Tanzimat Fermanı’nın ilânının ardından Osmanlı toplumunun Batı medeniyetini daha yakından tanıma gayretleri, gençlerin yurtdışına çıkma ve oradaki ülkeleri tanıma isteğini de artırır. Yurtdışına çıkan bu gençler, gezip gördükleri yerlerin mimarisini, kültürünü, eğlence hayatını, görsel sanatlarını gözlemleme fırsatı buldukları gibi Batı edebiyatlarında oluşturulan ve henüz Türk edebiyatı içerisinde görülmeyen farklı edebî türlerle de karşılaşır. Kuşkusuz bu edebî türlerin başında da roman türü gelir. Türk okurunun kendi memleketinde bu türle tanışması 1859 yılından sonra başlayan tercüme faaliyetleriyle gerçekleşir. İlk başlarda acemice denilebilecek şekilde yapılan ve sadece tercümesi yapılan asıl eserin taslak çevirisi mahiyetindeki bu tercüme eserler, 1876 yılından itibaren yerini Türk edebiyatının ilk roman yazarlarına ve onların oluşturduğu telif eserlere bırakır. Yenileşme devri Türk edebiyatı üzerine araştırma yapan pek çok isim, türün Batı menşeli olması ve ilk tercümelerin Batı edebiyatına ait eserlerden yapılmış olmasından dolayı Türk romanının kaynaklarını da buraya dayandırır. Oysaki Türk romanının kaynakları arasında şekilsel olarak Batı edebiyatı içerisinde yer alan eserlerin etkisinin yanı sıra içerik bakımından Türk edebiyatının kendi kültürel birikiminin de olduğu açıktır. Bu esinlenmede ilk akla gelen destan, masal ve halk hikâyeleri gibi sözlü kültür ürünleri olsa da 18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren görülmeye başlanan ve yazarı bilinmese de yazılı olarak meydana getirilen bir türün daha etkisi vardır: Realist halk hikâyeleri. Realist halk hikâyeleri, adından da anlaşılacağı gibi metnin içerisinde kullanılan zaman, mekân, şahıs kadrosu gibi öğeler dikkate alındığında anlatılanların gerçekleşmiş olduğu ya da gerçekleşme ihtimalinin mevcut olduğu izlenimi verir. Onun okur üzerinde yarattığı bu izlenim, kendisini diğer sözlü kültür ürünlerinden ayıran temel özelliği olur. Ferdane Hanım Hikâyesi de realist halk hikâyeleri arasında değerlendirilmektedir. Bu eser, 1872 yılında Camlı Han Matbaası’nda kitap hâlinde basılmıştır. Bu çalışmada adı geçen Ferdane Hanım Hikâyesi adlı eserin, geleneksel hikâye anlatma geleneğinden hangi unsurları içinde barındırdığı, gelenekten ayrılarak nelerin ilk kez görülmeye başladığı ve yenileşme devri Türk romanına nasıl bir etki yaptığı tespit edilmeye çalışılacaktır.

After the declaration of the Tanzimat Edict, the Ottoman society's efforts to get to know Western civilization more closely also increased the desire of the youth to travel abroad and get to know those countries. The young people who went abroad had the opportunity to observe the architecture, culture, entertainment life, and visual arts of the places they visited, as well as encounter different literary genres created in Western literatures that had not yet been seen in Turkish literature. Undoubtedly, the novel genre comes first among these literary genres. The acquaintance of the Turkish reader with this genre happened through translation activities that began after 1859. Initially, these translations, which could be described as clumsy and consisted only of draft translations of the original works, were replaced by the first novel writers of Turkish literature and the original works they created starting from 1876. Many scholars researching the period of modernization in Turkish literature attribute the sources of Turkish novels to Western origins, due to the genre's Western roots and the fact that the first translations were made from works of Western literature. However, it is clear that, among the sources of Turkish novels, there is not only the influence of works found in Western literature in terms of form, but also the content reflecting Turkish literature's own cultural accumulation. While the first sources that come to mind in this inspiration are oral culture products such as epics, fairy tales, and folk stories, there is also the influence of a type that began to be seen in the second half of the 18th century, which, although its author is unknown, was created in written form: Realist folk stories. Realist folk tales, as the name suggests, give the impression that what is narrated has either happened or has a possibility of happening, considering elements such as time, place, and character cast used within the text. This impression created on the reader becomes the main characteristic that distinguishes it from other oral culture products. The story of Ferdane Hanım is also evaluated among realist folk tales. This work was published in book form in 1872 at the Camlı Han Printing House. In this study, it will be attempted to determine what elements of the traditional storytelling tradition are contained in the aforementioned work titled 'The Story of Ferdane Hanım,' what aspects have begun to be see