Mantık ve felsefe alanlarında ortaya çıkan, sonrasında dil bilim sahasında da geniş çalışma alanı bulan kiplik kavramı temelde konuşurun ifadeye karşı tutumu olarak tanımlanır. Sözcenin ifade ediliş tarzını anlam bilimsel ve edim bilimsel yönlerden inceleyen kiplik, bilgi kipliği ve yükümlülük kipliği olarak ikiye ayrılır. Bilgi kipliği bilginin doğruluk derecesi, olasılığı, kesinliği gibi konuları incelerken; yükümlülük kipliği, toplumsal normlarla ilgili olan izinler ve yasaklar, görevler ve sorumluluklar gibi normatif ifadeleri inceler.  Bu yönüyle anayasalar ve kanunlar, uluslararası sözleşmeler, yönetmelik ve yönergeler gibi metinler yükümlülük kipliği içeren ifadeler yönüyle nitelikli bir inceleme alanı oluşturur.

Anayasa metinleri, devletlerin temel teşkilatlanma yapıları hakkında bilgi veren ve vatandaşların hak ve özgürlüklerini belirten, sınırlayan metinlerdir. Vatandaşların temel hak ve özgürlüklerini belirlemesinin yanı sıra hem vatandaşın hem de devletin sorumluklarını kesin çizgilerle bildirir. Anayasada yer alan madddeler, temel kanun maddeleridir ve toplumun tamamını kapsayıcı niteliktedir. Ayrıca devletleşme sürecindeki sözlü normların da yazılı ifadeleri olan toplumsal uzlaşı metinleridir. Bu nedenle hemen her madde hem devlet hem vatandaş için yükümleyici ifadelerden oluşur ve dil yönüyle incelendiğinde yükümleme işlevli yapılara sıklıkla rastlanır. 

The concept of modality, which initially emerged in the fields of logic and philosophy and later gained significant attention in linguistics, is fundamentally defined as the speaker's attitude toward the proposition. Modality, which examines the manner of expression from semantic and pragmatic perspectives, is generally divided into two main categories: epistemic modality and deontic modality. While epistemic modality is concerned with the degree of truth, probability, and certainty of a proposition, deontic modality focuses on normative expressions related to social norms, such as permissions and prohibitions, duties, and responsibilities. In this respect, texts such as constitutions, laws, international treaties, regulations, and directives offer a rich field for the analysis of deontic modal expressions. Constitutional texts are comprehensive documents that provide information on the fundamental organizational structures of states and delineate and limit the rights and freedoms of citizens. In addition to defining basic rights and freedoms, constitutions also set forth the duties and responsibilities of both the citizen and the state in clear and unambiguous terms. The provisions contained within a constitution are fundamental legal norms that apply to the entire society. Moreover, they serve as the written form of previously unwritten societal norms in the process of state formation. For this reason, nearly every article of a constitution comprises binding expressions directed at both the state and its citizens, and when analyzed linguistically, such texts frequently exhibit structures with binding functions.

Based on this premise, the present study conducts a semantic and pragmatic analysis of the binding expressions in the current text of the 1982 Constitution of the Republic of Turkey in terms of modality. The study seeks to identify the authorities and addressees mentioned in the text, the direction and degrees of obligation, as well as to determine and exemplify the prominent modal markers in the constitution as a legal text, along with the potential reasons for their use.