Vücûhu’l-Kırâât’ın semantik izdüşümü, kıraat farklılıklarının Kur’ân metninin anlam dünyasında meydana getirdiği genişleme, derinleşme ve çeşitlenmeyi ifade eden bir kavramdır. Kur’ân-ı Kerîm’in farklı vecihlerle okunması anlamına gelen kıraat farklılıkları, sadece ses ve telaffuz değişimi değil, aynı zamanda mananın zenginleşmesi ve derinleşmesidir. Kıraat ilminin semantik boyutu, İslam’ın ahlâki ilkelerinin sınırlarını belirlemede ve bu kuralları pekiştirmede önemli bir rol oynar. Bu makale, Kur’ân’daki ahlâki içerikli âyetlerdeki kıraat farklılıklarının, bu âyetlerin yorumuna ve bireysel ahlâk inşasına olan etkisini incelemektedir. Çalışma kapsamında seçilen âyetlerdeki kıraat farklılıkları ahlâki açıdan analiz edilecektir. Kıraat farklılıklarının ayetlerin anlam dünyasına kattığı semantik zenginlik, analitik bir yöntemle ele alınacaktır. Yaptığımız literatür taramasında bu konuda yapılan bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışma, kıraat ilminin anlamsal boyutunun İslam’ın ahlâk inşasına sağladığı katkıyı tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu yönüyle çalışma kıraat alanında yapılan diğer çalışmalardan farklılık arzetmektedir. Kur’ân’daki ahlâki ilkeleri bildiren ayetleri incelemek makalemizin boyutunu aşacağından araştırmamızın kapsamını En’âm sûresinden seçtiğimiz ahlâki ilkelerin yer aldığı âyetlerle sınırlandırdık. Kıraat farklılığı bulunan kelimelerin anlamsal boyutu temel kıraat kitapları, ilk dönem arapça lügatlerden ve tefsir eserlerinden istifade edilerek mukayeseli bir biçimde değerlendirmesi yapılacak, böylece kıraat ve tefsir alanına katkı sağlamaya çalışılacaktır. Makalede konu kaynak tarama, betimleme, açıklama ve karşılaştırma yöntemleriyle sistematik bir metotla incelenmiştir. Araştırma neticesinde, kıraat ihtilaflarının metinsel bir çelişki doğurmadığı; aksine ilahî ahlâkın bağlayıcılığı, sürekliliği ve evrenselliğini tahkim eden bir işlev gördüğü sonucuna ulaşılmıştır.
The semantic projection of “Vujuh al-Qira’at” (Different Readings) is a concept that expresses the expansion, deepening, and diversification of the meaning of the Quranic text due to differences in readings. Differences in reading, meaning the reading of the Quran in different ways, represent not only changes in sound and pronunciation but also an enrichment and deepening of meaning. The semantic dimension of the science of reading plays a significant role in defining and reinforcing the boundaries of Islamic moral principles. This article examines the impact of differences in readings in moral verses of the Quran on the interpretation of these verses and the construction of individual morality. Within the scope of this study, differences in readings in selected verses will be analyzed from a moral perspective. The semantic richness that differences in readings add to the meaning of the verses will be addressed using an analytical method. Our literature review did not reveal any previous studies on this topic. This study aims to determine the contribution of the semantic dimension of the science of recitation (qira’at) to the moral construction of Islam. In this respect, the study differs from other studies in the field of recitation. Since examining the verses in the Quran that convey moral principles would exceed the scope of this article, we have limited the scope of our research to the verses from Surah Al-An’am that contain moral principles. The semantic dimension of words with differing recitations will be evaluated comparatively using fundamental recitation books, early Arabic dictionaries, and works of exegesis, thus attempting to contribute to the fields of recitation and exegesis. The article examines the subject using a systematic method involving source research, description, explanation, and comparison. As a result of the research, it has been concluded that differences in recitation do not create a textual contradiction; on the contrary, they serve a function that reinforces the binding nature, continuity, and universality of divine morality.
By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.
