Arap şiiri, gramer kurallarının tespitinde önemli bir yer tutar. Câhiliye dönemi şâirleri bir taraftan halk arasında kullanılan kelimelerin lehçe farklılıklarını kayıt altına alırken diğer taraftan da Arapça’nın gramer kurallarının temelini oluşturur. Müfessirler tefsirlerinde garîbü’l Kur’ân lafızlarını açıklamak ve kırâat farklılıklarını delillendirmek amacıyla Arap şiirine başvurmuştur. Onların kırâat tercihleri âyetlere verdikleri manayı şekillendirdiği için her bir müfessirin şiirle istişhâd yönünün belirlenmesi önemli bir yere sahiptir. Şiî müfessir Tabersî de Mecma’u’l-beyân fî tefsîri’l-Kurân adlı tefsirinde kırâatlerin izahında Arap şiirinden örnekler vermiştir. Çalışmanın kapsamını Tabersî tefsirinden seçtiğimiz âyetlerle sınırlandırdık. Bu amaçla Tabersî tefsirinden kırâat farklılıkları ve şiirden getirilen delilleri içeren on âyet tespit ettik.  Seçilen âyetlerde Tabersî’nin kıraat açıklamalarında şiirle istişhâd yöntemini tespit etmeyi amaçlamaktayız. Bu makalemizde Tabersî’nin  kırâat ile ilgili izahlarını “القراة” başlığı altında incelediği, onun tefdirindeki şiirlerin bazılarını Tûsî’nin et-Tibyân adlı eserinden bazılarını da Taberî’nin el-Câmiʿu’l-beyân ‛an te’vîli âyi’l-Kur’ân adlı tefsirinden alıntı yaptığı, kırâat farklılıklarını lafızlarda değişiklik olarak düşündüğü, kelimedeki okuyuş farklılıklarını nahiv kaynaklı hareke değişikliği olarak gördüğü, kırâat değerlendirmelerinde kelimelerin diğer âyetlerdeki anlamını da göz önünde bulundurduğu, kırâatlerin nakil unsurları ile ilgili hiçbir açıklama yapmadığı, kırâatler arasında açıkça bir tercihte bulunmadığı bununla birlikte onun kırâat değerlendirmelerinden tercihi hakkında bir sonuca varılabildiği, onun bazı ayetlerde kelimelerin şâz okunuşlarını da verirken bazılarında şâz kırâatlara hiç değinmediği tespit edilmiştir.

Arabic poetry has an important place in determining grammatical rules. While the poets of the period of ignorance recorded the dialect differences of the words used among the people, they also formed the basis of the grammatical rules of Arabic. In their commentaries, commentators have resorted to Arabic poetry in order to explain the words of the unknown Qur'an and to prove the differences in recitation. It is important to determine the direction of each commentator's istishhad with poetry, as their recitation preferences shape the meaning they give to the verses. The Shiite commentator Tabersi also gave examples from Arabic poetry in his commentary called Majma'u'l-beyân fî tafsîri'l-Kuran in explaining the recitations. We limited the scope of the study to the verses we selected from the Tabarsi commentary. For this purpose, we identified ten verses from the Tabarsi commentary that include differences in recitation and evidence from poetry. We aim to identify the method of istishhad with poetry in Tabersi's explanations of recitation in the selected verses. In this article, it has been determined that Tabersi examined his explanations about recitation under the title of “القراة”, that he quoted some of the poems in his commentary from Tûsî’s work called et-Tibyân and some from Taberî’s commentary called el-Jamiʿu’l-beyân ‛an te’vîli âyi’l-Kur’ân, that he considered the differences in recitation as changes in words, that he considered the differences in reading as changes in vowels originating from grammar, that he took into consideration the meanings of the words in other verses in his recitation evaluations, that he did not make any explanations about the transmission elements of the recitations, that he did not make a clear preference among the recitations, however, a conclusion can be reached about his preference from his recitation evaluations, that he gave the shaz readings of the words in some verses while he did not mention the shaz recitations at all in others.