The Semi-Stylized Flower Motifs in the Copy of the Divan of Muhibbi at the I.U. Library

İ.Ü. Kütüphanesi’ndeki Muhibbî Dîvânı Nüshasındaki Yarı Üsluplaştırılmış Çiçek Motifleri
Author:

Hamide Nur ÖZSOY-

Number of pages:
1879-1935
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-Volume 21 Issue Ö1

Abstract

: Muhibbî Dîvânı Kânûnî Sultan Süleyman’ın şiirlerinden oluşan bir eserdir. Dönemin baş nakkaşı Kara Mehmet Efendi tarafından tezyin edilen eserin her sayfasında muhteşem desenler vardır. Kânûnî, Muhibbi mahlasıyla yazdığı şiirlerini bu eserde bir araya getirmiştir. Muhibbî Dîvânları’nın birçok nüshası vardır. En güzel örneklerinden biri milâdi 1566 tarihinde yazılan nüshasıdır. Araştırmaya konu olan eser, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde T.Y. 5467 numara ile kayıtlıdır ve istinsah tarihi hicri 973, milâdî 1566 yılıdır. 370 varaktan oluşmaktadır ve hattat’ı Mehmet Şerif Efendi’dir. Eserde, Kara Memi lakaplı, nakkaş Kara Mehmet Efendi’nin imzası bulunmaktadır. Sanatçı, tasarımlarını yarı üsluplaştırılmış çiçek motifleri ve bu figürlerle oluşturduğu benzersiz üslubuyla ölümsüzleşmiştir. Yaptığı çalışmalar günümüze dek ulaşmış ve tarzıyla ekol olmuş sanatçılar arasındadır. Çalışmamızda İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde T.5467’de bulunan Dîvân-ı Muhibbî adlı eserdeki yarı üsluplaştırılmış çiçek motifleri incelenmiştir. Figürlerden bazıları ile tabiattaki çiçekler yan yana getirilmiştir ve hangi çiçekten ilhamla yapılmış olabileceğinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Sanatçıların, doğayı nasıl incelediği ve hangi bakış açısı ile yansıttıkları gözlemlenmeye çalışılmıştır. Araştırma amacıyla birçok figür ve çiçek karşılaştırılmış, ancak burada, sadece 8 varak ve 16 figüre yer verilebilmiştir. 16 adet çiçek fotoğrafından 7 tanesi tarafımızdan çekilerek makaleye dahil edilmiştir.  Çalışmada yer verilen bitkiler karanfil, çuha çiçeği, peygamber çiçeği, gül, sümbül, leylak, hodan, bahar dalı, nergis, lotus, iris, yabani menekşe, ekinezya, aynı safa, kuşburnu çiçekleri ile ve nar meyvesidir.

Keywords

Abstract

The Divan of Muhibbi is a work consisting of poems by Sultan Suleiman the Magnificent. Illustrated by Kara Mehmet Efendi, the chief calligrapher of the time, each page of the work features magnificent designs. Sultan Suleiman compiled his poems, written under the pen name Muhibbi, in this work. Many copies of the Divan of Muhibbi exist. One of the finest examples is the copy written in 1566 AD. The work under study is registered in the Istanbul University Library under the number T.Y. 5467, and its date of transcription is 973 Hijri, corresponding to 1566 AD. It consists of 370 folios, and the calligrapher is Mehmet Şerif Efendi. The work bears the signature of the calligrapher Kara Mehmet Efendi, nicknamed Kara Memi. The artist has become immortal with his unique style, created using semi-stylized floral motifs and figures. He is among the artists whose works have survived to the present day and whose style has become a school of thought. In this study, the semi-stylized floral motifs in the work titled Dîvân-ı Muhibbî, located in the Istanbul University Library under catalog number T.5467, have been examined. Some of the figures have been juxtaposed with flowers from nature, and the aim is to determine which flower may have inspired their creation. The study attempts to observe how artists studied nature and the perspectives from which they reflected it. For research purposes, many figures and flowers have been compared, but only 8 folios and 16 figures could be included here. Seven of the 16 flower photographs were taken by us and included in the article. The plants included in the study are carnation, primrose, cornflower, rose, hyacinth, lilac, borage, spring branch, narcissus, lotus, iris, wild violet, echinacea, calendula, rosehip flowers, and pomegranate fruit.

Keywords

Illumination, book art, Divan of Muhibbi, flower motif, Sultan Suleiman the Magnificent.

Structured Abstract:

The finest examples of Ottoman book art The 16th century, known as the classical period, showcases the finest examples of Ottoman book art. The 16th century, referred to as the classical period, is when these finest examples of Ottoman book art were created. The decorative elements that rapidly developed in the 15th century reached their peak of glory in the 16th century. The chief painter of the time was Kara Mehmet Efendi. Having succeeded Şah Kulu as head of the palace workshop, Kara Mehmet Efendi left his mark on the era with his semi-stylised floral motifs. With his style, which differed from traditional decorative styles, and his incredible talent, he depicted many flowers that grew during that period. Kara Mehmet Efendi stands out among artists with his unique design patterns and success. He left his mark on his era and created immortal works that endure today. This style, which highlights various garden flowers, features many different types of them. In the works of Kara Mehmet Efendi, there are flowers such as hyacinths, roses, tulips, daffodils, carnations, and violets.

Flowers have always been indispensable elements of art. Holding a special place in Ottoman culture, flowers were among the most frequently used figures in the book art of that era. Artists transformed flowers, symbols of healing, abundance, grace, hope, and beauty, into motifs, reflecting them in their works. They saw flowers as symbols of paradise and rebirth. With hundreds of thousands of different flower species, nature has been a source of inspiration for all people from the oldest civilisations to the present day. Artists generally used flowers not in their natural forms but in stylised versions. In our traditional arts, flower motifs are divided into three categories: stylised, semi-stylised, and naturalistic. In stylised flowers, natural objects The semi-stylised style depicts motifs in colours that closely resemble their natural hues and the flowers found in nature. in outline, without excessive detail. In this method, the appearance of the flowers is simplified while their character and defining physical features are preserved. Since many flowers resemble each other and details are often their most prominent features, it can be difficult to trace the natural origins of stylised flowers. On the other hand, semi-stylised flowers are depicted in a style similar to their natural appearances. Each flower is drawn with its physical structure, colour, and petals. The naturalistic figures are depicted in a way that accurately reflects the flowers.

The work that is the subject of our research is called the Divan of Muhibbi. The Divan is a manuscript that is one of the rare examples of our book-art. This work is registered in the Istanbul University Library under the number T.Y. 5467. It was written by Muhibbi in the year 973 AH (1566 AD). The Divan consists of poems written by Sultan Suleiman the Magnificent under the pseudonym Muhibbi between 1520 and 1566. It is known to contain approximately two thousand ghazals. Nineteen different copies of the Divan of Muhibbi, written at different times, have survived to the present day. The works are in Persian and Ottoman Turkish. This work, found in museums and libraries, is located in the following places: Istanbul University Library T.5467, Istanbul University Library T.1976, Istanbul University Library T. 5471, Istanbul University Library T. 5758, Istanbul University Library T. 5455, Istanbul University Library T. 689, Istanbul University Library T. 2885, Nuruosmaniye Library no. 3873, Topkapi Palace Museum Revan no. 738, Hamburg Museum of Arts and Crafts, Archaeology Museum no. 994, Hagia Sophia Museum no. 3970, Fatih Millet Library Ali Emiri 394, 393, 392, Konya Manuscript Library 3718, Turkish Islamic Art Museum 3878, Turkish Islamic Art Museum 1132, and Turkish Islamic Art Museum 1962.

The Muhibbi Divan, numbered T.Y. 5467 in the Istanbul University Library, which we examined, bears the signature of Kara Mehmet Efendi. This manuscript was decorated by Kara Mehmet Efendi and written by calligrapher Mehmed Şerif. Each page of the work is uniquely decorated. The patterns include various semi-stylised floral motifs, as well as stylised motifs such as leaves, hatayi, penç, rumi, clouds, and çintemani. The semi-stylised floral style was developed by Kara Mehmet, the chief painter of the 16th century. This work showcases the semi-stylised floral style developed by Kara Mehmet, the chief painter of the 16th century. in this work. This style is found not only in book art from the 16th century but also in tile work, miniatures, wall paintings, and wood, metal, and stone work. In the semi-stylised style, motifs are depicted in colours close to their natural hues and similar to those of flowers found in nature. Therefore, identifying the motifs is effortless, but there are many similar plant species in nature. Therefore, the origins of some figures Therefore, careful observation and research are necessary to understand the origins of some figures. through careful observation and research.

This article presents examples of semi-stylised floral motifs from the work "Muhibbi Divanı". This article presents examples of semi-stylised floral motifs from the work "Muhibbi Divanı". The selected figures have been compared with flowers to reveal their similarities. Many motifs and flowers were examined for research purposes. However, only 16 motifs and flowers This article includes only 16 motifs and flowers. in this article. We aim to highlight the similarities between the motifs and flowers and to show the details of the motifs. The research also examined the artists' sources of inspiration, observational skills, and talents. The research also examined the artists' sources of inspiration, observational skills, and talents. As a result of the research, numerous common points The research identified numerous common points. The research revealed numerous common points between the motifs and flowers. Flowers similar to the motifs were identified. Cornflower, carnation, mouse ear, lilac, borage, spring branch, narcissus, lotus, iris, wild violet, echinacea, and rosehip flowers were identified. It was possible to see how the artists drew inspiration from nature and transformed this inspiration into motifs. In addition, it was understood that the pomegranate fruit was depicted as a flower. In traditional Turkish art, motifs of carnations and cornflowers are commonly used. Many researchers frequently confuse carnation and cornflower motifs in traditional Turkish art. many researchers. These flowers share similar physical structures. The physical structures of these flowers exhibit similarities. In this study, both flowers are introduced separately. The distinctive features in the motifs have been emphasised and included in our study.

 

Keywords: Illumination, book art, Divan of Muhibbi, flower motif, stylisation, Sultan Suleiman the Magnificent.

Yapılandırılmış Özet:

Osmanlı kitap sanatının en güzel örneklerini, klasik dönem olarak adlandırdığımız 16. yüzyılda görüyoruz. 15. yüzyılda hızla gelişen dekoratif unsurlar, 16. yüzyılda en görkemli dönemini yaşamıştır. Dönemin nakkaşbaşı Kara Mehmet Efendi'dir. Şah Kulu'dan sonra saray atölyesinin başına geçen Kara Mehmet Efendi, yarı stilize çiçek motifleriyle döneme damgasını vurmuştur. Geleneksel dekoratif stillerden farklı olan tarzı ve inanılmaz yeteneğiyle, o dönemde yetişen birçok çiçeği resmetmiştir. Kara Mehmet Efendi, farklı tasarım kalıpları ve başarısıyla sanatçılar arasında öne çıkmaktadır. Sadece kendi dönemine damgasını vurmakla kalmamış, günümüze kadar ulaşan ölümsüz eserler de üretmiştir. Çeşitli bahçe çiçeklerini öne çıkaran bu tarzda birçok çiçek türü yer almaktadır. Kara Mehmet Efendi’nin eserlerinde, sümbül, gül, lale, nergis, karanfil, menekşe gibi çiçekler vardır.

Çiçekler her zaman sanatın vazgeçilmez unsurları olmuştur. Osmanlı kültüründe özel bir yere sahip olan çiçekler, o dönemin kitap sanatlarında en sık kullanılan figürler arasındaydı. Sanatçılar, şifa, bolluk, zarafet, umut ve güzelliğin sembolü olan çiçekleri motiflere dönüştürerek eserlerine yansıttılar. Çiçekleri cennet ve yeniden doğuşun sembolleri olarak gördüler. Yüz binlerce farklı çiçek türüyle doğa, en eski medeniyetlerden günümüze kadar tüm insanlar için ilham kaynağı olmuştur. Sanatçılar genellikle çiçekleri doğal hallerinde değil, stilize edilmiş versiyonlarında kullandılar. Geleneksel sanatlarımızda çiçek motifleri üç kategoriye ayrılır: stilize, yarı stilize ve natüralist çiçekler. Stilize edilmiş çiçeklerde, doğal nesneler aşırı detay verilmeden, ana hatlarıyla tasvir edilir. Bu yöntemde, çiçeklerin görünümü basitleştirilirken, karakterleri ve belirleyici fiziksel özellikleri korunur. Birçok çiçek birbirine benzediği ve detaylar genellikle en belirgin özellikleri olduğu için, stilize edilmiş çiçeklerin doğal kökenini bulmak zor olarak kabul edilebilir. Öte yandan, yarı stilize edilmiş çiçekler, doğadaki görünümlerine benzer bir tarzda tasvir edilir. Her çiçek, fiziksel yapısı, rengi ve yapraklarıyla birlikte çizilmiştir. Doğalcı figürler, çiçekleri doğru bir şekilde yansıtacak şekilde tasvir edilmiştir.

Araştırmamızın konusu olan eser, Muhibbi Divanı olarak adlandırılır. Divan, kitap sanatlarımızın nadide örneklerinden biri olan bir el yazmasıdır. Bu eser, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'nde T.Y. 5467 numarasıyla kayıtlıdır. Muhibbi tarafından Hicri 973 yılında (Miladi 1566) yazılmıştır. Divan, Kanuni Sultan Süleyman'ın Muhibbi takma adıyla 1520 ile 1566 yılları arasında yazdığı şiirlerden oluşmaktadır. Yaklaşık iki bin gazel içerdiği bilinmektedir. Muhibbi Divanı'nın farklı zamanlarda yazılmış on dokuz farklı nüshası günümüze kadar ulaşmıştır. Eserler Farsça ve Osmanlı Türkçesi dillerindedir. Müzelerde ve kütüphanelerde bulunan bu eser, aşağıdaki yerlerde bulunmaktadır: İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T.5467, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T.1976, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T. 5471, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T. 5758, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T. 5455, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T. 689, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi T. 2885, Nuruosmaniye Kütüphanesi no.3873, Topkapı Sarayı Müzesi Revan no.738, Hamburg Sanat ve El Sanatları Müzesi, Arkeoloji Müzesi no. 994, Ayasofya Müzesi no. 3970, Fatih Millet Kütüphanesi Ali Emiri 394, 393, 392, Konya El Yazmaları Kütüphanesi 3718, Türk İslam Eserleri Müzesi 3878, Türk İslam Eserleri Müzesi 1132, Türk İslam Eserleri Müzesi 1962.

İncelediğimiz İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'ndeki T.Y. 5467 numaralı Muhibbi Divan, Kara Mehmet Efendi'nin imzasını taşımaktadır. Bu el yazmasını, Kara Mehmet Efendi süslenmiştir ve hattat Mehmed Şerif yazmıştır. Eserin her sayfası benzersiz bir şekilde süslenmiştir. Desenler arasında çeşitli yarı stilize çiçek motiflerinin yanı sıra yaprak, hatayi, penç, rumi, bulut ve çintemani gibi stilize motifler de bulunmaktadır. 16. yüzyılın nakkaşbaşı Kara Mehmet tarafından geliştirilen yarı stilize çiçek stili bu eserde görülebilir. Bu stil, 16. yüzyıldan kalma kitap sanatının yanı sıra çini işlerinde, minyatürlerde, duvar resimlerinde, ahşap, metal ve taş işlerinde de bulunur. Yarı stilize stilde, motifler doğal renklerine yakın ve doğada bulunan çiçeklere benzer renklerde resmedilir. Bu nedenle motifleri tanımlamak oldukça kolaydır, ancak doğada birçok benzer bitki türü vardır. Bu nedenle, bazı figürlerin kökenleri ancak dikkatli gözlem ve araştırma yoluyla anlaşılabilir.

Makalemizde, "Muhibbi Divanı" adlı eserden yarı stilize çiçek motiflerinden örnekler seçilmiştir. Seçilen figürler, benzerliklerini ortaya çıkarmak için çiçeklerle karşılaştırılmıştır. Araştırma amacıyla birçok motif ve çiçek incelenmiştir. Ancak bu makalede sadece 16 motif ve çiçek yer almaktadır. Amacımız motifler ve çiçekler arasındaki benzerlikleri vurgulayarak motif detaylarını göstermektir. Sanatçıların ilham kaynakları, gözlem güçleri ve yeteneklerini de araştırılmıştır. Araştırma sonucunda, motif ve çiçekler arasında çok sayıda ortak nokta bulunmuştur. Motiflerin benzerleri olan çiçekler belirlenmiştir. Peygamber çiçeği, karanfil, fare kulağı, leylak, hodan, bahar dalı, nergis, lotus, iris, yabani menekşe, ekinezya ve kuşburnu çiçekleri tespit edilmiştir. Sanatçıların doğadan nasıl ilham aldıkları ve bu ilhamı nasıl motiflere dönüştürdükleri görülme imkânı bulunmuştur. Ayrıca, nar meyvesinin çiçek olarak tasvir edildiği anlaşılmıştır. Geleneksel Türk sanatında karanfil ve peygamber çiçeği motifleri birçok araştırmacı tarafından sıklıkla karıştırılmaktadır. Bu çiçeklerin fiziksel yapılarında benzerlikler vardır. Çalışmada her iki çiçek ayrı ayrı tanıtılmıştır. Motiflerdeki ayırt edici özellikleri vurgulanarak çalışmamıza dahil edilmiştir.

 

Anahtar Kelimeler: Tezhip, kitap sanatları, Muhibbî Dîvânı, çiçek motifi, stilizasyon, Kânûnî Sultan Süleyman.

ملخص منظم:

أروع أمثلة فن الكتب العثماني يُعد القرن السادس عشر، المعروف بالفترة الكلاسيكية، شاهدًا على أروع أمثلة فن الكتب العثماني. وقد شهد القرن السادس عشر، الذي يُشار إليه بالفترة الكلاسيكية، إنتاج هذه الأمثلة الرائعة من فن الكتب العثماني. فقد بلغت العناصر الزخرفية، التي تطورت بسرعة في القرن الخامس عشر، ذروة مجدها في القرن السادس عشر. كان كارا محمد أفندي الرسام الرئيسي في تلك الحقبة. بعد أن خلف شاه كولو في رئاسة ورشة القصر، ترك كارا محمد أفندي بصمته على تلك الحقبة بزخارفه الزهرية شبه المنمقة. وبأسلوبه الذي اختلف عن الأساليب الزخرفية التقليدية، وبموهبته المذهلة، قام بتصوير العديد من الأزهار التي كانت تنمو في تلك الفترة. يتميز كارا محمد أفندي بين الفنانين بأنماط تصميمه الفريدة ونجاحه. فقد ترك بصمته على عصره وأبدع أعمالاً خالدة لا تزال باقية حتى اليوم. ويتميز هذا الأسلوب، الذي يسلط الضوء على أزهار الحدائق المتنوعة، بتضمينه أنواعاً عديدة ومختلفة منها. ففي أعمال كارا محمد أفندي، توجد أزهار مثل الزنابق والورود والزنبق والنرجس والقرنفل والبنفسج.

لطالما كانت الأزهار عناصر لا غنى عنها في الفن. تحتل الأزهار مكانة خاصة في الثقافة العثمانية، وكانت من بين الأشكال الأكثر استخدامًا في فن الكتب في تلك الحقبة. حوّل الفنانون الأزهار، التي ترمز إلى الشفاء والوفرة والرشاقة والأمل والجمال، إلى زخارف، وعكسوها في أعمالهم. كانوا ينظرون إلى الأزهار على أنها رموز للجنة والبعث. وبوجود مئات الآلاف من أنواع الأزهار المختلفة، ظلت الطبيعة مصدر إلهام لجميع الناس منذ أقدم الحضارات وحتى يومنا هذا. لم يستخدم الفنانون الأزهار عمومًا في أشكالها الطبيعية، بل في صيغ منمقة. وفي فنوننا التقليدية، تنقسم زخارف الأزهار إلى ثلاث فئات: المنمقة، وشبه المنمقة، والطبيعية. في الأزهار المنمقة، تُصوَّر الأجسام الطبيعية في شكل خطوط خارجية، دون تفاصيل مفرطة. وفي هذه الطريقة، يتم تبسيط مظهر الأزهار مع الحفاظ على طابعها وسماتها المادية المميزة. أما الأسلوب شبه المنمق فيصور الزخارف بألوان تشبه إلى حد كبير درجات ألوانها الطبيعية والأزهار الموجودة في الطبيعة. ونظرًا لأن العديد من الأزهار تتشابه فيما بينها، وغالبًا ما تكون التفاصيل هي أبرز سماتها، فقد يكون من الصعب تتبع الأصول الطبيعية للأزهار المنمقة. من ناحية أخرى، تُصوَّر الأزهار شبه المنمقة بأسلوب مشابه لمظهرها الطبيعي. حيث تُرسَم كل زهرة بهيكلها المادي ولونها وبتلاتها. أما الأشكال الواقعية، فتُصوَّر بطريقة تعكس الأزهار بدقة.

يُسمى العمل موضوع بحثنا «ديوان محبي». والديوان هو مخطوطة تُعد أحد الأمثلة النادرة على فن الكتب لدينا. وهذا العمل مسجل في مكتبة جامعة إسطنبول تحت الرقم T.Y. 5467. وقد كتبه محبي في عام 973 هـ (1566 م). يتألف «ديوان محبي» من قصائد كتبها السلطان سليمان العظيم تحت الاسم المستعار «محبي» بين عامي 1520 و1566. ومن المعروف أنه يحتوي على ما يقارب ألفي غزلة. وقد نجت حتى يومنا هذا تسعة عشر نسخة مختلفة من «ديوان محبي»، كُتبت في أوقات مختلفة. وهذه الأعمال مكتوبة باللغتين الفارسية والتركية العثمانية. ويوجد هذا العمل، الموجود في المتاحف والمكتبات، في الأماكن التالية: مكتبة جامعة إسطنبول T.5467، مكتبة جامعة إسطنبول T.1976، مكتبة جامعة إسطنبول T.5471، مكتبة جامعة إسطنبول T.5758، مكتبة جامعة إسطنبول T.5455، مكتبة جامعة إسطنبول T.689، مكتبة جامعة إسطنبول T.2885، مكتبة نور عثمانية رقم 3873، متحف قصر توبكابي، قسم «ريفان»، رقم 738، متحف هامبورغ للفنون والحرف اليدوية، متحف الآثار، رقم 994، متحف آيا صوفيا، رقم 3970، مكتبة فاتح ميليت «علي إميري» رقم 394، 393، 392، مكتبة مخطوطات قونية رقم 3718، متحف الفن الإسلامي التركي رقم 3878، متحف الفن الإسلامي التركي رقم 1132، ومتحف الفن الإسلامي التركي رقم 1962.

يحمل «ديوان المحبي»، الذي يحمل الرقم T.Y. 5467 في مكتبة جامعة إسطنبول، والذي قمنا بفحصه، توقيع كارا محمد أفندي. وقد زين هذه المخطوطة كارا محمد أفندي، وكتبها الخطاط محمد شريف. وتتميز كل صفحة من صفحات العمل بزخرفة فريدة من نوعها. وتشمل الأنماط زخارف نباتية شبه منمقة متنوعة، بالإضافة إلى زخارف منمقة مثل الأوراق، و«هاتاي»، و«بنش»، و«رومي»، والسحب، و«تشينتيماني». وقد طور كارا محمد، كبير الرسامين في القرن السادس عشر، أسلوب الزخرفة الزهرية شبه المنمقة. ويُبرز هذا العمل أسلوب الزخرفة الزهرية شبه المنمقة الذي طوره كارا محمد، كبير الرسامين في القرن السادس عشر. ولا يقتصر وجود هذا الأسلوب على فن الكتب في القرن السادس عشر فحسب، بل يمتد أيضًا إلى أعمال البلاط، والمنمنمات، واللوحات الجدارية، والأعمال الخشبية والمعدنية والحجرية. في الأسلوب شبه المنمق، تُصوَّر الزخارف بألوان قريبة من درجات ألوانها الطبيعية ومشابهة لتلك الموجودة في الأزهار في الطبيعة. ولذلك، فإن التعرف على الزخارف أمر سهل، لكن هناك العديد من الأنواع النباتية المتشابهة في الطبيعة. ولذلك، فإن أصول بعض الأشكال تتطلب ملاحظة وبحثًا دقيقين لفهمها.

تقدم هذه المقالة أمثلة على الزخارف الزهرية شبه المنمقة من عمل «ديوان محبي». تم مقارنة الأشكال المختارة بالزهور للكشف عن أوجه التشابه بينهما. تم فحص العديد من الزخارف والزهور لأغراض البحث. ومع ذلك، لم تتضمن هذه المقالة سوى 16 زخرفة وزهرة. نهدف إلى إبراز أوجه التشابه بين الزخارف والأزهار وإظهار تفاصيل الزخارف. كما بحثت الدراسة مصادر إلهام الفنانين ومهاراتهم في الملاحظة ومواهبهم. كما بحثت الدراسة مصادر إلهام الفنانين ومهاراتهم في الملاحظة ومواهبهم. ونتيجةً لهذا البحث، تم تحديد العديد من النقاط المشتركة. كشفت الدراسة عن العديد من النقاط المشتركة بين الزخارف والأزهار. وتم تحديد أزهار مشابهة للزخارف. تم تحديد أزهار زهرة القنطريون، والقرنفل، وأذن الفأر، والليلك، واللسان الثور، وغصن الربيع، والنرجس، واللوتس، والسوسن، والبنفسج البري، والإشنسا، وورد الورد. وأمكن ملاحظة كيف استمد الفنانون الإلهام من الطبيعة وحولوا هذا الإلهام إلى زخارف. بالإضافة إلى ذلك، تبين أن ثمرة الرمان تم تصويرها على أنها زهرة. في الفن التركي التقليدي، تُستخدم زخارف القرنفل وزهرة القنطريون بشكل شائع. كثيرًا ما يخلط العديد من الباحثين بين زخارف القرنفل وزهرة القنطريون في الفن التركي التقليدي. تشترك هذه الأزهار في بنى مادية متشابهة. وتظهر أوجه تشابه في البنى المادية لهذه الأزهار. وفي هذه الدراسة، تم عرض كل من الزهرتين بشكل منفصل. وقد تم التأكيد على السمات المميزة في الزخارف وإدراجها في دراستنا.

الكلمات المفتاحية: الزخرفة، فن الكتب، ديوان محبي، زخارف الأزهار، الأسلوب التصوري، السلطان سليمان العظيم.

Résumé structuré :

Les plus beaux exemples de l'art du livre ottoman Le XVIe siècle, connu sous le nom de « période classique », présente les plus beaux exemples de l'art du livre ottoman. C'est au XVIe siècle, appelé « période classique », que ces chefs-d'œuvre de l'art du livre ottoman ont vu le jour. Les éléments décoratifs, qui s'étaient rapidement développés au XVe siècle, ont atteint leur apogée au XVIe siècle. Le peintre en chef de l’époque était Kara Mehmet Efendi. Ayant succédé à Şah Kulu à la tête de l’atelier du palais, Kara Mehmet Efendi a marqué son époque par ses motifs floraux semi-stylisés. Grâce à son style, qui se démarquait des styles décoratifs traditionnels, et à son incroyable talent, il a représenté de nombreuses fleurs qui poussaient à cette époque. Kara Mehmet Efendi se distingue parmi les artistes par ses motifs uniques et son succès. Il a marqué son époque et créé des œuvres immortelles qui perdurent encore aujourd’hui. Ce style, qui met en valeur diverses fleurs de jardin, en présente de nombreuses variétés. Dans les œuvres de Kara Mehmet Efendi, on trouve des fleurs telles que des jacinthes, des roses, des tulipes, des jonquilles, des œillets et des violettes.

Les fleurs ont toujours été des éléments indispensables de l’art. Occupant une place particulière dans la culture ottomane, les fleurs figuraient parmi les figures les plus fréquemment utilisées dans l’art du livre de cette époque. Les artistes transformaient les fleurs, symboles de guérison, d’abondance, de grâce, d’espoir et de beauté, en motifs qu’ils reproduisaient dans leurs œuvres. Ils considéraient les fleurs comme des symboles du paradis et de la renaissance. Avec des centaines de milliers d’espèces florales différentes, la nature a été une source d’inspiration pour tous les peuples, depuis les plus anciennes civilisations jusqu’à nos jours. Les artistes représentaient généralement les fleurs non pas sous leur forme naturelle, mais dans des versions stylisées. Dans nos arts traditionnels, les motifs floraux se divisent en trois catégories : stylisés, semi-stylisés et naturalistes. Dans les fleurs stylisées, les objets naturels sont représentés en contour, sans détails excessifs. Le style semi-stylisé dépeint les motifs dans des couleurs qui ressemblent étroitement à leurs teintes naturelles et aux fleurs que l’on trouve dans la nature. Dans cette méthode, l’apparence des fleurs est simplifiée tandis que leur caractère et leurs traits physiques distinctifs sont préservés. Comme de nombreuses fleurs se ressemblent et que les détails constituent souvent leurs traits les plus marquants, il peut être difficile de retracer les origines naturelles des fleurs stylisées. En revanche, les fleurs semi-stylisées sont représentées dans un style proche de leur apparence naturelle. Chaque fleur est dessinée avec sa structure physique, sa couleur et ses pétales. Les figures naturalistes sont représentées de manière à refléter fidèlement les fleurs.

L’ouvrage qui fait l’objet de notre recherche s’intitule le Divan de Muhibbi. Ce Divan est un manuscrit qui constitue l’un des rares exemples de notre art du livre. Cet ouvrage est référencé à la bibliothèque de l’université d’Istanbul sous le numéro T.Y. 5467. Il a été rédigé par Muhibbi en l’an 973 de l’Hégire (1566 après J.-C.). Le Divan se compose de poèmes écrits par le sultan Soliman le Magnifique sous le pseudonyme de Muhibbi entre 1520 et 1566. On sait qu’il contient environ deux mille ghazals. Dix-neuf exemplaires différents du Divan de Muhibbi, rédigés à des époques différentes, ont survécu jusqu’à nos jours. Ces œuvres sont rédigées en persan et en turc ottoman. Cet ouvrage, que l'on trouve dans des musées et des bibliothèques, est conservé aux endroits suivants : Bibliothèque de l'université d'Istanbul T.5467, Bibliothèque de l'université d'Istanbul T.1976, Bibliothèque de l'université d'Istanbul T. 5471, Bibliothèque de l'université d'Istanbul T. 5758, Bibliothèque de l'université d'Istanbul T. 5455, Bibliothèque de l'université d'Istanbul T. 689, Bibliothèque de l'université d'Istanbul T. 2885, Bibliothèque Nuruosmaniye n° 3873, Musée du palais de Topkapi, Revan n° 738, Musée des arts et métiers de Hambourg, Musée d’archéologie n° 994, Musée de Sainte-Sophie n° 3970, Bibliothèque Millet de Fatih, Ali Emiri n° 394, 393, 392, Bibliothèque des manuscrits de Konya n° 3718, Musée d’art islamique turc n° 3878, Musée d’art islamique turc n° 1132 et Musée d’art islamique turc n° 1962.

Le Divan de Muhibbi, référencé sous le numéro T.Y. 5467 à la Bibliothèque de l’Université d’Istanbul, que nous avons examiné, porte la signature de Kara Mehmet Efendi. Ce manuscrit a été décoré par Kara Mehmet Efendi et écrit par le calligraphe Mehmed Şerif. Chaque page de l’ouvrage présente une décoration unique. Les motifs comprennent divers motifs floraux semi-stylisés, ainsi que des motifs stylisés tels que des feuilles, des hatayi, des penç, des rumi, des nuages et des çintemani. Le style floral semi-stylisé a été développé par Kara Mehmet, le peintre en chef du XVIe siècle. Cet ouvrage met en valeur le style floral semi-stylisé développé par Kara Mehmet, le peintre en chef du XVIe siècle. Ce style se retrouve non seulement dans l’art du livre du XVIe siècle, mais aussi dans la fabrication de carreaux, les miniatures, les peintures murales, ainsi que dans les travaux sur bois, métal et pierre. Dans le style semi-stylisé, les motifs sont représentés dans des couleurs proches de leurs teintes naturelles et similaires à celles des fleurs que l’on trouve dans la nature. Il est donc aisé d’identifier les motifs, mais il existe de nombreuses espèces végétales similaires dans la nature. C’est pourquoi une observation attentive et des recherches approfondies sont nécessaires pour comprendre l’origine de certaines figures.

Cet article présente des exemples de motifs floraux semi-stylisés tirés de l’ouvrage « Muhibbi Divanı ». Cet article présente des exemples de motifs floraux semi-stylisés tirés de l’ouvrage « Muhibbi Divanı ». Les figures sélectionnées ont été comparées à des fleurs afin de mettre en évidence leurs similitudes. De nombreux motifs et fleurs ont été examinés à des fins de recherche. Cependant, seuls 16 motifs et fleurs figurent dans cet article. Notre objectif est de mettre en évidence les similitudes entre les motifs et les fleurs et de montrer les détails des motifs. La recherche a également porté sur les sources d’inspiration, les capacités d’observation et les talents des artistes. La recherche a également porté sur les sources d’inspiration, les capacités d’observation et les talents des artistes. À l’issue de cette recherche, de nombreux points communs ont été identifiés. La recherche a révélé de nombreux points communs entre les motifs et les fleurs. Des fleurs similaires aux motifs ont été identifiées. Le bleuet, l’œillet, l’oreille-de-souris, le lilas, la bourrache, la branche printanière, le narcisse, le lotus, l’iris, la violette sauvage, l’échinacée et l’églantier ont été identifiés. Il a été possible de constater comment les artistes ont puisé leur inspiration dans la nature et ont transformé cette inspiration en motifs. De plus, il est apparu que le fruit de la grenade était représenté comme une fleur. Dans l’art traditionnel turc, les motifs d’œillets et de bleuets sont couramment utilisés. De nombreux chercheurs confondent fréquemment les motifs d’œillet et de bleuet dans l’art traditionnel turc. Ces fleurs partagent des structures physiques similaires. Les structures physiques de ces fleurs présentent des similitudes. Dans cette étude, les deux fleurs sont présentées séparément. Les caractéristiques distinctives des motifs ont été mises en évidence et incluses dans notre étude.

 

Mots-clés : enluminure, art du livre, Divan de Muhibbi, motif floral, stylisation, sultan Soliman le Magnifique.

Resumen estructurado:

Los mejores ejemplos del arte del libro otomano. El siglo XVI, conocido como el periodo clásico, presenta los mejores ejemplos del arte del libro otomano. El siglo XVI, denominado periodo clásico, es la época en la que se crearon estos magníficos ejemplos del arte del libro otomano. Los elementos decorativos que se desarrollaron rápidamente en el siglo XV alcanzaron su máximo esplendor en el siglo XVI. El pintor más destacado de la época fue Kara Mehmet Efendi. Tras suceder a Şah Kulu al frente del taller del palacio, Kara Mehmet Efendi dejó su huella en la época con sus motivos florales semiestilizados. Con su estilo, que se diferenciaba de los estilos decorativos tradicionales, y su increíble talento, representó numerosas flores que florecían en aquel periodo. Kara Mehmet Efendi destaca entre los artistas por sus patrones de diseño únicos y su éxito. Dejó su huella en su época y creó obras inmortales que perduran hasta hoy. Este estilo, que pone de relieve diversas flores de jardín, presenta muchos tipos diferentes de ellas. En las obras de Kara Mehmet Efendi aparecen flores como jacintos, rosas, tulipanes, narcisos, claveles y violetas.

Las flores siempre han sido elementos indispensables del arte. Las flores, que ocupaban un lugar especial en la cultura otomana, se encontraban entre las figuras más utilizadas en el arte del libro de aquella época. Los artistas transformaban las flores —símbolos de sanación, abundancia, gracia, esperanza y belleza— en motivos, reflejándolos en sus obras. Consideraban las flores como símbolos del paraíso y del renacimiento. Con cientos de miles de especies florales diferentes, la naturaleza ha sido una fuente de inspiración para todos los pueblos, desde las civilizaciones más antiguas hasta la actualidad. Por lo general, los artistas no representaban las flores en su forma natural, sino en versiones estilizadas. En nuestras artes tradicionales, los motivos florales se dividen en tres categorías: estilizados, semiestilizados y naturalistas. En las flores estilizadas, los objetos naturales se representan solo en contorno, sin excesivos detalles. En este método, se simplifica el aspecto de las flores, al tiempo que se conservan su carácter y sus rasgos físicos definitorios. Dado que muchas flores se parecen entre sí y los detalles suelen ser sus rasgos más destacados, puede resultar difícil rastrear los orígenes naturales de las flores estilizadas. Por otro lado, las flores semiestilizadas se representan con un estilo similar a su aspecto natural. Cada flor se dibuja con su estructura física, su color y sus pétalos. Las figuras naturalistas se representan de forma que reflejan con precisión las flores.

La obra objeto de nuestra investigación se titula el Diván de Muhibbi. El Diván es un manuscrito que constituye uno de los raros ejemplos de nuestro arte del libro. Esta obra está catalogada en la Biblioteca de la Universidad de Estambul con el número T.Y. 5467. Fue escrita por Muhibbi en el año 973 de la Hégira (1566 d. C.). El Diván está compuesto por poemas escritos por el sultán Solimán el Magnífico bajo el seudónimo de Muhibbi entre 1520 y 1566. Se sabe que contiene aproximadamente dos mil ghazales. Han llegado hasta nuestros días diecinueve ejemplares diferentes del Diván de Muhibbi, escritos en distintas épocas. Las obras están en persa y en turco otomano. Esta obra, presente en museos y bibliotecas, se encuentra en los siguientes lugares: Biblioteca de la Universidad de Estambul T.5467, Biblioteca de la Universidad de Estambul T.1976, Biblioteca de la Universidad de Estambul T. 5471, Biblioteca de la Universidad de Estambul T. 5758, Biblioteca de la Universidad de Estambul T. 5455, Biblioteca de la Universidad de Estambul T. 689, Biblioteca de la Universidad de Estambul T. 2885, Biblioteca Nuruosmaniye n.º 3873, Museo del Palacio de Topkapi, Revan n.º 738, Museo de Artes y Oficios de Hamburgo, Museo Arqueológico n.º 994, Museo de Santa Sofía n.º 3970, Biblioteca Fatih Millet, Ali Emiri 394, 393, 392, Biblioteca de Manuscritos de Konya 3718, Museo de Arte Islámico Turco 3878, Museo de Arte Islámico Turco 1132 y Museo de Arte Islámico Turco 1962.

El Diván de Muhibbi, con el número de referencia T.Y. 5467 en la Biblioteca de la Universidad de Estambul, que hemos examinado, lleva la firma de Kara Mehmet Efendi. Este manuscrito fue decorado por Kara Mehmet Efendi y escrito por el calígrafo Mehmed Şerif. Cada página de la obra presenta una decoración única. Los motivos incluyen diversos motivos florales semiestilizados, así como motivos estilizados como hojas, hatayi, penç, rumi, nubes y çintemani. El estilo floral semiestilizado fue desarrollado por Kara Mehmet, el pintor jefe del siglo XVI. Esta obra muestra el estilo floral semiestilizado desarrollado por Kara Mehmet, el pintor jefe del siglo XVI. Este estilo se encuentra no solo en el arte del libro del siglo XVI, sino también en azulejos, miniaturas, pinturas murales y trabajos en madera, metal y piedra. En el estilo semiestilizado, los motivos se representan con colores cercanos a sus tonos naturales y similares a los de las flores que se encuentran en la naturaleza. Por lo tanto, identificar los motivos resulta sencillo, pero existen muchas especies vegetales similares en la naturaleza. Por ello, es necesario realizar una observación y una investigación minuciosas para comprender el origen de algunas figuras.

Este artículo presenta ejemplos de motivos florales semiestilizados de la obra «Muhibbi Divanı». Este artículo presenta ejemplos de motivos florales semiestilizados de la obra «Muhibbi Divanı». Las figuras seleccionadas se han comparado con flores para revelar sus similitudes. Se examinaron numerosos motivos y flores con fines de investigación. Sin embargo, en este artículo solo se incluyen 16 motivos y flores. Nuestro objetivo es destacar las similitudes entre los motivos y las flores y mostrar los detalles de los motivos. La investigación también analizó las fuentes de inspiración, la capacidad de observación y el talento de los artistas. La investigación también analizó las fuentes de inspiración, la capacidad de observación y el talento de los artistas. Como resultado de la investigación, se identificaron numerosos puntos en común. La investigación reveló numerosos puntos en común entre los motivos y las flores. Se identificaron flores similares a los motivos. Se identificaron flores como el aciano, el clavel, la oreja de ratón, la lila, la borraja, la rama primaveral, el narciso, el loto, el iris, la violeta silvestre, la equinácea y el escaramujo. Se pudo observar cómo los artistas se inspiraban en la naturaleza y transformaban esta inspiración en motivos. Además, se comprobó que la granada se representaba como una flor. En el arte tradicional turco, los motivos de claveles y acianos se utilizan con frecuencia. Muchos investigadores confunden con frecuencia los motivos del clavel y del aciano en el arte tradicional turco. Estas flores comparten estructuras físicas similares. En este estudio, ambas flores se presentan por separado. Se han destacado las características distintivas de los motivos y se han incluido en nuestro estudio.

 

Palabras clave: Iluminación, arte del libro, Diván de Muhibbi, motivo floral, estilización, sultán Solimán el Magnífico.

结构化摘要:

奥斯曼书籍艺术的巅峰之作 16世纪,即所谓的“古典时期”,展现了奥斯曼书籍艺术的巅峰之作。16世纪,即所谓的“古典时期”,正是这些奥斯曼书籍艺术巅峰之作诞生的时代。15世纪迅速发展的装饰元素在16世纪达到了其辉煌的顶峰。当时的首屈一指的画家是卡拉·梅赫梅特·埃芬迪。他接替沙赫·库卢担任宫廷工坊负责人,凭借其半风格化的花卉图案在那个时代留下了深刻印记。凭借有别于传统装饰风格的独特画风和非凡才华,他描绘了当时盛开的众多花卉。卡拉·梅赫梅特·埃芬迪以其独特的图案设计和卓越成就,在艺术家群体中脱颖而出。他不仅在那个时代留下了深刻印记,更创作了流传至今的不朽杰作。这种以各类园艺花卉为特色的风格,展现了丰富多样的花卉种类。在卡拉·梅赫梅特·埃芬迪的作品中,可见风信子、玫瑰、郁金香、水仙、康乃馨和紫罗兰等花卉。

花卉一直是艺术中不可或缺的元素。花卉在奥斯曼文化中占据着特殊地位,是当时书籍艺术中最常被使用的图案之一。艺术家们将象征治愈、丰饶、优雅、希望与美的花卉转化为纹样,并将其融入作品之中。他们视花卉为天堂与重生的象征。大自然孕育了数十万种不同的花卉,从最古老的文明直至今日,始终是全人类的灵感源泉。艺术家们通常不以自然形态呈现花卉,而是采用风格化的表现形式。在我们的传统艺术中,花卉纹样分为三类:风格化、半风格化和写实风格。在风格化花卉中,自然物体的轮廓被简化,不作过多细节刻画。半风格化风格则以与自然色调极为接近的色彩描绘纹样,其轮廓与自然界中的花卉相仿。这种表现手法在简化花卉外观的同时,保留了其特质和鲜明的物理特征。由于许多花卉外形相似,且细节往往是其最突出的特征,因此很难追溯风格化花卉的自然原型。另一方面,半风格化花卉的描绘风格与自然形态相似。每朵花都按照其物理结构、颜色和花瓣进行绘制。写实风格的花卉则以准确反映花卉原貌的方式进行描绘。

我们研究对象的作品名为《穆希比诗集》(Divan of Muhibbi)。这部手抄本是我国书籍艺术的珍稀范例之一,现藏于伊斯坦布尔大学图书馆,编目号为T.Y. 5467。该作品由穆希比于伊斯兰历973年(公元1566年)撰写。《穆希比诗集》收录了“伟大的苏莱曼”苏丹在1520年至1566年间以“穆希比”为笔名创作的诗作,据记载约含两千首格扎尔诗。迄今为止,共有十九份不同时期抄写的《穆希比诗集》手抄本流传下来,这些作品以波斯语和奥斯曼土耳其语写成。该作品现藏于各博物馆及图书馆,具体位置如下:伊斯坦布尔大学图书馆 T.5467、伊斯坦布尔大学图书馆 T.1976、伊斯坦布尔大学图书馆 T.5471、伊斯坦布尔大学图书馆 T.5758、伊斯坦布尔大学图书馆 T.5455、伊斯坦布尔大学图书馆 T.689、伊斯坦布尔大学图书馆 T.2885、努鲁奥斯马尼耶图书馆编号 3873,托普卡帕宫博物馆雷万馆藏编号738,汉堡工艺美术博物馆考古馆藏编号994,圣索菲亚博物馆编号3970, 法提赫米利特图书馆阿里·埃米里藏 394、393、392,科尼亚手稿图书馆 3718,土耳其伊斯兰艺术博物馆 3878,土耳其伊斯兰艺术博物馆 1132,以及土耳其伊斯兰艺术博物馆 1962。

我们查阅的伊斯坦布尔大学图书馆编号为 T.Y. 5467 的《穆希比诗集》,上带有卡拉·梅赫梅特·埃芬迪的签名。该手稿由卡拉·梅赫梅特·埃芬迪负责装饰,书法家梅赫梅德·谢里夫负责书写。作品的每一页都装饰独特。图案包括各种半风格化的花卉纹样,以及叶片、哈塔伊、彭奇、鲁米、云纹和钦特马尼等风格化纹样。这种半风格化花卉风格由16世纪的首席画家卡拉·梅赫梅特开创。本作品充分展现了16世纪首席画家卡拉·梅赫梅特所开创的半风格化花卉风格。这种风格不仅见于16世纪的书籍艺术,还广泛应用于瓷砖工艺、微型画、壁画以及木雕、金属工艺和石雕等领域。在半写意风格中,图案的色彩接近其自然色调,与自然界中的花卉颜色相似。因此,识别这些图案并不困难,但自然界中存在许多相似的植物种类。因此,要了解某些图案的来源,必须通过仔细观察和研究。

本文以《穆希比诗集》中的作品为例,展示了半风格化花卉纹样的实例。本文以《穆希比诗集》中的作品为例,展示了半风格化花卉纹样的实例。通过将选取的图案与花卉进行对比,揭示了它们之间的相似之处。为开展研究,我们考察了大量纹样和花卉,但本文仅收录了其中16种纹样和花卉。我们的目的是突出纹样与花卉之间的相似之处,并展示纹样的细节。研究还考察了艺术家的灵感来源、观察能力和才华。研究还考察了艺术家的灵感来源、观察能力和才华。研究结果表明,纹样与花卉之间存在许多共同点。研究揭示了纹样与花卉之间的许多共同点。并识别出了与纹样相似的花卉。经识别,这些花卉包括:矢车菊、康乃馨、鼠耳草、丁香、琉璃苣、春枝、水仙、莲花、鸢尾、野紫罗兰、紫锥花和玫瑰果。从中可以看出,艺术家们如何从大自然中汲取灵感,并将这种灵感转化为图案。此外,研究还发现石榴果实常被描绘成花朵。在土耳其传统艺术中,康乃馨和矢车菊图案被广泛使用。许多研究者常将土耳其传统艺术中的康乃馨与矢车菊纹样混淆。这些花卉的形态结构相似。本研究中,这两种花卉均被分别介绍。纹样中的独特特征已被强调并纳入本研究。

 

关键词: 插图艺术、书籍艺术、《穆希比迪万集》、花卉纹样、风格化、苏莱曼大帝。

Структурированное резюме:

Лучшие образцы османского книжного искусства XVI век, известный как классический период, представляет собой лучшие образцы османского книжного искусства. Именно в XVI веке, называемом классическим периодом, были созданы эти лучшие образцы османского книжного искусства. Декоративные элементы, которые стремительно развивались в XV веке, достигли своего расцвета в XVI веке. Ведущим художником того времени был Кара Мехмет Эфенди. Сменив Шах Кулу на посту руководителя дворцовой мастерской, Кара Мехмет Эфенди оставил свой след в истории эпохи благодаря своим полустилизованным цветочным мотивам. Благодаря своему стилю, отличавшемуся от традиционных декоративных направлений, и невероятному таланту он изобразил множество цветов, расцветавших в тот период. Кара Мехмет Эфенди выделяется среди художников своими уникальными композиционными решениями и творческими достижениями. Он оставил свой след в истории своей эпохи и создал бессмертные произведения, которые сохранились до наших дней. Этот стиль, в котором особое внимание уделяется разнообразным садовым цветам, включает в себя множество их разновидностей. В работах Кара Мехмета Эфенди встречаются такие цветы, как гиацинты, розы, тюльпаны, нарциссы, гвоздики и фиалки.

Цветы всегда были неотъемлемыми элементами искусства. Занимая особое место в османской культуре, цветы были одними из наиболее часто используемых образов в книжном искусстве той эпохи. Художники превращали цветы — символы исцеления, изобилия, грации, надежды и красоты — в мотивы, отражая их в своих произведениях. Они видели в цветах символы рая и возрождения. Благодаря сотням тысяч различных видов цветов природа была источником вдохновения для всех людей — от древнейших цивилизаций до наших дней. Художники, как правило, изображали цветы не в их естественном виде, а в стилизованном. В нашем традиционном искусстве цветочные мотивы делятся на три категории: стилизованные, полустилизованные и натуралистические. В стилизованных цветах природные объекты изображаются в общих чертах, без излишних деталей. При этом внешний вид цветов упрощается, но их характер и отличительные физические черты сохраняются. Поскольку многие цветы похожи друг на друга, а детали зачастую являются их наиболее заметными чертами, бывает сложно проследить природное происхождение стилизованных цветов. С другой стороны, полустилизованные цветы изображаются в стиле, близком к их естественному виду. Каждый цветок рисуется с учетом его физической структуры, цвета и лепестков. Натуралистические изображения передают цветы с высокой степенью точности.

Произведение, являющееся предметом нашего исследования, называется «Диван Мухибби». «Диван» — это рукопись, представляющая собой один из редких образцов нашего книжного искусства. Данное произведение зарегистрировано в библиотеке Стамбульского университета под номером T.Y. 5467. Оно было написано Мухибби в 973 году хиджры (1566 год нашей эры). «Диван» состоит из стихотворений, написанных султаном Сулейманом Великолепным под псевдонимом Мухибби в период с 1520 по 1566 год. Известно, что он содержит около двух тысяч газалей. До наших дней сохранилось девятнадцать различных экземпляров «Дивана Мухибби», написанных в разное время. Произведения написаны на персидском и османском турецком языках. Данное произведение, хранящееся в музеях и библиотеках, находится в следующих местах: Библиотека Стамбульского университета T.5467, Библиотека Стамбульского университета T.1976, Библиотека Стамбульского университета T. 5471, Библиотека Стамбульского университета T. 5758, Библиотека Стамбульского университета T. 5455, Библиотека Стамбульского университета T. 689, Библиотека Стамбульского университета T. 2885, Библиотека Нуруосмание № 3873, Музей дворца Топкапы, Реван, № 738, Гамбургский музей искусств и ремесел, Археологический музей, № 994, Музей Святой Софии, № 3970, Библиотека «Фатих Миллет», Али Эмири № 394, 393, 392, Библиотека рукописей Коньи № 3718, Музей турецкого исламского искусства № 3878, Музей турецкого исламского искусства № 1132 и Музей турецкого исламского искусства № 1962.

«Диван Мухибби», имеющий номер T.Y. 5467 в Библиотеке Стамбульского университета, который мы изучили, содержит подпись Кара-Мехмета Эфенди. Эта рукопись была украшена Кара-Мехметом Эфенди и написана каллиграфом Мехмедом Шерифом. Каждая страница произведения украшена по-своему. Узоры включают в себя различные полустилизованные цветочные мотивы, а также стилизованные мотивы, такие как листья, хатайи, пенч, руми, облака и чинтемани. Полустилизованный цветочный стиль был разработан Кара-Мехметом, главным художником XVI века. В данном произведении наглядно продемонстрирован полустилизованный цветочный стиль, разработанный Кара-Мехметом, главным художником XVI века. Этот стиль встречается не только в книжном искусстве XVI века, но и в плитке, миниатюрах, настенной живописи, а также в изделиях из дерева, металла и камня. В полустилизованном стиле мотивы изображаются в цветах, близких к их естественным оттенкам и схожих с цветами цветов, встречающихся в природе. Поэтому идентифицировать мотивы несложно, однако в природе существует множество схожих видов растений. Поэтому для понимания происхождения некоторых фигур необходимо тщательное наблюдение и исследование.

В данной статье представлены примеры полустилизованных цветочных мотивов из произведения «Мухибби Дивани». В данной статье представлены примеры полустилизованных цветочных мотивов из произведения «Мухибби Дивани». Выбранные фигуры были сопоставлены с цветами для выявления их сходств. В ходе исследования было изучено множество мотивов и цветов. Однако в данной статье представлены лишь 16 мотивов и цветов. Наша цель — подчеркнуть сходства между мотивами и цветами и показать детали мотивов. В ходе исследования также были изучены источники вдохновения художников, их наблюдательность и талант. В ходе исследования также были изучены источники вдохновения художников, их наблюдательность и талант. В результате исследования было выявлено множество общих черт. Исследование выявило множество общих черт между мотивами и цветами. Были идентифицированы цветы, похожие на мотивы. Были идентифицированы цветы василька, гвоздики, мышиного ушка, сирени, огуречника, весенней ветки, нарцисса, лотоса, ириса, дикой фиалки, эхинацеи и шиповника. Удалось увидеть, как художники черпали вдохновение из природы и преобразовывали это вдохновение в мотивы. Кроме того, было установлено, что плод граната изображался в виде цветка. В традиционном турецком искусстве широко используются мотивы гвоздики и василька. Многие исследователи часто путают мотивы гвоздики и василька в традиционном турецком искусстве. Эти цветы имеют схожие физические структуры. В данном исследовании оба цветка рассматриваются отдельно. Отличительные черты мотивов были выделены и включены в наше исследование.

 

Ключевые слова: иллюминация, книжное искусство, «Диван Мухибби», цветочный мотив, стилизация, султан Сулейман Великолепный.

संरचित सारांश:

ओटोमन पुस्तक कला के उत्कृष्ट उदाहरण

16वीं शताब्दी, जिसे शास्त्रीय काल के रूप में जाना जाता है, ओटोमन पुस्तक कला के उत्कृष्ट उदाहरणों को प्रदर्शित करती है। 16वीं शताब्दी, जिसे शास्त्रीय काल कहा जाता है, वह समय था जब ओटोमन पुस्तक कला के ये उत्कृष्ट उदाहरण बनाए गए थे। 15वीं शताब्दी में तेजी से विकसित हुए सजावटी तत्व 16वीं शताब्दी में अपने गौरव के शिखर पर पहुँच गए।

उस समय के प्रमुख चित्रकार कारा मेहमत एफेन्दी थे। महल की कार्यशाला के प्रमुख के रूप में शाह कुलू के उत्तराधिकारी कारा मेहमत एफेन्दी ने अपने अर्ध-शैलीकृत पुष्प रूपांकनों से उस युग पर अपनी छाप छोड़ी। अपनी शैली, जो पारंपरिक सजावटी शैलियों से भिन्न थी, और अपनी अविश्वसनीय प्रतिभा के साथ, उन्होंने उस अवधि में उगने वाले कई फूलों को चित्रित किया।

करा मेहमत एफेन्दी अपने अनूठे डिज़ाइन पैटर्न और सफलता के कारण अन्य कलाकारों में सबसे अलग हैं। उन्होंने अपने युग पर अपनी छाप छोड़ी और ऐसी अमर कृतियाँ रचीं जो आज भी जीवित हैं। यह शैली, जो विभिन्न बगीचे के फूलों को उजागर करती है, उनमें कई अलग-अलग प्रकारों को दर्शाती है। करा मेहमत एफेन्दी की कृतियों में हायसिंथ, गुलाब, ट्यूलिप, डैफोडिल, गुलदाउदी और वायोलेट जैसे फूल शामिल हैं।

फूल हमेशा से कला के अनिवार्य तत्व रहे हैं।

ओटोमन संस्कृति में एक विशेष स्थान रखने वाले फूल, उस युग की पुस्तक कला में सबसे अधिक उपयोग किए जाने वाले आकृतियों में से थे। कलाकारों ने फूलों को, जो उपचार, प्रचुरता, शालीनता, आशा और सुंदरता के प्रतीक हैं, रूपांकनों में बदल दिया और उन्हें अपनी कृतियों में दर्शाया। उन्होंने फूलों को स्वर्ग और पुनर्जन्म के प्रतीक के रूप में देखा। लाखों विभिन्न प्रकार की फूलों की प्रजातियों के साथ, प्रकृति प्राचीनतम सभ्यताओं से लेकर आज तक सभी लोगों के लिए प्रेरणा का स्रोत रही है। कलाकार आम तौर पर फूलों का उपयोग उनके प्राकृतिक रूप में नहीं बल्कि रूपात्मक संस्करणों में करते थे। हमारी पारंपरिक कलाओं में, फूलों के रूपांकनों को तीन श्रेणियों में विभाजित किया गया है: रूपात्मक, अर्ध-रूपात्मक और प्राकृतिकवादी। रूपात्मक फूलों में, प्राकृतिक वस्तुओं को रूपरेखा में, अत्यधिक विवरण के बिना, उनके प्राकृतिक रंगों से मिलते-जुलते रंगों में दर्शाया जाता है। इस विधि में, फूलों की उपस्थिति को सरल बनाया जाता है जबकि उनके चरित्र और परिभाषित भौतिक विशेषताओं को संरक्षित किया जाता है। चूंकि कई फूल एक-दूसरे से मिलते-जुलते हैं और विवरण अक्सर उनकी सबसे प्रमुख विशेषताएं होती हैं, इसलिए शैलीकृत फूलों की प्राकृतिक उत्पत्ति का पता लगाना मुश्किल हो सकता है। दूसरी ओर, अर्ध-शैलीकृत फूलों को उनकी प्राकृतिक उपस्थिति के समान शैली में दर्शाया जाता है। प्रत्येक फूल को उसकी भौतिक संरचना, रंग और पंखुड़ियों के साथ चित्रित किया जाता है। प्राकृतिकवादी आकृतियों को इस तरह से दर्शाया जाता है जो फूलों को सटीक रूप से दर्शाती हैं।

हमारे शोध का विषय यह कृति 'मुहिब्बी का दीवान' है। यह दीवान एक पांडुलिपि है जो हमारी पुस्तक-कला के दुर्लभ उदाहरणों में से एक है। यह कृति इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय में T.Y. 5467 संख्या के अंतर्गत पंजीकृत है। इसे मुहिब्बी ने 973 AH (1566 AD) में लिखा था। दीवान में सुल्तान सलीम प्रथम (मुहिब्बी उपनाम से) द्वारा 1520 और 1566 के बीच लिखी गई कविताएँ शामिल हैं। यह लगभग दो हजार ग़ज़लों से मिलकर बना है। मुहिब्बी के दीवान की उन्नीस अलग-अलग प्रतियाँ, जो विभिन्न समयों पर लिखी गई थीं, आज तक सुरक्षित हैं। ये रचनाएँ फारसी और ओटोमन तुर्की में हैं। यह कृति, जो संग्रहालयों और पुस्तकालयों में पाई जाती है, निम्नलिखित स्थानों पर स्थित है: इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी.5467, इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी.1976, इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी. 5471, इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी. 5758, इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी. 5455, इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी. 689, इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय टी. 2885, नुरुओस्मानिये पुस्तकालय संख्या. 3873, टोपकापी पैलेस म्यूजियम रेवन संख्या 738, हैम्बर्ग म्यूजियम ऑफ आर्ट्स एंड क्राफ्ट्स, पुरातत्व संग्रहालय संख्या 994, हागिया सोफिया संग्रहालय संख्या 3970,

फ़ातिह मिल्लेट लाइब्रेरी अली एमिरी 394, 393, 392, कोन्या मैन्युस्क्रिप्ट लाइब्रेरी 3718, तुर्की इस्लामी कला संग्रहालय 3878, तुर्की इस्लामी कला संग्रहालय 1132, और तुर्की इस्लामी कला संग्रहालय 1962।

मुहिब्बी दीवान, जो इस्तांबुल विश्वविद्यालय पुस्तकालय में T.Y. 5467 संख्या के अंतर्गत है, और जिसका हमने परीक्षण किया, उस पर कारा मेहमत एफेन्दी के हस्ताक्षर हैं।

इस पांडुलिपि को कारा मेहमत एफेन्दी ने सजाया और इसे सुलेखक मेहमत शेरिफ ने लिखा था। इस कृति का प्रत्येक पृष्ठ अनूठे ढंग से सजाया गया है। पैटर्न में विभिन्न अर्ध-शैलीकृत पुष्प रूपांकनों के साथ-साथ शैलीकृत रूपांकन जैसे पत्ते, हताई, पेन्च, रूमी, बादल और चिन्तेमानी शामिल हैं। अर्ध-शैलीकृत पुष्प शैली का विकास 16वीं शताब्दी के मुख्य चित्रकार कारा मेहमत द्वारा किया गया था। यह कृति 16वीं शताब्दी के मुख्य चित्रकार कारा मेहमत द्वारा विकसित अर्ध-शैलीकृत पुष्प शैली को प्रदर्शित करती है। यह शैली न केवल 16वीं शताब्दी की पुस्तक कला में, बल्कि टाइल के काम, मिनिएचर, भित्ति चित्रों, और लकड़ी, धातु और पत्थर के काम में भी पाई जाती है। अर्ध-शैलीबद्ध शैली में, रूपांकनों को उनके प्राकृतिक रंगों के करीब और प्रकृति में पाए जाने वाले फूलों के समान रंगों में दर्शाया गया है। इसलिए, रूपांकनों की पहचान करना आसान है, लेकिन प्रकृति में कई समान पौधों की प्रजातियाँ हैं। इसलिए, कुछ आकृतियों की उत्पत्ति को समझने के लिए सावधानीपूर्वक अवलोकन और शोध आवश्यक है। सावधानीपूर्वक अवलोकन और शोध के माध्यम से।

यह लेख "मुहिब्बी दिवानी" की कृति से अर्ध-शैलीकृत पुष्प रूपांकनों के उदाहरण प्रस्तुत करता है। यह लेख "मुहिब्बी दिवानी" की कृति से अर्ध-शैलीकृत पुष्प रूपांकनों के उदाहरण प्रस्तुत करता है। चयनित आकृतियों की समानताएँ प्रकट करने के लिए उनका फूलों से तुलना की गई है। शोध उद्देश्यों के लिए कई रूपांकनों और फूलों की जाँच की गई। हालाँकि, इस लेख में केवल 16 रूपांकन और फूल शामिल हैं। हमारा उद्देश्य रूपांकनों और फूलों के बीच समानताओं को उजागर करना और रूपांकनों का विवरण दिखाना है। इस शोध में कलाकारों के प्रेरणा के स्रोतों, अवलोकन कौशल और प्रतिभाओं की भी जांच की गई। इस शोध में कलाकारों के प्रेरणा के स्रोतों, अवलोकन कौशल और प्रतिभाओं की भी जांच की गई। शोध के परिणामस्वरूप, कई सामान्य बिंदु पाए गए। शोध में कई सामान्य बिंदु पाए गए। शोध में रूपांकनों और फूलों के बीच कई सामान्य बिंदु सामने आए। रूपांकनों के समान फूलों की पहचान की गई। कॉर्नफ्लावर, गुलदाउदी, माउस इयर, लिलैक, बोरेज, वसंत की टहनी, नरकिसस, कमल, आइरिस, जंगली बैंगनी, एकिनेशिया और रोज़हिप फूलों की पहचान की गई। यह देखना संभव हुआ कि कलाकारों ने प्रकृति से कैसे प्रेरणा ली और इस प्रेरणा को रूपांकनों में बदल दिया। इसके अलावा, यह भी समझा गया कि अनार के फल को एक फूल के रूप में दर्शाया गया था। पारंपरिक तुर्की कला में, गुलदाउदी और कॉर्नफ्लावर के रूपांकन आम तौर पर उपयोग किए जाते हैं।

कई शोधकर्ता पारंपरिक तुर्की कला में अक्सर कार्नेशन और कॉर्नफ्लावर रूपांकनों को भ्रमित करते हैं। इन फूलों की शारीरिक संरचनाएँ समानताएँ प्रदर्शित करती हैं। इस अध्ययन में, दोनों फूलों को अलग से प्रस्तुत किया गया है। रूपांकनों में विशिष्ट विशेषताओं पर जोर दिया गया है और उन्हें हमारे अध्ययन में शामिल किया गया है।

 

कीवर्ड: प्रकाश, पुस्तक कला, दिवान-ए-मुहिब्बी, फूल रूपांकन, शैलीकरण, सुल्तान सुलेमान द मैग्निफिसेंट।

Article Statistics

Number of reads 82
Number of downloads 19

Share

Turkish Studies - Language and Literature
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.