Yoksulluk süreci muhtaç kişileri maddi anlamda pek çok kaynaktan mahrum bırakmaktadır. Muhtaç kişilerin yaşadığı yoksulluk, onların ekonomik yetersizliklerini ortaya çıkarmaktadır. Ekonomik yetersizliklerden dolayı muhtaç kişiler eğitim, sağlık, beslenme ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını gidermekte zorluklarla karşılaşmaktadırlar. Bu çerçevede Türkiye’de 1986 yılında kurulmuş olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları (SYDV) kişilerin muhtaçlık durumunun ortadan kaldırılması ve sosyal adaletin sağlanması amacıyla oluşturulmuştur. SYDV’ler Türkiye’nin tüm il ve ilçelerin hizmet sunan kamu kurumları olarak, muhtaçlığın önlenmesi amacıyla temel politikaları yerine getirmektedir. TR22 Bölgesinde yapılan çalışmada, hizmet verenlerin bakış açısıyla SYDV’lerin vermiş oldukları sosyal desteklerin muhtaçlara sağladığı faydanın etkinliği ve verimliliği değerlendirilmiştir. Bu çerçevede TR22 Bölgesindeki Çanakkale ve Balıkesir il merkezlerindeki SYDV çalışanları ve merkez mahalle muhtarlarıyla birebir anketler gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma, TR22 Bölgesindeki Balıkesir ve Çanakkale illerinde yer alan SYDV’lerin muhtaçlara vermiş olduğu sosyal desteklerin muhtaçlığın önlenmesi konusundaki etkinlik ve verimlilik seviyesinin tespit edilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma örneklemi Balıkesir ve Çanakkale il merkezlerinde yer alan ilçeleri ve mahalleri içermektedir. Araştırmanın evreninin Balıkesir ve Çanakkale il merkezlerindeki merkez mahalle muhtarları ve SYDV çalışanları oluşturmaktadır. İl merkezlerinde görev yapan muhtarlara ve SYDV çalışanlarına ölçek geçerliliği doğrulanmış olan anketler uygulanmış, SPSS 27.0 programında, uygulanmış olan anketler oranlar üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışma dönemi boyunca bölgede aktif olarak görev yapan muhtarların ve SYDV çalışanların süreç ile ilgili görüşleri alınmıştır. Bulgular, frekans ve yüzde dağılımları üzerinden analizlerle elde edilmiştir. Analizler sonucunda, TR22 Bölgesinde yer alan Balıkesir ve Çanakkale illerindeki SYDV’lerce verilen desteklerin muhtaçlık üzerindeki etkinliği ve verimliliği ile bölgedeki muhtaçlık süreci ile ilgili değerlendirmeler yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda öneriler sunulmuş, SYDV’lerin genel yapısı ile ilgili eksiklikleri belirtilerek sosyal destek konusunun daha verimli ve etkin olarak desteklerin yerine getirilebilmesi için yapılması gerekenler değerlendirilmiştir.
The process of poverty deprives people in need of many material resources. The poverty experienced by disadvantaged individuals reveals their economic inadequacies. Due to these economic insufficiencies, people in need face difficulties in meeting basic necessities such as education, healthcare, nutrition, and housing. Within this framework, the Social Assistance and Solidarity Foundations (SYDV), which were established in Türkiye in 1986, were founded with the aim of eliminating individuals’ state of deprivation and ensuring social justice. As public institutions providing services in all provinces and districts of Türkiye, SYDVs implement key policies aimed at preventing povertyIn this context, the study conducted in the region evaluated the effectiveness and efficiency of the social assistance provided by the Social Solidarity and Assistance Foundations (SYDV) to those in need, from the perspective of the service providers. Within this framework, face-to-face surveys were conducted with SYDV personnel and village headmen in the provincial centers of Çanakkale and Balıkesir in the TR22 region. This study was conducted to determine the effectiveness and efficiency of the social assistance provided by the Social Solidarity and Assistance Foundations (SYDVs) to those in need in preventing poverty in the provincial centers of Balıkesir and Çanakkale in the TR22 Region. The research sample includes the districts and neighborhoods located in the provincial centers of Balıkesir and Çanakkale. Within this framework, the sample of the research consists of the muhtars and SYDV personnel in the provincial centers of Balıkesir and Çanakkale Surveys, whose scale validity had been ensured and usage permissions obtained, were administered to the muhtars and SYDV personnel serving in the provincial centers, and the collected data were analyzed in SPSS 27.0 based on percentages. During the study period, the opinions of the actively serving muhtars and SYDV personnel in the region regarding the process were collected. In the analysis of the data, examinations were conducted based on frequency and percentage distributions. As a result of the analyses, the effectiveness and efficiency of the social assistance provided by the SYDVs in Balıkesir and Çanakkale in the TR22 Region in addressing poverty were revealed, and findings regarding the poverty process in the region were identified. As a result of the study conducted within this framework, recommendations were presented, the shortcomings in the general structure of the SYDVs were highlighted, and the measures necessary to ensure that social assistance can be provided more effectively and efficiently were evaluated.
Social Policy, Social Assistance, Effective, Efficiency, SYDVs, TR22 Region, Poverty
Structured Abstract:
The increase in poverty in Turkey and around the world, and consequently the greater need for social assistance among those in need, has led to an increase in the services and responsibilities of Social Assistance and Solidarity Foundations (SYDV). The increase in the duties and services of SYDV has led to questions about the extent to which social assistance is carried out effectively and efficiently. Within the scope of the research conducted in the TR22 Region, the effectiveness and efficiency of the social assistance programs implemented by the SYDVs operating in the TR22 Region in delivering aid to those in need and in preventing poverty were evaluated.
The primary aim of this study is to measure the effectiveness and efficiency of social assistance provided by Social Assistance and Solidarity Foundations (SYDVs) in provincial centers of the TR22 Region in terms of their impact on poverty. Within this scope, a survey method, which is a quantitative data collection technique, was applied to SYDV personnel and neighborhood headmen (muhtars) in the provincial centers of Balıkesir and Çanakkale.
The absence of prior studies on this subject in the region is expected to contribute both to the literature and to the region itself. In this context, the study not only provides a more comprehensive evaluation of the social assistance processes carried out in the region but also contributes to determining whether ongoing aid effectively reaches those who are genuinely in need.
Furthermore, face-to-face surveys conducted with relevant stakeholders were evaluated in collaboration with participants. Through open-ended questions, the study also examined the aspects of the process identified as insufficient by experts, thereby avoiding a limitation to purely quantitative data and enabling a more holistic assessment.
Within this framework, the sample of the research consists of the muhtars and SYDV personnel in the provincial centers of Balıkesir and Çanakkale Surveys, whose scale validity had been ensured and usage permissions obtained, were administered to the muhtars and SYDV personnel serving in the provincial centers, and the collected data were analyzed in SPSS 27.0 based on percentages.
The main hypothesis of the study is that “the social assistance programs provided by the SYDVs in the TR22 Region are not effective and efficient in combating poverty.” The sub-hypotheses of the study are that “the social assistance services provided by the SYDVs to those in need cannot be effectively and efficiently implemented due to the differing perceptions of poverty between those in need and the service providers.”,” Although SYDVs provide many services as part of their duties, their institutional structures are not effective or efficient in preventing poverty.”, “the social assistance programs provided by the SYDVs make beneficiaries dependent on social assistance, prevent them from actively working, and are perceived as a form of security to a certain extent by those in need”.
In examining the subject of the research, the “descriptive research method” which identifies the problems experienced within a cause-and-effect relationship, was utilized. Using the descriptive research method, the information obtained within the scope of the topic is compiled and organized, and recommendations that can be applied today and in the future are presented. In addition, by examining the historical context of the topic and using documents and archival records to reach information within the framework of its relationship with the past, the historical method was also employed. In order to obtain quantitative data from the research, the survey technique, which is an applied research method, was also applied. The research sample includes the districts and neighborhoods located in the provincial centers of Balıkesir and Çanakkale.
In the TR22 Region, a total of 53 SYDV personnel work in the provinces of Balıkesir and Çanakkale. Of these, 40 personnel (75.5%) voluntarily participated in the survey. There are 50 central neighborhoods in the provincial centers of the TR22 Region, and 50 neighborhood muhtars serve in these areas. Of these, 41 muhtars (82%) voluntarily participated in the survey. Face-to-face surveys were completed with the 41 muhtars and 40 SYDV personnel providing services in the region.
Based on the data obtained from the surveys, it has been determined that the process of poverty prevention is ineffective and inefficient; that the assistance provided only meets immediate needs; that eliminating poverty over time is difficult; that the most important actor in poverty is the individuals themselves; that changes in legislation are expected; that social assistance is not fully sufficient for beneficiaries; that social assistance does not make a significant contribution to society, largely because the aid is provided in minimal amounts; that the number and amount of social assistance are insufficient; that social assistance is inadequate in ensuring income justice; that social assistance serves as a certain degree of security for individuals; that it distances individuals from the labor market; and that it makes poverty partially permanent.
Although the SYDVs operating in the TR22 Region have not been successful in eliminating the poverty process for many beneficiaries through the services they provide, they are effective in managing the poverty process. The social assistance provided by SYDVs should not be given in small amounts merely to meet immediate needs, but rather to enable disadvantaged groups to achieve better living standards. In the fight against poverty, reducing unemployment and directing individuals to the labor market is the most important solution. Thus, in addition to preventing unemployment, informal employment can be curbed, ensuring that accurate poverty data is obtained.
Through social assistance practices, the identification of those in need and their specific needs cannot be fully achieved. In this case, it leads to the failure to achieve the desired outcomes from the services provided to those in need. Providing a large number of assistance programs to those in need, but having them implemented by multiple institutions, reduces the effectiveness, efficiency, and oversight of social assistance. The fact that beneficiaries of social assistance develop a habit of relying on these aids and make no effort to seek employment to overcome their state of need increases poverty and reduces the effectiveness and efficiency of social assistance in preventing poverty.
In line with these findings, social assistance policies should be restructured not only to address short-term needs but also to support individuals in achieving long-term economic independence. In this context, it is important to develop employment-oriented social policy instruments and to integrate social assistance with active labor market policies. Furthermore, strengthening inter-institutional coordination and improving data-sharing mechanisms will enable social assistance to reach the target population more effectively and accurately.
Keywords: Scial Policy, Social Assistance, Effective, Efficiency, SYDVs, TR22 Region, Poverty.
Yapılandırılmış Özet:
Türkiye’de ve dünyada yoksulluğun artması ve buna bağlı olarak ihtiyaç sahiplerinin sosyal yardımlara daha fazla gereksinim duyması, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının (SYDV) sunduğu hizmetler ile üstlendiği sorumlulukların artmasına yol açmıştır. SYDV’lerin görev ve hizmetlerindeki bu artış, sosyal yardımların ne ölçüde etkin ve verimli bir şekilde yürütüldüğüne ilişkin tartışmaları da beraberinde getirmiştir. TR22 Bölgesi kapsamında gerçekleştirilen bu araştırmada, bölgede faaliyet gösteren SYDV’ler tarafından uygulanan sosyal yardım programlarının ihtiyaç sahiplerine ulaştırılmasındaki ve yoksulluğun önlenmesindeki etkinlik ve verimlilikleri değerlendirilmiştir.
Bu çalışmanın temel amacı, TR22 Bölgesi il merkezlerinde SYDV’ler tarafından sağlanan sosyal yardımların yoksulluk üzerindeki etkileri açısından etkinlik ve verimliliğini ölçmektir. Bu kapsamda, Balıkesir ve Çanakkale il merkezlerinde görev yapan SYDV personeli ile mahalle muhtarlarına yönelik nicel veri toplama tekniklerinden biri olan anket yöntemi uygulanmıştır.
Bölgede konuya ilişkin daha önce herhangi bir çalışmanın yapılmamış olması, araştırmanın hem literatüre hem de bölgeye katkı sağlamasını beklenir kılmaktadır. Bu çerçevede çalışma, bölgede yürütülen sosyal yardım süreçlerinin daha kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesini sağlamakla birlikte, devam eden yardımların gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaşıp ulaşmadığının tespiti açısından da önemli katkılar sunmaktadır.
Ayrıca, ilgili paydaşlarla yüz yüze gerçekleştirilen anketler katılımcılarla birlikte değerlendirilmiş; açık uçlu sorular aracılığıyla uzmanların süreçte eksik gördüğü noktalar da analiz edilmiştir. Bu sayede çalışma yalnızca nicel verilerle sınırlı kalmayıp daha bütüncül bir değerlendirme imkânı sunmaktadır.
Bu çerçevede araştırmanın örneklemini, Balıkesir ve Çanakkale il merkezlerinde görev yapan SYDV personeli ile mahalle muhtarları oluşturmaktadır. Ölçek geçerliliği sağlanmış ve kullanım izinleri alınmış anketler, il merkezlerinde görev yapan muhtarlar ve SYDV personeline uygulanmış; elde edilen veriler yüzde dağılımlarına göre SPSS 27.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir.
Araştırmanın temel hipotezi, “TR22 Bölgesi’nde SYDV’ler tarafından sağlanan sosyal yardım programlarının yoksullukla mücadelede etkin ve verimli olmadığı” şeklindedir. Alt hipotezler ise şu şekildedir: “İhtiyaç sahipleri ile hizmet sunucularının yoksulluk algılarının farklı olması nedeniyle SYDV’ler tarafından sunulan sosyal yardım hizmetleri etkin ve verimli bir şekilde uygulanamamaktadır.”, “SYDV’ler görevleri kapsamında birçok hizmet sunmalarına rağmen kurumsal yapıları yoksulluğu önlemede etkin ve verimli değildir.” ve “SYDV’ler tarafından sağlanan sosyal yardımlar, yararlanıcıları sosyal yardımlara bağımlı hâle getirmekte, aktif çalışma hayatından uzaklaştırmakta ve belirli ölçüde bir güvence olarak algılanmaktadır.”
Araştırma konusunun incelenmesinde, neden-sonuç ilişkisi içerisinde yaşanan sorunları ortaya koyan “betimsel araştırma yöntemi” kullanılmıştır. Bu yöntemle elde edilen bilgiler derlenmiş ve düzenlenmiş, günümüzde ve gelecekte uygulanabilir öneriler sunulmuştur. Ayrıca konunun tarihsel sürecini incelemek ve geçmişle olan ilişkisi çerçevesinde bilgiye ulaşmak amacıyla belge ve arşiv kayıtlarından yararlanılarak tarihsel yöntem de kullanılmıştır. Nicel veri elde etmek amacıyla ise uygulamalı araştırma yöntemlerinden biri olan anket tekniği uygulanmıştır. Araştırma örneklemi, Balıkesir ve Çanakkale il merkezlerindeki mahalleleri kapsamaktadır.
TR22 Bölgesi’nde Balıkesir ve Çanakkale illerinde toplam 53 SYDV personeli görev yapmaktadır. Bunlardan 40’ı (%75,5) gönüllü olarak ankete katılmıştır. Bölgedeki il merkezlerinde toplam 50 mahalle bulunmakta olup bu mahallelerde 50 muhtar görev yapmaktadır. Bunlardan 41’i (%82) ankete gönüllü olarak katılmıştır. Bölgede hizmet veren 41 muhtar ve 40 SYDV personeli ile yüz yüze anket çalışması gerçekleştirilmiştir.
Anketlerden elde edilen verilere göre; yoksulluğun önlenmesi sürecinin etkin ve verimli olmadığı, verilen yardımların daha çok anlık ihtiyaçları karşıladığı, yoksulluğun zaman içinde ortadan kaldırılmasının zor olduğu, yoksulluğun en önemli aktörlerinden birinin bireylerin kendisi olduğu, mevzuat değişikliklerinin beklendiği, sosyal yardımların yararlanıcılar açısından yeterli olmadığı, verilen yardımların düşük miktarlı olması nedeniyle topluma önemli bir katkı sağlamadığı, yardım sayısı ve miktarının yetersiz olduğu, sosyal yardımların gelir adaletini sağlamada yetersiz kaldığı, bireyler için belirli ölçüde bir güvence oluşturduğu, bireyleri iş gücü piyasasından uzaklaştırdığı ve yoksulluğu kısmen kalıcı hâle getirdiği tespit edilmiştir.
Elde edilen veriler çerçevesinde TR22 Bölgesi’nde faaliyet gösteren SYDV’ler, sundukları hizmetlerle birçok yararlanıcı için yoksulluğu ortadan kaldırmada başarılı olamasalar da yoksulluk sürecini yönetmede etkilidirler. SYDV’ler tarafından sağlanan sosyal yardımların yalnızca anlık ihtiyaçları karşılayacak küçük miktarlarda verilmesi yerine, dezavantajlı grupların daha iyi yaşam standartlarına ulaşmasını sağlayacak şekilde düzenlenmesi gerekmektedir. Yoksullukla mücadelede en önemli çözüm, işsizliğin azaltılması ve bireylerin iş gücü piyasasına yönlendirilmesidir. Bu sayede kayıt dışı istihdamın da önüne geçilerek daha sağlıklı yoksulluk verilerine ulaşılması mümkün olacaktır.
Bölgede sosyal yardım uygulamaları aracılığıyla ihtiyaç sahiplerinin ve ihtiyaç türlerinin tam olarak belirlenememesi, sunulan hizmetlerden beklenen sonuçların elde edilememesine yol açmaktadır. İhtiyaç sahiplerine çok sayıda yardım programı sunulmasına rağmen bu programların farklı kurumlar tarafından yürütülmesi, sosyal yardımların etkinliğini, verimliliğini ve denetimini azaltmaktadır. Sosyal yardım yararlanıcılarının bu yardımlara alışkanlık geliştirerek çalışma yönünde çaba göstermemeleri, yoksulluğu artırmakta ve sosyal yardımların yoksulluğu önlemedeki etkinlik ve verimliliğini azaltmaktadır.
Bu bulgular doğrultusunda, sosyal yardım politikalarının yalnızca kısa vadeli ihtiyaçları karşılamaya odaklanmak yerine, bireylerin uzun vadede ekonomik bağımsızlık kazanmalarını destekleyecek şekilde yeniden yapılandırılması gerekmektedir. Bu kapsamda, istihdam odaklı sosyal politika araçlarının geliştirilmesi ve sosyal yardımların aktif iş gücü politikaları ile entegre edilmesi önem arz etmektedir. Ayrıca, kurumlar arası koordinasyonun güçlendirilmesi ve veri paylaşım mekanizmalarının iyileştirilmesi, sosyal yardımların hedef kitleye daha etkin ve doğru bir şekilde ulaşmasını sağlayacaktır.
Anahtar Kelimeler: Sosyal Politika, Sosyal Yardım, Etkinlik, Verimlilik, SYDV’ler, TR22 Bölgesi, Yoksulluk.
ملخص منظم:
أدت الزيادة في معدلات الفقر في تركيا وفي جميع أنحاء العالم، وما ترتب على ذلك من تزايد الحاجة إلى المساعدة الاجتماعية بين الفئات المحتاجة، إلى زيادة في الخدمات والمسؤوليات الملقاة على عاتق مؤسسات المساعدة الاجتماعية والتضامن (SYDV). وقد أثار تزايد مهام وخدمات مؤسسات المساعدة الاجتماعية والتضامن (SYDV) تساؤلات حول مدى فعالية وكفاءة تنفيذ المساعدة الاجتماعية. وفي إطار البحث الذي أُجري في منطقة TR22، تم تقييم فعالية وكفاءة برامج المساعدة الاجتماعية التي تنفذها مؤسسات المساعدة الاجتماعية والتضامن (SYDV) العاملة في منطقة TR22 في تقديم المساعدة للمحتاجين والحد من الفقر.
ويتمثل الهدف الرئيسي لهذه الدراسة في قياس فعالية وكفاءة المساعدة الاجتماعية التي تقدمها مؤسسات المساعدة الاجتماعية والتضامن (SYDV) في المراكز الإقليمية لمنطقة TR22 من حيث تأثيرها على الفقر. وفي هذا الإطار، تم تطبيق طريقة الاستبيان، وهي تقنية كمية لجمع البيانات، على موظفي مؤسسات المساعدة الاجتماعية والتضامن (SYDV) ورؤساء الأحياء (المختارين) في المراكز الإقليمية لمدينتي باليكسير وشاناكالي.
ومن المتوقع أن يسهم غياب الدراسات السابقة حول هذا الموضوع في المنطقة في إثراء الأدبيات وفي تنمية المنطقة نفسها. وفي هذا السياق، لا تقتصر الدراسة على تقديم تقييم أكثر شمولاً لعمليات المساعدة الاجتماعية المنفذة في المنطقة فحسب، بل تساهم أيضًا في تحديد ما إذا كانت المساعدات الجارية تصل فعليًّا إلى من هم في حاجة حقيقية إليها.
علاوة على ذلك، تم تقييم الاستبيانات التي أُجريت وجهاً لوجه مع أصحاب المصلحة المعنيين بالتعاون مع المشاركين. ومن خلال الأسئلة المفتوحة، بحثت الدراسة أيضاً جوانب العملية التي حددها الخبراء على أنها غير كافية، وبذلك تجنبت الاقتصار على البيانات الكمية البحتة ومكّنت من إجراء تقييم أكثر شمولية.
وفي هذا الإطار، تتألف عينة البحث من المختارين وموظفي مؤسسات SYDV في المراكز الإقليمية لمحافظتي باليكسير وشاناكالي. وقد تم توزيع الاستبيانات، التي تم التأكد من صحة مقياسها والحصول على أذونات استخدامها، على المختارين وموظفي مؤسسات SYDV العاملين في المراكز الإقليمية، وتم تحليل البيانات التي تم جمعها باستخدام برنامج SPSS 27.0 بناءً على النسب المئوية.
الفرضية الرئيسية للدراسة هي أن «برامج المساعدة الاجتماعية التي تقدمها مؤسسات SYDV في منطقة TR22 ليست فعالة وكفؤة في مكافحة الفقر.» أما الفرضيات الفرعية للدراسة فهي أن «خدمات المساعدة الاجتماعية التي تقدمها مؤسسات SYDV للمحتاجين لا يمكن تنفيذها بفعالية وكفاءة بسبب اختلاف تصورات الفقر بين المحتاجين ومقدمي الخدمات»، و« «على الرغم من أن مؤسسات SYDV تقدم العديد من الخدمات كجزء من مهامها، إلا أن هياكلها المؤسسية ليست فعالة أو كفؤة في الوقاية من الفقر»، «برامج المساعدة الاجتماعية التي تقدمها مؤسسات SYDV تجعل المستفيدين معتمدين على المساعدة الاجتماعية، وتمنعهم من العمل بنشاط، ويُنظر إليها إلى حد ما على أنها شكل من أشكال الأمان من قبل المحتاجين».
عند دراسة موضوع البحث، تم استخدام «منهج البحث الوصفي» الذي يحدد المشكلات التي يتم مواجهتها في إطار علاقة السبب والنتيجة. وباستخدام منهج البحث الوصفي، يتم تجميع وتنظيم المعلومات التي تم الحصول عليها في نطاق الموضوع، وتقديم توصيات يمكن تطبيقها في الوقت الحاضر والمستقبل. بالإضافة إلى ذلك، تم أيضًا استخدام المنهج التاريخي من خلال دراسة السياق التاريخي للموضوع واستخدام الوثائق والسجلات الأرشيفية للوصول إلى المعلومات في إطار علاقتها بالماضي. ومن أجل الحصول على بيانات كمية من البحث، تم أيضًا تطبيق تقنية الاستبيان، وهي منهج بحث تطبيقي. تشمل عينة البحث الأحياء والمناطق الواقعة في مراكز محافظتي باليكسير وشاناكالي.
في منطقة TR22، يعمل ما مجموعه 53 موظفًا في مؤسسة دعم الأسر (SYDV) في محافظتي Bاليكيسير وشاناكالي. ومن بين هؤلاء، شارك 40 موظفًا (75.5٪) طواعية في الاستبيان. توجد 50 حيًا مركزيًا في مراكز محافظات منطقة TR22، ويخدم 50 رئيس حي في هذه المناطق. ومن بين هؤلاء، شارك 41 رئيس حي (82٪) طواعية في الاستبيان. تم إجراء استطلاعات وجهًا لوجه مع 41 رئيس حي و40 موظفًا من مؤسسة SYDV الذين يقدمون الخدمات في المنطقة.
استنادًا إلى البيانات التي تم الحصول عليها من الاستطلاعات، تبيّن أن عملية منع الفقر غير فعالة وغير كفؤة؛ وأن المساعدة المقدمة لا تلبي سوى الاحتياجات الفورية؛ وأن القضاء على الفقر بمرور الوقت أمر صعب؛ وأن الفاعل الأهم في مسألة الفقر هو الأفراد أنفسهم؛ أنه من المتوقع إجراء تغييرات في التشريعات؛ وأن المساعدة الاجتماعية ليست كافية تمامًا للمستفيدين؛ وأن المساعدة الاجتماعية لا تقدم مساهمة كبيرة للمجتمع، ويرجع ذلك إلى حد كبير إلى أن المساعدة تُقدَّم بمبالغ ضئيلة؛ وأن عدد حالات المساعدة الاجتماعية ومبالغها غير كافية؛ وأن المساعدة الاجتماعية غير كافية لضمان العدالة في الدخل؛ وأن المساعدة الاجتماعية توفر درجة معينة من الأمان للأفراد؛ وأنها تبعد الأفراد عن سوق العمل؛ وأنها تجعل الفقر دائمًا إلى حد ما.
على الرغم من أن مؤسسات SYDV العاملة في منطقة TR22 لم تنجح في القضاء على عملية الفقر بالنسبة للعديد من المستفيدين من خلال الخدمات التي تقدمها، إلا أنها فعالة في إدارة عملية الفقر. لا ينبغي تقديم المساعدة الاجتماعية التي توفرها مؤسسات SYDV بمبالغ صغيرة لمجرد تلبية الاحتياجات الفورية، بل لتمكين الفئات المحرومة من تحقيق مستويات معيشية أفضل. في مكافحة الفقر، يُعد الحد من البطالة وتوجيه الأفراد إلى سوق العمل الحل الأهم. وبالتالي، بالإضافة إلى منع البطالة، يمكن الحد من العمالة غير الرسمية، مما يضمن الحصول على بيانات دقيقة عن الفقر.
من خلال ممارسات المساعدة الاجتماعية، لا يمكن تحقيق تحديد المحتاجين واحتياجاتهم المحددة بشكل كامل. وفي هذه الحالة، يؤدي ذلك إلى الفشل في تحقيق النتائج المرجوة من الخدمات المقدمة للمحتاجين. إن توفير عدد كبير من برامج المساعدة للمحتاجين، مع تنفيذها من قبل مؤسسات متعددة، يقلل من فعالية وكفاءة المساعدة الاجتماعية والرقابة عليها. وحقيقة أن المستفيدين من المساعدة الاجتماعية يكتسبون عادة الاعتماد على هذه المساعدات ولا يبذلون أي جهد للبحث عن عمل للتغلب على حالة الحاجة التي يعيشونها تؤدي إلى زيادة الفقر وتقليل فعالية وكفاءة المساعدة الاجتماعية في الوقاية من الفقر.
وتماشيًا مع هذه النتائج، ينبغي إعادة هيكلة سياسات المساعدة الاجتماعية ليس فقط لتلبية الاحتياجات قصيرة الأجل، بل أيضًا لدعم الأفراد في تحقيق الاستقلال الاقتصادي على المدى الطويل. وفي هذا السياق، من المهم تطوير أدوات سياسية اجتماعية موجهة نحو التوظيف ودمج المساعدة الاجتماعية مع سياسات سوق العمل النشطة. علاوة على ذلك، فإن تعزيز التنسيق بين المؤسسات وتحسين آليات تبادل البيانات سيمكّن المساعدة الاجتماعية من الوصول إلى الفئات المستهدفة بشكل أكثر فعالية ودقة.
الكلمات المفتاحية: السياسة الاجتماعية، المساعدة الاجتماعية، الفعالية، الكفاءة، جمعيات SYDV، منطقة TR22، الفقر
Résumé structuré :
L'augmentation de la pauvreté en Turquie et dans le monde entier, et par conséquent le besoin accru d'aide sociale chez les personnes dans le besoin, a entraîné une expansion des services et des responsabilités des Fondations d'aide sociale et de solidarité (SYDV). Cette expansion des missions et des services des SYDV a soulevé des questions quant à l’efficacité et à l’efficience réelles de l’aide sociale. Dans le cadre de la recherche menée dans la région TR22, l’efficacité et l’efficience des programmes d’aide sociale mis en œuvre par les SYDV opérant dans cette région ont été évaluées, tant en termes d’aide apportée aux personnes dans le besoin que de prévention de la pauvreté.
L’objectif principal de cette étude est de mesurer l’efficacité et l’efficience de l’aide sociale fournie par les Fondations d’aide sociale et de solidarité (SYDV) dans les chefs-lieux de la région TR22 en termes d’impact sur la pauvreté. Dans ce cadre, une méthode d’enquête, qui est une technique de collecte de données quantitatives, a été appliquée au personnel des SYDV et aux chefs de quartier (muhtars) dans les chefs-lieux de Balıkesir et de Çanakkale.
L’absence d’études antérieures sur ce sujet dans la région devrait apporter une contribution tant à la littérature scientifique qu’à la région elle-même. Dans ce contexte, l’étude fournit non seulement une évaluation plus complète des processus d’aide sociale mis en œuvre dans la région, mais contribue également à déterminer si l’aide actuelle parvient effectivement à ceux qui en ont véritablement besoin.
De plus, les enquêtes menées en face à face auprès des parties prenantes concernées ont été évaluées en collaboration avec les participants. À travers des questions ouvertes, l’étude a également examiné les aspects du processus jugés insuffisants par les experts, évitant ainsi de se limiter à des données purement quantitatives et permettant une évaluation plus globale.
Dans ce cadre, l’échantillon de l’étude est constitué des muhtars et du personnel des SYDV des centres provinciaux de Balıkesir et de Çanakkale. Des questionnaires, dont la validité de l’échelle avait été vérifiée et pour lesquels les autorisations d’utilisation avaient été obtenues, ont été administrés aux muhtars et au personnel des SYDV en poste dans les centres provinciaux, et les données collectées ont été analysées dans SPSS 27.0 sur la base de pourcentages.
L’hypothèse principale de l’étude est que « les programmes d’aide sociale fournis par les SYDV dans la région TR22 ne sont ni efficaces ni efficients dans la lutte contre la pauvreté. » Les sous-hypothèses de l’étude sont que « les services d’aide sociale fournis par les SYDV aux personnes dans le besoin ne peuvent être mis en œuvre de manière efficace et efficiente en raison des perceptions divergentes de la pauvreté entre les personnes dans le besoin et les prestataires de services », « « Bien que les SYDV fournissent de nombreux services dans le cadre de leurs missions, leurs structures institutionnelles ne sont ni efficaces ni efficientes pour prévenir la pauvreté. », « les programmes d’aide sociale proposés par les SYDV rendent les bénéficiaires dépendants de l’aide sociale, les empêchent de travailler activement et sont perçus, dans une certaine mesure, comme une forme de sécurité par les personnes dans le besoin ».
Pour l’étude du sujet de recherche, la « méthode de recherche descriptive », qui identifie les problèmes rencontrés dans le cadre d’une relation de cause à effet, a été utilisée. Grâce à cette méthode, les informations recueillies dans le cadre du sujet sont compilées et organisées, et des recommandations applicables aujourd’hui et à l’avenir sont présentées. En outre, en examinant le contexte historique du sujet et en utilisant des documents et des archives pour obtenir des informations dans le cadre de ses liens avec le passé, la méthode historique a également été employée. Afin d’obtenir des données quantitatives issues de la recherche, la technique d’enquête, qui est une méthode de recherche appliquée, a également été utilisée. L’échantillon de la recherche comprend les districts et les quartiers situés dans les chefs-lieux des provinces de Balıkesir et Çanakkale.
Dans la région TR22, un total de 53 agents du SYDV travaillent dans les provinces de Balıkesir et Çanakkale. Parmi eux, 40 agents (75,5 %) ont participé volontairement à l’enquête. On dénombre 50 quartiers centraux dans les chefs-lieux de la région TR22, et 50 muhtars de quartier exercent leurs fonctions dans ces zones. Parmi eux, 41 muhtars (82 %) ont participé volontairement à l’enquête. Des enquêtes en face à face ont été menées auprès des 41 muhtars et des 40 agents du SYDV fournissant des services dans la région.
Sur la base des données issues de ces enquêtes, il a été établi que le processus de prévention de la pauvreté est inefficace et inefficace ; que l’aide fournie ne répond qu’aux besoins immédiats ; qu’il est difficile d’éradiquer la pauvreté à long terme ; que les principaux acteurs dans la lutte contre la pauvreté sont les individus eux-mêmes ; que des modifications législatives sont attendues ; que l’aide sociale n’est pas tout à fait suffisante pour les bénéficiaires ; que l’aide sociale n’apporte pas une contribution significative à la société, en grande partie parce qu’elle est octroyée à des montants minimes ; que le nombre et le montant des aides sociales sont insuffisants ; que l’aide sociale est inadéquate pour garantir l’équité des revenus ; que l’aide sociale offre un certain degré de sécurité aux individus ; qu’elle éloigne les individus du marché du travail ; et qu’elle rend la pauvreté partiellement permanente.
Bien que les SYDV opérant dans la région TR22 n’aient pas réussi à éliminer le processus de pauvreté pour de nombreux bénéficiaires grâce aux services qu’ils fournissent, ils sont efficaces dans la gestion de ce processus. L’aide sociale fournie par les SYDV ne devrait pas être octroyée en petits montants simplement pour répondre à des besoins immédiats, mais plutôt pour permettre aux groupes défavorisés d’atteindre un meilleur niveau de vie. Dans la lutte contre la pauvreté, la réduction du chômage et l’orientation des individus vers le marché du travail constituent la solution la plus importante. Ainsi, outre la prévention du chômage, l’emploi informel peut être endigué, garantissant ainsi l’obtention de données précises sur la pauvreté.
Les pratiques d’aide sociale ne permettent pas d’identifier pleinement les personnes dans le besoin et leurs besoins spécifiques. Dans ce cas, cela conduit à l’incapacité d’atteindre les résultats escomptés des services fournis aux personnes dans le besoin. Proposer un grand nombre de programmes d’aide aux personnes dans le besoin, mais les faire mettre en œuvre par de multiples institutions, réduit l’efficacité, l’efficience et le contrôle de l’aide sociale. Le fait que les bénéficiaires de l’aide sociale prennent l’habitude de compter sur ces aides et ne fassent aucun effort pour rechercher un emploi afin de sortir de leur situation de précarité aggrave la pauvreté et réduit l’efficacité et l’efficience de l’aide sociale dans la prévention de la pauvreté.
Conformément à ces conclusions, les politiques d’aide sociale devraient être restructurées non seulement pour répondre aux besoins à court terme, mais aussi pour aider les individus à atteindre une autonomie économique à long terme. Dans ce contexte, il est important de développer des instruments de politique sociale axés sur l’emploi et d’intégrer l’aide sociale aux politiques actives du marché du travail. En outre, le renforcement de la coordination interinstitutionnelle et l’amélioration des mécanismes de partage des données permettront à l’aide sociale d’atteindre la population cible de manière plus efficace et plus précise.
Mots-clés : Politique sociale, Aide sociale, Efficacité, Efficience, SYDV, Région TR22, Pauvreté.
Resumen estructurado:
El aumento de la pobreza en Turquía y en todo el mundo, y en consecuencia la mayor necesidad de asistencia social entre las personas desfavorecidas, ha dado lugar a un incremento de los servicios y las responsabilidades de las Fundaciones de Asistencia Social y Solidaridad (SYDV). El aumento de las funciones y los servicios de las SYDV ha suscitado dudas sobre hasta qué punto la asistencia social se lleva a cabo de forma eficaz y eficiente. En el marco de la investigación realizada en la región TR22, se evaluaron la eficacia y la eficiencia de los programas de asistencia social puestos en marcha por las SYDV que operan en dicha región a la hora de prestar ayuda a las personas necesitadas y de prevenir la pobreza.
El objetivo principal de este estudio es medir la eficacia y la eficiencia de la asistencia social prestada por las Fundaciones de Asistencia Social y Solidaridad (SYDV) en los centros provinciales de la región TR22 en términos de su impacto sobre la pobreza. En este contexto, se aplicó un método de encuesta —una técnica de recopilación de datos cuantitativos— al personal de las SYDV y a los jefes de barrio (muhtars) de los centros provinciales de Balıkesir y Çanakkale.
Se espera que la ausencia de estudios previos sobre este tema en la región contribuya tanto a la literatura especializada como a la propia región. En este contexto, el estudio no solo ofrece una evaluación más exhaustiva de los procesos de asistencia social llevados a cabo en la región, sino que también contribuye a determinar si la ayuda que se presta llega efectivamente a quienes realmente la necesitan.
Además, las encuestas presenciales realizadas a las partes interesadas pertinentes se evaluaron en colaboración con los participantes. Mediante preguntas abiertas, el estudio también examinó los aspectos del proceso identificados como insuficientes por los expertos, evitando así limitarse a datos puramente cuantitativos y permitiendo una evaluación más holística.
Dentro de este marco, la muestra de la investigación está compuesta por los muhtars y el personal de los SYDV de los centros provinciales de Balıkesir y Çanakkale. Se administraron cuestionarios —cuya validez de la escala se había garantizado y para los que se habían obtenido los permisos de uso— a los muhtars y al personal de los SYDV que prestan servicio en los centros provinciales, y los datos recopilados se analizaron en SPSS 27.0 basándose en porcentajes.
La hipótesis principal del estudio es que «los programas de asistencia social prestados por los SYDV en la región TR22 no son eficaces ni eficientes a la hora de combatir la pobreza». Las subhipótesis del estudio son que «los servicios de asistencia social prestados por los SYDV a las personas necesitadas no pueden aplicarse de forma eficaz ni eficiente debido a las diferentes percepciones de la pobreza entre las personas necesitadas y los prestadores de servicios», « «Aunque los SYDV prestan numerosos servicios como parte de sus funciones, sus estructuras institucionales no son eficaces ni eficientes a la hora de prevenir la pobreza», «los programas de asistencia social prestados por los SYDV hacen que los beneficiarios dependan de la asistencia social, les impiden trabajar de forma activa y son percibidos, en cierta medida, como una forma de seguridad por parte de las personas necesitadas».
Al examinar el tema de la investigación, se utilizó el «método de investigación descriptivo», que identifica los problemas experimentados dentro de una relación de causa y efecto. Mediante el método de investigación descriptivo, se recopila y organiza la información obtenida en el ámbito del tema y se presentan recomendaciones que pueden aplicarse tanto en la actualidad como en el futuro. Además, al examinar el contexto histórico del tema y utilizar documentos y registros de archivo para obtener información en el marco de su relación con el pasado, también se empleó el método histórico. Con el fin de obtener datos cuantitativos de la investigación, también se aplicó la técnica de la encuesta, que es un método de investigación aplicada. La muestra de la investigación incluye los distritos y barrios situados en los centros provinciales de Balıkesir y Çanakkale.
En la región TR22, un total de 53 empleados de la SYDV trabajan en las provincias de Balıkesir y Çanakkale. De ellos, 40 empleados (75,5 %) participaron voluntariamente en la encuesta. Hay 50 barrios centrales en los centros provinciales de la región TR22, y 50 muhtar de barrio prestan servicio en estas zonas. De ellos, 41 muhtar (82 %) participaron voluntariamente en la encuesta. Se realizaron entrevistas presenciales a los 41 muhtar y a los 40 miembros del personal del SYDV que prestan servicios en la región.
A partir de los datos obtenidos en las entrevistas, se ha determinado que el proceso de prevención de la pobreza es ineficaz e ineficiente; que la asistencia prestada solo satisface las necesidades inmediatas; que resulta difícil erradicar la pobreza a largo plazo; que los principales responsables de la pobreza son las propias personas; que se esperan cambios en la legislación; que la asistencia social no es del todo suficiente para los beneficiarios; que la asistencia social no aporta una contribución significativa a la sociedad, en gran parte porque la ayuda se presta en cantidades mínimas; que el número y el importe de la asistencia social son insuficientes; que la asistencia social es inadecuada para garantizar la justicia en materia de ingresos; que la asistencia social sirve como un cierto grado de seguridad para las personas; que aleja a las personas del mercado laboral; y que hace que la pobreza sea parcialmente permanente.
Aunque las SYDV que operan en la región TR22 no han logrado eliminar el proceso de pobreza de muchos beneficiarios a través de los servicios que prestan, sí son eficaces a la hora de gestionar dicho proceso. La asistencia social prestada por las SYDV no debería concederse en pequeñas cantidades simplemente para satisfacer necesidades inmediatas, sino más bien para permitir que los grupos desfavorecidos alcancen un mejor nivel de vida. En la lucha contra la pobreza, reducir el desempleo y orientar a las personas hacia el mercado laboral es la solución más importante. Así, además de prevenir el desempleo, se puede frenar el empleo informal, garantizando la obtención de datos precisos sobre la pobreza.
A través de las prácticas de asistencia social, la identificación de las personas necesitadas y de sus necesidades específicas no puede lograrse plenamente. En este caso, ello conduce a la incapacidad de alcanzar los resultados deseados con los servicios prestados a las personas necesitadas. Ofrecer un gran número de programas de asistencia a las personas necesitadas, pero que sean ejecutados por múltiples instituciones, reduce la eficacia, la eficiencia y la supervisión de la asistencia social. El hecho de que los beneficiarios de la asistencia social desarrollen el hábito de depender de estas ayudas y no hagan ningún esfuerzo por buscar empleo para superar su situación de necesidad aumenta la pobreza y reduce la eficacia y la eficiencia de la asistencia social a la hora de prevenir la pobreza.
En consonancia con estas conclusiones, las políticas de asistencia social deberían reestructurarse no solo para atender las necesidades a corto plazo, sino también para apoyar a las personas en el logro de la independencia económica a largo plazo. En este contexto, es importante desarrollar instrumentos de política social orientados al empleo e integrar la asistencia social con políticas activas del mercado laboral. Además, el refuerzo de la coordinación interinstitucional y la mejora de los mecanismos de intercambio de datos permitirán que la asistencia social llegue a la población destinataria de forma más eficaz y precisa.
Palabras clave: Política social, Asistencia social, Eficacia, Eficiencia, SYDV, Región TR22, Pobreza.
结构化摘要:
随着土耳其及全球范围内贫困现象的加剧,以及由此导致的贫困人群对社会救助需求的增加,社会救助与团结基金会(SYDV)的服务范围和职责范围也随之扩大。SYDV职责与服务的扩大,引发了人们对其社会救助工作在多大程度上能够有效且高效地开展的质疑。在TR22地区开展的研究范围内,对该地区SYDV实施的社会救助项目在向贫困人群提供援助及预防贫困方面的有效性和效率进行了评估。
本研究的主要目的是衡量TR22地区各省会城市社会援助与团结基金会(SYDV)所提供社会援助在减贫方面的有效性和效率。在此范围内,研究采用定量数据收集技术——问卷调查法,对巴勒克埃西尔和恰纳卡莱两省会城市的SYDV工作人员及社区负责人(muhtars)进行了调查。
鉴于该地区此前缺乏相关研究,本研究有望为学术文献和该地区本身均作出贡献。在此背景下,本研究不仅对该地区实施的社会援助流程进行了更全面的评估,还有助于确定当前的援助是否切实惠及真正需要帮助的人群。
此外,与相关利益相关者进行的面对面调查是在与参与者协作的基础上进行评估的。通过开放式问题,本研究还考察了专家认为存在不足的流程方面,从而避免了仅依赖纯定量数据的局限性,并实现了更全面的评估。
在此框架下,研究样本由巴勒克埃西尔和恰纳卡莱两省省会中心的村长及SYDV工作人员组成。针对在省会中心任职的村长和SYDV工作人员,发放了已确保量表效度并获得使用许可的调查问卷,收集到的数据通过SPSS 27.0软件按百分比进行了分析。
本研究的主要假设是:“TR22地区SYDV提供的社会救助项目在消除贫困方面既不有效也不高效。”本研究的次要假设包括:“由于受助者与服务提供者对贫困的认知存在差异,SYDV向贫困人群提供的社会救助服务无法得到有效且高效的实施”, “尽管SYDVs作为其职责的一部分提供了许多服务,但其机构结构在预防贫困方面既不有效也不高效”,“SYDVs提供的社会救助项目使受益人依赖社会救助,阻碍了他们积极工作,并在一定程度上被需求者视为一种保障手段”。
在探讨研究主题时,采用了“描述性研究方法”,该方法旨在识别在因果关系中出现的问题。通过描述性研究方法,对研究主题范围内获取的信息进行整理和归纳,并提出既适用于当下又适用于未来的建议。此外,通过考察该主题的历史背景,并利用文献和档案记录在与过去的关系框架内获取信息,还采用了历史研究法。为了从研究中获取定量数据,还应用了作为应用研究方法之一的调查技术。研究样本包括位于巴勒克埃西尔和恰纳卡莱省会城市的各区及社区。
在TR22地区,共有53名SYDV工作人员在巴勒克埃西尔和恰纳卡莱两省工作。其中,40名工作人员(75.5%)自愿参与了调查。TR22地区各省会共有50个中心社区,50名社区村长在这些地区任职。其中,41名村长(82%)自愿参与了调查。已对该地区提供服务的41名社区负责人和40名SYDV工作人员完成了面对面调查。
根据调查获得的数据,研究发现:扶贫过程既无效又低效;所提供的援助仅能满足眼前需求;长期消除贫困十分困难;在扶贫工作中,最重要的参与者是受助者本人; 预计将进行立法修订;社会救助对受益人而言尚不充分;社会救助未能对社会作出显著贡献,这主要归因于援助金额过低;社会救助的覆盖范围和金额均不足;社会救助在保障收入公平方面力有未逮;社会救助为个人提供了一定程度的安全保障;它使个人与劳动力市场脱节;并导致贫困在某种程度上永久化。
尽管在TR22地区运营的SYDV组织未能通过其提供的服务成功消除许多受益人的贫困状况,但它们在管理贫困进程方面是有效的。SYDV组织提供的社会救助不应仅以小额形式发放以满足眼前需求,而应旨在使弱势群体能够实现更高的生活水平。在消除贫困的斗争中,降低失业率并引导个人进入劳动力市场是最重要的解决方案。因此,除了预防失业之外,还可以遏制非正规就业,从而确保获得准确的贫困数据。
通过社会救助实践,无法全面识别受助人群及其具体需求。在此情况下,导致向受助人群提供的服务无法实现预期效果。虽然为受助人群提供了大量救助项目,但由多个机构分别实施,却降低了社会救助的有效性、效率及监管力度。社会救助受益人养成了依赖这些援助的习惯,却不努力寻求就业以摆脱困境,这一事实加剧了贫困,并降低了社会救助在预防贫困方面的有效性和效率。
基于这些发现,社会救助政策应进行重组,不仅要满足短期需求,还要支持个人实现长期的经济独立。在此背景下,制定以就业为导向的社会政策工具,并将社会救助与积极的劳动力市场政策相结合至关重要。此外,加强机构间协调并完善数据共享机制,将使社会救助更有效、更精准地惠及目标人群。
关键词: 社会政策、社会救助、有效性、效率、SYDVs、TR22地区、贫困
Структурированное резюме:
Рост уровня бедности в Турции и во всем мире и, как следствие, увеличение потребности в социальной помощи со стороны нуждающихся привели к расширению спектра услуг и обязанностей Фондов социальной помощи и солидарности (SYDV). Расширение круга обязанностей и услуг SYDV вызвало вопросы о том, насколько эффективно и результативно осуществляется социальная помощь. В рамках исследования, проведенного в регионе TR22, была проведена оценка эффективности и результативности программ социальной помощи, реализуемых фондами SYDV, действующими в регионе TR22, в плане оказания помощи нуждающимся и предотвращения бедности.
Основная цель данного исследования заключается в оценке эффективности и результативности социальной помощи, предоставляемой фондами социальной помощи и солидарности (SYDV) в провинциальных центрах региона TR22, с точки зрения их влияния на уровень бедности. В рамках данной работы был применен метод опроса — техника сбора количественных данных — среди сотрудников SYDV и мухтар (глав микрорайонов) в провинциальных центрах Балыкесира и Чанаккале.
Отсутствие ранее проведенных исследований по данной теме в регионе, как ожидается, внесет вклад как в научную литературу, так и в развитие самого региона. В этом контексте исследование не только обеспечивает более всестороннюю оценку процессов оказания социальной помощи, осуществляемых в регионе, но и способствует определению того, действительно ли оказываемая помощь эффективно доходит до тех, кто в ней действительно нуждается.
Кроме того, результаты очных опросов, проведенных с соответствующими заинтересованными сторонами, были проанализированы совместно с участниками. С помощью открытых вопросов в рамках исследования также были изучены аспекты процесса, которые эксперты сочли недостаточными, что позволило избежать ограничения исключительно количественными данными и обеспечить более целостную оценку.
В этих рамках выборка исследования состоит из мухтаров и сотрудников SYDV в провинциальных центрах Балыкесира и Чанаккале. Опросы, достоверность шкалы которых была обеспечена и разрешения на использование которых были получены, были проведены среди мухтаров и сотрудников SYDV, работающих в провинциальных центрах, а собранные данные были проанализированы в программе SPSS 27.0 на основе процентных показателей.
Основная гипотеза исследования заключается в том, что «программы социальной помощи, реализуемые SYDV в регионе TR22, не являются эффективными и действенными в борьбе с бедностью». Вспомогательные гипотезы исследования заключаются в том, что «услуги социальной помощи, предоставляемые SYDV нуждающимся, не могут быть эффективно и действенно реализованы из-за различия в восприятии бедности между нуждающимися и поставщиками услуг», « «Хотя SYDV предоставляют множество услуг в рамках своих обязанностей, их институциональные структуры не являются эффективными и результативными в предотвращении бедности», «программы социальной помощи, предоставляемые SYDV, приводят к зависимости получателей от социальной помощи, препятствуют их активной трудовой деятельности и в определенной степени воспринимаются нуждающимися как форма гарантии».
При изучении темы исследования был использован «описательный метод исследования», который позволяет выявить проблемы в рамках причинно-следственных связей. С помощью описательного метода исследования информация, полученная в рамках данной темы, обобщается и систематизируется, а также формулируются рекомендации, применимые как сегодня, так и в будущем. Кроме того, путем изучения исторического контекста темы и использования документов и архивных материалов для получения информации в рамках её связи с прошлым был также задействован исторический метод. Для получения количественных данных в ходе исследования был также применен метод опроса, который является прикладным исследовательским методом. Выборка исследования включает районы и микрорайоны, расположенные в провинциальных центрах Балыкесира и Чанаккале.
В регионе TR22 в провинциях Баликесир и Чанаккале работает в общей сложности 53 сотрудника SYDV. Из них 40 сотрудников (75,5 %) добровольно приняли участие в опросе. В административных центрах провинций региона TR22 насчитывается 50 центральных микрорайонов, и в этих районах работают 50 мухтаров микрорайонов. Из них 41 мухтар (82 %) добровольно принял участие в опросе. Были проведены очные опросы 41 мухтара и 40 сотрудников SYDV, оказывающих услуги в регионе.
На основании данных, полученных в ходе опросов, было установлено, что процесс предотвращения бедности является неэффективным и нерезультативным; что оказываемая помощь удовлетворяет лишь насущные потребности; что искоренение бедности в долгосрочной перспективе затруднительно; что главную роль в борьбе с бедностью играют сами люди; что ожидаются изменения в законодательстве; что социальная помощь не в полной мере удовлетворяет потребности получателей; что социальная помощь не вносит значительного вклада в развитие общества, в основном из-за того, что помощь предоставляется в минимальных объемах; что количество и размер социальной помощи являются недостаточными; что социальная помощь не способна обеспечить справедливость в распределении доходов; что социальная помощь служит для людей определенной степенью безопасности; что она отдаляет людей от рынка труда; и что она делает бедность частично постоянной.
Хотя организации социальной помощи (SYDV), действующие в регионе TR22, не смогли ликвидировать процесс бедности для многих получателей помощи посредством предоставляемых ими услуг, они эффективны в управлении процессом бедности. Социальная помощь, предоставляемая организациями SYDV, не должна выделяться в небольших суммах лишь для удовлетворения насущных потребностей, а должна давать возможность социально незащищенным группам достичь более высокого уровня жизни. В борьбе с бедностью сокращение безработицы и направление людей на рынок труда является наиболее важным решением. Таким образом, помимо предотвращения безработицы, можно сдержать неформальную занятость, обеспечив получение точных данных о бедности.
В рамках практики оказания социальной помощи выявление нуждающихся и их конкретных потребностей не может быть осуществлено в полной мере. В данном случае это приводит к невозможности достижения желаемых результатов от услуг, предоставляемых нуждающимся. Предоставление большого количества программ помощи нуждающимся, но их реализация различными учреждениями, снижает эффективность, результативность и контроль за оказанием социальной помощи. Тот факт, что получатели социальной помощи приобретают привычку полагаться на эту помощь и не предпринимают никаких усилий по поиску работы для преодоления своего бедственного положения, усиливает бедность и снижает эффективность и результативность социальной помощи в деле предотвращения бедности.
С учетом этих выводов политика социальной помощи должна быть перестроена таким образом, чтобы не только удовлетворять краткосрочные потребности, но и поддерживать людей в достижении долгосрочной экономической независимости. В этом контексте важно разработать инструменты социальной политики, ориентированные на занятость, и интегрировать социальную помощь с мерами активной политики на рынке труда. Кроме того, укрепление межведомственной координации и совершенствование механизмов обмена данными позволят более эффективно и точно доводить социальную помощь до целевого населения.
Ключевые слова: социальная политика, социальная помощь, эффективность, результативность, SYDV, регион TR22, бедность.
संरचित सारांश:
तुर्की और दुनिया भर में गरीबी में वृद्धि, और परिणामस्वरूप जरूरतमंदों के बीच सामाजिक सहायता की बढ़ती आवश्यकता ने सामाजिक सहायता और एकजुटता फाउंडेशनों (SYDV) की सेवाओं और जिम्मेदारियों में वृद्धि की है।
SYDV के कर्तव्यों और सेवाओं में वृद्धि ने इस बात पर प्रश्न उठाए हैं कि सामाजिक सहायता कितनी प्रभावी और कुशलतापूर्वक प्रदान की जा रही है। TR22 क्षेत्र में किए गए शोध के दायरे में, TR22 क्षेत्र में कार्यरत SYDVs द्वारा जरूरतमंदों तक सहायता पहुँचाने और गरीबी रोकने में लागू सामाजिक सहायता कार्यक्रमों की प्रभावशीलता और दक्षता का मूल्यांकन किया गया।
इस अध्ययन का प्राथमिक उद्देश्य TR22 क्षेत्र के प्रांतीय केंद्रों में सामाजिक सहायता और एकजुटता फाउंडेशनों (SYDVs) द्वारा प्रदान की गई सामाजिक सहायता की प्रभावशीलता और दक्षता को गरीबी पर उनके प्रभाव के संदर्भ में मापना है। इस दायरे के भीतर, एक सर्वेक्षण विधि, जो एक मात्रात्मक डेटा संग्रह तकनीक है, को बालीकेसिर और चानाक्केले के प्रांतीय केंद्रों में SYDV कर्मियों और पड़ोस के मुखिया (मुह्तारों) पर लागू किया गया।
क्षेत्र में इस विषय पर पिछले अध्ययनों की अनुपस्थिति से साहित्य और स्वयं क्षेत्र दोनों में योगदान की उम्मीद है। इस संदर्भ में, यह अध्ययन न केवल क्षेत्र में किए गए सामाजिक सहायता प्रक्रियाओं का अधिक व्यापक मूल्यांकन प्रदान करता है, बल्कि यह यह निर्धारित करने में भी योगदान देता है कि क्या चल रही सहायता वास्तव में उन लोगों तक प्रभावी ढंग से पहुँचती है जिन्हें वास्तव में इसकी आवश्यकता है।
इसके अलावा, संबंधित हितधारकों के साथ आयोजित आमने-सामने के सर्वेक्षणों का मूल्यांकन प्रतिभागियों के सहयोग से किया गया। खुले-अंत प्रश्नों के माध्यम से, अध्ययन ने विशेषज्ञों द्वारा अपर्याप्त पाए गए प्रक्रिया के पहलुओं की भी जांच की, जिससे केवल मात्रात्मक डेटा तक सीमित रहने की बाधा से बचा जा सका और एक अधिक समग्र मूल्यांकन संभव हो सका।
इस ढांचे के भीतर, शोध का नमूना बालीकेसिर और चानाक्केले प्रांतीय केंद्रों में मुहतारों और SYDV कर्मियों से बना है। सर्वेक्षणों की पैमाना वैधता सुनिश्चित की गई थी और उपयोग की अनुमति प्राप्त की गई थी, जिन्हें प्रांतीय केंद्रों में सेवारत मुहतारों और SYDV कर्मियों पर लागू किया गया था, और एकत्र किए गए डेटा का SPSS 27.0 में प्रतिशत के आधार पर विश्लेषण किया गया।
अध्ययन का मुख्य परिकल्पना यह है कि "TR22 क्षेत्र में SYDVs द्वारा प्रदान किए गए सामाजिक सहायता कार्यक्रम गरीबी से लड़ने में प्रभावी और कुशल नहीं हैं।" अध्ययन की उप-परिकल्पनाएँ यह हैं कि "आवश्यकतामंदों और सेवा प्रदाताओं के बीच गरीबी के बारे में अलग-अलग धारणाओं के कारण SYDVs द्वारा आवश्यकतामंदों को प्रदान की जाने वाली सामाजिक सहायता सेवाओं को प्रभावी और कुशलतापूर्वक लागू नहीं किया जा सकता है।"," हालांकि SYDVs अपने कर्तव्यों के हिस्से के रूप में कई सेवाएं प्रदान करते हैं, लेकिन उनकी संस्थागत संरचनाएं गरीबी को रोकने में प्रभावी या कुशल नहीं हैं।"," "SYDVs द्वारा प्रदान किए गए सामाजिक सहायता कार्यक्रम लाभार्थियों को सामाजिक सहायता पर निर्भर बनाते हैं, उन्हें सक्रिय रूप से काम करने से रोकते हैं, और जरूरतमंदों द्वारा एक निश्चित हद तक सुरक्षा के एक रूप के रूप में देखे जाते हैं"।
अनुसंधान के विषय की जांच करते समय, "वर्णनात्मक अनुसंधान विधि" का उपयोग किया गया, जो कारण-और-प्रभाव संबंध के भीतर अनुभव की गई समस्याओं की पहचान करती है। वर्णनात्मक अनुसंधान विधि का उपयोग करके, विषय के दायरे में प्राप्त जानकारी को संकलित और व्यवस्थित किया जाता है, और ऐसी सिफारिशें प्रस्तुत की जाती हैं जिन्हें आज और भविष्य में लागू किया जा सकता है। इसके अतिरिक्त, विषय के ऐतिहासिक संदर्भ की जांच करके और अतीत के साथ इसके संबंध के ढांचे के भीतर जानकारी प्राप्त करने के लिए दस्तावेजों और अभिलेखीय रिकॉर्ड का उपयोग करके, ऐतिहासिक पद्धति का भी उपयोग किया गया। शोध से मात्रात्मक डेटा प्राप्त करने के लिए, सर्वेक्षण तकनीक, जो एक अनुप्रयुक्त अनुसंधान विधि है, का भी उपयोग किया गया। शोध नमूने में बालीकेसिर और चानाक्केले के प्रांतीय केंद्रों में स्थित जिले और पड़ोस शामिल हैं।
TR22 क्षेत्र में, बालीकेसिर और चनाकले प्रांतों में कुल 53 SYDV कर्मचारी कार्यरत हैं। इनमें से, 40 कर्मचारियों (75.5%) ने स्वेच्छा से सर्वेक्षण में भाग लिया। TR22 क्षेत्र के प्रांतीय केंद्रों में 50 केंद्रीय मोहल्ले हैं, और 50 मोहल्ले के मुहतार इन क्षेत्रों में सेवा करते हैं। इनमें से, 41 मुहतारों (82%) ने स्वेच्छा से सर्वेक्षण में भाग लिया।
क्षेत्र में सेवा प्रदान करने वाले 41 मुह्तारों और 40 SYDV कर्मियों के साथ आमने-सामने सर्वेक्षण पूरे किए गए।
सर्वेक्षणों से प्राप्त आंकड़ों के आधार पर, यह निर्धारित किया गया है कि गरीबी रोकथाम की प्रक्रिया अप्रभावी और अक्षम है; कि प्रदान की गई सहायता केवल तत्काल जरूरतों को पूरा करती है; कि समय के साथ गरीबी को खत्म करना मुश्किल है; कि गरीबी में सबसे महत्वपूर्ण कर्ता स्वयं व्यक्ति हैं;
कि कानून में बदलाव की उम्मीद है; कि लाभार्थियों के लिए सामाजिक सहायता पूरी तरह से पर्याप्त नहीं है; कि सामाजिक सहायता समाज में महत्वपूर्ण योगदान नहीं देती है, मुख्य रूप से इसलिए क्योंकि सहायता न्यूनतम मात्रा में प्रदान की जाती है; कि सामाजिक सहायता की संख्या और राशि अपर्याप्त हैं; कि सामाजिक सहायता आय न्याय सुनिश्चित करने में अपर्याप्त है; कि सामाजिक सहायता व्यक्तियों के लिए एक निश्चित स्तर की सुरक्षा के रूप में काम करती है; कि यह व्यक्तियों को श्रम बाजार से दूर करती है; और कि यह गरीबी को आंशिक रूप से स्थायी बना देती है।
हालांकि TR22 क्षेत्र में काम करने वाले SYDVs अपनी सेवाओं के माध्यम से कई लाभार्थियों के लिए गरीबी की प्रक्रिया को खत्म करने में सफल नहीं हुए हैं, लेकिन वे गरीबी की प्रक्रिया को प्रबंधित करने में प्रभावी हैं। SYDVs द्वारा प्रदान की जाने वाली सामाजिक सहायता केवल तत्काल जरूरतों को पूरा करने के लिए थोड़ी मात्रा में नहीं दी जानी चाहिए, बल्कि वंचित समूहों को बेहतर जीवन स्तर प्राप्त करने में सक्षम बनाने के लिए दी जानी चाहिए। गरीबी के खिलाफ लड़ाई में, बेरोजगारी कम करना और व्यक्तियों को श्रम बाजार की ओर निर्देशित करना सबसे महत्वपूर्ण समाधान है।
इस प्रकार, बेरोजगारी को रोकने के अलावा, अनौपचारिक रोजगार को भी नियंत्रित किया जा सकता है, जिससे यह सुनिश्चित होता है कि सटीक गरीबी डेटा प्राप्त हो।
सामाजिक सहायता प्रथाओं के माध्यम से, जरूरतमंदों की पहचान और उनकी विशिष्ट जरूरतों को पूरी तरह से पूरा नहीं किया जा सकता है। इस मामले में, यह जरूरतमंदों को प्रदान की गई सेवाओं से वांछित परिणाम प्राप्त करने में विफलता का कारण बनता है। जरूरतमंदों को बड़ी संख्या में सहायता कार्यक्रम प्रदान करना, लेकिन उन्हें कई संस्थानों द्वारा लागू करवाना, सामाजिक सहायता की प्रभावशीलता, दक्षता और निगरानी को कम करता है। इस तथ्य से कि सामाजिक सहायता के लाभार्थियों में इन सहायता पर निर्भर रहने की आदत पड़ जाती है और वे अपनी आवश्यकता की स्थिति से उबरने के लिए रोजगार खोजने का कोई प्रयास नहीं करते, गरीबी बढ़ती है और गरीबी को रोकने में सामाजिक सहायता की प्रभावशीलता और दक्षता कम हो जाती है।
इन निष्कर्षों के अनुरूप, सामाजिक सहायता नीतियों को न केवल अल्पकालिक जरूरतों को पूरा करने के लिए, बल्कि व्यक्तियों को दीर्घकालिक आर्थिक स्वतंत्रता प्राप्त करने में सहायता करने के लिए भी पुनर्गठित किया जाना चाहिए। इस संदर्भ में, रोजगार-उन्मुख सामाजिक नीति उपकरण विकसित करना और सक्रिय श्रम बाजार नीतियों के साथ सामाजिक सहायता को एकीकृत करना महत्वपूर्ण है। इसके अलावा, अंतर-संस्थागत समन्वय को मजबूत करना और डेटा-साझाकरण तंत्र में सुधार करना सामाजिक सहायता को लक्षित आबादी तक अधिक प्रभावी और सटीक रूप से पहुँचाने में सक्षम बनाएगा।
कीवर्ड: सामाजिक नीति, सामाजिक सहायता, प्रभावी, दक्षता, एसवाईडीवी, टीआर22 क्षेत्र, गरीबी
By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.