Abstract

Küresel hisse senedi piyasalarının ortak hareketleri, finans alanında önemli bir araştırma konusudur. Ortak hareketlerin belirlenmesi, politika yapıcılar, yatırımcılar ve araştırmacılar açısından çıkarımlar sunmaktadır. Bu çalışma, Türkiye ile Asya hisse senedi piyasalarının (Malezya, Singapur, Hong Kong, Endonezya, Pakistan, Güney Kore, Hindistan, Japonya, Tayland, Çin, Tayvan, Vietnam) uzun vadeli ilişkilerini Fourier eşbütünleşme analiziyle incelemektedir. 2014:01 – 2024:11 dönemine ait verilerle yapılan analiz, risk yönetimi, piyasa entegrasyonu ve portföy çeşitlendirme açısından önemli sonuçlar sunmaktadır. Çalışmada geleneksel eşbütünleşme yöntemlerinden farklı olarak kullanılan Fourier eşbütünleşme yaklaşımı, düzgün yapısal kırılmalar veya doğrusal olmayan eğilimler olsa bile durağan olmayan değişkenler arasındaki uzun vadeli ilişkilerin tespit edilmesine olanak tanımaktadır. Öncelikle serilerin birim köke sahip olup olmadığı Fourier KPSS durağanlık testi ile incelenmiştir. Durağanlık analizi yapılan seriler için Türkiye ile Asya piyasalar arasındaki uzun dönemli ilişkinin varlığının test edilmesi Fourier eşbütünleşme yaklaşımıyla sağlanmıştır. Fourier eşbütünleşme testi, Türkiye ile Asya hisse senedi piyasaları arasında anlamlı bir eşbütünleşme olduğunu göstermiştir. Türkiye ile Asya piyasalarının ortak hareket ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Bulgular, Türkiye’nin Asya hisse senedi piyasalarıyla güçlü entegrasyonunun yatırımcılar için risk yönetimi ve portföy stratejileri açısından fırsatlar sunduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, finansal entegrasyonun ekonomik iş birliği ve küresel bağlantılar açısından önemini vurgularken, gelecekte farklı dönemler ve piyasa koşulları için yapılacak analizlere de ışık tutmaktadır.

Abstract

The co-movements of global stock markets represent a significant area of research in finance. Identifying these co-movements offers valuable insights for policymakers, investors, and researchers. This research looks into the long term connections between Türkiye and Asian stock markets (Malaysia, Singapore, Hong Kong, Indonesia, Pakistan, South Korea, India, Japan, Thailand, China, Taiwan, Vietnam) by the use of Fourier cointegration analysis. The analysis was performed on the data that ranges from January 2014 to November 2024 which provides significant details with regards to risk management, market integration and diversification of portfolio. In this study, the Fourier cointegration approach, which differs from traditional cointegration methods, is employed. This method enables the detection of long-term relationships between non-stationary variables, even in the presence of smooth structural breaks or nonlinear trends. Initially, the stationarity of the series was examined using the Fourier KPSS stationarity test to determine whether the series exhibit unit roots. For the series analyzed for stationarity, the existence of long-term relationships between Türkiye and Asian markets was tested using the Fourier cointegration approach. The Fourier cointegration test results analysis establish a notable cointegration relationship between Türkiye and Asian stock markets confirming that those markets are integrated. It was also observed that there are great opportunities for the investors in terms of risk and strategy for portfolio due to Türkiye’s close link with Asian stock markets. In the meantime, while stressing the importance of financial integration in a broader context for economic cooperation and global connectivity, the research opens new opportunities for the further analyses in other time periods and under different market conditions.

Structured Abstract

In the era of accelerated globalization and financial liberalization, interdependence among global stock markets has intensified significantly, especially since the 1990s. This growing interconnectedness has drawn scholarly attention to several fundamental questions, such as how financial shocks are transmitted across borders. To what extent do markets co-move under stress or tranquil periods? Is it still feasible for investors to construct diversified portfolios amid increasing financial integration ? In particular, Türkiye has emerged as a pivotal market whose financial linkages are not confined to Europe but increasingly extend to the dynamic economies of Asia. This transformation reflects the broader trends in trade, investment, and capital mobility. The present study is situated within this evolving landscape and seeks to answer the following central research question: Is there a long-term cointegration relationship between Türkiye’s stock market and the equity markets of 12 major Asian economies? This inquiry is crucial not only from an academic standpoint but also for practical decision-making in international investment, risk management and financial policy formation. By addressing this question using advanced econometric techniques capable of capturing structural and nonlinear dynamics, this study contributes to both theoretical advancement and empirical understanding of the subject.

The conceptual foundation of this study is rooted in the theory of international financial integration and market interdependence. Over the past three decades, an expanding body of literature has focused on how national stock markets are increasingly driven by global factors, thereby diminishing the potential gains from geographical diversification. Research has documented that during times of crisis, markets often exhibit heightened co-movements, limiting investors’ ability to hedge region-specific risks. Methodologically, studies have progressed from traditional correlation analysis to more robust techniques such as Johansen cointegration, Vector Autoregression (VAR), Dynamic Conditional Correlation (DCC-GARCH), and more recently, wavelet and Fourier-based methods. Despite the sophistication of these tools, much of the literature has focused on North American and European market integration, leaving a gap in our understanding of how Türkiye, as an emerging market, aligns with Asia’s financial architecture. Moreover, previous studies often fail to consider structural breaks and nonlinearities, which are prevalent in financial time series due to economic reforms, political instability, and global shocks. By employing the Fourier cointegration method, this study addresses these limitations and offers an original and empirical contribution. It provides new evidence of long-term interdependence between Türkiye and diverse Asian markets, ranging from developed economies like Japan to emerging ones like Vietnam and Pakistan, thus enriching the academic discourse and filling a vital gap in the literature.

The Fourier cointegration framework created by Tsong et al. (2016) was used in this study. This makes it possible to describe both smooth structural breaks and nonlinear deterministic trends in time series data in various ways. From January 2014 to November 2024, monthly logarithmic returns for Türkiye and 12 Asian stock markets are used for the study. The markets are Malaysia, Singapore, Hong Kong, Indonesia, Pakistan, South Korea, India, Japan, Thailand, China, Taiwan, and Vietnam. The data were obtained from Investing.com, a well-known and trustworthy financial information source. The Fourier cointegration method was used because it can show complex dynamic interactions that change slowly over time. The Fourier method is better at handling small samples and has more statistical power when structural changes are present than other cointegration methods, such as the Johansen or Engle-Granger tests. Trigonometric terms are used in the model specification to account for the unknown smooth breaks. This makes it a good choice for studying foreign market integration, where investors' behavior and policy regimes often change slowly over time.

The results show that Türkiye's stock market is cointegrated with each of the 12 Asian equity markets. This implies that there is a lot of financial coordination and not much room for regional diversification. Japan, India, and South Korea, in particular, have higher cointegration coefficients, suggesting that their economies and finances are more closely linked to Türkiye. The results are in line with what other empirical studies have found: developing and developed economies are becoming more integrated in their regions and around the world. For example, research on India's connections with ASEAN markets and China's growing ties with G7 countries reveals similar information. These results support the idea that globalization, easier access to capital, and technological progress have made market divisions less important. In terms of risk management, high cointegration makes it difficult for investors to spread their risk away from local exposure. When financial shocks occur, such as changes in interest rates, geopolitical tensions, or global recessions, synchronized markets tend to react in the same way. Because of this convergence, global business strategies must be developed instead of just regional ones. Using the Fourier method also makes it easier to observe hidden connections that might not be visible in linear models. This is especially true for Asian economies, which are slowly changing their institutions and opening their markets.

This study provides strong evidence that Türkiye's stock market is becoming increasingly connected to large Asian financial markets. By using the Fourier cointegration test, this study not only provides a new way to do things, but also provides important useful information. Investors, portfolio managers, and policymakers should pay close attention to these findings. The results show investors that they need to build their portfolios with foreign connections and reevaluate the effectiveness of regional diversification strategies. The high level of integration makes it even more important for portfolio managers to use hedging strategies that consider both regional and global factors. The results show that lawmakers must improve financial diplomacy, harmonize regulatory standards, and facilitate capital movement across borders using digital platforms and multilateral agreements. Specifically, creating regulatory frameworks that work with Asian markets could make it easier for Türkiye to obtain cash and strengthen its position in the world's financial system. In the future, researchers could use rolling window estimations or nonparametric methods to examine how these relationships change over time. They could also add volatility spillovers and causality dynamics to their studies. Overall, this study adds to the body of research on foreign stock market integration by providing both theoretical and empirical information. It also builds a strong foundation for future research and policy-related work in this area.

Yapılandırılmış Özet

Hızlanan küreselleşme ve finansal liberalleşme çağında, özellikle 1990’lardan bu yana küresel hisse senedi piyasaları arasındaki karşılıklı bağımlılık önemli ölçüde artmıştır. Bu artan karşılıklı bağlantılılık, finansal şokların sınırlar ötesine nasıl yayıldığı gibi çeşitli temel sorulara akademisyenlerin dikkatini çekmiştir. Piyasalar, stresli veya sakin dönemlerde ne ölçüde aynı yönde hareket eder? Artan finansal entegrasyon ortamında yatırımcıların çeşitlendirilmiş portföyler oluşturması hâlâ mümkün müdür? Özellikle Türkiye, finansal bağları Avrupa ile sınırlı kalmayıp giderek Asya’nın dinamik ekonomilerine de uzanan önemli bir piyasa olarak öne çıkmıştır. Bu dönüşüm, ticaret, yatırım ve sermaye hareketliliğindeki daha geniş eğilimleri yansıtmaktadır. Bu çalışma, bu değişen manzara çerçevesinde yer almakta ve şu temel araştırma sorusuna yanıt aramaktadır: Türkiye borsası ile 12 büyük Asya ekonomisinin hisse senedi piyasaları arasında uzun vadeli bir eşbütünleşme ilişkisi var mıdır? Bu araştırma, yalnızca akademik açıdan değil, aynı zamanda uluslararası yatırım, risk yönetimi ve finansal politika oluşturma alanlarında pratik karar verme süreçleri açısından da büyük önem taşımaktadır. Yapısal ve doğrusal olmayan dinamikleri yakalayabilen gelişmiş ekonometrik teknikler kullanarak bu soruyu ele alan bu çalışma, konunun hem teorik gelişimine hem de ampirik olarak anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır.

Bu çalışmanın kavramsal temeli, uluslararası finansal entegrasyon ve piyasa karşılıklı bağımlılığı teorisine dayanmaktadır. Son otuz yıl boyunca, ulusal hisse senedi piyasalarının giderek artan bir şekilde küresel faktörler tarafından yönlendirildiğini ve bunun sonucunda coğrafi çeşitlendirmeden elde edilebilecek potansiyel kazançların azaldığını ele alan literatür giderek genişlemiştir. Araştırmalar, kriz dönemlerinde piyasaların sıklıkla daha belirgin bir şekilde birlikte hareket ettiğini ve bunun da yatırımcıların bölgeye özgü riskleri dengeleme yeteneğini sınırladığını ortaya koymuştur. Metodolojik açıdan, çalışmalar geleneksel korelasyon analizinden Johansen eşentegrasyonu, Vektör Otoregresyon (VAR), Dinamik Koşullu Korelasyon (DCC-GARCH) ve daha yakın zamanda dalgacık ve Fourier tabanlı yöntemler gibi daha sağlam tekniklere doğru ilerlemiştir. Bu araçların gelişmişliğine rağmen, literatürün büyük bir kısmı Kuzey Amerika ve Avrupa piyasalarının entegrasyonuna odaklanmış olup, Türkiye’nin bir gelişmekte olan piyasa olarak Asya’nın finansal yapısıyla nasıl uyum sağladığına dair konuda bir boşluk bırakmıştır. Ayrıca, önceki çalışmalar genellikle ekonomik reformlar, siyasi istikrarsızlık ve küresel şoklar nedeniyle finansal zaman serilerinde yaygın olarak görülen yapısal kırılmaları ve doğrusal olmama durumunu dikkate almamaktadır. Bu çalışma, Fourier eşbütünleşme yöntemini kullanarak bu sınırlamaları ele almakta ve özgün ve ampirik bir katkı sunmaktadır. Çalışma, Türkiye ile Japonya gibi gelişmiş ekonomilerden Vietnam ve Pakistan gibi gelişmekte olan ekonomilere kadar uzanan çeşitli Asya piyasaları arasındaki uzun vadeli karşılıklı bağımlılığa dair yeni kanıtlar sunarak akademik tartışmayı zenginleştirmekte ve literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmaktadır.

Bu çalışmada, Tsong vd. (2016) tarafından geliştirilen Fourier eşbütünleşme yaklaşımı kullanılmıştır. Bu yaklaşım, zaman serisi verilerindeki hem yumuşak yapısal kırılmaları hem de doğrusal olmayan deterministik eğilimleri çeşitli şekillerde tanımlamayı mümkün kılmaktadır. Çalışmada, Ocak 2014’ten Kasım 2024’e kadar Türkiye ve 12 Asya borsasına ait aylık logaritmik getiriler kullanılmıştır. Bu piyasalar Malezya, Singapur, Hong Kong, Endonezya, Pakistan, Güney Kore, Hindistan, Japonya, Tayland, Çin, Tayvan ve Vietnam’dır. Veriler, tanınmış ve güvenilir bir finansal bilgi kaynağı olan Investing.com’dan elde edilmiştir. Fourier eşbütünleşme yöntemi, zaman içinde yavaşça değişen karmaşık dinamik etkileşimleri gösterebildiği için kullanılmıştır. Fourier yöntemi, küçük örneklemleri işlemekte daha başarılıdır ve yapısal değişikliklerin mevcut olduğu durumlarda Johansen veya Engle-Granger testleri gibi diğer eşentegrasyon yöntemlerine kıyasla daha fazla istatistiksel güce sahiptir. Model spesifikasyonunda, bilinmeyen yumuşak kırılmaları hesaba katmak için trigonometrik terimler kullanılmıştır. Bu durum, yatırımcıların davranışlarının ve politika rejimlerinin zaman içinde genellikle yavaşça değiştiği yabancı piyasa entegrasyonunu incelemek için bu yöntemi iyi bir seçim haline getirmektedir.

Sonuçlar, Türkiye’nin hisse senedi piyasasının 12 Asya hisse senedi piyasasının her biriyle eşbütünleşik olduğunu göstermektedir. Bu durum, finansal koordinasyonun yüksek olduğunu ve bölgesel çeşitlendirme için fazla bir alan kalmadığını ima etmektedir. Özellikle Japonya, Hindistan ve Güney Kore’nin eşbütünleşme katsayıları daha yüksektir; bu da bu ülkelerin ekonomileri ve finans piyasalarının Türkiye ile daha sıkı bir şekilde bağlantılı olduğunu göstermektedir. Sonuçlar, diğer ampirik çalışmaların bulgularıyla uyumludur: gelişmekte olan ve gelişmiş ekonomiler, hem kendi bölgelerinde hem de dünya çapında giderek daha entegre hale gelmektedir. Örneğin, Hindistan’ın ASEAN piyasalarıyla olan bağlantıları ve Çin’in G7 ülkeleriyle artan bağları üzerine yapılan araştırmalar da benzer bulgular ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, küreselleşme, sermayeye daha kolay erişim ve teknolojik ilerlemenin piyasa ayrımlarının önemini azalttığı görüşünü desteklemektedir. Risk yönetimi açısından, yüksek eşbütünleşme, yatırımcıların risklerini yerel maruziyetten uzaklaştırmalarını zorlaştırmaktadır. Faiz oranlarındaki değişiklikler, jeopolitik gerilimler veya küresel resesyonlar gibi finansal şoklar meydana geldiğinde, senkronize piyasalar aynı şekilde tepki verme eğilimindedir. Bu yakınlaşma nedeniyle, sadece bölgesel stratejiler yerine küresel iş stratejileri geliştirilmelidir. Fourier yönteminin kullanılması, doğrusal modellerde görünmeyebilecek gizli bağlantıları gözlemlemeyi de kolaylaştırmaktadır. Bu durum, kurumlarını yavaş yavaş değiştiren ve pazarlarını açan Asya ekonomileri için özellikle geçerlidir.

Bu çalışma, Türkiye’nin hisse senedi piyasasının büyük Asya finans piyasalarıyla giderek daha fazla bağlantılı hale geldiğine dair güçlü kanıtlar sunmaktadır. Fourier eşbütünleşme testini kullanarak, bu çalışma sadece yeni bir yaklaşım sunmakla kalmayıp, aynı zamanda önemli ve faydalı bilgiler de sağlamaktadır. Yatırımcılar, portföy yöneticileri ve politika yapıcılar bu bulgulara yakından dikkat etmelidir. Sonuçlar, yatırımcılara portföylerini yurt dışı bağlantıları da içerecek şekilde oluşturmaları ve bölgesel çeşitlendirme stratejilerinin etkinliğini yeniden değerlendirmeleri gerektiğini göstermektedir. Yüksek entegrasyon düzeyi, portföy yöneticilerinin hem bölgesel hem de küresel faktörleri dikkate alan riskten korunma stratejileri kullanmasını daha da önemli hale getirmektedir. Sonuçlar, yasa koyucuların finansal diplomasiyi geliştirmeleri, düzenleyici standartları uyumlaştırmaları ve dijital platformlar ile çok taraflı anlaşmalar yoluyla sınır ötesi sermaye hareketini kolaylaştırmaları gerektiğini göstermektedir. Özellikle, Asya piyasalarıyla uyumlu düzenleyici çerçeveler oluşturmak, Türkiye’nin nakit elde etmesini kolaylaştırabilir ve dünya finans sistemindeki konumunu güçlendirebilir. Gelecekte araştırmacılar, bu ilişkilerin zaman içinde nasıl değiştiğini incelemek için kayan pencere tahminleri veya parametrik olmayan yöntemler kullanabilirler. Ayrıca çalışmalarına oynaklık yayılımlarını ve nedensellik dinamiklerini de dahil edebilirler. Genel olarak, bu çalışma hem teorik hem de ampirik bilgiler sunarak yabancı hisse senedi piyasalarının entegrasyonu konusundaki araştırma birikimine katkıda bulunmaktadır. Ayrıca, bu alandaki gelecekteki araştırmalar ve politika odaklı çalışmalar için sağlam bir temel oluşturmaktadır.

ملخص منظم

في عصر العولمة المتسارعة والتحرير المالي، ازداد الترابط بين أسواق الأسهم العالمية بشكل ملحوظ، لا سيما منذ التسعينيات. وقد لفت هذا الترابط المتزايد انتباه الباحثين إلى عدة أسئلة جوهرية، مثل كيفية انتقال الصدمات المالية عبر الحدود. وإلى أي مدى تتحرك الأسواق بشكل متزامن في أوقات الضغوط أو فترات الهدوء؟ وهل لا يزال من الممكن للمستثمرين تكوين محافظ استثمارية متنوعة في ظل التكامل المالي المتزايد؟ وعلى وجه الخصوص، برزت تركيا كسوق محورية لا تقتصر روابطها المالية على أوروبا فحسب، بل تمتد بشكل متزايد إلى الاقتصادات الآسيوية الديناميكية. ويعكس هذا التحول الاتجاهات الأوسع نطاقاً في التجارة والاستثمار وحركة رأس المال. وتندرج هذه الدراسة ضمن هذا المشهد المتطور، وتسعى للإجابة على السؤال البحثي المركزي التالي: هل توجد علاقة تكامل طويل الأجل بين سوق الأوراق المالية التركية وأسواق الأسهم في 12 اقتصاداً آسيوياً رئيسياً؟ ويعد هذا الاستفسار بالغ الأهمية ليس فقط من الناحية الأكاديمية، بل أيضًا لاتخاذ القرارات العملية في مجالات الاستثمار الدولي وإدارة المخاطر وصياغة السياسات المالية. ومن خلال معالجة هذا السؤال باستخدام تقنيات اقتصادية قياسية متقدمة قادرة على استيعاب الديناميات الهيكلية وغير الخطية، تساهم هذه الدراسة في كل من التقدم النظري والفهم التجريبي للموضوع.

تستند الأسس المفاهيمية لهذه الدراسة إلى نظرية التكامل المالي الدولي والترابط بين الأسواق. على مدى العقود الثلاثة الماضية، ركزت مجموعة متزايدة من الدراسات على كيفية تأثر أسواق الأسهم الوطنية بشكل متزايد بالعوامل العالمية، مما يقلل من المكاسب المحتملة من التنويع الجغرافي. وقد أثبتت الأبحاث أنه في أوقات الأزمات، غالبًا ما تُظهر الأسواق تحركات متزامنة متزايدة، مما يحد من قدرة المستثمرين على التحوط ضد المخاطر الخاصة بكل منطقة. من الناحية المنهجية، تطورت الدراسات من تحليل الارتباط التقليدي إلى تقنيات أكثر قوة مثل التكامل المشترك لجوهانسن، والانحدار الذاتي المتجه (VAR)، والارتباط الشرطي الديناميكي (DCC-GARCH)، ومؤخرًا، الأساليب القائمة على الموجات الصغيرة وفورييه. وعلى الرغم من تطور هذه الأدوات، فقد ركزت معظم الدراسات على تكامل الأسواق في أمريكا الشمالية وأوروبا، مما ترك فجوة في فهمنا لكيفية انسجام تركيا، بصفتها سوقًا ناشئة، مع البنية المالية الآسيوية. علاوة على ذلك، غالبًا ما تغفل الدراسات السابقة مراعاة الانقطاعات الهيكلية والظواهر غير الخطية، التي تنتشر في السلاسل الزمنية المالية بسبب الإصلاحات الاقتصادية، وعدم الاستقرار السياسي، والصدمات العالمية. من خلال استخدام طريقة التكامل المشترك لفورييه، تعالج هذه الدراسة هذه القيود وتقدم مساهمة أصلية وتجريبية. فهي توفر أدلة جديدة على الترابط طويل الأمد بين تركيا ومختلف الأسواق الآسيوية، بدءًا من الاقتصادات المتقدمة مثل اليابان وصولًا إلى الاقتصادات الناشئة مثل فيتنام وباكستان، مما يثري الحوار الأكاديمي ويسد فجوة حيوية في الأدبيات.

تم استخدام إطار التكامل المشترك لفورييه الذي ابتكره تسونغ وآخرون (2016) في هذه الدراسة. وهذا يجعل من الممكن وصف كل من الانقطاعات الهيكلية السلسة والاتجاهات الحتمية غير الخطية في بيانات السلاسل الزمنية بطرق متنوعة. وقد استُخدمت في الدراسة العوائد اللوغاريتمية الشهرية لتركيا و12 سوقًا آسيوية للأوراق المالية، وذلك في الفترة من يناير 2014 إلى نوفمبر 2024. وتشمل هذه الأسواق ماليزيا، وسنغافورة، وهونغ كونغ، وإندونيسيا، وباكستان، وكوريا الجنوبية، والهند، واليابان، وتايلاند، والصين، وتايوان، وفيتنام. وقد تم الحصول على البيانات من موقع Investing.com، وهو مصدر معلومات مالية معروف وموثوق به. واستُخدمت طريقة التكامل المشترك لفورييه (Fourier) لأنها قادرة على إظهار التفاعلات الديناميكية المعقدة التي تتغير ببطء مع مرور الوقت. وتتميز طريقة فورييه بقدرتها الأفضل على التعامل مع العينات الصغيرة، كما أنها تتمتع بقوة إحصائية أكبر عند وجود تغيرات هيكلية مقارنة بطرق التكامل المشترك الأخرى، مثل اختبارات جوهانسن (Johansen) أو إنجل-جرانجر (Engle-Granger). وتُستخدم المصطلحات المثلثية في مواصفات النموذج لمراعاة الانقطاعات السلسة غير المعروفة. وهذا يجعلها خيارًا جيدًا لدراسة تكامل الأسواق الأجنبية، حيث غالبًا ما يتغير سلوك المستثمرين وأنظمة السياسات ببطء مع مرور الوقت.

تُظهر النتائج أن سوق الأسهم التركي متكامل مع كل سوق من أسواق الأسهم الآسيوية الاثني عشر. وهذا يعني وجود قدر كبير من التنسيق المالي وعدم وجود مجال كبير للتنويع الإقليمي. وتتمتع اليابان والهند وكوريا الجنوبية، على وجه الخصوص، بمعاملات تكامل أعلى، مما يشير إلى أن اقتصاداتها وشؤونها المالية مرتبطة ارتباطًا وثيقًا بتركيا. وتتوافق هذه النتائج مع ما توصلت إليه دراسات تجريبية أخرى: فالاقتصادات النامية والمتقدمة أصبحت أكثر تكاملاً في مناطقها وفي جميع أنحاء العالم. على سبيل المثال، تكشف الأبحاث حول علاقات الهند بأسواق رابطة دول جنوب شرق آسيا (آسيان) والروابط المتنامية بين الصين ودول مجموعة السبع (G7) عن معلومات مماثلة. وتدعم هذه النتائج فكرة أن العولمة، وسهولة الوصول إلى رأس المال، والتقدم التكنولوجي قد قللت من أهمية الانقسامات بين الأسواق. من حيث إدارة المخاطر، فإن التكامل العالي يجعل من الصعب على المستثمرين توزيع مخاطرهم بعيدًا عن التعرض المحلي. وعندما تحدث صدمات مالية، مثل التغيرات في أسعار الفائدة أو التوترات الجيوسياسية أو حالات الركود العالمية، تميل الأسواق المتزامنة إلى الاستجابة بنفس الطريقة. وبسبب هذا التقارب، يجب وضع استراتيجيات أعمال عالمية بدلاً من الاكتفاء بالاستراتيجيات الإقليمية فقط. كما أن استخدام طريقة فورييه يسهل رصد الروابط الخفية التي قد لا تظهر في النماذج الخطية. وينطبق هذا بشكل خاص على الاقتصادات الآسيوية، التي تعمل ببطء على تغيير مؤسساتها وفتح أسواقها.

تقدم هذه الدراسة دليلاً قوياً على أن سوق الأوراق المالية في تركيا أصبحت مرتبطة بشكل متزايد بالأسواق المالية الآسيوية الكبرى. ومن خلال استخدام اختبار التكامل المشترك لفورييه، لا توفر هذه الدراسة طريقة جديدة للعمل فحسب، بل تقدم أيضاً معلومات مهمة ومفيدة. ينبغي على المستثمرين ومديري المحافظ الاستثمارية وصانعي السياسات إيلاء اهتمام وثيق لهذه النتائج. وتُظهر النتائج للمستثمرين ضرورة بناء محافظهم الاستثمارية بحيث تتضمن روابط خارجية وإعادة تقييم فعالية استراتيجيات التنويع الإقليمي. ويجعل المستوى العالي من التكامل من الأهمية بمكان بالنسبة لمديري المحافظ الاستثمارية استخدام استراتيجيات التحوط التي تراعي العوامل الإقليمية والعالمية على حد سواء. وتُظهر النتائج أنه يتعين على المشرعين تحسين الدبلوماسية المالية، ومواءمة المعايير التنظيمية، وتسهيل حركة رأس المال عبر الحدود باستخدام المنصات الرقمية والاتفاقيات المتعددة الأطراف. وعلى وجه التحديد، فإن إنشاء أطر تنظيمية تتوافق مع الأسواق الآسيوية قد يسهل على تركيا الحصول على السيولة النقدية وتعزيز مكانتها في النظام المالي العالمي. وفي المستقبل، يمكن للباحثين استخدام تقديرات «النافذة المتحركة» أو الأساليب غير البارامترية لدراسة كيفية تغير هذه العلاقات بمرور الوقت. كما يمكنهم إضافة الآثار غير المباشرة للتقلبات وديناميكيات السببية إلى دراساتهم. بشكل عام، تُثري هذه الدراسة مجموعة الأبحاث المتعلقة بتكامل أسواق الأسهم الأجنبية من خلال توفير معلومات نظرية وتجريبية على حد سواء. كما أنها تُرسي أساسًا متينًا للبحوث المستقبلية والأعمال المتعلقة بالسياسات في هذا المجال.

Résumé structuré

À l’ère de la mondialisation accélérée et de la libéralisation financière, l’interdépendance entre les marchés boursiers mondiaux s’est considérablement intensifiée, en particulier depuis les années 1990. Cette interconnexion croissante a attiré l’attention des chercheurs sur plusieurs questions fondamentales, telles que la manière dont les chocs financiers se propagent au-delà des frontières. Dans quelle mesure les marchés évoluent-ils de concert en période de tension ou de calme ? Est-il encore possible pour les investisseurs de constituer des portefeuilles diversifiés dans un contexte d’intégration financière croissante ? La Turquie, en particulier, s’est imposée comme un marché pivot dont les liens financiers ne se limitent pas à l’Europe mais s’étendent de plus en plus aux économies dynamiques d’Asie. Cette transformation reflète les tendances générales en matière de commerce, d’investissement et de mobilité des capitaux. La présente étude s’inscrit dans ce contexte en pleine évolution et cherche à répondre à la question centrale suivante : existe-t-il une relation de cointégration à long terme entre le marché boursier turc et les marchés boursiers de 12 grandes économies asiatiques ? Cette analyse est cruciale non seulement d’un point de vue académique, mais aussi pour la prise de décision pratique en matière d’investissement international, de gestion des risques et d’élaboration des politiques financières. En abordant cette question à l’aide de techniques économétriques avancées capables de saisir les dynamiques structurelles et non linéaires, cette étude contribue à la fois à l’avancement théorique et à la compréhension empirique du sujet.

Le fondement conceptuel de cette étude s’inscrit dans la théorie de l’intégration financière internationale et de l’interdépendance des marchés. Au cours des trois dernières décennies, un corpus de littérature de plus en plus important s’est penché sur la manière dont les marchés boursiers nationaux sont de plus en plus influencés par des facteurs mondiaux, réduisant ainsi les gains potentiels liés à la diversification géographique. Des recherches ont montré qu’en période de crise, les marchés présentent souvent des corrélations accrues, limitant ainsi la capacité des investisseurs à se couvrir contre les risques spécifiques à une région. Sur le plan méthodologique, les études sont passées de l’analyse de corrélation traditionnelle à des techniques plus robustes telles que la cointégration de Johansen, l’autorégression vectorielle (VAR), la corrélation conditionnelle dynamique (DCC-GARCH) et, plus récemment, les méthodes basées sur les ondelettes et la transformée de Fourier. Malgré la sophistication de ces outils, une grande partie de la littérature s’est concentrée sur l’intégration des marchés nord-américains et européens, laissant une lacune dans notre compréhension de la manière dont la Turquie, en tant que marché émergent, s’intègre à l’architecture financière asiatique. De plus, les études antérieures négligent souvent de prendre en compte les ruptures structurelles et les non-linéarités, qui sont courantes dans les séries chronologiques financières en raison des réformes économiques, de l’instabilité politique et des chocs mondiaux. En recourant à la méthode de cointégration de Fourier, cette étude remédie à ces limites et apporte une contribution originale et empirique. Elle fournit de nouvelles preuves de l’interdépendance à long terme entre la Turquie et divers marchés asiatiques, allant d’économies développées comme le Japon à des économies émergentes comme le Vietnam et le Pakistan, enrichissant ainsi le débat académique et comblant une lacune essentielle dans la littérature.

Le cadre de cointégration de Fourier élaboré par Tsong et al. (2016) a été utilisé dans cette étude. Cela permet de décrire de diverses manières à la fois les ruptures structurelles lisses et les tendances déterministes non linéaires dans les données de séries chronologiques. Pour cette étude, les rendements logarithmiques mensuels de la Turquie et de 12 marchés boursiers asiatiques ont été utilisés pour la période allant de janvier 2014 à novembre 2024. Ces marchés sont la Malaisie, Singapour, Hong Kong, l’Indonésie, le Pakistan, la Corée du Sud, l’Inde, le Japon, la Thaïlande, la Chine, Taïwan et le Vietnam. Les données ont été obtenues auprès d’Investing.com, une source d’informations financières réputée et fiable. La méthode de cointégration de Fourier a été choisie car elle permet de mettre en évidence des interactions dynamiques complexes qui évoluent lentement au fil du temps. La méthode de Fourier est plus adaptée au traitement d’échantillons de petite taille et présente une puissance statistique supérieure à celle d’autres méthodes de cointégration, telles que les tests de Johansen ou d’Engle-Granger, en présence de changements structurels. Des termes trigonométriques sont utilisés dans la spécification du modèle afin de prendre en compte les ruptures lisses inconnues. Cela en fait un choix pertinent pour étudier l’intégration des marchés étrangers, où le comportement des investisseurs et les régimes politiques évoluent souvent lentement au fil du temps.

Les résultats montrent que le marché boursier turc est cointégré avec chacun des 12 marchés boursiers asiatiques. Cela implique qu’il existe une forte coordination financière et peu de marge pour la diversification régionale. Le Japon, l’Inde et la Corée du Sud, en particulier, présentent des coefficients de cointégration plus élevés, ce qui suggère que leurs économies et leurs marchés financiers sont plus étroitement liés à la Turquie. Ces résultats concordent avec les conclusions d’autres études empiriques : les économies en développement et développées s’intègrent de plus en plus au sein de leurs régions et à l’échelle mondiale. Par exemple, des recherches sur les liens de l’Inde avec les marchés de l’ASEAN et sur les relations croissantes de la Chine avec les pays du G7 révèlent des informations similaires. Ces résultats corroborent l’idée selon laquelle la mondialisation, l’accès facilité aux capitaux et les progrès technologiques ont réduit l’importance des clivages entre les marchés. En matière de gestion des risques, une forte cointégration rend difficile pour les investisseurs la diversification de leurs risques au-delà de l’exposition locale. Lorsque des chocs financiers surviennent, tels que des variations des taux d’intérêt, des tensions géopolitiques ou des récessions mondiales, les marchés synchronisés ont tendance à réagir de la même manière. En raison de cette convergence, il est nécessaire d’élaborer des stratégies commerciales mondiales plutôt que purement régionales. Le recours à la méthode de Fourier permet également de mettre plus facilement en évidence des liens cachés qui pourraient passer inaperçus dans des modèles linéaires. Cela vaut tout particulièrement pour les économies asiatiques, qui modifient progressivement leurs institutions et ouvrent leurs marchés.

Cette étude apporte des preuves solides que le marché boursier turc est de plus en plus connecté aux grands marchés financiers asiatiques. En utilisant le test de cointégration de Fourier, cette étude propose non seulement une nouvelle approche, mais fournit également des informations importantes et utiles. Les investisseurs, les gestionnaires de portefeuille et les décideurs politiques devraient accorder une attention particulière à ces conclusions. Les résultats montrent aux investisseurs qu’ils doivent constituer leurs portefeuilles en tenant compte des liens avec l’étranger et réévaluer l’efficacité des stratégies de diversification régionale. Le niveau élevé d’intégration rend d’autant plus important pour les gestionnaires de portefeuille le recours à des stratégies de couverture prenant en compte à la fois les facteurs régionaux et mondiaux. Les résultats indiquent que les législateurs doivent améliorer la diplomatie financière, harmoniser les normes réglementaires et faciliter les mouvements de capitaux transfrontaliers à l’aide de plateformes numériques et d’accords multilatéraux. Plus précisément, la mise en place de cadres réglementaires adaptés aux marchés asiatiques pourrait permettre à la Turquie d’obtenir plus facilement des liquidités et de renforcer sa position au sein du système financier mondial. À l’avenir, les chercheurs pourraient recourir à des estimations par fenêtre glissante ou à des méthodes non paramétriques pour examiner l’évolution de ces relations au fil du temps. Ils pourraient également intégrer les retombées de la volatilité et les dynamiques de causalité dans leurs études. Dans l’ensemble, cette étude enrichit le corpus de recherches sur l’intégration des marchés boursiers étrangers en fournissant des informations tant théoriques qu’empiriques. Elle jette également des bases solides pour les futures recherches et les travaux liés aux politiques publiques dans ce domaine.

Resumen estructurado

En la era de la globalización acelerada y la liberalización financiera, la interdependencia entre los mercados bursátiles mundiales se ha intensificado significativamente, especialmente desde la década de 1990. Esta creciente interconexión ha atraído la atención de los investigadores hacia varias cuestiones fundamentales, como la forma en que se transmiten las crisis financieras a través de las fronteras. ¿En qué medida se comportan de forma sincronizada los mercados en períodos de tensión o de tranquilidad? ¿Sigue siendo viable para los inversores construir carteras diversificadas en un contexto de creciente integración financiera? En particular, Turquía se ha convertido en un mercado clave cuyos vínculos financieros no se limitan a Europa, sino que se extienden cada vez más a las dinámicas economías de Asia. Esta transformación refleja las tendencias generales en materia de comercio, inversión y movilidad de capitales. El presente estudio se enmarca en este panorama en evolución y pretende responder a la siguiente pregunta central de investigación: ¿Existe una relación de cointegración a largo plazo entre el mercado bursátil de Turquía y los mercados de valores de las 12 principales economías asiáticas? Esta investigación es crucial no solo desde un punto de vista académico, sino también para la toma de decisiones prácticas en materia de inversión internacional, gestión de riesgos y formulación de políticas financieras. Al abordar esta cuestión mediante técnicas econométricas avanzadas capaces de captar dinámicas estructurales y no lineales, este estudio contribuye tanto al avance teórico como a la comprensión empírica del tema.

La base conceptual de este estudio se fundamenta en la teoría de la integración financiera internacional y la interdependencia de los mercados. A lo largo de las últimas tres décadas, un creciente corpus de literatura se ha centrado en cómo los mercados bursátiles nacionales se ven cada vez más impulsados por factores globales, lo que reduce las posibles ventajas de la diversificación geográfica. Las investigaciones han documentado que, en tiempos de crisis, los mercados suelen mostrar una mayor correlación, lo que limita la capacidad de los inversores para cubrirse frente a riesgos específicos de cada región. Desde el punto de vista metodológico, los estudios han pasado del análisis de correlación tradicional a técnicas más sólidas, como la cointegración de Johansen, la autorregresión vectorial (VAR), la correlación condicional dinámica (DCC-GARCH) y, más recientemente, los métodos basados en ondículas y en la transformada de Fourier. A pesar de la sofisticación de estas herramientas, gran parte de la literatura se ha centrado en la integración de los mercados norteamericanos y europeos, lo que ha dejado una laguna en nuestra comprensión de cómo Turquía, como mercado emergente, se alinea con la arquitectura financiera de Asia. Además, los estudios anteriores a menudo no tienen en cuenta las rupturas estructurales y las no linealidades, que son frecuentes en las series temporales financieras debido a las reformas económicas, la inestabilidad política y las crisis globales. Mediante el empleo del método de cointegración de Fourier, este estudio aborda estas limitaciones y ofrece una contribución original y empírica. Aporta nuevas pruebas de la interdependencia a largo plazo entre Turquía y diversos mercados asiáticos, que van desde economías desarrolladas como Japón hasta economías emergentes como Vietnam y Pakistán, enriqueciendo así el discurso académico y colmando una laguna fundamental en la bibliografía.

En este estudio se utilizó el marco de cointegración de Fourier creado por Tsong et al. (2016). Esto permite describir de diversas formas tanto las rupturas estructurales suaves como las tendencias determinísticas no lineales en los datos de series temporales. Para el estudio se han utilizado los rendimientos logarítmicos mensuales de Turquía y de 12 mercados bursátiles asiáticos desde enero de 2014 hasta noviembre de 2024. Los mercados son Malasia, Singapur, Hong Kong, Indonesia, Pakistán, Corea del Sur, India, Japón, Tailandia, China, Taiwán y Vietnam. Los datos se obtuvieron de Investing.com, una fuente de información financiera reconocida y fiable. Se utilizó el método de cointegración de Fourier porque permite mostrar interacciones dinámicas complejas que cambian lentamente con el tiempo. El método de Fourier es más adecuado para manejar muestras pequeñas y tiene mayor poder estadístico cuando se producen cambios estructurales que otros métodos de cointegración, como las pruebas de Johansen o de Engle-Granger. En la especificación del modelo se utilizan términos trigonométricos para tener en cuenta las rupturas suaves desconocidas. Esto lo convierte en una buena opción para estudiar la integración de los mercados extranjeros, donde el comportamiento de los inversores y los regímenes políticos suelen cambiar lentamente con el tiempo.

Los resultados muestran que el mercado bursátil de Turquía está cointegrado con cada uno de los 12 mercados bursátiles asiáticos. Esto implica que existe una gran coordinación financiera y poco margen para la diversificación regional. Japón, la India y Corea del Sur, en particular, presentan coeficientes de cointegración más elevados, lo que sugiere que sus economías y finanzas están más estrechamente vinculadas a Turquía. Los resultados coinciden con las conclusiones de otros estudios empíricos: las economías en desarrollo y las desarrolladas están cada vez más integradas tanto en sus regiones como a nivel mundial. Por ejemplo, las investigaciones sobre las conexiones de la India con los mercados de la ASEAN y los crecientes vínculos de China con los países del G7 revelan información similar. Estos resultados respaldan la idea de que la globalización, el acceso más fácil al capital y el progreso tecnológico han restado importancia a las divisiones de mercado. En cuanto a la gestión de riesgos, una elevada cointegración dificulta que los inversores diversifiquen su riesgo más allá de la exposición local. Cuando se producen perturbaciones financieras, como cambios en los tipos de interés, tensiones geopolíticas o recesiones mundiales, los mercados sincronizados tienden a reaccionar de la misma manera. Debido a esta convergencia, es necesario desarrollar estrategias empresariales globales en lugar de limitarse a las regionales. El uso del método de Fourier también facilita la observación de conexiones ocultas que podrían pasar desapercibidas en los modelos lineales. Esto es especialmente cierto en el caso de las economías asiáticas, que están transformando lentamente sus instituciones y abriendo sus mercados.

Este estudio aporta pruebas sólidas de que el mercado bursátil de Turquía está cada vez más conectado con los grandes mercados financieros asiáticos. Mediante la prueba de cointegración de Fourier, este estudio no solo ofrece un nuevo enfoque, sino que también proporciona información importante y útil. Los inversores, los gestores de carteras y los responsables políticos deberían prestar mucha atención a estas conclusiones. Los resultados muestran a los inversores que deben construir sus carteras con conexiones extranjeras y reevaluar la eficacia de las estrategias de diversificación regional. El alto nivel de integración hace que sea aún más importante que los gestores de carteras utilicen estrategias de cobertura que tengan en cuenta tanto los factores regionales como los globales. Los resultados indican que los legisladores deben mejorar la diplomacia financiera, armonizar las normas reguladoras y facilitar el movimiento transfronterizo de capitales mediante plataformas digitales y acuerdos multilaterales. En concreto, la creación de marcos normativos que se adapten a los mercados asiáticos podría facilitar a Turquía la obtención de liquidez y reforzar su posición en el sistema financiero mundial. En el futuro, los investigadores podrían utilizar estimaciones de ventana móvil o métodos no paramétricos para examinar cómo evolucionan estas relaciones a lo largo del tiempo. También podrían incorporar en sus estudios los efectos de contagio de la volatilidad y las dinámicas de causalidad. En general, este estudio contribuye al corpus de investigación sobre la integración de los mercados bursátiles extranjeros al aportar información tanto teórica como empírica. Asimismo, sienta unas bases sólidas para futuras investigaciones y trabajos relacionados con las políticas en este ámbito.

结构化摘要

在全球化进程加速和金融自由化浪潮的背景下，全球股市之间的相互依存关系显著加深，尤其是在20世纪90年代以来。这种日益增强的相互关联性引发了学界对若干根本性问题的关注，例如金融冲击如何跨境传导；在市场承压或平稳时期，各市场在多大程度上呈现同步波动；在金融一体化程度不断提升的背景下，投资者构建多元化投资组合是否仍具可行性？特别是，土耳其已崛起为一个关键市场，其金融联系不仅限于欧洲，而且正日益延伸至亚洲充满活力的经济体。这一转变反映了贸易、投资和资本流动的更广泛趋势。本研究立足于这一不断演变的格局，旨在回答以下核心研究问题：土耳其股市与12个主要亚洲经济体的股票市场之间是否存在长期协整关系？这一探究不仅在学术层面至关重要，对于国际投资、风险管理及金融政策制定的实际决策也具有重要意义。本研究通过运用能够捕捉结构性和非线性动态的先进计量经济学技术来探讨这一问题，既推动了该领域的理论发展，也深化了对其实证层面的理解。

本研究的概念基础植根于国际金融一体化与市场相互依存理论。过去三十年来，越来越多的文献关注各国股票市场如何日益受到全球因素驱动，从而削弱了地域分散投资的潜在收益。研究表明，在危机时期，市场往往表现出更强的联动性，限制了投资者对冲特定地区风险的能力。在方法论上，相关研究已从传统的相关性分析发展到更稳健的技术，如约翰森协整、向量自回归（VAR）、动态条件相关（DCC-GARCH），以及最近的小波和傅里叶方法。尽管这些工具十分先进，但现有文献大多聚焦于北美和欧洲市场的整合，导致我们对土耳其作为新兴市场如何融入亚洲金融架构的理解存在空白。此外，先前研究往往未能考虑结构性断点和非线性特征——这些现象因经济改革、政治动荡和全球性冲击而在金融时间序列中十分普遍。本研究通过采用傅里叶协整方法，克服了上述局限性，并提供了独创性的实证贡献。研究为土耳其与包括日本等发达经济体以及越南、巴基斯坦等新兴市场在内的各类亚洲市场之间存在长期相互依存关系提供了新证据，从而丰富了学术讨论，并填补了文献中的重要空白。

本研究采用了Tsong等人（2016）提出的傅里叶协整框架。该方法能够以多种方式描述时间序列数据中的平滑结构断点和非线性确定性趋势。研究数据涵盖2014年1月至2024年11月期间，包括土耳其及12个亚洲股票市场的月度对数收益率。这些市场包括马来西亚、新加坡、香港、印度尼西亚、巴基斯坦、韩国、印度、日本、泰国、中国、台湾和越南。数据来源于Investing.com——一个广为人知且值得信赖的财经信息来源。本研究采用傅里叶协整法，因其能够揭示随时间缓慢变化的复杂动态交互关系。与约翰森（Johansen）或恩格尔-格兰杰（Engle-Granger）检验等其他协整方法相比，傅里叶法在处理小样本时表现更佳，且在存在结构性变化时具有更强的统计功效。模型规格中采用了三角函数项，以考虑未知平滑断点的影响。这使其成为研究外国市场一体化问题的理想选择，因为在该领域，投资者的行为和政策体制往往随时间缓慢变化。

结果表明，土耳其股市与这12个亚洲股票市场中的每一个都存在协整关系。这意味着存在大量的金融协调，且区域分散投资的空间有限。特别是日本、印度和韩国，其协整系数较高，表明这些国家的经济和金融与土耳其的联系更为紧密。这些结果与其他实证研究的发现一致：发展中经济体与发达经济体在区域内及全球范围内的融合程度正在加深。例如，关于印度与东盟市场联系的研究，以及中国与七国集团（G7）国家日益紧密的联系，都揭示了类似的信息。这些结果支持了这样一种观点：全球化、资本获取渠道的拓宽以及技术进步，使得市场壁垒的重要性日益降低。在风险管理方面，较高的共整性使得投资者难以将风险分散到本地市场以外。当发生利率变动、地缘政治紧张局势或全球经济衰退等金融冲击时，同步化的市场往往会产生相同的反应。正因这种趋同现象，企业必须制定全球性的商业战略，而不仅仅是区域性的。使用傅里叶方法还更容易观察到线性模型中可能无法显现的隐性关联。对于正在逐步改革体制、开放市场的亚洲经济体而言，这一点尤为明显。

本研究提供了有力证据，表明土耳其股市正与亚洲主要金融市场日益紧密地联系在一起。通过采用傅里叶协整检验，本研究不仅提供了一种新的研究方法，还提供了重要且有用的信息。投资者、投资组合经理和政策制定者应密切关注这些研究发现。研究结果表明，投资者需要在构建投资组合时纳入国际关联因素，并重新评估区域多元化策略的有效性。高度的整合使得投资组合经理采用兼顾区域和全球因素的对冲策略变得尤为重要。研究结果还表明，立法者必须加强金融外交，协调监管标准，并利用数字平台和多边协议促进跨境资本流动。具体而言，建立与亚洲市场相适应的监管框架，将有助于土耳其更便捷地获取资金，并巩固其在世界金融体系中的地位。未来，研究者可采用滚动窗口估计法或非参数方法，探讨这些关系随时间的变化规律，也可在研究中纳入波动性溢出效应和因果动态分析。总体而言，本研究通过提供理论与实证信息，丰富了关于外国股票市场一体化的研究体系，同时也为该领域未来的研究和政策相关工作奠定了坚实基础。

Структурированное резюме

В эпоху ускоренной глобализации и финансовой либерализации взаимозависимость между мировыми фондовыми рынками значительно усилилась, особенно с 1990-х годов. Эта растущая взаимосвязанность привлекла внимание ученых к ряду фундаментальных вопросов, таких как механизмы трансграничной передачи финансовых шоков. В какой степени рынки демонстрируют синхронное поведение в периоды стресса или стабильности? Возможно ли инвесторам по-прежнему формировать диверсифицированные портфели в условиях растущей финансовой интеграции? В частности, Турция стала ключевым рынком, финансовые связи которого не ограничиваются Европой, а все больше распространяются на динамично развивающиеся экономики Азии. Эта трансформация отражает более широкие тенденции в торговле, инвестициях и мобильности капитала. Настоящее исследование проводится в контексте этой меняющейся ситуации и направлено на поиск ответа на следующий центральный исследовательский вопрос: существует ли долгосрочная коинтеграционная связь между фондовым рынком Турции и фондовыми рынками 12 крупнейших азиатских экономик? Этот вопрос имеет решающее значение не только с академической точки зрения, но и для принятия практических решений в сфере международных инвестиций, управления рисками и формирования финансовой политики. Рассматривая данный вопрос с помощью передовых эконометрических методов, позволяющих учесть структурную и нелинейную динамику, данное исследование вносит вклад как в теоретическое развитие, так и в эмпирическое понимание данной темы.

Концептуальная основа данного исследования уходит корнями в теорию международной финансовой интеграции и рыночной взаимозависимости. На протяжении последних трех десятилетий растущий объем научной литературы посвящен тому, как национальные фондовые рынки все в большей степени определяются глобальными факторами, что снижает потенциальную выгоду от географической диверсификации. Исследования показывают, что в периоды кризисов рынки часто демонстрируют усиленную синхронность движения, что ограничивает способность инвесторов хеджировать риски, специфичные для отдельных регионов. С методологической точки зрения исследования продвинулись от традиционного корреляционного анализа к более надежным методам, таким как коинтеграция Йохансена, векторная авторегрессия (VAR), динамическая условная корреляция (DCC-GARCH), а в последнее время — к вейвлет-методам и методам, основанным на преобразовании Фурье. Несмотря на сложность этих инструментов, большая часть литературы сосредоточена на интеграции рынков Северной Америки и Европы, что оставляет пробел в нашем понимании того, как Турция, как развивающийся рынок, вписывается в финансовую архитектуру Азии. Кроме того, в предыдущих исследованиях часто не учитываются структурные разрывы и нелинейности, которые широко распространены в финансовых временных рядах из-за экономических реформ, политической нестабильности и глобальных потрясений. Используя метод коинтеграции Фурье, данное исследование устраняет эти ограничения и вносит оригинальный эмпирический вклад. Оно предоставляет новые доказательства долгосрочной взаимозависимости между Турцией и различными азиатскими рынками — от развитых экономик, таких как Япония, до развивающихся, таких как Вьетнам и Пакистан, — тем самым обогащая академический дискурс и восполняя важный пробел в литературе.

В данном исследовании использовалась модель коинтеграции Фурье, разработанная Цонгом и др. (2016). Это позволяет различными способами описывать как плавные структурные разрывы, так и нелинейные детерминированные тренды в данных временных рядов. В исследовании использованы данные о ежемесячной логарифмической доходности Турции и 12 азиатских фондовых рынков за период с января 2014 года по ноябрь 2024 года. К этим рынкам относятся Малайзия, Сингапур, Гонконг, Индонезия, Пакистан, Южная Корея, Индия, Япония, Таиланд, Китай, Тайвань и Вьетнам. Данные были получены с сайта Investing.com — известного и надежного источника финансовой информации. Был использован метод коинтеграции Фурье, поскольку он позволяет выявить сложные динамические взаимодействия, которые медленно изменяются во времени. Метод Фурье лучше справляется с небольшими выборками и обладает большей статистической мощностью при наличии структурных изменений по сравнению с другими методами коинтеграции, такими как тесты Йохансена или Энгл-Грейнджера. В спецификации модели используются тригонометрические слагаемые для учета неизвестных плавных разрывов. Это делает его хорошим выбором для изучения интеграции зарубежных рынков, где поведение инвесторов и режимы политики часто медленно меняются со временем.

Результаты показывают, что фондовый рынок Турции коинтегрирован с каждым из 12 азиатских фондовых рынков. Это означает, что существует высокая степень финансовой координации и мало возможностей для региональной диверсификации. В частности, Япония, Индия и Южная Корея имеют более высокие коэффициенты коинтеграции, что свидетельствует о более тесной связи их экономик и финансовых систем с Турцией. Эти результаты согласуются с выводами других эмпирических исследований: развивающиеся и развитые экономики становятся все более интегрированными как в своих регионах, так и во всем мире. Например, исследования связей Индии с рынками стран АСЕАН и укрепляющихся связей Китая со странами «Большой семерки» показывают аналогичные тенденции. Эти результаты подтверждают идею о том, что глобализация, облегчение доступа к капиталу и технологический прогресс привели к снижению значимости рыночных барьеров. С точки зрения управления рисками высокая коинтеграция затрудняет инвесторам диверсификацию рисков за пределы местного рынка. При возникновении финансовых потрясений, таких как изменения процентных ставок, геополитическая напряженность или глобальные рецессии, синхронизированные рынки, как правило, реагируют одинаково. В связи с этой конвергенцией необходимо разрабатывать глобальные бизнес-стратегии, а не только региональные. Использование метода Фурье также облегчает выявление скрытых связей, которые могут оставаться незаметными в линейных моделях. Это особенно актуально для азиатских экономик, которые постепенно реформируют свои институты и открывают рынки.

Данное исследование предоставляет убедительные доказательства того, что фондовый рынок Турции становится все более взаимосвязанным с крупными азиатскими финансовыми рынками. Используя тест коинтеграции Фурье, данное исследование не только предлагает новый подход к решению задач, но и предоставляет важную полезную информацию. Инвесторы, управляющие портфелями и лица, ответственные за формирование политики, должны уделить пристальное внимание этим выводам. Результаты показывают инвесторам, что им необходимо формировать свои портфели с учетом зарубежных связей и переоценивать эффективность стратегий региональной диверсификации. Высокий уровень интеграции делает еще более важным для управляющих портфелями использование стратегий хеджирования, учитывающих как региональные, так и глобальные факторы. Результаты показывают, что законодатели должны совершенствовать финансовую дипломатию, гармонизировать нормативные стандарты и содействовать трансграничному движению капитала с использованием цифровых платформ и многосторонних соглашений. В частности, создание нормативно-правовой базы, адаптированной к азиатским рынкам, могло бы облегчить Турции привлечение денежных средств и укрепить её позиции в мировой финансовой системе. В будущем исследователи могли бы использовать оценки с помощью скользящего окна или непараметрические методы для изучения того, как эти взаимосвязи меняются со временем. Они также могли бы включить в свои исследования эффекты переноса волатильности и динамику причинно-следственных связей. В целом, данное исследование пополняет корпус научных работ по интеграции зарубежных фондовых рынков, предоставляя как теоретическую, так и эмпирическую информацию. Оно также закладывает прочную основу для будущих исследований и работы в области разработки политики в этой сфере.

संरचित सारांश

त्वरित वैश्वीकरण और वित्तीय उदारीकरण के युग में, वैश्विक शेयर बाजारों के बीच परस्पर निर्भरता विशेष रूप से 1990 के दशक से काफी तीव्र हो गई है। इस बढ़ती परस्पर-संयोजितता ने कई मौलिक प्रश्नों की ओर विद्वानों का ध्यान आकर्षित किया है, जैसे कि वित्तीय झटके सीमाओं के पार कैसे प्रेषित होते हैं। तनाव या शांत अवधि के दौरान बाजार किस हद तक सह-गति से चलते हैं? क्या बढ़ते वित्तीय एकीकरण के बीच निवेशकों के लिए विविधीकृत पोर्टफोलियो बनाना अभी भी संभव है?

विशेष रूप से, तुर्की एक ऐसे प्रमुख बाज़ार के रूप में उभरा है जिसके वित्तीय संबंध केवल यूरोप तक ही सीमित नहीं हैं, बल्कि एशिया की गतिशील अर्थव्यवस्थाओं तक भी लगातार बढ़ रहे हैं। यह परिवर्तन व्यापार, निवेश और पूंजी की गतिशीलता में व्यापक रुझानों को दर्शाता है। वर्तमान अध्ययन इस विकसित हो रहे परिदृश्य के भीतर स्थित है और निम्नलिखित केंद्रीय शोध प्रश्न का उत्तर खोजना चाहता है: क्या तुर्की के शेयर बाज़ार और 12 प्रमुख एशियाई अर्थव्यवस्थाओं के इक्विटी बाज़ारों के बीच दीर्घकालिक सह-एकीकरण संबंध है? यह जांच न केवल अकादमिक दृष्टिकोण से, बल्कि अंतर्राष्ट्रीय निवेश, जोखिम प्रबंधन और वित्तीय नीति निर्माण में व्यावहारिक निर्णय लेने के लिए भी महत्वपूर्ण है। संरचनात्मक और गैर-रेखीय गतिशीलता को दर्शाने में सक्षम उन्नत अर्थमिति तकनीकों का उपयोग करके इस प्रश्न को संबोधित करके, यह अध्ययन विषय की सैद्धांतिक उन्नति और अनुभवजन्य समझ दोनों में योगदान देता है।

इस अध्ययन की वैचारिक नींव अंतर्राष्ट्रीय वित्तीय एकीकरण और बाजार पारस्परिक निर्भरता के सिद्धांत में निहित है। पिछले तीन दशकों में, साहित्य का एक बढ़ता हुआ निकाय इस बात पर केंद्रित रहा है कि कैसे राष्ट्रीय शेयर बाजार वैश्विक कारकों से अधिक से अधिक प्रेरित हो रहे हैं, जिससे भौगोलिक विविधीकरण से संभावित लाभ कम हो रहा है। शोध में यह प्रलेखित किया गया है कि संकट के समय, बाजार अक्सर तीव्र सह-गति प्रदर्शित करते हैं, जिससे निवेशकों की क्षेत्र-विशिष्ट जोखिमों को हेज करने की क्षमता सीमित हो जाती है। पद्धतिगत रूप से, अध्ययन पारंपरिक सहसंबंध विश्लेषण से आगे बढ़कर जोहानसन सहसंयोजन, वेक्टर ऑटोरेग्रेशन (VAR), डायनामिक कंडीशनल कोरिएलेशन (DCC-GARCH), और हाल ही में, वेवलெட் और फूरियर-आधारित विधियों जैसी अधिक मजबूत तकनीकों तक पहुँच गए हैं। इन उपकरणों की परिष्कृतता के बावजूद, अधिकांश साहित्य ने उत्तरी अमेरिकी और यूरोपीय बाजार एकीकरण पर ध्यान केंद्रित किया है, जिससे इस बात की हमारी समझ में एक अंतर रह गया है कि एक उभरते हुए बाजार के रूप में तुर्की एशिया की वित्तीय संरचना के साथ कैसे मेल खाता है। इसके अलावा, पिछले अध्ययन अक्सर संरचनात्मक रुकावटों और गैर-रेखीयताओं पर विचार करने में विफल रहते हैं, जो आर्थिक सुधारों, राजनीतिक अस्थिरता और वैश्विक झटकों के कारण वित्तीय समय श्रृंखलाओं में प्रचलित हैं।

फूरियर कोइंटीग्रेशन पद्धति को नियोजित करके, यह अध्ययन इन सीमाओं को संबोधित करता है और एक मौलिक और अनुभवजन्य योगदान प्रदान करता है। यह जापान जैसी विकसित अर्थव्यवस्थाओं से लेकर वियतनाम और पाकिस्तान जैसी उभरती अर्थव्यवस्थाओं तक, विविध एशियाई बाजारों के साथ तुर्की के बीच दीर्घकालिक पारस्परिक निर्भरता के नए सबूत प्रदान करता है, इस प्रकार यह शैक्षणिक विमर्श को समृद्ध करता है और साहित्य में एक महत्वपूर्ण अंतराल को भरता है।

इस अध्ययन में त्सोंग एट अल. (2016) द्वारा बनाया गया फूरियर कोइंटीग्रेशन ढांचा उपयोग किया गया था।

यह विभिन्न तरीकों से टाइम सीरीज़ डेटा में चिकने संरचनात्मक विराम और गैर-रेखीय निर्धारणात्मक प्रवृत्तियों दोनों का वर्णन करना संभव बनाता है। इस अध्ययन के लिए जनवरी 2014 से नवंबर 2024 तक, तुर्की और 12 एशियाई स्टॉक बाजारों के लिए मासिक लघुगणकीय रिटर्न का उपयोग किया गया है। ये बाजार हैं मलेशिया, सिंगापुर, हांगकांग, इंडोनेशिया, पाकिस्तान, दक्षिण कोरिया, भारत, जापान, थाईलैंड, चीन, ताइवान और वियतनाम। डेटा Investing.com से प्राप्त किया गया था, जो एक प्रसिद्ध और विश्वसनीय वित्तीय सूचना स्रोत है। फूरियर कोइंटीग्रेशन विधि का उपयोग इसलिए किया गया क्योंकि यह जटिल गतिशील अंतःक्रियाओं को दिखा सकती है जो समय के साथ धीरे-धीरे बदलती हैं। फूरियर विधि छोटे नमूनों को संभालने में बेहतर है और जब संरचनात्मक परिवर्तन मौजूद हों तो इसमें जोहानसेन या एंग्ल-ग्रेन्जर परीक्षणों जैसे अन्य कोइंटीग्रेशन विधियों की तुलना में अधिक सांख्यिकीय शक्ति होती है। अज्ञात स्मूथ ब्रेक्स (smooth breaks) को ध्यान में रखने के लिए मॉडल विनिर्देशन में त्रिकोणमितीय पदों का उपयोग किया जाता है।

यह विदेशी बाजार एकीकरण का अध्ययन करने के लिए एक अच्छा विकल्प है, जहाँ निवेशकों का व्यवहार और नीतिगत ढाँचे अक्सर समय के साथ धीरे-धीरे बदलते हैं।

परिणाम बताते हैं कि तुर्की का शेयर बाजार 12 एशियाई इक्विटी बाजारों में से प्रत्येक के साथ सह-एकीकृत है। इसका अर्थ है कि बहुत अधिक वित्तीय समन्वय है और क्षेत्रीय विविधीकरण की बहुत गुंजाइश नहीं है। विशेष रूप से जापान, भारत और दक्षिण कोरिया के सह-एकीकरण गुणांक अधिक हैं, जो यह दर्शाता है कि उनकी अर्थव्यवस्थाएं और वित्त तुर्की से अधिक निकटता से जुड़े हुए हैं।

ये परिणाम उन बातों के अनुरूप हैं जो अन्य अनुभवजन्य अध्ययनों में पाई गई हैं: विकासशील और विकसित अर्थव्यवस्थाएं अपने क्षेत्रों में और दुनिया भर में अधिक एकीकृत होती जा रही हैं। उदाहरण के लिए, आसियान बाजारों के साथ भारत के संबंधों और जी7 देशों के साथ चीन के बढ़ते संबंधों पर शोध समान जानकारी देता है। ये परिणाम इस विचार का समर्थन करते हैं कि वैश्वीकरण, पूंजी तक आसान पहुंच और तकनीकी प्रगति ने बाजार के विभाजनों को कम महत्वपूर्ण बना दिया है। जोखिम प्रबंधन के संदर्भ में, उच्च सह-एकीकरण निवेशकों के लिए अपने जोखिम को स्थानीय जोखिम से दूर फैलाना मुश्किल बना देता है। जब वित्तीय झटके आते हैं, जैसे कि ब्याज दरों में बदलाव, भू-राजनीतिक तनाव, या वैश्विक मंदी, तो समकालिक बाजार एक ही तरह से प्रतिक्रिया करते हैं। इस अभिसरण के कारण, केवल क्षेत्रीय रणनीतियों के बजाय वैश्विक व्यावसायिक रणनीतियों को विकसित किया जाना चाहिए।

फूरियर विधि का उपयोग उन छिपे हुए संबंधों को देखना भी आसान बनाता है जो रैखिक मॉडलों में दिखाई नहीं दे सकते। यह विशेष रूप से एशियाई अर्थव्यवस्थाओं के लिए सच है, जो धीरे-धीरे अपने संस्थानों को बदल रही हैं और अपने बाजारों को खोल रही हैं।

यह अध्ययन इस बात का मजबूत सबूत प्रदान करता है कि तुर्की का शेयर बाजार बड़े एशियाई वित्तीय बाजारों से तेजी से जुड़ रहा है। फूरियर कोइंटीग्रेशन परीक्षण का उपयोग करके, यह अध्ययन न केवल काम करने का एक नया तरीका प्रदान करता है, बल्कि महत्वपूर्ण उपयोगी जानकारी भी प्रदान करता है।

निवेशकों, पोर्टफोलियो प्रबंधकों और नीति निर्माताओं को इन निष्कर्षों पर बारीकी से ध्यान देना चाहिए। परिणाम निवेशकों को दिखाते हैं कि उन्हें विदेशी संबंधों के साथ अपने पोर्टफोलियो का निर्माण करने और क्षेत्रीय विविधीकरण रणनीतियों की प्रभावशीलता का पुनर्मूल्यांकन करने की आवश्यकता है। एकीकरण का उच्च स्तर पोर्टफोलियो प्रबंधकों के लिए यह और भी महत्वपूर्ण बनाता है कि वे ऐसी हेजिंग रणनीतियों का उपयोग करें जो क्षेत्रीय और वैश्विक दोनों कारकों पर विचार करती हों। परिणाम बताते हैं कि कानून निर्माताओं को वित्तीय कूटनीति में सुधार करना चाहिए, नियामक मानकों में सामंजस्य स्थापित करना चाहिए, और डिजिटल प्लेटफॉर्म और बहुपक्षीय समझौतों का उपयोग करके सीमाओं के पार पूंजी के आवागमन को सुगम बनाना चाहिए। विशेष रूप से, एशियाई बाजारों के साथ काम करने वाले नियामक ढांचे बनाने से तुर्की के लिए नकदी प्राप्त करना और दुनिया की वित्तीय प्रणाली में अपनी स्थिति को मजबूत करना आसान हो सकता है। भविष्य में, शोधकर्ता यह जांचने के लिए रोलिंग विंडो अनुमानों या गैर-पैरामीट्रिक तरीकों का उपयोग कर सकते हैं कि ये संबंध समय के साथ कैसे बदलते हैं। वे अपने अध्ययनों में अस्थिरता के फैलाव और कारण-प्रभाव की गतिशीलता को भी जोड़ सकते हैं।

कुल मिलाकर, यह अध्ययन सैद्धांतिक और अनुभवजन्य दोनों तरह की जानकारी प्रदान करके विदेशी शेयर बाजार एकीकरण पर हो रहे शोध में एक नया अध्याय जोड़ता है। यह इस क्षेत्र में भविष्य के शोध और नीति-संबंधी कार्यों के लिए एक मजबूत नींव भी रखता है।