






   
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Turkish Studies-Educational Sciences, Yıl 2016 Sayı Volume 11 Issue 16</title>
    <link>https://turkishstudies.net/education?mod=sayi_detay&amp;sayi_id=320</link>
    <description>Turkish Studies-Educational Sciences</description>
    <language>tr</language>
    <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    <generator>
&lt;p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"&gt;Ankara Bilim &amp;Uuml;niversitesi&lt;/p&gt;
&lt;p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"&gt;Maltepe Kamp&amp;uuml;s&amp;uuml;&lt;/p&gt;
&lt;p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"&gt;Maltepe Mahallesi Şehit G&amp;ouml;nen&amp;ccedil; Caddesi No: 5 &amp;Ccedil;ankaya, ANKARA&lt;/p&gt;
&lt;p style="margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"&gt;&lt;strong&gt;Web: &lt;/strong&gt;&lt;a href="https://ankarabilim.edu.tr"&gt;https://ankarabilim.edu.tr&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"&gt;&lt;strong&gt;Telefon:&lt;/strong&gt; &lt;a href="tel:4442228"&gt;444 22 28&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"&gt;&lt;strong&gt;E-mail:&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;&lt;a href="mailto:info@ankarabilim.edu.tr"&gt;info@ankarabilim.edu.tr&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;</generator>
    <item>
      <title>Hindistan’da Esaret: I. Dünya Savaşı ve Sonrasında Hindistan’daki Türk Esirleri</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19869</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19869</guid>
      <author>Ali ALTIKULAÇ, Ayşegül DÖNMEZ</author>
      <description>Birinci Dünya Savaşı’nda Irak, Sina, Filistin, Kanal Cephelerinde İngilizlere esir düşen yaklaşık on beş bin civarındaki Türk, önce Mısır ardından Hindistan’daki Bellary, Sümerpur, Tongnung esir kampları ile Kalküta’daki istasyon kampına götürülmüşlerdir. Hindistan’daki Türk esirleri uzun esaretleri boyunca ailelerinden bilgi alamama, parasızlık, ilgisizlik, beslenme ve uzun süre esarette kalmanın yarattığı ruhsal bunalımlar ile Hindistan ikliminin uzun vadede zayıflatıcı ve bitkin düşürücü etkisine bağlı hastalıklardan çok sıkıntı çekmişlerdir. Tüm bunlara rağmen kendi imal ettikleri müzik aletleriyle verdikleri konserler, çıkardıkları gazeteler, öğrenmeye çalıştıkları yeni lisanlarla kamplarda canlı bir sosyal ve kültürel hayatı da sürdürmeye çalışmışlardır. Hindistan’da esir Türklere ait bilgilerin önemli kısmı Kızılhaç arşivinde bulunmaktadır. Kızılhaç örgütü, oluşturduğu gruplar aracılığıyla dolaşmış ve buralar hakkında geniş bilgiler elde etmişti. Kızılhaç komisyonundaki delegeler gezdikleri kamplarda esirlerin şikâyet ve isteklerini dinlediler, incelemeler yaptılar ve raporlar tuttular. Türk esirlerin 1918’de başlayan dönüşü İngilizlerin kasten ağırdan almasıyla 1922 yılı sonuna kadar sürmüştür. Kamplarda hayatını kaybetmiş yüzlerce şehidimiz için şehitlikler yapılmış fakat bunların bir kısmı bugün kaybolmuştur. Hindistan’da esareti sırasında çeşitli sebeplerle hayatını kaybeden esirlerimiz, kamp yönetimleri ve kendi esir arkadaşlarınca hem resmi hem de dini törenle defnedilmişlerdir. Daha sonra buralar toplu mezarlık, hatta şehitlik haline dönüştürülmüştür. Hindistan’da resmi şehitlik statüsünde iki Türk şehitliği vardır. Bunlardan biri Karnata Eyaleti’ndeki Bellary Türk şehitliğidir. Diğeri ise Hindistan’ın Rajasthan Eyaleti’nde Sümerpur Türk şehitliğidir.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hekimhan Köprülü Mehmed Paşa Külliyesi</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19776</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19776</guid>
      <author>Yaşar BAŞ</author>
      <description>Hekimhan çevresinin tarihi geçmişi, oldukça eski zamanlara ulaşmaktadır. İskânı ve ulaşımı güçleştiren sarp coğrafyası, bölgenin şenlendirilip gelişmesine engel olmuştur. M. Ö “Kral yolu” olarak bilinen ulaşım ağının bu güzergahtan geçişi, mahallin ehemmiyetini arttırmıştır. Ebu Salim b. Hasan eş-Şemmas el-Hekim el-Malatî’nin 1218 yılında bir han yaptırması, kasabanın açıkça bilinen ilk nüvesini oluşturmuştur. Ancak daha sonra kendi haline terk edilmiştir. Uzun süre geçici yerleşenlerin ve çevredeki köylerin ekinliği olarak kullanılmıştır. Bir kısmı da boş arazi olarak kalmıştır. Sadrazam Köprülü Mehmed Paşa, 1660 yılında, burada han, hamam, palanka, cami, dükkân, fırın ve ambarlardan oluşan bir külliye tesis etmiştir. Çevredeki köy arazilerinin vergi gelirlerini, Külliyenin giderlerini karşılamak üzere vakfetmiştir. Söz konusu külliye, kasabanın ticari, sosyal, ekonomik hayatını şenlendirmiştir. Külliyenin bir parçası olan palanka, askeri bir garnizon olarak asayişin temininde etkili olmuştur. Vakıf köylerin ahalisi, kasabadan geçen yolun ve bölgenin güvenliği, menzil ve derbent hizmetlerinin ifası ile sorumlu tutulmuşlardır. Vakıf yapıların, menzil veya derbendin hizmeti ya da idaresini üstlenenler, geçici, daimi ya da her iki vergi türünden avarız, nüzul veya bütün vergilerden muaf tutulmuşlardır. Külliye, yüzyıllar boyunca hizmet vermiştir. Vakıf eserlerin bir kısmı zamanla ortadan kalkmıştır. Köylerin vakıf gelirleri yok olmuştur. Han, hamam, cami, dükkânlar ve çeşmeler gibi tesislerin önemli bir kısmı, bugüne kadar ulaşabilmişlerdir.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Abbasilerin Bizans İle Ticari İlişkileri</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19948</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19948</guid>
      <author>Mustafa HİZMETLİ</author>
      <description>İslam’ın VII. Yüzyılda tarih sahnesine çıkışından itibaren Müslümanlar Bizanslılarla dini, siyasi, askeri ve kültürel münasebetlerde bulunmuşlar ve bu ilişkiler araştırmacıların da ilgisi çekmiştir. Hz. Peygamber, Dört halife ve Emeviler dönemlerinde daha çok siyasi, askeri ve kültürel çerçevede seyreden bu ilişkilere, ticari faaliyetlerin önem kazandığı Abbasiler döneminde ekonomik boyut da eklenmiştir. Abbasi- Bizans ticari ilişkileri W. Heyd’in çalışması dışında hakkında pek fazla araştırılmamış hususlardan biri olarak karşımızda durmaktadır. İslam fetihlerinin öncesinde Bizanslılar Akdeniz’de rekabet tanımaz bir üstünlüğe sahiplerdi. Asya ticaret yollarının nihayet bulduğu sahiller ellerindeydi; Kızıldeniz’in doğu mallarını boşalttığı Mısır, Basra körfezinden, Orta Asya’dan kalkan kervanların yüklerini boşalttıkları Suriye, ayrıca Karadeniz üzerinde doğu ticaretinin ilgilendiği tali noktalar onlarındı. Ancak Müslüman Arapların buraları ellerinden alması doğu ticaretini ve Bizans’ın ticari çıkarlarını altüst eden bir durum ortaya çıkarmıştır. Doğu mallarının Batıya aktarıldığı yollardan biri de Karadeniz’deki Trabzon idi. Nitekim İbn Havkal, Doğu ürünlerinin antreposu olarak Trabzon limanı üzerinde durmaktadır. Burası Abbasiler zamanında her yıl Çerkez, Müslüman, Bizanslı, Ermeni tacirlerin sık ziyaret ettiği ve birçok pazaryeri kurulan bir şehirdi. Bu noktada esas sorumuz Müslüman mallarının Abbasî devletinin hangi bölgesinden buraya ulaştığıdır. Bu dönemde değiş tokuşun yapıldığı başlıca pazaryerleri Trabzon’un yanı sıra Antakya ve İskenderiye’dir. Bu çalışma Abbasilerle Bizans arasındaki ticari ilişkiler konusuna dikkat çekmeyi hedeflemiştir.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Körfez Savaşı ve Türk Dış Politikasına Etkileri</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19858</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19858</guid>
      <author>Tekin ÖNAL, Abdullah ÖZDAĞ</author>
      <description>2 Ağustos 1990 tarihinde Irak’ın Kuveyt’i işgali ile başlayan ve aynı gün Birleşmiş Milletler kararıyla uluslararası bir boyut kazanan Körfez Krizi, 15 Ocak 1991’e kadar süre verilen Irak’ın işgal ettiği topraklardan geri çekilmemesi üzerine, 17 Ocak’ta Körfez Savaşı’na dönüşmüştür. ABD başta olmak üzere, 40 ülkenin destek verdiği ve Basra Körfezi’nden organize edilen savaş, bölge ülkeleri ve dünya siyasetini derinden etkilemiştir. 4 gün süren hava bombardımanı ve 28 Şubat’a kadar devam eden kara operasyonları sonucunda, II. Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük askeri kuvvet, Irak ordusunu mağlup etmiştir. Türkiye savaşta tarafsız kalmak yerine, Koalisyon Gücü’nün yanında yer almış, ancak savaş sonunda en çok zarar gören ülkelerden birisi olmuştur. Önemli bir ekonomik kayıpla karşılaşan Türkiye, uzun vadede mülteciler, Kürt sorunu ve PKK’nın daha da güçlenmesi gibi meselelerle uğraşmak durumunda kalmıştır. Öte yandan 1989’da Berlin Duvarı’nın çökmesi, 3 Ekim 1990’da Doğu ve Batı Almanya’nın birleşmesi ve 25 Aralık 1991’de SSCB (Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği)’nin resmen dağılması uluslararası siyasetin yeniden dizaynını zorunlu kılmıştır. Zira II. Dünya Savaşı’nın bitimiyle birlikte başlayan ve ABD ile SSCB’nin oluşturduğu iki kutuplu dünya düzeni, buna bağlı olarak da iki devlet arasında cereyan eden mücadele, büyük çoğunluğa göre soğuk savaş atmosferi 1991 tarihten itibaren kısmen sona ermiştir. SSCB’nin dağılması birçok yeni devletin ortaya çıkmasına neden olurken, mücadele alanı eski Sovyet toprakları ile Ortadoğu bölgesinde yoğunlaşmıştır. Bu çalışmada Türkiye’nin Körfez Savaşı ve yeni dünya düzenine geçişte oynadığı rol ve uyguladığı politikalar ele alınmıştır.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Kıbrıs’ta Türklük Bilincinin Siyasal Sürece Etkisi</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19728</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19728</guid>
      <author>Mete ÖZSEZER</author>
      <description>Kıbrıs, jeopolitik konumundan dolayı değişik dönemlerde farklı nedenlerle bir çok medeniyetin hakim olmak istediği yer olmuştur. İngiltere’de en büyük sömürgesi olan Hindistan’a giden yolların güvenliğini sağlamak istemekteydi. Bunun en başında ise Mısır’daki Süveyş kanalı gelmekteydi. İngiltere’nin bu yolun kontrolünü sağlaması için doğu Akdeniz’de anahtarı konumundaki Kıbrıs’ı elde tutması gerekmekteydi. Bu sebepten Kıbrıs’a hakim olmak isteyen İngiltere, Osmanlı’nın içerisinde bulunduğu çıkmazdan faydalanarak adayı kiralamayı başardı. İngilizler Kıbrıs’a geldikleri günden itibaren adayı geçici olarak işgal etmediklerini idari, mali ve hukuki alanlarda uyguladıkları kanunlarla göstermişlerdi. İlk olarak Kıbrıs için bir Anayasa ilan ederek işe başlandı. Kıbrıs’taki idarenin başına ise Yüksek Komiser unvanıyla bir İngiliz atandı. İdare işlerde Yüksek Komisere yardımcı olunması için Kavanin ve İcra adlı iki meclis kurarak ada’da uyguladıkları yeni yönetimi pekiştirmeye çalışıldı. Kıbrıs adası Osmanlılar tarafından İngiltere’ye kiralandığında Kıbrıs Türk halkı bu durumun geçici olduğunu düşünmüştü. Fakat daha sonra ortaya çıkan gelişmeler Kıbrıs Türk halkının düşündüğü gibi olmadı ve İngiltere, Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Devleti’nin ittifak güçlerinin yanında yer almasını sebep göstererek adayı tek taraflı ilhak etti. Bu gelişmeden sonra Kıbrıs’taki Türk halkı ümitsizliğe kapılsa da, Anadolu’daki Milli Mücadele’nin Kıbrıs Türklerine büyük bir umut ışığı oldu. Yapılan çalışmada, 1919 yılında Anadolu’da başlayan Milli Mücadele’nin Kıbrıs’a duygusal etkisi, Kıbrıs’ta Türklük bilincinin oluşumundaki rolü irdelenecektir. Bu noktada Kıbrıs Türk siyasetinin geçirdiği evrelerin de irdelenmesi amaçlanmaktadır.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hitit Kültür Dünyasında Bayram Ritüelleri</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19943</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19943</guid>
      <author>Esma REYHAN</author>
      <description>Hitit devletinin başkentinde ortaya çıkarılan tabletlerin büyük bir bölümünü dini metinler oluşturmaktadır. Hitit dini, çok tanrılı bir dindir. Hititler sadece kendi tanrılarına değil, temas halinde oldukları hemen her ülke ve uygarlığın (Hurri, Luwi, Pala, Akad, Sümer gibi) tanrılarına da tapınınca farklı kökenli çok sayıda tanrıdan oluşan bir Hitit panteonu (tanrılar dünyası) ortaya çıkmıştır. Bu kalabalık tanrılar topluluğu “Hatti ülkesinin bin tanrısı” biçiminde özetlenmiştir. Tanrıların sayısı binlerle ifade edilen bir toplum, tanrılarına karşı vazifelerini yerine getirirken nasıl bir yol izlemektedir? Hitit dininde tanrıya tapınma yollarının en yaygın, en kapsamlı ve en etkin uygulamaları “Hitit bayram Ritüelleri”dir. Çok sayıda olduğu ifade edilen dini metinler içerisinde bayram törenlerinin tasvirlerini içerek ritüel metinlerinin büyük bir oran oluşturması da bu genellemeyi doğrular niteliktedir. Oldukça uzun ve meşakkatli bayram kutlamalarının, Hitit Siyasal ve toplumsal düzeninin devamlılığını sağlayan ve bu düzeni pekiştiren ideolojik bir yönü bulunmaktadır. Bu şekilde kralın tanrılarla iletişim gücünün olduğu tanrılar tarafından desteklendiği şeklinde bir imaj yaratılarak halkın krala itaati tartışılmaz hale getiriliyordu. Bu açıdan bayram kutlamaları kralın hükümdarlığının meşruluğu açısından önemliydi. Bu çalışmada, Hititler tarafından ilkbahar ya da sonbahar da kutlanan antahšum, nuntariyašha, kilam, purulli, (h)išuwa bayramları üzerinde durulacaktır. Bu bayramlar aynı zamanda kralın kraliçe ile birlikte ve bazen presin de katılımı ile ülkenin çeşitli şehirlerini ziyaret ettiği “mevsimsel kült gezisi bayramları”dır. Kraliyet çiftinin ayinlere katılmasının zorunlu olması, bayramların ülke için taşıdığı önem, yani bayram aracılığı ile tanrılardan talep edilenlerin önemine işaret etmektedir.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Bir Yeniden Diriliş Öyküsü Parvan Şavaşı</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19694</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19694</guid>
      <author>Mustafa ŞAHİN</author>
      <description>Büyük Selçukluların yıkılmasından sonra güçlenerek kısa zamanda büyük bir imparatorluk haline gelen Harzemşahlar ile Karakorum’daki kurultaydan sonra dört bir yana genişleme kararı alan Moğollar kısa zamanda birbirlerinin askerî ve siyasî rakipleri haline geldiler. Horâsan’da çok hızlı bir şekilde devam eden Moğol ilerleyişi kısa zamanda bu iki devleti karşı karşıya getirdi. Otrar Fâciası’ndan sonra derinleşen düşmanlıklar savaşı kaçınılmaz hale getirdi. Merv, Belh, İsfahan, Semerkand ve Herât gibi Horasan’ın büyük şehirleri hızlı bir şekilde Moğolların işgaline uğradı ve halkı kılıçtan geçirildi. Moğollara karşı amansız mücadeleler veren Celâleddîn Harzemşah, Herât’ı da uzun bir direnişten sonra kaybetti. Herât bölgesinin birçok şehri kısa zamanda Moğolların eline geçti. Bu şehirlerin halkı kılıçtan geçirildi. Moğol ilerleyişi Celâleddîn Harzemşah’ı daha doğuya doğru çekilmeye zorladı. Celâleddîn’in doğuya doğru hızlı geri çekilmesi onun mücadele azminden vazgeçtiği anlamına gelmiyordu. Aksine bölgenin insanı onun direncini daha da arttırıyordu. Nitekim Herât ve Bâmîyân’ın kaybedilmesinden sonra Gazne Bâmyan arasında Parvan denilen yerde Şigi Kutku önderliğindeki Moğol ordusunu 1221 yılında ağır bir şekilde yenilgiye uğrattı. Bu zafer hem Celâleddîn-i Harzemşah’ın hem de devletinin adeta yeniden dirilişi olmuştur. Sultanın mücadele azmi arttığı gibi başta Herât ve Merv olmak üzere bölgenin birçok yerinde Moğollara karşı isyan hareketlerinde bulunmalarını da cesaretlendirmiştir.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Türk Kadın Kahramanı Kara Fatma</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19771</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19771</guid>
      <author>Esma TORUN ÇELİK</author>
      <description>19. yüzyıldan itibaren vatanı için mücadele eden Türk kadınları Kara Fatma adıyla anılmışlardır. Milliyetçilik düşüncesinin etkisiyle oluşturulan ideal Türk kadının nitelikleri arasında en başta, ülkesi adına her türlü fedakarlığı yapmaya ve savaşmaya hazır olması gelmektedir. Balkan Savaşları, I. Dünya Savaşı sırasında Türk kadını önemli roller üstlenmiştir. Milli Mücadele döneminde ise vatanını korumak için mücadeleye atılan kadınların ortak adı Kara Fatma’dır. Bununla birlikte Milli Mücadele ve Kara Fatma denilince ilk akla geln Fatma Seher Hanım’dır. Hayatıyla ilgili farklı görüşlere rağmen, Fatma Seher Hanım, kendi deyimiyle “Anadolu’daki Kara Fatmaların en güçlüsüdür.” Kara Fatma lakabını ona Mustafa Kemal vermiştir. Milli mücadelede gönüllü milis kumandanı olarak görev yapmış ve Büyük Taarruz sonrasında “üsteğmen” olarak ordudan emekliye ayrılmıştır. Bolu’dan, İzmit’e, Afyon’dan Bursa’ya kadar pek çok bölgenin kurtuluşuna katkı sağlamıştır. Kendine bağlanan maaşı bile Kızılay’a bağışlayan Kara Fatma, hayatının son yıllarında sefalet içinde yaşamıştır. Kara Fatma savaş boyunca ve sonrasında esasen meşrutiyet dönemi ile birlikte ortaya konulmaya çalışılan örnek Türk kadın modelinin de önemli temsilcilerinden biri olmuştur. Ülkesi için düşmana korku salan ve her türlü fedakarlığa hazır bir kadın olduğu kadar, eşi ve çocukları için de şefkatli ve sevgi dolu iyi bir anne ve eş modelidir. Cumhuriyet sonrası örnek kadın modeli de bundan etkilenmiştir.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>T.C. Devlet Salnâmesi 1928’e Göre Cumhuriyet’in İlk Yıllarında Giresun Vilayetinin Ekonomik ve Sosyal Varlığı</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19896</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19896</guid>
      <author>Hadiye YILMAZ</author>
      <description>Yerleşim tarihi paleolitik çağa kadar uzanan Giresun, Trabzon’un 1461’de Osmanlılar tarafından fethedilmesinden sonra Osmanlı hâkimiyeti altında bir kaza merkezi haline gelmiş, Tanzimat döneminde Trabzon’a bağlanmış ve Cumhuriyet döneminde vilâyet halini almıştır. Bu makalede Cumhuriyet’in ilk yıllarında Giresun vilayetinin ekonomik ve sosyal yapısının, temel veri kaynağı olarak seçilen Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sâlnamesi 1928 vasıtasıyla niteliksel tarihsel tasarım yöntemi kullanılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Temel veri kaynağı olarak devlet salnâmesinin seçilmiş olması, bu yayının resmî, Osmanlıcadan günümüz Türkçesine bütünlüklü olarak henüz çevrilmemiş birinci el, kapsamlı ve özgün bir kaynak olması nedeniyledir. Bir yıl içinde yaşanan ekonomik, sosyal, kültürel, bilimsel vb. olayların istatistikî veriler içeren dökümünü de sunan bilgilendirici metinler olan salnâmeler, şehir tarihi açısından birinci el kaynak durumundadırlar. 1918 yılına 68 adet yayınlanan salnâmeler Cumhuriyet döneminde “Türkiye Cumhuriyeti Devlet Salnâmesi” adıyla Matbuat Müdiriyet-i Umumisi tarafından 1926, 1927 ve 1928’de Osmanlıca olarak yayınını sürdürmüştür. Bu çalışmada, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Salnâmesi 1928’in doküman analizi yapılarak Giresun vilayetinin 1927 yılında sahip olduğu sınırlar, nüfusu, tarım ve hayvancılık gibi ekonomik faaliyetleri, orman ve maden varlığı, banka, şirket ve sanayi kuruluşları, yollar ve limanları, genel, özel ve belediye gelirleri, sıhhi durumu, okul ve öğrenci sayıları, cemiyetleri, gazete ve dergileri, adli olaylar ile mülki âmir ve memurları hakkında istatikî verilerle birlikte tafsilatlı bilgilere ulaşılmıştır. Elde edilen veriler devlet istatistikleri ve ikinci el kaynaklarla karşılaştırılmak suretiyle Cumhuriyet’in ilk yıllarında Giresun vilayetinin ekonomik ve sosyal yapısı ortaya konulmaya çalışılmıştır.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Osmanlı Mülkiye Teşkilatında Üst Düzey Bir Memurun Sosyo-Ekonomik Durumu: Mısrîzâde Ahmed Tahir Efendi Örneği (1840-1889)</title>
      <link>https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19983</link>
      <guid isPermaLink="true">https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&amp;makale_id=19983</guid>
      <author>Abdullah POŞ</author>
      <description>Osmanlı seyfiye teşkilatının XIX. yüzyılda mülkiye ve askeriye şeklinde ikiye bölünmesi, mülkiye ile kalemiye arasındaki irtibatı da gündeme getirmiştir. Bu dönemde özellikle merkezi yönetimi güçlendirmek için atılan adımlar, Osmanlı bürokrasisinin temelini oluşturan kalemiyenin, mülkiyeye dönüşüm sürecini başlatmıştır. İşte bu araştırmayla kalemiyeden mülkiyeye geçiş sürecinde söz konusu teşkilatının üst düzey görevlilerinden biri olan Ahmed Tahir Efendi’nin tanıtılması amaçlanmıştır. Mısır’dan gelip Tarsus’a yerleştikleri için “Mısrîzâde” diye bilinen bir aileye mensup olan Ahmed Tahir Efendi 1840 yılında Tarsus’ta doğmuştur. Babası Tarsus meclis azası olduğu için erken denilebilecek bir yaşta memuriyete başlamıştır. Mülkiye teşkilatının çeşitli birimlerinde genellikle üst düzey görevlerde bulunduktan sonra 1889’da yine Tarsus’ta vefat etmiştir. 49 yaşında nispeten genç denilebilecek bir dönemde ölmüş olmasına rağmen, Tarsus’un dışında İstanbul, Ankara, Erzurum, Prizren, Girit, Selanik ve Yanya gibi birçok şehirde görev yapmıştır. Arşiv belgelerinin temel kaynak alındığı bu çalışmayla onun ailesi, eğitim ve meslek hayatı, ekonomik durumu ile kütüphanesinde bulunan kitapları ortaya çıkarılmıştır. Şu ana kadar onunla ilgili herhangi bir araştırmaya rastlanmamaktadır. Bu da yapılan çalışmanın özgün değerini ortaya koymaktadır. Her ne kadar mikro ölçekli bir inceleme olsa da, Ahmed Tahir Efendi’ye dair ulaşılan bulguların, onunla muadil görevlerde bulunan diğer memurlarının sosyo-ekonomik durumları ile entelektüel seviyeleri hakkında da bir fikir verecek olması, yapılan araştırmanın önemini arttırmaktadır.</description>
      <pubDate>2026-07-16</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>


