Bu çalışma, Türkiye’de kamu harcamaları ile kamu gelirleri arasındaki nedensellik ilişkisini 1948–2023 dönemi için zaman ve frekans alanı yaklaşımlarıyla incelemektedir. Mali disiplinin sürdürülebilirliği açısından kamu gelir–harcama etkileşimi kritik bir öneme sahiptir. Analizde, kamu gelirleri ve harcamalarının GSYH’ye oranları kullanılmış, veriler IMF veri tabanından elde edilmiştir. Serilerin durağanlık düzeyleri Fourier ADF testiyle belirlenmiş; nedensellik ilişkisi Toda–Yamamoto, Fourier Toda–Yamamoto, Hacker ve Hatemi-J ile Breitung–Candelon frekans alanı testleriyle analiz edilmiştir. Bulgular, hem zaman hem frekans alanında kamu gelirleri ile kamu harcamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir nedensellik bulunmadığını göstermektedir. Bu durum, Türkiye’de gelir ve harcama politikalarının birbirinden bağımsız hareket ettiğini ve bütçe sürecinde kurumsal eşgüdüm eksikliği bulunduğunu ortaya koymaktadır. Sonuçlar, Hoover ve Sheffrin tarafından ortaya konulan “Kurumsal Ayrışma Hipotezi”ni desteklemekte olup, mali disiplinin sadece gelir artırıcı veya harcama azaltıcı önlemlerle sağlanamayacağını göstermektedir. Çalışma, uzun dönemli bir veri setiyle Türkiye’nin mali yapısındaki yapısal eşgüdüm eksikliğini ampirik olarak ortaya koymakta ve mali kural uygulamalarının kurumsal bütünlük içinde yeniden tasarlanması gerektiğine işaret etmektedir.
This study examines the causal relationship between public expenditures and public revenues in Türkiye over the period 1948–2023 by employing time- and frequency-domain approaches. The revenue–expenditure interaction plays a crucial role in maintaining fiscal discipline and ensuring budgetary sustainability. The ratios of public revenues and expenditures to GDP are used, based on data from the IMF database. The stationarity properties of the series are tested using the Fourier ADF method. At the same time, causality is analyzed through the Toda–Yamamoto (TY), Fourier Toda–Yamamoto (FTY), Hacker–Hatemi-J, and Breitung–Candelon frequency-domain tests. The empirical findings indicate no statistically significant causal relationship between public revenues and expenditures in either the time or frequency domains. This result implies that fiscal policies in Türkiye operate independently, highlighting institutional asymmetry and coordination gaps within the budgetary process. The findings support the Institutional Separation Hypothesis and demonstrate that fiscal discipline cannot be achieved solely through revenue increases or expenditure cuts. The study empirically identifies the lack of fiscal coordination using a long-term dataset and underscores the need for institutional integration in fiscal management. Policy implications emphasize the importance of coordinated medium-term fiscal planning and the development of rule-based frameworks linking revenue and expenditure decisions to strengthen fiscal sustainability.
By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.
