Abstract

Araştırma, güzel sanatlar liselerinde görev yapan gitar öğretmenlerinin, öğrencilerin müzik performans kaygısına ilişkin deneyimlerini ve kaygının azaltılmasına yönelik çözüm önerilerini incelemeyi amaçlamıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden Olgu bilim (fenomenoloji) deseniyle yürütülen çalışmada, amaca yönelik örneklem deseni ile 2024–2025 eğitim-öğretim yılında 24 gitar öğretmeni belirlenerek yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve veriler analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları müzik performans kaygısının hem öğrencilerin hem de öğretmenlerin sahne performanslarını olumsuz etkilediğini göstermektedir. Öğrencilerin sahne performanslarını müzik performans kaygısı, eser hâkimiyeti ve deneyim eksikliği başta olmak üzere çeşitli faktörler etkilerken, öğretmenlerin çevresel ve sosyal faktörlere duyarlı oldukları da belirlenmiştir. Öğretmenler, mesleki eğitim süreçlerinde müzik performans kaygısı eğitimini almayı arzulamakta ve bilgi edinmeye yönelik yüksek bir motivasyon sergilemekle birlikte bilgiye ulaşamadıkları, mesleki ve sahne deneyimi edinene kadar zaman kaybettiklerini ve öğrencilere yeterli destek sağlayamadıklarını düşündükleri belirlenmiştir. Aynı zamanda çalgı eğitimi (gitar) ders kitaplarında müzik performans kaygısı yönetimi içeriklerinin bulunmadığı ve öğrencileri rahatlatmaya yönelik, gevşeme ile bedensel uygulamaların öğretim süreçlerine yeterince entegre edilemediği tespit edilmiştir. Üstelik araştırma verileri müzik performans kaygısı yönetimi eğitiminin hem öğretmenler hem de öğrenciler için kritik öneme sahip olduğunu, özellikle öğrenciler için güzel sanatlar lisesi 9. sınıfta uygulanmasının gerekli olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırmada öğretmenlerin deneyimleri ve bulgular doğrultusunda çözüm önerileri sunulmuştur.

Abstract

The research aimed to examine the experiences of guitar teachers working in fine arts high schools regarding students' performance anxiety in music and their proposed solutions for reducing this anxiety. Conducted using the phenomenological approach, a qualitative research method, the study involved semi-structured interviews with 24 guitar teachers selected through purposive sampling during the 2024–2025 academic year, and the data were analysed. The research results show that music performance anxiety negatively affects both students' and teachers' stage performances. While various factors, primarily music performance anxiety, mastery of the piece, and lack of experience, affect students' stage performances, it was also determined that teachers are sensitive to environmental and social factors. Teachers desire to receive training on music performance anxiety during their professional education and demonstrate high motivation to acquire knowledge. However, it was determined that they cannot access this knowledge, lose time until they gain professional and stage experience, and feel they cannot provide sufficient support to students. At the same time, it has been determined that music performance anxiety management content is not included in instrument education (guitar) textbooks and that relaxation and physical applications aimed at comforting students are not sufficiently integrated into the teaching processes. Moreover, the research data reveals that music performance anxiety management training is of critical importance for both teachers and students, and that it is particularly necessary for students in the 9th grade of fine arts high schools. The study presents solutions based on the teachers' experiences and findings.

Structured Abstract:

Music performance is a multi-layered process shaped not only by the correct rendition of notes but also by the performer's technical skill and interpretative power. However, despite a meticulous and dedicated preparation process, performers may experience anxiety related to cognitive, psychological, and physiological arousal during music performance, even as they reflect their technical and emotional competence. This condition, described in the literature as Music Performance Anxiety (MPA), can negatively affect students' stage competence, self-confidence, and musical development. In this context, the aim of this study is to reveal the experiences of guitar teachers working in fine arts high schools regarding their students' music performance anxiety and their suggestions for reducing it. The study examined the effects of students' preparation processes for the stage, their attitudes and behaviours during performance, and individual, pedagogical, and environmental factors on music performance anxiety, based on teachers' views. It also examined the contribution of methods and strategies used in guitar education to students' stage competence development and anxiety management skills.

In this regard, the study sought answers to the following questions:

What are the experiences of guitar teachers regarding the fundamental factors affecting the musical performance anxiety of students receiving guitar education at fine arts high schools?

What solutions do guitar teachers at fine arts high schools propose to alleviate students' musical performance anxiety?

The study is significant in that it highlights musical performance anxiety as an important problem area in students' educational process and proposes solutions based on teacher experiences.

The literature on music performance anxiety shows that many researchers use the terms “stage fright", “performance anxiety", and “music performance anxiety” interchangeably (Kenny, 2009, p. 7). Rae and McCambridge (2004, p. 437) have shown that music performance anxiety does not naturally diminish over time. Osborne and Kenny (2005, p. 725) state that music performance anxiety (MPA) is a distressing experience for musicians of all ages, while Nicholson, Cody and Beck (2015, p. 438) and Ryan (2005, p. 331) found that music performance anxiety is a common problem for musicians. The literature further indicates that adults, adolescents (Papageorgi, 2021, p. 1), children, amateur and professional musicians (Kenny, Driscoll & Ackermann, 2014, p. 210), music teachers (González, Blanco-Piñeiro & Diaz-Pereira, 2018, p. 831; Papageorgi, Creech & Welch, 2013, p. 18), and music students experience intense music performance anxiety (Cox & Kenardy, 1993, p. 49; Osborne & Kenny, 2008, p. 447; Zinn, McCain & Zinn, 2000, pp. 65-71). Papageorgi (2021, p. 1) noted that adolescence has been reported as a critical developmental stage during which individuals become more vulnerable to music performance anxiety (MPA). Fehm and Schmidt (2006, p. 98) examined performance anxiety in a study of gifted adolescent music students aged 15-19 and found that performance anxiety was experienced at a high frequency among these students. Similarly, Osborne and Kenny (2005, p. 725), in their study with 381 young musicians aged 12-19, stated that students experiencing high levels of anxiety were negatively affected in their performance.

The literature shows that there are limited studies that directly address the experiences of guitar students' music performance anxiety from the teachers' perspective. In this context, the present study aims to reveal both the causes of anxiety and possible solutions based on the experiences of guitar teachers; in this respect, it fills a gap in the literature and contributes to the field. This research was conducted using the qualitative research method of phenomenology, aiming to describe the physical, behavioural, and cognitive dimensions of the factors affecting the music performance anxiety of students receiving guitar education in fine arts high schools, based on the teachers' experiences. In the study, 24 guitar teachers were identified for the 2024–2025 academic year using a purposive sampling design. Semi-structured interviews were conducted to reveal the teachers' experiences and views in depth, and the qualitative data obtained were examined using descriptive analysis and content analysis techniques. With this methodological approach, a comprehensive understanding of music performance anxiety based on the experiences of guitar teachers was developed, and the systematic presentation of solution proposals was targeted. The research findings reveal that, based on the experiences of guitar teachers at fine arts high schools, guitar students' music performance anxiety negatively affects their stage performances in multiple dimensions and that this situation is experienced as a widespread and intense problem. Furthermore, music performance anxiety causes trembling in students. Fine arts high school guitar teachers have stated that the main factors affecting stage performance are mastery of the piece, performance anxiety, lack of experience, individual factors, audience pressure, mastery of the instrument, and a lack of rehearsal. They stated that guitar teaching materials lack elements addressing music performance anxiety management, resulting in significant knowledge gaps and failing to contribute to students' ability to manage their music performance anxiety. The research findings show that the vast majority of guitar teachers at fine arts high schools frequently and intensely experience anxiety related to music performance. It also reveals that guitar teachers did not receive any training on managing music performance anxiety during their student years and developed various individual strategies to manage it based on their experiences. Overall, the findings show that the lack of training in managing music performance anxiety among participating guitar teachers leads to deficiencies in both their professional competence and their approach to students. However, guitar teachers also stated that these limitations facilitated their empathetic approach to students and contributed to the development of a more tolerant attitude towards them.

The study proposes the following solutions based on the teachers' experiences and findings.

Educational videos on managing performance anxiety in music could be added to the Ministry of National Education's Education Information Network (EBA).

Instrument (guitar) education textbooks could include QR code applications or internet links that direct students to informative content on managing music performance anxiety.

Higher education music education and teacher training programmes can incorporate courses that focus on performance anxiety or general anxiety/stress management.

Yapılandırılmış Özet:

Müzik icrası, yalnızca notaların doğru bir şekilde çalınmasıyla değil, aynı zamanda icracının teknik becerisi ve yorumlama gücüyle de şekillenen çok katmanlı bir süreçtir. Bununla birlikte, titiz ve özverili bir hazırlık sürecine rağmen, icracılar teknik ve duygusal yeterliliklerini sergilerken bile müzik icrası sırasında bilişsel, psikolojik ve fizyolojik uyarılma ile ilgili kaygı yaşayabilirler. Literatürde Müzik Performans Kaygısı (MPA) olarak tanımlanan bu durum, öğrencilerin sahne yeterliliklerini, özgüvenlerini ve müzikal gelişimlerini olumsuz etkileyebilir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, güzel sanatlar liselerinde görev yapan gitar öğretmenlerinin, öğrencilerinin müzik performans kaygısı konusundaki deneyimlerini ve bu kaygıyı azaltmaya yönelik önerilerini ortaya koymaktır. Çalışma, öğretmenlerin görüşlerine dayanarak öğrencilerin sahneye hazırlık süreçlerinin, performans sırasındaki tutum ve davranışlarının yanı sıra bireysel, pedagojik ve çevresel faktörlerin müzik performans kaygısı üzerindeki etkilerini incelemiştir. Ayrıca, gitar eğitiminde kullanılan yöntem ve stratejilerin, öğrencilerin sahne yeterliliklerinin gelişimine ve kaygı yönetimi becerilerine katkısını da ele almıştır.

Bu bağlamda, çalışma aşağıdaki sorulara yanıt aramıştır:

Güzel sanatlar liselerinde gitar eğitimi alan öğrencilerin müzik performans kaygısını etkileyen temel faktörler konusunda gitar öğretmenlerinin deneyimleri nelerdir?

Güzel sanatlar liselerindeki gitar öğretmenleri, öğrencilerin müzik performans kaygısını hafifletmek için hangi çözümleri önermektedir?

Çalışma, müzik performans kaygısını öğrencilerin eğitim sürecindeki önemli bir sorun alanı olarak öne çıkarması ve öğretmenlerin deneyimlerine dayalı çözümler önermesi bakımından önemlidir.

Müzik performans kaygısı ile ilgili literatür, birçok araştırmacının “sahne korkusu”, “performans kaygısı” ve “müzik performans kaygısı” terimlerini birbirinin yerine kullandığını göstermektedir (Kenny, 2009, s. 7). Rae ve McCambridge (2004, s. 437), müzik performans kaygısının zamanla kendiliğinden azalmadığını ortaya koymuştur. Osborne ve Kenny (2005, s. 725), müzik performans kaygısının (MPA) her yaştan müzisyen için sıkıntı verici bir deneyim olduğunu belirtirken, Nicholson, Cody ve Beck (2015, s. 438) ile Ryan (2005, s. 331) ise müzik performans kaygısının müzisyenler için yaygın bir sorun olduğunu tespit etmiştir. Literatür ayrıca yetişkinlerin, ergenlerin (Papageorgi, 2021, s. 1), çocukların, amatör ve profesyonel müzisyenlerin (Kenny, Driscoll & Ackermann, 2014, s. 210), müzik öğretmenlerinin (González, Blanco-Piñeiro & Diaz-Pereira, 2018, s. 831; Papageorgi, Creech & Welch, 2013, s. 18) ve müzik öğrencilerinin yoğun müzik performans kaygısı yaşadığını ortaya koymaktadır (Cox & Kenardy, 1993, s. 49; Osborne & Kenny, 2008, s. 447; Zinn, McCain & Zinn, 2000, s. 65-71). Papageorgi (2021, s. 1), ergenliğin, bireylerin müzik performans kaygısına (MPA) karşı daha savunmasız hale geldiği kritik bir gelişim aşaması olarak bildirildiğini belirtmiştir. Fehm ve Schmidt (2006, s. 98), 15-19 yaş arası üstün yetenekli ergen müzik öğrencileriyle yaptıkları bir çalışmada performans kaygısını incelemiş ve bu öğrenciler arasında performans kaygısının yüksek sıklıkta yaşandığını tespit etmiştir. Benzer şekilde, Osborne ve Kenny (2005, s. 725), 12-19 yaş arası 381 genç müzisyenle yaptıkları çalışmada, yüksek düzeyde kaygı yaşayan öğrencilerin performanslarının olumsuz etkilendiğini belirtmişlerdir.

Literatürde, gitar öğrencilerinin müzik performans kaygısı deneyimlerini öğretmenlerin bakış açısıyla doğrudan ele alan çalışmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma gitar öğretmenlerinin deneyimlerine dayanarak hem kaygının nedenlerini hem de olası çözümleri ortaya koymayı amaçlamaktadır; bu açıdan literatürdeki bir boşluğu doldurmakta ve alana katkı sağlamaktadır. Bu araştırma, fenomenoloji adlı nitel araştırma yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiş olup, öğretmenlerin deneyimlerine dayanarak güzel sanatlar liselerinde gitar eğitimi alan öğrencilerin müzik performans kaygısını etkileyen faktörlerin fiziksel, davranışsal ve bilişsel boyutlarını betimlemeyi amaçlamıştır. Çalışmada, 2024–2025 akademik yılı için amaçlı örnekleme tasarımı kullanılarak 24 gitar öğretmeni belirlenmiştir. Öğretmenlerin deneyimlerini ve görüşlerini derinlemesine ortaya çıkarmak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen nitel veriler, betimsel analiz ve içerik analizi teknikleri kullanılarak incelenmiştir. Bu metodolojik yaklaşımla, gitar öğretmenlerinin deneyimlerine dayalı olarak müzik performans kaygısına ilişkin kapsamlı bir anlayış geliştirilmiş ve çözüm önerilerinin sistematik bir şekilde sunulması hedeflenmiştir. Araştırma bulguları, güzel sanatlar liselerindeki gitar öğretmenlerinin deneyimlerine dayanarak, gitar öğrencilerinin müzik performans kaygısının sahne performanslarını birçok boyutta olumsuz etkilediğini ve bu durumun yaygın ve yoğun bir sorun olarak yaşandığını ortaya koymaktadır. Ayrıca, müzik performans kaygısı öğrencilerde titremeye neden olmaktadır. Güzel sanatlar lisesindeki gitar öğretmenleri, sahne performansını etkileyen başlıca faktörlerin eserin ustaca icrası, performans kaygısı, deneyim eksikliği, bireysel faktörler, seyirci baskısı, enstrümanın ustaca kullanılması ve prova eksikliği olduğunu belirtmişlerdir. Gitar öğretim materyallerinde müzik performans kaygısı yönetimine yönelik unsurların eksik olduğunu ifade etmişler; bu durumun önemli bilgi boşluklarına yol açtığını ve öğrencilerin müzik performans kaygısını yönetme becerilerine katkıda bulunamadığını belirtmişlerdir. Araştırma bulguları, güzel sanatlar liselerindeki gitar öğretmenlerinin büyük çoğunluğunun müzik performansı ile ilgili kaygıyı sık ve yoğun bir şekilde yaşadığını göstermektedir. Ayrıca, gitar öğretmenlerinin öğrenci yıllarında müzik performansı kaygısını yönetme konusunda herhangi bir eğitim almadıkları ve deneyimlerine dayanarak bunu yönetmek için çeşitli bireysel stratejiler geliştirdikleri ortaya çıkmıştır. Genel olarak, bulgular, katılımcı gitar öğretmenleri arasında müzik performansı kaygısını yönetme konusunda eğitim eksikliğinin hem mesleki yeterliliklerinde hem de öğrencilere yaklaşımlarında yetersizliklere yol açtığını göstermektedir. Bununla birlikte, gitar öğretmenleri bu sınırlamaların öğrencilere karşı empatik yaklaşımlarını kolaylaştırdığını ve onlara karşı daha hoşgörülü bir tutum geliştirilmesine katkıda bulunduğunu da belirtmişlerdir.

Çalışma, öğretmenlerin deneyimleri ve bulgulara dayanarak aşağıdaki çözümleri önermektedir.

Müzikte performans kaygısını yönetmeye yönelik eğitim videoları, Milli Eğitim Bakanlığı’nın Eğitim Bilgi Ağı’na (EBA) eklenebilir.

Enstrüman (gitar) eğitim ders kitaplarına, öğrencileri müzik performans kaygısının yönetilmesine ilişkin bilgilendirici içeriğe yönlendiren QR kod uygulamaları veya internet bağlantıları dahil edilebilir.

Yükseköğretimdeki müzik eğitimi ve öğretmen yetiştirme programlarına, performans kaygısı veya genel kaygı/stres yönetimine odaklanan dersler dahil edilebilir.

يُعد الأداء الموسيقي عملية متعددة الأبعاد لا تتشكل فقط من خلال الأداء الصحيح للنوتات الموسيقية، بل أيضًا من خلال المهارة الفنية للمؤدي وقدرته على التفسير. ومع ذلك، وعلى الرغم من عملية التحضير الدقيقة والمتفانية، قد يعاني المؤدون من القلق المرتبط بالاستثارة المعرفية والنفسية والفسيولوجية أثناء الأداء الموسيقي، حتى في الوقت الذي يعكسون فيه كفاءتهم الفنية والعاطفية. هذه الحالة، التي توصف في الأدبيات بـ«قلق الأداء الموسيقي» (MPA)، يمكن أن تؤثر سلبًا على كفاءة الطلاب على المسرح، وثقتهم بأنفسهم، وتطورهم الموسيقي. وفي هذا السياق، تهدف هذه الدراسة إلى الكشف عن تجارب معلمي الجيتار العاملين في المدارس الثانوية للفنون الجميلة فيما يتعلق بقلق الأداء الموسيقي لدى طلابهم واقتراحاتهم للحد منه. بحثت الدراسة تأثيرات عمليات إعداد الطلاب للظهور على المسرح، ومواقفهم وسلوكياتهم أثناء الأداء، بالإضافة إلى العوامل الفردية والتربوية والبيئية على قلق الأداء الموسيقي، استنادًا إلى آراء المعلمين. كما بحثت في مساهمة الأساليب والاستراتيجيات المستخدمة في تعليم الجيتار في تنمية كفاءة الطلاب على المسرح ومهاراتهم في إدارة القلق.

وفي هذا الصدد، سعت الدراسة إلى الإجابة عن الأسئلة التالية:

ما هي تجارب معلمي الجيتار فيما يتعلق بالعوامل الأساسية التي تؤثر على قلق الأداء الموسيقي لدى الطلاب الذين يتلقون تعليم الجيتار في المدارس الثانوية للفنون الجميلة؟

ما هي الحلول التي يقترحها معلمو الجيتار في المدارس الثانوية للفنون الجميلة للتخفيف من قلق الأداء الموسيقي لدى الطلاب؟

تكتسب هذه الدراسة أهميتها من حيث أنها تسلط الضوء على قلق الأداء الموسيقي باعتباره مجالًا مهمًا من مجالات المشاكل في العملية التعليمية للطلاب، وتقترح حلولًا تستند إلى تجارب المعلمين.

تُظهر الأدبيات المتعلقة بقلق الأداء الموسيقي أن العديد من الباحثين يستخدمون مصطلحات «رهاب المسرح» و«قلق الأداء» و«قلق الأداء الموسيقي» بشكل متبادل (Kenny، 2009، ص. 7). وقد أظهر راي وماكامبريدج (2004، ص. 437) أن قلق الأداء الموسيقي لا يتضاءل بشكل طبيعي بمرور الوقت. يذكر أوسبورن وكيني (2005، ص. 725) أن قلق الأداء الموسيقي (MPA) يمثل تجربة مزعجة للموسيقيين من جميع الأعمار، في حين وجد نيكلسون وكودي وبيك (2015، ص. 438) ورايان (2005، ص. 331) أن قلق الأداء الموسيقي يمثل مشكلة شائعة لدى الموسيقيين. وتشير الأدبيات كذلك إلى أن البالغين والمراهقين (باباجورجي، 2021، ص. 1)، والأطفال، والموسيقيين الهواة والمحترفين (كيني، دريسكول وأكرمان، 2014، ص. 210)، ومعلمي الموسيقى (غونزاليس، بلانكو-بينيرو ودياز-بيريرا، 2018، ص. 831؛ باباجورجي، كريتش وويلش، 2013، ص. 18)، وطلاب الموسيقى يعانون من قلق شديد من الأداء الموسيقي (كوكس وكيناردي، 1993، ص. 49؛ أوزبورن وكيني، 2008، ص. 447؛ زين، ماكين وزين، 2000، ص. 65-71). وأشار باباجورجي (2021، ص. 1) إلى أن مرحلة المراهقة تُعتبر مرحلة نمو حاسمة يصبح خلالها الأفراد أكثر عرضة لقلق الأداء الموسيقي (MPA). وقد درس فيهم وشميدت (2006، ص. 98) قلق الأداء في دراسة شملت طلاب موسيقى موهوبين في سن المراهقة تتراوح أعمارهم بين 15 و19 عامًا، ووجدوا أن قلق الأداء كان شائعًا بدرجة كبيرة بين هؤلاء الطلاب. وبالمثل، ذكر أوزبورن وكيني (2005، ص. 725)، في دراستهما التي شملت 381 موسيقيًا شابًا تتراوح أعمارهم بين 12 و19 عامًا، أن الطلاب الذين يعانون من مستويات عالية من القلق تأثر أداؤهم سلبًا.

وتُظهر الأدبيات أن هناك دراسات محدودة تتناول بشكل مباشر تجارب قلق الأداء الموسيقي لدى طلاب الجيتار من منظور المعلمين. وفي هذا السياق، تهدف الدراسة الحالية إلى الكشف عن أسباب القلق والحلول الممكنة استنادًا إلى تجارب معلمي الجيتار؛ وبهذا الصدد، فإنها تسد فجوة في الأدبيات وتساهم في هذا المجال. أُجري هذا البحث باستخدام المنهج البحثي النوعي المتمثل في الظواهرية، بهدف وصف الأبعاد الجسدية والسلوكية والمعرفية للعوامل المؤثرة على قلق الأداء الموسيقي لدى الطلاب الذين يتلقون تعليم الجيتار في المدارس الثانوية للفنون الجميلة، استنادًا إلى تجارب المعلمين. في هذه الدراسة، تم تحديد 24 مدرسًا للغيتار للعام الدراسي 2024–2025 باستخدام تصميم عينة هادفة. وأُجريت مقابلات شبه منظمة للكشف عن تجارب المعلمين وآرائهم بعمق، وتم فحص البيانات النوعية التي تم الحصول عليها باستخدام تقنيات التحليل الوصفي وتحليل المحتوى. ومن خلال هذا النهج المنهجي، تم تطوير فهم شامل لقلق الأداء الموسيقي استنادًا إلى تجارب مدرسي الغيتار، واستُهدف العرض المنهجي لمقترحات الحلول. تكشف نتائج البحث أنه، استنادًا إلى تجارب معلمي الجيتار في المدارس الثانوية للفنون الجميلة، يؤثر قلق الأداء الموسيقي لدى طلاب الجيتار سلبًا على أدائهم على المسرح في أبعاد متعددة، وأن هذه الحالة تُعتبر مشكلة واسعة الانتشار وشديدة الحدة. علاوة على ذلك، يتسبب قلق الأداء الموسيقي في إصابة الطلاب بالارتعاش. وقد أشار مدرسو الجيتار في المدارس الثانوية للفنون الجميلة إلى أن العوامل الرئيسية التي تؤثر على الأداء على المسرح هي إتقان المقطوعة، وقلق الأداء، وقلة الخبرة، والعوامل الفردية، وضغط الجمهور، وإتقان العزف على الآلة، وقلة التمرين. كما أشاروا إلى أن المواد التعليمية الخاصة بالجيتار تفتقر إلى العناصر التي تتناول إدارة قلق الأداء الموسيقي، مما يؤدي إلى ثغرات معرفية كبيرة وعدم المساهمة في تنمية قدرة الطلاب على إدارة قلق الأداء الموسيقي لديهم. تُظهر نتائج البحث أن الغالبية العظمى من معلمي الجيتار في المدارس الثانوية للفنون الجميلة يعانون بشكل متكرر ومكثف من القلق المرتبط بالأداء الموسيقي. كما تكشف النتائج أن معلمي الجيتار لم يتلقوا أي تدريب على إدارة القلق من الأداء الموسيقي خلال سنوات دراستهم، وقاموا بتطوير استراتيجيات فردية متنوعة لإدارته بناءً على تجاربهم. وبشكل عام، تُظهر النتائج أن الافتقار إلى التدريب على إدارة القلق من الأداء الموسيقي بين معلمي الجيتار المشاركين يؤدي إلى أوجه قصور في كل من كفاءتهم المهنية ونهجهم تجاه الطلاب. ومع ذلك، ذكر معلمو الجيتار أيضًا أن هذه القيود سهّلت نهجهم المتعاطف تجاه الطلاب وساهمت في تطوير موقف أكثر تسامحًا تجاههم.

تقترح الدراسة الحلول التالية استنادًا إلى تجارب المعلمين ونتائج الدراسة.

يمكن إضافة مقاطع فيديو تعليمية حول إدارة القلق من الأداء الموسيقي إلى شبكة المعلومات التعليمية (EBA) التابعة لوزارة التربية الوطنية.

ويمكن أن تتضمن الكتب المدرسية لتعليم العزف على الآلات الموسيقية (الجيتار) تطبيقات رموز الاستجابة السريعة (QR) أو روابط إنترنت توجه الطلاب إلى محتوى إعلامي حول إدارة القلق من الأداء الموسيقي.

كما يمكن لبرامج التعليم الموسيقي وتدريب المعلمين في مرحلة التعليم العالي أن تضم مقررات تركز على القلق من الأداء أو إدارة القلق/التوتر بشكل عام.

Résumé Structuré:

L'interprétation musicale est un processus à plusieurs niveaux, qui ne repose pas uniquement sur la reproduction fidèle des notes, mais également sur les compétences techniques et la capacité d'interprétation de l'interprète. Cependant, malgré une préparation minutieuse et assidue, les interprètes peuvent ressentir une anxiété liée à une activation cognitive, psychologique et physiologique pendant l'interprétation musicale, même lorsqu'ils font preuve de leurs compétences techniques et émotionnelles. Ce phénomène, décrit dans la littérature sous le nom d’« anxiété liée à l’interprétation musicale » (MPA), peut avoir un impact négatif sur les performances scéniques des élèves, leur confiance en eux et leur développement musical. Dans ce contexte, l’objectif de cette étude est de mettre en lumière les expériences des professeurs de guitare exerçant dans des lycées d’arts plastiques concernant l’anxiété liée à l’interprétation musicale de leurs élèves, ainsi que leurs suggestions pour la réduire. L’étude a examiné les effets des processus de préparation des élèves à la scène, de leurs attitudes et comportements pendant l’interprétation, ainsi que des facteurs individuels, pédagogiques et environnementaux sur l’anxiété liée à l’interprétation musicale, en s'établissant sur les points de vue des professeurs. Elle a également examiné la contribution des méthodes et stratégies utilisées dans l’enseignement de la guitare au développement des compétences scéniques des élèves et à leurs capacités de gestion de l’anxiété.

À cet égard, l’étude a cherché à répondre aux questions suivantes :

Quelles sont les expériences des professeurs de guitare concernant les facteurs fondamentaux influençant l’anxiété liée à la prestation musicale des élèves suivant un enseignement de la guitare dans des lycées d’arts plastiques ?

Quelles solutions les professeurs de guitare des lycées d’arts plastiques proposent-ils pour atténuer l’anxiété liée à la prestation musicale de leurs élèves ?

Cette étude est cruciale en ce qu’elle met en évidence l’anxiété liée à la prestation musicale comme un problème majeur dans le parcours éducatif des élèves et propose des solutions fondées sur les expériences des enseignants.

La littérature sur l’anxiété liée à la prestation musicale montre que de nombreux chercheurs utilisent indifféremment les termes « trac », « anxiété de la prestation » et « anxiété liée à la prestation musicale » (Kenny, 2009, p. 7). Rae et McCambridge (2004, p. 437) ont démontré que l’anxiété liée à la prestation musicale ne s’atténue pas naturellement avec le temps. Osborne et Kenny (2005, p. 725) affirment que l’anxiété liée à la prestation musicale (MPA) est une expérience pénible pour les musiciens de tous âges, tandis que Nicholson, Cody et Beck (2015, p. 438) ainsi que Ryan (2005, p. 331) ont constaté que l’anxiété liée à la prestation musicale est un problème courant chez les musiciens. La littérature indique en outre que les adultes, les adolescents (Papageorgi, 2021, p. 1), les enfants, les musiciens amateurs et professionnels (Kenny, Driscoll & Ackermann, 2014, p. 210), les professeurs de musique (González, Blanco-Piñeiro & Diaz-Pereira, 2018, p. 831 ; Papageorgi, Creech & Welch, 2013, p. 18) et les étudiants en musique souffrent d’une anxiété de performance musicale intense (Cox & Kenardy, 1993, p. 49 ; Osborne & Kenny, 2008, p. 447 ; Zinn, McCain & Zinn, 2000, pp. 65-71). Papageorgi (2021, p. 1) a noté que l’adolescence est considérée comme une étape critique du développement lors de laquelle les individus deviennent plus vulnérables à l’anxiété liée à la prestation musicale (MPA). Fehm et Schmidt (2006, p. 98) ont examiné l’anxiété liée à la prestation dans une étude portant sur des élèves musiciens surdoués âgés de 15 à 19 ans et ont constaté que cette anxiété était très fréquente chez ces élèves. De même, Osborne et Kenny (2005, p. 725), dans leur étude portant sur 381 jeunes musiciens âgés de 12 à 19 ans, ont indiqué que les élèves présentant des niveaux élevés d’anxiété voyaient leurs performances affectées négativement.

La littérature montre qu’il existe peu d’études abordant directement les expériences de l’anxiété liée à la performance musicale chez les élèves de guitare du point de vue des professeurs. Dans ce contexte, la présente étude vise à mettre en lumière à la fois les causes de l’anxiété et les solutions possibles en s’appuyant sur les expériences des professeurs de guitare ; à cet égard, elle comble une lacune dans la littérature et apporte une contribution à ce domaine. Cette recherche a été menée à l’aide de la méthode qualitative de la phénoménologie. Le but était de décrire les dimensions physiques, comportementales et cognitives des facteurs influençant l’anxiété liée à la performance musicale des élèves suivant un enseignement de guitare dans des lycées d’arts plastiques, en se fondant sur les expériences des enseignants. Dans le cadre de cette étude, 24 professeurs de guitare ont été sélectionnés pour l’année scolaire 2024-2025 à l’aide d’un échantillonnage raisonné. Des entretiens semi‑structurés ont permis d’explorer en profondeur les expériences et les points de vue des enseignants. Les données qualitatives ainsi recueillies ont été examinées à l’aide de techniques d’analyse descriptive et d’analyse de contenu. Grâce à cette approche méthodologique, une compréhension globale de l’anxiété liée à la prestation musicale, fondée sur les expériences des professeurs de guitare, a été développée, et l’objectif était de présenter de manière systématique des propositions de solutions. Les résultats de la recherche révèlent que, d’après les expériences des professeurs de guitare dans les lycées d’arts, l’anxiété liée à la prestation musicale des élèves affecte négativement leurs performances sur scène à plusieurs niveaux. Cette situation est d'ailleurs perçue comme un problème généralisé et intense. De plus, l’anxiété liée à la prestation musicale provoque des tremblements chez les élèves. Les professeurs de guitare des lycées d’arts ont indiqué que les principaux facteurs affectant la prestation sur scène sont la maîtrise du morceau, la pression du public, la maîtrise de l’instrument et le manque de répétitions. Ils ont déclaré que les supports pédagogiques de guitare ne comportent pas d’éléments traitant de la gestion de l’anxiété liée à la prestation musicale. Cela entraîne d’importantes lacunes dans les connaissances et ne contribue pas à la capacité des élèves à gérer leur anxiété liée à la prestation musicale. Les résultats de la recherche montrent que la grande majorité des professeurs de guitare des lycées d’arts plastiques éprouvent fréquemment et intensément de l’anxiété liée à la prestation musicale. Ils révèlent également que ces professeurs n’ont reçu aucune formation sur la gestion de l’anxiété liée à la prestation musicale lors de leurs études et qu’ils ont développé diverses stratégies individuelles pour la gérer en s’appuyant sur leurs expériences. Dans l’ensemble, les résultats montrent que l’absence de formation à la gestion de l’anxiété liée à la prestation musicale chez les professeurs de guitare participants entraîne des lacunes tant au niveau de leurs compétences professionnelles que de leur approche vis-à-vis des élèves. Cependant, les professeurs de guitare ont également indiqué que ces limites facilitaient leur approche empathique envers les élèves et contribuaient au développement d’une attitude plus tolérante à leur égard.

L’étude propose les solutions suivantes, fondées sur les expériences des enseignants et les résultats de l’étude.

Des vidéos pédagogiques sur la gestion de l’anxiété liée à la prestation musicale pourraient être ajoutées au Réseau d’information éducative (EBA) du ministère de l’Éducation nationale.

Les manuels d’enseignement instrumental (guitare) pourraient inclure des codes QR ou des liens Internet redirigeant les élèves vers des contenus informatifs sur la gestion de l’anxiété liée à la pratique musicale.

Les programmes d’enseignement musical et de formation des enseignants de l’enseignement supérieur peuvent intégrer des cours axés sur l’anxiété liée à la pratique musicale ou sur la gestion générale du stress.

Resumen Estructurado:

La interpretación musical es un proceso con múltiples facetas que no solo depende de la ejecución correcta de las notas, sino también de la destreza técnica y la capacidad interpretativa del intérprete. Sin embargo, a pesar de un proceso de preparación meticuloso y dedicado, los intérpretes pueden experimentar ansiedad relacionada con la excitación cognitiva, psicológica y fisiológica durante la interpretación musical, incluso cuando demuestran su competencia técnica y emocional. Esta condición, descrita en la literatura como «ansiedad ante la interpretación musical» (MPA, por sus siglas en inglés), puede afectar negativamente a la competencia escénica de los alumnos, a su confianza en sí mismos y a su desarrollo musical. En este contexto, el objetivo de este estudio es dar a conocer las experiencias de los profesores de guitarra que trabajan en institutos de artes plásticas en relación con la ansiedad ante la interpretación musical de sus alumnos y sus sugerencias para reducirla. El estudio examinó los efectos de los procesos de preparación de los alumnos para el escenario, sus actitudes y comportamientos durante la interpretación, así como los factores individuales, pedagógicos y ambientales sobre la ansiedad ante la interpretación musical, basándose en las opiniones de los profesores. Asimismo, analizó la contribución de los métodos y estrategias utilizados en la enseñanza de la guitarra al desarrollo de la competencia escénica de los alumnos y a sus habilidades para gestionar la ansiedad.

En este sentido, el estudio buscó respuestas a las siguientes preguntas:

¿Cuáles son las experiencias de los profesores de guitarra en relación con los factores fundamentales que afectan a la ansiedad ante la interpretación musical de los alumnos que reciben formación en guitarra en institutos de bellas artes?

¿Qué soluciones proponen los profesores de guitarra de los institutos de bellas artes para aliviar la ansiedad ante la interpretación musical de los alumnos?

El estudio es relevante porque destaca la ansiedad ante la interpretación musical como un problema importante en el proceso educativo de los alumnos y propone soluciones basadas en las experiencias de los profesores.

La bibliografía sobre la ansiedad ante la interpretación musical muestra que muchos investigadores utilizan los términos «miedo escénico», «ansiedad ante la interpretación» y «ansiedad ante la interpretación musical» de forma intercambiable (Kenny, 2009, p. 7). Rae y McCambridge (2004, p. 437) han demostrado que la ansiedad ante la interpretación musical no disminuye de forma natural con el paso del tiempo. Osborne y Kenny (2005, p. 725) afirman que la ansiedad ante la interpretación musical (MPA) es una experiencia angustiosa para los músicos de todas las edades. Mientras que Nicholson, Cody y Beck (2015, p. 438) y Ryan (2005, p. 331) constataron que la ansiedad ante la interpretación musical es un problema común entre los músicos. La bibliografía indica además que los adultos, los adolescentes (Papageorgi, 2021, p. 1), los niños, los músicos aficionados y profesionales (Kenny, Driscoll y Ackermann, 2014, p. 210), los profesores de música (González, Blanco-Piñeiro y Díaz-Pereira, 2018, p. 831; Papageorgi, Creech y Welch, 2013, p. 18) y los estudiantes de música experimentan una intensa ansiedad ante la interpretación musical (Cox y Kenardy, 1993, p. 49; Osborne y Kenny, 2008, p. 447; Zinn, McCain y Zinn, 2000, pp. 65-71). Papageorgi (2021, p. 1) señaló que la adolescencia se ha descrito como una etapa crítica del desarrollo durante la cual las personas se vuelven más vulnerables a la ansiedad ante la interpretación musical (MPA). Fehm y Schmidt (2006, p. 98) examinaron la ansiedad ante la interpretación en un estudio con estudiantes de música adolescentes superdotados de entre 15 y 19 años y descubrieron que estos jóvenes experimentaban ansiedad ante la interpretación con elevada frecuencia. De manera similar, Osborne y Kenny (2005, p. 725), en su estudio con 381 jóvenes músicos de entre 12 y 19 años, afirmaron que los alumnos que experimentaban altos niveles de ansiedad veían afectado negativamente su rendimiento.

La bibliografía muestra que existen pocos estudios que aborden directamente las experiencias de ansiedad ante la interpretación musical de los alumnos de guitarra desde la perspectiva de los profesores. En este contexto, el presente estudio tiene como objetivo revelar tanto las causas de la ansiedad como las posibles soluciones basadas en las experiencias de los profesores de guitarra; en este sentido, cubre una laguna en la bibliografía y contribuye al campo de estudio. Esta investigación se llevó a cabo utilizando el método de investigación cualitativo de la fenomenología. El objetivo fue describir las dimensiones físicas, conductuales y cognitivas de los factores que afectan a la ansiedad ante la interpretación musical de los alumnos que reciben formación en guitarra en institutos de bellas artes, basándose en las experiencias de los profesores. En el estudio se seleccionaron 24 profesores de guitarra para el curso académico 2024-2025 mediante un diseño de muestreo intencional. Se llevaron a cabo entrevistas semiestructuradas para conocer en profundidad las experiencias y opiniones de los profesores, y los datos cualitativos obtenidos se examinaron mediante técnicas de análisis descriptivo y de contenido. Con este método, se logró entender bien la ansiedad en la interpretación musical a partir de las experiencias de los profesores de guitarra, y se trabajó en la presentación ordenada de soluciones. Los resultados de la investigación revelan que, según las experiencias de los profesores de guitarra de los institutos de bellas artes, la ansiedad ante la interpretación musical de los alumnos de guitarra afecta negativamente a sus actuaciones en el escenario en múltiples dimensiones. Además, esta situación se percibe como un problema generalizado e intenso. Además, la ansiedad ante la interpretación musical provoca temblores en los alumnos. Los profesores de guitarra de los institutos de bellas artes han señalado que los principales factores que afectan a la interpretación en el escenario son el dominio de la pieza, la ansiedad escénica y la falta de experiencia. También influyen los factores individuales, la presión del público, el dominio del instrumento y la falta de ensayos. Afirmaron que los materiales didácticos de guitarra carecen de elementos que aborden la gestión de la ansiedad escénica, lo que da lugar a significativas lagunas de conocimiento y no contribuye a la capacidad de los alumnos para gestionar su ansiedad escénica. Los resultados de la investigación muestran que la amplia mayoría de los profesores de guitarra de los institutos de bellas artes experimentan con frecuencia e intensidad ansiedad relacionada con la interpretación musical. También muestran que los profesores de guitarra no recibieron formación en sus años de estudiante sobre cómo gestionar la ansiedad ante la interpretación musical y desarrollaron diversas estrategias individuales para gestionarla basadas en sus experiencias. En general, los resultados muestran que la falta de formación en la gestión de la ansiedad ante la interpretación musical entre los profesores de guitarra participantes conduce a deficiencias tanto en su competencia profesional como en su enfoque hacia los alumnos. Sin embargo, los profesores de guitarra también afirmaron que estas limitaciones facilitaban su enfoque empático hacia los alumnos y contribuían al desarrollo de una actitud más tolerante hacia ellos.

El estudio propone las siguientes soluciones basadas en las experiencias de los profesores y en los resultados obtenidos.

Se podrían añadir vídeos educativos sobre cómo gestionar la ansiedad ante la interpretación musical a la Red de Información Educativa (EBA) del Ministerio de Educación Nacional.

Los libros de texto de enseñanza de instrumentos (guitarra) podrían incluir aplicaciones de códigos QR o enlaces a Internet que dirijan a los alumnos a contenidos informativos sobre cómo gestionar la ansiedad ante la interpretación musical.

Los programas de educación musical y de formación del profesorado de educación superior pueden incorporar cursos centrados en la ansiedad ante la interpretación o en la gestión general de la ansiedad y el estrés.

结构化摘要：

音乐表演是一个多层次的过程，不仅取决于音符的准确演绎，还取决于表演者的技术能力与诠释能力。然而，尽管经过了细致而投入的准备，表演者在音乐表演过程中仍可能因认知、心理和生理唤醒而产生焦虑，即使此时他们正充分展现着自己的技术能力和情感表达能力。这种在文献中被称为“音乐表演焦虑”（MPA）的状态，可能会对学生的舞台表现力、自信心和音乐发展产生负面影响。在此背景下，本研究旨在揭示美术高中吉他教师对其学生音乐表演焦虑的体验，以及他们为缓解这种焦虑所提出的建议。本研究基于教师的观点，考察了学生为登台所做的准备过程、表演过程中的态度和行为，以及个体、教学和环境因素对音乐表演焦虑的影响。同时，研究还探讨了吉他教育中采用的方法和策略对学生舞台表现能力发展及焦虑管理技能的促进作用。

就此，本研究试图回答以下问题：

美术高中吉他教师对影响接受吉他教育学生音乐表演焦虑的基本因素有哪些经验？

美术高中吉他教师提出了哪些解决方案来缓解学生的音乐表演焦虑？

本研究的意义在于，它突出了音乐表演焦虑作为学生教育过程中一个重要问题领域，并基于教师的经验提出了解决方案。

关于音乐表演焦虑的文献表明，许多研究者将“怯场”、“表演焦虑”和“音乐表演焦虑”这三个术语互换使用（Kenny, 2009, 第7页）。Rae和McCambridge（2004, 第437页）指出，音乐表演焦虑不会随着时间的推移而自然消退。奥斯本和肯尼（2005，第725页）指出，音乐表演焦虑（MPA）对各年龄段的音乐家而言都是一种令人痛苦的体验；而尼科尔森、科迪和贝克（2015，第438页）以及瑞安（2005，第331页）则发现，音乐表演焦虑是音乐家普遍面临的问题。文献进一步表明，成年人、青少年（帕帕乔治，2021，第1页）、儿童、业余及职业音乐家（肯尼、德里斯科尔与阿克曼，2014，第210页）、音乐教师（冈萨雷斯、布兰科-皮涅罗与迪亚兹-佩雷拉，2018，第831页； Papageorgi、Creech & Welch，2013，第18页）以及音乐学生都会经历强烈的音乐表演焦虑（Cox & Kenardy，1993，第49页；Osborne & Kenny，2008，第447页；Zinn、McCain & Zinn，2000，第65-71页）。帕帕乔吉（Papageorgi，2021，第1页）指出，有研究表明青春期是一个关键的发展阶段，在此期间个体更容易受到音乐表演焦虑（MPA）的影响。费姆和施密特（Fehm & Schmidt，2006，第98页）在一项针对15-19岁有天赋的青少年音乐学生的研究中考察了表演焦虑，发现这些学生中出现表演焦虑的频率很高。同样，奥斯本和肯尼（2005，第725页）在针对381名12-19岁年轻音乐家的研究中指出，经历高水平焦虑的学生其演奏表现会受到负面影响。

现有文献表明，从教师视角直接探讨吉他学生音乐表演焦虑体验的研究寥寥无几。在此背景下，本研究旨在基于吉他教师的经验，揭示焦虑的成因及可能的解决方案；就此而言，本研究填补了文献中的空白，并为该领域做出了贡献。本研究采用现象学这一定性研究方法，旨在基于教师的经验，描述影响美术高中吉他教育学生音乐表演焦虑的各种因素在生理、行为和认知层面的表现。研究中，采用目的性抽样设计，遴选了2024–2025学年的24名吉他教师。通过半结构化访谈深入挖掘教师的经验与观点，并对获取的定性数据采用描述性分析和内容分析技术进行考察。通过这种方法论路径，基于吉他教师的经验，对音乐表演焦虑形成了全面理解，并致力于系统地提出解决方案。研究结果表明，根据美术高中吉他教师的经验，吉他学生的音乐表演焦虑从多维度对其舞台表现产生负面影响，且这一现象被视为普遍且严重的问题。此外，音乐表演焦虑还会导致学生手部颤抖。美术高中吉他教师指出，影响舞台表现的主要因素包括乐曲掌握程度、表演焦虑、经验不足、个人因素、观众压力、乐器掌握程度以及排练不足。他们表示，吉他教学材料中缺乏关于音乐表演焦虑管理的相关内容，导致知识体系存在显著缺口，无法有效帮助学生提升管理音乐表演焦虑的能力。研究结果表明，绝大多数美术高中吉他教师频繁且强烈地经历与音乐表演相关的焦虑。研究还揭示，吉他教师在学生时代未接受过任何关于管理音乐表演焦虑的培训，而是根据自身经验发展出各种个人应对策略。总体而言，研究结果表明，参与研究的吉他教师在管理音乐表演焦虑方面的培训缺失，导致了其专业能力及对学生的教学方法均存在不足。然而，吉他教师们也表示，这些局限性促使他们以更具同理心的方式对待学生，并有助于培养对学生更为宽容的态度。

基于教师们的经验和研究结果，本研究提出了以下解决方案。

可在国家教育部教育信息网（EBA）上增加关于管理音乐表演焦虑的教育视频。

乐器（吉他）教育教材中可加入二维码应用或网络链接，引导学生查阅有关音乐表演焦虑管理的资讯内容.

高等教育中的音乐教育和教师培训项目可开设专注于表演焦虑或一般焦虑/压力管理的课程。

Структурированное резюме:

Музыкальное исполнение — это многогранный процесс, который определяется не только точным воспроизведением нот, но и техническим мастерством исполнителя, а также его способностью к интерпретации. Однако несмотря на тщательную и усердную подготовку, исполнители могут испытывать тревогу, связанную с когнитивным, психологическим и физиологическим возбуждением во время выступления, даже если их исполнение отражает их техническую и эмоциональную компетентность. Это состояние, описываемое в литературе как тревога при музыкальном исполнении (MPA), может негативно повлиять на сценическую компетентность учащихся, их уверенность в себе и музыкальное развитие. В этом контексте целью данного исследования является выявление опыта преподавателей гитары, работающих в художественных лицеях, в отношении тревоги при музыкальном исполнении у их учащихся, а также их предложений по её снижению. В ходе исследования на основе мнений преподавателей были проанализированы влияние процессов подготовки учащихся к выступлению на сцене, их отношения и поведения во время исполнения, а также индивидуальных, педагогических и средовых факторов на тревогу при музыкальном исполнении. Кроме того, был изучен вклад методов и стратегий, используемых в обучении игре на гитаре, в развитие сценической компетентности учащихся и их навыков управления тревогой.

В связи с этим в рамках исследования были поставлены следующие вопросы:

Каков опыт преподавателей гитары в отношении основных факторов, влияющих на тревогу при музыкальном исполнении у учащихся, получающих образование по классу гитары в средних школах художественного профиля?

Какие решения предлагают преподаватели гитары в средних школах художественного профиля для смягчения тревоги учащихся при музыкальном исполнении?

Значимость исследования заключается в том, что оно выделяет тревогу при музыкальном исполнении в качестве важной проблемной области в образовательном процессе учащихся и предлагает решения, основанные на опыте преподавателей.

Литература по тревоге при музыкальном исполнении показывает, что многие исследователи используют термины «страх сцены», «тревога при исполнении» и «тревога при музыкальном исполнении» как взаимозаменяемые (Кенни, 2009, с. 7). Рэй и Маккамбридж (2004, с. 437) показали, что тревога при музыкальном исполнении не уменьшается естественным образом с течением времени. Осборн и Кенни (2005, с. 725) утверждают, что тревога при музыкальном исполнении (MPA) является мучительным переживанием для музыкантов всех возрастов, в то время как Николсон, Коди и Бек (2015, с. 438) и Райан (2005, с. 331) обнаружили, что тревога при музыкальном исполнении является распространенной проблемой для музыкантов. Литература также указывает на то, что взрослые, подростки (Папагеорги, 2021, с. 1), дети, музыканты-любители и профессионалы (Кенни, Дрисколл и Аккерман, 2014, с. 210), учителя музыки (Гонсалес, Бланко- Пиньейро и Диас-Перейра, 2018, с. 831; Папагеорги, Крич и Уэлч, 2013, с. 18), а также студенты музыкальных вузов испытывают сильную тревогу при исполнении музыки (Кокс и Кенарди, 1993, с. 49; Осборн и Кенни, 2008, с. 447; Зинн, Маккейн и Зинн, 2000, с. 65–71). Папагеорги (2021, с. 1) отметил, что подростковый возраст считается критической стадией развития, в течение которой люди становятся более уязвимыми к тревоге при исполнении музыки (MPA). Фем и Шмидт (2006, с. 98) исследовали тревогу при исполнении в ходе исследования одаренных подростков-студентов музыкальных учебных заведений в возрасте 15–19 лет и обнаружили, что тревога при исполнении встречалась у этих студентов с высокой частотой. Аналогичным образом Осборн и Кенни (2005, с. 725) в своём исследовании с участием 381 молодого музыканта в возрасте 12–19 лет указали, что учащиеся, испытывающие высокий уровень тревожности, демонстрировали ухудшение качества исполнения.

Литературные данные свидетельствуют о том, что количество исследований, непосредственно посвящённых опыту гитаристов в контексте тревожности при музыкальном исполнении с точки зрения преподавателей, ограничено. В этом контексте цель настоящего исследования заключается в выявлении как причин тревожности, так и возможных решений на основе опыта преподавателей гитары; в этом отношении оно восполняет пробел в литературе и вносит вклад в данную область. Исследование проводилось с использованием качественного феноменологического метода с целью описания физических, поведенческих и когнитивных аспектов факторов, влияющих на тревожность при музыкальном исполнении учащихся, получающих образование по классу гитары в художественных средних школах, на основе опыта преподавателей. В рамках исследования с помощью целенаправленной выборки были отобраны 24 преподавателя гитары на 2024–2025 учебный год. Для углубленного изучения опыта и взглядов преподавателей были проведены полуструктурированные интервью, а полученные качественные данные были проанализированы с использованием методов описательного и контент-анализа. Благодаря такому методологическому подходу было сформировано всестороннее понимание тревоги при музыкальном исполнении на основе опыта преподавателей гитары, а также поставлена цель систематического представления предложений по решению проблемы. Результаты исследования показывают, что, судя по опыту преподавателей гитары в художественных средних школах, тревога при музыкальном исполнении у учащихся-гитаристов негативно влияет на их выступления на сцене по многим аспектам и что эта ситуация воспринимается как широко распространенная и острая проблема. Кроме того, тревога при музыкальном исполнении вызывает у учащихся дрожь в руках. Преподаватели гитары в художественных средних школах указали, что основными факторами, влияющими на выступление на сцене, являются владение произведением, тревога перед выступлением, недостаток опыта, индивидуальные факторы, давление со стороны публики, владение инструментом и недостаток репетиций. Они отметили, что в учебных материалах по гитаре отсутствуют элементы, посвященные управлению тревогой перед музыкальным выступлением, что приводит к значительным пробелам в знаниях и не способствует развитию у учащихся способности справляться со своей тревогой перед музыкальным выступлением. Результаты исследования показывают, что подавляющее большинство учителей гитары в художественных средних школах часто и интенсивно испытывают тревогу, связанную с музыкальным выступлением. Они также показывают, что учителя гитары не проходили никакой подготовки по управлению тревогой перед выступлением в студенческие годы и разработали различные индивидуальные стратегии для ее преодоления, основываясь на собственном опыте. В целом, результаты показывают, что отсутствие подготовки по управлению тревогой перед выступлением у участвовавших в исследовании учителей гитары приводит к недостаткам как в их профессиональной компетентности, так и в подходе к учащимся. Однако учителя гитары также отметили, что эти ограничения способствовали формированию их эмпатичного подхода к учащимся и развитию более терпимого отношения к ним.

В исследовании предлагаются следующие решения, основанные на опыте учителей и полученных результатах.

В Сеть образовательной информации (EBA) Министерства национального образования можно добавить обучающие видеоролики по преодолению тревоги при музыкальном исполнении.

Учебники по игре на гитаре могли бы содержать QR-коды или интернет-ссылки, которые направляют учащихся к информационным материалам по преодолению тревоги при исполнении музыкальных произведений.

Программы высшего музыкального образования и подготовки учителей могут включать курсы, посвященные преодолению тревоги при исполнении или общему управлению тревогой и стрессом.

संरचित सारांश:

संगीत प्रदर्शन एक बहु-स्तरीय प्रक्रिया है जो न केवल सुरों के सही प्रस्तुतीकरण से, बल्कि कलाकार के तकनीकी कौशल और व्याख्यात्मक शक्ति से भी आकार पाती है। हालाँकि, एक सावधानीपूर्वक और समर्पित तैयारी प्रक्रिया के बावजूद, कलाकार संगीत प्रदर्शन के दौरान संज्ञानात्मक, मनोवैज्ञानिक और शारीरिक उत्तेजना से संबंधित चिंता का अनुभव कर सकते हैं, भले ही वे अपनी तकनीकी और भावनात्मक क्षमता को दर्शा रहे हों।

साहित्य में संगीत प्रदर्शन चिंता (MPA) के रूप में वर्णित यह स्थिति, छात्रों की मंचीय क्षमता, आत्मविश्वास और संगीत विकास को नकारात्मक रूप से प्रभावित कर सकती है। इस संदर्भ में, इस अध्ययन का उद्देश्य फाइन arts high schools में काम करने वाले गिटार शिक्षकों के अपने छात्रों की संगीत प्रदर्शन चिंता और इसे कम करने के उनके सुझावों के बारे में अनुभवों का खुलासा करना है। इस अध्ययन में, शिक्षकों के दृष्टिकोण के आधार पर, मंच के लिए छात्रों की तैयारी प्रक्रियाओं, प्रदर्शन के दौरान उनके रवैये और व्यवहार, और संगीत प्रदर्शन की चिंता पर व्यक्तिगत, शैक्षणिक और पर्यावरणीय कारकों के प्रभावों की जांच की गई। इसमें गिटार शिक्षा में उपयोग किए जाने वाले तरीकों और रणनीतियों के छात्रों के मंच पर क्षमता विकास और चिंता प्रबंधन कौशल में योगदान की भी जांच की गई।

इस संबंध में, अध्ययन ने निम्नलिखित प्रश्नों के उत्तर खोजना चाहा:

ललित कला उच्च विद्यालयों में गिटार शिक्षा प्राप्त करने वाले छात्रों की संगीत प्रदर्शन चिंता को प्रभावित करने वाले मूलभूत कारकों के संबंध में गिटार शिक्षकों के अनुभव क्या हैं?

ललित कला उच्च विद्यालयों के गिटार शिक्षक छात्रों की संगीत प्रदर्शन चिंता को कम करने के लिए क्या समाधान प्रस्तावित करते हैं?

यह अध्ययन इसलिए महत्वपूर्ण है क्योंकि यह छात्रों की शैक्षिक प्रक्रिया में संगीत प्रदर्शन चिंता को एक महत्वपूर्ण समस्या क्षेत्र के रूप में उजागर करता है और शिक्षक अनुभवों पर आधारित समाधान प्रस्तावित करता है।

संगीत प्रदर्शन चिंता पर साहित्य दर्शाता है कि कई शोधकर्ता "स्टेज फ्रैट", "प्रदर्शन चिंता", और "संगीत प्रदर्शन चिंता" शब्दों का उपयोग परस्पर विनिमय के लिए करते हैं (केनी, 2009, पृ. 7)। रे और मैककैंब्रिज (2004, पृ. 437) ने दिखाया है कि संगीत प्रदर्शन चिंता समय के साथ स्वाभाविक रूप से कम नहीं होती है। ओसबोर्न और केनी (2005, पृ. 725) का कहना है कि संगीत प्रदर्शन चिंता (एमपीए) सभी उम्र के संगीतकारों के लिए एक पीड़ादायक अनुभव है, जबकि निकोलसन, कोडी और बेक (2015, पृ. 438) और रयान (2005, पृ. 331) ने पाया कि संगीत प्रदर्शन चिंता संगीतकारों के लिए एक आम समस्या है। साहित्य यह भी इंगित करता है कि वयस्क, किशोर (पापाजियोर्जी, 2021, पृ. 1), बच्चे, शौकिया और पेशेवर संगीतकार (केनी, ड्रिस्कॉल और एकर्मैन, 2014, पृ. 210), संगीत शिक्षक (गोंजालेज, ब्लैंको-पिनेरो और डियाज-पेरेरा, 2018, पृ. 831; Papageorgi, Creech & Welch, 2013, p. 18), और संगीत के छात्रों को तीव्र संगीत प्रदर्शन चिंता का अनुभव होता है (Cox & Kenardy, 1993, p. 49; Osborne & Kenny, 2008, p. 447; Zinn, McCain & Zinn, 2000, pp. 65-71). पापाजियोर्जी (2021, पृ. 1) ने उल्लेख किया कि किशोरावस्था को एक महत्वपूर्ण विकासात्मक चरण के रूप में बताया गया है, जिसके दौरान व्यक्ति संगीत प्रदर्शन चिंता (एमपीए) के प्रति अधिक संवेदनशील हो जाते हैं। फेहम और श्मिट (2006, पृ. 98) ने 15-19 वर्ष की आयु के प्रतिभाशाली किशोर संगीत छात्रों के एक अध्ययन में प्रदर्शन चिंता की जांच की और पाया कि इन छात्रों में प्रदर्शन चिंता उच्च आवृत्ति पर अनुभव की गई थी।

इसी तरह, ऑसबोर्न और केनी (2005, पृष्ठ 725) ने 12-19 वर्ष की आयु के 381 युवा संगीतकारों पर अपने अध्ययन में कहा कि उच्च स्तर की चिंता का अनुभव करने वाले छात्रों का प्रदर्शन नकारात्मक रूप से प्रभावित हुआ।

साहित्य से पता चलता है कि सीधे शिक्षकों के दृष्टिकोण से गिटार छात्रों की संगीत प्रदर्शन चिंता के अनुभवों को संबोधित करने वाले सीमित अध्ययन हैं।

इस संदर्भ में, वर्तमान अध्ययन का उद्देश्य गिटार शिक्षकों के अनुभवों के आधार पर चिंता के कारणों और संभावित समाधानों दोनों को प्रकट करना है; इस संबंध में, यह साहित्य में एक कमी को पूरा करता है और इस क्षेत्र में योगदान देता है। यह शोध घटनामूलकता (phenomenology) की गुणात्मक अनुसंधान पद्धति का उपयोग करके किया गया था, जिसका उद्देश्य शिक्षकों के अनुभवों के आधार पर, ललित कला उच्च विद्यालयों में गिटार शिक्षा प्राप्त करने वाले छात्रों की संगीत प्रदर्शन चिंता को प्रभावित करने वाले कारकों के भौतिक, व्यवहारिक और संज्ञानात्मक आयामों का वर्णन करना है। इस अध्ययन में, 2024-2025 शैक्षणिक वर्ष के लिए एक प्रयोजनमूलक नमूनाकरण (purposive sampling) डिजाइन का उपयोग करके 24 गिटार शिक्षकों की पहचान की गई। शिक्षकों के अनुभवों और विचारों को गहराई से प्रकट करने के लिए अर्ध-संरचित साक्षात्कार आयोजित किए गए, और प्राप्त गुणात्मक डेटा का परीक्षात्मक विश्लेषण (descriptive analysis) और विषय-वस्तु विश्लेषण (content analysis) तकनीकों का उपयोग करके परीक्षण किया गया। इस पद्धतिगत दृष्टिकोण से, गिटार शिक्षकों के अनुभवों के आधार पर संगीत प्रदर्शन चिंता की एक व्यापक समझ विकसित की गई, और समाधान प्रस्तावों की व्यवस्थित प्रस्तुति का लक्ष्य रखा गया। शोध के निष्कर्षों से पता चलता है कि ललित कला उच्च विद्यालयों में गिटार शिक्षकों के अनुभवों के आधार पर, गिटार छात्रों की संगीत प्रदर्शन चिंता उनके मंच प्रदर्शन को कई आयामों में नकारात्मक रूप से प्रभावित करती है और यह स्थिति एक व्यापक और तीव्र समस्या के रूप में अनुभव की जाती है। इसके अलावा, संगीत प्रदर्शन चिंता छात्रों में कांपना पैदा करती है। ललित कला उच्च विद्यालयों के गिटार शिक्षकों ने कहा है कि मंच प्रदर्शन को प्रभावित करने वाले मुख्य कारक हैं: रचना में महारत, प्रदर्शन की चिंता, अनुभव की कमी, व्यक्तिगत कारक, दर्शकों का दबाव, वाद्ययंत्र में महारत, और पूर्वाभ्यास की कमी। उन्होंने कहा कि गिटार शिक्षण सामग्री में संगीत प्रदर्शन चिंता प्रबंधन से संबंधित तत्वों का अभाव है, जिसके परिणामस्वरूप महत्वपूर्ण ज्ञान की कमी होती है और यह छात्रों को उनकी संगीत प्रदर्शन चिंता का प्रबंधन करने में सक्षम बनाने में विफल रहती है। शोध के निष्कर्षों से पता चलता है कि ललित कला उच्च विद्यालयों के अधिकांश गिटार शिक्षकों को संगीत प्रदर्शन से संबंधित चिंता अक्सर और तीव्रता से होती है। यह भी पता चलता है कि गिटार शिक्षकों को अपने छात्र जीवन के दौरान संगीत प्रदर्शन की चिंता को प्रबंधित करने का कोई प्रशिक्षण नहीं मिला और उन्होंने अपने अनुभवों के आधार पर इसे प्रबंधित करने के लिए विभिन्न व्यक्तिगत रणनीतियाँ विकसित कीं। कुल मिलाकर, निष्कर्षों से पता चलता है कि भाग लेने वाले गिटार शिक्षकों के बीच संगीत प्रदर्शन की चिंता को प्रबंधित करने में प्रशिक्षण की कमी, उनकी व्यावसायिक क्षमता और छात्रों के प्रति उनके दृष्टिकोण दोनों में कमियों का कारण बनती है।

हालांकि, गिटार शिक्षकों ने यह भी कहा कि इन सीमाओं ने छात्रों के प्रति उनके सहानुभूतिपूर्ण दृष्टिकोण को सुगम बनाया और उनके प्रति अधिक सहिष्णुतापूर्ण दृष्टिकोण के विकास में योगदान दिया।

यह अध्ययन शिक्षकों के अनुभवों और निष्कर्षों के आधार पर निम्नलिखित समाधान प्रस्तावित करता है।

संगीत में प्रदर्शन चिंता के प्रबंधन पर शैक्षिक वीडियो को राष्ट्रीय शिक्षा मंत्रालय के शिक्षा सूचना नेटवर्क (ईबीए) में जोड़ा जा सकता है। वाद्ययंत्र (गिटार) शिक्षा की पाठ्यपुस्तकों में क्यूआर कोड एप्लिकेशन या इंटरनेट लिंक शामिल किए जा सकते हैं जो छात्रों को संगीत प्रदर्शन की चिंता के प्रबंधन पर जानकारीपूर्ण सामग्री की ओर निर्देशित करते हैं।

उच्च शिक्षा के संगीत शिक्षा और शिक्षक प्रशिक्षण कार्यक्रम प्रदर्शन की चिंता या सामान्य चिंता/तनाव प्रबंधन पर केंद्रित पाठ्यक्रमों को शामिल कर सकते हैं।