültürel yapıları hakkında veriler edinmenin yanı sıra avcı çizimcilerin gözlem, teknik ve çizim becerileri hakkında da bazı tespitler yapılabilmektedir. Vadide yer alan üç mevkideki kayalıklarda, tanımlanabilen yetmiş beş betimin büyük çoğunluğu kazıma tekniğiyle yapılmıştır. Tasvir edilmiş hayvan figürlerinin çoğu gerçekçi bir anlatımla, detaylar gösterilmeden, genelde profilden, hareketli ve durağan bir şekilde kayaya kazınmışlardır. İnsan figürleri ise benzer bir teknik kullanılarak hem profilden hem de cepheden gösterilerek betimlenmişlerdir. Çizimlerin betim içeriğine bakıldığında bunların genel olarak insanın doğa ve hayvanlar ile ilişkisini anlattığı yorumuna ulaşılabilir. Bu çalışmada, Üçler Vadisi’nde tespit edilmiş petroglifler ikonografik ve biçimsel özellikleri bakımından incelenmiştir. Ayrıca çalışmada, buradaki petroglifler ile Kars ili sınırları içinde ve çevresinde bulunan diğer örnekler arasındaki benzerlikler, farklılıklar belirtilmiştir.]]> <![CDATA[Being one of the important elements of the cultural structure, petroglyphs have become an important form of expression in the intellectual development process of human beings. As a conscious image/sign formation course, details in the difference in artistic production forms, creativity and level of development among prehistoric age communities can be determined in these artistic activities. It is possible to see the works of prehistoric artists in Kars and its surroundings, which is an important field of performance in terms of prehistoric art activities. The rock drawings in Üçler Valley, located in this region and newly discovered, constitute an important archive of prehistoric art since they are of different themes and styles. In addition to obtaining information about the social and cultural structures of the communities that lived here in the past from the drawings, in which a significant part of the horsemen is the subject, some assumptions can be made about the observation and technical drawing skills of the hunter artists.On the rocks at three locations in the valley, almost seventy-five identifiable depictions were made with some carving techniques. Most of the depicted animal figures were engraved on the rock in a realistic way, but without showing details, generally from the profile, in a moving and stable manner. Considering the depiction content of the drawings, the assumption that they generally describe the relationship of humans with nature and animals can be reached.In this study, petroglyphs detected in Üçler Valley were examined in terms of iconographic and formal features. In addition, in the study, the similarities and differences between the petroglyphs here and other samples found in and around Kars province were stated.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50092 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[1051-1073]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/591 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Pandemi Döneminde Ziyaretçi Yönetiminin Sanal Müzeler Aracılığıyla Şekillenmesi]]> <![CDATA[Shaping Visitor Management Through Virtual Museums During The Pandemic Period]]> <![CDATA[Hicran Hanım HALAÇ]]> <![CDATA[Büşra SAĞLAM DORUK]]> <![CDATA[Sosyoloji, ziyaretçi yönetimi, ziyaretçi etkileri, sanal tur, sanal müze, pandemi]]> <![CDATA[Sociology, visitor management, visitor effects, virtual tour, virtual museum, pandemic]]> <![CDATA[Ziyaretçi yönetimi, tarihi çevrelerin kullanıcı için erişilebilir olduğu durumlarda ziyaretçi yoğunluğu üzerinde yapılan bir planlamayken, pandemi sürecinde bu alanlara erişimin mümkün olmaması ile farklı bir boyut kazanmıştır. Bu dönemde tarihi çevre ve müzelerin sadece sanal ortamda ziyaret edilebilir olması sanal müzelere olan ilgiyi arttırmış, bu alanlarda ziyaretçi yönetimi sağlamada sanal müzelerin önemli bir yöntem olduğu görülmüştür. Bu çalışmada amaç, müzelere erişilebilirliğin kısıtlandığı pandemi, afet gibi durumlarda ziyaretçi yönetiminin sağlanmasında sanal müzelerin rolünü tespit etmektir. Bu amaç doğrultusunda nicel araştırma yöntemlerinden zaman serisi analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntemle, belirlenen zaman aralığında müzelerin izlenme sayıları kaydedilerek süreç içerisindeki izlenme verileri tespit edilmiştir. Veriler ilk olarak 3 Nisan 2020, son olarak 5 Haziran 2020 tarihlerinde kaydedilerek haftalık olarak izlenme sayıları tabloya girilmiştir. Bu izlenme sayılarını etkileyebilecek diğer unsurlar olarak sanal müzelerin haberlere konu olma durumları ile arama motorlarında öncelikli karşılaşılma durumları da belirlenerek izlenme sayıları ile ilişkisi araştırılmıştır. Sanal müzeler haberlere konu olanlar ve olmayanlar olarak ayrılmış, incelenen haberlerin yayınlanma tarihleri ile takibi yapılan izlenme sayılarının tarihsel süreci arasındaki ilişki incelenmiştir. Google ve Yandex arama motorlarında sanal müzelerin çeşitli anahtar kelimelerle aratılması sonucu öncelikli karşılaşılma durumu ile izlenme sayıları arasındaki ilişkinin tespiti yapılmıştır. Bu veriler ışığında pandemi sürecinde sanal müze izlenme sayılarında önemli bir artışın gözlendiği ve haberler ile arama motorlarındaki öncelik durumu ile sanal müzelerin izlenme sayılarının ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[While visitor management is a planning made on visitor density when historical environments are accessible to the user, it has gained a different dimension with the inability to access these areas during the pandemic process. In this period, the historical environment and the fact that museums can only be visited in a virtual environment increased the interest in virtual museums, and it was seen that virtual museums were an important method in providing visitor management in these areas. The aim of this study is to determine the effect of virtual museums in providing visitor management in situations such as pandemics and disasters where accessibility to museums is restricted. For this purpose, one of the quantitative research methods, time series analysis method was used. With this method, the viewing data of the museums was determined by recording the number of views of the museums in the specified time period. The data were first recorded on April 3, 2020, and finally on June 5, 2020, and the weekly viewing numbers were entered in the table. As other factors that may affect the number of views, the status of virtual museums to be the subject of news and their priority encounters in search engines were also determined and their relationship with the number of views was investigated. Virtual museums were divided into news items and non-news items and the relationship between the number of views was examined. As a result of searching virtual museums with various keywords on Google and Yandex search engines, the relationship between the priority encounter and the number of views was determined. In the light of these data, it was concluded that there was a significant increase in the number of virtual museum views during the pandemic process and that the priority status of the news and search engines was related to the number of views of virtual museums.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50048 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1261-1277]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/592 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[2000’li Yıllarda Çalışan Performansı Konusunda Yapılan Ulusal Makalelerin (Tr Dizin) Bibliyometrik Analizi]]> <![CDATA[Bibliometric Analysis of National Articles (TR Index) in 2000’s Regarding Employee Performance]]> <![CDATA[İlknur ÇEVİK TEKİN]]> <![CDATA[Abdullah TÜRK]]> <![CDATA[Yönetim, İnsan Kaynakları, Çalışan Performansı, Bibliyometrik Analiz, TR Dizin]]> <![CDATA[Management, Human Resource, Employee Performance, Bibliometric Analysis, TR Index]]> <![CDATA[Çalışan performansı pek çok örgütsel çıktıya neden olan bir kavramdır. Çalışan performansını değerlemek için örgütler tarafından çalışanların sergiledikleri performansların ölçülüp, denetiminin yapılması zorunludur. Bu değerlemenin amacı, çalışanların yaptıkları faaliyetleri belirleyip, zayıf kaldıkları alanları tanımlamak, sorumluluklarını yerine getirip getirmediklerinin tespitinin yapılması ve işin gerektirdiği şekilde doğru bir akış sergileyip, sergilemediğini ortaya koymaktır. Gerekli performans sergilemeyen çalışanların uyarılması ya da iş ile ilgili bağlantısının kesilmesi sağlanır. Çalışan performansının ölçülmesinde, çalışanın belirlenen hedeflere ne derece yaklaştığı ve önceki dönemlerde elde ettiği performanslarının kıyaslanması sonucu oluşan kriterler kullanılır. Çalışanların, çalışma şekli ve davranışları sonucu ortaya çıkan performansın örgütsel amaçlara ulaşmada önemi büyüktür. Hawthorne çalışmalarından günümüze, çalışan performansının arttırılması ile ilgili çalışmalar yapılmaktadır. Bu çalışmada 2000-2020 yılları arasında “çalışan performansı” konusunda yapılan TR Dizin çalışmaların bibliyometrik analizinin yapılması amaçlanmıştır. Bibliyometri, dokümanlar ile ilgili süreçlerin ve özelliklerin analiz edilmesini içeren bir araştırma yöntemidir. Türkiye’de gerçekleştirilen bibliyometrik çalışmalarda, lisansüstü tez çalışmalarında genel olarak ulusal tez veri tabanı kullanılırken, makale türünde ele alınan bibliyometrik çalışmalarda ise dergi incelemesi ya da alan incelemesi yapılmaktadır. Bu çalışmada, çalışan performansı konusunda en çok makale yayınlayan dergiler, çalışmaların yıllara göre dağılımı, tek bir çalışmaya en çok atıf alan yazarlar ve toplamda en çok atıf alan yazarlar, en çok katkı sunan üniversiteler, bu üniversite yazarlarının üniversitelerine atıf katkıları ve çalışmaların en çok ilişkilendirildiği diğer değişkeneler tespit edilerek elde edilen sonuçlar raporlanıp, yorumlanmıştır.]]> <![CDATA[Employee performance is a concept that causes many organizational outputs. In order to evaluate employee performance, it is imperative that organizations measure and control the performance of employees. The main idea of this appraisal is to determine the activities of the employees, to identify the areas in which they are weak, to determine whether they fulfill their responsibilities, and to reveal whether they are exhibiting the correct flow as required by the job. Employees who do not perform the required performance are warned or disconnected from the job. In measuring the performance of the employee, the criteria formed by comparing the employee's approach to the determined goals and the performances achieved in the previous periods are used. The performance resulting from the working style and behavior of the employees is of great importance in achieving organizational goals. Since Hawthorne studies, studies have been carried out to increase employee performance. In this study, it was aimed to make bibliometric analysis of TR Index studies on “employee performance” between 2000-2020. Bibliometry is a research method that includes the analysis of processes and properties related to documents. Bibliometric studies carried out in Turkey, in general postgraduate dissertation thesis used the national database, and the types of articles in the journals studies discussed bibliometric analysis or field study is done. In this study, the journals that published the most articles on employee performance, the distribution of studies by year, the authors who received the most citations to a single study and the authors who received the most citations in total, the universities that contributed the most, the citation contributions of these University authors to their universities and other variables with which the studies were most associated were reported and interpreted.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=50018 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[ 597-611 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/593 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Okuma Kültürünün Oluşması Sürecinde Türkçe Öğretmenlerinin Yeri ve Önemi]]> <![CDATA[The Place and Importance of Turkish Teachers in The Process of Formation of Reading Culture]]> <![CDATA[Saadet ÜNLÜ]]> <![CDATA[Nigar İPEK EĞİLMEZ]]> <![CDATA[Türkçe eğitimi, okuma, okuma kültürü, Türkçe öğretmeni, ortaokul]]> <![CDATA[Turkish education, reading, reading culture, Turkish teacher, middle school]]> <![CDATA[Bu çalışma; okuma kültürü oluşturma sürecinde Türkçe öğretmenlerinin yeri ve önemini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada; okuma kültürü kavramı, okuma kültürü oluşturma süreci, okuma kültürü oluşturma sürecini etkileyen etmenler üzerinde durulmuştur.Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2017-2018 eğitim öğretim yılında, Muğla il merkezi ve ilçelerinde görev yapmakta olan Türkçe öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Muğla ilinin farklı ilçelerinde görev yapan ve tabakalı rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiş 142 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak uzman görüşü alınarak geliştirilen Öğrencilere Okuma Kültürü Edindirmek Amacıyla Yapılan Etkinlikler Anketi kullanılmıştır. Ölçme araçlarından elde edilen veriler içerik analizi yöntemi kullanılarak çözümlenmiştir. Türkçe öğretmenlerinin anket sorularına verdikleri cevaplar kodlanarak sınıflandırılmış, sınıflandırılan veriler yüzde ve frekans hesapları yapılarak tablolar halinde sunulmuştur. Öğretmenlerin birden fazla yanıt verdiği sorular ise SPSS programı ile çözümlenmiş ve tablolar halinde sunulmuştur. Ayrıca tabloların altında öğretmen görüşlerinden alıntılara yer verilmiştir. Araştırmanın bulguları; “Türkçe Öğretmenlerinin Okuma Kültürlerine İlişkin Tespitler”, “Öğrencilerde Okuma Kültürü Oluşturabilmek Adına Türkçe Öğretmenleri Tarafından Yapılan Etkinlikler” ve “Öğrencilerin Okumayı Bir Kültür Haline Getirebilmeleri İçin Türkçe Öğretmenlerinden Öneriler” olmak üzere üç ana başlık altında sunulmuştur. Araştırma sonuçları; “Türkçe Öğretmenlerinin Okuma Kültürlerine Dair Elde Edilen Tespitlere İlişkin Sonuçlar ve Tartışmalar”, “Öğrencilerde Okuma Kültürü Oluşturabilmek Adına Türkçe Öğretmenleri Tarafından Yapılan Etkinliklere Dair Elde Edilen Tespitlere Dair Sonuçlar ve Tartışmalar” ve “Öğrencilerin Okumayı Bir Kültür Haline Getirebilmeleri İçin Türkçe Öğretmenlerinin Verdiği Önerilerden Elde Edilen Tespitlere İlişkin Sonuçlar ve Öneriler” olmak üzere üç ana başlık altında sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; uygulayıcılara (devlet, eğitim kurumları, öğretmen) ve araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[The current study was conducted to explore the place and importance of Turkish teachers in the process of formation of reading culture. In the study, the concept of reading culture, the process of formation of reading culture and the elements affecting the process of formation of reading culture have been addressed. The study employed the survey model. The population of the study is comprised of the Turkish teachers working in the secondary schools located in the central and surrounding districts of the city of Muğla in the 2017-2018 school year. The sample of the study consists of 142 Turkish teachers selected from among the population by using the stratified random sampling method. As the data collection tool, the Questionnaire of Activities for Imparting Reading Culture to Students developed after seeking expert opinions was used. The data collected through the measurement tools were analyzed by using the content analysis method. The responses given by the Turkish teachers to the questionnaire items were coded and classified, and the classified data are presented in tables after their percentage and frequency calculations have been made. The items to which teachers provided more than one response were analyzed in SPSS program package and are presented in tables. Moreover, direct quotations are made from the teachers’ opinions and are given under the tables. The findings of the study are presented under three main headings; “Findings about the Reading Culture of the Turkish Teachers”, “Activities Conducted by the Turkish Teachers to Develop Reading Culture in Students” and “Suggestions Made by the Turkish Teachers for Students to Turn Reading into a Culture”. The results of the study are presented under three main headings; “Results and Discussion related to the Findings about the Reading Culture of the Turkish Teachers”, “Results and Discussion related to the Activities Conducted by the Turkish Teachers to Develop Reading Culture in Students” and “Results and Discussion related to the Findings about the Suggestions Made by the Turkish Teachers for Students to Turn Reading into a Culture”. In light of the results of the study, suggestions are made for implementers (state, educational institutions, teachers) and researchers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49998 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1365-1404]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/594 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Futbol Antrenörlerinin Ahlaki Karar Alma Tutumlarının İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Moral Decision-Making Attitudes of Football Coaches]]> <![CDATA[Ahmet TEMEL]]> <![CDATA[Tevfik EMRE -Refik EMRE]]> <![CDATA[Beden eğitimi ve spor, Adil oyun, ahlaki karar, amatör futbol, antrenörlük mesleği, futbol antrenörü]]> <![CDATA[Physical education and sport, Fair play, moral decision, amateur football, coaching profession, football coach]]> <![CDATA[Bu araştırmada, futbol antrenörlerinin ahlaki karar alma tutumlarını belirleyen durumların incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma için nitel araştırma yöntemlerinden fenomonolojik araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Konya ve Niğde’de amatör futbol takımı çalıştıran antrenörler oluşturmuştur. Katılımcıların seçiminde benzeşik örnekleme yöntemi tercih edilmiş ve odak grup görüşmesi yapılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanan verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre “insani özellikler”, “yaşam özellikleri”, “mesleki özellikler” ve “sporun özellikleri” olarak 4 tema belirlenmiştir. Çalışmada futbol antrenörlerinin, ahlaki karar almalarının kişilik özellikleri ve inançları gereği hassas davrandıkları tespit edilmiştir. İnsan yaşamının mücadele içerdiği, kaybetmenin öğrenme için fırsat olduğu, onurlu insanların toplum hafızasında yer edineceği sonucuna ulaşılmıştır. Yaşam mücadelesi sürecinde insanlar kazanma hırsına kapılıp yalnız da kalabilmektedir. Bu süreçte antrenör; iradeli, rakibe saygılı, model ve lider olarak saygınlığını artırabilir. Antrenörlerin kazanmış olduğu saygınlıkla birlikte daha kalıcı başarıları olabilir. Antrenörlerin sporculara yönelik en büyük kazançları, kaybetmenin değerinin hissettirerek, sporcuların yaşamlarına dokunmaktadır. Futbol doğası gereği kazanma ve kaybetmeyi içermesine karşın antrenörler, kaybetmek pahasına haklı kazanmayı istemektedirler. Futbolun profesyonel olması nedeniyle, kazanmak adına kaçak oyuncu oynatma, rakibi tahrik ederek kart gördürme ve oyunun temposunu düşürme gibi durumların futbol sahalarında yaşandığı görülmüştür. Bu sonuçlar doğrultusunda; antrenörlerin yetiştirilme sürecinde performans odaklı yaklaşımın yanında insani yaklaşımların gözetilmesi, antrenörlük sürecinde uzmanlardan profesyonel destek alınarak amatör spor ruhunun korunması ve tüm sosyal platformlar üzerinde antrenörlerin insani-mesleki özelliklerinin vurgulanması önerilebilir.]]> <![CDATA[In this study, it is aimed to examine the situations that determine the moral decision-making attitudes of football coaches. The phenomenological research design, one of the qualitative research methods, was used for the research. The sample of the study consists of coaches who work amateur football teams in Konya and Niğde. For the selection of the participants, the homogeneus sampling method was preferred and a focus group interview was done. Content analysis was used in the analysis of the data which was collected by using the semi-structured interview form. According to the research findings, 4 themes as "human characteristics", "life characteristics", "professional characteristics" and "sports characteristics" were determined. In the study, it was determined that football coaches behave sensitive in their moral decision-making due to their personality traits and beliefs. It has been concluded that human life involves a struggle, losing is an opportunity for learning and honorable people will take a place in public’s memory. During the struggle for survival, people can also be alone with the ambition to win. In this process, the coach; Willed, respectful of the opponent, can increase your reputation as a model and leader. With the dignity that coaches have gained, they may have more lasting success. The biggest gains of trainers for athletes touch the lives of athletes by making the value of losing felt. Although football inherently includes winning and losing, coaches want to win justly at the expense of losing. Due to the fact that football is a professional sport, it has been observed that the situations such as playing illegal players in order to win, making opponent red carded by provoking them and decreasing the tempo of the game are also experienced in football fields. In line with these results; In addition to the performance-oriented approach in the training process of the trainers, it may be suggested to observe humanitarian approaches, to protect the amateur sports spirit by getting professional support from the experts in the coaching process, and to emphasize the human-professional characteristics of the trainers on all social platforms.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49990 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[ 757-771]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/595 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Özel Yetenekli Öğrencilerin Sosyal Becerilerinin Gelişiminde Müzik Eğitiminin Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Music Education in the Improvement of Gifted and Talented Students’ Social Skills]]> <![CDATA[Melike BOLAT]]> <![CDATA[Tülün MALKOÇ]]> <![CDATA[Müzik eğitimi, sosyal beceri, özel eğitim, üstün zekâ, üstün yetenek, özel yetenek ]]> <![CDATA[Music education, social skills, special education, gifted, talented]]> <![CDATA[Bu çalışma, özel yetenekli çocukların sosyal becerilerini müzik eğitimi yoluyla keşfetmelerini, tanımalarını, geliştirmelerini sağlamak amacıyla yapılmıştır. Deneysel metod kullanılan bu araştırmada; özel yetenekli çocukların sosyal beceri düzeyleri üzerine müzik eğitiminin etkisinin ne derece etkili olabileceği araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ilinde özel bir eğitim kurumunda Üstün Yetenekliler Eğitim Programı’nda (ÜYEP) öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. 18 öğrenci arasında rastgele seçilerek oluşturulan deney (n=9) ve kontrol (n=9) grubuna, Akçamete ve Avcıoğlu’nun (2005) geliştirdiği Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği (7-12 Yaş) uygulanmıştır. Deney grubu; haftada 1 saat araştırmacı ile araştırmacı tarafından geliştirilen sosyal becerileri arttırmaya yönelik zenginleştirilmiş bir müzik öğretim programı çalışırken, haftada 1 saat de okulun müzik öğretmeni ile Milli Eğitim Bakanlığı Müzik dersi öğretim programı ile müzik eğitimine devam etmiştir. Kontrol grubu ise haftada iki saat okulun müzik öğretmeni ile Milli Eğitim Bakanlığı Müzik dersi programıyla müzik eğitimine devam etmiştir. 12 hafta sonunda deney ve kontrol grubuna son test uygulanarak Sosyal beceri düzeyleri ile ilgili veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Verilerin analiz edilmesiyle elde edilen sonuçlarda; uygulama süreci sonunda deney grubunun, temel sosyal becerileri, temel konuşma becerileri, ilişkiyi başlatma becerileri, grupla iş yapma becerileri, duygusal becerileri, kendini kontrol etme becerileri ve bilişsel becerilerinde pozitif yönde gelişim görülmüştür. Kontrol grubunda ise; temel konuşma becerileri, ilişkiyi başlatma becerileri, ilişkiyi sürdürme becerileri, sonuçları kabul etme becerileri, yönerge verme becerileri ve bilişsel becerilerinde pozitif yönde gelişim görülmüştür. Deney ve Kontrol gruplarının her ikisi için de müzik eğitiminin öğrencilerin sosyal becerilerini geliştirdiği sonucu doğrulanmıştır.]]> <![CDATA[In this study, it was carried out to enable gifted and talented children to discover, recognize and develop their social skills through musical education. In this research using experimental method; It has been investigated how effective the social skills levels of gifted and talented children and music education can be. The study group of the research consisted of students studying in the Gifted and Talented Education Program (ÜYEP) in a private educational institution in Istanbul. The Social Skills Evaluation Scale (7-12 years old) developed by Gönül Akçamete and Hasan Avcıoğlu was applied to the experiment (n = 9) and control (n = 9) groups, which were randomly selected among 18 students. Experimental group; one hour per week an enriched to improve social skills developed by researcher with researcher music while working training program, and also one hour per week at the Ministry of Education with the school's music teacher, music lessons and continued their musical education through the program. The control group continued their music education with the music teacher of the school for two hours a week with the Ministry of National Education Music lesson program. At the end of 12 weeks, a post-test was applied to the experimental and control groups and the data were analyzed statistically. In the results obtained by analyzing the data; at the end of the application process, a positive development was observed in the experimental group's basic social skills, basic speaking skills, initiation skills, group business skills, emotional skills, self-control skills and cognitive skills. In the control group; basic conversational skills, relationship skills to initiate, maintain relations skills, the ability to welcome the results were seen in a positive direction in the development of guidelines making skills and cognitive skills. It was confirmed that music education improves the social skills of the students in both the experimental and control groups.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49974 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1463-1481]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/596 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversitelerin Tekstil ve Moda Tasarımı Öğretim Programında Artan/Artık/Atık Malzemenin Geri Kazanımı ve Sürdürülebilirliği Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[A Research on the Recycling of Waste Materials and Sustainability in the Textile and Fashion Design Teaching Program of Universities]]> <![CDATA[Sevim Tuğba ARABALI KOŞAR]]> <![CDATA[Fatma Yelda GEZİCİOĞLU -Mine BEŞEN YALÇIN]]> <![CDATA[Geri Dönüşüm, Geri Kazanım, Sürdürülebilirlik, Artan-Artık-Atık Malzeme, Tekstil ve Moda Tasarımı, Eğitim/Öğretim ]]> <![CDATA[Recycling, Sustainability, Waste Material, Textile and Fashion Design, Education and Training]]> <![CDATA[Son yıllarda tekstil tasarımı, giysi tasarımı, aksesuar tasarımı ve tekstil sanatı alanlarında geri dönüşüm, geri kazanım ve sürdürebilirlik kavramları sıklıkla rastlanan birer olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Çevre kirliliğinin artması, küresel ısınma ile ilgili sorunların insan sağlığını tehdit edecek boyuta ulaşması, insanları çevreye karşı daha duyarlı olmaları konusunda uyarmaktadır. Bilinçsiz ve hızlı tüketim alışkanlıklarıyla kaybettiğimiz doğal kaynaklarımızın yok olmasının yanı sıra çevre kirliliği de önlem alınması gereken konuların başında yer almaktadır. Bilim insanları ve sanatçılar sürekli olarak bu konuya dikkat çekmek amacıyla çevre dostu yeni malzemeler, teknolojiler ve üretim yollarını aramakta, çeşitli araştırmalar ve çalışmalar yürütmektedirler. Ülkemizde de tekstil sektöründe bu konuya karşı duyarlı yaklaşımların sergilenmeye başlamış olması da ümit vericidir. Bu konuyla ilişkili olarak, tekstil sektörüne bilinçli kumaş, giysi, aksesuar tasarımcıları ve sanatçıları yetiştiren üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakülteleri Tekstil/Tekstil ve Moda tasarımı bölümlerinde uzun yıllardır geri dönüşüm, geri kazanım ve sürdürülebilirlik kavramlarının farkındalığına işaret eden projelerin devam ettiği gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, belirlenen üniversitelerin Tekstil ve Moda Tasarım Bölümlerinde 2010-2020 yılları arası Eğitim/Öğretim programında yer alan sanat ve tasarım derslerinde lisans öğrencilerinin geri dönüşebilen ve geri kazanılan malzemelerle deneysel tasarımlarına, farkındalık yaratacak dokuma, örme, baskı, aksesuar ve giyilebilir/giyilemez projelerine yer verilerek, ülke koşulları ölçeğinde eğitim alanında geri kazanım, sürdürülebilirlik önerilerinin sunulması amaçlanmaktadır. Bu makalede kullanılan tüm görsel materyaller kişilerin izni alınarak kullanılmıştır.]]> <![CDATA[In recent years, the concepts of recycling and sustainability have been common facts in the fields of textile design, garment design, accessory design and textile craft. The fact that environmental pollution increases and that problems regarding the global warming reaching a level that threatens human health warns people to be more conscious to the environment. Environmental pollution as well as destruction of our natural resources that we have lost due to unconscious and fast consumption habits is one of the most important issues that need to be taken measures. Scientists and artists are continuously looking for new environmentally friendly materials, technologies and production ways to draw attention to this issue, and conduct various researches and studies. It is also promising that conscious approaches to this issue have been shown in the textile industry in our country. With regard to this issue, it has been observed that the projects that point out to the awareness of the concepts of recycling and sustainability have been continuing for many years in the Textile/Textile and Fashion Design Departments of the Faculty of Fine Arts of Universities, which educate conscious fabric, garment, accessory designers and artists for the textile sector. Undergraduate students’ experimental designs with recyclable materials, weaving, knitting, printing, accessories and wearable/non-wearable projects that will raise awareness in the art and design courses in education programs between 2010-2020 in the textile and fashion design departments of selected universities are included in this study, and it is aimed to present recycling and sustainability suggestions in the field of education on the scale of the country’s conditions. All of visual materials in this article have been used with the consent of individuals.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49880 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[ 719-741]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/597 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Mit Mi Yoksa Gerçek Mi? Çevrimiçi Siyasal Haber Tüketiminde Yankı Odaları]]> <![CDATA[Myth or Fact? Echo Chambers in Online Political News Consumption]]> <![CDATA[Asuman KUTLU]]> <![CDATA[İletişim, yankı odası, siyasal haber tüketimi, çevrimiçi medya, kutuplaşma ]]> <![CDATA[Communication, echo chamber, political news consumption, online media, polarization]]> <![CDATA[Dijital medyada bilginin yayılımı kişilerin güncel siyasal olaylara ilişkin bilgilenme sürecini değiştirmiştir. Yapılan araştırmalar iki karşıt doğrultuda sonuçlar ortaya çıkarmıştır: Dijital ortamlar bilgi kaynaklarını çoğullaştırarak demokrasinin işleyişini olumlu yönde etkilemiş, kişilerin kendi görüşlerini destekleyen enformasyonu arama sürecini kolaylaştırırken, siyasal kutuplaşmayı ortaya çıkararak yankı odaları olarak da işlev görmelerine neden olabilmektedir. Seçici maruz kalma ve kullanımlar ve doyumlar teorilerini birleştiren bu çalışma, dijital medyada seçici maruz kalma ve internet kullanıcılarının görüşlerini destekleyen siyasal haber tüketimi davranışlarını ve motivasyonlarını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışmnın etik kurul onayı, Beykent Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler için Yayın Etiği Kurulunun 11.01.2021 tarihli kararıyla alınmıştır. Siyasete ilgi duyan ve maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemiyle belirlenen 20 kişi, iki aylık süre içinde gerçekleştirilen 5 çevrimiçi senkronize odak grupta seçici maruz kalma durumunda siyasal haber tüketim alışkanlıklarını ve motivasyonlarını tartışmışlardır. Elde edilen veriler, tematik analiz yöntemi ile incelenmiştir. Gerçekleştirilen analiz sonucunda iki temel tema ortaya çıkmıştır. (i) Siyasal haberlerde seçici maruz kalma ve motivasyonlar: tarafsız siyasal bilgiye erişimin, seçici maruz kalmaya motive eden temel unsur olduğu görülmüştür. Siyasal bilgilenme davranışını motive eden ana faktörün, rehberlik sağlama olduğu ortaya çıkmıştır. (ii) Çevrimiçi yankı odaları: siyasal bilgi kaynaklarının çoğulluğu politik kutuplaşmayı artıran bir etken olarak değerlendirilebilir. Araştırmaya katılanların siyasal haber tüketim davranışları ve karşıt düşünceye sahip olan diğerlerine ilişkin tutumları, çevrimiçi mecralarda siyasal zorbalıkla birlikte yankı odalarının varlığına işaret etmektedir. ]]> <![CDATA[The dissemination of information through digital media has changed the process of being informed about current political events. Previous research evidence extends in two opposite directions: Digital platforms improve the functioning of democracy through amplifying of information sources while they may serve as echo chambers allowing people to easily seek out information complementing their opinions, thereby generating political polarization. This study integrating theories of selective exposure and uses and gratifications seeks to explore selective exposure in digital media and users’ motivations to consume and share information reinforcing their views. The study was approved by the Beykent University Social and Human Sciences Etthics Committee decision dated 11.01.2021. A maximum variation sample of 20 politically interested individuals explored their political news consumption habits and motivations under conditions of selective exposure through 5 synchronous online focus groups in a 2-month period. The data was analysed utilizing a thematic approach. Two main themes emerged. (i) Selective exposure to political news and motivations: access to unbiased political information was identified as the main motivator of selective exposure. Guidance was found to be the key motivator to obtain political information. (ii) Online echo chambers: The vast array of political information sources may increase online polarization. Respondents’ political news consumption behaviour and attitude towards people holding opposing views may demonstrate the existence of echo chambers along with political bullying. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49871 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[743-755]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/598 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uyarlama Senaryo ve Türleri]]> <![CDATA[Adaptated Screenplay and It’s Types]]> <![CDATA[Yelda YANAT BAĞCI]]> <![CDATA[Sinema, Uyarlama Senaryo, Uyarlama Türleri, Sinema Edebiyat İlişkisi, Senaryonun Kaynağı]]> <![CDATA[Cinema, Adapted Screenplay, Types of Adaptation, Cinema and Literature, Source of Scenario]]> <![CDATA[Sinema 126 yıllık tarihi ile en genç sanat dallarından biri olarak kendi anlatım biçimini ve içeriğini oluşturana kadar kendinden önce gelen diğer sanat dallarından hem içerik hem de biçim bakımından yararlanarak var oluş sürecini hızlandırmak istemiştir. Elbette bu sinemanın kendine özgü yazım biçimi olan senaryoyu da etkilemiştir. Bu bağlamda senaryo başta tiyatro ve edebiyat olmak üzere film/dizi uyarlamaları; diğer adıyla yeniden çevrimler, biyografiler, otobiyografiler, çizgi romanlar, bilgisayar oyunları gibi birçok kaynaktan yararlanmış ve bunları sinemaya özgü bir anlatım biçimiyle yeniden yazmıştır. Türk Sineması da Türk edebiyatının önemli eserlerini filme alarak bu akımı takip etmiş, zaman içinde video oyunları hariç diğer tüm uyarlama türlerini de hayata geçirmiştir. Türk Sineması bu uyarlama türleri içinde özellikle yeniden çevrimler konusunda dünyanın öncü sinemaları arasında yer almaktadır. Senaryo kaynağa sadakatine göre ise Birebir Uyarlama, Yorumlama ve Esinlenme olmak üzere üçe ayrılır. Bu çalışma uyarlama senaryonun tarihçesini, özelliklerini ve türlerini belirlemek ve detaylı bir şekilde açıklamak amacıyla literatür tarama yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda uyarlama senaryonun tanımı, ilk uyarlamalar, kaynağa sadakatine göre uyarlama çeşitleri ve kaynağına göre uyarlama çeşitleri ele alınmış ve tüm uyarlama türleri örneklerle açıklanmıştır. Sonuçta elde edilen verilen değerlendirilmiş ve uyarlama senaryonun sorunları tespit edilerek bu sorunların giderilebilmesi için de bazı önerilerde bulunulmuştur.]]> <![CDATA[Cinema, as the youngest branch of fine arts with its 126 year history, wanted to accelerate the process of existence by taking advantage of other branches of art that preceded it in terms of both content and form, until it created its own form of expression and content. Of course, this also affected the script, which is the unique way of cinema writing. In this context, the script used many sources such as theater and literature, film/series adaptations; also known as re-makes, biographies, autobiographies, comics, computer games and rewritten them in a form of narrative specific to cinema. Turkish cinema has also followed this trend by filming important works of Turkish literature, and over time it has implemented all other adaptation genres except video games. Turkish cinema is one of the world's leading cinemas in these adaptation types, especially in the field of re-makes. According to the royalty degree to the source, the script is defined with three types: Identical adaptation, Interpretation and Inspiration. This study was carried out by literature review method in order to determine the history, characteristics and types of adaptation scenario and to explain all in detail. In this direction, the definition of adaptation scenario, the first adaptations, adaptation types according to source loyalty and adaptation types according to source are discussed and all adaptation types are explained with examples. The resulting data was evaluated and some suggestions were made to resolve these problems by identifying the problems of the adaptation scenario.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49864 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[789-803]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/599 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Antik Çağın Son Olimpiyatı “Antakya”]]> <![CDATA[Last Olympiad of Ancient Age: Antioch]]> <![CDATA[Sevda KORKMAZ]]> <![CDATA[Tanju BAĞIRGAN]]> <![CDATA[Spor, Antakya, Antik çağ, Olimpiyatlar]]> <![CDATA[Sport, Antioch, Ancient age, Olympiads]]> <![CDATA[Antikçağda ‘Doğunun kraliçesi’ olarak anılan Antakya, kuruluşundan itibaren kozmopolit bir yapıya sahip olmuş, bu sayede farklı birçok insan, sistem ve etkinlik bünyesinde yer bulabilmiştir. Dünya üzerinde iz bırakan birçok medeniyetin hüküm sürebildiği ve bıraktıkları miraslarının korunabildiği bu şehrin önemli özelliklerinden birisi de gerçekleştiği bilinen son olimpiyatlara ev sahipliği yapmış olmasıdır. Antakya Olimpiyat Oyunları, gelişmişliği ile birlikte belirli bir dönemin oyunlar merkezi olmuş, şehir atletik müsabakaların merkezi konumuna gelmiştir. Yüzyıllar boyunca farklı etnik, dinsel ve kültürel toplulukları bir araya getiren oyunlar, Antakya şehrinin sporla olan bağlantısı ve geçmişini de ortaya koymaktadır. Her ne kadar oyunların Anadolu coğrafyasında çeşitli yerlerde yapıldığına dair bilgilere ‘söylence’ olarak yaklaşılsa ve oyunlara dair Türkçe literatürdeki araştırmaların yetersizliği bu bakışı güçlendirse de doğunun kraliçesi olan Antakya ‘olimpik tacı’nı uzun yıllar boyunca takmaya devam etmiştir. Elean modelindeki gibi kayıt ve ön elemelerin yapıldığı bir aylık hazırlık dönemi hakemlerin gözetimi altında gerçekleşmiş, oyunlar ise Daphne’deki stadyumda düzenlenmiştir. Yarışmaların yapılış günleri, türü ve sırasına dair bilgiler kısıtlı olsa da güreş, koşma, trompet çalma, pankrasyon, boks, araba yarışı, trajedilerden şarkı söyleme ve ilahileri okuma gibi yarışmalar yapıldığından bahsedilmektedir. Oyunlar Hristiyanlık inancının benimsenmesinden dolayı değil, imparatora karşı çıkan bir isyanda Antakya şehrinin verdiği destek sebebiyle yasaklanarak sona ermiştir. Bu çalışma, antik çağın son olimpiyatı olmasından dolayı olimpiyatların bitişini etkileyen etmenler için önemli bir simge olan Antakya olimpiyatları özelinde ayrıca Anadolu coğrafyasının antik dönemdeki sporla ilişkisindeki kökleri, literatür tarama yöntemiyle ortaya koymayı hedeflemektedir.]]> <![CDATA[Referred as the ‘Queen of the East’ in archaic age, Antakya has had a cosmopolitan structure since its foundation, and thanks to this structure, many different people have been able to find a place within the structure and activities. One of the most important features of this city, is where many civilizations that have left their mark to the world in this city is that they host the last known Olympics. Although the information on the fact that the games were made in various places in the Anatolian geography as a ‘myth’ and the inadequacy of the researches in the Turkish literature on the games strengthened this view, the queen of the east continued to wear the ‘Olympic crown’ for many years. The one-month preparation period, during which the registration and pre-qualifiers were made, as in the Elean model, took place under the supervision of the referees, and the games were held at the stadium in Daphne. Knowledge on the days, type and order of the competitions is insufficient. On the other hand, competitions such as wrestling, running, trumpet playing, pancration, boxing, car racing, singing hymns about tragedies are mentioned. The games did not end due to the adoption of the Christian faith, but ended by being banned due to the support of the city of Antakya in a rebellion against the emperor. This study aims to reveal us the roots of the Anatolian Geography in relation to the sports in ancient times with the literature review method, especially in the Antakya Olympics, which is an important symbol for the factors affecting the end of the Olympics since it is the last Olympic Games of the ancient times.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49859 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[979-988.]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/600 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Arazi Örtüsü Çatışma Alanlarına Dayalı LUCIS Arazi Kullanım Modeli: Gölbaşı İlçesi Örneği ]]> <![CDATA[LUCIS Land Use Model Based on Land Cover Conflict Areas: The Case of Gölbaşı District]]> <![CDATA[Kerime KARABACAK]]> <![CDATA[Rüya BAYAR]]> <![CDATA[Coğrafya, LUCIS model, arazi örtüsü planlaması, çatışma alanları, CBS]]> <![CDATA[Geography, LUCIS model, land cover planning, conflict areas, GIS]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı Coğrafi Bilgi Sistemleri tabanlı LUCIS (Land Use Conflict Identification Strategy) modelini inceleyerek Ankara’nın Gölbaşı ilçesi için bu modelin bir uygulamasını yapmaktır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle tarım, koruma ve yerleşim alanlarının uygunluğunu saptamak üzere hedef ve amaçlar belirlenmiş; bu amaçlara uygun veri envanteri yapılmış ve orijinal modeldeki kriterler esas alınarak ARC GIS 10.1 yazılımı kullanılarak uygunluk analizleri gerçekleştirilmiştir. Uygunluk analizleri için her bir alan alt kategorilerde değerlendirilmiş, elde edilen kriterler hiyerarşik düzende uygunluk analizlerine tabi tutulmuş ve tümevarım yoluyla 3 temel alan için uygunluk haritaları üretilmiştir. Ardından bu üç temel alan; düşük, orta ve yüksek olarak sınıflandırılarak çakıştırılmış, piksel bazında örtüşen alanlar belirlenmiş ve öznitelik tablosundaki kodların birleşimine göre yine; düşük, orta ve yüksek çatışma alanları oluşturulmuştur. Çatışma olmayan alanlar eski özelliğini korurken, çatışma alanlarında bir sonraki tercih baskın özelliğe göre belirlenmiştir. Böylece izleyen dönemde hangi pikselin hangi ana alana ayrılacağına karar verilerek amaca ulaşılmıştır. Sonuç olarak Gölbaşı ilçesinin %66’sında arazi örtüsü sınıflarının çatıştığı ve bu çatışmanın daha ziyade orta derecede olduğu tespit edilmiştir. Çatışma alanlarına bağlı olarak ortaya çıkan atamalarda ise ilçenin kuzey kesiminde yerleşim alanlarının genişleyeceği, diğer alanların ise hemen hemen aynı kalacağı görülmüştür. Elde edilen sonuç mevcut arazi örtüsü ve gelişimi ile değerlendirildiğinde LUCIS model Gölbaşı ilçesi için başarılı bir netice vermiştir.]]> <![CDATA[This study aimed to examine the Geographical Information Systems-based LUCIS (Land Use Conflict Identification Strategy) model and to apply it in Gölbaşı district of Ankara. In line with this purpose, targets and objectives were determined primarily to determine the suitability of the agriculture, conversation and settlement areas; data inventory suitable for these purposes has been made and conformity analyzes have been carried out based on the criteria in the original model. Each area was evaluated in sub-categories for suitability analysis; the criteria obtained were subjected to suitability analyses in a hierarchical order, and suitability maps were produced for three main areas through the induction method. Then, these three area were classified as low, medium and high and were overlaid, and the areas that overlap on pixel basis were determined. Based on the combination of codes in the table of characteristics, low, medium and high conflict areas were re-created. While non-conflict areas preserved their former characteristics, the next preference in conflict areas was determined according to the dominant feature. Thus, the aim was achieved by deciding which pixel will be allocated to which main area in the next period. As a result, it has been determined that 66% of Gölbaşı district collides between land cover classes and this conflict is rather moderate. In the assignments arising due to the conflict areas, it was observed that the residential areas in the northern part of the district will expand and the other areas will remain almost the same. When the result obtained is evaluated with the existing land cover and development, LUCIS model gave a successful result for Gölbaşı district.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49821 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1279-1310]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/601 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İşitme Engelli Hentbol Oyuncularının Benlik Saygısı Düzeylerinin İncelenmesi: Bir Örnek Olay]]> <![CDATA[Investigation of Hearing Impaired Handball Players' Self-Esteem Symptom Levels: A Case Study]]> <![CDATA[Merve UCA]]> <![CDATA[Ülkü ÇOBAN]]> <![CDATA[Benlik Saygısı, İşitme Engelli, Spor, Hentbol]]> <![CDATA[Self-Esteem, HearingImpaired, Sports, Handball Player]]> <![CDATA[Benlik saygısı, eğitim psikolojisi, kişilik psikolojisi ve sosyal psikoloji çerçevesinde en çok araştırma yapılan alanlardan biridir. Ancak toplumsal bir olgu olarak engellilik, toplumsal ilişkiler açısından her zaman yaygın olarak temel bir sorun olarak görülmüştür. Özellikle engelli çocukların benlik saygılarının gelişiminde önemli rol oynayan çeşitli spor etkinliklerine katılımları oldukça sınırlıdır. Dolayısı ile işitme engelli çocukların ergenlik döneminin önemli temel kritik unsurlarından biri olan çeşitli spor aktivitelerine katılamamaları onların dışlanma hislerinin artmasına ve benlik saygılarının olumsuz yönde etkilenmesine neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı hentbol oynayan işitme engelli sporcuların benlik saygı belirti düzeylerinin incelenmesidir. Bu amaçla yapılan araştırmanın verileri 2019 yılında elde edilmiş olup örneklem grubunda 39 işitme engelli ve 39 kontrol grubu olmak üzere toplam 78 kişiden oluşturulmuştur. Araştırma da Demografik Yapı Bilgi Formu ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, işitme engelli ve kontrol gurubundaki hentbolcuların ANOVA anlamlılık değeri (p) = sig. > 0,05 büyük olduğu için işitme engelli ve kontrol grubunda yer alan sporcuların karşılaştırılan ortalama değerleri arasında istatiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Bu çalışma, işitme engellilerin spor aktivitelerine katılımlarının benlik saygısına olumlu yönde katkı sağladığını göstermiştir. Sonuç olarak engelli ve engelli olmayan hentbolcular arasında benlik saygısı açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır.]]> <![CDATA[Self-esteem is one of the most researched areas within the framework of educational psychology, personality psychology and social psychology. However, disability as a social phenomenon has always been widely seen as a fundamental problem in terms of social relations. Particularly, the participation of disabled children in various sports activities, which play an important role in the development of their self-esteem, is quite limited. Therefore, the inability of hearing-impaired children to participate in various sports activities, which is one of the important basic critical elements of adolescence, causes their feelings of exclusion to increase and their self-esteem is negatively affected. The aim of this study is to examine the self-esteem symptom levels of handball players with hearing impairment. The data of the research conducted for this purpose were obtained in 2019 and the sample group consisted of a total of 78 people, 39 of whom were hearing impaired and 39 were in the control group. Demographic Structure Information Form and Rosenberg Self-Esteem Scale were used in the research. The obtained data were analyzed in SPSS program. As a result of the research, since the ANOVA significance value of the handball players in the hearing impaired and control groups is greater than 0.05, it shows that there is no significant difference between the compared averages of the hearing impaired handball players and the non-hearing impaired (control group) handball players. This study has shown that hearing impaired people's participation in sports activities contributes positively to their self-esteem. As a result, no significant difference was found between disabled and non-disabled handball players in terms of self-esteem.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49758 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[1075-1085]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/602 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[SARIMAX ile Zaman Serisi Performansı ve Sınırlamaları: Perakende Verileri İçeren Bir Uygulama]]> <![CDATA[Time Series Performance and Limitations with SARIMAX: An Application with Retail Store Data]]> <![CDATA[Emre S. ÖZMEN]]> <![CDATA[Bilgilsayar Bilimleri, Zaman serileri, SARIMAX, Parakende, Klasifikasyon ]]> <![CDATA[Computer science, Time series, SARIMAX, Retail, Classification]]> <![CDATA[Dünya devi perakendecilerin satış verileri yoğunluğu borsa verileriyle rekabet etmektedir. Bir numaralı nedenin işlem sayısı oldugu bu dünyada yenilenme oranı saniyede birkaç yüz civarında seyretmekte, bu da satış tahmin noktasında örnekleri az olan zaman serileri için ideal bir uygulama alanı yapma fikrini ortaya çıkarmaktadir. Zaman serilerinin uzun bir tahmin modelleri listesi oldugu bilinmektedir, ancak hemen hepsi regresyona dayanır ve regresyon her zaman lider model değildir. Burada ARIMA / SARIMA türevi gibi en popüler zaman serisi teknikleriyle olası performans darboğazlarını araştırdık ve regresyonun zaman serilerinin temellerini sınırlayıp sınırlamadığını yanıtlamaya çalıştık. Bu durum ilerideki çalışmalar için iki yeni soru grubu yarattı. Birincisi, dünyada henüz örneklenmemiş olan zaman serilerinin regresyondan ziyade sınıflandırma modellerine dayanma olasılığı ile ilgili oldu. Diğer bir deyişle, ikili sayı sıralamasında çıktı üreten sınıflandırma modellerinin boyutu ile olasılık yüzdelerine dayalı ön çıktı tahminlerinde ciro büyüklüğünü eşleştiren bulanık mantık uygulamalarının performans üzerindeki olası olumlu etkisi incelendi. İkincisi, tanımı gereği zaman dışında veri kabul etmeyen zaman serilerinin önemli bir faktör üretmeyeceği ve bu çabaya ne ölçüde ihtiyaç duyulabileceği ile ilgili oldu. Sonuç olarak, zaman serilerinin ancak daha fazla zaman verisiyle daha iyi performans göstereceği şeklindeki zımnen doğru kabul edilen gerçek şüphe uyandırmış, yeni ikilemler doğurmuştur, ki ileri araştırmalar için bir fırsat olarak görülebilir.]]> <![CDATA[World giant retailers’ sales data competes with stock exchange data in respect to latency, where the number one reason is the number of transactions, it is around few hundreds per second and it only goes up in time being. This emerges the idea of making an ideal application area for time series, however the field looks like lacking comparisons. This is an attempt to address its dynamics with a generic reference data that was published with Walmart retail figures. Time series has a long list of predictive models, however they are all based on regression and the problem is that regression is not always make the leader model. Here we explored the possible performance bottlenecks with most popular techniques, like ARIMA/SARIMA derivative and try to answer if regression limits time series foundations. Does the best fit with ARIMA derivatives always give the best scores? In other words, per time-series performance, does this make a lagging or leading factor? This situation created two new question groups for future studies. The first was concerned with the possibility that time series, which have not yet been exemplified in the world, are based on classification models rather than regression. In other words, the possible positive effect of fuzzy logic applications on performance, which matches the size of the classification models that produce output in binary number order with the size of turnover in pre-output estimates based on probability percentages. The second was the fact that time series, which by definition do not accept data other than time, will not produce an important factor, and to what extent this effort might be needed.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49699 <![CDATA[Volume: 16 Issue 5[1583-1592]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/603 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çevrimiçi Aktivizmin Bir Türü Olarak Dokslama: Alexei Navalny'in “Putin İçin Bir Saray” Filmi Vakası]]> <![CDATA[Doxing as a Form of Online Activism: Case of Alexei Navalny’s Film A Palace For Putin]]> <![CDATA[Viktoriia DEMYDOVA]]> <![CDATA[Bölge Çalışmaları, dokslama, çevrimiçi aktivizm, muhalefet, Navalny, Rusya, YouTube]]> <![CDATA[Area Studies, doxing, Navalny, online activism, opposition, Russia, YouTube]]> <![CDATA[Bu makale, Rus muhalif aktivist Alexei Navalny'nin Ocak 2021'de yayınladığı video vakasını analiz ederek sosyal medya platformlarının kullanımına ve dijital aktivizmin bir türü olarak dokslamaya ışık tutuyor. 2 saat süren Putin İçin Bir Saray filmi YouTube'da yayınlandı ve 3 hafta içinde yalnızca YouTube tarafından 109 milyon görüntüleme tescillendi. 2017 yılında Alexei Navalny'nin Başbakan Dmitry Medvedev'in yolsuzluk planlarına adanmış videosuna benzer şekilde, Navalny'nin tutuklanmasından sonra yayınlanan Putin İçin Bir Saray filminin ardından en büyük Rus şehirlerinde kitlesel protestolar gözlendi. Bu makale, dokslama ve sosyal medya platformlarının Rusya'daki siyasi süreç üzerindeki etkisini tartışmayı amaçlamaktadır. Rusların dikkatini Putin'in yolsuzluk planlarına çeken videonun, suistimalleri açığa çıkardığı ve Rusya devlet başkanının gücünü gayrimeşrulaştırdığı iddia ediliyor. Ayrıca dokslama, doğrudan videolar altındaki yorumlarda tartışma ve fikir alışverişi için bir platform oluşturuyor ve buna bağlı olarak sivil katılım teşvik ediliyor. Buna karşın dokslama ve dijital medya platformları temel bir insan hakkı olan mahremiyeti de ihlal ediyorlar. Bu tür videolar Rusları harekete geçirmiyor veya muhalefeti destekleyen vatandaşları örgütlemiyor. Aksine, bu görevi muhalefet karargahı ve aktivistler üstleniyor. Aynı zamanda, hükümetin yükselen aktivizme bir yanıt olarak benimsediği yeni otoriter önlemler döngüsü riski de var. Makale, nitel araştırma metodolojisine dayanmaktadır. Yazar, YouTube kullanıcıları tarafından videonun altında bırakılan yorumların analizi ile destekleyerek filmin nitel analizini yapmaktadır.]]> <![CDATA[This article sheds a light on doxing as a form of digital activism and use of social media platforms through mapping the case of video released by Russian opposition activist Alexei Navalny in January 2021. 2-hour film A Palace for Putin was posted on YouTube and within 3 weeks, 109 million views were registered by YouTube only. Similar to 2017 Navalny’s video that was devoted to the corruption schemes of the Prime Minister Dmitry Medvedev, released after Navalny’s arrest Palace was followed by the mass protests in the biggests Russian cities. This article aims to discuss the impact of doxing and social media platforms on political process in Russia. It is argued that by drawing attention of Russians to Putin’s corruption schemes, video exposes wrongdoings and delegitimize the power of the Russian president. Also, doxing creates a platform for debate and exchange of opinions directly in the comments under the videos, therefore, civic engagement is promoted. However, doxing and digital media platforms also violate privacy as a basic human right. Also, it is argued that doxing videos has very little potential to mobilize Russians or organize citizens that support opposition. Rather, it is a work of opposition headquarters and activists. At the same time, there is a risk of the new circle of authoritarian measures that government adopts as a response to growing activism. Article relies on qualitative methodology. Author conducts qualitative analysis of the film supported by the analysis of comments left by YouTube users under the videos.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49688 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[909-929]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/604 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Öğrencilerinin Bölüm Tercih Nedenleri ve Bölüme İlişkin Memnuniyet Düzeyleri]]> <![CDATA[Departmental Preference Reason and Satisfaction Level of Political Science and Public Administration Students in Turkey]]> <![CDATA[Nikolin AGALLIJA]]> <![CDATA[Siyaset bilimi ve kamu yönetimi öğrencileri, meslek tercihleri, bölüm tercihi, tercihleri etkileyen faktörler, gelecek beklentisi]]> <![CDATA[Political science and public administration students, profession preferences, department choice, factors affecting choices, future expectation]]> <![CDATA[Kişinin çalışması, ihtiyaçlarını karşılamak için bir gelirinin olması, yani bir mesleğe sahip olması giderilmesi gereken temel ihtiyaçlardan biridir. Bu temel ihtiyacın giderilmesi sonrası sosyalleşme ve kendini gerçekleştirme gibi diğer gereksinimler ortaya çıkmaktadır. Bireyler, temel ihtiyaçlarının gidermek maksadıyla belli bir mesleğe sahip olabilmek için uzun ve yoğun bir eğitim sürecini yaşamakta ve bu çaba sonucunda mesleğini elde edebilmektedir. Kişinin hayatını idame ettirebileceği geliri sağlayabilmesi mesleğini elde etme süreci sonrası gerçekleşmektedir. İnsan hayatının bu kısmı, ömrünün yaklaşık 30-40 yıllık bir bölümüne tekabül etmektedir. İnsanın mesleğini icra ettiği veya çalıştığı 30-40 yıllık dönem dikkate alındığında, seçilen mesleğin hem ekonomik kazanımlar hem de psikolojik açıdan tatmin edici olması beklenmektedir. Bu çalışmada, siyaset bilimi ve kamu yönetimi bölümlerini seçen öğrencilerin, tercihlerinde etkili olan faktörlerle; okudukları üniversite ve bölüme ilişkin memnuniyetleri ve gelecek beklentilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu hedef doğrultusunda, 2018-2019 öğretim yılında Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi bölümü öğrencilerinin, tercih nedenleri; geleceğe ilişkin duygu ve düşüncelerini ortaya koymak için 600 öğrenciye bir araştırma yürütülmüştür. Araştırma sonucunda öğrencilerin okudukları üniversite ve bölümden kısmi düzeyde memnun oldukları, bölüm seçme nedenlerinin mezun olunan lise, cinsiyet ve sosyo ekonomik düzeye göre farklılaştığı ortaya çıkmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin, mezuniyet sonrası kısa sürede iş bulma konusunda umutlu olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma bulguları doğrultusunda öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[Working, having a profession, and having an income to meet needs is one of the most basic needs. That need is completed, the process of meeting other requirements begins. It is also crucial for the individual to have professional, social, and social aspects. Individuals acquire a profession due to prolonged and intensive training and effort, and by performing their career, they can earn income to sustain their lives. However, considering that he has been practicing his profession or working for 30-40 years of human life, it is expected that the chosen domain will be satisfying both economically and psychologically. In this study, the factors affecting the students' preferences who chose political science and public administration departments are expected to contribute to the country's administration by studying political science and public administration. It is aimed to reveal their satisfaction and future expectations regarding their university and department. In this context, the reasons for preference of the Department of Political Science and Public Administration students' in the 2018-2019 academic year; A study was conducted with 600 students to reveal their feelings and thoughts about the future. As a result of the research, it was revealed that students were generally partially satisfied with the university and department they studied. The reasons for choosing the department differ according to the high school they graduated from, gender, and socio-economic level. The students participating in the study were not hopeful about finding a job as soon as possible after graduating from their preferred department. They were made in line with the research findings.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49598 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[493-510]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/605 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dinamik Matematik Öğrenme Nesnelerinin Türkiye ve İran Lise Öğrencilerinin Akademik Başarılarına, Tutumlarına ve Derse Katılımlarına Etkisi (Nicel Bir Çalışma)]]> <![CDATA[Dynamic Mathematics Learning Objects, Turkey and Iran 10th Grade Students on Academic Success, Impact of Attendance and Attitude (A Quantitative Study)]]> <![CDATA[Ali BABAPOUR GOLEZANİ]]> <![CDATA[Aslan GÜLCÜ]]> <![CDATA[DMLO, teaching mathematics, quantitative analysis, academic success, attitude, participation in the lesson]]> <![CDATA[teaching mathematics, DMLO, quantitative analysis, academic success, attitude, participation in the lesson]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Türkiye ve İran lise 10. sınıf öğrencilerinin matematiğin ikinci dereceden denklemler ünitesi için tasarlanan Dinamik Matematik Öğrenme Nesnelerinin (DMÖN’lerin); öğrencilerin akademik başarılarının, tutumlarının ve derse yönelik katılımlarının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca Türkiye ve İran’ın eğitim şartları dikkate alınarak matematik dersinde DMÖN’lerin kullanılmasının öğrenciler üzerindeki etkisi karşılaştırılmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada nicel araştırma yöntemlerinde yer alan yarı deneysel deseninden faydalanılmıştır. Çalışmada verilerin toplanması için akademik başarı testi, tutum ve derse katılım ölçeği kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde Mann-Whitney U testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi uygulanmıştır. Ön test-son test deney ve kontrol gruplu yarı deneysel desen olarak dizayn edilen çalışma 112 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın katılımcılarını İran’ın Tebriz şehrinde Şehid Mehdi Salek Lisesinden 56 öğrenci (28 deney grubu ve 28 öğrenci kontrol grubu) ve Türkiye’de Erzurum İlinin Mehmet Akif Ersoy Anadolu Lisesinden 56 öğrenci (28 öğrenci deney grubu ve 28 öğrenci kontrol grubu) oluşturmaktadır. 6 haftalık çalışma sonucundan elde edilen verilerin analizlerine bakıldığında; DMÖN’lerle öğrenim gören Türkiye ve İran deney grubu öğrencilerinin akademik başarı puanları, kontrol gruplarına göre daha fazla olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca Türkiye ve İran deney grubu öğrencilerinin tutum ve derse katılım puanları arasında anlamlı bir fark olduğu belirtilmiştir. Her iki ülkenin (Türkiye-İran) 10. Sınıf öğrencilerinin matematik dersinde DMÖN’lerin kullanılması sonucunda, akademik başarılarının, tutumlarının ve derse katılımlarının olumlu yönde etkilendiği ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın verileri 2019-2020 öğretim yılına aittir.]]> <![CDATA[In this study, Turkey and Iran 10th grade students of the quadratic equation unit designed for dynamic mathematics Mathematics Learning Objects (DMLO’s); It is aimed to examine the effect of students' academic achievements, attitudes and participation in the lesson. In addition, the impact on students in math class considering the use of dmlo training conditions in Turkey and Iran were compared. For this purpose, the quasi-experimental design in quantitative research methods was used in the study. Academic achievement test, attitude and class participation scale were used to collect data in the study. In the study, Academic achievement test, attitude and class participation scale were used to collect data. Mann-Whitney U test and Wilcoxon signed rank test were used to analyze quantitative data. The study, designed as a pretest-posttest quasi-experimental design with experimental and control groups, was conducted with 112 students. The participants of the study, students 56 from Shaheed Mehdi Salek High School in the city of Tabriz in Iran (28 experimental group and 28 students in the control group) and 56 students in Erzurum Province of Mehmet Akif Ersoy High School in Turkey (28 students in the experimental group and 28 students in the control group) is created. Considering the analysis of the data obtained from the 6-week study result; dmlo studying with Turkey and academic achievement scores of students from the experimental group, Iran has appeared to be more than the control group. It is also noted that there is a significant difference between attitude and class participation of students in the experimental group scores Turkey and Iran. Both countries (Iran and Turkey) 10th grade students as a result of the use of mathematics in the course dmlo, academic achievement, attitudes and attendance appeared to be affected in a positive way. The data of the study belongs to 2019-2020.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49445 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[651-673]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/606 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Rast ve Uşşak Makamlarına Ait Peşrevlerin Tahlili Doğrultusunda Türk Müziği Keman Eğitimine Yönelik Geçki ve Çeşni Etütlerinin Oluşturulması]]> <![CDATA[Creation of Transition and Taste Studies for Turkish Music Violin Education in line with the Analysis of Peşrevs of the Rast and Uşşak Maqams]]> <![CDATA[Haluk BÜKÜLMEZ]]> <![CDATA[Türk müziği, rast ve uşşak makamları, peşrev, geçki-çeşni, keman etütleri]]> <![CDATA[Turkish music, rast and uşşak maqams, peşrev, transition-taste, violin studies]]> <![CDATA[Türk müziğinde makam ve icra üslubunun öğretilmesi amacıyla kullanılan eser formlarının başında Peşrev formu gelmektedir. Peşrev formundaki eserler ilgili makamın yapısı ve makam geçkileri hakkında bilgi veren eserlerdir. Genelde Türk müziği ve özelde Türk müziği keman eğitimi içerisinde sadece eser icrasına dayalı bir öğretim yöntemi kullanmak icra bakımından geçki becerisinin öğrenimi ve teknik hâkimiyet kazanımı sağlamamaktadır. Türk müziği keman eğitimine yönelik mevcut materyal eksikliği de göz önünde bulundurularak makam geçki becerisi ile beraberinde teknik hâkimiyet kazanımı sağlayacak etütlerin oluşturulması büyük bir önem arz etmektedir. Bu araştırmada, Rast ve Uşşak makamlarında bestelenmiş olan peşrevlerin geçki/çeşni, âgâz ve merkez perde kullanımı, eserin bütünündeki kullanılan ses sahasını tespit etmek, daha sonra 19 ve 20. yy da oluşturulmuş olan nazariyat kaynaklarındaki makam tarifleri ile peşrevlerin tahlili neticesinde elde edilen bulgular arasında benzer ve farklı noktaları belirlemek ve bu doğrultuda Rast ile Uşşak makamına yönelik Türk müziği keman eğitiminde makam geçki becerisi ile teknik becerinin geliştirilmesi adına etütlerin oluşturulması amaçlanmaktadır. Araştırmada nitel yöntem benimsenerek tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın veri toplama aşamasında doküman inceleme, kaynak tarama ve arşiv tarama teknikleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda bahsi geçen makamlara yönelik ikişer etüt oluşturulmuştur. Birinci etütler geçki/çeşni kullanımı, temel tartım kalıpları, temel yay teknikleri (Legato, Detache, Staccato) ve süsleme tekniklerini (Çarpma, Glissando, Mordan, Tril) içerirken, ikinci etütler Türk müziği keman icracılığında teknik hâkimiyeti kazandırmak ve/veya arttırmak için geçki/çeşni kullanımı, temel yay teknikler (Legato, Detache, Staccato) ve süsleme tekniklerinin (Çarpma, Glissando, Mordan, Tril) yanında farklı tartım kalıpları ve III ile IV. konum değişikliklerini içermektedir.]]> <![CDATA[Peşrev form is the major form that is used to teach maqam and performance style in Turkish music. The pieces in the form of Peşrev are pieces that give information about the structure of the relevant maqam and maqam transitions. Using a teaching method based solely on the performance of the pieces does not provide the learning of transition skill and technical mastery in terms of performance within Turkish music in general and Turkish music violin education in particular. Considering the lack of materials available for Turkish music violin education, it is of great importance to create studies that will provide technical mastery with the maqam transition skills. This research aims to identify the transition, taste, âgâz (starting pitch), use of mid-pitch, and pitch range of the Peşrevs composed in Rast and Uşşak maqams; To determine the similarities and differences between the findings obtained as a result of the analysis peşrevs and the maqam descriptions in nazariyat (Turkish music theory) literature created in the 19th and 20th century; accordingly, to create studies for Rast and Uşşak maqams that will improve technical skills and maqam transition skills in Turkish music violin education. In this research, a qualitative method was adopted, and the scanning model was used. The data of the research were collected using document review, literature review, and archive scanning techniques. Based on the findings obtained, two studies have been created for each of the Rast and Uşşak maqams. The first set of studies include transition/taste use, basic rhythm patterns, basic bow techniques (Legato, Detache, Staccato), and ornamentation (Impact, Glissando, Mordan, Trill), while the second set of studies include different rhythm patterns and III. and IV. position shifting as well as basic bow techniques (Legato, Detache, Staccato) and ornamentation (Impact, Glissando, Mordan, Trill) in order to gain and/or increase technical mastery of Turkish music violin performance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49434 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[549-581]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/607 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Zelve Açık Hava Müzesi’nde Bulunan 2b Nolu Yapı Kompleksi]]> <![CDATA[Building Complex No 2b in Zelve Open Air Museum]]> <![CDATA[Derya GÜNERİ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sanat Tarihi, Bizans, Kapadokya, Zelve Vadisi, Yapı Kompleksi]]> <![CDATA[Art History, Byzantine, Cappadocia, Zelve Valley, Building Complex]]> <![CDATA[Araştırma konumuzu oluşturan 2b Nolu Kilise’nin de yer aldığı yapı kompleksi, Kapadokya Bölgesi’nde Nevşehir’in Avanos ilçesinin 5 km güneydoğusunda, Zelve Vadisi’nde yer almaktadır. Kuzeyden güneye doğru uzanan vadi; güney, güneydoğu ve güneybatıya doğru üç kola ayrılmaktadır. Yapı ikinci kolun üzerinde güneye doğru uzanan vadinin doğusunda, üst kotta bulunmaktadır. Zelve Vadisi’nde yaşam 5. yy’da başlamıştır. 7. ve 10. yy’lar arasında, Arap akınlarından dolayı korunaklı bir yer olan vadide nüfus artmıştır. 11. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Türk akınlarıyla birlikte vadide Müslüman ve Hıristiyan nüfus Türk egemenliği altında birlikte yaşamışlardır. 30 Ocak 1923’te imzalanan mübadeleden dolayı vadideki Hıristiyan nüfus çekilmeye, 1949 yılında vadide oluşan kaya kopması nedeniyle Müslüman nüfus da vadiyi terk etmeye başlamıştır. 1954 yılında vadi tamamen boşaltılmıştır. 1964 yılında ise günümüzdeki Açıkhava müzesine dönüştürülmüştür. 2b Nolu Kilise, konum olarak hem yapı kompleksinin hem de vadinin geneline hâkimdir. Kilise tek nefli plan tipine sahiptir. Vadide bu yapıyı önemli kılan; içindeki süslemelerin daha az tahribe uğrayarak günümüze ulaşmasıdır. Bu da hiç şüphesiz girişinin korunaksız ve yüksek bir yerde olmasından kaynaklanmaktadır. Bu çalışmada daha önce yayınlanmamış olan 2b Nolu Kilise’nin de yer aldığı yapı kompleksi bütünüyle ele alınmıştır. Yapı kompleksinin; mimari özelliklerinin tanıtılarak belgelenmesi, mimari çizimlerinin yapılması ve mevcut durumunun belgelenerek bilim dünyasına tanıtılması amaçlanmıştır.]]> <![CDATA[The building complex, which also includes the Church No 2b, our research subject, is located in the Zelve Valley, 5 km southeast of the Avanos district of Nevşehir in the Cappadocia Region. The valley, running from north to south, is divided into three branches towards the south, southeast and southwest. The building is located at the upper level, east of the valley, extending south on the second branch. Life in the Zelve Valley started in the 5th century. The population increased between the 7th and 10th centuries since the Valley was sheltered for Arab raids. With the onset of Turkish raids from the second half of the 11th century, the Muslim and Christian populations lived together under Turkish rule in the valley. The Christian population in the valley started to withdraw due to the exchange agreement signed on 30 January 1923, and due to the rock breaking in the valley in 1949, the Muslim population also started to leave the valley. The people were taken out of the valley completely in 1954. It was converted to today’s Open Air Museum in 1964The Church No 2b overlooks both te building complex and the valley. The church has a single nave plan. What makes this building important in the valley is that the decorations inside have reached to today with less destruction. This is undoubtedly due to the fact that its entrance is in an unprotected and high place. In this study, the building complex, which also includes the Church No 2b, which has not published before, is handled entirely. It is aimed to introduce and document the architectural characteristics of the building complex, to make its architectural drawings and to present it to the world of science by documenting its present state.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49304 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[701-718]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/608 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijital Çağa Black Mirror Dizisi ile Göstergebilimsel Bir Bakış ]]> <![CDATA[A Semiotic Look at the Digital Age with the Black Mirror Series]]> <![CDATA[Rafşan Yağmur ÇELİK]]> <![CDATA[Meral ÖZÇINAR]]> <![CDATA[Sinema Çalışmaları, Göstergebilim, Black Mirror, Simülasyon, Hipergerçeklik]]> <![CDATA[Film and Screen Media, Semiotics, Black Mirror, Simulation, Hyperreality]]> <![CDATA[Rönesans ile birlikte gelen çağdaş yaşam pratikleriyle “gerçek” işlenebilir bir hale dönüşmüştür. Bu işlevsel gerçeklik ekranlar aracılığı ile oluşturulan toplumsallaşma simülasyon evreninin doğmasına neden olmuştur. Simülasyon evreninde göstergeler üretilebilinir bir haldedir. Bu üretilebilinir gerçeklik ise kendini iletişim teknolojileri ekranlar aracılığıyla görünür kılmaktadır. Bu nedenle çalışmanın örneklemini gelecek dünyanın distopik bir somutlaştırmasını yapan ve bunu ekranlar aracılığıyla aktaran Black Mirror dizisi oluşturmaktadır. Dizide simülasyon evrenindeki göstergeler yeniden üretim halindedir. Çalışma, Jean Baudrillard'ın simülasyon kuramı ile sınırlandırılmıştır. Bu bağlamda araştırmamız da örneklem olarak kullandığımız Black Mirror dizi serisi de tam da bu noktada teknolojinin ilerlemesiyle beraber yaşanan iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin insanlığı nasıl etkilediğini gözler önüne sererek bugüne ve geleceğe ayna tutmaktadır. Dizi, insanların hayatlarını kolaylaştırdığı iddia edilen teknolojinin, aslında bu hayatları nasıl çevrelediğini ve yok ettiğini ekranlara taşımaktadır. Black Mirror dizisi tam olarak modern dünyada simülasyon evrenin de her şeyin ikizinin yapıldığı işlenmiş bir gerçekliği yaşayan ve bu şekilde toplumsal belleği oluşturan bireylerin teknolojinin gelişmesiyle birlikte bunun birleşiminden doğabilecek sonuçları bize aktarmıştır. Çalışmada dizinin üç sezonunda yer alan bölümler seçilmiştir. Bu bölümlerden The Entire History Be Right Back ve Nosedive bölümleri göstergebilimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. İnceleme sonucunda dijital çağın görünmeyen yüzü üzerine bulgular ortaya konulmuştur. Araştırma, teknolojinin gelişimi ile beraber doğabilecek olası sorunları irdeleyerek distopik bir geleceği sorgulayıp sonuçlar öngörmüştür.]]> <![CDATA[With the modern life practices that came with the Renaissance, the ‘real’ as turned into a processable form. This functional reality has led to the emergence of the socialization simulation universe created through screens. Indicators can be produced in the simulation universe. This reproducible reality makes itself visible through communication technology screens. For this reason, The Black Mirror series, which makes a dystopian concretization of the future world and conveys it through screens, is the sample of the study. In the series, the indicators in the simulation universe are in reproduction. The study is limited by Jean Baudriallards simulation theory. In this context, The Black Mirror; series, which we used as a sample in our research, reveals how the developments in communication technologies have affected humanity with the advancement of technology at this point and mirrors the present and the future. The series shows how technology, which is believed to make people's lives easier, actually surrounds and destroys these lives. The Black Mirror series conveys the results of the combination of technology and psychology in the simulation universe where everything is twinned. The episodes in the three seasons of the series were selected in the study. Among these chapters, The Entire History, Be Right Back, and Nosedive chapters are analyzed using a semiotic analysis method. As a result of the examination, findings were presented on the invisible face of the digital age. The research has predicted results by questioning a dystopic future by examining the possible problems that may arise with the development of technology.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49195 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[865-892]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/609 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Topluluk Öğrenmesi Yöntemleri ile Göğüs Kanseri Teşhisi]]> <![CDATA[Breast Cancer Diagnosis with Ensemble Learning Methods]]> <![CDATA[Fulya AKCAN]]> <![CDATA[Ahmet SERTBAŞ]]> <![CDATA[Bilgisayar Bilimleri, Göğüs Kanseri, makine öğrenmesi, topluluk öğrenmesi, Wisconsin Breast Cancer veri kümesi ]]> <![CDATA[Computer Science, Breast Cancer, machine learning, ensemble learning, Wisconsin Breast Cancer dataset]]> <![CDATA[Göğüs kanseri, dünya çapında kadınlar arasında en yaygın kanser türlerinden biridir ve günümüz toplumunda önemli bir halk sağlığı sorunu haline gelmiştir. Göğüs kanserinin erken teşhisi, hastaların klinik tedaviye zamanında ulaşabilmesini sağlayabileceği için hastaların hayatta kalma şansını önemli ölçüde artırabilmektedir. Makine Öğrenimi teknikleri, göğüs kanserinin erken teşhisi için hekimlerin yararlanabileceği etkili bir mekanizma olarak kullanılabilecek ve hastaların hayatta kalma oranını büyük ölçüde artıracak araçlar geliştirmek için kullanılabilir. Bu çalışmada, göğüs kanseri teşhisi için Destek Vektör Makinesi (SVM), K-En Yakın Komşuluk (KNN), Naive Bayes (NB), Karar Ağacı (DT) ve Rastgele Orman (RF) makine öğrenmesi yöntemlerinin doğruluk yüzdelerine göre performans karşılaştırmaları yapılmıştır. Bireysel sınıflandırıcıların doğruluk oranını arttırmak için bagging, boosting ve voting topluluk makine öğrenmesi yöntemleri uygulanmıştır. Oylama topluluk yöntemi için; çoğunluğa dayalı (hard) oylama ve olasılığa dayalı (soft) oylama yöntemleri kullanılmıştır. Yükseltme topluluk öğrenme yöntemi için; Adaptive Boosting (Adaboost), Gradient Boosting ve XGBoost algoritmaları kullanılmıştır. Kullanılan yöntemlerin performans karşılaştırması, Wisconsin Diagnostic Breast Cancer (WDBC) veri kümesi kullanılarak yapılmıştır. Veri özelliklerin ölçeklerinin farklı olması, bir veri kümesinin modellemesini olumsuz etkilemektedir. Bu nedenle, özelliklerin ölçeklendirilmesi için standardizasyon ön işleme işlemi uygulanmıştır. Topluluk öğrenme yöntemleri; kesinlik, duyarlılık, f-skor ve doğruluk performans kriterlerine göre karşılaştırılmıştır. En yüksek doğruluk yüzdesi; Soft Oylama (Ağırlıklandırılmış), Bagging (SVC), Adaboost (SVC) ve XGBoost topluluk öğrenme yöntemleriyle elde edilmiştir.]]> <![CDATA[Breast cancer is one of the most common types of cancer among women worldwide and has become a major public health problem in today's society. Early diagnosis of breast cancer can significantly increase patients' chances of survival due to enabling patients to reach clinical treatment on time. Machine Learning techniques can be used for developing breast cancer detection tools that can be used as an effective mechanism which physicians can benefit from. In this study, performance comparisons were made according to the accuracy percentages of Support Vector Machine (SVM), K-Nearest Neighbors (KNN), Naive Bayes (NB), Decision Tree (DT) and Random Forest (RF) machine learning methods for breast cancer diagnosis. Bagging, boosting and voting ensemble machine learning methods were applied to increase the accuracy of individual classifiers. Hard voting and soft voting methods were used for the voting ensemble learning method. Adaptive Boosting (Adaboost), Gradient Boosting and XGBoost algorithms were used for the boosting ensemble learning method. The experiments were conducted on Wisconsin Diagnostic Breast Cancer (WDBC) Dataset. Different feature scales of data features negatively affect the modeling of a data set. Therefore, standardization preprocessing has been applied to scale the features. The ensemble learning methods were compared according to precision, recall, f-score, accuracy performance criteria. The highest accuracy percentage was obtained with Soft Voting, Bagging (SVC), Adaboost (SVC) and XGBoost ensemble learning methods.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49182 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[511-527]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/610 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kültüralizm ve Çağdaş Sanatta Kent Olgusu Etrafında Gelişen Temalar ]]> <![CDATA[The Themes Developing Around the Urban Phenomenon in Culturalism and Contemporary Art]]> <![CDATA[Aygül AYKUT]]> <![CDATA[Ali KOÇ]]> <![CDATA[Kültüralizm, Çağdaş Sanat, Postmodern Kavramlar, Sanatta Sorunsallık, Çağdaş Sanatta Kavramlar, Temalar]]> <![CDATA[Culturalism, Contemporary Art, Postmodern Concepts, Problematization in Art, Concepts in Contemporary Art, Themes]]> <![CDATA[Genel anlamıyla 'insan ilişkilerindeki her şeyin kültür meselesi olduğunu savunan öğreti' olarak bilinen kültüralizm akademik çevrelerce halen tartışılan bir konudur. Modernden postmoderne yeni toplumsal ilgilerle hayatta kültüre öncelik tanıyan teorilerle günümüze dek gelinmiştir. Bu teoriler özellikle kültürel bir üretim alanı olan sanat alanında izlenebilen etkiler meydana getirmeye devam etmektedir. Hatta günümüzde sanatın örgütlenme biçimi olarak inşa edilebilmesi fikri temelinde görülebildiren Zizek, Hardt ve Negri gibi çağdaş düşünürlere göre, “bugün gayrimaddi emek, Marx’ın 19. yüzyıl kapitalizminde büyük endüstriyel üretimin hegemonik olduğunu açıkladığı anlamda hegemoniktir. Gayri maddi üretimin ürünleri birtakım nesneler değil, yeni toplumsal ve kişiler-arası ilişkilerdir; gayri maddi üretim toplumsal hayatın üretimidir ve biyopolitiktir”(Artun, 2012, s. 70-71). Çağımızda Kültüralizm olgusu etrafına tutunan bu fikirler, evrensel değerler ve inançların kaynağı modernizmin endüstriyel kültür politikalarından günümüz sanal güncel iletişim modelleri yaratan kültür politikalarına kadar uzanır. Görülen o ki, insanın teknoloji ile ilişkisine doğru orantılı olarak kültüralizm potasında eritilen sanatla yaşam arasındaki ilgiler, sözlü kültürden, yazılı kültüre oradan görsel kültüre uzanan süreçte daha da sıkılaşmıştır. Özellikle 1960 sonrasında siyasileşen kültür temelli hareketlerle, kamusal alanda yaşamı bireyle sıkıca bağlayan önemli unsurlar arasında yer alır. Artık günümüzde görsel olana yönelen bilgi iletimi kültür eyleminin iletişimsel gücünü arkasına alarak “görsel kültürü” temel alan bir görsel söyleme” evrilir. Yani bakmanın türleri görmenin teknoloji odaklı olanakları ile harmanlanır, “kültürlenme alanı olarak bakış” güncel olanın evrensel düzenini kavrama yetisine dönüşür. Bu çalışmada alanyazında kültürel olanın belirlenmesi yapılarak, postmodern süreçte kültüralizm alanın kent olgusuyla kesişen kavramları ve temaları güncel sanat yapıtlarına yansımaları tematik analiz yoluyla incelenmiştir. Bu doğrultuda, çalışama da sanat yapıtlarında çokkültürlülük, ilişkisellik, gerçek-kurgu karışımı, yüzeysellik, sınıflandırma, şok durumlar, displinlerarasılık, melezlik, kaotiklik, hiyerarşisizlik, farklılık, zamansızlık, uzamsızlık, tarihsel süreçsizlik, anlık durumlar, şimdilik, bireysellik, bölünmüşlük, fragmanlaşma, paradoksluk, metinlerarasılık, iletişimsizlik, etnisite, kimlik, toplumsal cinsiyet, ekonomi ve siyaset gibi temaların kent olgusu üzerinden yansımaları ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemini resim sanatı formunda Marx Bradford, On Kawara, Doris Salcedo, Carlos Garaicoa, Christina Kubisch, Paul Chan, Andreas Gursky, Brian Eno, Christo ve Jeanna-Claude ve Gabriel Orozco’nun işleri Postmodern Kültüralizm olgusunu etkilemeleri noktasında oluşturmaktadır. Sonuç olarak çalışmada kültüralizm olgusu içinde ele alınan ve postmodern süreçle anılan siyaset, ekonomi, ulus, kimlik, teknoloji, göç, toplum, enformasyon, kültür, aile, milliyet, küresel, şiddet, savaş, barış, üretim, tüketim, cinsiyet, fark, sermaye, iletişim vb. gibi kavramların çağdaş sanatla kesişimlerinde abjection, şizofreni, simülasyon, dağılma (holistik yaklaşım), retorik (ikna etme), antiform (gösterge/nesne/sanat yapıtının üstünün çizilmesi), rastlantı, serendipiti (mutlu tesadüf), fark (sistemsizlik, yöntemsizlik), şiddet, kaotiklik, şok durumlar vb. gibi kavram ve temaların birlikte tümleşik olarak çeşitli çağdaş sanat stratejileriyle birlikte kullanıldığı anlaşılmıştır.]]> <![CDATA[Culturalism is a subject that is still debated by academic circles which is generally known as 'the doctrine that maintains that everything in human relations is a matter of culture'. With new social interests from modern to postmodern, theories that prioritize culture in life have come to this day. These theories continue to create effects that can be observed especially in the field of art, which is a cultural production field. Even today, the ideas of contemporary philosophers such as Zizek, Hardt, and Negri, who are seen on the basis of the idea that art can be built as a form of organization, are widely accepted. This coincides with the meaning of "Marx's explanation that in capitalism in the 19th century large industrial production was hegemonic.". The products of immaterial production are not objects but new social and interpersonal relations; Intangible production is the production of social life and is biopolitical ”(Artun 2012:70-71). These ideas, which hold on to the phenomenon of culturalism in our age, range from the industrial culture policies of modernism to the cultural policies that create virtual contemporary communication models. It can be seen that the relations between art and life, which were melted in the pot of culturalism in direct proportion to the relationship between human and technology, became more tightened in the process from oral culture to written culture to visual culture. It is among the important elements that tightly bind life in the public sphere with the individual. Especially with the culture-based movements politicized after 1960. Nowadays, transmission of information, which tends to the visual, evolves into a visual discourse based on "visual culture" by taking the communicative power of the cultural act behind it. In other words, the types of looking are blended with the technology-oriented possibilities of seeing, the "view as an acculturation area" turns into the ability to comprehend the universal order of the current. In this study, by determining the cultural in the literature, the reflections of the concepts and themes of the field of culturalism that intersect with the urban phenomenon in the postmodern process are examined through thematic analysis. Reflections of themes such as interdisciplinarity, hybridity, chaosity, non-hierarchy, difference, timelessness, non-space, historical processlessness, instantaneous situations, individualism, fragmentation, fragmentation, paradox, intertextuality, non-communication, ethnicity, identity, gender, economy and politics on the urban phenomenon It is discussed. The works of Marx Bradford, On Kawara, Doris Salcedo, Carlos Garaicoa, Christina Kubisch, Paul Chan, Andreas Gursky, Brian Eno, Christo and Jeanna-Claude and Gabriel Orozco constitute the sample of the study in the form of painting art, at the point of influencing the phenomenon of Postmodern Culturalism. As a result, politics, economy, nation, identity, technology, immigration, society, information, culture, family, nationality, globalism, violence, war, peace, production, consumption, gender, difference, which are handled within the concept of culturalism in the study and referred to with the postmodern process, capital, communications, etc. In the intersection of concepts such as contemporary art, abjection, schizophrenia, simulation, dispersion (holistic approach), rhetoric (persuasion), antiform (sign / object / art work), coincidence, serendipite (happy coincidence), difference (systemlessness, methodlessness), violence, chaosity, shock situations, etc. It has been understood that such concepts and themes are used in an integrated manner with various contemporary art strategies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49179 <![CDATA[Volume: 16 Issue 3[ 845-863 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/611 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Cumhuriyet’in On Beşinci Yıl Dönümü Kutlamaları: Başkent Ankara Örneği]]> <![CDATA[The Celebrations of the Fifteenth Anniversary of the Republic Day: Capital Ankara Example]]> <![CDATA[Kadri UNAT]]> <![CDATA[Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi, Ankara, Cumhuriyet Bayramı, milli bayram, Türkiye Cumhuriyeti, 29 Ekim 1938, on beşinci yıl dönümü kutlamaları]]> <![CDATA[Department of Atatürk’s Principles and History of Turkish Revolution, Ankara, republic day, National Day, Republic of Turkey, October 29, 1938, the celebrations of the fifteenth anniversary]]> <![CDATA[Bu çalışma Başkent’te icra edilen on beşinci yıl dönümü kutlamalarını hem hazırlık aşaması hem de etkinlikler boyutuyla incelenmekte, ancak mekân ve tören bağlamına odaklanmaktadır. Bu çerçevede kutlamalar genel anlamda çeşitli boyutlarıyla ele alınmakta, özel anlamda ise mekân ve tören ikilisinin Başkent kutlamalarındaki kesişim noktaları belirlenmekte ve etkinliklerin panoraması oluşturulmaya çalışılmaktadır. Türkiye’de Cumhuriyet rejiminin benimsenmesi, Türk siyasi tarihinin dönüm noktalarından birini oluşturmaktadır. Bir ulus devlet olarak kurulan Türkiye’nin yeni rejimi, Osmanlı’dan kopuşu ortaya koyuyordu. Ancak Türk toplumunu yeni döneme, anlayışa ve rejime adapte etmek kolay bir iş değildi. Cumhuriyet Halk Partisi’nin hem iktidarını ve yeni rejimi meşrulaştırmak hem de toplumsal birlikteliği sağlayabilmek için birtakım sembollere ihtiyacı vardı. Milli bayramlar bu sembollerin belki de en önemlisiydi. Bu durumun bilincinde olan iktidar, yeni gelenekler icat etme çerçevesinde hemen harekete geçti ve ilk yıllardan itibaren çeşitli özel günler belirlemeye başladı. Hiç kuşku yok ki üretilen özel günler arasında en önemlisi Cumhuriyet Bayramı idi. Bilindiği üzere 29 Ekim günü ilk olarak 1924’te kutlandı; 19 Nisan 1925 tarihli yasal düzenlemeyle de “Milli Bayram” olarak kabul edildi ve her yıl kutlanmaya devam edildi. Cumhuriyet Bayramı, yeni kurulan rejimi kurumsallaştırma işlevi görmekle kalmayacak; yeni siyasal formasyonun yeniden üretilmesi için gerekli meşruiyet ortamını da sağlayacaktı. Bundan dolayı 1930’lu yıllara gelindiğinde kutlamalardaki söylem bir envanter mahiyetindeydi. Tespitlerimize göre, on beşinci yıl dönümü kutlamalarını organize etmek üzere Şükrü Kaya başkanlığında bir “Yüksek Komisyon” oluşturulmuştu. Tabi Başkent kutlamalarının ayrı bir yeri ve önemi vardı. Çünkü Başkent kutlamaları hem diğer illere örnek oluşturacaktı hem de içe ve dışa yönelik verilmek istenen mesajların daha rahat ulaşmasını sağlayacaktı. Belirlemelerimize göre, Atatürk’ün rahatsızlığından dolayı katılamadığı bu ilk Cumhuriyet Bayramı kutlamalarında mekânsal bağlamda milli egemenliğin tecelli ettği TBMM, hipodrom, Ulus Meydanı ve Zafer Anıtı ile Cebeci Şehitliği ön plana çıkmaktadır. Törensel bağlamda ise TBMM’de düzenlenen kabul töreni, hipodromda herkesin katıldığı ve en gösterişli etinliklerin yapıldığı geçit töreni, kentin en uğrak yeri olan Ulus Meydanında yer alan Zafer Anıtı’ndaki bağlılık yemini ve Türk gençliğinin Cebeci Şehitliği’nde minnettarlıklarını ifade ettiği etkinlikler öne çıkmaktadır.]]> <![CDATA[This article examines the fifteenth anniversary of the capital’s celebrations in various dimensions, but especially focuses on the spatial and ceremony. In context the intersection points of the spatial and ceremony duo in the celebrations of the capital city are determined and a panorama of the activities is tried to be created. The adoption of the republican regime is one of the turning point in the Turkish political history. Turkey’s, which established as a nation state, new regime was reveal a disengagement from the Ottoman Empire. However it was not easy to orient the society to new era, understanding and regime. Republican People’s Party was in need of some symbols for both legitimate the new regime and unity of the society. National days were perhaps the most important of these symbols. The power, which was aware of this fact, immediately took action within the framework of inventing new traditions and started set various special days in the early years. Undoubtedly, the most significant of the special days was the Republic Day. As is known the 29th October was first celebrated in 1924 and accepted as the “National Holiday” with the the legal arrangement in April 19, 1925 and continued to be celebrated every year. Repuclic Day, will not only serve to institutionalize the new regime but also would provide the necessary political environment to reproduction of the new political formation. Therefore, the discourse during the celebrations was inventory in the 1930s. According to our findings, a “High Commission” was established under the chairmanship of Şükrü Kaya to organise of the fifteenth anniversary. Ofcourse the celebrations of the capital city had a special place and importance. Due to the fact that the capital’s celebrations would set a model to other provinces and would enable the messages to be given in and out more easily. According to our determinations the Turkish Grand National Assembly, hippodrome, Ulus Square, Victory Monument and Cebeci Martyrdom are stand out in the spatial context. And in the ceremonial context, the reception ceremony which held in the Turkish Grand National Assembly, parade in the hippodrame where everyone attends and where the most spectacular activities were held, the oath of allegiance at the Victory Monument in Ulus Square wich was the city’s most frequented place and the activities in which Turkish youth express their gratitude at Cebeci Martyrdom stand out.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49164 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[773-787]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/612 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinde Affetmeyi Yordayan Değişkenlerin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining the Factors Predicting Forgiveness of the University Students]]> <![CDATA[Gülçin GÖKMEN]]> <![CDATA[S. Gülfem ÇAKIR]]> <![CDATA[Affetme, yaşam pozisyonları, koşulsuz kendini kabul, duyguları yönetme becerileri, gestalt temas engelleri]]> <![CDATA[Forgiveness, life positions, unconditional self-acceptance, emotional management skills, gestalt contact disturbances]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı lisans öğrencilerinin yaşam pozisyonları, duygularını yönetme becerileri, koşulsuz kendini kabul düzeyleri ile temas engellerinin affetme üzerindeki yordayıcı rolünün incelenmesidir. Araştırmada ayrıca lisans öğrencilerinin affetme alt boyutlarında cinsiyete göre anlamlı farklılık olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 2015-2016 Eğitim-Öğretim yılında, Akdeniz Üniversitesi’nin çeşitli fakültelerinde eğitim almakta olan 673 lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcıların 471’i kadın, 202’ si erkektir. Araştırma verilerinin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, “Heartland Affetme Ölçeği”, “Yaşam Pozisyonları Ölçeği”, “Koşulsuz Kendini Kabul Ölçeği”, “Duyguları Yönetme Becerileri Ölçeği” ve “Gestalt Temas Engelleri Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda kendini ve başkalarını affetme alt boyutlarında cinsiyete göre anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Analiz sonucunda erkek lisans öğrencilerinin kendini affetme düzeylerinin kadın lisans öğrencilerinden; kadın lisans öğrencilerinin ise başkalarını affetme düzeylerinin erkek lisans öğrencilerinden daha yüksek olduğu bulunmuştur. Çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda “Ben OK’im-Sen OK’sin” yaşam pozisyonunun (YP) kendini ve durumu affetmeyi; “Ben OK değilim-Sen OK değilsin” YP’nin başkalarını ve durumu affetmeyi;“Ben OK değilim-Sen OK’sin” YP’nin kendini, başkalarını ve durumu affetmeyi anlamlı olarak yordadığı bulunmuştıur. Koşulsuz kendini kabul değişkeninin affetmenin tüm alt boyutlarını anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Bulgular ayrıca duyguları yönetme becerilerinin kendini ve durumu affetmenin anlamlı yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Gestalt temas engellerinde temas engelinin kendini affetmeyi; bağımlı temas engelinin ve temas sonrası engelinin başkalarını affetmeyi anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür.]]> <![CDATA[The aim of the study was to investigate the role of life positions, unconditional self-acceptance, emotional management skills and Gestalt contact disturbances levels in predicting university student’s forgiveness by its sub-dimensions. The second aim was to examine whether there are significant gender differences in the university students' forgiveness sub-dimensions. The study group of the research consists of 673 university students, of which 471 were female and 202 were male studying in various faculties at Akdeniz University in the 2015-2016 academic year. Data collection instruments were Personal Information Form, Life Positions, Unconditional Self-Acceptance, Emotional Management Skills and Gestalt Contact Disturbances Scales. Results showed that there were significant differences in sub-dimensions of self-forgiveness and forgiveness of others by gender. As a result of the analysis, the levels of self-forgiveness of male university students among female university students; female university students have higher levels of forgiveness of others than male university students. Multiple linear regression analysis showed, "I am OK-You are OK" life position was significant predictor of self-forgiveness and forgiveness of situations. "I am not OK-You aren’t OK” was significant predictor of forgiveness of others and situations. "I am not OK-You are OK" and unconditional acceptance were significant predictors of all sub-dimensions of forgiveness. Emotional management skills were significant predictor of self-forgiveness and forgiveness of situations. Contact disturbance was significant predictor of self-forgiveness. Dependent contact and final contact disturbances were significant predictors of forgiveness of others.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49152 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[675-699]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/613 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzelerde Risk Yönetimi: Uluslararası Yaklaşımlar]]> <![CDATA[Risk Management in Museums: International Approaches]]> <![CDATA[Nevra ERTÜRK]]> <![CDATA[Müzebilim, koruma, müzelerde risk yönetimi, müzelerde risk faktörleri, müzelerde risk yönetimi yaklaşımı, müzelerde risk yönetimi aşamaları]]> <![CDATA[Museology, conservation, risk management in museums, risk factors in museums, risk management approach in museums, risk management steps in museums]]> <![CDATA[Müzelerin en temel işlevlerinden birisi korumadır. Tarihsel süreç içinde müzelerin koruma çalışmalarının kapsamı genişlemiş ve 1980’lerin sonundan itibaren müzelerde risk yönetimi konusu gündeme gelmiştir. Farklı sektörlerde uygulanan risk yönetimi yaklaşımı; kurumların zarar azaltma ve baş edebilme kapasitesini artırmayı hedefleyen bir çalışmadır. II. Dünya Savaşı sonrasında kültür mirası alanında ilk defa UNESCO tarafından kullanılan risk yönetimi kavramı, sadece müzelerde değil, tarihi çevrelerden anıtlara, arkeolojik alanlardan kütüphane veya arşivlere kadar farklı yaklaşımlarla uygulanmaktadır. Bu bağlamda müzeler koleksiyonları ile ön planda olup, toplumun ve gelişiminin hizmetinde eserleri toplamakta, korumakta, sergilemekte, araştırma yapmakta ve toplumla iletişim kurmaktadır. Risk yönetimi çalışmalarında, koleksiyonların yanı sıra, müze binası, personel ve ziyaretçi de göz önünde bulundurulmaktadır. Bu bağlamda uluslararası literatürde müzelere yönelik riskler; fiziksel kuvvet, yangın, su, hırsızlık, hatalı bağıl nem ve sıcaklık değerleri, morötesi ve görünür ışınımlar, kirlilik, biyolojik etkinlik ve ihmal olarak sınıflandırılmaktadır. 21. yüzyılda tüm dünyada ön plana çıkan iklim değişikliği, terör saldırıları ve salgın hastalıklar da müzelere yönelik riskler arasında yer almaktadır. Müzelerde risk yönetimi alanında yoğun bir şekilde çalışan Kanada Konservasyon Enstitüsü (CCI), Uluslararası Kültür Varlıklarını Koruma ve Restorasyon Çalışmaları Merkezi (ICCROM), Hollanda Kültür Mirası Ajansı (RCE) ve Belgrad’taki Konservasyon Merkez Enstitüsü (CIK) tarafından geliştirilen risk yönetimi yaklaşımı, risk yönetimi aşamalarının da temelini teşkil etmektedir. Söz konusu aşamalar şunlardır; durum değerlendirmesi, risklerin belirlenmesi, risk analizi, risklerin değerlendirilmesi, uygulama ve izleme. Bu çerçevede makalenin amacı; risk yönetimi yaklaşımının müzelere uygulanabilirliğini tartışmaktır. Bu amaç çerçevesinde makalenin ana araştırma sorusu: CCI, ICCROM, RCE ve CIK tarafından geliştirilen risk yönetimi yaklaşımı farklı ölçekteki müzeler için uygulanabilir nitelikte midir? Makalenin kapsamı müzelerde risk yönetimi konusundaki uluslararası tartışmalarla sınırlıdır. Makalede, risk yönetimi kavramının tanımı; uluslararası kurumların müzelerde risk yönetimiyle ilgili çalışmaları ve yaklaşımları; müzelere yönelik riskler ve risk yönetiminin aşamaları hakkında bilgi verilmektedir. Makalenin sonuç bölümünde, risk yönetimi yaklaşımının müzelerde uygulanabilirliği değerlendirilmekte ve öneriler sunulmaktadır. Elde edilen bulgulara göre, risk yönetimi yaklaşımı küçük ölçekli müzelerde uygulanabilir niteliktedir. Söz konusu yaklaşımın orta ve büyük ölçekli müzeler için geliştirilmesi gerekmektedir. Risk yönetimi yaklaşımının doğru bir şekilde uygulanabilmesi için risk yönetimi politikalarının hazırlanmasına; müzelerde risk yönetimi ile ilgili eğitimlerin, tüm ön lisans, lisans ve lisansüstü düzeydeki eğitim müfredatlarında ders olarak yaygınlaştırılmasına ve bu alanda uzmanların yetiştirilmesine ihtiyaç vardır. ]]> <![CDATA[One of the most basic functions of museums is conservation. In the historical process, the scope of the conservation work of museums has expanded and risk management in museums has came to the fore by the end of the 1980s. Risk management approach, which is applied in different sectors, is a study aiming to increase the loss reduction and coping capacity of institutions. The concept of risk management, which was used by the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) for the first time in the field of cultural heritage after the World War II, is applied not only in museums, but also in historical environments, monuments, archaeological sites, libraries or archives with different approaches. In this regard, museums are prominent with their collections, and they acquire, conserve, exhibit, research and communicate in the service of society and its development. Besides collections, museum building, staff and visitors are also be considered in risk management work. In this context, risks to museums in international literature are classified as follows; physical forces, fire, water, criminals, incorrect relative humidity and temperature, light and UV, pollutants, pests and dissociation. In the 21st century, climate change, terrorist attacks and epidemics, which come to the fore all over the world, are also among the risks to museums. The risk management approach, developed by the Canadian Conservation Institute (CCI), the International Centre for the Study of the Preservation and Restoration of Cultural Property (ICCROM), the Netherlands Cultural Heritage Agency (RCE), the Central Institute for Conservation in Belgrade (CIK), which work extensively in the field of risk management in museums, also forms the risk management steps. These steps are as follows; understanding the context, risk identification, risk analysis, risk evaluation, treat and monitoring. In this framework the aim of the article is to discuss the applicability of the risk management approach to museums. For this purpose, the main research question of this article is as follows; Is the risk management approach developed by CCI, ICCROM, RCE and CIK applicable to museums of different scales? The scope of the article is limited with international debates to risk management in museums. In the article, information about the definition of the concept of risk management; risk management work and approaches of the international institutions; risk to museums and risk management steps are given. In the conclusion part of the article, the applicability of the risk management approach in museums is evaluated and recommendations are presented. According to the findings, the risk management approach is applicable only in small-scale museums. This approach needs to be developed for medium and large-scale museums. In order to apply risk management approach in a more accurate way, there is a need to prepare risk management policies, disseminate the training of the risk management in museums as a course in all associate, undergraduate and graduate level education curricula and train experts in this field. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49143 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[639-650]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/614 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir Tarih Kaynağı Olarak Kur’an’da “Fi Sebîlillah” Kavramı ve Tarihi Çerçevesi]]> <![CDATA[As a Source of History the Term "Fi Sebilillah" and Its Historical Frame in the Quran]]> <![CDATA[Mehmet ÇAKIRTAŞ ]]> <![CDATA[İslam tarihi, siyer, “fî sebîlillah”, cihad, kıtal]]> <![CDATA[History of Islam, sirah, "fî sabilillah", jihad, qıtal]]> <![CDATA[Hz. Peygamber’in ve ona inanan müminlerin İslamı yaşama ve tebliği uğrunda verdikleri her türlü mücadele, Kur’an-ı Kerim’de “fî sebîlillah” tabiri ile sıfatlandırılmıştır. Diğer temel kaynaklarda olduğu gibi İslam tarihi kaynaklarında da yaygın bir şekilde kullanılan bu ifade, daha ziyade Müslümanların Müslüman olmayanlarla ilişkilerindeki temel nitelikleri tanımlamıştır. Bu durum siyer kaynaklarına da önemli ölçüde yansımış, ayrıca ilk Müslümanların düşünce dünyasını etkilemiştir. Bu makalede, siyerin temel kaynaklarından biri olan Kur’an-ı Kerim’den hareketle “fî sebîlillah” kavramının siyerdeki yansımaları araştırılmıştır. “Fî sebîlillah” ifadesi üzerine, özellikle tefsir ve fıkıh alanında yoğunlaşan çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Ancak tespit edilebildiği kadarıyla konu siyer açısından ele alınmamıştır. Araştırmada öncelikle Kur’an’daki “fî sebîlillah” tabirinin yer aldığı ayetler tespit edilmiştir. Tekikler neticesinde on bir ayrı kavram ve kelimenin, “fî sebîlillah” tabiri ile birlikte kullanıldığı belirlenmiştir. Bu kavram ve kelimelerin dört ana konuya indirgenebileceği anlaşılmış ve bu şekilde başlıklandırılmıştır. Araştırma neticesinde “fî sebîlillah” tabirinin cihad, gazve ve seriyye gibi savaşa dönük yönlerinin olduğu gibi Müslümanların gayrimüslimlerle ilişkilerine istikamet veren niteliklerinin de olduğu görülmüştür. Bu tabir aynı zamanda Müslümanların davranışlarının ilkelerini de ortaya koymuştur. Çalışmada, Müslümanların düşmana karşı mali kaynak oluşturmada bir yöntem olarak infakta bulunmalarının “fi sebîlillah” tabiri ile teşvik edildiği görülmüştür. Bu süreçlerdeki her türlü çabanın kıymetini “fî sebîlillah” tabiri nitelemiştir.]]> <![CDATA[The struggle of the Prophet and the believers for the sake of Islam is adjectived "fi sabilillah" in the Quran. This phrase, which is widely used in Islamic historical sources, describes the basic characteristics of Muslims' relations with non-Muslims. This situation had a significant impact on the Islamic sources as well as the thought of the first Muslims. In this article, the reflections of the concept of “fi sabilillah” in sirah, starting from the Quran, which is one of the main sources of sirah, has been investigated. Studies on the term fi sabilillah, especially in the field of tafsir and fiqh, have been conducted. However, as far as we can determine, this issue has not been handled in terms of sirah. In the research, firstly the verses about “fi sabilillah” in the Quran were determined. Eleven different concepts and words are used together with the term “fi sabilillah”. It has been seen that these concepts and words can be reduced to four titles and titled. As a result of the research, it was seen that the term “fi sabilillah” is oriented towards war, such as jihad, gazve, and seriyya, and has features that give direction relations with non-Muslims. This term also determined the principles of the behavior of Muslims. In the study, it has been observed that Muslims' donation as a method of creating financial resources against the enemy is explained with the term fi sabilillah. The term “fî sabilillah” describes the value of every effort in these processes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=49045 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[583-595]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/615 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dansa Yaklaşmak: Genç Müslüman Kadınlar Bir Sanat Formu olarak Dans ile İlişkileri Üzerine Düşünüyor ]]> <![CDATA[Approaching Dance: Young Muslim Women Reflect on Their Relationships to Dance as an Art Form]]> <![CDATA[Ayrin ERSÖZ]]> <![CDATA[Dans Araştırmaları, Müslüman kadın öğrenciler, dans, bedensel pratikler, başörtüsü ]]> <![CDATA[Dance studies, muslim female students, dance, embodied practices, Islam, veil]]> <![CDATA[Müslüman topluluklar birçok Batı ülkesinde büyüyor ve Müslüman olma deneyimi etnik, dini ve cinsiyetle ilgili konularla iç içe geçmiş durumdadır. 11 Eylül'den sonra Batı toplumlarında Müslüman nüfusun durumunu anlamaya odaklanan araştırmalarda artış olduğu gözlenmektedir. Müslüman toplulukları, özellikle de ağırlıklı olarak Batı ülkelerinde yaşayan Müslüman kadınların yaşam deneyimleri ve algılarını kapsamlı bir şekilde araştıran önemli sayıda nitel araştırma ve sözlü tarih çalışmaları yapılmaktadır. Genç Müslüman kadınların bedensel pratiklere katılımına ilişkin literatür, ağırlıklı olarak beden eğitimi dersleriyle ve müfredat dışı etkinlikleri ile sınırlıdır. Bu tür araştırmalar, genç Müslüman kadınların dini ve kültürel kısıtlamalar nedeniyle fiziksel aktivitelere katılırken belirli sorunlarla karşılaşabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, genç Müslüman kadınların sanatsal ve/veya hobi olarak dansla ilişkisine yönelik literatürde boşluk olduğu görülmektedir. Genç Müslüman kadınların dansı bir kavram, sanat alanı ve bedensel deneyim olarak nasıl düşündüklerine dair soru, dans çalışmaları ve sosyal bilimler araştırmaları literatüründe yer almıyor gibi görünmektedir. Bu makalenin yazarı, ABD New Jersey'deki Rutgers Üniversitesi'nde 2016-2017 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde Yüksek Öğretimde Müslüman Kız Öğrenciler: Dans ve Bedenlenmiş Performansa Yaklaşımlar ve Deneyimler başlıklı nitel bir araştırma yürütmüştür. Çalışma, Türkiye Fulbright Komisyonu tarafından desteklenmiş ve Rutgers Üniversitesi Etik Kurulu’nun 14 Ekim 2016 tarihli ve 17-123 sayılı kararı ile onaylanmıştır. Çalışmanın amacı, dansın Müslüman kadın üniversite öğrencilerinin yaşamlarında oynadığı rolü, 18-24 yaş arası genç kadınlara özel olarak odaklanarak incelemekti. Araştırma çalışması yapılandırılırken, sorular aşağıdaki konularla ilgili veri toplamak için çerçevelendirildi: genç Müslüman kadınların dansa bir sanat biçimi olarak bakış açıları; rekreasyonel ve/veya sanatsal ifade olarak dansa kişisel katılımları; Amerika'daki çeşitli dini, politik, sosyal ve kültürel bağlamların bir bileşeni olarak izlenimleri ve dans anlayışları. Araştırma, gönüllü olarak katılan çeşitli kültürel ve etnik kökenlerden 12 genç Müslüman kadın öğrenci ile gerçekleştirildi. Çalışmanın amacı, bu genç kadınlar tarafından İslam'ın günlük pratikleri ve inançları ile dans kavramının ve pratiklerinin nasıl gerçekleştirildiğini, deneyimlendiğini ve müzakere edildiğini keşfetmekti. Çalışma, dansa farklı yaklaşımların, genç Müslüman kadınlar tarafından İslam'ın nasıl anlaşıldığına ve deneyimlendiğine sıkıca bağlı olduğunu ortaya koymaktadır. Bir diğer önemli bulgu, aile ilişkileri ve ataerkil toplum anlayışının, dansın nasıl ele alındığını ve yaşandığını belirleyen güçlü etmenler olduğudur. Genç Müslüman kadınların bedensel algısının inşasında ataerkil karakteristikleri ortaya çıkarmak için daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir.]]> <![CDATA[Muslim communities are growing in many Western countries, and the experience of being Muslim is intertwined with ethnic, religious and gender related issues. There has been an increase in research focusing on understanding the Muslim population's situation within Western societies after 9/11. A considerable number of studies, qualitative research and oral histories were conducted that extensively explore Muslim communities, particularly Muslim women's life experiences and perceptions living in predominantly Western countries. The research literature regarding young Muslim women's participation in bodily practices is predominantly confined to physical education courses, and extra-curricular activities during the subjects' secondary school education. Such research shows that young Muslim women can face particular problems when participating in physical activities because of religious and cultural restrictions. Nonetheless, it appears that there is a research gap regarding young Muslim women's relationship to dance as an artistic and/or recreational practice. The question such as what young Muslim women think of dance as a concept, artistic field, and bodily experience seems to be not included in the literature of dance studies and social sciences research. The author of this paper conducted a qualitative research study titled Muslim Female Students in Higher Education in the United States: Approaches to and Experiences of Dance and Embodied Performance between the years of 2016-2017 at Rutgers University in New Jersey USA. The study was supported by Turkish Fulbright Comission and approved by the Institutional Reviw Board (IRB), Office of Research and Regulatory Affairs Arts and Sciences at Rutgers University on October 14, 2016 with the protocol number 17-123. The aim of the study was to examine the role dance plays within the lives of Muslim female university students with a specific focus on young women age 18 to 24. In structuring the research study, the questions were framed to gather data regarding the following: the perceptions of young Muslim women regarding dance as an art form; their personal participation in dance as recreational and/or artistic expression; and their impressions and understanding of dance as a component of various religious, political, social, and cultural contexts in America. The research was conducted with 12 young Muslim female students from various cultural and ethnic backgrounds, who voluntarily participated in the study. The study intended to explore how the concept of dance art and its practices are realized, experienced, and negotiated within participants’ daily religious practices and beliefs. The research revealed various approaches to dance, strictly connected to how Islam is understood and experienced by these young Muslim female students. Another important finding is that family relations and patriarchal understandings are also strong determinants of how dance is considered and experienced. Further research is required to uncover the patriarchal characteristics in the construction of bodily perception of young Muslim women.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48890 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[625-637]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/616 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Otelcilik Sektöründe Enerji Tasarrufu Çalışmaları]]> <![CDATA[Energy Saving Efforts in the Hospitality Sector ]]> <![CDATA[Ceren Gül ARTUNER ÖZDER]]> <![CDATA[Turizm İşletmeciliği, Konaklama Sektörü, Enerji Tasarrufu, Çevresel Değerlendirme, Sürdürülebilirlik, Çevre Yönetimi]]> <![CDATA[Tourism Management, Hospitality Sector, Energy Savings, Environmental Assessment, Sustainability, Environmental Management]]> <![CDATA[Dünyamızın sınırlı kaynaklarının en verimli şekilde kullanılmasına yönelik çabalar, son yıllarda verimliliği arttırmak amacıyla akıllı teknolojilerin artan bir şekilde benimsenmesiyle birlikte, çevreyi korumaya ve günlük hayatımızda enerji tasarrufuna yönelik uygulamaların yaygınlaşmasını da beraberinde getirmiştir. Bu olguların kuruluşların faaliyet gösterdiği ulusal ve uluslararası pazarlar üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu söylenebilir. Diğer birçok sektörde olduğu gibi konaklama sektöründe de, enerji verimliliği açısından daha etkili çözümlerin benimsenmesine yol açan enerji tasarrufu ve çevre koruma çabaları, son yıllarda öne çıkan ve işletmelerin uzun vadede varlığını sürdürebilmesi açısından belirleyici niteliktedir. Bu araştırmanın temel amacı, çevre dostu uygulamaların yanı sıra kullanılan enerji miktarını ve kaynak israfını azaltmaya yönelik çabalara kapsamlı literatür araştırma yöntemiyle daha yakından eğilerek, otel endüstrisinin mevcut sürdürülebilirlik uygulamalarını değerlendirmektir. Buna istinaden, enerji tüketimi ve tasarruf endişeleri, enerji tüketimini etkileyen faktörler, çevresel değerlendirme yöntemleri, enerji kullanım modelleri, performans ve tüketim modelleme yöntemleri, konaklama sektöründe enerji yönetimi, otel zincirlerinin çevre yönetimi açısından misyonu, otellerin enerji yönetimi yatırımları bağlamında karşılaştıkları engeller ve bu yatırımları etkileyen faktörler, birbirini izleyen başlıklar altında ele alınmıştır. Sonuç bölümünde, enerji tüketimini yönetmek için ortak bir çabaya duyulan ihtiyaç, otel zincirlerinin enerji israfını azaltmadaki misyonu, sürdürülebilirlik politikası uygulama maliyetlerini gösteren bilimsel araçların kullanımı, enerji verimliliğini finanse etme seçenekleri, otellerin enerji verimliliği teknolojilerindeki yatırım kararlarını etkileyen faktörler ve küresel ölçekte kullanılan enerji ölçütlerinin standardizasyonu tartışılmakta ve önerilerde bulunulmaktadır.]]> <![CDATA[In the accommodation sector like in many other industries, energy saving and environmental protection efforts leading to the adoption of more effective solutions in terms of energy efficiency is a growing concern over the last decades. The main purpose of this research is to assess the hotel industry's current state of sustainability by taking a closer look at green practices, efforts to reduce the amount of energy used and the waste of resources through extensive literature research method. In the same vein, energy consumption and saving concerns, factors affecting energy consumption, environmental assessment methods, energy use patterns, performance and consumption modeling methods, energy management in the hospitality sector, mission of hotel chains in terms of environmental management, barriers and factors affecting hotels' investments in energy efficiency are treated under subsequent headings. In conclusion, the need for a joint effort to manage the energy consumption, the mission of hotel chains in reducing energy waste, the use of scientific tools demonstrating the costs of implementing a sustainability policy, the options for financing energy efficiency, the factors that influence hotels in their investment decisions in energy efficiency technologies, and the standardization of energy measures used on a global scale are discussed and suggestions are made.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48849 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 23-42 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/617 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yeni Okuryazarlık Becerileri Bağlamında İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programının İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Primary School Turkish Language Teaching Curriculum in the Context of New Literacy Skills]]> <![CDATA[Zeynep AYDEMİR]]> <![CDATA[Türkçe, yeni okuryazarlık becerileri, ders kitabı, ilkokul, doküman incelemesi]]> <![CDATA[Turkish, new literacy skills, textbook, primary school, document review]]> <![CDATA[Teknoloji çağının içerisinde doğan çocuklar bilgisayar ve interneti en çok kullanan bireylerdir. Türkiye’de ilkokul düzeyinde internet kullanma oranı görünen kısmıyla fazladır; bununla birlikte interneti bilinçli kullanan öğrenci sayısı azdır. 6-10 yaş grubunda yer alan çocukların internet kullanım verileri beraberinde ders programlarının güncellenmesini gerekli kılmıştır. Bireylerin ortaya çıkan isteklerini karşılamak, sorunlarını çözmek ve bilinçli kullanıma vurgu yapmak için yeni okuryazarlık türleri ortaya çıkmıştır. Nitekim 2017 yılında ülkemizde yenilenen müfredatla birlikte Türkçe Dersi Öğretim Programı ilkokul (1-4) seviyesinin üçüncü sınıf düzeyinde okuma öğrenme alanında “Kısa ve basit dijital metinlerdeki mesajı kavrar.” (T.3.3.22); dördüncü sınıfta ise bu kazanıma ek olarak okuma öğrenme alanında “Bilgi kaynaklarını etkili bir şekilde kullanır” (T.4.3.35); “Medya metinlerini değerlendirir” (T.4.3.33); Bilgi kaynaklarının güvenirliğini sorgular.” (T.4.3.36) şeklinde kazanımlara yer verilmiştir. Kazanımlarda yer alan becerilerin Leu, Kinzer, Coiro ve Cammack (2004) tarafından ortaya çıkarılan “Yeni Okuryazarlık becerileri” ile örtüştüğü görülmektedir. Yeni okuryazarlık becerilerine sahip bir birey bilgiye ulaşabilmeli, bilgiyi araştırabilmeli, sentezlemeli, doğrulayabilmeli ve eleştirel değerlendirebilmelidir. Yeni okuryazarlık becerilerine birçok ülkenin ana dili öğretim programında da yer verildiği görülmüştür. Bu nedenle araştırmada Türkçe Dersi Öğretim Programı 2019 temel alınmıştır. Dil ve teknoloji arasında entegrasyonun sağlanması ile öğrenciler bilgi ve iletişim teknolojilerini bilinçli ve verimli kullanılarak, dil ve beceri öğrenimine karşı istekli hale geleceklerdir. Araştırmanın amacı yeni okuryazarlık becerileri bağlamında Türkçe Dersi Öğretim Programı ilkokul (1-4) seviyesinin değerlendirilmesidir. Bu çalışma, Türkçe Dersi Öğretim Programında yer alan yeni okuryazarlık becerilerinin mevcut durumunu ortaya koyduktan sonra bunun yeterli olup olmadığını tartışmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmanın alanını 2019-2020 eğitim öğretim yılında dördüncü sınıf seviyesinde kullanılan MEB ve Koza Yayınevine ait olan ve üçüncü sınıf seviyesinde okutulan MEB ve Sonuç Yayınları’na ait Türkçe ders kitapları oluşturmaktadır. Araştırmada, nitel araştırma yaklaşımlarından doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Dokümanlardan elde edilen verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz yönteminden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, yeni okuryazarlık becerileri Türkçe Dersi Öğretim Programında, üçüncü sınıf düzeyinde temalarda %3 oranında, kazanımlarda %2 oranında, içerikte ise %2 oranında yer almaktadır. Dördüncü sınıf düzeyinde ise temalarda %7 oranında, kazanımlarda %5 oranında, içerikte ise %3 oranında yer almaktadır. Genel dağılıma bakıldığında ise programda yer alan kazanımların % 6’sı ve ders kitaplarında yer alan içeriklerin % 2’si yeni okuryazarlık becerilerini kapsamaktadır. Yeni okuryazarlık becerilerinin kazanım ve içerik sayısına bakıldığında, bilgiye ulaşma ve bilgiyi araştırma becerisine ait içeriklerin diğer becerilerin içeriklerinden fazla olduğu, sentezleme becerisine ait kazanımın olmadığı ve içeriğin ise yalnızca bir adet olduğu görülmektedir. Dijital çağa hazırlamak istediğimiz öğrenciler için programda bu becerilere yönelik içeriklerin arttırılması önerilebilir.]]> <![CDATA[Children born in the age of technology are the individuals who use computers and the internet most. In Turkey, more than the visible part of the rate at primary level, it is using the internet; but the number of students who use it consciously is small. The internet usage data of children in the 6-10 age group made it necessary to update the curriculum. New types of literacy have emerged to meet the emerging demands of individuals, to solve their problems and to emphasize conscious use. As a matter of fact, with the curriculum renewed in our country in 2017, in the Turkish Language Teaching Curriculum in the third grade of primary school, “Understands the message in short and simple digital texts. In the fourth grade, “Uses information resources effectively”; The acquisitions were given as "Evaluates media texts".It is seen that the skills included in the acquisitions coincide with the "New Literacy skills" revealed by Leu, Kinzer, Coiro and Cammack (2004). An individual with new literacy skills should be able to access, research, critically evaluate, synthesize and verify information. It has been observed that new literacy skills are included in the mother tongue curricula of many countries. For this reason, the Turkish Language Teaching Curriculum was taken as a basis in the research. With the integration between language and technology, students will be willing to learn language and skills by using information and communication technologies consciously and efficiently. The aim of the study is to evaluate the primary school Turkish course curriculum in the context of new literacy skills. This study aims to discuss whether this is sufficient or not after presenting the current situation of new literacy skills in Turkish Language Teaching Curriculum. The population and sample of this study consists of the Turkish textbooks of the "the fourth grade of State Books and Koza publisher" and "the third grade of the state books and Sonuç publisher" accepted by the Education Board of the Ministry of National Education in the academic year of 2019-2020. Descriptive analysis method was used to analyze the data obtained from the documents. According to the findings, new literacy skills are included in the third grade themes in the Turkish lesson curriculum by 3%, 2% in acquisition and 2% in content. At the fourth grade, it takes place at a rate of 7% in themes and 5% in acquisition and 3% in content. Looking at the general distribution, 6% of the acquisition in the program and 2% of the contents in the textbooks include new literacy skills. When the number of acquisitions and contents of new literacy skills are examined, it is seen that the contents of the ability to reach and search information are more than the contents of other skills, there is no acquisition of synthesis skills and the content is just one. For students we want to prepare for the digital age, it may be suggested to increase the content of these skills in the program.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48783 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[529-547]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/618 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Kullanılan Ders Kitaplarının Uzaktan Öğretime Uygunluğu: Yeni İstanbul Örneği ]]> <![CDATA[The Appropriacy of Coursebooks Used to Teach Turkish as a Foreign Language for Distant Education: The Example of New Istanbul Coursebook]]> <![CDATA[Fatma BÖLÜKBAŞ KAYA]]> <![CDATA[Fatih KAHRAMAN -Güllü UYSAL]]> <![CDATA[Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi, uzaktan öğretim, uzaktan dil öğretimi, ders kitapları, Yeni İstanbul Uluslararası Öğrenciler İçin Türkçe Öğretim Seti]]> <![CDATA[Teaching Turkish as a foreign language, distance language education, textbooks, New Istanbul Turkish Teaching Book for International Students]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, uzaktan dil öğretiminde kullanılacak ders kitaplarının temel nitelikleri doğrultusunda Yeni İstanbul Uluslararası Öğrenciler İçin Türkçe Öğretim Setinin uzaktan öğretimde kullanıma uygun olup olmadığını belirlemektir. Bu çalışma özellikle salgın nedeniyle zorunlu olarak uzaktan dil öğretimine başlayan kurumlar ve öğretmenler ile uzaktan öğretime uygun materyal geliştirme çabasında olan ders kitabı yazarları için, uzaktan eğitimde kullanılacak ders kitaplarının taşıması gereken özellikleri belirlemesi noktasında önem taşımaktadır. A1, A2, B1, B2 ve C1 olmak üzere beş dil seviyesi için tasarlanmış olan Yeni İstanbul Uluslararası Öğrenciler İçin Türkçe Öğretim Seti’nin uzaktan öğretimde kullanıma uygunluk bakımından değerlendirildiği bu çalışmada, nitel araştırma tekniklerinden doküman analizi kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde şu temel ölçütler göz önünde bulundurulmuştur: a. Kitapların uzaktan öğretimde kullanımını kolaylaştıracak teknolojik olanaklara sahip olup olmadığı, b. Kitapların uzaktan öğretim için biçimsel açıdan uygun olup olmadığı, c. Kitapların uzaktan öğretim için içeriksel açıdan uygun olup olmadığı. Araştırma sonucunda incelenen öğretim setinin kişiselleştirilmiş zenginleştirilmiş etkileşimli bir kitap olduğu, bu öğretim setini kullanan öğretmenlerin sınıfındaki öğrencilerin hazırbulunuşluk durumuna gore kitaba eklemeler yaparak kitabı kişiselleştirebildiği, kitaptaki öğrenme ünitelerinin video ve ses dosyaları desteğiyle zenginleştirildiği, kitapta sunulan cevap anahtarı sayesinde öğrencinin kendi öğrenme durumunu değerlendirebildiği, kitabın z-kitap özelliği sayesinde öğrenci-öğretmen etkileşiminin mümkün olabildiği görülmüştür. Kitaplarda her unite başında dersin hedeflerinin, o ünitedeki temanın ve dil bilgisi yapılarının belirtildiği bir bölüm olduğu, kitaplardaki resim, şekil, grafik, sembol ve tablolar gibi görsel unsurların yeterli ölçüde kullanıldığı, kitapların tasarımının hitap ettiği kitleye uygun olduğu saptanmıştır. Ayrıca kitaplarda öğrencilerin yapacakları etkinlikleri açıklayan yönergelerin olması, verilen konunun pekiştirilmesini sağlayacak alıştırmaların bulunması, kazanımların ne ölçüde gerçekleştiğini control amaçlı değerlendirme sorularının olması gibi içeriksel özellikler, öğrencilerin kendi kendilerine çalışmalarına olanak tanıyacak niteliktedir. ]]> <![CDATA[The aim of this study is to determine the main qualities of the coursebooks to be used in distance education by examining whether the New Istanbul Turkish for International Students is suitable in distance education. The present study also sheds light on the use of textbooks at the level of institutions and teachers who have started distance education following the pandemic, and it highlights textbook authors’ efforts who are trying to develop convenient materials for distance education. The New Istanbul Turkish for International Students is designed for five language levels: A1, A2, B1, B2 and C1. The suitability of these books in distance education was made by document analysis method, which is one of qualitative research techniques used in this regard. The data were analyzed according to the following basic criteria: a. Whether the books have technological capabilities to facilitate their use in distance education, b. Whether the books are formally suitable for distance education, c. Whether the books are contextually suitable for distance education. As a result of the research, the teaching set is viewed as a Personalized Enriched Interactive book, and by using this teaching set, teachers can personalize the book by making additions to the book according to the readiness of the students in the class. Also, the learning units in the book are enriched with the support of video and audio files where the student can evaluate their own learning performance through the answer keys provided in the book. We noticed that student-teacher interaction is possible through the z-book feature and at the beginning of each unit; there is a section that includes learning objectives along with the theme and grammatical structures. The book also contains enough visual elements such as pictures, figures, graphics, symbols, and tables. This fact renders a suitable design of the book for the target audience. In addition, contextual features such as the existence of instructions explaining the activities that students will do in the books, the presence of exercises to reinforce the given subject, the evaluation questions to control the extent to which the gains have been achieved which allows students to achieve learning agency.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48660 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 63-84 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/619 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dil Öğreniminde Etkili Sözcük Öğrenme Stratejileri: Mikro Strateji Kullanımının İncelenmesi]]> <![CDATA[Effective VLSs in Language Learning: An Analysis of Micro Strategy Use]]> <![CDATA[Vesile GÜL YILMAZ]]> <![CDATA[Berna ÇÖKER]]> <![CDATA[İngilizce öğrenimi, sözcük öğrenme stratejileri, sözcük başarısı, bireysel sözcük öğrenme stratejileri, mikro stratejiler]]> <![CDATA[English language learning, vocabulary learning strategies, vocabulary achievement, individual VLSs, micro strategies]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı sözcük bilgisi düzeyi yüksek lisansüstü Türk öğrencilerin kullandığı mikro SÖS’ü incelemek, böylece etkili mikro SÖS’ü ortaya koymaktır. Sözcük bilgisi düzeyi yüksek lisansüstü öğrencilerin çoğu tarafından nadiren kullanılan ya da hiç kullanılmayan mikro SÖS de en az kullanılan SÖS’ü ortaya koymak amacıyla incelenmiştir. Çalışmada betimsel araştırma deseni kullanılmıştır. Katılımcılar lisansüstü (yüksek lisans ve doktora) eğitimlerine Türkiye (yabancı dil ortamı) ve İngiltere’de (ikinci dil ortamı) devam etmekte olan toplam 128 Türk öğrencidir. Çalışmanın verileri Exeter Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Etik Kurulu’ndan alınan D/14/15/28 sayılı ve 09/03/2015 tarihli izin ve Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Etik Kurulu’dan alınan 06 sayılı ve 26/05/2016 tarihli izinlerin ardından, ‘Sözcük Öğrenme Stratejileri Anketi’ ve ‘Sözcük Düzeyi Testi’ ile toplanmıştır. Veriler, sözcük düzeyi yüksek öğrencilerin belirlenmesi amacıyla, (ortalama, standart sapma, vb.) tanımlayıcı istatistik yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Sözcük bilgi düzeyi yüksek öğrenciler tarafından ilk beş sırada kullanılan stratejiler ve çoğu katılımcı tarafından az kullanılan ya da hiç kullanılmayan stratejiler öğrencilerin bulunduğu dil öğrenme bağlamları bakımından karşılaştırılmıştır. Ayrıca, ikinci dil ve yabancı dil bağlamları arasında SÖS’ün kullanımı bakımından anlamlı bir fark olup olmadığını anlamak amacıyla t testi yapılmıştır. Çalışmanın sonuçları, sözcük bilgisi yüksek öğrencilerin en çok kullandığı SÖS’ün ‘sözcüklerin anlamını tahmin etmek için metinden yardım almak’ ve en az kullanılan SÖS’ün ‘öğrencinin kendi hazırladığı sözcük defteri, listeleri ve kartlarının doğruluğunu öğretmene kontrol ettirmek’ olduğunu göstermiştir. İki dil bağlamı arasında SÖS’ün kullanımı bakımından fark olduğu ortaya çıkmıştır. Bu bulgular ışığında, İngilizce öğretiminde etkili SÖS eğitiminin verilmesi önerilmektedir. Bunun yanı sıra, dil öğrenme bağlamları arasındaki farklar dikkate alınmalı ve daha çok araştırılmalıdır.]]> <![CDATA[The purpose of this research was to investigate the micro VLSs Turkish graduate learners with high vocabulary levels employ, and thus to pinpoint the effective micro VLSs. The micro VLSs rarely or never used by most of the graduate learners with high vocabulary levels were also investigated to point out the least used micro VLSs. A descriptive research design was employed in the study. The participants were a total of 128 Turkish students pursuing their graduate (master’s and doctorate) education in Turkey (EFL) and the UK (ESL). Study data were collected via the ‘Vocabulary Learning Strategies Questionnaire’ and the ‘Vocabulary Levels Test’ after taking the necessary permissions from Exeter University Graduate School of Education Ethical Committee (with the reference number D/14/15/28) on 09/03/2015 and from Dokuz Eylul University Institude of Educational Sciences Ethical Committee (with the reference number 06) on 26/05/2016. The study data were analysed using descriptive statistics (mean, standard deviation, etc.) to determine the learners with high vocabulary levels. Strategies employed by high-level learners with top five rankings and those reported to be used either rarely or none at all by most of the participants were compared and contrasted in terms of their language learning context. A t test was also used to see if the difference in VLS use between the ELS and EFL contexts was statistically significant or not. The results revealed that the most popular VLSs among high-level learners was ‘getting help from the context to guess word meaning’ and the least popular was ‘getting the teacher check the vocabulary notebooks, lists and word-cards prepared by the learner for accuracy’. There were also differences in the use of VLSs between the two contexts. In the light of the study findings, it is suggested that instruction of effective VLSs be considered as part of English language teaching practices. Differences between contexts should be taken into account and further investigated.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48622 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 219-235 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/620 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Serbest Zamanlarında Spor Merkezlerine Devam Eden Bireylerin; Egzersiz Branşları Açısından Öfke Ve Merhamet Düzeyleri]]> <![CDATA[Level Of Compassion And Anger The Individuals Attending To Sports Centers In Their Free Times In Terms Of Exercise Type]]> <![CDATA[Ahmet ZENGİN]]> <![CDATA[Elif KARAGÜN]]> <![CDATA[Spor Psikolojisi, Öfke; merhamet; spor merkezi; serbest zaman; egzersiz branşı]]> <![CDATA[Sport Psychology, anger; mercy; sports centre; free time; exercise type]]> <![CDATA[Amaç, serbest zamanlarında spor merkezlerine devam eden bireylerin; katıldıkları egzersiz branşları açısından öfke ve merhamet düzeylerinin belirlenmesidir. Ayrıca belirlenen merhamet ve öfke düzeylerinin de; yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma, gelir düzeyi, eğitim durumu, katıldıkları egzersiz branşı ve düzenli olarak egzersize katılma sürelerine göre değişip değişmediğini incelemektir.Araştırmanın amacı doğrultusunda Kocaeli ilinde bulunan spor merkezleri evren sayısı belirlenmiştir. Küme örneklemi yöntemi kullanılarak bu kulüplerden örneklem seçilmiş ve iletişime geçilerek araştırma hakkında bilgi verilmiştir. Araştırmaya izin veren spor merkezlerinin yönetimleri tarafından belirlenen gün ve saatlerde toplantılar yapılmış, üyelere araştırma hakkında bilgi verilmiştir. Bilgilendirme sonrası çalışmaya gönüllü katılmak isteyenlere ölçekler dağıtılmış ve doldurma işlemi sonrası geçerli olduğu görülen 504 ölçek değerlendirilmeye alınmıştır.Veriler, analiz edildiğinde normal dağılım gösterdiği için; parametrik testlerden ikili küme karşılaştırmaları için bağımsız gruplar için t testi üç ve daha fazla küme karşılaştırmaları için varyans analizi kullanılmıştır.Yapılan analizlere bakıldığında; katılım sağlanan egzersiz branşı açısından, öfke ölçeğinin tüm alt boyutlarında; merhamet ölçeğinin de; sevecenlik, umursamazlık, bilinçli farkındalık ve ilişik kesme alt boyutlarında anlamlı faklılıklar bulunmuştur. Sosyo-demografik değişkenlerden; yaş, çocuk sayısı, mesleki statü, spor yapma yılı, sağlık durumuna göre öfke ölçeği alt boyutlarında; yaş, devam edilen serbest zaman etkinliği, spor yapma yılına göre de merhamet ölçeği alt boyutunda anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Serbest zamanlarında düzenli egzersiz programlarına katılmak öfkeyi azaltırken, merhamet duygusunu da artırdığı görülmüştür.]]> <![CDATA[This study aims to determine the anger and mercy levels of the individuals who are attending to sports centres in their leisure time in terms of the exercise they do. In addition to the determined levels of compassion and anger we examined whether age, gender, marital status, having children, income level, education level, type of exercise they participated in and duration of regular exercise had an impact. In accordance with the aim of this study, the universe numbers of the sports centres which are located in the province of Kocaeli. Samples were chosen from these sports centres by applying Sample Method. Then they were informed about this study. Meetings were held at these centres on days and times determined by the management of these centres that allowed this study to be conducted. The members of the sports centres were given information about the aim of the study. After the informing stage, the volunteers who wanted to participate in the study were handed out scales. At the end of the scale-filling process, 504 scales were considered to be valid for the study and they were evaluated. The data show normal distribution when analysed. Therefore, t test-from parametric tests- was applied for binary cluster comparisons and variance analysis was applied for three or more cluster comparisons. When we studied the analysis, significant differences were determined in all the sub-dimensions of the Anger Scale and in some sub-dimensions of the Mercy Scale, such as compassion, negligence, conscious-awareness, and separation. Significant differences were found in the sub-dimension of the Anger Scale in terms of the socio-demographic variables such as age, the number of children they have, professional status, how long they do sports, and the state of health. Likewise, significant differences were found in sub-dimensions of the Mercy Scale in terms of the socio-demographic variables such as age, the leisure time activity they attend, and how long they do sports. Regular participation in exercise classes in their free times was observed to increase the level of mercy whereas it decreases the level of anger.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48277 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 453-471 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/621 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Özgün Baskıda Deneysel Yaklaşımlar: Karen Kunc]]> <![CDATA[Expertimental Approaches in Printmaking: Karen Kunc]]> <![CDATA[Tuba KINAY GÖR]]> <![CDATA[Baskı resim sanatı, Karen Kunc, deneysellik, rastlantısallık, ağaç baskı]]> <![CDATA[Printmaking, Karen Kunc, experimentality, randomness, woodcut]]> <![CDATA[Geçmişi mağara resimlerine kadar uzanan baskı resim sanatında zaman içerisinde yeni arayışlar ve teknikler olmuştur. Özellikle Atölye 17 ile birlikte sanatçılar deneysel baskı yapabilme konusunda cesaretlenmiştir. Günümüzde deneysel baskı yapan pek çok sanatçı vardır. Bu sanatçılarından Karen Kunc da, özgün baskıda deneyselliğe dayalı pek çok eser vermiştir. Çoğunlukla ‘eksiltme’ yoluyla ağaç baskılar (gravür) yapan sanatçı, eskizlerini karakalem yaparken, renklere basım aşamasında karar vermektedir. Her renk için ‘negatif’ ve ‘pozitif’ kalıplar hazırlayarak çalışmalarını baskıya hazırlar. Basım aşamasında genellikle kalıp üzerindeki açıklıklardan rengi geçirmek amacıyla kağıt şablonlar kullanır. Sanatçının performansı, baskı anındaki ruh haline bağlıdır. Renge önceden karar vermek istemediği için gidişata göre rastlantısal seçimler yaparak, resmin çözümüne doğru adım adım yol alır. Yalnızca asılabilen baskıresimler değil aynı zamanda akordeon şeklinde kitapçıklar da basmıştır. Bu çalışmada, Karen Kunc’un psikolojisinin sanat üretimindeki rolü üzerinde durulmuş ve seçilen bazı eserleri hakkında betimsel analizler yapılmıştır. Bu analizlerde; sanatçının imgeler dünyasını deneysellik yoluyla baskı resim tekniğiyle eserlerine nasıl aktardığı görülür. Ağaç gibi ilkel bir malzemenin sınırlarını zorlayan sanatçı, doğal dünyanın güçlerini seyir ve tefekkürden ilham alarak, eserlerinde dağ, taş, su, ağaç ve yol gibi imgeler kullanır. Baskılarında enerji ve coşku ön plandadır. Kunc, deneysel yaklaşımlarıyla izleyiciye özgün baskıda sınırların zorlanarak neler yapılabileceğini gösteren başarılı bir sanatçıdır. ]]> <![CDATA[Over time, there have been new searches and techniques in the art of print painting, which dates back to cave paintings. Especially with Atelier 17, artists were encouraged to do experimental printing. There are many artists today who do experimental print. Karen Kunc, one of these artists, has also produced many works based on experimentation in original printing. The artist, who mostly makes wood prints (engraving) by way of 'reduction', decides on the colors at the printing stage while drawing his sketches. She prepares her works for printing by preparing "negative" and "positive" patterns for each color. In the printing phase, she usually uses paper templates to pass the color through the openings on the mold. The artist's performance depends on the mood at the time of printing. Since she does not want to decide on the color in advance, she makes random choices according to the course of the picture and moves step by step towards the resolution of the picture. She not only printed prints that could hang, but also accordion-shaped booklets. In this study, the role of Karen Kunc's psychology in the production of art was emphasized and descriptive analyzes were made about some of her selected works. In these analyzes; It is seen how the artist transfers the world of images to his works with the technique of print painting through experimentation. Pushing the boundaries of a primitive material such as wood, the artist inspired by viewing and contemplating the forces of the natural world, uses images such as mountains, stones, water, trees and roads in his works. Energy and enthusiasm are at the forefront in their prints. Kunc is a successful artist who, with her experimental approach, shows the audience what can be done by pushing the boundaries in original print. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48224 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 237-251 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/622 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Binalardan Enerji Üretilmesi ve Akıllı Enerji Yönetimi için Bütünleşik Sistem Mimarisinin Araştırılması, Geliştirilmesi ve Doğrulanması ]]> <![CDATA[Research, Development and Verification of an Integrated System Architecture for Energy Generation from Buildings and Smart Energy Management]]> <![CDATA[Hasan Ufuk GÖKÇE]]> <![CDATA[Kamil Umut GÖKÇE]]> <![CDATA[Bilgi yönetimi, enerji verimliliği, veri yönetimi, karar destek sistemleri, sistem geliştirme, yenilenebilir enerji sistemleri, akıllı binalar]]> <![CDATA[Information systems, energy efficiency, information management, decision support systems, system development, renewable energy technologies, smart buildings]]> <![CDATA[Bu çalışmada, TÜBİTAK Teydeb 1507 KOBİ Ar-Ge Başlangıç Destek Programı çerçevesinde yürütülmüş olan 7130241 proje numaralı "Binalardan Enerji Üretilmesi ve Akıllı Enerji Yönetimi için Bütünleşik Sistem Mimarisinin Geliştirilmesi" projesi ve proje çıktıları sunulmuştur. Bu proje kapsamında binalardan enerji üretilmesine ve akıllı enerji yönetimine yönelik, entegre yapılar, bütünleşik izleme ve analiz metotları, sürdürülebilir yönetim ve karar destek sistemlerini içeren temel araştırma faaliyetleri içerisinde bulunulmuş, şebekeden bağımsız (off-the-grid) yenilenebilir bina enerji üretim sistemlerinin entegrasyonu ile elde edilen Bütünleşik Enerji Üretim Sistemi ele alınmıştır. Bu çalışmaya konu olan “EOS Bütünleşik Bina Enerji Üretim Sistemi” açık ve genişletilebilir bilgi alışverişine olanak sağlayan, yenilikçi bir veri toplama ve enerji üretim ve yönetim sistemi olarak ortaya konmuş, veri ambarı, veri madenciliği, akıllı kontrol ve kablosuz iletişim teknolojilerini kullanarak, enerji performans izleme ve optimizasyonunun gerçekleştirilmesini sağlanmıştır. Bu kapsamda şebekeden Bağımsız Bina Enerji Üretim ve Saklama Sistemleri, Kablosuz Algılayıcı Katmanı, Bilgi İşlem Modülü, İzleme aracı, Akıllı Kontrol ve Optimizasyon Aracı gibi farklı ve birbirleri ile entegre çalışan teknolojiler ele alınmıştır. Geliştirilen sistem EOS İstanbul Sürdürülebilir Enerji Çözümleri A.Ş. firmasına ait laboratuvar alanı ve konut binasında uygulanarak enerji üretim performansları ölçülerek test edilmiştir. Geliştirilen sistem 5 farklı kablosuz donanım ve senaryo tabanlı algoritmalardan oluşan yazılım yardımı ile binalardan enerji üretimini destekleyen sistemleri optimize ederek binaların toplam enerji kullanım maliyetini etkin bir şekilde düşürmektedir. Geliştirilen bütünleşik bina enerji üretim sistemi eski veya yeni farketmeksizin farklı kullanım amaçlarına sahip binalarda uygulanabilmektedir. Proje kapsamında 2017-2019 yılları arasında yürütülen testler sonucunda geliştirilen sistemin farklı mevsimsel koşullar altında en düşük 10,1 kWh ile en yüksek 24,36 kWh aralığında enerji üretimi sağladığı kayıt altına alınmıştır.]]> <![CDATA[In this work, the “Integrated System Architecture for Energy Generation from Buildings and Smart Energy Management" research project results are presented. This R&D project is funded by the Scientific Research Council of Turkey (TÜBİTAK) within the frame of “Teydeb 1507-Small Medium Enterprises - R&D Initiation Support Program”. In the scope of this research project, integration of renewable off-the-grid building energy generation systems, wireless network embedded devices, multi criteria analysis expert systems, context sensitive monitoring tools and decision support systems are researched, developed and validated. As an outcome of R&D accomplishments, the "Integrated Building Energy Generation System (IBEGES)" is indigenously developed as an innovative data collection, analysis and optimisation system comprising open and expandable information exchange platform. This indigineous system enables energy performance monitoring and optimization using data warehouse, data mining, intelligent control and web service technologies in order to accomplish an energy plus building concept. The developed technology is tested in a residential building and in the laboratory of the EOS Istanbul Sustainable Energy Solutions A.Ş. to quantify energy production levels. System increases the total energy production levels by optimizing renewable energy generation systems with the support of indigeniously developed wireless network embedded hardware and intelligent software consisting of scenario-based algorithms that can be applied in buildings with various purposes. It has been recorded that the developed system provides energy generation levels between the lowest 10.10 kWh and the highest 24.34 kWh range under diverse seasonal conditions based on optimized off-the-grid energy generation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48132 <![CDATA[Volume: 16 Issue 4[1235-1260]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/623 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Tutumlarının Bazı Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi ]]> <![CDATA[An Investigation of University Students' Attitudes Towards Gender Roles in Terms Of Some Demographic Variables]]> <![CDATA[Nihan YILMAZ]]> <![CDATA[Birgül ÇİÇEK]]> <![CDATA[Aile ve Tüketici Bilimleri, Cinsiyet, Toplumsal Cinsiyet, Toplumsal Cinsiyet Rolleri, Üniversite Öğrencileri.]]> <![CDATA[Family and Consumer Science, Sex, Gender Roles, Gender Roles Attitudes, Toplumsal Cinsiyet Rolleri, University Students]]> <![CDATA[Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının cinsiyet, yaş, öğrenim gördüğü sınıfı gibi değişkenler açısından incelenmesi amacıyla planlanmış, Türkiye’de lisans eğitimine devam eden farklı sosyo-demografik özelliklere sahip 270 üniversite öğrencileri ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri SPSS.21 programında değerlendirilmiştir. Araştırma hipotezlerinin testinde İki Grup Arasındaki Farkın Anlamlılık Testi (T testi) ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) testleri yapılmıştır. ANOVA sonucunda istatistiksel olarak anlamlı fark saptandığı durumlarda varyansların homojen olduğu durumlarda ikili karşılaştırmalar için Tukey Testi, varyansların homojen olmadığı durumlarda ise Tamhane’s T2 Testi kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre; araştırma kapsamına alınan öğrencilerin TCRTÖ puan ortalaması =162,58±30,55 olup, toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının eşitlikçi yönde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin demografik ve ailesel özellikleri açısından toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları incelendiğinde; öğrencilerin cinsiyeti, üniversite okurken yaşadığı yer, anne ve baba eğitim düzeyleri, ailenin toplam aylık geliri ile TCRT Ölçeği ve alt boyutları arasında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0.05). Bununla birlikte; öğrencilerin yaşı, sınıfı, aile gelirini algılama düzeyi ve aile tipine göre toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının; yaşamının çoğunluğunu geçirdiği yere göre ise “evlilik cinsiyet rolleri” ve “erkek cinsiyet rolleri”ne ilişkin tutumlarının istatistiksel olarak fark gösterdiği belirlenmiştir (p<0.05).]]> <![CDATA[This study was planned to examine university students' attitudes towards gender roles in terms of variables, such as gender, age, and grade, and it was conducted with 270 university students with different socio-demographic characteristics who continued their undergraduate education in Turkey. The research data were evaluated using SPSS.21 software. In the testing of the research hypotheses, the significance test of the difference between two groups and one-way analysis of variance (ANOVA) were performed. In cases when a statistically significant difference was detected as a result of ANOVA, Tukey's test was used for paired comparisons when variances were homogeneous, and Tamhane's T2 test was used when variances were not homogeneous. According to the results of the study, the mean GRAS score of the students included in the study was =162.58±30.55, and it was determined that their attitudes towards gender roles were egalitarian. Moreover, when students' attitudes towards gender roles were examined in terms of demographic and familial characteristics, there was no significant difference between students' gender, place of residence while studying at university, educational level of parents, total monthly income of the family, and GRAS and its sub-dimensions (p>0.05). However, it was found that students' attitudes towards gender roles differed statistically according to age, grade, perception level of the family income and family type, and that their attitudes towards "marriage gender roles" and "male gender roles" differed statistically according to the usual place of residence (p<0.05).]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=48114 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 437-452 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/624 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Özel Okulda Öğrenim Gören Lise Öğrencilerinin İngilizceye Yönelik Demotivasyonları ve Yabancı Dile Yönelik Kalıplaşmış Düşünceleri: Bir Karma Yöntem Çalışması]]> <![CDATA[Private High School Students’ English Demotivation and Their Stereotyped Thoughts about Foreign Languages: A Mixed Method Study]]> <![CDATA[Tuğba YANPAR YELKEN]]> <![CDATA[Seda BAYSAL]]> <![CDATA[Yabancı dil eğitimi, İngilizce demotivasyon, kalıplaşmış düşünce, özel lise, lise öğrencileri]]> <![CDATA[Foreign language education, English demotivation, stereotyped thoughts, private high school, high school students]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, özel okulda öğrenim gören lise öğrencilerinin İngilizce’ye yönelik demotivasyonlarının ve yabancı dile yönelik kalıplaşmış düşüncelerinin incelenmesidir. Karma araştırma yöntemlerinden, yakınsayan paralel desen (NİT+NİC) türünün kullanıldığı araştırmada, hem nitel hem de nicel aşamalar eş zamanlı olarak uygulanmıştır. Araştırma, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Kahramanmaraş ili özel liselerde öğrenim gören öğrencilerle yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini ise rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen toplam 298 öğrenci oluşturmaktadır. Nicel verilerin toplanmasında; araştırmacılar tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu”, Ünal ve Yanpar (2015) tarafından geliştirilen “İngilizce Demotivation Ölçeği” ve Ünal (2015) tarafından geliştirilen “Yabancı Dile Yönelik Kalıplaşmış Düşünceler Ölçeği” kullanılmıştır. Nitel veriler ise odak grup görüşmesi ile toplanmıştır. Katılımcıların İngilizce demotivasyonları ve yabancı dile yönelik kalıplaşmış düşüncelerinin belirlenmesinde açık uçlu 5 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nicel veriler, frekans analizi, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve anlamlılık testi (Bonferroni) ile analiz edilmiştir. Nitel veriler ise doğrudan alıntılar ile sunulmuştur. Araştırma soncunda öğrencilerin İngilizce demotivasyon ölçeğine yüksek düzeyde görüş belirttikleri tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, öğrencilerin İngilizce demotivasyon puanları arasında sınıf düzeyi açısından anlamlı farklılık tespit edilirken, cinsiyet ve önceden herhangi bir kursa katılma durumu açısından anlamlı farklılık elde edilmemiştir. Araştırma sonuçları, öğrencilerin yabancı dile yönelik kalıplaşmış düşünce ölçeğine yönelik orta üstü düzeyde görüş belirttiklerini ortaya koymaktadır. Ayrıca, öğrencilerin yabancı dile yönelik kalıplaşmış düşünce puanları arasında cinsiyet, sınıf düzeyi ve önceden herhangi bir kursa katılıp katılmama durumu açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı belirlenmiştir. Araştırmanın nitel bulguları nicel araştırmadan elde edilenleri desteklemiştir. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak, ders kitapları gibi öğretim materyalleri; e-içerik, 2d kodlu ve artırılmış gerçeklik uygulamaları ile desteklenmeli, öğretmenlerin, öğrencilerin motivasyonlarını arttırma ve kalıplaşmış düşüncelerini ortadan kaldırma konusunda detaylı bilgi edinmeleri için hizmet içi eğitimler veya seminerler düzenlenmeli gibi öneriler geliştirilmiştir.]]> <![CDATA[This research aims to analyze the private high school students’ English demotivation and their stereotyped thoughts about foreign languages. One of the mixed method research design, the concurrent triangulation design (Qualitative+Quantitative) was deployed in the present study. The research was carried out with students who learn at private high schools located within the province of Kahramanmaraş during 2018-2019 academic year. The research sample held a total of 298 students who were selected by random sampling method. The qualitative part of the study was conducted on the basis of the selection of the students for the focus group interview. The research utilized a criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods, while determining the participants. The research employed the “Personal Information Form”, “English Demotivation Scale” and “Stereotyped Thoughts about Foreign Languages Scale” developed as the quantitative data collection tools, while focus group interview as a qualitative data collection. The students’ demotivation in English and their stereotyped thoughts about foreign languages were sought through the use of a semi-structured interview form consisting of 5 open-ended questions. Frequency analysis, independent-samples t-test, one way variance of analysis (ANOVA) and significance test (Bonferroni) were used during quantitative data analysis. Direct quotations were presented as a result of the focus group interviews. The research results revealed that private high school students had a higher level of demotivation in English. Besides, the students’ demotivation levels were found to be free from any significant difference in terms of gender and receiving a foreign language course in advance, while a statistically significant difference was identified across their class level. Research results also suggested that the stereotyped thoughts about foreign languages level of the private high school students was above average. No significant difference was determined across the students’ stereotyped thoughts about foreign languages in terms of their gender, class level and receiving a foreign language course in advance. The qualitative findings of the research supported those obtained from the quantitative research. Based upon the research results, various recommendations have been developed. The teaching materials such as course books may be supplemented via e-content, 2d-code and augmented reality applications. In-service trainings or seminars may be organized for the teachers to have gain deep information about increasing the students’ motivation and eliminating their stereotyped thoughts.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47999 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 43-62 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/625 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Niğde-Bor’da Sivil-Dini Mimarlık Örneği: Ahmet Kuddusi Konutu & Çilehanesi]]> <![CDATA[An Example of Civil-Religious Architecture in Niğde-Bor: Ahmet Kuddusi’s Residence & Suffering House]]> <![CDATA[Sibel YILDIZ]]> <![CDATA[Muhammet Bahadır ARAR]]> <![CDATA[Mimari, Bor, Çilehane, konut, Ahmet Kuddusi ]]> <![CDATA[Architect, Bor, Suffering House (Çilehane), residence, Ahmet Kuddusi ]]> <![CDATA[Çilehaneler Türk-İslam tasavvuf geleneği ile birlikte mimarlık tarihi açısından önemli bir yapı grubunu oluşturmaktadır. Tarikat yapıları, camiler, türbeler içerisinde veya bağımsız olarak inşa edilmiş olan çilehaneler, Türk-İslam mimarlık tarihinde, halvethane, halvet odası olarak da adlandırılmıştır. İslam dininin gerekliliklerini idrak etme, Allah’a yakınlaşma ve dini sorumlulukları yerine getirmekle beraber bu olguları dert edinmek suretiyle tarikat mensupları, bu hücrelerde belirli mertebeye erişmeyi amaçlamaktadır. Dini şahsiyetlerin doğduğu, yaşadığı ve vaktini geçirdiği konutlar, halk tarafından hürmet ve saygı duyulan mekânlardandır. Bor’da Anadolu’nun yetiştirdiği büyük mutasavvıf ve divan şairlerinden olan Ahmet Kuddusi’ye ait bir konut mevcuttur. Ahmet Kuddusi Nakşibendi Tarikatı’na mensup iken ilerleyen yıllarda Kadiri Tarikatı’na bağlanmıştır. Uzun süre Tokat, Mekke ve Medine gibi şehirlerde yaşadıktan sonra tekrar Bor’a dönmüş ve bu konutta ölümüne kadar olan süreçte inziva hayatı yaşamıştır. İçerisinde çilehane biriminin de yer aldığı konut, Ahmet Kuddusi’nin dini kişiliği sayesinde sivil mimarinin boyutunu din ile daha fazla ilişkilendirmiş, bu sebeple konutun tamamının çilehane olarak anılmasına vesile olmuştur. Ahmet Kuddusi’nin, şahsı, tasavvufi görüşleri ve eserleri pek çok çalışmada incelenmiş olmasına rağmen, yaşadığı konut mimari açıdan ilk kez bu çalışmayla ele alınmıştır. Bir selamlık, bir çilehane ünitesi, bir hamam, bir kuyu ve iki su ünitesinden müteşekkil olan konut, Bor’un manevi dokusuna, kentsel belleğine, dini ve sivil mimari birikimine katkı sağlamış, Anadolu Türk mimarisi içerisinde de özgün bir yer edinmiştir.]]> <![CDATA[Suffering houses (Çilehane) constitute an important building group in terms of architectural history together with the Turkish-Islamic Sufi tradition. In the history of Turkish-Islamic architecture, suffering house, built in tariqat buildings, mosques, tomb or as an independent building are also called as the house of seclusion (halvethane), the room of seclusion (halvet odası). By understanding the requirements of the religion of Islam, approaching Allah and fulfilling their religious responsibilities, the members of the tariqat aim to reach a certain rank in these cells by taking care of these facts. Residences where religious figures were born, lived and spent their time are among the places that are respected by the public. In Bor, there is a residence belonging to Ahmet Kuddusi, one of the great sufi and divan poets raised by Anatolia. While Ahmet Kuddusi was a member of the Tariqat of Naqshbandi, in the following years he was joined in the Tariqat of Kadiri. After living in cities such as Tokat, Mecca and Medina for a long time, he returned to Bor again and lived a life of seclusion in this residence until his death. Thanks to Ahmet Kuddusi's religious personality, the residence, in which the suffering house unit is located, has associated the dimension of civil architecture with religion more, and for this reason, the entire residence has been called as Çilehane. Although Ahmet Kuddusi's personal, mystical views and works have been examined in many studies, the residence he lived in was addressed for the first time in terms of architecture with that study. The residence consisting of a selamlik (a room for men), a suffering room, a bath, a well and two water units contributed to Bor's spiritual texture, urban memory, religious and civil architectural heritage and gained a unique place in Anatolian Turkish architecture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47887 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 427-435 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/626 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Amaca Yönelik Pazarlama Faaliyetlerinin Tüketici Temelli Marka Değeri Boyutları Üzerindeki Rolü]]> <![CDATA[The Role of Cause-Related Marketing on Consumer-Based Brand Equity Dimensions]]> <![CDATA[Gülnil AYDIN]]> <![CDATA[Sabahattin ÇELİK]]> <![CDATA[pazarlama, tüketici temelli marka değeri, sosyal amaca yönelik pazarlama, kozmetik ve kişisel bakım ürünleri, regresyon analizi ]]> <![CDATA[marketing, consumer-based brand equity, cause-related marketing, cosmetics and personal care products, regression analysis ]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı işletmelerin yürüttüğü sosyal amaca yönelik pazarlama faaliyetlerinin, tüketicilerin marka değeri algısı üzerine etkisini araştırmaktır. Marka değeri, tüketicilerin ürün tercihlerinde büyük önem taşımaktadır. Marka değerinin ölçümlenmesi için çok farklı yöntemler geliştirilmiş ve önerilmiştir. Finansal yaklaşımlardan ayrı olarak tüketici temelli marka değerinde, marka maliyetleri veya marka satış miktarlarına bakmak yerine tüketici algılarıyla ilgilenilmiştir. Marka özvarlığını şekillendiren en önemli boyutlar; marka farkındalığı, marka sadakati, algılanan kalite ve marka çağrışımlarıdır. Amaca yönelik pazarlama faaliyetleri, işletmelerin toplumsal sosyal sorunlara ilişkin çalışmalarının marka ve pazarlama faaliyetleri ile bütünleştirilmesini gerektirmektedir. Bu bütünleşmenin tüketiciler tarafından algılanışı ve marka değeri boyutları üzerinde bir yordayıcı etkisinin olup olmadığı ve varsa bu etkinin nasıl bir rol oynadığı önem taşımaktadır. Çalışmada araştırılan uluslararası markanın Türkiye ayağında, 2005 yılından bu yana “Sağlığa Yolculuk Projesi" adı altında Meme Kanseri Mücadele Çalışmaları yürütülmektedir. Sağlık alanındaki kapsamlı çalışmalardan biri olan söz konusu proje çerçevesinde Meme Kanseri ile Mücadele Ürünleri’nin satışından elde edilen gelirin bir kısmı (Örn: Cep Telefonu Süsü, Gümüş Rozet, Pembe Ajanda, Çok İşlevli Kumaş Çanta vb.) kanserle mücadele için harcanmaktadır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda (keşfedici faktör analizi, korelasyon ve regresyon analizleri) sosyal amaca yönelik pazarlama faaliyetlerine ilişkin sahip olunan negatif ve pozitif tutum boyutlarının marka değeri bileşenleri (marka çağrışımları, marka farkındalığı, marka bağlılığı ve algılanan kalite) üzerinde yordayıcı rolü olduğu görülmüştür. Negatif tutumun en fazla olumsuz etkiyi, marka bağlılığı ve marka çağrışımları üzerinde göstermesine karşın; pozitif tutum ise algılanan kalite ve marka farkındalığını etkilemektedir.]]> <![CDATA[The purpose of this study is to investigate the impact of cause-related marketing activities by businesses on consumer-based brand equity. Brand equity bears great importance on consumers’ preferences for products. Several methods are developed and proposed to measure brand equity. In consumer-based brand equity, apart from financial approaches, interest is given to consumer perceptions instead of brand costs and sales revenue. Most important dimensions that shape brand equity are brand awareness, brand loyalty, perceived quality and brand associations. Cause-related marketing activities require businesses to integrate their work related to social problems with branding and marketing activities. That perception of this integration by consumers and whether this integration has a predictive impact on brand equity, and if so, how this impact plays out matters. In the researched international firm in the leg of Turkey, since 2005 under the name of Journey to Health Project breast cancer fight work is carried out written. In the framework of project in question, one of the comprehensive works in the area of health, a part of the revenue obtained from the sales of breast cancer combat products (for example, mobile phone accessories, silver badge, pink diary, bag made of cloth with multiple use etc) is spent in order to fight cancer. As a result of statistical analyses (exploratory factor analysis, correlation and regression analyses), it is seen that negative and positive attitude dimensions associated with cause-related marketing activities have a predictive impact on the consumer-based brand equity dimensions  (brand association, brand awareness, brand loyalty and perceived quality). Although negative attitude shows the strongest negative impacts on brand loyalty and brand associations, positive attitude affects perceived quality and brand awareness.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47866 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 3943-3959 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/627 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Vatan Arketipi Bağlamında Âşıkların (Mecnûn, Ferhâd, Cemşîd) Vatan-ı Aslî ve Vatan-ı Seferîleri]]> <![CDATA[Principal Motherlands and Expeditionary Motherlands of Lovers (Mecnûn, Ferhâd, Cemşîd) in the Context of the Motherland Archetype]]> <![CDATA[Hacer SAĞLAM]]> <![CDATA[Divan edebiyatı, vatan, Mecnûn, Ferhâd, Cemşîd]]> <![CDATA[Divan literature, motherland, Mecnûn, Farhad, Cemsid]]> <![CDATA[Düşünürler ve mutasavvıflara göre, fizikî âlemde var olan her unsurun, metafizik âlemde mutlak bir karşılığı vardır. Platon, bunu “idea”, Jung “arketip”, İbnü’l-Arabî ise, “ayân-ı sabite” kavramları ile karşılar. Birbiri ile tamamen aynı olmamakla birlikte, söz konusu kavramlar, fenomenlerin numen özlerine dikkat çekmesi bakımından benzerlik arz eder. Varlıkların, ilk imgeden kaynaklanan yapıları dikkate alındığında, “vatan” tabirinin de mutlak bir özden kaynaklandığı sonucuna ulaşılır. Vatan, günümüzde siyasî-sosyal bir manâyı ifade etmekle birlikte, bu anlam, yalnızca dünyevî bir algının sonucudur. Dinî ve tasavvufî perspektiften bakıldığında, vatan, ruhun ait olduğu yere de işaret eder. Böylece vatan, ruh ve bedene ait olmak üzere iki şekilde ortaya çıkar. Ruhun ve bedenin aslî olarak benimsediği vatan, vatan-ı aslî; vatan-ı aslî dışındaki mekânlar ise vatan-ı seferîdir. Divan edebiyatının âşık kahramanları mekânsızlığı ve karârsızlığı ile dikkat çeker. Bunların başında âşıkların şâhı Mecnûn gelir. Tecrid hayatını seçmiş bir âşık olarak Mecnûn’un bir mekânı ve dolayısıyla vatanı yoktur. Belli bir mekân yerine, dağ, çöl, mağara, sevgilinin kûyu gibi mekânları, vatan-ı aslîler olarak benimser. Âşık, bu vatanlar dışında vatan-ı seferîde olup, daima aslî vatana dönme seyri izler. Mecnûn’un etkisi ile Şîrîn’e âşık olan Ferhâd ve Hurşîd’e âşık olan Cemşîd’in de mesnevîlerde aynı mekânları vatan edindiği görülür. Bu makalede, Mecnûn ve Mecnûn ile aynı mekânları vatan edinen Ferhâd ve Cemşîd çerçevesinde, Divan şiiri âşıklarının benimsediği vatan-ı aslî ve vatan-ı seferîler, dünyevî ve manevî mahiyetleri ve mesnevîler içerisindeki anlamları bakımından ele alınacaktır.]]> <![CDATA[According to philosophers and Sufis, there is an absolute equivalent to every element, which exists in the physical world, in the metaphysical world. Plato refers to this with the concept of “idea”, Jung with the concept of “archetype” and Ibnu’l-Arabî with the concept of “the ayân-ı sabite”. The aforementioned concepts, although not completely identical with each other, show similarity in regard to attracting attention to noumenon properties of the phenomena. Considering the structure of creatures arising from the initial image, it is concluded that the term “motherland” also originates from an absolute essence. Motherland today signifies a social-political meaning and this meaning is solely the result of an earthly perception. Considering from a religious and sufistic perspective; motherland points out the place also where the spirit belongs to. Thus, motherland appears in two forms including spirit and body. The motherland essentially adopted by spirit and body is principal motherland, while the spaces outside the principal motherland are expeditionary motherland. Characters in love in the divan literature draw attention with their placelessness and instability. Of these characters the primary one is Mecnûn, who is the king of lovers. As a person choosing an isolated lifestyle, Mecnûn has no space and thus no motherland. Instead of a specific space, he adopts spaces like mountains, deserts, caves and the lover’s neighborhood as principal motherlands. The lover is on an expeditionary motherland outside these motherlands and always seeks to return to the principal motherland. It is seen in the mathnawis that Farhad who is in love with Sirin and Cemsid who is in love with Hursid, adopt the same spaces as their motherland under the influence of Mecnûn. In this paper the principal motherlands and expeditionary motherlands adopted by the lovers of the divan poetry, will be examined in terms of their earthly and spiritual characters and their meanings in the mathnawis, from the perspective of Mecnûn and Farhad and Cemsid who adopt the same spaces as motherland with Mecnûn.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47771 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 313-355 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/628 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Paydaşlar Kapitalizminde Katılım Bankacılığının Önemi ]]> <![CDATA[The Importance of Participation Banking in Stakeholders Capitalism]]> <![CDATA[Resül YAZICI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Finans Sistemi, geleneksel bankacılık, katılım bankacılığı, paydaşlar kapitalizmi, sürdürülebilir kalkınma, düzenleyici ve denetleyici kurumlar]]> <![CDATA[Finance System, traditional banking, participation banking, stakeholders capitalism, sustainable development, regulatory and supervisory ınstitutions ]]> <![CDATA[Ana akım iktisadın mülkiyet esasına göre temel görüşleri, sermayedarlar kapitalizmi ile devlet kapitalizmi arasındadır. En bilinen ifadesi liberalizm olan sermayedarlar kapitalizmi görüşünde, sermaye sahiplerinin, kendi karlarını maksimize ederken toplum refahına katkıda bulunacağı varsayılır. Devlet kapitalizminde ise temel olarak sermayenin devlete ait olmasıyla veya onun müdahale etmesiyle, toplum refahını adil bir şekilde sağlayacak düzenin kurulacağı görüşü savunulur. Fakat şirketlerin, aşırı kar hırsıyla yönettikleri işletmeler, başta iklim krizi olmak üzere çeşitli olumsuzluklara neden olmaktadır. Bunların herkes tarafından görünen birinci şekli, tahrip edilmiş ve doğal yapısı bozulmuş bir çevre ve küresel ısınma olgusuyla yaşanan doğal felaketlerdir. İkinci önemli olumsuzluk da, aşırı gelir dağılımı adaletsizliklerinin neden olduğu kargaşalar ve iç savaşlar sonucunda gezegenimizde sayısı her geçen gün artan umutsuz insanlardır. Dolayısıyla her iki uç yaklaşımın iflas ettiği günümüzde, bunun temel sebebi olan şirketlerden ve hissedarlarından daha fazlasını yapması beklenmektedir. Bu beklentinin temel amacı gezegende sürdürülebilir kalkınmanın, faaliyetlerin yürütülebilmesinin sağlanabilmesidir. Bunun için de tüm tarafları kapsayan paydaşlar kapitalizmi kavramı gündeme gelmiştir. Bu yaklaşım, işletmelerin faaliyetlerini yürütürken taraf olduğu tüm paydaşların hakkını gözetmelerine işaret etmektedir. Çalışmada, tarafların/paydaşların rollerine değinilerek, yapılması gereken yeni düzenlemelerle, paydaşlar kapitalizminin nasıl gerçekleştirilebileceği verilmeye çalışılacaktır. Özellikle işletmelerin finansman faaliyetlerinde, katılım bankacılığının geliştirebileceği finansman araçlarıyla ilgili örnekler verilerek bu amaca ulaşmada finansal sistemin önemi, yapabilecekleri de aktarılmaya çalışılacaktır.]]> <![CDATA[The main views of economics according to the basis of ownership are between investor capitalism and state capitalism. In the view of investor capitalism, whose best known expression is liberalism, it is assumed that owners of capital will contribute to the welfare of society while maximizing their profits. In state capitalism, on the other hand, it is basically advocated that the order that will provide the welfare of the society fairly will be established with the capital's belonging to the state or its intervention. However, companies managed with excessive profit ambitions cause various problems. The first form of these problems is experienced through natural disasters because of a destroyed and naturally damaged environment and the phenomenon of global warming. The second important negativity is the day by day increasing number of desperate people, due to the turmoil and civil wars caused by excessive income distribution injustices. Therefore, today where both extreme approaches fail, it is expected to do more from companies and shareholders, which are the main reason for this. The main purpose of this expectation is to ensure that sustainable development and activities can be carried out on our planet. For this, the concept of stakeholder capitalism, which covers all parties, has come up. In this study, by referring to the roles of the parties / stakeholders, it will be tried to give how the of the stakeholder capitalism can be realized with the new regulations to be made. Particularly in the financing activities of enterprises, examples of financing instruments that participation banking can develop will be given, and the importance of the financial system in achieving this goal will be explained.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47714 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[805-825.]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/629 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Olumlu Akran Geribildiriminin İkinci Dilde Yazma Doğruluğu Üzerindeki Etkisi]]> <![CDATA[The Impact of Positive Peer Feedback on Second Language Writing Accuracy]]> <![CDATA[Parisa YEGANEHPOUR]]> <![CDATA[Elham ZARFSAZ]]> <![CDATA[Geribildirim, EFL, doğrudan odaklı akran düzeltici geri bildirimi, doğrudan odaklı öğretmen düzeltici geribildirimi, yazma doğruluğu]]> <![CDATA[EFL, feedback, direct focused peer corrective feedback, direct focused teacher corrective feedback, writing accuracy]]> <![CDATA[Bu çalışmada, doğrudan odaklı akran geribildiriminin doğrudan odaklanmış öğretmen geribildirim türlerinin Türk EFL öğrencilerinin yazma doğruluğu üzerindeki etkilerini gergin kavrama açısından karşılaştırması amaçlanmıştır. Bu amaçla, 16-21 yaş aralığındaki 58 öğrenci, mevcut araştırmaya katılmak üzere 2019 yılında Ağrı'daki yabancı diller Yüksekokulundan seçilmiştir. Katılımcıları Nelson İngilizce dil testi ile homojenize ettikten sonra, sınıflar rastgele deney grupları olarak belirlendi. Doğrudan odaklı akran geribildirim grupları ve doğrudan odaklı öğretmen geribildirim gruplarında işlem başlamadan önce, katılımcıların çalışmanın başındaki performansları ile sondaki performanslarını karşılaştırmak için tüm grup katılımcılarına yazma ön testi uygulandı. Doğrudan odaklanmış öğretmen geribildirim grubunda, öğrencilerden denemelerini sınıf dışındaki bir kağıt parçasına yazmaları ve bunları her oturumda sınıftaki öğretmene vermeleri istenmiştir. Yazıları toplandıktan sonra, fiil zamanlarına ilişkin gramer hatalarına doğrudan odaklanmış geri bildirim sağlandı ve öğrencilere geri verildi, diğer grupta nasıl geri bildirim verileceği modellendi ve öğrenciler 6 kişilik alt gruplara ayırıldı. Her alt grupta, öğrencilerin denemelerini sınıf dışında bir kağıda yazmaları gerekiyordu. Daha sonra, öğrencilerden okumaları, doğrudan odaklanmış geribildirim vermeleri ve bir sonraki oturumu sahiplerine geri vermeleri beklendi. Katılımcılara son test verildikten sonra veriler analiz edildi. Test öncesi ve sonrası sonuçların karşılaştırılması, doğrudan odaklı akran düzeltici geri bildiriminin öğrencilerin yazma doğruluğu üzerinde önemli bir etkisi olduğunu göstermiştir. Ayrıca, araştırmanın bulguları, doğrudan odaklı öğretmen düzeltici geri bildiriminin de tedavi süresince öğrencilerin yazma doğruluğunu artırmada önemli bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Sonuçların daha fazla araştırılması, doğrudan odaklı akran düzeltici geri bildiriminin, doğrudan odaklı öğretmen düzeltici geri bildirimine kıyasla EFL öğrenenlerinin yazma doğruluğu üzerinde daha büyük bir iyileştirme etkisi olduğunu açıklığa kavuşturmaktadır.]]> <![CDATA[The current study aimed to compare the effects of direct focused peer feedback vs. direct focused teacher feedback types on writing accuracy of Turkish EFL students with regard to tense uptake. For this purpose, 58 students within the age range of 18 to 21 were selected from foreign language school in Agri, Turkey to take part in the current study on 2019. After homogenizing the participants using the Nelson English language test, the classes were randomly set as experimental groups. Before starting the treatment in direct focused peer feedback groups and direct focused teacher feedback groups, in order to compare the performance of the participants at the beginning of the study with their performance at the end, participants of all groups took a writing pretest. In direct focused teacher feedback group, the learners were asked to write their essays on a piece of paper out of class and hand them to the teacher in the class every session. The teacher collected the writings, provided direct focused feedback on grammatical errors with regard to verb tenses, and gave them back to the learners while in the other group the teacher modeled how to give feedback and divided the students into subgroups of 6 students. In each subgroup, the students were supposed to write their essays on a piece of paper out of class. Then, students were expected to read, provide direct focused feedback, and give them back to the owners the following session. After giving the post-test to the participants, the data were analyzed. The comparison of pre and post-test results indicated that direct focused peer corrective feedback had a significant effect on learners’ writing accuracy. Furthermore, the findings of the study showed that the direct focused teacher corrective feedback also had a significant effect on improving learners’ writing accuracy during the treatment period. Further investigation of the results clarified that direct focused peer corrective feedback had a greater improving effect on EFL learners’ writing accuracy in comparison to direct focused teacher corrective feedback.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47713 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 409-426 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/630 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Yiyecek İçecek Seçimini Etkileyen Faktörlerin Analizi: Balıkesir Üniversitesi Örneği]]> <![CDATA[Analysis of the Perception of the department of Tourism and Hotel Management Associate Degree Students about the Concept of ]]> <![CDATA[Kudret GÜL]]> <![CDATA[Melike GÜL]]> <![CDATA[Yiyecek İşletmeciliği, Yiyecek Seçimi, Yiyecek Seçim Faktörleri Algısı, Üniversite Öğrencisi, Balıkesir Üniversitesi.]]> <![CDATA[Food Management, Food Selection, Perception of Food Selection Factors, University Student, Balıkesir University.]]> <![CDATA[Değişime son derece duyarlı üniversite öğrencileri arasında yiyecek içecek tercihleri ve bu tercihleri etkileyen faktörler sürekli değişim göstermektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, demografik değişkenlere dayalı üniversite öğrencilerinin yiyecek içecek seçimini etkileyen faktörler algısını belirlemektir. Veriler Ocak-Şubat 2020 ayları arasında Balıkesir Üniversitesi merkez yerleşkesinde 10 farklı fakülte/yüksekokulda öğrenim gören ve anket formunu doldurmayı kabul eden 503 öğrenciden elde edilmiştir. Katılımcılar, zümrelere göre örnekleme yöntemi ile her fakülte/yüksekokulu temsilen 30-70 öğrenci arasından basit tesadüfi örneklem tekniği ile seçilmiştir. Veri analizinde betimleyici istatistik, korelasyon ve varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları, öğrencilerin yiyecek içecek seçimini etkileyen faktörlerin fiziki koşullar faktörleri, psiko-sosyal faktörler, yiyecek-içeceğe ilişkin faktörler, ekonomik faktörler, psikolojik faktörler, demografik faktörler ve kültürel faktörler olarak sıralanabileceğini ortaya koymaktadır. Öğrencilerin yiyecek içecek seçimini etkileyen faktörler algısının cinsiyete dayalı olarak farklılaştığı ve kız öğrencilerin yiyecek içecek seçiminde erkek öğrencilere kıyasla daha duyarlı oldukları tespit edilmiştir. Anne eğitim düzeyinin de öğrencilerin yiyecek içecek seçimi algısını etkilediği, anne eğitim düzeyi ilkokul ve üniversite/lisansüstü olan öğrencilerin, anne eğitim düzeyi lise olanlara kıyasla yiyecek içecek seçimini etkileyen faktörlerden daha fazla etkilendiği ortaya çıkmıştır. Ayrıca üniversite öğrencilerin yiyecek seçimi algısının en fazla fakülte/YO değişkenine dayalı olarak farklılaştığı ortaya çıkmıştır. ]]> <![CDATA[Since university students are extremely sensitive to change, their food preferences and the factors affecting these preferences differ significantly.The aim of the study is to determine the perception of factors affecting the food choices of university students based on demographic variables. The data were obtained from 503 students studying at 10 different faculties/colleges at the central campus of Balıkesir University between January and February 2020. Participants were selected by simple random sampling technique among 30-70 students representing each faculty/college. Descriptive statistics, correlation and variance analysis were used in data analysis. The research findings show that the factors affecting students' food choices can be listed as physical conditions factors, psycho-social factors, factors related to food and drink, economic factors, psychological factors, demographic factors and cultural factors. Research results show that the perception of the factors affecting the food selection of the students differs based on gender and that female students are more sensitive than male students in choosing food. In addition, the education level of the mother also affects the perceptions of the students regarding food choices, and students whose mother's education level is low and high are more affected than those whose mother's education level is medium. Finally, university students' perception of food choice differs mostly based on faculty differences.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47656 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 473-492 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/631 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ülkelere Göre Covid-19 Virüsü Verilerinin Faktör Analizi ile İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining the Data of Covid-19 Virus with Factor Analysis by Country]]> <![CDATA[Yıldırım DEMİR]]> <![CDATA[Coronavirus, COVID-19, faktör analizi, istatistiksel analiz, istatistik, varimax]]> <![CDATA[Coronavirus, COVID-19, factor analysis, statistical analysis, statistics, varimax]]> <![CDATA[Faktör analizi, birbiri ile ilişkili çok sayıda değişkenin bir araya gelmesiyle daha az sayıda yeni değişkelerin elde edilmesini amaçlayan çok değişkenli bir istatistik yöntemdir. Bu çalışmanın amacı, günlük vaka sayılarından oluşan bir veri seti kullanılarak COVİD-19 vakka sayısı bakımından hangi ülkelerin birbiri ile ilişkili olduğunu ve hangi ülkelerinin aynı faktör altında bulunduğunu belirlemektir. Çalışmada materyal olarak Github internet adresinden elde edilen, 16 ülke ve 201 günlük Covid-19 verisi kullanılmıştır. Temel bileşenler ve Varimax döndürme işlemi uygulanarak faktör analizi yapılmıştır. KMO testi istatistiği ile veri setinin faktör analizi için uygun olduğu belirlenmiş ve temel bileşenler yaklaşımıyla on altı orijinal değişken yaklaşık %24 kayıpla dört faktöre indirgenmiştir. Varimax döndürme işlemi sonrası hangi değişkenin (ülke) hangi faktör altına yer aldığı belirlenmiştir. Şayet gerçek veriler manüple edilmediyse, analiz sonuçlarına göre günlük vaka sayısı bakımından ABD (35393.14) ilk ve Çin (47.64) ise son (on altıncı) sırada bulunmaktadır. Sonuç olarak, günlük vaka sayısı bakımından benzer karakteristik özellikler gösteren ülkelerin aynı faktör altında yer aldığı ve bu nedenle, bu ülkelerde virüsü etkileyen faktörlerin veya ülkelerin virüs ile mücadele yöntemlerinin birbirine yakın olduğu söylenebilir. Genel olarak dördüncü faktörde bulunan ülkelerin virüs ile mücadelede daha başarılı oldukları ve diğer ülkeler de benzer yöntemler kullanarak daha başarılı sonuçlar elde edebilirler.]]> <![CDATA[Factor analysis is a multivariate statistical method that aims to obtain a small number of new variables by combining many interrelated variables. This study aims to determine which countries are associated with each other in terms of COVID-19 disease and which country is under which factor with a data set consisting of daily case numbers. Covid-19 data covering 16 countries for 201 days obtained from Github was used as the material in the study. Factor analysis was performed by applying Principal components and Varimax rotation. With the KMO test, it was determined that the data set was suitable for factor analysis and with the principal component approach, sixteen original variables were reduced to four factors with a loss of approximately 24%. After the Varimax rotation process, it was determined which variable (country) under which factor. According to the results, the USA (35393.14) is the first and China (47.64) is the last (sixteenth) in terms of the number of daily cases. As a result, it can be said that countries with similar characteristics in terms of the number of daily cases are under the same factor and therefore, the factors affecting the virus or the methods of combating the virus in these countries are close to each other. In general, countries in the fourth factor are more successful in combating the virus, and other countries can achieve more successful results by using similar methods.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47637 <![CDATA[Volume: 16 Issue 2[613-623]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/632 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Masallarımızdaki İletileri Vermede Kadın Kahramanların Rolü]]> <![CDATA[The Role of Women Heroes to Give Messages in our Tales]]> <![CDATA[Kevser TAŞÇI ]]> <![CDATA[Erhan AKIN]]> <![CDATA[Halk bilim, masal, toplumsal cinsiyet, kadın, rol, ileti]]> <![CDATA[Folk science, fairy tale, gender, woman, role, message]]> <![CDATA[Sözlü anlatım geleneği ile oluşan ve yayılma alanı bulan masal, olağanüstülükler ile işlenmiş kurgusuyla en eski en sevilen metin türlerindendir. Masallar toplumla etkileşim halinde gelişmiş, değişmiş ve içinden çıktığı mekânın sınırlarını aşarak coğrafyalar gezmiştir. Her ne kadar olağanüstü kişiler ve olaylar ile karşılaşılsa da ele alınan duygular insan doğasının gerçeğini yansıtmaktadır. Kadınların masal anlatıcıları olarak ön planda olması anlatılara kadına dair pek çok hissin, bilginin girmesine vesile olmuştur. asal dünyasında yer alan kadın rolleri, gerçek hayatta karşılaştığımız roller ile benzerlik göstermektedir. Masallarımızda toplum tarafından kabul gören olumlu karakter özelliklerine sahip kadınlar ile toplum nezdinde reddedilmiş kadın profillerine rastlamak mümkündür. Bu anlatılar ile dinleyiciler, masal dünyasındaki kadın etkinliklerinin farkına varmakta gerçek hayat tecrübeleri ile de kadına dair bir bakış açısı oluşturmaktadır. Masallar ait oldukları toplumların gelenek, görenek ve inançlarını yansıtırken aynı zamanda bu toplumların sosyal, kültürel, ekonomik verilerini de okuyucularına sunmaktadır. Toplum tarafından kadın ve erkeklere verilen görevler toplumsal cinsiyet kavramı ile açıklanmaktadır. Toplumun cinsiyetlere bakış açısı, cinsel kimliklere belirli görev ve sorumluluklar yüklemektedir. Masallarımızda anlatılanlar tüm olağanüstülüklere rağmen insan duygu durumlarıyla gündelik hayattaki kadın ve erkek kimlikleri ile yakından ilişkilidir. Yapılan okumalarda masallarımızdaki kadın karakterler üzerinde yapılmış çalışmaların yetersizliği dikkat çekmiştir. Alandaki bu eksiklik çalışmanın çıkış konusu olmuştur. Çalışmamızda masal dünyasından kadınlarımıza pencere açılmış, toplumsal cinsiyet bağlamında masallarımızdaki iletileri vermede kadın karamanların rolü incelenmiştir.]]> <![CDATA[The tale, which is formed with the tradition of oral expression and has a spreading area, is one of the oldest favorite text types with its fiction processed with extraordinary features. Tales developed and changed in interaction with the society and traveled geographies by going beyond the boundaries of the space from which they emerged. Although extraordinary persons and events are encountered, the emotions discussed reflect the reality of human nature. The prominence of women as storytellers has caused many feelings and information about women to enter the narratives. The roles of women in the fairy tale world are similar to the roles we encounter in real life. In our tales, it is possible to come across profiles of women who have positive character traits accepted by the society and women who are rejected by the society. With these narratives, the listeners become aware of women's activities in the world of fairy tales and create a perspective on women with their real life experiences. Tales reflect the traditions, customs and beliefs of the societies they belong to, while also presenting the social, cultural and economic data of these societies to their readers. The duties assigned to women and men by the society are explained with the concept of gender. The gender perspective of society imposes certain duties and responsibilities on sexual identities. Despite all the extraordinary things told in our tales, human emotional states are closely related to the identities of men and women in daily life. The inadequacy of the studies on the female characters in our fairy tales drew attention in the readings. This shortcoming in the field has been the starting point of the study. In our study, a window was opened to our women from the world of fairy tales, and the role of female karamans in giving messages in our fairy tales in the context of gender was examined.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47634 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 377-388 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/633 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Epikürosçu Adalet ve Sözleşme Kavramlarının Mahkûm İkilemi Açısından Tahlili]]> <![CDATA[Analysis of Epicurean Justice and Contract Concepts in Terms of Prisoner’s Dilemma]]> <![CDATA[Recep Batu GÜNÖR]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Felsefe, Epiküros, Adalet, Toplum Sözleşmesi, Mahkûm İkilemi, Bilge Kişi ]]> <![CDATA[Philosophy, Epicurus, Justice, Social Contract, Prisoner’s Dilemma, Wise Man]]> <![CDATA[Antik dönemin önemli düşünürlerinden olan Epiküros, felsefe tarihinde genellikle hedonizm düşüncesi le birlikte anılmasına rağmen, toplum ve siyaset felsefesi açısından önemli düşüncelere sahiptir. Bunun nedeni, Antik dönemdeki Platon ve Aristoteles gibi önemli düşünürlerin görüşlerine zıt olarak kendi siyaset felsefesini şekillendirmesidir. Epiküros, Antik dönem felsefesinde bir erdem olarak görülen adalet kavramına şüphe ile yaklaşarak adaletin kendi başına bir erdem olmadığını, insanların faydalarına hizmet eden bir araç olduğunu iddia etmiştir. Aynı zamanda da yine fayda temelli bir toplum sözleşmesini savunan düşünür, insanın toplumsallaşması ile ilgili sorular sormuş ve bu soruların cevaplarını aramıştır. Felsefe tarihinde özellikle Thomas Hobbes, John Locke ve Jean-Jacques Rousseau ile birlikte anılan toplum sözleşmesi düşüncesi, genel anlamda devletin doğal bir kurum olmadığı fikrinden hareketle bireylerin neden bir araya gelip bir toplum ve devlet aygıtı oluşturduğu sorusuna verilen bir cevaptır. Epiküros, aslında mümkün olduğu kadar toplumdan uzak durmayı salık verse de, uzun vadede elde edilecek faydalardan ötürü toplum halinde yaşamanın zorunluluğuna vurgu yapmıştır. Fakat burada önemli bir soru ortaya çıkmaktadır: “insanların kendi faydaları ile toplum sözleşmesinin kuralları çatıştığı zaman, onları sözleşmenin kurallarına uymaktan vazgeçirecek güç nedir?” Düşünürün bu soruya cevap verebilmesi için mahkûm ikilemi teorisi kullanılabilir. Matematik alanında ortaya çıkmasına rağmen son zamanlarda özellikle sosyal bilimler alanında da kullanılan mahkûm ikilemi teorisi, insanlarla işbirliği yapmanın avantajlarını ortaya koyan bir oyun teorisidir. Epiküros’un pratik felsefesinde insanların toplum sözleşmesi kurallarına uymasını sağlayacak unsur, Epikürosçu bilge insan anlayışında yatmaktadır.]]> <![CDATA[Abstract: Epicurus, one of the important thinkers of antiquity, has important thoughts about society and political philosophy, although he is generally associated with the idea of hedonism in the history of philosophy. This is because he developed his political philosophy in opposition to the views of important thinkers in antiquity such as Plato and Aristotle. Epicurus doubted the concept of justice, which was seen as a virtue in ancient philosophy, and claimed that justice is not a virtue in itself, but a means that serves people's benefits. At the same time, the thinker, who defends a benefit-based social contract, asked questions about the socialization of human beings and sought answers to these questions. The idea of social contract, which is mentioned with Thomas Hobbes, John Locke and Jean-Jacques Rousseau in the history of philosophy, is an answer to the question of why individuals come together and form a society and a state apparatus, based on the idea that the state is not a natural institution in general. Although Epicurus actually recommends staying away from society as much as possible, he emphasized the necessity of living in a community because of the long-term benefits. But an important question arises here: “When people's own interests and the rules of the social contract conflict, what is the force to stop them from obeying the rules of the contract?”. The prisoner’s dilemma theory can be used to help the thinker answer this question. Although emerging in the field of mathematics, the prisoner’s dilemma theory, which has recently been used especially in the field of social sciences, is a game theory that reveals the advantages of cooperating with people. The factor in the practical philosophy of Epicurus to enable people to abide by the rules of the social contract lies in the Epicurean understanding of the wise man.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47524 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3545-3554]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/634 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Erken Yaşta Evliliklere Yönelik Tutum Ölçeği (EYEYTÖ): Güvenilirlik ve Geçerlilik Çalışması]]> <![CDATA[Attitude Towards Early Marriage Scale (Atems): Validity and Reliability Study]]> <![CDATA[Aygen ÇAKMAK]]> <![CDATA[Müzeyyen ÖZHAVZALI -Hande ŞAHİN -Yurdagül ERDEM]]> <![CDATA[Halk Sağlığı, Adölesan, Erken Evlilik, Geçerlik, Güvenirlik, Ölçek]]> <![CDATA[Public Health, Adolescent, Early Marriage, Validity, Reliability, Scale ]]> <![CDATA[Erken evlilik veya çocuk yaşta evlilik genellikle 18 yaşından önce yapılan evlilik durumunu ifade etmektedir. Erken evlilikler, kadın ya da erkeğin 18 yaşından önce, kendisini fizyolojik ve psikolojik açıdan evlilik ve çocuk sahibi olma sorumluluklarını yüklenmeye hazır hissetmeden evlendirilmesi olarak tanımlanır. Araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin erken yaşta evliliklere yönelik tutumlarını belirlemeye yönelik güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirmek, ölçeğin geçerlik ve güvenirliğini incelemektir. Araştırma 2019-2020 akademik yılında Kırıkkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesinde öğrenim görmekte olan 883 öğrenciden elde edilen veriler üzerinden yürütülmüştür. Toplanan veriler SPSS ve AMOS programları ile analiz edilmiştir. Ölçeğin geçerliğini araştırmak için KMO ve Bartlett testi, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmış, yapı geçerliği için kullanılan açımlayıcı faktör analizi çalışmasında faktör yük değerlerinin .356 ile .633 arasında değişen toplam varyansın %55.599’unu açıklayan bir yapı elde edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizinde hesaplanan uyum indeksleri ise; RMSEA= 0,069; GFI= 0.889; AGFI= 0.869 şeklinde elde edilmiştir.  Ölçek toplam 23 madde ve 4 faktörde toplanmaktadır. Bulunan faktörler, Toplumsal Yapı, Öznel Yargılar, Genel Yargılar ve Kişiye Etkileri olarak belirtilmiştir. Dört faktör altında yer alan 23 maddelik ölçeğin tümü için Cronbach ⍺ = 0.871 olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bu bulgular doğrultusunda, Erken Yaşta Evliliklere Yönelik Tutum Ölçeği’nin (EYEYTÖ) geçerliği ve güvenirliği yüksek, madde ölçme gücü yeterince güçlü ve ölçeğin ölçülmesi beklenen yapıya ait düzeyi saptamada yeterli bir ölçek olduğu söylenebilir.]]> <![CDATA[Early marriage or child marriage generally refers to the case of being married before the age of 18. Early marriages are described as a woman or man being forced to marry before the age of 18 when they do not feel physiologically or psychologically ready to take on marital or parental responsibilities. The aim of the study is to develop a reliable and valid instrument assessing university students’ attitudes towards early marriage and investigate the instrument’s validity and reliability. The study was conducted with the data collected from 883 students studying at the Faculty of Healthy Sciences, Kırıkkale University. KMO and Bartlett’s Test, exploratory and confirmatory factor analyses were conducted to examine the scale’s validity and the results of the exploratory factor analysis used for construct validity indicated a construct that explained 55.599% of the total variance with factor load values ranging between .356 and .633. The fit indices from the results of the confirmatory factor analysis were calculated as; RMSEA= 0,069; GFI= 0.889; AGFI= 0.869.  The scale consists of 23 items collected under 4 factors. These factors are Social Structure, Subjective Judgement, General Judgements and Effects on the Person. Cronbach coefficient for the total of the 23-item scale under four factors was calculated as Cronbach ⍺ = 0.871. In light of the findings, it can be said that the Attitude towards Early Marriage Scale (ATEMS) has high validity and reliability, adequately strong in terms of measuring the items and is a sufficient scale to determine the level of the construct it is expected to measure.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47430 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 3741-3752 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/635 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Batı Hristiyan Kültür ve Sanatına Karşı Bir Antitez: İslam Estetiğinin Meta Kritiği ]]> <![CDATA[An Antithesis up Against Western Christian Culture and Art: The Metacritics of Islam Aesthetic]]> <![CDATA[Emir Hasan ÜLGER]]> <![CDATA[Felsefe, estetik, İslam estetiği, sanat ontolojisi, meta kritik]]> <![CDATA[Philosophy, aesthetics, Islamic aesthetics, ontology of art, meta critic]]> <![CDATA[Bu incelemede İslam estetiği üzerine episteme-ontolojik bir değerlendirme yapılmak istenmiştir. İslam estetiği, İslam kültürü içinde birbirinden farklı pek çok kültürde yapısal olarak benzer şekilde ortaya çıkan sanatsal üretim sisteminin hem araç ve yöntemini hem de sınırlarını tayin eden düşünsel uzlaşının en genel adı olmaktadır. İslam estetiği üzerine bir inceleme yaparken akılda tutulması gereken temel ilke, İslam estetiğini kendine özgü ontoloji ve epistemoloji içinde ele almaktır. Bu noktada düşüncede radikal bir değişime ihtiyaç vardır. Batı estetiğinin kendi içinden çıkan kavramlarıyla ve geleneğiyle İslam estetiğini değerlendirmeye çalışmak hatalı olacaktır çünkü İslam sanatı daha başlangıçta kendisini batı sanat ve kültürüne karşıt bir kültür olarak konumlandırmıştır. Bu incelemede İslam estetik geleneğinin ontolojik kökeni, duyarlılık kavramına bakış, estetize edilmiş bir dünya yaratma fikri, insan yaşamına insan eliyle katılacak güzel şeylerin varlığı düşüncesi, güzelin kavramsal gerçekliğinin kavranabilmesi için maddesel dünyadan soyut olana yönelen estetik tecrübenin genel kavramsal çerçevesi irdelenmiştir. İslam estetiği üzerine bilinen en yaygın hatalardan birisi de “suret yasağı ve perspektif” ile ilgilidir. İslam estetiğinde sanatın yapıcı güçleri, batı sanatı gibi tarih içinde evrensel olarak ilerleyen, rasyonel ve bütünlüklü bir sistem ortaya çıkartmaz; aksine İslam sanatı, minör olanı, tikel sanat yapıtlarının hakikatini açığa çıkartmak ister. Bu tikel sanat yapıtlarının varlığı ve hakikatinin açığa çıkartılması da ancak hermeneutik ve fenomenolojik ama aynı zamanda varoluşsal bir analitiği gerektirmektedir. Bu incelemede İslam estetiği üzerine var olan geleneksel tezlere karşı eleştirel bir analiz yapılmak istenmiştir. Bu amaçla İslam estetiğinin genel sınırları, gelişimi ve estetik hamlelerinin episteme-ontolojik arka planı tartışmaya açılmak istenmiştir. ]]> <![CDATA[This review aims to make an episteme-ontological evaluation on Islamic aesthetics. Islamic aesthetics is the most common name of the intellectual consensus that determines the instruments, methods and limits of the artistic production system, which has emerged structurally similar in many different cultures within the Islamic culture. The basic principle to bear in mind when conducting a review on Islamic aesthetics is to surmount Islamic aesthetics in its unique ontology and epistemology. In this sense, there is a need for a radical change in thought. It would be wrong to attempt to evaluate Islamic aesthetics with the concepts and tradition of Western aesthetics since Islamic art initially positioned itself as a culture against Western art and culture. This review scrutinizes the ontological origin of the Islamic aesthetic tradition, the view of the concept of sensitivity, the idea of creating an aesthetized world, the idea of the existence of beautiful things to be added to human life by humans themselves, the general conceptual framework of the aesthetic experience directed from the material world to the abstract to grasp the conceptual reality of the beauty. One of the most common mistakes in Islamic aesthetics is related to the “prohibition of images and perspective”. The constructive powers of art in Islamic aesthetics do not reveal a rational and holistic system that progresses universally in history like Western art, on the contrary, Islamic art wants to reveal the truth of the minor, particular art works. The existence and the revelation of the truth of these particular works of art also require a hermeneutic and phenomenological but also existential analytics. In this review, a critical analysis was sought to be made against the traditional theses on Islamic aesthetics. For this purpose, the general boundaries of Islamic aesthetics, their development and the episteme-ontological background of their aesthetic moves were intended to be discussed. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47384 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 389-408 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/636 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tanzimat Bürokrasisinde Yeni İdari Yapı Arayışlarında Aracı Reform Kurumu Olarak Meclis-i Ahkam-ı Adliye (1861-1868)]]> <![CDATA[Supreme Council of Judical Ordinances as the Mediator Reform Institution at Tanzimat Bureaucracy in the Pursuits of New Administrative Structure (1861-1868)]]> <![CDATA[Halim KILIÇ]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti, Tanzimat, Meclis-i Ahkam-ı Adliye, Meclis-i Tanzimat, idari reform ]]> <![CDATA[Ottoman State, Period of Tanzimat, Supreme Council of Judicial Ordinances, Suplime Council of Tanzimat, administrative reform]]> <![CDATA[Tanzimat Dönemi, esasen Osmanlı Devleti’nin yönetim anlayışında bütün veçheleriyle yeni bir dönemi ifade eder. Yöneten-yönetilen münasebetlerinin değişmeye başladığı bu dönemde Osmanlı merkez ve taşra idari sistemi de kökten dönüşümlere uğramıştır. Tanzimat Dönemi resmen 1839 Gülhane Hatt-ı Hümayunu’ndan itibaren başlatılmakla birlikte reformun kökenleri dikkate alındığında bu ferman, II. Mahmud devrinde başlayan yönetimin reorganizasyon sürecinin resmîleştirilmiş formülasyonundan ibarettir. II. Mahmud’un kabine sistemini baştan aşağı değiştirerek nezaretler ihdası ve Avrupaî tipte kabine anlayışını benimsemesi, merkezi yönetim organı Bab-ı Âli’ye reform sürecinde teknik katkı ve uzmanlık desteği vermesi için uzman danışma kurulu statüsünde meclisler kurması Tanzimat’ın zeminini hazırlayan sürecin en önemli adımlarıdır. Tanzimat Dönemi’nin resmen başlamasının ardından II. Mahmud’un ihdas ettiği Meclis-i Vâlâ-yı Ahkam-ı Adliye, Tanzimat reformlarının hukukî altyapısını hazırlamakla görevlendirilmiştir. Modern vergi sistemi, mali yapı ve idarî düzen, hukuk sistemi inşasında yasal zemini hazırlamakla mükellef kılınan bu meclis, Tanzimat reformlarının kontrol merkezi olarak düzenlenmiştir. Ancak Osmanlı coğrafyası çapında, çok yönlü bir reorganizasyon sürecini yürütmek mevcut yapısıyla Meclis-i Vâlâ’nın işlevsizleşmesiyle sonuçlanmıştır. Bunun üzerine 1854 yılında reform sürecinin ivme kaybetmesi nedeniyle üst bir yasama organı olarak Meclis-i Âli Tanzimat kurulmuştur. İkili meclis döneminde yasama görevini ağırlıklı olarak Meclis-i Tanzimat üstlenirken Meclis-i Vâlâ, adlî konularla ilgilenmiştir. Meclislerin görev tanımlarının açık olmaması, işleyişte yetki karmaşasının meydana gelmesi, Tanzimat bürokrasisinde güç dengelerinin zamanla değişmesi nedeniyle ikili meclis anlayışından vazgeçilmiş ve iki meclis Meclis-i Ahkâm-ı Adliye adı altında 1861’de birleştirilmiştir. Yeni meclisin reform çalışmalarını ivmelendirebilmesi için işleyişi, uzmanlık kurulları ve bürokratik yapısı yeniden belirlenmiştir. Bu süreçte Meclis-i Vâlâ deneyimi göz önünde tutularak Meclis-i Ahkam-ı Adliye’nin çalışma sürecini hızlandıracak, etkin ve verimli faaliyet göstermesini sağlayacak önlemler alınmıştır. Bu açıdan yeni meclis, Meclis-i Vâlâ’nın güncellemeye tabi tutulmuş versiyonu olarak değerlendirilebilir. Fakat taşra meclislerinde ve mahkemelerinde işlevler ayrılırken, yetki paylaşılırken merkezde adli ve idari bütün yetkinin tek bir çatı altında temerküzü tabii sürece aykırı bir gelişmeydi. Nitekim merkez bürokrasisi yetki temerküzünün reform sürecini ivmelendirmek yerine yavaşlattığını fark ederek işlevsel ayrışma beklentileri karşısında durmamış ve bu meclis, idari ve adli yetkilerin ayrıştığı ikili bir yapıya evrilmiştir. Bu çalışmada Tanzimat’ın getirdiği merkezi reform meclisi geleneğinin bir halkası olarak Meclis-i Ahkam-ı Adliye’nin reform sürecinin ivmelenmesine katkıları ele alınacaktır.]]> <![CDATA[The Tanzimat Period essentially indicates to a new era in the administrative understanding of the Ottoman State with all its aspects. During this period, the relationship between the ruler and the subject began to change, and the Ottoman central and provincial administrative system underwent radical transformations. The Tanzimat Period was officially started as of 1839 Gülhane Hatt-ı Hümayunu/The Imperial Edict of Gulhane, but considering the origins of the reform, this Firman consists of a formalized formulation of the reorganization process of the government that began in the Mahmud II era. The most important steps of the process that pave the way for the Tanzimat was establishment of ministries by completely changing the cabinet system and adopting a European-style cabinet understanding, establishing councils with the status of expert advisory boards in order to provide technical support and expertise to the central administrative body Suplime Porte in the reform process. After the official start of the Tanzimat Period, the Meclis-i Vâlâ-yı Ahkam-ı Adliye/Supreme Council, established by Mahmud II, was charged with preparing the legal infrastructure of the Tanzimat reforms. This council, which is responsible for preparing the legal basis for the modern tax system, financial structure and administrative order, legal system construction, was organized as the control center of the Tanzimat reforms. However, conducting a sophisticated reorganization process throughout the Ottoman geography resulted in the dysfunction of the Meclis-i Vâlâ with its current structure. Thereupon, Meclis-i Âli Tanzimat was established as a higher legislative body in 1854 due to the deceleration of the reform process. During the bilateral council period, Meclis-i Tanzimat took over the legislative duty, Meclis-i Vâlâ was interested in judicial matters. By virtue of the fact that the job descriptions of the councils were not clear, the conflict of authority occurred in the operation, and the transformation balances of power in the Tanzimat bureaucracy, the understanding of the dual assembly was abandoned and the two assemblies were united under the name of Meclis-i Ahkâm-ı Adliye/Supreme Coincil of Judicial Ordinances in 1861. The modus operandi, boards of experts and bureaucratic structure of the new Coincil were re-determined in order to accelerate the reform efforts. In this respect, the new legislative structure can be considered as the updated version of the Meclis-i Vâlâ. However, the concentration of all judicial and administrative powers under a single roof in the center, while the functions were separated in the provincial assemblies and courts, while the authority was shared, was a development contrary to the natural process. In fact, the central bureaucracy realized that the concentration of authority slowed down the reform process instead of accelerating it and did not stand against the expectations of functional separation and this parliament evolved into a dual structure where administrative and judicial powers were separated. In this study, the contribution of the Meclis-i Ahkam-ı Adliye to the acceleration of the reorganization proceeding within the scope of the central reform legislative body tradition brought by the Tanzimat is evaluated.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47360 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[4035-4048]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/637 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Nur İçözü’nün Çocuk Kitaplarındaki Kişilerarası Çatışmalar ve Çatışma Çözme Süreçleri]]> <![CDATA[Interpersonal Conflict and Conflict Resolution Processes in the Children's Books By Nur İçözü]]> <![CDATA[Emre BÜYÜKIŞIK]]> <![CDATA[Hülya YAZICI OKUYAN]]> <![CDATA[Türkçe öğretimi, Çocuk edebiyatı, çocuk kitapları, çatışma, kişilerarası çatışma, çatışma çözme çözme süreçleri]]> <![CDATA[Turkish teaching, Children’s literature, children’s books, conflict, interpersonal conflict, conflict resolution processes]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı Türk çocuk edebiyatının tanınmış yazarlarından Nur İçözü’nün çocuk kitaplarında yer alan kişilerarası çatışmalar ve çatışma çözme süreçlerinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda incelenen çocuk kitaplarındaki kişilerarası çatışmalar ve bu çatışmaların nedenleri; çatışma çözme yaklaşımları ve çatışmaların nasıl sonuçlandığı sorularına yanıt aranmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Yazarın ortaokul düzeyindeki çocuklara yönelik oluşturduğu on çocuk kitabı araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırma kapsamına alınan kitaplar düzeye uygun olup olmadıkları bağlamında iç yapı ve dış yapı özelliklerine göre değerlendirilmiştir. Doküman incelemesi yoluyla elde edilen veriler içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Çatışma nedenleri (kıt kaynaklar, karşılanmayan psikolojik gereksinimler ve farklı değerler); çatışma çözme biçimleri (güç kullanma, geri çekilme, uyma, uzlaşma ve işbirliği) ve çatışma çözme sonuçları (kazan-kazan; kazan-kaybet ve kaybet-kaybet) ile ilgili kategoriler oluşturulurken alanyazındaki araştırmalardan yararlanılmıştır. Bu kategorilere uymayan durumlar ‘diğer’ başlığı altında değerlendirilmiştir.  Kitaplardan alınan doğrudan alıntılar ilgili kategorilerin altında verilmiştir. İncelenen tüm kitaplarda toplam 140 kişilerarası çatışma yaşandığı belirlenmiştir. Bu çatışmaların % 44,28’i ‘Karşılanmayan Psikolojik Gereksinimler’ bağlamında gerçekleşmiştir. Yaşanan çatışmaların çözümünde en fazla güç kullanma ( %29,28) çatışma biçimi kullanılırken çatışmaların  %41,4’ü kazan-kazan ile sonuçlanmıştır. Araştırmanın sonunda yazarın kitaplarında kullandığı çatışma nedenlerinin seslenilen yaş grubuna uygun olduğu ve yazarın çatışma çözme sürecinde farklı çatışma çözme yaklaşımlarını çocuk okurla paylaştığı sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[The aim of this study is to analyze interpersonal conflicts and conflict resolution processes in the Turkish children’s books by Nur İçözü, an reputed author of children's literature. The answers were sought to the questions; reasons of interpersonal conflicts; conflict resolution approaches, and how conflicts resulted in the childeren’s books analyzed for this purpose.  Qualitative research method was used in the research. The author’s ten children’s books for secondary school children constituted the study group of the research. The books included in the study were evaluated according to their internal and external structure in terms of whether they are suitable for the level or not. The data obtained through document review was evaluated by content analysis. While creating the categories for the causes of conflict (scarce resources, ignored psychological needs and different values); conflict resolution styles (use of force, avoidance, accommodation, compromise, and collaboration) and conflict resolution results (win-win, win-lose and lose-lose), the researches in the literature about this subject were used. The cases, which did not fit into these categories, were evaluated under the heading ‘other’. Direct citations from the books were given under the relevant categories. A total of 140 interpersonal conflicts were identified in all the books examined. 44.28% of these conflicts occurred in the context of ‘Unmet Psychological Needs’. While the most common conflict resolution style was use of force (29.28%), 41.4% of the conflicts resulted in win-win. At the end of the research, it was concluded that the reasons for conflict that the author used in her books were appropriate to the age group addressed, and that the author shared different conflict resolution approaches with the child reader in the conflict resolution process.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47340 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 3853-3872 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/638 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kamu ve Özel Sektör Örgütlerinde Kültürel Bileşenlerin Etkileri: Nicel Bir Araştırma]]> <![CDATA[The Effects of Cultural Components in Public and Private Sector Organizations: A Quantitative Research]]> <![CDATA[Mehmet Şükrü NAR]]> <![CDATA[Örgütsel sosyoloji/antropoloji, kültürel öğeler, örgüt kültürü, kamu sektörü, özel sektör]]> <![CDATA[Organizational sociology/anthropology, cultural components, organization culture, public sector, private sector]]> <![CDATA[Kamu sektörü, özel sektör ya da herhangi bir bölge ve birimin örgüt kültürü arasında farklılıklar bulunur. Özellikle kuramsal büyüklük, yönetim biçimi, resmi ya da resmi olmayan iletişim, kaynak dağılımı, çalışma koşulları, adaptasyon, görev ve sorumluluklar, örgütsel hedefler, ekonomik faaliyetler vb. faktörler bir örgütün yapısı ve örgütsel kültürü üzerinde belirleyicidir. Farklılıklar büyük ölçüde örgütlerin kuruluş amacına, beklentilerine, kaynakların kullanımına, dışsal ve içsel çevreye gösterilen tepkiye (uyum sağlama cabasına) bağlıdır. Özel sektörde örgütsel kültür; başarı, performans, rekabet, işbirliği, risk alma, detaylara dikkat etme, uyum sağlama, düzensizlik, fırsatçı olma, sorumluluk alma ve çalışma isteği gibi eğilim ve davranışlardan daha çok etkilenir. Öte yandan, kamu sektöründeki örgütsel kültür ile bu kavramlar arasında sınırlı bir ilişki vardır. Bu araştırma, kültürel öğelerin kamu ve özel sektör örgütleri üzerindeki etkisini karşılaştırmalı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, kamu ve özel örgütlerde örgüt kültürü farklılıkları araştırılmıştır. Çalışmada, basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 172 örneklem üzerinde anket uygulaması yapılmıştır. Faktör analizi sonucunda öz değeri 1’den büyük olan 10 faktör belirlenmiştir. Verilerin karşılaştırılmasında bağımsız örneklemli t-testi ve Anova (tek yönlü varyans) analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre (i) kamu ve özel örgütlerin örgüt kültürü algısı; kuruluşun amacına, yapısına ve demografik-sosyal özeliklerine göre farklılıklar göstermiştir (ii) küresel değişim süreciyle birlikte kamu örgütlerinin, bürokratik değerlerden uzaklaşarak esnekleştiği ve kamu ve özel sektör örgüt kültürünün birbirine yakınlaştığı söylenebilir. Araştırma için, Artvin Çoruh Üniversitesi’nden 28/10/2020-E.11581 tarih ve sayı ile etik kurul izni alınmıştır.]]> <![CDATA[There are differences between the organizational cultures of the public and private sectors and between any region or unit. Factors such as theoretical size, management style, formal or informal communication, resource allocation, working conditions, adaptation, tasks and responsibilities, organizational goals, and economic activities are determinants of the structure and organizational culture of an organization. Differences are largely due to reactions shown to the organization's purpose of establishment, expectations, use of resources, and external and internal environments (including adaptation). In the private sector, organizational culture is more influenced by success, performance, competition, cooperation, risk-taking, attention to detail, adaptation, being irregular, being opportunistic, taking responsibility, and having desire. On the other hand, there is a limited relationship between organizational culture in the public sector and these concepts. This research aims to analyse the influences of cultural elements comparatively on the public and private sector organizations. For this purpose, organizational culture differences were investigated in public and private organizations. A survey was applied on 172 samples selected by simple random sampling method. According to the factor analysis, 4 factors were identified as having eigenvalues greater than one. Independent sample t-test and Anova analysis were used to compare the data. According to the research result (i) the public and private organizations’ perceptions of the organizational culture showed differences in terms of the purpose, the structure and the demographic-social characteristics of the organization (ii) It can well be said that public organizations have become more flexible by distancing away from the bureaucratic values; and, hence, the public and private organization cultures have converged.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47337 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 263-284 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/639 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Salihli Şehrinde Aile Sağlığı Merkezlerine Erişebilirliğin CBS ile Analizi]]> <![CDATA[An Analysis of Accessibility to Family Health Centers in Salihli via GIS]]> <![CDATA[Mehmet DENİZ]]> <![CDATA[Emine KOCAMAN -Mustafa TOPUZ]]> <![CDATA[Sağlık coğrafyası, erişilebilirlik, ağ (network) analizi, aile sağlığı merkezi, Salihli, Manisa]]> <![CDATA[Health geography, accessibility, network analysis, family health centre, Salihli, Manisa]]> <![CDATA[Sağlık coğrafyası mekândaki sağlık ve coğrafya ilişkisinin, sağlık sorunlarının ve sağlık hizmetlerinin incelenerek, problemlere çözüm önerilerinin getirilmeye çalışıldığı bir inceleme alanıdır. Araştırmada Manisa iline bağlı Salihli şehrinde bulunan aile sağlığı merkezlerine (ASM) erişilebilirlik incelenmiştir. Araştırma sahası olarak Salihli şehrinin seçilmesinde şehrin nüfus büyüklüğü ve şehirde çok sayıda ASM’inin yer alması etkili olmuştur. Ayrıca son on yıl içinde Salihli şehrinin yatay yönde önemli bir gelişim göstermesi de araştırma sahası olarak seçilmesinde dikkate alınmıştır. Çalışma; geçmiş araştırmalarda, farklı araştırmacılar tarafından kullanılan kriter değerler ve konuyu ilgilendiren yönetmelikler dikkate alınarak ağ analizi yönteminin yeni bir sahaya uygulanmasından oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı Salihli ilçesinde aile hekimliği uygulaması gereğince kurulan ASM’lerin ağ analizi yardımıyla şehrin merkezini oluşturan mahallelerdeki konutlarca ne derece erişilebilir olduğunun, bu konutlarda yaşayan insanların kaçının ASM’lere uygun bir şekilde ulaşabildiğinin ve ASM’lerin konumunun ilgili yönetmeliklere ne kadar uyduğunun ortaya çıkarılmasıdır. Çalışmada ağ (network) analizi uygulanarak Salihli şehrinde bulunan ASM’lere erişilebilirlik durumu belirlenmiştir. Salihli’deki ASM’lerin sayısal (vektör) haritası, konutların sayısal (vektör) haritası, şehir içi ulaşım ağı, mahalle sınırları ve mahallere göre yaş aralıklı nüfus verisi analiz sırasında kullanılan veri setlerini oluşturmuştur. Çalışmada ArcGis 10.2 programı kullanılarak ağ analizi uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre sahada bulunan aile sağlık merkezleri sayıca yetersiz kalmaktadır. Şehir nüfusunun erişebilirlik durumu ortaya konduğunda hiçbir mahalle yasal mevzuatta belirtilen etki sahası içinde tamamen kalmamaktadır. ]]> <![CDATA[Health geography studies is a research area that tries to bring solutions to the problems in this field by examining the relationship between health and geography in the space, health problems, and health services. In the research, accessibility to Family Health Centers (FHC) located in Salihli, a large city of Manisa province, was investigated. The population size of the city and the presence of many FHCs in the city were effective in the selection of the Salihli city as the research area. In addition, significant growth of the city horizontally in the last decade has been taken into consideration in its selection as a research area. The study includes the application of a network method applied by different researchers to a new field in past researches. This study aims to reveal to what extent the FHCs in accordance with family medicine practice located in Salihli district are accessible to the residences in the neighborhoods that make up the center of the city, how many people living in these residences can reach the FHCs by the relevant regulations. In the study, the accessibility status of FHCs in Salihli city was determined by applying network analysis. Numerical (vector) map of FHCs in Salihli, numerical (vector) map of residences, urban transportation network, neighborhood boundaries, and age-based population data according to neighborhoods were used in the analysis. In the study, network analysis was applied by using ArcGis 10.2 program. According to the research findings, the family health centers in the research area are inadequate. When the accessibility status of the city population is revealed, no neighborhood remains completely within the impact area specified in the legislation.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47333 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 187-201 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/640 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkçe Öğretmeni Adaylarının Türkçe Öğretmenliği Öz Yeterlik Algıları]]> <![CDATA[Self-Efficacy Perceptions of Prospective Turkish Language Teachers Regarding Turkish Language Teaching]]> <![CDATA[Mehmet Nuri GÖMLEKSİZ]]> <![CDATA[Ahmet Turan SİNAN -Fatma Nur DOĞAN]]> <![CDATA[Türkçe öğretimi, Türkçe öğretmeni adayı, öğretmen adayı, öğretmen öz yeterliği, öz yeterlik]]> <![CDATA[Turkish language teaching, Prospective Turkish language teacher, prospective teacher, teacher self-efficacy, self-efficacy]]> <![CDATA[Sosyal öğrenme kuramının öncüsü Albert Bandura tarafından geliştirilen öz yeterlik, bireyin kendini nasıl hissettiğini, nasıl düşündüğünü, nasıl motive ettiğini ve kendine nasıl davrandığını ortaya çıkaran bir motivasyon kuramıdır. Başka bir deyişle öz yeterlik, davranışın oluşmasında etkili olan bir özellik ve bireyin belirli bir performansı göstermek için gerekli etkinlikleri organize edip bu etkinlikleri başarılı bir şekilde yapabilmesine ilişkin oluşturduğu yargılardır. Bu araştırmanın amacı Türkçe öğretmeni adaylarının Türkçe öğretmenliğine ilişkin öz yeterlik algılarını belirlemektir. Araştırmada hem nicel hem nitel boyutları içeren karma araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutuna ilişkin çalışma grubunu 2018-2019 Bahar Dönemi’nde Fırat Üniversitesi, Cumhuriyet Üniversitesi, İnönü Üniversitesi, Siirt Üniversitesi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Dicle Üniversitesi, Adıyaman Üniversitesi ve Erciyes Üniversitesi Eğitim Fakültelerinin Türkçe Eğitimi Bölümlerinde öğrenim gören 809 Türkçe öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın nitel boyutunda ise yukarıda adı geçen üniversitelerde öğrenim gören 54 Türkçe öğretmeni adayı bulunmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Çocuk, Alıcı ve Çakır’ın (2015) geliştirdiği “Türkçe Öğretmenliği Öz Yeterlik Algısı Ölçeği” ve araştırmacılar tarafından geliştirilen “Türkçe Öğretmeni Adaylarının Öz Yeterlik Algısı Görüşme Formu” kullanılmıştır. Türkçe öğretmeni adaylarının öz yeterlik algıları cinsiyet, sınıf düzeyi ve öğrenim görülen üniversite değişkenleri açısından karşılaştırılmış ve bazı alt boyutlarda cinsiyet, sınıf düzeyi ve üniversite değişkenlerine göre farklılaşmaların olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına genel olarak bakıldığında Türkçe öğretmeni adaylarının yüksek öz yeterlik algısına sahip oldukları belirlenmiştir.]]> <![CDATA[Self-efficacy, which was theorized Albert Bandura, is a motivation theory that reveals how an individual feels, thinks, motivates himself and behaves. In other words, self-efficacy is a feature that is effective in the formation of behavior and the judgments of the individual about organizing the necessary activities to show a certain performance and performing these activities successfully. The aim of this study is to determine self-efficacy perceptions of prospectiveTurkish language teachers regarding Turkish language teaching. Mixed research model including both quantitative and qualitative dimensions was used in the study. Study group of quantitative part included a total of 809 prospectiveTurkish language teachers enrolled at Turkish Language Education Departments of Education Faculties in Fırat University, Cumhuriyet University, İnönü University, Siirt University, Erzincan Binali Yıldırım University, Nevşehir Hacı Bektaş Veli University, Dicle University, Adıyaman Universityand Erciyes University during Spring term of 2018-2019 academic year. Qualitative part included 54 prospective Turkish language teachers enrolled at universities mentioned above. “Self-Efficacy Belief Scale in Turkish Language Teaching” developed by Çocuk, Alıcı ve Çakır (2015) and “Prospective Turkish Language Teachers’ Self-Efficacy Beliefs Interview Form” developed by the researchers were used as the data collection tools. Self-efficacy beliefs of prospective Turkish language teachers were compared in terms of gender, grade level and university variables and it was determined that prospective teachers’ beliefs differed based on the variables mentioned. Study results revealed that prospective Turkish Language teachers had a high level of self-efficacy regarding Turkish language teaching.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47259 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 3471-3505 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/641 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Evliya Çelebi Seyahatnamesine Göre 17. Yüzyılda Osmanlı Devleti’nde Kadın]]> <![CDATA[Woman in the Ottoman Empire in the 17th Century According to Evliya Çelebi's “Seyahatname”]]> <![CDATA[Osman KÖSE]]> <![CDATA[Osmanlı Devleti, kadın, Evliya Çelebi, 17. asır, Seyahatname]]> <![CDATA[Ottoman State, woman, Evliya Celebi, 17th century, Seyahatname]]> <![CDATA[Osmanlı devletinde kadınların sosyal hayatı, dinlere, meşreplere ve coğrafyaya göre farklılıklar gösterirdi. Müslüman kadınlarla Hristiyan kadınların ve kızların giyim, kuşam, yemek, gezme ve süslenme şekilleri birbirinden farklıydı. Bu makalede, ünlü Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi’nin seyahatlarını kaleme aldığı “Seyahataname” adlı kitabına göre Osmanlı devletinde kadınların yaşamı incelenmektedir. Gezdiği şehirleri, kasabaları ve geniş coğrafyayı detaylı yorumları ve pür-dikkat gözlemleri ile kaleme alan ve sonraki asırlara aktaran 17. asrın büyük seyyahı Evliya Çelebi 1611 yılında İstanbul’da doğdu. Babası sarayın kuyumcusudur. Babasının saraydaki görevi nedeniyle, devrin en önemli eğitim kurumu olan Enderun’da okudu ve yüksek düzeyde bir eğitim aldı. Aile aslen Kütahyalıdır. Seyahatlerini resmi görevlendirmelerle veya seyyah olarak yaptı. Kırk yılı aşkın bir zaman Osmanlı coğrafyasının neredeyse tamamını gezerek, görerek veya dinleyerek kaleme aldı. 1682 yılı veya 1684 yıllarında ölmüş olduğu varsayılmaktadır. Evliya Çerlebi ömrünü gerek resmi görevler ve gerekse seyahatler vasıtasıyla geniş Osmanlı coğrafyasını gezerek geçirdiği için, kalem aldığı “Seyahatname”sinde, sosyal hayatın tüm evreleri ile ilgili bilgilere rastlamak mümkündür. Ömrünü seyahatle geçirmesi, gezmeyi seven bir kişiliğe sahip olduğunu göstermektedir. İncelenen konu, Evliya Çelebi’nin yaşadığı asır olan 17. Yüzyıl ile sınırlıdır. Bun agöre Yemen’den Viyana’ya ve Kuzey Afrika’dan Kafkasya’ya kadar geniş bir alanda yaşayan Osmanlı devlet tebaası olan kadınların ve kızların yaşamları bu makalenin konusudur.]]> <![CDATA[The social life of women in the Ottoman state differed according to religions, legends and geography. Muslim women and Christian women and girls were different from each other in dressing, dressing, eating, traveling and decorating. In this article, the lives of women in the Ottoman state are examined according to the book "Traveling", written by the famous Ottoman traveler Evliya Çelebi. Evliya Çelebi, the great traveler of the 17th century, who wrote the cities, towns and wide geography he visited with detailed comments and clear-attention observations and transferred them to the next centuries, was born in 1611 in Istanbul. His father is the goldsmith of the palace. Due to his father's duty in the palace, he studied at Enderun, the most important educational institution of the time, and received a high level of education. The family is originally from Kütahya. He made his travels on official assignments or as a traveler. He wrote by traveling, seeing or listening to almost the entire Ottoman geography for over forty years. It is assumed that he died in 1682 or 1684. Since Evliya Çerlebi spent his life traveling around the vast Ottoman geography through both official duties and travels, it is possible to find information about all stages of social life in his "Seyahatname", which he wrote. The fact that he spends his life on travel shows that he has a personality who likes to travel. The subject studied is limited to the 17th century, when Evliya Çelebi lived. Accordingly, the lives of women and girls who are Ottoman state subjects living in a wide area from Yemen to Vienna and from North Africa to the Caucasus are the subject of this article.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47241 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[4063-4082]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/642 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kayıp Dergi: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Dergisi’nin 1983 Tarihli 23-24. Sayısına Uygulanan Sansür]]> <![CDATA[Lost Journal: Practice of Censorship to the 1983 Date Issue 23-24 of the Journal of Sociology of Istanbul University Faculty of Letters]]> <![CDATA[Erkan ÇAV]]> <![CDATA[Sosyoloji, Sansür, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Dergisi, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü, İstanbul Üniversitesi, 12 Eylül 1980 Darbesi]]> <![CDATA[Sociology, Censorship, Journal of Sociology of Istanbul University Faculty of Letters, Istanbul University Faculty of Letters Department of Sociology, Istanbul University, September 12 1980 Coup]]> <![CDATA[Düşünceye baskı, engelleme, sansür ve nihayetinde yok etme, Türkiye siyasi ve sosyal tarihinde sıklıkla yaşanan uygulamalardan bir tanesidir. 1923-1945 yılları arasında CHP’nin yönettiği tek parti döneminde sansür ve düşünceye baskı sıradan ve olağan olmuştur. Bu deneyime dayanarak özellikle 27 Mayıs 1960, 12 Mart 1971, 12 Eylül 1980 ve 28 Şubat 1997 tarihli darbe dönemlerinde yapılanlar geçmiş uygulamaları aratmaz, her darbe diğerinden daha iyisini yapmak için adeta birbiriyle yarışır. Türkiye’de, 12 Eylül 1980 Darbesi’nin ilk yıllarında, 1983 yılında, bu dönemde sosyolojinin merkezi olan İstanbul Üniversitesi’nde, inanması güç bir sansür uygulamasının örneği yaşanmıştır. Resmi kayıtlarda 1960 tarihinde Hilmi Ziya Ülken yönetiminde ikinci cilt/seri/dizi olarak kabul edilen dönemin son sayısı olarak 1967-1968 yılına ait 21-22. Sayı ile bitirilen İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Dergisi’nin; tasarlanmış ve basılmış, fakat yayınlanmamış bir sayısı ortaya çıkmıştır. “Kayıp Dergi” olarak adlandırdığımız bu sayının; 1983 yılında “23-24. Sayı” şeklinde birleştirilmiş bir sayı olarak tasarlandığı, ancak prova baskının yapılarak bu şekilde bırakıldığı/kaybedildiği ve/veya sadece metinlere ait kapakları takılmadan basılmış tüm sayfaların sansüre uğrayarak yok edildiği tahmin edilmektedir. Her on yılda bir darbelerle veya darbe girişimleriyle karşılaşan Türkiye’de, darbecilerin tercih ettiği uygulamalardan bir tanesi muhalefeti ve farklı yaklaşımları susturmak, düşüncelerin yayılmasını engellemek, eleştiriyi önlemek ve mevcut fikirleri etkisiz kılmak için düşünceyi baskılamak ve sansürlemektir. Bugüne değin unutulmuş olan “Kayıp Dergi” ve hikâyesi; Türkiye’nin sosyoloji, sansür ve düşünce tarihinin gizli kalmış bir olayına ışık tutar.]]> <![CDATA[Pressure on thought, blocking, censorship and destruction in the end, Turkey is one of the applications that are often experienced in the history of political and social. Censorship and pressure on thought had became ordinary and commonplace in the single-party period between 1923-1945 years that CHP’s managing time. Especially during the coup periods activities of May 27, 1960, March 12, 1971, September 12, 1980 and February 28, 1997 doesn’t look like past applications, each coup try to be better then before. In Turkey, 12 September 1980 military coup early years, in 1983, at the Istanbul University which is the center of sociology in this period, there has been an example of a censorship hard to believe. The last issue of the period, which was accepted as the second volume/series under the administration of Hilmi Ziya Ülken in 1960 in official records, was the 21-22. But now there was found that Journal of Sociology of the Istanbul University Faculty of Letters, has an issue that has been designed, but has not been published. This issue, which we call “Lost Journal” that was designed in 1983 as a 23-24 issue of Journal of Sociology of the Istanbul University Faculty of Letters, but the proof print was made and left/lost like this and/or it is estimated that all pages printed without the cover of the texts are censored and destroyed. When every ten years experience with coups or coup attempts in Turkey, one of the applications preferred by coup plotters is that suppression and censorship for prevent the spread of ideas, silence opposition and different approaches, prevent criticism and available existing ideas. Heretofore forgotten “Lost Journal” and its story; sheds light on a hidden event in the history of sociology, censorship and thought.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47218 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 103-149 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/643 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Güncel Sanat Argümanları Ekseninde Bir Anlamlandırma Süreci Olarak Yazı]]> <![CDATA[On the Axis of Contemporary Art Arguments Writing as a Process of Interpretation]]> <![CDATA[Şule SAYAN]]> <![CDATA[Canan DELİDUMAN]]> <![CDATA[Güncel Sanat, Yazı, Alıntı, Anlam, İletişim, Dil]]> <![CDATA[Contemporary Art, Writing, Quote, Meaning, Communication, Language]]> <![CDATA[Yer aldıkları tarihsel dönemin yapısı ve kültür politikasının belirlediği günümüz sanatında sanatçılar yeni arayışlar, yorumlar ve üretim yöntemlerini destekleyen yeni değerleri karşımıza çıkarır. Bu bağlamda, yazının sanatsal bir anlatım dili olarak kullanılmasına yol açan pratikler görülmüştür. Yazının güncel sanatta konumunun çeşitlilik göstermesi ile plastik, estetik ve kavramsallığı yanında yazının tek başına bile izleyenle buluştuğu yapıtlar çözümlenmesi gereken bir söyleme dönüşür.  Günümüz sanatının çoksesli/çokkatmanlı yapılanması çoğu zaman algıyı zorlaştırdığından yapıtlar anlamsal dönüşümlere uğrayarak yoruma açık duruma gelmektedirler. Ancak yapıt ve izleyen arasındaki ilişki, algılanmadıkça gerçekleşmez. İzleyicinin algısına gereksinim duyan böyle bir çözümleme modelinde yazıdan, anlam oluşturma sürecinde, yapıtın değişik öznelerce alımlanması amacıyla yararlanılmıştır. Bu çalışmanın amacı, yazının anlamlandırma süreci üzerinden yola çıkarak, örnekleme alınan güncel eserlerin özel bir çözümlemesi yanında alıntılama, aktarma ve etkileşim süreci göz önünde bulundurup bu görüngüdeki işleyişlerine ve bileşenlerine ilişkin bir dizi saptama yapmak olacaktır. Bu çerçevede, sanat yapıtında verilmek istenen fikre yönelik ipucunu yazıyı kullanarak, eserler üreten James Webb, Sean Landers, Fiona Banner, Joseph Kosuth, On Kawara ve Erdem Taşdelen’e ait birer eserin çözümlemesi yapılmaktadır. Makale kapsamında görsel analizler, okumalar ve literatür taraması yapılarak veriler toplanmış ve derlenen veriler ışığında anlamlandırma sürecinde yazının kullanımı incelenerek söz konusu yapıtlar ve güncel sanat pratiklerindeki konumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu çalışma güncel sanatta yazının kullanımını belirli dinamiklerle okuma ve ifade etme pratiğinin yerine, yeni bir öneri niteliği taşımaktadır.]]> <![CDATA[In today's art, which is determined by the structure and cultural policy of the historical period in which they take place, the artists present new values that support new searches, interpretations and production methods. Within this context, practices that led to the use of writing as an artistic expression language were discussed. With the diversity of the position of the writing in contemporary art, the works in which the writing meets the audience, aesthetic and conceptuality turn into a discourse that needs to be analyzed.  Since the polyphonic/multilayered structuring of today's art often makes perception difficult, the works become open to interpretation by undergoing semantic transformations. However, the relationship between the work and the audience does not occur unless perceived.  In such an analysis model that requires the perception of the viewer, in the process of creating meaning from the text, it was used for the reception of the work by different subjects   The purpose of this study is to make a series of determinations regarding their functioning and components in this phenomenon by considering the process of quotation, transfer, interaction, etc. based on the interpretation process of the article. Within this framwork, using the clue about the idea to be given in the work of art, the works of James Webb, Sean Landers, Fiona Banner, Joseph Kosuth, On Kawara and Erdem Taşdelen  one work for each were analyzed. Within the scope of the article, the data were collected through visual analysis, readings and literature reviews, and the use of the text in the interpretation process was examined in the light of the collected data, and it was tried to reveal the aforementioned works and its position in contemporary art practices. This work  is considered a new proposal instead of reading and expressing the use of writing in contemporary art with certain dynamics.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47199 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3689-3702]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/644 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hakan Aytekin’in ‘Kültürel Hümanizma’ Kavramsallaştırması Çerçevesinde Suha Arın Belgeselleri]]> <![CDATA[Suha Arın Documentaries within the Framework of Hakan Aytekin's Conceptualization of ]]> <![CDATA[Şenol ÇÖM]]> <![CDATA[Sinema, Suha Arın, Belgesel Sinema, Hümanizm, Kültürel Hümanizma, İnsan]]> <![CDATA[Cinema, Suha Arın, Documentary Cinema, Humanism, Cultural Humanism, Human]]> <![CDATA[Suha Arın Türkiye’de belgesel sinemanın gelişmesine katkıda bulunan yönetmenlerin başında gelmektedir. Yaptığı filmlerde özellikle Anadolu’nun kültürel mirasını konu edinen Arın’ın hümanist tavrı filmlerine de yansır. Kültürel mirasımızı tanıtmak amacıyla çektiği filmlerde Anadolu’nun eski uygarlıklarına ait bulguları hiçbir ötekileştirmeye yer vermeyen bir üslupla aktarır. Bu nedenle Cumhuriyet dönemi belgesel tarihinde, Hakan Aytekin tarafından Kültürel Hümanizma Dönemi olarak isimlendirilen dönemin en önemli yönetmenlerinden biri olarak kabul edilir. Bu makalenin amacı, akademik çalışmalarda hak ettiği değeri görmediği düşünülen Arın’ın filmlerindeki hümanizmacı yaklaşımı ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda hümanizm kavramına ilişkin literatür taraması yapılarak, daha sonra Suha Arın’ın filmlerine ilişkin betimsel bir analiz gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemi ise Arın sinemasında kültür ve hümanizma izleri taşıyan filmlerle sınırlandırılmıştır. Bu doğrultuda, dizi belgeseller olarak hazırlanan Anadolu’nun eski uygarlıklarının anlatıldığı filmlere daha geniş yer verilmiştir. Bunların yanı sıra, hümanizma veya kültürel öğelerden izler taşıyan diğer filmleri de göz ardı edilmeyerek incelenmiştir. Söz konusu filmler içerikleri bakımından değerlendirilerek kültürel hümanizmaya ilişkin bulgular ortaya konmuştur. Elde edilen bulgular aracılığıyla kültürel hümanizma kavramına ilişkin geniş bir açıklama yapıldığı düşünülmektedir. Kavram olarak literatürde yer almasına rağmen açık ve tam bir tanımının olmaması, bu yaklaşımın en önemli temsilcilerinden biri olan Suha Arın üzerinden kavramı anlama gayretimizin temel motivasyonu olmuştur. Böylece Cumhuriyet dönemi belgesel tarihindeki dönemlerden birine neden Kültürel Hümanizma Dönemi isminin verildiği aydınlatılmak istenmiştir. Ayrıca bu çalışmanın Suha Arın sineması ve kültürel hümanizma kavramlarına ilişkin yapılacak çalışmalara katkıda bulunulacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[Suha Arın is one of the directors who contributed to the development of documentary cinema in Turkey. The humanist attitude of Arın, which is especially the subject of the cultural heritage of Anatolia, is also reflected in his films. In the films he shot in order to promote our cultural heritage, he conveys the findings of the ancient civilizations of Anatolia in a style that does not allow any marginalization. For this reason, in the history of the Republican era documentary, Hakan Aytekin is considered to be one of the most important directors of the period, named as the Cultural Humanism Period. The purpose of this article is to reveal the cultural-humanist approach in Arın's films, who is thought to have not received the value he deserves in academic studies. For this purpose, by scanning the literature on the concept of humanism, a descriptive analysis of Suha Arın's films was made. The sample of the study is limited to films bearing traces of culture and humanism in Arın cinema. In this direction, a wider coverage has been given to films about the ancient civilizations of Anatolia, prepared as serial documentaries. In addition to these, other films that bear traces of humanism or cultural elements were also studied without ignoring. These films have been evaluated in terms of their content and findings regarding cultural humanism have been revealed. It is thought that a wide explanation has been made regarding the concept of cultural humanism through the findings obtained. Although it is included in the literature as a concept, the lack of a clear and complete definition has been the main motivation of our effort to understand the concept through Suha Arın, one of the most important representatives of this approach. Thus, it was aimed to clarify why one of the periods in the history of the Republican era was named the Cultural Humanism Period. In addition, it is thought that this study will contribute to the studies to be carried out on the concepts of Suha Arın cinema and cultural humanism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47104 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 169-185 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/645 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türklerde Yerleşim Birimlerine Ad Olan Bazı Kelimeler]]> <![CDATA[Some Words Used by Turks to Refer to Residential Areas]]> <![CDATA[Mithat USTA]]> <![CDATA[Adbilim, balık, kent, saray, il, ışık]]> <![CDATA[Onomastics, city, center, palace, homeland, light]]> <![CDATA[İnsanlar, tarih boyunca durmaksızın bir yerlere hareket etmişlerdir. Yaşamın devam ettirilebilmesi için gerekli olan beslenme ve güvenlik, göçebe hayatın temel sebeplerindendir. İklim değişimlerine bağlı olarak kış aylarında besin kaynaklarının azalması insanoğlunu tarıma yönlendirmiş, tarım devrimi beraberinde yerleşik hayatı getirmiştir. Yerleşik hayata geçişin başlangıcında yarı göçebe bir hayat süren insanoğlu zamanla yazlık kışlık olan bölgelerde inşa ettikleri yapıları geliştirerek yerleşik hayatı yaşamaya başlamıştır. İlim dünyasında Türklerin göçebelik ile özdeşleştirildiği ve yerleşik yaşama diğer milletlere göre geç dönemde geçtiği tartışmasız kabul edilmiştir. Ancak Türklere ait ilk yazılı kaynak olan Köktürk Yazıtlarında yerleşik hayata dair bilgiler de yer almaktadır. Bilge Kağan yazıtlarda şehirlerden bahseder, Biş Balık’ı ele geçirmesinden sonra şehrin bayındır olduğunu belirtir. Türkçede en büyük yerleşim birimi için en sık kullanılan kelime “şehir”dir. Ancak Eski Türkçeden günümüz Türkçesine gelene kadar “il, balık, kent, saray, yurt, ordu” kelimelerinin de yerleşim birimi adı olarak kullanıldığı görülmektedir. Bu makalede Eski Türkçeden günümüz Türkçesine, içerisinde yaşanılan kent anlamında kullanılan “il, balık, kent, saray, yurt, ordu” kelimeleri incelenerek, bu kelimelerin kökenleri ve etimolojileri üzerinde durulmuş, kelimelerdeki ses ve anlam değişiklikleri, tarihî ve çağdaş lehçelerdeki şekilleri incelenmiştir. Yerleşim adı olarak kullanılan bu kelimelerde “ışık” anlamı araştırılarak, bu kelimelerden bazılarının “parlama, ışık” anlamları taşıdığı tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[Throughout history, people have moved continuously. The main reasons of nomadic life style are nutrition and safety necessary for survival. The decrease in food resources during the winter months due to climate changes led human beings to agriculture, and the agricultural revolution brought a sedentary life. At the beginning of the transition to settled life, human beings, who lived a semi-nomadic life, started to live settled life by developing the buildings they built in summer and winter regions. That Turks were identified with nomadism and that they started a sedentary life in a late period compared to other nations is accepted by scientists. However, the Kokturk Inscriptions, the first written source belonging to Turks, give information about a sedentary life. Bilge Kağan mentions cities in the inscriptions and states that after capturing Biş Balık, the city was flourishing. The most frequently used word for the largest settlement in Turkish is "şehir". However, it is seen that the words " il, balık, kent, saray, yurt, ordu" were used as the name of the settlement unit from the old Turkish until today. In this article, the words "il, balık, kent, saray, yurt, ordu" which are used to refer to the city inhabited in modern Turkish since old Turkic are analyzed. The origins and etymologies of these words are emphasized; the phonological and semantic changes, their forms in historical and modern dialects have been examined. Residential areas which also mean shining, light have been examined and determined that some of these words mean light, bright.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=47072 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[4049-4062]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/646 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Wellness ve Sağlık Turizmi Çeşitliliğini Artırmanın Farklı Bir Yolu: Kupa Terapisi (Hacamat)]]> <![CDATA[A Different Way of Increasing the Variety of Wellness and Health Tourism: Cupping Therapy (Hijama)]]> <![CDATA[Buket BULUK]]> <![CDATA[Tülay GÜZEL]]> <![CDATA[Turizm, Kupa Terapisi, Hacamat, Türkiye, Wellness ve Sağlık Turizmi]]> <![CDATA[Tourism, Cupping Therapy, Hijama, Turkey, Wellness and Health Tourism]]> <![CDATA[Günümüzde bireyler, sağlıkları için toksik maddelerin daha zararsız bir şekilde vücuttan dışarıya atılmasını sağladığı düşüncesinden hareketle geleneksel ve tamamlayıcı tedavi uygulamaları için yerel ve küresel bağlamda seyahat etmektedirler. Kupa terapisi, farklı büyüklükteki kupaların deride bir vakum etkisi oluşturarak bölgedeki kan akımını yüksek düzeye çıkarması esasına dayanır. Böylece dokulardaki oksijen ve kan miktarı artırılırken toksinler ve karbondioksitin lenf yoluyla atılımı hızlandırılır. Batılı tıp sisteminin popülaritesine rağmen kupa terapisi (hacamat), geleneksel ve tamamlayıcı bir tedavi yöntemi olarak Türkiye'de büyük bir ilgi görmeye başlamıştır. Bu tedavi yöntemi aynı zamanda wellness ve sağlık turizmi için de bir çekim kaynağıdır. Bu bağlamda mevcut çalışma, en az bir kez kupa terapisini deneyimlemiş bireyler örnekleminde kupa terapisinin sağlık arayışında olan bireyler üzerindeki etkinliğini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın bulguları, termal tesisleri kupa terapisi amacıyla ziyaret eden bireylerin kupa terapisini alternatif ve yan etkisi olmayan tamamlayıcı bir tedavi yöntemi olarak gördüklerini göstermiştir. Katılımcılar ayrıca kupa terapisinin kendilerini daha iyi ve sağlıklı hissettirdiğini belirtmişlerdir. Bu açıdan bakıldığında kupa terapisinin genel anlamda bireylerin fiziksel ve psikolojik sağlık algılarını olumlu yönde etkilediği, bireylerin sağlık ve genel yaşam kalitesini artırdığı söylenebilir. Çalışma sonuçlarına göre, kupa terapisinin Türkiye'de çok yaygın bir bilinirliğe ve talebe sahip olması nedeniyle, wellness ve sağlık turizmi çeşitliliğini artırmanın farklı bir yolu olduğu da söylenebilir.]]> <![CDATA[Individuals travel locally and globally in order to find alternative treatments which are less-toxic and more beneficial to their health and wellness. Cupping therapy is based on the principle that different sized cups create a vacuum effect on the skin and increase the blood flow in the area to a high level. Thus, while increasing the amount of oxygen and blood in the tissues, the excretion of toxins and carbon dioxide through the lymph is accelerated. Despite the popularity of western system of medicine, cupping therapy started to attract great attention in Turkey as a traditional and complementary medicine system to improve the quality of people's life. It is also a source of attraction for wellness and health tourism. In this context, the present study aims to examine the effectiveness of Cupping Therapy (CT) on health-seeking travelers in the sample of visitors who have had cupping therapy at least once in their life. The findings of the study indicated that the participants who visited the thermal facilities to have CT considered the CT as an alternative and complementary treatment method without side effects. The participants also indicated that CT made them feel good and healthy. From this point of view, it can be said that CT positively affects individuals' perception of physical and psychological health and increases people's health and general quality of life. Based on the study results, with the reason of cupping therapy has very common knowledge and demand within Turkey, it can also be said that CT is a different way of increasing the variety of wellness and health tourism.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46868 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3429-3444]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/647 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Çapraz Bilgisizlik Yaklaşımı, Bilim İnsanları ve Gazeteciler Arasındaki Çatışmayı Sona Erdirebilir ve Bilim Çabalarının Halk Tarafından Anlaşılmasına Katkıda Bulunabilir]]> <![CDATA[The Cross Ignorance Approach Can End the Conflict Between Scientists and Journalists and Contribute to the Public Understanding of Science Efforts]]> <![CDATA[M. Murat YEŞİL]]> <![CDATA[Yasin BULDUKLU]]> <![CDATA[Gazetecilik, gazeteci, bilim insani, eğitim, çapraz bilgisizlik yaklaşımı]]> <![CDATA[Journalism, Journalist, Scientist, Training, Cross Ignorance Approach]]> <![CDATA[1960'ların başında önce ABD ve İngiltere'de, daha sonra birçok ülkede bilim adamlarının başlattığı, halkın bilimsel gelişmelere olan ilgisinin giderek azaldığı, bilim insanlarına duyulan güven duygusunun da zayıfladığı, bunun da ülkelerin geleceğini tehlikeye atacağı yönündeki tartışmalar, bilim ve siyaset dünyasında etkili olmaya başlamıştır. O dönemde yapılan anketlerin de bu endişeleri doğrular nitelikte sonuçlar vermeye başlaması, bu soruna nasıl çözüm bulunacağı konusunu gündeme getirmiştir. Bu konu akademisyenlerden, politikacılara kadar toplumun hemen her kesiminin ilgisini çekmiştir. Halkın bilim ve teknolojideki gelişmelere gittikçe daha az ilgi gösterdiği, bilim adamlarına olan güveninin azaldığı ve bunun da ülkelerin geleceğini tehlikeye attığı endişeleri ilk kez bilim adamları tarafından dile getirilmiş ve bu sorun bilim ve siyaset bağlamında tartışılmaya başlamıştır. 1980'lerde bazı sosyal bilimciler bu sorunu çözmeye yardımcı olmak için "eksiklik modeli", diğer bir deyişle "bilgi eksikliği" modelini geliştirmiştir. Bilgi Eksikliği modeli, halkın temel bilimsel gerçeklerden habersiz olduğu, bu nedenle bilime ve bazı bilimsel uygulamalara karşı olumsuz tavırlar sergilediği, bilim adamlarına güvenmediği ancak halka temel bilimsel gerçekler öğretilirse, bilimi ve bilimsel uygulamaları destekleyen ve bilim adamlarına güven duyan tutumlar geliştireceği varsayımına dayanmaktadır. Bu çalışmada, Bilgi Eksikliği modelinin dayandığı varsayımları farklı değişkenler açısından inceleyen Çapraz Bilgisizlik yaklaşımı önerilmektedir. Halkta bir bilgi eksikliği olduğunu ve bu boşluğun doldurulması halinde halkta bilimsel gelişmeleri ve bilim adamlarını destekleyecek tutumların gelişeceğini ileri süren Bilgi Eksikliği modeli, bu sözde boşluğun doldurulmasında önemli bir rol oynaması beklenen bilim adamları ve gazetecilerde de bilgi eksikliği olabileceği olasılığını göz önünde bulundurmamıştır. Konuya Bilgi Eksikliği modelinden daha farklı bir perspektiften bakan bu çalışma, halkta bilimi destekleyen ve bilim insanlarına güven duyan tutumlar geliştirmeye katkıda bulunacağını savunan Çapraz Bilgisizlik yaklaşımını önermektedir. Çapraz Bilgisizlik yaklaşımı, araştırmacılara, bilim insanı-gazeteci çatışmasının ortadan kaldırılması ve sonuçta, Halkın Bilim Anlayışı çalışmalarına katkıda bulunabilecek farklı bir bakış açısı önermesi bakımından önemlidir.]]> <![CDATA[In the early 1960s, first in the USA and Britain and then in many countries, the debates initiated by scientists that the public's interest in scientific developments is gradually decreasing, the sense of trust in scientists is also weakening, which will endanger the future of the countries, has started to be influential in the world of science and politics. When the surveys conducted at that time began to confirm these concerns, it raised the question of how to find a solution to this problem. This issue has attracted the attention of almost every segment of society from academics to politicians. The concerns that the public is less and less interested in the developments in science and technology, that their trust in scientists is decreasing, and that this endangers the future of the countries, was expressed by scientists for the first time, and this problem started to be discussed in the context of science and politics. In the 1980s, some social scientists developed the "deficit model", in other words the "knowledge deficit" model, to help to solve this problem. The Knowledge Deficit model is based on the assumptions that the public is unaware of the basic scientific facts, therefore exhibits negative attitudes towards science and some scientific applications, they distrust scientists, and if the basic scientific facts are taught to the public, they will develop attitudes that support science and scientific practices, and will start to trust scientists. In this study, the Cross Ignorance approach, which examines the assumptions on which the Knowledge Deficit model is based, in terms of different variables is proposed. The Knowledge Deficit model, which asserts that there is an information gap in the public and that if this gap is filled, attitudes will develop in the public to support scientific developments and scientists, has not considered the possibility that there may be an information gap in scientists and journalists who are are expected to play an important role in filling the supposed information gap in the public. This paper proposes the Cross Ignorance approach, which claims to contribute to developing attitudes in the public to support science and to build trust in scientists. The Cross Ignorance approach looks at this issue from a different perspective than the Knowledge Deficit model does. The Cross Ignorance approach is important in terms of proposing a different perspective to researchers, which can contribute to the elimination of the scientist-journalist conflict, and ultimately to Public Understanding of Science efforts.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46865 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 4009-4034 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/648 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID 19 Pandemisinin Finansal Etkileri: BİST İmalat Sektörü Uygulaması]]> <![CDATA[Financial Effects of COVID 19 Pandemic: Application of BIST Manufacturing Sector]]> <![CDATA[Ahmet BAYRAKTAR]]> <![CDATA[Finans, COVID 19, BİST, İmalat Sektörü, Hisse Senedi Getirisi]]> <![CDATA[Finance, COVID 19, BIST, Manufacturing Sector, Stock Return]]> <![CDATA[COVID 19 ilk olarak Çin Wuhan eyaletinde Aralık 2019 ayında tespit edildi, Türkiye’de ise 11 Mart 2020 tarihinde ilk vaka duyuruldu. COVID 19 pandemi olarak nitelendirilmesinden sonra sadece bir sağlık sorunu olmasının ötesinde birçok sosyal, siyasal ve ekonomik etkileri oldu.  Özellikle karantina uygulamaları çerçevesinde uluslararası sınırlandırmalar ile birlikte tedarik zincirlerindeki kesintiler ekonomik faaliyetlerde daralmaya yol açtı. Bu süreçte bazı sektörlerde yatırımlar azaldı ve özellikle gıda sektöründe talep artışı görüldü. Pandemiyle birlikte menkul kıymet borsalarında satışlar hisse senedi fiyatlarını düşürdü. Daha sonraki süreçte ise borsalarda toparlanma hareketi gözlendi. Bu çalışmada BİST İmalat Sektörü hisse senetleri üzerinde COVID 19 pandemisinin etkisi incelenmiştir. Hisse senedi getiri sonuçlarına göre, BİST 100’de işlem gören İmalat sektörüne ait hisse senetlerinin gün bazında ortalama olarak negatif getiri ürettikleri görülmektedir. Söz konusu getiri duyuru tarihinden bir gün sonrasında daha belirgindir (Dt+1: -0,07). Bu tarihte pandemi etkisiyle Dünya borsalarında görülen düşüşe paralel BİST’te de düşüş gerçekleşmiştir. Araştırmada pandeminin yarattığı belirsizlik ortamında özellikle Duyuru tarihi etrafında fiyat oynaklığının yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Araştırma verileri süreç bazında incelendiğinde ise duyuru tarihinden 130 gün önceki süreçte (Dt-130) ortalama olarak %0,12, duyuru tarihinden sonraki 130 günlük süreçte (Dt+130) ortalama olarak %0,46 pozitif getiri ürettiği görülmektedir. Bu verilere göre BİST 100 de işlem gören imalat sektörü hisse senetlerinin pandemiden önceki süreçten daha fazla getiri ürettikleri görülmektedir. Bu veriler BİST bazında sektörün pandeminin olumsuz etkilerini giderdiği ve toparlandığı şeklinde yorumlanmaktadır.]]> <![CDATA[COVID19 first time in December 2019 in Wuhan province in China, first in Turkey on March 11, 2020 is beyond many social, political and economic impact was. Especially international restrictions within the framework of quarantine practices and interruptions in supply chains led to a contraction in economic activities. During this period, investments in some sectors decreased and demand cases were announced, especially in the food sector. After COVID 19 was described as a pandemic, there was an increase in only one health problem. With the pandemic, sales in stock markets lowered stock prices. In the following period, a recovery movement was observed in the stock markets. In this study, the effect of Covid 19 pandemic on BIST Manufacturing Sector stocks was examined. According to the stock return results, it is seen that the stocks of the manufacturing sector, which are traded in BIST 100, produce negative returns on average on a daily basis. The said return is more noticeable one day after the announcement date (Dt + 1: -0.07). On this date, there was a decrease in BIST in parallel with the decrease seen in the world stock markets due to the pandemic effect. In the research, it has been observed that in the uncertainty environment created by the pandemic, price volatility is high, especially around the date of the Announcement. When the research data are analyzed on a process basis, it is seen that it produced an average of 0.12% in the period 130 days before the announcement date (Dt-130), and an average of 0.46% positive return in the 130 days after the announcement date (Dt + 130). According to these data, it is seen that the manufacturing sector stocks traded in the BIST 100 generate higher returns than the period before the pandemic. These data are interpreted as the sector eliminated the negative effects of the pandemic and recovered on the basis of BIST.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46807 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3415-3427]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/649 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Müzik Performans Kaygısı Üzerine Yapılmış Lisansüstü Çalışmaların İncelenmesi]]> <![CDATA[An Analysis of Graduate Studies in Turkey about Musical Performance Anxiety ]]> <![CDATA[Ümit Kubilay CAN]]> <![CDATA[Büşra AKBAL]]> <![CDATA[Müzik, müzikte performans, müzik performans kaygısı, müzikte bibliyografya çalışmaları, lisansüstü çalışmalar]]> <![CDATA[Music, performance in music, music performance anxiety, bibliography studies in music, postgraduate studies]]> <![CDATA[Bu araştırmada Türkiye’de müzik performans kaygısı üzerine yapılmış lisansüstü çalışmaların incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, Müzik performans kaygısı üzerine yapılmış lisansüstü çalışmaların güncel durumunu ortaya koyması açısından önem taşımaktadır. Araştırma kapsamına alınan veri tabanı YÖK (Yüksek Öğretim Kurumu) Ulusal Tez Merkezi’dir. Çalışmada verilerin toplanılması Nisan 2020 tarihinde sonlandırılmıştır. Çalışma verilerinin taranmasında “kaygı”, “performans”, “müzik performans”, “anksiyete” anahtar kelimeleri kullanılmıştır. Elde edilen tezler arasında konu alanı müzik içerikli olanlar araştırma kapsamına dahil edilmiştir. Elde edilen veriler ise bibliyometrik özellikleri kapsamında araştırılıp, değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda 19 lisansüstü teze ulaşılmıştır. Bu tezlerin yıllara, konulara, yöntemlerine ve kaynak özelliklerine göre dağılımları tespit edilmiştir. İlk çalışmanın 2006 yılında gerçekleştirildiği görülmüştür. Elde edilen tezlerin 3 periyotta sayısal dağılımına bakıldığında, 2006-2010 yılları arasında 4 adet, 2011-2015 yılları arasında 3 adet, 2016-2020 yılları arasında ise 12 adet tezin olduğu tespit edilmiştir. Son periyota bakıldığında, 2013 yılında Türkçeye uyarlanan Kenny Müzik Performans Kaygısı Envanterinin literatüre girmesi ile birlikte lisansüstü çalışmaların sayısında artış olduğu gözlenmiştir. Tez türlerinin sayısal dağılımına bakıldığında, yüksek lisans 12 adet, doktora 7 adet tez tespit edilmiş olup, sanatta yeterlik düzeyinde bir araştırmaya rastlanılmamıştır. Konu alanlarına göre tezlerin dağılımına bakıldığında, kaygı durum düzeyinin belirlenmesinde çeşitli değişkenler ile ilişkisi/etkisine yönelik araştırma konusu kapsamında 13 tez olduğu, başa çıkma yöntem ve stratejilerine yönelik 5 tez, performans kaygısına neden olan faktörlere yönelik konusunda 1 tez olduğu görülmüştür. Kadın müzisyenlerin, müzik performans kaygısını daha fazla yaşamış olduğu yönündeki literatür sonuçları ile de örtüşen bu araştırmada, müzik performans kaygısı konusuna kadın araştırmacıların daha fazla ilgi duydukları gösterilmiştir. Eğitim bilimleri enstitüsü müzik öğretmenliği programlarına sahip olan üniversitelerin Müzik performans kaygısı konusunda daha fazla çalışma gerçekleştirdiği görülmektedir. Tezlerin konu alanlarına bakıldığında, “Performans kaygısına neden olan faktörler” konu alanında çok az sayıda çalışma olduğu göze çarpmaktadır. Tezlerin yöntemlerine bakıldığında, ilişkisel tarama modeli ve betimsel model; tarama, deneysel, karma ve deneme modellerine göre daha çok tercih edilmiştir. Tezlerin kaynakçalarına bakıldığında ise, yabancı kaynak kullanımının Türkçe kaynak kullanımımndan daha fazla olduğu göze çarpmaktadır. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde, Müzik Performans Kaygısı ile ilgili lisansüstü araştırmaların sayısal ve nitelik olarak yetersiz olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle, müzik performansı kaygısına sebep olan faktörleri ortaya koyan ve bununla ilgili çözüm yollarını ele alan yeni çalışmaların yapılması önerilmektedir.]]> <![CDATA[This research was conducted on postgraduate music performance anxiety in Turkey is aimed to study the studies. The data obtained from the research are important in terms of revealing the current status of the postgraduate studies on Music performance anxiety. The database included in the research is CHE (Council of Higher Education) National Thesis Center. Data collection in the study was terminated in April 2020. Keywords "anxiety", "performance", "music performance", "anxiety" were used to scan the study data. Among the obtained theses, those whose subject area includes music were included in the scope of the research. The obtained data were investigated and evaluated within the scope of their bibliometric properties. As a result of the research, 19 graduate theses were reached. The distribution of these theses according to years, subjects, methods and resource features has been determined. The first study has been realized in 2006. Considering the numerical distribution of the obtained theses in 3 periods, it was determined that there were 4 theses between 2006-2010, 3 between 2011-2015, and 12 between 2016-2020. In the last period, with the introduction of the Kenny Music Performance Anxiety Inventory, which was adapted to Turkish in 2013, it has been observed that the number of postgraduate studies has increased. Considering the numerical distribution of thesis types, 12 master theses and 7 doctoral theses were identified, and no research was found at the level of proficiency in art. Considering the distribution of the theses by subject areas, it was seen that there were 13 theses within the scope of the research subject regarding the relationship / effect of various variables in determining the level of anxiety, 5 theses on coping methods and strategies, 1 thesis on the factors that cause performance anxiety. In this study, which coincides with the literature results that female musicians experienced more music performance anxiety, it was shown that female researchers were more interested in music performance anxiety. It was concluded that universities with educational sciences institute music teaching programs carried out more studies on Music performance anxiety. When the subject areas of the theses are examined, it is observed that there are very few studies in the subject area of "Factors that cause performance anxiety". When looking at the methods of the theses, the relational survey model and the descriptive model; scanning, experimental, mixed and experimental models were preferred more. According to the bibliography of theses, it is striking that the use of foreign resources is higher than the use of Turkish resources. When the research results are evaluated in general, it is thought that postgraduate studies on Music Performance Anxiety are inadequate in terms of quantity and quality. For this reason, it is recommended to carry out new studies that reveal the factors that cause music performance anxiety and address the relevant solutions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46795 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 85-101 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/650 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sinematik Anlatı Sığıntı (1974)’da Melankolik Karakterin Analizi]]> <![CDATA[An Analysis of the Melancholic Character in the Cinematic Narrative Misfit (1974)]]> <![CDATA[Mustafa Zeki ÇIRAKLI]]> <![CDATA[Öznur YEMEZ]]> <![CDATA[Filoloji, Sığıntı (1974), sinematik anlatı, janr, melodram, melankoli]]> <![CDATA[Misfit (Sığıntı, 1974), cinematic narrative, Yeşilçam, melodrama, melancholy, trauma]]> <![CDATA[Karakter analizi Aristo’dan bu yana bütün dramatik anlatıların çözümlenmesinde önemli yer tutar. Nitekim hikâye ve olay örgüsü barındıran bütün temsil sanatlarının merkezinde karakter yer aldığı gibi melodramlarda da dramatik çatışmada kritik rol melankolik karaktere aittir. Yeşilçam sinematik anlatı türlerinden melodramlarda sıklıkla karşımıza çıkan melankolik karakterlerin incelenmesi anlatı çatısının ve dramatik çatışmanın nasıl inşa edildiğini ortaya koymak açısından ışık tutucudur. Sığıntı (1974) filmindeki karakteri ele alan bu çalışma, anlatı tekniği ve sinemasal kurgusuyla olmasa da karakter derinliği açısından filmin önemli bir Yeşilçam melodramı olduğunu ortaya koyar. Çalışmanın amacı melodramatik karakterin moral, psikolojik ve toplumsal dönüşümünü göstermektir ve kuramsal olarak açıklamaktır. Analiz yöntemi olarak tür teorisi ve psikanalitik eleştiri kuramlarını kullanacak olan bu çalışma, anlatıbilim ve film teorisi çerçevesinde melankolik karakterin analizine odaklanacaktır. Çalışma, karakterin melodramatik yönünü tür teorisi kavramlarıyla, melankolik yönünü ise Adler, Kristeva ve Lacan’ın geliştirdiği psikanalitik terminolojiyle analiz edecektir. Karakter incelendiğinde ve hikâyesi kuramsal olarak yeniden okunduğunda Sığıntı’nın toplumsallaşamayan melankolik bir karakterin dönüşümünü anlattığı anlaşılır. Karakterin, içinde yaşadığı toplumun bir parçası olmayı reddeden, sembolik düzlemde sınırlı görünürlüğü tercih eden, toplumu ve toplumsal olanı yadsıyan, toplumsallaş(a)mayan bir melankolik olduğu anlaşılmaktadır. Yaşadığı uyumsuzluğu yarattığı tek kişilik dünyasında onarmaya çalışan karakterin, yaşamına giren görme engelli bir kadın sayesinde yeniden toplumsallaşmaya başladığı, bir birey/insan olarak değer ve sevgi görerek zamanla geçmişin travmatik etkilerini sildiği, insanlara olan güvensizliğini yendiği, dille olan ilişkisini tamir ederek toplumda bir sığıntı olmaktan kurtulduğu görülür. Karakterin toplumu reddeder görünse de toplumsallaşmayı ve kaçtığı toplumun bir parçası olmayı arzulaması Sığıntı’nın seyirciye verdiği önemli bir mesajdır. Dolayısıyla, Sığıntı’nın diğer birçok melodram anlatısı gibi bir toplumsallaşma hikâyesi anlatmasının sosyo-kültürel ve sosyo-politik imaları vardır denebilir.]]> <![CDATA[Character analysis is significant in the criticism of all dramatic narratives since Aristotle. Character lies at the heart of all dramatic arts that include story and plot as well as retains a critical role in creating dramatic conflict. The analysis of melancholic characters recurrently cast in Yeşilçam cinematic narratives may shed light on how dramatic conflict is created through melodramatic narrative patterns. This study deals with the transformation of the melancholic persona and aims at the theoretical analysis of the melancholic character in Misfit (1974). The study uses a methodology of critical and theoretical reading. The critical analysis employs the theoretical terminologies borrowed from genre theory, narratology, and psychoanalytical criticism. The study shows that the film is an extraordinary Yeşilçam narrative with its character, though not with the extreme narrative style or sophisticated cinematic editing. When the character is examined, and the story is reviewed from a theoretical perspective, it is seen that Misfit represents the transformation of a melancholic persona who is unable to socialize, rejecting life and social bonds. The character, attaching to life as a misfit, is portrayed to go almost invisible on the Symbolic (Lacan); fails to repair his incongruity in his shelter where he persistently resides to isolation. The study additionally analyses how a blind woman, unpredictably entering his life, triggers his socialization again. As a valued and loved person, the character gradually begins to heal his traumatic past through socialization. He eventually overcomes his distrust of people, repairs his relationship with language, saves himself from being a refuge in society. The study concludes that Misfit tells a socialization story like many other melodrama narratives. The character, even though seemingly refuses to become part of social life, actually desires to socialize, which seems an indirect message to the audience. Hence, it can be argued that the film has further socio-cultural and socio-political implications.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46731 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 151-167 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/651 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sanatta Mekânın Yeni Deneyimi: James Turrell]]> <![CDATA[New Experience of the Space in Art: James Turrell]]> <![CDATA[Canan ZÖNGÜR]]> <![CDATA[Nilay ÖZSAVAŞ ULUÇAY]]> <![CDATA[Heykel, Mekân, Işık, Renk, James Turrell]]> <![CDATA[Sculpture, Space, Light, Color, James Turrell]]> <![CDATA[Modern dönemde sanat ifadesi tek bir biçimde olmaktan çıkmış, disiplinlerarası bir hal almıştır. Bu bağlamda özellikle sanat ve tasarım alanlarının birlikteliği ve bilimin katkısıyla biçimlenen yeni deneyimler artmaktadır. Çağdaş sanatın doğuşu ile birlikte bu yeni üretim ve ifade biçimlerinde mekân önemli bir rol oynayarak, izleyiciye farklı deneyimler sunmaktadır. Bu çalışmadaki amaç, çağdaş sanatın ifade biçimleri ile birlikte renk-ışık-mekânı konu alan sanatçılardan biri olan James Turrell’in çalışmalarını aktarmaktır. Çalışmada betimsel araştırma yöntem olarak kullanılmış ve konu ile ilgili literatür taraması yapılarak, veriler nitel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Yapılan araştırmalar sonucunda, Turrell’in özellikle hem sanat, hem tasarım, hem de bilimin ışığında yapmış olduğu çalışmalar incelenerek, mekân, ışık ve renk kullanımı ile oluşturduğu önemli örnekler üzerinde durulmuştur. Turrell çalışmalarında doğanın sanatı ile olan etkileşimini ön plana çıkararak yeni birer mekân oluşturmakta ve bu mekânlarda ışık ve renk ile oluşturduğu etkilerle izleyiciye mekâna dair yeni deneyimler sunmaktadır. Çalışmaları sadece izlenen değil aynı zamanda yaşanan birer yapıt haline gelmektedir. Böylece sanat ve tasarım etkileşiminde mekâna dair yeni deneyimler sunulmaktadır. Mekân sanatın ögesi olmaktan çıkmış ve sanatın kendisi olarak farklı bir ifade biçimi göstermektedir. Disiplinlerarası etkileşime dair örneklerden birini oluşturan bu yaklaşım, sanatın ifade biçimlerinden biri olarak James Turrell’in sanatını ortaya koymaktadır. Yapılan bu araştırma ile disiplinlerarası sanat anlayışında oluşturulacak yeni çalışmalara yol göstermek hedeflenmiştir.]]> <![CDATA[In the modern period, art expression does not have a single form, it has become interdisciplinary. In this context, new experiences shaped by the unity of art and design fields and the contribution of science increase. With the rise of contemporary art, space plays an important role in these new forms of production and expression, offering different experiences to the viewer. The aim of this study is to convey the works of James Turrell, one of the artists working on the subjects of color-light-space, as well as expressions of contemporary art. As a methodology, descriptive research was used in this study, the literatüre was reviewed and the data were evaluated by using qualitative analysis method. As a result of the researches, Turrell's works, especially with the effect of both art, design and science, were examined and important examples created by the use of space, light and color were emphasized. Turrell creates new spaces by emphasizing the interaction of nature with art in his works and offers the audience new experiences of the space with the effects he creates with light and color in these spaces. His work becomes an art that is not only watched but also lived. Thus, new experiences of space are offered in the interaction of art and design. Space has ceased to be an element of art and shows a different form of expression as art itself. This approach, which is one of the examples of interdisciplinary interaction, reveals the art of James Turrell as one of the expressions of art. With this research, it is aimed to guide new studies to be created in an interdisciplinary understanding of art.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46700 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3931-3941]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/652 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Orta Çağ İslâm Coğrafyacılarına Göre Rey Şehrine Dair Bazı Tespitler]]> <![CDATA[Some Determinations on the City of Rayy According to the Medieval Islamic Geographers]]> <![CDATA[Mustafa AYLAR]]> <![CDATA[Ataollah HASSANİ]]> <![CDATA[Tarih, Orta Çağ, Rey Şehri, Müslüman Coğrafyacılar, Tarihî Coğrafya, Rey Tarihi]]> <![CDATA[History, the Middle Ages, the City of Rayy, Muslim Geographers, Historical Geography, the History of Rayy]]> <![CDATA[Eski Çağlar’dan itibaren önemli bir konumda bulunan İran’ın kadim şehirlerinden biri olan Rey, bu mevkiini Orta Çağ boyunca devam ettirmiştir. Şehrin adı, ehemmiyetinden dolayı gerek dinî gerekse diğer kitaplarda çeşitli şekillerde kaydedilmiştir. Dinî açıdan Zerdüştîler için önemli bir statüde bulunmasının yanında ticarî açıdan İpek Yolu güzergâhı üzerinde bulunması şehrin ehemmiyetini daha da artırmıştır. Hulefâ-yi Râşidîn zamanında İslâm hâkimiyetine geçen şehir, Orta Çağ boyunca coğrafî, dinî, ticari açıdan ehemmiyetini sürdürmüş, jeopolitik konumundan dolayı birkaç yüzyıl boyunca önemli bir kavşak noktası olmuştur. Öte yandan VIII. ve IX. yüzyıllardan itibaren coğrafya ilminin, Müslüman ilim adamları tarafından revaç bulması neticesinde Müslüman coğrafyacılar bilhassa İslâm ülkelerinin coğrafyası ve şehirleri hakkında birçok eser telif etmişler ve bu eserlerin bir kısmında Rey şehri hakkında önemli bilgiler vermişlerdir. İslâm coğrafyacıları tarafından Cibâl bölgesinin şehirlerinden biri sayılan Rey, müellifler tarafından üstün unvanlarla nitelendirilmiştir. Abbâsî Halifesi Mehdî’nin şehre gelişi ile birlikte şehirde bir takım önemli gelişmeler yaşanmış ve Rey şehrinin merkezi Muhammediyye olarak anılmıştır. Bu çalışmada Orta Çağ İslâm coğrafyacılarının telif ettiği eserler temel alınarak Rey şehri ile ilgili bazı tespitlere ulaşılmış ve bu bilgiler kategorize edilerek farklı başlıklar altında analiz edilmiştir. Bu amaçla araştırmada; Rey şehrinin adının nereden geldiği, coğrafî konumu, alanı, hava durumu, nehirler, kanallar ve şehrin içyapısı gibi konulara değinilerek döneme özgü temel bilgiler verilmiştir.]]> <![CDATA[Rayy, one of the ancient cities of Iran, which has been in an important position since the Ancient Ages, continued this position throughout the Middle Ages. The name of the city has been mentioned in various ways in both religious and other books due to its importance. In addition to being in an important place for Zoroastrians in terms of religion, being on the route of the Silk Road in terms of trade has further increased the importance of the city. The city, which was dominated by Islam during the reign of the Rashidun Caliphs, continued to be important geographically, religiously and commercially throughout the Middle Ages, and became an important crossroads for several centuries due to its geopolitical position. Due to its geopolitical location, the city has been an important crossroads for several centuries. Since the 8th and 9th centuries, as a result of the popularity of the science of geography by Muslim scientists, Muslim geographers wrote many works on the geography and cities of Islamic countries and gave important information about the city of Rayy in some of these works. Regarded as one of the cities of the Jibâl region by Islamic geographers, Rayy was described with superior titles by the authors. With the arrival of the Abbasid Caliph Mahdi to the city, some important developments took place in the city and the center of the city of Rayy was called Muhammadiyya. In this study, based on the works written by medieval Islamic geographers, some determinations about the city of Rayy were reached and this information was categorized and analyzed under different headings. For this purpose, in this research, basic information specific to the period was given by referring to subjects such as where the name of the city of Rayy came from, its geographical location, area, weather, rivers, canals and the inner structure of the city.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46689 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3373-3388]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/653 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Sinemasında Kimlik ve Başarı]]> <![CDATA[Identity and Success in Turkish Cinema]]> <![CDATA[Marcelo MACEDO RIZO]]> <![CDATA[Türk sineması, kimlik yarışması, tasvir, Türk gişe rekorları, pazarlama]]> <![CDATA[Turkish cinema, identity contest, representation, Turkish blockbuster movies, marketing]]> <![CDATA[Türkiye’de 1989 yılında film izleyici sayısı ölçülmeye başlanmıştır. Rakamsal veriler son yirmi yılda izleyici sayısında ve maddi anlamda kayda değer bir yükseliş olduğunu göstermektedir. Bu verilere dayanarak şunu söyleme mümkündür ki 2000’li yılların başından itibaren Türk film endüstrisi daha ilgi çekici bir hale gelmiş ve karlı bir iş sahasına dönüşmüştür. Yürütülen araştırmalara göre bu başarı aşağıda belirtilen sebepler ile açıklanabilir. İlk olarak film sektöründeki etkileyici büyüme onun televizyon endüstrisinden bağımsız olmasını sağlamıştır. İkinci olarak yüksek bütçeli yapım şirketlerinin yaygınlaşmasıdır. Üçüncüsü, devlet tarafından verilen yasal ve destekleyici teşviklerdir. Dördüncüsü medyanın kitlesel gücü, pazarlama ağı özellikle internetin ve yeni sosyal ağların uzantılarıyla geniş bir alana yayılmasıdır. Son olarak Türkiye nüfusunun ortalama gelirinin artmasıdır. Yüksek katılımla filmlere ilişkin, birçok Türk komedi filminin yerli seyirci için sadece ilgi çekici bir eğlence kaynağı olmamakla birlikte kişilerin kendi kişisel kimliklerini de bu filmlerde görmeleridir. Bu bağlamda, Türk izleyicisi kendisinin perdede aktif bir biçimde tasvir edildiğini hissetmektedir (Karakterin davranışı, tepkisi Türk mizacını ve özelliklerini temsil etmektedir). Bunun yanı sıra edilgen durumda ise karakter temsil ettiği Türk tipini karşı tarafa yansıtmamaktadır. Komedi filmlerinin yanında aile içi dram veya aksiyon filmlerindeki milliyetçi özellikler Türk halkı tarafından beğeniyle karşılanmaktadır. Altı çizilen bahis, Türklüğün anlamının son yıllarda toplum içinde birçok ekonomik, politik ve sosyal anlamda yaşanılan değişimler sonucunda kimlik krizine sebep olmasını ve tanımlanamayan rekabeti kastetmektedir.]]> <![CDATA[In 1989 the number of cinema movie viewers in Turkey started to be measured. The figures show a significant increase in attendance and earnings on the last twenty years. Based on these data it is possible to state that since the 2000s the Turkish film industry has become a mass phenomenon and a very profitable business. According to the research conducted such success can be explained by several reasons. First, the impressive growth of the film-making sector has made it independent from the television industry. Secondly, the proliferation of high-budget production companies. Thirdly, the boost driven by legal and governmental incentives. Fourthly, the massification of mass media and marketing networks, especially spurred by the huge spreading of internet and the new social ones. Finally, the improvement of the average income of Turkey’s population. Regarding the movies massively attended, most of them are Turkish comedies which are attractive to domestic audiences not only as entertainment but also because they involve identity references. In this sense, the Turkish spectator feels himself depicted in the screen in an active manner (the behaviors and reactions by the characters are a representation of Turkish idiosyncrasy) as well as in a passive one (the character represents the type of Turk the spectator feels he is not). Besides comedies, domestic dramas or action movies appealing to nationalistic elements are also well received by the Turkish public. The underlying discussion refers to an undefined contest for what Turkishness means within a society that has experienced many economic, political and social changes in recent decades, which have created an identity crisis.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46642 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 253-262 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/654 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İlköğretim Sekizinci Sınıf Türkçe Ders Kitaplarındaki Okuma Metinlerine Göstergebilimsel Bağlamda Bir Yaklaşım Denemesi]]> <![CDATA[An Experimental Approach to Reading Texts in Eighth Grade Turkish Textbooks in a Semiotic Context]]> <![CDATA[Efe Sıddık TEKİNARSLAN]]> <![CDATA[Murat YİĞİT]]> <![CDATA[Türkçe Eğitimi, Metin Dilbilimsel İnceleme, Okuma Metni, Göstergebilim, Göstergebilimsel Çözümleme]]> <![CDATA[Turkish Education, Text Linguistic Analysis, Reading Text, Semiotics, Semiotic Analysis]]> <![CDATA[Modern eğitim anlayışı; niteliğin artırılması için kullanılan yöntem, teknik, materyal ya da eğitim araçlarında çeşitliliğin sağlanmasını bir zorunluluk olarak ortaya koymuştur. Hem öğrencilerin hem de öğretmenlerin sorunsuz ve en kolay şekilde ulaşabildikleri, ders içi etkinliklerde en çok kullandıkları eğitim materyali ders kitaplarıdır. Türkçe eğitimi açısından bakıldığında ise eğitim materyali olarak metinler ön plana çıkmaktadır. Metin işleme sürecinde öğretmenin aktif olduğu, öğrencinin pasifize edildiği, içeriğin ise üstünkörü bir şekilde ele alındığı klasik metin inceleme yöntemleri kullanılmaktadır. Klasik metin inceleme yöntemleriyle ele alınan metinlerde her detaya ulaşabilmek mümkün değildir. Bilinen ögelerin üzerinden hızlıca geçildiği için klasik yöntemler her defasında eksik unsurlar bırakmaktadır. Bu bağlamda, metindeki anlamların tespit edilebilmesi için göstergebilimin imkanlarından yararlanmak gerekir. Çünkü göstergebilim, bilimsel perspektifle nesnel değerlendirme ve metinleri tüm detaylarıyla derinlemesine inceleme fırsatı sunar. Bu çalışmada, Millî Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı tarafından; 2017-2018 eğitim öğretim yılında ilköğretim 8. sınıf öğrencileri için tavsiye edilen Türkçe ders kitaplarından biri esas alınmış ve bu kitaptaki okuma metinleri göstergebilimsel bağlamda bir incelemeye (okumaya) tabi tutulmuştur. Çalışma, 8. sınıf Türkçe ders kitabında bulunan 13 anlatısal okuma metniyle sınırlandırılmış, bu metinler içerik analizi yöntemiyle irdelenmiş, çalışmanın amacı doğrultusunda çeşitli kavram ve ilişkiler analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda, metinsel iletilerdeki derin ve örtük yapıya göstergebilimsel okuma yöntemiyle ulaşılabileceği, bunun derin öğrenmelerin oluşumuna zemin hazırlayarak Türkçe öğretiminde temel dil becerilerinin kazandırılmasına katkı sağlayabileceği sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The modern concept of education has made it a necessity to ensure diversity in the method, technique, material or educational tools used to increase the quality. The educational material that both students and teachers can smoothly and easily access and that they use most in in-class activities are textbooks. In terms of Turkish education, texts come to the forefront as educational materials. In the text processing, classical text analysis methods are used, in which the teacher is active, the student is passivated, and the content is shallowly handled. It is not possible to reach every detail in the texts handled with classical text analysis methods. Classical methods always leave missing elements, as known elements are scanned quickly. In this regard, it is necessary to benefit from the provision of semiotics in order to determine the meanings in the text, because semiotics offers objective evaluations and examination of the text in all its details with its scientific point of view. In this study, the Turkish textbook prepared for primary education 8th grade students in the 2017-2018 academic year, one of the recommendations of the Ministry of National Education, Head Council of Education and Morality, were taken as a basis and within this framework, the reading texts in the textbook were examined in a semiotic (reading) context. The study is restricted to 13 narrative reading texts in the 8th grade Turkish textbook. The narrative reading texts are examined with content analysis method, various concepts and relations are analyzed in accordance with the aim of the study. As a result of the study, it was concluded that the deep and implicit structure of textual messages can be reached by semiotic reading method, and this can contribute to the acquisition of basic language skills in Turkish teaching by laying the groundwork for the formation of deep learning.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46588 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3793-3806]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/655 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Salgını Aldığımız Önlemler mi Yavaşlattı: Salgına Önlem Alma Miktarı ile Önlemlerin Algılanan Faydalılığı ve Zorluğu, Sorumluluk Algısı ve Baş Etme Yolları Arasındaki İlişki]]> <![CDATA[Did the Precautıons We Took Slow the Pandemic: The Amount of Precautionary Behaviors Taken Against the Pandemic and Its Relatıonship with Perceived Benefit and Difficulty of Precautions, Perception of Responsibility and Ways of Coping ]]> <![CDATA[Aslı ERŞAN]]> <![CDATA[Perihan CENGİZ - Alpay ÇİLLER - Mehmet ŞAKİROĞLU]]> <![CDATA[Psikoloji, önlem alma davranışı, baş etme yolları, algılanan fayda, algılanan zorluk, algılanan sorumluluk]]> <![CDATA[Psychology, precautionary behavior, ways of coping, perceived benefit, perceived difficulty, perceived responsibility]]> <![CDATA[Bu çalışmanın temel amacı salgına karşı önlem alma davranışı ile önlemin algılanan faydalılığı ve zorluğu, sorumluluk algısı ve baş etme yolları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bireylerin onlara önerilen ya da zorunlu kılınan bu önlemlere uymalarını etkileyen psikolojik faktörler arasında sorumluluk algısının da yer aldığı düşünülmektedir. Bu nedenle bu araştırma kapsamında bireylerin sorumluluk algılarının Covid-19 salgınına karşı önlem alma davranışını da etkileyeceği düşünülmüştür. Bu amaç kapsamında 299 kişiden (207 kadın,92 erkek) toplanan veriler analiz edilmiştir. Araştırmanın verileri; demografik bilgi formu, algılanan sorumluluk ölçümü, önlem alma ve almama nedenleri formu, Salgına Önlem Ölçeği ve Baş Etme Yolları Ölçeği (Ways of Coping) olmak üzere toplam altı form ile toplanmıştır. Veri toplama işlemi, belirtilen ölçekler aracılığıyla internet üzerinden toplanmıştır. Önlem alma miktarı açısından cinsiyetler arasında kadınların lehinde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Analiz sonuçlarına göre algılanan faydalılığın, algılanan zorluğun ve problem odaklı-iyimser baş etme yaklaşımının önlem alma davranışını yordadığı bulunmuştur. Alınacak önlem ne kadar faydalı algılanırsa, o önlem o kadar çok uygulanmaktadır. Bununla birlikte alınacak önlem ne kadar zor algılanırsa, o önlem o kadar az uygulanmaktadır. Problem odaklı / iyimser baş etme stratejisini kullanan kişiler salgına karşı daha çok önlem almaktadır. Buna ek olarak, önlemin algılanan faydalılığı değişkeninin problem odaklı-iyimser baş etme ile önlem alma davranışı arasındaki ilişkiye ve önlemin algılanan zorluğu ile önlem alma davranışı arasındaki ilişkiye aracılık ettiği bulunmuştur. ]]> <![CDATA[The main purpose of this study is to examine the relationship between the precautionary behaviours taken against pandemic and its perceived difficulty and benefit, perception of responsibility and ways of coping. In line with this purpose, the data which is collected from 299 people (207 female, 92 male) were analyzed. Participants completed six forms that are demographic information form, perceived responsibility measurement, reasons for taking precautions and not taking precautions, Taking Precautions Against Pandemic Scale and Ways of Coping Scale. The data was collected over the internet via the scales specified. Results indicated that there was a significant difference between the genders in favor of women in terms of the amount of precaution taken. According to the results of the analysis, it was found that the perceived benefit, perceived difficulty, and problem focused / optimistic coping approach predicted the precautionary behavior. The more beneficial a precaution is perceived, that precaution is implemented most. However, the more difficult a precaution is perceived, that precaution is implemented less. People who use problem focused / optimistic coping strategies take precautions most. In addition to this, it was found that the perceived benefit of the precautions variable mediated both the relationship between the problem focused / optimistic coping approach and precautionary behaviors and the relationship between the perceived difficulty of the precaution and the precautionary behavior.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46567 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 203-217 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/656 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uzaktan Eğitim Uygulamalarına İlişkin Öğretmen Görüşleri: Ölçek Çalışması]]> <![CDATA[Teachers' Views on Distance Education Applications: Scale Study]]> <![CDATA[Ramazan ÖZKUL]]> <![CDATA[Dilek KIRNIK - Oktay DÖNÜK - Yusuf ALTUNHAN - Yahya ALTUNKAYNAK]]> <![CDATA[Eğitim bilimleri, Uzaktan Eğitim, Ölçek geliştirme, Öğretmen, Online Eğitim]]> <![CDATA[Educational sciences, Distance Education, Scale development, Teacher, Online Education]]> <![CDATA[Eğitim alanında öğretmenlerin teknolojiyi takip etmesi, kişisel ve mesleki gelişimlerinde uzaktan eğitim araçlarını etkin kullanması önemli görülmektedir. Bu kapsamda öğretmenlerin uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerini belirlemek için ölçek geliştirme çalışmaları yapılmıştır. Madde belirleme aşamasında alan uzmanı olan 1 öğretim üyesinden ve 3 uzmandan görüş alınmıştır. 26 maddeden oluşan madde havuzu ile ön uygulama yapılmıştır. Araştırma için 28/08/2020-E.55315 tarih ve sayı ile İnönü Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulundan gerekli izin alınmıştır. Ölçek maddeleri, 5’ li likert tipindedir ve katılımcıların maddelere katılma dereceleri sınıflandırılmıştır. Özel olarak geliştirilen uzaktan eğitim değerlendirme ölçeği, 600 öğretmen ve okul yöneticisine uygulanmıştır. Araştırmanın yapı geçerliği, kapsam geçerliği, madde-toplam korelasyon katsayısı, Cronbach Alpha katsayısı, test-tekrar test korelasyon katsayısı belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda uzaktan eğitim değerlendirme ölçeği, 15 madde ve iki boyuttan oluşmuştur. Boyutların madde-toplam korelasyon katsayıları “.55” ile “.87” arasında, iç tutarlık (Cronbach Alpha) katsayısı ise “.96” ile “.89” arasında değer almaktadır. Uzaktan Eğitim Değerlendirme Ölçeği (UEDÖ) ile öğretmen ve okul yöneticilerinin katıldıkları veya düzenledikleri eğitimlerin değerlendirilmesine yönelik geliştirilmiş olup, bu ölçeğin uzaktan eğitimlerin değerlendirilmesinde geçerlik ve güvenirlik düzeylerinin yeterli olduğu ifade edilebilir. Öğretmen ve okul yöneticilerinin uzaktan eğitim sürecinde katıldıkları veya düzenledikleri eğitimlerin değerlendirilmesi ve bu kapsamda araştırmaların yapılması eğitimini niteliği noktasında alan yazına katkı sağlayacaktır.]]> <![CDATA[In the field of education, it is essential for teachers to catch up technology and to use distance education tools effectively in their personal and professional development. In this sense, scale development studies have been carried out to determine teachers' opinions on distance education applications. Opinions from 1 faculty member who is a field expert and 3 experts have been taken during the item determination phase. A pre-application has been carried out with an item pool consisting of 26 items. For the research, the necessary permission was obtained from the Scientific Research and Publication Ethics Board of Inonu University with the date and number of 28/08/2020-E.55315. The items in the scale are formed in a five-point Likert scale and the level of participation of individuals in the items has been classified. Distance education evaluation scale which is developed specifically have been applied to 600 teachers and school administrators. Structure validity, content validity, coefficient of total correlation of items, Cronbach Alpha coefficient and test-retest correlation coefficient of the study have been determined. As a result of these analyzes, the distance education evaluation scale consists of two dimensions and 15 items. The item-total correlation coefficients of the factors are between ".55" and ".87", and the internal consistency coefficient (Cronbach Alpha) is between ".96" and ".89".The Distance Education Evaluation Scale was developed to evaluate the trainings attended or organized by teachers and school administrators, and it can be stated that the validity and reliability levels of this scale are sufficient in the evaluation of distance education. Evaluation of the trainings that teachers and school administrators have attended or organized in the distance education process and researches conducted in this context will contribute to the literature in terms of the quality of the education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46557 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3655-3667]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/657 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarih Bölümü Birinci Sınıf Öğrencilerinin Tarihsel Düşünme ve Araştırma Becerilerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of Historical Thinking and Research Skills of First Year Students in History Department]]> <![CDATA[Mehmet Suat BAL]]> <![CDATA[Necati BOZKURT]]> <![CDATA[Tarih Eğitimi, Tarih Öğretimi, Tarihsel Düşünme Becerileri, Tarihsel Araştırma Becerisi, Tarih Öğretmen Adayı]]> <![CDATA[History Education, History Teaching, Historical Thinking Skills, Historical Research Skills, History Teacher Candidates]]> <![CDATA[Aydın insanların hâkim olduğu toplumlar oluşturmanın yolu düşünce gelişimini önemsemek ve desteklemektir. Son yıllarda başta İngiltere ve ABD olmak üzere dünyada ve Türkiye’de eğitim programlarının odak noktasını düşünce gelişimi oluşturmaktadır. Tarih bilimi de doğası gereği üst düzey düşünme becerileri gerektiren sosyal bir bilim olduğundan bu alanda düşünce gelişimi ayrı bir öneme sahiptir. Ayrıca tarih araştırmalarında gereken başarının sağlanması ve objektif sonuçlara ulaşılması için tarihsel düşünme becerilerine sahip araştırmacılar yetişmesi büyük önem arz etmektedir. Tarihsel araştırma becerisi ise tarihsel düşünme berisinin bir alt boyutu olarak tarihsel gerçeğe bizatihi ulaşmanın ve tarihsel ürün oluşturmanın en önemli şartıdır. Öğrencilerin tarihsel düşünme becerilerinin gelişmesi ve demokratik karar verme seviyesine ulaşılması için üst bilişsel anlayışlarını harekete geçirmek gerekmektedir. Bunu için de öğretmenler tarihsel malzemeleri kullanmalı öğrencilerin dikkatlerini konuya çekmeli ve etkinlikler yapmalıdır. Bu çalışmanın amacı tarih bölümü birinci sınıf öğrencilerinin tarihsel araştırma becerilerini incelemektir. Bu çalışmada 2014-2015 eğitim-öğretim yılı bahar dönemi Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nde okuyan 40 öğrenci, araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırmada tarih öğretmen adaylarının tarihsel araştırma becerilerini incelemek amacıyla tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yapılarak çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda öğretmen adaylarının konu seçimi ve sınırlamasında yeterince başarılı olamadıkları, çalıştıkları bir konuda sonuç çıkarmayı büyük oranda başaramadıkları, tarihsel araştırma becerileri konusunda istenilen seviyede olmadıkları gözlemlenmiştir. Tarihsel araştırma becerisinin gelişmesi için araştırma etkinlikleri yapılması ve tarih araştırma eserlerinin analiz edilmesi önerilebilir.]]> <![CDATA[The way to create societies dominated by enlightened people is to emphasize and support thought development. During the recent years, especially in the United Kingdom and the United States, thought development has been the main focus of educational programs in the world and Turkey. Since history is also a social science that by its very nature requires high-level thinking skills, the development of thought in this field is of particular importance. Also, it is of great importance to train researchers with historical thinking skills to achieve the necessary success in historical research and to achieve objective results. Historical research skill,  as a sub-dimension of historical thinking skill, is the most important condition for achieving historical truth and creating a historical product. For students to develop their historical thinking skills and achieve the level of democratic decision-making, it is necessary to activate their metacognitive understanding. For this purpose, teachers should use historical materials, draw students' attention to the subject, and conduct activities. The aim of this study is to examine the historical thinking skills and historical research skills of first grade students in history department. The study group of the study was consisting of 40 students who were studying in the history department of Science and Literature Faculty in Kahramanmaraş University in spring semester of 2014-2015 academic year. The survey method was used for examining historical research skills of the students. To collect of data, it was used semi structured interview form which was prepared by researchers. The data obtained was analyzed by used content analyzing technique. The result of the study indicate that the teachers candidates were not be successful adequately about selecting and limiting of the subject, could not inference largely about any subject which they studied, and were not been in desired level about historical research skills. To developed of the students’ historical research skills, making research activities and analyzing of the historical research works are recommended.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46556 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3401-3413]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/658 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemisi Dönemindeki Reklamların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Açısından İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of Ads During the Covid-19 Pandemic from the Point of Corporate Social Responsibility]]> <![CDATA[ŞIKER]]> <![CDATA[Kurumsal Sosyal Sorumluluk, Reklam, Covid-19, Pandemi, Göstergebilim]]> <![CDATA[Corporate Social Responsibility, Advertising, Covid-19, Pandemic, Semiotics]]> <![CDATA[Günümüzün rekabetçi ortamında kurumsal sosyal sorumluluğu (KSS) faaliyetlerinin önemli bir parçası haline getiren işletme sayısı gün geçtikçe artmaktadır. KSS, işletmelere rekabet avantajı yaratarak marka imajı geliştirmede etkili bir pazarlama aracı olarak hizmet etmektedir. İşletmeler, toplumsal sorunlara getirdikleri çözümler ile rakipleri arasında fark edilebilir hale gelmekte ve tüketici tarafından daha çok tercih edilebilmektedir. Özellikle toplumu derinden etkileyen beklenmedik durumlar markaların iletişim stratejilerini de etkilemektedir. Tüketicilerin böyle dönemlerde markalardan gönüllü sorumlulukla ilgili beklentileri artmaktadır. Tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 salgını dünya tarihinde nadir görülebilecek krizlerden biri olmuştur. Covid-19 öncesi tüketici ile duygusal bağ oluşturmak için yapılan sosyal sorumluluk çalışmaları, salgın süreci ile birlikte çok daha önemli hale gelmiştir. Covid-19 salgını sürecinde, markalar bir taraftan tıbbi malzemeler üreterek ya da doğrudan para bağışlayarak salgınla mücadeleye destek verirken bir taraftan da reklamlarda verdikleri sosyal mesajlarla salgınla mücadelede aktif rol oynamaktadırlar. Bu çalışmada, Türkiye’de karantina önlemlerinin alınmaya başlandığı 2020 Mart ayında salgınla mücadeleyi konu edinen ve YouTube’da söz konusu dönemde en çok izlenen reklamlar değerlendirilmeye alınmıştır. Çalışmada, KSS’nin reklamlardaki yansımalarının genel bir değerlendirmesi yapılmış olup söz konusu reklamlar göstergebilimsel yöntemden hareketle çözümlenmiştir. Çalışma kapsamında ele alınan yedi reklam filmi genel olarak insanların salgın döneminde evde kalmalarının gerektiğini vurgularken, reklamlarda birlik ve beraberlik, birlikte mücadele, dayanışma, minnettarlık gibi kavramlara yönelik görsel ve dilsel ifadeler kullanıldığı tespit edilmiştir. İncelenen yedi reklam filminde de markalar, sosyal sorumluluk bilinciyle hareket ederek ürün tanıtımından ziyade hedef kitlelerine salgın döneminde alınması gereken önlemleri hatırlatan mesajlar vermişlerdir. Söz konusu reklamların Mart ayında YouTube’da en çok izlenen reklamların içerisinde olması da tüketicilerin markalardan böyle dönemlerde KSS ile ilgili beklentilerinin arttığını göstermektedir. Sonuç olarak, bu tür çabalar içerisinde yer alan işletmelerin marka imajları güçlenmekte ve bu işletmeler, tüketiciler ve kamuoyu tarafından daha olumlu algılanmaktadır.]]> <![CDATA[In today's competitive atmosphere, the number of businesses that make corporate social responsibility (CSR) an essential part of their activities increases with each passing day. CSR serves as a useful marketing tool in developing brand image by creating a competitive advantage for businesses. With the solutions they bring to social problems, businesses are noticeable among their competitors and become a more preferred brand by the consumer.   Particularly unexpected situations that profoundly influence the society also affect the communication strategies of brands. In such periods, consumers' expectations from brands regarding voluntary responsibilities rise. The Covid-19 outbreak, which has hit the whole world, has also been one of the periodic crises worldwide. Social responsibility efforts to build an emotional bond with the consumer before Covid-19 have become much more critical with the epidemic process. In the process of the Covid-19 epidemic, brands play an active role in fighting the epidemic with the social messages they give in advertisements while supporting the fight against the epidemic by providing medical supplies or donating money directly. In this study, the most-watched ads on YouTube, which covered the fight against the epidemic in March when quarantine measures began to be taken in Turkey, were evaluated. In the study, a general evaluation of CSR reflections in advertisements has been done. These advertisements have been analyzed by applying the semiotic method. While the seven commercials considered within the study's scope generally emphasize the necessity for people to stay at home during the epidemic period, it was determined that visuals and sounds were employed for concepts such as unity and solidarity, struggle together, and gratitude. In all seven commercials that were analyzed, brands acted with the awareness of social responsibility. They gave messages reminding their target audience of the measures to be taken during the epidemic period rather than product promotion. The fact that these ads are among the most-watched ads on YouTube in March reveals consumers' expectations about CSR from brands have increased during such periods. Consequently, the brand images of businesses participating in such efforts are encouraged, and these businesses are regarded more positively by consumers and the public.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46411 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3775-3791]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/659 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İşsizlik Olgusuna Kavramsal Bakış ve Türkiye’de Genç İşsizliği Sorunu]]> <![CDATA[The Conceptual Perspective on the Phenomenon of Unemployment and Problem of Youth Unemployment in Turkey]]> <![CDATA[Yılmaz AYDIN]]> <![CDATA[Tuğba DAYIOĞLU]]> <![CDATA[İktisat teorisi, İşsizlik, işgücü, Genç İşsizlik, İşgücü Piyasası, Çalışma Ekonomisi ]]> <![CDATA[Economic Theory, Unemployment, labour force, youth unemployment, labour market, labour economics]]> <![CDATA[Ortodoks iktisatta işgücü piyasası mal ve hizmet piyasaları ile benzer şekilde analiz edilmektedir. İşgücünün sadece bir üretim faktörü olarak ele alındığı işgücü piyasası, her türlü kurumsal, sosyolojik ve psikolojik faktörlerin etkisinden soyutlanarak incelenmektedir. Kurumsal düzenlemeler işsizliğin en önemli nedenleri arasında görülmekte ve piyasalarının deregülasyonu savunulmaktadır. Ancak deregülasyon politikalarının yoğun bir şekilde uygulandığı küreselleşme sürecinde işsizliğin azalması bir yana en önemli makroekonomik sorunlardan biri haline gelmiştir. 2020 yılı başlarında başlayan COVID-19 pandemisi sürecinin sonunda sorunun daha da önemli boyutlara ulaşacağı beklenmelidir. Son dönemde Türkiye’de işgücü piyasasında toplam işsizlik artışından daha önemli bir sorun genç işsizliğidir. İşgücü piyasasında genç nüfus, özellikle genç kadınlar en dezavantajlı gruplar arasında yer almaktadır. Genç işsizlik oranı hem toplam işsizlik oranının hem de yetişkin işsizlik oranının yaklaşık iki katıdır. Genç kadın işsizlik oranı ise genç erkeklere kıyasla bir buçuk kat daha fazladır. Genç işgücü piyasası analiz edilirken gençlerin eğitim durumlarının da saptanması büyük bir önem taşımaktadır. Bu anlamda son dönemde yaygın şekilde kullanılmayana başlanan Ne Eğitimde Ne İstihdamda yer alan (NEET) oranı da Türkiye’de tolera edilebilir boyutları aşmıştır. Türkiye, OECD ülkeleri arasında en yüksek NEET oranına sahip ülkedir. Bu açıklamalar, görece hızlı nüfus artışı da dikkate alınarak, Türkiye’de işgücü piyasasında genç nüfus, özellikle de genç kadınlara yönelik politikaların oluşturulması ve bir an önce hayata geçirilmesi gerektiğini göstermektedir.]]> <![CDATA[In orthodox economics, the labor market is analyzed similarly to the goods and services markets. The labor market, where the labour force is considered only as a production factor, is analyzed by isolating it from the effects of all kinds of institutional, sociological and psychological factors. Institutional arrangements are seen among the most important causes of unemployment and deregulation of the markets is advocated. In the globalization process, in which deregulation policy is implemented intensively, unemployment has become one of the most important macroeconomic problems. At the end of the COVID-19 pandemic process, which started in early 2020, the problem should be expected to reach even more significant dimensions. Recently the problem of youth unemployment has been more important than the general increase in unemployment in the Turkish labor market. Young people, especially young women, are among the most disadvantaged groups in the labor market. The youth unemployment rate is about twice the total unemployment rate as well as the adult unemployment rate. Young women unemployment rate is one and a half times higher than young men. While analyzing the youth labor market, determining the educational status of young people is of great importance. In this sense, the recent widely used to start  not in education, employment or training (NEET) rate has exceeded the tolerable size in Turkey. Turkey is the country with the highest NEET rate among OECD countries. Taking into account the relatively rapid population growth, these statements show that a policy for young people, especially young women, needs to be established and enforced in the Turkish labor market.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46404 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3961-3978]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/660 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Akıl Olgusu ve Ahlak Duygusu Bağlantısı: Bir Kant Ahlakı Eleştirisi]]> <![CDATA[Connection Between the Fact of Reason and the Moral Feeling: A Critique of Kant’s Morality]]> <![CDATA[Aliye KARABÜK KOVANLIKAYA]]> <![CDATA[Ahlak felsefesi, Kant, Pratik akıl, Akıl olgusu, Ahlak duygusu]]> <![CDATA[Moral philosophy, Kant, Fact of reason, Moral feeling, Incentive]]> <![CDATA[Kant’ın tüm düşünce sistemini şekillendiren aklın teorik ve pratik faaliyetleri ayrımı, hareket noktası bakımından problematiktir. Ayrımın kesinleşmesi için önce aklın teorik faaliyetinin, sonra ondan ayrı bir pratik faaliyeti olduğunun temellendirilmesi gerekir. Aklın teorik faaliyeti Saf Aklın Eleştirisi’nde temellendirilir. Teorik faaliyet tecrübe ile sınırlıdır. Bunun nedeni insanın bilebileceklerinin malzemesini sadece hissetmeyle alabilmesi, aklı bakımından hiçbir şeyin verili olmamasıdır. Pratik faaliyetin temellendirilmesi aklın pratik açıdan eleştirilmesini, pratik yasayı da aklın koyduğunun gösterilmesini gerektirir.  Kant pratik yasayı, sonsuz akıllı varlık da dahil olmak üzere tüm akıllı varlıklar için geçerli olmak şartıyla, yani hissetmeden tamamen bağımsız olarak ve aklın tek olgusunu teşkil edecek şekilde tesis eder. Bu yasanın, sonlu fakat akıllı varlık olarak insan iradesini nasıl belirlediğini, bu belirlemenin sonuçlarını dikkate alarak açıklamaya çalışır ve bu açıklamaya aklın pratik faaliyetinin teyit edilmesi işlevini yükler. Tek akıl olgusu olan ahlak yasası bilincinin ilk sonucu yasaya saygıdır; ilgi ve ödev başta olmak üzere ahlak kavramları yasaya saygıdan türetilir. İnsanda ahlak yasasına saygıdan başka a priori duygu yoktur. Akıl olgusu ile tek ahlak duygusu olan saygı arasındaki bağı açıklamaya çalışmak, Kant’ın teorik akıl için belirlediği, tecrübeyle çizilen sınırın ihlal edilmesini veya insan görüsünün sadece hissî olması gibi en temel kabullerinin sorgulanmasını gerektirir. Bu nedenle ahlak kavramlarının saygı üzerinde temellendirilmesi, Kant’ın öngördüğünün aksine, teorik ve pratik akıl ayrımını teyit etme işlevini yerine getirmekten uzaktır.]]> <![CDATA[The distinction between the theoretical and practical activities of reason, that distinction which characterizes Kant’s whole system of thought is problematic in view of his starting point. In order for this distinction to be certified, first the theoretical activity of reason and then the practical one as distinct from it should be founded. Kant establishes the theoretical activity of reason in Critique of Pure Reason. This activity is limited to experience, because human beings receive the matter of what can be known only through sensibility; there is nothing given through her/his own reason. Grounding practical activity requires the critique of pure reason from a practical point of view, that is, it requires to demonstrate that that is the reason which gives the practical law. Kant establishes the practical law on the condition that it should be valid for all rational beings both infinite and finite, i.e., independently of sensibility, and in a way such that it should constitute the sole fact of reason. He tries to explain the determination of the human will by the practical law, as the will of a rational but finite being, through the effects of this determination, and he assigns to this explanation a justificatory function for the practical activity of reason. The first effect of the determination of the human will by moral law, which is the sole fact of reason, is the respect for the law itself. All other moral concepts, primarily the concept of interest and that of duty are deduced from the respect for moral law. In human beings, there is no other a priori feeling. The attempt to explain the connection between the fact of reason and the respect as the sole moral a priori feeling requires either to violate the limit determined by Kant for the theoretical human reason or to question some of his basic assumptions such as the sensible nature of human intuition. Hence establishing all other moral concepts on the basis of the respect for the law, contrary to what Kant pretends, is far away from fulfilling the assigned justificatory function for the supposed distinction between the theoretical and practical activities of reason.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46364 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[ 2993-3007 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/661 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Atatürk Döneminde Türkiye’de Halk Eğitimi Faaliyetleri]]> <![CDATA[Public Educational Facilities in Turkey in Atatürk’s Era]]> <![CDATA[Ayşe ERKMEN]]> <![CDATA[Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Atatürk, Halk Eğitimi, , Halk Dershaneleri, Millet Mektepleri]]> <![CDATA[History of the Republic of Turkey, Atatürk, Public Education, Public Courses, National Schools]]> <![CDATA[Türk tarihinde halk eğitimi farklı şekillerde hep var olmuştur. Ancak halka okuma yazma ve hesap işlerini öğretme konusunda ilk adım Tanzimat döneminde atılmıştır. Bununla birlikte Osmanlı Devleti’nde halk eğitimi çalışmaları İstanbul ile sınırılı kalmıştır. Sadece 1911 yılında kurulan Türk Ocakları İstanbul dışında da bu çalışmaları başlatmıştır. Bu gelişmeler halk eğitimi konusunda Türkiye Cumhuriyeti’ne alt yapı oluşturduğu için önemlidir. Bu çalışmanın amacı Atatürk döneminde halk eğitimi konusunda yapılan çalışmaları araştırıp belirlemektir. Araştırmanın konusunu Atatürk döneminde yapılan halk eğitimi çalışmaları oluşturmaktadır.  Araştırmada, halk eğitimi konusundaki çalışmalara Milli Mücadele yıllarında başlandığı görüşmüştür. Bu dönem Serbest Âli Dersler Müessese-i İlmiye kurularak halk eğitimi yönünde ilk çalışmanın başlatıldığı, 1923 yılında bir Halk Terbiyesi Şubesi’nin kurulduğu ve bu şubenin halk eğitimi çalışmalarını yürütmekle görevlendirildiği, aynı yıl kurulan Fethi Bey Hükümeti’nin halk eğitimi konusuna Hükümet programında yer verdiği tespit edilmiştir. 1927 yılında Halk Dershaneleri açılarak halka okuma-yazmayı öğretmenin yanı sıra halkı çeşitli konularda bilgi sahibi yapma yoluna gidildiği, ancak bu çalışmalarla halk eğitimi konusunda istenilen hedeflere ulaşılamadığı görülmüştür. Harf İnkılabı sonrası ise topluma yeni harflerle okuma-yazmayı öğretmenin yanı sıra halka hayatını ve geçimini sürdürmesi, cumhuriyet felsefesini benimsemesi amacıyla eğitim verilmek üzere Millet Mektepleri açıldığı, Millet Mekteplerinde yürütülen halk eğitimi çalışmalarıyla 7 yıllık bir sürede okur-yazar oranının Harf İnkılabı öncesinin iki katına çıkarıldığı görülmektedir. Çalışmada, başta Türk Ocakları ve ordu olmak üzere Himaye-i Etfal Cemiyeti, Muallimler Birliği, Halkevlerinin açtığı Okuma Yazma Kurslarının yaptıkları çalışmalarla halk eğitimi konusunda Millet Mekteplerine katkı sağladıkları sonucuna varılmıştır. Ayrıca, hem ulusal gazeteler hem de yerel gazeteler tarafından halkın okuma yazma öğrenmesine ve Millet Mekteplerine katılımın artmasına yönelik yayınlar yapıldığı görülmüştür.]]> <![CDATA[Public education has always been in different forms in Turkish history. First attempt was done in Tanzimat era for teaching public writing, reading end accounting. Nevertheless, public education studies weren’t limited with İstanbul İn Ottoman era. Türk Ocakları have given a start to education studies outside İstanbul. These attempts for being done about education is important as it occurred a public education basement for Turkish Republic. The aim of this study is to investigate and determine the studies on public education in Turkey, in Atatürk’s Era. The subject of the research is the public education studies carried out during the Atatürk period. In the study, it was argued that studies on public education started during the years of the War of Independence. During this period, the first work on public education was initiated by the establishment of the "Serbest Âli Dersler Müessese-i İlmiye", a Public Education Branch was established in 1923 and this branch was assigned to carry out public education activities, and the subject of public education of the Fethi Bey Government, which was established in the same year, was included in the Government program. It has been determined that in 1927, it is seen that the Public Education Centers were opened to teach people how to read and write, as well as to make the public knowledgeable about various issues, but these studies did not achieve the desired goals in public education. After the Letter Revolution, it was determined that Nation Schools were opened to teach the society to read and write with new letters, as well as to provide education for the people to continue their life and livelihood and to adopt the republican philosophy, and with the public education carried out in the Nation schools, the rate of literacy was doubled in a period of 7 years. It is seen that Literacy Courses opened by the Turkish Hearths and the Army, Himaye-i Etfal Cemiyeti, Teachers' Union and Community Centers have contributed to the Nation Schools in public education. Either national newspaper and local newspapers make nation learned, readin and writing and olso increase attending public schools, which was occurred by their publishments.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46351 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 3521-3544 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/662 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Futbol Milli Takım Sporcularının Görsel ve İşitsel Reaksiyon Sürelerinin Cinsiyet Açısından Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Examination of Visual and Audial Reaction Periods of National Team Football Players in terms of Gender Variance]]> <![CDATA[Mehmet SÖYLER]]> <![CDATA[Raif ZİLELİ]]> <![CDATA[Spor, Cinsiyet, Futbol, Görsel Reaksiyon, İşitsel Reaksiyon]]> <![CDATA[Sport, Gender, Visual Reaction, Auditory Reaction, Football]]> <![CDATA[Futbolcuların fiziksel ve fizyolojik özellikleriyle ilgili çok sayıda çalışma olmakla birlikte, futbolcuların reaksiyon özelliklerini anlatan özellikle de cinsiyetleri karşılaştıran çalışmaların oldukça sınırlı olduğu söylenebilir. Bu çalışmanın amacı erkek ve kadın futbol milli takım sporcularının görsel ve işitsel reaksiyon sürelerinin cinsiyet açısından değerlendirilmesidir. Bu araştırmaya U 17 Erkek ve Kadın Futbol Milli Takımında oynayan erkek (n=30; yaş 16.54±2.10 yıl; boy uzunluğu 176.60±6.81 cm; vücut ağırlığı 69.20±8.97 kg) ve kadın  (n=18; yaş 17.44±1.81 yıl; boy uzunluğu 163.72±5.45 cm; vücut ağırlığı 54.23±6.48 kg) futbolcu katılmıştır. Katılımcılara görsel ve işitsel reaksiyon testleri uygulanmıştır. Elde edilen veriler aritmetik ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum olarak sunulmuştur. Tüm istatistiksel değerlendirmeler SPSS 21 paket programı yardımıyla yapılmıştır. Yapılan incelemede erkek futbolcuların görsel reaksiyon değerleri sağ el: 193.46±15.37 ms; sol el: 191.10±23.55 ms; işitsel reaksiyon değerleri ise sağ el: 171.40±26.45 ms; sol el 165.23±27.37 ms olarak tespit edilmiştir. Kadın futbolcuların ise; görsel reaksiyon değerleri sağ el: 187.66±47.14 ms; sol el: 210.44±47.96 ms; işitsel reaksiyon değerleri sağ el: 217.72±69.30 ms; sol el 204.05±49.13 ms olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak, performansın temel belirleyicilerinden olan görsel ve işitsel reaksiyon sürelerinin U 17 Futbol Milli Takım Sporcularında kadınlara göre erkekler lehine daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, literatürdeki elit düzeydeki farklı spor branşlarında da cinsiyete göre farklı sonuçlar elde edildiği, reaksiyonun cinsiyete göre değişmediği görülmüştür.]]> <![CDATA[Although there are many studies on the physical and physiological characteristics of football players, it can be said that studies describing the reaction characteristics of football players especially compare the genders are quite limited. The aim of this study is to determine the visual, auditory reaction times of male and female football national team athletes. Male (n=30;age 16.54±2.10years; height length 176.60±6.81cm; body weight 69.20±8.97kg) and woman (n=18; age 17.44±1.81) playing in the U 17 Men's and Women's Football National Team. Height length 163.72±5.45cm; body weight 54.23±6.48kg) player participated. The data obtained are presented as arithmetic mean, standard deviation, minimum and maximum. All statistical evaluations were made with the help of SPSS 21 package program. Visual reaction values of male players in the examination conducted right hand: 193.46±15.37ms; left hand: 191.10± 23.55ms; auditory reaction values on the right hand: 171.40± 26.45ms; left hand was detected as 165.23±27.37ms. The female players; visual reaction values right hand: 187.66±47.14 ms; left hand: 210.44±47.96 ms; audial reaction values right hand: 217.72±69.30ms; left hand was determined as 204.05±49.13ms. It has been determined that the visual and auditory reaction times, which are the main determinants of the performance, are lower in favor of men than in women in the U 17 Football National Team. Different results were obtained according to gender in different sports branches at elite level in the literature and the reaction did not change according to gender.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46342 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[ 3703-3709 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/663 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kaos Teorisi Kapsamında Covid-19’un Finansal Piyasalar Üzerindeki Kelebek Etkisinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of The Butterfly Effect of Covid-19 on Financial Markets in the Scope of The Chaos Theory]]> <![CDATA[Haşim BAĞCI]]> <![CDATA[Finans, Covid-19, Finansal Piyasalar, Kaos Teoremi, Kelebek Etkisi]]> <![CDATA[Finance, Covid-19, Financial Markets, Chaos Theory, Butterfly Effect]]> <![CDATA[Covid-19 pandemi süreci dünya ülkelerini psikolojik, sosyolojik, ekonomik hatta siyasi yönlerden negatif olarak etkilemiştir. Bu etki; sağlık, turizm, finans, üretim, gıda vb. birçok sektörde gerçekleşmiştir. Bu etkinin temelinde yatan teori ise kaos teoremi ve bunun temel varsayımlarından olan kelebek etkisidir. İlk Covid-19 vakası Çin’in Vuhan şehrinde görüldüğünde, dünyanın diğer ülkeleri bu hastalığın yerel olduğunu düşünerek ilk başlarda yeterince önlem almamıştır. Dolayısıyla, mevcut durumda tahmin edilemeyen sonuçlarla karşılaşılmış ve finansal piyasalar büyük bir sarsılma ve panik yaşamıştır. Aslında kelebek etkisi teorisinde de ifade edildiği üzere “Afrika’da bir kelebeğin kanadını çırpması Amerika’da fırtınaya sebep olabilir”. Dolayısıyla önemsiz gibi görünen küçük şeyler aslında sistemin yapı taşıdır ve gelecekte sistemde büyük olumsuzluklara yol açabilir. Bu teori finansal piyasalar için de son derece geçerlidir. Çünkü, finansal piyasaları etkileyen faktör o kadar fazladır ki; birini önemsiz diye yok saymak, finansal piyasaların tamamını etkileyebilecek düzeyde olumsuz etkiler yaratabilmektedir. Covid-19 sürecinin finansal piyasalar üzerindeki etkisi Çin ekonomisiyle sınırlı kalacağı düşünülmüş; ancak kelebek etkisinde dünyanın herhangi bir yerindeki olumsuzluk tüm dünyayı etkilemektedir. Covid-19 küresel salgınıyla mücadele edebilmek için dünya ülkelerinin birbiriyle iletişim halinde olarak her konuda yardımlaşması ve tek başlarına hareket etmemesi gereklidir. Hiçbir ülkenin bu salgını kendi başına çözeceği tahmin edilmemektedir. Öncelikle sağlık sektörüne önem verilip bu salgının kırılması için aşı, tedavi vb. çözümler üretilmeye çalışılmaktadır. Ardından ise salgının ekonomik etkisinden minimum zararla kurtulabilmek için finansal destek paketleri başlığı adı altında; vergi indirimleri, düşük faizli krediler, kredi ödeme ertelemesi, işletmeler için hibeler ve destekler, bankacılık sektörü için destekler ve piyasadaki nakit sıkıntısını aşmak için piyasa likiditesinin arttırılması gibi önlemler alınmaktadır. Yapılan bu çalışmanın literatürdeki ampirik çalışmalardan farkı; küresel salgının doğurduğu belirsizlik ortamının hangi teoriyle açıklanacağı ve bu teorinin dünya finans piyasalarına nasıl etki yapacağını tespit etmektir.]]> <![CDATA[The Covid-19 pandemic process negatively affected the countries of the world in psychological, sociological, economic and even political aspects. That negative effect has happened several sectors such as health, tourism, finance, manufacture and food. The underlying theory of this effect is the chaos theory and one of its basic assumptions, i.e. the butterfly effect. When the first case of Covid-19 was diagnosed in Wuhan of China, the other countries didn’t take care the problem believing this disease was a local one at first. Therefore, unexpected outcomes has taken place and financial markets have collapsed. In fact, “when a butterfly in Africa flutters its wings, it can cause a hurricane in America”, as expressed in the butterfly effect theory. Therefore, small things that seem to be insignificant are the building blocks of a system and may cause great drawbacks in the system in the future. Also this theory applies extremely for financial market. There are so many variables or factors affecting financial markets and underestimating any of them may cause negative effects on all of financial markets. The butterfly effect of the Covid-19 process on financial markets was believed to be limited with the Chinese economy; however, negativity in any part of the world in the butterfly effect affects the whole world. The countries of the world need to avoid acting alone and be in communication with and help each other in order to be able fight the Covid-19 global pandemic. No country alone is expected to solve this pandemic on its own. First of all, the health sector is given importance and solutions such as vaccines, treatments, etc. are tried to be produced in order to break this epidemic. Then, in order to get rid of the economic impact of the epidemic with minimum damage, measures are taken under the topic of financial support packages including tax reductions, low-interest loans, loan payment rescheduling, grants and supports for businesses, supports for the banking sector and liquidity increase to overcome cash problem in the market. The difference of this study from empirical studies in the literature is that it has been carried out to express with which theory the uncertainty environment caused by the global epidemic will be explained and how this theory will affect the world financial markets.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46280 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[ 2795-2810 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/664 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Propagandanın Değişen Görünümü]]> <![CDATA[ The Changing Appearance of Propaganda]]> <![CDATA[Gökhan Veli KÖKTÜRK]]> <![CDATA[Sosyoloji, Bilinçaltı, Kesin İnançlı, Kitle Eylemi, Propaganda, Transgresyon ]]> <![CDATA[Sociology, Mass Action, Propaganda, Subliminal, Transgression, True Believer ]]> <![CDATA[Yaşanan küreselleşme süreci içinde bilimsel hayatın değişime uğrayan birçok yönü, kitle hareketleri ve propagandayı da kapsayarak yeni fikirlerin ortaya çıkmasına ve yeni çalışma alanlarının gözlemlenmesine yol açmıştır. Bu çalışmada literatür taraması yolu ile kitle hareketleri ve propagandanın tarihsel gelişim sürecindeki izi sürülmeye çalışılarak, kitle hareketleri ve propagandanın niteliklerinde meydana gelen ve değişen görünümlerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Günümüzde kitle hareketleri, ağırlıkla kitle eylemlerine dönüşerek toplumsal yaşama yansımaktadır. Bu bağlamda kitlelere yönelik oluşturulan propagandanın bilinçaltı mesajlar yolu ile yapılmaya başlanması, bu değişen görünümün odak noktasını oluşturmaktadır. Sosyolojinin ise antropolojik araştırma kökenli karakteri, kültürel anlam kodlarını ve bilinçaltı mesajları önemli bir hale getirmektedir. Ayrıca kitle hareketleri ve propagandanın sosyolojide ayrı bir uzmanlık konusu haline gelmesi ve propagandanın günümüze kadar olan tarihsel süreci incelendiğinde, bir toplumu tanımlayabilmek için kullanılan kriterlerden birçoğunu ihtiva eder nitelikte olması, kitlelerin çok boyutlu niteliğini de gözler önüne sermektedir. Çok boyutlu ve disiplinler arası çalışmalar, kitle hareketleri ve propagandayı, insanı anlama ve nöro bilim kapsamında, nöro sosyoloji, nöro ekonomi, nöro politika ve nöro iletişim gibi yeni çalışma alanlarının konuları haline getirmektedir. Bu bağlamda dijital toplum ve akıllı birey çağrısı daha anlamlı hale gelmektedir. Hızla yaşanan teknolojik değişmelerin ortaya koyacağı dijital toplum ve akıllı bireyler, kitlelerin soru sormadan ve sorgulamadan kabul etme özelliğinin gelecek yıllarda etkisinin azalmasına ve dünya savaşlarından bu yana sistemli bir şekilde kullanılan propagandanın da bugün olduğu gibi görünümünün ve niteliğinin değişmesine neden olacaktır.]]> <![CDATA[During the globalization process, many aspects of scientific life that have changed, including mass movements and propaganda, have led to the emergence of new ideas and the observation of new fields of study. In this study, it is aimed to reveal the emerging and changing aspects of mass movements and propaganda in their characteristics by trying to trace mass movements and propaganda in the historical development process by means of literature review. Today, mass movements turn into mass actions and reflect on social life. In this context, the focal point of this changing perspective is that the propaganda created for the masses is started to be made with subconscious messages. The character of sociology based on anthropological research makes cultural meaning codes and subconscious messages important. In addition, the fact that mass movements and propaganda have become a separate subject of expertise in sociology, and when the historical process of propaganda until today is examined, it includes many of the criteria used to define a society, revealing the multidimensional character of the masses. Multidimensional and interdisciplinary studies make mass movements and propaganda the subjects of new study fields such as neuro sociology, neuro economics, neuro politics and neuro communication within the scope of human understanding and neuroscience. In this context, the digital society and smart individual call becomes more meaningful. The digital society and smart individuals, which will be put forward by the rapid technological changes, will reduce the effect of the acceptance of the masses without asking and questioning in the coming years and the propaganda, which has been used systematically since the world wars, will change its appearance and quality as it is today.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46274 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3593-3608]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/665 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Hedef Yönelimi, Başarı ve Anlam İhtiyacı: Füreya Koral’ın Psikobiyografik İncelemesi]]> <![CDATA[Goal Orientation, Need for Achievement and Meaning: Psychobiographical Investigation of Füreya Koral]]> <![CDATA[Hacer HARLAK]]> <![CDATA[Gözde SAYIN KARAKAŞ - Feyza KARSLI]]> <![CDATA[Psikoloji, psikobyografi, Füreya, hedef yönelimi, başarı ihtiyacı]]> <![CDATA[Psychology, psychobiography, Füreya, goal orientation, need for achievement]]> <![CDATA[Psikobiyografi çalışmaları, kişilerin yaşamlarının psikoloji kuramları çerçevesinde sosyo-kültürel bir bağlamda ele alınmasına dayanmaktadır. Bu psikobiyografi çalışmasında bir sanatçının tüm yaşamını etkilemiş olan güdüleri, güdülenme süreci, hedefleri ve oluşturma süreçleri, başarı ve anlam ihtiyacı kavramlarıyla ele alınmaktadır. Çalışmada psikobiyografi metodolojisi olarak önerilen beş aşama izlenmiştir. (1) Türkiye’de modern seramik sanatının öncüsü olan ve geç sayılabilecek yaşta sanata başlamasına karşın çok başarılı olan Füreya Koral’ın yaşamı incelenmek üzere seçilmiştir. (2) Füreya hakkında veri toplamak üzere sanat dergileri, gazeteler, sergi katalogları ve Ayşe Kulin’in yazarı olduğu biyografik bir roman kaynak olarak alınmıştır. (3) Sanatçının seramik sanatına duyduğu tutkunun gerisindeki güdüleri analiz etmek üzere hedef oluşturma, başarı ihtiyacı ve anlam ihtiyacı kavramları belirlenmiştir. (4). Seçilen kavramlar analitik kodlama kategorileri oluşturularak kişinin yaşam dönemlerine uygulanmıştır. (5). Analizler sonucunda kişin hedefleri “tedavi hedefleri” ve “sanatsal hedefler” olmak üzere iki grupta toplanmıştır. Hedeflerin belirlenmesinde mevcut-ideal uyuşmazlığının yaşandığı, hedeflere ulaşmada test et-işlet-test et-bitir (T-O-T-E) sürecinin işletildiği belirlenmiştir. Füreya’nın hedeflerinin ulaşılması zor, özgül ve uzun erimli olduğu belirlenmiştir. Somut hedeflere ulaşarak gerçekleştirebileceği soyut hedeflerinin olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan başarı ihtiyacının güçlü olduğu ve başlangıçta performans hedeflerine sahipken, zamanla ustalaşma hedeflerine yöneldiği bulunmuştur. Ayrıca anlam ihtiyacı da yüksek düzeydedir. Bu çalışmada hedef, başarı ihtiyacı ve anlam arama güdülenmelerine ilişkin kavramsal açıklamaların belirli bir kişinin hayatının incelenmesindeki kullanışlılığının desteklendiği söylenebilir. Ayrıca çalışma, sistematik analiz içeren bir psikobiyografi olarak, gelecekte aynı veya farklı kavramlarla başka kişilerin de yaşamının incelendiği psikobiyografi çalışmaları için bir örnek sayılabilir.]]> <![CDATA[Psychobiography studies focus on the lives of historically important people in their socio-cultural context based on various psychological theories. In present psychobiography the motives and motivational processes of an artist were examined by utilizing the concepts of goals, goal orientation, processes of goal setting, need for achievement and need for meaning. Five methodological steps of psychobiography were followed. (1) Fureya Koral who was a pioneering ceramic artist of Republican Era of Turkey and began her artistic works in relatively late in age was chosen as figure to be focused on. (2) In order to collect data about her several interviews published in the art magazines and newspapers, exhibition catalogues and also a biographical novel by Ayşe Kulin were used as sources. (3) The concepts of goal setting, need for achievement and need for meaning were chosen to analyse the motivations behind her great enthusiasm on ceramic art. (4) These motivational concepts were applied to a person’s orientations during the periods of her life and, data were analysed by coding into analytical categories. (5). The results of the analyses and evaluations pointed out that there are two groups of goals named “recovery goals” and “artistic goals”. It became clear that in the course of goal setting Fureya experienced a present-ideal discrepancy and, utilized Test-Operate-Test-Exit (TOTE) process to reach her goals. Her goals were kinds of aims to be hard to achieve, specific and long-termed. It seems that she had abstract goals by achieving apparently concrete goals. Furthermore, it was found that she had a strong need for achievement and initially she had performance goals afterwards she turned towards mastering ones. She had been also in high need for meaning. The study supported the usefulness of the motivational concepts of goals, need for achievement and search for meaning to scrutinizing a particular person's life. In addition, this psychobiography that is comprehensive analysis based on the number of motivational concepts can be considered as an example for future psychobiography studies in which the lives of another person is examined with the same or different concepts.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46241 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 357-376 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/666 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Örgütlerde Etik Çalışma Ortamının ve Liderlik Tarzlarının Çalışanların Kariyer Memnuniyetine Etkisinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining the Effect of Ethical Work Environment and Leadership Styles on Employees' Career Satisfaction in Organizations]]> <![CDATA[Zafer ADIGÜZEL]]> <![CDATA[Omar Khalid BHATTI - Senanur ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Yönetim, kariyer memnuniyeti, etik çalışma ortamı, lider-üye değişimi, şeffaf liderlik, vizyoner liderlik]]> <![CDATA[Management, career satisfaction, ethical work environment, leader-member exchange, transparency leadership, visionary leadership]]> <![CDATA[İnsan kaynakları politikaları sürekli kendini yenileyen, geliştiren bir kavram olarak devam etmektedir. Rekabet ortamından kaynaklı olarak çalışanların performanslarını arttırmaya yönelik eğitimler ve kişisel gelişim imkânları sağlanmakta, bu sayede çalışanların motivasyonlarını en üst seviyede sağlayarak belirlenen performans kriterlerinin gerçekleştirilmesi beklenmektedir. Çalışanların memnuniyet seviyelerinin düşük olması durumunda, örgütlerde çalışan sirkülasyonu meydana gelmektedir. İnsan kaynakları politikaları açısından bu sirkülasyonun minimum seviyede tutulması amaçlanmaktadır. Örgütlerin başarılı olmasındaki en önemli etkenlerden biri liderlerin sahip oldukları özellikler ile çalışanların uyumlu bir iletişim içinde olmalarıdır. Liderler ve çalışanlar arasındaki etkileşim insan kaynakları politikaları neticesinde önem kazanmaktadır. Bu nedenle örgütlerin öncelikle insan kaynakları politikalarını çalışan odaklı belirlemeleri gerekmektedir. Literatürde bu alanda yapılacak çalışmalarla, yeni liderlik rolleri ve çalışan odaklı teorilerle katkıda bulunulması önem arz etmektedir. Bu kapsamda mobilya sektöründe çalışmakta olan beyaz yakalıların etik çalışma ortamında liderlik tarzları karşısında kariyer memnuniyeti düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma da anketler 2019 yılında marmara bölgesinde mobilya üretimi yapan firmalarda çalışan 388 beyaz yakalıdan toplanmıştır. Verilerin analiz edilmesinde IBM SPSS 25 ve AMOS programları kullanılmış, öncelikle değişkenleri temsil eden ölçeklerin geçerliliği için faktör analizi ve güvenirlilik analizi yapılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin analiz edilmesinde korelasyon analizi, hipotezlerin test edilmesinde regresyon analizi yapılmıştır. Aracı değişken etkisinin analizin de sobel testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda lider üye değişimi ve şeffaf liderliğin olumlu etkileri olduğu ancak vizyoner liderliğin olumlu etkisinin olmadığı analizlerle belirtilmektedir.]]> <![CDATA[Human resources policies continue as a concept that constantly renews and improves itself. Training and personal development opportunities are provided both to increase the performance of employees as a result of the competitive environment and the expectation that the performance criteria (a determiner of the motivation of employees) is realized. When employee satisfaction starts to decrease in organizations, the intention to leave in organizations starts to increase. In terms of human resources policies, these development opportunities are aimed at keeping challenges to a minimum. And, as a result, the performance of the companies increases based on the leadership roles of the senior managers, in addition to the human resources policies implemented. The leadership style and human resources policies of the managers shape the future of the organization. As a result of the research, we better understand how important leadership and a desirable working environment is for organizations. Thanks to the studies conducted in these areas, it is important that senior managers set an example for the decisions they make and contribute to shaping their leadership roles. In this context, we aim to examine the career satisfaction levels of white-collar employees working in the furniture industry against their leadership styles in an ethical working environment. The data obtained from the research were collected from the furniture producing companies in the marmara region where 388 white-collar employees were surveyed in 2019. Data were analyzed using IBM SPSS 25 and AMOS programs. Firstly, factor analysis and reliability analysis were performed for the validity of the scales representing the variables. Correlation analysis was used to analyze the relationships between variables and regression analysis was used to test hypotheses. The Sobel test was used to analyze the mediation effect. As a result of the research and as stated by the analysis, the change of leader members and transparent leadership have positive effects, but visionary leadership has no positive effect.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46232 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 1-22 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/667 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tarama Sözlüğü’nde “Salgın ve Bulaşıcı Hastalık” Anlamında Kullanılan Sözcükler Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[An Examination of the Words Used to Mean “Epidemic and Infectious Disease” in the Tarama Sözlüğü ]]> <![CDATA[Adalet Gül ÖZGÜL]]> <![CDATA[Söz Varlığı, Tarama Sözlüğü, Salgın ve Bulaşıcı Hastalık, Salgın ve Bulaşıcı Hastalık Adları, Etimolojik ve Morfolojik İnceleme ]]> <![CDATA[Vocabulary, Tarama Sözlüğü, Epidemic and Infectious Diseases, Names of Epidemic and Infectious Diseases, Etymological and Morphological Analysis]]> <![CDATA[Dil, konuşurların duygu ve düşüncelerini ifade etmede ve kültür taşıyıcılığı gibi işlevi gerçekleştirmede kullanılan en temel iletişim aracıdır. Kültürün taşıyıcılığı ve koruyuculuğunu üstlenen dil aynı zamanda karşılaşılan ve yaşanılan durumlara göre de şekillenen canlı bir varlıktır. İnsan, doğumdan ölüme kadar geçirmiş olduğu süre dâhilinde yeni bir durum, olay ve kavramlarla karşı karşıya kalmaktadır. Bu nedenle karşılaşılan bu yeni olguları ya kendi dillerindeki sözcüklere başvurarak ya da ihtiyaç dâhilinde yeni sözcükler türeterek açıklık getirmişlerdir. Eski Türkçeden günümüz Türkiye Türkçesine kadar sözcüklerin hangi dönemlerde hangi anlam ve şekillerde kullanıldığının belirlenmesi önemlidir. Sözcüklerin tarihî seyrini, gelişimini ve değişimini ortaya koyan sözlüklerden biri Tarama Sözlüğü’dür. Bu sözlük, sözcükleri tanıklı örnek cümlelerle hangi devirlerde hangi gramer şartları altında kullanıldığı ve orada işaret edilen anlamın hangi bağlamlardan çıkarıldığını anlayabilme imkânı vermiştir. Bu çalışmada Tarama Sözlüğü’nden hareketle salgın ve bulaşıcı hastalıkla ilgili söz varlığı unsurları tespit edilerek incelenmeye çalışılmıştır. Tarama Sözlüğü’nde tespit edilen salgın ve bulaşıcı hastalıkla ilgili söz varlığı unsurlarının bazılarının Eski Türkçeden Türkiye Türkçesine kadar kullanılmış olduğu belirlenmiştir. Bu unsurların bir kısmı ölçünlü dilde kullanıldığı gibi ölçünde dilde kullanılmayıp sadece Türkiye Türkçesinin ağızlarında yaşadığı da belirlenmiştir. Tarama Sözlüğünden tespit edilen bu söz varlığı unsurları, “Salgın ve Bulaşıcı Hastalık Anlamında Kullanılan Sözcükler” ve “Salgın ve Bulaşıcı Hastalık Adlarının Karşılığı” olmak üzere iki başlık altında tasnif edilerek etimolojik ve morfolojik açıdan incelemesi yapılmıştır.]]> <![CDATA[Language is the most basic communication tool used to express the emotions and thoughts of the speakers and to perform function such as cultural carrier. A language that assumes the carrier and protection of culture is also a living entity that is shaped according to the encountered and experienced situations. People are confronted with a new situation, event and concepts during the time they have passed from birth to death. For this reason, they clarified these new phenomena either by referring to words in their own language or by deriving new words as needed. It is important to determine what meaning and ways words were used in what periods, from Old Turkish to Modern Turkish. One of the dictionaries that reveals the historical course, development and change of words is the Tarama Sözlüğü. This dictionary has given the opportunity to understand in which grammatical conditions the words were used with sample sentences witnessed and from which contexts the meaning indicated there was derived. In this study, the elements of word property related to epidemic and infectious disease have been determined and examined based on the Tarama Sözlüğü. It has been determined that some of the elements of the word property related to the epidemic and infectious disease identified in the Tarama Sözlüğü have been used from old Turkish to Turkey Turkish. Some of these elements are used in standard language, as well as some are not used in standard language, but only live in Turkey Turkish dialect. These word property elements determined from the Tarama Sözlüğü were classified as “Words Used for Epidemic and Infectious Diseases” and “Correspondence of Epidemic and Infectious Disease Names” and were examined etymologically and morphologically.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46226 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[773-780]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/668 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Hizmette Teknoloji Kullanımı ve Sosyal Hizmet Uzmanlarının Dijital Yapabilirlikleri: Covid-19 Salgını Odağında Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[Use of Technology in Social Work and Digital Capabilities of Social Workers: An Evaluation in the Focus of the Covid-19 Pandemic]]> <![CDATA[Filiz YILDIRIM]]> <![CDATA[Bilge ABUKAN - Hatice ÖZTÜRK - Hülya EKER]]> <![CDATA[Sosyal hizmet, Teknoloji kullanımı, Dijital yapabilirlik, Covid-19 salgını, Standart]]> <![CDATA[Social work, Technology use, Digital capability, Covid-19 pandemic, Standard]]> <![CDATA[Günümüzde teknolojik gelişmeler, bu gelişmelere erişim olanakları ve teknoloji kullanımı insani gelişim temelinde adil ve sürdürülebilir yaşam için önemli bir gerekliliktir. Sosyal hizmet uygulamalarında da dijital teknolojilerin kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Sosyal hizmetlerde gerek bilginin toplanması, sınıflandırılması, saklanması ve paylaşılması konusunda gerekse müracaatçıların gereksinimlerine göre hizmetlerle bağlantı kurulması, verilerin raporlaştırılması ve mesleki karar alma süreçlerinde bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanımı önemlidir. Müracaatçıların haklarının korunması ve hizmetlerin kesintisiz devam edebilmesi için sosyal hizmetlerde teknolojinin etkin kullanımı ve sosyal hizmet uzmanlarının bu konudaki yetkinlikleri Covid-19 salgınıyla birlikte daha da önemli hale gelmiştir. Çünkü bu salgınla birlikte “yeni normale uyum” birçok alanda teknolojinin daha aktif kullanımını gerektirmektedir. Buradan hareketle mevcut derleme çalışmanın temel amacı Covid-19 salgınının küresel etkilerini ve sosyal hizmet mesleğine olan etkilerini belirterek bu salgın odağında sosyal hizmet uzmanlarının dijital yapabilirliklerinin önemini açıklamak ve vurgulamaktır. Bu derleme çalışma, Covid-19 salgını sürecinde teknoloji kullanım standartlarına farkındalık kazandırmanın önemli olduğunu göstermiştir. Çünkü teknoloji kullanım standartlarına bağlı kalarak sosyal hizmetlerin sunumunu sağlamak hem müracaatçıların hem sosyal hizmet uzmanlarının hem de toplumun sağlığını korumak ve iyileştirmek için gereklidir. Ancak ülkemizde sosyal hizmet uygulamalarında teknoloji kullanım standartları henüz belirlenmiş değildir. Bu standartlar müracaatçının yararının korunması ve sosyal hizmetlerde teknoloji kullanımı ile birlikte etik ihlallerin ortaya çıkmaması açısından önemlidir.]]> <![CDATA[Today, technological developments, access to these developments and technology using are an important necessity for a fair and sustainable life based on human development. The use of digital technologies in social work practices is gradually becoming widespread. In social services, it is important to use information and communication technologies in in terms of collecting, classifying, storing and sharing information in addition to connecting with services according to the needs of the clients, reporting the data and in professional decision-making processes. With the Covid-19 pandemic, the effective use of technology in social services and the competence of social workers in it have become more important in order to continue the services uninterruptedly and to protect the rights of the clients.  Because with this pandemic, "adaptation to the new normal" requires more active use of technology in many areas. From this point of view, the main objective of the current review study is to explain the impacts of the Covid-19 pandemic on the global and social work profession and emphasize the importance of the digital capabilities of social workers in this pandemic focus. In addition, it is aimed to highlight technology usage standards in social work practices for such a competence. This review study, showed that it is important to raise awareness of technology usage standards during the ongoing Covid-19 pandemic. Because ensuring the provision of social services by adhering to technology usage standards is necessary to protect and improve the health of both clients, social workers and society. However, technology usage standards in social work practices in our country are not yet determined. These standards are important in terms of protecting the benefit of the client and preventing ethical violations with the use of technology in social services.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46164 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3899-3916]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/669 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Satın Alma Davranışını Etkileyen Kişisel Faktörler Bağlamında Tüketici Karar Verme Stillerinin Araştırılması]]> <![CDATA[Investigation of Consumer Decision-Making Styles According to Personal Factors Affecting Purchasing Behavior]]> <![CDATA[Emine Nihan CİCİ KARABOĞA ]]> <![CDATA[Murat ÇAKIRKAYA]]> <![CDATA[Pazarlama, Tüketici karar verme stilleri, Satın alma davranışı, Hazır giyim sektörü, Yapısal Eşitlik Modellemesi ]]> <![CDATA[Marketing, Consumer decision making styles, Purchasing behavior, Ready-to-wear industry, Anova test, Confirmatory factor analysis]]> <![CDATA[Günümüzde yaşanan yoğun rekabet ortamında farklılık yaratmanın ve kaynakları verimli şekilde kullanmanın önemi her geçen gün artmaktadır. Şirketlerin tüketicilerin karar verme stilleri üzerinden bir sınıflandırma yaparak tüketim tipolojileri belirlemeleri, şirketlere önemli kazanımlar sağlar. Bu nedenle de tüketicilerin karar verme stilleri üzerinden bir sınıflandırma yapılması oldukça önemlidir. Bu sınıflandırmanın yapılmasında tüketicilerin satın alma davranışlarını etkileyen kişisel faktörlerin gözetilmesi de son derece önemlidir. Bu sayede daha doğru ve etkin stratejiler geliştirilebilir. Bunu başarabilen şirketler hedef kitlelerini daha doğru bir şekilde belirleyebilirler ve pazarlama mesajlarını daha doğru kanallardan ve daha etkin bir şekilde iletebilirler. Ayrıca belirlenen bu tipolojiler sayesinde gereksiz maliyetlerden kaçınabilirler ve karlılıklarının artmasına katkı sağlayabilirler. Satın alma davranışlarında kişisel faktörlerin etkisi de göz önünde bulundurulmalıdır. Nitekim bir alıcının kararlarında; “alıcının yaşı ve yaşam döngüsü aşamaları”, “mesleği”, “ekonomik durumu”, “yaşam tarzı”, “kişiliği ve benlik kavramı” gibi kişisel özelliklerin etkisi büyüktür. Bu nedenle satın alma davranışını etkileyen “kültürel faktörler”, “sosyal faktörler” ve “psikolojik faktörler” in yanı sıra “kişisel faktörler” üzerinde de gerekli çalışmalar yapılmalıdır. Araştırma, Kasım 2019 - Aralık 2019 tarihleri arasında Konya'da ikamet eden ve hazır giyim alışverişi yapan tüketiciler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın temel amacı tüketici karar verme stillerinin boyutlarının belirlenmesi ve bu davranış biçimlerinin satın alma davranışını etkileyen kişisel faktörlere göre farklılık gösterip göstermediğinin tespit edilmesidir. Bu bağlamda ilk olarak doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Daha sonra tüketici karar verme stili gruplarına göre yaş, gelir düzeyi ve ekonomik yaşam tarzını belirlemek için fark testleri uygulanmıştır. Çalışma sonucunda (1) Yaş grupları bağlamında; memnuniyet odaklı bilinç, fiyat-değer bilinci, kararsızlık ve rekreasyonel alışveriş bilinci açısından gruplar arasında anlamlı farklılıkların bulunduğu tespit edilmiştir. (2) Gelir düzeyi grupları bağlamında; kararsızlık ve rekreasyonel alışveriş bilinci açısından gruplar arasında anlamlı farklılıkların bulunduğu tespit edilmiştir. (3) Kredi kartı sahipliği bağlamında; kararsızlık ve marka bilinci açısından gruplar arasında anlamlı farklılıkların bulunduğu tespit edilmiştir. (4) Hazır giyim alışveriş partneri bağlamında; kararsızlık, moda bilinci ve rekreasyonel alışveriş bilinci açısından gruplar arasında anlamlı farklılıkların bulunduğu tespit edilmiştir. Yapılan işbu çalışmanın literatüre başlıca katkısına değinilecek olursa; Literatür incelendiğinde tüketici karar verme stillerine ait boyutlar noktasındaki demografik farklılıklara ilişkin çalışmaların genellikle standart demografik özellikler gözetilerek yapıldığı görülmektedir. (Cinsiyet, Medeni Durum, Eğitim Düzeyi, Yaş, Meslek, Gelir Düzeyi vb.) Buna karşın mevcut çalışmada tüketici karar verme stillerinin boyutlarına ait demografik farklılıklar, satın alma davranışını etkileyen faktörlerden biri olan kişisel faktörler bağlamında ele alınmıştır. (Yaş, Gelir Düzeyi, Kredi Kartı Sahipliği ve Alışveriş Partneri) Bu itibarla hazır giyim sektöründe faaliyet gösteren yöneticiler, pazarlama profesyonelleri ve bu alanda araştırma yapan akademisyenler için katkı sağlayacağı düşünülmektedir. ]]> <![CDATA[In today's intense competitive environment, the importance of making a difference and using resources efficiently is increasing day by day. Companies' determination of consumption typologies by making a classification based on the decision-making styles of consumers provides important gains for companies. For this reason, it is very important to make a classification on the decision-making styles of the consumers. In making this classification, it is extremely important to consider the personal factors that affect the purchasing behavior of consumers. In this way, more accurate and effective strategies can be developed. Companies that can achieve this can identify their target audience more accurately and convey their marketing messages through more accurate channels and more effectively. In addition, thanks to these typologies, they can avoid unnecessary costs and contribute to increasing their profitability. The influence of personal factors should also be considered in purchasing behavior. As a matter of fact, in the decisions of a buyer; Personal characteristics such as "age and life cycle stages of the buyer", "profession", "economic status", "lifestyle", "personality and self-concept" have a great effect. Therefore, necessary studies should be carried out on "personal factors" as well as "cultural factors", "social factors" and "psychological factors" that affect purchasing behavior. The survey was conducted between November 2019 and December 2019 on consumers who live in Konya and shop for ready-made clothing. The main purpose of this study is to determine consumer decision-making styles factors and whether these behavioral patterns differ according to personal factors affecting purchasing behavior. In this context, confirmatory factor analysis was carried out first. Then, difference tests were applied to determine the age, income level and economic life style for consumer decision-making style groups. As a result of the study (1) In the context of age groups; It has been determined that there are significant differences between the groups in terms of satisfaction oriented consciousness, price-value consciousness, indecision and recreational shopping consciousness. (2) In the context of income level groups; it was determined that there were significant differences between the groups in terms of indecision and recreational shopping consciousness. (3) In the context of credit card ownership; significant differences were found between groups in terms of indecision and brand consciousness. (4) In the context of the ready-to-wear shopping partner; significant differences were found between the groups in terms of indecision, fashion consciousness and recreational shopping consciousness. The main contribution of this study to the literature is as follows: When the literature is examined, it is seen that studies on demographic differences in dimensions of consumer decision-making styles are generally carried out by considering standard demographic characteristics. (Gender, Marital Status, Education Level, Age, Profession, Income Level etc.) On the other hand, in this study, demographic differences of dimensions of consumer decision-making styles were carried out in the context of personal factors, which is one of the factors affecting purchasing behavior. (Age, Income Level, Credit Card Ownership and Shopping Partner) In this respect, it is thought to contribute to managers operating in the ready-to-wear sector, marketing professionals and academicians conducting research in this field.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46160 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2825-2851]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/670 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Muhakemetü'l Lügateyn’in Propaganda Açısından İncelenmesi]]> <![CDATA[A Review of Muhakemetu’l Lugateyn in Terms of Propaganda]]> <![CDATA[Ahmet ASAR]]> <![CDATA[Musa ÇİFCİ - Zekerya BATUR]]> <![CDATA[Türkçe eğitimi, Ali Şir Nevaî, Muhakemetü’l Lügateyn, Propaganda, Propaganda Teknikleri]]> <![CDATA[Turkish education, Ali Şir Nevai, Muhakemetu’l Lugateyn, propaganda, propaganda techniques]]> <![CDATA[Bu çalışmada Ali Şir Nevai’nin Muhakemetü’l Lügateyn (ML) isimli eseri propaganda teknikleri varlığı açısından incelenmiştir. Ali Şir Nevai 9 Şubat 1441 yılında Herat’ta doğmuş 3 Ocak 1501 yılında vefaat etmiştir. Ali Şir Nevai Türk edebiyatının önde gelen isimlerindendir. Türk edebiyatının hamse sahibi ilk şairi olan Nevai tezkire geleneğini de Türk edebiyatına taşımıştır. Ali Şir Nevai iyi bir şair olduğu gibi iyi bir devlet adamıdır. Farsça ve Türkçe eserler vermiş olan Nevai bu tecrübesini Türkçenin kullanımını artırmak için değerlendirmiştir. Muhakemetü’l Lügateyn isimli eserinde Türkçe ile Farsça’yı karşılaştırır. Türkçenin Farsçadan üstün bir edebi dil olduğunu savunur. İki dilli bir toplumda Türkçenin yok olmaması için uğraşmış, Türkleri Türkçe eser verme konusunda ikna etmeye çalışmıştır. Bu çalışmada Ali Şir Nevai’nin ikna amaçlı tek yönlü bir iletişim yöntemi olan propaganda tekniklerini kullanıp kullanmadığı araştırılmıştır. Amaç Türk kültürüne ait temel eserlerde kullanılan iletişim yöntemlerinin ortaya çıkmasına katkıda bulunmaktır. Bu amaçla literatür taraması yapılarak propaganda ve propaganda teknikleri incelenmiştir. ML’de propaganda tekniklerinin varlığını incelemek amacıyla birtakım özelliklerin belirlenmesi için inceleme öncesi ortaya konulan bilgilere göre tarama gerektiren içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Sonuç olarak ML’de propaganda tekniklerinden amaçlı örnek, basitleştirme, düşmanın saptanması, faziletli kelimeler, halk adamı, imâ, kart, korku, kötünün iyisi, olumsuz niteleme, otoriteye başvurma, tekrar, transfer ve zıtlıkların gösterilmesi tekniklerinin kullanıldığı ortaya çıkarılmıştır. Geçmişte kullanılarak başarıya ulaşmış iletişim yöntemlerinin günümüz Türkçe eğitiminde de öğretilmesi düşünülmelidir.]]> <![CDATA[In this study, Ali Şir Nevai's work named Muhakemetu'l Lugateyn (ML) has been examined in terms of the presence of propaganda techniques. Ali Şir Nevai was born on February 9, 1441 in Herat and passed away on January 3, 1501. Ali Şir Nevai is one of the leading names in Turkish literature. He was the first poet of Turkish literature who carried the biography tradition to Turkish literature. Ali Şir Nevai was a intelligent statesman as well as a talented poet. Having produced works in Persian and Turkish, Nevai utilized this experience to develop the use of Turkish. He compares Turkish and Persian in his work named Muhakemetu'l Lugateyn. He argued that Turkish is a superior literary language than Persian. He tried to prevent Turkish from disappearing in a bilingual society, and tried to persuade Turks to produce Turkish works. In this study, it is investigated whether Ali Şir Nevai uses propaganda techniques, which is a one-way communication method for persuasion purposes. The aim is to contribute to reveal the communication methods used in the basic works of Turkish culture. For this purpose, propaganda and propaganda techniques has been examined by rewiewing the literature. In order to reveal the existence of propaganda techniques in ML, content analysis method. This method requires a review according to the background information in the literature. As the result of the study, the propaganda techniques which are specific instance, simplification, pinpointing the enemy, virtue words, plain folk or common man, implication, presenting the other side, fear, least of evils, name calling, appeal to authority, repetition, transfer and compare and contrast techniques have been revealed in ML. The communication methods that have been used successfully in the past should be taught in today's Turkish education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46135 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2761-2782]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/671 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Dijital Reklamcılık Kapsamında Türkiye’de Yayınlanmış Lisansüstü Tezlerin Bibliyometrik Profili]]> <![CDATA[Bibliometric Profile of PostGraduate Theses Published in Turkey within the Scope of Digital Advertising]]> <![CDATA[Ayla TOPUZ SAVAŞ]]> <![CDATA[Reklamcılık, Reklam Araştırmaları, Dijital Reklam, İnternet Reklamı, Sosyal Medya Reklamı, Mobil Reklam, Advergame, Bibliyometrik Analiz, Lisansüstü Tezler]]> <![CDATA[Advertising, Ad Research, Digital Ad, Internet Ad, Social Media Ad, Mobile Ad, Advergame, Bibliometric Analysis, Postgraduate theses]]> <![CDATA[Ulusal alanyazında dijital reklamcılık alanının genel özelliklerinin bibliyometrik analiz çerçevesinde belirlenmesine yönelik çalışmaların bulunmaması nedeniyle gerçekleştirilen bu çalışmanın temel amacı, 1999-2020 yılları arasında dijital reklamcılık alanında hazırlanan lisansüstü tezlerin bibliyometrik profilinin çıkarılmasıdır. Tarih kısıtlamaması yapılmamış, bu konudaki ilk tezin yazıldığı 1999’dan günümüze bütün tezler çalışmaya dahil edilmiştir.  Bu noktadan hareketle,  Ulusal Tez Merkezi (YÖKTEZ) taranarak tez başlıklarında dijital reklam ve dijital reklam türlerinin (internet reklamı, elektronik reklam, online reklam, sosyal medya reklamı, mobil reklam, oyun reklam –advergame, oyuniçi reklam-) de yer aldığı 159 lisansüstü tez araşırmaya dahil edilerek, bibliyometrik analiz gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, bu alanda yazılan tezlerin sayıları 2015 yılından sonra artmış, 2019 yılı en çok sayıda tez yazılan yıl olmuştur. Dijital reklamcılık türleri arasında en çok tercih edilen konular, internet reklamcılığı ve sosyal medya reklamcılığıdır. Tezlerde, bu iki reklam türünün, ana kavram olan dijital reklamcılıktan daha fazla tercih edilmiş olması dikkat çekicidir. Bir diğer bulgu da dijital reklamcılığın,  reklamcılık bilimdalında yeralmasına rağmen bu konudaki tezlerin en çok işletme alanında yazılmış olmasıdır. Araştırma kapsamındaki tezlerde, yıllara göre kullanılan kavramlardaki değişim, sıklıkla kullanılan araştırma yöntemleri, veri toplama yöntemleri, tezlerin üniversitelere göre dağılımı, en çok kullanılan anahtar kelimeler, izin durumu, kullanılan dil gibi alanlar da değerlendirilmiştir.  Gelecek çalışmalarda, dijital reklamcılıkla ilgili olarak farklı veritabanlarındaki makale, kitap, bildiri gibi çalışmaların bibliyometrik analizleri yapılabilir, elde edilen bulgular bu makalenin verileriyle karşılaştırılabilir. ]]> <![CDATA[The main purpose of this study, which is motivated by the fact that there is a lack of studies intended to determine the characteristics of digital advertising within the framework of bibliometric analysis in the national literature, is to draw out the profile of postgraduate theses written in the digital advertising field between 1999 and 2020. There is no date limitation. Since 1999, when the first thesis on this subject was written, all theses have been included in the study. From this point, the bibliometric analysis was made by scanning the National Thesis Center (CoHe) and including 159 postgraduate theses that have keywords about digital ad  (Internet ad, electronic ad, online ad, social media ad, mobile ad, advergame) in their titles in the research. According to the findings obtained, the number of theses written about this subject has increased after 2015, peaking in 2019. Most preferred types of digital ads are internet ads and social media ads. It is remarkable that these two subjects are preferred far more than the main concept of digital advertising. Another finding is that most of the theses written about digital advertising is written in the field of Business Administration despite the fact that digital advertising is related to the science branch of advertising. Conditions of theses used in the research such as changes to the terms over time, commonly used ways of research, ways of collecting datum, distribution of theses by universities, most used keywords, status of authorization are also considered. In future researches, different bibliometric analyzes of studies such as books, articles, and conference papers in different databases can be made and obtained findings can be compared with the data in this paper.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=46076 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3807-3832]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/672 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Akademik Personelin COVID-19’a Yönelik Bilgi, Tutum ve Davranışlarının Belirlenmesi]]> <![CDATA[Determination of Knowledge, Attitudes and Behaviors of Academic Staff Towards COVID-19]]> <![CDATA[Sümeyra CEYHAN]]> <![CDATA[Yasin UZUNTARLA]]> <![CDATA[Koronavirüs Salgını (Covid-19), Bilgi, Tutum, Davranış, Akademik Personel]]> <![CDATA[Coronavirus Outbreak (COVID-19), Knowledge, Attitude, Behavior, Academic Staff]]> <![CDATA[Üniversiteler eğitim hayatının önemli merkezleri olup, akademisyenler üniversitelerde kilit rol oynamaktadırlar. Bu çalışma ile akademik personelin COVID-19’a yönelik bilgi, tutum ve davranış düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı nitelikteki bu çalışma bir devlet üniversitesinde görev yapmakta olan akademik personelle gerçekleştirilmiştir. Araştırma için Bingöl Üniversitesi'nden etik kurul izni alınmıştır. Veri toplama yöntemi olarak online veri tabanlı anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, Srichan ve arkadaşları (2020) tarafından COVID-19’a yönelik bilgi, tutum ve davranışı belirleme amaçlı geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Ankete katılım oranı %49,8 olup, 268 akademisyenle araştırma tamamlanmıştır. Katılımcıların %53,7’sinin erkek, %41’inin 34-43 yaş aralığında, %71,6’sının evli, %95,5’inin ilde yaşadığı, %43,3’ünün 9001 TL ve üzerinde aylık gelire sahip olduğu, %32,8’inin öğretim görevlisi olduğu, %49,6’sının ailesinin 1-3 kişiden oluştuğu bulunmuştur. Yaş aralığı (25-61) olup, yaş ortalaması 38,30±7,69 bulunmuştur. Katılımcıların %70,1’inin iş gereği toplu ortamlara girmekten dolayı ailesine hastalığı bulaştırmaktan endişe duyduğu, %24,6’sının koronavirüsten dolayı ölüm kaygısı yaşadığı tespit edilmiştir. Akademisyenlerin %83,6’sının orta düzeyde bilgiye, %82,1’inin yüksek düzeyde tutuma, %88,1’inin yüksek düzeyde davranışa sahip oldukları bulunmuştur. COVID-19’a yönelik bilgi, tutum ve davranış arasında anlamlı pozitif korelasyon vardır. Katılımcıların bilgi düzeyinde ailedeki birey sayısına, tutumlarında cinsiyete ve medeni duruma, davranışlarında ise cinsiyet, yaşa ve statüye göre anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Akademisyenlerin COVID-19’ a yönelik bilgi, tutum ve davranışları yeterli düzeydedir. Akademisyenlere COVID-19’a yönelik bilgi, tutum ve davranışlarını geliştirecek bilgiler sunulmasının faydalı olacağı değerlendirilmektedir.]]> <![CDATA[Universities are important centers of education life and academicians play a key role in universities. With this study, it was aimed to determine the level of knowledge, attitude and behavior of academic staff towards COVID-19.This descriptive study was conducted with academic staff working at a state university. Ethics committee approval was obtained from Bingöl University for the research. Online data-based survey method was used as data collection method. In the study, a questionnaire form developed by Srichan et al. (2020) to determine the knowledge, attitude and behavior towards COVID-19 was used. Participation rate in the survey was 49.8%, and the research was completed with 268 academicians. 53.7% of the participants are male, 41% are between the ages of 34-43, 71.6% are married, 95.5% live in the city, 43.3% have a monthly income of 9001 TL and above. It was found that 32.8% were lecturers, 49.6% had a family of 1-3 members. The age range was (25-61) and the mean age was found to be 38.30 ± 7.69. It was found that 70.1% of the participants were worried about infecting their family due to entering collective environments for work, and 24.6% had death anxiety due to coronavirus. It was found that 83.6% of the academicians had medium level knowledge, 82.1% had a high level of attitude and 88.1% had a high level of behavior. There is a significant positive correlation between knowledge, attitude and behavior towards COVID-19. A significant difference was found in the knowledge level of the participants, the number of members in the family, their attitudes according to their gender and marital status, and their behaviors according to gender, age and status (p <0.05). Academicians' knowledge, attitude and behavior towards COVID-19 are at a sufficient level. It is considered that it would be beneficial to provide academicians with information that will improve their knowledge, attitude and behavior towards COVID-19.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45988 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 259-276 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/673 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Nagihan GÜR, Hikâyenin Hikâyesi - Osmanlı’da Bir Kadın Anlatısı - Afîfe Hanım Sergüzeşti, Kitabevi: İstanbul, 2020, ss. 152, ISBN: 978-605-7819-38-3]]> <![CDATA[Nagihan GÜR, Hikâyenin Hikâyesi - Osmanlı’da Bir Kadın Anlatısı - Afîfe Hanım Sergüzeşti, Kitabevi: İstanbul, 2020, ss. 152, ISBN: 978-605-7819-38-3]]> <![CDATA[Fatma Sabiha KUTLAR OĞUZ]]> <![CDATA[Hikaye, Osmanlı, Klasik Türk Edebiyatı, kadın]]> <![CDATA[Hikaye, Osmanlı, Klasik Türk Edebiyatı, kadın]]> <![CDATA[Klasik İran edebiyatında mesnevi içinde “gazel” söyleme geleneğinin ilk temsilcisi XI. yüzyıl şairlerinden Ayyûkî’dir. Onun, Varka ve Gülşâh’ına on adet gazel yerleştirmesiyle başlayan gelenek Anadolu sahasında yetişen klasik Türk edebiyatı şairlerinin bir kısmınca da izlenmiştir. Bu niteliği taşıyan Türkçe ilk mesnevi XIII/XIV. yüzyıl şairlerinden Ahmed Fakîh’in Kitâbu Evsâfı Mesâcidi’ş-şerîfe’sidir. Sonraki yüzyıllarda kaleme alınmış Türkçe mesnevilerin bir kısmının da aynı özelliği taşıdığı görülmektedir. Konuya bir makale ile dikkati çeken ilk isim Hüseyin Ayan (1974), son çalışmayı kaleme alansa Lokman Turan (2017)’dır. Turan, 2017 yılında yayımladığı kitabında klasik Türk edebiyatı alanında yetişmiş şairlerden Şeyhî’nin Husrev ü Şîrîn’i, Hamdullah Hamdî’nin Yûsuf u Züleyhâ’sı ve Fuzûlî’nin Leylâ vü Mecnûn’u bağlamında “mesnevilerde gazele yer verme” özelliğini ayrıntılı bir biçimde incelemiştir.]]> <![CDATA[Klasik İran edebiyatında mesnevi içinde “gazel” söyleme geleneğinin ilk temsilcisi XI. yüzyıl şairlerinden Ayyûkî’dir. Onun, Varka ve Gülşâh’ına on adet gazel yerleştirmesiyle başlayan gelenek Anadolu sahasında yetişen klasik Türk edebiyatı şairlerinin bir kısmınca da izlenmiştir. Bu niteliği taşıyan Türkçe ilk mesnevi XIII/XIV. yüzyıl şairlerinden Ahmed Fakîh’in Kitâbu Evsâfı Mesâcidi’ş-şerîfe’sidir. Sonraki yüzyıllarda kaleme alınmış Türkçe mesnevilerin bir kısmının da aynı özelliği taşıdığı görülmektedir. Konuya bir makale ile dikkati çeken ilk isim Hüseyin Ayan (1974), son çalışmayı kaleme alansa Lokman Turan (2017)’dır. Turan, 2017 yılında yayımladığı kitabında klasik Türk edebiyatı alanında yetişmiş şairlerden Şeyhî’nin Husrev ü Şîrîn’i, Hamdullah Hamdî’nin Yûsuf u Züleyhâ’sı ve Fuzûlî’nin Leylâ vü Mecnûn’u bağlamında “mesnevilerde gazele yer verme” özelliğini ayrıntılı bir biçimde incelemiştir.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45983 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3353-3358]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/674 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Paul Gauguin’in Batı Kültürüne Karşı Duruşu Olarak Seramik Eserleri]]> <![CDATA[Ceramic Artworks of Paul Gauguin as a Stance Against to Western Culture]]> <![CDATA[Ceren YILDIRIM]]> <![CDATA[Güzel Sanatlar, Gauguin, Seramik, Toplum Psikolojisi, Primitif, Grotesk, Melankoli, Küreselleşme]]> <![CDATA[Fine Arts, Gauguin, Ceramic, Social Psychology, Primitive, Grotesque, Melancholy, Globalization]]> <![CDATA[ Bu çalışmada İzlenimcilik sonrası Batı sanatındaki en önemli öncülerden (avant-garde’lardan) biri olan Eugène Henri Paul Gauguin’in (1848-1903) seramikleri ele alınmıştır. Çalışmanın amacı Paul Gauguin’in seramik eserlerini Batı kültür tarihi içerisinde anlamlandırmaktır. Dekadanlık felsefesi ve seramik-toprak-doğa, primitif-uygarlık, varoluşçu psikolojide birey-toplum-sanat, modern sanatın primitife neden döndüğü gibi psikoloji ve medeniyetler tarihi alanlarına dair bağıntı ve sorunsallar çalışmanın fikrî çatısını oluşturur. İlk bölümde sanatçının seramik eserleri tanıtılmıştır. İkinci bölümde bu eserlerin primitif ile bağlantısı, bilinçaltı ve yaratım üzerinden yorumlanır. Bilinçaltının başat olduğu yaratımlarda groteskin anlamı sorgulanmış, ayrıca groteskin Batı dünyasında neden protest olarak karşılandığının psikolojik çözümlemesine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Gauguin’in sanatındaki melankolinin kökeni incelenmiş; Batılı ‘insan imgesi’nden kaynaklı olduğu öne sürülmüştür. Son bölümde Batı Uygarlığı genel eleştirisi içerisinde Paul Gauguin’in duruşuna, çözüm önerisine ve bu önerinin gelecek kuşaklara yansısına yer verilmiştir. Güncel sanatın ilkel kültüre ilgisinin psikolojik ve toplumsal nedenleri tartışılmıştır. Gauguin’in politik duruş sergilediği ve seramik eserlerinin, Batı sanat ve kültür tarihinde önemli bir gösterge teşkil ettiği fikrine ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[On this research, one of the most important avant-garde of Western Art after impressionism Eugène Henri Paul Gauguin’s (1848-1903) ceramic works are reviewed. The purpose of the research is explaining the meaning of Paul Gauguin’s ceramic artworks in the Western Culture History. The intellectual framework of the study consists of the relations and problematics in the fields of psychology and the history of civilizations, such as philosophy of decadence and ceramic-earth-nature, primitive-civilization, individual-society-art in existential psychology, why modern art turns to primitives. In the first chapter artist’s ceramic artworks have been introduced. Relations between of these artworks and primitive have been interpretted based on the subconscious and creation in the second chapter. In the creations where the subconscious is dominant, the meaning of the grotesque has been questioned, and the psychological analysis of why the grotesque is regarded as protest in the Western world is included. In the third chapter, the origin of melancholy in Gauguin’s art was examined; It has been suggested that it originates from Western “human image”. In the last section, Paul Gauguin's stance, solution proposal and the reflection of this proposal to future generations are included. Psychological and societal reasons of contemporary art's attention to primitive culture  has been discussed. It has been reached the idea that Gauguin took a political stance and his ceramics formed as an important indicator in the history of Western art and culture.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45982 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3873-3897]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/675 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Tâûna Karşı Muska Yazımı Konulu Şiirler: Hz. Ali’nin Cünnetü’l- Esmâ’sı ve Türkçe Manzûm Tercümesi]]> <![CDATA[Poems About Writing Amulet Against The Plague/Taun: The Poem of Hazrat Ali “Cunnetu'l- Esma” and its Turkish Verse Translation]]> <![CDATA[Mehmet Burak ÇAKIN]]> <![CDATA[Klasik Türk edebiyatı, Hz. Ali, Cünnetü’l-Esmâ, Tâûn, Muska]]> <![CDATA[Classical Turkish literature, Hz. Ali, Cünnetü’l-Esmâ, Plague, Amulet]]> <![CDATA[Hz. Ali, İslam dünyasının en önemli şahsiyetlerinden biridir. Müslümanları dinî, itikadî, siyasî ve kültürel birçok alanda etkilediği gibi bu toplumların edebiyatlarında da önemli bir yere sahip olmuş; Hz. Peygamber’e olan yakınlığı ve bağlılığı, imamet ve velayeti, üstün cesareti, yiğitliği, cömertliği ilim ve hikmet sahibi olması gibi sebeplerle, hakkında pek çok eser kaleme alınmıştır. Hz. Ali, sözü edilen yönleriyle eserlere konu olmakla kalmamış, edebî şahsiyeti ve kendisine nispet edilen eserler ile de İslam edebiyatlarını etkilemiştir. Hz. Peygamber’den sonra insanların en belîği ve fasîhi kabul edilen Hz. Ali’den çok sayıda hutbe, şiir ve hikmetli söz rivayet edilmiştir. Bunların genelinde üstün bir belâgat ve hikmetin olduğu klasik ve çağdaş birçok ilim insanı tarafından kabul edilmektedir. Hz. Ali’ye nispet edilen şiirlerden ikisi de esmâ (Allah’ın isimleri) kalkanı anlamına gelen Cünnetü’l-Esmâ olarak adlandırılmaktadır. Hz. Ali, yaşadığı dönemde çok sayıda ölüme sebep olan bir tâûn salgınına karşı kendisinden dua istenmesi üzerine söylediği bu iki şiirde, Allah’ın isimlerinden bazıları ile nasıl dua edileceğini ve nasıl muska yapılacağını anlatmaktadır. Kaynaklarda Abbasîlerin saltanat hazinesinde bulunan iki şiirin Gazalî tarafından Şerh-i Cünnetü’l-Esmâ adlı kitapta şerh edildiği belirtilmektedir. Bu çalışmada Hz. Ali’nin Cünnetü’l-Esmâ adlı iki şiiri ile bu metinlerin mütercimi bilinmeyen manzum tercümesi konu edilmiş, tercümenin Türkiye kütüphanelerinde tespit edilen iki nüshası karşılaştırılarak yazıçevirimi yapılmıştır. Bu manzumeler hem Hz. Ali’ye nispet edilen şiirlerin tercümesi olması hem de muska yapımının anlatılması sebebiyle, klasik edebiyat açısından önemli örneklerdir. ]]> <![CDATA[Hz. Ali is one of the most important personalities of the Islamic World. He has an important place in the literatures of Muslim societies as well as influencing Muslims in many religious, faith, political, and cultural fields. In Muslim societies, many works were written about Hz. Ali because of his closeness and loyalty to the Prophet Muhammed and his characterics of being imam and custodian, courageous, brave, generous, knowledgeable and wise. Hz. Ali, besides being the subject of works due to his life and personalty, he also influenced Islamic literatures with his literary personality and the works attributed to him. Hz. Ali is considered the most eloquent and fluent of people after Prophet Muhammed. Numerous sermons, poems and wise words were narrated from him. It is acknowledged by many classical and contemporary scholars that there is a superior rhetoric and wisdom in general. Two of the poems attributed to Hz. Ali are called Cünnetü’l Esma which means the esma (names of Allah) shield. In these two poems, he said when he asked to pray against a plague epidemic that caused many deaths in his time, he describes how to pray with some of the names of Allah and how to make amulets. It is reported that two poems in the sultanate treasury of the Abbasids were commentated by Ghazali in the book Şerh-i Cünnetü’l Esma. In this study, poems named Cünnetü’l Esma and the poetical translation of unknown translator were discussed. For this work, the two copies of the translation which are in Turkey’s libraries were examined and poems were transcribed. These poems are important in classical literature because of their two features: First, the thought of belonging to Hz. Ali and second telling about how amulets are made. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45979 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 277-295 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/676 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Profesyonel Futbolcuların; Takıntı, Batıl İnanç ve Düşünce Kontrollerinin İncelenmesi: İstanbul Anadolu Yakası Kulüpleri Örneği]]> <![CDATA[An Examination of Obsession, Superstition, and Thought Controls of Professional Football Players: The Sample of Football Clubs in Anatolian Part of Istanbul]]> <![CDATA[Onur KAVİ]]> <![CDATA[Elif KARAGÜN]]> <![CDATA[Spor psikolojisi, sporda batıl inanç, takıntı, düşünceleri kontrol etme, profesyonel futbolcu, totem]]> <![CDATA[Sport Psychology, Superstition in Sport, Obsession, Thought Control, Professional Footballer, Totem]]> <![CDATA[Amaç, İstanbul ili Anadolu Yakasında bulunan kulüplerde oynayan profesyonel futbolcuların; batıl inanç, takıntı ve düşünce kontrollerini belirlemektir. Belirlenen bu özelliklerin de; yaş, eğitim düzeyi, medeni durum, kardeş sayısı, uyruğu, lisanslı futbol oynama yılı, profesyonel olarak futbol oynama yılı ve lig seviyesi gibi değişkenler açısından değişip değişmediğini incelemektir. Araştırmanın amacı doğrultusunda, Türkiye Futbol Federasyonunun resmi internet sitesinden İstanbul İli Anadolu yakasında süper lig, 1., 2. ve 3. Ligde mücadele eden toplam 7 profesyonel futbol kulübü olduğu belirlenmiştir. Ardından Kocaeli Üniversitesi Klinik Araştırmalar Girişimsel Olmayan Etik Kurulundan etik onay alınmış ve profesyonel spor kulüpleriyle iletişime geçilmiştir.  Anadolu Yakası’nda bulunan profesyonel ligde mücadele eden 7 takımda çalışan toplam 233 profesyonel futbolcuya; Bilgi Formu, Sporda Batıl İnanç ve Davranış Envanteri; Mausley Obsesif Kompulsif Ölçeği ve Düşünceleri Kontrol Etme Ölçeği uygulanmıştır. Veriler analiz edildiğinde normal dağılıma uyduğundan; parametrik testlerden İkili grupların karşılaştırılmasında bağımsız örneklem T testi, çoklu grupların karşılaştırılmasında ise varyans analizi kullanılmıştır.  Sonuçta; futbolcuların; yaş, eğitim durumu, medeni durum açısından obsesif kompulsif bozukluk, düşüncelerini kontrol etme ve batıl inençlar ölçeklerinin hiç birinde anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Ancak batıl inanç ve davranışları; oynadıkları lig, totem ve uyruklarına göre anlamlı bir değişim gösterirken, Düşünce kontrol düzeyleri; profesyonel futbol oynama yılı, lig ve uyruk değişkenlerine göre, Obsesif kompulsif bozukluk ise profesyonel futbol oynama yılı, lig, totem ve uyruk değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Bu sonuçlar ışığında literatürde yapılan çalışmalara rastlanılmamış olması nedeniyle detaylı çalışmaların yapılması önerisinin uygun olacağı düşünülmüştür. ]]> <![CDATA[The purpose of the study is to determine the thought controls, obsession and superstition of the footballers who are playing for professional football clubs in Anatolian part of Istanbul. The study also aims to find out whether these determined features change according to socio demographic variables. In accordance with the purpose of the study, the official website of Turkey Football Federation was examined and it was found that there are 7 professional football clubs in the Anatolian part of the Province of Istanbul and they play at super league, 1st, 2nd and 3rd leagues. After obtaining this information, the ethical approval was taken from the Kocaeli University, Clinical Research Non-entrepreneurial Ethics Committee. Later, we got in touch with those football clubs. 233 professional football players from these clubs were applied Information Form, Superstition and Behaviour in Sports Inventory, Mausley Obsessive Compulsive Scale and Thought Controlling Scale. While the data was analysed, Independents Sample T test, among parametric tests, was applied to compare paired groups, variance analysis was applied to compare multiple groups. As a result, it was found out that superstition and behaviours of the footballers showed a significant difference according to the league in which they play, and the totem and their nationality. However, their thought control level showed a significant difference according to the variables like how long they have played professionally, their league and their nationality. Similarly, obsessive and compulsive disorder showed a significant difference according to the variables such as how long they have played professionally, their league, totem and their nationality. No significant difference was observed in any of the scales for obsessive compulsive disorder, thought control, and superstitions according to the age, educational status, and marital status of the footballers. In the light of these findings, it was considered that more detailed studuies should be performed as there are no other studies done in this field in the Literature.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45975 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2973-2992]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/677 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Pandemisinin Sonuçları Beslenme Alışkanlığımızı Değiştirebilir mi? Bir Tercihten Bir Gereksinime Dönüş]]> <![CDATA[Can the Results of the COVID-19 Pandemic Change Our Nutrition? Return from A Preference to a Requirement]]> <![CDATA[Çağatay ÜSTÜN]]> <![CDATA[Seçil ÖZÇİFTÇİ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45963 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[ 1443-1445 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/678 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs Salgınının (Kovid-19) Restoran/Kafeler Üzerindeki Olası Etkileri İle Salgın Sonrası Süreçteki Tüketici Tercihlerini Belirlemeye Yönelik Türkiye'de Bir Araştırma]]> <![CDATA[Identifying the Potential Effects of Coronavirus Prevention (Covid-19) on the Restaurants / Cafes and the Consumer Preferences After Post-Epidemic in Turkey]]> <![CDATA[Sait DOĞAN]]> <![CDATA[Turizm, Gastronomi, Restoran ve Kafeler, Seçim Kriterleri, Kovid-19, Müşteri Beklentileri]]> <![CDATA[Tourism, Gastronomy, Restaurants and Cafes, Selection Criteria, Covid-19, Customer Expectations]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı “COVID-19 sonrası kontrollü sosyal hayat” olarak isimlendirilen süreçte Türkiye’de ikamet eden vatandaşların restoran ve kafe işletmeleriyle ilgili tercih ve beklentilerini ortaya koymaktır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket tekniği kullanılmış, çevrimiçi olarak hazırlanan anketler Türk vatandaşlarına e-posta gönderimi ve sosyal medya yoluyla ulaştırılmıştır. Ankette, COVID-19 süreci ve sonrasındaki restoran/kafe tercih, beklentilerine ilişkin sorular yöneltilmiştir. Araştırma verileri, İskenderun Teknik Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Komitesinin 15.05.2020 tarihli 02 nolu toplantı sonucu ile onayı alındıktan sonra katılımcılardan gönüllü olarak elde edilmiştir. Veriler 16 Mayıs-31 Mayıs 2020 tarihleri arasında kolayda örnekleme yöntemiyle çevrimiçi toplanmış ve araştırmaya 1148 kişi katılmıştır. Çalışma sonunda ölçek Cronbach’s Alpha (a) testine tabi tutulmuştur ve ölçek güvenirlik katsayısının test sonrasında a=0,901 olduğu görülmüştür. Çalışmada elde edilen verilerin yapı geçerliliğini test edebilmek adına açıklayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açıklayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğe ait maddelerin, “Temizlik ve Hijyen Beklentileri”, “Restoran Seçim Ölçütleri” ve “Salgın Sonrası Restoran Beklentileri” olmak üzere 3 faktörden oluştuğu görülmüştür. Çalışmada elde edilen verilere bağımsız t testi ve ANOVA testi uygulanarak, boyutlar ve demografik özellikler arasındaki potansiyel ilişki test edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, katılımcıların Restoran Seçim ölçütleri ile yaş ve çocuk sahipliği arasında; Temizlik ve Hijyen, Salgın Sonrası Restoran Beklenti faktörleri ile cinsiyet arasında bir ilişki olduğu görülmüştür. Diğer yandan katılımcılarca cevaplanan 122 diğer beklenti ve kriterlere ilişkin yorumlar içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Buna göre katılımcıların restoran/kafelerden en önemli beklentileri “Çalışanların maske, eldiven kullanması ve fiziki mesafeyi koruması”, “Hijyen denetimi yapıldığına dair kanıtlar ile salgına yönelik alınan tedbirlerin görünür olması” ve “Mutfak'ta yapılan üretimin izlenebilir olması (TV ekranı/akıllı uygulamalar üzerinden izleyebilme veya gözle görünürlük)” şeklindedir.]]> <![CDATA[This research aims to reveal the expectations of people in Turkey regarding the cafes and restaurant in during the phase called socially distanced Covid-19 life. The research employed online questionnaire administered and distributed via e-mails and social media with the aim of identifying what people expect from restaurant and cafe operators in terms of precautions. The research data was obtained voluntarily from the participants in accordance with the approval of the Scientific Research and Publication Ethics Committee of Iskenderun Technical University as a result of meeting No 02 dated 15.05.20220. The data was collected online by the convenience sampling method between May 16 and May 31, 2020 and 1148 participated the research. The Cronbach's Alpha (a) test and the scale reliability coefficient is 0,901. Explanatory factor analysis was conducted to test the construct validity of the data. As a result of the explanatory factor analysis, it was observed that the items belonging to the scale consisted of 3 factors; Cleaning and Hygiene Expectations, Restaurant Selection Criteria and Post-Epidemic Restaurant Expectations. The potential relationship between dimensions and demographic features was tested by applying independent t test and ANOVA test. The results show that there is relationship between participants' restaurant selection criteria and age and having a child, and also between the aforementioned three factors (Cleaning and Hygiene Expectations, Restaurant Selection Criteria and Post-Epidemic Restaurant Expectations) and gender. The comments regarding 122 other expectations and criteria were analyzed by content analysis method. Accordingly, the most important expectations of the participants from restaurant / cafe businesses are “Employees use masks, gloves and maintain physical distance”, “Evidence of hygiene control and the actions taken against the epidemic are visible” and “Having an open kitchen (via TV screen / smart applications)”.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45932 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[415-432]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/679 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Evliya Çelebi’nin Diliyle Yaşadığı Dönemdeki Padişahların Tasvirleri]]> <![CDATA[Depictions of Ottoman Sultans from Evliya Çelebi's Point of View Who Lived in His Era]]> <![CDATA[Fatma KÜÇÜK]]> <![CDATA[Abdulkadir DÜNDAR]]> <![CDATA[İslam Sanatları Tarihi, Evliya Çelebi, Seyahatnâme, Osmanlı Padişahları, Tasvir, Portre, Minyatür]]> <![CDATA[History of Islamic Arts, Evliya Çelebi, Seyahatnâme (The Book of Travels), Ottoman Sultans, Depiction, Portrait, Miniature]]> <![CDATA[Evliya Çelebi (1611-1684?) Osmanlı Devleti’nin 17. yüzyılına tanıklık ederek gözlem yapmış ve bu gözlemlerini Seyahatnâme adlı on ciltlik eserinde toplamıştır. Evliya Çelebi Seyahatnâmesi sadece bir gezginin notlarından ibaret değildir. Halk kültüründen müziğe, mimariden tıp alanına, yemeklerden coğrafi anlatılara kadar sayısız konuların yanı sıra dönemin padişahlarıyla görüşme imkânı bulduğu için onların tasvirlerine de eserinde yer vermiştir. Günümüzde de merak konusu olan Osmanlı padişahlarının fiziksel görünüşlerine dair bilgilere, kaside ve şehnâme gibi edebi tasvirlerden, görsel tasvirlerine ise dönemin minyatürleri ve portrelerinden ulaşırız. Saray sanatçılarının Ehl-i Hiref teşkilatı nakkaşhanesinde çalışarak minyatür geleneğinde yaptığı portreler, padişahların fiziksel özelliklerini oldukça gerçekçi bir biçimde yansıtmıştır. Araştırma konumuzun temelini oluşturan Seyahatnâme’de Evliya Çelebi ise, Osman Gazi'den (1281-1326) başlayarak IV. Mehmed'e (1642-1693) kadar hüküm sürmüş on dokuz padişah ve onların şehzadelerinin biyografilerine yer vermiştir. Döneminin padişah tasvirlerinin anlatıldığı kaside, şehname vb. edebi eserlerinin yanı sıra, minyatür ve portre gibi görsellerin de var olmasına rağmen Evliya Çelebi’nin Seyahatnâme’sindeki tasvirler diğer kaynaklardan farklıdır. Çünkü Evliya Çelebi, yaşadığı dönemin hükümdarlarıyla -I. Ahmed (1603-1617), I. Mustafa (1617-1623), II. Osman (1618-1622), IV. Murad (1623-1640), I. İbrahim (1640-1648), IV. Mehmed (1648-1687)- ile sık sık yüz yüze görüşme fırsatı bulmuş hatta IV. Murad’ın musahibi olarak onu yakından tanımıştır. Dönem padişahlarının günlük yaşantılarına ve fizyonomisine dair bilgileri, birinci el kaynak olarak Seyahatnâme’de irdelemeye çalışacağız. Araştırmada, Evliya Çelebi Seyahatnâmesi’nde adı geçen padişahların edebi tasvirleri, mevcut minyatür ve portreleri yani tariften tasvire karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır.]]> <![CDATA[Evliya Çelebi (1611-1684) witnessed the 17th century of the Ottoman Empire and collected these observations in his ten volume work titled Seyahatnâme. Evliya Çelebi's Seyahatnâme is not just a traveler's notes. Since he had the opportunity to meet with the sultans of the period as well as numerous issues ranging from folk culture to music, from architecture to medicine, from food to geographic narratives, he also included their descriptions in his works. We can find information about topics which we are still curious about today, such as the physical appearance of the Ottoman sultans, the literary depictions such as kaside and sehnâme, the visual depictions of the period miniatures and portraits. The portraits performed by the palace artists in the miniature tradition by working at the nakkashane of the Ehl-i Hiref organization reflected the physical characteristics of the sultans in a very realistic way. Evliya Çelebi's Seyahatnâme, which is the basis of our research subject, gave a place to the biographies of nineteen sultans and their princes starting with Osman Gazi and ending with Mehmed IV. Although there are literary works, images such as miniatures and portraits to describe the sultans, the depictions of Evliya Çelebi in Seyahatnâme are different from other sources. Because Evliya Çelebi frequently had the opportunity to meet with the rulers of his time  - (Ahmed I (1603-1617), Mustafa I (1617-1623), Osman II (1618-1622), Murad IV (1623-1640), İbrahim I (1640-1648), Mehmed IV (1648-1687)-  and even knew Murad IV very well as a result of Murad's acquaintance with him. We will try to examine the daily life and physiognomy of the period's sultans with the help of the first-hand source Seyahatnâme. In this study, the literary descriptions of the sultans in Evliya Çelebi's Seyahatnâme will be examined comparativerly with the existing miniatures and portraits.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45930 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3629-3653]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/680 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ “Covid-19 Hijyen Ölçeği”: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması]]> <![CDATA["Covid-19 Hygiene Scale": A Scale Development Study]]> <![CDATA[Birgül ÇİÇEK]]> <![CDATA[Hande ŞAHİN - Sibel ERKAL]]> <![CDATA[Covid-19 hijyen ölçeği, Covid-19, hijyen, ölçek]]> <![CDATA[Covid-19 hygiene scale, Covid-19, hygiene, scale]]> <![CDATA[Bu çalışma, Covid-19 salgını sürecinde bireylerin hijyen davranışlarını belirlemek için bir ölçek geliştirilmesi amacıyla planlanmış, farklı sosyoekonomik özelliklere sahip basit rastgele örnekleme yöntemi ile ulaşılan 837 yetişkin birey çevrimiçi anket yoluyla çalışmaya katılmıştır. Araştırmaya başlamadan önce Hacettepe Üniversitesi Etik Komisyonunun 28 Temmuz 2020 tarihli toplantısında 35853172-200 sayılı etik kurul onayı alınmıştır. Veriler toplandıktan sonra tanımlayıcı bilgiler sayı ve yüzde şeklinde tablolaştırılmış, ölçeğin yapı geçerliliğinin test edilebilmesi için Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır. İstatistiksel analizler için SPSS v.23.0 ve SPSS AMOS Graphics v23.0 programları kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirliği için Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayına bakılmış, %95 güven aralığında değerlendirilmiş ve .908 olarak bulunmuştur. Buna göre; Covid-19 Hijyen Ölçeği “yüksek derecede güvenilir” olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak Covid-19 salgın döneminde bireylerin kişisel ve genel hijyene yönelik davranışlarını belirlemek amacıyla “Salgınla Değişen Hijyen Davranışları”, “Ev Hijyeni”, “Sosyal Mesafe ve Maske Kullanımı”, Alışveriş Hijyeni”, “El Hijyeni” ve “Dışarıdan Eve Gelindiğinde Hijyen” olmak üzere 6 alt boyuttan oluşan 27 maddelik “Covid-19 Hijyen Ölçeği” geliştirilmiştir. Ölçekte 5’li derecelendirme (5 puan ‘Her zaman’, 1 puan ‘Hiçbir zaman’) kullanılmıştır. Ölçekten alınabilecek en düşük puan 27, en yüksek puan ise 135’tir. “Covid-19 Hijyen Ölçeği’nin yapı ve kapsam geçerliliğinden elde edilen sonuçlar; ölçeğin konuyla ilgili çalışmalarda geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini göstermektedir.]]> <![CDATA[This study, which was planned to develop a scale in order to determine the hygiene-oriented behaviors of individuals during the Covid-19 pandemic, was carried out with 837 individuals by the simple random sampling method through an online questionnaire for adults with different socioeconomic characteristics. Before starting the study, the approval of the ethics committee numbered 35853172-200 was obtained at the meeting of Hacettepe University Ethcis Committee on July 28, 2020. After the data of the study were collected, the descriptive information was tabulated as number and percentage, and Confirmatory Factor Analysis (CFA) was performed to test the construct validity of the scale. SPSS v.23.0 and SPSS AMOS Graphics v23.0 programs were used for statistical analysis. Cronbach's alpha coefficient of the 27-item scale was evaluated at a 95% confidence interval and was found to be 0.908. Accordingly, the Covid-19 Hygiene Scale was found to be "highly reliable”. In this study, in order to determine the hygiene behavior of individuals during the Covid-19 pandemic, the "Covid-19 Hygiene Scale" consisting of 27 items and 6 sub-dimensions, including "Changing Hygiene Behaviors in the Pandemic", "Home Hygiene", "Social Distance and Wear of Masks", "Shopping Hygiene", "Hand Hygiene" and "Hygiene When Coming Home from Outside" was developed. All items are rated on a 5-point scale from “never (1)” to “always (5).” In the present study total scale scores ranged from 27 to 135. Considering the construct and content validity of this scale, which was prepared to determine the behaviors of individuals towards personal and general hygiene during the Covid-19 pandemic, it is thought that the scale can be used in studies on the subject.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45906 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 339-350 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/681 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Sonrası Kent Planlamasında Yaşanacak Olası Değişimler Üzerine]]> <![CDATA[On Possible Changes in Urban Planning After Covid-19]]> <![CDATA[Damla BALCI]]> <![CDATA[Ali TÜRK]]> <![CDATA[şehir planlama, Covid-19, kentsel değişim, sağlıklı çevre, kentsel alan kullanımı]]> <![CDATA[city planning, Covid-19, urban changing, healthy environment, urban land use]]> <![CDATA[Bu makale çalışması; 2020 yılının bahar aylarının başında, tüm Dünya’yı ve Türkiye’yi etkisi altına alan Covid-19 salgını yaşanırken, kentlilerin kentsel kullanımlara yönelik değişimlerinin kent planlaması disiplinince sorgulanması amacı ile hazırlanmıştır. Bu çerçeve içerisinde, Covid-19 salgının kentsel yaşam alanlarında ve kentlilerin alışkanlıklarında yarattığı etkiler ve olası sonuçları üzerine düşünceler aktarılmaktadır. Makale çalışması içerisinde, salgının sürecinin uzun olduğu ve sonu henüz görünmeyen bir aşamasında yer alındığı düşünülerek mümkün olduğunca “olası” değişimler sıralanmaktadır. Dünya ülkeleri ve Türkiye’nin pandemi düzeyinde bir kriz ile mücadele ettiği süreçte hazırlanmış olan bu makale çalışması şehir planlama ve diğer disiplinler içerisinde yer alan akademik çevrelerce geniş bir literatür kaynağı yerine, kaynağının büyük bir kısmını sürecin içerisinden alan özgün bir araştırma çalışması örneği sunmaktadır. Bu bağlamda makale çalışmasında, kent planlamanın yaşayacağı bu değişimlerin sürecin içerisinde bir kentli ve bir şehir plancısı gözüyle değerlendirilmesi yöntemi esas alınmaktadır. Kent planlama alanında yaşanacak olası kentsel değişimlerin sıralaması yapılırken tüm kent ölçeğinde değerlendirilmiş ve kentsel yaşamda bütünden gelecek şekilde bağlantılı bir şekilde oluşturulmuştur. Bu olası kentsel değişimler ve kent planlama odaklı fikirler, yenilenmeye açık görüş ve öneriler sunmaktadır. Sürecin sonuçlarının ve kentli kullanımlarının ilerleyişinin henüz görülmediği hesaba katılarak, değerlendirilmelerde esneklik veya farklı bir alternatif bırakılmaktadır. Makale çalışması ile kent planlama anlayış ve işleyişinin kentli alışkanlıkları değiştiği müddetçe her zaman değişime açık olduğu ortaya konmaktadır.]]> <![CDATA[This article research; at the beginning of the spring months of 2020, while the Covid-19 pandemic affecting the whole world and Turkey was experienced, the urban planning of the changes of urban residents for urban uses was prepared with the aim of questioning the discipline. Within this framework, thoughts are expressed on the effects and possible consequences of Covid-19 epidemic on urban living spaces and the habits of urban residents. “Potential” changes are listed as much as possible, considering that the process of the epidemic is long and is involved in a stage that is not yet visible. This article research prepared in the process of dealing with a pandemic crisis in the World countries and Turkey,  instead of a large source of literature by academic circles in urban planning and other disciplines, it presents an original research study that most of it takes its source from the process.  In this context, in the article research, the method of evaluating is based on these changes that will be experienced in urban planning through the eyes of a city person and a city planner in the process. While ranking the possible urban changes to be experienced in the area of urban planning, it has been evaluated on the whole city scale and has been created in a connected way from the whole of urban life. These possible urban changes and urban planning oriented ideas, offer views and suggestions open to renewal. Considering that the results of the process and the progress of urban use have not yet been seen, flexibility or a different alternative is left in the evaluations. The article research reveals that urban planning understanding and operation is always open to change as long as the urban habits change.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45905 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3389-3400]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/682 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Vergi Denetiminin Vergi Tahsilatına Etkisi: Türkiye İçin Bir Zaman Serisi Analizi ]]> <![CDATA[The Impact of Tax Audit on Tax Collection: A Time Series Analysis for Turkey ]]> <![CDATA[Ahmet KÖSTEKÇİ]]> <![CDATA[Ulvi SANDALCI]]> <![CDATA[Maliye, Vergi Denetimi, Tahakkuk/Tahsilat Oranı, Türkiye, Eşbütünleşme Analizi, Granger Nedensellik Testi]]> <![CDATA[Public Finance, Tax Audit, Accrual-Collection Rate, Turkey, Cointegration Analysis, Grannger Causality Test]]> <![CDATA[Kamu gelirleri arasında önemli bir paya sahip olan vergilerin mali ve mali olmayan amaçlar kapsamında eksiksiz olarak tahsil edilmesi önem arz etmektedir. Bunun için kamu idareleri çeşitli caydırıcı ve teşvik edici yollara başvurmakta ve etkin bir vergi denetim sistemi kurmaya çalışmaktadır. Vergi denetimleri mükelleflerin vergisel ödevlerini yasal mevzuata uygun olarak yerine getirip getirmediği çeşitli teknikler ile denetlenmekte ve vergi gelirlerinin en az kayıpla tahsil edilmesi hedeflenmektedir. Buna göre etkin bir vergi denetimi ile vergilemede adalet ve eşitlik sağlanarak mükelleflerin vergi ahlakı, vergi kültürü, vergi bilinci ve vergi uyumu iyileştirilmekte, bu da vergi gelirlerinde artışa yol açmaktadır. Buradan hareketle çalışmada, Türkiye için 1985-2018 dönemini kapsayan yıllık veriler kullanılarak vergi denetim oranı ile tahakkuk-tahsilat oranı arasındaki ilişki zaman serisi analiziyle incelenmiştir. Analizde, serilerin uzun dönemde eşbütünleşik olduğu görülmüş ve uzun dönem eşbütünleşme katsayısına bakıldığında, denetim oranındaki (DO) % 1’lik artışın tahakkuk-tahsilat oranını (TTO) % 5,35 seviyesinde artırdığı tespit edilmiştir. Öte yandan seriler arasındaki kısa dönem analiz sonucuna göre denetim oranındaki (DO) % 1’lik artış, tahakkuk-tahsil oranını (TTO) % 0,45 düzeyinde artırmış ve bu sonuç, DO ile TTO arasında doğrusal bir ilişkinin varlığını göstermiştir. Son olarak Granger nedensellik testi sonucuna göre, denetim oranından tahakkuk-tahsilat oranına doğru tek yönlü nedensellik ilişkisinin varlığına ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[It is important that taxes, which have a significant share in public revenues, are collected fully within the scope of fiscal and extra fiscal purposes. For this purpose, public administrations use various deterrents and incentives and try to establish an effective tax audit system. Within the scope of tax audits, it is examined whether taxpayers fulfill their tax duties in accordance with the legal legislation through various techniques and it is aimed to collect tax revenues with the least loss. Accordingly, by ensuring fairness and equality in taxation with an effective tax audit, tax ethics, tax culture, tax awareness and tax compliance are improved, which leads to an increase in tax revenues. In this study, the relationship between the tax audit rate and accrual-collection rate was analysed by time series analysis using annual data covering the period 1985-2018 for Turkey. In the analysis, the series were observed to be cointegrated in the long term and, when the long term cointegration coefficient was examined, it was found that a 1% increase in the audit ratio (AR) increased the accrual-collection ratio (ACR) by 5.35%. On the other hand, according to the results of the short-term analysis between the series, a 1% increase in the audit rate (AR) led to an increase in the accrual-collection rate (ACR) by 0.45%, and this result showed the existence of a linear relationship between AR and ACR. Finally, according to the Granger causality test result, the existence of a one-way causality relationship from the audit rate to the accrual-collection rate has been reached.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45894 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3609-3627]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/683 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bilgi Sosyolojisi Bağlamında Bilimsel Tefsir Geleneği Üzerinde Değerlendirmeler ]]> <![CDATA[Evaluations on the Scientific Tafseer (Interpretation) Tradition in the Context of the Sociology of Knowledge]]> <![CDATA[Özcan GÜNGÖR]]> <![CDATA[Abdussamet VARLI]]> <![CDATA[Bilgi sosyolojisi, bilimsel tefsir, din sosyolojisi, pozitivizm, modernizm. ]]> <![CDATA[Sociology of knowledge, scientific tafseer, sociology of religion, pozitivism, modernism. ]]> <![CDATA[Bilgi sosyolojisi bilginin toplumsallığını inşa ederken onun var oluşu ve gerekçesi olarak toplumu işaret eder. Çünkü her hangi bir bilginin alıcısı, üreticisi ve yeniden yorumlayıcısı yoksa o bilginin bir önemi de yoktur. İşte bilginin bu deverandaki durumu onun toplumsal olanla zorunlu olarak ilişki kurması sonucuna yol açmaktadır. Bu bağlamda Batı tecrübesinin önemli olduğu düşünülmektedir. Aydınlanma ile birlikte daha çok rağbet edilen rasyonalizm, sekülerizm ve bireysellik bağlamında dini yorum, beklenti ve pratikler de bu süreçlerden hem kurumsal, hem bireysel hem de sembolik manada ciddi düzeylerde etkilenmiştir. Nihayet din, Batıda yaşanan bu tecrübenin sonunda toplumsal belirlenimci gücünü kaybettiği gibi kendi kurumsal otoritesinin öz-benlik saygısı da işlevsizleştirmeyle karşı karşıya kalmıştır. Aydınlanma ile başlayan din bilim çatışması son asırda zirve yaparak materyalizm yedeğinde adeta dinin dövülmesi şeklinde cereyan etmiştir. Burada dini temsilin Hristiyan doğma sistemi olduğunu bilmek kaydıyla materyalizmin tüm dinler üzerindeki baskısı ve bunun bilim paradigması içinde pozitivizm ile teyidi bütün dinler üzerinde bilimsel açıdan bir baskı oluşturmuştur. Yaşanan tarihsel, siyasal ve kültürel değişimin İslam dünyasında yansımaları olmuştur. Bu süreçleri kendi şartları içerisinde yaşasa da İslam tefsir geleneği içerisinde adına bilimsel tefsir denilen ekolün varlığı geçmişte de bilinmektedir. Konuya ilişkin klasik ve çağdaş çalışmalar karşılaştırıldığında Kur’an’ı anlama ve hayata taşıma gayretinin kimi zaman bilimsel gerçeklerle örtüştürme amacının farklılıklar taşıdığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda çalışma bilimsel tefsir geleneğini bilgi sosyolojisi bağlamında anlamaya kendisine problem edinmiştir. Amacı ise bilgi sosyolojisi bağlamında bilimsel tefsir geleneğini a) gereklilik olarak bilimsel tefsir, b) maksattan uzaklaşma olarak bilimsel tefsir, c) örnekleriyle bilimsel tefsir yoluyla anlama, karşılaştırma ve ileri analizlere zemin olacak şekilde ele almaktır.]]> <![CDATA[While the sociology of knowledge constructs the sociality of knowledge, it points out the society as its existence and justification. Since if there is not any receiver, producer and re-commentator of any kind of knowledge, there is no importance of that knowledge either. The situation of knowledge in this circuit leads to the result of its necessary relation to the social. In this context, the Western experience is thought to be important. In the context of rationalism, secularism and individualism, which were more popular with the Enlightenment, religious interpretation, expectations and practices were also seriously affected by these processes in institutional, individual and symbolic terms. Finally, as religion lost its social deterministic power at the end of this experience in the West, the self-esteem of its own institutional authority also faced dysfunctionalization. The conflict between science and religion, which started with the Enlightenment, reached its peak in the last century and took place in the form of beating religion in the backup of materialism. Here it is provided that religious representation is a Christian dogma system system, the pressure of materialism on all religions and its affirmation by positivism within the scientific paradigm have created a pressure on all religions, scientifically. The historical, political and cultural changes had reflections in the Islamic world. Although these processes are lived in it own condition, the existence of a school called scientific tafseer within the tradition of Islamic tafseer is known in the past, as well. When classical and contemporary studies on the subject are compared, it is understood that the effort to understand the Qur'an and bring it to life, sometimes has differences with the purpose of matching it with scientific facts. In this context, the study made it a problem to understand the tradition of scientific interpretation in the context of sociology of knowledge. Its purpose is to consider the tradition of scientific interpretation in the context of sociology of knowledge a) in a way that scientific interpretation as a necessity, b) scientific interpretation as a departure from purpose, c) understanding, comparison and advanced analysis through scientific interpretation with examples.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45877 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[ 3309-3325 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/684 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Bilgiler 2018 Öğretim Programı’nda Vatandaşlık Eğitimi ve Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Görüşleri]]> <![CDATA[Citizenship Education and Social Studies Teachers' Opinions in the Social Studies Curriculum]]> <![CDATA[Mehmet Şükrü DURMUŞ]]> <![CDATA[Meryem HAYIR KANAT]]> <![CDATA[Sosyal bilgiler eğitimi, vatandaşlık, vatandaşlık eğitimi, müfredat, öğrenme alanları, öğretmen görüşleri]]> <![CDATA[Social Studies Education, Citizenship, Citizenship Education, Curriculum, Learning Domains]]> <![CDATA[Bir dersin öğrenciler tarafından anlaşılmasında öğretim programı, ders kitabı ve öğretmen esas üçlüyü oluşturmaktadır. Ülkemizde sık sık program değişikliklerine gidilmekte, ders kitapları buna göre yeniden şekillenmektedir. Öğretmenler ise oluşturdukları tarz ve edindikleri mesleki deneyim ile sürekli değişen program ve ders kitaplarının öncülüğünde eğitim sisteminde üstlendikleri görevlerini yerine getirmeye çalışmaktadırlar. Sosyal Bilgiler dersinin 4, 5, 6 ve 7. sınıflarda öğretimi yapılmakta 5, 6 ve 7. sınıflarda sosyal bilgiler öğretmenleri tarafından verilmektedir. Üniteler içerisine dağıtılmış olan vatandaşlık eğitimi, topluma faydalı bireyler yetiştirme amacındadır. Bu araştırma ile topluma faydalı bireyler yetiştirmeyi sağlamada lider konumda olması gereken sosyal bilgiler öğretmenlerinin penceresinden 2018 Sosyal Bilgiler Öğretim Programı’nda vatandaşlık eğitimi yaklaşımı konusunda işin mutfağında çalışan öğretmenlerin görüşleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda 2018 Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı’nın vatandaşlık açısından son durumu değerlendirilmiş ve sosyal bilgiler öğretmenlerinden bu konu hakkında görüşleri alınmıştır. Ayrıca öğretmenlerin demografik bilgileri ile ortaya çıkan sonuçlar arasında ilişki olup olmadığına da incelenmiştir. Araştırma bulgularına ulaşma hususunda nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılmıştır. Bulguların analiz edimesinde durum çalışması kullanılmıştır. Araştırmanın temel gayesi Sosyal Bilgiler Öğretim Programı’nın vatandaşlık eğitimi açısından yeterliliğini belirlemektir. Çalışma Aralık 2019’da Samsun ilinde yapılmış ve çalışmaya 18 öğretmen dâhil olmuştur. Bunlardan 5 öğretmen müfredat programını yeterli bularak herhangi bir eleştiride bulunmamıştır. Programı eksik bulan 13 öğretmenin görüşleri, dile getirdiği yetersizlikler açısından 3 düşünce grubuna ayrılmıştır. Bunlardan en çok dile getirilen sorun, 8 katılımcının görüşüyle programın yeterince uygulamalı etkinlikler barındırmaması olarak belirtilmiştir.]]> <![CDATA[The curriculum, textbook and teacher constitute the main triad that help students understand a course. In our country, program changes are made frequently and textbooks are reshaped accordingly. Teachers, on the other hand, try to fulfill their duties in the education system under the leadership of the constantly changing programs and textbooks with the help of the teaching style they have mastered and the professional experience they have acquired. Social Studies course is taught in 4th, 5th, 6th and 7th grades and is given by social studies teachers in 5th, 6th and 7th grades?. Citizenship education distributed within the units aims to raise individuals who are beneficial to society. In our study, the current status of the 2018 Social Studies Curriculum in terms of citizenship was evaluated and the opinions of the social studies teachers were taken. In addition, it was examined whether there is a relationship between the demographic knowledge of the teachers and the results of the study. Interview technique; one of the qualitative research methods, was used to reach the research findings.  The case study was used to analyze the findings. The main purpose of the research is to determine the adequacy of the Social Studies Curriculum in terms of citizenship education. The study was conducted in Samsun in December 2019 and 18 teachers were included in the study. In the study, 5 teachers did not criticize the curriculum as they found it sufficient. The views of 13 teachers who found the program incomplete were divided into 3 thought groups in terms of the inadequacies they expressed. The most expressed problem among these was stated as the lack of sufficient applied activities of the program according to the opinions of 8 participants.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45866 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3555-3571]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/685 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon ve Bilişüstü Öğrenme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Relationship Between Motivations for Science Learning and Metacognitive Learning Skills]]> <![CDATA[Seda OKUMUŞ]]> <![CDATA[Fen Eğitimi, Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon, Bilişüstü Öğrenme, Ortaokul, Cinsiyet, Sınıf Seviyesi, Korelasyon]]> <![CDATA[Science Education, Motivation Towards Science Learning, Metacognitive Learning, Secondary School, Gender, Grade Level, Correlation]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonları ve bilişüstü öğrenme becerilerinin cinsiyet ve sınıf seviyesi değişkenine göre tespiti ve öğrencilerin fen öğrenmeye yönelik motivasyonları ile bilişüstü öğrenme becerileri arasındaki ilişkinin ortaya çıkarılmasıdır. Bu amaçla nicel yaklaşımlardan ilişkisel tarama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 151 (72 kız, 79 erkek) ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplamak amacıyla Dede ve Yaman (2008) tarafından geliştirilen Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği (FÖYMÖ) ve Yıldız, Akpınar, Tatar ve Ergin (2009) tarafından geliştirilen Bilişüstü Ölçeği (BÜÖ) kullanılmıştır. Ölçeklerin güvenirlik çalışmaları tekrar edilmiş ve güvenirlik katsayısı α, FÖYMÖ için .89; BÜÖ için .92 olarak belirlenmiştir. Verilerin analizi için Mann Whitney U testi, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü ANOVA, Kruskall Wallis testi ve Pearson momentler çarpımı korelasyonu yapılmıştır. Araştırmada öncelikle, her iki ölçek için öğrencilerin sınıf seviyeleri ve cinsiyet değişkenlerine göre veriler analiz edilmiş, ardından fen öğrenmeye yönelik motivasyon ile bilişüstü öğrenme becerileri arasındaki ilişki incelenmiştir. Buna göre fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarda kız öğrenciler lehine anlamlı bir farklılık görülürken (p<.05), sınıf seviyesi değişkenine göre gruplar arasında anlamlı bir farklılık belirlenmemiştir (p>.05). Bilişüstü öğrenme becerileri bakımından cinsiyet ve sınıf seviyesi değişkenine göre gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmemiştir (p>.05). Fen öğrenmeye yönelik motivasyon ve bilişüstü beceriler arasında ise hem sınıflar düzeyinde hem de araştırmaya katılan tüm öğrenciler bakımından pozitif yönde anlamlı bir ilişki belirlenmiştir (p<.05).]]> <![CDATA[The aim of this study is to determine the motivation of secondary school students to learn science and their metacognitive learning skills in terms of gender and grade level variables, and to reveal the relationship between students' motivation to learn science and their metacognitive learning skills. For this purpose, correlational survey design, one of the quantitative approaches, was used. The sample of the study consists of 151 (72 girls, 79 boys) secondary school students. In order to collect data, the Motivation Scale for Learning Science (MSLS) developed by Dede and Yaman (2008) and the Metacognition Scale (MS) developed by Yıldız, Akpınar, Tatar and Ergin (2009) were used. The reliability studies of the scales were repeated and the reliability coefficient α was found as .89 for MSLS and was found as .92 for the MS. Mann Whitney U test, independent sample t test, one-way ANOVA, Kruskall Wallis test and Pearson correlation were used to analyze the data. In the study, firstly, the data for both scales were analyzed according to students' grade levels and gender variables, and then the relationship between motivation to learn science and metacognitive learning skills was examined. Accordingly, while a significant difference was observed in favor of girls in motivation towards science learning (p <.05), no significant difference was found between the groups according to the grade level variable (p> .05). There was no statistically significant difference between the groups in terms of metacognitive learning skills in terms of gender and grade level (p> .05). A positive significant relationship was found between the motivation for learning science and metacognitive skills both at the grade level and for all students participating in the study (p<.05).]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45747 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3025-3042]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/686 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Başlangıcında Küresel Finansal Piyasalardan Erken Uyarı Sinyalleri]]> <![CDATA[Early Warning Signals From Global Financial Markets at the Beginning of Covid -19 Pandemic]]> <![CDATA[Samiye EKİM DERTLİ]]> <![CDATA[Hakan ERYÜZLÜ]]> <![CDATA[Finans, Covid-19 Pandemisi, Küresel Sağlık Güvenliği Endeksi, Finansal Piyasalar, Dumitrescu Hurlin Panel Nedensellik Testi]]> <![CDATA[Finance, Covid-19 Pandemic, Global Health Security Index, Financial Markets, Dumitrescu Hurlin Panel Causality Test]]> <![CDATA[Covid-19 Pandemisi tüm Dünyada sağlık güvenliği riski oluşturmakta ve her alanda etkilerini hissettirmektedir. Bu çalışmanın amacı, Covid-19 pandemisi vakaları başladığında en yüksek küresel sağlık güvenlik endeksine (GHSI) sahip ülkelerin finansal piyasalarının tepkisini gözlemlemek ve yatırımcılara rehberlik etmektir. Endeksin temel alanları önleme, tespit, raporlama, hızlı karşılık verme, sağlık sistemi, uluslararası normlara uygunluk ve risk ortamıdır. Bu temel alanlar altında birçok gösterge izlenmektedir. Çalışmanın motivasyon noktası, en yüksek küresel sağlık güvenliği endeksine sahip ülkelerin finansal piyasaları karşılaştırmasının hiçbir zaman araştırılmamış olmasıdır. Seçilen ilk 5 ülke şu şekildedir: Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Hollanda, Avustralya ve Kanada. Borsa seçiminde ise ülkelerin küresel ölçekte en bilinen ve işlem hacimleri en yüksek endeksleri alınmaktadır. Ülkeler için vaka başlangıçlarına göre ortak işlem günleri alınmakta olup 28 Şubat 2020'de başlayan ve 15 Mayıs 2020'de sona eren kısa vade ele alınır. Küresel finansal piyasalardan erken uyarı sinyallerini gösteren bu çalışma diğer yandan gelecekteki çalışmalar ve uzun vadeli analizler için bir rehber olacaktır. Dumitrescu Hurlin Panel Nedensellik Testi uygulanan verilerde; ölüm ve vaka oranlarından borsa getirilerine doğru nedensellik araştırılmaktadır. Salgının yatırım davranışlarını değiştireceği beklenmektedir. Saklı kalmış nedensellikler karar vermede önemlidir. Yatırımcılar portföylerindeki varlıklar üzerinde detaylı düşünerek uluslararası yatırım yapmalıdır. Yakın gelecekte ise finansal bulaşma etkisiyle meydana gelen saklı nedensellik ilişkileri araştırmaları ve erken uyarı sinyallerinin önemi artacaktır.]]> <![CDATA[The Covid-19 Pandemic pose health security risks all over the world and makes its effects felt in every field. The objective of this paper is to observe the response of the financial markets of countries with the highest global health security index (GHSI) when the pandemic cases started and to guide investors. The main areas of the index are prevention, detection, reporting, rapid response, health system, compliance with international norms and risk environment. Many indicators are monitored under these basic areas. The motivation point of the study is that comparing the financial markets of countries with the highest global health security index has never been investigated. The top 5 countries selected are as follows: The United States, The United Kingdom, The Netherlands, Australia and Canada. In the selection of the stock exchange, the most known indexes of the countries on a global scale and the highest trading volume are taken. The common transaction days are taken as a basis short period that starts on 28 February 2020 and ends on 15 May 2020. This study showing early warning signals from global financial markets will also be a guide for future studies and long-term analysis. Dumitrescu Hurlin Panel Causality Test applied to the data; the causality from death and case rates to stock market returns is investigated. Hidden causality is important in decision making. Investors should make international investments by thinking in detail about the assets in their portfolio. In the near future, the importance of hidden causality relations research and early warning signals that occur with the effect of financial contagion will increase.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45694 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3507-3520]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/687 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19’un Türk Havayolu İşletmeleri Üzerindeki Etkilerine İlişkin Bir Swot Analizi]]> <![CDATA[A Swot Analysis on the Effects of Covid-19 on Turkish Airline Companies]]> <![CDATA[Harun KARAKAVUZ]]> <![CDATA[Sivil Havacılık Yönetimi, Stratejik yönetim, Havayolu işletmeleri, Covid-19, SWOT analizi ]]> <![CDATA[Civil Aviation Management, Strategic Management, Airline Companies, Covid-19, SWOT analysis]]> <![CDATA[Çin’in Wuhan şehrinde ortaya çıkarak tüm dünyayı etkisi altına alarak bir pandemi haline gelen Covid-19 virüsü, tüm sektörleri olduğu gibi hava taşımacılığı sektörünü de ciddi anlamda etkilemektedir. Covid-19 pandemisi nedeniyle havayolu işletmeleri gelirlerinin çok büyük bir kısmını kaybederken, aynı zamanda maliyetlerinde de artış meydan gelmiştir. Gelirlerin kaybedilmesi ve maliyetlerin artmasına bağlı olarak birçok havayolu işletmesi finansal zorluk yaşamaya başlamış, bazı havayolu işletmeleri iflas ettiklerini açıklamış, bazıları da iflas etmemek için belirli sayıda çalışan ile yollarını ayırmak zorunda kalmıştır. Havayolu işletmeleri Covid-19 pandemi sürecinde gelir elde etmeye ya da rekabet avantajı elde etmeye değil, hayatta kalmaya çalışmaktadırlar. Dolayısıyla havayolu işletmelerinin hayatta kalabilmeleri için çeşitli stratejiler geliştirmeleri gerekmektedir. Bu çalışmada Türkiye’de faaliyet gösteren havayolu işletmelerinin Covid-19 pandemisindeki SWOT analizleri gerçekleştirilmiş ve analiz sonuçlarına göre çeşitli stratejiler önerilmiştir. Araştırmanın verileri akademik çalışmalar, işletmelerin faaliyet ve finansal raporları ve medyada yer alan haberlerden toplanmıştır. Yapılan analiz sonucunda havayolu işletmelerinin çok az güçlü yönü olduğu görülmüştür. Buna karşın işletmelerin zayıf yönlerinin ve sektörel ve genel çevrelerinde ortaya çıkabilecek tehditlerin oldukça fazla olduğu görülmüştür. Tüm bunlara bağlı olarak havayolu işletmeleri için yolcu uçaklarının kargo taşımacılığı için kullanılması, yurtiçi ve yurtdışında bilgilendirme çalışmaları yapılması, düşük fiyatlı yakıtın hedge edilmesi, bölgesel uçakların değerlendirilmesi, uzun dönemli ve düşük faizli kredilerin araştırılması, filoda bulunan talep fazlası uçakların kiralanması ya da satılması, devlet desteği için lobi faaliyetleri yapılması ve yurtiçi destinasyonların sayısının artırılması gibi stratejiler önerilmiştir.]]> <![CDATA[The Covid-19 virus, which emerged in Wuhan, China and became an epidemic by affecting the whole world, seriously affects the air transport industry and all sectors. Due to the Covid-19 outbreak, airlines lost most of their revenues while their costs also increased. Due to the loss of revenue and increasing costs, many airlines began to face financial difficulties, while some airlines declared bankruptcy, others had to separate their way with a certain number of employees to avoid bankruptcy. Airline companies are trying to survive during the Covid-19 pandemic period, not to earn above average income or gain competitive advantage. Therefore, airlines need to develop various strategies to survive. In this study, the airline companies in Turkey, SWOT analysis was performed during an outbreak of Covid-19, various strategies have been proposed and analyzed according to the results. The data of the research were collected from academic studies, business activities and financial reports and news in the media. As a result of the analysis, it was seen that the strengths of the airline companies are very few. On the other hand, it seems that the weaknesses of the companies and the threats that may arise in their environment are quite high. Various strategies have been proposed based on the results of the analysis. Strategies such as the use of passenger planes for cargo transportation, domestic and international information activities, hedging low-price fuel, evaluating regional aircraft, long-term and low-interest loans, lobbying for government support, renting or selling excess aircraft in the fleet, and increasing the number of domestic lines is recommended.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45677 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3573-3591]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/688 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geç Modern Zamanda Parrhesia ve Kahramanlık Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Evaluation on Parrhesia and Heroism in the Late Modern Time]]> <![CDATA[Aydın KARABULUT]]> <![CDATA[Etik, Parrhesia, Kahramanlık, Geç Modernite, Doğruluk, Cesaret]]> <![CDATA[Ethic, Parrhesia, Heroism, Late Modernity, Truth, Courage]]> <![CDATA[Günümüzün hızlanım dünyasında anlamlar ve yaşam tarzları arasındaki çizgi gittikçe daha da bulanıklaşmıştır. Sınırlar, değerler birçok alanda gün geçtikçe daha çok silinmektedir. Birey artık kendi olma cesaretini de yitirerek yalnızca ‘an’ı deneyimlemektedirler. Teknoloji elbette bu değer yitimini katalize etmektedir ve gittikçe daha az sorgulayan otomat bireylerin varlığı daha çok hissedilmektedir. Bu homojen çoğullaşmada özgül kütle gittikçe azalarak, değer üreten büyük gölgeler yeryüzünden çekilerek yerine bu son zamanın “son insan”ına bırakmaktadır. Günümüzde birçok değerin yanı sıra bilhassa sözün ve onu söyleme cesaretinin de yitimine şahit olunmaktadır. Doğruyu söylemek, açık sözlü olmak mantıksal kapılardan artık kolaylıkla geçememekte, bu da güvenin ve hakikatin toplumsal yıkılışına sebep olabilmektedir. Bu bağlamda günümüzde hakikati açık sözlülükle söylemek artık daha nadir görülmektedir. Kitlesel güvensizliğin artık bir norm olması, dostlukları ve ilişkileri deforme etmektedir. Hakikatin ifşa edil(e)memesi insanın, anlamının gün geçtikçe daha çok kaybolmasına sebep olmaktadır. Karakter aşınmasına sebep olan bu decadence durum tarihsel olarak insanın yitimine direnen muhkem kalelerin de erozyonuna sebep olmaktadır. Zira toplum belirli sözleşmelerle tahkim edilmiştir. Bu sözleşmelerin temelinde güven duygusu ve özgürlük yatmaktadır. Bilindiği üzere özgürlük Kant’ta aklın kategorilerinden biridir. Bu minvalden bakılırsa parrhesia’nın yokluğu, teorik açıdan aklın ilerleyişinin de sekteye uğratılmasıdır. Bu açıdan çalışmada, eski bir soyluluk olan parrhesia kavramı, insanın kendi hatasından dolayı düşmüş olduğu bunalımdan, çökkünlükten kurtulması için bir umut olarak düşünülmüştür. Zira insan yalnızca, durgun suda olduğu gibi, berrak sözlerde kendini ve dahi ötekini görebilir. Bu çalışma, günümüz geç modern insan topolojisi göz önünde tutularak, parrhesia’yı etik insanın varoluşu açısından değerlendirmektedir. Bu açıdan çalışma Nietzsche’nin üstinsan, amorfati, cesaret, dostluk terminolojisini kullanarak, Foucault’nun çeşitli kitaplarında defaatle zikredilen parrhesia kavramını beraber tartışmayı amaçlamaktadır.]]> <![CDATA[In today's acceleration world, the line between meanings and lifestyles has increasingly become blurred. The borders and values are gradually disappearing in many areas. The individual now loses his courage to be himself and only experience the ‘moment’. The technology, of course, catalyzes this loss of value, and we mostly feel the presence of vending individuals who have questioned less day by day. Considering this homogenous multiplication, the specific mass gradually decreases and the large shadows that produce value are drawn from the earth and gives way to the “last man” of this last time. We witness to the absence of many values, and especially the word and the courage to say it. Telling the truth and speaking fair can no longer go through logical doors, and this can lead to social destruction of trust and truth. Telling the truth forthrightly is more rarely seen today. The fact that the mass distrust is now a norm deforms the friendships and relationships.Failure or disclosure of the truth causes the human to lose the meaning as the days goes on. This decadence which causes the corrosion of character also leads to the erosion of the strong fortresses that have historically resisted against human loss since the society has been arbitrated by certain contracts. The feeling of trust and freedom lies at the heart of these contracts. As it is known, the freedom is one of the categories of understanding of Kant. From this aspect, the absence of parrhesia means theoretically interrupting the progression of reason as well. In this respect, the concept of parrhesia which is old nobility has been considered as a hope for getting rid of the depression, collapse due to the human’s own mistake. The human can only see himself and even the others in clear words, as in still water. The aim of this study is to evaluate parrhesia in terms of the existence of an ethical human being, considering today's late modern human topology. From this point, the study aims to discuss the concept of parrhesia which has been repeatedly mentioned in various books of Foucault by using the terminology of Nietzsche's overman, amorfati, courage and friendship.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45615 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2943-2957]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/689 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Müzikle Uğraşan Salihli Romanları Üzerine Bir İnceleme ]]> <![CDATA[A Study on Salihli Romanies Dealing with Music]]> <![CDATA[Erhan ZETEROĞLU]]> <![CDATA[Hüsniye Seval KÖSE]]> <![CDATA[Müzik, Çingene, Roman, Roman Müziği, Salihli Romanları, Etnomüzikoloji]]> <![CDATA[Music, Gypsy, Romany, Music Of Romany, Romanies living in Salihli, Ethnomusicology]]> <![CDATA[ Bu araştırmada Salihli Romanlarının tarihleri, göçleri ile ilgili bilgiler verilip, içlerindeki müzikle uğraşanlar hakkında bilgilerin yerinde tespit edilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen bilgiler nitel araştırma türü olan yarı yapılandırılmış görüşme tekniğinin, Salihli'nin Şehitler ve Atatürk mahallesinde ikamet eden müzikle uğraşan Romanlara uygulanmasıyla elde edilmiştir. Salihli’deki müzikle uğraşan Romanlar Türkçe, Romanca ve Bulgarca dillerini bilmekte ve bu dillerde söylenen şarkıları söylemektedirler. Kullandıkları çalgılar, üflemeli çalgılardan: alto saksafon, ney, klarnet, zurna; vurmalı çalgılardan: davul, tef, asma davul ve darbuka; telli çalgılardan: ud, cümbüş, bağlama ve kanun; tuşlu çalgılardan: org, piyano ve akordiyon; yaylı çalgılardan da kemandır. Müziklerini icra ettikleri sosyal ortamlar en çok düğün/nişan gibi etkinliklerdir. Düğün, nişan gibi etkinliklerin dışında festival, konser, gazino, restoran, pavyon, sünnet, bar, otel, kına ve televizyon gibi yerlerde müzik icra etmektedirler. Müzikle uğraşan Salihli Romanları çalgıcılık dışında besteler de yapmışlardır. Bu besteler dım dım Ali ve abe kaynana ismindedir. Ayrıca, katılımcılar arasında kaset albümü yapan da bulunmaktadır. Roman çalgıcıların icra ettikleri müzik türleri Türk halk müziği, Türk sanat müziği, popüler müzik, caz müziği ve diğer müzik türlerinden oluşmaktadır. Salihli’deki müzikle uğraşan Romanların yaşları 28 ila 70 aralığındadır. Aralarında okuma, yazma bilmeyen olduğu gibi, en çok okuyanları lise öğrenimini tamamlamıştır. Müzik aleti çalmayı, müzik kurslarına giderek ya da büyüklerinden öğrenmişlerdir. İçlerinden bazıları ana dillerinin Türkçe olduğunu, bazıları ise Romanca olduğunu açıklamışlardır.]]> <![CDATA[In this research, it was aimed to give information about the history and migration of Salihli Romanies and to determine the information about the musicians among them. The information obtained was obtained by applying the semi-structured interview technique, which is a qualitative research type, to the music-dealing Romany residing in the Şehitler and Atatürk neighborhood of Salihli. Romanies in Salihli who are engaged in music know Turkish, Romanian and Bulgarian and languages and sing the songs sung in these languages. The instruments they use are wind instruments: alto saxophone, ney, clarinet, zurna(similar clarion); percussion instruments: drums, tambourine, hanging drums and darbouka; string instruments: oud, cumbus(similar mandolin with a metal body), baglama(Turkish folk lute) and kanun; keyboard instruments: Organ, piano and accordion; It is also violin from strings instruments. The social environments in where they perform their music are mostly events such as wedding/engagement. Apart from events such as weddings and engagements, they perform music in festivals, concerts, casinos, restaurants, pavilions, circumcisions, bars, hotels, henna and television. Salihli Romanies, who are engaged in music, have also composed compositions besides playing music. These compositions are named dım dım Ali and abe kaynana. Also, among the participants, there are also those who make cassette albums. The genres of music performed by the Romany musicians consist of Turkish folk music, Turkish art music, populer music, jazz music and other music genres. The ages of Romany who are engaged in Salihli range from 28 to 70. The most readers, as well as the ones who cannot read and write, have completed their high school education. They learned how to play musical instruments by attending music courses or from their elders. Some of them stated that their native language was Turkish, while others stated that they were Romany.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45605 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3917-3930]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/690 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Fârâbî’nin Epistemolojisi, Ontolojisi ve Felsefeye Katkıları]]> <![CDATA[Al-Fārābī’s Epistemology, Ontology and Contributions to Philosophy]]> <![CDATA[Ahmet Yusuf YILMAZ]]> <![CDATA[Felsefe, Meşşâîlik, Fârâbî, Epistemoloji, Ontoloji]]> <![CDATA[Philosophy, Peripatetic ecole, Al-Fārābī, Epistemology, Ontology]]> <![CDATA[Bu çalışma, genel hatlarıyla Fârâbî’nin öncüsü olduğu Meşşâîliğin prensipleri, ana fikri ve metodolojisi üzerine bilgi vermekte ve Fârâbî’nin epistemolojik ve ontolojik görüşleri çerçevesinde felsefeye yapmış olduğu katkıları, etkisini ortaya koyma amacı ile yazılmıştır. Muallim-i Sani, Alpharabius gibi isimler ile de tanınan Fârâbî, İslam düşünce dünyasına Yunan felsefenin metodolojisini ve terminolojisini sistematik bir biçimde entegre etmiş Müslüman bir Türk düşünürüdür. Çocukluğundan itibaren başta hukuk ve dini ilimler olmak üzere devrin en iyi hocalarından dersler almıştır. Kabiliyeti ve öğrenmeye merakı sayesinde birçok alanda uzmanlaşmış (hezarfen, polimat) bir alimdir. Bu özelliğinin doğal bir sonucu olarak başta felsefe olmak üzere pek çok eser yazmıştır. Antik Yunan’daki Peripatosçuluk akımından esinlenerek özgün nitelendirilebilecek Meşşâî ekolünün temel metodolojisini, kavramlarını ve paradigmasını ortaya koymuştur. Üretkenliğinin temeli, farklı felsefe ekollerinin görüşlerini eklektik bir metot ile seçerek özgün bir biçimde sentezlemesidir. Genel olarak, İslami epistemolojik ve ontolojik anlayışını, Yunan Felsefesi ile ele aldığı görülmektedir. Bu yol ile Yunan felsefesi metodolojisi ile yapılan sorgulama metoduyla İslam akaidini açıklamaya çalışmıştır. Düşüncelerinin esasını Sokrates, Platon, Aristoteles gibi düşünürlerden alır. Fârâbî’nin sistemi, Aristoteles mantığına dayanan akılcı bir metafiziktir. Felsefenin determinist sorgulama metodunu yaratıcılık (creatism) esaslı İslam anlayışına uyarlamıştır. Bu yol ile hikmet (felsefe) ile dini uzlaştırmaya gayret etmiştir.]]> <![CDATA[Study informs about the principles, ideas and methodology of Peripatetic ecole which led by al-Fārābī and examines the epistemological and ontological thoughts of Al-Fārābī and his contributions to philosophy in general terms. Al-Fārābī also known by name like Alpharabius is a Turkic thinker and Islamic philosopher who systematically brought on the methodology and terminology of Greek Philosophy into Islamic world of thought. He took lessons from the best lecturers and religious scholars of his time, primarily in fields of law and sciences of religion since his early ages due his ability and curiosity to learn he eventually become and wise school man who we may define as a polymath as a natural outcome of his features he wrote a lot of masterpieces particularly in the field of philosophy. He constituted fundamental methodology, terms and paradigms of Peripatetic ecole which you may define as al-Fārābī, al-Kindī’s ecole that may be described as very authentic and original thought with being inspired of Peripateticism. The ground which lays under his philosophical productivity is synthesizing the views of various philosophical ecoles originally with an eclectic method. In general, it has been seen that he investigated Islamic epistemological and ontological thought within the frame of determinism of Greek Philosophy. By this way, he employed the questioning method of Greek philosophy to the fundamental norms of Islamic dogmas. The essence of his thoughts affected by Peripateticism philosophers and mostly by Socrates, Plato, Aristoteles. Comprehensive approach and system of al-Fārābī can be described as an Aristotle’s logic based rational metaphysic and spiritualism. He adopted deterministic questioning method of philosophy to Islamic approach which based upon the creationism. By this way his efforts were focusing on compromising the philosophy with religious thoughts.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45503 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3167-3181]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/691 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bireysel Krediler ile Enflasyon ve Cari İşlemler Açığı Arasındaki Nedensellik İlişkisi: Türkiye Örneği]]> <![CDATA[Causality Relationship of Consumer Loans with Inflation and Current Account Deficit: The Case of Turkey]]> <![CDATA[Mehmet NAR]]> <![CDATA[Ekonomi, Enflasyon, Cari İşlemler Açığı, İhtiyaç Kredileri, Konut Kredileri, Bireysel Kredi Kartları, Taşıt Kredileri]]> <![CDATA[Economy, Inflation, Current Account Deficit, Consumer Loans, Housing Loans, Personal Credit Cards, Vehicle Loans]]> <![CDATA[1959'dan beri süregelen ödemeler dengesi açıkları ve enflasyon Türkiye ekonomisinin karakteristiği haline gelmiş ve böylesi bir sonuç ülkenin önemli ölçüde dışa bağımlı olmasına yol açmıştır. Türkiye ekonomisinde genel anlamda iç borçlar ile dış borçların kapatılmaya çalışılması önemli bir sorundur. Bu durum faiz oranlarının yükselmesine, ülkeye giren sıcak paranın etkisiyle yerli paranın aşırı değerlenmesine, tüketim ve ithalat artarken ihracatın azalmasına neden olmaktadır. İhracat pahalı hale gelirken, ithalatın ucuzlaması cari açık sorununa yol açmaktadır. Dahası, döviz gereksinimi artmakta, devalüasyon beklentileri ise dövize olan talebin aşırı büyümesine, rezervlerin azalmasına, mali krizlere ve yüksek enflasyona sebep olmaktadır. Bu çalışmada Türkiye’de enflasyon ve cari işlemler açığı ile bireysel krediler arasındaki nedensellik ilişkisi analiz edilmektedir. Çalışma sonucunda Bireysel Taşıt Kredileri, Bireysel Konut Kredileri, Bireysel Kredi Kartları ve Bireysel İhtiyaç Kredilerinden; TUFE (enflasyon) yönüne doğru nedensellik ilişkisinin olmadığı görülmektedir. Ampirik bulgular Türkiye’de bireysel kredilerdeki artışın enflasyona yol açtığına yönelik hiçbir kanıt sunmamaktadır. Buna karşın TÜFE yönünden, Taşıt Kredileri ve Kredi Kartlarına doğru tek yönlü nedensellik ilişkisinin olduğu anlaşılmaktadır. Bu, Türkiye’de enflasyon arttıkça taşıt kredileri ve kredi kartlarında artış olduğunu göstermektedir. Öte yandan TÜFE’den, Konut Kredilerinden, Kredi Kartlarından ve Taşıt Kredilerinden; Cari Denge yönüne doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir. Bu sonuç bize enflasyon ve bireysel kredilerdeki artışın cari açığı arttırdığını ortaya koymaktadır.]]> <![CDATA[Ongoing balance of payments deficits and inflation have become characteristics of the Turkish economy since 1959 and this situation has caused the country to be foreign dependent in a significant way.  This study, which evaluates concepts of current deficits and inflation through personal loans, focuses on the relationship of individual credit with inflation and current deficits.As a result of the study, it can be seen that there is no direct relationship between Individual Vehicle Loans, Individual Housing Loans, Individual Credit Cards, and Individual Consumer Credit and the direction of CPI (inflation). This means that the empirical findings do not present any evidence that individual loans give rise to inflation in Turkey. On the other hand, it is understood that there is a single directional causality relationship from TUFE towards Vehicle Credit and Credit Cards. This situation is explained by the fact that as inflation increases, an increase takes place in vehicle credit and credit cards in Turkey. On the other hand, a single directional causality relationship from CPI, Housing Credit, Credit Cards, and Vehicle Credit in the direction of the current account balance has been determined. This situation shows us that the increases in inflation and individual credit cause the current deficit to increase.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45493 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3009-3024]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/692 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Geleneğin İcadı Bağlamında Ramazan Sohbet Programlarının Kültürel Belleğin İnşasındaki Rolü ve Araçsallaştırılması]]> <![CDATA[The Role and Intrumentalization of Ramadan Programmes in the Construction Cultural Memory Within the Context Of Invention of Tradiditon]]> <![CDATA[Deniz ÖZAY]]> <![CDATA[Akın DEVECİ]]> <![CDATA[İletişim Sosyolojisi, Gelenek, Geleneğin İcadı, İçerik Analizi, Medyada Temsil]]> <![CDATA[Communication Sociology, Tradition, Invention of Tradition, Content Analysis, Media Representation]]> <![CDATA[Bu araştırma dini öğelerin ya da inanç pratiklerinin televizyonlarda temsil aracılığıyla ne şekilde yeniden inşa edildiğini incelemekte, özellikle dinin esasını oluşturan unsurların yanına eklenen geleneklerin ne şekilde yeniden icat edildiğini tartışmaktadır. Dolayısıyla bu araştırmanın temel amacı, dini içerik taşıyan Ramazan televizyon programlarıyla geleneğin nasıl ve hangi unsurlarla icat edildiğini ve bu unsurlarla beraber toplumsal hafızanın nasıl şekillendirildiğini ortaya koymaktır. Alanyazında toplumsal-kültürel bellek kavramları çerçevesinde yapılan çalışmalar bulunmasına rağmen, ‘geleneğin icadı’ yaklaşımıyla kitle iletişim araçlarındaki yansımaları inceleyen herhangi bir çalışmaya ulaşılamamaktadır. Yapılan bu çalışma, böyle bir  boşluğun doldurulmasına katkıda bulunmayı amaçlaması bakımından önem taşımaktadır. Araştırmada elde edilen bulguların ise, kültürel belleğin inşası sürecinde icat edilen gelenekler ile kitle iletişim araçları arasındaki ilişkinin açıklanmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu amaç doğrultusunda çalışmada “içerik analizi” yöntemi kullanılmış ve çalışma kapsamına en fazla izlenme oranı ve izleyici kitlesine sahip olması sebebiyle, ATV kanalında yayınlanan ‘Nihat Hatipoğlu ile İftar’ programı dahil edilmiştir. 2018 yılında Ramazan süresi boyunca yayınlanmış olan iftar programından rastgele beş bölüm örneklem olarak belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen en temel sonucun ise, Ramazan programlarında modern topluma ilişkin değer ve davranışların, geçmişle ilişkisi kurularak geleneksel hale getirildiği, bu değer ve davranışların meşrulaştırılmasında irrasyonel açıklama kalıplarının kullanıldığı, toplumsallaşma sürecinde ortak kültürel belleğin bu irrasyonal unsurlarla inşa edildiği, ve kitle iletişim araçlarıyla yeniden üretildiği söylenebilmektedir.]]> <![CDATA[This research examines how religious elements or practices of beliefs are rebuilt through representation on television, and especially discusses how traditions added to the elements of religion are reinvented. Therefore, the main purpose of this research is to reveal how and with what elements the tradition is invented with Ramadan television programmes having religious content and how the social memory is shaped with these elements. Even though there are studies carried out within the framework of social-cultural memory concept in the literature, there are no studies examining the reflections in mass media with the ‘invention of tradition’ approach. This study is very important in that it aims to contribute filling this gap. The findings obtained in the research are thought to support the explanation of the relationship between the traditions invented during the construction of cultural memory and the mass media. For this purpose, “content analysis” method was used in the study and “Nihat Hatipoğlu and Iftar” programme broadcasted on the ATV channel was included due to its highest viewership and audience. Five episodes were randomly selected as a sample from the Iftar programme published during Ramadan in 2018. According to the most basic result obtained in the research, it can be said that the values and behaviours related to modern society in the Ramadan programmes have been traditionalized by establishing a relationship with the past and the irrational explanation patterns are used in legitimizing these values and behaviours and the common cultural memory is built with these irrational elements in the process of socialization, and it is reproduced with the mass media.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45474 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3061-3073]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/693 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Yaratıcı Ekonominin Uluslararası Rekabet Gücü]]> <![CDATA[The International Competitiveness of Creative Economy in Turkey]]> <![CDATA[Emine Demet EKİNCİ HAMAMCI]]> <![CDATA[Yaratıcı Ekonomi, Uluslararası Rekabet Gücü, Balassa Endeksi, Vollrath Endeksi, Karşılaştırmalı İhracat Performans Endeksi]]> <![CDATA[Creative economy, International competitiveness, Balassa Index, Vollrath Index, Comparative Export Performance Index]]> <![CDATA[Ekonomik kriz dönemlerinde bile hız kesmeden büyümeye devam eden yaratıcı ekonomi, günümüz küresel ekonomisinin başlıca lokomotif sektörlerinden biridir. Bu sektörde Türkiye de en önemli yaratıcı ürün ihracatçısı ülkeler arasında yer almaktadır. Bu çalışma Türk yaratıcı endüstrisinin uluslararası alanda rekabet gücünün ve dış ticaretteki konumunun belirlenmesini amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle Türkiye’nin yaratıcı endüstrideki uluslararası rekabet gücü, 7 alt ürün kategorisinde 2005-2015 yılları arasındaki ithalat ve ihracat değerleri kullanılarak; Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler Endeksi (RCA), Göreli Ticaret Avantaj Endeksi (RTA) ve Göreli Rekabet Üstünlüğü Endeksi (RC) ile hesaplanmıştır. Daha sonra Türkiye’nin yaratıcı ürün ticaretinde önemli rakipleri arasında yer alan ülkeler (Çin, Hong Kong, Tayvan, Hindistan, Malezya, Meksika, Filipinler, Singapur ve Tayland) karşısındaki ihracat performansı 2005-2015 dönemi için Karşılaştırmalı İhracat Performans Endeksi (CEP) ile tespit edilmiştir. RCA, RTA ve RC endeks sonuçlarına göre Türkiye 2005-2015 yıllarında yaratıcı endüstride uluslararası rekabet gücüne sahiptir. Türkiye’nin karşılaştırmalı üstünlüğe haiz alt ürün kategorileri el sanatları ve tasarımdır. Bununla birlikte Türkiye diğer yaratıcı ürün kategorilerinde (görsel-işitsel, yeni medya, sahne sanatları, yayımcılık ve görsel sanatlar) karşılaştırmalı üstünlüğe sahip değildir. Diğer yandan, CEP endeks sonucu ise Türkiye’nin karşılaştırıldığı diğer gelişmekte olan ülkelere göre el sanatlarında ihracat performansının göreceli olarak daha üstün olduğunu göstermektedir. Ayrıca, Türkiye 2015 yılında Hong Kong, Tayvan, Malezya, Meksika, Singapur ve Tayland’a göre yaratıcı endüstrinin genelinde daha yüksek bir ihracat performansına sahiptir. Bununla birlikte Çin, Hindistan ve Filipinler’e kıyasla daha düşük yaratıcı endüstri ihracat performansı göstermektedir.]]> <![CDATA[ The creative economy, maintained to grow up even during the economic crisis, is one of the major driving sectors in today’s global economy. In this sector, Turkey has also been among the most important creative product exporting countries. This study aims to determine the international competitiveness of the Turkish creative industry in the global economy and its position in foreign trade. For this purpose, the international competitiveness of Turkish creative industry has primarily been calculated for seven sub-categories of this industry using the import and export values between the years of 2005 to 2015 with Revealed Comparative Advantage Index (RCA), Relative Trade Advantage Index (RTA) and Revealed Competitiveness Index (RC). After that, by using Comparative Export Performance Index (CEP) for the period 2005-2015, it has been determined the export performance of Turkish creative industry against the countries (China, Hong Kong, Taiwan, India, Malaysia, Mexico, the Philippines, Singapore and Thailand) taking part in the major rivals of Turkey. According to the results of RCA, RTA and RC, Turkey has international competitiveness in the creative industries for 2005-2015 periods. In Turkey, the sub-product categories displaying comparative advantage are art crafts and design. However, Turkey does not have any comparative advantage in the other creative product categories (audiovisuals items, new media items, performing arts, publishing and visual arts). On the other hand, the result of CEP has also showed that export performance of Turkey’s art crafts is relatively higher than that of the all other developing countries. In addition, Turkish creative industry has higher export performance than Hong Kong, Taiwan, Malaysia, Mexico, Singapore, and Thailand in 2015. Nevertheless, the Turkish creative industry has showed lower export performance compared to China, India and the Philippines.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45456 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3979-4007]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/694 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bırakın Ölmeden Önce Satın Alayım! Covid-19 Salgını Sürecinde Tüketicilerin Satın Alma Davranışları Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[Let Me Buy Before I Die! A Study on Consumers’ Panic Buying Behaviours During the Covid-19 Pandemic ]]> <![CDATA[Ömer AYDINLIOĞLU]]> <![CDATA[Zekiye TAMER GENCER]]> <![CDATA[Halkla İlişkiler, Satın Alma, Satın Alma Davranışı, Panik Satın Alma, Covid-19, Pandemi]]> <![CDATA[Public Relations, Purchasing, Purchasing Behaviour, Panic Buying, Covid-19, Pandemic]]> <![CDATA[Bilindiği üzere, satın alma davranışı gerek iş dünyası gerek akademik camia tarafından üzerinde yoğun bir şekilde çalışılan konulardan bir tanesidir. Bu sebeple, bu alanda araştırmalar yürüten akademisyenler ve araştırmacılar tüketicilerin neden ve nasıl satın alma davranışında bulunduklarını ortaya koymak için çeşitli modeller ve yaklaşımlar geliştirmişlerdir. Klasik modeller neden satın alma davranışında bulunduğumuzun ve bir şeyi satın alma kararımızın arkasındaki nedenleri açıklamaya çalışırken, modern modeller satın almaya sebep olan nedenleri ortaya çıkarmak yerine satın alma sürecini açıklamaya çalışmaktadır. Koşullar, zaman, kişinin psikolojik veya fizyolojik durumu vb. pek çok etmen bir tüketicinin satın alma davranışını etkilemektedir. Gündelik hayatta, satın alma kararlarımızı ihtiyaç veya isteklerimize göre veririz. Doğal felaketler, salgın, savaş vb. olağanüstü durumlarda ise, her şey hayatta kalmak ile ilgilidir. Gereksiz bir şey satın almaktan ziyade, tüketiciler o süreçte ihtiyaç duyacakları acil ve önemli ihtiyaçlarını satın almaya çalışmaktadır. Bu çalışma, tüketicilerin gündelik yaşamda ne şekilde satın alma davranışında bulunduklarını ortaya çıkarmayı hedeflememektedir, aksine Covid-19 salgınının etkisi altında olduğumuz şu süreçte tüketicilerin panik satın alma eyleminde bulunmalarının arkasındaki faktörleri ve bu faktörlerin satın alma davranışı üzerindeki etkilerini ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, Sivas’ta ikamet etmekte olan 304 katılımcıya online ortamda anket uygulanmıştır. Katılımcılar tesadüfi örneklem yöntemiyle belirlenmiş ve anketlerden elde edilen bulgular SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Çalışmada kullanılacak anket için, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi bünyesinde yer alan etik kuruldan izin alınmıştır. Covid-19 salgınının dünya üzerinde hala etkisini göstermesi ve hayatı her açıdan etkilediği şu süreçte gerek ticari işletmeler gerek akademik camia için önem taşımaktadır. ]]> <![CDATA[As known, purchasing behaviour is one of the study fields which business world and academics have studied dramatically. Therefore, scholars or researchers in this field have developed various models, approaches to find out why and how the consumers make their purchasing decisions. Although classical models try to explain the reasons why we purchase and the reasons underlying our decisions to buy something, modern models try to explain the process of purchasing anything rather than finding out the reasons why the consumers buy. Many factors such as circumstances, time period, psychological or physiological state of a person etc. all affect the purchasing behaviour of a consumer. In everyday life, we make our buying decisions regarding to our needs and desires. On the contrary, during extraordinary time periods like natural disasters, pandemic, war etc. it is all about to survive. Rather than buying something unnecessary, consumers try to buy urgent and critical needs that will be required in that process definitely. This study is not aiming to find out how the consumers display purchasing behaviours in everyday life but what factors lie beneath the consumers’ panic buying decisions and whether these factors influence purchasing decisions during the Covid-19 pandemic. In this sense, an online survey is applied on 300 participants residing in Sivas. The participants are selected randomly and the findings obtained from the survey are analyzed through SPSS program. The ethical permission is obtained from the ethical commitee of Sivas Cumhuriyet University. The study is important both for business world and academia as the Covid-19 Pandemic is still effective in almost every country in the world and influence the everyday life from many aspects. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45454 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 139-154 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/695 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türk Ulusal Gazete Haberlerinde Şizofreniye Yönelik Damgalama]]> <![CDATA[Stigmatization for Schizophrenia in Turkish National Newspaper News]]> <![CDATA[Didem AYHAN]]> <![CDATA[Hilal SEKİ ÖZ]]> <![CDATA[Psikiyatri hemşireliği, şizofreni, damgalama, gazete haberleri, damgalama ile mücadele]]> <![CDATA[Psychiatric Nursing, Schizophrenia, Stigmatization, Newspaper News, National News, Fight against Stigma]]> <![CDATA[Şizofreniye yönelik toplumsal algının oluşmasında basın yayınlarının etkisi inkâr edilemez. Bu araştırma ile ulusal tirajı yüksek günlük gazetelerde yer alan “şizofren” ile ilgili haberlerin sayısı ve niteliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. İçerik analizi yöntemi ile niteliksel olarak planlanan bu araştırmada 01.04.2014 ile 01.04.2019 tarihleri arasında yayınlanan ve tirajı yüksek olan yedi gazete arşivi “şizofren” anahtar sözcüğü kullanılarak incelenmiştir. Beş yılı kapsayan incelemede toplam 626 habere ulaşılmıştır. Haberler içerik bakımından benzerliklerine göre ayrılmıştır. İçerikleri araştırmacılar tarafından beş ana tema (suç, bilimsel içerik, sosyal aktivite, mecazi kullanım ve dergi) altında toplanmıştır. Daha sonra damgalamayla ilişkili olduğu düşünülen iki tema (metaforik kullanım ve suç) yeniden analiz edilmiştir ve suç teması 11 alt tema halinde gruplandırılmıştır. Bu alt temalar, cinayet, dehşet, intihar, rehin alma, cinnet, katliam, yaralanma, kundaklama, vahşet, taciz ve diğerdir. Haberlerin % 30,7’si 2015 yılında, % 39,3’ü Milliyet gazetesinde, % 66,3’ü gazetenin gündem sayfasında yayınlanmıştır. Gazetelerde yer alan haberler incelendiğinde % 58,1’inin olumsuz duygusal tonda olduğu, % 48,9’unun konusunun suç olduğu, % 11,7’sinde şizofreninin metaforik olarak kullanıldığı, % 51,9’unun haber başlığında “şizofren” bulunduğu saptanmıştır. Haber başlığı içinde “vahşet, cinayet, dehşet, katliam, cinnet vb.” kelimelere % 46,3 oranında yer verildiği ve bu kelimelerden en çok % 53,7 oranında “cinayet” kelimesinin kullanıldığı saptanmıştır. Hastaların fotoğraflarının gazete haberleri içinde % 33,7 oranında, kimlik bilgilerinin de % 53,7 oranında verildiği görülmüştür. Sonuç olarak yapılan incelemede şizofreni ile ilgili haberlerin çoğunlukla suç içeriğiyle, olumsuz duygusal tonda, “cinayet” başlığı atılarak kullanıldığı, bu haberlerinin olumsuz içeriği ile şizofreniye yönelik olumsuz algıya ve damgalamaya katkı sağladığı söylenebilir. Bu bilgiler ışığında toplumun şizofreniye yönelik bilgilendirilmesinde basın yayınlarının damgalamayı engelleyecek şekilde olması, bu konuda gereken denetimlerin ve ruh sağlığı derneklerinin bu alanda bilinçlendirici çalışmalarının artması önerilmektedir.]]> <![CDATA[The contribution of press publications cannot be denied in the social perception of schizophrenia. The purpose of this study was to investigate the number and quality of news about “schizophrenia” in high-selling national daily newspapers. This research planned by the qualitative content analysis method, seven newspaper archives which were published between 01.04.2014 and 01.04.2019 were analyzed by using the keyword. In the five-year review, a total of 626 news items were found. The contents of the news were separated according to their similarities. The contents were collected by the researchers under five main themes (crime, scientific content, social activity, metaphorical use, and magazine). Two themes (metaphorical use and crime) thought to be related to stigmatization were analyzed again. The crime theme was grouped eleven sub-themes. These sub-themes were murder, fear / horror, suicide, hostage-taking, insanity, masacre, injury, arson, brutality, abuse, and others. 30.7 % of the news was published in 2015, 39.3% in Milliyet newspaper, and 66.3% in the newspaper's agenda page. When the news in newspapers were examined, it was found that 58‘1% was in negative emotional tone, 48.9% was a crime, 11.7% schizophrenia is used metaphorically, and 51.9% had “schizophrenia” in the news headline. In the news title, it was found that 46.3% of the words “savagery, murder, horror, massacre, insanity, etc.” were used and 53.7% of these words were used with the word “murder”. It was seen that the photos of the patients were given 33.7 % in the newspaper news and 53.7% in the identity information. In conclusion, it can be said that the news about schizophrenia is mostly used with the content of crime, negative emotional tone and the title was “murder”, it contributes to the negative perception and stigmatization of schizophrenia with its negative content. In the light of this information, it is suggested that the press publications should be in a way to prevent stigmatization in informing the public about schizophrenia, the necessary audits should be increased and the awareness-raising activities of mental health associations in this field should be increased. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45448 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[ 2783-2794 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/696 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Milliyetçilik, İslamcılık ve Sekülerlik Bağlamında Eski Sovyet Müslüman Kadınların Toplumsal Cinsiyet Problemleri Üzerine Çalışma]]> <![CDATA[Exploring Gender Problems of Post-Soviet Muslim Women: Between Ethno-Nationalism, Islamization and Secularization]]> <![CDATA[Saule YUSSUPOVA]]> <![CDATA[Beyhan ZABUN]]> <![CDATA[Eski Sovyet Müslüman kadın sorunları, Toplumsal cinsiyet, İslam, Feminizm, Orta Asya]]> <![CDATA[Gender problems, post-Soviet Muslim women, feminism in Central Asia, patriarchal traditions]]> <![CDATA[Geniş ailelerde var olan ve çok çocuk sahibi olan Sovyet kadınların aynı zamanda meslek sahibi olup dışarıda çalışması Sovyet paradoksu olarak bilinen durumdur. SSCB dönemi cinsiyet eşitliği politikasından Müslüman kadınlarını Slav kadınlarına göre daha derin etkilemiştir. Bu çalışmada Sovyet döneminde çoğu Müslüman olan ‘Doğu Kadını’ etiketi altında komünistlerin siyaseti sayesinde ‘kurtarılan’ toplumlarda 1990 yıllar sonrasında oluşan radikal grupların toplumsal cinsiyet problemleri ele alınmıştır. Din ve gelenek arasında seçim yapan tüm dünyadaki Müslümanlar gibi, Eski Sovyet Müslümanları da bu seçimi 1990 yıllarında yapmışlardır. Nitekim yetmiş yıllık İslam’a ve Müslüman geleneklere açılan savaşın sayesinde Müslüman toplulukların İslam dinine dair temel bilgileri yok denilecek kadar azdı. Bu nedenle Kazak, Özbek, Türkmen, Kırgız ve diğer Müslüman halkları iki türlü kimlik arayışına bölündüler: atalar dini olarak bilinen İslam öncesi ve İslam’ın karışımından oluşan etnik milliyetçi görüşü ile Türkiye’den ve Arap cemaatleri ile yaygınlaşan İslam dini görüşü. Böylece yetmiş yıl ateist dönemini geçiren etnik Müslümanların bir kısmı milliyetçiliği, diğer kısmı ise İslam dinini ve geriye kalan kısım ise, Sovyetleşmiş hali ile seküler kalmayı tercih ettiler. Her kesimin toplumsal cinsiyet problemleri farklılaşmakla beraber bir birinin görüşünü ret ederek çelişkili olmaktadır. Bu araştırma 2014 ve 2018 yıllarında Kazakistan'ın Almatı, Çimkent, şehirlerinde ve Ankara'da yapılan yarı yapılandırılmış, derinlemesine ve açık uçlu görüşmeleri içeren nitel röportajlardan oluşmaktadır. Bu makale yazarlarından birinin Sovyet Müslüman kadını olması nedeniyle bu görüşmelere ek olarak otoetnografik yöntemi de kullanılmıştır. Yazarlar bu yöntemleri birleştirerek, Sovyet sonrası Müslüman kültüründeki oluşan kimlik krizini deneyimleyen kadınların, kutuplaşan ailelerde oluşan durumları inceleyeceklerdir.]]> <![CDATA[This study attempts to outline and explain main problems such as xenophobia, Islamophobia, polygyny, bride kidnapping and other gender issues of post-Soviet women. In this study authors analyze these gender contradicting challenges by classifying them into opposing groups. The research draws on qualitative interviews; semi-structured, in-depth which were conducted in Almaty and Shymkent, cities in Kazakhstan, and Ankara, the capital of Turkey, in 2020. Autoethnographic methodology has also been utilized by the authors as well; this combination of methods will attempt to explain the identity crisis in Muslim culture of the post-Soviet world during the transition period. After collapse of USSR revived religion and nomadic tradition in post-Soviet republics played important role in nation-building, however revived patriarchy caused new obstacles to reach gender equality. Also Muslim’s greatest challenge: choosing between tradition and Islam led to formation of three groups of post-Soviet Muslims. Therefore gender problems in former Soviet republics have to explore under three main categories: emancipated women, traditionalist women following the way of their ancestors and religious women who practice Islam. The misinterpretation of feminist ideas, nomadic traditions which have strengthened the patriarchy, literal Islamic interpretation, and the reaction to Sovietization from the Muslim population under the communist regime have all together created obstacles to achieving gender equality in post-Soviet Muslim countries.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45447 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3327-3351]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/697 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Özel Gereksinimleri Konu Alan Resimli Hikaye Kitaplarında Duygu Durumları ve Empati İfadelerinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Determination of Emotional States and Statements of Empathy in Picture Storybooks About Special Needs]]> <![CDATA[Büşra ÇELİKEL]]> <![CDATA[Mine Canan DURMUŞOĞLU]]> <![CDATA[Okul öncesi, resimli hikaye kitapları, empati, duygu durumları, özel gereksinim]]> <![CDATA[Preschool, picture storybooks, empathy, emotional state, special needs ]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, özel gereksinimleri konu alan resimli hikaye kitaplarında geçen duygu durumlarını tespit ederek, empati ifadelerinin kitaplarda hangi duygu durumları kapsamında ele alındığını belirlemektir. Araştırma, tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırma kapsamında, ölçüt örnekleme ile seçilmiş 3-8 yaş grubundaki çocuklara yönelik yayınlanmış, özel gereksinimleri konu alan 41 resimli hikaye kitabı ayrıntılı olarak incelenmiştir. İncelenen kitaplarda en çok rastlanan özel gereksinim türleri, süreğen hastalıklar, ortopedik yetersizlik, görme yetersizliği; en az rastlanan özel gereksinim türleri ise zihinsel yetersizlik, dil ve konuşma güçlüğü, gelişimsel koordinasyon bozukluğudur. Veriler, literatür taramasına ve uzman görüşüne bağlı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Metinlerde Duygu Durumlarını ve Empati İfadelerini İnceleme Formu ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda, özel gereksinimleri konu alan resimli hikaye kitapları arasında en çok yansıtılan duygu durumlarının sırayla, sıkıntı, sevinç, ilgili, üzüntü, tedirgin, sevgi, öfke, heyecanlı, şaşkın, korku, kararlı, hevesli, dikkatli, gururlu, suçlu, alaycı, utanmış olduğu bulunmuştur. İncelenen kitaplarda toplam 1107 tane duygu durum ifadesine rastlanmıştır ve kitaplardaki duyguların %50.1’i olumlu duygulardan, %49.9’u olumsuz duygulardan oluşmaktadır. Kitaplarda empati ifadelerinin en çok yansıtılma sırası ise; sıkıntı, ilgili, sevinç, sevgi, tedirgin, üzüntü, öfke, alaycı, korku, hevesli, dikkatli, kararlı, gururlu, şaşkın, heyecanlı, suçlu, utanmış şeklindedir. İncelenen kitaplarda toplam 293 tane empati ifadesine rastlanmıştır ve empati ifadelerinin, %45.4’ü olumlu duygulardan, %54.6’sı olumsuz duygulardan oluşmaktadır. Bu bağlamda kitaplarda empati ifadelerine daha sık yer verilmesi ve çocukların duygu durumlarını tanımalarına ve empati kurma becerilerinin geliştirilmesine yönelik olarak etkileşimli kitap okuma etkinlikleri tasarlanıp uygulanması önerilmektedir.]]> <![CDATA[This study aimed at determining the emotional states and the empathy statements in the picture storybooks about special needs. A descriptive screening scanning model was used in this study. Within the scope of this study, a total of 41 picture storybooks published for 3 to 8 years old children were selected using the criterion sampling method. The most common types of special needs were chronic diseases, orthopedic deficiency, and visual impairment while the least common types of special needs were mental disability, language and speech difficulties, and developmental coordination disorders. The data were collected through Examining Emotional Situations and Empathy Statements in Texts Form developed by the researchers based on the literature review and expert opinions. As a result of the study carried out, it was determined that the most reflected emotional states in the picture storybooks about special needs were distressed, joy, interested, sadness, irritable, love, anger, excited, suprise, fear, determined, enthusiastic, attentive, proud, guilty, scoffer, and ashamed respectively. A total of 1107 emotional status statements were found in the analyzed books, and 50.1% of the emotions in the books consisted of positive emotions while 49.9% of them consisted of negative emotions. The most reflected statements of empathy were distressed, interested, joy, love, irritable, sadness, fear, scoffer, enthusiastic, attentive, determined, proud, suprise, excited, guilty, and ashamed respectively. A total of 293 empathy statements were found in the analyzed books, and 45.4% of the empathy statements in the books consisted of positive emotions while 54.6% of them consisted of negative emotions. In this regard, it is recommended to design and implement interactive book reading activities to include empathy statements more frequently in books and to recognize children’s emotional states and improve their empathy skills.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45424 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3215-3235]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/698 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs Pandemisinde Problemlere Karşı Olumsuz Tutum Geliştirme Üzerine Bir Çalışma]]> <![CDATA[A Study On Developing Negative Attitude to Problems in the Coronavirus Pandemic]]> <![CDATA[Fatmanur ALSANCAK]]> <![CDATA[Hüseyin Zahid KARA]]> <![CDATA[Koronavirüs, Covid-19, Problem, Olumsuz Tutum, Sosyal Hizmet]]> <![CDATA[Coronavirus, Covid-19, Problem, Negative Attitude, Social Work]]> <![CDATA[Koronavirüs pandemisi bir problem olarak tüm dünyayı etkisi altına almış ve insan hayatına başta biyolojik, psikolojik, sosyal, ekonomik, kültürel vb. olmak üzere pek çok açıdan etki etmiştir. Söz konusu etkilerin kapsamı geniş çerçevede ele alınabilecek olmakla birlikte bu çalışmada değinilen konu, insan yaşamında halihazırda var olan çeşitli problemlere karşı sergilenen olumsuz tutumların pandemi sürecindeki değişimi olarak belirlenmiştir. Küresel bir krize neden olan pandeminin problemlere karşı olumsuz tutum geliştirme konusundaki etkilerinin saptanması ve risk altındaki grupların ortaya koyulması, gelecek araştırmalar ve gerçekleştirilecek uygulamaların çerçevelerinin oluşturulması açısından önem taşımaktadır. Bu amaçla koronavirüs pandemisi sürecinde bireylerin problemlere karşı olumsuz tutum geliştirme eğilimleri çeşitli değişkenler ekseninde değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında nicel araştırma metodolojilerinden faydalanılmış ve genel tarama yöntemine başvurulmuştur. Araştırma katılımcıları 669 kişiden oluşmuştur. Katılımcılara yöneltilen anket formunda demografik sorulara ve pandemiye ilişkin sorulara ve “Problemlere Karşı Olumsuz Tutum Ölçeği” sorularına yer verilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 25.0 programında işlenerek çözümlenmiştir. Verilerin analizinde tek yönlü varyans analizi, bağımsız örneklem t testi, mann whitney-u testi, frekans ve tanımlayıcı istatistiklere yer verilmiştir. Literatürde yer alan farklı araştırmalarla örtüşür nitelikte, bu çalışma kapsamında elde edilen bulgular ışığında problemlere karşı olumsuz tutum sergilemede bireylerin psikolojik ve psikiyatrik yardım geçmişinin, mevcut psikiyatrik rahatsızlıklarının ve ayrıca çalışma şeklinin belirleyici olduğu ortaya koyulmuştur. ]]> <![CDATA[Coronavirus pandemic has affected the whole world and human life in many ways as a problem. The pandemic has also had an impact on attitudes to current problems with human life. Identifying the effects of pandemics that cause a global crisis in developing negative attitudes towards problems and revealing the groups at risk are important in terms of forming future research and frameworks of the applications to be carried out. For this purpose, the tendency of individuals to develop negative attitudes towards problems in the coronavirus pandemic process has been evaluated on the basis of various variables. Within the scope of the research, quantitative research methodologies were used and survey method was used. The research participants consisted of 669 people. In the questionnaire directed to the participants, demographic questions and pandemic questions and "Negative Attitude Scale to Problems" were included. The data obtained were processed in SPSS 25.0 program and analyzed. Data analysis includes one-way ANOVA, independent sample t test, mann whitney-u test, frequency and descriptive statistics. In the light of the findings, it has been revealed that the psychological and psychiatric help history, existing psychiatric disorders and also the way of working are the determinants of the negative attitude towards the problems.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45408 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 63-78 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/699 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ortaokul Öğrencilerinin İnsan Haklarına Yönelik Tutumları]]> <![CDATA[Attitudes of Secondary School Students Towards Human Rights]]> <![CDATA[Tuğba YAMAN]]> <![CDATA[Recep ERCAN]]> <![CDATA[Sosyal Bilgiler, İnsan Hakları, İnsan Hakları Eğitimi, Öğrenci, Tutum]]> <![CDATA[Social Studies, Human Rights, Human Rights Education, Student, Attitude]]> <![CDATA[İnsan hakları eğitimi, sosyal bilgiler öğretim programlarında yoğun bir şekilde ele alınmaya başlanmıştır. Demokratik standartların yükseltilmesinde ve bilinçli yurttaşın inşasında insan hakları eğitiminin önemi büyüktür. Ancak öğrencilerimizin insan haklarına karşı tutumlarının yeterince pozitif olup olmadığı soru konusudur. Bu bağlamda çalışmanın amacı ortaokul öğrencilerinin insan haklarına yönelik tutumlarını çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Sivas il merkezinde bulunan dört ortaokul kurumunda öğrenim görmekte olan 690 öğrenci oluşturmaktadır. Ortaokul öğrencilerinin insan haklarına yönelik tutumlarını inceleyen bu araştırmada veriler Ercan vd. (2015) tarafından geliştirilen 21 maddelik “İnsan Hakları Tutum Ölçeği” ve kişisel bilgi formu uygulanarak toplanmıştır. Veri toplama araçlarının uygulanmasından sonra elde edilen veriler SPSS Statistic 18 paket programı kullanılarak bilgisayar ortamında istatistiksel işleme tabi tutulmuş; verilerin frekans ve yüzde değerleri hesaplanmış, değişkenlerin durumuna göre aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız gruplar için t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Tukey HSD testleri yapılmıştır. Yapılan analizlerle öğrencilerin insan haklarına yönelik tutumları farklı değişkenler açısından değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; ortaokul öğrencilerinin insan haklarına yönelik tutumlarında cinsiyet, öğrencilerin kitap okuma sıklığı, günlük internete girme sıklığı, en sevdikleri ders ve sosyal bilgiler öğretmeninin cinsiyeti değişkenine göre farklılıklar gösterirken; aile aylık geliri değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir.]]> <![CDATA[Recently human rights education has begun to be handled intensively in the curriculum of social studies. Human rights education is very important in raising democratic standards and in training conscious citizens. However, whether attitudes of our students against human rights are positive enough or not is a discussion topic. In this context, the aim of this study is to examine the attitudes of secondary school students towards human rights in terms of various variables. The study group is composed of 690 students attending four different secondary in the county town of Sivas city. In this study which examines the attitudes of secondary school students towards human rights in terms of various variables, the data was collected by administrating 21-article HR (Human Rights) attitude scale and personal information form, which were developed by Ercan et al. (2015). After data collection tools were administrated, obtained data were processed by using SPSS Statistic 18 package programme in computer environment. In this context, frequency and percentage values of the data were calculated, t-test for independent groups, one-way analysis of variance and Tukey’s HSD test was done. Attitudes of students towards human rights were evaluated in terms of different variables through the analysis carried out. As a result it was seen that whereas attitudes of secondary school students towards human rights varied according to their gender, reading habits, daily internet usage frequency, their favourite lesson and to the gender of social studies teacher variables, their attitudes did show significant difference according to whether they have monthly family income variables, are not very different.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45393 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3151-3166]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/700 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Sürecinde Türkiye’nin İngiltere’ye Malzeme Göndermesinin İngiltere Basınında Yer Alması Üzerine Bir Çalışma ]]> <![CDATA[A Study On The Uk Press Coverage Of Turkey’s Shipment Of Material To The Uk During The Covid-19 Process ]]> <![CDATA[Zülfiye ACAR ŞENTÜRK]]> <![CDATA[Rafşan Yağmur ÇELİK - Özgür Can YOLCU]]> <![CDATA[Covid19, Medya, İdeoloji, Söylem Analizi]]> <![CDATA[Covid19, Media, Ideology, Discourse Analysis.]]> <![CDATA[Medya, tarihsel süreç içinde ideolojik yapılar ile birlikte gelişen bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Medya metinleri, ideolojiyi yansıtan egemen söylemleri içinde barındıran bir alan olarak görülmektedir. Söylem ideolojilerin gelişmesinde önemli bir rol oynamakta ve egemen ideoloji bu söylem sayesinde gücü elinde tutmaktadır. Yazılı basın olarak gazetelerde yapılan haberler içinde kullanılan fotoğraflar, haberin dili, başlıklar egemen ideolojiyi genişleten bir durum olarak belirtilmektedir. Bu bağlam içerisinde çalışmanın temel problemi olarak Covid-19 sürecinde Türkiye`nin İngiltere`ye yardım gönderimi ile ilgili haberlerin nasıl yansıtıldığıdır. Araştırmada iç politikadaki sorunların dış politikayı da etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Haberlerde oluşturulan çerçeve ile hem iç politikadaki yanlışlara ilişkin bir çerçeve çizilirken dış politikaya yönelik olan imaj da devam ettirilmiştir. Bulgulardan yola çıkarak elde edilen sonuçlara göre üretilen haberlerin ideolojilerin etkisi altında kalarak belirli bir çerçeve ekseninde sunulduğunu söylemek mümkündür. İncelenen haberlerin yansıtılma şeklinden yola çıkarak gazetelerin ideoloji ve hakim güçlerin etkisinde kaldığı, haberi üretirken gerçeği de yeniden üretip anlamlandırdığı, politikanın Covid-19 sürecinde de haberlerde aktif ve yanlı olarak kullanıldığı, şartlar ne olursa olsun basın kuruşlarının haberleri iktidarın lehine ya da aleyhine kullanabileceği, kendi yayın politikalarına bağlı olarak haberi çerçevelendirip okucu-izleyici kitlesine sundukları sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın sınırlılığı 10 Nisan-8 Mayıs 2020 tarihleri arasında İngiltere’de farklı ideolojilerle yayın yapan Daily Mail, The SUN, The Telegraph, Mirror, The Guardian, BBC, Independent, Sky News, Express gazetelerinde değerlendirmeye alınan 30 adet haberden oluşmaktadır. Haber dili - söylem ilişkisini ortaya koymak amacıyla Van Dijk’in haber söylem analizi yöntemi kullanılmıştır.]]> <![CDATA[The media is emerging as a developing tool with ideological structures in the historical process. Media texts are seen as an area that contains sovereign rhetoric that reflects ideology. Discourse plays an important role in the development of ideologies, and the dominant ideology retains power through this discourse. The photographs, the language of the news, the headlines used in the newspapers as the written press are mentioned as a situation that expands the dominant ideology. The main problem of working in this context is how the Covid-19 process reflects the news about Turkey's sending aid to the UK. In the research, it was concluded that the problems in domestic policy also affect foreign policy. With the framework created in the news, a frame regarding the mistakes in domestic policy was drawn, while the image of foreign policy was also maintained. It is possible to say that the news produced according to the results obtained from the findings are under the influence of ideologies and presented within a certain framework. Based on the way in which the analyzed news are reflected, newspapers are under the influence of ideology and dominant forces, that they reproduce and make sense of the truth while producing the news, the policy is used actively and biased in the news in the Covid-19 process, whatever the conditions are, the press organizations can use the news for or against the government, It was concluded that they framed the news and presented it to the readers-audience depending on the broadcasting policies.The study is limited from 10 April to 8 May 2020, which includes 30 stories evaluated in the Daily Mail, The Sun, The Telegraph, Mirror, The Guardian, BBC, Independent, Sky News, Express newspapers. Van Dijk’s method of news discourse analysis was used to reveal the news language-discourse relationship.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45376 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[15-29]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/701 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Salgın Hastalıklar Bağlamında Markaların Instagram’da Kriz İletişimi: Vakko Örneği]]> <![CDATA[Crisis Communication of Brands on Instagram in the Context of Epidemic Diseases: The Case of Vakko]]> <![CDATA[Meltem ÖZEL]]> <![CDATA[Halkla İlişkiler, Salgın Hastalıklar, Kriz İletişimi, Kriz Yönetimi, Instagram]]> <![CDATA[Public Relations, Epidemics, Crisis Communication, Crisis Management, Instagram]]> <![CDATA[Bu makalede, ulusal ve uluslararası krizlere neden olan faktörler açıklanarak, markaların kriz yönetimi süreci ve kriz iletişimi tartışılmıştır. Aralık 2019 tarihinde Çin’in Vuhan eyaletinde ortaya çıkarak tüm dünyaya yayılan ve 10 Mart 2020 tarihinde Türkiye’de görülen koronavirüs salgını, birçok sektörleri olumsuz etkileyen bir kriz ortamı meydana getirmiştir. Koronavirüs salgını sürecinde dijital dönüşümü gerçekleştiren, çalışanlarının sağlığını ve güvenliğini gözeten, toplumsal sosyal sorumluluk bilinciyle hareket edip özverili çalışmalar yürüten kuruluşlar kurumsal itibarlarını koruyarak krizi başarılı bir şekilde yönetmektedirler. Bu kriz yönetim sürecinde, sosyal medya platformlarının kullanımı büyük önem taşımaktadır. Bu araştırmada, markalara iletişim stratejilerini yansıtma olanağı sunan ve görsel ağırlıklı yapıya sahip olan Istagram platformu tercih edilmiştir. Araştırma kapsamında, kriz iletişiminde sosyal medya kullanımı bağlamında pandemi sürecinde Türkiye’nin en itibarlı 10 kadın giyim markasından biri olan Vakko’nun kriz iletişim stratejisi incelenmiştir. Vakko markasının resmi Instagram sayfasında koronavirüsü salgını sürecinde paylaşılan fotoğraflar ve yazılar içerik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir.  Vakko’nun salgının ilk günlerinden itibaren çalışanlarını ve toplumun sağlığını gözeten kararlar aldığı ve bu kararları düzenli olarak kamuoyu ile paylaştığı görülmektedir. 10.03.2020-01.06.2020 tarihleri arasında incelenen ‘Vakko’ markasının resmi instagram sayfası verilerine dayanarak, Vakko’nun çalışanlarının sağlığını gözeten ve toplum sağlığına önem veren tutumu ve müşterileriyle sürekli iletişim halinde olması ile kriz sürecini başarılı bir şekilde yönettiği düşünülmektedir.]]> <![CDATA[In this article, the factors that cause national and international crises are explained and the crisis management process of brands and crisis communication are discussed. The first human cases of coronavirus were identified in Wuhan, China, in December 2019 and spread throughout the World. On March 10, 2020 coronavirus outbreak in Turkey, adversely affecting many sectors has created a crisis atmosphere. Organizations that perform digital transformation in the coronavirus epidemic process, care for the health and safety of their employees, act with a sense of social social responsibility and carry out selfless efforts, successfully manage the crisis by protecting their corporate reputation. In this crisis management process, use of social media platforms has great importance. In this study, Istagram platform, which offers brands the opportunity to reflect their communication strategies and has a visual structure, was preferred. Within the scope of the research, Vakko' s, which is one of Turkey's most prestigious 10 female clothing brand, crisis communication strategy was examined in the pandemic process in the context of social media use in crisis communication. Photographs and articles shared during the coronavirus epidemic on the official Instagram page of Vakko brand were analyzed by content analysis method. It is observed that Vakko has made decisions that take care of the employees and the health of the society since the first days of the epidemic and shared these decisions with the public regularly. Based on the official instagram page data of Vakko Group, which was analyzed between 10.03.2020-01.06.2020, it is believed that Vakko Group successfully manages the crisis process with its attitude that cares about the health of its employees and attaches importance to public health, and is always in contact with its customers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45347 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3075-3086]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/702 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemisinin Konaklama Sektörü Üzerine Etkisi: Bodrum/ Türkiye’den Bir Araştırma]]> <![CDATA[The Effect of Covid-19 Pandemic on Accomodation Sector: A Study from Bodrum/Turkey]]> <![CDATA[Hale Eda AKDURU]]> <![CDATA[Turizm İşletmeciliği, Covid-19, Pandemi, Konaklama Sektörü]]> <![CDATA[Tourism Management, Covid-19, Pandemic, Accomodation Sector.]]> <![CDATA[Tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 pandemisinin en olumsuz etkilediği sektörlerin başında konaklama sektörü gelmektedir. Söz konusu salgının ortaya çıkması konaklama, transfer, eğlence, yiyecek-içecek gibi birçok turizm sektörü aktörüne olan talebi ortadan kaldırmış, bu durum ise hem ekonomik, hem de sosyolojik anlamda birçok olumsuz çıktıya neden olmuştur. Bu çalışma aracılığıyla Covid-19 pandemisinin konaklama hizmeti veren işletmelerden beklentileri nasıl değiştirdiğinin incelenmesi amaçlanmıştır.  Çünkü söz konusu süreçte proaktif davranan işletmeler başarı kazanacak ve rakiplerine göre daha rekabetçi olacaklardır. Türkiye’nin turizm cennetlerinin başında gelen Bodrum/Muğla’da faaliyet gösteren 5 yıldızlı toplam 43 adet otelin üst yöneticilerinden çalışmaya katılmayı kabul eden 28 adediyle görüntülü görüşme yöntemiyle yapılan derinlemesine mülakatlarda elde edilen verilerin (Veriler 25 Aralık 2019 ile 15 Ocak 2020 Tarihleri aralığında toplanmıştır) içerik analizi ile çözümlenmesi neticesinde 2020 yılında konaklama işletmelerinde turist taleplerinin konaklama amacıyla en yüksek oranda aile odası kullanma/ villa kiralama, yemek hizmetlerinin alakarte yemek hizmeti alma, eğlence hizmetlerinin flyboard gibi denizde bireysel yapılabilen aktiviteler çerçevesinde yoğunlaştığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu bulgular bize 2020 ve sonrasında konaklama hizmeti alan misafirlerin odak noktasının güvenlik olduğunu göstermektedir ki bu da bireyler açısından tatil yaparken sağlıklı olmanın ve sağlıklı kalmanın öncelikli olduğu anlamına gelmektedir. Bu kapsamda araştırma sonuçlarımız ülkemizi ‘güvenli turizm’ merkezi haline getirmek adına Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın öncülük ettiği uygulamalarla paralel sonuçlara ulaşmıştır.]]> <![CDATA[The accommodation sector is one of the most adversely affected sectors of the Covid-19 pandemic, which affects the entire world. The emergence of the mentioned epidemic has eliminated the demand for many tourism sector actors such as accommodation, transfer, entertainment, food and beverage, and this has caused many negative outcomes both economically and sociologically. Through this study, it was aimed to examine how the Covid-19 pandemic changes expectations from businesses that provide accommodation services. This is because the businesses which behaves proactively at this process will gain success and be more competitive. With the context analyses of the data obtained by video conferences from the 28 of 43 top managers of 5 star hotels operating in Bodrum  (between the dates 25 December 2019- 15 January 2020) which is one of the tourism paradises of Turkey, it has been concluded that in 2020 the demands of tourists in accommodation establishments are mostly concentrated within the framework of activities that can be done individually such as using family rooms / renting villas,  taking a la carte as catering service, and for entertainment services doing activities such as flyboard. These findings have shown us that in 2020 and after the focus of accomodation services is safety which means that being healthy and staying healty comes first when having a holiday. In this context, our findings supports the practises of the Turkish Ministry of Culture and Tourism for ‘Safe Tourism’.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45334 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3359-3371]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/703 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Bir Selfie Çekilebilir Miyiz? Spor Tesislerinde Akıllı Selfie Uygulaması]]> <![CDATA[Can We Take A Selfie? Smart Selfie Application in Sports Facilities ]]> <![CDATA[Arif YÜCE]]> <![CDATA[Hakan KATIRCI - Volkan AYDOĞDU - Orçun KEÇECİ - Esra ÇETİN]]> <![CDATA[Spor Bilimleri, Spor Tesisi, Akıllı Selfie Platformu, Selfie, Sosyal Medya]]> <![CDATA[Sport Sciences, Sport Facilities, Smart Selfie Platform, Selfie, Social Media ]]> <![CDATA[Bir stadyumun ya da spor tesisinin fiziki çevresi olarak ifade edilen sportscape/spor çevresi taraftarların spor etkinliklerine katılım niyetlerinde rol oynayabilmektedir. Spor çevresi, hizmet çevresi kavramı esas alınarak tanımlanmıştır ve spor tesisinin erişilebilirliği, estetiği, oturma konforu, elektronik ekipman/ekranlar ve tesis temizliğini içerir. 21. yüzyılın başından bu yana, özellikle teknolojinin gelişmesiyle birlikte, spor tesislerinin fiziksel ortamı ve doğal olarak spor çevresi de değişmiştir. Örneğin; günümüzün akıllı spor tesisleri maç skoru, maç istatistikleri, kadrolar ve pozisyon tekrarları hakkında zengin bir bilgi sağlayan devasa büyüklükte skorbordlara sahiptir. Bir başka örnek sporcuların dev görüntülerinin dijital teknolojiler vasıtasıyla spor tesislerinin tepesine yansıtılabilmesi olarak verilebilir. Kısacası, 21. yüzyılın başından bu yana, özellikle teknolojinin gelişmesiyle birlikte, spor tesislerinin fiziksel ortamı ve doğal olarak spor çevresi de değişmiştir. Son yıllarda dijital medya araçlarının spor tesislerinde kullanılması spor tesislerinin hem atmosferini hem de çevresini değiştirmektedir. Bu yüzden spor organizasyonları, takımları ve ligleri spor tesislerinin atmosferini değiştirmenin ve tüketicilerine yeni eğlence araçları sunmanın yollarını aramaktadır. Bu bağlamda bu çalışma, spor tesislerinde yeni bir spor eğlencesi aracı olarak Akıllı Selfie Platformunun seyirciler üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma; nitel araştırma yöntemlerinden görüşme (mülakat) yöntemi kullanılarak 12 Aralık 2019 tarihinde 18 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Akıllı Selfie Platformunun etkilerine yönelik katılımcı görüşleri “Akıllı Selfie Platformu Deneyimi”, “Selfie Kullanımı” ve “Tesis Atmosferi” temaları içerisinde analiz edilmiştir.  ]]> <![CDATA[The sportscape/sports environment, referred to as the physical environment of a stadium or sports facility may play a role in the intents of fans to participate in sports events. Sports environment is defined on the basis of the concept of service environment and includes accessibility, aesthetics, seating comfort, electronic equipment/screens and facility cleanliness of the sports facility. Since the beginning of the 21st century, especially with the development of technology, the physical environment of sports facilities and, normally, their sports environment are also changed. For example, today's smart sports facilities have huge scoreboards providing so much information on match score, match statistics, match line-ups and position replays. Another example is that giant images of athletes can be projected onto the top of sports facilities using digital technologies. In short, since the beginning of the 21st century, especially with the development of technology, the physical environment of sports facilities and, normally, their sports environment are also changed. In recent years, the use of digital media devices in sports facilities has been changing both the atmosphere and the environment of sports facilities. That is why sports organizations, teams and leagues are looking for ways to change the atmosphere of sports facilities and offer new entertainment tools to their consumers. In this context, this study aims to examine the effects of the Smart Selfie Platform on audiences as a new sports entertainment tool in sports facilities. The survey was conducted with 18 participants by using the interview, which is one of the qualitative research methods. Content analysis technique was used in the analysis of the data. As a result of the survey, participant views on the effects of the Smart Selfie Platform were analyzed within the themes of the “Smart Selfie Platform Experience”, “Selfie Use” and “Facility Atmosphere”.   ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45299 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[ 3201-3213 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/704 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kıbrıs’taki Türk ve Rum Eğitim Sisteminin “Eğitim Denetmenliğine Yükselme Kriterleri” Açısından Öğretmen Görüşlerine Göre Karşılaştırılması]]> <![CDATA[Comparison of Turkish and Greek Education Systems in Cyprus According to Teacher Opinions from the Perspective of "Criteria for Promotion to Education Supervisor Position"]]> <![CDATA[Nedime KARASEL AYDA]]> <![CDATA[Osman VAİZ]]> <![CDATA[Eğitim yönetimi, Kıbrıs Türk ve Rum kesimi, denetmen, denetmen olma kriterleri, karşılaştırma]]> <![CDATA[Education management, Cypriot Turkish and Greek sections, supervisor, criteria for supervisor position, comparison]]> <![CDATA[Bu araştırmada, Kıbrıs Türk kesimi ve Kıbrıs Rum kesimi öğretmenlerinin “Denetmenliğe yükseltilme sırasında kullanılan yükselme kriterleri” konusundaki görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma amacına bağlı olarak çalışmada, iki kesimdeki öğretmenlerin konu ile ilgili görüşleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırmanın literatürü temelinde; denetim ve denetleme kavramları ile her iki kesimin de denetmenliğe yükselme kriterleri açıklanmıştır. Çalışmada yöntem olarak nitel araştırma yaklaşımı ele alınmış ve yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Öğretmenlere, “Denetmenliğe yükselme kriterleri” konusundaki görüşlerini tespit etmek amacı ile araştırmacılar tarafından geliştirilen ve uzman kişilerden görüş alınarak son şekli verilen üç tane açık uçlu görüşme sorusu sorulmuştur. Sorular, katılımcılara sorulmadan önce, küçük bir grup üzerinde pilot uygulama yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Kuzey Kıbrıs Milli Eğitim Bakanlığına bağlı 5 tane ilkokulda görev yapan 10 tane sınıf öğretmeni ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi Eğitim Bakanlığına bağlı 5 tane ilkokulda görev yapan 10 tane sınıf öğretmeni olacak şekilde, toplam 20 tane ilkokul öğretmeni oluşturmuştur. Öğretmenlere araştırmacılar tarafından bire bir ulaşılmış ve ilk olarak öğretmenlerden görüşlerini kağıda yazmaları istenmiş, daha sonra ise sorularla ilgili görüşmeler yüz yüze yapılarak, veri kaybını önlemek için ses kayıdı alınmıştır. Görüşmeler ikişer saatlik zaman dilimi içerisinde, okul saatleri dışarısında gerçekleştirilmiştir. Kuzey Kıbrıs’taki öğretmenlere okullarından, Güney Kıbrıs’taki öğretmenlere ise ara bölgede buluşma ayarlanarak ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında öğretmenlere: “Eğitim Bakanlığınıza bağlı “Denetleme Yasasında” yer alan, denetmen olma kriterleri konusunda genel olarak ne düşünüyorsunuz? Sizce bu kriterler yeterli mi? Neden?; Yasada yer alan denetmen olma kriterlerinin uygulanırlığı yönünde ne düşünüyorsunuz?; Mevcut denetmenleri,  seçilme kriterlerini de dikkate alarak değerlendirirseniz, neler söyleyebilirsiniz?” şeklinde sorular yönetilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgularda; öğretmenlerin gözünde, kriterlerin yasalara bağlı olarak ilerlemediği, yasada yazılan şekilde uygulanmayan kriterlerin her iki toplum öğretmenleri için de rahatsızlık yarattığı görülmüştür. Yine her iki toplum öğretmenleri de kriter sisteminin genelinden memnunken, teknoloji kullanımı, lisans üstü eğitim gibi konulara daha fazla önem verilmesi gerektiğini vurgulamışlardır. Öğretmenlere uygulamadaki sıkıntılardan dolayı denetmen olan kişilerin yetersizliğinden bahsetmişlerdir. Buna ek olarak KKTC’de görev alan öğretmenler denetmen olma kriterlerindeki belge ile puan toplama sisteminin kısmen doğru olduğunu; fakat toplanan belgelerin kalitesi ve dağıtımında sıkıntılar olduğunu; belgelere verilen puanların, puanlama oranı açısından eşitlik ilkesine uygun olmadığını, bu nedenle de bazı belgelerin öğretmenlik ve denetmenlik yapma açısından mesleki olarak herhangi bir katkı sağlamadığını vurgulamışlardır. Sonuç olarak, bu araştırma bulgularından yola çıkarak kriter sisteminde bazı değişiklikler yapılmasının gerektiği, toplanan belgelerde belli bir nitelik ve eğitime katkı sağlayacak özellikler aranmasının gerekliliği, belgelerin puanlanması aşamasında adil davranılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Araştırma sonucunda, eğitimin denetleme sisteminden sorumlu olan dairelerin her iki toplumda da “dentmen olma kriterlerini” gözden geçirerek sistemde bazı değişiklikler yapılmasının önemli olacağı söylenebilir. Bunun yanında denetmen olacak kişilerde, öğretmenlerden farklı olarak, daha üst bir eğitim düzeyinin aranması gerektiği ve kriterlerin içerisine alanda uzmanlaşma gibi bir maddenin zorunlu olarak konması gerektiği gibi önerilerde bulunulabilir.]]> <![CDATA[In this study, the purpose is to determine the opinions of Cypriot Turkish section and Cypriot Greek section teachers on “promotion criteria used in promotions to supervisor position”. Depending on the objective of the study, the opinions of teachers in both sections were examined comparatively. On the basis of the literature of the study, supervision and inspection concepts as well as the criteria for promotion to supervisor position of both sections are explained. The study employed qualitative approach as method and semi-structured interview technique was used. The teachers were asked three open-ended interview questions developed by the researchers whose final shape was given by experts with the purpose of determining their opinions on “criteria for promotion to supervisor position”. Before the questions were asked to the interviewees, pilot application was made on a small group. The sample of the study consisted of 10 classroom teachers working at 5 elementary schools under Ministry of National Education of Northern Cyprus in 2019-2020 academic year and 10 classroom teachers working at 5 elementary schools under Ministry of National Education of Southern Cyprus Greek Administration in 2019-2020 academic year. The teachers were reached by the researchers in person and they were first asked to write their opinions on paper; then face-to-face interviews were held and it was recorded in order to prevent data loss. Interviews were conducted in two hour periods outside working hours. Teachers in Northern Cyprus were reached from their schools and teachers in Southern Cyprus were reached by arranging meetings in the buffer zone. Within the study, teachers were asked questions such as “In general what do you think about the applicability of criteria for promotion to supervisor position in the “supervision law” of your ministry of education? Do you think that these criteria are sufficient? Why? What do you think about the applicability of criteria for promotion to supervisor position provided in the law? What can you say about current supervisors considering the criteria for being selected?” Findings obtained in the study showed that, in the eyes of teachers, criteria did not progress depending on the law, and that the inapplicable criteria which are written in law created discomfort for the teachers in both societies. Again, teachers in both societies are generally satisfied with the criteria system but they also emphasised that technology usage and graduate education should be more emphasised. They mentioned the inadequacy of people who became supervisor due to the problems in application. In addition, teachers in TRNC stated that collecting points with documents, which is a method mentioned in criteria for supervisor position, was partially accurate; but that there were problems in the quality and delivery of collected documents; that the scores given to documents did not observe the principle of equity in terms of scoring ratios, for which reason some documents did not make any contribution in professional terms for acting as supervisor and teacher. In conclusion, it is found out that some changes should be made in criteria system based on the findings of this study, that in the collected documents certain qualifications and features that will contribute to education should be sought, and that fairness should be ensured in scoring stage of the documents. In the end of the study, it can be said that the offices responsible for supervision of education system in both societies should make some changes in the system upon revising “criteria for supervisor position”. In addition, it can be recommended that in the people who will be assigned as supervisor a higher level of education should be sought and “specialisation in the field” should be made compulsory among the criteria.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45277 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2959-2972]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/705 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Fotoğraflar Yoluyla Sosyokültürel Bağlamların Okunması; İzmir’in Erken Cumhuriyet Döneminde Çekilen Kadın Fotoğrafları Vaka Çalışması]]> <![CDATA[Reading Socio-cultural Contexts Through Photography; the Case of Women Photos, Taken in Early Republican Era of İzmir]]> <![CDATA[Canberk YURT]]> <![CDATA[Doruk TÜRKMEN - Beliz GÜNDURU - Orkun DESTİCİ - Burçin AŞICI]]> <![CDATA[Sosyoloji, Fotoğrafçılık, Araştırma Yöntemleri, İkonografi, İkonoloji, Görsel Analiz, Kadın Çalışmaları, Cumhuriyet Tarihi]]> <![CDATA[Sociology, Photography, Research Methods, Iconography, Iconology, Visual Analysis, Women Studies, Republican Era History]]> <![CDATA[Bireyler, dış görünüşleri aracılığıyla, bulundukları dönemin sosyokültürel, ekonomik ve politik değişimlerini yansıtırlar. Geç Osmanlı Dönemi'nden Cumhuriyet'in ilanına kadar geçen sürede, Türk toplumunda bir dizi modernleşme adımları atılmıştır. Bu süreçte, fotoğraf, hem mesleki bir enstrüman, hem de yenileşimci bir araç olarak sosyal değişimleri temsil etmesinden dolayı, toplumda kritik bir role sahip olmuştur. Bunun yanı sıra, Kıyafet Reformu ve kadınlarına seçme-seçilme hakkının tanınması gibi regülasyonlar, ve batı modası, kadın imajına ilham vermiş ve kadınların Türk toplumundaki rolünün tekrardan tanımlanmasını sağlamıştır. Bu reformlar kadınlara daha fazla özgüven ve özgürlük sağlamıştır. Bunun ile beraber, kadınların fotoğraflarda kendini ifade etme şekli değişmiştir. Bu çalışma, İpek Cabadak'ın ‘Geleceğe Emanet Fotoğraflari’ isimli özel fotoğraf koleksiyonundan rastgele seçilen 5 kadın fotoğrafının sosyokültürel bağlamda analiz edilmesini hedeflemektedir. Araştırma yöntemi olarak seçilen ikonografik görsel analiz metodu, dönemin sosyal, tarihi ve kültürel olayları doğrultusunda ve İpek Cabadak’ın yol göstericiliği ile uygulanmıştır. Seçilen fotoğraflarda yapılan, erken cumhuriyet döneminin moda ipuçlarına, pre-ikonografik veriye ve tarihi gerçekliklere dayalı ikonografik görsel analizler yapılmıştır. Bu analiz ile, fotoğrafların çekildiği zaman ve mekanlar ile sosyo-kültürel olaylarla ilişkisini tanımlamak amacıyla, Türk kadını, Türk kadınının toplumdaki etkileşimi ve konumu gibi konular hakkında kullanılabilir bilgiler elde edilmiştir. Bu çalışma doğrultusunda, fotoğrafın, tarihsel sosyokültürel çalışmalarda yapılan görsel analizlerde faydalı ve etkili bir araç olduğu sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[Individuals reflect the socio-cultural, economic and political changes in their society with their appearances, like a mirror. From the late Ottoman period, through the proclamation of the Republic, several modernization steps have taken place in Turkish society. During that period, photography has taken a crucial role in society, both as a profession and social innovation instrument, by being a representative of the societal changes. Through that, regulations such as Dress Reform and Women’s Suffrage Code, and western fashion have influenced women’s image and re-defined their roles in modern Turkish society. These reforms provided more self-confıdence and freedom to modern Turkish women. By that, the way women express themselves via photographs has been changed. This study aims to analyze the socio-cultural contexts, from the perspective of 5 randomly selected women photographs from Ipek Cabadak’s private collection, which is named ‘Photographs Entrusted to the Future’. As a research method, iconographic visual analysis has been conducted, by considering social, historical and cultural incidents at that era, with the guidance of İpek Cabadak. Visual analysis of the selected photographs has been made based on some fashion clues, pre-iconographic data and historical facts from the early republic period. The analysis provides useful information about the roles and positions of Turkish women, their interactions and positionings among the society, in order to define the time and place that photographs have been taken and links between socio-cultural incidents. According to this study, photography can be considered a beneficial and efficient tool for visual analysis in historic socio-cultural studies.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45192 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3183-3199]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/706 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Evliya Çelebi Seyahatnamesinde Anlatılan Tekke ve Zaviyeler ile Kurucu Şeyhleri]]> <![CDATA[Lodges and Zaviyas Referred in the Book of Travels of Evliya Çelebi and Their Founding Sheikhs ]]> <![CDATA[Osman ÜLKÜ]]> <![CDATA[Evliya Çelebi, Seyahatname, Tekke, Zaviye, Şeyh]]> <![CDATA[Evliya Çelebi, Lodge, Zaviya, Book of Travels, Sheikh]]> <![CDATA[Büyük bir dünya devleti olan Osmanlı İmparatorluğu, yayıldığı geniş coğrafya üzerinde oldukça farklı mimari yapılar grubu (külliyeler, camiler, medreseler, mektepler, şifahaneler, hanlar, hamamlar, köprüler, kaleler, tabyalar, tekke ve zaviyeler, bedestenler, çarşılar çeşme ve sebiller, su kemeri gibi) inşa etmiştir. Devlet eliyle veya yöneticiler ile varlıklı şahıslarında katkıda bulunduğu bu mimari örnekler imparatorluğun her köşesinde yer almaktadırlar. Osmanlı İmparatorluğunun yayıldığı bu geniş topraklarda (Balkanlar, Arap Yarımadası, Kafkaslar, Anadolu ve Kuzey Afrika gibi) İslam kültürü ve medeniyetinin yayılmasında önemli bir rol üstlenen Tasavvuf Hareketi’nin önemli ölçüde katkıları olmuştur. Tasavvuf Hareketi’nin yayıldığı tüm bölgelerde irili ufaklı birçok tarikat yapısı inşa edilmiş, kimileri bir kasaba kadar geniş alan üzerinde (Bulgaristan- Burgaz ve Gelibolu Mevlevihanesi gibi) kimileri de ufak bir çilehane formunda (Gelibolu Bican Kardeşlerin Çilehanesi gibi) düzenlenmişlerdir. Tasavvuf Hareketi’nin icracıları ve üyelerinin barınması, konaklaması, eğitimleri, ibadet ve ritüellerinin yerine getirilmesi ve diğer ilim irfan işlevlerinin gerçekleştirilebilmesi için tekke ve zaviye yapıları genel mimari örnekler içerisinde önemli bir yer tutmaktadırlar. Tekke ve zaviyelerin kuruluş aşamaları ile kurucu ve yöneticileri, hangi birimleri bünyesinde barındırdığı, binalarının inşaat ve malzeme ile plan özellikleri gibi birçok konuda önemli bilgiler veren, Türk-İslam Tarihi’nin başlıca yazılı kaynaklarından olan Evliya Çelebi’nin Seyahatnamesi, bu özellikleriyle de Sanat Tarihi alanına katkıda bulunmaktadır. Yapıların bulundukları yerleri, fiziki durumları, plan ve mimari özellikleri ile tarikat liderleri hakkında etraflıca bilgi yer almaktadır. Bu çalışmada: Seyahatnamenin orijinal Osmanlıca metinlerinden ve Zuhuri Danışmanın seyahatname çevirisinden faydalanılmıştır. Evliya Çelebi’nin Anadolu topraklarında görüp incelediği, haklarında kurucu ve yöneticileriyle birlikte bilgi verdiği tekke ve zaviyeler ele alınmıştır.]]> <![CDATA[The Ottoman Empire, which was a large world state, had a diverse group of architectural structures on its wide geography (complexes, mosques, madrasahs, schools, hospitals, inns, Turkish baths, bridges, castles, bastions, lodges and zawiyas, bazaars, markets, fountains, dispensers and aquabelts). These architectural examples, built by the state, state administrators and wealthy people, were located in every corner of the empire. Sufism, which played an important role in the spreading of Islamic culture and civilizations, had a big part in these wast lands (Balkans, Arabian Peninsula, Caucasus, Anatolia and Northern Africa etc.) where Ottoman Empire settled. Many large and small cult structures were built in all regions where the Sufism had spread, while some of them were organized on a large area as big as a town (such as Bulgaria-Burgas and Gallipoli Mevlevi Lodge), some were organized in the form of a small çilehane (house of suffering) (such as the Çilehane of Bican Borthers in Gallipoli). The lodge and zawiya structures, which provided the performers and members of Sufism shelter, accomodation, a place to receive education, carry out praying and rituals, and other enlightenment acts, have an important place in the examples of common architecture. The Book of Travels of Evliya Çelebi, which is one of the main written sources of Turkish-Islamic History, contributes greatly to the field of Art History by including important details in many subjects such as the foundation phase and founders of lodges and zawiyas, which units they contain, construction and materials of the buildings and plan features. The book includes in-depth information about the locations of the buildings, their physical conditions, plan and architectural features, and their cult leaders. . Original texts in Ottoman language from the Book of Travels and Zuhuri Danışman’s translation of the Book of Travels were made use of in this study. The lodges and zawiyas that Evliya Çelebi observed in the lands of Anatolia and detailed together with their founders and managers were discussed]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45184 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3237-3258]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/707 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Başarılı Öğrencilerin Kullandığı İngilizce Sözcük Öğrenme Stratejileri]]> <![CDATA[Vocabulary Learning Strategies of the “Good” Learner]]> <![CDATA[Berna ÇÖKER]]> <![CDATA[Vesile Gül YILMAZ]]> <![CDATA[İngilizce Dil Öğretimi, Sözcük öğrenme stratejileri, başarılı öğrenci, dil öğrenme bağlamı, lisansüstü öğrenci, sözcük bilgisi düzeyi, İngilizcenin yabancı dil olarak öğretimi (EFL), İngilizcenin ikinci dil olarak öğretimi (ESL)]]> <![CDATA[English language teaching, Vocabulary learning strategies, good learner, language learning context, graduate students, vocabulary levels, English as a Foreign language (EFL), English as a Second Language (ESL)]]> <![CDATA[Alanyazında sözcük bilgisi üzerine yapılmış çalışmalarda, “iyi” (başarılı) öğrencilerin özellikleri uzun süredir araştırılmaktadır (Ellis, 1994; Naiman et al., 1996; Stern 1975). Bunun nedeni, büyük olasılıkla, diğerleriyle aynı eğitimi alan bazı öğrencilerin bir şekilde diğerlerinden daha başarılı olduğunun gözlemlenmesidir (Pavicic-Takac, 2008). Bu durum, yeni bir dil öğrenirlen kullanılan dil öğrenme stratejilerine olan ilgiyi artırmıştır. Dil öğreniminin önemli bir ögesi olan sözcük öğrenme (Moir and Nation, 2008) de artan bu ilgiden payına düşeni almıştır. “İyi” öğrencilerin kullandıkları ortak stratejilerin belirlenmesiyle sözcük öğreniminde kullanılan etkin stratejilerin tespit edilmesi mümkün olacaktır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı, sözcük düzeyi yüksek lisansüstü Türk öğrencilerin İngilizce sözcük öğrenme stratejilerini belirlemektir. Bu amaçla, veriler (Türkiye’de 27, İngiltere’de ise 21 farklı üniversitenin çeşitli bölümlerde) yüksek lisans ve doktora eğitimlerine devam etmekte olan 128 Türk öğrenciden Sözcük Düzeyi Testi (Schmitt et al., 2001) ve araştırmacı tarafından geliştirilen 54 maddelik Sözcük Öğrenme Stratejileri Anketi kullanılarak toplanmıştır. Veri analizi sonucunda “iyi” (sözcük düzeyleri yüksek) 53 öğrenci belirlenmiştir. Çalışmanın sonucunda, “iyi” öğrencilerin en sık kullandıkları sözcük öğrenme stratejilerinin (bir sözcükle ilk kez karşılaşıldığında anlamını belirlemek için kullanılan) Keşif-Belirleme stratejileri olduğu ortaya çıkmıştır. Çalışmanın bir diğer bulgusu da, “iyi” öğrencilerin kullandıkları sözcük öğrenme stratejilerinin öğrencilerin bulunduğu dil öğrenme bağlamından etkilendiği yönündedir.]]> <![CDATA[Within the existing literature of vocabulary research, there has long been a search for the characteristics of the good learner (Ellis, 1994, p. 546-50; Naiman et al., 1996; Stern 1975, p.316), which was most probably triggered with the observation that some learners somehow outperform the others receiving the same training (Pavicic-Takac, 2008, p. 58). This boasted the interest in the strategies learners employ to learn a new language. This interest also applies for vocabulary learning, which is a crucial element of language learning (Moir & Nation, 2008). By determining the shared pattern of strategies employed by good learners, it will be possible to distinguish the effective strategies used in vocabulary learning. In this respect, the purpose of this research is to determine the English vocabulary learning strategies (VLSs) used by Turkish graduate students with high vocabulary-levels. To this end, data were collected from 128 Turkish graduate students pursuing their master’s or doctoral education at 27 universities in Turkey and 21 universities in the UK via Vocabulary Levels Test (Schmitt et al., 2001, p. 82-88) and a 54-item Vocabulary Learning Strategies Questionnaire, developed by the researcher. Students’ vocabulary levels were determined by calculating their correct answers at each of the five word-levels. The study data were analysed and 53 good learners who achieved 24 and above at all levels were identified. An average score of 24 and above out of 30 items meant the student had mastered that level. The results revealed that good learners most commonly used Discovery-Determination strategies which are employed to determine the meaning of a word when one meets it for the first time. Another finding of the research was that language learning context affected the overall use and choice of good learner’s VLSs. In the overall usage of VLS’s, a higher frequency of VLS’s were employed by EFL learners than their ESL counterparts. In the overall choice of VLSs, good learners from both the ESL and EFL context chose to use Discovery-Determination strategies and Consolidation-Metacognitive strategies more frequently than the other strategy groups.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45174 <![CDATA[Volume: 15 Issue 5[2281-2295]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/708 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 ile Mücadelede Sosyal Koruma Sistemleri ve İşgücü Piyasaları]]> <![CDATA[Social Protection Systems and Labour Markets to Struggle With COVID-19]]> <![CDATA[H.Gülçin BEKEN]]> <![CDATA[COVID-19, Sosyal Koruma, Sosyal Yardım, Enformel İstihdam, Ev içi çalışma]]> <![CDATA[COVID-19, Social Protection Scheme, Social Assistance, Informal employment, Home-based workers]]> <![CDATA[Küresel çapta bir salgına dönüşen COVID-19 ile ulusal ve uluslararası düzeydeki iş birliği temelinde uygulanan politikalar üzerinden mücadele edilmeye çalışılmaktadır. Başta işgücü piyasaları olmak üzere, üretim, tüketim, ticaret ve küresel tedarik zincirleri gibi pek çok alan COVID-19’dan etkilenmektedir. Kamu sağlığının korunması amacı ile başlayan politikalar COVID-19 kriziyle mücadele sürecinde çeşitlenmiş; ekonomik, sosyal ve politik düzleme de taşınmıştır. COVID-19 öncesinde dünya ekonomilerinin çoğu için bazı temel ekonomik göstergeler (borç, istihdam düzeyi) kötü bir performans göstermekte olduğundan COVID-19 ile mücadeleye yönelik politika ve stratejiler bu mevcut koşullardan etkilenmiştir. Bazı bölgelerde ve ekonomilerde enformel istihdamın payının yüksek olduğu görülmektedir. Son dönemlerde Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO)’nün de desteğiyle, enformel ekonomiden formel ekonomiye geçiş sürecine ilişkin bazı düzenlemeler, stratejiler ve kurallar ön plana çıkmaktadır. Bu tavsiyeler içerisinde en önemlisi, ülkelerin sosyal koruma planlarına ilişkin olmaktadır. Mevcut ulusal düzenlemelerle, sosyal yardım ve desteklerin dışında kalan enformel ve ev-temelli çalışanların kapsanması; genişletilecek sosyal koruma sistemi kapsamı ile mümkün olacaktır. Bu kapsamın genişletilmesinin önemi gelir ve iş kayıplarının yaşandığı COVID-19 ile daha çok anlaşılmıştır. Bu noktada, devletlerin müdahalesi ve bu alanda gerekli düzenlemeleri yapması yönünde vatandaşlarından gelen talebe ne ölçüde cevap verebildikleri de ayrıca politik ekonomi açısından bakıldığında yeni bir yapılanma sürecinin de işareti olmaktadır. Bu çalışma, enformellik ve sosyal koruma kavramları üzerinden COVID-19 ile mücadele politikalarına yer vermeye çalışacaktır.]]> <![CDATA[Countries try to struggle with COVID-19 of the global pandemic by the policies which are taken both by national and international cooperation. COVID-19 affects so many fields such as production, consumption, trade, and global supply chains. Starting with the policies to protect public health have been diversified during the struggle and reached to the economic, social, and political dimension. Before COVID-19 some macroeconomic indicators such as debt and employment levels have performed worse and this has affected the strategies and policies against COVID-19. There are some economies and regions in which informal employment has a high share. Recently, by the support of the International Labour Organisation (ILO), there are some implementations, strategies, and rules to be put forward for the transition from informal to formal employment. The most important one of these rules is about social protection schemes. By expanding the social protection schemes, the groups such as home-based and informal workers which can not be seen by the existing national regulations of social assistance and social protection schemes can also be covered. The importance of social protection schemes is better understood by the existence of COVID-19. At this point, the state intervention and the capacity of the state to satisfy the demand of the citizens can be seen as a new restructuring in the context of the political economy. This study tries to explain the strategies to combat COVID-19 in terms of informality and social protection.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45142 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[169-187]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/709 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Sürecinde Siyasi Parti Liderlerinin Twitter Mesajlarının Analizi]]> <![CDATA[Analysis of Twitter Messages of Political Party Leaders in the Covid-19 Pandemic Process]]> <![CDATA[Çiğdem TOSUN]]> <![CDATA[Siyaset, lider, söylem, Twitter, Covid-19]]> <![CDATA[Politics, leader, discourse, Twitter, Covid-19]]> <![CDATA[Covid-19 salgını 2019 yılının sonunda Çin’de ortaya çıkarak tüm dünyayı etkilemiştir. Bu süreçte siyasi liderlerin salgınla mücadelede uygulamaya koydukları politikalar ve söylemler dikkatle takip edilmiştir. Liderler Twitter üzerinden mesajlar vermişlerdir. Bu çalışmanın amacı da Covid-19 salgını sürecinde siyasi parti liderlerinin Twitter’ı nasıl kullanarak süreci yönetmeye, gündemi belirlemeye ve kamuoyunu etkilemeye çalıştıklarını tespit etmektir. Bu çalışmada Covid-19 salgını sürecinde siyasi parti liderlerinin Twitter’da paylaştıkları söylemleri incelenmiştir. Bu amaçla Türkiye’de ilk vakanın görüldüğü 11 Mart ve normalleşme adımlarının atıldığı 1 Haziran tarihleri arasında paylaştıkları tweetler çalışma kapsamına alınmıştır. Dört siyasi parti liderinin attıkları tweetler çalışmada incelenmiştir. Bu liderler Devlet Bahçeli, Kemal Kılıçdaroğlu, Meral Akşener ve Recep Tayyip Erdoğan’dır. Bu dört liderin seçilmesinin nedeni iktidar ve muhalefet konumunda olmalarıdır. Çalışmada yöntem olarak içerik analizi ve söylem çözümlemesi kullanılmıştır. Tweetler incelendiğinde tüm liderlerin Covid-19 salgını ve ekonomi konusuna değindikleri tespit edilmiştir. Liderler Covid-19 salgını ile mücadele konusunu vurgulamışlardır. Salgının ekonomiye olumsuz etkisi nedeniyle iktidar ekonomik destek paketlerini gündeme getirirken, muhalefet ekonomi politikalarını eleştirmiştir. Bilim Kurulu, karantina, sağlık çalışanları ve sosyal mesafe konularında tüm liderler olumlu ve yapıcı tweetler paylaşmışlardır. Darbe iması konusunda Kılıçdaroğlu ve Erdoğan darbeye karşı olduklarını ifade etmişlerdir. Basın özgürlüğü, belediyelerin yardım kampanyaları, infaz düzenlemesi ve YKS’nin ertelenmesi konularında muhalefet iktidarı eleştirmiştir. Milli Dayanışma Kampanyası’nı iktidar desteklerken, muhalefet kampanya için televizyondan IBAN paylaşılmasını eleştirmiştir. Tarım konusunda Bahçeli ve Akşener benzer fikirler paylaşmışlardır. Bahçeli gıda güvenliğinin sağlanması gerektiğini, Akşener ise tarımsal alanların korunması gerektiğini ifade etmiştir. Bahçeli, Akşener’in liderlerin bir araya gelmesi ve sorunları birlikte çözme önerisini eleştirmiştir. Yurtdışı yardımları konusunda Akşener, Erdoğan’ı eleştirmiştir. Akşener işsizlik konusuna, Erdoğan şehir hastaneleri konusuna değinmiştir. ]]> <![CDATA[Covid-19 pandemic appeared in China at the end of 2019 and affected the whole world. In this process, political leaders’ policies and discourses in the fight against the Covid-19 pandemic were observed carefully. The leaders conveyed messages on Twitter. The aim of the study is to determine how political party leaders tried to manage the process, set the agenda and influence public opinion using Twitter. In this study, the discourses shared by the political party leaders on Twitter during the Covid-19 pandemic process were examined. In Turkey the first Covid-19 case was seen on March 11 and normalization steps were taken on June 1, so the tweets by leaders between March 11 and June 1 were used for the purposes of this study. Tweets posted by four political party leaders, namely Devlet Bahçeli, Kemal Kılıçdaroğlu, Meral Akşener and Recep Tayyip Erdoğan were examined in detail. These political figures were chosen as they are the leaders of either the ruling party or the opposition in Turkey. Content analysis and discourse analysis methods were used in the study. When the tweets were examined, it was determined that all leaders expressed the Covid-19 pandemic and the economy. The leaders emphasized the fight against the disease. Since the pandemic affected the economy negatively, the government brought economic support packages to the agenda while the opposition criticized those economic policies. All leaders shared positive and constructive tweets on the establishment of a Scientific Committee, the need for quarantine measures and social distancing as well as the appreciation of the efforts of healthcare workers. Kılıçdaroğlu and Erdoğan stated that they were against the coup in the coup debates. The opposition criticized the government for the freedom of press, aid campaigns by municipalities, law on execution of sentences and postponement of the university exam. While the government supported the National Solidarity Campaign, the opposition criticized the sharing of IBAN numbers on Tv channels. Bahçeli and Akşener shared similar ideas about the importance and current state of agricultural activity in the country. Bahçeli stated that food security should be ensured, and Akşener mentioned the need for the protection of agricultural areas. Bahçeli criticized Akşener’s proposal to come together as leaders so that problems could be solved more effectively. Akşener criticized Erdoğan on sending aid abroad. Akşener mentioned on unemployment. Erdogan shared messages about city hospitals.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45141 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[893-923]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/710 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Nedeniyle Yaşanan Karantina Günlerinde Kadınların Virüs ve Gündelik Yaşamla İlgili Tutum ve Davranışları]]> <![CDATA[Attitude And Behavior Of Women On Virus And Everyday Life In The Quarantine Days Caused By Covid-19 Outbreak]]> <![CDATA[Zekiye Demir]]> <![CDATA[A. Ömer TOPRAK]]> <![CDATA[Covid-19, Koronavirüsü, Kadınlar, Karantina Günleri, Evde Hayat, Salgın Hastalık]]> <![CDATA[Covid-19, Coronavirus, Women, Quarantine Days, Life at Home, Epidemic Disease ]]> <![CDATA[Covid-19 virüsü, 2019 yılı Aralık ayında Çin’de ortaya çıkan öldürücü ve yayılma hızı yüksek, Korona ailesinden bir virüstür. Ülkemizde bu virüs ilk vakası 10 Mart’ta kayda geçmiş ve bu virüs sebebiyle ilk ölüm de 17 Martta olmuştur. Virüs vakasının ortaya çıkışından bir ay sonra virüsün yayılmasını önlemek, en azından yavaş yayılmasını sağlamak amacıyla sokağa çıkma, şehirlerarası ve uluslararası seyahat kısıtlamaları gibi bir dizi önlemler alınmıştır. Gündelik hayatın rutinini değiştiren bu günlerde öğrencilerin eğitimi, çalışan insanların işleri evden sürdürülmeye çalışılmıştır. Karantina altındaki insanlar alışık olmadıkları uzunlukta evde ve adeta dört duvar arasında zamanlarını geçirmişlerdir. Bu çalışma karantinanın yaşandığı o günlerde kadınların ev hayatı, evde geçirilen zamanın kullanımı, aile üyeleri ile olan ilişkilerine virüsün etkisi, virüs hakkında neler düşündükleri, virüsle ilgili haber bombardımanı karşında etkilenme durumları, virüsün telefon ve sosyal medya kullanımına etkisi, virüs ile dindarlaşma ilişkisi gibi konuları ele almaktadır. Bu konular genelde kadınlar özelde ise ev kadınları ve çalışan kadınlar bağlamında irdelenmiştir. Çalışma nicel araştırma yöntemi ile yapılmıştır. Araştırma tekniği olarak anket kullanılmıştır. Covid-19 salgını nedeniyle yaşanılan karantina günlerinin etkisinin aktif olarak hissedildiği günlerde internet üzerinden yapılan anket 10 gün sürmüştür. Anketin verisi kartopu örneklemi ile elde edilmiştir. Ankete 1.960 kadın katılmıştır. Katılım Türkiye’nin her bölgesinden ve 77 farklı ilden olmuştur. Toplam verinin yarısı Türkiye’nin en kalabalık ilk üç ili olan Ankara, İstanbul ve İzmir’den toplanmıştır. Diğer yarısı ise bu üç ilin dışında 74 ilden elde edilmiştir. Bu çalışma Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Etik Kurulunun 08.10.2020-40 tarih ve sayılı kararı ile etik açıdan uygun bulunmuştur]]> <![CDATA[Covid-19 virus is a lethal and high spreading virus from the Corona family that first appeared in China in December 2019. The first case of this virus was recorded on March 11 in our country, and the first death occurred on March 18 caused by virus. A month after the first occurrence of the virus, number of measures have been introduced, such as curfews, intercity, and international travel restrictions, to prevent or reduce the virus from spreading. During these days, which changed the routine of our daily life, distance education and distance working came into our lives; i.e. studying and working from home. People who are under quarantine spent their time at home between four walls in an unknown and unfamiliar length. This study includes following topics during quarantine days of women's lives at home: the use of time spent at home, the effects of the virus on their relationships with family members, what they think about the virüs (their attitudes towards virus), the effects of the virus against news bombardment, the effect of the virus on the use of the phone and social media, the relationship between the virus and religiousness. These issues are generally dealt within the context of women, in particular, housewives and working women. The study was done by quantitative research method. An online Questionnaire was used as a research technique. The questionnaire, which was carried out on the days when the effect of the quarantine days experienced due to the Covid-19 outbreak was actively felt, lasted 10 days. The data of the questionnaire were obtained with the snowball sampling. 1960 women participated in the survey from 77 provinces representing every geographical region having different characteristics. Nearly half of total data was collected from Turkey's three most populous provinces which are Ankara, Istanbul and Izmir. The other half was obtained from other 74 provinces from all over the country. This study was approved to be ethically appropriate by the decision of Ankara Yıldırım Beyazıt University Ethics Committee dated and numbered 08.10.2020-40.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45139 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 391-413 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/711 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Salgın Döneminde Yas ve Din İlişkisi Üzerine Psikososyal Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[A Psychosocial Evaluation on the Relationship Between Grief and Religion During the Pandemic Period of COVID-19 ]]> <![CDATA[Nurdan YAĞLI ]]> <![CDATA[Din Psikolojisi, Salgın, COVID-19, Yas, Din, Cenaze Uygulamaları, Sosyal Destek]]> <![CDATA[Psychlogy of Religion, Pandemic, COVID-19, Grief, Mourning, Religion, Funeral Rituals, Social Support]]> <![CDATA[Yas yaşamın ayrılmaz bir parçası olan kayıplarla ortaya çıkan bir süreçtir. Bu kayıplar bazen sevilen birinin ölümü olabileceği gibi bazen iş, sosyal statü, sağlık gibi alanlarda kendini gösterebilir. Bütün dünya ile birlikte Türkiye’yi de etkisi alan COVID-19 salgını nedeniyle de, farklı kayıplar ve bu kayıpların bir sonucu olarak farklı yas türleri bireyler tarafından deneyimlenmektedir. Salgın nedeniyle ortaya çıkabilecek kayıplar sağlıklı bireyler açısından iş kaybı, sosyal ilişki veya sosyal destek kaybı, alışılmış gündelik yani normalin kaybı gibi alanlarda ve konularda kendini gösterebilmektedir. COVID-19 nedeniyle hasta olanlar açısından ise; kaygı, korku ve bütün bunlarla birlikte karantina nedeniyle tedavi sürecinde sevdiklerini görememe, sosyal destekten mahrumiyet, yalnız hissetme gibi durumlar ortaya çıkabilmektedir. Hastalık sürecini ağır hastalarla birlikte yoğun bakımda geçirmek ise yine bireyler açısından oldukça zor bir süreç olarak değerlendirilebilir. Bu hastalığa maruz kalıp iyileşenlerin de bundan sonraki yaşam kalitelerinin ne düzeyde olacağı, işlerine geri dönüp dönemeyecekleri ve ikincil kayıplar (iş kaybı gibi) nedeniyle ortaya çıkabilecek yas belirtileri de henüz net değildir. Sevdiklerini salgın nedeniyle vedalaşamadan kaybedenlerde de yasa ilişkin duyguların bastırılması veya ertelenmesi söz konusu olabilecektir. Bu araştırmada ilk olarak salgın döneminde sağlıklı bireylerde, hasta olup iyileşenlerde ve de salgın nedeniyle yakınlarını kaybedenlerde ortaya çıkabilecek yas türleri hayata yansımaları bağlamında ele alınmıştır. Yas ve din ilişkisi ise; salgın döneminde gerçekleştirilen ve gerçekleştirilemeyen bir takım dini ritüeller ve cenaze uygulamaları açısından ortaya konularak bunların etki edebileceği alanlar üzerinde tartışılmıştır. Salgın döneminde uygulanamayan yaygın cenaze ritüellerinin ve mahrum kalınan sosyal desteğin bireylerin yasa uyum süreçlerine olumsuz etki edebileceği sonucuna ulaşılmış, bu olumsuz etkiyi en aza indirebilmek adına bir takım önerilere araştırmada yer verilmiştir. ]]> <![CDATA[Grief is an integral part of life that occurs with losses. These losses can sometimes be the death of a loved one, and sometimes work, social status or health. Due to the pandemic of COVID-19, which has also affected our country with the whole world, different losses and different types of mourning are experienced by individuals as a result of these losses. The losses that may arise due to the epidemic in terms of healthy individuals; it can manifest itself in areas and issues such as loss of job, loss of social contact or social support, the loss of the usual daily life. In terms of those who are sick; due to anxiety, fear and quarantine, situations such as not being able to see loved ones during the treatment process, being deprived of social support, and feeling lonely may occur. Being in intensive care with serious patients during the disease process can be considered as a very difficult process for individuals. The future quality of life of those who have been exposed to this disease and recovered, whether they will be able to return to their jobs and the signs of grief that may arise due to secondary losses (such as job loss) are not yet clear. Delayed and suppressed mourning may arise in those who lose their loved ones without saying goodbye due to the epidemic. In this study, firstly, the types of mourning that may arise in healthy individuals, patients who get sick and lose their relatives due to the epidemic during the epidemic period are discussed in the context of their reflections on life. The relationship between grief and religion; A number of religious rituals and funeral practices that could not be carried out during the epidemic have been presented and discussed on the areas where they may have an impact. It was concluded that widespread funeral rituals and social support that could not be implemented during the epidemic period could affect individuals' age adjustment processes. In order to minimize these negative effects, some suggestions are included in the research. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=45119 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[925-947]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/712 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Avrupa Birliği’ni Sarsan Deprem: İnsani Güvenlik Bağlamında Covid-19]]> <![CDATA[Earthquake Shaking the European Union: Covid-19 in Human Security Context]]> <![CDATA[Fulya KÖKSOY]]> <![CDATA[Avrupa Birliği, İnsani Güvenlik, Koronavirüs (Covid-19), Almanya, Fransa, İtalya, İspanya]]> <![CDATA[European Union, Human Security, Coronavirus (Covid-19), Germany, France, Italy, Spain]]> <![CDATA[İlk olarak 2019 yılı Aralık ayında Çin’in Wuhan kentinde görülen ve büyük hızla tüm dünyaya yayılan Covid-19 salgını ile mücadelede uygun strateji ve kapasite eksikliği nedeniyle hükûmetler oldukça kırılgan kalmış, son verilere göre dünya çapında 10 milyonu aşkın vaka olmakla birlikte 500 binden fazla kişi hayatını kaybetmiştir. Dünyayı hazırlıksız ve beklenmeyen biranda yakalayan bu küresel salgının ortaya çıkardığı zayiat, oldukça büyük ölçeklidir. Küreselleşmenin de etkisiyle tüm dünyaya yayılan salgın, Avrupa Birliği (AB) içinde yıkıcı bir deprem etkisi yaratmış, bir bütün olarak Birlik ve özelde üye devletler bu salgınla mücadelede tam anlamıyla başarı sağlayamamıştır. Soğuk Savaş sonrası tehditlerin boyut değiştirmesi çerçevesinde salt devlet güvenliğini önceliklendiren geleneksel güvenlik yaklaşımlarından devletle beraber birey, çevre, ekonomi, teknoloji gibi unsurların güvenliğini odak noktası hâline getiren yeni güvenlik yaklaşımlarına doğru bir evrilme başlamıştır. Nitekim merkezi odak noktası “insan” olan bu salgın bağlamında yeni güvenlik yaklaşımları ekseninde ortaya konulan insani güvenliğin ne kadar önemli olduğu bir kez daha anlaşılmıştır. Bu minvalden hareketle çalışmada, Covid-19 salgınının AB bağlamında insani güvenliğe olan etkisi doğrultusunda genel bir çerçeve çizilmekle beraber, AB bütçesine en yüksek katkıyı sağlamaları, Avrupa Parlamentosu’nda en fazla sandalyeye sahip olmaları, askeri güçleri, AB’nin en büyük ekonomileri ve krizden en çok etkilenen devletler olmaları çerçevesinde AB üye devletlerinden Almanya, Fransa, İtalya ve İspanya bağlamında söz konusu analiz özelleştirilmektedir. Bu yönde bir çalışma oluşturulmasının nihai amacı ise yeni tecrübe edilen Covid-19 salgınını AB ve insani güvenlik bağlamında analiz ederek Türkçe yazına katkıda bulunmaktadır. İnsani güvenliği merkezine almayan geleneksel güvenlik yaklaşımlarının salgın karşısında etkin olamadığı ve dünyanın en ileri askeri ve ekonomik kapasitesine sahip olan devletlerin dahi salgın karşısında oldukça kırılgan kaldığının tüm dünya tarafından tecrübe edilmesi çerçevesinde, insani güvenliğe etki eden salgınla mücadelede söz konusu üye devletlerin durumu sorunsallaştırılmakta, sayısal veriler ekseninde mevcut durum somutlaştırılmaktadır. ]]> <![CDATA[States have remained pretty fragile because of the lack of proper strategy and capacity in the struggle with Covid-19 that first emerged in Wuhan City of China in December 2019 and spread into the whole world at a great pace; for the latest data, more than 500 thousand people lost their lives and there are more than 10 millions of cases all around the world. The casualty arising from this pandemic that catches the world off guard is pretty large-scale. The pandemic that has spread to the globe by the effect of globalization created an shock effect for the European Union (EU) as well; the union as a whole and also the member states could not attain success in the struggle with this pandemic. There has started an inversion from traditional security approaches that prioritize state security only within the frame of size-changing threats after the cold war to the new security approaches which focus the security of factors like individual, environment, economy, and technology in addition to the security of the state. Thus, it has been understood how important human security is at the axis of new security approaches whose focal point is the human. In this manner, this paper draws a general frame about the effects of Covid-19 on the human security in the context of EU; we also appropriate the related analysis as part of Germany, France, Italy, and Spain within the frame of being the most affected states by the crisis; having the biggest armament, largest economy and highest number of chairs in the Parliament of Europe; providing the highest contribution to EU’s budget. The chief goal of such research is to contribute to Turkish literature by analyzing this new pandemic within the frame of EU and human security. The status of member states has been problematized in the struggle with related pandemic pursuant to the observations that traditional security approaches without human security orientation are not effective against the pandemic and also the states who have the biggest military and economic capacities remain fragile against the pandemic; this paper also concretizes the current status at the axis of the numeric data.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44913 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[663-682]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/713 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Pandemi Sürecinde Psikolojik Sağlamlık]]> <![CDATA[Psychological Resilience during Pandemic]]> <![CDATA[Faruk BOZDAĞ]]> <![CDATA[Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, COVİD-19, Psikolojik Sağlamlık, Depresyon, Anksiyete]]> <![CDATA[Psychological Counseling and Guidance, COVID-19, Psychological Resilience, Depression, Anxiety]]> <![CDATA[Bütün dünyayı etkisi altına alan COVID-19 pandemisi, insanlarda ruhsal sorunlara yol açmış ve açmaya devam etmektedir. Pandemi nedeniyle yaşanabilecek ruhsal sorunların azaltılması ve önlenebilmesi için psikolojik sağlamlık çalışmaları önemli bir rol taşımaktadır. Bu çalışmada COVID-19 pandemi sürecinde bireylerin psikolojik sağlamlık düzeylerini yordayan değişkenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Nicel araştırma türlerinden korelasyonel araştırma deseninde tasarlanan araştırmada, veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Psikolojik Sağlamlık Ölçeği Kısa Formu” ve “Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği-21 (DASÖ-21)” kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye’nin 31 farklı ilinden toplam 237 yetişkin birey oluşturmuştur. Katılımcıların % 54.4’ü (129) kadın, % 45.6’sı (108) ise erkek olup yaşları 19 ile 57 arasında değişmektedir. Araştırma verileri, adımsal regresyon tekniğiyle analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, önem sırasına göre katılımcıların depresyon ve anksiyete düzeylerinin, eğitim seviyelerinin ve COVİD-19’a karşı aldıkları tedbirlerin, psikolojik sağlamlık düzeylerini anlamlı bir şekilde yordadığını göstermektedir. Söz konusu değişkenler, katılımcıların psikolojik sağlamlık düzeylerinin % 32’sini açıklamaktadır. Depresyon ve anksiyete düzeyi düşük, üniversite mezunu ve COVİD-19’a karşı yüksek düzeyde tedbir alan katılımcıların psikolojik sağlamlık düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Psikolojik sağlamlık düzeyinin pandemi sürecinde özellikle depresyon ve anksiyete gibi ruhsal sorunların önüne geçmek için etkili olduğu anlaşılmaktadır. Eğitim düzeyi daha yüksek olan ve COVİD-19’a karşı etkin tedbir alan bireylerin, kendilerini daha güvende hissettikleri ve bundan dolayı psikolojik sağlamlık düzeylerinin arttığı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[The COVID-19 pandemic, which has affected the entire world, has caused and is still causing mental problems in people. Studies on psychological resilience play a significant role in reducing and preventing mental problems that may result from the pandemic. This study aims to determine the variables that predict psychological resilience levels of individuals during the COVID-19 pandemic. The study, which is quantitatively designed and utilizes correlation technique, uses “Biographical Information Form,” “Brief Psychological Resilience Scale” and “Depression, Anxiety Stress Scale-21 (DASS-21)” as data collection instruments. The study group consists of 237 adults from 31 different provinces across Turkey. The 54.4% (129) of the participants are female and 45.6% (108) are male with their ages ranging between 19 and 57. The data was analyzed using stepwise regression technique. The results show that in order of importance participants’ depression and anxiety levels, educational level and the measures they took against COVID-19 meaningfully predict psychological resilience levels. The given variables explain 32% of the participants’ psychological resilience levels. The participants with low levels of depression and anxiety, and who were university graduates and took strict measures against COVID-19 were found to have higher levels of psychological resilience. Psychological resilience is understood to play an influence in preventing mental health problems such as depression and anxiety during the pandemic. It is believed that well-educated individuals who took precautions against the COVID-19 virus felt safe and therefore had higher levels of psychological resilience. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44890 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 247-257 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/714 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Covid-19 Salgınının ve Karantinanın Psikolojik Etkileri]]> <![CDATA[Psychological Effects of Covid-19 Epidemic and Quarantine]]> <![CDATA[İrem ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Seda AKALIN - İrem ÖZGÜNER - Mehmet ŞAKİROĞLU]]> <![CDATA[Psikoloji, Covid-19 pandemisi, Evcil Hayvan, Bitki, Belirsizliğe Tahammülsüzlük, Boş Zaman Can Sıkıntısı, Olayın Etkisi]]> <![CDATA[Psychology, Covid-19 pandemic, Pet, Plant, Intolerence of Uncertainty, Leisure Boredom, Impact of Event]]> <![CDATA[Bu çalışma, 18-65 yaş arasındaki bireylerde salgının ve karantinanın psikolojik etkilerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışmanın katılımcılarını 251'i kadın (%70.3), 106'sı erkek (%29.7) 357 kişi oluşturmaktadır. Katılımcılara evcil hayvan ve bitki sahipliği ile telefon kullanımı hakkındaki soruları içeren bilgi formu, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği, Boş Zaman Can Sıkıntısı Ölçeği ve Olayın Etkisi Ölçeği çevrimiçi olarak verilmiştir. Verilerin analizinde bivariate korelasyon, bağımsız örneklemler için t-testi ve linear regresyon analizleri kullanılmıştır. Evcil hayvan sahibi olmayan bireylerin Olayın Etkisi Ölçeği ile Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği’nden aldıkları skorlar, evcil hayvan sahibi olan bireylere göre daha yüksek bulunmuştur. Bitki sahibi olan ve olmayan bireylerin araştırmada kullanılan ölçeklerden aldıkları puanlar arasında herhangi bir farklılaşma bulunmamıştır. Yapılan korelasyon analizine göre bütün ölçekler arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki mevcuttur. Linear regresyonun standartlaştırılmış regresyon katsayılarına göre; yordayıcı değişkenlerin olayların etkisi üzerindeki önem sırası belirsizliğe tahammülsüzlük, boş zaman can sıkıntısı, ev ortamı, telefon ile geçirilen süre, sosyoekonomik düzey ve twitter kullanımı olarak saptanmıştır. Bulgular; evcil hayvan sahibi olmanın, yaşanılan ev ortamının, sosyoekonomik düzeyin koruyucu faktör, belirsizliğe tahammülsüzlük ile boş zaman can sıkıntısı düzeylerinin, telefon ile geçirilen sürenin ve twitter kullanımının yüksek olmasının ise risk faktörü olabileceğine işaret etmektedir. Söz konusu değişkenleri kullanan çalışmaların sayısının arttırılması önerilmektedir. Çalışma, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu tarafından (Etik Kurul Onay Kodu: 31906847/050.04.04- 08/14) onaylanmıştır]]> <![CDATA[This study aims to investigate the psychological effects of the epidemic outbreak and quarantine in individuals aged 18-65. 357 individual, 251 women (70.3%) and 106 men (29.7%), participated in the study. Participants were given online on the sociodemographic information form, questions about pet ownership and plant ownership, telephone use, Intolerence of Uncertainty Scale, Leisure Boredom Scale, and Impact of Events Scale. In the analysis of the data; bivariate correlation, independent samples t-test and linear regression analysis were used. Individuals who do not have pets have higher scores from Impact of Events Scale and Intolerence of Uncertainty Scale than who have pets. No difference was found between the scale scores of individuals with and without plants. According to the correlation analysis, there is a significant and positive relationship between all scales. According to the standardized regression coefficients of linear regression; the order of importance of the predictive variables on the effects of events was determined as intolerance of uncertainty, leisure boredom, home environment, time spent on the phone, socioeconomic level and use of twitter. The world is struggling with a pandemic outbreak. Results indicate that having a pet, living in a detached house, high socioeconomic level may be a protective factor and high levels of intolerance of uncertainty, leisure boredom, time spent on the phone and use of twitter may be a risk factor. It is recommended to increase the number of studies using these variables.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44885 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[ 885-903 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/715 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Kapitalist Toplumsal İlişkilerde Dönüşüm – Dönüşümün Katalizörü Olarak Salgın]]> <![CDATA[Transformation in Capitalist Social Relations: Covid 19 Pandemic as the Catalyst of Transformation]]> <![CDATA[Ayşe CEBECİ]]> <![CDATA[Politik Ekonomi, Salgın, Covid 19, Sermaye Birikimi, Devlet, Sanayi 4-0 ]]> <![CDATA[Political Economy, Pandemi, Covid 19, Capital Accumulation, State, Industry 4-0 ]]> <![CDATA[Covid 19 salgını tüm dünya genelinde birçok radikal kararın alınmasına neden oldu. Bu kararlar ve alınan tedbirler sadece sağlık alanını değil tüm toplumsal işleyişi etkilemiştir. Gerek mevcut düzenin askıya alınması gerekse yeni pratiklerin oluşması her alanda yeni çalışmaların yapılmasını gerektirmiştir. Bu çalışma ise -henüz erken dönem olarak adlandırılabilecek dönemde- salgının etkileri ve alınan tedbirlerin kapitalist toplumsal işleyiş/oluşun hangi sorunlarına nasıl çözüm ürettiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bunu yaparken salgın ve salgın sonrasına odaklanmaktan öte, salgın öncesinde birikim sisteminin temel sorunları nelerdi, hangi düzenlemelere ihtiyaç vardı gibi sorulara cevap verilmektedir. Böylece salgının sistemin işleyişine nasıl bir etkisi olduğu ve dönüşüm sürecini nasıl hızlandırdığı ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Cevap aranan temel sorulardan biri; salgın kapitalist toplumsal işleyişin dönüşümünü hızlandıraran bir katalizör görevi görmüş müdür? Bu amaçla tarihsel materialist yaklaşım ile sermayenin uluslararasılaşmasının geldiği aşama itibariyle sermaye birikim sürecinin temel sorunları ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Dördüncü Sanayi Devrimi ile birlikte endüstriyel robotlaşma sürecindeki rekabet ve aşırı otomasyonun ortaya çıkartacağı işsizlik sorunu irdelenmiştir. Böylece gelecekte daha az işgücü ve daha yoğun sermaye ile üretim yapar hale gelen sistemin temel sorunlarından birinin düzenli gelirden yoksun kalan insanların durumunun nasıl sürdürülebilir kılınacağı olduğu tespit edilmiştir. Çeşitli verilerle endüstriyel robotlaşma yarışının hangi boyutlara geldiği ve bu robotlaşma sürecinin ne kadar insanı işinden edeceği ortaya koyulmuştur. Diğer taraftan Dördüncü Sanayi Devrimi ile giderek artan robotik teknolojiler, yapay zeka ve bu teknolojilerin kullanıldığı “Akıllı Fabrikalar” ile artık üretimin daha az insan emeğine ihtiyaç duyması sadece niteliksiz işlerde değil aynı zamanda yüksek nitelik gerektiren işlerde de azalmaya neden olacağı ortaya koyulmuştur. Sınıf içi ve sınıflar arası çatışmanın artacağı bu süreçte, uluslararası işbölümünde de değişiklikler olmaktadır. Endüstriyel robot kurulumunda önde giden ülkeler, “Katmanlı Üretim” yapabilen akıllı fabrika altyapıları ile dünyanın yeni sanayileşmiş ülkeleri olacaktır. Düşük vasıflı istihdam olanakları daralmaya devam edecek ve aşırı otomasyon piyasaya sürüldükçe artan orta ölçekli iş imkanları da savunmasız hale gelecektir. Toplumsal uzlaşının sağlanması için “Refah devleti” nin yeniden göreve çağırılması ve devletin gelirlerinin arttırılması söz konusu olacaktır. Bu süreçte salgının kapitalist sistem açısından ortaya çıkarttığı sonuçların, sistemin ihtiyaç duyduğu dönüşümler ile örtüşmekte olduğu ve süreci hızlandıran bir katalizör olarak işlev gördüğü tespit edilmiştir. Salgının ilerleyen dönemlerinde verilerin artması ile bu gelişmeler farkı ülke örnekleri ile yeni çalışmalarda ortaya koyulabilecektir. ]]> <![CDATA[Covid-19 pandemic paved the way for taking several radical decisions all across the world. These decisions and the measures which were subsequently taken affected not only the area of healthcare but also the entire societal order. Both putting the existing order on hold and creating new practices required the undertaking of new efforts in all areas. This study aims to analyze the effects of the pandemic, how the measures taken against the pandemic produced solutions to the problems of the capitalist societal order/organization and which problems these measures addressed in the period which still could be deemed as the early stage. In so doing, by going beyond just focusing on the pandemic and post-pandemic period, the answer is given to questions such as what the fundamental problems of the capital formation system were and what regulations were needed prior to the pandemic. Thus, efforts were made to explore what sort of an effect the pandemic had on the functioning of the system and how the pandemic accelerated the transformation process. One of the fundamental questions, the answer of which was sought, was if the pandemic served as a catalyst which sped up the transformation of the capitalist societal order. To this end, efforts were made to reveal the fundamental problems of the process of capital formation in light of the current stage of internationalization of the capital. The unemployment issue which would arise from the competition and excessive automation in the process of industrial robotisation along with the Fourth Industrial Revolution was examined. Thus, it was ascertained that one of the fundamental problems of the system which would be producing in a less labor-intensive and more capital-intensive mode in the future would be how the sustainability of the economic situation of people without a regular income would be assured. Through multiple sources of data, the dimensions reached by the industrial robotisation race and how many people would lose their jobs due to this robotisation process were demonstrated. On the other hand, it was indicated that this production mode, which required less labor in combination with robotic technologies, the artificial intelligence growing steadily alongside the Fourth Industrial Revolution and ‘Smart Factories’ employing these technologies, would pave the way for decrease not only in unskilled jobs but also in the number of jobs requiring high-level qualifications. In this process in which the conflicts within each class and between classes will grow, certain changes occur also in the international division of labor. With smart factories capable of layered production, the countries getting ahead in the installation of industrial robots will be the new industrialized countries of the world. Employment opportunities for low-skilled labor force will continue to shrink, and the medium-scale job opportunities which increase as excessive automation is introduced to the market will also remain vulnerable. Calling the ‘Welfare State’ again into action and raising the revenues of the state will be in place for ensuring that the societal consensus is reached. In this process, results produced by the pandemic for the capitalist system overlap with transformations required by the system, and act as a catalyst which speed up the process.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44872 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[1409-1428]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/716 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Özel Eğitim Alanında Çalışan Öğretmenlerin Tükenmişlik Düzeyinin İncelenmesi]]> <![CDATA[An Examinatıon of Burnout Levels of Teachers in Special Educatıon Field]]> <![CDATA[Deniz DAĞSEVEN_EMECEN]]> <![CDATA[Işıl Hazal SARAÇ]]> <![CDATA[Özel eğitim, Tükenmişlik, Duygusal tükenmişlik, Duyarsızlaşma, Kişisel başarısızlık]]> <![CDATA[Special education, Burnout syndrome, teacher, emotional burnout, indifference, personal failure.]]> <![CDATA[İş yaşamında gün geçtikçe yaygınlaşan, iş verimini ve çalışanları olumsuz etkileyen durumlarından biri de tükenmişlik sendromudur. Bu çalışma; özel eğitim alanında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerini mezun oldukları program, bireylerin engel grubuna göre görev almaları, mesleği istemeleri, görev türleri, mesleği kendilerine uygun bulmaları, çalışma arkadaşlarından destek ve işverenlerinden takdir görmeleri değişkenleri açısından incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul Anadolu yakasında bulunan sekiz özel eğitim merkezi ile iki spor eğitim merkezinde çalışan özel eğitim, okul öncesi, sınıf ve beden eğitimi öğretmenlerinden gönüllü olan yüzyirmi öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanması için duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarısızlık alt alanlarından oluşan üç boyutlu Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan ve öğretmenlerin yaşı, cinsiyeti, medeni durumu, mezun olduğu alan, meslekte çalışma süresi, çalıştığı yetersizlik türü, mesleğini isteyerek mi seçtiği, mesleğini kendine uygun görüp görmediği, işinden elde ettiği geliri yeterli bulup bulmadığı, çalışma arkadaşları ile iletişim ve işbirliğinin yeterliliği, çalışma performansı ile ilgili işvereninden yeterli takdiri alıp almadığı sorularının yer aldığı kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre, özel eğitim öğretmenlerinin tükenmişlik düzeylerinin duygusal tükenme, kişisel başarısızlık ve duyarsızlık alt ölçeklerinde, çalışma alanı, mezun olunan alan, mesleğini kendine uygun görme, iş arkadaşları ile iş birliği içinde olma, yöneticisinden takdir görme, mesleğini isteyerek seçme değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Araştırma sonuçları literatürdeki çalışmalar ile tartışılmış gelecekte yapılacak çalışmalar için öneriler sunulmuş ve araştırmanın sınırlılıkları ifade edilmiştir.]]> <![CDATA[Burnout syndrome is one of the conditions that is becoming widespread day by day and negatively affect workers and the work efficiency. This study aims to examine the burnout levels of special education teachers in terms of variables, namely, their programme of graduation, role according to the individuals’ type of disability, desire for the profession, type of duty, professional self-assessment, receiving support from colleagues and appreciation from employers. The sample of the study consists of 120 volunteering form, preschool, special education and physical education teachers, working at eight special education centres and two sports education centres in the Anatolian side of Istanbul. In order to collect data, a three-dimensional Maslach Burnout Scale consisting of emotional burnout, indifference and personal failure subscales along with a personal information form prepared by the researcher that contains questions on the age, gender, martial status, field of graduation and the working time of the teacher, type of disability worked on, choosing the profession wilfully, suitability self-assessment, sufficiency of the income, efficiency of the cooperation and communication with colleagues and adequacy of the appreciation received from the employers on working performance were used. Based on the analyses conducted, it was established that burnout levels of special education teachers indicated statistically significant difference according to the subscales of emotional burnout, personal failure and indifference; in terms of working field, field of graduation, suitability self-assessement for the profession, cooperation with colleagues, appreciation by their manager and choosing profession wilfully variables. Results of the research were discussed in line with the studies available in literature, suggestions were made for future studies and the limitations of the research were pointed out. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44862 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[ 2877-2889]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/717 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İşyeri Yalnızlığı ile Örgütsel Sinizm İlişkisi: Bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Uygulama]]> <![CDATA[Relationship Between Workplace Loneliness and Organizational Cynicism: Practice in an Education and Research Hospital]]> <![CDATA[Haydar HOŞGÖR]]> <![CDATA[Saadet CİN]]> <![CDATA[Sağlık yönetimi, Yalnızlık, İşyeri yalnızlığı, Sinizm, Örgütsel sinizm, Sağlık personeli]]> <![CDATA[Health management, Loneliness, Workplace loneliness, Cynicism, Organizational cynicism, Health personnel]]> <![CDATA[Her bireyin hayatında en az bir kez deneyimlediği yalnızlık olgusu, iş yaşamında da sıkça görülen bir durumdur. Fakat bu durumun görülme sıklığı kişiden kişiye değişebilir. İşyerinde kendini yalnız hisseden bir çalışan, örgütten kopamaya ve örgütüne karşı sinik tutumlar sergilemeye başlar. Dolayısıyla bu çalışmanın temel amacı; işyeri yalnızlığı ile örgütsel sinizm değişkenleri arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. İstanbul ilindeki bir eğitim araştırma hastanesinde çalışan toplam 150 sağlık personelinin (105 hemşire, 45 hekim) katılımıyla gerçekleştirilen çalışmanın verileri, anket yöntemiyle Ocak 2020-Şubat 2020 döneminde toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde betimsel istatistikler, t-testi, korelasyon ve regresyon analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırma bulgularına göre sağlık çalışanlarının işyeri yalnızlığı (x̄: 2,05±0,98) ortalamasının düşük düzeyde, örgütsel sinizm (x̄: 2,86±1,14) ortalamasının ise orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Hekimlere kıyasla hemşirelerin işyeri yalnızlığı ve örgütsel sinizm düzeyi ortalamalarının daha yüksek olduğu ve değişkenler arasındaki anlamlı farkın hemşirelerden kaynaklandığı belirlenmiştir. Cinsiyet ile örgütsel sinizm arasında kadınlardan kaynaklı anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. İşyeri yalnızlığı ile örgütsel sinizm arasında 0,48 (p<0,01) düzeyinde pozitif ve anlamlı bir ilişki hesaplanmıştır. Ayrıca hekim ve hemşirelerin örgütsel sinizm düzeyleri üzerinde işyeri yalnızlığının %23’lük bir açıklayıcılığa sahip olduğu ortaya konulmuştur. Buradan hareketle profesyonel sağlık yöneticilerine düşen görev, sağlık personelinin görev yaptıkları kuruma karşı sergiledikleri sinik tutumları en aza indirecek işyeri yalnızlığı karşıtı etkinlikler planlamak ve bunları düzenli periyotlarla uygulamaktır.]]> <![CDATA[The phenomenon of loneliness, which each individual experiences at least once in their own life, is also a common situation in work life. However, the frequency of this situation may vary from person to person. An employee who feels lonely at work begins to break with the organization and exhibit cynical attitudes towards the organization. Therefore, the main purpose of this study is to examine the relationships between workplace loneliness and organizational cynicism variables. The data of the study, which was carried out with the participation of a total of 150 health personnel (105 nurses, 45 physicians) working in an education and research hospital in Istanbul, were collected in the period of January 2020-February 2020 using the survey method. Descriptive statistics, t-test, correlation and regression analysis were used to evaluate the data. According to the findings of the research, the average of workplace loneliness of health personnels (x̄: 2.05 ± 0.98) was found to be low and the average of organizational cynicism (x̄: 2.86 ± 1.14) was medium. It was determined that nurses' workplace loneliness and organizational cynicism averages were higher compared to physicians, and the significant difference between the variables was due to nurses. A significant difference was found between women and organizational cynicism originating from women. A positive and significant relationship between workplace loneliness and organizational cynicism at the level of 0.48 (p <0.01) was calculated. In addition, it has been revealed that workplace loneliness has an explanation of 23% on the organizational cynicism levels of physicians and nurses. Based on this, the duty of professional health managers is to plan anti-workplace activities that will minimize the cynical attitudes displayed by the health personnels towards their institution and to implement them in regular periods.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44851 <![CDATA[Volume: 15 Issue 5[2449-2461]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/718 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkçe Ders Kitaplarındaki Araştırma Yönergelerinin Niteliksel Yönlerinin Karşılaştırmalı Analizi]]> <![CDATA[Comparative Analysis of in Terms of Qualifications of Research Instructions in Turkish Textbooks]]> <![CDATA[Mehmet FİDAN]]> <![CDATA[Türkçe eğitimi, ders kitapları, araştırma yönergesi, bilgiye erişim]]> <![CDATA[Turkish education, textbooks, research instructions, access to information]]> <![CDATA[Bilgiye erişim birçok faktörün etkisinde gelişim gösteren bir süreci içerir. Erişilebilirlik ve hız gibi faktörler bilgiye erişim sürecini şekillendirebilmektedir. Ayrıca bu faktörlerin yanında doğru bilgiye erişim de önemli konumda bulunur. Sıralanan bu özellikler öğrencilerin eğitsel süreçlerde araştırma becerilerinin geliştirilmesi açısından üzerinde önemle durulması gereken konulardandır. Ders kitapları sınıf içi öğretim süreçlerinin yürütülmesinin yanında araştırma ödevleri vasıtasıyla öğrencilerin sınıf dışı çalışmalarının da yönlendirilmesinde etkilidir. Bu sebeple Türkçe ders kitaplarında yer alan araştırma yönergelerinin niteliksel yönden analiz edilmesi gerektiği düşünülmektedir. Bu doğrultuda yapılan çalışmanın amacı, Türkçe ders kitaplarındaki araştırma yönergelerinin niteliksel yönlerinin karşılaştırmalı analizinin yapılmasıdır. Nitel bir çalışma olan bu araştırmada verilerin toplaması ve değerlendirilmesi aşamalarında doküman incelemesi ile betimsel analizden faydalanılmıştır. Araştırma sürecinde 2019 - 2020 eğitim öğretim yılında okutulan 6. ve 8. sınıf Türkçe ders kitapları karşılaştırmalı bir biçimde incelenmiştir. Araştırma yönergelerinin belirlenmesi aşamasında her iki ders kitabında da “gelecek derse hazırlık” başlığı altında yönergelerin bulunduğu görülmüştür. Bu doğrultuda araştırmada yönergeler ve onların sunumunun yapıldığı etkinlikler incelenmiştir. Araştırma sürecinde ders kitaplarının incelenmesi sırasında belirlenen tema alanları şu başlıklar altında sıralanmıştır: Araştırma yönergelerinde yer alan kaynak bilgisi, araştırma sürecinde etkin olarak kullanılan anlama becerileri, sunum sırasında etkin olarak kullanılan anlatma becerileri. Araştırma sonuçlarına göre, gelecek derse hazırlık amacıyla kullanılan yönergelerin kitaplarda farklı sayılarda yer aldığı görülmüştür. Araştırma sonucunda ön plana çıkan konulardan biri ise yönergelerde kaynak olarak İnternet'in, diğer kaynaklara göre yüksek oranda yer almasıdır.]]> <![CDATA[Access to information involves a process that develops under the influence of many factors. Factors such as accessibility and speed can affect the process of accessing information. In addition to these factors, access to correct information is also important. These listed features are among the subjects that should be emphasized in terms of developing research skills of students in educational processes. Textbooks are effective not only in conducting in-class teaching processes, but also in guiding students' out-of-class studies through research assignments. For this reason, it is thought that the research instructions in the Turkish textbooks should be analyzed qualitatively. The aim of the study conducted in this direction is to make a comparative analysis of the in terms of qualifications of the research instructions in Turkish textbooks. In this study, which is a qualitative study, it has been benefited from document analysis and descriptive analysis during data collection and evaluation stages. In the research process, 6th and 8th grade Turkish textbooks taught in the 2019-2020 academic year were examined comparatively. It was observed that both textbooks had instructions under the title of “preparation for the next lesson” at the stage of determining the research instructions. Accordingly, the instructions and the activities in which they were presented were examined in the research. The theme areas determined during the study of the textbooks during the research process are listed under the following headings: Resource knowledge in research instructions, comprehension skills effectively used in research process, expression skills used effectively during presentation. According to the results of the research, it was observed that the instructions used for the preparation of the next lesson were included in different numbers in the books. One of the issues that come to the forefront as a result of the research is that the internet as a source in the instructions is higher rate than other sources.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44822 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2923-2941]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/719 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sosyal Hizmet Bağlamında Aliya İzzetbegoviç’in Düşünce Dünyası]]> <![CDATA[The World of Thought of Aliya Izetbegovic in the Context of Social Work]]> <![CDATA[Harun CEYLAN]]> <![CDATA[Metin ZAFER]]> <![CDATA[Sosyal Hizmet, Aliya İzzetbegoviç, İnsan Hakları, Demokrasi, Özgürlük]]> <![CDATA[Social Work, Alija Izetbegovic, Human Rights, Democracy, Freedom]]> <![CDATA[Yirminci yüzyıl boyunca özellikle Avrupa’da yaşanan savaş, kıtlık ve salgın hastalıklarla birlikte ortaya çıkan ekonomik ve sosyal krizler neticesinde bireyi ve toplumu güvence altına alan bir sosyal devlet anlayışı gelişerek kurumsallaşmaya başlamıştır. Geçmiş dönemde birey için sosyal koruma sağlayan aile ve akrabalık gibi sosyal güvenlik ve sosyal hizmet sunan doğal ağlar giderek erozyona uğradığından bu rolü üstlenen asli unsur devlet olmuştur. Gelişen sosyal devlet anlayışının bir gereği olarak kadınlar, azınlıklar, göçmenler, işsizler, yaşlılar ve çocuklar gibi dezavantajlı grupların hakları eşitlik, adalet, demokrasi ve özgürlük gibi temel haklar çerçevesinde yeniden düzenlenmiş ve evrensel bir boyut kazanmıştır. Aynı dönemde Avrupa’da yaşanan bütün savaşlara, sosyoekonomik ve siyasal krizlere tanıklık etmiş bir düşünür olarak Aliya İzzetbegoviç’in çalışmalarının da temel evrensel sosyal haklar, demokrasi, eşitlik ve ahlak temelinde şekillendiği ve sosyal hizmet alanları olarak ifade edilen aile, kadın, yaşlı, çocuk, yoksulluk, savaş, suç gibi konuları kapsadığı görülmektedir. Ancak Bosna Hersek Cumhuriyeti’nin kurucu devlet başkanı olması sebebiyle Aliya İzzetbegoviç’in eserleri daha çok siyaset felsefesi, din ve ahlak yaklaşımları üzerinden ele alınmıştır. Oysa Aliya’nın sosyal alana dair söylediği fikirlerin pek çoğu bugün var olan sosyal hizmet ve insan hakları perspektifine uygun düşmektedir. Bu yönüyle bu çalışmada düşünürün sosyal hizmet konuları kapsamında ifade ettiği fikirlere yer verilerek Aliya İzzetbegoviç düşüncesinde sosyal hizmet paradigmasının ne olduğu sorusuna cevap aranacaktır. Buna göre Aliya’nın eserleri aile, kadın, suç, yaşlı gibi sosyal hizmet temalı konu başlıkları üzerinden analiz edilmiş ve Aliya’nın eserlerine dair siyasi ve dini algının ötesine geçebilen evrensel söylemleri açığa çıkarılmıştır. ]]> <![CDATA[The idea of a social state that protects the individual and society began to develop and was institutionalized as a result of the economic and social crises arising from wars, famines, and epidemics during the twentieth century, especially in Europe. With the erosion over time of natural networks such as family and kinship that provided social security and social services to the individual in the past, the state gradually assumed this role. The rights of disadvantaged groups such as women, minorities, immigrants, unemployed people, elderly people, and children were reorganized within the framework of fundamental rights such as equality, justice, democracy, and freedom as a requirement for the emerging understanding of the social state and gained universal recognition. As a thinker who witnessed the wars and socioeconomic and political crises in Europe during that period, the works of Alija Izetbegovic are shaped by fundamental universal social rights, democracy, equality, and morality and deal with topics such as family, women, elderly people, children, poverty, war, crime, and so on. As the founding head of state of the Republic of Bosnia and Herzegovina, the works of Alija Izetbegovic are mainly analyzed through the lenses of political philosophy, religion, and morality. However, many of Aliya’s ideas about social services fall in line with the present-day human rights discourse. This study will seek to answer the question of what the social work paradigm is in Aliya Izetbegovic’s works by discussing the ideas expressed by the thinker within the scope of social services issues. Accordingly, Aliya’s works were analyzed through social services-themed topics such as the issues of family, women, crime, and elderly people, revealing universal discourses that can go beyond political and religious perceptions of Aliya’s works.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44806 <![CDATA[Volume: 15 Issue 5[2253-2265]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/720 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yükseköğretimde Yeni Normalleşme Senaryoları ve Önerileri]]> <![CDATA[New Normalization Scenarios and Suggestions in Higher Education]]> <![CDATA[Özdal KOYUNCUOĞLU]]> <![CDATA[Yükseköğretim, SARS-CoV-2/COVID-19 pandemisi, Acil durum uzaktan eğitim, Çevrim içi uzaktan eğitim, Yeni normalleşme, Senaryolar ve öneriler]]> <![CDATA[Higher education, SARS-CoV-2 / COVID-19 pandemic, Emergency distance education, Online distance education, New normalization, Scenarios and recommendations]]> <![CDATA[Aralık 2019’un son günlerinde Çin’in Vuhan kentinde pnömoni vakalar görülmeye başlanmıştır. Kısa süre sonra Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) genetik analizler sonucunda hastalığa neden olan virüsün, koronavirüs ailesinin yeni bir üyesi olduğunu, yeni virüs SARS-CoV-2 ve hastalık COVID-19 olarak isimlendirildiğini duyurmuştur. 2020 yılının Mart ayında dünyada koronavirüs (SARS-CoV-2/COVID-19) pandemisi ilan edildi. Sosyal mesafe, sokağa çıkma kısıtlamaları ve evden çalışma, dünyanın birçok ülkesinde haftalardır yaşamı belirliyor. Sağlık, ekonomi ve sosyal yaşam başta olmak üzere, bu pandemiden en çok etkilenen alanlardan biri de yükseköğretim sistemi olmuştur. Pandemi günlerinde yükseköğretimde çevrim içi eğitim araçları ve uzaktan eğitimin ön plana geçtiği kitlesel eğitimin önem kazandığı bir dönem yaşanmaktadır. Pandemi nedeniyle dünya genelinde yüz yüze eğitimler durdurulmuş ve birçok yükseköğretim kurumu, pandemi sürecinde eğitimi kesintiye uğratmamak için büyük çaba göstermiştir. Bu araştırmanın amacı, yeni korona pandemisi ile mücadelede geçmişten ders çıkartarak yükseköğretimde yeni normalleşme sürecine dair öneriler sunmaktır. Araştırmada durum analizi yöntemi kullanılmıştır. Mevcut çalışmada geçmiş pandemiler, mevcut durum ve gelecek perspektifte dünyada tartışılan senaryolar çerçevesinde 2020 güz döneminden itibaren hangi eğitim modellerinin uygulanabileceği incelenmiştir. Ayrıca eğitimin dışında üniversitenin araştırma ve toplumsal katkı boyutlarını da dikkate alarak farkındalık, eğitim ve destek faaliyetlerini kapsayan bütüncül bir yaklaşımla önerilerde bulunarak gelecekte yapılacak çalışmalara ışık tutulmaya çalışılmıştır.]]> <![CDATA[In the last days of December 2019, pneumonia cases began to appear in Wuhan, China. Soon after, World Health Organization (WHO) announced that the virus causing the disease as a result of genetic analysis is a new member of the Coronary virus family, the new virus is called SARS-CoV-2 and the disease is COVID-19. Coronavirus (SARS-CoV-2 / COVID-19) pandemic was declared in the world in March 2020. Social distance, curfews and working from home have been determining life in many countries of the world for weeks. One of the areas most affected by this pandemic, especially health, economy and social life, was the higher education system. During the pandemic days, we are experiencing a period in which online education tools and mass education gained importance in distance education. Due to the pandemic, face-to-face trainings have been stopped worldwide and many higher education institutions have made great efforts not to interrupt education in the pandemic process. The aim of this research is to draw up lessons from the past in the fight against the new coronavirus pandemic and to present suggestions for the new normalization process in higher education. The situation analysis method was used in the research. In the current study, it has been examined which training models can be applied as of 2020 fall semester within the framework of past pandemics, current situation and scenarios discussed in the future perspective. In addition, it was tried to shed light on future studies by making suggestions with a holistic approach covering awareness, education and support activities, taking into account the research and social contribution dimensions of the university.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44686 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[635-662]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/721 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Covid-19 Özelinde Korku-Kaygı Düzeyleri]]> <![CDATA[Fear-Anxiety Levels in Covid-19]]> <![CDATA[Meryem MEMİŞ DOĞAN]]> <![CDATA[Başak DÜZEL]]> <![CDATA[Sosyoloji, Korku, Kaygı, Covid-19, Aşı]]> <![CDATA[Sociology, Fear, Anxiety, Covid-19, Vaccination]]> <![CDATA[İnsanların yaşamında, alışkanlıklarında olumlu veya olumsuz ani, beklenmedik değişikliklerin korku, kaygı ve endişe duygularını yükseltmesi kaçınılmazdır. Tarihsel süreçte salgınlar, savaşlar, doğal felaketler toplumsal korku, kaygı ve endişenin önemli sebepleri olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüz modern risk toplumları da yüksek can kaybına yol açan ve her geçen yıl bir yenisiyle karşılaşılan salgın hastalıklarla korku ve kaygıyı küresel boyutta yaşamaktadır. Dünya Sağlık Örgütü, 11 Mart 2019 tarihinde, genel adıyla corona virüs sınıfında yer alan Covid-19 virüsünden kaynaklanan hastalığın küresel bir pandemiye dönüştüğünü ilan etmiştir. Covid-19 adlı virüsün sebep olduğu bilinen salgının kısa bir süre içinde tüm dünyada büyük can kayıplarına yol açması, hastalığın bulaşma yolları ve tedavisi konusunda bilim insanları ve sağlık otoritelerinin de henüz yeterli bir bilgiye sahip olmaması, insanlarda hastalığa ilişkin belirsizlik duygusunu güçlendirmektedir. 1 Aralık 2019 tarihinde Çin'in Vuhan şehrinde ortaya çıktığı bilinen ve Türkiye’de 10 Mart 2020 tarihinde ilk vakanın görülmesiyle başlayan Covid-19 salgınının bireylerde yarattığı korku-kaygıyı ve aşıya yönelik algıyı Türkiye ölçeğinde ortaya koymayı hedefleyen çalışma, 20 Mart-10 Nisan 2020 tarihleri arasında farklı sosyo-demografik özelliklere sahip 7 bölgeden katılım gösteren 1500 kişi ile gerçekleştirilen online alan araştırması verilerine dayanmaktadır. Etkileri henüz devam eden, psikolojik, sosyolojik ve ekonomik pek çok sonuca yol açan boyutuyla keşfedilmeyi bekleyen bir sorun olarak küresel salgının Türkiye’deki yansımalarına dair bir alan araştırmasına dayanan çalışmanın literatüre önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Çalışma, salgın hastalık korkusu/kaygı ve aşıya bakış temelinde bireylerin salgına yönelik algılarını farklı demografik değişkenlere bağlı olarak yorumlamayı amaçlamaktadır. Çalışmanın 19.03.2020 tarihinde Bitlis Eren Üniversitesi Etik Kurulundan 66073261/050.03/ sayılı etik izni bulunmaktadır.]]> <![CDATA[Sudden and unexpected changes –both positive and negative- in people’s lives and in their habits raise fear and anxiety inevitably. Pandemics/epidemics, wars and natural disasters are the main reasons of social fear and anxiety historically. Today’s modern risk societies experience fear and anxiety in a global scale with pandemics that cause high mortality and gain a new dimension every year. On 11 March 2019, World Health Organisation announced that the disease caused by Covid-19 virus, which is in the class, named generally, Coronavirus, has turned into pandemic. High mortality caused by the pandemic derived from the virus Covid-19 in a short time across the world and health authorities’ lack of knowledge about its mode of transmission and treatment increase people’s sense of uncertainty. This study aims to analyse the individuals’ fear-anxiety levels caused by Covid-19 pandemic, which appeared in Wuhan city of China on 1 December 2019 and started in Turkey with the first case on 10 March 2020, and the attitudes towards the vaccination. It is based on the data of online fieldwork conducted with 1500 people with different socio-demographic backgrounds from 7 regions between the dates 20 March and 10 April 2020. It is expected that the study based on a fieldwork in Turkey about the reflections of the pandemic, which has ongoing effects and waits to be discovered with its social and economical dimensions, will provide a significant contribution to the related literature. The study also aims to interpret the individuals’ perception based on fear/anxiety of pandemic diseases and view for vaccination depending on different demographic variables.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44678 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[ 739-752 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/722 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Yabancı Dil Öğretiminde Teknolojinin İşe Koşulması Sürecinin Öğrenen Özelliklerine Göre İncelenmesi]]> <![CDATA[Examining the Process of Employing Technology in Foreign Language Teaching According to Learner Characteristics]]> <![CDATA[Mehmet ÜLKER]]> <![CDATA[Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi, Bağlantıcı Öğrenme Yaklaşımı, Doğal -edinim temelli- Öğrenme Ortamı, Teknoloji, Dizi Film İzlemeyle Yabancı Dil Öğrenme]]> <![CDATA[Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi, Bağlantıcı Öğrenme Yaklaşımı, Doğal -edinim temelli- Öğrenme Ortamı, Teknoloji, Dizi Film İzlemeyle Yabancı Dil Öğrenme]]> <![CDATA[ Bu çalışmanın amacı; bağlantıcı öğrenme yaklaşımı öğrenen becerileri ile dizi film izlemeyle yabancı dil olarak Türkçe öğrenme (dizi film izlemeyle öğrenme) modeli öğrenen becerileri arasındaki benzerlik ve farklılıkları yorumlayarak yabancı dil olarak Türkçe öğretim sürecine katkı sunmaktır. Bu çalışma nitel araştırma yöntemine göre yapılmış, betimsel temelli bir çalışmadır. Veriler doküman incelemesi yoluyla elde edilmiş ve yorumlama yöntemiyle çözümlenmiştir. Kavramsal çerçevede; davranışçı, bilişsel ve yapılandırmacı öğrenme yaklaşımları dışında, yeni bir öğrenme yaklaşımı olarak bağlantıcı öğrenme yaklaşımı, teknolojik farklılaşma ve bunun öğrenme sürecinde işe koşulmasını, öğrenme, yabancı dil öğrenme, dizi film izlemeyle öğrenme modeli gibi kavramlar yer almıştır. Kavramsal çerçevede ve çalışma amacına uygun sorular üzerinden elde edilen bulgulara göre yorumlara dayanan sonuçlar elde edilmiştir. Bu sonuçlardan ilki dizi film izlemeyle öğrenme yaklaşımının bir öğrenme modeli olduğudur. İkincisi ise dizi film izlemeyle öğrenme modelinin altı başlıkta derlenen ilke ve öğrenen özelliklerinin ortaya konulmuş olmasıdır. Üçüncüsü ise dizi film izlemeyle öğrenme modelinin, bağlantıcı öğrenen özellikleriyle birbirine önemli oranda benzerliğidir. Çalışmanın sonunda teknolojinin diğer sistemler gibi eğitim sisteminde de önemli farklılaşmalar ortaya çıkardığı, bunun eğitim sistemini ve diller alanının bir alt unsuru olan yabancı dil öğretimini de etkilediği yorumlanmıştır. Alan yazınında hem bu konularda hem de güncel olan bağlantıcılık, dizi film izlemeyle yabancı dil öğrenme modeli ve doğal -edinim temelli- öğrenme gibi yabancı dil olarak Türkçe öğretimi başlıklarını konu eden çalışmaların da yok denilecek düzeyde olduğu görülmektedir. Bu nedenlerle bu tür konuları ele alan yeni akademik çalışmaların yapılması önerilmiştir.]]> <![CDATA[The purpose of this study is to contribute to the teaching Turkish as a foreign language process by interpreting the similarities and differences between the connectionist learning approach learner skills and the learning Turkish as a foreign language with watching TV series model learner skills. This study is a descriptive study based on qualitative research method. The data was obtained though document analysis and was analysed by the method of interpretation. In the conceptual framework; apart from behavioural, cognitive and constructivist learning approaches, there are topics such as connectionist learning approach as a new learning approach, technological differentiation and its employment in the learning process, learning, foreign language learning, learning Turkish as a foreign language with watching TV series model. The following results were obtained with questions suitable for the purposes of this study: Principles and learner characteristics of Learning Turkish as a foreign language with watching TV series model are compiled under six titles. The learning Turkish as a foreign language with watching TV series model learner characteristics and the connectivist learner characteristics are significantly similar. At the end of the study, it has been interpreted that technology like other systems creates significant differences in the education system and this affects the education system and foreign language teaching, which is a sub-element of the field of languages. It has been proposed to carry out new academic studies under the topics like connectivism, learning foreign language with watching TV series and natural – acquisition based – learning and learning Turkish as a foreign language.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44650 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3833-3851]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/723 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye’de Somut Olmayan Kültürel Miras Sözleşmesi Bağlamında Hazırlanan Envanter Çalışmalarına Genel Bir Bakış ]]> <![CDATA[A General Overview of Inventory Notes Prepared in the Context of Intangible Cultural Heritage Convention in Turkey]]> <![CDATA[Elif SARAL]]> <![CDATA[Sibel Turhan TUNA]]> <![CDATA[Halk Bilimi, Türkiye, somut olmayan kültürel miras, envanter çalışmaları, bibliyografya.]]> <![CDATA[Folklore, Turkey, intangible cultural heritage, inventory studies, bibliography.]]> <![CDATA[Somut Olmayan Kültürel Miras Sözleşmesi Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü tarafından 2003 yılında ilan edilmiştir. Türkiye SOKÜM Sözleşmesi’ne 2006 yılında dahil olmuştur. SOKÜM Sözleşmesi’nin amacı, içinde bulunduğumuz çağın getirdiği teknolojik gelişmeler nedeniyle hızla değişen dünya şartları karşısında unutulmaya yüz tutmuş gelenek, görenek ve sözlü anlatımların korunmasını sağlamaktır. Sözleşmeye dahil olan 178 devlet, sözleşmede belirtilen alanlarda saptadıkları kültürel unsurları Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri’ne ekleyebilmek için raporlar düzenlemektedir. SOKÜM alanında yapılan çalışmalarda özellikle son yıllarda büyük artış olduğu görülmektedir. Türkiye’de de SOKÜM konusunda çok sayıda rapor oluşturulmakta ve akademik anlamda çalışmalar yapılmaktadır. Bu makalede Türkiye’de SOKÜM alanında hazırlanan envanter çalışmalarının başta SOKÜM olmak üzere, Türk halk bilimi, eğitim gibi sosyal ve beşeri disiplinlere katkısını ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman inceleme yöntemi kullanılmış olup Türkiye’de SOKÜM bağlamında hazırlanan 30 envanter çalışmasının içeriğine yer verilmiştir. Devamında SOKÜM bağlamında günümüze kadar hazırlanan bilimsel çalışmalara topluca değinilmiştir. Sonuç olarak da elde edilen bulgular hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır. Buna göre, Türkiye’de yapılan envanterlerin topluca bir makalede ele alınması başta ilgili konuda çalışma yapan araştırmacıların literatür bölümüne, envanterlerdeki zengin kültürel içeriğinin eğitim alanında ders kitapları metinlerine, Türk halk bilimi alanında metin incelemelerine ve yeni araştırma soruları, bilimsel proje konuları oluşturulmasına büyük katkılar sağlayacağı sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[Intangible Cultural Heritage Convention was announced by United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization in 2003. Turkey has become a part of this convention in 2006. The aim of this convention is to ascertain the protection of the traditions, customs and verbal expressions that have been forgotten in the face of rapidly changing world conditions because of the technological advances introduced by the current age. The 178 states that have accepted the Convention have been preparing reports to include the cultural elements identified in the areas specified in the Convention to the Intangible Cultural Heritage lists. In recent years, studies in this field have accelerated. In Turkey, large numbers of reports and studies in the academic sense are made. This study aims to show the contribution of the intangible cultural heritage field, including in particular the inventory studies prepared in Turkey and Turkish folklore, to social and humanities disciplines, such as education. The study uses document analysis method of qualitative research methods and includes the contents of 30 inventory studies prepared in Turkey. Moreover, the scientific studies prepared in the context of ICH to the present day have been mentioned collectively. As a result, a general evaluation was made about the findings. Accordingly, it has been concluded that an article that holds together all the inventory in Turkey would provide a major contribution to the development of the literature section of the researchers working on related subjects in particular, in course books in the field of education with its rich cultural content, in the field of Turkish folklore in the analysis of texts and new research questions, and the development of scientific project issues.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44637 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3087-3106]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/724 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Pandemisi Döneminde Sokağa Çıkma Sınırlaması Olan ve Olmayan İllerde Yaşayan Spor Bilimleri Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[An Evaluation of Physical Activity Levels of Sports Sciences Students Living in Cities with and without Curfew due to COVID-19 Pandemic]]> <![CDATA[Sercan ÖNCEN]]> <![CDATA[Serkan AYDIN - Erkan MOLLA]]> <![CDATA[Beden eğitimi, Fiziksel aktivite, Covid-19, Pandemi]]> <![CDATA[Physical education, Physical activity, Covid-19, Pandemic]]> <![CDATA[Çin'de başlayıp çok yüksek bir hızla dünya geneline yayılan ve COVID-19 enfeksiyonuna neden olan SARS-CoV-2 virüsü salgını, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından pandemi olarak ilan edilmiştir. Covid-19 enfeksiyonu bulaşma özelliğinin yüksek olması nedeni ile hükümetler tarafından dünya genelinde insanlardan gönüllü karantina uygulamaları istenmiş ve eğitim öğretime ara verilmiştir. Pandeminin ilerleyen dönemlerinde bulaşın azaltılması amacı ile merkezi hükümetler yoğun insan popülasyonlarının bulunduğu şehirlerde sokağa çıkma kısıtlaması uygulamışlardır. Çalışmamızda sokağa çıkma sınırlaması var (SÇV) olan ve herhangi bir sokağa çıkma sınırlaması yok (SÇY) olan illerde yaşayan spor bilimlerinde (SB) öğrenim gören katılımcıların fiziksel aktivite düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 131 SÇY ve 100 SÇV spor bilimleri öğrenimi gören katılımcı dahil edilmiştir. Fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesinde “Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi” (IPAQ) uzun formu kullanılmıştır. IPAQ verileri SÇV ve SÇY katılımcılarından aynı anda elde edilmiştir. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde IBM SPSS paket programı kullanılarak tanımlayıcı istatistik ve Mann-Whitney U testleri uygulanmıştır. SB öğrenimi gören SÇV ve SÇY katılımcılarının işle ilgili, ulaşım, ev işleri ve boş zamanlarında gerçekleşen fiziksel aktivite düzeylerinde sırası ile %11,68, %42,25, %25,14, %0,91 farklılık meydana gelmiştir. İki grup arasındaki en yüksek farklılık ulaşım fiziksel aktivite seviyesinde %42,25 olarak gözlenmiştir. SÇV ve SÇY değerlendirmesinde ulaşım (p: 0,015; d: 0,463), ev işleri (p: 0,006; d: 455), toplam oturarak geçen zaman (p: 0,000; d: 0,586), yürüyüş (p: 0,002; d: 0,625) ve toplam fiziksel aktivite düzeylerinde (p: 0,041; d: 0,395) anlamlı fark vardır. SB katılımcılarının IPAQ değerlendirmesine göre COVID-19 enfeksiyonunun sebep olduğu pandemi sırasında SÇV katılımcılarının SÇY katılımcılarına göre fiziksel aktivite düzeylerinde olumsuz yönde anlamlı bir fark gözlenmiştir. Fiziksel aktivitedeki anlamlı seviyedeki farkın evde geçirilen zamanın fazlalaşmasından kaynaklandığı ve azalan fiziksel aktivitenin kan glikozu seviyesi ve vücut kompozisyonuna olumsuz etkilere, depresyon ve kaygı bozukluğu riskinde artışa, yaşam kalitesi ve bağışıklık sisteminde azalışa neden olabileceği göz ardı edilmemelidir.]]> <![CDATA[The epidemic of the SARS-CoV-2 virus, which started in China and spread worldwide at a very high rate, has been declared as Pandemic by the World Health Organization (WHO). Because of high contagiousness level of Covid-19 infection, people all around the world have been requested voluntary quarantine practices from their governments and education and training have been interrupted. In order to reduce the rate of infection, central governments applied curfews in highly populated cities during the later periods of the pandemic. This study aims to evaluate the physical activity levels of the participants who study sports sciences and live in cities with and without curfew.131 participants without curfew and 100 participants with curfew were included in the study. The long form of “International Physical Activity Questionnaire” (IPAQ) was used to determine the physical activity levels. IPAQ data of the participants with and without curfew were obtained concurrently. In the statistical analysis of the obtained data, descriptive statistics and Mann-Whitney U tests were appliedby using IBM SPSS software. The differences in the levels of work-related, transportation, housework and leisure time physical activity of sports sciences students with and without curfew were found respectively as %11,68, %42,25, %25,14, %0,91. The highest difference between the two groups was observed at the transportation physical activity level as %42.25. The comparison between participants with and without curfew reveals significant differences in the activity levels of transport (p: 0,015; d: 0,463), housework (p: 0,006; d: 455), total amount of sitting time (p: 0,000; d: 0,586), walking (p: 0,002; d: 0,625) and total physical activity levels (p: 0,041; d: 0,395). A negative significant difference was observed in the physical activity levels of the participants with curfew compared to the participants without curfew according to the IPAQ assessment of the sports sciences studying participants during the pandemic caused by the COVID-19 infection. It is important to note that the significant difference in physical activity results from the increased amount of time spent at home and that decreased physical activity can have negative effects on blood glucose level and body composition which may lead to an increased risk of depression and anxiety disorder, and a decrease in quality of life and immune system.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44627 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[739-749]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/725 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Konaklama Vergisi Algısı: Fethiye’yi Ziyaret Eden İngiliz ve Türk Turistler üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma]]> <![CDATA[Perceptions on Accommodation Tax: A Comparative Study on both Turkish and British Tourists Visiting Fethiye, Turkey]]> <![CDATA[Feridun DUMAN]]> <![CDATA[Mustafa DOĞAN]]> <![CDATA[Turizm, Vergi, Konaklama Vergisi, Türk ve İngiliz Ziyaretçiler, Fethiye, Türkiye.]]> <![CDATA[Tourism, Tax, Accommodation Tax, Turkish and British Tourists, Fethiye, Turkey]]> <![CDATA[Turizm, uluslar ve uluslararası ekonomilerde hizmet üreten endüstrilerde içinde en büyük sektör olarak ortaya çıkmaktadır. Pozitif ekonomik katkılarına karşı olarak, turizmin negatif çevresel ve sosyo-kültürel etkileri lokal, ulusal ve uluslararası düzeylerde görülmektedir. Bu nedenle, turizmin negatif etkilerini azaltmak için yeni kaynakların yaratılması gerekmektedir. Yeni finansal kaynakların yaratılmasının bir yolu da turizm tabanlı vergilerin uygulamaya konulmasıdır. Dünyanın birçok ülkesinde turistlerden diğer vergilerden hariç olarak farklı isimler altında tahsil edilen, turizm temelli dolaylı vergiler ortaya çıkmış olup; bunlardan en yaygını, şehir ya da konaklama vergisidir. Çalışma, sürdürülebilir turizm çerçevesiyle birlikte konaklama vergisine yönelik ziyaretçi algı ve tutumlarını öğrenmeye odaklanmıştır. Araştırma, Fethiye’yi ziyaret eden Türk ve İngiliz turistler üzerinden yürütülmüş; alan araştırması sürecinde Türkiye’de uygulanmayan ancak çalışmanın tamamlandığı periyotta yasalaşan bu vergiye ilişkin elde edilen bulgular karşılaştırmalı olarak analiz edilip, literatürde tartışılmıştır. Ziyaretçilerin konaklama vergisine ilişkin ödeme rızasının olduğu, buna bağlı fiyat artışının ziyaretçilerin tercihlerini olumsuz yönde etkilemeyeceği ve her iki sonucun milliyete göre değişiklik arz etmediği sonucu ortaya çıkmıştır.]]> <![CDATA[Tourism stands out as one of the largest industries in the service sector within national and international economies. Opposite to its positive economic contributions, the tourism industry has negative environmental and socio-cultural impacts at local, national or international levels. Therefore, more financial resources are required to reduce the negative effects of tourism. One way to create new financial resources is to introduce tourism-based taxes. Tourism-based taxes indirectly collected under different names e.g. city tax or accommodation tax have recently emerged in many countries in the world. Therefore, the overall aim of this study was to find out the perceptions and attitudes of the foreign and national tourists on accommodation tax within the framework of sustainable tourism in Turkey. The study was carried out on both Turkish and British tourists in the destination of Fethiye, Turkey. This study pioneered on the subject of tourism based tax in Turkey as the bill of tourism based tax was passed through the Turkish Parliament at the time of the study conducted. The data were collected by a questionnaire survey. Then, the data were analysed and the results showed that both Turkish and British tourists were consenting (willing) for paying the tourism based tax. The study further showed that any price increase associated with the tourism based tax would not affect both foreign and national tourists’ holiday preferences to Fethiye, Turkey.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44590 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[2911-2922]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/726 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Teknoloji Muhasebesi]]> <![CDATA[Technology Accounting]]> <![CDATA[İrfan ÖZEN]]> <![CDATA[Maliyet, Teknoloji Muhasebesi, Maliyet Yapısında Değişim, Covid-19, Endüstri 4.0]]> <![CDATA[Cost, Technology Accounting, Change in Cost Structure, Covid-19, Industry 4.0]]> <![CDATA[İşletme paydaşlarının artması, rekabetin yoğunlaşması, üretim yapısının değişmesi ve amaçlara ulaşmada verilecek karar türlerinin çeşitlenmesi, hem işletme içi hem de işletme dışı bilgi kullanıcılarının ihtiyaç duyduğu finansal bilgilerin önemini artırmıştır. İşletmenin gerçeğe uygun durumunun raporlarla ilgililere sunulmasında maliyet bilgilerinin doğru olarak hesaplanması oldukça önemlidir. Maliyet bilgilerinin doğru şekilde hesaplanabilmesi işletmelerin üretim sistemlerine uygun maliyet sistemlerini kurmalarına bağlıdır. Uygun maliyet sisteminin kurulabilmesi için de işletmenin üretim yapısındaki değişime uygun maliyet tekniklerinin kullanılması gerekmektedir. Hem Endüstri 4.0, hem de Covid-19’un etkisiyle değişen üretim yapısına uygun tekniklerinin kullanılması ise maliyet yapısındaki değişimin doğru analizine bağlıdır. Maliyet yapısındaki değişim, direkt nitelikteki bazı maliyetlerin toplam üretim maliyeti içindeki göreceli payının azalması, teknoloji maliyeti ve buna bağlı olarak ortaya çıkan genel üretim maliyetleri içerisindeki amortisman giderlerinin artması şeklinde ortaya çıkmaktadır. Bu değişim nedeniyle endirekt maliyet niteliğindeki teknoloji maliyetlerinin artan payı ve üretilen ürün ve hizmetlere doğrudan yüklenebilme olanağı bu maliyetlerin teknolojik dönüşümü gerçekleştiren işletmelerde direkt teknoloji maliyetleri olarak izlenmesine olanak sağlamaktadır. Aynı zamanda günümüz teknoloji yoğun üretim sistemleri, maliyetlerin teknoloji odaklı teknikler kullanılarak hesaplanmasını gerekli kılmaktadır. Bu hesaplama sürecinde insan faktörü, maliyet hesaplama aşamasında sistemin dışında kalacak ve sadece karar süreçlerinde etkili olacaktır. Maliyet hesaplamalarının otomatik olarak gerçekleştirilmesi, hem insan faktöründen kaynaklanan hataları ortadan kaldıracak, hem de tam zamanlı maliyet bilgilerinin elde edilmesini sağlayacaktır. Çalışmada, değişen üretim ortamlarının maliyet yapısında ortaya çıkardığı değişime bağlı olarak maliyet hesaplamanın teknoloji odaklı yapılması gerekliliği ortaya konulmuştur.]]> <![CDATA[Increasing the stakeholders of the business, intensifying competition, changing the production structure and diversifying the types of decisions to be achieved in increasing the importance of financial information needed by both internal and external information users. It is very important to calculate the cost information correctly in presenting the fair condition of the business to the concerned. The correct calculation of the cost information depends on the establishment of the cost systems suitable for the production systems of the enterprises. In order to establish a suitable cost system, cost techniques appropriate for the change in the production structure of the enterprise should be used. The use of techniques suitable for the changing production structure under the influence of both Industry 4.0 and Covid-19 depends on the correct analysis of the change in cost structure. The change in cost structure arises from the decrease in the relative share of some direct costs in the total production cost, the increase in the amortization expenses within the technology cost and the associated general production costs. Due to this change, the increasing share of technology costs in the form of indirect costs and the ability to load directly on the products and services produced allow these costs to be monitored as direct technology costs in enterprises that perform technological transformation. At the same time, today's technology-intensive production systems make it necessary to calculate costs using technology-oriented techniques. In this calculation process, the human factor will be out of the system at the cost calculation stage and will only be effective in the decision processes. Performing cost calculations automatically will eliminate the errors caused by the human factor and provide full-time cost information. In the study, it has been revealed that the cost calculation should be technology oriented depending on the change in the cost structure of the changing production environments.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44555 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[751-771]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/727 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Özelinde Ulrich Beck’in “Risk Toplumu” ile Anthony Giddens’ın “Geç Modernite” Kavramlarını Yeniden Düşünmek]]> <![CDATA[Rethinking The Concepts of Ulrich Beck's "Risk Society" and Anthony Giddens's "Late Modernity” In The Focus Of Covid-19 Outbreak]]> <![CDATA[Aysel GÜNİNDİ ERSÖZ]]> <![CDATA[Sosyoloji, risk toplumu, riskler, covid-19, belirsizlikler, Türkiye’de covid-19 salgını]]> <![CDATA[sociology, risk society, risks, covid-19, pandemia, uncertainties, pandamia in Turkey]]> <![CDATA[Modern toplumun açmazları arasında sayılan risk ve belirsizlikler salgın hastalıklarla daha fazla görünür olmaktadır. Küreselleşmenin baş döndürücü hızı ve insanlığın doğaya hâkim olma arzusu günümüz toplumlarının bir taraftan inanılmaz başarılara imza atarken diğer taraftanda insanlığın geleceğini belirsizliğe sürüklemesine yol açmaktadır. Hem Ulrich Beck hem de Anthony Giddens farklı kavramları kullanmakla beraber yaşadığımız toplumları risk kavramı üzerinden tanımlamaktadırlar. Düşünürlere göre geleneksel toplumlardaki riskler “mekân” ile sınırlı iken, günümüz riskleri hem mekân hem de zaman sınırlarını aşmaktadır. Bu yönüyle modern toplumlardaki risklerin ve belirsizliklerin belirleyici özelliği sınıf, cinsiyet, bölge, kıta, vb. fark etmeden herkesi belli bir oranda etkileyebilmesindedir. Covid-19 salgının yarattığı belirsizlikler, salgının süresi, aşının ne zaman bulunacağı, aşının tüm insanlara yetecek kadar ne zaman üretilebileceği, iş yaşamı, eğitim ve gündelik hayatın nasıl devam ettirileceği vb. konulardaki belirsizlikler endişe, korku ve stres kaynağı haline gelmiştir. Bu dönemde yapılan çalışmaların temel bulguları da Beck ve Giddens’ın işaret ettiği günümüz risklerinin herkesi belli bir oranda etkileyeceği tezini doğrulamaktadır. Bu bağlamda çalışmada “risk toplumu” kavramı üzerinden salgının neden olduğu belirsizliklerin insan ilişkileri, aile, eğitim, ekonomi kurumlarına yansımaları üzerinden teorik bir tartışma yapılmaktadır. Covid-19 salgının neden olduğu belirsizlikler tüm insanları belli bir oranda etkilemekte, bireyler hem kendisi hem de yakınları için varoluşsal kaygı yaşamakta ve geleceğe daha karamsar bakmaktadır. ]]> <![CDATA[The risks and uncertainties that are considered among the dilemmas of modern society are more visible with pandemic diseases. The dizzying pace of globalization and the desire of humanity to dominate nature push the unbelievable success of today's societies on the one hand and push your future into uncertainty on the other. While both Ulrich Beck and Anthony Giddens use different concepts, they define the societies we live through the concept of risk. According to the thinkers, while the risks in traditional societies are limited to "space", today's risks exceed both space and time limits. In this respect, the determining feature of risks and uncertainties in modern societies is that they can affect everyone without discriminating class, gender, region, continent etc. distiction even without realizing it. The uncertainties created by the Covid-19 outbreak such as the duration of the pandemia, the timing of developing an effective vaccine formulation which avalible for all people, and how to maintain work, daily life, and education etc, have become sources of anxiety, fear and stress. The main findings of the studies conducted in this period confirm the thesis of Back and Giddens claiming that the current risks pointed will affect everyone to a certain extent. In this context, this study makes a theoretical discussion on the concept of “risk society” through the reflections of the uncertainty caused by the pandemia on human relations, family, education and economic institutions. The uncertainties caused by the Covid-19 outbreak affect all people to a certain extent, individuals experience existential anxiety both for themselves and their relatives and individulas are more pessimistic about the future.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44531 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[525-538]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/728 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Küresel Salgın Dolayısıyla Sağlık Bakanı ve Bakanlığı Tarafından Sosyal Medyada Paylaşılan Görsel Metinlerin Çözümlenmesi]]> <![CDATA[Analysis of Visual Texts Shared on Social Media by Minister of Health and Ministry of Health Due to Global Pandemic]]> <![CDATA[Kamil İŞERİ]]> <![CDATA[Sibel ÇAPAN TEKİN]]> <![CDATA[Göstergebilim, Koronavirüs, Görsel Göstergeler, Yananlam, Düzanlam]]> <![CDATA[Semiotics, Coronavirus, Visual Sign, Connotation, Denotation]]> <![CDATA[Geçmişten günümüze, yaşamın her döneminde iletişim kurma ihtiyacı farklı yöntemlerle giderilmiş, günümüz teknolojisinin sunduğu olanaklarla da farklı kanallarla iletişimin sınırları genişlemiştir. Bu gelişmeler, özellikle sosyal medya kullanımının geniş kitlelere ulaşmadaki rolü açısından değerlendirildiğinde çeşitli iletişim araçlarının kullanılmasını kolaylaştırmıştır. Bu iletişim araçlarından biri olan görsel iletişim araçları kendine özgü bir anlatım biçimiyle yönlendirici ve ikna edici bir işlev yüklenmesi açısından önem taşımaktadır. Görsel iletişimde iletilerin anlamlandırılması ise gösterge dizgesinin bir parçasıdır ve kodların çözümlenmesinde göstergebilimsel yöntemlere başvurulur. Bu çalışmada görsel göstergelerin kullanımına yönelik bir çözümlemeden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında, görevde olan Sağlık Bakanı Fahrettin Koca’ya ait resmi sosyal medya hesabında ve T.C. Sağlık Bakanlığı’na ait resmi sosyal medya hesabında Koronavirüs salgını boyunca 28 Mart 2020-19 Mayıs 2020 tarihleri arasında paylaşılan, bireysel ve toplumsal yaşama ilişkin uyarı ve önlemlerin anlatıldığı sözel metinlerle desteklenmiş görsel metinlerdeki iletilerin çözümlenmesi amaçlanmıştır. Veri tabanını oluşturan görsel metinler, göstergebilimsel yaklaşım çerçevesinde Barthes’ın düzanlam / yananlam kavramlarıyla anlamsal karşıtlıklar oluşturularak metnin derin yapısındaki en küçük yapı ortaya konmaya çalışılmıştır. Çözümleme, Sağlık Bakanı’nın ve Bakanlığın hesapları üzerinden yapılan paylaşımların içerdiği görsel imgeler arasındaki farklılıkların, anlamsal değerleri de etkilediği; paylaşımların konu başlıkları arasında açık anlamsal farklılıklar sergilediği ve ilgili metinlerde bireysel ve toplumsal düzene ilişkin ev-sokak, eski hayat-yeni hayat üst başlıklarında değerlendirilebilecek anlamsal karşıtlıkların kullanıldığını ortaya koymuştur. Bu biçimde sınıflandırılan anlamsal karşıtlıklar, salgın hastalığın süreç içerisindeki gelişim aşamaları açısından farklı anlamsal kavramlarla eşleştirildiğini göstermektedir. Yapılan incelemede, Sağlık Bakanı’nın hesaplarında paylaşılan metinler, bilimsel verileri, kültürel ögelerden de yararlanarak günlük yaşama uyarlayan ve daha çok yananlam içeren kodları barındırdığı gözlenirken, T.C. Sağlık Bakanlığı’nın hesaplarında paylaşılan metinlerin düzanlamsal ifadelerden oluştuğu ortaya çıkmıştır.]]> <![CDATA[The necessity to communicate in every period of life from the past to the present has been provided with different methods, and the borders of communication have been expanded through different channels with the opportunities offered by today’s technology. These developments facilitated the use of various types of communication, especially when evaluated in terms of the role of social media usage in reaching a large group of audiences. Visual communication is significant in that it has a guiding and persuasive function with a unique expression style. Signification of messages in visual communication is part of the sign system and semiotic methods are used in the analysis of codes. In the study, it is aimed to analyze signification in the visual texts shared in the social media accounts of Health Minister Fahrettin Koca and Ministry of Health, which include warnings and precautions regarding individual and social life in the Coronavirus pandemic on 28 March 2020-19 May 2020. The images that construct our database are analyzed within the framework of semiotic approach, with Barthes’s concept of denotation and connotation, and semantic contrasts are determined. As a result of the analysis, the differences in the content regulation of the Minister of Health and the Ministry’s posts also affect the semantic values; it is concluded that there are semantic differences in terms of their subjects and semantic contrasts are used in the context of home-street, old life-new life related to individual and social order through visuals. The semantic contrasts were found to be matched with different semantic concepts according to the development of the epidemic in the process. While the posts of Minister of Health include codes that adapt scientific data to the daily life by making use of cultural elements and convey connotational meaning the posts of Ministry of Health convey denotational meaning. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44526 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[559-581]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/729 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Covid-19 Küresel Salgında Dünyada ve Türkiye’de Uygulanan Ekonomi Politikaları Üzerine Bir Değerlendirme]]> <![CDATA[An Evaluation on Economic Policies Applied in the World and Turkey in Covid-19 Global Outbreak]]> <![CDATA[Savaş DURMUŞ]]> <![CDATA[Dilek ŞAHİN]]> <![CDATA[Makroekonomi, Para ve Maliye Politikası, Covid-19, Dünya, Türkiye.]]> <![CDATA[Macroeconomy, Monetary and Fiscal Policy, Covid-19, World, Turkey.]]> <![CDATA[21. Yüzyıla damgasına vuran olayların başında şüphesiz Covid-19 salgını yer alacaktır. Tarih boyunca Dünya üzerinde görülen salgın hastalıklar içerisinde bulaşma oranı ve hızı yüksek olan diğer hastalıkları geride bırakan Covid-19, ölüm riski en yüksek olanıdır. Çin’de ortaya çıkan Covid-19 hastalığı bugün küresel anlamda 170’den fazla ülkeye sirayet etmiştir. Dünya üzerinde Birleşmiş Milletlere üye olan egemen ülke sayısının 195 olduğu verisinden hareket edildiğinde hastalığın dünya ülkelerine yayılma oranının %87’den daha fazla olduğu gerçeği ortaya çıkmaktadır. Benzer şekilde, dünya ülkelerinin toplam nüfusunun 7,6 milyar, vaka sayısının ise 6,5 milyon olduğu dikkate alındığında hastalığın insanlar arasında bulaşma oranın % 8,5’dan daha fazla olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu yayılma ve bulaşıcılık özelliğinden ötürü Covid-19, Dünya Sağlık Örgütü tarafından, pandemi olarak ilan edilmiş ve pandemik hastalıklar kategorisinde yer almıştır. Pandemi’nin oluşturduğu negatif etki sadece sağlık sektörü ile sınırlı kalmayıp, hem insanlar hem de ülkeler üzerinde bir panik havası oluşturdu. Küresel salgınla birlikte sağlığın olduğu kadar, ekonominin de korunması ve salgınla ekonomiye daha fazla zarar vermeden mücadele edilmesi son derecede önemlidir. Bu açıdan (hareketle) dünya ülkelerinin aldıkları/alacakları ekonomik ve finansal tedbirler oldukça önem arz etmektedir. Özellikle salgın sürecinin devam ettiği bu süreçte ülkeler para ve maliye politikalarını en rasyonel şekilde kullanması gerekmektedir. Bu kısım eklenebilir. Bu çalışmada, Covid-19 küresel salgınının dünya ve Türkiye ekonomisi üzerindeki olası etkisi ve bu dönemde uygulanan ekonomi politikaları hakkında bilgi verilmiştir.]]> <![CDATA[Undoubtedly, Covid-19 disease will be at the top of the events that marked the 21st century. Covid- 19 is the one of the highest risk of death, leaving behind other diseases with high transmission rate and speed among the epidemics seen in the world through out history. The Covid-19 disease that emerged in China has spread to more than 170 countries globally today. Based on the data that the number of sovereign countries, which are members of the United Nations in the world, is 195, the fact that the spread of the disease to the world countries is more than 87%. Similarly, considering that the total population of the World countries is 7.6 billion and the number of cases is 6.5 million, it is revealed that the transmission rate of the disease among people is more than 8.5%. Due to this spreading and contagious feature, Covid-19 has been declared as a pandemic by the World Health Organization and is in the category of pandemic diseases. The negative effect of pandemic is not only limited to the health sector, but also created a panic atmosphere on both people and states. It is extremely important to protect the economy as well as the health along with the global epidemic and to fight the epidemic without further damage to the economy. From this point of view, the economic and financial measures taken / to be taken by the world countries are very important. Countries should use their monetary and fiscal policies in the most rational way, especially in this process, where the epidemic process continues. In this study, information is presented about Covid-19 and its possible effects on the both world and Turkey economy and the current economic policies during this pandemic.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44506 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[923-943]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/730 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Pandemisi ve Türkiye’de Kayıt Dışı Çalışanlar]]> <![CDATA[COVID-19 Pandemic and Informal Workers in Turkey]]> <![CDATA[Elif KARA]]> <![CDATA[Çalışma Ekonomisi, COVID-19, Hastalığa Maruz Kalma, Kayıt Dışı İstihdam, Kayıt Dışılık ]]> <![CDATA[Labour Economics, COVID-19, Exposure to Disease, Informal Employment, Informality]]> <![CDATA[Uluslararası İşgücü Örgütü, COVID-19 pandemisi sebebiyle uygulanan iş yerlerinin kapatılması ve bulaşı önleyici yasaklar ile pandeminin getirdiği ekonomik durgunluğun etkilerinin küresel olarak en fazla kayıt dışı ekonomide istihdam edilen bireyler ve faaliyet gösteren işletmeler tarafından hissedileceğini öngörmektedir. Bu çalışmanın amacı pandeminin kayıt dışı çalışanlar üzerindeki etkilerini özetleyip Türkiye’de kayıt dışı çalışanların durumuna dikkat çekmektir. Bunun için ilk olarak dünyada kayıt dışı çalışanların durumu ve pandeminin kayıt dışı çalışanlar üzerindeki etkileri tartışılmaktadır. İkinci olarak çalışmada Türkiye İstatistik Kurumu tarafından gerçekleştirilen Hanehalkı İşgücü Anketi verileri kullanılarak Türkiye’de kayıt dışı çalışanların durumları betimsel istatistiklerle incelenmektedir. Üçüncü olarak ise COVID-19 pandemisinin Türkiye’de kayıt dışı çalışanlar üzerindeki etkisi iki ölçü kullanılarak ele alınmaktadır: Üretim düzeyleri pandemiden en fazla etkilenen sektörlerdeki kayıt dışı istihdam düzeyleri ile hastalığa en fazla maruz kalan ve başkalarıyla yakın mesafede çalışmak durumunda kalınan mesleklerdeki kayıt dışı istihdam düzeyleri. Sonuçlara göre üretim faaliyeti pandemiden en fazla etkilenen altı sektörde, Türkiye’de kayıtsız çalışan 9 milyonu aşkın kişinin yaklaşık 4 milyonu çalışmaktadır. Analiz, Türkiye’de tarım dışı sektörlerde kayıt dışı istihdam edilenlerin tamamına yakınının üretim düzeyi pandemiden en fazla etkilenen sektörlerde çalıştıklarına işaret etmektedir. Bu sektörlerde istihdam edilen gençler ve kadınların kayıt dışı çalışma ortalamaları ise genelin ortalamasından daha yüksektir. Sonuçlar ayrıca, hastalığa maruz kalmanın ve başkalarına yakın mesafede çalışmanın fazla olduğu meslekler içinde Türkiye’de kayıt dışı istihdam oranının en fazla olduğu meslek grubunun yüzde 73.9 kayıt dışı istihdam oranı ile kişisel bakım hizmetleri olduğunu göstermektedir. Türkiye’de kişisel bakım hizmetlerinde çalışanların yüzde 88’i ise kadındır. Sonuç olarak çalışmada, üretim düzeyleri COVID-19’dan yüksek derecede etkilenen sektörler ile hastalığa maruz kalmanın fazla olduğu işlerde çalışan kayıt dışı çalışanlara yönelik olarak politikalar geliştirilmesi önerilmektedir. Bunu yaparken de özellikle kadın ve genç ayrımı gözetilmesi önem kazanmaktadır.]]> <![CDATA[The International Labour Organization predicts that the effect of coronavirus-related lockdown policies and the economic stagnation followed by the COVID-19 pandemic will be most severe on individuals and businesses operating in the informal economy. This article analyses the risks that such measures and the coronavirus itself possess on the informal Turkish economy and, more precisely, on its informal workers. First, I review the most recent literature and discuss the effect of lockdown measures on informal workers. Then, I provide descriptive statistics on Turkish informal workers from the Household Labour Force Survey. At last, I measure the potential impact of the COVID-19 pandemic on Turkish informal workers by calculating (1) the informal employment rates within the sectors whose production levels are affected the most and (2) the informal employment rates in occupations with high exposure and close proximity to the disease. Results show that 4 out of the 9 million informal workers working in Turkey can be labelled high risk. Moreover, I find that informality rates are higher among young people and women. It is also found that informal women and young workers are represented disproportionately in some occupations where exposure to disease and proximity are high. As a result, it is recommended to implement additional policies for informal workers (particularly for women and young workers) employed in the sectors that production levels are highly affected by COVID-19, and for workers employed in the occupations where exposure to disease is high. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44505 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[603-619]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/731 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemi Sürecinde Uzaktan Keman Eğitimine İlişkin Öğrenci Görüşleri]]> <![CDATA[The Student Opinions on Distant Violin Education During Covid-19 Epidemic]]> <![CDATA[Gül SAKARYA]]> <![CDATA[Onur ZAHAL]]> <![CDATA[Keman Eğitimi, Bireysel Çalgı Eğitimi, Uzaktan Eğitim, Covid- 19, Pandemi]]> <![CDATA[Violin Education, Individual Instrument Education, Distance Education, Covid- 19, Pandemic]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı, tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 salgını nedeniyle uzaktan eğitim kapsamında yapılan keman derslerine yönelik öğrenci görüşlerinin tespit edilmesidir. Araştırma, keman dersine yönelik uzaktan eğitim kapsamında yapılan uygulamaların güçlü ve zayıf yönlerinin ve bu sürecin öğrenciler üzerindeki etkisinin ortaya konması bakımından önemli görülmektedir. Bu araştırma Trakya Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu'nun 09.09.2020 tarihli toplantısında alınan 06/05 numaralı onay yazısı alınarak hazırlanmıştır. Araştırma nitel yöntem yaklaşımına dayalı olarak bir durum çalışması şeklinde tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı'nda 1. 2. 3. ve 4. sınıflarda bulunan ve uzaktan eğitim sürecine tabi olan keman öğrencileri (n:19) oluşturmaktadır. Araştırmada keman öğrencilerinin pandemi sürecinde uzaktan eğitimin işleyişine yönelik genel görüşlerinin yanı sıra öğrencilerin süreç içerisindeki motivasyonel durumları ile eş zamanlı ve eş zamanlı olmayan keman derslerine yönelik görüşlerinin ortaya konması amacıyla, araştırmacı tarafından hazırlanmış yarı yapılandırılmış görüşme sorularından yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular, içerik analizi ve betimsel analiz ile oluşturulan tema, alt tema, kodlar ve kavramlar yoluyla tabloların altında yorumlanmıştır. Bu doğrultuda, uzaktan eğitim kapsamında eş zamanlı ve eş zamanlı olmayan şekilde verilen keman derslerinin olumlu ve olumsuz yönleri öğrenci görüşleri doğrultusunda tespit edilmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin tamamına yakınının, keman eğitiminin kesinlikle yüz yüze yapılması gerektiği görüşünü savundukları ortaya çıkmıştır. Ayrıca müzik eğitiminde, yüz yüze ve uzaktan eğitimin birlikte uygulandığı harmanlanmış öğrenme modelinin kullanılmasına yönelik görüşler de araştırmanın sonuçları arasında yer almaktadır.]]> <![CDATA[The main aim of this research is to investigate violin student’s opinions on distance learning due to Covid-19 epidemic which affects the whole world. We believe that the research is important since its potential to reveal and understand the strong and weak aspects of distant learning. In the study, we used a case study method which belongs to qualitative research approaches. This study was prepared by obtaining the approval letter no 06/05 received at the meeting of Trakya University Social and Human Sciences Research Ethics Committee on 09.09.2020. The research group consisted of 1st year, 2nd year, 3rd year and 4th-year violin students who were studying at Trakya University Fine Arts Education Faculty, Music education department (n=19). The study was used semi-structured interview questions which aimed to collect violin students’ opinions on the synchronous and asynchronous distant violin courses, general views in process and to reveal their motivational circumstances while in an epidemic situation. Collected data was interpreted via theme, sub-theme and codes- concepts which have been produced by content analysis and descriptive analysis method under the tables. As a result of there search, it was revealed that almost all of the students remarked the view that violin education should be carried out face to face fashion. Also, opinions about the use of the blended learning model in music education are among the results of the research.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44504 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[795-817]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/732 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Salgını ve Hizmetlerin Dijitalleştirilmesi: Bir Marka Yaklaşımı]]> <![CDATA[COVID-19 Pandemic and Digitalization of Service Organizations: A Trademark Approach]]> <![CDATA[Hale ALAN]]> <![CDATA[Dijitalleşme, Korona virüs, COVID-19, Salgın, Hizmet İnovasyonu, Hizmet Markası, Ticari Marka, Markalaşma]]> <![CDATA[Digitalization, Coronavirus, COVID-19, Pandemic, Service Innovation, Servicemark, Trademark, Branding]]> <![CDATA[Dünya genelinde neredeyse tüm ülkeleri derinden etkileyen Coronavirus (COVID-19) salgını işletmeler ve endüstriler üzerinde şimdiye kadar eşi benzeri görülmemiş etkilere sahiptir. Halen devam etmekte olan COVID-19 salgını sürecinde internet teknolojileri ve dijital uygulamaların kullanımına daha fazla ihtiyaç duyuldu. Bu ihtiyaçların giderilmesinde dijital teknoloji tabanlı uygulamaları kullanma zorunluluğu nedeniyle günümüzde tüm ülkeler dijitalleşmeye odaklandı ve daha fazla önem verdiler. Bu viral salgınla ilgili çeşitli problemlerin üstesinden gelmek için çeşitli ileri teknolojilerin kullanılması ile yapılan inovasyonlara gereksinim vardır. İnovasyon, firmaların müşteriler için değer yaratmayı amaçlayan rakiplerden benzersiz ürünler veya hizmetler üretmelerine olanak tanır. Bu bakımdan dijital teknolojiler, ürün veya hizmet inovasyonunun gelişimini büyük ölçüde değiştirir. Son 10 yılda, dijital dönüşümün hizmetler ve hizmet inovasyonları üzerindeki etkileri nadiren tahmin edilebilmektedir. Bu çalışma, dijitalleşme etkisinin ve dijital dönüşümün COVID-19 pandemisindeki hizmet inovasyonlarına yansımalarını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu araştırmada, pandemide dijital hizmet markası başvurularına odaklanılmıştır. Hizmet markası başvuru bilgilerindeki sınıflar üzerinden dijitalleşme eğilimini belirlemek mümkündür. Bunun için dijital hizmet yenilikleri uluslararası marka sınıflandırma sistemine göre sınıflandırılmaktadır. Bu çalışmada, hizmetler üzerindeki dijitalleşme etkisini analiz etmek için hizmet marka başvuruları veriseti olarak kullanılmıştır. Hizmet markaları analizi, hizmetlerde yeniliğin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunabilir. Sonuç olarak, hizmet sektöründe en fazla etkilenen faaliyet alanlarının insan kaynakları uygulamaları gibi işletme yönetimi hizmetleri ve müşterilere hizmet vermeyi amaçlayan e-ticaret platformları ile ilgili olduğu görülmektedir. Ayrıca, özellikle sağlık, eğitim ve turizm sektörlerinde dijitalleşme eğiliminin yüksek olduğu ortaya çıkmıştır.]]> <![CDATA[The Coronavirus (COVID-19) pandemic, which deeply affects almost all countries around the world, has unprecedented effects on businesses and industries so far. During the ongoing COVID-19 pandemic, there was a greater need for the use of internet technologies and digital applications. Due to the necessity of using digital technology-based applications to meet these needs, all countries have focused on digitalization today and have given more importance. Innovations using various advanced technologies are needed to overcome the various problems associated with this viral pandemic. Innovation allows firms to create unique products or services from competitors aiming to create value for customers. In this respect, digital technologies greatly change the evolution of product or service innovation. In the last 10 years, the effects of digital transformation on services and service innovations are rarely predictable. The aim of this study is to reveal the reflections of the digitalization effect and digital transformation on service innovations during the COVID-19 pandemic. This researches focus on digital service mark applications in the pandemic. It is possible to determine the digitalization tendency through the classes in the service mark application dataset. For this, digital service innovations are classified according to the international nice classification system. In this study, service mark applications are used as a dataset to analyze the digitalization effect on services. Analysis of service marks may contribute to a better understanding of innovation in services. As a result, it is seen that the areas most affected in the service sector are related to business management services such as human resources applications, and e-commerce platforms that aim to serve customers. In addition, it has been revealed that the digitalization tendency is high, especially in the health, education and tourism sectors.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44498 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[31-47]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/733 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[İlkokul Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri]]> <![CDATA[Primary School Students' Views on Distance Learning]]> <![CDATA[Canan ŞENTÜRK BARIŞIK]]> <![CDATA[Ahmet KURNAZ - Hamza KAYNAR - Barış DOĞRUKÖK]]> <![CDATA[Eğitim Bilimleri, Uzaktan Eğitim, Pandemi, Covid-19, EBA]]> <![CDATA[Educational Sciences, Distance Education, Pandemic, Covid-19, EBA]]> <![CDATA[Bu çalışma, ilkokul öğrencilerinin uzaktan eğitime ilişkin algılarına dair görüşleri ile ilgili toplanacak verilerin ileride yürütülecek uzaktan eğitim uygulamalarına yön vermesi amacıyla yapılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu 2019-2020 eğitim öğretim yılında 11 farklı şehirde öğrenim gören 883 ilkokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada ilkokul öğrencilerinin uzaktan eğitim algıları, nitel ve nicel yaklaşımları kapsayan dönüştürücü karma araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu seçkisiz olmayan örnekleme yönteminden uygun/kazara örnekleme ile oluşturulmuştur. Araştırma verileri araştırmacılar tarafından hazırlanan “İlkokul Öğrencileri Uzaktan Eğitim Algıları Ölçeği” kullanarak toplanmıştır. Verilerin analizinde verilerin normal dağılım göstermesi nedeniyle t-testi ve tek yönlü varyans analizi/ANOVA tekniği kullanılmıştır.  Bu araştırma 20.10.2020 tarihinde Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimleri Bilimsel Araştırmalar Etik Kurulu’ndan 1 no’lu toplantı ve 2020/1 karar no’ lu etik kurul izni alınarak çalışmaya başlanmıştır. Araştırma bulgularına göre öğrencilerin uzaktan eğitime ilişkin görüşlerinde okul türüne göre devlet okulunda öğrenim gören öğrencilerin özel okulda öğrenim gören öğrencilere göre uzaktan eğitime dair daha olumlu düşüncelere sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Bir diğer araştırma bulgusu ile, öğrencilerin okula ilişkin tutumları yüksek öğrencilerin uzaktan eğitime dair olumlu görüşlere sahip oldukları tespit edilmiştir. Kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre uzaktan eğitimde düşüncelerinde olumlu görüşlere sahip oldukları belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, karne notu çok iyi olan öğrenciler ile karne notu iyi olan öğrencilerin uzaktan eğitime karşı aynı olumlu görüşlere sahip oldukları, donanıma sahip olan öğrencilerin donanıma sahip olmayan öğrencilere göre uzaktan eğitimde kendi durumlarına, düşüncelerine ve ödevlerle ilgili daha olumlu görüşlere sahip oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır. Öğrencilerin uzaktan eğitime ilişkin algıları yaşadıkları şehirlere, öğrenim gördükleri okullara, sınıf seviyelerine, uzaktan eğitime bağlandıkları cihazlara (TV, tablet) ve yaşanılan bağlantı sorunlarına ilişkin anlamlı bir farklılık yoktur. Bununla beraber öğrencilerin uzaktan eğitim ile ilgili düşünceleri ile algılarına yönelik büyük bir çoğunluğunun uzaktan eğitimde ders işlenirken arkadaşlarını görmek istemektedir. Buna göre katılımcılar derslerde arkadaşlarının görüntülü olarak yer alması gerektiğini düşünmektedir. Uzaktan eğitime yönelik öğretim uygulamalarına ilişkin algılarına yönelik öğrencilerin çoğunluğu derse başlamadan önce ihtiyaçlarını (su vb.) hazırladığı görülmektedir. Bu çalışmanın sonuçlarının bu bağlamlarda katkı sağlayacağı, uzaktan eğitime ilişkin gerekli düzenlemelere ışık tutacağı düşünülmektedir.]]> <![CDATA[This study was conducted with the aim of directing the data to be collected on the opinions of primary school students regarding their perceptions on distance education to guide future distance education practices. The working group of this research consists of 883 primary school students studying in 11 different cities in the 2019-2020 academic year. In the study, primary school students' perceptions of distance education, and a transformative mixed research design that includes qualitative and quantitative approaches was used. The study group was formed by appropriate / accidental sampling from non-random sampling method. Research data were collected using the "Primary School Students Distance Education Perceptions Scale" prepared by the researchers. In the analysis of the data, t-test and one-way analysis of variance / ANOVA technique were used due to the normal distribution of the data. This research was started on 20.10.2020 by obtaining the permission of Necmettin Erbakan University Social and Human Sciences Scientific Research Ethics Committee meeting number 1 and ethics committee decision number 2020/1. According to the findings of the research, it was concluded that the students studying at the state school have more positive opinions about distance education than the students who study at the private school according to the type of school. With another research finding, it was determined that students with high attitudes towards school have positive views on distance education. It was determined that female students have positive opinions in distance education compared to male students. According to the findings of the research, it was found that students with very good report cards and students with good report cards have the same positive views towards distance education, students who are equipped have more positive views about their own situation, thoughts and homework in distance education compared to students who are not equipped. Students' perceptions of distance education do not differ significantly regarding the cities they live in, the schools they study at, their class levels, the devices they connect to distance education (TV, tablet) and the connection problems experienced. On the other hand, a great majority of students about their thoughts and perceptions about distance education want to see their friends while the lessons are being taught in distance education. Accordingly, the participants think that their friends should take part in the lessons with video. It is seen that the majority of students regarding their perceptions of teaching practices for distance education prepare their needs (water, etc.) before starting the lesson. It is thought that the results of this study will contribute to these contexts and shed light on the necessary regulations regarding distance education.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44496 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3753-3774]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/734 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Bir Salgın Hastalık Olarak Covid-19’un Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Bölümü Resim Ana Sanat Dalındaki Öğrencilerin Resimlerine Yansımaları]]> <![CDATA[Reflections of Covid-19 as a Pandemic in the Paintings of the Students at Gazi University Gazi Education Faculty Fine Arts Department Art Painting Major]]> <![CDATA[Gonca YAYAN]]> <![CDATA[Salgın hastalıklar, ölüm korkusu, Covid-19, sanata yansımaları]]> <![CDATA[Pandemic, fear of death, Covid-19, reflections to art]]> <![CDATA[19. yüzyılın sonlarından günümüze kadar modern tıp alanındaki gelişmelere bağlı olarak hastalıklardaki ölümlerin azalması ve ortalama yaşam süresinin artması yanında toplumlarda sıklıkla görülen kronik hastalıklar da insanlar için önemli sorunlar haline gelmiştir. Toplumsal faktörlerin sağlık ve hastalık üzerindeki nedensel rolü sosyal, politik, ekonomik ve kültürel alanda hızlı toplumsal değişimleri de beraberinde getirirken sanatı ve sanatçıları farklı düzeylerde etkilemiş, eserlerine de bir şekilde yansımıştır. Toplumsal faktörlerden hareketle bu değişimler sanatçıları yaptıkları her eserde, öncelikle kendilerini sonrasında da izleyicilerini toplumdaki olaylarla birlikte sorgulayarak çeşitli söylemler oluşturmaya bazen de bu döngünün dışına çıkarak farklılıklar yaratmaya yönlendirmiştir. Sanat aracılığıyla, hayal, özlem endişe gibi duygu ve düşüncelerin dışavurumunu bir forma dönüştürebilen insan bu yolla bir göstergeler dizgesi de oluşturmuştur. Toplumsal faktörlerde bir iletişimin var olabilmesi için gerekli olan bu göstergeler; işaretler, semboller, sesler, beden hareketleri gibi sanatsal ifadenin temel elemanlarıdır. Bu bağlamda, sanatın toplumlarda yaşanan olaylar karşısındaki tepkileri bir iletişim aracı olarak ele alması yanında sağlıklı nesiller yetiştirilmesinde eğitim amaçlı olarak da kullanılması önemli bir gerekliliktir. Ülkemizde önemli sağlık sorunları yaşanırken, sağlık alanının dışında sosyal ve kültürel anlamda yapılan çalışmaların sayıları da yeterli değildir. Bu durum, Covid-19 ile ilgili yapılan bu çalışmanın belirlenmesi aşamasında ve özellikle de sanat alanındaki eksikliklerde belirleyici olmuştur. Araştırmada “literatür tarama” ve “eser analizi” yöntem olarak seçilmiştir. Covid-19 örneğinden hareketle, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Bölümü Resim Ana Bilim Dalı’ndaki 3. ve 4.sınıf öğrencilerinden 13’ünün eserleri sosyal ve kültürel açıdan Covid-19 olgusuna ilişkin bilgi, tutum ve davranışları kendi bakış açıları ile sorgulanmış; ayrıca bu faktörlerin birbirleriyle ilişkileri ve hastalığın üzerlerindeki etkileri analiz edilmeye çalışılmıştır. Toplumsal faktörler adı altında ele alınan söz konusu sosyal ve kültürel değişkenlerle hastalık olgusunun öğrencileri ne şekilde etkilediğini tespit etmeyi amaçlayan çalışmadaki bulgular, seçilen örnekler ve araştırma alanı ile sınırlı tutulmuştur. Makaledeki eserlerin kullanımı için sahiplerinden yazılı izin alınmıştır.]]> <![CDATA[Along with the decrease of death related with illnesses and improvement on the longevity of life due to developments on the modern medicine from the end of 19th century to present day, chronic illnesses that are seen commonly on societies became important issues. When causal role of social factors on health and disease facts bring fast paced public changes on social, political, economic and cultural fields it effected art and the artist in different levels and reflected in the artworks. Based on social factors, these changes have sometimes led artists to form discourse by first questioning themselves and later their audience along with the events in the society and sometimes led them to form differences by getting out of this circle. Human who can transform the expression of feelings and thoughts such as imagination, longing anxiety through art into a form has also created a system of indicators. These indicators that are necessary for a communication to exist in social factors; signs, symbols, sounds, body movements, etc. are the basic elements of artistic expression. In this context, it is an important requirement for art to be used as an educational tool in order to raise healthy generations, as well as considering the reactions against the events in societies as a communication tool. While there are important health problems in our country, the number of social and cultural studies outside the field of health is also not sufficient. This has been decisive in the identification of this study on Covid-19, and especially in the shortcomings in the field of art. In the study, "literature review" and "work analysis" were chosen as methods. Based on the example of Covid-19, the knowledge, attitudes and behaviors of 13 students from the 3rd and 4th grades in Gazi University Gazi Faculty of Education Fine Arts Department Art Painting Major were questioned with their own perspective and the relationships between these factors and the effects of the disease on them were tried to be analyzed. The findings in the study, which aims to determine how the disease phenomenon affects students with the social and cultural variables mentioned under the name of social factors, were limited to the selected sample and research area. The written permission for the use of the works in the study has been obtained from the owners.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44494 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[1297-1313 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/735 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Öğretmen Görüşlerine Göre, Covid-19 Küresel Salgını Döneminde Gerçekleştirilen Uzaktan Eğitim Sürecinin Değerlendirilmesi ]]> <![CDATA[Investigation of the Distance Education Process by the Teachers 'Opinions in the Period of the Covid-19 Pandemia]]> <![CDATA[Serkan DEMİR]]> <![CDATA[Mustafa KALE]]> <![CDATA[Eğitim Bilimleri, Eğitim Yönetimi, Covid-19, Uzaktan Eğitim, Öğretmen Görüşleri]]> <![CDATA[Educational Sciences, Education Management, Covid-19, Distance Education, Teacher Opinions]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı Covid-19 küresel salgını döneminde öğretmenlerin uzaktan eğitim süreci hakkındaki görüşlerini derinlemesine incelemek, uzaktan eğitimin olumlu ve olumsuz yanlarını ortaya çıkarmak ve uzaktan eğitimin iyileştirilmesi için önerilerde bulunmaktır. Araştırma tarama modellerinden durum çalışması (örnek olay tarama modeli) ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara’da resmi okulöncesi, ilkokul, ortaokul ve özel eğitim kurumlarında görev yapmakta olan toplam 44 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yapılandırılmış görüşme formu ile çevrimiçi ortamda uygulanarak toplanmıştır. Araştırma verilerinin toplanması aşamasında, Gazi Üniversitesi’ne etik kurul izni için başvurulmuş ve araştırma için 11.12.2020 tarih ve E.133138 sayılı etik kurul onayı alınmıştır. Toplanan veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Görüşme sorularına verilen cevaplardan tema ve kodlar oluşturulmuş, frekans dağılımları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin büyük çoğunluğunun uzaktan eğitim konusunda kendini yeterli ve orta düzeyde yeterli gördüğü, deneyimi ve yeterliği olmayanların birçoğunun ise uzaktan eğitim süreci içerisinde kendilerini geliştirdikleri ve yeterliklerini artırdıkları, bazı öğretmenlerin ise kendisini yetersiz gördüğü belirlenmiştir. Öğretmenlerin yarısından fazlası alt yapının yeterli olduğu, bazı öğretmenler ise özellikle öğrencilerin mevcut imkânlarından kaynaklanan eksiklikler sebebiyle uzaktan eğitime erişim konusunda sıkıntı yaşandığı görüşlerini ortaya koymuştur. Uzaktan eğitime erişim konusunda en fazla problem yaşanan durumların; öğrencilerin internetlerinin olmaması, öğrencilerin donanımsal araçlarının yetersizliği, velilerin teknolojik bilgi eksikliği, öğrencilerinin bireysel özellikleri sebebiyle uzaktan eğitime erişim konusunda sıkıntı yaşandığı; özellikle küçük yaş gruplarındaki öğrenciler ile özel gereksinimli öğrencilerin çeşitli zorluklarla ve kısıtlılıklarla karşılaştığı, öğrencilerin motivasyonlarının ve derse olan dikkatlerinin daha düşük olduğu,  alt yapıdan kaynaklanan sorunlar sebebiyle uzaktan eğitim sürecinin olumsuz yönde etkilendiği belirlenmiştir. Çevrimiçi olarak yapılan eğitimlerde öğrenci ile göz teması kurulamadığı, velilerin büyük ölçüde uzaktan eğitim sürecine destek olduğu, uzaktan eğitime ilişkin farkındalık, velilerin iş yoğunluğu gibi durumlara bağlı olarak uzaktan eğitim sürecini destekleme durumlarının değişkenlik gösterdiği, müfredatın tam anlamıyla uygulanamadığı, bazı derslerin ve kazanımların uzaktan eğitimle uygulama yapmaya imkân vermediği, uzaktan eğitimle yeterli iletişim, etkileşim ve geri dönüt sağlanamaması, öğrencilerin tümüne erişim sağlanamaması, teknoloji bağımlılığı, hareketsiz yaşam ve sağlık sorunlarına sebep olması, öğrencilerin motivasyonlarının düşük olması gibi olumsuz yanlarının olduğu belirlenmiştir. Uzaktan eğitimin küresel salgın döneminde farklı eğitim fırsatları ve imkânları sunması, yüz yüze eğitimi desteklemesi, zamandan ve mekândan tasarruf sağlaması gibi olumlu yanlarının olduğu ortaya konulmuştur. Öğrencilerin uzaktan eğitim sürecinde psikolojik, sosyal ve fiziksel açıdan olumsuz yönde etkilendiği, bununla birlikte bu süreçte aileleriyle daha fazla vakit geçirme şansı bulduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin evde kalmasını gerektirecek olağanüstü durumlarda uzaktan eğitim sürecinde psikolojik, sosyal ve fiziksel anlamda sağlığını koruyabileceği etkinlik programlarının geliştirilmesi ve öncesinde öğrencilere gereken yeterliklerin kazandırılması önerilmektedir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the opinions of teachers about the distance education process in the course of Covid-19 global epidemic, to reveal the positive and negative aspects of distance education and to make suggestions for the improvement of distance education. The research was carried out with case study (case study model), one of the screening models. The study group of the research consists of 44 teachers who work as preschool, primary, secondary and special education teachers in Ankara. In the research, the data were realized by applying online through a structured interview form developed by the researchers. The collected data were analyzed by content analysis. Themes and codes were created from the answers given to the interview questions and frequency distributions were determined. As a result of the research, it has been determined that the majority of teachers find themselves sufficient and moderate enough in distance education, many of those who do not have experience and proficiency develop themselves and increase their competence in the distance education process, while some teachers consider themselves inadequate. More than half of the teachers have expressed their views that the infrastructure is sufficient and some teachers have had difficulties in accessing distance education especially due to the deficiencies resulting from the students' current opportunities. The most problematic situations regarding access to distance education; that students have difficulties in accessing distance education due to lack of internet, lack of hardware tools, lack of technological knowledge of parents and individual characteristics of their students; It has been determined that especially the students in small age groups and students with special needs face various difficulties and limitations, their motivation and attention to the lessons are less, and the distance education process is adversely affected due to infrastructure problems. In online education, it is not possible to establish eye contact with the student, the parents support the distance education process to a large extent, the awareness of distance education, the status of parents to support the distance education process vary depending on the situations such as work intensity, the curriculum is not fully implemented, some courses and gains are not covered by distance education. It has been determined that they do not allow to practice, lack of communication, interaction and feedback with distance education, access to all students, technology addiction, still life and health problems, low motivation of students. Distance education has positive aspects such as offering educational opportunities and opportunities, supporting face-to-face education, saving time and space, and affecting students psychologically, socially and physically negatively in the distance education process; It was determined that he had a chance to spend. In extraordinary situations that require students to stay at home, it is recommended to develop activity programs that can protect their psychological, social and physical health in the distance education process and to gain the necessary competencies to the students beforehand.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44492 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3445-3470]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/736 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemi Sürecinde Yapılan E-Ders Uygulamalarının Etkililiğinin Öğrencilerin Perspektifinden Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of the Effectiveness of E-Course Practices during the Covid-19 Pandemic from the Students’ Perspective]]> <![CDATA[Ramazan ATASOY]]> <![CDATA[Celalettin ÖZDEN - Dönay Nisa KARA]]> <![CDATA[Eğitim Bilimleri, öğretmen yenilikçiliği, uzaktan eğitim, coronavirüs, e-ders memnuniyeti]]> <![CDATA[Educational Sciences, teacher innovativeness, distance education, coronavirus, e-course satisfaction]]> <![CDATA[Covid-19 pandemisi birçok ülkede toplu yaşama ilişkin süregelen bireysel, toplumsal, kamusal ve kurumsal eylemleri ve alışkanlıkları derinden etkilemiştir. Bu etkilenmenin en yoğun yaşandığı kamu kurumlarının birisi de alışılagelmiş eğitim ortam ve yöntemlerini hızlı bir şekilde değiştirmek ve dönüştürmek zorunda kalan eğitim örgütleri olmuştur. Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin Covid-19 pandemi sürecinde almış oldukları e-derslere yönelik memnuniyet algıları ile öğretmen yenilikçiliğinin e-öğrenmeye yönelik öğrenci memnuniyetini yordama düzeyi ortaya konulmak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) özel bir üniversitenin fen edebiyat ve eğitim fakültelerinde e-dersler yoluyla öğrenim gören farklı sınıf seviyelerinden basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilmiş 263 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak ‘E-derslere yönelik memnuniyet ölçeği’ ile TALIS 2018’de kullanılan öğretmen yenilikçiliği boyutu kullanılmıştır. Veriler SPSS 23 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırmada betimsel ve kestirimsel istatistikler kullanılmıştır. Araştırmada e-derslere yönelik öğrenci memnuniyeti orta düzeyde olduğu, en düşük memnuniyetin materyal boyutunda, en yüksek memnuniyet ise öğrenci-öğretmen etkileşimi ve öğretmen yenilikçiliği boyutlarında olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyete göre erkek katılımcılar lehine, anne eğitim durumuna göre anneleri lise ve üzeri eğitim alan öğrenciler lehine e-ders etkinliklerine yönelik ilgi, memnuniyet ve motivasyon düzeylerinin yüksek olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Kadın katılımcılar ve Türkçe gurubu öğretmenlik bölümü katılımcıları yüz yüze öğrenme etkinliklerini daha çok tercih etme eğiliminde olduğu sonucuna da ulaşılmıştır. Ayrıca, okuduğu bölüme göre bilgisayar bölümü öğrencilerinin lehine, ders amaçlı internet kullanımına göre interneti daha çok kullananlar lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Son olarak, e-ders memnuniyeti ile öğretmen yenilikçiliği arasında güçlü bir korelasyon bulunmuş olup, öğretmen yenilikçiliğinin öğrencilerin e-ders memnuniyetinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. E-öğrenme süreçlerinde öğrenci memnuniyetinin artırılması için başta öğretmen niteliklerinin geliştirilmesi olmak üzere, öğrenci memnuniyetini öne çıkaran e-ders uygulamalarının tüm süreçlerinin titizlikle planlanması, hazırlanması ve uygulanması önerilmektedir.]]> <![CDATA[Covid-19 pandemic has deeply affected ongoing individual, social, public, and institutional actions and habits regarding communal life in many countries. One of the most affected public institutions has been educational institutions that have to change and transform the natural educational environment and methods rapidly. This study aims to reveal the perception of university students’ satisfaction for the e-courses they received during the Covid-19 pandemic and the level of teacher innovativeness that predicts student satisfaction for e-learning. The study sample consists of 263 university students studying through e-courses in science and education faculties of a private university in the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) and selected by a simple random sampling method from different grade levels. The ‘satisfaction scale for e-course’ and the teacher innovativeness dimension used in TALIS 2018 were used as data collection tools. The data were analyzed with SPSS 23 software program. Frequency, percentage, arithmetic mean, and standard deviation for descriptive statistics, t-test and one-way analysis of variance (One Way ANOVA) were used to test the differences between groups, and Pearson Correlation analysis and regression analysis were used to determine the relationships between variables in the research. Student satisfaction for e-courses is at a medium level, the lowest satisfaction is in the material dimension, and the highest is the student-teacher interaction and teacher innovativeness dimensions. It has been found that the interest, satisfaction, and motivation levels of male participants whose mothers received high school education or higher education are high for e-lesson activities for male participants according to gender. Female participants and Turkish group teaching department participants have been found to prefer face-to-face learning activities. Also, there are significant differences for computer department students according to the department they study, and on behalf of those who use the internet more for lecture purposes. Finally, a strong correlation has been found between e-course satisfaction and teacher innovativeness. It has been concluded that teacher innovativeness is a significant predictor of students’ e-course satisfaction. Carefully planning, preparing, and implementing all processes of e-course practices that emphasize student satisfaction, especially develop teacher qualifications, and are recommended to increase student satisfaction in e-learning processes.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44491 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 95-122 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/737 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs (Covid-19) Süreci Bağlamında Kötülük Problemine “Holistik Bakış” ve “‘Sözde Problem’ Yaklaşımı” ]]> <![CDATA[In The Context Of Coronavirus (Covid-19) Process “Holistic View” And “‘So-Called’ Problem Approach” To The Problem Of Evil]]> <![CDATA[Ahmet BAYINDIR]]> <![CDATA[Din Felsefesi, Koronavirüs, Kötülük Problemi, İlahi Adalet, Holistik Bakış, Sözde Problem]]> <![CDATA[Philosophy Of Religion, Coronavirus, The Problem of Evil, Teodise, Holistic View, So-CalledProblem.]]> <![CDATA[Kötülük problemi; en eski çağlardan günümüze kadar birçok düşünceye konu olmuştur. Tarihsel süreç içinde, Epiküros ile başlar ve günümüz filozoflarına kadar konu ile ilgili herkesin bir fikri vardır. Bu problem, inanç ve inançsızlığın kaynağı olacak kadar güçlüdür. Olağanüstü dönemlerde bu durum daha da ön plana çıkmaktadır. Özellikle koronavirüs süreci içinde kötülük problemini yeniden düşünme bir gereklilik halini aldı. Çünkü sıra dışı durumların ortaya çıkardığı travmalar, daha sonraki dönemler için bir iyilik potansiyeli olabilmektedir. Bu durumu vücudun bağışıklık sistemindeki işleyişe benzetebiliriz. Belli oranda mikroba bağışıklığın gerekli olduğunu bilmeyen yoktur. Dolayısıyla toplumları ve hatta evreni de böyle düşünebiliriz. Belli bir oranda kötülük, bünyenin sağlığı için gerekli olabilir. Ancak bünyeye isabet ettiği noktada bıraktığı acıyı da yadsıyamayız. Ancak genel sağlık sistemimize hizmet eden negatif durumlara da bir süreliğine katlanmaktayız. Kötülük problemi ile koronavirüs sürecinde yaşananları bu açıdan ele aldığımız zaman görüyoruz ki, koronavirüs sonrası süreçte daha güçlü bağışıklık sistemine sahip olacağız. Bu durumu çevrenin korunması, zorluklarla baş etmede güçlülük, manevi olarak sağlam bir inanç taşımak ve kutsalı hatırlama gibi görmekteyiz. Bu olumlu olarak nitelendirdiğimiz konular, bir bakıma koronavirüs sürecinde kazanılmıştır. Dolayısıyla burada savunduğumuz görüş, düşünce tarihinde kötülük problemini bir sözde problem olarak görenlerin düşünceleriyle benzerlik taşımaktadır. Yaşadığımız bu süreci koronavirüsün öğrettiği dersler olarak tanımlayabiliriz. ]]> <![CDATA[The problem of evil; has been the subject of many thoughts from the ancient times to the present day. In the historical process, it starts with Epicurus and everybody has an idea about it until the philosophers of today. This problem is strong enough to be the source of belief and disbelief. In extraordinary periods, this situation becomes more prominent. Especially in the coronavirus process, rethinking the problem of evil has become a necessity. Because the traumas caused by extraordinary situations may be a potential for goodness for later periods. We can compare this to the functioning of the body's immune system. There is no one who does not know that a certain amount of immunity to the microbe is required. So, we can think of societies and even the universe like this. To a certain amount of evil, may be necessary for the health of the body. However, we cannot deny the pain it leaves at the point where it hits the body. But we also endure negative situations that serve our general health system for a while. When we deal with the evil problem and what happened in the coronavirus process in this respect, we see that we will have a stronger immune system in the post-coronavirus process. We see this situation as protecting the environment, being able to cope with difficulties, carrying a spiritually strong faith, and remembering the sacred. In a way, these issues that we consider positive are gained in the coronavirus process. Therefore, the opinion we hold here is similar to the ideas of those who see the problem of evil as a so-called problem in the history of thought. We can define this process as the lessons taught by the coronavirus.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44490 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[179-188]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/738 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Pandemisinde; Gebelik, Doğum ve Doğum Sonu Dönemde Kadınların Sosyal Destek Gereksinimi ve Ebelik Yaklaşımları]]> <![CDATA[In COVID-19 Pandemic; Social Support Requirements and Midwifery Approaches to Women during Pregnancy, Childbirth and the Postpartum Period]]> <![CDATA[Reyhan AYDIN]]> <![CDATA[Tuba KIZILKAYA - Selma HANCIOĞLU AYTAÇ - Nükte TAŞLAR]]> <![CDATA[Ebelik, COVID-19, Gebelik, Doğum, Pandemi, Sosyal destek ]]> <![CDATA[Midwifery, COVID-19, Pregnancy, Childbirth, Pandemic, Social support]]> <![CDATA[Tüm dünyayı etkileyen yeni koronavirüs pandemisinin daha uzun süre devam edeceği tahmin edilmektedir. Sağlık, ekonomi ve sosyal alanlarda sorunlara yol açan pandemi sürecinin kadınları büyük oranda etkilemiştir. Genel nüfusun maruz kaldığı sorunlara ek olarak kadınlar; üreme sağlığı, gebelik, doğum ve doğum sonu gibi dönemlerin zorluklarıyla da karşı karşıyadır. Kadınlar, aile planlaması hizmetlerine erişimdeki zorluklardan üreme sağlığı ile ilgili temel ihtiyaçlarını karşılayamamaya kadar birçok endişe ile baş etmeye çalışmaktadır. Pandemi koşulları altında, sosyal hizmetlerin kadınların özel ihtiyaçlarına duyarlı şekilde yanıt vermesi giderek zorlaşmıştır. Koronavirüs hastalarının ihtiyaçları öncelikli olduğundan kadınların ihtiyaçları arka planda kalmaktadır. Kadınların stres, endişe, korku ve hastalık ile karşı karşıya olması nedeniyle ebelik uygulamalarının pandemi koşullarına uyum sağlaması açısından gözden geçirilmesi gerekmektedir. Bu gözden geçirme sadece teknik konuları değil, aynı zamanda psikososyal düzenlemeleri de içermelidir. Kadınlar evde doğum yapma taleplerini sosyal medya platformlarında ifade etmektedir ve bu bir dizi yasal düzenlemeler gerektiren bir konudur. Kadınların doğum tercihlerine saygı gösterilmesi en temel haklarındadır. Kadınların evde doğum taleplerini karşılamak için gerekli destek yapıları barındıran ulusal kriterler geliştirilmelidir. Bu alanda ebelerin gebelik, doğum ve doğum sonu süreçlerde kadına sunacağı sosyal destek anahtar rol oynamaktadır. Makalede ebelerin pandemi sürecinde ebelik hizmetlerine ilişkin farkındalıklarını arttırmak amaçlanmış olup kadınların gebelik, doğum ve doğum sonu süreçlerindeki sosyal destek ihtiyacı ele alınmıştır.]]> <![CDATA[The novel coronavirus pandemic is affecting the whole world and it is predicted that the process will continue for a long time. The health, economic and social problems caused by this process have greatly affected women as well. In addition to the problems endured by the general population, women are facing additional challenges involving their reproductive health, pregnancy, childbirth and postpartum period. Women are trying to deal with a range of concerns, from difficulties in accessing family planning services to being unable to meet their own basic reproductive health needs. Under the pandemic conditions, it has become increasingly difficult for social services to respond sensitively to women's particular needs. The needs of coronavirus patients take precedence, and the women’s needs remain in the background. Women are facing stress, anxiety, fear, as well as disease. So, midwifery practices need to be revised to adapt to the pandemic conditions. This revision must involve not only technical issues but also psychosocial adjustments. Women have been demanding home births on social media, and this is a subject that require some legal regulations. Respect for women's birth is one of their most fundamental rights. National criteria should be developed to accommodate the support structures needed for a home birth. The social support that midwives offer women during pregnancy, childbirth and the postpartum period, play a key role. Since it is important to increase the awareness of midwives in this regard, this article deals with women's needs for social support and possible midwifery approaches for supporting women through their pregnancy, childbirth, and the postpartum period.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44489 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[679-690]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/739 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ortaokul Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri]]> <![CDATA[Secondary School Students' Views on Distance Learning]]> <![CDATA[Hamza KAYNAR]]> <![CDATA[Ahmet KURNAZ - Barış DOĞRUKÖK - Canan ŞENTÜRK BARIŞIK]]> <![CDATA[Eğitim Bilimleri, Uzaktan Eğitim, Pandemi, Salgın, EBA]]> <![CDATA[Educational Sciences, Distance Education, Pandemic, Epidemic, EBA]]> <![CDATA[Bu çalışma, öğrencilerin COVID-19 salgını sürecinde almış oldukları uzaktan eğitme ilişkin görüşlerinin ortaya çıkarılması amacıyla ortaokul öğrencilerinin görüşleri alınarak yapılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu koronavirüs sebebi ile uzaktan eğitim alan 296 kız, 269 erkek olmak üzere toplam 565 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Bu araştırma için nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma yöntem deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu seçkisiz olmayan örnekleme yönteminden uygun/kazara örnekleme ile oluşturulmuştur. Araştırma verileri araştırmacılar tarafından hazırlanan “Ortaokul Öğrencileri Uzaktan Eğitim Algıları Ölçeği” kullanarak toplanmıştır. Bu araştırma 20.10.2020 tarihinde Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimleri Bilimsel Araştırmalar Etik Kurulu’ndan 1 No’lu toplantı ve 2020/3 karar no’lu etik kurul izni alınarak çalışmaya başlanmıştır. Araştırma bulguları ile öğrencinin okumakta olduğu okul türü, okula karşı sevgisi, uzaktan eğitimi takip ettiği kanal, internete bağlanma problemi yaşaması, EBA sistemine girerken sorun yaşaması, sahip olduğu donanım, uzaktan eğitimi izlediği yer ve uzaktan eğitim sürecinin devamına göre uzaktan eğitime ilişkin olumlu puan oluşturmada anlamlı bir farklılık oluşturduğu tespit edilmiştir. Araştırma ile elde edilen nitel sonuçlara göre öğrenciler; yüz yüze eğitimin uzaktan eğitimden daha yararlı olduğunu, verilen derslerin düzeylerine uygun olduğunu, ders tekrarları ile daha iyi öğrenebildiklerini, EBA TV/Uygulamanın tek başına yeterli olmadığını, canlı derslerde verimli bir şekilde geri bildirim aldıklarını belirtmişlerdir. Araştırmadan elde edilen verilere göre öğrencilerin uzaktan eğitime ilişkin dersleri dikkatli bir şekilde dinlediği, düzenli bir şekilde takip ettiği, dersten önce ihtiyaçları ile ilgili (yemek, su, ortam vb.) hazırlıklarını yaptığı, derslerde anlatılanların notunu tuttuğu, anlatılan konular ile ilgili rahatça soru sorabildiği ve sistemde karşılaştığı/karşılaşabileceği sorunları nasıl çözebileceğini bildiğini göstermektedir. Ayrıca öğrenciler dersin nerede yapıldığının önemi, ders süresinin yeterliliği, yakın bir gelecekte eğitimin uzaktan eğitim sistemine dönüşüp dönüşmeyeceği konularında kesin bir görüş belirtememişlerdir.]]> <![CDATA[This study was carried out by taking the opinions of secondary school students to reveal the opinions of the students about the distance learning they received during the COVID-19 epidemic process. The study group of this study consists of 296 girls and 269 boys in total, 565 secondary school students who receive distance learning due to coronavirus. For this research, a mixed method design in which qualitative and quantitative research methods are used together was used. The study group was formed by convenient/accidental sampling from the non-random sampling method. It was collected by the researchers with the “Secondary School Students' Distance Learning Perceptions Scale” made by the research material. With the findings of the research, it is because the type of school that the student is studying, his love for the school, the problem of connecting to the internet by following the distance learning, having a problem connecting to the internet, having a problem while entering under the EBA, is a significant difference. According to the qualitative results obtained with the research, students; he thinks that face-to-face education is more useful than distance learning, is suitable for the levels of the lessons given, they can learn better with lesson repetitions, EBA TV / Application alone is not enough, they receive efficient feedback in live lessons. According to the data obtained from the research, I thought that he carefully rests the lessons on distance learning, follows it regularly, knows how to solve problems related to use (food, water, environment, etc.) and the problems I may encounter in the system before the lesson. Also, they could not give a definite opinion on the importance of where the lesson was held, the adequacy of the lesson duration, whether the education will be transformed for distance learning soon.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44486 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3269-3292]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/740 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Pandemi Sürecinde Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Çevrimiçi Öğrenme Hazır Bulunuşluk ve E-öğrenme Ortamlarına Yönelik Motivasyon Düzeyleri]]> <![CDATA[Online Learning Readiness and E-learning Environments Motivation Levels of the Education Faculty Students in the Pandemic Outbreak]]> <![CDATA[Mihrap BAYGELDİ]]> <![CDATA[Gülcan ÖZTÜRK- Filiz Tuba DİKKARTIN ÖVEZ]]> <![CDATA[Çevrimiçi öğrenme, e-öğrenme, hazır bulunuşluk, motivasyon, COVID-19]]> <![CDATA[Online learning, e-learning, readiness, motivation, COVID-19]]> <![CDATA[Pandemi olarak ilan edilen korona virüs salgınının sosyal ve eğitimsel etkilerinin değerlendirilmesi sadece ülkemiz bağlamında değil Dünya bağlamında da önemli bir konu olmuştur. Sosyal hayatın hızla değiştiği bu süreçte yüz yüze öğrenim göremeyen öğrencilerin karşılaştıkları sorunların, imkânların ve hazır bulunuşluklarının incelenerek analiz edilmesi, gelecekte ortaya çıkacak pandemiler için önlemler alınması açısından çok önemlidir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, pandemi sürecinde yüz yüze eğitimleri kesintiye uğrayan ve uzaktan eğitime geçiş yapan eğitim fakültesi öğrencilerinin çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluk ve e-öğrenme ortamlarına yönelik motivasyon düzeylerini belirlemek ve bunlar arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada, keşfedici korelasyonel araştırma modeli ve uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Örneklem, 2019-2020 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında Türkiye’nin batısında bulunan bir eğitim fakültesinde öğrenim gören 221 öğrenciden oluşturmaktadır. Verilerin toplanması için araştırmacılar tarafından oluşturulan bilgi formu, Çevrimiçi Öğrenme Hazır Bulunuşluluk Ölçeği ve E-Öğrenme Ortamlarına Yönelik Motivasyon Anketi kullanılmıştır. Çalışma esnasında etik kurul onayı için Balıkesir Üniversitesi’ne başvurulmuş ve araştırma etiğine aykırı bir durum olmadığı 24.12.2020 tarih ve E-19928322-302.08.01-1681 sayılı etik kurul izin belgesi ile onaylanmıştır. Kullanılan ölçekler için online form oluşturulmuş ve katılımcılara iletilerek veriler toplanmıştır. Öğrencilerin çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluk ve e-öğrenme ortamlarına yönelik motivasyon puanlarının, cinsiyet, bilgisayara sahip olma, internet erişimine sahip olma, çevrimiçi ve çevrimdışı derse katılma durumu değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için istatistiksel analiz paket programı kullanılarak ilişkisiz örneklemler için t-testi kullanılmıştır. Puanların sınıf düzeyi, bilgisayar kullanma süresi, internet kullanma süresi ve uzaktan eğitim sisteminde geçirilen süre değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için ilişkisiz örneklemler için tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Öğrencilerin çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluk ve e-öğrenme ortamlarına yönelik motivasyon puanlarının ilişkili olup olmadığını belirlemek için korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Araştırma sonuçları, katılımcıların çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluk puanlarının yüksek düzeyde olduğunu; e-öğrenme ortamlarına yönelik motivasyon puanlarının çok düşük düzeyde olmadığını ve çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluklarının e-öğrenme ortamlarına yönelik motivasyonlarıyla pozitif yönlü orta düzeyde ilişkili olduğunu göstermiştir.]]> <![CDATA[Evaluating the social and educational effects of the coronavirus epidemic, which is declared as pandemic outbreak, has been an important issue not only in the context of our country but also in the World. In this process, where social life has been changing rapidly, analysing the problems, opportunities and readiness of the students who have not been taught face-to-face has also been a vital issue in terms of taking some precautions for the pandemic outbreak in the future. In this regard, the aim of the study is to determine the online learning readiness and e-learning environments motivation levels of the education faculty students whose face-to-face education have been interrupted in the pandemic outbreak and therefore, whose education has been transformed from face-to face to distance education. Besides, this study examines the relationship between the online learning readiness and e-learning environments motivation levels of the students. The exploratory correlational research model and the convenience sampling method is used in the study. The sample of the study consists of 221 students from an education faculty in the west of Turkey in the spring semester of 2019-2020 academic year. In the study, the information form composed by the researchers, the Online Learning Readiness Scale, and the E-Learning Environments Motivation Questionnaire are used to collect the data. During the study, an application for the approval of the ethics committee was made to Balıkesir University and the ethics committee permission document dated 24.12.2020 and numbered E-19928322-302.08.01-1681 that there was no contradiction to research ethics was approved. An online form is generated for the scales, and the data are collected by transmitting the scales to the participants. The t-test for the independent samples is performed to determine whether the online learning readiness scores and e-learning environments motivation scores of the students differ according to their gender, having a computer, having internet access, participating in an online and an offline course by using the statistical analysis package program. The one-way analysis of variance for the independent samples is carried out to determine whether they differ according to grade level, computer usage time, internet usage time, and time spent in the distance education. The correlation coefficient is calculated to determine whether the online learning readiness scores and e-learning environments motivation scores of the students are related. The result of the research indicates that the online learning readiness scores of the students are high, their e-learning environments motivation scores are not very low and the online learning readiness scores is positively correlated with the e-learning environments motivation scores.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44485 <![CDATA[Volume: 16 Issue 1[ 285-311 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/741 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgınının Yönetilmesinde Sosyal Medya Kullanımı: Sağlık Bakanı Fahrettin Koca’nın Resmi Twitter Hesabı Üzerine Bir Analiz]]> <![CDATA[Social Media Use In The Management Of Covid-19 Epidemic: An Analysis On Official Twitter Account Of Minister Of Health Fahrettin Koca]]> <![CDATA[Tuba KALÇIK]]> <![CDATA[Ümmü ALTAN BAYRAKTAR]]> <![CDATA[Kriz Yönetimi, Kriz İletişimi, Sosyal Medya, Twitter, Covid-19]]> <![CDATA[Crisis Managemet, Crisis Communication, Social Media, Twitter, Covid-19]]> <![CDATA[İlk kez 2019 yılı Aralık ayında Çin’in Hubey eyaletine bağlı Vuhan kentinde görülen ve ‘Covid-19’ olarak adlandırılan, küresel salgına dönüşerek dünya çapında ölümlere neden olan yeni tip koronavirüs salgınının, küresel boyutta insan sağlığı başta olmak üzere toplumsal ve ekonomik hayatta tahribatlar yaratmaya devam ettiği, sosyal etkileşimi mümkün olduğunca azaltabilmek üzere insan ilişkilerinin zorunlu olarak kısıtlandığı bu süreçle mücadelede birçok devlet krizi yönetebilmek, hizmetlerinin aksamaması, kurum itibarının, halka güven ve desteğinin zedelenmemesi ya da kaybedilmemesi için sosyal medyayı etkin olarak kullanma noktasına gelmiştir ve bu uygulamaların önemi ve etkisi bir kez daha gündeme gelmiştir. Virüsle mücadele sürecinde birçok devlet kriz iletişimi kapsamında sosyal medya kanallarıyla kamuoyunu bilgilendirmiştir. Türkiye de bu ülkelerden biridir. Bu kapsamda; kriz dönemlerinde etkili iletişimin önemi çerçevesinde, çalışmanın konusu; Türkiye’de krizin tarafı devleti temsilen, alınacak tıbbi ve lojistik önlemlerle kontrol faaliyetlerinin yanı sıra salgın kriz iletişim faaliyetlerini yürüten Sağlık Bakanlığı’nın, ilk vakanın tespit edildiğinin resmi olarak açıklandığı 11 Mart 2020 ve 25 Mart 2020 tarihlerini de içine alan on beş günlük süre içinde; ülkeyi etkileyen Covid-19 salgını krizinde Sağlık Bakanı Fahrettin Koca’nın resmi twitter hesabı üzerinden gerçekleştirdiği kriz iletişimi çalışmalarının incelenmesidir. Çalışmada içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu çerçevede, devletin taraf olduğu bir halk sağlığı krizi olan Covid-19 salgını sürecinde Bakan Fahrettin Koca’nın resmi twitter hesabı üzerinden yürüttüğü kriz iletişim faaliyetleri kapsamında paylaşılan iletiler; tweet paylaşım sıklığı, tweet paylaşım türü, tweet içeriği ve görsel tweet içerikleri ana başlıkları altında SPSS programı kullanılarak analiz edilmiş, elde edilen veriler literatür ışığında değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bu bağlamda, Bakan Koca’nın twitter hesabı üzerinden yürüttüğü kriz iletişimi sürecinde, sosyal medyanın önemi ve etkisi, nasıl kullanıldığı, etkin kullanıldığı taktirde kriz iletişimine nasıl katkı sağladığının belirlenmesine yönelik olarak yapılan çalışma, Türkiye’de koronavirüs salgını sürecinde incelenen tarih aralığında başarılı bir kriz iletişiminin gerçekleştirilmiş olduğunu göstermiştir. ]]> <![CDATA[The new type of coronavirus epidemic, which was first seen in Wuhan city of Hubey provience of China in December 2019, called ‘Covid-19’, causing worldwide deaths, destruction in social and economic life on a global scale. In order to combat this process, in which human relations are restricted in order to reduce social interaction as much as possible, many governments have come to the point of using social media effectively in order to manage their crisis, to prevent their services from failing, to protect their reputation, trust and support to the public. The importance and impact of these practices came up once again in this period. In the process of fighting the virüs, many states informed the public through social media channels within the scope of crisis communication. Turkey is one of these countries. In this context; within the framework of the importance of effective communication in times of crisis, the subject of the study; Turkey representative of state party’s crisis, taken to medical and logistics measures, control activities, as well as outbreaks of carrying out crisis communication activities of the Ministry of Health, it has detected the first case of March 11, 2020 and March 25, 2020 dates well into the area in a fifteen days time; the analysis of the crisis communication studies carried out by the Minister of Health Fahrettin Koca through his official Twitter acount during the Covid-19 epidemic crisis affecting the country. Content analysis method was used in this study. Within this framework, messages shared within the scope of the crisis communication activities carried out by Fahrettin Koca through his official twitter account during the Covid-19 epidemic, which is a public health crises to which the state is a party; the tweet sharing frequency, tweet sharing type, tweet content and visual tweet contents were analyzed under the main headings using the SPSS program, and the data obtained were evaluated in the context of the literature. In this context, the Minister Fahrettin Koca’s twitter account crisis comunication through the process, social media importance and effect, how it is used, if utilized effectively, have been studied to determine whether they contribute results to crisis communication during the date range examined in the coronavirus epidemic process in Turkey, and the findings have shown a succesful communication.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44484 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[583-602]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/742 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Uluslararası Havayolları Şirketlerinin Covid-19 Salgını Sürecinde Instagram’da Marka İletişimi Stratejilerinin Analizi ]]> <![CDATA[Analysis of Brand Communication Strategies of International Airline Companies in Instagram During Covid-19 Outbreak Process]]> <![CDATA[Zeynep Benan DONDURUCU]]> <![CDATA[Aysel ÇETİNKAYA]]> <![CDATA[sosyal medya, Instagram, marka iletişimi stratejileri, marka kişiliği, kriz iletişimi]]> <![CDATA[social media, Instagram, brand communication strategies, brand personality, crisis communication]]> <![CDATA[Covid-19 salgını döneminde, ülkelerin seyahat kısıtlamaları nedeniyle, hastalığın yayılım hızının yükseldiği Mart 2020 döneminden başlayarak uluslararası hava yolu şirketleri; finansal sorunlar ve uçuşların ertelenmesine bağlı olarak müşteri ilişkileri problemleriyle karşı karşıya kalmıştır. Pandemi dönemi, hava yolu sektörü için kısa sürede bir krize dönüşmüştür. Bu nedenle, hava yolu şirketleri için kriz öncesi dönemde etkileşimli marka iletişim çalışmaları için kullandıkları sosyal medya platformlarının önemi artmıştır. Bu çalışmada, araştırma platformu olarak belirlenen Instagram’ın görsel ağırlıklı yapısı, markalar için kişiliklerini yansıtma ve farklı marka iletişim stratejilerini uygulama olanağı sağlarken; tüketiciler için ise ilgi çekici içeriklere ve küresel markaların temsilcilerine kolay erişim imkanı sunmaktadır. Ayrıca, Covid-19 pandemisi sürecinde küresel olarak sosyal medya kullanım düzeyinin ve marka-takipçi etkileşiminin yükselmesi; Instagram’ın önemini arttırmıştır. Bu nedenle, bu çalışmada Covid-19 salgını sürecinde (kriz öncesi ve kriz dönemi), vaka sayısı ve ölüm oranlarının fazlalığı nedeniyle havacılık sektörünün zarar görmesi daha muhtemel olan Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere’nin ulusal hava yolu şirketlerinin Instagram kullanım stratejilerinin, Türkiye’nin ulusal hava yolu firması olan Türk Hava Yolları ile kıyaslanması amaçlanmıştır. Bu amaçla, Dünya Sağlık Örgütü’nün Çin’de ortaya çıkan yeni bir virüsün varlığını dünya kamuoyuna açıkladığı tarihten başlayarak; kademeli normalleşme sürecine girilen döneme kadar; Türk Hava Yolları, British Airways ve American Airlines şirketlerinin Instagram sayfalarında yer alan içerikler nitel ve nicel içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma modeli, alan yazında gerçekleştirilen çeşitli araştırmalar temel alınarak; karma bir biçimde oluşturulmuştur. İçerik analizi kategorileri ise; uluslararası hava yolu şirketlerinin kriz öncesi ve kriz döneminde uyguladıkları marka iletişim stratejileri; Covid-19 dönemi için uygulanan özel stratejiler, marka kişilik boyutları, Covid-19 salgınına özel marka çağrışımları, biçimsel yapı özellikleri ve etkileşim düzeyi değişimini ortaya koyacak biçimde oluşturulmuştur. Araştırma sonucunda, Türk Hava Yolları ve American Airlines firmalarının Instagram’da kriz döneminde içerik paylaşım düzeylerinin yükseldiği; British Airways’in ise ileti sayısının azaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca, incelenen hava yolu şirketlerinin marka iletişim stratejilerinin ve marka kişiliklerini yansıtma biçimlerinin; kriz öncesi ve kriz döneminde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada saptanan bir diğer önemli bulgu ise, salgın sürecinde içerik paylaşım düzeyini yükselten THY ve American Airlines’ın; sınırlı iletişim gerçekleştiren British Airways’e kıyasla daha yüksek etkileşim elde etmesi olmuştur. Bu sonuç, kriz dönemlerinde sosyal medyada marka iletişim faaliyetlerini sürdürmenin önemini ortaya koymaktadır. ]]> <![CDATA[During the Covid-19 epidemic period, international airline companies faced customer relations problems due to travel restrictions of countries, delayed flights and financial problems when the spread of the disease increased starting from the period of March 2020. The pandemic turned into a crisis for the airline industry in a short time. For this reason, the importance of the social media platforms they use for interactive brand communication activities in the pre-crisis period has increased for the airline companies. This study uses Instagram as a research platform. While the visual-weighted structure of Instagram provides the brands the opportunity to reflect their personality and apply different brand communication strategies, it offers easy access to interesting content and representatives of global brands for consumers. Since social media usage level and brand-follower interaction increased globally due to the Covid-19 pandemic process, the importance of Instagram increased correspondingly. Therefore, this study aims to compare Instagram strategies of national airline companies of the United States, Britain with Turkish Airlines (national airline company of Turkey) during the Covid-19 epidemic process (pre-crisis and crisis periods). Airline companies in USA and Britain will likely be effected more negatively because of high number of cases and high death rate in USA and Britain, that is why this study selected these countries for comparison. For this purpose, the content on the Instagram pages of Turkish Airlines, British Airways and American Airlines companies were analyzed by qualitative and quantitative content analysis method starting from the date that the World Health Organization announced the existence of a new virus emerging in China to the world publicly, until the gradual normalization process. The research model has been formed in a mixed way, based on various researches conducted in the literature. The study formed content analysis categories such as brand communication strategies implemented by international airline companies before and during the crisis, special strategies applied for the Covid-19 era, brand personality dimensions, specific brand connotations for the Covid-19 outbreak, formal structure features and level of interaction change. As a result, the research has found that the content sharing levels of Turkish Airlines and American Airlines companies in Instagram increased during the crisis period and the number of messages of British Airways decreased. In addition, the brand communication strategies and ways of reflecting brand personalities of the airline companies differed in the pre-crisis and post-crisis period. Another important finding of the research is that Turkish Airlines and American Airlines, which increased the content sharing level during the epidemic, achieved higher interaction compared to British Airways, which had limited communication. This result reveals the importance of maintaining brand communication activities in social media during times of crisis.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44479 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[325-356]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/743 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Doğal Afetleri Anlamlandırma ve Başa Çıkma: Covid-19 Salgını Üzerine Bir Saha Araştırması]]> <![CDATA[Making Sense of Natural Disasters and Coping: A Study on Covid-19 Outbreak in Turkey]]> <![CDATA[Hasan KAPLAN]]> <![CDATA[Kenan SEVİNÇ - Nihal İŞBİLEN]]> <![CDATA[Din Psikolojisi, Covid-19, Doğal Afetler, Dini Başa Çıkma, İlahi Ceza, İlahi Adalet, Komplo Teorileri]]> <![CDATA[Psychology of Religion, Covid-19, Natural Disasters, Religious Coping, Divine Punishment, Divine Justice, Conspiracy Theories.]]> <![CDATA[Tüm dünyada olduğu gibi Covid-19 salgını Türkiye’de de yediden yetmişe herkesin hayatını etkiledi ve halen çeşitli boyutlarda etkilemeye devam etmektedir. Türkiye bağlamında Pandemi sürecinde üç konunun gündemi belirgin bir şekilde meşgul ettiği gözlemlenmektedir; (1) Covid-19 salgınına yönelik algılama ve anlamlandırma biçimleri, (2) Salgını kontrol etmeye yönelik tedbirleri ve bu tedbirlere yönelik tutumlar, (3) Enfekte olma riskiyle başa çıkma stratejileri. Bu üç konuyu din ve dindarlık bağlamında ele alan bu çalışma, betimsel bir araştırma olup, Türkiye genelinde online olarak gerçekleştirilen bir saha araştırmasının sonuçlarını içermektedir. Çalışmanın amacı sahadan elde edilen veriler kapsamında vatandaşlarımızın salgını nasıl anlamlandırdığını, hangi başa çıkma stratejilerini tercih ettiğini ve Koronavirüs salgınına ilişkin algı ve tutumlarını sosyo-demografik değişkenlere göre incelemektir. Elde ettiğimiz bulgular Covid-19 salgınının Türk halkının çoğu tarafından ciddiye alındığını, medyaya yansıyan “Türk geni” gibi spekülasyonlar kabul görmezken, komplo teorilerine itibar edildiğinı ve salgının dini, bilimsel ve siyasi olmak üzere üç ayrı kategoride anlamlandırıldığını göstermektedir. Camilerin toplu ibadetlere kapatılması dahil salgını kontrol etmeye yönelik tüm tedbirler halkın neredeyse tamamı tarafından olumlu karşılanmakta hatta katılımcıların bazıları tarafından bu tedbirler yeterli bulunmamaktadır. Başa çıkma stratejisi olarak dua, ibadet ve zikir gibi dini ritüellere yönelimin yüksek olduğu tespit edilen araştırmamızda ayrıca salgın sürecinde insanların manevi bir desteğe ihtiyaç duyduğu katılımcıların neredeyse tamamı tarafından ifade edildiği tespit edilmiştir. ]]> <![CDATA[As in the whole world, the Covid-19 outbreak has affected the lives of peopel from age seven to seventy in Turkey and is still affecting in various dimensions. In the context of Turkey, it has been observed that three issues are clearly on the public agenda during the pandemi; (1) perception and meaning of the Covid-19 outbreak, (2) measures to control the outbreak and attitudes towards these measures, (3) ways of coping with the risk of infection and pandemiz related restrictions. This descriptive study deals with these three issues in the context of religion and religiosity. The aim of the study is to examine how Turkish people perceive and make sense of Coronavirus outbreak and related developments and what coping strategies they prefer. We developed an online survey tool using Google Forms in line with the subject and purpose of the research. The survey form consists of 47 questions and 7 different sections. The survey items were mostly composed of Likert types and participants were asked to score each statement between 1 (Strongly Disagree) and 5 (Strongly Agree). The data was collected online from 8th to the 18th of April 2020. The collected data was then transferred to the SPSS package program in a computer environment and subjected to various analyses. Our findings show that the Covid-19 pandemic was taken seriously by most of the participant. A third (30%) of the respondents approve conspiracy theories that political or economic global manipulation is behind the Coronavirus outbreak, while nearly the same percentage (29%) believe that the outbreak is a manifestation of divine judgement. In the context of this question, just over a fifth (22%) of the respondents stated that Coronavirus does not have any special meaning other than that it is a natural epidemic. Finally, only 9% of the respondents clearly believe that the outbreak is a form of divine punishment. Regarding the ways of coping, almost all of the respondents (98.6%) follow coronavirus measures such as "stay at home," "hygiene," and "social distancing". The majority of the participants (86%) resort to prayer, worship and chanting to cope with fear, anxiety and stress caused by the Coronavirus, while a third (28.2%) of the participants cope by trying to be positive. Nearly all of the participants (88.2%) stated that people need “spiritual support” during difficult times and pandemics such as the Coronavirus. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44477 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[579-598]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/744 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Sonrası Türk Sinema Endüstrisi Üzerine Bir İnceleme]]> <![CDATA[A Study on Turkish Cinema Industry After Covid-19]]> <![CDATA[Mesut AYTEKİN]]> <![CDATA[Sinema, Covid-19, Türk Sineması, Türk sinema endüstrisi, Dünya Sinema Endüstrisi, Yapım]]> <![CDATA[Cinema, Covid-19, Turkish Cinema, Turkish Cinema Industry, World Cinema Industry, Production]]> <![CDATA[Sinema hem sanatsal hem de ticari yönü ile 20. yüzyılın en önemli kitle iletişim araçlarından biridir. Adorno’un ifadesiyle kitle endüstrisinin en hızlı taşıyıcısı olan sinema, 1895 yılında Paris’te yapılan ilk gösteriminden bugüne pek çok kriz yaşamıştır. Savaşlar, hastalıklar, ekonomik ve siyasi tartışmalar, toplumsal olaylar sinemanın yapısını etkilemiştir. Tüm olumsuzluklara rağmen sinema sınırlı imkanlar dahilinde de olsa gelişimini sürdürmüştür. Ancak dünyayı etkisi altına alan Covid-19 virüsü, Dünya Sağlık Örgütü’nün pandemi ilan etmesi ile birlikte tüm endüstrileri durdurma noktasına getirmiştir. Bu süreçten en çok etkilenen endüstrilerden biri de sinema endüstrisi olmuştur. Ülkelerin karantina sürecine girmesi ve sosyal yaşama kısıtlamalar, yasaklar getirmesi, sinema endüstrisinin de özellikle yapım (üretim) ve dağıtım/gösterim aşamalarını sekteye uğratmıştır. Çekilmekte olan projelere ara verilmiş, çekim aşamasındakiler durdurulmuş, sinema salonları kapatılmış, gösterimler iptal edilmiş ya da ertelenmiştir. Sektörün aktif olduğu bir dönemde gerçekleşen kriz, hem sinema çalışanlarını hem yapım şirketlerini hem dağıtım şirketlerini hem de seyircileri etkilemiştir. Covid-19 krizinin bütün dünyayı eş zamanlı olarak etkisi altına alması, sinema endüstrilerinin diğer ülke sinema endüstrilerinden destek almasını da engellemiştir. 2005 sonrası yükselişe geçen Türk sinema endüstrisi yapısal sorunları ile birlikte karşılaştığı Covid-19 krizi ile derinden sarsılmıştır. Bu çalışmada, Covid-19 sonrası dünya ve Türk sinema endüstrileri genelinde belgesel kaynak taraması yapılarak Türk Sineması özelinde yaşanan gelişmeler, sinema değerler zinciri bağlamında betimsel analiz yöntemiyle incelenmektedir. Covid-19’un sinemada meydana getirdiği kriz, Türk Sineması’nda yaşanan gelişmeler, sorunlar ve çözüm yolları ile birlikte tartışılmaktadır.]]> <![CDATA[Cinema is one of the most important mass media in the 20th century with its artistic and commercial aspects. Cinema, which is the fastest carrier of the mass industry with the words of Adorno, has experienced many crises since its first show in Paris in 1895. Wars, diseases, economic and political debates, social events have affected the structure of the cinema. Despite all the negativities, cinema continued its development, albeit within limited possibilities. However, the Covid-19 virus, which has influenced the world, has brought all industries to a halt with the announcement of the World Health Organization as a pandemic. One of the industries most affected by this process was the cinema industry. The countries entering the quarantine process and imposing restrictions, prohibitions on social life have also disrupted the production (production) and distribution / screening stages of the cinema industry. The projects being taken were interrupted, those in the shooting phase were stopped, movie theaters were closed, screenings were canceled or postponed. The crisis that took place in an active period of the sector affected both cinema workers, production companies, distribution companies and audiences. The simultaneous influence of the Covid-19 crisis all over the world prevented the cinema industries from receiving support from other country cinema industries. The Turkish Cinema industry, which started to rise after 2005, was deeply shaken by the Covid-19 crisis it faced with its structural problems. In this study, after Covid-19, documentary sources are scanned across the world and Turkish cinema industries, and developments in Turkish Cinema are analyzed with the descriptive analysis method within the context of cinema value chain. The crisis caused by Covid-19 in cinema is discussed with the developments, problems and solutions in Turkish Cinema.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44475 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[69-93]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/745 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 ve Seçilmiş BIST Sektör İndeksleri İlişkisinde Sıcaklığın Moderatör Etkisi]]> <![CDATA[Moderator Effect of Temperature in The Relationship between COVID-19 and Selected BIST Sector Indices]]> <![CDATA[Abdulkadir BARUT]]> <![CDATA[Emine KAYA]]> <![CDATA[Borsa İstanbul, Sıcaklık, Covid-19, Eş Bütünleşme, Vaka Sayıları]]> <![CDATA[Borsa Istanbul, Temperature, Covid-19, Cointegration, Case Numbers]]> <![CDATA[Virüslerin enfektivitesi sıcaklıktaki değişikliklerden etkilenmekte ve koronavirüs hastalığına neden olan COVID-19, bir istisna olmamaktadır. SARS-CoV-2'nin normal çekirdek vücut sıcaklığına yakın sıcaklıklarda stabilitesi, sıcaklığın COVID-19'un iletiminde ve şiddetinde özellikle önemli bir rol oynayabileceği noktasında bilim insanlarını düşündürmektedir. COVID-19 salgınının küresel çapta hızla yayılması, finansal piyasalar üzerinde dramatik etkilere neden olmuştur. Eşi görülmemiş bir risk algısı, COVID-19 salgını süresince oluşmuş ve yatırımcıların önemli ölçüde kayıplar yaşayarak piyasadan çekilmelerine kaynaklık etmiştir. Öte yandan, borsa getirileri, büyük olaylara tepki vermektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Covid-19’un Borsa istanbul’un bazı alt endeksleri ilişkisini ve bu ilişkide hava sıcaklığının etkisinin ölçülmesidir. Bu amaçla, 10 Mart 2020-15 Haziran 2020 şeklinde 65 günlük veri bu çalışmada kullanılmıştır. Çalışmada değişkenler arasındaki eş bütünleme ilişkisi, Fourier ADL eş bütünleşme testi ile incelenmiştir. Fourier ADL eş bütünleşme testi sonuçlarına göre, BISTtüm, BIST100, BIST30, BISTkimya, BISTulaştırma ve BISTyiyecek endeksleri ile vaka sayıları arasında uzun dönem ilişkisi tespit edilmiştir. Buna karşın, BISTturizm endeksi ile vaka sayıları arasında ise uzun dönem ilişkisi tespit edilememiştir. Uzun dönem katsayıları ise DOLS tahmincisi ile tahmin edilmiş olup, bulgulara göre BISTtüm, BIST100, BIST30, BISTkimya ve BISTyiyecek ve vaka sayıları arasında pozitif ilişki olduğu görülmüştür. BISTulaştırma endeksi ve vaka sayıları arasındaki uzun dönem katsayısının ise istatistiki olarak anlamsız olduğu belirlenmiştir. Diğer yandan, moderatör değişkenin ise vaka sayıları ve BIST endeksleri arasındaki ilişkiyi güçlendirdiği kanıtlanmıştır. ]]> <![CDATA[The infectivity of viruses is affected by changes in temperature, and COVID-19, which causes coronavirus disease, is no exception. The stability of COVID-19 at temperatures close to normal core body temperature suggests scientists that temperature can play a particularly important role in the transmission and severity of COVID-19. The rapid spread of the COVID-19 outbreak globally had dramatic effects on the financial markets. An unprecedented risk perception occurred during the COVID-19 outbreak and caused investors to suffer significant losses and withdraw from the market. On the other hand, stock market returns react to big events. In this context, the purpose of the study is to measure the relationship between Covid-19 and some sub-indices of Borsa Istanbul and the effect of air temperature in this relationship. For this purpose, the data of 65 days as 10 March 2020-15 June 2020 were used in this study. In the study, the cointegration relationship between the variables was examined with Fourier ADL cointegration test. According to the results of Fourier ADL cointegration test, a long-term relationship between BISTtüm, BIST100, BIST30, BISTkimya, BISTulaştırma and BISTyiyecek indexes and case numbers was determined. However, the long-term relationship between the BISTturizm index and the number of cases could not be detected. Long-term coefficients were estimated by DOLS estimator, and according to the findings, there was a positive relationship between BISTtüm, BIST100, BIST30, BISTkimya and BISTyiyecek and the number of cases. The long-term coefficient between the BISTulaştırma index and the number of cases was found to be statistically insignificant. On the other hand, the moderator variable was proved to strengthen the relationship between the number of cases and BIST indices.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44474 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 155-167 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/746 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Merkezi Yönetim, Yerel Yönetimler ve Koronavirüs (COVID-19) Salgını]]> <![CDATA[Central Government, Local Governments and Coronavirus (COVID-19) Pandemic]]> <![CDATA[Muhammed Yunus BİLGİLİ]]> <![CDATA[Kamu Yönetimi, Kamu Hizmeti, Merkezi Yönetim, Yerel Yönetimler, Koronavirüs (COVID-19) Salgını]]> <![CDATA[Public Administration, Public Service, Central Government, Local Governments, Coronavirus (COVID-19) Pandemic]]> <![CDATA[Bütün devletler, kamu hizmetlerini sunabilmek için merkezden yönetim ve yerinden yönetim ilkelerine göre kamu yönetimlerini, merkezi yönetim ve yerel yönetimler şeklinde örgütlemiştir. Bütün kamusal hizmetlerin merkezi yönetim tarafından üstlenilmesi, gecikmelere ve kaynak israfına neden olurken, bütün hizmetlerin yerel yönetimler tarafından sunulmasında ise bölgeler arasında adaletsizlikler ortaya çıkabilecektir. Bu bağlamda devletlerin, merkezi yönetim ve yerel yönetimler şeklinde örgütlenmelerinin önemli bir nedeni, her iki yönetim türünün de bazı yararları ve sakıncaları barındırıyor olmasıdır. Olağan dönemlerde hangi hizmeti kimin üretip sunacağı başta anayasa olmak üzere kanunlar ve diğer normatif düzenleyici işlemlerle belirlenmiştir. Fakat bütün dünyayı etkisi altına alan koronavirüs (COVID-19) salgını gibi olağanüstü dönemlerde, vatandaşlara hizmetlerin hızlı, verimli ve etkin bir şekilde sunulması daha büyük bir önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı, koronavirüs (COVID-19) salgınıyla mücadelede merkezi yönetim ve yerel yönetimlerin hizmet sunumundaki üstün yönlerinin ortaya çıkarılarak, salgının etkilerini azaltmak adına bu yönetim türlerinin hangi hizmetlere odaklanması gerektiğine ilişkin öneriler getirmektir. Çalışmada öncelikle merkezden yönetim, yerinden yönetim, merkezi yönetim ve yerel yönetim kavramları özellikleri, yararları ve sakıncaları bağlamında ele alınmıştır. Daha sonra bütün dünyayı etkisi altına alan koronavirüs (COVID-19) salgınına ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise merkezi yönetim ve yerel yönetimlerin yararlarının salgınla mücadelede nasıl koordine edileceğine ilişkin öneriler sunulmuştur.]]> <![CDATA[All states have organized their public administration in the form of central government and local governments according to the principles of centralization and decentralization in order to provide public services. While the fact that all public services are undertaken by the central government causes delays and waste of resources, if all of the services offered by local governments across regions may arise serious injustices. In this context, an important reason why states are organized in the form of central government and local governments is that both types of administration have some advantages and disadvantages. In the ordinary periods, who will produce and offer which public service is determined primarily by the constitution, laws and other regulatory administrative acts. However, in extraordinary periods such as the coronavirus (COVID-19) pandemic that affects the whole world, it is more important to provide public services to citizens quickly, efficiently and effectively. The aim of this study is to explain the advantageous aspects of central government and local governments in service delivery to tackle coronavirus (COVID-19) pandemic, and to commit suggestions on which services central and local government should focus on in order to reduce the effects of the outbreak. In the study, first of all, the concepts of centralization, decentralization, central government and local government are discussed in terms of their features, advantages and disadvantages. Later, the explanations about the coronavirus (COVID-19) pandemic that affected the whole world are given. In the last part of the study, suggestions on how to coordinate the advantages of central government and local governments to tackle the epidemic are presented. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44465 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[219-235]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/747 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Vergi Sistemlerine Pandemi Ayarı]]> <![CDATA[Tax Systems Adjustments For Pandemic]]> <![CDATA[Orçun AVCI]]> <![CDATA[Harun YENİÇERİ]]> <![CDATA[Mali Hukuk, Vergisel Önlemler, Vergi Ertelemeleri, Ekonomik Önlemler, Pandemi, Covid-19]]> <![CDATA[Fiscal Law, Tax Measures, Tax Delays, Economic Measures, Pandemic, Covid-19]]> <![CDATA[Aralık 2019’da Çin’de baş gösteren koronavirüs (Covid-19) salgını sosyal ve ekonomik bakımdan birçok ülkeyi olduğu gibi Türkiye’yi de etkisi altına almıştır. Türkiye’de 11 Mart 2020 tarihinde Covid-19 vakasının tespitinden sonra insan sağlığına vereceği zararı önlemeye yönelik çok ciddi önlemler alınmıştır. Bu önlemlerin ekonomi üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmaya yönelik ekonomik paket açıklanırken, vergi mükellefleri üzerindeki olumsuz etkilerinin azaltılabilmesi için de bazı vergisel düzenlemeler yoluna gidilmiştir. Covid-19 sürecini yaşayan ülke ekonomilerinin bu süreç sonrası içine düşeceği kötü durumu en az hasarla atlatabilmeleri, alınacak önlemlerin dozu, süresi ve zamanlamasına bağlıdır. Uygulanan bu politikalar kapsamında ekonominin yeniden canlandırılması için genelde para ve maliye politikaları özelde ise, vergiye yönelik düzenlemeler büyük önem arz etmektedir. Pek çok ülkede finansman sağlamaya yönelik önlemlerin yanında ilk aşamada uygulanan veya uygulanması değerlendirilen farklı vergisel önlemler yer almaktadır. Özellikle vergi mükelleflerinin gelecekte vergi mevzuatı karşısında zor duruma düşmemeleri için mali tedbirler kapsamında yer alan vergilemeye yönelik tedbirlerin alınması zorunlu hale gelmiştir. Söz konusu önlemler, vergilerin beyanı ve ödeme sürelerinin ertelenmesi, zamanında verilemeyen beyannameler nedeniyle ortaya çıkabilecek yaptırımların esnetilmesi, idari hizmetlerin dijital ortamlarda sunulması ve vergi iade sürecinin hızlandırılması şeklinde sıralanabilir. Bu önlemlerin başarı şansı verilen desteklerin ekonomiye pozitif şekilde yansımasının denetimiyle mümkündür. İşletmelerin bireysel olarak Covid-19 ile mücadele işlemlerine ilişkin giderlerinin vergiden indirilebilmesine imkân tanınmalıdır. Bu kapsamda çalışmanın amacı, Covid-19 süreci ve sonrasında ekonomide yaşanabilecek olumsuzlukları en aza indirebilmek için Türkiye ve salgından etkilenen gelişmiş ülkelerin aldığı vergisel önlemleri değerlendirip, karşılaştırarak çeşitli öneriler sunmaktır.]]> <![CDATA[Coronavirus (Covid-19), which began in December 2019 in China, influenced many countries socially and economically, including Turkey. After the determination of the case Covid-19 on March 11, 2020, Turkey established very serious measures to prevent the damage to human health. While an economic package was announced to reduce the negative effects of these measures on the economy, some tax regulations were made to reduce the negative effects on taxpayers. The economies of the countries, which have experienced the Covid-19 process, will be able to overcome the bad situation that will fall after this process with the least amount of damage. Within the scope of these policies, monetary and fiscal policies in general, and tax regulations are of great importance for the revival of the economy. In many countries, besides the measures to provide financing, there are different tax measures implemented or evaluated at the first stage. In order to prevent taxpayers from facing a difficult situation in the future, it has become imperative to take measures for taxation within the scope of fiscal measures. These measures can be listed as postponing taxes and delaying payment terms, stretching sanctions due to declarations that cannot be given on time, providing administrative services in digital media and speeding up the tax return process. The chance of success of these measures is possible by supervising the positive reflection of the supports provided to the economy. Individuals should be able to deduct their expenses related to combating Covid-19 individually. In this regard, the aim of this study is to evaluate the Covid-19 process and to live in after the economic adversities that minimize able to tax measures taken by Turkey and affected by the pandemic in developed countries, comparing it to offer several suggestions.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44464 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 123-137 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/748 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Sürecinde Türk Ihracatına Ilişkin Bir Analiz]]> <![CDATA[An Analysis on Turkish Exports During Covid-19 Pandemic ]]> <![CDATA[Volkan SEZGİN]]> <![CDATA[uluslararası ekonomi, sektörel ihracat, sektörel Hirschmann endeksi, ticari yoğunlaşma oranı, Covid-19, Türkiye]]> <![CDATA[international economics, sectoral exports, sectoral Hirschmann index, trade concentration ratio, Covid-19, Turkey]]> <![CDATA[Bu makale Covid-19 salgınının Türkiye ihracatı üzerindeki etkilerini incelemektedir. Çalışmamızda kullanılan veriler Türkiye İhracatçılar Meclisi ihracat veri tabanından alınmıştır. Araştırmamız sektörel Hirschmann endeksi, sektörel ticari yoğunlaşma oranı, sektörel ticaret yoğunluğu ve ihracatın teknolojik sınıflandırmaları gibi seçilmiş ticaret endekslerinin salgın dönemindeki Türk sektörel ihracatına uygulanmasına dayanmaktadır. Sonuçlarımız, Mart-Mayıs 2019 tarihleri arasında 0,66 olan Türkiye sektörel Hirschmann endeksinin 2020 yılı aynı zaman aralığında 0,62'ye düştüğünü, sektörel ihracatın tabanının genişlediğini ve Türkiye'nin şu anda daha dengeli bir sektörel ihracat dağılımına sahip olduğunu göstermektedir. Salgın nedeniyle, Türk ekonomisinin motoru olarak kabul edilebilecek otomotiv ve tekstil ihracatı sırasıyla %53 ve %45 oranlarında düşerken, taze meyve ve sebze ihracatı %14 artmıştır. İhracatın yoğunlaşma oranı ve teknolojik yoğunluğunun araştırılması sonucunda yüksek teknoloji ve orta-yüksek teknoloji ürünlerinin tüm ihracat sepetindeki paylarının düştüğü ve Türkiye'nin özellikle Covid-19 krizinde otomotiv ve tekstil ihracatına bağımlılığının azaldığı ortaya koyulmuştur. Sektörel ticaret yoğunluğu rakamları, Ukrayna gibi bazı uluslararası pazarların seçilmiş Türk ihracatı için önemlerini arttırdığını göstermektedir. 1 Haziran 2020 itibarıyla yeniden açılan Türkiye ekonomisi, artmakta olan küresel talep ile yakın zamanda Türk lirasının yabancı para birimleri karşısındaki değer kaybıyla birlikte, küresel ve bölgesel değer zincirlerinin yeniden düzenlenmesinden daha fazla yararlanarak krizin ekonomik etkilerini azaltırken, önümüzdeki dönemde dengelenme sürecine girerek ülkenin yüksek teknolojili, katma değer üreten bir ihracat üssüne dönüşmesi için yeni bir fırsat oluşturabilir. ]]> <![CDATA[This paper analyzes the impacts of the Covid-19 pandemic on the exports of Turkey. A data set compiled from Turkish Exporters Assembly’s export database is used for our study. The research is based on the applications of selected trade indices such as the sectoral Hirschmann index, sectoral trade concentration ratio, sectoral trade intensity and technological classifications on Turkish sectoral exports during the outbreak. Our results indicate that Turkish sectoral Hirschmann index which amounted to 0.66 between March and May 2019 decreased to 0.62 in the same time frame in 2020 demonstrating that the sectoral exports have broadened the export base, and Turkey currently has a more balanced sectoral export dispersion. Because of the outbreak, the automotive and textiles exports, which can be considered as the engines of Turkish economy, plummeted by 53% and 45% respectively, while the exports of fresh fruits and vegetables increased by 14%. Investigations of trade concentrations and technological intensities of the exports reveal that the shares of high tech and medium-high tech products in the whole export basket decreased and Turkey’s dependence particularly on exports of automotive and textiles plummeted during Covid-19 crisis. Sectoral trade intensity findings infer that some international markets like Ukraine have become more important for selected Turkish exports. As Turkish economy reopened as of June 1, 2020, increasing world demand compounded by the recent depreciation of the Turkish lira against foreign currencies can create a new opportunity for Turkey to rebalance her economy in the future and pivot to a high-tech, surplus-generating export base by benefiting more from the re-organization of global and regional value chains while mitigating economic impacts of the crisis.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44462 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[839-854]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/749 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemi Dönemi Uzaktan Eğitim Sürecinde Öğretmen Görüşlerine Göre Türkçe Eğitimi]]> <![CDATA[Turkish Education During Covid-19 Pandemic Distance Education Process]]> <![CDATA[Yavuz Selim BAYBURTLU]]> <![CDATA[Uzaktan TTürkçe eğitimi,pandemi sürecinde Türkçe öğretimi, covid-19 Türkçe dersi, uzaktan eğitim, eba Türkçe dersi.]]> <![CDATA[Distance Turkish education, Turkish education during pandemic, Covid-19 Turkish education, distance education, EBATurkish course]]> <![CDATA[Bu çalışma Covid-19 pandemi uzaktan eğitim sürecinde Türkçe eğitiminin durumunu tespit etmek ve bu konuda Türkçe öğretmenlerinin görüşlerini ortaya koymak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmaya Antalya merkez ilçelerinden 30 Türkçe öğretmeni katılmıştır. Türkçe öğretmenlerine uzman görüşleri doğrultusunda geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile sorular yöneltilmiştir. Ülkemizde sık sık depremler yaşanmakta ve şu sıralarda yaşanılan salgın hastalıklar gibi nedenlerle okulların tatil edilmesi, eğitime ara verilmesi gerektiği durumlarda eğitim sistemimizin durumunun test edilebilmesi, bu tür durumlarda yaşanabilecek aksaklıkların ve sorunların tespit edilerek uzaktan eğitim süreçlerinin daha sağlıklı yürütülebilmesi adına bu çalışmada tespit edilen sonuçlar oldukça önemlidir. Araştırmaya katılan Türkçe öğretmenlerinin %87’sinin okulların tatil edildiği pandemi döneminde Türkçe derslerini işlemeye çalıştığı, öğrencilerin Türkçe eğitiminden kopmamaları için imkânlar dâhilinde çeşitli video ders programlarını kullanarak, çeşitli sosyal mesajlaşma uygulamalarını kullanarak öğrenciler ve öğrenci velileri ile iletişim halinde oldukları, Türkçe derslerini işlemeye çalıştıkları anlaşılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenler öğrencilerin bir kısmında bilgisayar, tablet gibi cihazların olmayışından canlı derslere katılamadıklarını ifade etmiştir. Eba canlı ders uygulamasının bağlantı sorunları olması, zaman sınırlaması olması gibi çeşitli aksaklıklarının olduğunu ifade eden katılımcılar bu olumsuzlukların zaman içinde azaldığını ifade etmiştir. Türkçe öğretmenleri velilerin bir kısmının bu süreçte ilgisiz olduğunu, öğrencileri bilgisayar başındayken takip etmediklerini, özellikle her ikisi de çalışan velilerin çocuklarının süreç için kontrolsüz kaldığını ifade etmiştir. Bu sürecin bazı öğrencilerde ekran bağımlılığı oluşmasına neden olduğunu ifade eden öğretmenler velilerin de bu konuda eğitilmesi gerektiğini belirtmiştir. Türkçe öğretmenleri öğrencilerin derslere katılım düzeylerinin istenilen seviyede olmadığını ifade etmiştir. Araştırmaya katılan Türkçe öğretmenleri Türkçe ders kitaplarının eba eğitim ağıyla etkileşimli olması gerektiğini, ders kitabı içeriğinin dijital içerikler bağlamında düzenlenmesinin faydalı olacağını ifade etmiştir. Ayrıca Türkçe öğretmenlerinin dijital içerik geliştirme konusunda eğitim almalarının faydalı olacağı ifade edilmiştir. Eba eğitim ağının tüm öğrencilerin aynı anda ve istedikleri saatte faydalanabileceği şekilde alt yapısının güçlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Türkçe öğretmenleri öğrencilerin kitap okuma ilgilerini arttıracak dijital uygulamaların ve öykülerin geliştirilmesinin faydalı olacağını dile getirmiştir.]]> <![CDATA[This study was conducted to identify the status of Turkish education and the views of Turkish teachers during the Covid-19 pandemic distance education process. 30 Turkish teachers from central provinces of the city of Antalya participated in the study. Turkish teachers were asked questions using a semi-structured interview form prepared in alignment with expert opinions. The results of this study are significant in terms of testing the status of our education system when there is a need for suspending education due to earthquakes which happen frequently in our country and the current pandemic, and managing remote education processes better by identifying obstacles and issues that can be faced in these situations. It was found that 87% of the Turkish teachers participated in the study tried to teach lessons, that they interacted with students and parents by using various social messaging applications, using various video lessons available to keep students engaged during the pandemic in which schools were suspended. Teachers stated that some students could not attend live classes as they did not have devices such as computers or tablets. Challenges such as connection issues of the EBAlive lesson application and time limitations decreased over time, according to participants’ statements. Turkish teachers stated that some parents were not interested during this process, that they didn’t monitor students when working on computers, and especially in cases where both parents worked, their children were not controlled during the process. Teachers stating that this process caused screen addiction in some students also said that parents should be trained on this subject matter. Turkish teachers stated that students' attendance levels were not at the desired level.Turkish teachers who participated in the study stated that Turkish textbooks should be interactive with the EBAeducation network, and that it would be beneficial to arrange the content of the textbook in the context of digital content. It was also stated that it would be beneficial for Turkish teachers to receive training on digital content development. It was stated that the infrastructure of the EBA education network should be strengthened so that all students can benefit at the same time and at any time. Turkish teachers stated that it would be beneficial to develop digital applications and stories that would increase students' interest in reading books.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44460 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[131-151]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/750 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri]]> <![CDATA[Vocational College’s Students’ Perceptions of Distance Education]]> <![CDATA[Mehmet Nuri GÖMLEKSİZ]]> <![CDATA[Emine Kübra PULLU]]> <![CDATA[Eğitim Bilimleri,Uzaktan eğitim, Meslek yüksekokulu, Pandemi, Covid-19]]> <![CDATA[Educational sciences, Distance education, Vocational college, Pandemic, Covid-19]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı meslek yüksekokulu öğrencilerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Kayseri Üniversitesi Develi Hüseyin Şahin Meslek Yüksekokulu Bilgisayar Teknolojileri bölümünden beş öğrenci; Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı bölümünden sekiz öğrenci; Çocuk Gelişimi bölümünden on sekiz öğrenci ve Lojistik bölümünden beş öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olgu bilimi (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu maksimum çeşitlilik örneklemesine göre belirlenmiştir. Gönüllülük esas alınarak 28 kadın ve 8 erkek olmak üzere toplam 36 öğrenci çalışmaya dâhil edilmiştir. Veri toplama sürecinde öncelikle Fırat Üniversitesi’nden Etik Kurul onayı (97132852/100/sayılı) alınmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulan ve 10 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış bir görüşme formu kullanılmıştır. Veriler betimsel analiz yöntemine göre analiz edilmiştir. Öğrencilerin görüşleri analiz edildiğinde uzaktan eğitim sistemine ve derslere etkisine ilişkin olarak olumlu ve olumsuz bağlamda sonuçlar elde edilmiştir. Çalışmanın sonucunda; ‘öğrencilerin uzaktan eğitim kararına yönelik hisleri’, ‘üniversitenin sunduğu uzaktan eğitim sistemi ile ilgili düşünceler’, ‘üniversitenin yapmış olduğu bilgilendirme ve destek çalışmaları’, ‘canlı ders uygulamalarının öğrenme süreci üzerindeki olumlu etkileri’, ‘canlı ders uygulamalarının öğrenme süreci üzerindeki olumsuz etkileri’, ‘uzaktan eğitim sisteminde yer alan aktiviteler’, ‘derslerin uzaktan eğitme uygunluğu’, ‘sistemden kaynaklanan olumsuzluklar’, ‘teknolojik alt yapı ile ilgili sorunlar’ ve ‘yüz yüze eğitim ile uzaktan eğitim sisteminin eş zamanlı olarak kullanılabilirliği’ şeklinde 10 ana tema ortaya çıkmıştır. Öğrenciler uzaktan eğitim sistemine ilişkin hem olumlu hem de olumsuz görüşler bildirmişlerdir. ]]> <![CDATA[The aim of this qualitative study is to determine vocational college’s students’ perceptions of distance education. Study group included 36 students enrolled at the departments of Computer Technologies (five students), Office Management and Executive Assistance (eight students), Child Development (18 students) and Logistics (five students) at Develi Hüseyin Şahin Vocational College of Kayseri University during Spring term of 2019-2020 academic year. Phenomenology, one of the qualitative research designs, was used in the study. Study group was selected based on maximum diversity sampling. Volunteer students were included into the study. An interview form including 10 semi-structured questions developed by the researchers was used as the data collection tool. The data were analyzed based on descriptive analysis method. Study results revealed that students’ had both positive and negative opinions to wards distance education. Ten themes were determined based on study results; ‘students’ feelings to wards the decision of distance education’, ‘opinions on distance education system the university offered’, ‘information and support activities by the university’, ‘positive effects of online courses on learning process’, ‘negative effects of online courses on learning process’, ‘activities in distance education system’, ‘suitability of courses for distance education’, ‘system problems’, ‘technological infrastructure problems’ and ‘simultaneous use of face to face education and distance education system’. Several recommendations are suggested based on the study results. The students expressed both positive and negative opinions about the distance education system.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44456 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[477-502]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/751 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs (Covid-19) Pandemisinin Olası Etkilerinin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Evaluation of Possible Impacts of Coronavirus (Covid-19) Pandemic ]]> <![CDATA[Doğan Şafak POLAT]]> <![CDATA[Uluslararası İlişkiler, Koranavirüs, Covid-19, İnsan güvenliği, Ekonomik etkiler]]> <![CDATA[International Relations, Coranavirus, Covid-19, Human security, Economic effects]]> <![CDATA[Tarih boyunca insanlık çeşitli salgınlara maruz kalmıştır. Aralık 2019’da Çin’in Vuhan şehrinde tespit edilen ve hızla yayılan Koronavirüs (Covid-19) salgını tüm dünyayı derinden etkilemiştir. Koronavirüs salgını Türkiye’de de 10 Mart 2020 tarihinden itibaren görülmeye başlamış ve alınan önlemler sayesinde salgının yurt içinde yayılma hızı önemli ölçüde yavaşlatılmıştır. Salgının çeşitli etkileri olmakla birlikte bu çalışmada söz konusu etkiler genel olarak üç başlıkta toplanmıştır. Bunlardan birincisi insan güvenliği ya da insan sağlığı ile ilgili olanıdır. Salgın nedeniyle dünyada çok sayıda insan virüse yakalanmış ve bir kısmı hayatını kaybetmiştir. 3 Haziran 2020 tarihi itibarıyla hayatını kaybedenlerin sayısı 378.000’in üzerinde olmuştur. İkinci etki salgının yol açtığı toplumsal etki ile ilgilidir. Karantina döneminde virüs tehdidi nedeniyle insanların evde kapalı kalmaları, maske takmaları ve sosyalleşememeleri, özellikle 65 yaş üstü olanlar için psikolojik sorunlar yaratmıştır. Üçüncüsü ise virüsün ekonomik etkileri ile ilgilidir. Salgın nedeniyle ortaya çıkan ekonomik krizde küresel ölçekte ekonomik tedarik zincirleri kırılmış, ülkelerin ekonomileri daralmaya gitmiş, birçok firma iflas etmiş ve insanlar işsiz kalmıştır. Koronavirüs salgını ile birlikte küreselleşme de sorgulanmaya başlamış ve küresel bir sorun karşısında harekete geçmesi gereken uluslararası örgütlerin yetersiz kaldıkları görülmüştür. Bunun neticesinde devletler kendi başlarına uluslararsı bir soruna karşı ulusal çözümler aramaya başlamışlardır. Devletler, kapasiteleri nispetinde salgına karşı benzeri görülmemiş tedbirler alarak mücadele etmektedirler. Bu çalışma koranavirüs salgınının dünyada ne gibi olası etkilerinin olabileceği değerlendirilecektir. Çalışmada ayrıca virüsün Türkiye’ye olan etkilerine de yer verilecektir. ]]> <![CDATA[Throughout history, humanity has been exposed to various epidemics. The Coronavirus (Covid-19) epidemic, which emerged in Wuhan, China in December 2019 and spread in a short time deeply affected the whole world. Coronavirus outbreak first appeared in Turkey, on March 10, 2020. Thanks to the measures taken, the pandemic spread rate has slowed down considerably. Although the outbreak has various effects, in this study these effects are generally classified under three headings. The first one is about human security or human health. Due to the epidemic, a large number of people have caught the virus and some died. As of June 3, 2020, the number of people who died was over 378,000. The second effect is about the social effects caused by the outbreak. In the lockdown period, people’s being closed at home, wearing masks and not being able to socialize due to the threat of viruse created psychological problems especially for those over 65 years old. The third concerns the economic effects of the virus. Due to the economic crisis that emerged during the epidemic, economic supply chains were broken on a global scale, the economy of the countries shrank, many companies went bankrupt and people became unemployed. With the coronavirus epidemic, globalization has also started to be questioned and it has been observed that international organizations that need to act against a global problem are inadequate. As a result, states have started to search for national solutions to the international problem on their own. States are fighting against the epidemic in their capacities by taking unprecedented measures. This study will evaluate the possible effects of the choranavirus epidemic in the world. In this study it will be discussed at the effects of the virus to Turkey as well.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44454 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[781-794]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/752 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Doğal Ayıklanmacılık Yaklaşımına Göre Covid-19 Sürecinde Örgütlerin Değişimine Yönelik Bir Tartışma]]> <![CDATA[A Discussion on the Change of Organizations During the Covid-19 Period According to the Natural Selection Approach]]> <![CDATA[AHMET İLHAN]]> <![CDATA[Örgüt, Doğal Ayıklanmacılık Yaklaşımı, Covid-19, Değişim, Örgütsel Değişim]]> <![CDATA[Organization, Natural Selection Approach, Covid-19, Change, Organizational Change]]> <![CDATA[Covid-19 süreci, pandemi ilan edilmesiyle birlikte sosyal ve ekonomik alanda birçok değişimin yaşanmasına ve bu değişimlerin hayatımızın yeni gerçeklikleri olmasına yol açmıştır. Bununla birlikte pandemi süreci örgütler ve işgörenler açısından iş yapma pratiklerini strateji, zaman, mekân ve sektör değişkenleri açısından büyük bir hızla değiştirmeye başlamıştır. Bu kapsamda özellikle örgütsel araştırmaları geliştirmek ve kapsamını artırmak, örgütsel değişim ve hayatta kalmayı açıklamak için biyoloji temelli evrimsel bir yaklaşım olan doğal ayıklanmacılık (seçilim) ilkeleri kullanılmıştır. Bu çalışma, Covid-19 sürecinin kriz ve değişim aşamalarıyla birlikte örgütler üzerinde meydana getirdiği değişimlerin neler olduğunu ve bu değişimlere karşı örgütlerin doğal ayıklanma çerçevesinde nasıl reaksiyon gösterdiğini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca Covid-19 sürecinde örgüt ve değişim ilişkisi kapsamında örgütlerin çevresel baskılara karşı hangi örgütsel değişim türlerine maruz kaldığı doğal ayıklanma yaklaşımı ilkeleri bağlamında belirlenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda örgütlerin maruz kaldıkları değişim türünü ve bunun sonucunda doğal ayıklanma süreçleri sonucundaki ileriye dönük konumlarını öngörmek mümkündür. Araştırmadan elde edilen bilgiler doğrultusunda, Covid-19 sürecinde kriz ve değişim aşamalarının ortaya çıkardığı yeni gerçeklikler ve sürecin baskıladığı koşullar sonucunda örgüt formunun değişmeye başladığı tespit edilmiştir. Buna göre covid-19 sürecinde örgütlerin; plansız, makro, ani, zamana yayılmış, proaktif ve reaktif, aktif ve pasif ile devrim niteliğinde değişim gösterdiklerini söyleyebiliriz. Bu değişimlerin sonucunda bazı örgütler, doğal ayıklanmacılık yaklaşımına göre çeşitlenir, tutunur, yayılır ve var olma mücadelesini kazanır. Buna karşılık bazı örgütler ise değişime uyum sağlayamaz, zararlı veya faydasız çeşitlenir ya da kaynak teminini sağlayamamasından dolayı ayıklanıp yaşam mücadelesini kaybeder ve yok olur. ]]> <![CDATA[The Covid-19 outbreak, with its announcement as a pandemic, caused numerous changes in the social and economic fields, and these changes have become the new realities of our lives. Besides, the pandemic outbreak has begun to change the business practices for organizations and employees at a rapid pace in terms of the strategy, time, place, and sector variables. In this context, the principles of natural selection, which is an evolutionary approach based on biology, have been used especially to develop and expand the scope of organizational research and to explain organizational change and survival. This study aims to determine what changes the Covid-19 process has brought on organizations, along with the stages of crisis and change, and how organizations react to these changes within the framework of natural selection. Furthermore, in respect of the relationship between organizations and change during the Covid-19 outbreak, an attempt has been made to determine the types of organizational change that the organizations are subjected to due to environmental pressures in the context of the principles of the natural selection approach. In this context, it is possible to foresee the type of change that organizations are exposed to and their forward-looking positions as a result of the natural selection processes. In line with the information obtained from this research, it was determined that the form of the organizations started to change as a result of the new realities revealed by the crisis and changes during the Covid-19 outbreak and the conditions set by the pandemic. Accordingly, we can say that, during the Covid-19 outbreak, the organizations have gone through unplanned, macro, sudden, extended, proactive and reactive, active and passive, and revolutionary changes. As a result of these changes, according to the natural selection approach, some organizations diversify, cling, spread and win the fight for existence. On the other hand, if some organizations cannot adapt to change, diversify harmfully or uselessly or cannot provide resources, they lose their fight for survival and disappear. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44452 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[539-558]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/753 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Sürecinde Online Seslifoto (OSF) Yöntemiyle Biyopsikososyal Manevi ve Ekonomik Meseleleri ve Genel İyi Oluş Düzeyini Ele Almak: OSF’nin Türkçeye Uyarlanması]]> <![CDATA[Utilizing Online Photovoice (OPV) Methodology to Address Biopsychosocial Spiritual Economic Issues and Wellbeing during COVID-19: Adapting OPV to Turkish]]> <![CDATA[Ahmet TANHAN]]> <![CDATA[Psikolojik Danışmanlık, COVID-19, Online Seslifoto (OSF) Metodolojisi, Ekolojik Sistemler Teorisi (EST), Halk Sağlığı, Ruh Sağlığı, Eğitim, Üniversite Öğrencisi, Biyopsikososyal Manevi Ekonomik Meseleler, Maneviyat, Spiritüalizm, Rehberlik, Topluluk Temelli Katılımlı Araştırma (Tektaş), Pandemi, Sosyal Adalet, Aktif Sosyal Savunuculuk, Online Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz, Toplum Psikolojisi, Seslifoto, Sesfoto, Yöntem, Teknik]]> <![CDATA[Counseling, COVID-19, Online Photovoice (OPV) Methodology, Ecological Systems Theory (EST), Public Health, Mental Health, Education, College Students, Biopsychosocial Spiritual Economic Issues, Community-Based Participatory Research (CBPR), Community-Based Participatory Action Research (CBPAR), Ally Development, Pandemic, Spirituality, Social Justice, Active Social Advocacy, Online Interpretative Phenomenological Analysis (OIPA), Community Psychology, Photovoice, Method, Technique]]> <![CDATA[Bu araştırmada yazar (1) COVID-19 sürecinde üniversiteli öğrencilerin yaşamını kolaylaştıran ve zorlaştıran en önemli biyolojik, psikolojik, sosyal, manevi/spiritüel ve ekonomik faktörleri Online Seslifoto tekniğini (OSF) kullanarak katılımcıların kendi biricik perspektifinden incelemiş; (2) katılımcılardan gönüllü olanlarla beraber sonuçları online yollarla ilgili ve yetkili kişilere ulaştırarak yaşamı kolaylaştıran faktörlerin ihtiyaç duyulan düzeyde arttırılması ve zorlaştıran faktörlerin ise etkili bir şekilde ele alınarak meselelerin çözüme kavuşturulması için aktif sosyal savunuculuk yapmış; (3) katılımcıların kolaylaştırıcı ve zorlaştırıcı faktörleri Ekolojik Sistemler Teorisinin (EST) hangi sistemlerine atfettiğini belirlemiş ve son olarak (4) OSF’nin İngilizcede yani orijinal hâlinde kullanıldığı kadar Türkçede de işlevsel bir şekilde kullanılabilmesi için bağlamsal bir perspektiften OSF’yi Türkçeye uyarlamış ve kullanmıştır. Araştırmanın teorik çerçevesini Ekolojik Sistemler Teorisi (EST) bağlamında Topluluk Temelli Katılımlı Araştırma (TeTKA) oluşturmuştur. Veri toplamak için nitel yöntemler arasında yer alan OSF tekniği ve veriyi analiz etmek için Online Yorumlayıcı Fenomenolojik Analizi (OYFA) yaklaşımı kullanılmıştır. Araştırmaya toplamda 148 üniversite öğrencisi katılmış; 127 kişi onam formunu onaylayarak nihai örneklemi oluşturmuştur. Kolaylaştırıcı faktörler 19 ana tema oluşturmuştur; en önemli kolaylaştırıcı ana temalar ve oranları şöyle olmuştur: Kendinde yani mindful olma (%32), aile/arkadaş ilişkileri (%18) ve maneviyat/spiritüalizm (%18). Zorlaştırıcı faktörler 21 ana tema oluşturmuştur; en önemli zorlaştırıcı ana temalar ve oranları şöyle olmuştur: sevilen insanlarla fiziki olarak beraber olamamak (%26), psikolojik meseleler (%21) ve online/uzaktan eğitim (%21). Katılımcılar kolaylaştırıcıları ve zorlaştırıcıları EST sistemlerine sırasıyla şöyle atfetmiştir: Bireysel/içsel (%86; %76), mikrosistem (%10; %71), ekzosistem (%46; %58) ve makrosistem (%35; %48). Araştırmacı ve gönüllü katılımcılar sonuçları ilgili ve yetkili kişilere gerçek ve online ortamlarda ulaştırarak kolaylaştırıcıların ve zorlaştırıcıların ihtiyaç düzeyine göre ele alınıp genel hayat kalitesinin artırılması ve meselelerin çözüme kavuşturulması için aktif sosyal savunuculuk yapmıştır. Yazar araştırma, sağlık ve yönetim gibi hizmet verme, eğitim ve aktif savunuculuk gibi dört temel alan için spesifik uygulamalar önermiştir. Bu dört temel alandaki profesyonel çalışanlar insanların biyopsikososyal manevi ve ekonomik durumunu bütüncül bir perspektiften hem pozitif hem de anormal psikoloji perspektifinden anlamak, yaşam kalitesini EST’nin tüm düzeylerinde senkronize ve dengeli bir şekilde artırmak ve yaşadıkları meseleleri en etkili şekilde ele almak için OSF’yi ve mevcut araştırmanın sonuçlarını kullanabilir. OSF’nin insanları manipüle etmeden yaşadıkları durumu onların biricik perspektifinden anlama noktasında, özellikle de insanların yüz yüze bir araya gelmesinin zor olduğu pandemi, endemi, savaş ve doğal afet durumlarında veya katılımcıların çok olduğu durumlarda diğer birçok nitel tekniğe göre avantaj sağladığı görülmüştür. Araştırmacı bu çalışma için etik kurul izni almıştır.]]> <![CDATA[In this study, the researcher focused on four main goals: (1) understanding the most important biopsychosocial spiritual and economic facilitators and barriers of college students during COVID-19 from their own unique perspective utilizing Online Photovoice (OPV); (2) advocating with the volunteer participants and partners to convey the results in all possible ways, especially through online avenues due to the pandemic process, to the key people and institutions in order to enhance the facilitators and address the barriers; (3) examining participants’ attribution of facilitators and barriers based on Ecological Systems Theory (EST) levels; and finally, (4) adapting and utilizing OPV in Turkish in a way so that it can be fully functional as it is used in its original English version. In this study, the researcher utilized the adapted Turkish version of OPV to collect data. He then utilized Online Interpretative Phenomenological Analysis (OIPA) with some slight changes to analyze the data. The theoretical framework of the research consisted of Community-Based Participatory Research (CBPR) grounded in EST. In total, 148 college students fully participated and 127 consented for the research. The whole research was conducted online. Nineteen main facilitator-related themes emerged, and the three most expressed were being mindful or present at the moment (32%), having family or friends (18%), and practicing spiritual activities (18%). Twenty-one main barrier-related themes emerged, and the three most reported barriers were not being able to physically spend time with loved ones (26%), psychological issues (21%), and online/distant education (21%). Participants attributed the facilitator and barriers to EST levels respectively as follows: individual/intrapsychic factors (86%; 76%), microsystem (10%; 71%), exosystem (46%; 58%), and macrosystem (35%; 48%). The researcher provided practical implications in four areas: Research, social services (e.g., health, mental health, local and general administration), education, and advocacy from a holistic biopsychosocial, spiritual, economic, and contextual perspective. Results of the study as well as ongoing advocacy efforts indicate that adapted OPV with the theoretical framework selected can be effectively utilized to examine and address biopsychosocial, spiritual, economic, and other contextual issues at the individual, group, and/or community levels. OPV seems much more effective especially during difficult times (e.g., pandemic, endemic, conflicts, lack of safety,) when it is relatively a lot more difficult to be outdoors and interact socially with other people. OPV also provides several crucial advantages including reaching out to many underprivileged and disempowered diverse groups. OPV also protects anonymity while also allowing volunteer participants to voice their experiences accessible to others and as a result, be able to advocate publicly for improving wellbeing and address issues from a biopsychosocial spiritual and economic perspective. The researcher obtained an institutional review board approval for this study.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44451 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[1029-1086 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/754 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Pandemi Sürecince Sağlık Çalışanlarında İş Tutkusu, Duygusal Emek ve İş Aile Zenginleşmesi İlişkisinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Relationship between Work Passion, Emotional Labor and Work Family Enrichment in Healthcare Professionals During the Pandemic Process]]> <![CDATA[Ufuk BEKTAŞ]]> <![CDATA[Mehmet ÇETİN]]> <![CDATA[COVİD-19, İş aile zenginleşmesi, İş Tutkusu, Duygusal Emek, Sağlık çalışanları ]]> <![CDATA[COVID-19, Work Family Enrichment, Work Passion, Emotional Labor, Healthcare professionals]]> <![CDATA[COVİD-19 Pandemisinin bu süreçte en zorlu ve önemli rolü üstlenen sağlık çalışanlarının psikolojileri üzerindeki etkilerini analiz etmek sürecin etkili yönetimi için oldukça değerlidir. İçinde bulunduğumuz durumun benzersiz özelliklerinin kavramları ve aralarındaki ilişkileri nasıl şekillendirdiğini keşfetmek literatüre de önemli katkı sağlayacaktır. Pandeminin getirdiği stresörler nedeni ile olumsuz duygunun sık ve yüksek seviyelerde yaşanması beklenen bir durumdur. İşin niteliği gereği iletişimin, insan temasının ve etkileşimin sık ve önemli olduğu bu alanda, sağlık çalışanlarının hastalara ve çalışma arkadaşlarına yaşadıkları duyguları yansıtırken deneyimledikleri duygusal emek yüksek önem arz etmektedir. İşlerine duydukları tutku ve iş aile zenginleşmesi, çalışanların pandeminin olumsuz psikolojik etkileri ile baş ederken kullanabilecekleri en önemli kaynaklar olarak öne çıkmaktadır. Bu araştırma sağlık sektörü çalışanlarının duygusal emekleri üzerinde iş tutkusunun doğrudan ve iş aile zenginleşmesi aracılığı ile etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma için, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Etik Kurulundan etik kurul onayı alınmıştır. Araştırma kapsamında 138 sağlık çalışanına ulaşılmış ve toplanan veriler SPSS ve AMOS programları kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçları uyumlu tutkunun iş aile zenginleşmesinin her iki boyutunu olumlu yönde etkilediğini, yüzeysel duygusal emek üzerinde anlamlı, doğrudan ve negatif etkisinin, samimi duygular üzerinde ise pozitif etkisinin olduğunu göstermiştir. Aileden işe zenginleşme derin duygusal emeği anlamlı seviyede artırmaktadır. Uyumlu tutkunun iş aile zenginleşmesi aracılığı ile derin duygusal emek ve yüzeysel duygusal emek üzerinde anlamlı dolaylı etkisi olduğu bulunmuştur. Sağlık çalışanlarının iş tutkusunu artıracak politikalar, etkili liderlik ve insan kaynakları uygulamaları deneyimledikleri duygusal emek üzerinde doğrudan etkiye sahip olacaktır. Bunun yanında çalışanların yaşamlarının önemli bir bileşeni olan aileleri ile birlikte ele alınması ve iş aile dengesini destekleyecek uygulamalarla iş aile zenginleşmesinin olumlu etkisinden yararlanılması yüksek önem arz etmektedir. ]]> <![CDATA[Analyzing the effects of COVID-19 Pandemic on the psychology of healthcare professionals, who have played the most challenging and important role in this process, is very valuable for the effective management of the pandemic. Discovering how the unique characteristics of the current situation shape the concepts and the relationships among them will also contribute significantly to literature. Due to the stressors brought by the pandemic, negative emotions are expected to be experienced frequently and at high levels. Communication, human contact and interaction are frequent and crucial in healthcare profession due to the nature of the job, thus, the emotional labor experienced by employees while reflecting their feelings on patients and colleagues is of great importance. The passion for work and the work family enrichment stand out as the most important resources that employees can utilize to cope with the negative psychological effects of the pandemic. This research aims to investigate the direct and indirect (through work family enrichment) effects of work passion on the levels of emotional labor of healthcare professionals. The research tools are approved by İstanbul Sabahattin Zaim University Ethics Committee. Within the scope of the research, 138 healthcare professionals were reached and the data collected was analyzed using SPSS and AMOS programs. The results of the study showed that harmonious passion affects both dimensions of work family enrichment positively and significantly, has direct and negative effect on surface acting and positive effect on expression of naturally felt emotions. Family to work enrichment increases deep acting significantly. Harmonious passion has a significant indirect effect on deep acting and surface acting through work family enrichment. Policies, effective leadership and human resources practices that will increase the passion of workforce can have a direct impact on the emotional labor levels of employees. In addition, it is of great importance to consider employees with their families, which is an important component of the employees' lives, and to benefit from the positive effects of work family enrichment through practices that will support the work-family balance.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44449 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 189-204 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/755 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs Salgını Üzerine Spiritüel Bir Okuma Denemesi]]> <![CDATA[An Attempt to Interpret the Coronavirus Pandemic with a Spiritual Perspective]]> <![CDATA[Mustafa Naci KULA]]> <![CDATA[Covid19, Pandemi, Maneviyat, Nefs, Ruh]]> <![CDATA[Covid 19, pandemic, spirituality, en-nafs, soul]]> <![CDATA[Bu makale, 2020 yılının ilk aylarından itibaren bütün dünyayı etkilemeye başlayan koronavirüs (Covid-19) salgını ile ilgili spiritüel açıdan bir okuma denemesini kapsamaktadır. Bu çalışmada salgının belirgin özelliklerine odaklanılarak salgının bize neyi öğretebileceği hakkında spiritüel açıdan bir değerlendirme yapılacaktır. İlk önce Çin’in Wuhan kentinde ortaya çıkan ve diğer ülkelere yayılan salgının en sık görülen belirtileri belirtileri, inatçı ve kuru öksürük, nefes alma zorluğu ve yüksek ateştir. Ancak kuluçka döneminde virüsün kimin taşıdığının bilinmemesi pandemiyle başa çıkmada yaşanan en büyük zorluklardandır. Koronavirüsün hızla yayılması sonucu ülkeler sıkı tedbirler almıştır. Bu tedbirlerin başında maske takmak, sosyal mesafeyi korumak, bireysel izolasyon yapmak ve hijyene dikkate etmek gelmiştir. Ayrıca, seyahat sınırlandırmaları ve okulların tatil edilmesi gibi bazı ek tedbirler de alınmıştır. Bütün bunlar yeni bir yaşam tarzını beraberinde getirmiştir. Böylesi bir pandeminin neden bu zamanda ve bu kadar zorlayıcı bir şekilde dünyayı etkilediği sorgulamak ve cevaplamaya çalışmak insan olmanın doğal bir sonucudur. Bu ve benzeri sorulara farklı açılardan cevaplar bulunabilir. Bu yüzden, konuya spiritüel açıdan cevaplar vermek de mümkündür. Korona virüsün hayatın olağan akışını büyük değişikliklere sebep olacak şekilde etkileyen bir pandemiye sebep olması bir yandan da insanlığın içinde bulunduğu durumu anlamlandırmasına ve yaşadığı sıkıntılar açısından alternatif çıkış noktaları aramasına da rehberlik yapabilir. İnsanlığın gittikçe bencilleştiği ve insanların birbirine yabancılaştığı günümüz dünyasında koronavirüs salgını, zor durumlarda belirsizlik duygusu yaşayan insanları anlamaya, nefs ve nefes arasında bir ilişki kurmaya ve ev kavramını yeniden değerlendirmeye olanak sağlamaktadır. ]]> <![CDATA[This article consists of an attempt to interpret the coronavirus (Covid-19) pandemic, which started to affect the whole world in the first months of 2020, with a spiritual perspective. In this study, an evaluation of what the pandemic could teach us will be made with a spiritual point of view by focusing on the distinct features of the pandemic. The most common features of the pandemic, which first started in Chinese city of Wuhan and then spread to the whole world, are dry and persistent cough, shortness of breath and high fever. However, the fact that who carries the virus in the incubation period cannot be known is one of the biggest challenges in dealing with the pandemic. Countries have taken strong measures due to the rapid spread of the coronavirus. The most important ones are wearing face masks, keeping social distance, having self-isolation and paying attention to hygiene. Besides, extra precautions such as travel restrictions and closing schools were also taken. All of these have brought forth a new life style. It is part of human nature to inqure and try to answer why such a pandemic hit the world in this particular time and in such a challenging way. These and similar questions could be answered with different points of view. Therefore, it is also possible to answer them with a spiritual perspective. That the coronavirus caused a pandemic which affected the usual flow of life, resulting in major changes, might guide people to interpret the situation they are in and seek for alternative solutions for their problems. In today’s world, in which people are becoming more and more selfish and alienated from each other, the pandemic offers an opportunity for individuals to understand the people who experience the feeling of uncertainty in difficult circumstances, make a connection between the concepts of human soul and breath and re-evaluate the notion of home.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44443 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[683-694]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/756 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemi Sürecinde Dijital Diplomasi: T.C. Dışişleri Bakanlığı Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[ Digital Diplomacy in Covid-19 Pandemic Period: A Research on T.R. Ministry of Foreign Affairs]]> <![CDATA[Emel TANYERİ MAZICI]]> <![CDATA[İletişim, Dijital Diplomasi, Kamu Diplomasisi, Kovid-19, Pandemi, Dış İşleri Bakanlığı]]> <![CDATA[Communication, Digital Diplomacy, Public Diplomacy, Covid-19, Pandemic, Twitter, Ministry of Foreign Affairs]]> <![CDATA[Dünya genelinde yaşanan politik, ekonomik ve sosyal değişiklikler uluslararası sistemin yönünü belirlemektedir. Devletlerarası ilişkide çok önemli bir kavram olan diplomasi faaliyetleri de dijitalleşen dünyaya ayak uydurmakta ve kendini dijital platformlarda göstermektedir. Devletlerin stratejik iletişiminde önemli bir yeri olan kamu diplomasisi faaliyetlerinin dijital ağlar üzerinden yürütülmesi diyalog tesis etme ve geniş kitlelere erişim açısından önemli olmaktadır. Özellikle dünyayı bir anda tek bir gündeme kitleyebilen pandemi süreci için de bu durum ayrıca önemlidir. Bu bağlamda, bu çalışma teknolojik gelişmelerin devletler ve toplum genelinde kullanımının yaygınlaşmasıyla önemi artan dijital diplomasi faaliyetlerinin Covid-19 pandemi süreciyle beraber nasıl bir değişim gösterdiğini incelemek amacıyla gerçekleştirilmektedir. Çalışmada TC Dış İşleri Bakanlığı’nın sosyal medya hesaplarından İngilizce twitter hesabı @MFATurkey incelenmiştir. Bu doğrultuda yapılacak olan araştırmada içerik analizi kullanılmıştır. Analizde kullanılacak kategorilerin belirlenmesinde Uysal ve Schroeder (2019) ve Strauß vd. (2015) tarafından yapılan çalışmalardan faydalanılmış olup araştırmanın içeriğine ve sorularına uygun olarak yeni ve alt başlıklar eklenmiştir. Araştırma sonucuna göre politik paylaşımlar yanında pandemi sürecinde Covid-19 ile ilgili paylaşımlarda yer almaktadır. Tweetlerde bilgi ve haber paylaşımı temel amaç olmakla beraber bu esnada kamu diplomasisi, görünürlük ve öz tanıtım açısından da dünya kamuoyuna mesajlar verilmesi amaçlanmıştır. Etkileşim kanallarının daha çok çeşitlendirilebileceği düşünülmekle beraber sosyal ağların devletlerin iletişim yönetiminde önemli yeri olduğu kanısına varılmıştır. Çalışma, dijital iletişim ihtiyacının ve kullanımının arttığı Covid-19 pandemi döneminde yürütülen dijital iletişim faaliyetlerinin TC Dış İşleri Bakanlığı sosyal medya hesabı örneğinde değerlendirilmesiyle konuya dair güncelliği ve yakın geçmişe dair özgünlüğü açısından önem taşımaktadır.]]> <![CDATA[Politic, economic and social changes living around the world determine the direction of international system. An important concept in interstate relations, diplomacy activities keep pace with digitalized world and show themselves on digital platforms. Conducting activities of public diplomacy on digital networks which has an important role in strategic communication of states is important for establishing dialog and accessing large mass. This is also important for the pandemic process, which can lock the world onto a single agenda at a time. This study is conducted to examine how digital diplomacy activities, which have become more important with widespread use of technological developments throughout the states and society, have changed along with the Covid-19 pandemic process. English twitter account @MFATurkey which is one of the social media accounts of T.R. Ministry of Foreign Affairs, was examined in the study. Content analysis was used in the research to be carried out in this direction. In determination of the categories to be used in the analysis, studies conducted by Uysal and Schroeder (2019) and Strauß et al. (2015) were used and new and subheadings were added in accordance with the content and questions of the research. According to research result, there are also shares about Covid-19 in addition to political shares in pandemic period. Besides sharing information and news is the main purpose in tweets, it is aimed to give messages to the world public opinion in terms of public diplomacy, visibility and self-promotion. It is of the opinion that at social networks has an important role in the communication management of states, although the interaction channels are thought to be more diversified. The study is important in terms of its current and uniqueness in the recent past by evaluating digital communication activities carried out in the Covid-19 pandemic period, in which the need and use of digital communication increased, is important in terms of current relevance and originality of study in case of the T.R. Ministry of Foreign Affairs.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44438 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[1087-1104]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/757 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Salgın Sürecinde Yaşlılağa Bakış: 280 Karakter Yaşlılar Hakkında Ne Söylüyor?]]> <![CDATA[A Look at Aging in the COVID-19 Outbreak Process: What do 280 Characters Say About the Elderly? ]]> <![CDATA[Birgül TAŞDELEN]]> <![CDATA[Medya Çalışmaları, COVID-19, Sosyal Medya, Twitter, Yaşçılık, İçerik Analizi]]> <![CDATA[Media Studies, COVID-19, Social Media, Twitter, Ageism, Content Analysis]]> <![CDATA[Mart 2020'de Dünya Sağlık Örgütü’nün 2019 koronavirüs hastalığını (COVID-19) bir pandemi olarak ilan ettikten sonra, COVID-19 virüsünün yayılmasına engel olmak için ülkemizde ve dünya çapında ciddi önlemler alınmıştır. Bu önlemlerden biri de 65 yaş ve üstü bireylere getirilen sokağa çıkma yasağıdır. 65 yaş ve üstü bireylere getirilen sokağa çıkma yasağı koruyucu olmayı amaçlasa da, COVID-19 vaka ve ölüm oranlarının yüksek bir yüzdesinin 65 yaş ve üstü bireylerden oluşması, bu hastalığın bir “yaşlı hastalığı” olarak algılanmasına ve COVID-19’un etkilediği en dezavantajlı grup olmasına dayanak oluşturmuştur. COVID-19 öncesi dönemde de yaşa dayalı ayrımcılıklarla karşı karşıya olan yaşlı bireyler, pandemi sürecinde gerek politik tartışma ve düzenlemelerde gerekse haber söylemlerinde yapılan yaş vurgusu nedeniyle, sadece günlük hayatta değil, çeşitli medya ortamlarında da şiddetli ayrımcı tutumlara maruz kalmıştır. Pandemi sürecinde yaşlılara yönelik ayrımcılığın yansıdığı medya ortamlarından biri de sosyal ağlardır. Sosyal ağlar üzerinden Covid-19 nedeniyle yaşlı yetişkinlerin durumuyla ilgili gerçek endişelerin yanında, yaşlılar hakkında olumsuz içeriklere de rastlanmaktadır (Jimenez vd., 2020: 1662). Buna göre söz konusu çalışma, COVID-19 nedeniyle sosyal medyada yaşçılıkla ilgili içeriklerin Twitterdaki yansımalarını incelemektedir. Çalışma kapsamında 21 Mart ve 12 Mayıs 2020 tarihleri arasında Twitter üzerinden atılan toplam 221 tweet içerik analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, COVID-19 nedeniyle yaşlılara yönelik rahatsız edici içerikler, korku ve panik içinde olan ve bu nedenle yaşlılara yardım edilmesi gerektiğini belirten tweetlere göre oransal olarak daha fazladır. Ayrıca atılan tweetlerde COVID-19’un çoğunlukla yaşlıları etkilemesinden dolayı önemsizleştirildiği şeklindeki paylaşımlara da rastlanılmıştır. Dolayısıyla, salgın boyunca Twitter’da yaşlı insanlarla ilgili kaygı ve ilginin azaldığı ve yaşçılık söylemlerin arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Acil sonuçlar sadece yaşlı yetişkinlere yönelik dışlanma söylemlerini teşvik etmekle kalmamakta, 65 yaş üstünün “tedbirli” olmasından çok tehlikeli oldukları ve toplumun yaşlı yetişkinlere ihtiyaç duymadığı şeklinde bir algı oluşturmaktadır. Sonuç olarak yaşlılara yönelik ayrımcı ve dışlayıcı tutumların, gündelik hayatın bir uzantısı sayılan ve kriz anında bile bağlantıda kalmamızı sağlayan soyal medya platformlarından biri olan Twitter’da şiddetlenmeye başlaması, pandemi sürecinde yaşlıların günlük yaşam biçimlerini karmaşıklaştırmasının ötesinde, kuşaklar arası gerilimin yoğunlaşmasına da neden olabileceği düşünülmektedir. ]]> <![CDATA[After the World Health Organization declared 2019 coronavirus disease (COVID-19) as a pandemic in March 2020, which has been declared as an "enemy of humanity" by the Secretary General of the World Health Organization and is considered an epidemic disease that needs to be protected from all segments of the society. One of these measures is the curfew imposed on individuals aged 65 and over. Although the curfew imposed on individuals aged 65 and over aims to be protective, a high percentage of COVID-19 cases and mortality rates consist of individuals aged 65 and above, making this disease an "elderly disease" and the most disadvantaged group affected by COVID-19. The emphasis on age, both in political discussions and regulations and in news discourse during the pandemic period, caused elderly individuals who faced age-based discrimination in the pre-COVID-19 period to be exposed to more severe discriminatory attitudes not only in daily life but also in various media environments. One of the media environments where discrimination against the elderly is reflected during the pandemic process is social media. In addition to real concerns about the situation of older adults due to Covid-19, negative content about the elderly is also encountered on social networks (Jimenez et al., 2020: 1662). Accordingly, the study examines the reflections of aging and aging content on Twitter due to COVID-19. Within the scope of the study, a total of 221 tweets posted on Twitter between 12 March and 31 May 2020 were evaluated using the content analysis method. According to the results of the research, there are more disturbing content for the elderly due to COVID-19 than the tweets that are in fear and panic and therefore state that the elderly should be helped. In addition, in the tweets posted, it has been found that COVID-19 is trivialized because it mostly affects the elderly. Therefore, it has been concluded that during the epidemic, concern and interest about elderly people decreased and ageism discourse increased on Twitter. The immediate results not only encourage discourses of exclusion towards older adults, but also create a perception that over 65 are more dangerous than “cautious” and society does not need older adults. As a result, it is thought that the discriminatory and exclusionary attitudes towards the elderly have started to increase on Twitter, which is an extension of daily life and is one of the social media platforms that allows us to stay connected even in times of crisis, not only complicating the daily life styles of the elderly during the pandemic process, but also causing the tension between generations to intensify.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44432 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[877-891]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/758 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Sağlık Temalı Popüler Yerli Dizilerin Başrol Karakterlerinin Rol Aldığı Kamu Spotlarının Sağlık Çalışanları Tarafından Alımlanması: Sağ Kalım Kampanyası Çerçevesinde ‘Coronavirüs 14 Gün Kuralı’ Kamu Spotları Örneği]]> <![CDATA[The Perception of Public Service Announcements with the Leading Characters of the Popular TV Series related to Health Themes by the Healthcare Professionals: 'Coronavirus 14 Days Rule' Public Service Announcements Within the Framework of Surviving Campaign Sample]]> <![CDATA[Selin SÜAR ORAL]]> <![CDATA[İletişim, Sağlık, Sağ kalım kampanyası, Kamu spotu, Popüler medya]]> <![CDATA[Communication, Health, Surviving campaign, Public service announcement, Popular media]]> <![CDATA[Toplumun katılımıyla yönetilebilen ve sürdürülebilen bir sağlık anlayışının benimsenmesiyle birlikte sağlık iletişimi çalışmaları hasta ve hasta yakınları ile ilgili iletişimi etkileyen unsurların incelenmesi kadar bireylerin algı, tutum ve davranışlarını ve bunları olumlu yönde etkileyen etmenleri de ele alan önemli bir branş haline gelmiştir. Sağlık iletişiminde hayatı tehdit eden riskli ve salgın hastalıklar için düzenlenen Sağ Kalım Kampanyaları, klinik deneyler göz önünde bulundurularak erken teşhis ve korunma yöntemleri konusunda hazırlanan kılavuzlar, broşürler, afişler, kamu spotları ve kısa videolarla bireylerde farkındalık yaratma üzerine kuruludur. Aralık 2019’da Çin’in Wuhan kentinde meydana gelen ve hızla yayılım gösteren COVID-19 salgını, Dünya Sağlık Örgütü tarafından pandemi olarak ilan edilmiş ve oluşturulan COVID-19 Sağ Kalım Kampanyası ile salgının yönetimi hakkında kılavuz ilkeler hazırlanmıştır. Farklı ülkelerde salgın için gerçekleştirilen Sağ Kalım Kampanyalarında, korunma yöntemlerinin, alınacak tedbirlerin, teşhis ve tedavi yollarının anlatıldığı bir dizi iletişim çalışması yapılmıştır. Türkiye’de ilk COVID-19 vakasının duyurulduğu 11 Mart 2020 tarihinden itibaren Sağlık Bakanlığı’nın öncülüğünde yürütülen COVID-19 Sağ Kalım Kampanyasında salgının yönetimi ve sağlık iletişimi çalışmaları kapsamında, medikal drama türünde olan dönemin iki popüler dizisi Mucize Doktor ve Hekimoğlu’nun başrol karakterlerinin rol aldığı ‘Coronavirüs 14 Gün Kuralı’ kamu spotları çekilmiştir. Çalışmada söz konusu kamu spotlarının sağlıkçılar tarafından nasıl alımlandığı, yüz yüze derinlemesine mülakat tekniği ile ortaya konmaya çalışılmıştır. Mülakatlar için gerekli etik kurul izni, İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Etik Kurul’unun 25.11.2020 Tarihli, 2020/10  Sayılı izni doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Yapılan odak grup çalışmasına İstanbul ilinden on iki kişi katılmış ve kendilerine yöneltilen toplamda yedi soruya verdikleri cevapların analizi açısından ‘Coronavirüs 14 Gün Kuralı’ kamu spotlarının etkileyiciliği, kamu spotlarında verilen mesajların niteliği ve kamu spotlarında popüler yerli dizi oyuncularının kullanımı olmak üzere üç kategori belirlenmiştir. Buna göre katılımcılardan on kişinin çarpıcı görüntüler yerine uzun konuşmaların bulunması, kamuya verilen bilgilerin eksik olması, bilimsel açıklamaların ve istatistiki verilerin paylaşılmaması nedeniyle kamu spotlarını etkileyici bulmadıkları saptanmıştır. Söz konusu kamu spotlarında verilen mesajların niteliğine yönelik katılımcıların algılarına bakıldığında katılımcılardan sekizi alınacak tedbirlerin, hijyen kurallarının, maske ve eldiven kullanımının yeterince belirtildiğini düşünmektedirler. Bu sekiz katılımcıdan ikisi, mesajların açık ve anlaşılabilir olmasına rağmen günlük vaka sayısındaki artışı dile getirerek iletişim kampanyalarının yalnızca izolasyon, sosyal mesafe ve hijyen ile sınırlanan mesajlar nedeniyle başarısız olduğunu ve bireylerin bu mesajları dikkate almadığını düşünmektedir. Üç katılımcı doğrudan olumsuz görüş bildirmiş ve bunun nedenleri arasında, iletişim kampanyalarının tecrübelerinden faydalanılmamasını ve verilen mesajların yetersiz olduğunu söylemişlerdir. Bir katılımcı ise kamu spotlarında verilen mesajların halkın kültür düzeyiyle paralel olduğunu dile getirerek ne olumlu ne de olumsuz bir cevap vermiştir. Popüler oyuncuların kamu spotlarında rol almasını katılımcılardan sekizi, olumlu bulurken, dördü olumsuz görüş bildirmiştir. Ancak olumlu görüş bildirenler, popüler medya içeriklerinde temsil edilen gerçekliğin, gerçek hayatla bağdaşmadığını dile getirmişler ve kamu spotlarının içeriğine yönelik eleştirilerde bulunarak çarpıcı görüntülerin kullanılmadığı, hedef kitlenin doğru tespit edilmediği, yaşam kalitesine yönelik verinin kullanılmadığı, hükümetin kriz yönetimine ilişkin planlarının yansıtılmadığı ve iletişim uzmanlarının eksik olduğu yönündeki görüşlerini dile getirmişlerdir. Olumsuz görüş bildiren katılımcılar ise popüler oyuncuların kullanılmasının, bireyler üzerinde hiçbir etkileyiciliğinin olmadığını, gerçek görüntülerin ve farklı iletişim tekniklerinin daha faydalı olabileceğini belirtmişlerdir.]]> <![CDATA[Abstract: With the adoption of a healthy understanding that can be managed and maintained with the participation of the society, health communication studies have become an important branch that deals with the perceptions, attitudes, and behaviors of individuals as well as the factors affecting them positively as well as the examination of the factors affecting the communication with the patients and their relatives. Also, Surviving Campaigns for risky and epidemic diseases that are life-threatening in health communication are based on raising awareness among individuals with guides, brochures, posters, public service announcements, and short videos about early diagnosis and prevention methods based on data from clinical trials. The Corona Virus (COVID 19), which first appeared and diagnosed in China on December 31, 2019, and spread to the whole world in a short period, is a pandemic by the World Health Organization. COVID-19 Surviving Campaigns have been planned in the long term, which aims to tell the people hygiene rules and protection methods against the outbreak. Turkey also has launched a campaign for increasing awareness against to combat COVID 19 disease which is based on manuals, brochures, public service announcements, posters. Due to the COVID-19 outbreak, the public service announcements of 'Coronavirus 14 Days Rule', which were aired by the Ministry of Health on March 16, 2020, and starring the leading actors of the series the ‘Mucize Doktor’ and ‘Hekimoğlu’, were used in the COVID-19 Surviving Campaign. This study was intended to demonstrate how public service messages were viewed by healthcare workers and carried out in compliance with the agreement of the Istanbul Aydın University Social Sciences Ethics Committee, dated 25.11.2020, 2020/10 and the Qualitative Research Procedure. Consequently, the results of the research can be summarized as follows: Concerning the effectiveness of these public service announcements, ten participants think that these public service announcements are not impressive due to the long speeches rather than striking images, the lack of public information, and the lack of scientific explanations and statistical data. Considering the perceptions of the participants regarding the quality of the messages given in these public service announcements, eight of the participants think that the measures to be taken, their hygiene habits, the use of masks and gloves are clearly and adequately specified. The three participants directly stated negative views and stated that among the reasons, the experiences of communication campaigns organized in previous outbreaks were not benefited, the life experiences of patients and their relatives were not explained and the messages given were insufficient. Eight of the respondents found positive participation of popular players in public service announcements, while four reported negative views. However, those who expressed positive opinions expressed that the reality represented in popular media contents are incompatible with real-life and criticism about the content of the public service announcements was not used, striking images were not used, previous experiences and scientific data were not utilized, the target audience was not determined correctly, and no data on quality of life was used. Participants who gave negative opinions state that the use of popular players has no effect on individuals, real images and different communication techniques may be more beneficial.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44429 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3711-3740]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/759 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Salgın Sürecinde Çalışanların Stresle Başa Çıkma Yöntemleri Üzerine Bir Araştırma]]> <![CDATA[An Investigation on Employees’ Methods of Coping with Stress in the COVID-19 Outbreak Process]]> <![CDATA[Mehmet ÇETİN]]> <![CDATA[Ayşegül HÜLCEN DÖNMEZ - Filiz TÜRKKAN]]> <![CDATA[Endüstri Psikolojisi, COVID-19, Stres, Başa Çıkma Yöntemleri, Uzaktan Çalışma, Sağlık Çalışanları ]]> <![CDATA[Industrial Psychology, COVID-19, Stress, Coping Responses, Distance Working, Health Care Professionals ]]> <![CDATA[Salgının getirdiği belirsizlik, değişim ve endişeler, çalışanların psikolojik refahını tehdit etmekte ve onları yüksek düzeyde stres yaşamaya daha yatkın hale getirmektedir. Salgının neden olduğu koşullar nedeniyle artan talepler ve kontrol ve kaynakların azalması çalışanların stres düzeylerini yükseltmektedir. Çalışanların karşılaştığı stresin doğasının ve başa çıkmada kullanılabilecek olası yollarla ilişkilerinin araştırılması, pandeminin olumsuz psikolojik sonuçlarını anlamak ve yönetmek için çok önemlidir. Talep-Kontrol Modeli ve Talep-Kaynak Teorisi üzerine inşa edilen çalışma, bu benzersiz dönemde çalışanların stres düzeylerini, tercih edilen başa çıkma biçimlerini ve stresle bağlantılarını araştırmaktadır. Ek olarak, çalışma, salgın sırasında çalışanların ne tür problemler ve stresörlerle karşı karşıya olduğunu ve onlarla başa çıkmak için ne tür önlemler aldıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma için İstinye Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Kurulunun 05.06.2020 tarihli 2020/7 numaralı toplantı ve 01 numaralı kararınca etik kurul onayı alınmıştır. Çalışmanın örneklemini çeşitli sektörlerde (çoğunluğu sağlık sektöründe) çalışan 146 kişi oluşturmaktadır. Doğrulayıcı faktör analizi, çalışmada kullanılan ölçekler için hesaplanan uyum indekslerinin yeterli olduğunu göstermiştir. Ölçeklerin alt boyutları için yüksek güvenilirlik skorları hesaplanmıştır. Çalışma, yol analizinde tüm başa çıkma yöntemleri ve kontrol değişkenleri birlikte alındığında, tek anlamlı belirleyici olduğu için ve stresle en yüksek korelasyonu gösterdiğinden dolayı, pozitif yeniden değerlendirmenin stres seviyeleri üzerindeki etkisini vurgulamıştır. Bununla birlikte, çalışanlar tarafından kullanılan en yüksek başa çıkma tepkileri mantıksal analiz ve problem çözmedir. Çalışmanın sonunda çalışanların uzaktan çalışma konusundaki görüş ve algıları ile salgının yaşamlarına getirdiği değişikliklere ilişkin kaygıları ve başa çıkma yöntemleri ele alınmıştır. Çalışma, pandeminin olumsuz psikolojik sonuçlarıyla başa çıkmak için etkili önleyici ve koruyucu yönetim uygulamaları oluşturmak adına kurumlar, işletmeler ve politika yapıcılar için yararlı bilgiler sunmaktadır.]]> <![CDATA[The uncertainty, change and concerns brought by the pandemic threaten the psychological wellbeing of employees and make them more prone to experience high levels of stress. Increased demands and decreased control and resources due to conditions entailed by the pandemic, elevate stress levels of employees. Investigation of the nature of the stress that employees face and its links with the possible ways that can be utilized for coping, become crucial for understanding and managing the negative psychological outcomes of the pandemic. Built on Demand–Control Model and Job Demands–Resources Theory, study investigates the stress levels, preferred forms of coping responses and their links with stress in this unique period. Additionally, study aims to describe what kind problems and stressors employees face during the pandemic and what forms of actions they take for coping with them. 146 employees working in various sectors (majority of them in the health care sector) consisted the sample of the study. The research tools are approved by Istinye University Social and Human Sciences Research Ethics Committee. Confirmatory factor analysis provided adequate fit indexes for the measures of the study. High reliabilities were calculated for the dimensions of the measures. Results of correlation and path analysis emphasized the mitigating effect of positive reappraisal on stress levels as it was demonstrating the highest correlation with stress and was the single significant predictor in the path analysis when all coping responses and control variables were taken together. However, the highest levels of coping responses used by employees were logical analysis and problem solving. Opinions and perceptions of employees about distance working and their concerns and coping methods regarding the changes the pandemic brought into their lives were addressed at the end of the study. Study provides useful information for institutions, organizations and policy makers to establish effective preventative and protective managerial practices to cope with the negative psychological consequences of the pandemic.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44427 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 323-338 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/760 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Ortaokul Öğrencilerinin Covid-19’a Yönelik Metaforik Algıları]]> <![CDATA[Covid-19 Perception in Middle School Student' Mind]]> <![CDATA[Aslı GÖRGÜLÜ ARI ]]> <![CDATA[Kevser ARSLAN]]> <![CDATA[Eğitim, Covid-19, Salgın, Metafor, Zihin Algıları, Ortaokul Öğrencileri]]> <![CDATA[Education, Covid-19, Epidemic, Metaphor, Mind Perceptions, Secondary School Students]]> <![CDATA[Dünya, aralık ayı itibariyle kendisi için tehdit oluşturan ve bir pandemi olarak nitelendirilen yeni tip koronavirüs tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Yeni koronavirüs hastalığı (Covid-19), Çin’in Wuhan Eyaleti’nde aralık ayı sonlarında ortaya çıkan solunum yolu belirtileri şeklinde gelişen bir grup hastada yapılan araştırmalar sonucunda tanımlanan bir hastalıktır. Covid-19 olarak tanımlanan bu virüs, kısa sürede çok hızlı bir yayılım göstererek önce Avrupa’yıdaha sonra da tüm dünyayı etkisi altına almıştır. Toplumda yer alan her kesimden insanı etkileyen bu virüs, eğitim hayatını da etkilemiş ve yüz yüze eğitime bir süreliğine ara verilmiştir. Bu nedenle virüsün öğrenciler üzerinde oluşturduğu etkinin belirlenmesinin faydalı olabileceği düşünülmüştür. Bu doğrultuda bu çalışmada, öğrencilerin zihinlerinde virüse yönelik oluşan algılarının ortaya çıkarılması hedeflenmiş ve hedefe ulaşabilmek için ortaokul öğrencilerinin Covid-19’a yönelik algılarının, metaforlararacılığyla ortaya çıkarılmasısağlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımına dayalı olgu bilim araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışmanın katılımcılarını 6. sınıf düzeyinde öğrenim görmekte olan toplam 100 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında veriler, ortaokul öğrencilerinin “Covid-19 …. gibidir, çünkü.…” cümlesini tamamlamasıyla elde edilmiştir. Böylelikle öğrencilerin Covid-19’a ilişkin düşünceleri ve zihinlerinde oluşturdukları algıları tespit edilmeye çalışılmıştır. Uygulama sonrası elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Verilerin analizinde öğrenciler tarafından yazılmış olan metaforlar kendi içinde ortak özelliklerine göre sınıflandırılmış, frekans değerleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, araştırmada öğrenciler tarafından Covid-19 kavramına ilişkin 45 farklı metafor üretilmiştir. Öğrencilerin Covid-19 salgınını zihinlerinde hızlı yayılım, bulaşıcı, öldürücü, hasta edici, ortaya çıkma süresi uzun hastalık şeklinde kelimeler ile ilişkilendirdikleri görülmüştür. Öğrenciler Covid-19’a yönelik ilişkilendirme yaparken en çok “grip”, “bit”, “ajan”, “deprem”, “ahtapot” metaforlarını kullanmıştır. Öğrencilerin oluşturmuş oldukları metafor algılarından yola çıkılarak, araştırma sonuçlarına dayalı önerilerde bulunulmuştur. Covid-19 hastalığının öğrenciler üzerinde oluşturmuş olduğu olumsuz algılar bu çalışma ile de tespit edilmiştir ve olumsuz yaklaşımların öğretmenleri aracılığıyla ortadan kaldırılması önerilebilir.]]> <![CDATA[The world has been faced with the danger of a new type of coronavirus, which, as of December, poses a threat to itself and qualifies as a pandemic. The new coronavirus disease (Covid-19) is a virus identified as a result of research conducted in a group of patients developing in late December in Wuhan Province, China. This virus, identified as Covid-19, has spread very quickly in a short time, first came to Europe and then it has influenced the whole world. It can be said that this virus, which is thought to affect people from all walks of life in society, has also affected students who had to interrupt face-to-face education for a while due to their negative impact on their educational life. Therefore, it is thought that it may be beneficial to determine the effect of the virus on students. Accordingly, it is aimed to reveal the perceptions of the students towards the virus in their minds. With the research, it is aimed to reveal the perceptions of middle school students towards Covid-19 through metaphors. In the study, phenomenology research design based on qualitative research approach was used. The participants of the study are 100 students who are studying at the sixth grade. Within the scope of the research, the data of middle school students “Covid-19…. because it is obtained by completing the sentence. Thus, the students' thoughts about Covid-19 and their perceptions in their minds were tried to be determined. The data obtained after the application were analyzed using content analysis. Metaphors written by students in the analysis of the data were classified according to their common features and frequency values were determined. According to the results obtained, 45 different metaphors about the concept of Covid-19 were produced by the students in the research. They have been associated with the characteristics of the Covid-19 outbreak, such as rapid spread in their minds, infectious, fatal, sickening, and long time to occur. The students mostly used the metaphors of "flu", "lice", "agent", "earthquake", "octopus" when making associations for Covid-19. Based on the perceptions of students' metaphor, suggestions based on the results of the research were made. The negative perceptions of Covid-19 virus on students should be eliminated through their teachers.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44425 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[503-524]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/761 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemi Döneminde Hanehalkındaki Çatışma ve Birlik-Beraberlik Durumunun İncelenmesi]]> <![CDATA[Examination of Conflict and Cohesion Situation in Household During Covid-19 Pandemic Period]]> <![CDATA[M. Serhat ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Nihan GÜRSOY - Didem DEMİR ERBİL - Oya HAZER]]> <![CDATA[Aile ve Tüketici Bilimleri, Covid-19, Pandemi, Sosyal mesafe, Hanehalkı, Çatışma, Birlik/beraberlik.]]> <![CDATA[Family and Consumer Science, Covid-19, Pandemic, Social distance, Household, Conflict, Cohesion]]> <![CDATA[Bu çalışma, tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 pandemisinin etkisiyle hanehalkı üyelerinin ilişkilerinde ortaya çıkması muhtemel çatışma ve birlik-beraberlik durumunu etkileyen faaliyetleri incelemek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Hakkında çok fazla bilgiye sahip olunmayan Covid-19’un literatürdeki önemi göz önüne alındığında, hanehalkı üyelerinin çatışma ve birlik/beraberlik durumları konusundaki verilerin ortaya konulmasının; birey, toplum ve devlet otoritelerine geçerli öneriler verilmesi ve uzun vadeli politikalar oluşturulması açıdan önemli olduğu düşünülmektedir. Araştırmaya başlamadan önce Hacettepe Üniversitesi Etik Kurulunun 23 Haziran 2020 tarihli toplantısında 35853172-200 sayılı etik kurul onayı alınmıştır. Hanehaklı çevresindeki Covid-19 un etkisini belirlemek amacıyla Chaves ve Gattamorta (2020) tarafından geliştirilen Covid-19 Hanehalkı Çevre Ölçeği (CHÇÖ) (Covid-19 Household Environment Scale (CHES) kullanılmıştır. Covid-19 Hanehalkı Çevre Ölçeği (CHÇÖ) 2 bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde katılımcıların demografik özelliklerini, hane halkı kompozisyonunu (hane halkına ilişkin bilgiler) ve hane halkı düzeyinde Covid-19 pandemi döneminde sağlık ve çalışma yaşamına ilişkin karşılaşılan sorunları belirlemeye yönelik sorular yer almaktadır. İkinci bölümde ise Covid-19 pandemi dönemi ve öncesindeki hanehalkı düzeyinde çatışma ve birlik/beraberlik durumunu belirleyici çeşitli faaliyetler yer almaktadır. İki boyuttan oluşan ölçeğin Cronbach’s Alpha iç tutarlılık katsayısı 1.boyut α=.894, 2.boyut α=.916.’dır. Araştırmaya Türkiye’nin farklı illerinden (46 il) 372 hanehalkı üyesi katılmıştır. Hanehalkı bireylerinin çatışma durumu düzeyleri ortalamalarına (39,55±16,50) ve birlik ve beraberlik durumu düzeyleri ortalamalarına (42,22±17,22) bakıldığında hem çatışma hem de birlik/beraberlik durumlarının pandemi öncesine göre orta düzeyin biraz üstünde arttığı görülmektedir. Ancak hanehalkı çevresi boyutları arasındaki puan farkına bakıldığında ise, Covid-19 pandemi döneminde hanehalkındaki birlik ve beraberlik durumunun çatışma durumuna göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Katılımcıların yaş grupları, medeni durum, evde yaşayan çocuk durumu, evde yaşayan toplam kişi sayısı, hanehalkı üyelerinin birinde Covid-19 belirtileri olma durumu ve hanehalkı üyelerinin sosyal mesafeyi koruma süresi ile çatışma durumu arasında anlamlı bir farklılık bulunurken, katılımcıların sadece algılanan gelir düzeyi ile birlik ve beraberlik puanlarında anlamlı bir farklılık bulunmuştur.]]> <![CDATA[This study was planned and carried out to investigate the activities affecting the conflict and cohesion situation that could occur in the relations of household members with the effect of the Covid-19 pandemic, which affects the whole world. Considering the importance of Covid-19 in the literature, which does not have much information about it, the data on the conflict and cohesion status of household members; It is considered important to give valid suggestions to individuals, society and state authorities and to establish long-term policies. Before starting the study, the approval of the ethics committee numbered 35853172-200 was obtained at the meeting of Hacettepe University Ethcis Committee on June 23,2020. The Covid-19 Household Environment Scale (CHES) developed by Chaves and Gattamorta (2020) was used to determine the effect of Covid-19 in the household environment. CHES consists of 2 parts. In the first part, there are questions to determine the demographic characteristics of the participants, the composition of the household (information about the household) and at the household level, there are questions to identify problems encountered in health and work life during the Covid-19 pandemic period. In the second part, there are various activities that determine conflict and cohesion level during the Covid-19 pandemic period and before. The Cronbach's alpha internal consistency coefficient of the two-dimensional scale is 1st dimension α = .894, 2nd dimension α = .916. 372 household members from different provinces (46 provinces) of Turkey participated in the study. The mean levels of conflict status of household individuals (39.55±16.50) and the mean levels of cohesion (42.22±17.22) indicate that both conflict and cohesion increased slightly above the average level compared to before the pandemic. However, when looking at the difference in scores between household dimensions, it was seen that the cohesion status in the household during Covid-19 pandemic was higher than the conflict situation. While there was a significant difference between the age groups of participants, marital status, child status at home, the total number of people living at home, the status of one of the household members having Covid-19 symptoms, duration of household members maintaining social distance and their conflict scores, only a significant difference was found in the participants’ perceived level of income and their cohesion scores. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44424 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[295-314]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/762 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Kara Ölüm ve Divan Şairi]]> <![CDATA[Black Death and Divan Poet]]> <![CDATA[Filiz KILIÇ]]> <![CDATA[Veba, Taun, Divan Şairi, Veba Şiirleri]]> <![CDATA[Plague, Taun, Divan Poet, Plague Poems.]]> <![CDATA[Bütün dünya Covid 19 salgını sebebiyle zor günler geçirmektedir. Pek çoğumuz ilk kez böylesine büyük bir salgın belasıyla karşı karşıya kaldık. İnsanlık tarihi salgın hastalıklarla doludur. İnsanoğlu defalarca gözle göremediği bir düşmanla savaşmış, milyonlarca kayıp vermiş, ama her defasında da düşmanı yenmeyi başarmıştır. Bu salgınların belki de en bilineni ve en yıkıcı olanı “kara bela”, “kara ölüm” de denilen veba’dır. Bütün dünyada görülen veba ya da taun Osmanlı Devleti’ni özellikle de İstanbul’u defalarca etkilemiş ve pek çok insanın ölümüne sebep olmuştur. Sosyal meselelere duyarsız kalamayacak olan şairler de bu belayı eserlerinde işlemişlerdir. Vebaya dair şiirler yazan şairlerin bizzat kendileri ya da yakınları bu beladan etkilenmişler, hatta hayatlarını kaybetmişlerdir. Bu şairlerden tespit edebildiklerimiz; Abdülkerim Efendi, Arşî/Çâkî, Birgivî Mehmed Efendi, Âsım/Âsımî, Mütercim Seyyid Ahmed Âsım Efendi, İmamzâde Hâfız Mehmed Emin Âtıf Efendi, Mehmed Atûfî Efendi, Âzim, Bakî/Sünbülzâde Abdülbâki Efendi, Cevdet, Devletî, Edibî, Es’ad-zâde Seyyid Mesûd Efendi, Fahrî, Kerimzâde Fâ’iz Abdullah Efendi, Fehîm-i Kadîm, Mevlânâ Ziyâeddîn Hâlid, Mirza Abdüssettâr Hâlis, Mehmed Hayret Efendi, Hayretî, Hıbrî, Hıfzî, Kudsî, Mâdih, Me’âbî, Hoca Sa’deddin Efendizâde Mehmed Efendi, Molla Ahmedzâde Mehmed Çelebi, Mûnis Harezmî, Nuh Necîb Bey, Emir Ahmed Efendi, Niksârî-zâde Kadı Mahmud Efendi, Niksârî-zâde Kadı Mehmed Efendi, Şeyh Seyyid Hasan Nurî Efendi, Re’fet Mehmed Azîz, Re’fet Mehmed, Hoca Sa’deddîn-zâde Mehmed Reşîd Efendi, Mustafa Reşîd, Revnak, Sa’dî Çelebi, Mirza Hüseyin Sâlâr, Şâmî, Şem’î, Sükkerî, Tâyib, Zâkî, Ahmed Zamirî Efendi, Zîver, Fuzulî, Müttakî, Sun’î Çelebi, Ümidî, Ziyaî, Muhlis Dede, Rezmî Bahadır Giray, Devlet Giray Han, Bora Gazi Giray Han, İkinci Gazi Giray Han, Abdülbaki Efendi, Seyrek-zâde Mehmed Âsım, Mehmed Hamid Bey, Lâzikî-Zâde Feyzullah Nâfiz, Fevzî, Nehcî, Azmî, Âşık Çelebi’dir. Şair tezkiresi yazarları vebadan ölen şair ya da yakınını anlatırken, vebanın fiziksel, sosyal ve psikolojik olumsuz etkilerinden, vebaya çare olabilecek ilaçlardan ya da uygulamalardan, vebadan ölenin şehit sayıldığından da bahsetmişler ve bir açıdan da tarihe tanıklık etmişlerdir. Veba Allah’ın takdiri olduğu için kabullenmeli, yardım etmesi için de Allah’a dua edilmelidir. Benzer bilgileri şairlerin divanlarında yer alan konuya dair şiirlerde de tespit etmekteyiz.]]> <![CDATA[The whole world is having a hard time due to the Covid-19 epidemic. Many of us have faced such a big outbreak for the first time. Human history is full of outbreaks. Mankind repeatedly fought an enemy that he could not see, lost millions, but was able to defeat the enemy every time. One of the most well known and most destructive epidemics is the plague called “black trouble” or “black death”. This plague has affected The Ottoman Empire, especially Istanbul, and caused the death of many people. Poets who cannot be insensitive to social issues have also committed this scourge in their works. The poets who wrote poems about plague, themselves or their relatives were affected by this disease and even lost their lives. The poems we could find out are Abdülkerim Efendi, Arşî/Çâkî, Birgivî Mehmed Efendi, Âsım/Âsımî, Mütercim Seyyid Ahmed Âsım Efendi, İmamzâde Hâfız Mehmed Emin Âtıf Efendi, Mehmed Atûfî Efendi, Âzim, Bakî/Sünbülzâde Abdülbâki Efendi, Cevdet, Devletî, Edibî, Es’ad-zâde Seyyid Mesûd Efendi, Fahrî, Kerimzâde Fâ’iz Abdullah Efendi, Fehîm-i Kadîm, Mevlânâ Ziyâeddîn Hâlid, Mirza Abdüssettâr Hâlis, Mehmed Hayret Efendi, Hayretî, Hıbrî, Hıfzî, Kudsî, Mâdih, Me’âbî, Hoca Sa’deddin Efendizâde Mehmed Efendi, Molla Ahmedzâde Mehmed Çelebi, Mûnis Harezmî, Nuh Necîb Bey, Emir Ahmed Efendi, Niksârî-zâde Kadı Mahmud Efendi, Niksârî-zâde Kadı Mehmed Efendi, Şeyh Seyyid Hasan Nurî Efendi, Re’fet Mehmed Azîz, Re’fet Mehmed, Hoca Sa’deddîn-zâde Mehmed Reşîd Efendi, Mustafa Reşîd, Revnak, Sa’dî Çelebi, Mirza Hüseyin Sâlâr, Şâmî, Şem’î, Sükkerî, Tâyib, Zâkî, Ahmed Zamirî Efendi, Zîver, Fuzulî, Müttakî, Sun'î Çelebi, Ümidî, Ziyaî, Muhlis Dede, Rezmî Bahadır Giray, Devlet Giray Han, Bora Gazi Giray Han, Second Gazi Giray Han, Abdülbaki Efendi, Seyrek-zade Mehmed imsim, Mehmed Hamid Bey, Lazi-Zâde Feyzullah Nâfiz, Fevzî, Nehcî, Azmî and Âşık Çelebi. The poet tezkire writers were witnessing the history by writing about the poets or the relatives who died from the plague. They also talked about the physical, social and psychological negative effects of the plague, the drugs or practices that could cure the plague, and that the dead person was considered a martyr. The plague must be accepted because it is the discretion of Allah, and one shall pray to Allah for help. Similar information is found in poems in the divans of the poets.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44423 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[647-665]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/763 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Döneminde Psikolojik Sağlamlığın Yordayıcısı Olarak Yaşam Anlamı ve Kaygı]]> <![CDATA[Meaning of Life and Anxiety as Predictors of Psycholological Resilience During the Covid-19 Epidemic]]> <![CDATA[Aykut KUL]]> <![CDATA[Ramazan DEMİR, Ayşe Nur KATMER]]> <![CDATA[Salgın, Covid-19, psikolojik sağlamlık, yaşam anlamı, kaygı]]> <![CDATA[Epidemic, Covid-19, psychological resilience, meaning of life, anxiety]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı psikolojik sağlamlığın yordayıcısı olarak yaşam anlamı ve durumluk kaygının incelenmesidir. Bunun yanında; psikolojik sağlamlık, yaşam anlamı ve durumluk kaygının demografik değişkenlere göre incelenmesi de hedeflenmiştir. Araştırmanın örneklemini 598 yetişkin birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Durumluk Kaygı Ölçeği ve Yaşam Anlamı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri SPSS 23 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada; ilişkisiz örneklemler için t-test, ANOVA, korelasyon ve regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, katılımcıların durumluk kaygı ve psikolojik sağlamlıklarının cinsiyet ve Covid-19 ile ilgili gelişmeleri takip etme değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı gözlenirken; mevcut ve aranan anlamın cinsiyet ve Covid-19 ile ilgili gelişmeleri takip etme değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği gözlenmiştir. Sağlıklı beslenme, spor yapma, hobilerine zaman ayırma ve teknoloji kullanım sıklığı değişkenlerine göre durumluk kaygı, mevcut anlam ve psikolojik sağlamlığın anlamlı düzeyde farklılaştığı görülürken; aranan anlamın anlamlı düzeyde farklılaşmadığı gözlenmiştir. Yaş, uyku saati ve iş durumu değişkenlerine göre durumluk kaygı, mevcut ve aranan anlam, psikolojik sağlamlık anlamlı düzeyde bir farklılaşma göstermektedir. Psikolojik sağlamlık ile durumluk kaygı arasında negatif yönlü, mevcut anlam arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Durumluk kaygı ve mevcut anlam arasında negatif yönde bir ilişki tespit edilmiştir. Psikolojik sağlamlık, durumluk kaygı ve mevcut anlam değişkenleri ile aranan anlam arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir. Durumluk kaygı ve mevcut anlam değişkenleri birlikte, psikolojik sağlamlık ile anlamlı bir ilişki sergiledikleri görülmektedir. Söz konusu iki değişken psikolojik sağlamlık puanlarındaki değişimin %34’ünü açıklamaktadır. Çalışmanın 17.07.2020 tarihinde Gaziantep Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu Komisyonundan alınan 73628654/604.01.01/33631 sayılı etik kurul izni bulunmaktadır. ]]> <![CDATA[The purpose of this study is to investigate the meaning of life and state anxiety as predictors of psychological resilience. Furthermore psychological resilience, meaning of life and state anxiety were also examined according to demographic variables. The sample of the study consists of 598 adult individuals. In the research, Connor-Davidson Resilience Scale, State Anxiety Scale, and Meaning in Life Scale were used as data collection tools. The research data were analyzed using SPSS 23.0 package program. In the study; independent sample t-test, ANOVA, correlation and regression analysis techniques were used. According to the results of the analysis, it was observed that the state anxiety and psychological resilience of the participants differed significantly according to the variables of gender and following the developments regarding Covid-19; it was observed that the present and searched meaning did not differ significantly according to variables of gender and following the developments regarding Covid-19. While it is seen that state anxiety, present meaning and psychological resilience differ significantly according to the variables of healthy eating, sports, time for hobbies and frequency of use of technology; it was observed that the searched meaning did not differ significantly. State anxiety, present and searched meaning, psychological resilience show a significant difference according to age, sleep time and work status variables. According to another result of the analysis, a negative relationship was found between psychological resilience and state anxiety; a positive relationship was found between psychological resilience and present meaning. A negative relationship was found between state anxiety and present meaning. No significant relationship was observed between psychological resilience, state anxiety, present meaning variables and searched meaning. State anxiety and present meaning variables appear to have a significant relationship with psychological resilience. These two variables explain 34% of the change in psychological resilience scores. The study has an ethics committee approval numbered 73628654 / 604.01.01 / 33631 taken from Gaziantep University Social and Human Sciences Ethics Committee on 17.07.2020.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44419 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[695-719]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/764 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgınının Gıda ve İçecek Sektöründeki Şirketlerin Hisse Senedi Getiri ve Volatilitesine Etkisi]]> <![CDATA[The Impact of Covid-19 Pandemic on Stock Returns and Volatility of Companies in Food and Beverage Sector]]> <![CDATA[Cüneyd Ebrar LEVENT]]> <![CDATA[Finans, Finansal piyasalar, Covid-19, Davranışsal finans, Volatilite, Portföy, Hisse senedi getirisi]]> <![CDATA[Finance, Financial markets, Covid-19, Behavioral finance, Volatility, Portfolio, stock return]]> <![CDATA[Covid-19 salgını sonrası tüm dünyada gıda ürünlerine yönelik aşırı bir talep meydana gelmiştir. Sektörde yaşanan bu talep artışının finansal piyasalara yansıyıp yansımadığı konusu, bu çalışmanın ana motivasyonunu oluşturmuştur. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı salgının gıda ve içecek sektöründeki halka açık şirketlerin hisse senedi getiri ve volatilitesine etkisini belirlemektir. Çalışmada esas olarak Borsa İstanbul Gıda ve İçecek Endeksi (XGIDA) ve bu endekste yer alan şirketler incelenmiştir. İlk olarak XGIDA endeksinin performansı, Borsa İstanbul referans endeksleri ile karşılaştırmalı analiz ve trend analizi yöntemleri kullanılarak incelenmiştir. Daha sonra gıda sektörü şirketler bazında ele alınmıştır. Şirketlerin getiri performansları ve volatiliteleri, şirket büyüklüğü, kârlılık ve borç oranlarına göre oluşturulan 10 portföyde analiz edilmiştir. Trend analizi sonucunda XGIDA endeksinin araştırma döneminde, diğer endekslere göre daha iyi performans gösterdiği belirlenmiştir. Bununla birlikte salgının ilk evresinde XGIDA endeksi de dahil, tüm endekslerde önemli değer kayıplarının olduğu görülmüştir. Bu ilk tepkiler, yatırımcıların salgının şok etkisine maruz kaldığı şeklinde yorumlanabilir. Portföy analiz bulguları ise endeks bazında elde edilen sonuçları daha kuvvetli desteklemektedir. Sonuçlar, Covid-19 salgını sonrası gıda sektöründeki şirketlerin hisse senetlerinden meydana gelen portföylerin tamamının referans endekslerden daha fazla getiri performansı ancak daha yüksek volatilite sunduğunu göstermektedir. Net zarar elde eden şirketlerden oluşan portföyün %60,26, borç oranı çok yüksek şirketlerden oluşan portföyün ise %82,68 getiri sağlaması, araştırmanın üzerinde durulması gereken sonuçlarındandır. Çalışma, davranışsal finans bağlamında, kriz ortamında yatırımcıların tepkilerini göstermesi açısından önemli kanıtlar sunmaktadır.]]> <![CDATA[After the Covid-19 pandemic, there has been an extreme demand for food products all over the world. Whether this increase in demand in the sector is reflected in the financial markets is the main motivation of this study. In this context, the aim of this study is to determine the impact of the pandemic on stock returns and volatility of public companies in the food and beverage sector. The study mainly examined the Borsa Istanbul Food and Beverage Index (XGIDA) and the companies in this index. First, the performance of the XGIDA index was compared with the Borsa Istanbul reference indices using comparative analysis and trend analysis methods. Then, the food industry was examined on company basis. The return performances and volatility of the companies were analyzed in 10 portfolios created according to the company size, profitability and debt ratios. As a result of the trend analysis, it was determined that XGIDA index performed better than other indices during the research period. However, in the first phase of the pandemic, all indices, including the XGIDA index, were observed to have significant decrease. From these initial reactions, it can be interpreted that investors are exposed to the shock effect of the pandemic. Portfolio analysis findings strongly support the results obtained on the basis of indices. The results show that after the Covid-19 pandemic, all of the portfolios consisting of stocks of companies in the food industry offered higher return performance but higher volatility than reference indices. The results of the research that should be emphasized are that the portfolio consisting of companies with net losses had a return of 60.26% and the portfolio consisting of companies with very high debt ratio has a return of 82.68%. The study provides important evidence in the context of behavioral finance in terms of revealing the reactions of investors in a crisis environment.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44417 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[721-737]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/765 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgınında Çocuk Olmak: Gelişim Dönemlerine Göre Sosyal Hizmet Gereksinimleri ve Öneriler ]]> <![CDATA[Being a Child in Covid-19 Pandemic: Social Work Needs and Suggestions According to Developmental Stages]]> <![CDATA[Bilge ABUKAN]]> <![CDATA[Filiz YILDIRIM - Hatice ÖZTÜRK]]> <![CDATA[Sosyal hizmet, çocuk, gelişim dönemleri, Covid-19, sosyal hizmet gereksinimleri]]> <![CDATA[Social work, child, developmental period, Covid-19, social work needs]]> <![CDATA[Covid-19 salgını ile birlikte çocuklar; sokağa çıkma yasağı, ebeveynlerle geçirilen sürenin değişmesi, okulların tatil ilan edilmesi, sınavların ertelenmesi, online eğitime geçiş, arkadaş ilişkilerinin kesintiye uğraması gibi pek çok yeni durumla karşı karşıya kalmışlardır. Yeni ve olağanüstü bu durumlar, çocukları pek çok açıdan farklı boyutlarda ve düzeylerde etkilemiştir. Bu çalışmada çocuk, 18 yaş altındaki bireyleri ifade etmektedir. Ancak 18 yaş altını kapsayan çocukluk çağının, tek bir dönem olarak ele alınması, genellemeci bir bakış açısına ve dolayısıyla çocukların bu salgın sürecindeki sorunlarının ve gereksinimlerinin indirgemeci bir yaklaşımla açıklanmasına neden olabilir. Çocukların bu süreçten nasıl ve hangi düzeyde etkilendikleri, gelişim dönemleri ile yakından ilişkilidir. Buradan hareketle mevcut derleme çalışmada çocukların içinde bulundukları gelişim dönemlerinin, Covid-19 salgınından etkilenme sürecinde önemli bir belirleyici olduğu varsayılmaktadır. Böylece çalışmanın temel amacı; Covid-19 salgını sürecinde çocukların yaşayabilecekleri sorunları, Erikson’un Psikososyal Gelişim Kuramı ve Piaget’in Bilişsel Gelişim Kuramı’nda yer alan gelişimsel dönemlere göre inceleyerek sosyal hizmet gereksinimlerini açıklamaktır. Bu çalışma sonucunda çocukların yaşadığı sorunlar ve gereksinimler ışığında sosyal hizmet müdahalelerinin önemi vurgulanmaktadır. Covid-19 salgınında çocukların sosyal hizmet gereksinimlerinin gelişim dönemleri odağında değerlendirilmesi ve bu gereksinimler temelindeki sosyal hizmet müdahaleleri, özellikle çocuk refahı alanındaki sosyal hizmet uzmanlarına rehberlik edebilir. Ayrıca hala yaşanan Covid-19 salgını sürecinde çocukların yaşayabilecekleri sorunlara yönelik alınabilecek önlemlere ve politikalara da rehberlik etme potansiyeli taşıması açısından bu çalışma önemlidir.]]> <![CDATA[With the Covid-19 pandemic, children have faced with many new situations such as curfews, changing time spent with the parents, the schools being on holiday, postponing exams, transition to online education, interruption in friend relationships. These new and extraordinary situations have affected children in different dimensions and levels. In this study, the child refers to individuals under the age of 18. However, considering the childhood under the age of 18 as a single period may lead to a generalist perspective and therefore to explain the problems and needs of children in this pandemic process with a reductionist approach. How and at what level children are affected by this process is closely related to their developmental stages. Based on this, in this review study, it is assumed that the developmental stages of children are an important determinant in the process of being affected by the Covid-19 pandemic. Thus, the main purpose of the study is; to explain the social work needs by examining the problems that children may experience during the Covid-19 pandemic process according to the developmental periods included in Erikson's Psychosocial Development Theory and Piaget's Cognitive Development Theory. As a result of this study, the importance of social work interventions is emphasized in the light of the problems and needs experienced by children. In the Covid-19 pandemic, the evaluation of children's social work needs in the focus of their developmental stages and social work interventions based on these needs can guide social workers, especially in the field of child welfare. In addition, this study is important because it has the potential to guide the measures and policies that can be taken against the problems that children may experience during the ongoing Covid-19 pandemic.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44416 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[1-14]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/766 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Türkiye'deki Yahudi Kökenli Alman Bilim Adamları (1933-1939)]]> <![CDATA[The German Scholars of Jewish Origins in Turkey (1933-1939)]]> <![CDATA[Yousef OMAR]]> <![CDATA[Yahudi alimler, Türkiye, Almanya, Nazizm, Anti- Semitizm]]> <![CDATA[Jewish scholars, Turkey, Germany, Nazism, Anti-Semitism]]> <![CDATA[Bu araştırma, Yahudilerin Osmanlı İmparatorluğunda ve miladi 1923 de Cumhuriyetin ilanından sonra  içinde bulundukları koşulları giriş mahiyetinde ele almaktadır. Araştırma aynı zamanda Yahudi bilim adamlarının görevlerine son veren kanunları yürürlüğe koyan, liderliğini Adolf Hitler’in yaptığı Nazi partisinin 1933 de iktidara gelişine kadar Yahudilerin Almanya’daki durumlarını da incelemektedir. Yahudi bilim adamlarının Almanya’da maruz kaldıkları yaptırımlar Mustafa Kemal (Atatürk’ün) yürüttüğü üniversite reformuyla çakışmış bunun üzerine Türk hükümeti Yahudi profesör Albert Malche’ı Türkiye’deki eğitim sistemini incelemek ve gerekli değişiklik önerilerini içeren bir rapor hazırlamak üzere davet etmiştir. Malche’ın raporuna göre bir çok Alman Yahudi bilim adamı Türkiye’ye göç etmiştir. Araştırma Türkiye’nin Yahudi bilim adamları istihdam etmesinin sebepleri ve arka planını tartışmakta ve bu yerleştirme sürecinin nasıl organize edildiğine değinmektedir. Meşhur bilim adamı Albert Einstein’ın 17 Eylül 1933 de Başbakan Mustafa İsmet (İnönü)’ye gönderdiği 40 Yahudi bilim adamı ve doktora iş imkanı sağlanmasını talep eden mektup, Türkiye’de Antisemitizm’in ortaya çıkışı, sebepleri, Yahudi bilim adamlarının mevcudiyeti üzerindeki etkisi ve Türk hükümetinin buna karşı tavrının yanısıra Yahudilerin Türkiye’ye girişlerini ve ikamet etmelerini engelleyen kanun ve düzenlemeler de araştırmanın tartıştığı başlıklardır.]]> <![CDATA[This research provides an introduction to the conditions of Jews in the Ottoman Empire and after the declaration of the Turkish Republic in 1923 AD. It also discusses their condition in Germany up until the ascendance of the Adolf Hitler-led Nazi Party in 1933, which enacted many laws that stripped Jewish scholars in Germany of their jobs. These measures against the Jewish scholars in Germany coincided with the University revolution spearheaded by Mustafa Kemal (Atatürk), which led the Turkish government to invite Jewish Professor Albert Malche to study the educational system in Turkey and prepare a report recommending the necessary changes. According to the Malche report, many German Jewish scholars immigrated to Turkey. This research also discusses the reasons behind Turkey's use of Jewish scholars, its measures to organize their presence in it, and the message from famous scientist Albert Einstein to the Prime Minister of Turkey, Mustafa İsmet (İnönü), dated September 17, 1933, imploring him to employ 40 Jewish scholars and doctors. The research also discusses the emergence of anti-Semitism in Turkey, its causes and impact on the Jewish scholars in Turkey, the position taken by the Turkish government, and Turkish regulations and laws that prohibited Jews from entering and staying in Turkey.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44415 <![CDATA[Volume: 15 Issue 7[3043-3060]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/767 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Gifted Filmi Bağlamında Özel Yeteneklilere ve Eğitimlerine Genel Bir Bakış]]> <![CDATA[An Overview of Gifted Children and Their Education in the Context of Gifted Film]]> <![CDATA[Nüket AFAT]]> <![CDATA[Hatice KADIOĞLU ATEŞ - Hanife Gülhan ORHAN KARSAK]]> <![CDATA[Özel Eğitim, Üstün Zeka, Özel Yetenek, Gifted Filmi, Eğitim Materyali.]]> <![CDATA[Special Education, Gifted, Special Ability, Gifted Film, Educational Material ]]> <![CDATA[Öz: Özel yetenek; zeka, yaratıcılık, sanat, liderlik, motivasyon ve/veya özel yetenek alanlarında bireyin yaşıtlarından daha yüksek düzeyde performans sergileme kapasitesidir. Özel yetenekli öğrencilerin keşfedilmesi ve gereksinim duydukları eğitim olanaklarının sunulması en başta eğitimde fırsat eşitliğinin bir gereğidir. Özel yetenekli çocukların keşfedilmesi için toplumsal farkındalığın geliştirilmesi ilk adım olarak görülmektedir. Sonrasında ise keşfedilen öğrencilerin tam ve eksiksiz eğitim olanakları ile desteklenebilmelerinin sağlanması gerekmektedir. Bu kapsamda zenginleştirilmiş, farklılaştırılmış birçok uygulama ve materyale ihtiyaç duyulmaktadır. İşte bu noktada araştırmanın temel amacı; özel yetenekli öğrencilere yönelik toplumsal farkındalığın artırılıp keşfedilebilirliklerinin desteklenmesinde ve bu öğrencilerle çalışacak öğretmen ve uzmanların gelişiminde bir eğitim materyali olarak kullanılabilirliğinin değerlendirmesi için Gifted filminin incelenmesidir. Araştırmanın yöntemi nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi olarak belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda filmde özel yeteneklilere ilişkin yansıttığı fiziksel, bilişsel, sosyal-duygusal özellikler, yaşadıkları sorunlar ve eğitimleri şeklinde beş tema oluşturulmuştur. Sonuç olarak, Gifted filminin özel yeteneklilerin eğitimine yönelik toplumsal farkındalık kazandırmak, özel yetenekli öğrencilerin keşfedilebiliriliklerini desteklemek, eğitim fırsatlarına dikkat çekmek üzere bir eğitim materyali olarak kullanılabilir olduğu görüşüne varılmıştır.]]> <![CDATA[Special ability; is the capacity of the individual to perform at a higher level than his peers in the areas of intelligence, creativity, art, leadership, motivation and / or special talent. Discovering specially talented students and providing the educational opportunities they need is primarily a requirement of equal opportunities in education. It is seen as the first step, developing social awareness for the discovery of gifted student who has special abilities. Then, it is necessary to ensure that the discovered students can be supported with full and complete educational opportunities. In this context, many enriched and differentiated applications and materials are needed. At this point, the main purpose of the research is; It is the study of Gifted film for the evaluation of the usability as a training material in increasing social awareness and supporting their discoverability and development of teachers and specialists who will work with gifted students. The method of the research was determined as content analysis, one of the qualitative research methods. As a result of the analyzes, five themes were created in the movie, namely the physical, cognitive, social-emotional features, problems they experienced and their education. As a result, it could concluded that Gifted film can be used as an educational material to for the education of teachers and specialist about gifteds, to discuss the characteristics of special talented students and to draw attention to educational opportunities. Also it is thought that it will be beneficial in order to increase the awareness of pre-service teachers and / or parents in order to support the development of special talent. Teachers and administrators can see their positive or negative methods in the characters in these films. They can be useful to students with learning difficulties in the classroom setting. Educators' perspectives can be positively affected. Film can be used to increase their professional motivation. The gadgets in movies can be an inspiration for them. They can gain insight into any problem that may arise at school. They can develop leadership behavior. Thus, they can create positive effects in the educational environment by arranging the education environment correctly.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44413 <![CDATA[Volume: 15 Issue 5[ 2677-2696 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/768 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ Pandemi Döneminde Eğitime Verilen Zorunlu Aranın İlkokullardaki Eğitim Açısından Yarattığı Değişimin Etkilerinin Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[During the Pandemic Evaluating The Impact of the Change Caused to Elementary School Education In Light of the Compulsory Suspension of Education]]> <![CDATA[Fahri Tümkan]]> <![CDATA[Şengül TÜMKAN]]> <![CDATA[Eğitim Yönetimi, Covit 19, Öğretmen, Yönetici, Değişim]]> <![CDATA[Education Management, Covit 19, Teacher, Manager, Change]]> <![CDATA[2019 – 2020 eğitim öğretim yılı içerisinde tüm dünyayı saran Covid 19 salgın hastalığının ortaya çıkması eğitim öğretim sürecini olumsuz yönde etkileyerek bu sürece zorunlu olarak ara verilmesine neden olmuştur. Eğitime verilen bu zorunlu ara ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti eğitim sistemi içerisinde bilgisayar destekli eğitim ve uzaktan eğitimin önemi ortaya çıkarmıştır. Yapılan bu araştırmada eğitime verilen zorunlu aranın yarattığı değişimin, öğretmen ve yöneticilerin mesleki ve yönetsel gelişimlerine olan etkisinin ortaya konulması hedeflenmiştir. Araştırmanın verileri 2019-2020 eğitim – öğretim yılında KKTC’deki devlet ilkokullarında görev yapan 30 öğretmen ve 12 yönetici ile nitel araştırma yöntemleri arasında yer alan yarı yapılandırılmış görüşme tekniğinden yararlanarak oluşturulan sorular yoluyla elde edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre elde edilen bulgular; pandeminin (covid 19) ortaya çıkışı ile birlikte Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti eğitim sisteminin değişime tam olarak açık olmadığı ve bunun nedeninin ise öğrencilerin fırsat eşitliğinin olmamasından dolayı kaynaklandığı, öğretmen ve yöneticiler ise görevlerini internet üzerinden kısmen yerine getirdikleri, eğitimin aksamaması için sürekli aile ile iletişimde oldukları, sürecin sonunda ise öğretmenlerin konuları özetlemesi gerektiği ve yöneticilerin toplantılar yaparak süreci yönetmesi, eğitimde yaşanan kaybın en aza indirilmesi için tam gün eğitime geçilmesi, bilgisayar destekli eğitim ile bilgiye kolay ulaşılır olması ve bu süreçte ailelerin eğitime katkısı ile öğrenci motivasyonunun arttığı sonuçlarına ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[The emergence of the global pandemic that is COVID-19, during the academic year of 2019-2020, negatively impacted the education and teaching period, thus, causing it to be compulsorily suspended. At the time of the aforementioned compulsory suspension TRNC education system, concepts such as IT supported education and distance learning, surfaced. The aim of this research has been to evaluate the impact of the change which this compulsory suspension of education has caused, on the vocational and administrative development of both teaching staff and administrators. In the research conducted, data was obtained through the application of numerous questions composed in respect of a qualitative research method, known as the semi-structured interview technique, by using a sample of 30 teachers and 12 administrators who were employed at TRNC state elementary schools during the academic year of 2019-2020. According to the findings acquired through the study, the emergence of the pandemic (covid 19) allowed for the following conclusions to be made; The TRNC education system is not open to change, due to the lack of equal opportunities amongst students, as well as the partial completion of online duties by teaching and administrative staff – although remaining in constant contact with families in order to prevent any hinderance in education; the subjects taught throughout, ought to be summarised by the teachers, at the end of the affected period; administrators managed the period through regular meetings; the transition was made to full-time education, in order to minimise the loss in teaching; IT supported education granted accessibility to information and the involvement of families to the education system during this period augmented students’ motivation. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44411 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[ 1163-1184 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/769 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Özel Eğitim Öğretmenliği Öğrencilerinin Koronavirüs (COVID-19) Salgın Sürecinde Uygulama Derslerine İlişkin Deneyimleri]]> <![CDATA[ Experiences of the Special Education Teaching Students in the Applied Courses During Coronavirus Disease (COVID-19) Pandemic Process]]> <![CDATA[Pelin PİŞTAV AKMEŞE]]> <![CDATA[Nilay KAYHAN]]> <![CDATA[Özel eğitim, koronavirüs, Covid-19, küresel salgın, uzaktan eğitim]]> <![CDATA[Special education, coronavirus disease, COVID-19, pandemic, distance education]]> <![CDATA[Bu çalışmada 2019 yılı Aralık ayında başlayan ve küresel bir salgın olan koronovirüs (Covid-19) salgın sürecinde yükseköğretime devam eden özel eğitim öğretmenliği işitme yetersizliği alt alanında uzmanlaşan öğrencilerin, uzaktan eğitim ile yürütülen uygulama derslerine ilişkin deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma desenindeki araştırma, işitme yetersizliği alanında uzmanlaşan Özel Eğitimde Okul ve Kurum Deneyimi dersini alan 6 öğrenci ve Özel Eğitimde Öğretmenlik Uygulaması dersini alan 3 öğrenci olmak üzere toplamda 9 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. 2020 Mayıs ayında yarı yapılandırılmış görüşme tekniğinde çalışmaya özgü geliştirilen görüşme formu ile toplanan veriler, salgın nedeni ile mobil telefon veya online olarak görüşmelerle elde edilmiştir.  Çalışma  için etik kurul izni alınmıştır (03.11.2020 Sayı:E--804.01-BABBFCF3). Verilerin ayrıntılı ve bütünsel biçimde analiz edilmesi amacıyla NVivo programı kullanılmıştır. Araştırmada yapılan görüşmelerden elde edilelen verilerin analizi sonucunda Sürecin getirdikleri, Süreçte yaşananlar, Koronavirüs (Covid-19) salgın sürecinin öğrettikleri, Beklentiler ve öneriler olmak üzere toplam dört ana temaya ulaşılmıştır. Öğrenciler COVID-19 pandemic process dijital ortamda eğitime hazırlıklı olma ölçütünü karşılayan kurumlarda fırsat eşitliğinin öne çıktığını belirtmişlerdir. Ayrıca öğretmen adayları olarak yüz yüze derslerde teknoloji kullanımının eksikliğini vurgu yapmışlardır. Yüz yüze eğitim gibi uygulama derslerinin de belirli oranda dijital ortama aktarılabileceğini, ancak bunun için ses-görüntü sistemlerinin işlevsel olması gerektiğine ilişkin görüşler belirtmişlerdir. Özellikle yükseköğretim kurumlarında, uzaktan öğretim araştırma uygulama merkezlerinin kurulmasını, erişilebilirlik ve imkanları sınırlı olan öğrenciler için yerel yönetimler tarafından destekleyici merkezler açılmasını önermişlerdir.]]> <![CDATA[This study aimed to investigate the experiences of the students who continue higher education, specialize in the special education teaching hearing impairment sub-field about the applied courses that are performed through distance education during coronavirus disease (COVID-19) pandemic process, which started in the December of 2019 and is a global pandemic now. The study, designed as qualitative research, was conducted with 9 students in total; 6 students who take the School and Institution Experience in Special Education course and 3 students who take Teaching Practice in Special Education course. The data collected with the semi-structured interview form which was developed specific to the study by the researchers in May of 2020 was obtained via telephone or online due to the pandemic. Ethics committee approval was obtained for the study (03.11.2020; Number: E--804.01-BABBFCF3). NVivo program was used to analyze the data in a detailed and holistic way. As a result of the analysis of the data obtained from the interviews, four main themes which are What process brought, What happened in the process, what coronavirus disease (COVID-19) pandemic process taught, Expectations and suggestions were obtained. The students stated that equality of opportunities became prominent in the institutions which meet the criteria of being prepared for education in the digital environment during the COVID-19 pandemic process. Besides, as teacher candidates, they emphasized the lack of technology use in face-to-face courses. They stated that the applied courses can be transferred to the digital environment to some extent as in the face-to-face education, however, the audio-visual systems should be functional for this. They especially suggested that distance education research application centers should be established in the higher education institutions; local administrations should open support centers for accessibility and for the students who have limited opportunities.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44410 <![CDATA[Volume: 15 Issue 8[3669-3688]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/770 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[COVID-19 Salgını Bir Gıda Güvenliği Tehlikesi Midir?]]> <![CDATA[ Is the COVID-19 Pandemic a Food Safety Hazard?]]> <![CDATA[Yasin AKKEMİK]]> <![CDATA[Ahmet GÜNER]]> <![CDATA[Gıda Güvenliği, Gıda Güvencesi, Halk Sağlığı, COVİD-19, SARS-CoV-2, Pandemi]]> <![CDATA[Food Safety, Food Security, Public Health, COVID-19, SARS-CoV-2, Pandemic]]> <![CDATA[Çin’in Wuhan şehrinde ortaya çıkan ve yeni tip Koronavirüs hastalığı olarak da bilinen COVID-19 bir solunum sistemi enfeksiyonudur. Enfeksiyona şiddetli akut solunum yolu sendromu koronavirüsü 2 (SARS-CoV-2) virüsü neden olmaktadır. Günümüzde tüm dünyayı etkisi altına alan küresel bir salgın haline gelmiştir. 13 Haziran 2020 tarihinde dünya genelinde 8 milyona yakın COVID-19 vakası ve 432.892 ölüm, Türkiye'de ise 175.677 vaka, 4.792 ölüm meydana gelmiştir. COVID-19'un yayılmasını durdurmak ve halk sağlığını korumak için tüm dünyada kamu güvenliği yönergeleri takip edilmektedir. COVID-19, solunum yolu organlarına invazyon gösteren bir etken olmasına rağmen, tüketiciler tarafından gıda güvenliğini de tehlikeye attığı ve gıdalar ile de bulaşabileceği ihtimalinden dolayı endişe ile takip edilmektedir. Çok bulaşıcı ve öldürücü etkisi olan COVID-19'un marketlerden alınan gıdalarla veya restoranlardan evlere sipariş edilen yiyeceklerle insanları enfekte edip etmeyeceği yönünde tüketicilerdeki büyük şüphe ve korkuya rağmen, etkenin gıda yoluyla bulaştığına ve kontamine gıdaların tüketilmesi sonucunda hastalık yaptığına dair günümüze kadar herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Bununla birlikte, gıda üretim zincirinde yer alan ve semptom göstermeden SARS-Cov-2 virüsünü taşıyan kişilerce etkenin gıdalara bulaşabileceği üzerinde durulmaktadır. Gıda zincirinde çalışan kişilerin düzenli olarak ellerini yıkaması, çalışanların farkındalıklarının arttırılması amacıyla sürekli eğitimlerin verilmesi, işletmelerde hijyen ve sanitasyon uygulamalarının etkin bir şekilde sürdürülmesi, çapraz kontaminasyonu önlemek için çiğ ve pişmiş gıdaların ayrılması şeklinde uygulanan önlemler, etkenin gıda zincirini kontamine etmesi ve insanlara bulaşmasının engellenmesi açısından uygulanan tedbirler arasında yer almaktadır. Ayrıca ambalajlı gıdaların, meyve-sebzelerin ve tüketime hazır gıdaların satın alındıktan sonra bir süre bekletilerek tüketilmesi de uygulanan temel tedbirler arasındadır. Bu derleme ile COVID-19 enfeksiyonunun kaynağı, epidemiyolojisi, iletimi ve gıda güvenliği ile ilişkisi hakkında bilgi verilerek etkenin gıda kaynaklı enfeksiyonlar arasındaki yeri, gıda yüzeylerinden bulaşma durumu, gıda işleme ve gıda ambalajlama üzerindeki etkinliği açıklanmaktadır.]]> <![CDATA[COVID-19, also known as the new type of coronavirus disease, is a respiratory system infection that occurs in Wuhan, China. Infection is caused by severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) virus. It has become a global epidemic that affects the whole world today. June 13, 2020 at 8 million people across the world COVİD-19 cases and 432.892 deaths, in Turkey 175.677 cases, 4.792 deaths occurred. Public safety guidelines are followed all over the world to stop the spread of COVID-19 and protect public health. COVID-19, solunum organlarını işgal eden bir faktör olmasına rağmen, gıda güvenliğini tehlikeye attığı ve gıdalarla kontamine olabileceği için tüketiciler tarafından endişe duymaktadır. Despite the great suspicion and fear of consumers whether COVID-19, which has a highly contagious and lethal effect, will infect people with food purchased from markets or restaurants, there is no evidence to date that the agent is transmitted through food and has caused the disease as a result of consuming contaminated foods. However, it is emphasized that people who are in the food production chain and carry the SARS-Cov-2 virus without symptoms can infect food. Among the measures applied to prevent the agent from contaminating the food chain and preventing it from being transmitted to humans; There are measures implemented in the form of washing the hands of people working in the food chain regularly, providing continuous training to raise the awareness of the employees, maintaining the hygiene and sanitation practices effectively in the enterprises, separating raw and cooked foods to prevent cross contamination. In addition, the consumption of packaged foods, fruits and vegetables and ready-to-eat foods for a while after purchasing is among the basic measures applied. This review provides information about the source, epidemiology, transmission, and relationship of food safety to the source of COVID-19 infection, and explains the location of the agent among foodborne infections, contamination from food surfaces, food processing, and its effectiveness on food packaging.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44409 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[15-23]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/771 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[2-6 Yaş Arası Çocuğu Olan Annelerin Öfke Düzeyi ile Çocuk Yetiştirme Tutumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi]]> <![CDATA[Investigation of the Relationship Between Anger Level and Child Rearing Attitude of Mothers with Children between the ages of 2-6]]> <![CDATA[Öznur DOĞAN]]> <![CDATA[Cihad DEMİRLİ]]> <![CDATA[Aile Danışmanlığı, Öfke Düzeyi, Çocuk Yetiştirme Tutumu, Anne]]> <![CDATA[anger level, child rearing, attitude, mother]]> <![CDATA[Mutluluk ve üzüntü gibi öfke de o duyguyu yaşatan bireye karşı sergilenen sözel ya da sözel olmayan dışa vurum tarzları arasında yer almaktadır. Öfke, gereğinden fazla yaşandığında ve kendini saldırgan tavırlarla gösterdiğinde pek çok problemin ortaya çıkmasına yol açabilmektedir. Öfke, insanların her birinde farklı şekillerde kendini gösteren bir duygudur. Bunlar içe vurum, dışa vurum ve öfke kontrolü biçiminde ifade edilmektedir. Öfke, dozunda ve kısa süreli ve dozunda olursa son derece faydalı bir duygudur. Ancak öfke sürekli ve şiddetli olduğunda yıkıcı bir duyguya dönüşmektedir. Dolayısıyla öfkeye yol açan faktörlerin bilinmesi ve öfkenin ifade edilme şekli son derece önemlidir. Öfkenin ifade edilme şeklini etkileyen faktörler arasında yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum ve kültür yer almaktadır. Aile içinde ortaya çıkan öfke ise aile fertlerinin tamamı üzerinde negatif sonuçlar doğurmaktadır. Bu çalışmanın amacı 2-6 yaş arası çocuğu olan annelerin öfke düzeyi ile çocuk yetiştirme tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda İstanbul'da ikamet eden 112 katılımcı ile anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan araştırmada veri toplama aracı olarak Öfke Belirtileri Ölçeği, Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği toplamda 122 ifadeden oluşan likert tipi anket formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda araştırma grubunu oluşturan annelerin, öfke belirtileri düzeyi ile aşırı koruyucu tutum ve depresyon düzeyi arasında; ciddiye alınmama düzeyi ile haksızlığa uğrama ve eleştirilme düzeyleri arasında; haksızlığa uğrama düzeyi ile eleştirilme düzeyleri arasında, eleştirilme düzeyi ile izin verici tutum düzeyleri arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. ]]> <![CDATA[Anger, just like happiness and sadness, is among the verbal or non-verbal expression styles exhibited against the individual who causes that emotion. Anger can lead to many problems when it is experienced more than necessary and manifests itself with aggressive attitudes. Anger is a feeling that manifests itself in different ways in each person. These are expressed in the form of inward expression, expression and anger control. Anger is a very beneficial feeling if it is in appropriate dosage and is short-term. However, when anger is constant and violent, it turns into a devastating feeling. Therefore, it is extremely important to know the factors that cause anger and how anger is expressed. Factors affecting how anger is expressed include age, gender, education level, marital status, and culture. Anger within the family has negative consequences for all family members. The objective of this study is to investigate the relationship between the anger level of mothers who have children between the ages of 2-6 and their attitude towards child rearing. In accordance with this purpose, a questionnaire was conducted with 112 participants residing in Istanbul. As a result of the research, a positive relationship was observed between the anger symptoms level and the overprotective attitude and depression levels; the level of not being taken seriously and the levels of injustice and criticism; and the level of injustice and the levels of criticism of the mothers forming the research group.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44405 <![CDATA[Volume: 15 Issue 5[ 2309-2331]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/772 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[“Korona Virüs Riskine Karşı 14 Kural” Kamu Spotunun Eye-Tracking ile Analizi]]> <![CDATA[“14 Rules Against Corona Virus Risk” Public Spot Analysis by Eye-Tracking]]> <![CDATA[Nurcan YÜCEL]]> <![CDATA[Atilla YÜCEL - Koray GÜNDÜZ - Melek İNAN]]> <![CDATA[Pazarlama, Nöropazarlama, Eye Tracking, Koronavirüs, Kamu Spotu]]> <![CDATA[Marketing, Neuromarketing, Eye Tracking, Coronavirus, Public Service Ads]]> <![CDATA[Çin’in Wuhan kentinde 2019 yılının Aralık ayında ortaya çıkan Koronavirüs salgını kısa sürede yayılarak tüm dünyayı etkisi altına almıştır. Dünya genelinde 5 milyonu aşkın kişi virüse yakalanmış, virüs kaynaklı ölüm sayısı ise 344 bini geçmiştir. Salgının yayılmasının önüne geçilememesi ve ne zaman biteceğinin belli olmaması nedeniyle ülkeler yayılmayı engellemek için birtakım önlemler almışlardır. Türkiye’de de ilk koronavirüs vakasının 10 Mart tarihinde tespit edilmesinin ardından vakaların artmasını engellemek amacıyla T.C. Sağlık Bakanlığı tarafından Covid-19 önlemleri kapsamında çeşitli uygulamalar yapılmıştır. Bu uygulamalar çerçevesinde, toplumun tüm üyelerini bilgilendirmek, toplumsal duyarlılığı artırmak, bilinçlendirilmek ve farkındalık oluşturulmak için “Korona Virüs Riskine Karşı 14 Kural” Kamu Spotu hazırlanmış ve çeşitli medya araçları yoluyla yayımlanmıştır. Covid-19 salgını ile ilgili olarak yapılan yurtiçi ve yurtdışı çalışmalar incelendiğinde; başta sağlık sektörü olmak üzere ekonomi, eğitim, bankacılık, turizm ve spor alanında çalışmaların yapıldığı tespit edilmiştir. İncelenen çalışmalar neticesinde, pazarlama alanında Covıd-19 salgını ile ilgili yapılan deneysel herhangi bir çalışmaya rastlanamamıştır. Yapılan bu çalışmanın nörobilim ve nöropazarlama çerçevesinde Covid-19 salgını Önlemleri Kapsamında hazırlanan Kamu spotları ile ilgili olarak ilk deneysel çalışma olması da çalışmanın özgünlüğünü ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı; T.C. Sağlık Bakanlığı tarafından Covid-19 Önlemleri Kapsamında hazırlanan “Korona Virüs Riskine Karşı 14 Kural” Kamu Spotunun görsel etkisinin tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, gönüllü katılımcılar üzerinde Covid-19 önlemleri kapsamında hazırlanan 14 Kuralı içeren görsellerin etki düzeyleri Eye Tracking (Göz İzleme) analiz yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Eye Tracking analiz yöntemi ile gönüllü katılımcıların 14 Kuralı içeren görsellere baktıklarında nerelere odaklandıkları, nerelere daha fazla yoğunlaştıkları ve görsellerin farkındalık etkisi heat map (ısı haritası) ile elde edilmiştir. Çalışmanın örneklemi; kolayda örneklem yolu ile farklı yaş ve çeşitli meslek gruplarından oluşan (öğrenciler, akademisyenler, memurlar vb.) toplam 30 gönüllü katılımcı olarak belirlenmiştir. Araştırma için Fırat Üniversitesi Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kurul Başkanlığı’nın 07.04.2015 tarihli 07 Nolu Toplantıda alınan 03 nolu kararı ile etik kurul izni bulunmaktadır. Yapılan araştırma sonucunda elde edilen heat map (ısı haritası) verilerine göre; T.C. Sağlık Bakanlığı tarafından Covid-19 önlemleri kapsamında hazırlanan “Korona Virüs Riskine Karşı 14 Kural” Kamu Spotunda yer alan referans gücü oyuncu Taner Ölmez’e odaklanmanın olduğu ve daha fazla dikkat çektiği görülmüştür. Diğer taraftan, bilgilendirme yazılarına ise; odaklanmanın az olduğu belirlenmiştir. Bu sebeple, kamu spotunun görsel etkisinin olduğu ve farkındalık oluşturduğu görülmüştür. Ayrıca, kamu spotunun etki düzeyinin artırılabilmesi için referans gücünden ziyade bilgilendirme yazılarının ön plana çıkmasının gerekli olduğu çalışma sonucunda tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[A Coronavirus outbreak in Wuhan, China, in December 2019, has spread around the world in a short time and has affected the entire world. More than 5 million people worldwide have been infected with the virus, while the number of deaths caused by the virus has exceeded 344 thousand. Since the spreading of the outbreak could not be prevented and it is not clear when it will end, countries have taken measures to prevent the spread. The first coronavirus case in Turkey was detected on March 10, and several applications have been made by the Ministry of Health of Turkey under the COVID-19 measures. Within the framework of these practices, the public service ad: “14 Rules Against Coronavirus Risk” has been prepared and published through various media platforms to inform all members of society and increase social awareness. When the domestic and international studies related to the Covid-19 outbreak were examined, it was determined that the studies were carried out in the field of economy, education, banking, tourism, and sports, especially in the health sector. As a result of the examination of studies, no experimental studies on the Covid-19 outbreak in the field of marketing were found. This study is the first experimental study in neuroscience and neuromarketing regarding public service ads prepared within the scope of COVID-19 outbreak measures. The purpose of this study is to measure the effects of the public service ad: “14 Rules Against Coronavirus Risk” prepared by the Ministry of health of Turkey under COVID-19 measures. For this purpose, the effect levels of the images containing the 14 rules prepared under COVID-19 measures were determined by using the Eye Tracking analysis method on the volunteer participants. The Eye Tracking analysis method shows where the volunteer participants focus when they look at the images of the ad, where they focus more, and the awareness effect of the images was obtained with a heat map. Sample survey of the study was determined by convenience sampling utilizing a total of 30 volunteer participants consisting of different ages and various professional groups (students, academics, civil servants, etc.). According to the heat map data obtained as a result of the research; the public service ad “14 Rules Against Coronavirus Risk” prepared by the Ministry of health of Turkey under COVID-19 measures have been seen to draw more attention to actor Taner Ölmez, as the reference power, who has been in the public service ad. On the other hand, it has been determined that there is little focus on informative texts in the ad. For this reason, it has been seen that the public service ad has a visual effect and creates awareness. Furthermore, it was determined as a result of the study that it is necessary to highlight informative texts rather than reference power to increase the level of impact of the public service ads.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44402 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[979-999]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/773 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemisine Bağlı Yaşanan Kaygı Düzeylerinin Değerlendirilmesi: Türkiye Örneği ]]> <![CDATA[Evaluation of Anxiety Levels Arising From Covid-19 Pandemic: The Case of Turkey]]> <![CDATA[Yasemin ÇÖLGEÇEN]]> <![CDATA[Hasan ÇÖLGEÇEN]]> <![CDATA[Covid-19 Enfeksiyonu, Pandemi, Kaygı, Durumluk Kaygı, Sürekli Kaygı ]]> <![CDATA[Social Psychology, Covid-19 Infection, Pandemic, Anxiety, State Anxiety, Trait Anxiety ]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı tüm dünyada etkisini gösteren Covid-19 pandemisi nedeniyle Türkiye’de ikamet eden bireylerin yaşadıkları kaygı düzeylerini belirlemek ve çeşitli değişkenler açısından kaygıyı değerlendirmektir. Araştırmanın örneklemini 422 birey oluşturmaktır. 01.04.2020- 10.05.2020 tarihleri arasında tarama araştırma türü ile gerçekleştirilen bu araştırmada veriler demografik bilgi formu ve Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri ile toplanmıştır. İstatistiksel işlemlerde aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, tek yönlü varyans analizi ve korelasyon analizi gibi farklı çıkarımsal analizler yapılmıştır (p<0.05). Sonuç olarak Covid-19 pandemi sürecinde Türkiye’de yaşayan bireylerin durumluk kaygı puan ortalaması 51,93±7.45, sürekli kaygı puan ortalamalasının ise 43,05±7,34 olduğu görülmüştür. Kadınların durumluk-sürekli kaygı düzeyleri erkeklere oranla daha yüksek olup, cinsiyetler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır. Bekarların evli olanlara göre daha yüksek kaygı düzeyine sahip olduğu ve gruplar arasındaki farkın sürekli kaygı açısından anlamlı olduğu belirlenmiştir. İşe devam etmeyenlerin, işe devam edenlere ve evden çalışanlara göre kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiş olup, sürekli kaygı düzeyi açısından gruplar arasındaki fark anlamlıdır. Sürekli kaygı puan ortalamalarındaki farklılığın, işe devam etmeyenler ile işe devam edenler ve işe devam etmeyenler ile evden çalışanlar arasında olduğu bulunmuştur. Covid-19 enfeksiyonu teşhisi konulan yakınlarının varlığına göre durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Ayrıca durumluk kaygı puan ortalamaları ile sürekli kaygı puan ortalamaları arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Bu bakımdan daha ciddi ruhsal sorunlara yol açabilen kaygı ruhsal iyilik halinin sağlanması için gözardı edilmemesi gereken bir etmendir. ]]> <![CDATA[The aim of this study is to determine the effects of Covid-19 which is a worldwide pandemic to the anxiety level of the individuals residing in Turkey and to assess the concerns in terms of different variables. The sample of the study includes 422 individuals. In this study, which was carried out with the screening method between 01.04.2020- 10.05.2020, the data were collected by demographic information form and State-Trait Anxiety Inventory. Different inferential analyzes such as arithmetic mean, standard deviation, t test, one way variance analysis and correlation analysis were performed in statistical operations (p <0.05). As a result, while average STAI score of individuals living in Turkey in the process of Covid-19 pandemic was 51.93 ± 7.45, the trait anxiety score was 43.05 ± 7.34. State-trait anxiety levels of women are higher than men, and the difference between genders is statistically significant. It was determined that the singles had higher anxiety point average than the married ones and the difference between the groups was statistically significant in terms of trait anxiety. Anxiety levels were found to be higher than those who did not continue, those who continued to work and those who worked from home. Therefore, the difference between the groups is significant in terms of trait anxiety level. The difference in the mean scores of trait anxiety was found out between those who did not continue to work and those who continued and also between who did not continue to work and those who worked from home. According to the presence of relatives diagnosed with Covid-19 infection, no significant difference was found between the groups in terms of state and trait anxiety levels. In addition, a significant and positive relationship was found between the state anxiety point averages and trait anxiety point averages. In this respect, anxiety, which can lead to more serious mental problems, is a factor that should not be ignored in order to maintain the state of spiritual well-being. In this respect, anxiety, which can lead to more serious mental problems, is a factor that should not be ignored in order to maintain the state of spiritual well-being.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44399 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[261-275]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/774 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgınında Bireylerde Algılanan Stres Düzeyi ve Kaygı Düzeyleri ]]> <![CDATA[Perceived Stress Level and Anxiety Levels in İndividuals in Covid-19 Outbreak]]> <![CDATA[Özkan GÖKSU ]]> <![CDATA[Hatice KUMCAĞIZ]]> <![CDATA[Psikolojik Danışma, Stres, Kaygı, Salgın, Covid-19 Salgını. ]]> <![CDATA[Psychological Counseling, Stress, Anxiety, Epidemic, Covid-19 Outbreak]]> <![CDATA[Bu araştırmanın amacı Covid-19 salgınında bireylerin algıladığı stres ve kaygı düzeylerini çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Araştırma tarama modelinde yapılmış, betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu Giresun ilinde çeşitli mesleklerde görev yapan 303 kişi (%51’i kadın, %49 ‘u erkek) oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Cohen, Kamarck ve Mermelstein (1983) tarafından geliştirilen Eskin ve diğerleri tarafından (2013) Türkçeye uyarlanan Algılanan Stres Ölçeği ile Spielberger ve diğerleri (1970) tarafından geliştirilen Öner ve Le Compte (1983) tarafından Türkçeye uyarlanan Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma için Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu’ndan 17.04.2020 tarihinde 2020/163 karar sayısı ile yazılı etik kurul izni alınmıştır. Araştırmanın verileri Google forms aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistikler kullanılmıştır. İki parametreye sahip değişkenlere ilişkin karşılaştırmalarda bağımsız değişkenler t testi, ikiden fazla parametreye sahip olan değişkenlere ilişkin karşılaştırmalarda One Way ANOVA testi uygulanmıştır. Sayısal değişkenler arasındaki ilişkiler için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarının %51’nin kadın, % 43,6’sının 30-39 yaş aralığında, % 61,4’ünün lisans mezunu, % 89’unun herhangi bir ruhsal sorunu olmadığı, %67’sinin koronavirüs salgını sürecinde korunmaya çalıştığı, % 84’ünün koronavirüs salgını sürecinde kaygısının arttığı, %87’sinin koronavirüs salgını sürecinde el yıkama alışkanlığının arttığı bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuca göre katılımcıların algıladıkları stres düzeyinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Araştırmada bireylerde algılanan stres ile durumluk kaygı ve sürekli kaygı arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Kadınların algılanan stres ve kaygı düzeylerinin erkeklerden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bekar katılımcıların algılan stres düzeyinin evli katılımcılara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Araştırmada yaş gruplarına ve mesleklere göre bireylerin algılanan stres ve kaygı düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre bireylerin ruhsal durumlarına olumlu etki sağlamak amacıyla travmatik durumlarla etkili başedebilmeye yönelik psikoeğitim verilmesi önerilmektedir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to examine the levels of stress and anxiety perceived by individuals with COVİD-19 outbreak according to various variables. For the research, written ethics committee permission was obtained from the Ondokuz Mayıs University Social and Human Sciences Research Ethics Committee on 17.04.2020 with the decision number 2020/163. Descriptıve survey model is used in this research. The participants of the research are 303 people working in various professions in Giresun Province. Perceived Stress Scale, State-Trait Anxiety Scale and personal information form were used as data collection tools. The data of the research were collected trough Google forms. Descriptive statistics were used in the analysis of the data. İndependent variables t-test was used to compare variables with two parameters, and One Way ANOVA test was used to compare variables with more than two parameters. Pearson correlation analysis was used in the relationships between numerical variables. In the coronavirus epidemic process, it was found that 84% of anxiety and 87% of coronavirus epidemic increased hand washing habits. According to the results obtained from the research, it was determined that the level of stress perceived by the participants was moderate. In the research, it was found that there is a positive relationship between perceived stress and state anxiety and trait anxiety. It was determined that the perceived stress and anxiety levels of women were higher than that of men. It was also determined that perceived stress levels of singles were higher than married participants. In the study, it was found that there are significant differences between the individuals' perceived stress and anxiety levels according to age groups and occupations. According to other results obtained from the research, it is recommended to give psycho-education to effectively deal with traumatic situations in order to have a positive effect on the mental state of individuals.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44397 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[463-479]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/775 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ COVID-19 Salgın Sürecinde Sosyal Medyada Yaşlılara Yönelik Ayrımcılık: Twitter Örneği]]> <![CDATA[Discrimination Against the Elderly on Social Media during the COVID-19 Epidemic: Twitter Case]]> <![CDATA[Meyrem TUNA UYSAL]]> <![CDATA[Gizem TAN EREN]]> <![CDATA[Yaşlılık, Yaşlı, Yaşa dayalı ayrımcılık, COVID-19, Twitter]]> <![CDATA[Old Age, Elderly, Age-based discrimination, COVID-19, Twitter]]> <![CDATA[Sosyal medya, günümüzde çeşitli gündemlerin oluşturulduğu, paylaşımların bulunulduğu ve tüm bunlara yönelik yorumların yapıldığı bir platformdur. Bu platformlardan biri de Twitter’dır. Twitter’da, COVID-19 sürecinde yaşlılara yönelik yaşa dayalı ayrımcı tutumlarla ilişkili çeşitli paylaşımlarda bulunulduğu görülmüştür. Yapılan ayrımcı paylaşımların nedeninin ise salgın döneminde 65 yaş ve üzeri yaş grubunun riskli grupta olması sebebiyle kronolojik yaşa dayalı olarak sokağa çıkma kısıtlamaların yapılmasına rağmen bazı paylaşımcılar tarafından bu kısıtlamaların sorumlusunun yaşlılar olarak görülmesinden kaynaklandığı düşünülmektedir. Buna göre söz konusu çalışma, Twitter’da yaşlılara yönelik yapılan paylaşımlarda yaşa dayalı ayrımcı tutumları, söylemleri ve betimlemeleri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada bir nitel araştırma tekniği olan içerik analizi tekniği kullanılarak yaşlılara yönelik yaşa dayalı ayrımcılığın nasıl, hangi gerekçelerle gerçekleştirildiği ele alınmaya çalışılmıştır. Buna göre, yapılan paylaşımlarda yaşlılığa yönelik yaşa dayalı ayrımcılık unsurları bir araya getirilerek kodlanmış ve belirli temalar altında ele alınmıştır. Yaşlı bireylerin ‘dede ve nine’ olarak tanımlanması, yaşlı bireylere yönelik ‘alay etme, küçümseme ve aşağılama’ söylemleri, yaşlı bireylere yönelik ‘hakaret, şikâyet, tehdit ve nefret’ söylemleri, yaşlı bireylere yönelik ‘yalnızlık’ söylemleri, yaşlı bireylere yönelik ‘fiziksel şiddet’ söylemleri şeklindeki temalar çerçevesinde çalışmanın bulguları sunularak yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda yaşlıların Twitter’da yapılan paylaşımlarla alay etme, küçümsenme, aşağılanma, hakaret etme ve nefret söylemleri gibi yaşa dayalı ayrımcı tutum, söylem ve betimlemelerle karşılaştıkları görülmüştür.]]> <![CDATA[Social media is a platform where various agendas are created today, shares are made and comments about all of them are made. One of these platforms is Twitter. On Twitter, various posts related to age-based discriminatory attitudes towards the elderly were found during the COVID-19 process. The reason for the discriminatory shares is that the age group 65 years and older is in the risky group during the epidemic, so although there are restrictions on the basis of chronological age, it is thought that some sharers are responsible for these restrictions as the elderly. Accordingly, the study aims to identify age-based discriminatory attitudes, rhetoric and depictions in twitter posts for the elderly. The study focused on how and for what reasons age-based discrimination against the elderly were performed using the content analysis technique, which is a qualitative research technique. Accordingly, age-based discrimination elements for old age are brought together and encoded and discussed under certain themes. The definition of elderly individuals as 'grandparents', 'ridicule, contempt and humiliation' rhetoric towards elderly individuals, 'insults, complaints, threats and hate' rhetoric towards elderly individuals, 'loneliness' rhetoric towards older individuals, 'physical violence' rhetoric towards older individuals were interpreted by presenting the themes of the study. As a result of the study, it was observed that the elderly faced age-based discriminatory attitudes, rhetoric and depictions such as ridicule, contempt, humiliation, insulting and hate speech.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44396 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[1147-1162]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/776 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Pandemisini Felsefi Açıdan Değerlendirmek ve Anlamak]]> <![CDATA[Philosophically Evaluating and Understanding the Covid-19 Pandemic]]> <![CDATA[Vedat ÇELEBİ]]> <![CDATA[Ahmet İNAL]]> <![CDATA[Felsefe, Kovid-19 pandemisi, Kaygı, Yalnızlık, Varoluşsal Kriz, Bireyselcilik, Farkındalık]]> <![CDATA[Philosophy, Covid-19 Pandemic, Worry, Loneliness, ExistentialCrisis, Individualism, Awareness]]> <![CDATA[İnsanlık ekonomik kriz, savaş, ırksal mücadele ve şiddet gibi problemlerle uğraşırken, hiç beklenmedik şekilde bir de küresel salgınla karşı karşıya kaldı. Kovid-19 olarak adlandırılan bu küresel salgın, insan yaşamında belirleyici olan sağlık, sosyal, ekonomi ve eğitim gibi birçok alanda etkisini gösterdi. Milyonlarca vaka ve yüz binlerce ölüme sebep olan bu salgın, insanları kaygı, bunalım ve korku gibi duygularla yüz yüze bıraktı. Bu durumda, insanlar söz konusu duyguları ortadan kaldırmak için fiziksel önlem ve önerilere yönelmeye başladı. Ancak, diğer taraftan salgının bir de düşünsel ve felsefi olarak değerlendirilmesi gereken varoluşsal bir tarafı söz konusudur. Bu yüzden de bu küresel salgının insanın varoluşsal yanını ortaya çıkaran varoluşsal kaygı durumlarından hareketle de değerlendirilmesi gerekir. Bu varoluşsal kaygıların başında da yalnızlık, bireysel davranma, yaşama pesimist bakma, yaşama anlam ve değer yüklememe gibi varoluşsal durumlar gelmektedir. Bu bağlamda, Kovid-19 salgını birçok insanı bir taraftan varoluşsal olanaklar içinde varoluşsal krizleri yaşamaya yöneltirken, diğer taraftan da yaşamlarına bir anlam verme, değer yükleme, sorumluluk ve farkındalık sahibi olma noktasında da bilinçlenme imkânı sunmaktadır. Dolayısıyla sağlık, sosyal, ekonomi ve eğitim gibi yaşam alanlarına ilişkin kaygıların yanında felsefi açıdan değerlendirilmesi gereken varoluşsal kaygılar da kendisini gösterdi. Sonuç olarak bu makalede, Kovid-19 salgını ile ilişkili olarak ortaya çıkan varoluşsal kaygıların ve krizlerin neler olduğunun gösterilmesi ve felsefenin bu varoluşsal krizlere nasıl bir perspektiften yaklaştığı ve çözüm önerilerinin neler olduğunun gösterilmesi amaçlanmaktadır.]]> <![CDATA[While humanity is dealing with problems such as economic crisis, war, racial struggle and violence, it also faced an unexpected pandemic. This pandemic, called Covid-19, has shown its effect in many areas such as health, social, economy and education, which are decisive in human life. This pandemic, which caused millions of cases and hundreds of thousands of deaths, has confronted people with emotions such as anxiety, crisis and fear. In this case, people began to turn to physical measures and suggestions to eliminate these emotions. On the other hand, there is also an existential side of the pandemic that must be considered intellectually and philosophically. Therefore, this pandemic should be evaluated from the existential anxiety states that reveal the existential side of the human. Foremost among these existential anxieties are some existential states such as loneliness, individual behavior, looking pessimist at life, not adding meaning and value to life, etc. In this context, the Covid-19 pandemic leads many people to experience existential crises within the existential possibilities, on the other hand, it also provides them the opportunity to give a meaning and to add value to their lives, and to have responsibility and awareness. Therefore, besides concerns about living areas such as health, social, economy and education, existential concerns that must be evaluated philosophically also showed themselves. In conclusion, in this article, it is aimed to show what existential anxieties and crises associated with the Covid-19 pandemic and how the philosophy approaches these existential crises and what its solution suggestions are.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44392 <![CDATA[Volume: 15 Issue 6[ 297-322 ]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/777 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Koronavirüs (Covit-19) Algısının Online Alışverişe Etkisi]]> <![CDATA[The Effect of Coronavirus (Covid-19) Perception on Online Shopping ]]> <![CDATA[İnan KAYNAK]]> <![CDATA[İşletme, Yönetim Organizasyon, Koronavirüs, Covit19, Pandemi, Online Alışveriş, E-ticaret ]]> <![CDATA[Business, Management Organization, Coronavirus, COVID-19, Pandemic, Online Shopping, E-commerce. ]]> <![CDATA[İnsanlık tarih boyunca birçok salgın hastalıkla karşılaşmıştır. Çin den çıktığı tahmin edilen veba salgını on dördüncü yüzyılda tahminen 200 milyon kişinin ölümüne sebep olmuştur. Yirminci yüzyılın başında ortaya çıkan İspanyol gribinden de 40 ila 100 milyon kişinin öldüğü tahmin edilmektedir. Yirminci yüzyılın sonunda ise Afrika da ortaya çıkan Hiv (Aids) tüm dünyaya yayılmış ve yine milyonlarca insanı hayattan koparmıştır. Yirmi birinci yüzyılda ise sars, influenza (H1N1), Escherichia coli salgını, Mers, Ebola, Zika ve son olarak ta tüm dünyayı etkisine alan koronavirüs (Covid-19) pandemisiyle karşı karşıya kalmış ve yine birçok insan bundan etkilenmiştir. Modern çağ insan için alışveriş yaşamında önemli yer tutan olgulardan biridir. Klasik anlamda mağaza mağaza dolaşıp alışveriş yapan tüketiciler internetin getirdiği faydalardan biri olan online alışverişi de tercih eder duruma gelmişlerdir. Online alışverişi bireylerin internete bağlı cihaz yardımıyla başka bir aracıya ihtiyaç duymadan çeşitli ürünleri ve hizmetleri anlık olarak satın aldıkları bir sistem olarak tanımlamak mümkündür. Araştırmanın temel amacı aralık ayında Çin Halk Cumhuriyetinde ortaya çıkan ve tüm dünyayı etkisi altına alan koronavirüs pandemisinin oluşturduğu hastalık algısının, tüketicilerin online alışveriş niyeti ve davranışına yansımasını ölçmeye yöneliktir. Bu kapsamda koronavirüs algısını ölçmeye yönelik hastalık algısı ölçeği ile online alışveriş niyetini ölçmeye yönelik satın alma niyeti ölçeğinden oluşturulan anket hazırlanarak katılımcılara gönderilmiştir. Koronavirüs (covit-19) algısının online alışverişe olan etkisini ölçmeye yönelik regresyon analizi yapılmış ve hastalık algısının üç alt boyutunun online alışveriş niyetini ve bir alt boyutunun da online davranışı yordadığı tespit edilmiştir. ]]> <![CDATA[Humanity has experienced lots of pandemic throughout history. The plague pandemic which is thought be originated from China caused roughly 200 million people deaths in 14th century. It is assumed that from 40 to 100 million people died of Spanish flu which out broke at the beginning of 20th century. HIV (AIDS) which out broke towards the end of 20th century in Africa and took the lives of millions of people. In 21st century, the world experienced SARS, influenza (H1N1), Escherichia coli pandemic, MERS, EBOLA, ZIKA and finally coronavirus (COVID-19) pandemic and again many people were influenced by these diseases. Modern age is an important phenomenon for human in the sense of shopping life. Consumer who were walking and shopping around in classic way came to prefer online shopping which is one of the advantages of internet. It is possible to define online shopping as a system where individuals can purchase various products and services transiently without any means but their devices connected to internet. The main aim of the study is to measure the reflection of disease perception caused by coronavirus pandemic which out broke in People’s Republic of China in December and spread through the world on online shopping intention and behaviour of consumers. In this sense, illness perception questionnaire which was prepared for coronavirus perception and purchase intention scale which was prepared to measure online shopping intention were sent to participants. Regression analysis was done in order to measure the effect of coronavirus (COVID-19) perception on online shopping and it was determined that three sub-dimensions of disease perception predict online shopping intention and one sub-dimension predicts online behaviour. ]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44391 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[633-645]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/778 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[ COVID-19 Ölüm Hızını Etkileyen Faktörlerin Küresel Bazda Değerlendirilmesi]]> <![CDATA[Assessing of Factors Effecting COVID-19 Mortality Rate on a Global Basis]]> <![CDATA[Burhanettin UYSAL]]> <![CDATA[Mustafa DEMİRKIRAN - Mehmet YORULMAZ]]> <![CDATA[Sağlık Yönetimi, COVID-19, Ölüm Oranı, Ülke Karşılaştırmaları, Vaka Sayıları, Ölüm Sayıları]]> <![CDATA[Healthcare Management, COVID-19, Mortality, Comparisons of Country, Case Numbers, Death Numbers.]]> <![CDATA[Bu çalışmada, seçilmiş ülkelerin bazı sağlık göstergelerinin COVID-19 pandemisi ölüm/vaka oranları üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Retrospektif veriler kullanılarak yapılan bu çalışmada, 50.000'den fazla COVID-19 vakası olan ülkelerin sağlık göstergeleri ve bu ülkelerdeki ölüm oranları ile karşılaştırılmıştır. Araştırma sürecinde kullanılan veriler Dünya Sağlık Örgütü, Dünya Bankası ve OECD kaynakları tarafından elde edilmiştir. Analizden elde edilen bulgular göz önüne alındığında, ABD ölüm sayısında (89271) birinci sırada yer alırken, Suudi Arabistan son sıradadır (329). En yüksek ölüm/vaka oranı Fransa'ya (% 19,8), en düşük ölüm oranı ise Suudi Arabistan'a (% 0,5) aittir. Ölüm/vaka oranına dayalı korelasyon analizinde kanser ölümleri, doğumdan yaşam beklentisi, 65 yaş üstü yaşam beklentisi, 65 yaş ve üstü nüfus (pozitif yönde) ve hava kirliliği değişkenleri (negatif yönde) arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Anlamlı ilişki bulunan değişkenler için yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre, tüm bağımsız değişkenler ölüm/vaka oranını etkilemektedir. En fazla etki eden değişken, doğumdan yaşam beklentisidir (R2 = ,462). Sonuç olarak kanserden ölümler ve özellikle doğumdan yaşam beklentisi ve 65 yaş üstü nüfus, COVID-19 ölüm vaka oranları üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Bu bağlamda, yaşlı nüfusu ve kronik anksiyetesi olan bireyleri korumak için önlemler almaya devam etmek gerekmektedir. ]]> <![CDATA[In this study, it was aimed to investigate the effect of some health indicators of selected countries on COVID-19 pandemic death/case rates. In this study, which was conducted using retrospective data, the health indicators of countries with more than 50,000 COVID-19 cases were compared with the COVID-19 cases and death rates in these countries. The data used in the research process were obtained by the World Health Organization, the World Bank, and OECD sources. Results: Considering the findings obtained in the analysis, the USA ranks first in the highest number of deaths (89271), while Saudi Arabia is the last (329). The highest rate of death/case belongs to France (19.8), the lowest rate to Saudi Arabia (0.5%). In the correlation analysis based on the death/case ratio, a significant relationship was found in cancer deaths, congenital life expectancy, life expectancy above 65 years old, population 65 years and older (positive direction), and air pollution variables (negative direction). According to the results of the regression analysis for meaningful relationship variables, all independent variables affect the death/case ratio. The highest influencing variable is congenital life expectancy (R2 = ,462). As a result, deaths from cancer and especially congenital life expectancy and population over 65 years of age have a positive effect on COVID-19 death/case ratio. In this context, it is necessary to continue taking measures to protect the elderly population and individuals with chronic anxiety.]]> Journal of Turkish Studies Turkish Studies - International info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkishstudies.net/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=44390 <![CDATA[Volume: 15 Issue 4[1185-1192]]]> 1308-2140 Journal of Turkish Studies tr-eng

oai:dergiplatformu.com:Journal of Turkish Studies/article/779 2026-04-22T14:00:06.205Z mulkiye

<![CDATA[Covid-19 Salgını Sürecinde Paramedik Öğrencilerinin Beslenme Alışkanlıklarının Araştırılması]]> <![CDATA[Investigation of Nutrition Habits of First And Emergency Aid Students During The Covid-19 Outbreak Period]]> <![CDATA[Pelin AKYOL]]> <![CDATA[Akın ÇELİK]]> <![CDATA[Beslenme, Covid-19, Öğrenci, Medya, Aktivite]]> <![CDATA[Nutrition, Covid-19, Student, Media, Activity]]> <![CDATA[Öz: Bu çalışmada paramedik bölümünde eğitim alan üniversite öğrencilerinin Covid-19 hastalığı nedeni ile sosyal izolasyon döneminde beslenme alışkanlıklarının araştırılması amaçlanmıştır. Katılımcılar üniversitede Paramedik eğitimi almakta olan öğrencilerdir. Toplam 170 öğrencinin doldurmuş olduğu anketler değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmaya 65 erkek ve 105 kadın Üniversite öğrencisi iştirak etmiştir. Anketler kişisel bilgiler formu ve sosyal medyaya maruz kalma anketi Demirezen ve Çoşansu (2005) tarafından geliştirilen beslenme alışkanlıkları indeksi kullanılmıştır. İstatistiksel işlemlerde SPSS 23,00 paket programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıp dağılmadığını test etmek için Kolmogorov-Smirnov testi yapılmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. İstatistiksel işlemlerde bağımsız t-testi, paired t- testi, tekyönlü varyans analizi ve LSD testleri kullanılmıştır. Öğrencilerim salgın öncesi ve salgın sürecinde beslenme alışkanlıkları cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Öğrencilerin salgın öncesi beslenme puanları salgın sürecindeki beslenme puanlarından anlamlı şekilde daha düşüktür (p<0,001). Salgın sürecinde öğün atlamayanların oranı yükselmiş ve çoğunlukla öğün atlayanların oranı ise düşmüştür. Salgın sürecinde ve salgın öncesinde öğün atlama durumlarında cinsiyete göre değişmemiştir (p>0,05). Salgından önce kadın ve erkelerde öğün atlama sayısı farklı iken salgın süresince benzer bulunmuştur. Cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olmasa da salgın sürecinde kadınlar beslenmelerinde erkelere göre daha fazla değişiklik yapmışlardır. Sosyal medyada Covid-19 salgını hakkında hiç veya çok az bilgiye maruz kalanlar ile çok maruz kalanlar arasında beslenme puanlarında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Çok maruz kalanların beslenmeleri kötü yönde etkilenmiştir (p<0,05). Haftalık 6-7 gün spor yapanların beslenme puanları diğerlerinden anlamlı derecede daha düşük olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Hafta da 6-7 gün spor yapanların beslenme alışkanlıklarındaki olumsuzluk, az spor yapanlara göre daha düşüktür. Bu çalışmada Covid-19 salgını sürecinde paramedik öğrencilerinin beslenme alışkanlıklarının cinsiyete göre benzer olduğu ancak salgın sürecinden olumsuz etkilendiği tespit edilmiştir. Gelecekte yapılacak olan çalışmaların farklı örneklem gruplarında daha fazla sayıda katılımcı ile yapılması durumunda beslenme alışkanlıklarını değerlendirmek açısından önemli olacağı düşünülmektedir. ]]> <![CDATA[In this study, it was aimed to investigate the nutritional habits of the university students who were trained in the first and emergency aid department due to Covid-19 disease in the social isolation period. Participants are students who receive first and emergency aid education at the university. The questionnaires filled by 170 students were evaluated. 65 male and 105 female university students participated in the study. The questionnaires, personal information form and social media exposure survey were used by the nutrition habits index developed by Demirezen & Çoşansu (2005). SPSS 23.00 package program was used in statistical operations. Kolmogorov-Smirnov test was performed to test whether the data was normally distributed and it was determined that the data showed normal distribution. Independent t-test, paired t-test, unidirectional variance analysis and LSD tests were used in statistical operations. Ethics committee approval was given at the meeting of Trabzon University Social and Humanities Scientific Research and Publication Ethics Committee on 30.06.2020/81614018-000-E.204. My students' nutritional habits before the outbreak and during the outbreak were not statistically significant (p>0.05). The pre-outbreak nutrition scores of the students were significantly lower than the nutritional scores during the outbreak period (p <0.001). The rate of those who did not skip meals increased during the outbreak period, and the rate of those who skipped meals mostly decreased. According to gender meal skipping status did not change before and during the outbreak periods (p>0,05). While the number of meals skipped in men and women before the outbreak was different, it was found similar during the outbreak. Although there was no significant difference in terms of gender, women made more changes in their diet compared to men during the pandemic. There was a significant difference in nutritional scores between those exposed to little or no information about Covid-19 outbreak on social media and those who were exposed too much. The diet of those who were exposed was badly affected (p <0.05). Nutritional scores of those who do sports 6-7 days a week