https://turkishstudies.net/education?mod=sayi_detay&sayi_id=299 Turkish Studies-Educational Sciences tr 2026-07-16 <p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;">Ankara Bilim &Uuml;niversitesi</p> <p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;">Maltepe Kamp&uuml;s&uuml;</p> <p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;">Maltepe Mahallesi Şehit G&ouml;nen&ccedil; Caddesi No: 5 &Ccedil;ankaya, ANKARA</p> <p style="margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"><strong>Web: </strong><a href="https://ankarabilim.edu.tr">https://ankarabilim.edu.tr</a></p> <p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"><strong>Telefon:</strong> <a href="tel:4442228">444 22 28</a></p> <p style="text-align: justify; margin: 6.0pt 0cm .0001pt 0cm;"><strong>E-mail:</strong>&nbsp;<a href="mailto:info@ankarabilim.edu.tr">info@ankarabilim.edu.tr</a></p> https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18879 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18879 Aytunga OĞUZ, Mustafa AKÇİL Öğretmenlerin alanlarındaki öz yeterlikleri eğitim ortamlarını etkilemektedir. Öğretmenlerin öğrenme ortamlarında öğrenenlere sağlayacakları özerklik desteği de öğrencilerin öğrenme ortamına katılımlarını artıracaktır. Öğretmenlerin öz-yeterlik algıları ve öğrenenleri destekleme davranışlarını göstermeleri önem kazanmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Fen Bilgisi öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları ve öğrenen özerkliğini destekleme davranışları arasındaki ilişkiyi belirlemek ve bunları çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırma tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini araştırmanın yapıldığı 2014-2015 eğitim öğretim yılında Afyonkarahisar ilinde görev yapan Fen Bilgisi öğretmenleri, örneklemini ise 254 öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak öğretmenlerin öğrenen özerkliğini destekleme davranışları gösterme derecelerini belirlemek için Oğuz (2013) tarafından geliştirilen Öğrenen Özerkliğini Destekleme Ölçeği (ÖÖDÖ), Fen Bilimleri Öğretimine Yönelik Öz-yeterliklerini belirlemek amacıyla Kaya, Polat ve Karamüftüoğlu (2014) tarafından geliştirilen Fen Bilimleri Öğretimine Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeği(FBÖYÖ) kullanılmıştır. Fen Bilgisi öğretmenlerinin öz yeterlik algıları ve öğrenen özerkliğini destekleme davranışlarına ilişkin toplanan veriler cinsiyet açısından t-testi ile; okulun bulunduğu yerleşim yeri açısından tek yönlü varyans analizi(ANOVA) ile test edilmiş iki değişken arasındaki ilişkiyi incelemek için Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Fen Bilgisi Öğretmenlerinin öz yeterlik algıları ve öğrenen özerkliğini destekleme davranışları cinsiyete göre farklılaşmamaktadır. Öğretmenlerin çalıştıkları okulun bulunduğu yerleşim yeri açısından özyeterlik algılarında anlamlı farklılık bulunmaktadır. Fen Bilgisi öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları ve öğrenen özerkliğini destekleme davranışları arasında orta düzeyde pozitif anlamlı ilişki bulunmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18457 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18457 Ahmet AKIN, Abdullah YALNIZ Öğretmen-öğrenci iletişiminde en önemli faktör öğrenen ve öğrenci arasındaki ilişkinin kalitesidir. Bu nedenle iletişim amaç ve beklentilerini sağlamaya yönelik duygusal bir tepki olarak tanımlanan iletişim doyumu bu ilişkide kritik bir rol oynamaktadır (Hecht, 1978). Bu araştırmanın amacı Kısaltılmış Öğrenci İletişim Doyumu Ölçeği’nin (KÖİDÖ; Goodboy, Martin, & Bolkan, 2009) Türkçe’ye uyarlamaktır. Araştırma Ağrı İbrahim Çeçen ve Fırat Üniversitelerinde öğrenim gören 312 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Türkçeye uyarlama sürecinde öncelikle ölçeğin İngilizce formu, iyi düzeyde İngilizce bilen dört öğretim üyesi tarafından Türkçeye çevrilmiş ardından İngilizceye geri çevrilmiştir. Daha sonra Türkçe form anlam ve gramer açısından incelenerek gerekli düzeltmeler yapılmış ve denemelik Türkçe form elde edilmiştir. Araştırmada doğrulayıcı faktör analizi (DFA), Cronbach alfa iç tutarlılık güvenirlik katsayısı ve düzeltilmiş madde-test korelâsyonları incelenmiştir. Analizler LISREL 8.54 ve SPSS 13.0 ile yapılmıştır. Yapı geçerliği için uygulanan doğrulayıcı faktör analizinde tek boyutlu modelin iyi uyum verdiği görülmüştür (x²= 28.11, sd= 13, RMSEA= .061, IFI= .98, CFI= .98, RFI= .92, NFI= .96, NNFI= .95, GFI= .98, AGFI= .94, and SRMR= .039). Ölçeğin madde toplam korelasyon katsayıları .26 ile .63 arasında sıralanmaktadır. Ölçeğin Cronbach alfa iç tutarlık güvenirlik katsayısı .75 olarak hesaplanmıştır. Bu sonuçlar Kısaltılmış Öğrenci İletişim Doyumu Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18808 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18808 Nevide AKPINAR DELLAL, Yıldız KURU ATADERE Avrupa Birliği ülkelerinin yabancı dil öğrenme, bilme ve yabancı dil eğitimine erken yaşta başlanması yönündeki vurguları hem diğer ülkelerde hem de ülkemizde yabancı dil eğitimine daha erken yaşta başlama eğilimlerini ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmada, Avrupa ülkelerinde ve Türkiye’de yeni bir araştırma ve uygulama alanı olan “erken/çocuk yaşta yabancı dil eğitimi” çerçevesinde; çocuğunu erken yaşta yabancı dil eğitimi veren kurumlara gönderen velilerin erken yaşta yabancı dil eğitimine ilişkin algı ve tutumları araştırılmıştır. Anket yoluyla, velilerin erken yaşta yabancı dile ilişkin görüşleri alınmaya ve bu konudaki algıları saptanmaya çalışılmıştır. Anketler aracılığıyla elde edilen verilerin değerlendirilmesi, SPSS16.0 (Statistical Package for the Social Sciences) programı yardımı ile frekans analizi esas alınarak yapılmıştır. Yanıtlar, frekans ve yüzdesel olarak tablolaştırılarak ve şekiller halinde betimlenerek, yeterlik değerlendirmesi yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarından yola çıkarak, velilerin erken yaşta yabancı dil edinimine olumlu baktıkları ve çocuklarını da bu konuda destekleyip teşvik ettikleri, henüz yeni uygulanmaya ve anlaşılmaya başlanan erken yaşta yabancı dil eğitiminin genç ve orta yaş grubu tarafından önemsendiği ve bu nedenle velilerin çocuklarını erken yaşta yabancı dil eğitimi verilen kurumlara göndermiş olabilecekleri yorumları dile getirilebilir. Çocuğunu erken yaşta yabancı dil eğitimi verilen kurumlara gönderen velilerin, çocukları erken yaşta dil öğrensin diye bilinçli bir şekilde bu okullara gönderdikleri belirlenmiştir. Ayrıca erken yaşta yabancı dil eğitimi konusunda ağırlıklı olarak kurumsal sorunlar yaşandığı ortaya çıkmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18880 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18880 Sümer AKTAN Türkiye’de program alanının akademik bir çalışma alanı olması 1945 sonrasında yaşanan sosyokültürel ve siyasal gelişmeler doğrultusunda olmuştur. Bu gelişmeler içinde Türkiye’nin ABD’nin müttefiki olmasıyla gerçekleşen ve aslında siyasal gelişmelerin etkisi ile oluşan eğitim ve kültür alanındaki işbirliğinin önemli bir yer tuttuğu görülmektedir. ABD’nin 1945 sonrası artan etkisi ile eğitim alanında kurulan iş birliğinin bir sonucu olarak ABD’ye doktora eğitimi için gönderilen öğrencilerin Türkiye’ye geri dönmeleriyle genelde eğitim bilimlerinde özelde ise programa ilişkin kavramların tanımlanmasında o dönemde ABD’de oldukça güçlü bir akım olan bilimsel teknik program geliştirme paradigması egemen olmuştur. Cumhuriyetin başlangıcından itibaren Fransız ve Alman pedagoji geleneği içinde gelişen Türk pedagoji düşüncesi 1945 sonrasında Anglo-Amerikan eğitim bilimi düşüncesi ile tanışmış ve kısa sürede pedagojiden eğitim bilimine geçiş ile pek çok alanda bu etki güçlü bir şekilde hissedilmiştir. Çoktan seçmeli test sınavları, değerlendirme odaklı eğitim çalışmaları ve program geliştirmede deneysel araştırmalar bu etkinin bir örneğidir. Nitekim program alanı program geliştirme olarak kavramsallaştırılmış ve Bobbitt, Tyler geleneğinden ortaya çıkan bilimsel teknik paradigma program ve öğretim çalışmalarında resmî bakış açısı olmuştur. Bu paradigmanın Türkiye’de basılı olarak ilk ifadesi Dr. Selahattin Ertürk tarafından kaleme alınan ve 1966 yılında Millî Eğitim Bakanlığı tarafından basılan Planlı Eğitim ve Değerlendirme isimli eserdir. Daha sonraki dönemlerde yazılmış olan program ve öğretime ilişkin kitapların genel bir çerçevesini sunan bu eser, Türkiye’de bilimsel teknik program geliştirme paradigmasının nasıl geliştiğini ve günümüzde Türkiye’de program geliştirme alanında yaptığı etkiler ile ayrı bir öneme sahiptir. Bu perspektif bağlamında tarihsel metodolojinin kullanıldığı bu çalışmanın amacı Türkiye’de bilimsel-teknik program geliştirme paradigmasının gelişim sürecinde önemli bir dönüm noktası olan ve Selahattin Ertürk tarafından kaleme alınan Planlı Eğitim ve Değerlendirme isimli eser bağlamında bilimsel teknik paradigmanın gelişim sürecini irdelemektir. Araştırmanın ortaya koyduğu bulguların Türkiye’de bilimsel-teknik paradigmanın genelde program alanının anlaşılması özelde ise program geliştirmenin tarihsel süreç içindeki gelişimine ışık tutacağı düşünülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18762 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18762 Meltem AKTAŞ Yabancı dil öğretiminde materyaller öğrenme ve öğretme sürecinin etkinliğini arttırmak ve kolaylaştırmak amacıyla öğretmen tarafından çeşitli ortamlarda sunulmaktadır. Gerçek nesne ve modeller, yazılı ve görsel basılı materyaller, ses öğeleri, televizyon, video, bilgisayar ve İnternet sayfaları materyal olarak kullanılmaktadır. Yazılı materyaller kitap, alıştırma kitabı, çalışma kağıtları, öğretmenlerin oluşturduğu materyaller ve destek kitaplarını içermektedir. Ders kitapları dendiğinde genellikle profesyonel eğitmenler tarafından hazırlanan yayınlar akla gelmektedir. Ancak ders kitaplarına ilişkin olumlu ve olumsuz görüşler bulunmaktadır: Olumlu görüş, ders kitabının eğitim programını şekillendirdiğini ve buna bağlı olarak öğrencilerin sistemli bir şekilde planlanmış ve geliştirilmiş bir ders programını takip etmesine yardımcı olduğunu belirtir. Olumsuz görüşe göre ise, ders kitabı gerçek durumlar yerine öğretilmesi hedeflenen unsurlar temel alınarak hazırlandığı için özgün olmayan bir dile sahip olabilir. Bu durumda gerçek hayatı betimlemek yerine idealize edilmiş bir dil kullanımını yansıtır. Ders kitabı kullanımına ilişkin bu iki karşıt görüşü uzlaştırmaya yönelik bir çözüm önerisi ise materyal uyarlamadır. Uyarlama süreci, içeriği değiştirme, içeriğe ekleme veya çıkarma, içeriği yeniden düzenleme ve materyal değiştirme yoluyla gerçekleştirilir. Bu kapsamda çalışma yabancı dil öğretiminde kullanılan yazılı materyallerden biri olan ders kitabını incelemiştir. Edilingua Yayınevi tarafından yayımlanan Nuovo Progetto Italiano 1-A ve Nuovo Progetto Italiano 1-B adlı İtalyanca ders kitapları Avrupa Diller için Ortak Başvuru Metnini temel alan Avrupa Dil Gelişim Dosyasının A1 ve A2 düzeyi ölçütlerine göre değerlendirilmiştir. Avrupa Dil Gelişim Dosyasının Dil Biyografisi bölümünde yer alan A1 ve A2 düzeyi dinleme, okuma, karşılıklı konuşma, sözlü anlatım ve yazılı anlatım becerilerine ayrılmış kontrol listelerini temel alan bir değerlendirme ölçütü uyarlanmıştır. Böylece kitapların detaylı bir incelemesi ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda ders kitaplarının A1 ve A2 düzeylerine göre nitel ve nicel açıdan yeterlikleri tartışılmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18894 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18894 Eray ALACA Bu araştırmanın amacı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan günümüze kadar gelinen süreçte ortaöğretim tarih ders kitaplarında yer alan Osmanlı-İran/Safevi ilişkilerine yönelik söylemi ve bir öteki olarak İran/Safevi imajını analiz etmektir. Tarihsel araştırma ve tarama yöntemlerinin bir arada kullanıldığı araştırmanın amaçlı örneklemi, ortaöğretim tarih ders kitaplarının yazımında etkili olan dönemin siyasi eğilimi ve entelektüel seviyedeki fikir tartışmalarına göre oluşturulmuştur. Bu çerçevede belirlenen dönemleri temsil eden ortaöğretim kurumlarında okutulan tarih ders kitapları, araştırma problemi noktasında veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmada Milli Eğitim Bakanlığı tarafından kabul edilen ve Tebliğler Dergisi ile duyurulan ortaöğretim tarih ders kitaplarında yer alan metinler doküman incelemesine ve betimsel analize tabi tutulmuştur. Elde edilen verilerden hareketle, ortaöğretim tarih ders kitaplarında Osmanlı-İran/Safevi ilişkilerinin sunumu değerlendirilmiştir. Dönemin mevcut siyasi iradesinin benimsediği dünya görüşünün yansımasına paralel olarak, birbirinden zıt anlayışı temsil eden siyasi iradelerin, farklı dünya görüşlerinin iktidara gelmesi ile de bir öteki olarak değerlendirilen İran/Safevi imajına yönelik yazımda, günümüze gelindikçe değişimi olduğu görülmüştür. Ortaöğretim tarih ders kitaplarındaki İran/Safevi imajına yönelik sunumlar Atatürk sonrası dönemde olumsuz ve sert ifadeler içermektedir. Bu sunum son dönem ortaöğretim tarih ders kitaplarında değişikliklere uğramıştır. Osmanlılar ve Yavuz Sultan Selim açısından olumsuzluk yaratabilecek bazı ifadelere yer verilmediği gibi Safevilere ve Şah İsmail’e yönelik olumsuz ifadelere yer verilmediği görülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18854 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18854 Ali ALTIKULAÇ Bu araştırma, çalışma grubu olarak seçilen öğretmen adaylarının tarih araştırmalarını nasıl algılandığını ve Tarih bilimiyle ilgili temel görüşlerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, Sosyal Bilgiler ve Tarih öğretmenliği bölümünde öğrenim gören toplam 170 öğretmen adayı çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Bu araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Tarama (survey) araştırması bir grubun belirli özelliklerini belirlemek için verilerin toplanmasını amaçlayan çalışmalardır. Araştırmada, çok yöntemli (Multiple methods) çalışmaya uygun olarak konuyla tutarlı farklı veri setleri toplanmış, bu veri setlerini analiz etmek için nitel ve nicel analiz yöntemleri bir arada kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından veri toplamak amacıyla Tarih Araştırmalarına Yönelik Algı Ölçeği oluşturulmuştur. Ölçek, katılımcıların konuyla ilgili düşüncelerini belirlemek amacıyla nicel ve nitel olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda Drake (1986)’nin geliştirdiği, adapte edilen 5’li likert tipi çoktan seçmeli maddelerin yer aldığı ölçeğe, ikinci kısımda ise açık uçlu, iddia/gerekçe sorularına yer verilmiştir. Elde edilen nicel veriler betimsel istatistik, t-testi ve nitel veriler ise içerik analizine tabi tutulmuştur; elde edilen bulgular birbirleri ile ilişkili olarak değerlendirilmiştir. Sosyal Bilgiler ve Tarih öğretmen adaylarının tarihe ve tarih araştırmalarına yönelik bakış açıları benzerlikler göstermektedir. İlgili oldukları temel sosyal bilim olan Tarih alanıyla ve araştırmalarıyla ilgili algılarının göz önünde tutulması öğretmen adaylarına bilimsel bakış açısı kazandırma, eğitim-öğretim süreci ve öğretmen eğitimi gibi konularda yararlı olacaktır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18375 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18375 Onur ALTUNTAŞ, Hasan Hüseyin ALTINOVA Bu araştırma, yaratıcı drama yönteminin üniversite öğrencilerinin duygu gereksinimlerine katkısını incelemek amacıyla yapıldı. Araştırma tek grup öntest- sontest modelde gerçekleştirildi. Araştırma, deney grubunda 27 öğrenci ile yürütüldü. Bu öğrencilerin 22’si ( % 77.8) kadın, 5’i (% 22.2) erkektir. Araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin yaş, cinsiyet gibi demografik özelliklerini belirlemek için sosyodemografik bilgi formu uygulandı. ‘Duygu Gereksinim Ölçeği’ deney grubunda yapılan çalışmalarda hem ön test hem de son test olarak kullanıldı. Öğrencilerin duygu gereksinimlerine göre ortalama puanı drama eğitimi öncesi 2.14?12.38 iken, eğitim sonrası 14.88?12.04 olarak tespit edildi. Duygu Gereksinim Ölçeği’nin alt boyutlarından elde edilen sonuçlara baktığımızda da yakınlaşma alt ölçeğinden öntestte 14.3 ?13.56 puan alınırken, sontestte 21.40?8.55 puan alındığı saptandı. Kaçınma alt ölçeğinden ön testte -12.18?10.65 puan alınırken, son testte -7.62?12.62 puan alındığı görüldü. Deney grubunun eğitim öncesi ve sonrası öntest ve sontest toplam duygu gereksinimleri puanları arasında anlamlı bir farkın olduğu görülmektedir (Z= -3.570, p? 0. 05). Öğrencilerin yaklaşma alt ölçeğinden öntest ve sontest puanları arasında anlamlı bir farkın olduğu (Z= -2.810, p?0.05), kaçınma alt ölçeğinden de ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir farkın olduğu tespit edilmektedir (Z= -2.238, p?0.025). Bu sonuçlar, deney grubunda bulunan öğrencilerin uygulama sonrasında duygularına daha olumlu yaklaştığını göstermektedir. Öğrencilerin duygu gereksinimlerinin eğitim öncesinde ve sonrasında cinsiyete göre değişmediği gösterildi (p? 0.05). Araştırma verilerinden elde edilen bulgulara göre, deney grubunda uygulanan yaratıcı drama etkinliklerinin, üniversite öğrencilerinin duygulara yaklaşma istatistiksel olarak arttırdığı görüldü. Üniversite öğrencilerinde bu önemli beceriyi geliştirmek için yaratıcı dramanın yer aldığı eğitim programların hazırlanmasının ve yaygınlaştırılmasının bu kişileri geleceğe hazırlamada önemli olduğu düşünülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18875 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18875 Şengül Saime ANAGÜN, Zeynep KILIÇ , Nurhan ATALAY , Serhat YAŞAR 2004 ilköğretim programında Fen ve teknoloji dersi olarak adlandırılan ders 4+4+4 uygulamasının kabulü ile ilkokul üçüncü ve dördüncü sınıflarda Fen Bilimleri adını almış ve kademeli olarak uygulamaya geçirilmesine karar verilmiştir. Bu çalışmanın amacı; sınıf öğretmeni adaylarının Fen Bilimleri dersi öğretim programında yer verilen kavramlara ilişkin bilgi düzeylerinin, programın uygulanabilirliğine ilişkin görüşlerinin ve programı uygulamaya yönelik kendilerine ilişkin yeterlik algılarının belirlenmesidir. Araştırma tarama yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Orta Anadolu Bölgesinde, iki üniversitenin üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören 295 sınıf öğretmeni adayı ile gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunun seçiminde ölçüt örnekleme kullanılmıştır. Bu amaçla, araştırmada benimsenen ölçütler; öğretmen adaylarının sınıf öğretmenliği programında öğrenim görüyor olmaları, fen öğretimiyle ilgili en az bir ders almış olmaları ve araştırmaya gönüllü olarak katılıyor olmalarıdır. Araştırmanın verileri, sekiz sorudan oluşan yapılandırılmış anket formu ile yazılı olarak toplanmıştır. Veriler, betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre sınıf öğretmeni adaylarının Fen Bilimleri öğretim programında yer alan kavramlara ilişkin bilgi düzeylerinin yeterli olmadığı ancak programı uygulama konusunda kendilerini yeterli gördükleri ve programın uygulanabilir olduğuna ilişkin görüş belirttikleri ortaya konmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18732 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18732 Hüseyin ANILAN, Zeynep KILIÇ , Zülfiye Melis DEMİR Kırsal alanlardaki olumsuzlukları giderebilmek, kırsal alanlarda yaşayan bireylerin de tıpkı kentlerde yaşayan bireyler gibi bireysel, sosyal ve mesleki yaşam becerileri kazanabilmeleri, kırsal alanlarda yürütülen eğitim öğretim hizmetlerinin niteliğine ve eğitim sisteminin parçası olan öğretmenlere bağlıdır. Bu bağlamda kırsalda görev yapan sınıf öğretmenlerin deneyimlerinin, yaşadıklarının ve karşılaştıkları sorunlarının belirlenmesi ve buna dönük çözümler üretilmesi, kırsalda sürdürülen eğitim öğretime katkı sağlayacağı gibi kırsal alandaki eğitimin nasıl olması gerektiği konusunda da paydaşlara mesaj vermesi açısından önemlidir. Bu çalışmada kırsal alanlarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin yaşadıklarının, yaşam deneyimlerinin ve karşılaştıkları sorunlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik yaklaşımdan yararlanılmıştır. Fenomenoloji, katılımcıların deneyimlerini nasıl anlamlandırdıkları ve yorumladıklarını, yine katılımcıların algı ve açıklamalarına dayalı olarak, anlamaya çalışan nitel bir araştırma yaklaşımıdır. Araştırmanın katılımcıları amaçlı örnekleme türlerinden ölçüt örnekleme ile seçilmiştir. Bu araştırmada katılımcıların araştırmaya gönüllü olması ve katılımcıların kırsal alanda en az bir yıl süre ile görev yapması olmak üzere iki temel ölçüt belirlenmiştir. Araştırmanın verileri, yarı yapılandırılmış görüşmeler ile toplanmış ve betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre kırsal alanlarda görev yapan sınıf öğretmenlerin kırsal alana uyum sağlamak için yaşadıkları yerlerde ev ziyaretleri yaptıkları ve özel günlere (düğün, nişan vb.) katıldıkları görülmektedir. Öğretmenlerin sınıfların kalabalık olması, materyal ve teknoloji yoksunluğu, öğretim programlarının kırsal alanın özelliklerini dikkate almaması, velilerin ilgisizliği ve eğitim sevilerinin düşük olması, öğrencilerin derslere karşı ilgisizliği gibi nedenlerden kaynaklanan sorunlar yaşadıkları görülmektedir. Ayrıca öğretmenler bireysel olarak konaklama ve şehre ulaşım gibi konularda da sıkıntı yaşamaktadırlar. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18781 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18781 Bilge ASLAN, İzzet GÖRGEN Teknoloji çağının, eğitim dinamizmine olan doğrudan ve dolaylı etkisi, eğitim çalışmalarının bir parçası olmuştur. Öğretmen ve öğrencilerin ilgi ve ihtiyaçları teknoloji araç ve gereçleri, materyalleri ve destekleyicileri ile çoklu ortamlarda daha etkili karşılanmaktadır. Bu çalışma Muğla ili merkezinde çalışan ortaokul ve lise branş öğretmenlerinin öğretim teknolojilerine ve materyallerine farkındalık düzeylerini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Çalışmaya 68 kadın ve 34 erkek olmak üzere 122 öğretmen katılmıştır. Katılımcılara eğitim bilimleri uzmanlarının görüşleri ve değerlendirmeleri alınarak, araştırmacılar tarafından geliştirilen veri toplama aracı uygulanmıştır. Veri toplama aracının geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmış ve çalışma için uygun bulunmuştur. Farkındalık düzeylerinin yanı sıra, bilinen öğretim teknolojileri ve materyallerini kullanım sıklığı da katılımcılara sorulmuştur. Veri toplama aracında yer alan öğretim teknolojileri ve materyallerine yönelik araç-gereçler, basılı-yazılı ve görsel materyaller 5 farklı kategoride toplanarak değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular cinsiyet, mesleki kıdem ve eğitim ve seminerlere katılım durumuna göre değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonunda branş öğretmenlerinin genel değerlendirmede öğretim teknolojileri ve materyallerine farkındalık düzeyleri olumlu yönde yüksek belirlenmiştir. Cinsiyet değişkenine göre kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre farkındalık düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Meslekte çalışma yılı arttıkça öğretim teknolojileri ve materyallerine farkındalığın da arttığı ve eğitim ve seminerlere katılımın fazla olduğu, bu durumun da farkındalık düzeyini olumlu etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Farkındalık düzeyinin yüksek olduğu öğretim teknolojileri ve materyallerinin, kullanım sıklığı da çok sık olarak bulunmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18799 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18799 Muzaffer AYAYDIN, Hidayet TOK Bu çalışmanın amacı motivasyonu etkileyen faktörlere ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşlerini belirlemektir. Araştırma, tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Araştırma örneklemini Gaziantep ili Şehitkamil merkez ilçesinden rastgele seçilen 18 ilkokul okulunda görev yapan 252 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Bu araştırmada, tek tek bireylerin değil, seçkisiz olarak belirlenen grupların örneklem için seçilmesi olarak tanımlanan grup örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Yıldırım (2006) tarafından geliştirilen Motivasyon Ölçeği, bazı maddeler değiştirilerek kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak kullanılan ölçek iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda, uygulamaya katılan denekler arasındaki bireysel farklılıkları ortaya çıkartacak olan cinsiyet, medeni durum, okulun konumu, okulun türü, görev alanlarına ve görev sürelerine yönelik sorular bulunmaktadır. Ölçeğin ikinci kısmında, deneklerin motivasyonunu etkileyen faktörleri belirlemeye yönelik hazırlanmış olan 18 soruluk motivasyon aracı ölçeği bulunmaktadır. Araştırmada toplanan veriler SPSS 15.0 istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Anketin alt boyutları olan okulun yapısı ve imkanları, yönetici tutumları, psiko-sosyal faktörler ve veli-öğrenci boyutu kapsamında veriler analiz edilerek değerlendirilmiştir. Verilerin sonuçlarına göre sınıf öğretmenlerinin motivasyonunu en çok etkileyen faktörün öğretmenin mesleğini severek yapmak olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanında okul-sınıf yapısının eğitime uygun olması ikinci, öğretmenlerin öğrenicilerinin başarılarını görmesi üçüncü, okulun güvenli olması dördüncü, kitap ve müfredatın uyumlu ve nitelikli olması sınıf öğretmenlerin motivasyonu etkileyen beşinci faktör olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma, tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Bu araştırmada, tek tek bireylerin değil, seçkisiz olarak belirlenen grupların örneklem için seçilmesi olarak tanımlanan grup örnekleme yöntemi kullanılmıştır Veri toplama aracı olarak kullanılan ölçek iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda, uygulamaya katılan denekler arasındaki bireysel farklılıkları ortaya çıkartacak olan cinsiyet, medeni durum, okulun konumu, okulun türü, görev alanlarına ve görev sürelerine yönelik sorular bulunmaktadır. Ölçeğin ikinci kısmında, deneklerin motivasyonunu etkileyen faktörleri belirlemeye yönelik hazırlanmış olan 18 soruluk motivasyon aracı ölçeği bulunmaktadır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18661 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18661 Salih AYBEY Kişiliğin bütünlüğü içinde her insanın öteki insanlardan farklı olmasını sağlayan, kendine özgü özellikleri vardır. Bu özellikler kişiliğin belli unsurlarıyla bağlantılıdır ve bunların dışarıya yansıması kişiliğin göstergesidir. İnsanın karakter özelliği ise, bir anlamda davranış özelliğidir. Bu açıdan karakter, insanın ayırt edici özelliği olan “davranış kalıbı” olarak da ifade edilebilir. Karakterin, kalıtımla gelen ve zamanla olgunlaşma faktörlerinin ilave olunduğu kalıtsal yönü olduğu gibi ayrıca çevresel faktörlerin etkisi ve bireyin kendi çabasıyla gelişen yönü de vardır. Karakterin değişmesi öncelikle o eğilimin farkına varılması ve onunla savaşılması şeklinde iradi bir faaliyet olarak gelişir. Sonrasında bu iradi fiiller zaman içerisinde yerleşik hale gelerek karakter değişikliğini meydana getirir. Bireyin sahip olduğu kötü karakter özelliklerinin değiştirilip yerine iyi karakter özelliklerinin yerleştirilmesi de bu yolla mümkün olur. Buradan hareketle bu çalışmada kişiliğin/şahsiyetin bir bölümünü oluşturan karakter ve karakterin değişmesinde din eğitiminin rolü konusu ele alınmıştır. Din eğitimi konusunda daha açık, seçik ve yararlı bir sonuca varmamız karakter kavramı üzerine eğilmemizle mümkün olacağı düşüncesiyle böyle bir konu araştırılmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda karakter, karakterin oluşması ve karakterin değişip değişmeyeceği konuları üzerinde kısaca durduktan sonra, karakterin şekillenmesinde din ve din eğitiminin nasıl bir etkiye sahip olduğu üzerinde durulmuştur. Karakter kavramı açıklanırken pek çok kişinin kavram kargaşası yaşadığı karakter, şahsiyet, huy, mizaç gibi kavramlar anlaşılır bir şekilde açıklanmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18821 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18821 Betül BALKAR, Rukiye EKİCİ Bu araştırmanın amacı; ilkokul öğretmenlerinin kıdemlerine göre, ilkokullardaki örgütsel iletişim ve stratejik planlama uygulamaları hakkındaki görüşlerinin ve ilkokul öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda, örgütsel iletişim ve stratejik planlama uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. İlişkisel tarama modelinde yürütülen araştırmanın örneklemini; Gaziantep ili merkez ilçelerinde görev yapan ve tesadüfî örnekleme yöntemiyle seçilen 380 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırma verileri; okullardaki stratejik planlama uygulamalarını değerlendirmeye ve öğretmenlerin örgütsel iletişim algılarını incelemeye yönelik ölçekler aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde; tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Tukey HSD çoklu karşılaştırma testi, Pearson korelasyon analizi ve doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; ilkokul öğretmenlerinin stratejik planlama uygulamalarına ve örgütsel iletişime ilişkin görüşleri, kıdem değişkenine göre anlamlı farklılık göstermektedir. 18 yıl ve üzerinde kıdeme sahip öğretmenlerin stratejik planlama uygulamalarına ve örgütsel iletişime ilişkin görüşleri daha olumludur. Örgütsel iletişim ve stratejik planlama uygulamaları arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır ve örgütsel iletişim, stratejik planlama uygulamalarının anlamlı bir yordayıcısıdır. Araştırmanın bulguları genel olarak değerlendirildiğinde; okullardaki stratejik planlama uygulamalarından istenen verimin alınabilmesi için, okul yönetimi tarafından okul içindeki iletişim süreçlerinin güçlendirilmesinin gerekli olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Araştırmanın bulgularına dayalı olarak; okul yönetiminin stratejik planların uygulanması sürecinde atılan adımlardan ve alınan sonuçlardan öğretmenleri haberdar etmesi önerilmektedir. Bu şekilde stratejik planlama sürecinin daha etkili olması sağlanabilir ve aynı zamanda okul içindeki iletişim süreçleri daha dinamik hale getirilerek güçlendirilebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18913 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18913 Yavuz Selim BAYBURTLU Hiçbir toplumun bir diğerinden tamamen bağımsız ve soyutlanmış olarak hareket edemeyeceği günümüzde, iletişim becerilerine sahip olamayan bireylerin sosyal hayatta sağlıklı ve mutlu bir şekilde yaşamaları mümkün görünmemektedir. Bilgi ve iletişim teknolojilerinde meydana gelen hızlı değişmeler sonucu hayatın her alanında iletişimin önemi artmakta olup bireylerin uzak ve yakın çevreleriyle sağlıklı ve doğru bir şekilde iletişim kurmalarının sağlanması amacıyla öğretim programlarında ve uygulamalarında çağın gerektirdiği değişiklikler yapılmaktadır. İş birliğine dayalı öğrenme yaklaşımı ile ilgili yapılan çalışmalar bu yaklaşımın sadece öğrencilerin iletişim becerilerini geliştirme ve sosyalleşmelerini sağlama bakımından değil; öğrencilerin zevk alarak, kendilerini güvende hissederek, sorumluluklarını yerine getirerek verimli ve etkili bir öğrenme ortamı sunması bakımından da geleneksel öğrenme yöntemlerine göre oldukça üstün niteliklere sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu sebeple işbirliğine dayalı öğrenme teknikleri kullanılarak derslerin daha verimli ve zevkli hale getirilmesi gerektiği hemen hemen her çalışmada vurgulanır. Sonuç olarak öğrenmenin doğasına bakıldığında ve öğrenme sürecine aktif olarak katılmanın yararları dikkate alındığına, iş birlikli öğrenme yaklaşımının son derece etkili ve yararlı bir yaklaşımdır. Kolaylıkla uygulanabilen bu yöntem, geliştirilmeye açık ve esnektir. Her öğretmen, İş birlikli öğrenme tekniklerini, örgencilerinin özelliklerine uygun hale getirebilecektir. Bu yaklaşım, Türkçe derslerinin çok daha renkli ve eğlenceli geçmesini sağlamaktadır. Özellikle kalabalık sınıflarda yaşanan bazı problemler ortadan kalkmaktadır. Örneğin klasik yöntemlerdeki okuma çalışmalarında, öğretmen sadece birkaç örgencisini dinleyebilmekte ve yanlışlarını düzeltmektedir. Bu sırada diğer öğrenciler için ders sıkıcı bir hâl almaktadır. Oysa yaklaşımdaki esli okuma tekniği, her öğrencinin metni okumasına ve bu sırada yaptığı yanlışları görmesine fırsat vermektedir. İş birlikli öğrenme yaklaşımı, daha çok konuşarak ve dinleyerek islenen Türkçe dersine hareket kazandırmaktadır. Bu sayede hem eğlenceli hem de kalıcı bir öğrenme gerçekleşmektedir. Anlama ve anlatım çalışmalarında her öğrenci fikrini dile getirmekte, diğerlerinin fikirlerini dinlemekte, onların akıl yürütmelerini gözlemlemektedir. Böylece, bu çalışmalar da tüm sınıf tarafından yapılabilmektedir. Bu araştırmanın amacı, ortaokul altıncı sınıf Türkçe dersinin kazanımlarına ulaşılmasında, geleneksel öğretim yaklaşımları ile işbirliğine dayalı öğrenme yaklaşımını karşılaştırarak, işbirliğine dayalı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin derse karşı ilgilerine ve akademik başarılarına etkisini ortaya koymaktır. Araştırmada, iş birlikli öğrenme yaklaşımının uygulandığı sınıf ile geleneksel yöntemin uygulandığı sınıf arasındaki akademik başarı farkını belirleyebilmek amacıyla deneysel modellerden “ön test-son test kontrol gruplu model” kullanılmıştır. Bu çalışmadan önce her iki şubeye de ön test maksadıyla her temanın sonunda uygulanan tema kazanım izleme, ölçme ve değerlendirme sınavı uygulanmış ve her iki şubenin de akademik başarılarının birbirlerine çok yakın olduğu görülmüştür. Bu araştırmada veriler ortaokul 6. Sınıf Türkçe dersinde Sevgi Temasının yer aldığı temayı kapsayan Türkçe Dersi Başarı Testi ile toplanmıştır. Türkçe başarı testi Sevgi Temasının kapsayan 30 sorudan oluşmuştur. Bu testi geliştirmek için Türkçe Öğretim Programı ( 2005 ) dikkatlice incelenmiş ve dilbilgisi kazanımları temel alınarak tüm kazanımları kapsayan 30 soruluk bir test oluşturulmuştur. Hazırlanan sorular 5 Türkçe öğretmeni tarafından incelenmiş ve gerekli düzeltmeler yapılmıştır.30 maddeden oluşan test 5 Türkçe öğretmeni tarafından farklı okullarda toplam 230 altıncı sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Uygulama sonucunda testin hemen hemen aynı sonuçları verdiği görülmüştür. Bu yaklaşımın uygulanması sonucunda örgencilerde sorumluluk bilinci geliştiği gözlenmiştir. asılamaktad 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18851 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18851 Ş. Dilek BELET BOYACI, Ecmel YAŞAR Bilişsel, duyuşsal ve sosyal becerilerin ediniminde önemli rol oynayan anlama ve anlatma boyutlarının kazandırıldığı okuma yazma öğretimi, oldukça hassas geçen bir süreci kapsamaktadır. İlkokulun birinci sınıfında kazandırılması beklenen okuma yazma beceri ve alışkanlıkları, birçok değişkenden etkilenmektedir. Bu değişkenler arasında kalabalık sınıflar, birleştirilmiş sınıflar, aile katılımı, anadil sorunu, araç-gereç ve teknoloji yetersizlikleri, sosyo-ekonomik şartlar, kullanılan okuma yazma öğretim programı yer almaktadır. Tüm bu değişkenlere ek olarak son yıllarda yapılan araştırmalara göre yılında gerçekleşen 4+4+4 yapılanması da okuma yazma öğretimini etkileyen bir diğer etmen olarak ifade edilebilmektedir. Bu bağlamda Türk Eğitim Sisteminde gerçekleştirilen 4+4+4 biçimindeki yapılanmanın okuma yazma öğretimi üzerindeki etkilerine ilişkin sınıf öğretmeni adaylarının görüşlerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilen bu araştırmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiştir. Araştırmada veriler ölçüt örnekleme yoluyla sınıf öğretmeni adaylarından, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmış ve betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda sınıf öğretmeni adaylarının bir kısmının 4+4+4’ü olumlu ve olumsuz yanları olan, bir kısmının alt yapısı olmayan-hazırlıksız, bir kısmının ise iyi bir yapılanma olarak ifade ettiği bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda yapılanmanın okuma yazma öğretimine etkilerine ilişkin sınıf öğretmeni adaylarının büyük bir kısmı, birinci sınıflarda özellikle yazma becerisine yönelik sorunları ifade ederken, bir kısmı da okuma becerisine dönük sorunları dile getirmiştir. Adaylar bu sorunların çözümüne yönelik, okulöncesi eğitime ağırlık verilmesi gerektiğini söylemişlerdir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18903 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18903 Hasan Güner BERKANT, Tuğba ARSLAN Türk eğitim sisteminde sosyal bilgiler öğretim programı 2005 yılından bu yana öğrenci merkezli etkinliklere ve yapılandırmacı yaklaşıma göre uygulanmaktadır. Programın teorik yapısının pratikte de işlevsel olabilmesi için, öğretmenlerin öğrenci merkezli etkinlikler hakkında yeterli donanıma sahip olmaları ve programlarını iyi tanımları gerekmektedir. Bu araştırmanın amacı, sosyal bilgiler öğretmenlerinin sosyal bilgiler öğretim programında yer alan öğretim yöntem ve tekniklerinin uygulanmasına yönelik görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın örneklemini, Kahramanmaraş İli Onikişubat İlçe merkezine bağlı ortaokullarda görev yapan 20 sosyal bilgiler öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden görüşme yöntemi ile yapılmıştır. Araştırma olgubilim desenine dayalıdır. Veri toplama aracı olarak açık uçlu sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler, içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda, öğretmenlerin sosyal bilgiler öğretim programında yer alan öğrenci merkezli yöntem ve teknikler hakkında yeterince bilgi sahibi olmadıkları; derslerinde en çok öğretmen merkezli etkinlikleri tercih ettikleri ve öğrenci merkezli etkinlikleri az tercih ettikleri; yöntem ve teknikleri uygulamada ve materyalleri temin etmede çeşitli sorunlarla karşılaştıkları ve bunlarla baş etmede çeşitli girişimlerde bulundukları; sosyal bilgiler derslerinde yöntem ve tekniklerin daha etkili kullanılabilmesi için sosyal bilgiler sınıfı açılması, öğretmen ve öğrencilerin derse hazırlıklı gelmeleri, yöntem ve tekniklerle ilgili hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimlerdeki niteliğin artırılması, gezi ve gözlem gibi sınıf dışı etkinliklerin artırılması, konuların günlük yaşamla ilişkilendirilmesi, zümre toplantılarının yapılması, öğrencilerin daha etkin olmalarının sağlanması gibi önerilerde bulundukları belirlenmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18820 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18820 Ebru BOZPOLAT Bu araştırmanın amacı; Türkçe öğretmeni adaylarının Türkçenin eğitimi ve öğretimi alanının dört temel dil becerisi olan dinleme, konuşma, okuma ve yazma becerilerine ilişkin metaforik algılarını ortaya koymaktır. Araştırma, olgu bilim (fenemonoloji) desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu; 2013-2014 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölümünde öğrenim gören dördüncü sınıf öğretmen adaylarından oluşturmaktadır. Araştırmaya toplam 30 öğretmen adayı katılmış ve katılımda gönüllülük esas alınmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında, araştırmacı tarafından hazırlanan bir form kullanılmıştır. Formun birinci kısmında, Türkçe öğretmeni adaylarının kişisel bilgiler bölümüne yer verilmiş; ikinci kısmında ise adayların Türkçe eğitimi ve öğretimi alanının dört temel dil becerisine ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla “Dinleme …..………a/e benzer; çünkü …..………”, “Konuşma…..………a/e benzer; çünkü …..………”, “Okuma …..………a/e benzer; çünkü …..………”, “Yazma …..………a/e benzer; çünkü …..………” şeklinde eksik bırakılmış dört cümleye yer verilmiştir. Böylece Türkçe öğretmeni adaylarının Türkçe eğitimi ve öğretimi alanının dört temel dil becerisine ilişkin algılarını hangi metaforlarla ortaya koydukları, ortaya çıkan metaforların gerekçeleri ve bu metaforların ortak özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde nitel araştırma desenine uygun olarak içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; 30 Türkçe öğretmeni adayı dinleme becerilerine ilişkin 26, konuşma becerilerine ilişkin 24, okuma becerilerine ilişkin 25 ve yazma becerilerine ilişkin 26 farklı metafor geliştirmiştir. Öğrenme üzerinde etkili bir araç olan metaforların, etkili bir şekilde Türkçe öğretiminin gerçekleşmesinde kullanılabileceğin yanı sıra bu alanın dört temel dil becerisi olan dinleme, konuşma, okuma ve yazma becerilerine ilişkin zihinsel imgeleri ortaya çıkardığı görülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18871 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18871 Köksal BOZTAŞ, Erdoğan TEZCİ Bu çalışmanın amacı Balıkesir Polis Meslek Yüksekokulu’nda (Balıkesir PMYO) uygulanmakta olan resmi program dışında örtük programın kapsamının ne olduğunu açığa çıkarmaktır. Durum çalışması desenine göre tasarlanan, nicel ve nitel yöntemlere başvurulan bu araştırmada üç tane çalışma grubu oluşturulmuştur. 574 öğrenciye yönelik okula, mesleğe ve polis özel harekât branşına yönelik tutum ölçekleri uygulanmıştır. Tutum ölçeklerinden aldıkları puanlarına göre öğrencilerle görüşme yapmak için amaçlı örnekleme yapılmıştır. Üçüncü çalışma grubu olarak ise öğretim görevlilerinden amaçlı örnekleme yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak mesleğe, okula ve polis özel harekât branşına yönelik tutum düzeylerini ölçmek amacıyla 5’li Likert tutum ölçekleri, öğrenci ve öğretim görevlisi görüşme formu ile öğrencilere yazdırılan kompozisyon kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde ortalama ve standart sapma, korelasyon analizi, görüşmelerle elde edilen nitel veriler üzerinde ise içerik analizi yaklaşımından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrenci puanları arasında orta düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir. Öğretim görevlilerince ortaya konulan öğrenme yaşantıları bağlamında, öğretim görevlilerinin eşit derecede en çok tecrübe paylaşımı yaptıkları ve öğrencilerin kendilerini ifade edebilmelerine önem verdikleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Öğrencilerin perspektifinden kendilerine sağlanan öğrenme yaşantıları bağlamında öğrenciler, okuldaki ders başarısı dışında kendileriyle en çok tecrübe paylaşımı yapıldığını belirtmişlerdir. Bu araştırmanın sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde, örtük programa yönelik kuramsal yaklaşımlardan işlevsel yaklaşımın savları ile daha çok bağdaşıklık gösterdiği anlaşılmaktadır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18712 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18712 Yakup BURAK, Emine AHMETOĞLU Bu araştırmada bilgisayar oyunlarının ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin saldırganlık düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeli niteliğinde olan araştırmanın örneklemini Edirne’de bulunan farklı sosyo-ekonomik düzeyi temsil eden, dokuz resmi ilkokul ve ortaokulda öğrenim gören 4. sınıf ve 5. sınıfta olmak üzere toplam 484 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada öğrenciler, aileler ve öğrencilerin bilgisayar oyunu oynamaya ilişkin durumları hakkındaki bazı genel bilgileri elde etmek amacıyla araştırmacılar tarafından hazırlanan “Genel Bilgi Formu” ve öğrencilerin saldırganlık düzeyini belirlemek amacıyla Buss ve Perry (2000) tarafından hazırlanan ve Can (2002) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Saldırganlık Düzey Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada, öğrencierin %37,8’inin şiddet içerikli bilgisayar oyunu oynadıklarını, %62,2’sinin şiddet içerikli bilgisayar oyunu oynamadıkları belirlenmiştir. Ancak öğrencilere şiddet içerikli olan/olmayan bilgisayar oyunlarının isimleri sunulup, oynadıkları oyunları işaretlemeleri istendiğinde, öğrencilerin %35,75’inin şiddet içerikli bilgisayar oyunu oynamadığı, %64,25’inin ise şiddet içerikli bilgisayar oyunu oynadığı saptanmıştır. Yani öğrencilerin belirttiklerinin aksine oynadıkları bilgisayar oyunlarının şiddet içerikli olup olmadığının farkında olmadıkları saptanmıştır. Bunun yanı sıra öğrencilerin %90,1’i ebeveynlerinin bilgisayar oyunu oynama konusunda kural koyduklarını, %9,9’u da ebeveynlerinin bilgisayar oyunu oynama konusunda kural koymadıklarını ifade etmişlerdir. Yapılan bağımsız grup t-testi sonuçlarına göre, öğrencilerin belirttikleri şiddet içerikli bilgisayar oyunu oynayıp oynamama durumlarına göre saldırganlık düzeylerinin toplamda ve alt boyutlarında yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca araştırmacılar tarafından belirlenen şiddet içerikli olan ve olmayan bilgisayar oyunu oynayıp oynamama durumlarına göre saldırganlık düzeylerinin toplamda ve alt boyutlarında da yüksek olduğu, sadece sözel saldırganlık boyutunda anlamlı bir farklılık olmadığı bulunmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18634 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18634 Şükran CALP, Mehrali CALP Zorunlu eğitimin 2013-2014 eğitim öğretim yılından itibaren 12 yıla uzatılması, kamuoyunda 4+4+4 olarak bilinen yeni bir yapılanmayı ortaya çıkarmıştır. Bu yapılanmanın eğitim sistemini ne yönde etkilediği eğitim araştırmacıları için merak konusudur. Bu çalışmanın amacı sınıf ve branş öğretmenlerinin 4+4+4 eğitim sisteme ilişkin görüşlerini belirlemek, sistemle ilgili yaşanan sorunları tespit etmek ve sistemle ilgili yaşanan sorunlara ilişkin öneriler geliştirmektir. Çalışma, nitel araştırma yöntemine göre desenlenmiş bir durum çalışmasıdır ve çalışmaya 334 sınıf ve branş öğretmeni katılmıştır. 313 öğretmenin araştırma problem ve alt problemleri ile ilgili düşünceleri, yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla yazılı olarak, 21 öğretmenin düşünceleri ise yüz yüze yapılan görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Görüşmelerden elde edilen verilerin yorumlanması, soru bazında içerik analizine tabi tutulmuş, ancak araştırmanın bütünü düşünüldüğünde betimsel analiz gerçekleştirilmiştir. Bulgular öğretmenlerin genel olarak değişimin kendisine karşı olmadıkları ya da bir başka anlatımla değişime kapalı olmadıklarını, değişimin gerçekleştirilme tarzına ya da yöntemine itiraz ettiklerini açığa çıkarmıştır. Öğretmenler 4+4+4 eğitim sistemiyle ilgili ne gibi problemler yaşadıkları sorusuna en çok 5 yaşında okula başlayan birinci sınıf öğrencileri ve branş öğretmenine uyum sağlamakta güçlük çeken beşinci sınıf öğrencileri üzerinde durmuşlardır. Okula başlama yaşının aşağıya çekilmesi öğretmenlerin en çok yakındıkları konu olurken, zorunlu eğitimin 12 yıla çıkarılması öğretmenler tarafından en çok kabul gören uygulama olmuştur. Öğretmenlerin büyük çoğunluğu okulların 4 yıllık kademelere göre ayrılmasını uygun bulmaktadır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18772 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18772 Mehmet ÇAKMAKKAYA Geçmişte, günümüzde ve gelecekte yaşadığımız gezegende süregelen bütün eğitim sistemlerinin ortak hedefii, düşünebilen, merak edip araştırma yapan, hazır bulduğu bilim ve teknolojideki gelişmeleri doğru süzgeçten geçirebilen, doğuştan verilen akıl kalb ve istidatlarını en üst düzeye çıkarma hedefini taşıyan insan ve insanlar yetiştirmektir. Günümüzde üzerinde detaylı çalışmaların yapıldığı ne zaman başladığı ve nasıl bir süreç içerisinde gelişim gösterdiği tam olarak bilinmeyen eğitim, bireyin yaşadığı hayatı süresince en öncelikli çalışmalardan ve önemli unsurlardan biridir. Eğitim denildiğinde muhâtab doğrudan insandır ve bu sürecin birinci basamağında, maddî ve manevî bütün özelliklerini ele alarak muhâtabı tanımak olmalıdır. Bu muhâtabın var olduğu günden günümüze ve devam eden süreçlerde, yaratıldığı sayı kadar farklı ve çeşitli özelliklerde istitadlara sahip olan insanın doğru tanınması, ona yönelik eğitim faaliyetinin başarıya ulaşmasında ilk şarttır diyebiliriz. Bu başarıya ulaşmada bireylere doğuştan verilenin akıl ile kalp gibi duyguların eğitim süreçlerinde doğru olarak kullanılması önemli bir gerçektir. Bu çerçevede düşünebilen, merak edip araştırma yapan, hazır bulduğu bilim ve teknolojideki gelişmeleri süzgeçten geçirip ileriye taşımasını becerebilen, büyük bir özenle ve bilimi kullanılarak yapılan bir tablodaki ressamı okuyabilen bireyler artacaktır. İnsanın yaratılış sebebi nedir sorusuna tasavvuf çevresinde "Gizli bir defineydim; bilinmeyi diledim, sevdim; bilineyim diye halkı yarattım" hadisi üzerinde durulmaktadır. Eğitimde de insanoğlunun yaratılıştan Yaratıcının sırları ile donatıldığını bilebilmek ve anlamak ressamı germek demektir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18877 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18877 Muhittin ÇALIŞKAN Bir eğitim durumunda, dönütün; yönlendirici, güdüleyici ve pekiştirici olmak üzere üç temel işgörüsü vardır. Yani, dönüt verirken, aynı anda ipucu, pekiştireç ve düzeltme işe koşulabilmektedir. Bu durumda, öğretim hizmetinin niteliğini belirleyen değişkenlerden biri olan dönüt, önem kazanmaktadır. Dönüt, görev tamamlandıktan sonra verildiğinde, iş işten geçmiş olmaktadır. Çünkü bu tür dönüt sadece sonuç bilgisi verir, sürece değil ürüne odaklıdır. Araştırmalar, anında verilen dönütün, geciktirilmiş dönütten daha etkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışmanın amacı, öğrenene anında dönüt sağlayabilecek yolları aramaktır. Literatür taraması sonucunda beş tür dönüt sunma yaklaşımının araştırmanın amacına uygun yollar olduğu bulunmuştur. Bunlar; izleme testleri, programlı öğretim, akran dönütü, bilgisayar destekli dönüt sunma ve kendi kendine dönüt verme yaklaşımlarıdır. Bu yaklaşımlardan her birinin üstün olduğu durumlar ve sınırlılıkları vardır. Öğrenene öğrenmelerinin doğruluğu ya da yanlışlığı hakkında anında dönüt verebilmek için önce öğrencinin öğrendiklerini göstermesi sağlanmalıdır. Sınıftaki her bir öğrencinin öğrendiklerini göstermesine olanak olmadığına göre kendini izleme ve dönüt verme becerilerinin öğretilmesi ön plana çıkmaktadır. Genel olarak etkili çalışma ve öğrenme yollarına sahip olan öğrencilerin öğretim hizmeti niteliğindeki değişmelerden böyle olmayan öğrenciler kadar etkilenmedikleri görülmektedir. Yani alınan bütün önlemlere rağmen etkili bir öğretim hizmeti sunulamadığında içsel dönüt öğrenme sürecini garanti altına alabilmektedir. Böyle düşünüldüğünde “kendi kendine dönüt vermenin” araştırmanın amacına en uygun yaklaşım olduğu söylenebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18742 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18742 Osman ÇEPNİ, Tevfik PALAZ , Selman ABLAK Bu araştırmada, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının medya ve televizyon okuryazarlık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013-2014 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrenim gören sosyal bilgiler öğretmenliği anabilim dalı öğrencileri oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarının medya ve televizyon okuryazarlık düzeylerinin çeşitli değişkenlerce incelendiği çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Mevcut durumun betimlemesine yönelik olarak gerçekleştirilen bu çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Korkmaz ve Yeşil (2011) tarafından geliştirilen "Medya ve televizyon okuryazarlık düzeyleri ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonuçları sosyal bilgiler öğretmen adaylarının medya ve televizyon okuryazarlık düzeylerinin yüksek olduğunu; medya okuryazarlığına ilişkin algılarının cinsiyet, sınıf düzeyi ve ailenin aylık geliri durumu değişkenlerine göre anlamlı bir biçimde farklılaşmazken günlük gazete takip etme durumu değişkenine göre anlamlı bir biçimde farklılaştığını göstermektedir. Araştırma bulguları ilgili alan yazınla ilişkili bir biçimde tartışılmış ve bir dizi öneride bulunulmuştur 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18891 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18891 Şaban ÇETİN Bu araştırmada, öğretmen adaylarının değer öğretimine yönelik tutumlarının belirlenmesini sağlayacak ölçüm güvenirliğine sahip bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada öncelikle konuyla ilgili ölçek maddelerini oluşturmak amacıyla ilgili literatür taranmış, ölçeğin kapsam ve görünüş geçerliğinin belirlemek amacıyla uzman görüşüne başvurulmuştur. Görüşler doğrultusunda 25 maddeden oluşan deneme formu Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesinde 2012-2013 güz döneminde öğrenim gören 100’ü kız ve 178’i erkek olmak üzere toplam 278 son sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Pilot uygulama sonucu elde edilen veriler üzerinde yapı geçerliği için Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucu, ölçeğin iki faktörlü bir yapıda olduğu gözlenmiştir. Toplamda 9’u olumlu ve 7’si olumsuz olmak üzere 16 maddeden oluşan bu iki yapının, “değer öğretimini önemseme” ve “değer öğretimini değerli bulma” boyutlarını yansıttığına karar verilmiştir. İki faktörlü yapı ölçeğe dair toplam varyansın %55.74’ünü açıklamaktadır. Veri seti ile yapılan birinci düzey doğrulayıcı faktör analizi sonucu iki faktörlü yapı doğrulanmış, uyum indekslerinin iyi ve kabul edilebilir uyum değerlerine sahip olduğu gözlenmiştir (X2/sd: 2.05; RMSEA: .06; NFI: .91; CFI: .95; GFI:.91; RFI: .90; AGFI: .89; SRMR: .04). Güvenirlilik çalışmaları tamamlanan ölçeğin tamamına ilişkin, Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayısı α=.93 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak Milli Değerlerin Öğretimine Yönelik Tutum Ölçeğinin ölçüm güvenirliğine sahip bir ölçme aracında bulunması gereken psikometrik özelliklere sahip olduğuna karar verilmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18750 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18750 Ümit ÇİMEN ÇOŞĞUN, Mehmet KARAKUŞ , İzzet LAL Bu çalışmanın amacı Ortaokul Bilişim Teknolojileri ve Yazılım Dersi Öğretim Programı’nın öğretmen görüşlerine göre değerlendirmek, problemleri belirlemek ve bu doğrultuda programın iyileştirilmesine yönelik öneriler geliştirmektir. Bu araştırmada, nitel araştırma desenlerinden biri olan olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örneklem yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmış ve veriler ortaokullarda çalışan 13 Bilişim Teknolojileri öğretmeninden toplanmıştır. Çalışma sonuçlarına göre Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin görüşlerine göre Bilişim Teknolojileri ve Yazılım Dersi Öğretim Programı’nın; öğrencinin öğrenmelerini kolaylaştırıcı ve destekleyici olduğu, “öğrenmeyi öğrenme”ye ilişkin katkı sağladığı, diğer derslerdeki başarıyı da desteklediği, teknoloji kullanımını etkin ve doğru biçimde sağladığı belirlenmiştir. Programda yer alan bazı kazanımların seviyelere ayrılmış olmasının öğretmenlere kolaylık sağladığı, fakat bazı kazanımların öğrencilerin seviyesine uygun olmadığı, bilgisayarla ilgili öğretim programlarında öğrencilerin hazırbulunuşluklarının göz ardı edildiği belirlenmiştir. Bilişim Teknolojileri sınıflarının donanımlarının çağın gerisinde olduğu ve alt yapıların yenilenmesi gerektiği belirlenmiştir. Öğrenci ders kitabı, kılavuz kitap ve çalışma kitabının bulunmamasından dolayı öğretim sürecinin ve öğrencilerin hazırbulunuşluğunun bu yoksunluktan olumsuz etkilendiği ve bu materyallere ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir. Bilişim Teknolojileri sınıfının olmaması ya da teknik imkanları kısıtlı okullarda uygulama sınavlarının yapılamaması, hazırbulunuşluklarının düşük olması, ölçme ve değerlendirmeye ilişkin detaylı bilgilerin bulunmaması, bilgisayarı birden fazla öğrencinin paylaşması nedeniyle uygulama sınavlarının uzun sürmesi değerlendirme sürecinde yaşanan sıkıntılar olarak belirtilmiştir. Öğretmenlere göre hazırbulunuşluk farklılıkları (il-ilçe merkezi, köy-kasaba-şehir farklılıkları) göz önünde bulundurularak öğrenci seviyelerine daha uygun, esnek basamaklı bir sistem hazırlanmalı, teknik açıdan sınıflar yeterli ve güncel hale getirilmeli, Bilişim Teknolojileri ders kitabını ve öğretmen kılavuz kitapları yayınlanmalı, bazı kazanımlar yeniden düzenlenmeli ve netleştirilmeli, Bilişim Teknolojileri sınıfı olmayan okullarda kurulum en kısa zamanda yapılmalı ve sınıflar her bilgisayara yalnızca bir öğrenci oturacak şekilde planlanmalıdır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18660 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18660 Eylem DAYI Yetersizliği olan bireylerin takıntılı davranışlarının doğru anlaşılabilmesi ve davranışların akademik, mesleki, sosyal, boş zamanı değerlendirme ve aile hayatındaki etkilerine çözüm üretilebilmede, bu davranışı ortaya çıkaran ve sürdüren çevresel uyaranlar ile davranış örüntüleri bilinmelidir. Bu bireylerin takıntılı davranışlarından en çok etkilenen annelerin görüşleri bu anlamda yol gösterici olabilmektedir. Çalışmada nitel veri toplama yöntemlerinden faydalanılarak geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla gönüllü 5 annenin yetişkin çocuklarının takıntılı davranışları hakkındaki görüşleri belirlenmeye çalışılmıştır. Annelerin görüşleri, tümevarım analiz tekniğiyle analiz edilmiş ve beş tema oluşturulmuştur. Sonuçta, anneler çocuklarındaki takıntılı davranışları; biriktirme, temizlik, düzen, uygun olmayan maddelerin tadına bakma ya da yutma ve ses olabilecek ortamlardan kaçma olarak, bu davranışları ortaya çıkaran çevresel uyaranların; ortamlar, kişiler, nesneler ve anneyi model alma, sürdüren çevresel uyaranları bilmediklerini, bu davranışları durdurmak için iletişim yollarını kullandıklarını, uzman yardımı aldıklarını, davranışa yol açan nesneleri sakladıklarını, ortamdan uzaklaştıklarını, çocuğun ilgi alanını değiştirmeye çalıştıklarını, fiziksel ceza uyguladıklarını ya da çocuğun istediği şeyi yapıyormuş davrandıklarını ve çocuklarının bu davranışlarının onların hayatını olumsuz yönde etkilediğini de belirtmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18805 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18805 Hilmi DEMİRKAYA, Cemalettin AYAS Bu araştırma sosyal bilgiler öğretmen adaylarının üniversite eğitimi sırasında aldıkları coğrafya derslerinin işleniş tarzına yönelik algılarını ortaya çıkarabilmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya büyük bir devlet üniversitesinin Eğitim Fakültesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Anabilim Dalında öğrenim gören 134 öğretmen adayı katılmıştır. Olgubilim desende tasarlanan araştırmada nitel araştırma teknikleri kullanılmıştır. Araştırma verileri, yarı-yapılandırılmış görüşme yoluyla elde edilmiştir. Katılımcılardan elde edilen veriler, betimsel analiz yoluyla değerlendirilmiştir. Katılıcıların ifadelerinden doğrudan yapılan alıntılarla tartışılmıştır. Araştırma sonucunda ortaya çıkan bulgulara göre; öğretim kavramına ilişkin dört farklı tema, coğrafya dersinin nasıl öğretilmesi gerektiğine ilişkin dört farklı tema ve öğrenim gördükleri anabilim dalında halen coğrafya dersinin nasıl öğretildiğine ilişkin iki farklı tema belirlenmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18818 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18818 Erol DURAN, Nazmiye TOPBAŞOĞLU Bu çalışmanın amacı, öyküleyici metinlerin okuma ortamlarının (basılı veya dijital-etkileşimli kitaptan) okuduğunu anlamaya etkisini ve dijital-etkileşimli kitaplarla ilgili öğrenci görüşlerini belirlemektir. Araştırmada iki farklı çalışma grubu oluşturulmuştur. Birinci çalışma grubu, Afyonkarahisar ili Evciler ilçesi Nedim Turan İlkokulunda 4. sınıfta öğrenim gören 53 öğrenciden oluşmaktadır. İkinci çalışma grubu ise birinci çalışma grubu olan 53 öğrenci arasından rastgele örnekleme yolu ile seçilen 20 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada ilk olarak uygulamada kullanılmak üzere, üçü dijital-etkileşimli üçü basılı altı metin ile metinlerle ilgili derin ve basit anlamaya dayalı altı ucu açık anlama sorusu belirlenmiştir. Öğrencilere, üç dijital-etkileşimli metin tablet bilgisayar aracılığı ile, üç basılı metin ise basılı kitaptan ikişer defa okutulmuştur. Metin okutulduktan sonra öğrencilere metinle ilgili hazırlanan anlama soruları verilmiştir. Öğrencilerden verilen anlama sorularını yazılı olarak cevaplamaları istenmiştir. Son olarak 20 öğrenci ile görüşme yapılmıştır. Görüşmede sorulan altı soru ile öğrencilerin, dijital-etkileşimli kitaplara yönelik düşünceleri alınmaya çalışılmıştır. Öğrencilerin okuduğunu anlama puanlarına ilişkin yapılan eşleştirilmiş t- testinde dijital-etkileşimli kitaptan ve basılı materyalden okuma ortamları arasında okuduğunu anlama açısından anlamlı farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır (p>.05). Öğrencilerin dijital-etkileşimli kitaptan okuduğunu anlama puan ortalaması, basılı materyalden okuduğunu anlama puan ortalamasından 1,2 puan daha yüksek çıkmıştır. Fakat bu farkın istatiksel olarak anlamlı olduğunu söyleyemeyiz. Çalışmada öğrencilerin basılı kitaptan ziyade, tablet bilgisayarlara karşı daha olumlu bir tutum sergilediği görülmüştür. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18469 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18469 Munise DURAN Bu araştırmada, Duyuşsal Davranış Eğitimi Programı’nın erinlik dönemi çocuklarının sosyal beceri düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırma, nicel araştırma geleneği içinde yer alan öntest-sontest kontrol gruplu bir çalışmadır. Araştırmanın bağımlı değişkeni “çocukların sosyal becerileri”, bağımsız değişkeni ise “duyuşsal davranış eğitimi programı” olarak belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Malatya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Begüm Kartal Ortaokulunda okuyan altıncı sınıf öğrencilerinden amaçlı örnekleme yöntemlerinden “ölçüt örnekleme” ile belirlenmiştir. Çalışma grubunu; 14 deney ve 14 kontrol grubunda olmak üzere toplam 28 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılara 8,5 haftalık duyuşsal davranış eğitimi programı uygulanmıştır. Araştırmanın verileri “Matson Çocuklarda Sosyal Becerileri Değerlendirme (MÇSBD)” ölçeği ile toplanmıştır. Matson, Rotatory ve Hessel tarafından 1983 yılında geliştirilen bu ölçeğin Türkçeye uyarlaması Bacanlı ve Erdoğan (2003) tarafından yapılmıştır. Ölçek, öğrencilere deney öncesi ve sonrasında uygulanmıştır. Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinden elde edilen verilerin analizinde Bağımsız T-Testi, Bağımlı T-Testi ve ANCOVA testleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre: Araştırma sonunda uygulamaya katılan öğrencilerin olumlu sosyal becerilerinin arttığı saptanmıştır. Duyuşsal Davranış Eğitimi Programı öğrencilerde sosyal becerilere ilişkin bir farkındalık oluşturmuştur; program öğrencilerin duygularını ifade etme, öfke kontrolünü sağlayabilme, empati kurabilme, yardımlaşma becerisi, paylaşma becerisi, hoşgörülü olabilme gibi sosyal becerilerinde bir gelişime neden olmuştur. Sonuç olarak, çalışmada uygulanan Duyuşsal Davranış Eğitimi Programı, çocukların sosyal beceri gelişimini desteklemiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18969 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18969 Mehmet Dursun ERDEM, Mesut GÜN , Pelin SEVER Dil öğretimi, geçmişten günümüze birçok bilim adamını, toplum bilimcileri ve özellikle son yıllarda dil bilimcileri düşündüren ve bu alanda araştırmaya yönlendiren önemli bir konu olmuştur ve öğretimde yöntemlere ihtiyaç duyulmuştur. Yabancı dil öğretimi için bilim dünyasında çeşitli yöntemler ortaya konmuştur. Her yöntem kendinden önce mevcut olan yöntemin eksikliğini ortaya koymuş ve öğretime daha iyi katkı sağlayacağını düşündüğü alternatif yöntemler oluşturmuştur. Dil öğretimi belirli yöntemler kullanılarak bir bütün halinde yapılmalıdır. Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi; Türkçe ve Türk kültürünün tanınması açısından büyük öneme sahiptir. Bu nedenle derslerde kullanılacak yöntemler doğru belirlenmelidir. Yöntem, bilimde belli bir sonuca ulaşmak için bir plana göre izlenen yoldur. Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminin amacına ulaşabilmesi için öncelikle öğrencilerin yabancı dil öğrenmeye neden ihtiyaç duyduklarını bilmek gerekir. Türkçe öğrenmeye ihtiyaç arttıkça Türkçenin yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntemlerin uygunluğu ve amaca en kolay yönden götürecek etkili yöntemlerin doğru seçimine özen gösterilmelidir. Öğrenci ihtiyacı Türkçenin hangi yöntemle öğretileceğine yön verir. Dersin ihtiyaç ve kazanımı belirlendikten sonra kullanılacak yöntem doğru belirlenmelidir. Örneğin kelime öğretiminde doğrudan yönteme, konuşma ve dinleme becerisinin kazandırılmasında işitsel-dilsel yönteme, dil bilgisi öğretiminde dil bilgisi çeviri yöntemine öncelik verilebilir. Çevresel koşulların uygun, materyallerin bol, zamanın çok olduğu durumlarda alternatif yöntemler de kullanılabilir. Doğru yöntem seçimi başarılı bir dil öğretimi demektir. Bu seçim, dil öğretimini sıradanlıktan çıkarır. Motivasyonu arttırarak hızlı ve etkili öğrenme sağlar. Bu çalışmada, 1982 yılında Avrupa Konseyi ile Milli Eğitim Bakanlığının ortaklaşa düzenledikleri 'Yabancı Dil Öğretimleri Programları' konulu seminerlerde belirlenen belli başlı yöntemler genel özellikleriyle tanıtılmıştır. Bunun yanı sıra Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde sıkça kullanılan bu yöntemler dışında kullanılabilecek alternatif bazı yöntemler tanıtılmış, söz konusu yöntemlerin güçlü ve zayıf yönleri üzerinde durulmuş, konuyla ilgili tartışma yapılıp geliştirilen öneriler sunulmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18739 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18739 Barış ERİÇOK, Nail YILDIRIM Gelişmeyi hedef edinen toplumlar için eğitim alternatifi olmayan bir alandır. Çünkü toplumlar güçlü bir eğitim sistemi ve anlayışı ile birlikte hedefledikleri noktalara ulaşabilirler. Hedeflere giden yolun ise toplumların gelişmesine öncülük eden kurumların başında gelen okullardan geçtiği ifade edilebilir. Bu bağlamda, bir toplumun bilimin, teknolojinin, aydınlanmanın neresinde olduğu ancak o toplumun sahip olduğu eğitim sisteminin ve okullarının niteliklerine göre şekillenmektedir. Okul örgütünü yöneten ve etkileyen birinci derecede unsurun okul yöneticileri olduğu ve okul yöneticilerinin sahip olduğu niteliklerin eğitim kurumlarının başarısında etkiye sahip olduğu söylenebilir. Bu çalışma ile okul yöneticileri için önemli olarak görülebilecek duygusal zekâ özellikleri ve yönetsel yeterlikler araştırılmıştır. Bu amaçla okul yöneticilerinin duygusal zekâ düzeyleri ile yönetsel yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkinin tüm alt boyutlar bakımından incelenmesi hedeflenmiştir. İlişkisel tarama modelinde hazırlanan bu çalışma Nevşehir ili örneği olarak gerçekleştirilmiştir. Nevşehir’de görev yapan 485 okul yöneticisi evren; kolay örnekleme yoluyla ulaşılan 261 yönetici ise örneklem olarak alınmıştır. Veri toplama aracı olarak iki ayrı ölçek kullanılmıştır. Okul yöneticilerinin duygusal zekâları ve yönetsel yeterlik düzeyleri kendi algılarına göre ölçülmüştür. Veriler Nevşehir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün desteği ile elektronik ortamda toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, okul yöneticilerinin tüm alt boyutlarda duygusal zekâ düzeyleri tüm alt boyutlarda yönetsel yeterlik düzeylerini anlamlı şekilde yordamaktadır. Başka bir ifadeyle, okul yöneticilerinin duygusal zekâ düzeyleri arttıkça yönetsel yeterlik düzeyleri de artmaktadır. Bu sonuca dayanarak duygusal zekâ okulların örgütlenmesinde, yöneticilerin görevlendirilmesinde ve etkili bir eğitim-öğretim süreci sağlanmasında bir ölçüt olarak kabul edilmesi önerilebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18841 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18841 Yüksel EROĞLU, Adem PEKER Bilişim ve iletişim teknolojilerinin kullanımı özellikle ergenler arasında gittikçe artmakta ve birçok faydasına rağmen olumsuzlukları da beraberinde getirmektedir. Bu olumsuzluklardan bir tanesinin de siber zorbalık olduğu belirtilmektedir. Siber zorbalık ergenlerin çeşitli alanlarda birçok sorun yaşamasına neden olmaktadır. Bundan dolayı siber zorbalığa yol açan risk faktörlerinin belirlenmesi önem kazanmaktadır. Buradan hareketle bu araştırmada akran ilişkileri ile siber zorbalık statüleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Siber zorbalık statüleri; siber zorba, mağdur, siber zorba/mağdur ve siber zorbalığa hiçbir biçimde karışmamış bireylerden oluşmaktadır. Araştırma 345 lise öğrencisiyle yürütülmüştür. Katılımcıların 162’si kız (% 47) ve 183’ü (% 53) erkektir. 14-18 yaş arasında yer alan katılımcıların yaş ortalaması 15.93±.92’dir. Veriler Akran İlişkileri Ölçeği ve Siber Zorbalık ve Mağduriyet Zorbalık Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın hipotezleri çok kategorili isimsel lojistik regresyon analizi kullanılarak test edilmiştir. Çok kategorili isimsel lojistik regresyon analizinde “ne siber zorbalık yapan ne siber zorbalığa maruz kalan grup” referans değişkeni olarak alınmıştır. Araştırma bulgularına göre katılımcıların % 7’si siber mağdur, % 9’u siber zorba, %72, 2’si siber zorba/mağdur ve % 11, 8’i siber zorbalığa hiçbir biçimde karışmamıştır. Çok kategorili isimsel regresyon analizinde bağımsız değişkenler; bağlılık, güven ve özdeşim, kendini açma ve sadakat boyutlarından oluşmaktadır. Çok kategorili isimsel lojistik regresyon analizi sonucunda sadakatin her üç siber zorbalık kategorisi, bağlılığın ise yalnızca siber zorbalar için risk faktörü olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak bu araştırmadan elde edilen bulguların bilişim ve iletişim teknolojilerinin sosyal bağlamı hakkında ipuçları sunduğu söylenebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18817 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18817 Hüseyin EROL Bu araştırmada 2014-2015 eğitim öğretim yılında 8. Sınıf öğrencilerinin girmiş oldukları Temel Eğitimden Ortaöğretime Geçiş Sınavı’nda (TEOG) yer alan T.C İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi sınav sorularının bu dersin öğrenci çalışma kitabında yer alan etkinliklerle olan ilişkisi ortaya konulmuştur. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, 27 Kasım 2014 tarihinde yapılan I. TEOG sınavında yer alan T.C İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi sınavında yer alan 20 sorudan 19 tanesiyle ilgili öğrenci çalışma kitabında her soruyla ilişkili olduğu düşünülen birer etkinlik tespit edilmiştir. Sadece bir soruyla ilişkili herhangi bir etkinlik tespit edilememiştir. Her sınav sorusuyla ilgili birer kazanımın yer aldığı ortaya çıkmıştır. I. TEOG sınav sorularının büyük bir bölümünün öğrencilerin yorumlama becerisini ölçmeyi amaçlayan sorular olduğu tespit edilmiştir. Üst düzey becerileri ölçen soruların daha az yer kapladığı tespit edilmiştir. 30 Nisan 2015 tarihinde yapılan II. TEOG sınavında yer alan T.C İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi sınav sorularının tamamıyla ilgili öğrenci çalışma kitabında etkinliklerin bulunduğu ortaya çıkmıştır. Yine bu sınavda da soruların büyük bir bölümünün öğrencilerin yorumlama becerisini ölçen sorular olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular hem I. TEOG sınavı hemde II. TEOG sınavı T.C İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi soruları hazırlanırken ders müfredatıyla ve öğrenci çalışma kitabıyla uyumluluğa özen gösterildiğini ortaya koymaktadır. Öğretmenlerin ders işlenişi sırasında öğrenci çalışma kitabını azami derecede kullanmalarının öğrencilerin TEOG sınavlarında T.C İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi sınavındaki başarılarının artmasında önemli derecede katkı sağlayacağı düşünülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18900 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18900 Ferat YILMAZ, Ali ERSOY İnternet, bilinçli kullanıldığında gerek çocuklara gerekse yetişkinlere yeni öğrenme fırsatları sunabilirken; bilinçsiz kullanıldığında özellikle çocuklar için kimi sorunlara neden olabilmektedir. Bu araştırmanın amacı, 4 ve 5. sınıf öğrencilerinin internette ödev araştırması yaparken karşılaştıkları olumsuz deneyimleri ve bu deneyimlere yönelik tepkilerinin ne olduğunu incelemektir. Araştırmada, tamamen karma eşzamanlı eşit statülü desen kullanılmıştır. Bu desenin nicel boyutunda genel tarama modelinden, nitel boyutunda fenomenolojiden yararlanılmıştır. Araştırmanın nicel çalışma grubunu 417 çocuk, nitel katılımcılarını nicel çalışma grubundan ölçüt örneklemeye göre seçilen 15 çocuk oluşturmuştur. Nicel veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen anket ile toplanmıştır. Anket verileri yüzde, frekans ve khi kare istatistiksel teknikleriyle analiz edilmiştir. Nitel veriler yarı-yapılandırılmış görüşmelerle toplanmış ve tematik olarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, çocukların internette ödev araştırması yaparken istemeden cinsel içerikle karşılaşma, terör konusunda bilgiler veren sitelere rastlama ve ödev yaptırma karşılığında para isteme gibi olumsuz deneyimlerinin, cinsiyet ve evde internet erişimine sahip olma değişkenleri açısından anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Bu üç olumsuz deneyimi, kızlar erkeklere göre daha çok yaşadığını ifade etmiştir. Nicel boyutta çocuklar olumsuz deneyimlerini ailesinden daha çok öğretmen ve polisle paylaşacağını belirtmiştir. Nitel bulgularda ise, çocukların yaşadığı olumsuz deneyimler cinsel içerikle karşılaşma, istenmeyen reklamlar, virüs, arkadaşlık isteği, sohbet isteği ve uygun bilgi bulamama olarak ortaya çıkmıştır. Görüşmelerde, çocukların tamamı internette karşılaştıkları olumsuz deneyimleri aileleriyle paylaştığını belirtmişken; nicel bulgularda, olumsuz deneyimlerin öncelikle polis ve öğretmenle paylaşılacağı belirtilmiştir. Çocukların internetteki olumsuz deneyimleri ve bu konudaki tepkilerine ilişkin ailelerin ve öğretmenlerin görüşlerini ortaya çıkaracak nicel ve nitel araştırmalar yapılabilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18733 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18733 Şule FIRAT DURDUKOCA Bu araştırmada öğretmen adaylarının özel eğitim dersine yönelik tutumlarını ölçmek için geçerli ve güvenilir bir tutum ölçeği geliştirmek amaçlanmaktadır. Ölçek geliştirme sürecine alanyazında yer alan tutum ölçekleri incelenerek başlanmış ve 35 maddelik madde havuzu oluşturulmuştur. Madde havuzunda yer alan maddelerin uzman görüşleri doğrultusunda incelenmesi sonucunda, 30 madde olarak belirlenen taslak ölçek formu hazırlanmış, ölçek Kafkas Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Okul Öncesi Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık bölümlerinde öğrenim gören 141’i (%62.4) bayan ve 85’i (%37.6) erkek toplam 226 öğretmen adayına uygulanmıştır. Ölçeğin geçerlik çalışması kapsamında açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi çalışmaları yapılmış, güvenirliği için ise iç tutarlığı analiz edilmiştir. Açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre; ölçeğin Kaiser-Mayer-Olkin (KMO) değeri ,86; Barlett Sphericity testi sonucu ise 2174.630 olduğu, ölçeğin 3 faktörde toplam 17 maddeden oluştuğu, faktör yük değerlerinin .50 ile .78 arasında değiştiği, 17 maddenin toplam varyansın %54.87’sini açıkladığı tespit edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda; ?2/sd (ki-kare/serbestlik derecesi oranı) 1.5; RMSEA (yaklaşık hataların ortalama karekökü) 0.04; SRMR (standartlaştırılmış hata kareleri ortalamasının karekökü) 0.05; NNFI (normlaştırılmamış uyum indeksi) 0.94; CFI (karşılaştırmalı uyum indeksi) 0.96; GFI (uyum iyiliği indeksi) 0.92; AGFI (düzeltilmiş uyum iyiliği indeksi) 0.90 olarak belirlenmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin uyum değerlerinin “kabul edilebilir” ve “mükemmel uyum” ölçüsünde oldukları görülmüş, ölçeğin üç faktörlü yapısı doğrulanmıştır. Ölçeğin bütününe yönelik Cronbach-alpha güvenirlik katsayısı ise .88 olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak, hazırlanan ölçeğin öğretmen adaylarının özel eğitim dersine yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18905 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18905 Pınar GİRMEN, Raziye AKKUŞ Bu araştırmanın temel amacı, simgesel dil öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin yazılı anlatımlarında simgesel dil ögelerini kullanım durumlarına etkisini belirlemektir. Araştırmada, gerçek deneme modellerinden “öntest-sontest kontrol gruplu model” kullanılmıştır. Araştırmaya ilişkin uygulama, 2010-2011 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde, Eskişehir merkezinde yer alan bir okulda gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamına 5-A ve 5-B sınıfından belli özelliklere göre denkleştirilmiş 20’şer öğrenci alınmış ve yansız atama yoluyla deney grubu olarak belirlenen 5-A sınıfına 11 hafta süreyle simgesel dil öğretimi (benzetme, kişileştirme) verilirken kontrol grubu olarak belirlenen 5-B sınıfına sınıf öğretmenleri tarafından, Türkçe dersi öğretim programı doğrultusunda eğitim verilmeye devam edilmiştir. Verilerin toplanması amacıyla, Teksas eyaletinde kullanılan ve Türkçeye uyarlama kapsamında ele alınan “Akademik Becerilerin Teksas Akademik Beceri Değerlendirmesi İçin Puanlama Ölçütleri (Scoring Criteria for Texas Assessment of Academic Skills)” adlı ölçek, Traylor (1997) tarafından geliştirilip Türkçeye uyarlama çalışmaları kapsamında ele alınan “Benzetme İçin Puan Anahtarı (Scoring Guide For Similes)” ve “Kişileştirme İçin Puan Anahtarı (Scoring Guide For Personification)” isimli ölçeklerden yararlanılmıştır. Türkçe dersinin simgesel dil ögelerinin öğretimine yönelik olarak işlenmesi için de etkinlik planları ve öğretim materyalleri geliştirilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin çözümlenmesinden sonra; 5. sınıf Türkçe dersinde simgesel dil öğretimi alan deney grubu ile kontrol grubundaki öğrencilerin yazılı anlatımlarında kullandıkları benzetmeler ve kişileştirmeler arasında istatistiksel bakımdan deney grubu lehine anlamlı bir farkın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18668 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18668 Aytül GÖKULU Bu çalışmanın amacı 8. Sınıf Fen ve Teknoloji ders kitabı, çalışma kitabı ve öğretmen kılavuz kitabının yapılandırmacı yaklaşıma uygunluk düzeyini araştırmaktır. Çalışmada, MEB Tarafından DİKEY yayıncılığa hazırlatılan ders kitabı, çalışma kitabı ve öğretmen kılavuz kitabı incelenmiştir. Araştırmada, doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Küçüközer Bostan, Kenar, Seçer ve Yavuz (2008) tarafından geliştirilen “Yapılandırmacı Ders kitabı Değerlendirme Ölçeği” üzerinde bazı değişiklikler ve eklemeler yapılarak verilerin değerlendirilmesi bu ölçek kullanılarak yapılmıştır. Seçilen bir ünite iki uzman tarafından değerlendirilmiş ve verilen puanlar arasındaki korelasyon hesaplanmıştır. Ölçeğin güvenilirliği. 78 olarak bulunmuştur. Kullanılan ölçek giriş, öğretim, değerlendirme olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Kitap içerisindeki sekiz ünite içerisinden rastgele iki ünite seçilmiştir. Bu üniteler Hücre Bölünmesi ve Kalıtım ünitesi ve Maddenin Yapısı ve Özellikleri ünitesidir. Bu üniteler “Yapılandırmacı Ders kitabı Değerlendirme Ölçeği” kullanılarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, kitap setleri içerisinde giriş bölümü her iki ünite için de kılavuz ve çalışma kitaplarında yetersiz, ders kitabında az yeterli olarak bulunmuştur. Öğretim bölümü ise kılavuz ve ders kitabında az yeterli, çalışma kitabında yetersiz olarak tespit edilmiştir. Özellikle, kitap setlerinde değerlendirme bölümüne çok önem verilmediği ve değerlendirme bölümünün yetersiz olduğu görülmüştür. Sonuç olarak ders kitabı, öğretmen kılavuz kitabı ve çalışma kitabının incelenen üniteler bazında değerlendirildiğinde yapılandırmacı yaklaşıma uygunluğunun az yeterli olduğu belirlenmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18785 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18785 Necmi GÖKYER, Aysel NAMLI Bu çalışmanın amacı, ilkokul ve ortaokullarda görev yapan müdür ve müdür yardımcılarının, maarif müfettişlerince yapılan kurum denetimlerine yönelik algılarını belirlemektir. Betimsel tarama modeli kullanılarak yapılan çalışmanın evrenini 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Elazığ il merkezinde bulunan köy okulları dahil 153 okul oluşturmaktadır. Bu okullardan tesadüfî örnekleme yöntemiyle belirlenen 41 ilkokul/ortaokul müdürü ve bu okullarda görev yapmakta olan 101 müdür yardımcısına veri toplama aracı uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizi, SPSS for Windows programıyla frekans, yüzde, aritmetik ortalama, t testi ve varyans analizi uygulanmıştır. Yapılan faktör analizi ölçme aracını beş boyut olarak belirlemiştir. Çalışmanın sonucunda; müfettişlerin, bütün boyutları “çoğunlukla” düzeyinde denetledikleri; ancak en az “kendini yetiştirme” boyutunu denetledikleri saptanmıştır. Müdür yardımcılarına göre, müfettişler, sadece “kendini yetiştirme” boyutunu “ara sıra” derecesinde, diğer boyutları “çoğunlukla” derecesinde denetlemektedirler. Bayan yöneticilere göre ise “yönetim-çevre ilişkileri” ve “kendini yetiştirme” boyutlarını müfettişler “ara sıra” derecesinde denetlemektedirler. Fen bilgisi branşındaki yöneticilerin algıları, sosyal bilgiler branşındaki yöneticilere göre daha yüksektir. Kıdem değişkeni açısından da “kendini yetiştirme” boyutunun denetiminde 1-5 yıl kıdeme sahip yöneticilerle 16-20 yıl kıdeme sahip yöneticilerin algıları arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Bazı öneriler şunlardır: Müfettişlerin denetimlerde yöneticilerin kendilerini yetiştirmelerine ve çevre ile ilişkilerini geliştirici çalışmalar yapmalarına katkı sağlamaları gerekir. Maarif müfettişlerinin, eğitim, öğretim ve değerlendirme, yönetim-çevre ilişkileri ve kendini yetiştirme boyutlarının denetiminde daha dikkatli ve titiz davranmaları denetimin bütünlüğü açısından gereklidir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18885 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18885 Mehmet GÜLTEKİN Bu araştırmanın amacı, ilköğretim öğrencilerinin ideal öğretmenin sahip olması gereken özelliklerine ilişkin algılarını belirlemektir. Tarama modeli benimsenerek gerçekleştirilen araştırmanın katılımcılarını, 2010-2011 öğretim yılında Eskişehir Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı ilköğretim okullarından sosyo-ekonomik düzeyi dikkate alınarak üst, orta ve alt sosyo-ekonomik düzeyden 2’şer olmak üzere seçilen 6 ilköğretim okulunun 5. ve 8. sınıflarında öğrenim gören 355 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmada veriler, açık uçlu sorulardan oluşan anket yoluyla toplanmış; anket formunda öğrencilerle ilgili kişisel bilgilerle ilgili sorular ile “İdeal bir öğretmenin kişisel ve mesleki özellikleri neler olmalıdır?” sorusu yer almıştır. Elde edilen veriler, betimsel analiz tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre gerek 5. sınıf, gerek 8. sınıf öğrencileri, öğretmenlerin kişisel özelliklerine daha fazla vurgu yapmışlar, kişisel özelliklerine ilişkin daha fazla özellik belirtmişlerdir. Elde edilen bulgulardan 5. ve 8. sınıf öğrencilerinin, ideal öğretmenin sahip olması gereken mesleki özellikleri kapsamında, daha çok dersi eğlenceli duruma getiren, iyi eğitim almış ve mesleğini seven, öğrencilerine karşı duyarlı ve sınıfa hâkim olan öğretmenleri, ideal öğretmen olarak gördükleri anlaşılmıştır. 5. ve 8. sınıf öğrencilerinin ideal öğretmenin sahip olması gereken kişisel özellikler kapsamında ise daha çok anlayışlı/hoşgörülü, sabırlı, sakin ve saygılı; eleştiriye açık, aşırı disiplinli/baskıcı olamayan; güleryüzlü, eğlenceli, espirili ve neşeli, samimi/içten; çalışkan, azimli ve kararlı; disiplinli; fiziksel ve sözlü şiddet kullanmayan ve öğrencilere iyi davranan; temiz öğretmenleri ideal öğretmen olarak algıladıkları görülmüştür. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18816 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18816 Mediha GÜNER, Ş. Dilek BELET BOYACI Ülkemizde 2005 yılından bu yana uygulanan yapılandırmacı yaklaşımın barındırdığı felsefi temeller birçok öğretimsel yaklaşıma kaynaklık etmektedir. Bu yaklaşımlardan biri de hem öğrencinin etkinliğine hem de öğrenmelerin gerçek dünya ile paralelliğine dayanan otantik öğrenme yaklaşımıdır. Yapılan araştırmalar anlamlı öğrenmeye katkı sağlamada, okuma, yazma, dinleme ve konuşma becerilerinin geliştirilmesinde, okuryazarlığa ilişkin motivasyon ve tutumun arttırılmasında, dil becerilerinin öğretiminde otantik görev ve materyallerin etkililiğini ortaya koymaktadır. Türkçe dersinde dinlediğini anlama becerisinin geliştirilmesinde otantik görev temelli otantik materyallerin etkisini belirlemeye yönelik olarak bu araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ön test son test kontrol gruplu modele göre gerçekleştirilmiştir. . Eskişehir ilindeki bir ilköğretim okulunun 4. sınıfındaki öğrenciler, katılımcı olarak seçilmiştir. Araştırma probleminin çözümü için veri toplama aracı olarak; öğrencilerin kişisel bilgilerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formu, öğrencilerin dinlediğini anlama başarı düzeylerini ölçmek için Dinlediğini Anlama Testi ve Türkçe dersi Yenilikler ve Gelişmeler, Dünyamız ve Uzay temalarına yönelik ders planları ve öğretim materyalleri kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarına ön test uygulandıktan sonra deney grubundaki öğrencilere araştırmacı tarafından otantik görev temelli otantik materyaller ile hazırlanan etkinlikler uygulanmıştır. Verilerin analizinde ilişkisiz iki örneklem ortalaması arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını test eden ilişkisiz örneklemler için t testinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda Türkçe öğretiminde otantik görev temelli otantik materyal kullanımının dinlediğini anlama becerisi üzerinde pozitif bir etkisi olduğunu göstermiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18770 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18770 Firdevs GÜNEŞ Oyun çocukların sevdiği ve zevkle yürüttüğü etkinliklerin başında gelmektedir. Çocuk oyunu ciddi bir görev olarak algılamakta, oyunla öğrenmekte ve dünyayı keşfetmektedir. Oyun çocuğun fiziksel, zihinsel, duygusal ve sosyal gelişiminin temeli olmaktadır. Bu durum günümüz araştırmalarında da vurgulanmakta, oyunun çocuğun gelişimine katkıları dile getirilmektedir. Bu anlayıştan hareketle son yıllarda öğrenme ve eğlenme etkinlikleri birleştirilmekte, etkili ve kalıcı öğrenme için oyunlardan yararlanılmaktadır. Böylece gündeme gelen ”oyunla öğrenme” yaklaşımı eğitim alanında giderek yayılmaktır. Oyunla öğrenme yaklaşımında öğrencilerin eğitim etkinliklerine aktif katılmaları ve zevk alarak öğrenmeleri amaçlanmaktadır. Bu yaklaşımda oyun amaç değil araç olmaktadır. Oyun içinde eğitim değil “eğitim içinde oyun” üzerinde durulmaktadır. Öğrencilere çeşitli bilgi ve beceriler kazandırmayı amaçlayan oyunlara ise eğitici oyunlar denilmektedir. Eğitici oyunlarla öğrencilerin dil, zihinsel, sosyal ve fiziksel becerileri geliştirilmeye çalışılmaktadır. Eğitici oyunlar öğretmen tarafından dersin amacına, öğrencilerin yaşına ve düzeyine uygun seçilmekte, uygulanmakta ve yönetilmektedir. Oyuna bütün öğrencilerin aktif olarak katılması öngörülmektedir. Bu yaklaşımın her düzeydeki öğrenciler üzerinde etkili olduğu görülmektedir. Oyunla öğrenme yaklaşımı ülkemizde de uygulanmaktadır. Bilindiği gibi 2005 yılından bu yana uygulanan yeni ilk öğretim programları yapılandırıcı yaklaşım merkeze alınarak hazırlanmıştır. Bu programlarda öğrencinin dil, zihinsel, sosyal, iletişim, öğrenme, anlama, zihinsel bağımsızlık gibi becerilerinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçları gerçekleştirmek için derslerin öğrenme öğretme sürecinde çeşitli oyunlara yer verilmektedir.Günümüzde çoğu derste etkinlik ve oyunlardan yararlanılmaktadır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18743 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18743 Oğuz GÜRBÜZTÜRK, Okay DEMİR , Mümtaz KARADAĞ , Mustafa DEMİR Günümüz eğitim anlayışının öğretme-öğrenme süreçlerine uyarlamaya çalıştığı çağdaş yaklaşımlar (yapılandırmacılık, eleştirel düşünme, problem çözme vb.), öğretmenlerin çok yönlü niteliklerinin bir parçası olarak, eğitim ortamlarında bilgisayar kullanabilmesini ve eğitim öğretim etkinliklerinde bilgisayardan faydalanmasını zorunlu hale getirmiştir. Öğretmenlerin öz-yeterlik düzeyinin yüksek olması, kullandığı ve eğitim sürecine dâhil etmeye çalıştığı bilgisayardan alacağı verimi doğrudan etkilediği için bu çalışmada, sınıf öğretmenlerinin bilgisayar ve internet kullanımı öz-yeterlik algılarını belirlemek ve öğretmenlerin farkındalık düzeyini artırmak önemli görülmektedir. Bu noktadan hareketle çalışmada, sınıf öğretmenlerinin bilgisayar ve internet kullanımına ilişkin öz-yeterlik algılarını bazı değişkenler açısından incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Malatya, Şanlıurfa ve Kahramanmaraş il merkezindeki ilkokullarda görev yapan öğretmenler arasından, basit seçkisiz örnekleme yoluyla belirlenen 165 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır.Genel tarama modeli kapsamında ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmada veri toplama aracı olarak Şad& Demir (2015) tarafından geliştirilen 16 maddeden oluşan ölçek kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin bilgisayar ve internet kullanımına ilişkin öz-yeterlik algılarının uzmanlık gerektiren bazı beceriler dışında, genel olarak yüksek olduğu; öğretmenlerin bilgisayar ve internet kullanımı ile ilgili bir hizmet içi eğitim alıp almama durumlarına göre, bilgisayar ve internet kullanımı öz-yeterlik algıları arasında anlamlı bir fark olmadığı; öğretmenlerin mesleki kıdemlerine ve mezun oldukları yükseköğretim kurumuna göre, bilgisayar ve internet kullanımı öz-yeterlik algıları arasında anlamlı bir farkın olduğu ortaya çıkmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18728 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18728 Latife KABAKLI ÇİMEN Geleceğin öğretmenleri olan Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleği alan bilgisi yanında çocukları sevmeleri de önem taşımaktadır. Bu araştırma eğitim fakültesi öğrencilerinin çocuk sevme eğilimlerinin incelenmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma gurubunu 2014-2015 Eğitim öğretim yılında İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Eğitim Fakültesi Lisans Programına devam eden 288 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma ilişkisel tarama modelinde yapılmış betimsel bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin demografik bilgilerini elde etmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilmiş Demografik Bilgi Formu ve Barnett ve Sinisi (1990) tarafından insanların çocuklara yönelik tutumlarını ölçme amacıyla geliştirilen, Duyan ve Gelbal (2008) tarafından Türkçe ’ye uyarlanan Barnett, Çocuk Sevme Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirliği Cronbach Alpha değeri 0.92, test tekrar test güvenirliği ise 0.85 olarak bulunmuştur. Araştırma verileri, Kolmogorov Smirnov testi, Mann Whitney U Testi ve Kruskal Wallis H Testi ile analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, eğitim fakültesi öğrencilerinin çocuk sevme eğilimleri; cinsiyet, daha önce çocuk bakma durumu, çocuklarla oyun oynama, çocukları sevme, geçirdiği çocukluk dönemi, ileride çocuk sahibi olmak isteme, aile tipi ve bölümlere göre farklılaşmakta; öğrencilerin çocukluğunun geçtiği yer, yaş, medeni durum ve kardeş sayısına göre ise farklılaşmamaktadır. Buna göre; kadın öğrenciler erkek öğrencilerden, daha önce çocuk bakan öğrenciler daha önce çocuk bakmayan öğrencilerden, çocuklarla oynayan öğrenciler, çocuklarla oynamayan öğrencilerden, çocukları daha fazla sevmektedir. Çocukluk dönemi çok iyi, iyi ve orta geçen öğrenciler çocukluk dönemi kötü geçen öğrencilerden, ileride çocuk sahibi olmak isteyen öğrenciler, çocuk sahibi olma konusunda kararsız olan ve çocuk sahibi olmak istemeyen öğrencilerden, çekirdek aileye sahip olan öğrenciler, dağılmış ve geniş aileye sahip öğrencilerden çocukları daha çok sevmektedir. Okul Öncesi Öğretmenliği bölümü öğrencileri, Türkçe Öğretmenliği, İngilizce öğretmenliği ve Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü öğrencilerinden çocukları daha çok sevmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18795 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18795 Mustafa KAHYAOĞLU Bu çalışmanın amacı, ilköğretim öğrencilerin doğa kavramına ilişkin algılarını metaforlar aracılığıyla belirlemektir. Metaforlar, ilköğretim öğrencilerinin doğa kavramına ilişkin sahip oldukları algıları anlamada, açığa çıkarmada önemli bir araştırma aracıdır. Çalışma, Siirt il merkezde yer alan ilköğretim okullarında öğrenim gören öğrenciler ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, ilköğretim öğrencilerinin doğa kavramına ilişkin sahip oldukları algılarını hangi metaforlarla açıklamaktadır? Bu metaforlar ortak özellikler bakımından hangi kavramsal kategoriler altında toplanabilir? sorularına cevap aranmıştır. Çalışmada, nitel araştırma desenlerinden biri olan olgubilim (fenomenografi) deseni kullanılmıştır. Verilerinin toplanmasında ilköğretim öğrencilerden “doğa…… gibidir, çünkü….” cümlesini yer aldığı bir form kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi tekniğiyle çözümlenmiştir. Çalışmada ilköğretim öğrencileri doğa kavramına ilişkin toplam 45 adet geçerli metafor ürettikleri belirlenmiştir. Bununla birlikte ilköğretim öğrencileri doğa kavramına ilişkin geliştirmiş oldukları metaforlar dört kavramsal kategori altında toplandığı belirlenmiştir. Bunlar doğanın yaşamsal fonksiyonu (%40), doğanın çeşitliliği (%35,3), doğanın estetik ve sanatsal yönü (%14,2) ve doğanın dengesi ve kuralları (%13,7) şeklindedir. Sonuç olarak doğa kavramının metaforlar aracılığıyla ortaya konulması doğa kavramının algılanması ve daha etkili bir doğa eğitimi programı oluşturma açısından önemli olabilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18730 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18730 Fatma KALKAN Bu çalışmanın amacı ilköğretim okulu öğretmenlerinin mesleki öğrenme topluluğu algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Ankara ilinin yedi ilçesinde (Altındağ, Çankaya, Gölbaşı Keçiören, Mamak, Pursaklar, Yenimahalle) bulunan resmi ilköğretim okullarında görev yapan 20.203 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini tabakalı-rastgele örnekleme yöntemine göre seçilen 805 öğretmen oluşturmuştur. Okullar eğitim kademelerine (ilkokul ve ortaokul) tabakalara ayrılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında Mesleki Öğrenme Topluluğu Ölçeği (Olivier, Hipp ve Huffman, 2003) kullanılmıştır. Verilerinin analizinde SPSS 13.00 ve Lisrel 8.80 paket programları kullanılmıştır. Ölçeklerin yapılarını doğrulamak amacıyla path analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Ayrıca parametrik olmayan testlerden ise ilişkisiz ölçümler için Kruskal Wallis H-testi, Mann Whitney U-testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda öğretmenlerinin mesleki öğrenme topluğu algılarının cinsiyet değişkenine göre destekleyici koşullar; görev değişkenine göre paylaşılan değerler ve vizyon, birlikte öğrenme ve uygulama, paylaşılan kişisel uygulama ve destekleyici koşullar; kıdem değişkenine göre paylaşılan kişisel uygulama ve destekleyici koşullar; eğitim kademesi değişkenine göre paylaşılan değerler ve vizyon, birlikte öğrenme ve uygulama, paylaşılan kişisel uygulama ve destekleyici koşullar alt boyutlarında anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Bu doğrultuda erkek öğretmenlerin kadın öğretmenlere göre; 31 yıl ve üzerinde kıdeme sahip olan öğretmenlerin 1-15 yıl ve 16-30 yıl arasında kıdeme sahip öğretmenlere göre; sınıf öğretmenlerinin branş öğretmenlerine göre; ilkokul öğretmenlerinin de ortaokul öğretmenlerine göre mesleki öğrenme topluluğu algı düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18699 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18699 Hatice KARAÇANTA, Zihni KOÇ Bu çalışmada, öğretmen adaylarının kamu personeli seçme sınavına yönelik(KPSS) kaygıları ile sosyal destek, özsaygı ve özyeterlik algısı değişkenleri arasındaki ilişkiye bakmak amaçlanmaktadır. Araştırmanın çalışma evrenini Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesinden eğitim dersleri alan 235 kadın, 66 erkek olmak üzere toplam 301 pedagojik formasyon öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada katılımcıların yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomik düzey (SED), aylık gelir, eğitim durumu gibi demografik bilgileri bir kişisel bilgi formu ile alınmıştır. Ayrıca KPSS’ ye kaç kez girdikleri ve kazanıp öğretmen olarak atanma olasılıkları da sorulmuştur. Katılımcıların KPSS kaygılarını belirlemek amacıyla Karaçanta (2009) tarafından geliştirilmiş KPSS Kaygı Ölçeği, algıladıkları sosyal desteği belirlemek amacıyla Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Rosenberg Öz Saygı Ölçeği ve Genel Özyeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada değişkenler korelasyon ve regresyon analizi teknikleri ile karşılaştırılmıştır. KPSS’ye yönelik kaygı değişkeninin demografik değişkenlerle olan ilişkisi incelendiğinde, bu değişkenin sosyo-ekonomik düzey ve atanma olasılığı değişkenleriyle pozitif yönde ve anlamlı ilişki gösterdiği anlaşılmaktadır. Ayrıca katılımcıların ailelerinden aldıkları sosyal destek, arkadaşlarından aldıkları sosyal destek, benlik saygısı ve özyeterlik düzeyleri arttıkça KPSS sınavına yönelik kaygı düzeyleri azalmaktadır. Regresyon analizine ilişkin bulgulara bakıldığında ise sosyo-ekonomik düzey arttıkça KPSS’ye yönelik kaygıyı düzeyinin azaldığı, erkeklerin KPSS’ye yönelik kaygıyı düzeylerinin kadınlarınkinden düşük olduğu anlaşılmaktadır. Son olarak arkadaş desteği, özyeterlik ve özsaygı değişkenlerinin KPSS’ye yönelik kaygıyı pozitif yönde yordadığı görülmüştür. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18835 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18835 Adnan KARADÜZ, Hüseyin SAYIN Her türlü, öğrenme, öğretme ortamında bilginin niteliği kadar bilginin ve düşüncenin paylaşıldığı iletişimin en önemli ögesi olan dilin kullanımı da oldukça önemlidir. Öğretmenlerin sınıf ortamında kullandığı dilin doğru ve etkili kullanılması öğrenmeye, motivasyona, anlaşılır olmaya katkı sağlar. Dil içerdiği düşünce ve duyguya göre öğrenme ortamında bazen öğrencileri cesaretlendirir bazen onları motive eder bazen de otoriter bir ortamın aracısı olabilir. Bu araştırmada öğretmenlerin ders ortamında konuşurken kullandıkları dilin içeriği ve öğrenciler üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Araştırma nitel durum araştırması modelinde desenlenmiştir. Araştırmaya veri toplamak için görüşme ve gözlem tekniği kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle tanımlanmıştır. İçerik analizi yoluyla elde edilen veriler, kodlara ve temalara göre tasnif edildikten sonra tartışma bölümünde yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucuna göre öğretmenlerin ders ortamında öğrencileri motive etmek için cesaretlendirici sözcükler kullandığı, yakınlık ve akrabalık anlamı taşıyan sözcüklerle onlara hitap ettikleri dikkat çekmiştir. Öğretmen merkezli bir ders işlendiği için öğrencileri kontrol etmek isteyen öğretmenler bazen de öğrencileri uyarıcı sözcükler kullanmıştır. Öğrenme ortamında öğretmenler öğrencileri motive edecek, onlarda merak uyandıracak uyarıcılara yeterince yer vermemiştir. Bu da onların öğretmenlik mesleğini profesyonel bir meslek olarak değil de toplumun onlara tanıdığı sosyo-kültürel bir rol olarak benimsedikleri anlamına gelmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18912 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18912 Beytullah KARAGÖZ Bugünün dünyasında bilgi hızla değişip dönüşmektedir. Bilgi çağı adıyla anılan bu çağ, mevcut bilgiyi işleyip kazanıma dönüştüren, bilgiyi yaşamına yansıtmayı başarabilmiş bireyler ister. Bireyin toplum içinde kendini kanıtlamış, özgüven sahibi kişilik geliştirmesinin yolu toplumla iyi ilişkiler kurmasında saklıdır. İnsanın yaşadığı toplumla ilişkileri güçlü kılmak için ana dilini iyi kullanmaya gereksinimi vardır. Dili iyi kullanma becerisine ise ana dili eğitimi olmadan ulaşmak zordur. Ana dili eğitimi bireyi yaşamda başarıya eriştirme yanında, onun duygu düşünce dünyasının biçimlenmesinde başat bir rol oynar. Bu yüzden, ana dili eğitiminde dil bilgisi alanının öğretimine gerekli önem verilmelidir. Bunu yaparken dil bilgisi kural ve ilkelerini doğrudan değil, sezdirerek vermeye çalışmak gerekir. Ana dili eğitim sürecinde, dil bilgisi kazanım ve kullanım çalışmaları önemli bir yer tutar. Ana dili eğitiminin temel hedefi bireyin kendi dilini, doğru, etkili ve anlaşılır biçimde konuşmasını ve kullanmasını sağlamaktır. Bu anlamda dil bilgisi, ana dili eğitim sürecinde diğer öğrenme alanlarını destekleyici bir işleve sahiptir. Dilin yapısı, kuralları ve işleyişi dil bilgisinin temelini oluşturur. Türkiye’de Türkçe öğretiminin en önemli meselelerinden biri de dil bilgisi eğitiminin kaliteli biçimde gerçekleştirilmemesidir. Bilgiyi üretme ve aktarma kurumları olarak okullar, nicelik ve nitelik itibarıyla dil bilgisi eğitiminde yeterli kaliteyi yakaladıklarında, Türkçe öğretiminde başarıya ulaşmanın önü açılacaktır. Dil bilgisi eğitimindeki sorunlar aşılabildiği zaman, Türkçe öğretimine yönelik pek çok sorun çözülebilir. Ne ki gerek kuramsal gerekse uygulamalı çalışmalar açısından konu üzerinde eksiklikler söz konusudur. Bu araştırmada Muğla ilinde öğrenim gören 8. sınıf öğrencilerinin sosyoekonomik göstergeler bağlamında dil bilgisi kazanımlarına erişim düzeyi incelenmiştir. Araştırma sonucunda genelde ana dili eğitimi, özelde dil bilgisi alanına dönük öneriler yapılmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18935 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18935 S. Deniz KORKMAZ, Funda KARAGÖZ Bu çalışmada web destekli öğretim yönteminin ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin başarısına ve öğrendikleri bilgilerin kalıcılığına etkisi araştırılmıştır. Uygulama konusu olarak “Maddenin Yapısı ve Özellikleri” ünitesi seçilmiş ve araştırma ön test-son test kontrol gruplu modele göre düzenlenmiştir. Araştırmada, uygulama okulunun iki şubesinden biri deney ve diğeri kontrol grubu olarak kura yöntemiyle yansız olarak belirlenmiştir. Her iki grupta 28’ er öğrenci olmak üzere toplam 56 öğrenci araştırmaya katılmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan web sayfası ve akademik başarı testi kullanılmıştır. Araştırmanın uygulamasına geçilmeden önce, akademik başarı testi deney ve kontrol gruplarına ön test olarak verilmiştir. Gruplar akademik başarı ön test sonuçlarına ve önceki döneme ait fen ve teknoloji dersi karne notlarına göre denk olup, deney grubuna web destekli öğretim uygulanmış, kontrol grubuna ise öğretim programının gerektirdiği uygulamalar devam etmiştir. Uygulama sonrasında akademik başarı testi her iki gruba son test olarak verilmiştir. Kalıcılığı ölçmek için uygulamadan bir ay sonra akademik başarı testi iki gruba da tekrar uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Araştırma sonuçları; web destekli öğretim yönteminin uygulandığı deney grubu öğrencilerinin akademik başarılarının ve öğrenilen bilgilerin kalıcılığının, kontrol grubu öğrencilerine göre istatistiksel olarak daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18869 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18869 Başak KARAKOÇ ÖZTÜRK Bu araştırmanın amacı, Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenlerinin performans değerlendirme hakkındaki görüşlerini belirlemektir. Nitel yöntemin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubu amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi yöntemi ile belirlenmiş ve çalışma grubunu 15 Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni oluşturmuştur. Veriler nitel veri toplama tekniklerinden görüşme yapılarak toplanmış, görüşmeler ses kaydı yapılarak kaydedilmiş ve veriler içerik analizi yapılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin çoğunun performans görevlerinin öğrenciler arasındaki bireysel farklılıkları ortaya çıkarma, üst düzey düşünme becerilerini geliştirme, araştırma yapmaya yöneltme gibi amaçlara hizmet ettiğini düşündükleri, bazı öğretmenlerin ise öğrencileri değerlendirme açısından yazılı sınavlardan daha etkili olmadığını düşündükleri saptanmıştır. Bununla birlikte öğretmenlerin performans görevlerini hem ders kitaplarındaki hazır örneklerden hem de kendilerinin belirledikleri konulardan seçtikleri, performans görevlerinin hazırlanması sürecinde öğrencilerin bilgileri sentezlemekten çok doğrudan almalarını önemli bir sorun olarak gördükleri tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin çoğunun performans değerlendirmek amacıyla kendi hazırladıkları puanlama anahtarlarını kullandıkları, kalabalık sınıflarda performansa dayalı değerlendirmeyi zor ve zaman alıcı buldukları saptanmıştır. Öz değerlendirme formu ve öz eleştiri formunu öğretmenlerin büyük çoğunluğunun kullanmadığı belirlenmiş, öğretmenler öz değerlendirmenin çok zaman aldığını ayrıca öğrencilerin öz değerlendirme yaparken objektif değerlendirme yapmakta zorlandıklarını ifade etmişlerdir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan bir diğeri de performans değerlendirme çalışmalarının veliler üzerinde etkisine yöneliktir. Performans değerlendirme çalışmalarının veliler üzerinde olumlu etkilerinin olduğunu düşünen öğretmenler performans değerlendirmeye dayalı çalışmalar sayesinde velilerin eğitim-öğretim sürecine dâhil olduklarını ve çocuklarıyla kaliteli zaman geçirmeye başladıklarını belirtirken, olumsuz etkilerinin olduğunu düşünen öğretmenler ise velilerin performans değerlendirmenin amacını tam olarak anlamadıklarını ve çocuklarının yerine ödev yaptıklarını ifade etmişlerdir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18767 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18767 Ajla KARÇİÇ, Mustafa ÇETİN Kaygı; ikinci dil öğreniminde konuşma becerisinin gelişimini engelleyen en önemli faktörlerden biri olarak görülmektedir. Çalışmada konuşma becerisinin gelişimini engelleyen kaygılar, Saraybosna'da çok dilli eğitim verilen özel okulların lise birinci sınıfında (hazırlık) okuyan öğrencilere uygulanan anket çalışmasıyla ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Lise birinci sınıfta okuyan öğrenciler üç farklı dil (Boşnakça, İngilizce, Türkçe) öğrenmektedirler. Kaygılar, ikinci dil öğreniminin en önemli becerisi olarak değerlendirilen konuşma becerisini olumsuz etkilemektedir. İkinci dil öğrenimine yönelik kaygılar araştırma inceleme ve anket(tarama) yöntemleriyle tespit edilmiştir. İkinci dil öğrenen ortaöğretim öğrencilerine uygulanan anket beşli likert ölçeğine göre hazırlanmıştır. Ankette konuşma sınavları, olumsuz değerlendirme, bilişsel düzey ile ilgili kaygılar, genel yabancı dil kaygıları ve düzeyleri belirlenmiştir. Veriler, Bosna-Hersekli öğrencilerin kaygı seviyelerinin yüksek olmadığını göstermiştir. Bununla birlikte konuşma kaygılarında; konuşma konusu, konuşma sınavı, kendini ifade edememe, dili doğru telaffuz edememe, öğretmen tutumları, sözcük bilgisinin yetersizliği ve konuları özümseyememe gibi kaygıları ön plana çıkmıştır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda toplanan veriler, SPSS (Static Package for Social Science) programı kullanılarak çözümlenmiş ve bulgular yorumlanmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18746 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18746 Nurgül KIZILAY Sosyal Bilgiler ortaya çıkışı itibariyle sosyal bilimlerin pedagojik amaçlarla basitleştirilmesiyle oluşturulan bir öğretim programıdır. Diğer ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de sosyal bilgiler dersi ile amaçlanan esas konu iyi vatandaş yetiştirmektir. 2005 yılından itibaren yapılandırmacı yaklaşımın benimsenmesiyle önemi artan alanlardan biri olan vatandaşlık eğitimi, sosyal bilgiler programlarında ara disiplin olarak ve 8. Sınıfta okutulan “Vatandaşlık Ve Demokrasi Eğitimi” dersinde verilmektedir. Ancak “iyi ve etkin vatandaş yetiştirme” göz önüne alındığında verilen vatandaşlık eğitimi sonucunda öğrencilerin gözüyle iyi vatandaşın niteliği ve sahip olması gereken nitelikler konusunda öğrencilerin de görüşleri oldukça önemlidir. Bu çalışmanın amacı öğrencilerin gözüyle iyi vatandaşın sahip olması gereken özellikler hakkında öğrencilerin görüşlerini almaktır. Araştırma 2014-2015 eğitim yılı bahar döneminde Adıyaman’ın Kahta ilçesinde milli eğitime bağlı bir ortaokulda 150 sayıda 7. Sınıf öğrenciyle yapılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilere “Sizce iyi vatandaş nedir? Nasıl olmalıdır?” şeklinde sadece bir tane açık uçlu soru sorulmuştur. Öğrencilerden alınan yanıtlar, içerik analizi kullanılarak kodlanmış ve araştırmanın amacı doğrultusunda yüzde frekans tabloları verilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonunda iyi vatandaş olmanın nitelikleri ile ilgili değer, çevreci, vatanseverlik, hak, dini, iletişim becerileri, davranış, eğitim ve güncel olaylar bilgisi olmak üzere 9 boyutun ortaya çıktığı ve bu boyutlardan en çok değer boyutunun üzerinde durulduğu sonucuna varılmıştır. Bu görüşler doğrultusunda öğretmenlere vatandaşlık eğitiminin sosyal bilgiler ders kazanımlarına ilaveten değer eğitimi şeklinde öğrencilere aktarılması önerilebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18758 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18758 Nusret KOCA, Ramazan BULUT Günümüzde alternatif enerji kaynaklarına yönelmekle birlikte var olan enerji kaynaklarının bilinçli kullanılması ve bu kaynakların kullanılırken de çevrenin korunması gerektiği düşüncesi, giderek yaygınlaşmaktadır. Şüphesiz bunun gerçekleştirilebilmesi, gelecek nesillerin çevreye yönelik sorumlu davranışlar göstermelerine ve çevreye yönelik olumlu tutuma sahip olmalarına bağlıdır. Bu noktada, sorumlu vatandaşlar yetiştirme misyonunu üstlenmiş olan sosyal bilgiler öğretmen adaylarına önemli görevler düşmektedir. Bu nedenle araştırmada, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının Türkiye’nin enerji kaynaklarına (yenilenebilir ve yenilenemeyen enerji kaynakları) ilişkin görüşlerinin açığa çıkarılması amaç olarak belirlenmemiştir. Nitel araştırma özelliği taşıyan bu çalışmada, olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, ölçüt örnekleme tekniğine dayalı olarak belirlenmiş olup toplam 61 sosyal bilgiler öğretmen adayı çalışma grubunda yer almıştır. Araştırma için gerekli olan veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Veri toplama aracından elde edilen veriler, bilgisayar ortamına aktarılarak gerekli analizlerin yapılması sağlanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının yarısından fazlası Türkiye’nin enerji kaynaklarının yeterli olmadığını düşünmektedir. Öğretmen adaylarının yarıya yakını enerji kaynaklarının Türkiye’nin izlediği siyaset (iç ve dış politika) üzerinde etkili olduğunu belirtmiştir. Yenilenebilir enerji kaynakları açısından elde edilen sonuçlara göre, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının büyük bir kısmı (%70,5) Türkiye’nin yenilenebilir enerji kaynaklarından yeterinde faydalanmadığını düşünmektedir. Araştırmadan elde edilen diğer bir sonuca göre, öğretmen adaylarının geneli Türkiye’nin nükleer enerjiye geçmesinden yana bir tutum sergilediği ortaya çıkmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18474 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18474 Recep KOÇAK, Mehmet KARABOĞA , Mustafa BALOĞLU Duyguları ifade etme güçlüğü olarak bilinen aleksitimik özellikleri ölçmek için Türkiye’deki çocuklara yönelik bir ölçme aracı bulunmaması bu araştırmanın en önemli gerekçesini oluşturmuştur. Çalışmanın temel amacı, aleksitimik özellikleri ölçen ve orijinali Rieffe, Oosterveld ve Terwogt (2006) tarafından geliştirilmiş Çocuklar için Aleksitimi Ölçeği’ni (ÇAÖ) Türk dili ve kültürüne uyarlamak ve ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmalarını yapmaktır. Araştırmanın örneklemini bir orta Anadolu ilinin merkez ve ilçelerinde hizmet veren ortaokullar da öğrenime devam eden 6. ve 7. sınıf öğrencilerden kolayda örneklem yolu ile seçilen 242 kız ve 258 erkek üzere toplam 500 öğrenci oluşturmaktadır. Çeviri ve geri-çeviri çalışması sonucunda ve uzman görüşleri ışığında ölçek maddelerinin Türkçe çevirilerinin İngilizce özgün maddelerle yüksek düzeyde benzeştiği, dil geçerliliğinin yüksek olduğu anlaşılmıştır. Ölçeğin gerçeklik çalışması için yapılan doğrulayıcı faktör analizinde Kay Kare testi sonucu statiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=.88) Ayrıca doğrulayıcı faktör analizi sonucunda orijinal Toranto Aleksimi Ölçeğinde olduğu Çocuklar İçin Aleksitimi Ölçeğinin üç faktörlü yapıda olduğu doğrulanmış olup kabul edilebilir düzeyde uyum indeksi değerleri elde edilmiştir. ( RMSEA= .046, x² /sd=2,44) Analizler sonucunda tüm madde yük değerlerinin .40’ın üzerinde olduğu anlaşılmıştır. Yordama geçerliği için yapılan analiz sonucunda ise Çocuklar İçin Aleksitimi Ölçeği ile Kısa Semptom Tarama Envanteri ve Ruh Hali Ölçekleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ölçeğin güvenirliği için yapılan Coranbach alfa iç tutarlılık katsayısı .57 olarak tespit edilmiş olup ölçek maddeleri arasındaki korelasyon değerlerinin .40 ve üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak ÇAÖ’nün Türkiye’deki çocukların aleksitimik özelliklerini ölçmede geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu söylenebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18892 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18892 Canan KOÇ Bu araştırmada öğretmenlik uygulamasının sınıf öğretmeni adaylarının öz yeterlik kaynaklarına etkisinin saptanması amaçlanmaktadır. Araştırma tek grup öntest-sontest deseninin kullanıldığı iç içe karma desen araştırmasıdır. Araştırma 2013-2014 güz döneminde, Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü Sınıf Öğretmenliği programı son sınıfta öğrenim gören ve öğretmenlik uygulaması dersine devam eden 36 (30 kız, 6 erkek) öğretmen adayı öğrencilerin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Kieffer ve Henson (2000) tarafından öğretmenler için geliştirilen, Çapa-Aydın, Uzuntiryaki-Kondakçı, Temli ve Tarkın (2013) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Öz Yeterlik Kaynakları Ölçeği” ve araştırmacı tarafından hazırlanan “Öz Yeterlik Kaynakları Görüşme Formu” kullanılmıştır. Araştırmanın nicel verilerinin analizinde, İlişkili Gruplar için t Testi ve Mann Whitney U-Testi kullanılmıştır. Görüşme formlarından elde edilen nitel verilerin analizinde içerik analizi yapılmıştır. Araştırmada ulaşılan bulgulara göre, öğretmenlik uygulaması, öğretmen adaylarının öz yeterlik kaynaklarından doğrudan yaşantılar, dolaylı yaşantılar, fizyolojik ve duygusal durumlar üzerinde anlamlı düzeyde etkili olurken, sosyal ikna üzerinde etkili olmamıştır. Öğretmen adaylarının öz yeterlik kaynakları ön-test son-test puanları cinsiyete göre farklılık göstermemiştir. Öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamasının öz yeterliklerini geliştirdiği görüşünde oldukları saptanmıştır. Öğretmen adayları alınan dönütleri, doğrudan deneyimleri, öğretmenlerin gözlemlenmesini, destek ve rehberliği ve başarılı deneyimleri öz yeterlik algılarını geliştirmede etkili bulmaktadırlar. Araştırmada ulaşılan bulgular diğer araştırma bulgularıyla tartışılmış ve öneriler sunulmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18921 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18921 Ulaş KUBAT Eğitim programlarının en önemli öğesinin kazanımlar olduğu söylenebilir. Çünkü eğitim programlarının diğer tüm öğeleri kazanımlara göre belirlenir. Dolayısı ile programların ilk ve en temel ögesi olan kazanımların eksiksiz belirlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı beşinci sınıf fen bilimleri öğretim programının içerik ve kazanım ilişkisi öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmeye çalışmaktır. Veri toplama yöntemi olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan soruların yanıtlarını bulabilmek amacıyla Muğla ilinde 16 Fen Bilimleri öğretmeni ile görüşme yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda şu bulgular elde edilmiştir: Fen bilimleri öğretmenleri, içerikte bazı bilgi eksikliğinin yanı sıra kazanım içerik ilişkisinin bazı ünitelerde yetersiz olduğunu belirtmişlerdir. Ayrıca bazı kazanımlarında kazanım yazılım ilkesine uymadığını vurgulamışlardır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18716 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18716 Engin KURT, Mesut ERSOY , Fatih NAMAL AMAÇ: Tıp etiği eğitimi “hekimin hastaları, meslektaşları ve toplum ile olan ilişkilerinde değerlerin rolünü inceleyen, bunların meslek kimliği içerisinde yerini ve işlevini vurgulayan bir eğitim süreci” olarak ifade edilmektedir. Bu eğitim içerisinde, Dünya Tıp Birliği tarafından da ifade edildiği gibi, tıp etiği ve insan hakları ile ilgili konular zorunlu ders olarak yer almalıdır. Bu çalışmada, örnek alınan bazı tıp fakültelerindeki, tıp etiği eğitimleri karşılaştırılmış ve geliştirilmesi gereken konularda önerilerde bulunulmuştur. YÖNTEM: Çalışmada, Türkiye’de lisans düzeyinde tıp etiği eğitimi veren üniversitelerden dokuz tanesi örnek alınarak, internet üzerinden ders programlarına erişilmiştir. Çalışma, 01 Aralık 2013 ile 30 Aralık 2013 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın başlangıcında tıp fakültelerinde Tıp Etiği ve Tıp Tarihi Ana Bilim Dalları tarafından lisans seviyesinde verilen tıp etiği eğitimi ve tıp tarihi dersleri tespit edilmiş ve bu dersler tek tek alt alta yazılmıştır. Dokuz üniversitede toplam 398 farklı isimde ders tespiti yapılmıştır. Bu derslerden tıp tarihini ilgilendiren dersler ayrılmıştır. Kalan derslerden içerik olarak aynı oldukları değerlendirilenler bir isim altında toplanmış ve tıp etiği ders çeşidi sayısı 75’e indirilmiştir. BULGULAR: Çalışmada; gruplandırdığımız 75 dersten ikisinin (%2,6’sı) araştırmaya katılan üniversitelerin tamamı (%100) tarafından verildiği görülmüştür. Her ne kadar tıp etiği ile ilgili derslerin benzer olduğu belirtiliyor olsa da örnek aldığımız üniversitelerin ders müfredatları üzerinde yaptığımız inceleme, ülkemizde tıp etiği eğitimi müfredatı ile ilgili bir konsensüsün sağlanamamış olduğunu ortaya koymaktadır. SONUÇ: Bu nedenle etik eğitimi konusunda ilerleme kaydedilebilmesi için; eğitim sürecinin iyileştirilmesine ve işlevsel kılınmasına yönelik çalışmalarda eğitimin belirli bir standartta olması, etikle ilgili temel konuların uygun şekilde derslere dahil edilmesi ve her üniversitenin ortak olarak uygulayacağı bir etik eğitimi programının geliştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18826 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18826 Fazilet Özge MAVİŞ İnsana ait özelliklerinin en önemlilerinden biri olan dil, bireylerin hem anadilleri yoluyla hem de yabancı dil bilgileriyle iletişim halinde bulunmalarını sağlamaktadır. Teknolojik ve bilimsel gelişmelerle birlikte bireylerin yalnızca anadil bilgisine sahip olmaları yetmemekte, en az bir yabancı dil öğrenmeye gereksinim duymaktadırlar. Anadil ve yabancı dil edinimi birbirine benzer süreçleri içine aldığı için anadilin ikinci dil öğrenimi üzerinde etkisi olduğunu söylemek mümkündür. Bu araştırmanın amacı, anadil olan Türkçe ve yabancı dil olan İngilizce öğretim programlarının, programın öğelerinden olan hedef, içerik, öğrenme-öğretme süreci ve değerlendirme aşamalarında birbirleriyle ne kadar uyum içerisinde olduklarının ortaya konulmasını sağlamaktır. Bu amaç doğrultusunda, 2014-2015 eğitim-öğretim yılında yürürlükte olan Türkçe ve İngilizce 6, 7 ve 8. sınıf öğretim programları, programın dört temel öğesi göz önüne alınarak değerlendirilmiştir. Çalışmada programların karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi söz konusudur. ‘Amaçlar, mevcut duruma uygun olarak belirlenmiş mi?’ sorusuna yanıt araması nedeniyle araştırmanın Stufflebeam’in Bağlam, Girdi, Süreç ve Ürün (CIPP) Modelinin, Bağlam ve Girdi Değerlendirmesi kısımlarına uygun olarak yapılandırılmasına karar verilmiştir. Araştırmanın bulguları; iki programın da hedef, öğrenme-öğretme süreci ve değerlendirme öğeleri bakımından birbirleriyle uyumlu olduğunu, ancak içerik yönünden uyum konusunda bazı problemlerin bulunduğunu göstermektedir. Disiplinler arası yaklaşımın benimsenmesinin ön görüldüğü programlarda her iki dersin program içeriklerinin birbiriyle uyumlu olmasının öğretmenlerinin birbirleriyle koordineli olarak çalışmalarını daha kolay hale getireceği söylenebilir. Bunun yanı sıra bu iki programda dil bilgisi konularının işleyişinde uyumun söz konusu olmadığı görülmektedir. Öğrencilerin öncelikle kendi anadilleri olan Türkçede bazı yapıları öğrenip İngilizcede benzer dil bilgisi konularına aşina olmaları gerekirken İngilizce dersinde bazı yapıları daha önce görmektedir. Bu durumun öğrencilerin hazır bulunuşluklarını olumsuz etkileyebileceği düşünülmektedir. Gelecekte yapılacak çalışmalarda, programlarda bulunan kazanımların, içeriğin ne ölçüde öğrencilere kazandırılabildiği, öğrenme-öğretme sürecinde ve değerlendirme aşamasında bulunan etkinliklerin ne derece uygulanabildiğinin ortaya konulması amacıyla gözlem ve görüşmelere yer verilmesi faydalı olacaktır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18827 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18827 Hatice MEMİŞOĞLU, Gözde KÖYLÜ Öğretim sistemi ne kadar mükemmel olursa olsun, programın uygulayıcısı olan öğretmenlerin yaşadıkları sorunlar dikkate alınmazsa programdan istenilen verimin elde edilmesi de zor olacaktır. Öğretmenlerin daha verimli çalışabilmesi ve programı daha iyi yürütebilmeleri için eğitim öğretim sürecine ilişkin yaşanılan sorunların karşılanması zorunludur. Başarılı bir sosyal bilgiler eğitimini gerçekleştirmek, sosyal bilgiler alanındaki sorunların tespit edilmesine ve sorunların çözümü için gerekli adımların atılmasına bağlıdır. Bu araştırmanın amacı, Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersinde sorunlar ve çözüm önerilerine ilişkin görüşlerini ortaya koymaktır. Öğretmenlerin görüşlerinin belirlenmesinde nitel araştırma yaklaşımı kullanılmış ve veriler araştırmacılar tarafından oluşturulan on bir sorudan oluşan yarı yapılandırılmış bir görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırma Türkiye’nin çeşitli illerinde görev yapan 23 sosyal bilgiler öğretmeniyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde betimsel analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, sosyal bilgiler öğretmenleri en önemli sorun olarak sosyal bilgiler ders saatinin yetersiz olmasını vurgulamışlardır. Bununla birlikte inkılap tarihi dersinin içeriğinin yoğun olması, kazanımların öğrenci düzeyine uygun olmaması, derslerde sunuş yönteminin kullanılması, ders kitaplarında yer alan etkinliklerin yetersiz olması belirtmişlerdir. Öğretmenlerin görüşlerine göre sosyal bilgiler dersinin etkili bir şekilde gerçekleştirilebilmesi için, sosyal bilgiler ders saati arttırılmalı, sınıf mevcutları azaltılmalı, programının içeriği sadeleştirilmeli, programdaki kazanımlar azaltılmalı, yasal yükümlülük ve prosedürler azaltılmalı, okullarda sosyal bilgiler sınıfı oluşturulmalı, araç-gereç temini sağlanmalı, ders kitaplarındaki etkinlikler çeşitlendirilmelidir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18756 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18756 Salih Paşa MEMİŞOĞLU, Didem ÇELİK YILMAZ , Mehmet İSMETOĞLU , Hülya ERBAŞ Kalite ve verimliliği arttırmak, monotonluğu ortadan kaldırmak gibi nedenlerle birçok farklı uygulaması bulunan rotasyon, insan kaynakları yönetiminin önemli uygulamalarından biridir. Bölgeler ya da okullar arası dengeyi sağlama noktasında önemli sayılabilecek rotasyon uygulaması her değişim kadar içerisinde barındırdığı belirsizlikler ve değişimin doğası gereği olumsuz yaklaşımlarla karşı karşıya kalması olasıdır. Uygulamadan doğrudan etkilenecek olan öğretmenlerin görüşleri, uygulamanın verimliliği, etkililiği açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, eğitimde zorunlu yer değiştirme uygulamasına ilişkin öğretmen görüşlerini ortaya koymak ve önerilerde bulunmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, Düzce ili Akçakoca ilçesi 8 lisede görev yapmakta olan 23 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırma detaylı ve derinlemesine bilgi elde etmek amacıyla nitel araştırma desenlerinden durum araştırması metoduyla yürütülmüştür. Araştırma sonucunda özellikle belirli okullarda yıllardır görev yapan öğretmen kadrolarının dağılacak olmasının bir bakıma, eşitlik ilkesi gereği her öğretmenin istediği tüm bölgelerdeki okullarda çalışabilme fırsatı yakalaması, deneyimli öğretmenlerin deneyimlerini farklı okullarda kullanması sonucu akademik başarının artışı beklentisi rotasyon uygulamasına yönelik olumlu görüşler ortaya çıkarmıştır. Bununla beraber zorunlu rotasyon uygulaması sınavla Fen, Anadolu ve Sosyal bilimler gibi liselere atanan öğretmenlerin hakkaniyet ilkesine aykırı olarak okul değiştirecekleri, okul iklimi oturmuş iyi okullarda akademik başarının düşeceği, aile düzeninin kısmen bozulacağı ve maddi kayıpların yaşanacağına dair endişeler yaratmaktadır. Uygulamanın olumlu sonuçlar ortaya çıkarabilmesi için geçişin 2 yıla yayılarak kademeli yapılması, il dışı dâhil becayiş hakkının tanınması ve eğitim bölgeleri oluşturulurken öğretmenlerin asgari düzeyde olumsuz etkilenmesini sağlayıcı tedbirlerin alınması önerilebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18937 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18937 Cansu FİLİK İŞÇEN, Ali METE Bu araştırmanın amacı, Çevre Koruma Kulübü’nün öğrencilerin çevreye yönelik tutumunu ve çevre bilgisini nasıl etkilediğini göstermektir.Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma evrenini 2013-2014 eğitim-öğretim yılı, Adıyaman ili Kahta ilçesindeki 7. ve 8. sınıf ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma Salkımbağı Ortaokulu’nda öğrenim gören 7. ve 8. sınıf öğrencilerinden basit tesadüfî örnekleme yöntemiyle belirlenen 23 kişilik deney grubuyla yapılmıştır. Araştırmada çevre tutum ölçeği ve çevre bilgisi testi ön-test ve etkinlikler yapıldıktan sonra deney ve kontrol gruplarına son-test olarak uygulanmıştır. Ardından çalışmayı desteklemek için katılımcılara nitel araştırma yöntemlerinden yapılandırılmış yazılı görüşme tekniği uygulanmıştır.Araştırma bulguları, Çevre Koruma Kulübü’nün çevre tutumu ve çevre bilgisini anlamlı şekilde artırdığını ayrıca bu bulguların cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerinden etkilenmediğini göstermiştir. Bununla beraber çevre bilgisiyle çevreye yönelik tutum arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Çalışma Çevre Koruma Kulübü etkinliklerinin öğrencilerin çevre tutumu ve çevre bilgisini arttırdığını göstermiştir 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18846 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18846 Özge METİN ASLAN, Mustafa Erdi SÜMER , Muhammed Halil TAŞKIN , Bilge EMİL Bu araştırma lise öğrencilerin oyun kavramına yönelik metaforik düşüncelerini ortaya koymak için yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ili Etimesgut ilçesinde bir liseye devam eden 9. Sınıf, 10. sınıf, 11.sınıf ve 12.sınıf öğrencilerden toplam 350 öğrenci oluşturmuştur. Oyuna yönelik metaforik düşünceleri belirlemek için “oyun ……….. gibidir, çünkü……..” cümlesini tamamlamaları istenmiştir. Veriler nitel (içerik ve betimsel analiz) veri çözümleme teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda ortaya çıkan 330 farklı metafor; 10 farklı kategori içinde yer aldığı tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda; oyun hayattır, oyun temel ihtiyaçtır, oyun eğlendirir, oyun bağımlılık yapar, oyun ütopyadır, oyun dinlendirir ve rahatlatır, oyun yaratıcılıktır, oyun eğitimdir, oyun rekabettir, oyun gereksiz etkinliktir olmak üzere toplam 10 farklı kategori ortaya çıkmıştır. Ayrıca araştırmadan elde edilen veriler kategorilere ayrıldıktan sonra cinsiyet, sınıf düzeyi, boş zamanı değerlendirme değişkenleri açısından da değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda; lise öğrencileri oyun kavramına yönelik üretilen 10 metaforik kategorinin cinsiyet, sınıf düzeyi ve boş zamanı değerlendirme yöntemlerine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Özellikle erkek çocukların ürettikleri oyunla ilgili metaforların oyun bağımlılıktır kategorisinde yer aldığı aynı zamanda bu metaforlarında boş zamanlarında bilgisayar oynayan erkek çocuklar tarafından ürettikleri tespit edilmiştir. Diğer bir yandan; boş zamanlarını spor aktivitelerine katılarak geçirdiği ifade eden öğrencilerin ürettikleri metaforların ise oyun eğlendirir kategorisinde yer aldığı tespit edilmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18812 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18812 Celal MUTLUER Geçmişin bilimsel bir bakış açısıyla incelenmesi olarak tanımlanan tarih sosyal bilimlerin önemli disiplinlerinden birisidir. Tarih dersleri tolerans eğitiminde önemli bir yere sahiptir. Tarih dersleri sadece rakam, bilgi ve becerilerin öğrencilere aktarıldığı bir ders olarak görülmemelidir. Aynı zamanda tarih dersleri öğrencilerin duygularına da hitap etmektedir. Bu bağlamda tarih derslerinin tolerans eğitimindeki yerinin bilinmesi önemlidir. Bu araştırmanın temel amacı, tarih öğretmenlerinin tolerans kavramı hakkındaki görüşlerini belirlemek ve tarih derslerinde tolerans eğitiminin önemini ortaya koymaktır. Bu temel amaç doğrultusunda tarih öğretmenlerinin tolerans kavramı hakkındaki bilgi düzeyleri, tolerans eğitimi hakkındaki görüş ve düşünceleri, tarih derslerinde tolerans eğitimi ile ilgili ne tür etkinlikler yaptıkları ve tolerans eğitimi esnasında karşılaştıkları problemler çalışmada irdelenmiştir. Çalışma nitel bir anlayışla geliştirilmiş olup, araştırmada betimsel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma alanını 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Manisa İli ve Akhisar İlçesinde görev yapan 22 tarih öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma verileri, yarı yapılandırılmış mülakat formu aracılığıyla toplanmıştır. Mülakat formu aracılığıyla toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiş ve elde edilen bulgular, frekans, yüzde ve doğrudan alıntılarla birlikte tablo haline getirilip yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda ulaşılan bulgulara göre, tarih öğretmenlerinin çoğunluğunun tolerans kavramı ve tolerans eğitimi ile ilgili teorik bilgilere sahip olduğu ve tolerans eğitimine karşı olumlu bir tutum içinde olduğu ortaya çıkmaktadır. Ayrıca tarih öğretmenlerinin verdikleri cevaplardan tarih derslerinin tolerans eğitiminde önemli bir yere sahip olduğunu ve öğretmenlerin tarih derslerinde öğrencilere tolerans ile ilgili bilgileri kazandırmaya çalıştığını da anlamaktayız. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18517 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18517 K. Funda NAYİR Öğretmenlik, kişiler arası olumlu ilişkiler kurmayı gerektiren bir meslektir. Öğretmen, işinin doğası gereği tüm okul paydaşlarıyla sürekli iletişim halindedir. Bu iletişim sürecinde zaman zaman olumsuz olaylar da yaşanabilmektedir. Öğretmenler, haksızlığa uğradıklarını ya da kasıtlı olarak kendilerine karşı tavır alındığını düşünebilmektedir. Bu durumlarda, bireyler benzer bir davranışla karşılık vermek isteyebilmektedirler. Alanyazında öç alma olarak tanımlanan bu duygu, kontrol edilmezse örgüt içinde olumsuz iş yeri davranışlarının oluşmasına neden olmaktadır. Bu nedenle öç alma davranışına karşı bireylerin tutumlarının ne olduğunun ortaya çıkarılmasının önemli olduğu düşünülmektedir. Özellikle henüz öğretmen adayı olan bireylerde bu tutumun ortaya çıkarılmasının, öğretmenlik eğitim programlarına bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada amaç öğretmen adaylarının intikam davranışına ilşikin görüşlerini ortaya çıkarmaktır. Çalışmanın örneklemini 2014 – 2015 öğretim yılında Çankırı Karatekin Üniversitesi Pedagojik formasyon Eğitimi Sertifika Programına kayıtlı üniversite 350 dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Tarama türünde olan araştırmada nicel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Stuckless ve Goranson (1992) tarafında geliştirilen ve Satıcı, Can ve Akın (2012; 2015) tarafından Türkçeye uyarlanan 20 maddeden oluşan “İntikam ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t testi ve ANOVA kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmen adaylarının, her ne kadar affetmeyi daha kolay bulsa da öç alma duygusuna katıldıkları görülmektedir. Ayrıca öğretmen adaylarının görüşleri cinsiyet değişkenine göre anlamlı fark göstermektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18832 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18832 Sarem ÖZDEMİR Bu çalışmanın amacı, okul öncesi öğretim programında yer alan 60 – 72 aylık çocukların bilişsel gelişim özellikleri (matematik etkinliklerinin) kübik program yaklaşımı çerçevesinde oyun ve kültür unsurlarının süreç içine entegre edilmesine dayalı bir öğretim programı yaklaşımı önermektir. Wragg (1997) tarafından ortaya koyulan üç boyutlu kübik öğretim programı, okul öncesi dönemde kazanılması beklenen bilişsel kazanımlarla ilişkilendirilmiştir. Üç boyutlu küpün ilk boyutu, bilişsel gelişim ile ilgili kazanımlar, ikinci boyutu kültür ve üçüncü boyutu ise oyunla öğretim olarak ele alınmıştır. Kıbrıs kültürünün geçen zaman ve göçlerle değişmeye yüz tuttuğu bu günlerde (Duranay ve Reis, 2012; Beyatlı, Papadopoulou ve Kaymak, 2015) gelecek nesilin Kuzey Kıbrıs Türk kültürü oyunları bilmesi ve bu süreçte edinmesi gereken bilişsel gelişim özelliklerini de kazanabileceğinin üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda Kıbrıs Türk Folkloru’nun en önemli yazarlarından Oğuz Yorgancıoğlu’nun Kıbrıs Türk Çocuk Oyunları ve Kıbrıs Türk Folkloru isimli eserleri incelenmiş ve okul öncesi dönemde öğretmenlerin rahatlıkla kullanabileceği 2 oyun alandan uzman kişilerle birlikte tespit edilmiştir. Aynı zamanda zihinsel engelliler öğretiminde uzmanlaşmış bir kişinin de görüşü alınarak, zihinsel engelli çocukların da bu oyunların içinde aktif olarak yer alabileceği konusunda olumlu görüş alınmıştır. Bunun üzerine oyunlar analiz edilmiş ve okul öncesi öğretim programı içinde bulunan bilişsel kazanımlar ile ilişkilendirilmiştir. Kübik program yaklaşımının öğretim programlarına yeni eğitsel kazanımların eklenmesine katkı koymakla birlikte, öğrenci, öğretmen, aile, okulun ileri gelen yetkilileri, ulusal ve uluslararası kuruluşları da öğrenme sürecin içine etkin bir şekilde katmayı başarabildiği görülmüştür (Kliminskas ve Rupainiene, 2004). Kıbrıs geleneksel oyunları öğretim programlarına dahil olduğu takdirde, örtük programda öğrenciler için belirlenen özelliklere yeni sosyal özellik ve beceriler katılabilir. Öğretmenlerle birlikte oynanan oyunlar sayesinde, daha sosyal ve aktif öğretmen-öğrenci rolleri yaratılabilir, toplumu bir arada tutan kültür aktarımı gerçekleştirilebilir. Anahtar Kelimeler: Kübik program, Kıbrıs, kültürel oyun, bilişsel gelişim 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18878 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18878 Saliha ÖZKAN, Birsen BAĞÇECİ Bu çalışmanın amacı 2013 yılında ilk kez yapılan KPSS Türkçe Öğretmenliği Alan Bilgisi Testi’nin (TÖABT) Türkçe öğretmenliği programı ile Türkçe öğretmenliği özel alan yeterlikleri açısından uygunluğunu incelemek ve öğretmen adaylarının alan bilgi ve becerilerini ölçmedeki yeterliliğini araştırmaktır. Bu amaçla çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş olup araştırma sonuçları soru incelemesi ve öğretmen görüşleri olmak üzere iki bölümde ele alınmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013 yılında KPSS Türkçe Öğretmenliği Alan Bilgisi Testine girmiş Türkçe öğretmenliği mezunları oluşturmaktadır. Katılımcı görüşlerinin elde edilmesinde görüşme tekniği kullanılmış olup verilerin çözümlemesinde ise doküman incelemesi ve içerik analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular incelendiğinde KPSS Türkçe Öğretmenliği Alan Bilgisi Testi’nin Türkçe öğretmenliği programındaki tüm alan derslerini kapsamadığı, alan derslerinin sınıflara göre ağırlığı ile soru ağırlıklarının uyuşmadığı, özel alan yeterlikleri kapsamında ise 17 sorunun Türkçe öğretmenliği özel alan yeterlikleri ile uyumlu olduğu belirlenmiştir. Öğretmen görüşleri incelendiğinde ise katılımcıların çoğunluğu KPSS Alan Bilgisi Testinin Türkçe Öğretmenliği Programı’yla kısmen uyumlu bulmuş, konu dağılımında edebiyat sorularının sayısının azaltılması ve alan eğitimine yönelik sorulara daha ağırlık verilmesi yönünde görüş bildirmişlerdir. Ayrıca katılımcılar sınavın Türkçe Öğretmenliği Lisans Programı’nın tamamını kapsamadığını ve bazı derslerden hiç soru sorulmadığını, soru sayısının alan bilgisini ölçmede yetersiz olduğunu dile getirmişlerdir. Bu nedenle sınavın kapsam geçerliliğinin artması için soru sayısının artmasının yararlı olacağı, soruların hazırlanırken lisans ders içeriklerinin ve özel alan yeterliklerinin göz önünde bulundurularak alan derslerinin tamamından soru hazırlanmasının yerinde olacağı söylenebilir 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18941 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18941 Fatma ÖZÜDOĞRU, Oktay Cem ADIGÜZEL Bu araştırmada ilkokul ikinci sınıf İngilizce öğretim programının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma, aydınlatıcı program değerlendirme modelinden faydalanılarak tarama modelinde betimsel bir araştırma olarak tasarlanmıştır. Araştırma verileri tabakalama örneklem ile seçilen Türkiye’nin yedi bölgesindeki 14 ilde ikinci sınıf İngilizce dersine giren 768 öğretmenden ölçek yoluyla toplanmıştır. Ölçeğin birinci bölümünde öğretmenlere ilişkin demografik bilgiler, betimsel istatistikler kullanılarak, ikinci bölümünde ölçek maddelerine ilişkin öğretmen görüşleri yordayıcı istatistikler kullanılarak çözümlenmiştir. Üçüncü bölümde yer alan açık uçlu sorular ise betimsel analiz yoluyla incelenmiştir. Araştırma bulguları öğretmenlerin programın kazanım ve içerik ve öğrenme-öğretme süreci ve çevresel boyutun gerçekleşme durumunu yeterli düzeyde ancak ölçme ve değerlendirme boyutunu yetersiz düzeyde bulduklarını göstermiştir. Bunun yanı sıra, öğretmenlerin programa ilişkin görüşlerinde bölgeler arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Güneydoğu Anadolu ve Doğu Anadolu bölgelerinde görev yapan öğretmenlerin programın tüm boyutlarına ilişkin görüşleri diğer bölgelerde yaşayan öğretmenlerden anlamlı derecede olumsuz bulunmuştur. Ayrıca, öğretmenlerin büyük çoğunluğunun yeni uygulanmaya başlanan programa ilişkin hizmetiçi eğitim almadıkları ve ilkokul ikinci sınıf İngilizce dersine alan dışı giren birçok öğretmen olduğu belirlenmiştir. Bunun yanı sıra, öğretmen görüşlerinde mezun olunan yükseköğretim programına göre programın tüm boyutlarında İngilizce öğretmenliği ve diğer İngilizce bölümlerinden mezun olan öğretmenlerin görüşlerinin diğer yükseköğretim programlarından mezun olan öğretmenlerin görüşlerine göre anlamlı düzeyde daha olumlu olduğu saptanmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18850 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18850 Hülya PİLANCI, Hasan ÇALIŞKAN , Cengiz Hakan AYDIN , Nejdet KARADAĞ , Nurdan SÖKER , Olcay SALTIK , Buket KİP KAYABAŞ Şüphesiz bilişim alanındaki gelişmeler, geride bıraktığımız yüzyılın ve içinde bulunduğumuz yüzyılın en önemli gelişmeleridir. Yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntem ve yaklaşımların tarihsel gelişimine bakıldığında da neredeyse tamamının teknolojik buluş ve bilimsel gelişmelere koşut olarak ortaya çıktığı görülmektedir. Yabancı dil öğretiminde teknolojinin sağladığı araçlarla geliştirilebilen zengin öğrenme ortamları; dil öğreniminin dört temel becerisi olan dinleme, konuşma, okuma ve yazma becerilerini geliştirmektedir; uzaktan dil öğretimi ile öğrenenlere kolay ulaşılabilen, esnek, etkili ve öğrenci merkezli öğrenim olanakları sunulmaktadır. 90’lı yıllarla birlikte iletişim ve bilgisayar ağlarının, kısacası İnternetin bütün dünyada yaygınlaşıp kullanılmasıyla söz konusu ağ üzerinde de her dilden öğretim siteleri tasarlanmıştır. Böylelikle bu alanda da bireysel ve uzaktan eğitim olanağı doğmuştur Bu çalışmada uzaktan bir dil öğretim programı olarak Anadolu Üniversitesinde hazırlanan ve uygulanan Türkçe Sertifika Programı (TSP)’ndan söz edilecektir. Programda karşılaşılan sorunlar ele alınarak bu sorunlara getirilen çözümler üzerinde durulacaktır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18964 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18964 Mahmut SAĞIR Bu çalışmada, ülkemizdeki son dönem eğitim ve okul sistemi politikalarında yapılan değişikliklere ilişkin okul yöneticilerinin görüşlerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2014-2015 eğitim öğretim yılında Kahramanmaraş ilinde bulunan resmi ilkokul ve ortaokullarda görev yapan ve "Kolay Ulaşılabilir Durum Örnekleme" yöntemiyle belirlenen 14 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırma nitel bir araştırmadır. Araştırmada verileri toplamak için araştırmacı tarafından uzman görüşleri doğrultusunda geliştirilen ve okul yöneticilerinin son dönem eğitim ve okul sistemindeki politika değişimlerine ilişkin görüşlerinin ortaya çıkarılmasını amaçlayan soruların yer aldığı yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada veriler içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; zorunlu eğitim sisteminin uzatılması ve kademeli olmasının doğru olduğu, ancak okul sisteminin 4+4+4 şeklinde değil de mevcut alt yapı nedeniyle 5+3+4 şeklinde kademelendirilmesinin daha uygun olacağı söylenebilir. Okul öncesi eğitimin zorunlu olmaktan çıkarılmasının öğrencilerin ilkokula daha hazır gelmesinde sorun oluşturacağı düşünülebilir. Okul sisteminin değişmesi sonucu yapılan okul dönüşümlerinin fiziki alt yapı yetersizliği nedeniyle bir çok soruna yol açtığı ileri sürülebilir. Okullarda okutulan seçmeli ders saatlerindeki ve çeşidindeki artışın olumlu bir değişim olduğu, ancak seçmeli derslere ilişkin branş öğretmeni eksikliğinin derslerin amacına ulaşmasını engellediği düşünülebilir. Benzer şekilde okutulan ders sayısının artması ikili öğretim yapan okullarda derslerin erken başlayıp geç bitmesi nedeniyle özellikle alt sınıflardaki öğrencilerin yıpranmasına yol açtığı belirtilebilir. Ortaöğretim kurumlarına öğrenci seçmede sınav sisteminin sürekli değişmesinin öğrencinin motivasyonunu düşürdüğü ve belirsizliğe neden olduğu ileri sürülebilir. Okullara kadın müdür yardımcısı atama uygulamasının yönetime zenginlik kattığı, ancak yönetici seçme sisteminde yazılı sınavdan vazgeçilmesinin atamalarında sübjektiflik oluşturması ve atanamayan okul yöneticilerinin öğretmenliğe dönmesinin ise eğitimde başarıyı düşüreceği kaygısıyla olumsuzluk olarak değerlendirildiği söylenebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18549 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18549 Selda AL ŞENSOY, Ayşe SAĞSÖZ Eğitim yapıları, çocukların eğitim hayatına başlamalarıyla birlikte, evlerinde ve aileleriyle geçirdikleri vakitten daha fazlasını okulda öğretmenleri ve arkadaşları ile geçirmeleri nedeniyle, yaşantılarında çok önemli bir role sahiptirler. Eğitim birçok faktörün altında gelişen çok boyutlu bir olgudur. Bu faktörlerden biri olan eğitim binalarının fiziksel koşulları eğitim kalitesi üzerinde çok önemli rol oynamaktadır. Öte yandan öğrenme, öğrencinin motivasyonu ve fiziksel koşullarla ilgili olan karmaşık bir aktivite olup, eğitim kaynakları, öğretmenin kalitesi ve eğitim müfredatının yanında eğitim yapılarının fiziksel koşulları ve tasarımı öğrencinin öğrenme performansı üzerinde oldukça etkilidirler. Ancak, öğrenci üzerinde oldukça etkili olan bu yapı türlerinin tasarımında tüm dünya genelinde olduğu gibi ülkemizde de öğrencilerin hiçbir söz hakkı bulunmamaktadır. Ülkemizdeki mevcut okulların büyük bir kısmını kapsayan devlet okullarına bakıldığında, bağlama, yerel kültüre dikkat edilmeksizin standart tip projelerden oluştuğu dikkati çekmektedir. Oysa, öğrencilerin zamanlarının önemli büyük bir bölümünü geçirdikleri bu binaların tasarlanmasında onların fikirlerinin alınması ve uygulanması, kendilerine olan güvenlerini arttıracağı gibi okullarına olan sorumluk ve sahiplenme duygularını olumlu yönde etkileyecektir. Çalışmada, eğitim yapılarının fiziksel mekân kalitesinin öğrencinin akademik başarısına ve öğrenme performansına pozitif veya negatif etkilerinin olduğu, fiziki koşulları kötü ve yetersiz olan okullardaki öğrencilerin okullarını diğer okullardan ayıran özellik/özellikler konusunda daha çok olumsuz özelliklerden bahsettikleri, fiziki koşulları iyi olan okulların öğrencilerinin ise okullarının olumlu özelliklerini ön planda tuttukları, fiziki koşulları iyi olan okullardaki öğrencilerin okullarıyla ilgili yapılması istedikleri değişiklikler konusundaki beklentilerinin fiziki koşulları kötü olan okullardaki öğrencilerin beklentilerinden daha yüksek olduğu, okul bina yaşı ile öğrencilerin okul fiziksel özelliklerinden, mekânsal kalitesinden (fiziksel ortam öğeleri) ve güvenlikten duydukları memnuniyet düzeyleri, okulun öğrenci üzerinde oluşturduğu etki, öğrenci başarısı ve okul devamsızlığı arasındaki anlamlı ilişkinin olduğu, okulun dış görünüşünün davet ediciliği, çevreyle uyumu, dış cephe rengi, iç-dış kısmının görselliği gibi okul estetiğiyle ilgili özelliklerden memnuniyetin öğrencinin başarısını olumlu yönde etkilediği, okulun konumu, öğrenci sayısı, sınıf boyutu, mekânsal organizasyon ve mekânsal yoğunluğu, donatı, gürültü, havalandırma, ısı-sıcaklık, ışık, renk, temizlik, güvenlik, sembolik, estetik değer gibi faktörlerin kalite düzeylerinin yüksek olmasının ve okul tasarımında kullanıcı katılımının sağlanmasının öğrencinin başarısını, motivasyonunu, sosyal iletişimini, sağlığını, ailesi ile topluma karşı olan sorumluluk duygusunu ve davranışlarını olumlu yönde etkiledikleri, öğrencilerin eğitim-öğretim gördükleri ortamların, öğrencilerin fizyolojik, psikolojik-sosyal özellikleri ve istekleri göz önüne alınarak uygun hale getirilmesi, çocuğun hem akademik hem de sosyal yaşantısına pozitif katkıları olacağı saptanmıştır. Bu bağlamda, öğrencilerin okullarının mevcut fiziksel durumları hakkındaki düşüncelerini öğrenerek, okullarıyla ilgili yapılmasını istedikleri değişikliklerin saptandığı bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın verilerini elde etmek için gözlem, yerinde saptama ve anket teknikleri kullanılmıştır. Çalışma sonunda, literatür taraması, analizlerden ve kullanıcı katılımlı tasarım metodu kullanılarak elde edilen bilgiler ışığında mevcut okulların yenilenmesinde veya yeni yapılacak olan okulların tasarımlarına yönelik öneriler sunulmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18926 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18926 Gülbin ÖZKAN, Gamze SEZGİN SELÇUK , Salih DEMİRCİOĞLU Bu araştırmanın birincil amacı, Sezgin Selçuk (2004) tarafından üniversite düzeyine yönelik olarak geliştirilen Fizik Dersine Yönelik Tutum Ölçeği’nin lise düzeyine uyarlamasını yapmaktır. Araştırmanın ikincil amacı, uyarlanan ölçek kullanılarak İzmir (n=178) ve Gaziantep (n=178) illerinde öğrenim gören lise öğrencilerinin fizik dersine yönelik tutumlarını ve bu değişkenin illere göre değişimini incelemektir. Uyarlaması yapılan ölçek, geçerlik-güvenirlik çalışmaları amacıyla 2013-2014 eğitim öğretim yılının başında İzmir ve Gaziantep illerinde öğrenim görmekte olan toplam 356 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmada betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Tutum ölçeğinin geçerlilik çalışmaları doğrultusunda, ölçeğin kapsam geçerliği ve yapı geçerliği incelenmiştir. Ölçeğin tümüne ait güvenirlik katsayısı 0.96 olarak bulunmuştur. Araştırmanın ikinci amacı ile ilgli olan verileri frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, tek yönlü Varyans Analizi (one-way ANOVA) kullanılarak analiz edilmiştir. Geçerlik ve güvenirlik çalışması sonuçları, yeni ölçeğin lise düzeyine uygun yapıda geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, yerleşim yerine göre (il) ayrım yapılmaksızın öğrencilerin fiziğe yönelik tutumlarının nötr olduğu ve İzmir ilinde öğrenim gören öğrencilerin fizik dersine yönelik tutumlarının Gaziantep ilinde öğrenim gören öğrencilerin tutumlarına göre daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Yapılan araştırmada öğrencilerin öğrenim gördükleri yerleşim yerinin öğrencilerin fizik dersine olan tutumlarını etkilemektedir sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın bulguları doğrultusunda, öğrencilerin fizik dersine yönelik tutumlarının öğretim sürecinin başlangıcında belirlenmesi ve buna göre öğrenme-öğretme süreci gözden geçirilmesi önerilebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18881 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18881 Senem Seda ŞAHENK ERKAN De nos jours, apprendre et ensigner des langues étrangeres deviennent de plus en plus importants grace a la globalisation. L’une des nouvelles méthodes les plus essentielles de l’apprentissage d’une langue étrangère est l’utilisation du Cadre Européen Commun de Réference (CECR). Le CECR est le travail linguistique mené par des experts des Etats membres du Conseil de l’Europe. Publié en 2001, il crée une approche totalement nouvelle ayant pour but de repenser les objectifs et les méthodes d'enseignement des langues. En plus, il fournit une base commune pour la conception de programmes, de diplômes et de certificats. Dans le CECR, les 6 niveaux communs de compétence sont: A1 (niveau de découverte), A2 (niveau usuel), B1 (niveau seuil), B2 (niveau indépendant) , C1 (niveau autonome) , C2 (niveau de maîtrise). Au niveau A2 (niveau usuel) les apprenants peuvent analyser les textes simples au maximum 200 mots. Les sujets de ces textes devraient être quotidiens. La phrase problématique de ce travail pourrait exprimer comme ci-dessous: “comment on pourrait étudier les textes dans le niveau A2?” Ce travail est consitué d’une méthode littéraire. Dans cette méthode, l’écrivain analyze les theses, les articles, les livres sur le sujet de ce recherche et il/elle résume les informations de toutes ces publications. Les résultats et les propositions de ce recherhche seront rédigés dans le texte en entier. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18918 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18918 Ayfer ŞAHİN Bu çalışmanın konusu, bilgisayar oyunlarının 4, 5 ve 6. sınıf öğrencilerinin şiddet eğilimlerine etkilerinin araştırılmasıdır. Bu dönemindeki çocukların bilgisayar oyunlarında şiddet içeren oyunları ne kadar tercih ettiği ve bu durumun şiddet tutumlarına etkisi araştırma konusu kapsamındadır. Ailelerin sıkça dile getirdiği bilgisayar oyunlarının çocuklar üzerindeki etkileri eğitim bilimcilerin de düşündükleri ve üzerinde araştırma yaptıkları önemli konulardan birisidir. Çocukların bilgisayar başında harcadığı zaman her geçen gün artmakta ve bilgisayar oyunları ders dışı vakit geçirme etkinliklerinde üst sıralara doğru sürekli yükselmektedir. Günümüz gençliğinin en önemli sorunlarından birisi hiç kuşkusuz ki şiddete olan eğilimleridir. Bu bağlamda, bilgisayar oyunları ile şiddet arasındaki ilişki önemli bir sorun olarak ele alınmalıdır. Çünkü sanallığın bir özdeşim yöntemi olabileceği ve çocukluk döneminin de taklit etme ve model alma bakımından en uygun evre olduğu dikkate alındığında konu daha bir önem arz etmektedir. Araştırma evreni; Araştırmanın yürütüldüğü Kırşehir’deki okulların 4, 5 ve 6. sınıflarında öğrenim gören öğrencileri iken, örneklemi aynı ilin bir özel ilkokul ve orta okulunun 4., 5. ve 6. sınıflarına devam eden öğrencileri olarak belirlenmiştir. Araştırmada veriler, 27 soru üzerinden anket yoluyla toplanmış olup; anket soruları üç bölümde yapılandırılmıştır. İlk bölümde katılımcıların demografik özellikleri, ikinci bölümde çalışmaya katılan öğrencilerin bilgisayar oyunlarını oynama sıklık ve alışkanlıkları, üçüncü bölümde ise öğrencilerin şiddet tutumları ve bilgisayar oyunlarının buna etkisine yönelik sorular yer almaktadır. Anket sonuçlarının değerlendirilmesinde SPSS 13 programından yararlanılmıştır. Çalışma grubundaki öğrencilerin bilgisayar oyunlarını çok fazla oynadıkları ve bunun şiddet eğilimlerini artırdığı araştırma bulgularına göre doğrulanamamıştır. Araştırma sonuçlarına göre, bilgisayar oyunlarında en çok tercih edilen türler içinde strateji geliştirici ve eğitici oyunlar yer almaktadır. Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu oyun salonlarına gitmeden tek başına oynamayı tercih etmektedirler. Öğrencilerin çoğunluğunun bilgisayarda şiddet içeren oyunları tercih etmedikleri ve bilgisayar oyunlarındaki şiddetten ciddi düzeyde rahatsızlık duydukları da araştırmanın sonuçları arasındadır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18790 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18790 Güliz ŞAHİN Çağdaş eğitim modelleri göz önüne alındığında bilgiyi depolayan, ezberleyen değil; bilgiyi üreten, yorumlayan ve kullanabilen insan niteliklerine ulaşma hedeflenmektedir. Düşünme becerilerinin temele oturtulduğu bu yaklaşım, düşünme ve öğrenmenin aracı olan dili ve dil becerilerine yönelik araştırmaları da önemli kılmaktadır. Dil becerileri bireyin bilişsel-duyuşsal gelişiminde etkin bir role sahiptir. Bilindiği üzere her türlü öğrenme dil becerileri sayesinde gerçekleşmektedir. Bir sanat eğitimi süreci olan dil ve edebiyat öğretimi dersi bireyin dilsel becerilerinin yanı sıra düşünsel becerilerin bireye kazandırılmasında da uygun ortamlar sunar. Türkçe öğretimi bilgi üzerine temellendirilmiş bir ders değildir. Bilginin hedeflendiği, ezberlendiği, sınavlarla ölçüldüğü bir öğrenme alanı olarak değil okuma, dinleme, konuşma ve yazma gibi temel dil becerilerine yönelik kazanımların hedeflendiği bir öğrenme alanı olarak düşünülmelidir. Türkçe dersi; eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, iletişim kurma, problem çözme, araştırma, karar verme gibi temel becerileri, öğrenciye dil becerileri ile kazandırmayı hedeflemektedir. Bu sebeple Türkçe öğretiminde öğrenme ve öğretme ortamları, öğrencinin düşünme becerilerini geliştirecek ve düşüncelerini özgürce ifade etmelerini önceleyecek biçimde düzenlenmelidir. Okul türü öğrenme ortamında bunu sağlayacak en önemli kişi ise öğretmenlerdir. Anadili eğitiminin ailede başladığı, yakın çevre ve okul etkileşimi ile gelişerek devam ettiği göz önüne alındığında, öğretmenlerimizin sorumluluklarının ne denli önemli olduğu gözden kaçmamaktadır. Eğitim, insanda istendik davranışların planlı etkinliklerle gerçekleştirilmesi sürecidir. Bu etkinliklerin uygulanması ve elde edilecek başarı ise doğrudan öğretimin planlanması ve öğretmenin bu ilkelere göre hareket etmesine bağlıdır. Öğretmen, çocukların çok boyutlu düşünmelerini sağlamak için uygun strateji, yöntem ve teknikleri eğitim ortamında kullanmalıdır. Bu çalışmada, elde edilen veriler ışığında anadili öğretimi için bütünleştirici öğrenme-öğretme yaklaşımına uygun bir eğitim durumu örneği tasarlanmıştır. Anadili öğretimi için geliştirilen bu eğitim durumu örneğinin, Türkçe / dil ve edebiyat öğretimi alanı çalışmalarına katkılar sağlayabileceği gibi uygulamaya yönelik olmasıyla da sınıf öğretmenleri, Türkçe öğretmenleri ve Türk dili ve edebiyatı öğretmenlerinin derslerine yansıtabilecekleri bir çalışma niteliğinde olduğu da düşünülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18655 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18655 Vedat ŞAHİN, Münür BİLGİLİ , Ali Osman KOCALAR Bu araştırma, coğrafya öğretmenliği lisans öğrencilerinin eğitimdeki inovasyona ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 2014-2015 eğitim-öğretim yılı güz döneminde İstanbul’daki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 65 öğrenci katılmıştır. Araştırmada nitel araştırma deseni kullanılmıştır. Amaç doğrultusunda şu sorulara cevap aranmıştır: Öğrencilerin coğrafyadaki inovasyon hakkındaki düşünceleri nelerdir? Öğrencilerin aldıkları coğrafya eğitimindeki inovasyon ile ilgili görüşleri nelerdir? Katılımcıların eğitimdeki inovasyona ilişkin görüşlerini belirlemek için yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada katılımcılara yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Görüşme formunun pilot uygulaması yapıldıktan sonra, Coğrafya öğretim alanında görev yapan öğretim elemanlarından uzman görüşü alınmış ve soruların görüşmeye uygunluğu tartışılmıştır. Görüşmeler yaklaşık 20-30 dakika arasında sürmüştür. Elde edilen veriler içerik analizi yoluyla değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular farklı temalara ayrılarak değerlendirilmiştir. Bu temalar coğrafya alanında inovasyon ve coğrafya eğitiminde inovasyon olarak oluşturulmuştur. Bulgulardan coğrafya lisans öğrencilerinin eğitimdeki inovasyondan genel anlamda üniversitenin ve müfredatının kısmen güncel olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrencilerin daha fazla inovatif anlamda coğrafya alanında yenilikçiliğe açık oldukları tespit edilmiştir. Bununla birlikte öğrencilerin temel bilgileri aldıkları ve inovatif düşünme yeteneğine ulaştıkları görülmüştür. Öğrenciler aldıkları eğitimle coğrafyadaki yenilikçilik açısından, büyük oranda memnundur. Ayrıca coğrafya dersleri ile ilgili olarak inovatif uygulamaların, derslerde çeşitli şekillerde uygulandığı görülmüştür. Yapılan eğitime bağlı olarak elde edilen becerilerin çeşitli unsurlar açısından elverişli olduğu, coğrafya alanındaki eğitimin tekdüze olmadığı ve genele yayıldığı neticesine ulaştırmıştır. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18911 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18911 Hanifi ŞEKERCİ, Eyüp BOZKURT , Seyfettin ARSLAN Bilgi çağını yaşadığımız günümüz dünyasında teknoloji hızla gelişmekte ve hayatımızın her alanını etkilemektedir. Kurum ve kuruluşlar teknolojinin sağladığı yenilik ve kolaylıklardan üst seviyede yararlanmak için birçok çalışma ve yatırım yapmaktadır. Eğitim öğretim faaliyetlerinin yürütüldüğü yerler olan okullar da bu durumdan en çok etkilenen kurumlardandır. Okulların teknolojik bakımdan güçlendirilmesini sağlamak, okullara yenilikler katmak ve öğrencilere daha iyi bir eğitim öğretim hizmeti sunmak için birçok çalışma yapılmaktadır. Bu çalışmaların en kapsamlı olanlarından birisi de Fatih Projesi’dir. Bu proje ile okulların teknolojik altyapı açısından güçlendirilmesi, akıllı tahtalarla donatılması ve öğrencilere tablet bilgisayarlar dağıtılarak eğitimde teknolojiden en üst seviyede faydalanılması amaçlanmıştır. Bu araştırmada, ülkemizde başlatılmış olan bu teknolojik yenilenme ve değişim sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre incelenmiştir. 388 sınıf öğretmeni üzerinde yürütülen çalışma sonucunda araştırmaya katılan sınıf öğretmenleri, Fatih Projesi’nin öğrencilerin teknolojiden daha fazla faydalanmasına olanak sağlayacağını belirtmişlerdir. Bunun yanında “geleneksel öğretimden, teknoloji destekli öğretime geçileceği”, “nitelikli ve donanımlı bireyler yetişmesine bu projenin katkı sunacağı” yönünde görüşlerin araştırmaya katılan sınıf öğretmenlerince ifade edildiği görülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18718 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18718 Seval TOPCU Değerler, normlar ve ahlak, toplumsal, bireysel ve eğitim alanlarında giderek önem kazanan ve tüm dünyada tartışılan kavramlardır. Davranışlara etki ederek bireyleri yönlendiren temel unsurların başında gelen değerler, dünyaya bakış açısını genişleterek algıların gelişmesine yardımcı olur, böylece toplumsal yaşamla bütünleşmeyi sağlar. Üstün yetenekli öğrencilerin de değerler çerçevesinde kişiliklerini geliştirdikleri ve etrafında bulunan başka kimselerden etkilendikleri bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, üstün yetenekli öğrencilerin “Değer” kavramına yönelik algılarını ve bu kavrama yükledikleri anlamları ortaya koyabilmektir. Araştırmada, öğrencilere “size göre değer nedir” ve “çevrendeki insanlarda hangi özelliklerin olmasını istersin” sorularını içeren formlar uygulanmış, veriler Spss 16 paket programı kullanılarak, amaçlara uygun içerik analizleriyle değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında 2014-2015 eğitim öğretim yılında Elazığ Bilim ve Sanat Merkezine devam eden 48 üstün yetenekli öğrenciye ulaşılmıştır. Elde edilen bulgularda, üstün yetenekli öğrencilerin “değer” kavramına yönelik algılarının, “Kişilik ve Karakter Ölçeği Olarak Değer”, “Bireysel ve Toplumsal İlişkileri Düzenleyen Unsur Olarak Değer”, “Ölçüt Olarak Değer”, “Manevi Unsur Olarak Değer ”, “Davranış Şekillendirici Olarak Değer” şeklinde 5 tema grubunda toplandığı anlaşılmıştır. Bulgular, literatür ve amaçlar göz önüne alınarak değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Üstün yetenekli öğrencilerin çevrelerinde bulunan insanlarda görmek istedikleri özellikler arasında ilk sırada “dürüstlük” değerinin olduğu görülmüştür. Devamında “saygı”, “hoşgörülü olmak”, “iyi bir insan olmak” ve “yalan söylememek” değerleri gelmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18807 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18807 Refik TURAN Bu araştırmanın amacı 1950 yılından günümüze kadar Türkiye’de liselerde uygulanan tarih dersi öğretim programları ile tarih ders kitaplarında Ermeni sorunu ve tehcir başta olmak üzere Ermenilerle ilgili konulara yaklaşımı ortaya koymaktır. Genel tarama modeli ve doküman incelemesi yönteminin kullanıldığı bu araştırma kapsamında araştırma dönemi olan 1950-2015 yılları arasında liselerde uygulanan tarih dersi öğretim programları ile aynı dönemde okutulan ve örnekleme dâhil edilen ders kitapları inceleme ve değerlendirmeye tâbi tutulmuştur. Araştırma sonucunda Türkiye’de Ermeni sorunu ve tehcir konularına lise tarih öğretiminde yer verilmesinin genel olarak iki aşamada gerçekleştiği anlaşılmıştır. Ermeni terör örgütü ASALA’nın 1970’li yıllarda Türk diplomatlara yönelik suikastlar düzenleyerek Ermeni sorununu dünya gündemine taşıma gayretleri karşısında Milli Eğitim Bakanlığı 1981 yılında T.C. İnkılâp Tarihi, 1983 yılında ise lise III. sınıf Tarih dersi öğretim programlarına Ermeni sorunu ile ilgili konuları ekleyerek öğrencilerin bu konularla ilgili doğru bilgilendirilmesini ve bilinçlendirilmesini hedeflemiştir. Tarih dersi öğretim programları ve ders kitaplarında Ermeni sorunu ve tehcir konularıyla ilgili nispeten sınırlı bilgilerin yer aldığı bu dönemi Ermeni diasporasının 1915 yılı olaylarını dünya kamuoyuna Ermeni soykırımı şeklinde sunma ve birçok ülke parlamentosunda bu yönde karar çıkartma gayretleri karşısında Milli Eğitim Bakanlığının 2002 yılında Ermeni, Yunan-Pontus ve Süryaniler ile ilgili konuların Ortaöğretim Tarih ve T.C. İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük dersi öğretim programlarında yer alması yönündeki kararı izlemiştir. Bu kararla birlikte Türklerin Anadolu’yu fethinden başlayarak Türk-Ermeni ilişkileri ile Ermeni sorununun ortaya çıkması ve günümüze kadar geçirdiği aşamalar ayrıntılı olarak tarih ders kitaplarına yansıtılmıştır. 1980’lerin başından günümüze tarih ders kitaplarında Ermeni sorunu, tehcir ve Ermenilerle ilgili verilen diğer bilgilerin Ermeni iddialarının yaygınlaştırılma çabalarına paralel olarak arttığı, kullanılan dil ve üslubun ise giderek sertleştiği görülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18899 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18899 Burçin TÜRKCAN, Mahmut BOZKURT Bireylerin toplumsal ve küresel bağlamda etkin birer vatandaş olarak çağın gerekleri doğrultusunda yetiştirilmesi, ilkokul düzeyinde büyük ölçüde Sosyal Bilgiler dersi ile ilişkilendirilebilir. Öğrencilerin kendi kimlik ve kültürlerini öğrenerek iyi birer yurttaş olmaları bu dersin en önemli amaçları arasında yer alır. Bu araştırmada ilkokul öğrencilerinin Sosyal Bilgiler dersinde öğrendikleri kimlik, kültür ve yurttaşlık kavramlarına ilişkin algılarının çizdikleri resimler yoluyla ortaya konması amaçlanmıştır. Sanat temelli araştırma ile desenlenen araştırmanın örneklemini, bir ilkokulun 4. sınıfında okuyan 18 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, öğrencilere önce söz konusu kavramlar hakkında ne düşündükleri üzerine birer resim çizdirilmiş, ardından her bir öğrenci ile resimlere dair yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, öğrencilerin çizdikleri resimler ve gerçekleştirilen görüşmeler tematik analiz yoluyla analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun kimlik kavramını nüfus cüzdanı ile özdeşleştirdikleri, kültür kavramını ise halk dansları, yöresel kıyafet ve yemekler ile açıkladıkları görülmüştür. Yurttaşlık kavramını da öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun bir yere ait olma ile açıkladıkları ve bu durumu resimlerinde büyük bir oranla bayrak şeması ile dile getirdikleri görülmüştür. Bu sonuçlara dayalı olarak, kimlik kavramının öğretiminde toplumsal roller ve farklılıklara; kültür kavramının öğretiminde kültürel farklılıklara; yurttaşlığın öğretiminde ise toplumsal sorumluluklar ve katılım gibi ögelere yer verilmesi önerilebilir. Bunun yanı sıra, bir konuya ilişkin öğrencilerin neler bildiklerini anlamalarının bir yolu olarak çocuk resimlerinin kullanılması ve sanat temelli araştırmaların çocukların iç dünyalarını en samimi biçimde ifade tarzı olarak benimsenen bir yaklaşım olarak kullanmaları önerilebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18822 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18822 H.Tezcan UYSAL Okul bağlılığı, bir toplumun geleceğini oluşturan öğrencilerin eğitimlerindeki performanslarıyla ve dolayısıyla da makro açıdan toplumsal kalkınmayla doğrudan ilişkilidir. Okula bağlılık, öğrencilerin eğitim kurumu içerisinde kendisine kazandırılmaya çalışılan bilimsel ve ahlaki tüm değerlerin en etkin ve verimli bir şekilde edinilmesini sağlar. Okul bağlılığı olmayan öğrencilerin okulda ve okul dışında sapkın davranışlar gerçekleştirmesinden ve aynı zamanda yaşıtlarına oranla daha kötü bir eğitim bilgisiyle donanmasından dolayı, eğitim araştırmaları içerisinde okul bağlılığı ayrı bir öneme sahiptir. Literatürde okul bağlılığına etki eden farklı faktörler saptanmıştır. Ancak bu faktörlerden farklı olarak eğitmenlerin çalışma psikolojisi ilk defa bu araştırma ile incelenmektedir. Bu çalışmanın amacı, yükseköğretim kurumlarında eğitim alan öğrencilerin eğitmenlerine yönelik çalışma psikolojisi algısını ölçmek ve bu algının okula bağlılıkları üzerindeki etkisini saptamaktır. Bu amaca yönelik olarak, bir yükseköğretim kurumundaki 221 öğrenciye anket uygulanmıştır. Okula bağlılık, pozitif çalışma psikolojisi ve negatif çalışma psikolojisinin ölçüldüğü anket sonuçları SPSS programı ile değerlendirilmiş, elde edilen veriler korelasyon ve çoklu regresyon ile analiz edilmiştir. Gerçekleştirilen korelasyon analizi sonucunda algılanan çalışma psikolojisi ile okul bağlılığı arasında orta derecede bir ilişki saptanmıştır. Regresyon analizi sonucunda ise, öğrencilerin okula bağlılıklarını pozitif yönde en çok etkileyen faktörün algılanan örgütsel bağlılık, negatif yönde en çok etkileyen faktörün ise algılanan iş stresi olduğu tespit edilmiştir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18882 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18882 Nazan Müge UYSAL, Şaban KÖKTÜRK , Mehmet Cem ODACIOĞLU Bir olgunun, faaliyetin veya çalışma alanının bir çatı altında toplanıp, işleyişinin, sistemli, planlı ve istikrarlı bir biçimde yürütülebilmesi için kurumsallaşma elzemdir. Gerek bir adres olup marka yaratmak, gerekse yaratılan bu marka, çatı, yada üst yapı bünyesinde yürütülen faaliyetlerin belli bir amaç ve vizyon çizgisinde sürdürülebilmesi için kurumsal bir kimlik şarttır. Çeviri alanında ülkemizde sistemli ve kurumsal bir çeviri politikası oluşturulması yönünde çok önemli adımların atıldığı 1940’lı yıllardan bu yana tam olarak kurumsal bir yapı oluşturulamadığı söylenebilir . Oysa Hilmi Ziya Ülken’in de belirttiği gibi “uyanış devirlerine yaratıcılık kudretini veren” (Ülken, 2009:5), topluluklar arası edebiyat, sanat, siyaset, din, tıp gibi pek çok alanda bilgi, kültür, fikir, perspektif aktarımı ve alışverişi sağlayan böylesi ciddi bir faaliyetin belirli bir geçmiş, günümüz ve gelecek vizyonu ve misyonu ışığında şekillenmesini ve sistemli, planlı ve Türk standartlarına (Türkçe ve Türk kültürü, Türkiye için belirlenmiş hedefler, eksiklikler, gereksinimler gibi), uygun bir biçimde yapılabilmesini sağlayacak olan kurumsallıktır. Çeviri faaliyetlerinin düzenlenmesinde kurumsal bir yaklaşımın gerçekleşebilmesi için üç temel noktada ortak olarak bir kurumsal hareket meydana getirmek gerekmektedir: 1. Ürün olarak çeviri etkinliklerinin kurumsallaştırılması: Çeviri ürünlerinin oluşturulması ve yürütülmesinde teftiş ve denetleme mekanizmaları oluşturularak sistemli bir çeviri politikası izlenmesi. 2. Çevirmenlik mesleğinde kurumsal bir çerçeve meydana getirilmesi: Çevirmenlik mesleğinde sertifikasyon ve standartlaşma yoluna gidilmesi. Hem mesleğin saygınlığı, hem de belli bir kalite ve doğrululuk ölçüsünde yapılabilmesi için, pek çok diğer meslekte olduğu gibi, kişilerin bu faaliyetteki becerilerinin belgelenmesinin sağlanması ve bu belgelendirmenin piyasadaki hükmünün oluşturulması. 3. Çeviri eğitiminde kurumsallık temelli bazı ilkeler doğrultusunda bir eğitim modeli oluşturulması. Bu çalışmanın odak noktası çeviri eğitimi olduğundan yukarıda değinilen ilk iki başlık mevcut çalışmanın kapsamı dışında bırakılmıştır. Bu çalışmada ülkemizde uygulanmış en kurumsal eğitim modellerinde biri olarak kabul edilen Köy Enstitüleri’nin bazı temel ilkeleri irdelenecek ve bu ilkelerin çeviri eğitiminde nasıl uygulanabileceği tartışılmaya çalışılacaktır. Enstitüleri kurumsal bir yapı haline getiren bazı temel özellikler şu şekilde özetlenebilir. Öncelikle, enstitülerde hedef, misyon ve vizyon tarihsel bir analiz ve deneyler sonucunda belirlenmiştir. Kurumsallığın temel gerekliliklerinden biri olan hedef, misyon ve vizyon üçlüsünün oluşturulması süreci geçmişten kopuk olarak yapılmamıştır. Amaç ve görevler, özellikle eğitim ve kalkınma alanında, düzgün bir altyapı ve arka plan bilgisine dayandırılarak günün koşulları ve gereklilikleri doğrultusunda oluşturulmaya çalışılmıştır. İkinci olarak, hedeflere uygun olarak belirlenen kriterlere uyulması sistemli bir işleyiş ve istikrarlı bir düzen sağlanmasını da beraberinde getirmiştir. Son olarak kendi içlerinde geliştirdikleri kontrol mekanizması sayesinde enstitüler arasında sürekli bir işbirliği ve fikir alışverişi olmuştur. Farklı bölgelerde kurulmalarına rağmen, birbirlerinden haberdar olmalarını sağlayan bu otomatik kontrol mekanizması, hedefleri doğrultusunda istikrarlı bir ilerlemeyi mümkün kılmıştır. Bu özellikleri bakımından kurumsal bir deneyim olarak kabul edilebilecek olan enstitüler daha yakından incelendiğinde uyguladıkları beş temel ilke sayesinde çeviri eğitiminde de model alınabilecek bir örnek teşkil etmektedir. Bu ilkeler “iş içinde eğitim”, “mesleksel yol gösterme”, “okuma ve özgür tartışma saatleri”, “branşlaşmaya yönelik müfredat çeşitliliği” ve “üniversiteler arası iş birliği” ilkeleridir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18603 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18603 Berna ÜRÜN KARAHAN Temel dil becerileri dilin edinimi ve kullanımı için oldukça önemlidir. Bu becerilerden olan okuma bireyin gerek eğitim öğretim sürecinde gerekse sosyal hayatında önemli bir yer tutar. Okuma becerisi, bireye hayatı daha iyi algılama ve analiz edebilme becerisi sağlar. Okuyan, kendini geliştiren ve üreten bireylerin olduğu toplumlar maddi ve manevi açıdan gelişmiş ya da gelişmeye müsait toplumlardır. Okumanın ve okuduğunu anlamanın bu denli önemli olması okuma ile ilgili duygu ve düşünceleri de önemli kılmaktadır. Bu çalışmada; öğretmen adaylarının okumaya yönelik motivasyonlarının ne düzeyde olduğu ve çeşitli değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Veriler Schutte ve Malouff (2007) tarafından geliştirilen, Yıldız, Yıldırım, Ateş ve Çetinkaya (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan “Yetişkin Okuma Motivasyonu Ölçeği” ile toplanmıştır. Çalışma grubunu 2014-2015 öğretim yılında Kafkas Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde; Türkçe Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Okul Öncesi Öğretmenliği, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ve Fen Bilgisi Öğretmenliği bölümlerinde 4. Sınıfta öğrenim gören toplam 433 öğrenci oluşturmuştur. Yapılan analizler sonucunda; öğretmen adaylarının okumaya yönelik motivasyonlarının iyi düzeyde olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet değişkeni açısından motivasyon ölçeğinin alt boyutları anlamlı faklılık olduğu ve bu farklılığın kız öğrencilerin lehine olduğu belirlenmiştir. Bunun yanı sıra öğrencilerin bölüm değişkeniyle ilgili olarak motivasyon ölçeğinin “yeterlilik”, “tanınma” ve “benlik” alt boyutlarında anlamlı farklılık tespit edilirken “diğer” alt boyutunda anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır. Anahtar Kelimeler: Okuma, motivasyon, okuduğunu anlama, eğitim. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18906 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18906 Hatice VATANSEVER BAYRAKTAR, Anna ARNAUDOVA Bu çalışmanın amacı öğretmen adayları ile öğretim üyeleri arasındaki iletişimin ne düzeyde olduğu ve bazı değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmanın örneklemini 2014-2015 akademik yılında İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenimine devam eden 351 ve Bulgaristan Trakia Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenimine devam eden 203 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Karagöz ve Kösterelioğlu (2008) tarafından geliştirilen “İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma var olan durumu belirlemeye yönelik olduğu için tarama modeline uygun olarak düzenlenmiştir. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretim üyelerinin iletişim becerileri ile ilgili algıları genel ortalama puanlarına göre göreceli olarak orta düzeyde; saygı, ifade becerisi, değer, motivasyon ve demokratik tutum alt boyutlarına göre göreceli olarak yüksek düzeyde; engeller alt boyutuna göre göreceli olarak çok düşük düzeydedir. Öğretmen adaylarının öğretim üyelerinin iletişim becerileri ile ilgili algıları bölüm ve sınıf değişkenine göre anlamlı bir farklılık gösterirken; cinsiyet, yaş ve medeni duruma göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Bulgaristan Trakia Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretim üyelerinin iletişim becerileri ile ilgili algıları genel ortalama, saygı, ifade becerisi, değer, motivasyon ve demokratik tutum alt boyutlarına göre göreceli olarak yüksek düzeyde; engeller alt boyutuna göre göreceli olarak düşük düzeydedir. Öğretmen adaylarının öğretim üyelerinin iletişim becerileri ile ilgili algıları cinsiyet ve sınıf değişkenine göre anlamlı bir farklılık gösterirken; bölüm, yaş ve medeni duruma göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18798 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18798 Fatih VEYİS Bu araştırmanın amacı, ortaöğretim öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarını belirlemek için geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış bir ölçme aracı geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubu, 2014-2015 eğitim öğretim yılında Erzurum şehir merkezinde öğrenim gören toplam 566 ortaöğretim öğrencisinden oluşmaktadır. Ölçeğin faktör yapısı açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiş ve toplam varyansın % 58,39’unu açıklayan dört boyutlu bir yapı elde edilmiş ve bu yapının model uyumunun iyi düzeyde olduğu bulunmuştur (X2/sd=2.42, RMSEA=.078, RMR= .075, NFI=.97, NNFI= .97, CFI=.97, IFI=.98, RFI=.98, AGFI=.92, GFI=.94). Ölçeğin güvenirliğini belirlemek için iç tutarlılık ve iki yarı test güvenirlik analizleri yapılmış ve ölçeğin güvenirliğine karar vermek için yeterli değerlere ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, ortaöğretim öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarının belirlenmesi sürecinde kullanılabilecek güvenirliği ve geçerliği olan bir ölçme aracının geliştirildiği söylenebilir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18865 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18865 Erkan YEŞİLTAŞ, Ayşegül PEHLİVAN Çevrimiçi harita kavramı, dünya yörüngesinde bulunan gözlem uydularının elde ettiği görsel ve dijital verilerin yazılım firmalarının hazırladığı web sayfaları aracılığıyla bizlere ulaştırıldığı, basılı haritalara nispeten daha güncel içeriğe sahip olan ve bu içeriğin iki boyutlu ya da üç boyutlu olarak sunulabildiği elektronik haritalar olarak tanımlanabilir. Bu haritalar, haritayı hazırlayan yazılım firmalarının izin verdiği ölçüde yapılandırılabilir ve harita üzerine işaretlemeler, açıklamalar, resimler, videolar ve çizimler eklenerek kullanım amacına göre zenginleştirilebilir. Bu çerçevede, çevrimiçi haritalar sağladıkları bu avantajlar sayesinde Sosyal Bilgiler dersinde etkin bir şekilde kullanılabilecek materyallerdir. Bu araştırmada, Sosyal Bilgiler öğretimine yönelik olarak, web sayfası formunda, yapılandırılmış olan çevrimiçi haritaların öğrencilerin akademik başarılarına ne derece katkı sağlayacağı araştırılmıştır. Araştırmaya, Sivas ili Merkez İlçesi’nde bulunan Mehmet Akif Ersoy Ortaokulu’nda öğrenim gören 60 6. sınıf öğrencisi ile Amasya ili Merkez İlçesi’nde bulunan Fatih Ortaokulunda öğrenim gören 50 6. sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 110 öğrenci katılmıştır. Her iki ortaokulda da gruplardan biri deney diğeri ise kontrol grubu olarak belirlenmiş ve gruplar yansız (seçkisiz) örnekleme yöntemlerinden basit yansız (seçkisiz – random) örnekleme şekilde atanmıştır. Uygulama için deney ve kontrol grupları belirlenirken sınıfların mevcudu, öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeyleri ve öğrenim durumları dikkate alınmıştır. Deney ve kontrol gruplarının denkliğini sağlamak için her iki gruba da öntest verilmiştir. Grupların öntest puanları ortalamaları arasındaki fark “t” testi ile test edilmiştir. Araştırmada toplanan verilerin analizinde SPSS 18.0 paket programı kullanılmıştır. Elde edilen veriler tekrarlı ölçümler için çift yönlü varyans analizi ve bağımsız örneklemler için t testi aracılığıyla çözümlenmiş ve verilerin anlamlı olup olmadığı 0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularından hareketle, Sosyal Bilgiler öğretiminde çevrimiçi haritaların kullanımının akademik başarıyı arttırdığı söylenebilir. Araştırmadan elde edilen sonuca bağlı olarak Sosyal Bilgiler öğretiminde çevrimiçi haritaların kullanılmasının faydalı olacağı, Sosyal Bilgiler öğretmen adayları ve Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin çevrimiçi haritaların kullanımı ve yapılandırılması konularında bilgilendirilmeleri gerektiği ve Sosyal Bilgiler dersi öğretiminde çevrimiçi haritaların farklı konularda kullanımına ve öğretim sürecine katkılarına ilişkin farklı araştırmaların yapılması gerektiği düşünülmektedir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18860 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18860 Ali YILMAZ, Şule EGÜZ Sınıf ortamı öğretmenin bilgiyi dikte ettiği bir yerden ziyade öğrenciler için tarih disiplininin ana özelliklerinin farkına varmalarında aktif bir öğrenme çevresi olmalıdır. Bu bakımdan müzeler çocuklara ilk elden kaynaklarla çalışma, gözlem ve araştırma yapma imkânı sağlanmaktadır. Bu çalışma, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ve Tarih Öğretmenliği öğrencilerinin müzelerin Tarih eğitimi amaçlı kullanılmasına ilişkin görüşlerini ve farkındalık düzeylerini belirlemek ve müzelerin eğitim amaçlı kullanılmasının Tarih öğretimine katkısının ne olabileceğini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, nitel araştırma veri toplama yöntemlerinden, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış ve amaçlı örnekleme yolu izlenmiştir. Araştırmada yarı-yapılandırılmış görüşme formunda yer alan açık uçlu sorular yardımıyla toplanan nitel veriler ‘betimsel analiz’ yöntemine göre analiz edilmiştir. Araştırma sonunda müze ziyaretlerinin öğrenme sürecinde derse karşı ilgiyi artırdığı, merak duygusunu geliştirdiği ve müzedeki nesnelerle birebir karşılaşmanın öğrenilen bilgilerin pekiştirilmesini kolaylaştırdığı görülmüştür. Bunun yanı sıra bu çalışmayla müze ziyaretlerinin kalıcı öğrenmeye katkı sağladığı da belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler ışığında Tarih ve Sosyal Bilgiler dersinde müzelerden en üst düzeyde yararlanabilmek için öncelikle eğitsel müze ziyaretlerinin programla eşgüdümlü olarak düzenlenmesi ve bu ziyaretlerin okullarda zorunlu hale getirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda özellikle Tarih ve Sosyal Bilgiler öğretmen adayları için, lisans eğitiminde mutlaka müze ile eğitime ilişkin bir ders konulmasının zorunluluk olduğu kanaati oluşmuştur. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18784 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18784 Sinan YÖRÜK, Ahmet SU Bu araştırmada gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerden bazılarında uygulanan sözleşmeli okul sisteminin ülkemize uygulanabilirliğinin okul yöneticilerinin görüşlerine göre incelemek amaçlanmıştır. Özel teşebbüslerin eğitime katılması, dershaneler ve atanamayan öğretmenler problemlerin çözümünde sözleşmeli okulların katkı sağlayacağı için araştırmanın literatürdeki boşluğu dolduracağı ve sözleşmeli okulların uygulamasına dair değerlendirmeyi deneyimli okul yöneticilerinin yapabileceği düşünülmüştür. Çalışma nitel araştırma olarak desenlenmiş, veriler yarı – yapılandırılmış görüşme formlarının kullanıldığı iki odak grup görüşmesiyle toplanmıştır. Araştırma çerçevesinde yapılan görüşmelere farklı okul türlerinde görev yapan ve çeşitli kıdemlerde 9 okul yöneticisi katılmıştır. Araştırmada toplanan veriler üzerinde betimsel analiz ve içerik analizi yapılmıştır. Araştırmada geçerlik ve güvenirliği sağlamak için araştırmacılar görüşmelere beraber katılmış, ses kaydı alınmış, kayıtların yazıya dökülmüş halleri görüşmecilere onay için sunulmuş, yapılan kodlamalar için alan uzmanı araştırmacılardan uzman görüşü alınmıştır. Araştırma sonucunda katılımcılardan 6 tanesi sözleşmeli okul sisteminin Türkiye’de uygulanabileceğini, 3 tanesi ise uygulanamayacağını ya da uygulanmasında problemlerle karşılaşılacağını ifade etmiştir. Ayrıca katılımcılar yasal çerçevenin iyi oluşturulması, kontrol ve denetim mekanizmasının iyi kurulması ve işletilmesi gerektiği gibi öneri ve uyarılarda bulunmuşlardır. Araştırmaya katılan okul yöneticileri sistemin Türk eğitim sistemine “performansın artması”, “fırsat eşitliği” ve “rekabet ortamı oluşturulması” gibi faydalar; “ideolojik problemler”, “öğretmenlerin iş garantisinin olmaması” ve “personelin özlük haklarında yaşanacak kayıplar” gibi zararlar verebileceğini ifade etmişlerdir. 2026-07-16 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18793 https://turkishstudies.net/education?mod=makale_tr_ozet&makale_id=18793 Hatice KADIOĞLU ATEŞ 2026-07-16