Bu makalenin konusu, İsmail’in tercüme ettiği İstanbul Arkeoloji Yazmaları Koleksiyonu’nda bulunan Terceme-i Sad-Kelime-i ǾAli adlı eserdir. Eser, 22 varaktan oluşmaktadır, eserin Türkçe kısımlarında hareke kullanılmamıştır. Eserin yazılış tarihi belli değildir ancak Klasik Osmanlı Türkçesinde yazılmış ve eser 18. yüzyıl dil özellikleri taşımaktadır. Başka bir nüshasında Hicrî 1161 (Miladî 1748) senesine dair bir ifade bulunması, eserin bu tarihte yazılmış olabileceği ihtimalini düşündürmektedir. Manzum bir tercüme olan eser söz varlığı, ses ve şekil özellikleri itibariyle önemli bir malzemeye sahiptir. Dönem özelliklerini yansıtan yazı dili özelliklerinin yanı sıra eserde dönemin mahallî özellikleri görülmektedir. Terceme-i Sad-Kelime-i ǾAli, Mu‘tezile kelâmcısı Câhız’ın (ö. 255/ 869) Hz. Ali özdeyişleri arasından seçtiği yüz vecizeye dayanmaktadır. Bu sözler, daha sonra Reşîdüddin Vatvat (ö. 573/1177) tarafından Farsçaya çevrilmiş ve Arapça açıklamalarla genişletilmiştir. Bu makale, söz konusu eser ve mütercimi (İsmail) hakkında bilgi vermeyi, metindeki mahallî özellikleri örneklerle birlikte analiz etmeyi ve çalışmanın sonunda eserin tam bir yazı çevirimini sunmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel amacı, Klasik Osmanlı Türkçesi dönemine ait bu metindeki yazı dili dışında kalan mahallî söyleyişlerin metne yansımalarını tespit etmektir. Bu makalede eser ve mütercimi hakkında bilgi verilecek, eserin mahallî özellikleri örnekleriyle birlikte değerlendirilecek, eserin yazı çevirimi çalışmanın sonunda verilecektir.

The subject of this article is the work entitled Terceme-i Ṣad-Kelime-i ǾAli (Translation of the Hundred Sayings of ǾAli), found in the Istanbul Archaeological Manuscripts Collection and translated by İsmail. The manuscript consists of 22 folios, and no diacritical (vowel) marks are used in the Turkish sections. Although the exact date of its composition is unknown, the work is written in Classical Ottoman Turkish and reflects the linguistic characteristics of the 18th century. The presence of an expression referring to the Hijri year 1161 (Gregorian 1748) in another copy suggests the possibility that the work may have been written around this time. The work, which is a rhymed translation, possesses significant material in terms of both its lexical content and its sound and form characteristics.  In addition to the stylistic features representing the characteristics of the period, the work also exhibits local linguistic traits of its time. Terceme-i Sad-Kelime-i ǾAli (Translation of the Hundred Sayings of ǾAli) is based on one hundred aphorisms selected from the sayings of Hz. Ali by the famous Mu‘tazilite theologian Câhız (d. 255/869). These sayings were later translated into Persian and expanded with Arabic commentaries by Reşîdüddin Vatvat (d. 573/1177). This article aims to provide information about the work and its translator (İsmail), analyze the local features in the text with examples, and present a complete transcription of the work at the end of the study. The primary goal of the study is to determine the reflections of local vernaculars (or regional speech) in this text belonging to the Classical Ottoman Turkish period, beyond the standard written language. This article provides information about the work and its translator, analyzes the local characteristics of the text with illustrative examples, and presents its full transliteration at the end of the study.