Doğu Akdeniz ülkelerinden biri olan İsrail’in kuruluşundan itibaren karşılaştığı en önemli problemlerden biri bölgesel izolasyon meselesidir. Doğal kaynaklar açısından zengin bir bölgede olmasına rağmen bu kaynaklara erişmekte zorluklar yaşayan, aynı zamanda Arap coğrafyasında Arap olmayan bir millete sahip olan İsrail, jeopolitik konumunun getirdiği kazanımlara rağmen Orta Doğu bölgesinde çatışmanın ve tecrit edilmenin öznesi konumunda kalmıştır. 2000’li yıllarda Doğu Akdeniz’de enerji kaynaklarının keşfedilmesi İsrail’in enerji güvenliğinde tarihi bir kırılmaya sebep olmuştur.  Doğu Akdeniz’de varlığı kanıtlanmış doğal gaz kaynaklarının bölgede ticareti ve yatırımı arttırması; ekonomik bağların güçlenmesiyle bölge ülkeleri arasındaki çatışmaları azaltması beklenmektedir. Ancak bölgesel düzenin temel kaynağı güç dengesine bağlı olup sadece enerji kaynaklarının bölgedeki çatışmaları durdurması da mümkün değildir. Bu sebeple aktörlerin çıkarları, ekonomik, teknolojik ve politik gelişmeler nedeniyle değiştiğinde oluşabilecek güç dengesizlikleri ittifaklar oluşturma yoluyla aşılmaya çalışılmıştır. Bu süreçte İsrail’in siyasi ilişkilerini geliştirme amacıyla çeşitli politikalar geliştirdiği görülmektedir. Bu çalışmada, İsrail’in bir taraftan Arap Baharı öncesi ve sonrası Ortadoğu’daki siyasetten yararlanmak suretiyle bölge ülkeleri ile yaptığı işbirliği doğrultusunda oluşturduğu entegrasyon stratejileri ortaya konulurken diğer tarafta ise Doğu Akdeniz’de Yunanistan ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) ile enerji güvenliğini sağlamaya yönelik projeleri anlatılmıştır. İsrail’in bu entegrasyon stratejileri bölgeden izolasyonunu sonlandırmaya yöneliktir. İsrail’in Akdeniz’de enerji güvenliğine ilişkin geliştirdiği stratejiler önemli olup çalışmada bu konuya özellikle önemine yer verilmiştir.

One of the most important problems that Israel, one of the Eastern Mediterranean countries, has faced since its establishment is the issue of regional isolation. Despite being located in a region rich in natural resources, Israel, which has difficulties in accessing these resources, as well as having a non-Arab nation in the Arab geography, has remained the subject of conflict and isolation in the Middle East region despite the gains brought by its geopolitical position. The discovery of energy resources in the Eastern Mediterranean in the 2000s caused a historic break in Israel's energy security.  The proven natural gas resources in the Eastern Mediterranean are expected to increase trade and investment in the region and reduce conflicts between the countries of the region by strengthening economic ties. However, the fundamental source of regional order depends on the balance of power and it is not possible for energy resources alone to stop conflicts in the region. For this reason, the power imbalances that may occur when the interests of actors change due to economic, technological and political developments have been tried to be overcome through the formation of alliances. In this process, Israel has developed various policies to improve its political relations. This study presents, on the one hand, the integration strategies Israel developed through its cooperation with regional countries, leveraging Middle Eastern politics before and after the Arab Spring. On the other hand, it describes its projects with Greece and the Greek Cypriot Administration of Southern Cyprus (GCASC) to ensure energy security in the Eastern Mediterranean. These integration strategies aim to end Israel’s isolation from the region. The strategies Israel has developed regarding energy security in the Mediterranean are significant, and this topic is particularly emphasized in the study.