Representation of Social Actors and Critical Discourse Analysis in Bilge Karasu's Yağmurlu Kentin Güneşçisi

Bilge Karasu’nun Yağmurlu Kentin Güneşçisi’nde Sosyal Aktörlerin Temsili ve Eleştirel Söylem Çözümlemesi
Author:

Tuğba DEMİRCAN-

Number of pages:
837-896
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-Volume 21 Issue Ö1
%>

Abstract

Öz: Eleştirel söylem çözümlemesi, metinleri toplumsal pratikler ekseninde ele alan, anlamın dilsel yapılar ve bağlamsal koşullar tarafından üretildiğini savunan disiplinler arası bir yaklaşımdır. Dil biliminden sosyolojiye, psikolojiden kültürel çalışmalara, gösterge biliminden dijital medyaya uzanan geniş bir sahada; dilin anlam üretimindeki rolünü inceleyen çok sayıda yöntem ve araç geliştirilmiştir. Bu yöntemlerden biri olan Theo van Leeuwen’in “Sosyal Aktörler Yaklaşımı”, Halliday’in sistemik işlevsel dil bilimi ve Foucault’nun iktidar-bilgi kuramını sentezleyerek sosyal aktörler ağını biçimden çok anlam üretimi odaklı bir derinliğe taşır. Bu araştırma, sosyal aktörler sistem ağının edebî bağlamdaki uygulanabilirliğini sınayarak, toplumsal temsillerin analizinde sistematik bir çözümleme imkânı sunup sunmadığı incelenmektedir. Çalışmada şu temel sorulara yanıt aranmaktadır: “Sosyal aktörler sistem ağı, edebî metinlerdeki temsil biçimlerini açıklamada işlevsel midir? Sosyal aktörlerin edebî dil içindeki temsili van Leeuwen’in sistem ağı kategorileri üzerinden nasıl çözümlenebilir?”Nitel araştırma yönteminin benimsendiği araştırmada, sosyal aktörler sistem ağının kuramsal çerçevesi sunulmuş; ardından bu araçların edebî metinlerdeki işlevselliği uygulamalı olarak gösterilmiştir. Karakter odaklı söylem inşa eden anlatmaya bağlı edebî metinler, araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Bu kapsamda örneklem olarak Bilge Karasu’nun Yağmurlu Kentin Güneşçisi başlıklı eseri seçilmiştir. Söz konusu metin; van Leeuwen’in sosyal aktörler sistem ağında yer alan dışlama, rol dağılımı, asimilasyon, birliktelik ve ayrışma,  belirsizleştirme ve farklılaştırma, adlandırma ve kategorize etme, işlevselleştirme ve kimliklendirme, şahsileştirme ve gayrişahsileştirme, aşırı tanımlama başlıkları çerçevesinde kodlanarak çözümlenmiştir. Çözümleme sürecinde sosyal aktör temsilleri, edebî dilin imkânları dâhilinde ele alınmış ve metnin tematik yapısıyla ilişkilendirilendirilerek anlam üretimindeki işlevleri tartışılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, van Leeuwen’in yaklaşımının edebî söylemlerin çok katmanlı doğasını çözümlemede işlevsel bir araç olduğunu ortaya koyarken; sosyal aktörler sistem ağının edebî bağlamda daha soyut ve sembolik işlevler üstlendiğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: Türk Dili ve Edebiyatı, Eleştirel Söylem Analizi, Sosyal Aktörler Yaklaşımı, Edebî Metinler, Temsil.

Keywords

Abstract

Abstract: Critical discourse analysis is an interdisciplinary approach that examines texts through the lens of social practices and argues that meaning is produced by linguistic structures and contextual conditions. Across a broad spectrum of fields -ranging from linguistics to sociology, psychology to cultural studies, and semiotics to digital media -numerous methods and tools have been developed to investigate the role of language in the production of meaning. One such method, Theo van Leeuwen’s “Social Actors Approach”, synthesises Halliday’s systemic functional linguistics and Foucault’s theory of power and knowledge, thereby shifting the focus of the social actors’ network from form to a depth centred on meaning production. This research examines the applicability of the social actors’ system network within a literary context, investigating whether it offers a systematic analytical framework for the analysis of social representations. The study seeks to answer the following fundamental questions: “Is the social actors’ system network functional in explaining the forms of representation in literary texts? How can the representation of social actors within literary language be analysed through van Leeuwen’s network categories?” Adopting a qualitative research methodology, the study presents the theoretical framework of the social actors’ network; subsequently, the functionality of these tools within literary texts is demonstrated through practical application. Literary texts that construct character-centred discourse form the scope of the research. Within this framework, Bilge Karasu’s work titled Yağmurlu Kentin Güneşçisi has been selected as the sample. The text in question was analysed by coding it within the framework of the following headings from van Leeuwen’s social actor network: exclusion, role allocation, assimilation, association and dissociation, indetermination and differentiation, nomination and categorisation, functionalisation and identification, personalisation and impersonalisation, and overdetermination. During the analysis process, representations of social actors were examined within the possibilities of literary language and their functions in meaning production were discussed by relating them to the text’s thematic structure. The findings of the research demonstrate that van Leeuwen’s approach serves as a functional tool for analysing the multi-layered nature of literary discourse; they also show that the network of social actors assumes more abstract and symbolic functions within the literary context.

Keywords

Keywords: Turkish Language and Literature, Critical Discourse Analysis, Social Actors Approach, Literary Texts, Social Actors, Representation.

Structured Abstract

Introduction and Purpose of the Study

Critical discourse analysis is an approach that examines texts within the framework of social practices and posits that meaning is produced by both linguistic structures and contextual conditions. Across this broad field -spanning from linguistics to sociology, psychology to communication, and semiotics to digital media-numerous methods and tools have been developed to examine the role of language in the production of meaning. This study aims to test the applicability of Theo van Leeuwen’s “Social Actor-System Network” model in literary contexts and to establish an analytical framework for the representation of characters and social relationships. The study also aims to expand the scope of critical discourse analysis -which in the existing literature has primarily focused on media and political discourse- to include literary texts.

Literature Review / Background

In the current literature, discourse studies generally focus on media, politics, and news texts. This study operates on the premise that this application area can be extended to the literary domain. It is anticipated that by addressing the questions "Is the Social Actor System Network functional in explaining the representation forms in literary texts?" and "How can the representation of social actors within literary language be analyzed through van Leeuwen’s system network categories?" the study will contribute both theoretically and methodologically to literary analyses with original insights.

Theoretical / Conceptual Framework

The research is based on the "Social Actors Approach" by Theo van Leeuwen, which draws upon Halliday’s systemic functional linguistics and Foucault’s understanding of power-knowledge relations. This approach deepens the social actor network by focusing on meaning production rather than form; it emphasizes questions such as why and how actors are hidden or transformed within discourse. The analysis will be conducted through strategies such as exclusion, role allocation, assimilation, association and dissociation, differentiation, categorization, functionalization, identification, personalisation, impersonalisation, overdetermination, and hyper-definition.

Methodology

The qualitative research model underpins this study, where van Leeuwen’s social actor system network is introduced as a theoretical framework and then applied to literary texts. The universe of the research consists of literary works that foreground characters at the level of discourse within Turkish literature. The selected sample is Bilge Karasu’s Yağmurlu Kentin Güneşçisi, which provides a productive ground for examining the representation forms of social actors within a literary context. During the analysis process, representations are discussed in relation to the thematic structure of the text.

Findings / Results

The findings indicate that van Leeuwen’s approach is an effective tool in analyzing the multilayered nature of literary discourses and that the categories have evolved into symbolic qualities within the literary context. The key findings are as follows:

  • Inclusion and Exclusion: In the text, the inclusion strategy is used to construct social representation that serves to legitimate and reproduce dominant discourses. In the exclusion strategy, while the backgrounding category -in which social actors maintain their existence implicitly- is seen in the text, the form of suppression that causes absolute invisibility is not included.
  • Role Allocation : Role assignment forms are included in the text with the sub-categories of activation, passivation, circumstantialisation, and possession; the ways in which social order is maintained are represented through active and passive role assignment.
  • Assimilation: In the text, the assimilation strategy has gained function as a representation mechanism that ensures the continuity of power. The aggregation subcategory is applied in representing social actors as measurable and controllable entities. The collectivisation sub-category has gained function in reflecting an internalized form of obedience in which individual identities are completely erased.
  • Association and Dissociation: The association strategy reflects a form of representation in which social actors reinforce social norms by forming temporary alliances. The consequences of deviating from social norms are met with the dissociation strategy.
  • Indetermination and Differentiation: In the indetermination strategy, the urban population is presented with generalizing discourses, distanced from their individual identities, and collective consciousness is brought to the fore. Othering discourses in the text are put forward with the differentiation strategy.
  • Nomination and Categorisation: In the text, while the phenomena of individual resistance and enlightenment are made visible with the nomination strategy, in contrast to this, categorisation has represented conformity to social norms.
  • Functionalisation and Identification: With the functionalisation and identification strategies, which present the conflict between individual resistance and social order on a metaphorical plane, individual characteristics, social relations, and actions of social actors are represented.
  • Personalisation and Impersonalisation: In the personalisation and impersonalisation strategies, which make the difference between society and individual visible, the pressure and surveillance of modern society on the individual are represented through the sub-categories of abstraction and objectivation.
  • Overdetermination: In the overdetermination strategy, in which social actors are represented by being linked to more than one role and social practice; social order and individual resistance are reflected in the text with different dimensions through the sub-categories of inversion, symbolisation, connotation, and distillation.

 

Discussion and Conclusion

The findings obtained from the textual framework presented in Yağmurlu Kentin Güneşçisi indicate that the social actors approach provides a functional framework for making representational practices in literary texts and the social relations inherent in them visible. The analysis process has shown that the categories within the system network should be considered together with the possibilities of literary language. In this context, it has been concluded that social actors within the fictional universe should not be overlooked as carriers of meaning constructed through symbolic values. In order to reach more generalizable results, it is necessary for similar studies to be applied to different texts and contexts.

 

Implications / Recommendations

van Leeuwen (2008) “representational choices” concept emphasizes that social actor representations are related more to how something is said than to what is said, and draws attention to the fact that this approach will shed light on stylistics studies. Especially in narrative texts, it can be argued that the continuities or ruptures observed in the representation forms of social actors should be addressed together with stylistic choices such as narrator and point of view, the presentation of time, lexical choices, sentence structures, etc., within the framework of multiple representational strategies, and that this will develop a deeper understanding both in terms of stylistics and the functioning of the social actors approach in literary contexts. It is considered that studies to be conducted in this direction will make important contributions to the literature. In addition, the comparative examination of social actors in literary texts of different genres also has the potential to contribute to the field. Such studies are important in that they reveal the ideological dimension of representations by showing how social actors are transformed across genres or between texts; and also in that they reveal how discursive practices are reinforced through schematic structures.

Keywords: Turkish Language and Literature, Critical Discourse Analysis, Social Actors Approach, Literary Texts, Social Actors, Representation.

Keywords: Turkish Language and Literature, Critical Discourse Analysis, Social Actors Approach, Literary Texts, Social Actors, Representation.

 

Yapılandırılmış Özet

Çalışmanın Konusu ve Amacı

Eleştirel söylem çözümlemesi; metinleri toplumsal pratikler çerçevesinde ele alan ve anlamın hem dilsel yapılar hem de bağlamsal koşullar tarafından üretildiğini benimseyen bir yaklaşımdır. Dil bilimden sosyolojiye, psikolojiden iletişime, gösterge biliminden dijital medyaya uzanan bu geniş alanda, dilin anlam üretimindeki rolünü inceleyen çok sayıda yöntem ve araç geliştirilmiştir. Bu çalışmada, Theo van Leeuwen’ın “Sosyal Aktör Sistem Ağı” modelinin edebî bağlamlardaki uygulanabilirliğinin test edilmesi; karakterlerin ve sosyal ilişkilerin temsili için analitik bir çerçevenin ortaya konulması amaçlanmaktadır.Çalışmada ayrıca, mevcut literatürde ağırlıklı olarak medya ve politika söylemlerine yönelen eleştirel söylem çözümlemesi çalışmalarının uygulama alanını edebî metinlerle genişletmeyi hedeflenmektedir.

Literatür Taraması / Arka Plan

Mevcut literatürde söylem çalışmaları genellikle medya, politika ve haber metinlerine odaklanmaktadır. Bu çalışma, söz konusu uygulama alanının edebî sahaya taşınabileceği düşüncesinden hareket eder. Çalışmanın; “Sosyal aktörler sistem ağı, edebî metinlerdeki temsil biçimlerini açıklamada işlevsel midir?” ve “Sosyal aktörlerin edebî dil içindeki temsili van Leeuwen’in sistem ağı kategorileri üzerinden nasıl çözümlenebilir?” sorularına yanıt arayarak edebî çözümlemelere kuramsal ve yöntemsel açıdan özgün katkılar sunacağı öngörülmektedir.

Kuramsal / Kavramsal Çerçeve

Araştırma, Theo van Leeuwen’in Halliday’in sistemik işlevsel dil bilimi ve Foucault’nun iktidar-bilgi ilişkileri anlayışını temel alan "Sosyal Aktörler Yaklaşımı"na dayanmaktadır. Bu yaklaşım, sosyal aktörler ağını biçimden ziyade anlam üretimi ekseninde derinleştirerek; söylemde aktörlerin hangi amaçla gizlendiği veya dönüştürüldüğü sorularını odağa alır. Çözümleme; dışlama, rol dağılımı, asimilasyon, birliktelik ve ayrışma, belirsizleştirme ve farklılaştırma, adlandırma ve kategorize etme, işlevselleştirme ve kimliklendirme, şahsileştirme ve gayrişahsileştirme ile aşırı tanımlama stratejileri üzerinden yürütülmüştür.

Yöntem

Nitel araştırma modeline dayanan çalışmada, van Leeuwen’in sosyal aktörler sistem ağının kuramsal çerçevesi sunulmuş ve ardından bu ağın edebî metinlerdeki işleyişi uygulamalı olarak incelenmiştir. Araştırmanın evrenini, Türk edebiyatında karakterleri söylem düzeyinde öne çıkaran anlatmaya bağlı edebî metinler oluşturmaktadır. Örneklem olarak seçilen Bilge Karasu’nun Yağmurlu Kentin Güneşçisi adlı eseri, sosyal aktörlerin temsil biçimlerini edebî bağlamda incelemek için verimli bir zemin sunmaktadır. Çözümleme sürecinde temsiller metnin tematik yapısıyla ilişkilendirilerek tartışılmıştır.

Bulgular / Sonuçlar

Araştırmadan elde edilen bulgular, van Leeuwen’in yaklaşımının edebî söylemlerin çok katmanlı doğasını çözümlemede işlevsel bir araç olduğunu ve kategorilerin edebî bağlamda sembolik bir niteliğe evrildiğini göstermiştir. Analizler sonucunda şu temel bulgulara ulaşılmıştır:

·        Dâhil Etme ve Dışlama: Metinde dâhil etme stratejisi, egemen söylemleri meşrulaştıran ve yeniden üretilmesine hizmet eden toplumsal temsili inşa etmek amacıyla kullanılmıştır. Dışlama stratejisinde ise metinde sosyal aktörlerin örtük biçimde varlıklarını sürdürdükleri arka plana atma kategorisi görülürken mutlak görünmezliğe sebep olan bastırma biçimine yer verilmemiştir.

·        Rol Dağılımı: Rol atama biçimleri; aktifleştirme, pasifleştirme, durumsallaştırma ve sahiplenme alt kategorileri ile metinde yer almış; aktif ve pasif rol atamasıyla toplumsal düzenin sürdürülme biçimleri temsil edilmiştir.

·        Asimilasyon: Metinde, asimilasyon stratejisi, iktidarın sürekliliğini sağlayan bir temsil mekanizması olarak işlev kazanmıştır. Kümeleşme alt kategorisine toplumsal aktörlerin ölçülebilir ve denetlenebilir varlıklar olarak temsil edilmesinde başvurulmuştur. Kolektifleştirme alt kategorisi ise bireysel kimliklerin bütünüyle silindiği içselleştirilmiş bir itaat biçiminin yansıtılmasında işlev kazanmıştır.

·        Birliktelik ve Ayrışma: Birliktelik stratejisi, metinde sosyal aktörlerin geçici ittifaklar kurarak toplumsal normları pekiştirdiği bir temsil biçimini yansıtmaktadır. Toplumsal normlardan sapmanın sonuçları ise ayrışma stratejisi ile karşılanmıştır.

·        Belirsizleştirme ve Farklılaştırma: Belirsizleştirme stratejisinde kent halkı genelleştirici söylemlerle sunularak bireysel kimliklerinden uzaklaştırılmış ve kolektif bilinç ön plana çıkarılmıştır. Metinde ötekileştirici söylemler ise farklılaşma stratejisi ile ortaya koyulmuştur.

·        Adlandırma ve Kategorize Etme: Metinde, bireysel direniş ve aydınlanma olguları adlandırma stratejisi ile görünür kılınırken buna karşılık kategorizasyon, toplumsal normlara uyumu temsil etmiştir.

·        İşlevselleştirme ve Kimliklendirme: Bireysel direniş ile toplumsal düzen arasındaki çatışmayı metaforik bir düzlemde sunan işlevselleştirme ve kimliklendirme stratejileri ile sosyal aktörlerin bireysel özellikleri, sosyal ilişkileri ve eylemleri temsil edilmiştir.

·        Şahsileştirme ve Gayrişahsileştirme: Toplum ve birey arasındaki farkı görünür kılan şahsileştirme ve gayrişahsileştirme stratejilerinde, soyutlama ve nesneleştirme alt kategorileri aracılığıyla modern toplumun birey üzerindeki baskı ve gözetimi temsil edilmiştir.

·        Aşırı Tanımlama: Sosyal aktörlerin birden fazla rol ve toplumsal pratiğe bağlanarak temsil edildiği aşırı tanımlama stratejisinde; tersine çevirme, sembolleştirme, çağrışım ve distilasyon alt kategorileri ile toplumsal düzen ve bireysel direniş farklı boyutlarıyla metne yansıtılmıştır.

 

Tartışma ve Sonuç

Yağmurlu Kentin Güneşçisi’nin sunduğu metinsel çerçeveden elde edilen bulgular, sosyal aktörler yaklaşımının edebî metinlerdeki temsil pratiklerini ve bunlara içkin toplumsal ilişkileri görünür kılmada işlevsel bir yaklaşım sunduğunu göstermektedir. Çözümleme süreci, sistem ağında yer alan kategorilerin edebî dilin imkânlarıyla birlikte düşünülmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Bu bağlamda, kurgusal evrende yer alan sosyal aktörlerin sembolik değerler üzerinden inşa edilen anlam taşıyıcıları olduğunun göz ardı edilmemesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Daha genellenebilir sonuçlara ulaşılabilmesi için benzer çalışmaların farklı metinler ve bağlamlar üzerinde denenmesi gerekmektedir.

Çıkarım ve Öneriler

van Leeuwen (2008)“temsil seçimleri” kavramı ile sosyal aktör temsillerinin ne söylendiğinden çok nasıl söylendiğiyle ilgili olduğunu ifade ederek söz konusu yaklaşımın üslup bilimi çalışmalarına da ışık tutacağına dikkat çekmektedir. Özellikle anlatmaya bağlı metinlerde, sosyal aktörlerin temsil biçimlerinde görülen süreklilik ya da kırılmalar, anlatıcı ve bakış açısı, zamanın sunumu, kelime seçimleri, cümle yapıları vb. üslup tercihlerinin çoklu temsil stratejileri çerçevesinde ele alınması hem üslup bilimi açısından hem de sosyal aktörler yaklaşımının edebî bağlamlardaki işleyişine dair derinlikli bir anlayış geliştireceği ileri sürülebilir. Bu doğrultuda yapılacak çalışmaların literatüre önemli katkılar sunacağı düşünülmektedir. Ayrıca, farklı türlerdeki edebî metinlerde sosyal aktörlerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi de alan yazınına katkı sunma potansiyeline sahiptir. Bu kapsamdaki çalışmalar, sosyal aktörlerin türler arası ya da metinler arasında nasıl dönüştüğünü göstererek temsillerin ideolojik boyutunu ortaya çıkarmakta; ayrıca söylemsel pratiklerin şematik yapılar aracılığıyla nasıl pekiştirildiğini açığa çıkarması açısından da önem taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler: Türk Dili ve Edebiyatı, Eleştirel Söylem Analizi, Sosyal Aktörler Yaklaşımı, Edebî Metinler, Temsil.

 

 

Anahtar Kelimeler: Türk Dili ve Edebiyatı, Eleştirel Söylem Analizi, Sosyal Aktörler Yaklaşımı, Edebî Metinler, Temsil.

ملخص منظم:

مقدمة والغرض من الدراسة

يُعد تحليل الخطاب النقدي نهجًا متعدد التخصصات يدرس النصوص من منظور الممارسات الاجتماعية، ويرى أن المعنى ينشأ عن كل من البنى اللغوية والظروف السياقية. وعلى نطاق واسع من المجالات — بدءًا من اللغويات إلى علم الاجتماع، ومن علم النفس إلى دراسات الاتصال، ومن علم السيميائية إلى الوسائط الرقمية — تم تطوير العديد من الأساليب والأدوات لدراسة دور اللغة في إنتاج المعنى. تهدف هذه الدراسة إلى اختبار قابلية تطبيق «شبكة نظام الفاعلين الاجتماعيين» التي طورها ثيو فان ليوين في السياقات الأدبية، وإظهار كيف يمكن تحليل تمثيل الشخصيات والعلاقات الاجتماعية في اللغة الأدبية من خلال فئات شبكة النظام هذه.

مراجعة الأدبيات / الخلفية

في الأدبيات الحالية، تركز دراسات الخطاب عمومًا على وسائل الإعلام والسياسة والنصوص الإخبارية. تنطلق هذه الدراسة من فرضية أن مجال التطبيق هذا يمكن توسيعه ليشمل المجال الأدبي. ومن المتوقع معالجة السؤال التالي: «هل تُعد شبكة نظام الفاعلين الاجتماعيين فعالة في تفسير أشكال التمثيل في النصوص الأدبية؟» وكيف يمكن تحليل تمثيل الفاعلين الاجتماعيين ضمن اللغة الأدبية من خلال فئات شبكة النظام التي وضعها فان ليوين؟ «ستسهم الدراسة نظريًّا ومنهجيًّا في التحليلات الأدبية برؤى مبتكرة.

الإطار النظري / المفاهيمي

تستند هذه الدراسة إلى «نهج الفاعلين الاجتماعيين» الذي وضعه ثيو فان ليوين، والذي يعتمد على اللغويات الوظيفية النظامية لهاليداي وفهم فوكو لعلاقات السلطة والمعرفة. يعمل هذا النهج على تعميق شبكة الفاعلين الاجتماعيين من خلال التركيز على إنتاج المعنى بدلاً من الشكل؛ ويؤكد على أسئلة مثل: لماذا وكيف يتم إخفاء الفاعلين أو تحويلهم في الخطاب. سيُجرى التحليل من خلال استراتيجيات مثل الاستبعاد، وتوزيع الأدوار، والاستيعاب، والارتباط والانفصال، والتمايز، والتصنيف، والتوظيف الوظيفي، والتحديد، والتخصيص، وإزالة الطابع الشخصي، والتحديد المفرط، والتعريف المفرط.

المنهجية

يستند هذا البحث إلى نموذج البحث النوعي، حيث يتم تقديم شبكة نظام الفاعلين الاجتماعيين لفان ليوين كإطار نظري ثم تطبيقها على النصوص الأدبية. يتألف مجال البحث من الأعمال الأدبية التي تبرز الشخصيات على مستوى الخطاب ضمن الأدب التركي. والعينة المختارة هي رواية بيلجي كاراسو Yağmurlu Kentin Güneşçisi، التي توفر أرضية مثمرة لدراسة أشكال تمثيل الفاعلين الاجتماعيين في سياق أدبي. وخلال عملية التحليل، تتم مناقشة أشكال التمثيل في ضوء البنية الموضوعية للنص.

النتائج

تشير النتائج إلى أن نهج فان ليوين يُعد أداة فعالة لتحليل الطبيعة متعددة الطبقات للخطابات الأدبية، وأن الفئات قد تطورت لتصبح صفات رمزية ضمن السياق الأدبي. وفيما يلي النتائج الرئيسية:

· الإدراج والاستبعاد: في النص، تُستخدم استراتيجية الإدراج لبناء تمثيل اجتماعي يهدف إلى إضفاء الشرعية على الخطابات السائدة وإعادة إنتاجها. تشمل استراتيجية الاستبعاد فئة «التهميش»، حيث توجد الفاعلات الاجتماعية ضمناً، لكنها لا تشمل القمع الذي يؤدي إلى الاختفاء المطلق.

· توزيع الأدوار: ترد في النص أشكال توزيع الأدوار مع الفئات الفرعية التالية: «التفعيل»، و«التخميل»، و«الظرفية»، و«الامتلاك»؛ ويتم تمثيل الطرق التي يتم بها الحفاظ على النظام الاجتماعي من خلال توزيع الأدوار النشطة والسلبية.

· الاستيعاب: في النص، اكتسبت استراتيجية الاستيعاب وظيفة آلية تمثيل تضمن استمرارية السلطة. تُطبق الفئة الفرعية «التجميع» لتمثيل الفاعلين الاجتماعيين ككيانات قابلة للقياس والتحكم. واكتسبت الفئة الفرعية «التجميع الجماعي» وظيفة في تجسيد شكل داخلي من أشكال الطاعة يتم فيه محو الهويات الفردية تمامًا.

· الارتباط والانفصال: تعكس استراتيجية الارتباط شكلاً من أشكال التمثيل يعزز فيه الفاعلون الاجتماعيون المعايير الاجتماعية من خلال تشكيل تحالفات مؤقتة. عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. من خلال استراتيجية الانفصال. تتناول استراتيجية الانفصال عواقب الانحراف عن الأعراف الاجتماعية. باستخدام استراتيجية الانفصال.

· عدم التحديد والتمييز: تقدم استراتيجية عدم التحديد للسكان الحضريين خطابات تعميمية تبعدهم عن هوياتهم الفردية، وتسلط الضوء على الوعي الجماعي. أما الخطابات التي تُظهر «الآخر» في النص، فتُطرح باستخدام استراتيجية التمييز.

· التسمية والتصنيف: في النص، تظهر ظواهر المقاومة الفردية والتنوير من خلال استراتيجية التسمية، بينما يُصوَّر التكيف مع الأعراف الاجتماعية من خلال التصنيف.

· الوظيفية والتماهي: من خلال استراتيجيتي الوظيفية والتماهي، اللتين تعرضان الصراع بين المقاومة الفردية والنظام الاجتماعي على المستوى المجازي، يتم تمثيل الخصائص الفردية والعلاقات الاجتماعية وأفعال الفاعلين الاجتماعيين.

· التخصيص والتجريد: في استراتيجيتي التخصيص والتجريد، اللتين تبرزان الفرق بين المجتمع والفرد، يتم تمثيل الضغط والمراقبة اللذين يمارسهما المجتمع الحديث على الفرد من خلال الفئات الفرعية للتجريد والتشييء.

· التحديد المفرط: في استراتيجية التحديد المفرط، التي يتم فيها تمثيل الفاعلين الاجتماعيين من خلال ربطهم بأكثر من دور وممارسة اجتماعية واحدة، ينعكس النظام الاجتماعي والمقاومة الفردية في النص بأبعاد مختلفة من خلال الفئات الفرعية المتمثلة في الانعكاس، والترميز، والدلالة، والتقطير.

المناقشة والخلاصة

تشير النتائج المستخلصة من الإطار النصي المقدم في Yağmurlu Kentin Güneşçisi إلى أن نهج الفاعلين الاجتماعيين يوفر إطارًا وظيفيًّا لإبراز الممارسات التمثيلية في النصوص الأدبية والعلاقات الاجتماعية الكامنة فيها. وتكشف عملية التحليل أنه ينبغي لنا النظر إلى الفئات داخل شبكة النظام جنبًا إلى جنب مع حقيقة أن الفئات داخل شبكة النظام يجب النظر إليها مع إمكانيات اللغة الأدبية.

وفي هذا السياق، تم التوصل إلى استنتاج مفاده أنه لا ينبغي إغفال الفاعلين الاجتماعيين داخل العالم الخيالي باعتبارهم ناقلين للمعنى المبني من خلال القيم الرمزية. ولتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم، يتعين إجراء دراسات مماثلة. ويعد تطبيق دراسات مماثلة على نصوص وسياقات مختلفة أمرًا ضروريًا لتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم. على نصوص وسياقات مختلفة. ويعد تطبيق دراسات مماثلة على نصوص وسياقات مختلفة أمرًا ضروريًا لتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم. على نصوص وسياقات مختلفة. يعد تطبيق دراسات مماثلة على نصوص وسياقات مختلفة أمرًا ضروريًا لتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم. على نصوص وسياقات مختلفة. يعد تطبيق دراسات مماثلة على نصوص وسياقات مختلفة أمرًا ضروريًا لتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم. على نصوص وسياقات مختلفة. يعد تطبيق دراسات مماثلة على نصوص وسياقات مختلفة أمرًا ضروريًا لتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم. على نصوص وسياقات مختلفة. يعد تطبيق دراسات مماثلة على نصوص وسياقات مختلفة أمرًا ضروريًا لتحقيق نتائج أكثر قابلية للتعميم. على نصوص وسياقات مختلفة.

الاستنتاجات / التوصيات

يؤكد مفهوم «الخيارات التمثيلية» الذي طرحه فان ليوين (2008) على أن تمثيلات الفاعلين الاجتماعيين ترتبط بكيفية قول الشيء أكثر من ارتباطها بما يُقال، ويلفت الانتباه إلى حقيقة أن هذا النهج سيلقي الضوء على دراسات الأسلوب. ويمكن القول، خاصة في النصوص السردية، إن أوجه الاستمرارية أو الانقطاع التي تُلاحظ في أشكال تمثيل الفاعلين الاجتماعيين ينبغي معالجتها جنبًا إلى جنب مع الخيارات الأسلوبية مثل الراوي والمنظور، وتقديم الزمن، والخيارات المعجمية، وتراكيب الجمل، وما إلى ذلك، في إطار استراتيجيات تمثيلية متعددة، وأن هذا النهج سيطور فهمًا أعمق سواء من حيث علم الأسلوب أو من حيث كيفية عمل نهج الفاعل الاجتماعي في السياقات الأدبية. يعتقد الباحثون أن الدراسات التي تُجرى في هذا الاتجاه ستسهم بشكل كبير في الأدبيات. الدراسات التي تُجرى في هذا الاتجاه: يتوقع الباحثون أن الدراسات التي تُجرى في هذا الاتجاه ستسهم بشكل كبير في الأدبيات. يتوقع الباحثون أن الدراسات التي تُجرى في هذا الاتجاه ستقدم إسهامات مهمة في الأدبيات. بالإضافة إلى ذلك، فإن الدراسة المقارنة للفاعلين الاجتماعيين في النصوص الأدبية من مختلف الأنواع الأدبية تنطوي أيضًا على إمكانية المساهمة في هذا المجال. تكشف الدراسات التي أُجريت في هذا الإطار عن كيفية تحول الفاعلين الاجتماعيين عبر الأنواع الأدبية وعبر النصوص، مما يجعل البعد الأيديولوجي للتمثيلات مرئيًا؛ وفي الوقت نفسه، فإنها مهمة أيضًا لأنها تسلط الضوء على كيفية إنتاج الممارسات الخطابية وتعزيزها من خلال الهياكل التخطيطية.

 

الكلمات المفتاحية: اللغة التركية وآدابها، التحليل النقدي للخطاب، نهج الفاعلين الاجتماعيين، النصوص الأدبية، الفاعلون الاجتماعيون، والتمثيل

Introduction et but de l'étude L'analyse critique du discours est une approche qui examine les textes dans le cadre des pratiques sociales et postule que le sens est produit à la fois par les structures linguistiques et les conditions contextuelles.Dans ce vaste domaine – couvrant la linguistique, la sociologie, la psychologie, la communication, la sémiotique et les médias numériques – de nombreuses méthodes et outils ont été développés pour examiner le rôle du langage dans la production de sens.Cette étude vise à tester l'applicabilité du modèle "Social Actor-System Network" de Theo van Leeuwen dans des contextes littéraires et à établir un cadre analytique pour la représentation des personnages et des relations sociales.L'étude vise également à élargir le champ d'application de l'analyse critique du discours - qui, dans la littérature existante, s'est principalement concentrée sur les médias et le discours politique - pour inclure les textes littéraires.Revue de littérature / Contexte Dans la littérature actuelle, les études du discours se concentrent généralement sur les médias, la politique et les textes d'actualité.Cette étude part du principe que ce domaine d'application peut être étendu au domaine littéraire.Il est prévu qu'en répondant aux questions "Le réseau du système d'acteurs sociaux est-il fonctionnel pour expliquer les formes de représentation dans les textes littéraires ?"et "Comment la représentation des acteurs sociaux dans le langage littéraire peut-elle être analysée à travers les catégories du réseau de van Leeuwen ?"l'étude contribuera à la fois sur le plan théorique et méthodologique aux analyses littéraires avec des perspectives originales.Cadre théorique / conceptuel La recherche s'appuie sur l'"Approche des acteurs sociaux" de Theo van Leeuwen, qui s'inspire de la linguistique systémique fonctionnelle de Halliday et de la conception foucaldienne des relations pouvoir-savoir.Cette approche approfondit le réseau d'acteurs sociaux en se concentrant sur la production de sens plutôt que sur la forme ; elle met l'accent sur des questions telles que pourquoi et comment les acteurs sont cachés ou transformés dans le discours.L'analyse sera menée à travers des stratégies telles que l'exclusion, l'attribution de rôles, l'assimilation, l'association et la dissociation, la différenciation, la catégorisation, la fonctionnalisation, l'identification, la personnalisation, la dépersonnalisation, la surdétermination et l'hyperdéfinition.Méthodologie Le modèle de recherche qualitative sous-tend cette étude, où le réseau de systèmes d'acteurs sociaux de van Leeuwen est introduit comme cadre théorique, puis appliqué à des textes littéraires.L'univers de la recherche se compose d'œuvres littéraires qui mettent en avant des personnages au niveau du discours dans la littérature turque.L'échantillon sélectionné est Yağmurlu Kentin Güneşçisi de Bilge Karasu, qui offre un terrain fertile pour examiner les formes de représentation des acteurs sociaux dans un contexte littéraire.Au cours du processus d'analyse, les représentations sont discutées en relation avec la structure thématique du texte.Résultats / Conclusions Les résultats indiquent que l'approche de van Leeuwen est un outil efficace pour analyser la nature multicouche des discours littéraires et que les catégories ont évolué en qualités symboliques dans le contexte littéraire.Les principales conclusions sont les suivantes : Inclusion et exclusion : Dans le texte, la stratégie d'inclusion est utilisée pour construire une représentation sociale qui sert à légitimer et à reproduire les discours dominants.Dans la stratégie d'exclusion, si la catégorie de mise en arrière-plan - dans laquelle les acteurs sociaux maintiennent leur existence implicitement - est présente dans le texte, la forme de suppression qui entraîne une invisibilité absolue n'est pas incluse.Attribution de rôles : Les formulaires d'attribution de rôles sont inclus dans le texte avec les sous-catégories d'activation, de passivation, de circumstantialisation et de possession ; les moyens par lesquels l'ordre social est maintenu sont représentés par l'attribution de rôles active et passive.Assimilation : Dans le texte, la stratégie d'assimilation a acquis une fonction de mécanisme de représentation qui assure la continuité du pouvoir.La sous-catégorie d'agrégation est appliquée pour représenter les acteurs sociaux comme des entités mesurables et contrôlables.La sous-catégorie de collectivisation a acquis une fonction pour refléter une forme internalisée d'obéissance dans laquelle les identités individuelles sont complètement effacées.Association et Dissociation : La stratégie d'association reflète une forme de représentation dans laquelle les acteurs sociaux renforcent les normes sociales en formant des alliances temporaires.Les conséquences de l'écart par rapport aux normes sociales sont rencontrées avec la stratégie de dissociation.Indétermination et Différenciation : Dans la stratégie d'indétermination, la population urbaine se voit présenter des discours généralisants, éloignés de ses identités individuelles, et la conscience collective est mise en avant.Les discours d'altérisation dans le texte sont avancés avec la stratégie de différenciation.Nomination et Catégorisation : Dans le texte, alors que les phénomènes de résistance individuelle et d'illumination sont rendus visibles par la stratégie de nomination, par contraste, la catégorisation a représenté la conformité aux normes sociales.Fonctionnalisation et identification : Avec les stratégies de fonctionnalisation et d'identification, qui présentent le conflit entre la résistance individuelle et l'ordre social sur un plan métaphorique, les caractéristiques individuelles, les relations sociales et les actions des acteurs sociaux sont représentées.Personnalisation et dépersonnalisation : Dans les stratégies de personnalisation et de dépersonnalisation, qui rendent visible la différence entre la société et l'individu, la pression et la surveillance de la société moderne sur l'individu sont représentées à travers les sous-catégories d'abstraction et d'objectivation.Surdétermination : Dans la stratégie de surdétermination, où les acteurs sociaux sont représentés en étant liés à plus d'un rôle et d'une pratique sociale ; l'ordre social et la résistance individuelle sont reflétés dans le texte avec différentes dimensions à travers les sous-catégories d'inversion, de symbolisation, de connotation et de distillation.Discussion et Conclusion Les résultats obtenus à partir du cadre textuel présenté dans Yağmurlu Kentin Güneşçisi indiquent que l'approche par les acteurs sociaux offre un cadre fonctionnel pour rendre visibles les pratiques de représentation dans les textes littéraires et les relations sociales qui y sont inhérentes.Le processus d'analyse a montré que les catégories au sein du réseau du système doivent être considérées conjointement avec les possibilités de la langue littéraire.Dans ce contexte, il a été conclu que les acteurs sociaux au sein de l'univers fictif ne devraient pas être négligés en tant que porteurs de sens construits à travers des valeurs symboliques.Afin d'obtenir des résultats plus généralisables, il est nécessaire que des études similaires soient appliquées à différents textes et contextes.Implications / Recommandations Le concept de "choix représentationnels" de van Leeuwen (2008) souligne que les représentations des acteurs sociaux sont davantage liées à la manière dont quelque chose est dit qu'à ce qui est dit, et attire l'attention sur le fait que cette approche éclairera les études stylistiques.Surtout dans les textes narratifs, on peut soutenir que les continuités ou les ruptures observées dans les formes de représentation des acteurs sociaux doivent être abordées conjointement avec des choix stylistiques tels que le narrateur et le point de vue, la présentation du temps, les choix lexicaux, les structures de phrases, etc., dans le cadre de stratégies de représentation multiples, et que cela permettra de développer une compréhension plus approfondie tant en termes de stylistique que du fonctionnement de l'approche des acteurs sociaux dans des contextes littéraires.Il est considéré que les études à mener dans cette direction apporteront des contributions importantes à la littérature.De plus, l'examen comparatif des acteurs sociaux dans des textes littéraires de différents genres a également le potentiel de contribuer au domaine.De telles études sont importantes en ce qu'elles révèlent la dimension idéologique des représentations en montrant comment les acteurs sociaux sont transformés à travers les genres ou entre les textes ; et aussi en ce qu'elles révèlent comment les pratiques discursives sont renforcées par des structures schématiques.Mots-clés : Langue et littérature turques, Analyse critique du discours, Approche des acteurs sociaux, Textes littéraires, Acteurs sociaux, Représentation.

Mots-clés : Langue et littérature turques, Analyse critique du discours, Approche des acteurs sociaux, Textes littéraires, Acteurs sociaux, Représentation.

Resumen Estructurado Introducción y Propósito del Estudio El análisis crítico del discurso es un enfoque que examina los textos dentro del marco de las prácticas sociales y postula que el significado es producido tanto por las estructuras lingüísticas como por las condiciones contextuales.En este amplio campo, que abarca desde la lingüística hasta la sociología, la psicología, la comunicación, la semiótica y los medios digitales, se han desarrollado numerosos métodos y herramientas para examinar el papel del lenguaje en la producción de significado.Este estudio tiene como objetivo probar la aplicabilidad del modelo "Red de Actores Sociales-Sistema" de Theo van Leeuwen en contextos literarios y establecer un marco analítico para la representación de personajes y relaciones sociales.El estudio también tiene como objetivo ampliar el alcance del análisis crítico del discurso, que en la literatura existente se ha centrado principalmente en los medios de comunicación y el discurso político, para incluir textos literarios.Revisión de la literatura / Antecedentes En la literatura actual, los estudios del discurso se centran generalmente en los medios de comunicación, la política y los textos de noticias.Este estudio opera bajo la premisa de que esta área de aplicación puede extenderse al dominio literario.Se anticipa que al abordar las preguntas "¿Es la red del sistema de actores sociales funcional para explicar las formas de representación en textos literarios?"y "¿Cómo se puede analizar la representación de los actores sociales dentro del lenguaje literario a través de las categorías de red de van Leeuwen?"el estudio contribuirá teórica y metodológicamente a los análisis literarios con ideas originales.Marco Teórico / Conceptual El estudio se basa en el "Enfoque de Actores Sociales" de Theo van Leeuwen, que se apoya en la lingüística sistémico-funcional de Halliday y la comprensión de Foucault de las relaciones de poder-conocimiento.Este enfoque profundiza la red de actores sociales centrándose en la producción de significado en lugar de la forma; enfatiza preguntas como por qué y cómo los actores están ocultos o transformados dentro del discurso.El análisis se llevará a cabo a través de estrategias como la exclusión, la asignación de roles, la asimilación, la asociación y disociación, la diferenciación, la categorización, la funcionalización, la identificación, la personalización, la despersonalización, la sobredeterminación y la hiperdefinición.Metodología El modelo de investigación cualitativa sustEl universo de la investigación está compuesto por obras literarias que destacan a los personajes a nivel del discurso dentro de la literatura turca.La muestra seleccionada es Yağmurlu Kentin Güneşçisi de Bilge Karasu, que proporciona un terreno productivo para examinar las formas de representación de los actores sociales dentro de un contexto literario.Durante el proceso de análisis, las representaciones se discuten en relación con la estructura temática del texto.Hallazgos / Resultados Los hallazgos indican que el enfoque de van Leeuwen es una herramienta eficaz para analizar la naturaleza multicapa de los discursos literarios y que las categorías han evolucionado hasta convertirse en cualidades simbólicas dentro del contexto literario.Los hallazgos clave son los siguientes: Inclusión y Exclusión: En el texto, la estrategia de inclusión se utiliza para construir representaciones sociales que sirven para legitimar y reproducir discursos dominantes.En la estrategia de exclusión, si bien la categoría de "backgrounding" -en la que los actores sociales mantienen su existencia implícitamente- se observa en el texto, no se incluye la forma de supresión que causa la invisibilidad absoluta.Asignación de roles: Los formularios de asignación de roles se incluyen en el texto con las subcategorías de activación, pasivación, circunstancialización y posesión; las formas en que se mantiene el orden social se representan a través de la asignación de roles activa y pasiva.Asimilación: En el texto, la estrategia de asimilación ha adquirido función como mecanismo de representación que garantiza la continuidad del poder.La subcategoría de agregación se aplica al representar a los actores sociales como entidades medibles y controlables.La subcategoría de colectivización ha ganado función al reflejar una forma internalizada de obediencia en la que las identidades individuales se borran por completo.Asociación y Disociación: La estrategia de asociación refleja una forma de representación en la que los actores sociales refuerzan las normas sociales formando alianzas temporales.Las consecuencias de desviarse de las normas sociales se abordan con la estrategia de disociación.Indeterminación y Diferenciación: En la estrategia de indeterminación, a la población urbana se le presentan discursos generalizadores, distanciados de sus identidades individuales, y se pone de relieve la conciencia colectiva.Los discursos de "otrificación" en el texto se presentan con la estrategia de diferenciación.Nominación y categorización: En el texto, mientras que los fenómenos de resistencia individual e iluminación se hacen visibles con la estrategia de nominación, en contraste, la categorización ha representado la conformidad con las normas sociales.Funcionalización e Identificación: Con las estrategias de funcionalización e identificación, que presentan el conflicto entre la resistencia individual y el orden social en un plano metafórico, se representan las características individuales, las relaciones sociales y las acciones de los actores sociales.Personalización e impersonalización: En las estrategias de personalización e impersonalización, que hacen visible la diferencia entre la sociedad y el individuo, la presión y la vigilancia de la sociedad moderna sobre el individuo se representan a través de las subcategorías de abstracción y objetivación.Sobredeterminación: En la estrategia de sobredeterminación, en la que los actores sociales se representan al estar vinculados a más de un rol y práctica social; el orden social y la resistencia individual se reflejan en el texto con diferentes dimensiones a través de las subcategorías de inversión, simbolización, connotación y destilación.Discusión y Conclusión Los hallazgos obtenidos del marco textual presentado en Yağmurlu Kentin Güneşçisi indican que el enfoque de los actores sociales proporciona un marco funcional para hacer visibles las prácticas representacionales en los textos literarios y las relaciones sociales inherentes a ellos.El proceso de análisis ha demostrado que las categorías dentro de la red del sistema deben considerarse junto con las posibilidades del lenguaje literario.En este contexto, se ha concluido que los actores sociales dentro del universo de ficción no deben ser pasados por alto como portadores de significado construidos a través de valores simbólicos.Para obtener resultados más generalizables, es necesario que estudios similares se apliquen a diferentes textos y contextos.Implicaciones / Recomendaciones El concepto de "elecciones representacionales" de Van Leeuwen (2008) enfatiza que las representaciones de los actores sociales están más relacionadas con cómo se dice algo que con lo que se dice, y llama la atención sobre el hecho de que este enfoque arrojará luz sobre los estudios estilísticos.Especialmente en los textos narrativos, se puede argumentar que las continuidades o rupturas observadas en las formas de representación de los actores sociales deben abordarse junto con las elecciones estilísticas como el narrador y el punto de vista, la presentación del tiempo, las elecciones léxicas, las estructuras de las oraciones, etc., dentro del marco de múltiples estrategias de representación, y que esto desarrollará una comprensión más profunda tanto en términos de estilística como del funcionamiento del enfoque de los actores sociales en contextos literarios.Se considera que los estudios que se realicen en esta dirección harán importantes contribuciones a la literatura.Además, el examen comparativo de los actores sociales en textos literarios de diferentes géneros también tiene el potencial de contribuir al campo.Tales estudios son importantes en que revelan la dimensión ideológica de las representaciones al mostrar cómo los actores sociales se transforman a través de géneros o entre textos; y también en que revelan cómo las prácticas discursivas se refuerzan a través de estructuras esquemáticas.Palabras clave: Lengua y Literatura Turcas, Análisis Crítico del Discurso, Enfoque de Actores Sociales, Textos Literarios, Actores Sociales, Representación.

Palabras clave: Lengua y Literatura Turcas, Análisis Crítico del Discurso, Enfoque de Actores Sociales, Textos Literarios, Actores Sociales, Representación.

结构化摘要 引言与研究目的 批判性话语分析是一种将文本置于社会实践框架内进行考察的方法,它认为意义是由语言结构和语境条件共同产生的。在这个广泛的领域——涵盖语言学、社会学、心理学、传播学、符号学和数字媒体——已经开发了许多方法和工具来研究语言在意义产生中的作用。本研究旨在检验Theo van Leeuwen的“社会行动者-系统网络”模型在文学语境中的适用性,并建立一个用于表征人物和社会关系的分析框架。该研究还旨在将批判性话语分析的范围——在现有文献中主要集中在媒体和政治话语——扩展到文学文本。文献综述 / 背景 在现有文献中,话语研究通常侧重于媒体、政治和新闻文本。本研究基于该应用领域可扩展至文学领域的假设。预计通过回答“社会行为者系统网络是否能有效解释文学文本中的表征形式?”这个问题,以及“如何通过范·李文的系统网络范畴来分析文学语言中社会行为者的表征?”该研究将以其独到的见解,在理论和方法上为文学分析做出贡献。理论/概念框架 本研究基于Theo van Leeuwen的“社会行动者方法”,该方法借鉴了Halliday的系统功能语言学和Foucault对权力-知识关系的理解。这种方法侧重于意义的产生而非形式,从而深化了社会行动者网络;它强调了行动者在话语中隐藏或转变的原因和方式等问题。分析将通过排除、角色分配、同化、联想与分离、差异化、分类、功能化、识别、个性化、非个性化、过度确定和超定义等策略进行。方法论 本研究以定性研究模型为基础,引入范·李乌文的社会行动者系统网络作为理论框架,并将其应用于文学文本。研究的宇宙由土耳其文学中以话语层面的人物为中心的文学作品组成。选定的样本是 Bilge Karasu 的《雨城之阳》,它为在文学背景下考察社会角色的表现形式提供了肥沃的土壤。在分析过程中,将文本的主题结构与表征联系起来进行讨论。发现/结果 研究结果表明,范·李文的方法是分析文学话语多层次性质的有效工具,并且这些类别在文学背景下已演变为象征性品质。主要发现如下:纳入与排除:在文本中,纳入策略被用来构建社会表征,以合法化和复制主流话语。在排除策略中,虽然文本中出现了背景化类别(社会行为者在其中隐含地维持其存在),但并未包含导致绝对不可见的压制形式。角色分配:文本中包含角色分配表格,其中包含激活、钝化、情境化和占有等子类别;通过主动和被动角色分配来代表维持社会秩序的方式。同化:在文本中,同化策略已成为一种确保权力延续的表征机制。聚合子类别在将社会行为者表示为可衡量和可控实体时得到应用。集体化子类别在反映一种内化的服从形式方面发挥了作用,在这种形式中,个人身份被完全抹去。关联与分离:关联策略反映了一种表征形式,在这种形式中,社会行动者通过形成临时联盟来强化社会规范。偏离社会规范的后果会招致疏远策略。不确定性与差异化:在不确定性策略中,城市人口被呈现出概括性的论述,疏远了他们的个人身份,并将集体意识推到首位。文本中的他者化论述是通过差异化策略提出的。提名与分类:在文本中,虽然提名策略使个体抵抗和启蒙的现象得以显现,但与之形成对比的是,分类则代表了对社会规范的遵从。功能化与识别:通过功能化与识别策略,在隐喻层面呈现个体抵抗与社会秩序之间的冲突,从而表现了社会行动者的个体特征、社会关系和行为。个性化与非个性化:在个性化和非个性化策略中,它们使社会与个体之间的差异显现出来,通过抽象和物化的子类别来体现现代社会对个体的压力和监控。过度决定:在过度决定策略中,社会行为者通过与一个以上的角色和社会实践相关联来体现;社会秩序和个人抵抗通过倒置、象征化、内涵和提炼等子类别在文本中以不同维度得到反映。讨论与结论 从Yağmurlu Kentin Güneşçisi中提出的文本框架中获得的发现表明,社会行动者方法为揭示文学文本中的表征实践及其固有的社会关系提供了一个功能性框架。分析过程表明,系统网络内的类别应与文学语言的可能性一起考虑。在此背景下,我们得出结论,虚构宇宙中的社会行为者不应被忽视,因为他们是通过象征价值构建意义的载体。为了获得更具普遍性的结果,有必要将类似的研究应用于不同的文本和语境。范·李乌恩 (2008) 的“表征选择”概念强调,社会行为者的表征与其说是与所说的内容有关,不如说是与如何说有关,并提请注意,这种方法将为文体学研究提供启示。尤其是在叙事文本中,可以认为,在多种表现策略的框架内,社会行为者表现形式中观察到的连续性或断裂性,应与叙述者和视角、时间呈现、词汇选择、句子结构等风格选择一起加以探讨,这将有助于在风格学和社会行为者方法在文学语境中的作用方面获得更深入的理解。在此方向上进行的研究将被认为对文献做出了重要贡献。此外,对不同体裁文学作品中的社会行为者进行比较研究,也有可能为该领域做出贡献。这类研究很重要,因为它们揭示了表征的意识形态层面,展示了社会行为者如何在不同体裁或文本之间发生转变;同时,它们也揭示了话语实践如何通过图式结构得到加强。关键词:土耳其语言文学,批判性话语分析,社会行动者方法,文学文本,社会行动者,表征。

关键词:土耳其语言文学,批判性话语分析,社会行动者方法,文学文本,社会行动者,表征。

Структурированный реферат Введение и цель исследования Критический дискурс-анализ — это подход, который рассматривает тексты в рамках социальных практик и предполагает, что смысл порождается как лингвистическими структурами, так и контекстуальными условиями.В этой широкой области — от лингвистики до социологии, от психологии до коммуникации, от семиотики до цифровых медиа — разработано множество методов и инструментов для изучения роли языка в производстве смысла.Цель данного исследования — проверить применимость модели «Сеть социальных акторов» Теодо ван Леувена в литературных контекстах и разработать аналитическую основу для представления персонажей и социальных отношений.Исследование также направлено на расширение сферы применения критического дискурс-анализа — который в существующей литературе в основном фокусировался на медийном и политическом дискурсе — для включения литературных текстов.Обзор литературы / Введение В текущей литературе исследования дискурса в основном сосредоточены на медиа, политике и новостных текстах.Данное исследование исходит из предположения, что данная область применения может быть распространена на литературную сферу.Предполагается, что, ответив на вопросы "Функциональна ли сетевая система социальных акторов для объяснения форм репрезентации в литературных текстах?"и "Как можно проанализировать представление социальных акторов в литературном языке с помощью категорий системной сети ван Лёвена?"исследование внесет теоретический и методологический вклад в литературный анализ благодаря оригинальным идеям.Теоретические / Концептуальные основы Исследование основано на «Подходе социальных акторов» Тео ван Леувена, который опирается на системно-функциональную лингвистику Холлидея и понимание Фуко взаимоотношений власти и знания.Этот подход углубляет сеть социальных акторов, фокусируясь на производстве смысла, а не на форме; он подчеркивает такие вопросы, как почему и как акторы скрываются или трансформируются в дискурсе.Анализ будет проводиться с помощью таких стратегий, как исключение, распределение ролей, ассимиляция, ассоциация и диссоциация, дифференциация, категоризация, функционализация, идентификация, персонализация, деперсонализация, сверхопределение и гипердефиниция.Методология Исследование основано на модели качественного исследования, в которой система социальных акторов ван Лёвена вводится в качестве теоретической основы, а затем применяется к литературным текстам.Вселенная исследования состоит из литературных произведений, в которых персонажи выдвигаются на первый план на уровне дискурса в турецкой литературе.Выбранный образец — «Солнечный человек дождливого города» Бильге Карасу, который представляет собой плодотворную почву для изучения форм репрезентации социальных акторов в литературном контексте.В процессе анализа представления обсуждаются в отношении тематической структуры текста.Результаты / Выводы Результаты указывают на то, что подход ван Леувена является эффективным инструментом для анализа многослойной природы литературных дискурсов и что категории эволюционировали в символические качества в литературном контексте.Ключевые выводы следующие: Включение и исключение: В тексте стратегия включения используется для построения социальных представлений, которые служат для легитимации и воспроизводства доминирующих дискурсов.В стратегии исключения, хотя в тексте присутствует фоновая категория, в которой социальные акторы неявно поддерживают свое существование, форма подавления, вызывающая абсолютную невидимость, не включена.Распределение ролей: Формы назначения ролей включены в текст с подкатегориями активации, пассивации, обстоятельственного определения и владения; способы поддержания социального порядка представлены через активное и пассивное назначение ролей.Ассимиляция: В тексте стратегия ассимиляции приобрела функцию механизма репрезентации, обеспечивающего преемственность власти.Агрегирующая подкатегория применяется при представлении социальных акторов как измеримых и контролируемых сущностей.Подкатегория коллективизации приобрела функцию отражения интернализованной формы послушания, в которой индивидуальные личности полностью стираются.Ассоциация и диссоциация: Стратегия ассоциации отражает форму репрезентации, в которой социальные акторы укрепляют социальные нормы, формируя временные союзы.Последствия отклонения от социальных норм встречаются со стратегией диссоциации.Неопределенность и дифференциация: В стратегии неопределенности городскому населению предлагаются обобщающие дискурсы, далекие от их индивидуальных идентичностей, и на первый план выходит коллективное сознание.Дискурсы об "ином" в тексте представлены с помощью стратегии дифференциации.Номинация и категоризация: В тексте, в то время как явления индивидуального сопротивления и просвещения становятся видимыми благодаря стратегии номинации, в отличие от этого, категоризация представляет собой соответствие социальным нормам.Функционализация и идентификация: Стратегии функционализации и идентификации, представляющие конфликт между индивидуальным сопротивлением и социальным порядком на метафорическом уровне, репрезентируют индивидуальные характеристики, социальные отношения и действия социальных акторов.Персонализация и деперсонализация: В стратегиях персонализации и деперсонализации, которые делают видимой разницу между обществом и индивидом, давление и наблюдение современного общества над индивидом представлены через подкатегории абстракции и объективации.Переопределение: В стратегии переопределения, в которой социальные акторы представлены как связанные с более чем одной ролью и социальной практикой; социальный порядок и индивидуальное сопротивление отражаются в тексте в различных измерениях через подкатегории инверсии, символизации, коннотации и дистилляции.Обсуждение и заключение Результаты, полученные из текстовой структуры, представленной в «Солнечном человеке дождливого города», указывают на то, что подход социальных акторов обеспечивает функциональную основу для выявления репрезентативных практик в литературных текстах и присущих им социальных отношений.Анализ показал, что категории в системной сети следует рассматривать вместе с возможностями литературного языка.В этом контексте было сделано заключение, что социальные акторы в рамках вымышленной вселенной не должны упускаться из виду как носители смысла, сконструированного через символические ценности.Чтобы получить более обобщаемые результаты, необходимо применять аналогичные исследования к различным текстам и контекстам.Последствия / Рекомендации Концепция "выбора репрезентаций" ван Леувена (2008) подчеркивает, что репрезентации социальных акторов связаны скорее с тем, *как* что-то сказано, чем с тем, *что* сказано, и привлекает внимание к тому, что этот подход прольет свет на стилистические исследования.Особенно в нарративных текстах можно утверждать, что непрерывность или разрывы, наблюдаемые в формах репрезентации социальных акторов, должны рассматриваться вместе со стилистическими выборами, такими как рассказчик и точка зрения, представление времени, лексический выбор, структуры предложений и т. д., в рамках множественных стратегий репрезентации, и что это позволит глубже понять как стилистику, так и функционирование подхода к социальным акторам в литературных контекстах.Считается, что исследования, которые будут проведены в этом направлении, внесут важный вклад в литературу.Кроме того, сравнительное исследование социальных акторов в литературных текстах разных жанров также может внести вклад в эту область.Такие исследования важны тем, что они раскрывают идеологическое измерение репрезентаций, показывая, как социальные акторы трансформируются в разных жанрах или между текстами; а также тем, что они раскрывают, как дискурсивные практики подкрепляются схематическими структурами.Ключевые слова: Турецкий язык и литература, Критический анализ дискурса, Подход социальных акторов, Литературные тексты, Социальные акторы, Репрезентация.

Ключевые слова: турецкий язык и литература, критический анализ дискурса, подход социальных акторов, литературные тексты, социальные акторы, репрезентация.

संरचित सार अध्ययन का परिचय और उद्देश्य महत्वपूर्ण प्रवचन विश्लेषण एक ऐसा दृष्टिकोण है जो सामाजिक प्रथाओं के ढांचे के भीतर ग्रंथों की जांच करता है और मानता है कि अर्थ भाषाई संरचनाओं और प्रासंगिक स्थितियों दोनों द्वारा उत्पन्न होता है।भाषा विज्ञान से लेकर समाजशास्त्र, मनोविज्ञान से लेकर संचार, और संकेत विज्ञान से लेकर डिजिटल मीडिया तक फैले इस व्यापक क्षेत्र में, अर्थ के उत्पादन में भाषा की भूमिका की जांच के लिए कई तरीके और उपकरण विकसित किए गए हैं।इस अध्ययन का उद्देश्य साहित्यिक संदर्भों में थियो वैन लीउवेन के "सोशल एक्टर-सिस्टम नेटवर्क" मॉडल की प्रयोज्यता का परीक्षण करना और पात्रों और सामाजिक संबंधों के प्रतिनिधित्व के लिए एक विश्लेषणात्मक ढांचा स्थापित करना है।यह अध्ययन महत्वपूर्ण प्रवचन विश्लेषण के दायरे का विस्तार करने का भी लक्ष्य रखता है - जो मौजूदा साहित्य में मुख्य रूप से मीडिया और राजनीतिक प्रवचन पर केंद्रित रहा है - साहित्यिक ग्रंथों को शामिल करने के लिए।साहित्य समीक्षा / पृष्ठभूमि वर्तमान साहित्य में, प्रवचन अध्ययन आम तौर पर मीडिया, राजनीति और समाचार ग्रंथों पर ध्यान केंद्रित करते हैं।यह अध्ययन इस आधार पर संचालित होता है कि इस अनुप्रयोग क्षेत्र को साहित्यिक क्षेत्र तक बढ़ाया जा सकता है।यह अनुमान लगाया गया है कि "क्या सामाजिक अभिनेता प्रणाली नेटवर्क साहित्यिक ग्रंथों में प्रतिनिधित्व रूपों की व्याख्या करने में कार्यात्मक है?" प्रश्नों का उत्तर देकरऔर "वैन लीउवेन की सिस्टम नेटवर्क श्रेणियों के माध्यम से साहित्यिक भाषा में सामाजिक अभिनेताओं के प्रतिनिधित्व का विश्लेषण कैसे किया जा सकता है?"यह अध्ययन साहित्यिक विश्लेषणों में सैद्धांतिक और पद्धतिगत दोनों तरह से मौलिक अंतर्दृष्टि का योगदान देगा।सैद्धांतिक / वैचारिक ढाँचा यह शोध "सामाजिक कर्ता दृष्टिकोण" पर आधारित है, जो थियो वैन लीउवेन द्वारा प्रस्तुत किया गया है। यह हॉलiday के सिस्टमैटिक फंक्शनल लिंग्विस्टिक्स और शक्ति-ज्ञान संबंधों की फौकॉल्ट की समझ पर आधारित है।यह दृष्टिकोण अर्थ उत्पादन पर ध्यान केंद्रित करके सामाजिक कर्ता नेटवर्क को गहरा करता है, न कि रूप पर; यह इस तरह के सवालों पर जोर देता है कि कर्ता विमर्श के भीतर क्यों और कैसे छिपे या परिवर्तित होते हैं।विश्लेषण बहिष्करण, भूमिका आवंटन, आत्मसात्करण, साहचर्य और अलगाव, विभेदन, वर्गीकरण, कार्यान्वयन, पहचान, वैयक्तिकरण, अवैयक्तिकरण, अतिनिर्धारण और अति-परिभाषा जैसी रणनीतियों के माध्यम से किया जाएगा।कार्यप्रणाली इस अध्ययन का आधार गुणात्मक अनुसंधान मॉडल है, जहाँ वैन लीउवेन की सामाजिक अभिनेता प्रणाली नेटवर्क को एक सैद्धांतिक ढांचे के रूप में पेश किया गया है और फिर साहित्यिक ग्रंथों पर लागू किया गया है।अनुसंधान का ब्रह्मांड तुर्की साहित्य के भीतर प्रवचन के स्तर पर पात्रों को सामने लाने वाले साहित्यिक कार्यों से बना है।चयनित नमूना बिलगे कारसु का यागमुरलू केंटिन गुनेश्चिसी है, जो साहित्यिक संदर्भ में सामाजिक अभिनेताओं के प्रतिनिधित्व के रूपों की जांच के लिए एक उत्पादक आधार प्रदान करता है।विश्लेषण प्रक्रिया के दौरान, पाठ की विषयगत संरचना के संबंध में अभ्यावेदन पर चर्चा की जाती है।निष्कर्ष / परिणाम निष्कर्ष बताते हैं कि वैन लीउवेन का दृष्टिकोण साहित्यिक विमर्शों की बहुस्तरीय प्रकृति का विश्लेषण करने के लिए एक प्रभावी उपकरण है और यह कि श्रेणियां साहित्यिक संदर्भ के भीतर प्रतीकात्मक गुणों में विकसित हुई हैं।मुख्य निष्कर्ष इस प्रकार हैं: समावेशन और बहिष्करण: पाठ में, प्रमुख प्रवचनों को वैध बनाने और पुन: उत्पन्न करने के उद्देश्य से सामाजिक प्रतिनिधित्व के निर्माण के लिए समावेशन रणनीति का उपयोग किया जाता है।बहिष्करण रणनीति में, जबकि पृष्ठभूमि श्रेणी - जिसमें सामाजिक कर्ता अप्रत्यक्ष रूप से अपना अस्तित्व बनाए रखते हैं - पाठ में देखी जाती है, पूर्ण अदृश्यता का कारण बनने वाला दमन का रूप शामिल नहीं है।भूमिका आवंटन: भूमिका असाइनमेंट फॉर्म को सक्रियण, निष्क्रियण, परिस्थितिजन्यकरण और अधिकार के उप-श्रेणियों के साथ पाठ में शामिल किया गया है; सामाजिक व्यवस्था बनाए रखने के तरीके सक्रिय और निष्क्रिय भूमिका असाइनमेंट के माध्यम से दर्शाए गए हैं।आत्मसात्करण: पाठ में, आत्मसात्करण रणनीति ने शक्ति की निरंतरता सुनिश्चित करने वाले प्रतिनिधित्व तंत्र के रूप में कार्य प्राप्त किया है।एग्रीगेशन उपश्रेणी को सामाजिक कर्ताओं को मापने योग्य और नियंत्रणीय संस्थाओं के रूप में प्रस्तुत करने में लागू किया जाता है।सामूहिकीकरण उप-श्रेणी ने आज्ञाकारिता के एक आंतरिक रूप को दर्शाने में कार्य प्राप्त किया है जिसमें व्यक्तिगत पहचान पूरी तरह से मिटा दी जाती है।एसोसिएशन और डिसोसिएशन: एसोसिएशन रणनीति एक प्रतिनिधित्व का रूप दर्शाती है जिसमें सामाजिक कर्ता अस्थायी गठबंधन बनाकर सामाजिक मानदंडों को सुदृढ़ करते हैं।सामाजिक मानदंडों से भटकने के परिणामों का सामना अलगाव की रणनीति से किया जाता है।अनिश्चितता और विभेदन: अनिश्चितता की रणनीति में, शहरी आबादी को सामान्यीकृत प्रवचनों के साथ प्रस्तुत किया जाता है, जो उनकी व्यक्तिगत पहचान से दूर होते हैं, और सामूहिक चेतना को सामने लाया जाता है।पाठ में अन्यीकरण विमर्श विभेदन रणनीति के साथ प्रस्तुत किए गए हैं।नामांकन और वर्गीकरण: पाठ में, जबकि व्यक्तिगत प्रतिरोध और ज्ञानोदय की घटनाओं को नामांकन रणनीति के साथ दृश्यमान बनाया गया है, इसके विपरीत, वर्गीकरण ने सामाजिक मानदंडों के अनुरूपता का प्रतिनिधित्व किया है।कार्यान्वयन और पहचान: कार्यान्वयन और पहचान रणनीतियों के साथ, जो एक रूपक तल पर व्यक्तिगत प्रतिरोध और सामाजिक व्यवस्था के बीच संघर्ष प्रस्तुत करती हैं, व्यक्तिगत विशेषताओं, सामाजिक संबंधों और सामाजिक अभिनेताओं की क्रियाओं का प्रतिनिधित्व किया जाता है।निजीकरण और अवैयक्तिकरण: निजीकरण और अवैयक्तिकरण की रणनीतियों में, जो समाज और व्यक्ति के बीच अंतर को दृश्यमान बनाती हैं, आधुनिक समाज के व्यक्ति पर दबाव और निगरानी को अमूर्तन और वस्तुकरण की उप-श्रेणियों के माध्यम से दर्शाया गया है।अतिनिर्धारण: अतिनिर्धारण रणनीति में, जिसमें सामाजिक कर्ताओं को एक से अधिक भूमिका और सामाजिक अभ्यास से जोड़कर दर्शाया जाता है; सामाजिक व्यवस्था और व्यक्तिगत प्रतिरोध को व्युत्क्रमण, प्रतीकात्मकता, अर्थ-व्यंजना और आसवन की उप-श्रेणियों के माध्यम से पाठ में विभिन्न आयामों के साथ दर्शाया गया है।चर्चा और निष्कर्ष यागमुर्लु केंटिन गुनेश्चि में प्रस्तुत पाठ्य ढांचे से प्राप्त निष्कर्ष बताते हैं कि सामाजिक अभिनेता दृष्टिकोण साहित्यिक ग्रंथों में प्रतिनिधित्व प्रथाओं और उनमें निहित सामाजिक संबंधों को दृश्यमान बनाने के लिए एक कार्यात्मक ढांचा प्रदान करता है।विश्लेषण प्रक्रिया से पता चला है कि सिस्टम नेटवर्क के भीतर की श्रेणियों पर साहित्यिक भाषा की संभावनाओं के साथ मिलकर विचार किया जाना चाहिए।इस संदर्भ में, यह निष्कर्ष निकाला गया है कि काल्पनिक ब्रह्मांड के भीतर सामाजिक अभिनेताओं को प्रतीकात्मक मूल्यों के माध्यम से निर्मित अर्थ के वाहक के रूप में नजरअंदाज नहीं किया जाना चाहिए।अधिक सामान्य परिणाम प्राप्त करने के लिए, समान अध्ययनों को विभिन्न ग्रंथों और संदर्भों पर लागू करना आवश्यक है।वैन लीउवेन (2008) की "प्रतिनिधित्व विकल्प" की अवधारणा इस बात पर जोर देती है कि सामाजिक कर्ताओं का प्रतिनिधित्व, कही गई बात से अधिक इस बात से संबंधित है कि बात कैसे कही गई है, और इस तथ्य पर ध्यान आकर्षित करती है कि यह दृष्टिकोण शैलीगत अध्ययनों पर प्रकाश डालेगा।विशेष रूप से कथात्मक ग्रंथों में, यह तर्क दिया जा सकता है कि सामाजिक अभिनेताओं के प्रतिनिधित्व रूपों में देखे गए निरंतरता या दरार को कथावाचक और दृष्टिकोण, समय की प्रस्तुति, शाब्दिक विकल्प, वाक्य संरचनाओं आदि जैसी शैलीगत पसंदों के साथ, कई प्रतिनिधित्व रणनीतियों के ढांचे के भीतर संबोधित किया जाना चाहिए, और यह कि यह शैलीगत और साहित्यिक संदर्भों में सामाजिक अभिनेताओं के दृष्टिकोण के कामकाज दोनों के संदर्भ में गहरी समझ विकसित करेगा।यह माना जाता है कि इस दिशा में किए जाने वाले अध्ययन साहित्य में महत्वपूर्ण योगदान देंगे।इसके अतिरिक्त, विभिन्न शैलियों के साहित्यिक ग्रंथों में सामाजिक अभिनेताओं की तुलनात्मक परीक्षा भी इस क्षेत्र में योगदान करने की क्षमता रखती है।ऐसे अध्ययन इसलिए महत्वपूर्ण हैं क्योंकि वे सामाजिक कर्ताओं को विभिन्न शैलियों या ग्रंथों के बीच रूपांतरित होते हुए दिखाकर प्रतिनिधित्व के वैचारिक आयाम को प्रकट करते हैं; और इसलिए भी कि वे दर्शाते हैं कि कैसे योजनाबद्ध संरचनाओं के माध्यम से प्रवचन प्रथाओं को मजबूत किया जाता है।कीवर्ड: तुर्की भाषा और साहित्य, क्रिटिकल डिस्कोर्स एनालिसिस, सोशल एक्टर्स अप्रोच, साहित्यिक ग्रंथ, सामाजिक कर्ता, प्रतिनिधित्व।

कीवर्ड: तुर्की भाषा और साहित्य, क्रिटिकल डिस्कोर्स एनालिसिस, सोशल एक्टर्स अप्रोच, साहित्यिक ग्रंथ, सामाजिक कर्ता, प्रतिनिधित्व।

Article Statistics

Number of reads 77
Number of downloads 14

Share

Turkish Studies - Language and Literature
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.