Depremler, yerkabuğunda zamanla biriken enerjinin aniden serbest kalması sonucu meydana gelen ve öngörülmesi oldukça güç doğal olaylardır. Bu afetler, yalnızca can kaybı ve yaralanmalara yol açmakla kalmayıp, aynı zamanda altyapının tahrip olması ve geniş ölçekli toplumsal sonuçlar doğurmasıyla da dikkat çekmektedir. Bu nedenle depremlerin etkilerinin yalnızca fiziksel boyutta değil, bireysel, toplumsal ve yönetsel düzeyde ortaya çıkan çok yönlü sonuçlarıyla birlikte değerlendirilmesi önemlidir. Bu araştırmanın amacı, deprem sonrası acil müdahale sürecinde yönetsel ve psiko-sosyal sorunları depremzedelerin ve arama kurtarma ekiplerinin deneyimleri doğrultusunda incelemektir. Araştırma TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Başkanlığı’nın 15.02.2023 tarihli ve 85947872-605.99.09-374943 sayılı yazısı kapsamında yürütülmüştür. Araştırmada nitel araştırma yöntemi ve durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Kahramanmaraş ile Gaziantep illerinde deprem deneyimi yaşamış 18 kişi (6 depremzede ve 12 arama kurtarma ekibi üyesi) oluşturmuştur. Araştırmanın verileri 18.02.2023-23.02.2023 tarihleri arasında saha çalışmaları ile toplanmıştır. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme formu ve derinlemesine görüşme tekniği kullanılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analizle analiz edilmiştir. Araştırma sürecinde depremzedeler; güvenlik, hizmet yetersizliği, depreme karşı hazırlıksızlık, kontrolsüzlük ve koordinasyonsuzluk, görünür olma kaygısı, acil ve temel ihtiyaçların karşılanamaması ve uzaktan eğitim kararının deprem sürecinin aksayan yönleri olduğunu belirtmişlerdir. Arama kurtarma ekipleri ise deprem sürecinde teknik sorunlar, görünür olma kaygısı, vatandaşlara yönelik sorunlar, çalışma alanı zorlukları, yardımların yönetimi, personel yetersizliği ve koordinasyonsuzluk gibi sorunlar yaşamışlardır. Araştırma sonuçları, depremzedelerde ve ekip üyelerinde temel fiziksel ve psiko-sosyal ihtiyaçlar, güvenlik, koordinasyon ve hizmet yetersizliği gibi aksayan yönler ile sosyal yardım, arama kurtarma, ulaşım ve afet planlaması başta olmak üzere çözüm önerilerinin önemini ortaya koymuştur.

Earthquakes are natural phenomena that occur as a result of the sudden release of energy accumulated in the earth’s crust over time and are extremely difficult to predict. These disasters not only cause loss of life and injuries but also lead to the destruction of infrastructure and generate wide-ranging social consequences. Therefore, it is essential to evaluate the impacts of earthquakes not only in terms of their physical dimension but also through their multifaceted outcomes at individual, social, and administrative levels. The aim of this study is to examine the managerial and psycho-social problems experienced in the post-earthquake emergency response process, based on the experiences of both earthquake survivors and search-and-rescue teams. The research was carried out within the framework of the letter dated 15.02.2023 and numbered 85947872-605.99.09-374943 by the TÜBİTAK Marmara Research Center Presidency. A qualitative research method and case study design were employed. The study group consisted of 18 participants (6 earthquake survivors and 12 members of search-and-rescue teams) who had experienced the earthquake in the provinces of Kahramanmaraş and Gaziantep. Data were collected through fieldwork conducted between 18.02.2023 and 23.02.2023. A semi-structured interview form and in-depth interview technique were used, and the data were analyzed through descriptive analysis. During the research process, earthquake survivors reported that security issues, lack of services, unpreparedness for the earthquake, lack of control and coordination, concerns about visibility, failure to meet urgent and basic needs, and the decision to shift to remote education were the main shortcomings of the process. Search-and-rescue teams, on the other hand, stated that they faced technical difficulties, visibility concerns, problems related to citizens, challenges in the working environment, management of aid, lack of personnel, and coordination problems during the earthquake response. The findings of the study reveal that, for both survivors and team members, unmet physical and psycho-social needs, security, coordination, and inadequate services were key challenges, while highlighting the importance of proposed solutions in areas such as social assistance, search and rescue, transportation, and disaster planning.