Eğitim, bilgi aktarmakla sınırlı bir faaliyet değildir; bireyin anlam dünyasını inşa eden, zihinsel estetikle ahlaki terbiyeyi buluşturan bir süreçtir. Çocuklara hitap eden eğitici metinlerin bilgi değeri taşıması ve estetik bir duyarlılıkla örülmesi beklenir. Görsel ve sözel anlatımı bünyesinde birleştiren çizgi roman türü, bu beklentiyi karşılayabilecek en özel araçlardan biridir. Zira çizgi roman, sözcüklerin düşünceyi yapılandıran çizgilerle buluştuğu, anlatının dil ve görüntü üzerinden ilerlediği çok katmanlı bir formdur. Bu potansiyel, biçimsel yeterlilikle desteklenmediğinde, hedef kitlenin dünyasında yankı bulmakta zorlanır. Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yayımlanan Cezeri adlı çizgi roman, tarihe mâl olmuş bilim insanlarını çocuklara tanıtmak amacıyla hazırlanmış bir yayın olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışmada söz konusu çizgi roman, nitel içerik çözümlemesi yöntemiyle incelenmiş; olay örgüsü, karakter inşası, görsel-sözel bütünlük, dilsel doğruluk ve temsil düzeyleri gibi temel unsurlar üzerinden değerlendirilmiştir. İnceleme neticesinde, anlatı yapısında bütünlüğü zedeleyen geçiş sorunları, karakterlerin yüzeysel motivasyonlarla çizilmiş olması ve teknik kavramların bağlamdan yoksun biçimde sunulması gibi çeşitli yapısal eksiklikler belirlenmiştir. Görsel anlatımın metni desteklemekte yetersiz kaldığı, figürler arası etkileşimin sığ kaldığı ve bilimsel emeğin bireysel başarıya indirgenerek sunulduğu görülmüştür. Dilsel düzlemde ise noktalama hataları, bağlamdan kopuk cümleler ve anlatım bozuklukları, anlatının akışını sekteye uğratmakta, çocuk okuyucunun metinle kuracağı ilişkiyi zayıflatmaktadır. Kadın karakterlerin neredeyse tamamen dışarda bırakılmış olması, toplumsal cinsiyet duyarlılığı açısından ciddi bir temsil problemine işaret etmektedir. Bu durum, çizgi romanın tarihsel gerçekliği çoğulcu biçimde sunma imkânını zayıflatmakta; bireysel dehayı öne çıkarırken kolektif emeğin izini silmektedir. Sonuç olarak, Cezeri çizgi romanı değerli bir eğitimsel hedefle yola çıkmış olsa da, bu hedefi gerçekleştirecek estetik, teknik ve pedagojik derinliği kurmakta yetersiz kalmaktadır. Eğitici bir metin, ancak bilgiyle birlikte merak, hayal gücü ve sorgulama duygusu da yaratabildiği ölçüde işlevsel hâle gelir. Bu bağlamda çizgi romanın yalnızca ne anlattığı değil, nasıl anlattığı, hangi sesle, hangi biçimle ve ne tür temsillerle ilerlediği asıl belirleyici unsurdur.

Education is not merely a process of transmitting knowledge; it is a process that constructs the individual’s world of meaning and unites intellectual aesthetics with moral cultivation. Educational texts addressed to children are expected to carry informational value while being woven with aesthetic sensibility. The comic book genre, which combines visual and verbal narration within its structure, is one of the most promising tools to meet this expectation. Indeed, comics are a multi-layered form in which words meet images that structure thought, and narration advances through both language and visual representation. However, this potential struggles to resonate with the target audience when it is not supported by formal coherence. The comic book Cezeri, published by the MEB (Ministry Of National Education), was created as part of an initiative to introduce historical scientists to children. In this study, the comic book in question was examined through qualitative content analysis; fundamental elements such as plot structure, character construction, visual-verbal integrity, linguistic accuracy, and representational dimensions were evaluated. The analysis revealed structural deficiencies such as disruptions that undermine narrative continuity, characters constructed with superficial motivations, and the presentation of technical concepts without context. It was observed that visual narration fails to support the text effectively, that interactions between figures remain shallow, and that scientific labor is reduced to an individual achievement. On the linguistic level, punctuation errors, contextually disconnected sentences, and grammatical inconsistencies disrupt the flow of the narrative and weaken the child reader’s engagement with the text. The near-total absence of female characters points to a serious representational issue in terms of gender sensitivity. This situation weakens the possibility of presenting historical reality in a pluralistic manner; while emphasizing individual genius, it erases the traces of collective effort. In conclusion, although the comic book Cezeri sets out with a valuable educational goal, it falls short in establishing the aesthetic, technical, and pedagogical depth required to achieve that goal. An educational text becomes functional only to the extent that it stimulates not just knowledge, but also curiosity, imagination, and critical inquiry. In this sense, what a comic book says is not the only thing that matters—how it says it, through what voice, what form, and what kinds of representation, is what ultimately defines its educational value.