Abstract

Bu çalışma, Türkiye’nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan Mardin ilinin jeoturizm potansiyelini, yerel halk ve turistlerin algılarına dayalı nicel bir yaklaşımla değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Veriler, jeoturizme yönelik tutumlar, yerel katılım ve destek, sürdürülebilirlik farkındalığı, jeolojik ve doğal kaynaklara yönelik farkındalık ile ziyaretçi deneyimi gibi alt boyutları kapsayan bir Jeoturizm Ölçeği aracılığıyla, 210 katılımcıdan toplanmıştır. Güvenirlik analizinde, tüm alt boyutlar için Cronbach's Alpha katsayılarının 0.791 ile 0.878 arasında değiştiği ve ölçeğin yüksek iç tutarlılığa sahip olduğu belirlenmiştir. Betimsel istatistikler, genel olarak jeoturizme yönelik güçlü ve olumlu algıların bulunduğunu göstermiş; ortalama puanlar 4.24 ile 4.36 arasında değişmiştir. “Yerel Katılım ve Destek” boyutu 4.36 ile en yüksek ortalamaya sahip olup, bu konuda güçlü bir fikir birliğine işaret etmektedir. Korelasyon analizi, tüm alt boyutlar arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur (p < 0.01); en güçlü ilişki sürdürülebilirlik farkındalığı ile yerel katılım arasında bulunmuştur (r = 0.625). Regresyon analizine göre, yerel katılım ve destek, jeoturizme yönelik tutumlar ve ziyaretçi deneyimi sürdürülebilirlik farkındalığı üzerinde pozitif ve anlamlı etki gösterirken, jeolojik ve doğal kaynaklara yönelik farkındalığın anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Bu bulgular, Mardin’de sürdürülebilir jeoturizmin geliştirilmesinde yerel katılımın ve olumlu ziyaretçi deneyimlerinin önemini vurgulamaktadır.

Abstract

This study aims to assess the geotourism potential of Mardin, a province in Southeastern Turkey, using a quantitative approach based on perceptions of residents and tourists. Data were collected from 210 participants and analyzed using a Geotourism Scale covering sub-dimensions such as attitudes toward geotourism, local participation and support, awareness of sustainability, awareness of geological and natural resources, and visitor experience. Reliability analysis showed high internal consistency across all sub-dimensions, with Cronbach's Alpha values ranging from 0.791 to 0.878. Descriptive statistics indicated generally strong and positive perceptions toward geotourism, with mean scores ranging from 4.24 to 4.36. The “Local Participation and Support” dimension had the highest average score (4.36), indicating a strong consensus. Correlation analysis revealed statistically significant and positive relationships among all sub-dimensions (p < 0.01), with the strongest correlation found between sustainability awareness and local participation (r = 0.625). According to the regression analysis, local involvement and support, attitudes toward geotourism, and visitor experience had a positive and significant effect on sustainability awareness, while awareness of geological and natural resources did not show a significant effect. These findings highlight the importance of local engagement and positive visitor experiences in developing sustainable geotourism in Mardin.

Structured Abstract:

This study investigates the geotourism potential of Mardin, a city renowned for its cultural and geological richness in Southeastern Turkey. Geotourism is a distinct type of tourism that centres on the promotion and conservation of geological heritage, fundamentally guided by the principles of sustainable tourism. This approach emphasises environmental responsibility, fosters local community engagement, and integrates cultural values while ensuring the long-term preservation of abiotic nature. Despite Mardin’s unique geo-cultural landscape, scholarly attention to its geotourism dynamics remains limited. This study aims to assess the perceptions of both residents and tourists toward geotourism and to identify the key factors influencing sustainability awareness. The ultimate objective is to provide locally grounded policy suggestions that can contribute to the development of sustainable geotourism strategies in the region.

The conceptual framework of the study is based on the interdisciplinary nature of geotourism, which intersects with environmental sustainability, cultural preservation, and socio-economic development. Geotourism is defined not merely as tourism focused on geological features but as an integrated system that includes educational, experiential, and community-based interactions. The study draws on five theoretical dimensions: natural and geological awareness, attitudes towards geotourism, local participation and support, sustainability awareness, and visitor experiences. These dimensions were selected to reflect the multi-layered relationship between stakeholders and the natural-cultural environment in which geotourism unfolds. The framework supports the view that sustainable geotourism emerges not only from knowledge but also from local engagement and experiential understanding.

A quantitative research design based on cross-sectional survey methodology was employed. The sample included adults aged 18 and above, comprising both Mardin residents and tourists. Stratified random sampling ensured demographic diversity. Although the initial target was based on large population parameters, the final sample of 210 was determined to be statistically sufficient according to the item-to-response ratio principle required for stable multivariate analysis. With an 18-item scale, the achieved ratio exceeds the minimum scientific threshold of 1:10, ensuring the structural validity and reliability of the exploratory factor analysis and regression models. Data were collected via face-to-face questionnaires, and the study received ethical approval from the relevant university committee. Cronbach’s alpha values (0.791–0.878) confirmed high internal consistency. The study was ethically approved by Mardin Artuklu University’s Scientific Research and Publication Ethics Committee on 14 May 2025 (Decision No: 12).

The findings showed generally high levels of agreement across all five geotourism dimensions, with mean scores ranging between 4.24 and 4.36. “Local Participation and Support” received the highest mean score, reflecting a strong collective belief in the importance of community involvement in geotourism development. Correlation analysis revealed statistically significant positive relationships among all dimensions. The strongest correlation was observed between “Sustainability Awareness” and “Local Participation and Support” (r = 0.625). This finding underscores the link between local engagement and environmental consciousness. Regression analysis indicated that “Local Participation and Support", “Attitude towards Geotourism", and “Visitor Experience” were significant predictors of sustainability awareness. In contrast, “Natural and Geological Awareness” was not a statistically significant predictor, suggesting that knowledge alone does not guarantee sustainable behaviour. These findings highlight the importance of emotional engagement, participatory governance, and experiential learning in advancing geotourism.

The research concludes that fostering geotourism in Mardin requires strategies that emphasise community participation, enriching visitor experiences, and aligning all initiatives with sustainability principles. Empowering local residents to take part in decision-making processes and promoting cultural and natural heritage through immersive experiences are critical to success. The study recommends implementing educational programmes, participatory tourism planning models, and enhanced communication between stakeholders to ensure long-term sustainability. These recommendations are especially relevant for other regions with similar geo-cultural characteristics. The study contributes to the existing literature by offering a comprehensive, data-driven analysis of geotourism perception and practice and serves as a guide for policymakers, researchers, and tourism professionals aiming to implement sustainable, inclusive tourism strategies.

One of the most significant contributions of this study is its empirical demonstration that the sustainable development of geotourism depends not only on geological knowledge but also on local participation, visitor experience, and positive attitudes toward geotourism. The findings indicate that sustainable geotourism policies should extend beyond the conservation of natural heritage by encouraging the active involvement of local communities in decision-making processes, enhancing the quality of visitor experiences, and strengthening collaboration among stakeholders. In this context, the study provides practical recommendations for promoting the sustainable utilization of Mardin's geological and cultural heritage. In particular, it emphasizes the importance of expanding educational initiatives, establishing visitor interpretation centers for geological heritage, developing thematic geotourism routes, and supporting community-based tourism practices for local authorities, destination managers, and tourism planners. Furthermore, the study contributes to the limited body of empirical literature on geotourism in Southeastern Anatolia, thereby addressing an important regional research gap. The findings may also serve as a valuable reference for comparative studies on sustainable tourism planning in destinations with similar geological and cultural characteristics. Future research is recommended to employ larger and more diverse samples, compare different destinations, integrate qualitative methods with quantitative analyses, and conduct longitudinal studies examining changes in geotourism perceptions over time. Such efforts would contribute to a more comprehensive understanding of sustainable geotourism development and provide a stronger evidence base for future policy formulation. Accordingly, this study contributes not only to the sustainable management of Mardin's geological heritage but also to the broader academic and practical discussions on integrating geological heritage conservation with sustainable destination management in Türkiye.

Yapılandırılmış Özet:

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde kültürel ve jeolojik zenginliğiyle tanınan Mardin’in jeoturizm potansiyelini incelemektedir. Jeoturizm, temelde sürdürülebilir turizm ilkeleri tarafından yönlendirilen, jeolojik mirasın tanıtımı ve korunmasına odaklanan ayrı bir turizm türüdür. Bu yaklaşım, abiyotik doğanın uzun vadeli korunmasını sağlarken çevresel sorumluluğu vurgular, yerel toplum katılımını teşvik eder ve kültürel değerleri bütünleştirir. Mardin’in özgün jeo-kültürel peyzajına rağmen, jeoturizm dinamiklerine yönelik akademik ilgi sınırlı kalmaktadır. Bu çalışma, hem yerel halkın hem de turistlerin jeoturizme yönelik algılarını değerlendirmeyi ve sürdürülebilirlik farkındalığını etkileyen temel faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Nihai amaç, bölgede sürdürülebilir jeoturizm stratejilerinin geliştirilmesine katkı sağlayabilecek yerel temelli politika önerileri sunmaktır.

Çalışmanın kavramsal çerçevesi, çevresel sürdürülebilirlik, kültürel koruma ve sosyo-ekonomik kalkınma ile kesişen jeoturizmin disiplinlerarası doğasına dayanmaktadır. Jeoturizm yalnızca jeolojik özelliklere odaklanan bir turizm biçimi olarak değil, eğitimsel, deneyimsel ve toplum temelli etkileşimleri içeren bütünleşik bir sistem olarak tanımlanmaktadır. Çalışma beş kuramsal boyuta dayanmaktadır: doğal ve jeolojik farkındalık, jeoturizme yönelik tutum, yerel katılım ve destek, sürdürülebilirlik farkındalığı ve ziyaretçi deneyimi. Bu boyutlar, paydaşlar ile jeoturizmin ortaya çıktığı doğal-kültürel çevre arasındaki çok katmanlı ilişkiyi yansıtmak üzere seçilmiştir. Çerçeve, sürdürülebilir jeoturizmin yalnızca bilgiden değil, aynı zamanda yerel katılımdan ve deneyimsel anlayıştan doğduğu görüşünü desteklemektedir.

Kesitsel anket metodolojisine dayalı nicel bir araştırma deseni kullanılmıştır. Örneklem, 18 yaş ve üzeri yetişkinleri içermekte olup hem Mardin sakinleri hem de ve turistlerden oluşmuştur. Tabakalı rastgele örnekleme demografik çeşitliliği sağlamıştır. Başlangıçtaki hedef büyük nüfus parametrelerine dayandırılmış olsa da, 210 kişilik nihai örneklemin, kararlı çok değişkenli analiz için gerekli olan madde-yanıt oranı ilkesine göre istatistiksel olarak yeterli olduğu belirlenmiştir. 18 maddelik bir ölçekle ulaşılan oran, 1:10 asgari bilimsel eşiğini aşmakta; keşfedici faktör analizi ve regresyon modellerinin yapısal geçerliliğini ve güvenirliğini sağlamaktadır. Veriler yüz yüze anketler aracılığıyla toplanmış ve çalışma ilgili üniversite kurulundan etik onay almıştır. Cronbach’s Alpha değerleri (0.791–0.878) yüksek iç tutarlılığı doğrulamıştır. Çalışma, Mardin Artuklu Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu tarafından 14 Mayıs 2025 tarihinde etik açıdan onaylanmıştır (Karar No: 12).

Bulgular, beş jeoturizm boyutunun tamamında genel olarak yüksek düzeyde katılım olduğunu göstermiş; ortalama puanlar 4.24 ile 4.36 arasında değişmiştir. “Yerel Katılım ve Destek” en yüksek ortalama puanı almış ve jeoturizm gelişiminde toplum katılımının önemine ilişkin güçlü bir kolektif inancı yansıtmıştır. Korelasyon analizi, tüm boyutlar arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif ilişkiler olduğunu ortaya koymuş; en güçlü korelasyon “Sürdürülebilirlik Farkındalığı” ile “Yerel Katılım ve Destek” arasında gözlenmiştir (r = 0.625). Bu bulgu, yerel katılım ile çevresel bilinç arasındaki bağlantının altını çizmektedir. Regresyon analizi, “Yerel Katılım ve Destek”, “Jeoturizme Yönelik Tutum” ve “Ziyaretçi Deneyimi”nin sürdürülebilirlik farkındalığının anlamlı yordayıcıları olduğunu göstermiştir. Buna karşılık, “Doğal ve Jeolojik Farkındalık” istatistiksel olarak anlamlı bir yordayıcı değildir; bu da bilginin tek başına sürdürülebilir davranışı garanti etmediğini düşündürmektedir. Bu bulgular, jeoturizmin ilerletilmesinde duygusal katılımın, katılımcı yönetişimin ve deneyimsel öğrenmenin önemini vurgulamaktadır.

Araştırma, Mardin’de jeoturizmin teşvik edilmesinin toplum katılımını, ziyaretçi deneyimlerinin zenginleştirilmesini ve tüm girişimlerin sürdürülebilirlik ilkeleriyle uyumlaştırılmasını vurgulayan stratejiler gerektirdiği sonucuna varmaktadır. Yerel halkın karar alma süreçlerine katılım için güçlendirilmesi ve kültürel ile doğal mirasın sürükleyici deneyimler yoluyla tanıtılması başarı açısından kritik önemdedir. Çalışma, uzun vadeli sürdürülebilirliği sağlamak için eğitim programlarının, katılımcı turizm planlama modellerinin ve paydaşlar arasında güçlendirilmiş iletişimin uygulanmasını önermektedir. Bu öneriler, benzer jeo-kültürel özelliklere sahip diğer bölgeler için özellikle ilgilidir. Çalışma, jeoturizm algısı ve pratiğine ilişkin kapsamlı, veriye dayalı bir analiz sunarak mevcut literatüre katkıda bulunmakta ve sürdürülebilir, kapsayıcı turizm stratejileri uygulamayı amaçlayan politika yapıcılar, araştırmacılar ve turizm profesyonelleri için bir rehber işlevi görmektedir.

Bu araştırmanın dikkat çekici yönlerinden biri, jeoturizmin sürdürülebilir gelişiminde yalnızca jeolojik bilgi düzeyinin değil, aynı zamanda yerel katılımın, ziyaretçi deneyiminin ve jeoturizme yönelik olumlu tutumların belirleyici rolünü nicel bulgularla ortaya koymasıdır. Elde edilen sonuçlar, sürdürülebilir jeoturizm politikalarının yalnızca doğal mirasın korunmasına odaklanmasının yeterli olmadığını; yerel halkın karar alma süreçlerine aktif katılımının desteklenmesi, ziyaretçilerin deneyim kalitesinin artırılması ve paydaşlar arasında iş birliğinin güçlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. Bu bağlamda araştırma, Mardin'in sahip olduğu jeolojik ve kültürel mirasın sürdürülebilir turizm anlayışı doğrultusunda değerlendirilmesine yönelik uygulanabilir öneriler sunmaktadır. Özellikle yerel yönetimler, destinasyon yöneticileri ve turizm planlamacıları için eğitim faaliyetlerinin yaygınlaştırılması, jeolojik mirasın yorumlanmasına yönelik ziyaretçi merkezlerinin geliştirilmesi, tematik jeoturizm rotalarının oluşturulması ve toplum temelli turizm uygulamalarının desteklenmesi önem taşımaktadır. Bunun yanı sıra çalışma, jeoturizm alanında Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ne ilişkin sınırlı ampirik literatüre katkı sağlayarak bölgesel ölçekte önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Araştırmanın bulguları, benzer jeolojik ve kültürel özelliklere sahip destinasyonlarda sürdürülebilir turizm planlamasına yönelik karşılaştırmalı çalışmalara da temel oluşturabilecek niteliktedir. Gelecek araştırmalarda daha geniş örneklemlerle farklı destinasyonların karşılaştırılması, nitel veri toplama tekniklerinin nicel analizlerle birlikte kullanılması ve jeoturizm algısının zaman içerisindeki değişimini inceleyen boylamsal çalışmaların gerçekleştirilmesi önerilmektedir. Böylece sürdürülebilir jeoturizm politikalarının geliştirilmesine yönelik daha kapsamlı ve bütüncül bir bilgi birikimi oluşturulabilecektir. Bu yönüyle çalışma, yalnızca Mardin özelinde değil, Türkiye'de jeolojik mirasın korunması ile sürdürülebilir destinasyon yönetiminin bütüncül biçimde ele alınmasına yönelik akademik ve uygulamalı çalışmalara da katkı sunmaktadır.

ملخص منظم

تستكشف هذه الدراسة الإمكانات السياحية الجيولوجية لمدينة ماردين، التي تشتهر بثرائها الثقافي والجيولوجي في جنوب شرق تركيا. وتُعد السياحة الجيولوجية نوعًا متميزًا من السياحة يركز على الترويج للتراث الجيولوجي والحفاظ عليه، ويسترشد بشكل أساسي بمبادئ السياحة المستدامة. ويؤكد هذا النهج على المسؤولية البيئية، ويعزز مشاركة المجتمعات المحلية، ويدمج القيم الثقافية مع ضمان الحفاظ على الطبيعة غير الحيوية على المدى الطويل. على الرغم من المناظر الجيولوجية والثقافية الفريدة لماردين، لا يزال الاهتمام الأكاديمي بديناميات السياحة الجيولوجية فيها محدودًا. تهدف هذه الدراسة إلى تقييم تصورات كل من السكان والسياح تجاه السياحة الجيولوجية، وتحديد العوامل الرئيسية التي تؤثر على الوعي بالاستدامة. والهدف النهائي هو تقديم اقتراحات سياسية تستند إلى الواقع المحلي يمكن أن تسهم في تطوير استراتيجيات مستدامة للسياحة الجيولوجية في المنطقة.

ويستند الإطار المفاهيمي للدراسة إلى الطبيعة متعددة التخصصات للسياحة الجيولوجية، التي تتقاطع مع الاستدامة البيئية، والحفاظ على التراث الثقافي، والتنمية الاجتماعية والاقتصادية. ولا تُعرَّف السياحة الجيولوجية بمجرد أنها سياحة تركز على المعالم الجيولوجية، بل كنظام متكامل يشمل التفاعلات التعليمية والتجريبية والمجتمعية. وتستند الدراسة إلى خمسة أبعاد نظرية: الوعي الطبيعي والجيولوجي، والمواقف تجاه السياحة الجيولوجية، والمشاركة والدعم المحليين، والوعي بالاستدامة، وتجارب الزوار. وقد تم اختيار هذه الأبعاد لتعكس العلاقة متعددة المستويات بين أصحاب المصلحة والبيئة الطبيعية والثقافية التي تتجلى فيها السياحة الجيولوجية. ويدعم هذا الإطار الرأي القائل بأن السياحة الجيولوجية المستدامة لا تنبع من المعرفة فحسب، بل تنبع أيضًا من المشاركة المحلية والفهم التجريبي.

وقد تم استخدام تصميم بحثي كمي يستند إلى منهجية المسح المقطعي. وشملت العينة البالغين الذين تبلغ أعمارهم 18 عامًا فأكثر، بما في ذلك سكان ماردين والسياح على حد سواء. وضمنت العينات العشوائية الطبقية التنوع الديموغرافي. وعلى الرغم من أن الهدف الأولي كان يستند إلى معايير سكانية كبيرة، فقد تقرر أن العينة النهائية البالغ عددها 210 عينة كافية إحصائيًا وفقًا لمبدأ نسبة البند إلى الاستجابة المطلوب لإجراء تحليل متعدد المتغيرات مستقر. وباستخدام مقياس مكون من 18 بندًا، تجاوزت النسبة المحققة الحد الأدنى العلمي البالغ 1:10، مما يضمن الصلاحية الهيكلية والموثوقية للتحليل العاملي الاستكشافي ونماذج الانحدار. تم جمع البيانات عبر استبيانات وجهاً لوجه، وحصلت الدراسة على موافقة أخلاقية من اللجنة الجامعية المختصة. وأكدت قيم معامل ألفا كرونباخ (0.791–0.878) وجود اتساق داخلي عالٍ. حصلت الدراسة على الموافقة الأخلاقية من لجنة أخلاقيات البحث العلمي والنشر بجامعة ماردين أرتوكلو في 14 مايو 2025 (القرار رقم: 12).

أظهرت النتائج مستويات عالية بشكل عام من التوافق عبر جميع أبعاد السياحة الجيولوجية الخمسة، حيث تراوحت متوسطات الدرجات بين 4.24 و4.36. وحصل «المشاركة والدعم المحليان» على أعلى متوسط درجات، مما يعكس إيمانًا جماعيًا قويًا بأهمية مشاركة المجتمع المحلي في تنمية السياحة الجيولوجية. وكشف تحليل الارتباط عن وجود علاقات إيجابية ذات دلالة إحصائية بين جميع الأبعاد. ولوحظ أقوى ارتباط بين «الوعي بالاستدامة» و«المشاركة والدعم المحليين» (r = 0.625). ويؤكد هذا الاستنتاج الصلة بين المشاركة المحلية والوعي البيئي. وأشار تحليل الانحدار إلى أن «المشاركة والدعم المحليين»، و«الموقف تجاه السياحة الجيولوجية»، و«تجربة الزائر» كانت عوامل تنبؤية ذات دلالة إحصائية للوعي بالاستدامة. في المقابل، لم يكن «الوعي الطبيعي والجيولوجي» عاملاً تنبؤياً ذا دلالة إحصائية، مما يشير إلى أن المعرفة وحدها لا تضمن السلوك المستدام. وتسلط هذه النتائج الضوء على أهمية المشاركة العاطفية، والحكم التشاركي، والتعلم التجريبي في النهوض بالسياحة الجيولوجية.

وتخلص الدراسة إلى أن تعزيز السياحة الجيولوجية في ماردين يتطلب استراتيجيات تركز على مشاركة المجتمع المحلي، وإثراء تجارب الزوار، ومواءمة جميع المبادرات مع مبادئ الاستدامة. ويعد تمكين السكان المحليين من المشاركة في عمليات صنع القرار، والترويج للتراث الثقافي والطبيعي من خلال تجارب غامرة، أمرًا بالغ الأهمية لتحقيق النجاح. وتوصي الدراسة بتنفيذ برامج تثقيفية، وتطبيق نماذج تخطيط سياحي تشاركي، وتعزيز التواصل بين أصحاب المصلحة لضمان الاستدامة على المدى الطويل.

وتتسم هذه التوصيات بأهمية خاصة للمناطق الأخرى التي تتمتع بخصائص جغرافية-ثقافية مماثلة. وتساهم الدراسة في الأدبيات الحالية من خلال تقديم تحليل شامل قائم على البيانات لتصور السياحة الجيولوجية وممارساتها، كما تُعد دليلاً لصانعي السياسات والباحثين والمتخصصين في مجال السياحة الذين يهدفون إلى تنفيذ استراتيجيات سياحية مستدامة وشاملة.

Résumé Structuré:

Cette étude examine le potentiel géotouristique de Mardin, une ville réputée pour sa richesse culturelle et géologique, située dans le sud-est de la Turquie. Le géotourisme est une forme particulière de tourisme axée sur la promotion et la conservation du patrimoine géologique, qui s’appuie essentiellement sur les principes du tourisme durable. Cette approche met l’accent sur la responsabilité environnementale, favorise l’implication des communautés locales et intègre les valeurs culturelles tout en garantissant la préservation à long terme de la nature abiotique. Malgré le paysage géoculturel unique de Mardin, l’attention portée par la recherche à ses dynamiques de géotourisme reste limitée. Cette étude vise à évaluer les perceptions des habitants et des touristes à l’égard du géotourisme et à identifier les facteurs clés influençant la prise de conscience en matière de durabilité. L’objectif ultime est de formuler des recommandations politiques ancrées dans le contexte local, susceptibles de contribuer à l’élaboration de stratégies de géotourisme durable dans la région.

Le cadre conceptuel de l’étude repose sur la nature interdisciplinaire du géotourisme, qui recoupe la durabilité environnementale, la préservation culturelle et le développement socio-économique. Le géotourisme n’est pas défini simplement comme un tourisme axé sur les caractéristiques géologiques, mais comme un système intégré comprenant des interactions éducatives, expérientielles et communautaires. L’étude s’appuie sur cinq dimensions théoriques : la sensibilisation à la nature et à la géologie, les attitudes à l’égard du géotourisme, la participation et le soutien locaux, la sensibilisation à la durabilité, et les expériences des visiteurs. Ces dimensions ont été sélectionnées pour refléter la relation à plusieurs niveaux entre les parties prenantes et l’environnement naturel et culturel dans lequel s’inscrit le géotourisme. Ce cadre soutient l’idée selon laquelle le géotourisme durable ne découle pas seulement de la connaissance, mais aussi de l’engagement local et de la compréhension par l’expérience.

Une approche de recherche quantitative basée sur une méthodologie d’enquête transversale a été employée. L’échantillon comprenait des adultes âgés de 18 ans et plus, parmi lesquels figuraient à la fois des habitants de Mardin et des touristes. Un échantillonnage aléatoire stratifié a permis d’assurer la diversité démographique. Bien que l’objectif initial se soit fondé sur des paramètres de population importants, l’échantillon final de 210 personnes a été jugé statistiquement suffisant selon le principe du rapport item-réponse requis pour une analyse multivariée stable. Avec une échelle de 18 items, le rapport obtenu dépasse le seuil scientifique minimum de 1:10, garantissant ainsi la validité structurelle et la fiabilité de l’analyse factorielle exploratoire et des modèles de régression. Les données ont été recueillies au moyen de questionnaires en face à face, et l’étude a reçu l’avis éthique favorable du comité universitaire compétent. Les valeurs du coefficient alpha de Cronbach (0,791–0,878) ont confirmé une forte cohérence interne. L’étude a été approuvée sur le plan éthique par le Comité d’éthique de la recherche scientifique et des publications de l’université Artuklu de Mardin le 14 mai 2025 (décision n° 12).

Les résultats ont montré des niveaux d’accord généralement élevés pour les cinq dimensions du géotourisme, avec des scores moyens compris entre 4,24 et 4,36. La dimension « Participation et soutien locaux » a obtenu le score moyen le plus élevé, reflétant une forte conviction collective quant à l’importance de l’implication de la communauté dans le développement du géotourisme. L’analyse de corrélation a révélé des relations positives statistiquement significatives entre toutes les dimensions. La corrélation la plus forte a été observée entre la « Sensibilisation à la durabilité » et la « Participation et soutien locaux » (r = 0,625). Ce résultat souligne le lien entre l’engagement local et la conscience environnementale. L’analyse de régression a indiqué que la « participation et le soutien locaux », l’« attitude envers le géotourisme » et l’« expérience des visiteurs » constituaient des prédicteurs significatifs de la sensibilisation à la durabilité. En revanche, la « sensibilisation aux aspects naturels et géologiques » n’était pas un prédicteur statistiquement significatif, ce qui suggère que la connaissance à elle seule ne garantit pas un comportement durable. Ces résultats soulignent l’importance de l’engagement émotionnel, de la gouvernance participative et de l’apprentissage par l’expérience pour faire progresser le géotourisme.

La recherche conclut que la promotion du géotourisme à Mardin nécessite des stratégies mettant l’accent sur la participation communautaire, l’enrichissement des expériences des visiteurs et l’alignement de toutes les initiatives sur les principes de durabilité. Donner aux habitants les moyens de participer aux processus décisionnels et promouvoir le patrimoine culturel et naturel par le biais d’expériences immersives sont essentiels à la réussite. L’étude recommande la mise en œuvre de programmes éducatifs, de modèles de planification touristique participative et d’une communication renforcée entre les parties prenantes afin d’assurer une durabilité à long terme.

Ces recommandations sont particulièrement pertinentes pour d’autres régions présentant des caractéristiques géoculturelles similaires. L’étude apporte une contribution à la littérature existante en proposant une analyse exhaustive et fondée sur des données de la perception et des pratiques du géotourisme, et sert de guide aux décideurs politiques, aux chercheurs et aux professionnels du tourisme qui souhaitent mettre en œuvre des stratégies touristiques durables et inclusives.

Resumen Estructurado:

Este estudio analiza el potencial geoturístico de Mardin, una ciudad del sureste de Turquía conocida por su riqueza cultural y geológica. El geoturismo es un tipo específico de turismo que se centra en la promoción y la conservación del patrimonio geológico, y que se rige fundamentalmente por los principios del turismo sostenible. Este enfoque hace hincapié en la responsabilidad medioambiental, fomenta la participación de la comunidad local e integra los valores culturales, al tiempo que garantiza la conservación a largo plazo de la naturaleza abiótica. A pesar del paisaje geocultural único de Mardin, la atención académica prestada a su dinámica geoturística sigue siendo limitada. Este estudio tiene como objetivo evaluar las percepciones tanto de los residentes como de los turistas respecto al geoturismo e identificar los factores clave que influyen en la concienciación sobre la sostenibilidad. El objetivo final es ofrecer propuestas de políticas con arraigo local que puedan contribuir al desarrollo de estrategias de geoturismo sostenible en la región.

El marco conceptual del estudio se basa en la naturaleza interdisciplinar del geoturismo, que se entrecruza con la sostenibilidad medioambiental, la conservación cultural y el desarrollo socioeconómico. El geoturismo se define no solo como un turismo centrado en las características geológicas, sino como un sistema integrado que incluye interacciones educativas, experienciales y basadas en la comunidad. El estudio se basa en cinco dimensiones teóricas: conciencia natural y geológica, actitudes hacia el geoturismo, participación y apoyo locales, conciencia sobre la sostenibilidad y experiencias de los visitantes. Estas dimensiones se seleccionaron para reflejar la relación multifacética entre las partes interesadas y el entorno natural y cultural en el que se desarrolla el geoturismo. El marco respalda la idea de que el geoturismo sostenible surge no solo del conocimiento, sino también de la implicación local y la comprensión a través de la experiencia.

Se empleó un diseño de investigación cuantitativo basado en una metodología de encuesta transversal. La muestra incluyó a adultos mayores de 18 años, tanto residentes de Mardin como turistas. El muestreo aleatorio estratificado garantizó la diversidad demográfica. Aunque el objetivo inicial se basaba en parámetros de población amplia, se determinó que la muestra final de 210 era estadísticamente suficiente según el principio de la relación ítem-respuesta requerido para un análisis multivariante estable. Con una escala de 18 ítems, la relación alcanzada supera el umbral científico mínimo de 1:10, lo que garantiza la validez estructural y la fiabilidad del análisis factorial exploratorio y de los modelos de regresión. Los datos se recopilaron mediante cuestionarios presenciales, y el estudio recibió la aprobación ética del comité universitario pertinente. Los valores del alfa de Cronbach (0,791-0,878) confirmaron una alta consistencia interna. El estudio fue aprobado éticamente por el Comité de Ética de Investigación Científica y Publicaciones de la Universidad Artuklu de Mardin el 14 de mayo de 2025 (Decisión n.º 12).

Los resultados mostraron, en general, altos niveles de concordancia en las cinco dimensiones del geoturismo, con puntuaciones medias que oscilaron entre 4,24 y 4,36. La dimensión «Participación y apoyo locales» obtuvo la puntuación media más alta, lo que refleja una firme convicción colectiva sobre la importancia de la implicación de la comunidad en el desarrollo del geoturismo. El análisis de correlación reveló relaciones positivas estadísticamente significativas entre todas las dimensiones. La correlación más fuerte se observó entre «Concienciación sobre la sostenibilidad» y «Participación y apoyo locales» (r = 0,625). Este hallazgo subraya el vínculo entre la implicación local y la conciencia medioambiental. El análisis de regresión indicó que «Participación y apoyo locales», «Actitud hacia el geoturismo» y «Experiencia de los visitantes» eran predictores significativos de la concienciación sobre la sostenibilidad. Por el contrario, la «Concienciación sobre la naturaleza y la geología» no fue un predictor estadísticamente significativo, lo que sugiere que el conocimiento por sí solo no garantiza un comportamiento sostenible. Estos hallazgos ponen de relieve la importancia del compromiso emocional, la gobernanza participativa y el aprendizaje experiencial para impulsar el geoturismo.

La investigación concluye que fomentar el geoturismo en Mardin requiere estrategias que hagan hincapié en la participación comunitaria, el enriquecimiento de las experiencias de los visitantes y la alineación de todas las iniciativas con los principios de sostenibilidad. Empoderar a los residentes locales para que participen en los procesos de toma de decisiones y promover el patrimonio cultural y natural a través de experiencias inmersivas son factores fundamentales para el éxito. El estudio recomienda implementar programas educativos, modelos de planificación turística participativa y una mejor comunicación entre las partes interesadas para garantizar la sostenibilidad a largo plazo.

Estas recomendaciones son especialmente relevantes para otras regiones con características geoculturales similares. El estudio contribuye a la bibliografía existente al ofrecer un análisis exhaustivo y basado en datos de la percepción y la práctica del geoturismo, y sirve de guía para los responsables políticos, los investigadores y los profesionales del turismo que aspiran a implementar estrategias turísticas sostenibles e inclusivas.

结构化摘要：

本研究探讨了土耳其东南部马尔丁市的地质旅游潜力，该市以其丰富的文化和地质资源而闻名。地质旅游是一种以推广和保护地质遗产为核心的独特旅游形式，其根本指导原则是可持续旅游。这种模式强调环境责任，促进当地社区参与，并融合文化价值，同时确保非生物自然环境的长期保护。尽管马尔丁拥有独特的地质文化景观，但学术界对其地质旅游动态的关注仍显不足。本研究旨在评估当地居民和游客对地质旅游的认知，并识别影响可持续性意识的关键因素。最终目标是提供立足当地的政策建议，以促进该地区可持续地质旅游战略的发展。

本研究的概念框架基于地质旅游的跨学科性质，其与环境可持续性、文化保护及社会经济发展相互交织。地质旅游不仅被定义为以地质特征为重点的旅游，更被视为一个包含教育、体验及社区互动的综合体系。本研究借鉴了五个理论维度：自然与地质意识、对地质旅游的态度、当地参与与支持、可持续性意识以及游客体验。选择这些维度旨在反映利益相关者与地质旅游所处自然-文化环境之间的多层次关系。该框架支持这样一种观点：可持续地质旅游不仅源于知识，也源于当地的参与和体验式理解。

研究采用基于横断面调查方法的定量研究设计。样本包括18岁及以上的成年人，涵盖马尔丁居民和游客。分层随机抽样确保了人口统计学上的多样性。尽管最初的目标样本量是基于庞大的人口参数确定的，但根据稳定多变量分析所需的“项目-响应比”原则，最终确定的210个样本量在统计学上已足够。采用18项量表，所达到的项目-反应比超过了1:10的最低科学阈值，从而确保了探索性因子分析和回归模型的结构效度与信度。数据通过面对面问卷调查收集，本研究已获得相关大学伦理委员会的批准。克朗巴赫α系数（0.791–0.878）证实了其较高的内部一致性。本研究已于2025年5月14日获得马尔丁阿图克卢大学科学研究与出版伦理委员会的伦理批准（决定编号：12）。

研究结果显示，所有五个地质旅游维度的一致性水平总体较高，平均得分介于4.24至4.36之间。“当地参与与支持”的平均得分最高，反映出人们普遍坚信社区参与对地质旅游发展的重要性。相关性分析表明，所有维度之间均存在统计学上显著的正相关关系。其中，“可持续性意识”与“当地参与与支持”之间的相关性最强（r = 0.625）。这一发现突显了当地参与与环境意识之间的联系。回归分析表明，“当地参与与支持”、“对地质旅游的态度”以及“游客体验”是可持续性意识的显著预测变量。相比之下，“自然与地质认知”并非统计学上的显著预测变量，这表明仅凭知识并不能保证可持续行为。这些发现突显了情感投入、参与式治理和体验式学习在推动地质旅游发展中的重要性。

研究结论指出，要在马尔丁促进地质旅游，需要制定强调社区参与、丰富游客体验并将所有举措与可持续性原则相协调的战略。赋予当地居民参与决策过程的权利，并通过沉浸式体验推广文化和自然遗产，是取得成功的关键。该研究建议实施教育项目、采用参与式旅游规划模式，并加强利益相关者之间的沟通，以确保长期可持续性。这些建议对于具有类似地质文化特征的其他地区尤为适用。本研究通过对地质旅游的认知与实践进行了全面、基于数据的分析，为现有文献做出了贡献，并为致力于实施可持续、包容性旅游战略的政策制定者、研究人员和旅游从业者提供了指导。

Структурированное Резюме:

В данном исследовании изучается геотуристический потенциал города Мардин, расположенного на юго-востоке Турции и славящегося своим культурным и геологическим богатством. Геотуризм представляет собой особый вид туризма, в основе которого лежит популяризация и сохранение геологического наследия, руководствуясь принципами устойчивого туризма. Данный подход подчеркивает важность экологической ответственности, способствует вовлечению местного населения и учитывает культурные ценности, обеспечивая при этом долгосрочное сохранение абиотической природы. Несмотря на уникальный геокультурный ландшафт Мардина, внимание ученых к динамике его геотуризма по-прежнему остается ограниченным. Цель данного исследования — оценить восприятие геотуризма как жителями, так и туристами, а также выявить ключевые факторы, влияющие на осознание вопросов устойчивости. Конечная цель заключается в выработке основанных на местных реалиях рекомендаций по формированию политики, которые могут способствовать разработке стратегий устойчивого геотуризма в регионе.

Концептуальная основа исследования базируется на междисциплинарном характере геотуризма, который пересекается с экологической устойчивостью, сохранением культурного наследия и социально-экономическим развитием. Геотуризм определяется не просто как туризм, ориентированный на геологические объекты, а как интегрированная система, включающая образовательные, опытные и основанные на сообществе взаимодействия. Исследование опирается на пять теоретических аспектов: осведомленность о природе и геологии, отношение к геотуризму, участие и поддержка местного населения, осведомленность об устойчивом развитии и впечатления посетителей. Эти аспекты были выбраны для отражения многоуровневых взаимоотношений между заинтересованными сторонами и природно-культурной средой, в которой развивается геотуризм. Данная концептуальная основа подтверждает точку зрения, согласно которой устойчивый геотуризм возникает не только на основе знаний, но и благодаря вовлеченности местного населения и опытному пониманию.

Был использован количественный дизайн исследования, основанный на методологии перекрестного опроса. Выборка включала взрослых в возрасте от 18 лет и старше, состоящую как из жителей Мардина, так и из туристов. Стратифицированная случайная выборка обеспечила демографическое разнообразие. Хотя первоначальная целевая выборка основывалась на параметрах большой совокупности, окончательная выборка из 210 респондентов была признана статистически достаточной в соответствии с принципом соотношения «вопрос-ответ», необходимым для стабильного многомерного анализа. При использовании шкалы из 18 пунктов достигнутое соотношение превышает минимальный научный порог 1:10, что обеспечивает структурную валидность и надежность эксплораторного факторного анализа и регрессионных моделей. Данные собирались с помощью очных анкет, и исследование получило одобрение комитета по этике соответствующего университета. Значения коэффициента альфа Кронбаха (0,791–0,878) подтвердили высокую внутреннюю согласованность. Исследование было одобрено с точки зрения этики Комитетом по этике научных исследований и публикаций Университета Мардин Артуклу 14 мая 2025 года (Решение № 12).

Результаты показали в целом высокий уровень согласия по всем пяти измерениям геотуризма, при этом средние оценки колебались в диапазоне от 4,24 до 4,36. Наивысший средний балл получил аспект «Участие и поддержка местного населения», что отражает сильную коллективную убежденность в важности вовлечения местного сообщества в развитие геотуризма. Корреляционный анализ выявил статистически значимые положительные взаимосвязи между всеми аспектами. Наиболее сильная корреляция наблюдалась между аспектами «Осознание вопросов устойчивого развития» и «Участие и поддержка местного населения» (r = 0,625). Этот результат подчеркивает связь между вовлеченностью местного населения и экологической сознательностью. Регрессионный анализ показал, что «Участие и поддержка местного населения», «Отношение к геотуризму» и «Впечатления посетителей» являются значимыми предикторами осведомленности об устойчивом развитии. Напротив, «Знания о природе и геологии» не оказались статистически значимым предиктором, что свидетельствует о том, что одни лишь знания не гарантируют устойчивого поведения. Эти результаты подчеркивают важность эмоциональной вовлеченности, управления с участием общественности и обучения через опыт для развития геотуризма.

Исследование приходит к выводу, что для развития геотуризма в Мардине необходимы стратегии, делающие акцент на участии местного сообщества, обогащении впечатлений посетителей и приведении всех инициатив в соответствие с принципами устойчивого развития. Ключевое значение для успеха имеет расширение возможностей местных жителей участвовать в процессах принятия решений, а также продвижение культурного и природного наследия посредством иммерсивных впечатлений. В исследовании рекомендуется внедрять образовательные программы, модели планирования туризма с участием общественности и усиливать коммуникацию между заинтересованными сторонами для обеспечения долгосрочной устойчивости.

Эти рекомендации особенно актуальны для других регионов с аналогичными геокультурными характеристиками. Исследование вносит вклад в существующую литературу, предлагая всесторонний, основанный на данных анализ восприятия и практики геотуризма, и служит руководством для политиков, исследователей и специалистов в сфере туризма, стремящихся реализовать стратегии устойчивого и инклюзивного туризма.

संरचित सारांश:

यह अध्ययन दक्षिण-पूर्वी तुर्की के एक शहर मारदिन की भू-पर्यटन क्षमता की जांच करता है, जो अपनी सांस्कृतिक और भूवैज्ञानिक समृद्धि के लिए प्रसिद्ध है। भू-पर्यटन पर्यटन का एक विशिष्ट प्रकार है जो भूवैज्ञानिक विरासत के प्रचार और संरक्षण पर केंद्रित है, और मूल रूप से सतत पर्यटन के सिद्धांतों द्वारा निर्देशित है। यह दृष्टिकोण पर्यावरणीय जिम्मेदारी पर जोर देता है, स्थानीय समुदाय की भागीदारी को बढ़ावा देता है, और सांस्कृतिक मूल्यों को एकीकृत करता है, साथ ही अजैविक प्रकृति के दीर्घकालिक संरक्षण को भी सुनिश्चित करता है।

मार्डिन के अनूठे भू-सांस्कृतिक परिदृश्य के बावजूद, इसके भू-पर्यटन की गतिशीलता पर विद्वानों का ध्यान सीमित रहा है। इस अध्ययन का उद्देश्य भू-पर्यटन के प्रति निवासियों और पर्यटकों दोनों की धारणाओं का आकलन करना और स्थिरता जागरूकता को प्रभावित करने वाले प्रमुख कारकों की पहचान करना है। अंतिम उद्देश्य स्थानीय स्तर पर आधारित नीतिगत सुझाव प्रदान करना है जो इस क्षेत्र में स्थायी भू-पर्यटन रणनीतियों के विकास में योगदान दे सकते हैं।

अध्ययन का वैचारिक ढांचा भू-पर्यटन की अंतःविषय प्रकृति पर आधारित है, जो पर्यावरणीय स्थिरता, सांस्कृतिक संरक्षण और सामाजिक-आर्थिक विकास के साथ जुड़ता है। भू-पर्यटन को केवल भूवैज्ञानिक विशेषताओं पर केंद्रित पर्यटन के रूप में नहीं बल्कि एक एकीकृत प्रणाली के रूप में परिभाषित किया गया है जिसमें शैक्षिक, अनुभवात्मक और सामुदायिक-आधारित अंतःक्रियाएं शामिल हैं। यह अध्ययन पाँच सैद्धांतिक आयामों पर आधारित है: प्राकृतिक और भूवैज्ञानिक जागरूकता, भू-पर्यटन के प्रति दृष्टिकोण, स्थानीय भागीदारी और समर्थन, स्थिरता जागरूकता, और आगंतुक अनुभव। इन आयामों को हितधारकों और उस प्राकृतिक-सांस्कृतिक वातावरण के बीच बहु-स्तरीय संबंध को दर्शाने के लिए चुना गया है जिसमें भू-पर्यटन विकसित होता है। यह ढांचा इस दृष्टिकोण का समर्थन करता है कि स्थायी भू-पर्यटन न केवल ज्ञान से बल्कि स्थानीय जुड़ाव और अनुभवात्मक समझ से भी उत्पन्न होता है।

अनुदैर्ध्य सर्वेक्षण पद्धति पर आधारित एक मात्रात्मक अनुसंधान डिजाइन अपनाया गया था। नमूने में 18 वर्ष और उससे अधिक आयु के वयस्क शामिल थे, जिसमें मारदिन के निवासी और पर्यटक दोनों शामिल थे। परतबद्ध यादृच्छिक नमूनाकरण ने जनसांख्यिकीय विविधता सुनिश्चित की। यद्यपि प्रारंभिक लक्ष्य बड़े जनसंख्या मापदंडों पर आधारित था, स्थिर बहुभिन्नरूपी विश्लेषण के लिए आवश्यक आइटम-से-प्रतिक्रिया अनुपात सिद्धांत के अनुसार 210 का अंतिम नमूना सांख्यिकीय रूप से पर्याप्त पाया गया। 18-आइटम के पैमाने के साथ, प्राप्त अनुपात 1:10 की न्यूनतम वैज्ञानिक सीमा से अधिक है, जो अन्वेषणात्मक कारक विश्लेषण और प्रतिगमन मॉडल की संरचनात्मक वैधता और विश्वसनीयता सुनिश्चित करता है। डेटा का संग्रह आमने-सामने प्रश्नावली के माध्यम से किया गया, और अध्ययन को संबंधित विश्वविद्यालय समिति से नैतिक अनुमोदन प्राप्त हुआ। क्रोनबैक का अल्फा मान (0.791–0.878) ने उच्च आंतरिक स्थिरता की पुष्टि की।

इस अध्ययन को 14 मई 2025 को मारदिन आर्टुक्लू विश्वविद्यालय की वैज्ञानिक अनुसंधान और प्रकाशन नैतिकता समिति द्वारा नैतिक रूप से अनुमोदित किया गया (निर्णय संख्या: 12)।

परिणामों से पता चला कि सभी पांच भू-पर्यटन आयामों में आम तौर पर उच्च स्तर का समझौता था, जिसमें औसत अंक 4.24 और 4.36 के बीच थे।

"स्थानीय भागीदारी और समर्थन" को सबसे अधिक औसत स्कोर मिला, जो भू-पर्यटन विकास में सामुदायिक भागीदारी के महत्व में एक मजबूत सामूहिक विश्वास को दर्शाता है। सहसंबंध विश्लेषण से सभी आयामों के बीच सांख्यिकीय रूप से महत्वपूर्ण सकारात्मक संबंध सामने आए। सबसे मजबूत सहसंबंध "टिकाऊपन जागरूकता" और "स्थानीय भागीदारी और समर्थन" (r = 0.625) के बीच देखा गया। यह निष्कर्ष स्थानीय जुड़ाव और पर्यावरणीय चेतना के बीच के संबंध को रेखांकित करता है। प्रतिगमन विश्लेषण से पता चला कि "स्थानीय भागीदारी और समर्थन", "भू-पर्यटन के प्रति दृष्टिकोण" और "आगंतुक अनुभव" स्थिरता जागरूकता के महत्वपूर्ण पूर्वानुमानकर्ता थे। इसके विपरीत, "प्राकृतिक और भूवैज्ञानिक जागरूकता" सांख्यिकीय रूप से महत्वपूर्ण पूर्वानुमानकर्ता नहीं था, जो यह दर्शाता है कि केवल ज्ञान ही टिकाऊ व्यवहार की गारंटी नहीं देता है। ये निष्कर्ष भू-पर्यटन को आगे बढ़ाने में भावनात्मक जुड़ाव, सहभागी शासन और अनुभवात्मक शिक्षा के महत्व पर प्रकाश डालते हैं।

यह शोध निष्कर्ष निकालता है कि मारडिन में भू-पर्यटन को बढ़ावा देने के लिए ऐसी रणनीतियों की आवश्यकता है जो सामुदायिक भागीदारी, आगंतुकों के अनुभवों को समृद्ध करने, और सभी पहलों को स्थिरता के सिद्धांतों के साथ संरेखित करने पर जोर दें। निर्णय लेने की प्रक्रियाओं में भाग लेने के लिए स्थानीय निवासियों को सशक्त बनाना और गहन अनुभवों के माध्यम से सांस्कृतिक और प्राकृतिक विरासत को बढ़ावा देना सफलता के लिए महत्वपूर्ण है। यह अध्ययन दीर्घकालिक स्थिरता सुनिश्चित करने के लिए शैक्षिक कार्यक्रमों, सहभागी पर्यटन योजना मॉडलों को लागू करने और हितधारकों के बीच बेहतर संचार की सिफारिश करता है।

ये सिफारिशें समान भू-सांस्कृतिक विशेषताओं वाले अन्य क्षेत्रों के लिए विशेष रूप से प्रासंगिक हैं। यह अध्ययन भू-पर्यटन की धारणा और अभ्यास के एक व्यापक, डेटा-संचालित विश्लेषण की पेशकश करके मौजूदा साहित्य में योगदान देता है और स्थायी, समावेशी पर्यटन रणनीतियों को लागू करने के इच्छुक नीति निर्माताओं, शोधकर्ताओं और पर्यटन पेशेवरों के लिए एक मार्गदर्शक के रूप में कार्य करता है।