Abstract

Bu çalışma, Türkiye’de Çin’e yönelik akademik üretimin yapısal özelliklerini ve algısal çerçevelerini, lisansüstü tezler üzerinden betimsel bir analizle incelemektedir. Soğuk Savaş sonrası dönemde Çin’in artan ekonomik, siyasi ve stratejik etkisi, dünya genelinde Çin çalışmalarının genişlemesine yol açmıştır. Buna karşın, bu alanın Türkiye’deki gelişimi yeterince ele alınmış değildir. Bu boşluktan hareketle çalışma, Çin’in Türkiye’de akademik bir araştırma konusu olarak nasıl kurgulandığını incelemekte; yalnızca hangi konuların çalışıldığını değil, aynı zamanda bu çalışmaların dil, disiplin ve kurumsal pratikler aracılığıyla nasıl çerçevelendirildiğini de analiz etmektedir. Çalışmanın veri setini, 2001-2024 yılları arasında hazırlanmış ve Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Ulusal Tez Merkezi’nde yer alan, Çin’i siyasi, ekonomik, toplumsal veya kültürel bir aktör olarak ele alan yüksek lisans ve doktora tezleri oluşturmaktadır. Belirlenen ölçütler doğrultusunda tezler; zaman dağılımı, disipliner yönelim ve tematik odak açısından sınıflandırılmıştır. Elde edilen bulgular, Türkiye’de Çin’e ilişkin akademik çalışmaların büyük ölçüde Uluslararası İlişkiler ve iktisat alanlarında yoğunlaştığını göstermektedir. Bu çalışmalarda Çin çoğunlukla yükselen bir güç, dış politika aktörü veya ekonomik ortak olarak ele alınmaktadır. Buna karşılık, kültürel ve toplumsal çalışmaların sınırlı kaldığı görülmektedir. Ayrıca, Uygur meselesi Çin’e yönelik politik ve normatif algıların şekillenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Genel olarak değerlendirildiğinde, Türkiye’deki Çin çalışmaları henüz bütüncül ve disiplinlerarası bir nitelik kazanmış değildir.

Abstract

This study examines the structural characteristics and perceptual frameworks of China-related scholarship in Türkiye through a descriptive analysis of postgraduate theses. Although China’s growing economic, political, and strategic influence since the post-Cold War period has expanded global China studies, the development of this field in Türkiye remains underexplored. Addressing this gap, the study analyzes how China is constructed as a subject of academic research in Türkiye not just what is studied, but how it is framed through language, discipline, and institutional practice. The dataset consists of master’s and doctoral theses produced between 2001 and 2024 and archived in the National Thesis Center of the Council of Higher Education (YÖK), which examine China as a political, economic, social, or cultural actor. Based on predefined criteria, the theses were classified by temporal distribution, disciplinary orientation, and thematic focus. The findings show that China-related academic production in Türkiye is concentrated in International Relations and economics, where China is mainly framed as a rising power, foreign policy actor, or economic partner. Cultural and social studies remain limited, while the Uyghur issue strongly shapes political and normative perceptions. Overall, China studies in Türkiye lack a holistic and interdisciplinary structure.

Structured Abstract:

This study examines the structural characteristics and perceptual frameworks of academic production on China in Türkiye through a descriptive analysis of postgraduate theses produced between 2001 and 2024.

The study's primary objective is to analyse how China has been constructed as a subject of academic research in Türkiye—not only what topics have been studied, but also how these studies have been framed through language, disciplinary orientation, and institutional practices. It provides the most comprehensive bibliometric mapping of China-related postgraduate scholarship in Türkiye to date, situates findings within broader debates on epistemic dependency and knowledge politics in non-Western academic contexts, and positions Türkiye as a comparative case in global China studies.

The study adopts a descriptive analytical design based on data compiled from the National Thesis Center of the Council of Higher Education (YÖK). The dataset comprises 713 master's and doctoral theses produced between 2001 and 2024 that examine China as a political, economic, social, or cultural actor. Theses were classified by temporal distribution, disciplinary orientation, and thematic focus; a qualitative content analysis of thesis titles and abstracts was also conducted to identify dominant perceptual frameworks.

The results indicate that most of the academic work in Türkiye about China is in the fields of international relations and economics, where China is most often considered a rising power, a foreign policy actor, or an economic partner. Cultural and social studies remain limited, while the Uyghur issue strongly shapes political and normative perceptions. Thesis production displayed a marked increase, especially after 2015, and thematic expansion has largely proceeded in parallel with geopolitical agendas. The limited number of doctoral-level studies indicates that deep specialisation within the field remains underdeveloped.

China studies in Türkiye have not yet developed into a balanced and interdisciplinary field. Instead, the field reflects a fragmented configuration in which different disciplines redefine China according to their own epistemological priorities. This pattern aligns with epistemic dependency structures and constrains the capacity to generate autonomous analytical frameworks. Greater emphasis is recommended on long-term area-based research grounded in language proficiency, social analysis, and primary Chinese-language sources.

This study provides the most comprehensive bibliometric mapping of postgraduate China studies in Türkiye for the period 2001–2024, offers a theoretical contribution by integrating descriptive findings with epistemic dependency theory, and positions Türkiye as a valuable comparative case for approaches within global China studies that seek to understand the field across different regional contexts.

Yapılandırılmış Özet:

Bu çalışma, Türkiye'de Çin'e yönelik akademik üretimin yapısal özelliklerini ve algısal çerçevelerini, 2001-2024 yılları arasında hazırlanmış lisansüstü tezler üzerinden betimsel bir analizle incelemektedir.

Çalışmanın temel amacı, Çin'in Türkiye'de akademik bir araştırma konusu olarak nasıl kurgulandığını ortaya koymak; yalnızca hangi konuların çalışıldığını değil, bu çalışmaların dil, disiplin ve kurumsal pratikler aracılığıyla nasıl çerçevelendirildiğini analiz etmektir. Çalışma; Türkiye'deki Çin lisansüstü çalışmalarının bugüne kadar yapılmış en kapsamlı bibliyometrik haritalamasını sunmakta, bulguları epistemik bağımlılık ve bilgi siyaseti tartışmalarıyla ilişkilendirerek teorik bir katkı sağlamakta ve Türkiye'yi küresel Çin çalışmaları içinde karşılaştırmalı bir örnek olay olarak konumlandırmaktadır.

Çalışma, Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Ulusal Tez Merkezi'nden derlenen kamuya açık tez kayıtlarına dayanan betimsel bir analitik yöntem benimsemektedir. Veri seti, 2001-2024 yılları arasında hazırlanmış ve Çin'i siyasi, ekonomik, toplumsal ya da kültürel bir aktör olarak ele alan 713 yüksek lisans ve doktora tezinden oluşmaktadır. Tezler; zamansal dağılım, disipliner yönelim ve tematik odak açısından sınıflandırılmış; tez başlıkları ve özetleri üzerinde nitel bir içerik analizi gerçekleştirilerek baskın algısal çerçeveler tespit edilmiştir.

Bulgular, Türkiye'deki Çin'e ilişkin akademik üretimin ağırlıklı olarak Uluslararası İlişkiler ve iktisat alanlarında yoğunlaştığını; bu alanlarda Çin'in en sık biçimde yükselen güç, dış politika aktörü ya da ekonomik ortak olarak konumlandırıldığını ortaya koymaktadır. Kültürel ve toplumsal çalışmalar sınırlı kalmakta, Uygur meselesi ise siyasi ve normatif algıları güçlü biçimde şekillendirmektedir. Tez üretimi özellikle 2015 sonrasında belirgin artış sergilemiş; tematik genişleme ağırlıklı olarak jeopolitik gündemlerle paralel seyretmiştir. Doktora düzeyindeki üretimin sınırlı kalması, alanda derin uzmanlaşmanın henüz gelişmediğini göstermektedir.

Türkiye'deki Çin çalışmaları bütüncül ve disiplinlerarası bir nitelik kazanamamıştır. Bunun yerine, farklı disiplinlerin Çin'i kendi epistemolojik öncelikleri doğrultusunda yeniden tanımladığı parçalı bir alan yapısı söz konusudur. Bu durum epistemik bağımlılık örüntüleriyle örtüşmekte ve özerk analitik çerçeveler geliştirme kapasitesini kısıtlamaktadır. Dil yeterliliği, toplumsal analiz ve birincil Çince kaynaklara dayanan uzun soluklu alan araştırmalarına daha güçlü bir vurgu yapılması önerilmektedir.

Bu çalışma, 2001-2024 dönemi için Türkiye'deki Çin lisansüstü çalışmalarının en kapsamlı bibliyometrik haritalamasını sunmakta; betimsel bulguları epistemik bağımlılık teorisiyle bütünleştirerek teorik bir katkı sağlamakta ve Türkiye'yi, farklı bölgesel bağlamlarda Çin çalışmalarını anlamaya yönelik karşılaştırmalı ve öz-eleştirel yaklaşımlar için değerli bir örnek olay olarak öne çıkarmaktadır.

ملخص منظم: تبحث هذه الدراسة في الخصائص الهيكلية والأطر الإدراكية للإنتاج الأكاديمي حول الصين في تركيا من خلال تحليل وصفي لأطروحات الدراسات العليا التي تم إنتاجها بين عامي 2001 و 2024.الهدف الأساسي للدراسة هو تحليل كيفية بناء الصين كموضوع للبحث الأكاديمي في تركيا - ليس فقط المواضيع التي تمت دراستها، ولكن أيضًا كيف تم تأطير هذه الدراسات من خلال اللغة والتوجيه التأديبي والممارسات المؤسسية.إنه يوفر الخريطة الببليومترية الأكثر شمولاً للمنح الدراسية المتعلقة بالدراسات العليا في الصين في تركيا حتى الآن، ويضع النتائج ضمن نقاشات أوسع حول التبعية المعرفية وسياسات المعرفة في السياقات الأكاديمية غير الغربية، ويضع تركيا كحالة دراسية للمقارنة في دراسات الصين العالمية.تعتمد الدراسة على تصميم وصفي تحليلي بناءً على البيانات المجمعة من مركز الرسائل الجامعية الوطني التابع لمجلس التعليم العالي (YÖK).تتألف مجموعة البيانات من 713 رسالة ماجستير ودكتوراه أُنتجت بين عامي 2001 و 2024 تبحث في الصين كفاعل سياسي أو اقتصادي أو اجتماعي أو ثقافي.تم تصنيف هذه الأطروحات حسب التوزيع الزمني والتوجه التأديبي والتركيز الموضوعي؛ كما تم إجراء تحليل محتوى نوعي لعناوين الأطروحات وملخصاتها لتحديد الأطر الإدراكية السائدة.تشير النتائج إلى أن معظم الأعمال الأكاديمية في تركيا حول الصين تتركز في مجالات العلاقات الدولية والاقتصاد، حيث تُعتبر الصين في أغلب الأحيان قوة صاعدة، أو فاعلاً في السياسة الخارجية، أو شريكاً اقتصادياً.لا تزال الدراسات الثقافية والاجتماعية محدودة، في حين أن قضية الأويغور تشكل بقوة التصورات السياسية والمعيارية.أظهر إنتاج الأطروحات زيادة ملحوظة، خاصة بعد عام 2015، وتوسع الموضوعات قد سار إلى حد كبير بالتوازي مع الأجندات الجيوسياسية.يشير العدد المحدود من الدراسات على مستوى الدكتوراه إلى أن التخصص العميق في هذا المجال لا يزال غير متطور.لم تتطور دراسات الصين في تركيا بعد إلى مجال متوازن ومتعدد التخصصات.بدلاً من ذلك، يعكس المجال تكوينًا مجزأً تعيد فيه التخصصات المختلفة تعريف الصين وفقًا لأولوياتها المعرفية الخاصة.يتوافق هذا النمط مع هياكل التبعية المعرفية ويقيد القدرة على إنشاء أطر تحليلية مستقلة.يوصى بتركيز أكبر على البحوث طويلة الأجل القائمة على المنطقة والتي ترتكز على الكفاءة اللغوية والتحليل الاجتماعي والمصادر الأولية باللغة الصينية.تقدم هذه الدراسة الخرائط الببليومترية الأكثر شمولاً لدراسات الصين العليا في تركيا للفترة 2001-2024، وتقدم مساهمة نظرية من خلال دمج النتائج الوصفية مع نظرية التبعية المعرفية، وتضع تركيا كحالة مقارنة قيمة للمناهج ضمن دراسات الصين العالمية التي تسعى إلى فهم هذا المجال عبر سياقات إقليمية مختلفة.

Résumé structuré : Cette étude examine les caractéristiques structurelles et les cadres perceptuels de la production académique sur la Chine en Türkiye à travers une analyse descriptive des thèses de troisième cycle produites entre 2001 et 2024.L'objectif principal de cette étude est d'analyser comment la Chine a été construite comme sujet de recherche académique en Turquie, non seulement en examinant les sujets étudiés, mais aussi la manière dont ces études ont été cadrées par le langage, l'orientation disciplinaire et les pratiques institutionnelles.Il fournit à ce jour la cartographie bibliométrique la plus complète des études de troisième cycle relatives à la Chine en Turquie, situe les résultats dans les débats plus larges sur la dépendance épistémique et la politique du savoir dans les contextes académiques non occidentaux, et positionne la Turquie comme un cas comparatif dans les études mondiales sur la Chine.L'étude adopte une conception analytique descriptive basée sur des données compilées auprès du Centre national des thèses du Conseil de l'enseignement supérieur (YÖK).L'ensemble de données comprend 713 mémoires de maîtrise et de doctorat produits entre 2001 et 2024 qui examinent la Chine en tant qu'acteur politique, économique, social ou culturel.Celles-ci ont été classées selon leur distribution temporelle, leur orientation disciplinaire et leur orientation thématique ; une analyse de contenu qualitative des titres et des résumés des thèses a également été menée pour identifier les cadres perceptuels dominants.Les résultats indiquent que la plupart des travaux universitaires en Turquie sur la Chine se situent dans les domaines des relations internationales et de l'économie, où la Chine est le plus souvent considérée comme une puissance montante, un acteur de politique étrangère ou un partenaire économique.Les études culturelles et sociales restent limitées, tandis que la question ouïghoure façonne fortement les perceptions politiques et normatives.La production de thèses a affiché une augmentation marquée, surtout après 2015, et l'expansion thématique a largement progressé parallèlement aux agendas géopolitiques.Le nombre limité d'études de niveau doctoral indique que la spécialisation approfondie dans ce domaine reste sous-développée.Les études sur la Chine en Turquie ne se sont pas encore développées en un domaine équilibré et interdisciplinaire.Au lieu de cela, le champ reflète une configuration fragmentée dans laquelle différentes disciplines redéfinissent la Chine selon leurs propres priorités épistémologiques.Ce modèle s'aligne sur les structures de dépendance épistémique et contraint la capacité à générer des cadres analytiques autonomes.Un plus grand accent est recommandé sur la recherche à long terme axée sur la zone et fondée sur la maîtrise de la langue, l'analyse sociale et les sources primaires en chinois.Cette étude fournit la cartographie bibliométrique la plus complète des études chinoises de troisième cycle en Turquie pour la période 2001-2024, apporte une contribution théorique en intégrant les résultats descriptifs à la théorie de la dépendance épistémique, et positionne la Turquie comme un cas comparatif précieux pour les approches au sein des études chinoises mondiales qui cherchent à comprendre le domaine dans différents contextes régionaux.

Resumen Estructurado: Este estudio examina las características estructurales y los marcos perceptuales de la producción académica sobre China en Türkiye a través de un análisis descriptivo de las tesis de posgrado producidas entre 2001 y 2024.El objetivo principal del estudio es analizar cómo se ha construido China como objeto de investigación académica en Turquía: no solo qué temas se han estudiado, sino también cómo se han enmarcado estos estudios a través del lenguaje, la orientación disciplinaria y las prácticas institucionales.Proporciona el mapeo bibliométrico más completo hasta la fecha de la beca de posgrado relacionada con China en Türkiye, sitúa los hallazgos dentro de debates más amplios sobre la dependencia epistémica y la política del conocimiento en contextos académicos no occidentales, y posiciona a Türkiye como un caso comparativo en los estudios globales de China.El estudio adopta un diseño analítico descriptivo basado en datos recopilados del Centro Nacional de Tesis del Consejo de Educación Superior (YÖK).El conjunto de datos comprende 713 tesis de maestría y doctorado producidas entre 2001 y 2024 que examinan a China como actor político, económico, social o cultural.Estas se clasificaron por distribución temporal, orientación disciplinaria y enfoque temático; también se realizó un análisis de contenido cualitativo de los títulos y resúmenes de las tesis para identificar los marcos perceptuales dominantes.Los resultados indican que la mayor parte del trabajo académico en Turquía sobre China se encuentra en los campos de las relaciones internacionales y la economía, donde China es considerada más a menudo como una potencia emergente, un actor de política exterior o un socio económico.Los estudios culturales y sociales siguen siendo limitados, mientras que la cuestión uigur moldea fuertemente las percepciones políticas y normativas.La producción de tesis mostró un aumento notable, especialmente después de 2015, y la expansión temática ha avanzado en gran medida en paralelo con las agendas geopolíticas.El número limitado de estudios a nivel de doctorado indica que la especialización profunda dentro del campo sigue sin desarrollarse.Los estudios de China en Turquía aún no se han desarrollado en un campo equilibrado e interdisciplinario.En cambio, el campo refleja una configuración fragmentada en la que diferentes disciplinas redefinen China de acuerdo con sus propias prioridades epistemológicas.Este patrón se alinea con las estructuras de dependencia epistémica y restringe la capacidad de generar marcos analíticos autónomos.Se recomienda un mayor énfasis en la investigación a largo plazo basada en áreas geográficas y fundamentada en la competencia lingüística, el análisis social y las fuentes primarias en chino.Este estudio proporciona el mapeo bibliométrico más completo de los estudios de posgrado sobre China en Türkiye para el período 2001-2024, ofrece una contribución teórica al integrar los hallazgos descriptivos con la teoría de la dependencia epistémica, y posiciona a Türkiye como un caso comparativo valioso para los enfoques dentro de los estudios globales de China que buscan comprender el campo en diferentes contextos regionales.

结构摘要：本研究通过对 2001 年至 2024 年间撰写的研究生论文进行描述性分析，考察了土耳其关于中国的学术产出的结构特征和感知框架。该研究的主要目标是分析中国是如何在土耳其的学术研究中被构建为一个研究对象的——不仅包括研究了哪些主题，还包括这些研究是如何通过语言、学科取向和制度实践来构建的。它提供了迄今为止对中国相关研究生奖学金在土耳其最全面的文献计量学分析，将研究结果置于关于非西方学术背景下认识论依赖和知识政治的更广泛辩论中，并将土耳其定位为全球中国研究中的一个比较案例。本研究采用描述性分析设计，基于高等教育委员会（YÖK）国家学位论文中心汇编的数据。该数据集包含 2001 年至 2024 年间撰写的 713 篇硕士和博士学位论文，这些论文研究了中国作为一个政治、经济、社会或文化行为体。这些论文根据时间分布、学科方向和主题焦点进行了分类；同时对论文标题和摘要进行了定性内容分析，以确定主要的感知框架。结果表明，土耳其关于中国的大部分学术研究集中在国际关系和经济领域，其中中国最常被视为一个崛起中的大国、一个外交政策行为体或一个经济伙伴。文化和社会研究仍然有限，而维吾尔族问题强烈影响着政治和规范性认知。论文产量显著增加，尤其是在 2015 年之后，主题的扩展在很大程度上与地缘政治议程并行发展。博士层面的研究数量有限，表明该领域的深度专业化仍有待发展。土耳其的中国研究尚未发展成为一个平衡和跨学科的领域。相反，该领域反映了一种碎片化的配置，其中不同的学科根据其自身的认识论优先事项重新定义中国。此模式与认识论依赖结构保持一致，并限制了生成自主分析框架的能力。建议更加重视以语言能力、社会分析和中文一手资料为基础的长期区域研究。本研究对 2001-2024 年间土耳其研究生中国研究进行了最全面的文献计量学分析，通过将描述性发现与认识论依赖理论相结合，做出了理论贡献，并将土耳其定位为一个有价值的比较案例，可用于理解全球中国研究在不同区域背景下的发展。

Структурированное резюме: Данное исследование изучает структурные характеристики и перцептивные рамки академической продукции о Китае в Турции посредством описательного анализа магистерских и кандидатских диссертаций, защищенных в период с 2001 по 2024 год.Основная цель исследования — проанализировать, как Китай конструировался как предмет академических исследований в Турции, — не только какие темы изучались, но и как эти исследования оформлялись посредством языка, дисциплинарной ориентации и институциональных практик.Он обеспечивает самую всестороннюю библиометрическую карту исследований по Китаю, проводимых в докторантуре в Турции на сегодняшний день, помещает полученные результаты в более широкие дебаты об эпистемологической зависимости и политике знаний в незападных академических контекстах и позиционирует Турцию как сравнительный случай в глобальных исследованиях Китая.Исследование использует описательный аналитический дизайн на основе данных, собранных из Национального центра диссертаций Совета высшего образования (YÖK).Набор данных включает 713 магистерских и докторских диссертаций, подготовленных в период с 2001 по 2024 год, в которых Китай рассматривается как политический, экономический, социальный или культурный субъект.Диссертации были классифицированы по временному распределению, дисциплинарной направленности и тематической направленности; также был проведен качественный контент-анализ названий и аннотаций диссертаций для выявления доминирующих перцептивных структур.Результаты показывают, что большая часть академических работ в Турции о Китае приходится на области международных отношений и экономики, где Китай чаще всего рассматривается как восходящая держава, субъект внешней политики или экономический партнер.Культурные и социальные исследования остаются ограниченными, в то время как уйгурский вопрос сильно формирует политические и нормативные представления.Производство диссертаций продемонстрировало заметный рост, особенно после 2015 года, а тематическое расширение в значительной степени шло параллельно с геополитической повесткой.Ограниченное количество докторских диссертаций свидетельствует о том, что глубокая специализация в этой области остается недостаточно развитой.Китайские исследования в Турции еще не превратились в сбалансированную и междисциплинарную область.Вместо этого поле отражает фрагментированную конфигурацию, в которой различные дисциплины переопределяют Китай в соответствии со своими собственными эпистемологическими приоритетами.Эта модель соответствует эпистемологическим структурам зависимости и ограничивает способность генерировать автономные аналитические рамки.Рекомендуется уделять больше внимания долгосрочным исследованиям на основе конкретных областей, основанным на знании языка, социальном анализе и первичных источниках на китайском языке.Это исследование представляет собой наиболее полную библиометрическую карту постдипломных исследований по Китаю в Турции за период 2001-2024 годов, вносит теоретический вклад путем интеграции описательных результатов с теорией эпистемологической зависимости и позиционирует Турцию как ценный сравнительный пример для подходов в рамках глобальных исследований Китая, стремящихся понять эту область в различных региональных контекстах.

संरचित सार: यह अध्ययन 2001 और 2024 के बीच उत्पादित स्नातकोत्तर शोध प्रबंधों के वर्णनात्मक विश्लेषण के माध्यम से तुर्किये में चीन पर अकादमिक उत्पादन की संरचनात्मक विशेषताओं और अवधारणात्मक ढाँचों की जाँच करता है।अध्ययन का प्राथमिक उद्देश्य यह विश्लेषण करना है कि तुर्किये में चीन को अकादमिक शोध के विषय के रूप में कैसे निर्मित किया गया है - न केवल किन विषयों का अध्ययन किया गया है, बल्कि इन अध्ययनों को भाषा, अनुशासनात्मक अभिविन्यास और संस्थागत प्रथाओं के माध्यम से कैसे संरचित किया गया है।यह अब तक तुर्की में चीन से संबंधित स्नातकोत्तर छात्रवृत्ति का सबसे व्यापक बिब्लियोमेट्रिक मानचित्रण प्रदान करता है, निष्कर्षों को गैर-पश्चिमी शैक्षणिक संदर्भों में ज्ञानमीमांसीय निर्भरता और ज्ञान राजनीति पर व्यापक बहसों के भीतर रखता है, और तुर्की को वैश्विक चीन अध्ययन में एक तुलनात्मक मामला बनाता है।अध्ययन उच्च शिक्षा परिषद (YÖK) के राष्ट्रीय थीसिस केंद्र से संकलित आंकड़ों पर आधारित एक वर्णनात्मक विश्लेषणात्मक डिजाइन अपनाता है।डेटासेट में 2001 और 2024 के बीच उत्पादित 713 मास्टर और डॉक्टरेट थीसिस शामिल हैं जो चीन को एक राजनीतिक, आर्थिक, सामाजिक या सांस्कृतिक अभिनेता के रूप में जांचते हैं।इनका वर्गीकरण कालिक वितरण, अनुशासनात्मक अभिविन्यास और विषयगत फोकस के आधार पर किया गया था; प्रमुख अवधारणात्मक ढाँचों की पहचान करने के लिए शोध प्रबंध शीर्षकों और सार का गुणात्मक सामग्री विश्लेषण भी किया गया।परिणाम बताते हैं कि तुर्की में चीन के बारे में अधिकांश अकादमिक कार्य अंतर्राष्ट्रीय संबंध और अर्थशास्त्र के क्षेत्रों में हैं, जहाँ चीन को अक्सर एक उभरती हुई शक्ति, एक विदेश नीति अभिनेता, या एक आर्थिक भागीदार के रूप में माना जाता है।सांस्कृतिक और सामाजिक अध्ययन सीमित बने हुए हैं, जबकि उइगर मुद्दा राजनीतिक और मानक धारणाओं को दृढ़ता से आकार देता है।थीसिस उत्पादन में विशेष रूप से 2015 के बाद उल्लेखनीय वृद्धि हुई, और विषयगत विस्तार काफी हद तक भू-राजनीतिक एजेंडा के समानांतर चला है।पीएचडी-स्तर के अध्ययनों की सीमित संख्या दर्शाती है कि इस क्षेत्र के भीतर गहन विशेषज्ञता अभी भी अविकसित है।तुर्की में चीन अध्ययन अभी तक एक संतुलित और अंतःविषय क्षेत्र के रूप में विकसित नहीं हुए हैं।इसके बजाय, यह क्षेत्र एक खंडित विन्यास को दर्शाता है जिसमें विभिन्न विषय अपने स्वयं के ज्ञानमीमांसीय प्राथमिकताओं के अनुसार चीन को फिर से परिभाषित करते हैं।यह पैटर्न ज्ञानमीमांसीय निर्भरता संरचनाओं के साथ संरेखित होता है और स्वायत्त विश्लेषणात्मक ढांचे उत्पन्न करने की क्षमता को सीमित करता है।दीर्घकालिक क्षेत्र-आधारित अनुसंधान पर अधिक जोर देने की सिफारिश की जाती है जो भाषा प्रवीणता, सामाजिक विश्लेषण और प्राथमिक चीनी भाषा के स्रोतों पर आधारित हो।यह अध्ययन 2001-2024 की अवधि के लिए तुर्किये में स्नातकोत्तर चीन अध्ययन का सबसे व्यापक बिब्लियोमेट्रिक मानचित्रण प्रदान करता है, वर्णनात्मक निष्कर्षों को ज्ञानमीमांसीय निर्भरता सिद्धांत के साथ एकीकृत करके एक सैद्धांतिक योगदान प्रदान करता है, और तुर्किये को वैश्विक चीन अध्ययन के भीतर उन दृष्टिकोणों के लिए एक मूल्यवान तुलनात्मक मामला बनाता है जो विभिन्न क्षेत्रीय संदर्भों में क्षेत्र को समझने का प्रयास करते हैं।