Abstract

: Bireye kimlik kazandıran, ortak bir tarih ve kader birliğini ifade eden milliyetçilik, modern dünyanın şekillenmesinde belirleyici olmuştur. Osmanlı Devleti’nin yıkılmasında, Kurtuluş Savaşı’nın kazanılmasında ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasında milliyetçilik kurucu unsurdur. Türk milliyetçiliği, Osmanlı Devleti döneminde Türkçülükle ifade edilmiş ve bu dönemin aydınlarının etkisiyle şekillenmiştir. Türkçülük, modernleşmeden yana tavır almış ve çok kapsamlı bir akademik birikimi temsil etmiştir. Türkçülüğün fiili temsilcisi ise 1912’de kurulan Türk Ocakları’dır. Türk Ocakları Milli Mücadele döneminde de Türk milliyetçiliğinin temsilcilerindendir. Bu dönemde Türk Ocakları tam bağımsızlığı savunmuş, mitinglerle ve basın aracılığıyla halkın örgütlenmesini sağlamış ve pek çok üyesi cephede aktif rol üstlenmiştir. Cumhuriyetin kuruluş ve kurumsallaşma sürecinde de Türk Ocakları, Türk milliyetçiliğinin temsilcileri arasındadır. Türk Ocakları 1912’den 1931 yılına kadar geçen sürede Türk milliyetçiliğinin kuramsal temellerini oluşturmuştur. Türk tarihini, dilini ve kültürünü bilimsel bir perspektifle ele alan Ziya Gökalp, Yusuf Akçura ve Hamdullah Suphi Tanrıöver gibi aydınlar, cumhuriyetle birlikte bu araştırmaların kurumlar aracılığıyla sürdürülmesinde etkili olmuşlardır. Dil, tarih ve kültür çalışmaları Türk modernleşmesine de temel oluşturmuştur. Türk Ocakları’nın milliyetçi pratikleri arasında yer alan kadınları pek çok alanda eşitleyen yaklaşım, benzer biçimde Türk modernleşmesinde herkesin eşit vatandaşlık hakkına sahip olmasıyla sürdürülmüştür. Diğer yandan Türk Ocakları’nın modernleşmeci ve ilerici eğilimi, cumhuriyet dönemi Türk modernleşmesine ve inkılaplara fiilen verilen destekle uzlaşmaktadır. Bu makalede, Türk Ocakları’nın hangi bağlamlarda Türk milliyetçiliğinin inşa sürecinde etkisi olduğu tartışılacaktır. Makalede Türk milliyetçiliği tarihsel bir perspektifle ele alınacaktır. Türk milliyetçiliğinin teorisyenlerinin görüşleri ile şekillenen literatürde, Türk milliyetçiliğinin özü değerlendirilecektir. Makalenin özgün yönünü Türk Ocakları’nın milliyetçi pratiklerini araştırması ve bu pratiklerin cumhuriyetle nasıl bağ kurduğunu siyasal açıdan tartışması oluşturmaktadır.

Abstract

Nationalism, which gives individuals their identity and expresses a shared history and destiny, has been decisive in shaping the modern world. Nationalism was a founding element in the collapse of the Ottoman Empire, the victory in the War of Independence, and the establishment of the Republic of Türkiye. Turkish nationalism was expressed as Turkism during the Ottoman Empire and was shaped by the influence of the intellectuals of that period. Turkish nationalism took a pro-modernization stance and represented a comprehensive academic accumulation. The actual representative of Turkish nationalism was the Türk Ocakları, founded in 1912. The Türk Ocakları were also representatives of Turkish nationalism during the National Struggle. During this period, the Türk Ocakları defended full independence, organized the people through rallies and the press, and many of its members played an active role on the front lines. The Türk Ocakları was also among the representatives of Turkish nationalism during the establishment and institutionalization of the Republic. Between 1912 and 1931, the Türk Ocakları laid the theoretical foundations of Turkish nationalism. Intellectuals such as Ziya Gökalp, Yusuf Akçura, and Hamdullah Suphi Tanrıöver, who approached Turkish history, language, and culture from a scientific perspective, were instrumental in continuing these studies through institutions after the establishment of the Republic. Studies on language, history, and culture also formed the basis of Turkish modernization. The approach of Türk Ocakları, which included nationalist practices that granted women equality in many areas, was similarly continued in Turkish modernization with the idea that everyone should have equal citizenship rights. On the other hand, the modernizing and progressive tendencies of the Türk Ocakları are consistent with the actual support given to Turkish modernization and the revolutions during the republican era. This article will discuss the contexts in which the Türk Ocakları influenced the construction of Turkish nationalism. Turkish nationalism will be addressed in this article from a historical perspective. The essence of Turkish nationalism will be evaluated in the literature shaped by the views of its theorists. The original aspect of the article is its investigation of the nationalist practices of the Türk Ocakları and its political discussion of how these practices connect with the republic.

Structured Abstract:

This nationalism, based on the consciousness of being a nation, provides individuals a political and cultural identity while expressing a shared sense of destiny shaped around a common culture. Nationalism has a tendency to create bonds and solidarity among individuals. The basis of the bond between individuals lies in elements such as shared history and culture. In Türkiye, nationalism emerges as a founding element in the process of the state’s establishment and institutionalisation. This is because the Republic of Türkiye was founded as a nation-state. Türk Ocakları is not merely an association but a founding actor in the formation of modern Turkish identity. Established in 1912 and replaced by Halkevleri in 1931, Türk Ocakları was founded by Ottoman intellectuals. The wave of nationalism that began in the European territories of the Ottoman Empire was based on the values of national identity and national consciousness that developed with the French Revolution, and it reinforced the ideals of independence among the peoples of the region. Although rising nationalism in the Balkans was negative for the Ottoman Empire, it triggered Turkish nationalism. The idea of nationalism that began to emerge in the final years of the Ottoman Empire formed both the birth of Turkish nationalism and the ideological foundation of the Republic of Türkiye established after World War I. Turkish nationalism in the Ottoman Empire began in the 1860s with the Genç Osmanlılar and became institutionalised in the government during the Jön Türkler period of 1908. The Jön Türk movement was influential from the 1860s to the 1890s and played a significant role in the development of nationalism. The Jön Türkler defended the preservation of the territorial integrity of the Ottoman Empire against European colonial policies. The Young Turks played a significant role in establishing Turkish nationalism as an official, organised, and political identity. The Jön Türkler, particularly in opposition to the repressive rule of the Abdülhamid era, organised in Europe in 1884 under the name 'İttihat ve Terakki Cemiyeti' and were represented by the 'İttihat ve Terakki Cemiyeti' as of 1908. With the organisation of the İttihat ve Terakki Cemiyeti in 1889, a Turkish nationalist ideology began to come to the fore among the intellectual circles of the Ottoman Empire. In the multicultural Ottoman society, nationalism among the Muslim subjects was represented by the Turkic movement. According to Turkic ideology, for the state to endure, a nation must possess linguistic, ethnic, and religious unity, as well as a sense of national identity. Similarly, for the salvation of the Ottoman Empire, Turks must develop a sense of national identity and a shared purpose. Turkish nationalism contributed to the formation of national identity and national consciousness. Following World War I, the occupation of Anatolia caused nationalist thought movements to shift direction; during this process, nationalism began to shape the concepts of patriotism and Anatolianism. Türk Ocakları was founded in Istanbul on March 12, 1912. The Türk Ocakları, which aim to spread the idea of nationalism throughout society, have become not only cultural but also educational institutions. It has been argued that nationalism should not only be known but also taught and disseminated.

Türk Ocakları developed a reflex against the growing nationalist awakening in the Balkans; they treated Turkish nationalism as an element of social integration and institutionalised it. Turkism also puts forward strong arguments regarding what the Turkish nation and nationalism are and what they aim to achieve. The Türk Yurdu Journal states that the Turks are a distinct people with unique characteristics and that Turkism is considered an element that unites the Ottomans in the context of the Turks remembering their own identity. The founding objectives of the Türk Ocakları, the value of Turkism, and how it should be institutionalised have served as a reference point for many nationalist practices. The Türk Ocakları have been among the most influential institutions in shaping Turkish identity. The Türk Ocakları work on the process of nation-building/nationalisation and historical studies in society aimed to create a Turkish national identity. Among the reasons for the establishment of the Türk Ocakları is that they were founded to solve the problems faced by Turks and, in particular, to ensure their economic development. It has been stated that the Türk Ocakları were established to ensure the participation of women in social life, to awaken national sentiments, and to build a society orientated towards the West. The socio-economic deprivation of Turks is also on the agenda of Turkish nationalism, and the aforementioned goals and practices constitute an observable practice. The Türk Ocakları are one of the important legacies passed down from the Ottoman Empire to the Republic of Türkiye. The War of Independence played a significant role in the process of integrating the Türk Ocakları with the ideology of the Republic. Turkish nationalism became a powerful tool, particularly during and after the war, to strengthen the unity and resilience of the nation. The War of Independence ensured that nationalism was translated into action. The Turkish consciousness that the Türk Ocakları sought to establish in the intellectual sphere was put into practice through the defence of the homeland. For this reason, the bond established by the Türk Ocakları with the republic is enduring.

Yapılandırılmış Özet:

Bir millet olma bilincine dayanan bu milliyetçilik, bireylere siyasi ve kültürel bir kimlik kazandırırken ortak bir kültür etrafında şekillenen paylaşılan bir kader duygusunu da ifade etmektedir. Milliyetçilik, bireyler arasında bağlar ve dayanışma oluşturma eğilimindedir. Bireyler arasındaki bu bağın temeli, ortak tarih ve kültür gibi unsurlardan oluşmaktadır. Türkiye'de milliyetçilik, devletin kuruluş ve kurumsallaşma sürecinde kurucu bir unsur olarak ortaya çıkmaktadır. Bunun nedeni, Türkiye Cumhuriyeti'nin bir ulus-devlet olarak kurulmuş olmasıdır. Türk Ocakları yalnızca bir dernek değil, modern Türk kimliğinin oluşumunda kurucu bir aktördür. 1912’de kurulan ve 1931’de Halkevleri tarafından ikame edilen Türk Ocakları, Osmanlı aydınları tarafından kurulmuştur. Osmanlı İmparatorluğu’nun Avrupa topraklarında başlayan milliyetçilik dalgası, Fransız Devrimi ile gelişen ulusal kimlik ve ulusal bilinç değerlerine dayanmakta olup bölge halklarının bağımsızlık ideallerini pekiştirmiştir. Balkanlarda yükselen milliyetçilik Osmanlı İmparatorluğu için olumsuz bir gelişme olmakla birlikte, Türk milliyetçiliğini tetiklemiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde filizlenmeye başlayan milliyetçilik fikri, hem Türk milliyetçiliğinin doğuşunu hem de I. Dünya Savaşı sonrasında kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin ideolojik temelini oluşturmuştur. Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Türk milliyetçiliği, 1860’larda Genç Osmanlılar ile başlamış ve 1908’deki Jön Türkler döneminde hükümet nezdinde kurumsallaşmıştır. Jön Türk hareketi, 1860’lardan 1890’lara kadar etkili olmuş ve milliyetçiliğin gelişiminde önemli bir rol oynamıştır. Jön Türkler, Avrupa sömürgeci politikalarına karşı Osmanlı İmparatorluğu’nun toprak bütünlüğünün korunmasını savunmuştur. Jön Türkler, Türk milliyetçiliğinin resmi, örgütlü ve siyasi bir kimlik olarak yerleşmesinde belirleyici bir rol üstlenmiştir. Jön Türkler, özellikle Abdülhamid döneminin baskıcı yönetimine muhalefet ederek 1884’te Avrupa'da İttihat ve Terakki Cemiyeti adı altında örgütlenmiş ve 1908 itibarıyla İttihat ve Terakki Cemiyeti tarafından temsil edilmiştir. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin 1889’da teşkilatlanmasıyla birlikte, Osmanlı İmparatorluğu’nun aydın çevrelerinde Türk milliyetçisi bir ideoloji ön plana çıkmaya başlamıştır. Çok kültürlü Osmanlı toplumunda Müslüman unsurlar arasındaki milliyetçilik, Türkçü hareket tarafından temsil edilmiştir. Türkçü ideolojiye göre devletin varlığını sürdürebilmesi için bir milletin dilsel, etnik ve dinsel birliğe, bunun yanı sıra ulusal kimlik bilincine sahip olması gerekmektedir. Aynı şekilde, Osmanlı İmparatorluğu’nun kurtuluşu için Türklerin ulusal kimlik ve ortak bir amaç bilinci geliştirmesi zorunludur. Türk milliyetçiliği, ulusal kimliğin ve ulusal bilincin oluşmasına katkıda bulunmuştur. I. Dünya Savaşı'nın ardından Anadolu’nun işgali, milliyetçi düşünce hareketlerinin yön değiştirmesine yol açmış; bu süreçte milliyetçilik, yurtseverlik ve Anadoluculuk kavramları etrafında şekillenmeye başlamıştır. Türk Ocakları, 12 Mart 1912’de İstanbul'da kurulmuştur. Milliyetçilik fikrini toplumun geneline yayma amacı taşıyan Türk Ocakları, yalnızca kültürel değil aynı zamanda eğitim kurumlarına da dönüşmüştür. Milliyetçiliğin yalnızca bilinmesi değil, aynı zamanda öğretilmesi ve yaygınlaştırılması gerektiği savunulmuştur.

 Türk Ocakları, Balkanlarda büyüyen milliyetçi uyanışa karşı bir refleks geliştirmiş; Türk milliyetçiliğini toplumsal bütünleşmenin bir unsuru olarak ele alarak kurumsallaştırmıştır. Türkçülük, Türk milletinin ve milliyetçiliğinin ne olduğu, ne olmayı amaçladığı konusunda da güçlü argümanlar ileri sürmektedir. Türk Yurdu Dergisi, Türklerin kendine özgü niteliklere sahip ayrı bir halk olduğunu ve Türkçülüğün, Türklerin kendi kimliklerini hatırlamaları bağlamında Osmanlıları birleştiren bir unsur olarak değerlendirildiğini ortaya koymaktadır. Türk Ocakları’nın kuruluş amaçları, Türkçülüğün değeri ve bunun nasıl kurumsallaştırılması gerektiği, pek çok milliyetçi pratiğe referans noktası işlevi görmüştür. Türk Ocakları, Türk kimliğinin şekillendirilmesinde en etkili kurumlar arasında yer almıştır. Türk Ocakları'nın ulus inşası/ulusallaşma süreci ve toplumda tarihsel araştırmalar üzerine yürüttüğü çalışmalar, Türk ulusal kimliğinin oluşturulmasını hedeflemiştir. Türk Ocakları'nın kuruluş gerekçeleri arasında Türklerin karşılaştığı sorunları çözmek ve özellikle ekonomik kalkınmalarını sağlamak amacıyla kurulmuş olmaları da yer almaktadır. Türk Ocakları’nın kadınların toplumsal yaşama katılımını sağlamak, ulusal duyguları uyandırmak ve Batı’ya yönelik bir toplum inşa etmek amacıyla kurulduğu ifade edilmiştir. Türklerin sosyoekonomik yoksunluğu da Türk milliyetçiliğinin gündeminde yer almakta olup söz konusu hedefler ve uygulamalar gözlemlenebilir bir pratik oluşturmaktadır. Türk Ocakları, Osmanlı İmparatorluğu’ndan Türkiye Cumhuriyeti'ne devredilen önemli miraslardan biridir. Kurtuluş Savaşı, Türk Ocakları’nın Cumhuriyet ideolojisiyle bütünleşme sürecinde belirleyici bir rol oynamıştır. Türk milliyetçiliği, özellikle savaş döneminde ve sonrasında milletin birliğini ve direncini güçlendirmeye yönelik güçlü bir araç hâline gelmiştir. Kurtuluş Savaşı, milliyetçiliğin eyleme dönüştürülmesini sağlamıştır. Türk Ocakları’nın entelektüel alanda tesis etmeye çalıştığı Türklük bilinci, vatan savunması aracılığıyla hayata geçirilmiştir. Bu nedenle Türk Ocakları'nın cumhuriyetle kurduğu bağ kalıcı bir nitelik taşımaktadır.

ملخص منظم

هذه القومية، التي تستند إلى الوعي بالانتماء إلى أمة، تمنح الأفراد هوية سياسية وثقافية، وتعبّر في الوقت نفسه عن إحساس مشترك بالمصير يتشكل حول ثقافة مشتركة. وتميل القومية إلى إقامة روابط وتضامن بين الأفراد. ويكمن أساس هذه الروابط بين الأفراد في عناصر مثل التاريخ والثقافة المشتركة. في تركيا، تبرز القومية كعنصر تأسيسي في عملية تأسيس الدولة ومأسستها. ويرجع ذلك إلى أن جمهورية تركيا تأسست كدولة قومية. ولا تعتبر «ترك أوجاكلاري» مجرد جمعية، بل هي جهة فاعلة تأسيسية في تشكيل الهوية التركية الحديثة. تأسست «ترك أوجاكلاري» في عام 1912، وحلت «هالكييفليري» محلها في عام 1931، وقد أسسها مفكرون عثمانيون. كانت موجة القومية التي بدأت في الأراضي الأوروبية للإمبراطورية العثمانية قائمة على قيم الهوية الوطنية والوعي القومي التي تطورت مع الثورة الفرنسية، وعززت مُثُل الاستقلال بين شعوب المنطقة. ورغم أن تصاعد القومية في البلقان كان أمراً سلبياً بالنسبة للإمبراطورية العثمانية، إلا أنه أدى إلى اندلاع القومية التركية. شكلت فكرة القومية التي بدأت في الظهور في السنوات الأخيرة من الإمبراطورية العثمانية ميلاد القومية التركية والأساس الأيديولوجي لجمهورية تركيا التي تأسست بعد الحرب العالمية الأولى. بدأت القومية التركية في الإمبراطورية العثمانية في ستينيات القرن التاسع عشر مع حركة ”العثمانيين الشباب“ (Genç Osmanlılar)، وأصبحت مؤسسية في الحكومة خلال فترة ”الأتراك الشباب“ (Jön Türkler) عام 1908. كانت حركة ”الأتراك الشباب“ مؤثرة من ستينيات إلى تسعينيات القرن التاسع عشر، ولعبت دوراً مهماً في تطور القومية. دافع ”الأتراك الشباب“ عن الحفاظ على وحدة أراضي الإمبراطورية العثمانية في مواجهة السياسات الاستعمارية الأوروبية. لعب ”الأتراك الشباب“ دوراً هاماً في ترسيخ القومية التركية كهوية رسمية ومنظمة وسياسية. نظم ”الأتراك الشباب“، لا سيما في معارضتهم للحكم القمعي في عهد عبد الحميد، أنفسهم في أوروبا عام 1884 تحت اسم ”جمعية الاتحاد والترقي“، ومثلتهم ”جمعية الاتحاد والترقي“ اعتباراً من عام 1908. مع تنظيم جمعية الاتحاد والتقدم في عام 1889، بدأت أيديولوجية قومية تركية في الظهور بين الأوساط الفكرية في الإمبراطورية العثمانية. في المجتمع العثماني متعدد الثقافات، تم تمثيل القومية بين الرعايا المسلمين من خلال الحركة التركية. وفقًا للأيديولوجية التركية، لكي تدوم الدولة، يجب أن تمتلك الأمة وحدة لغوية وعرقية ودينية، بالإضافة إلى شعور بالهوية الوطنية. وبالمثل، من أجل إنقاذ الإمبراطورية العثمانية، يجب على الأتراك تنمية شعور بالهوية الوطنية وهدف مشترك. ساهمت القومية التركية في تشكيل الهوية الوطنية والوعي الوطني. في أعقاب الحرب العالمية الأولى، تسبب احتلال الأناضول في تغيير اتجاه الحركات الفكرية القومية؛ وخلال هذه العملية، بدأت القومية في تشكيل مفاهيم الوطنية والأناضولية. تأسست ”ترك أوجاكلي“ في اسطنبول في 12 مارس 1912. أصبحت منظمة Türk Ocakları، التي تهدف إلى نشر فكرة القومية في جميع أنحاء المجتمع، مؤسسات ثقافية وتعليمية على حد سواء. وقد قيل إن القومية لا ينبغي أن تكون معروفة فحسب، بل يجب أيضًا تدريسها ونشرها.

طورت ”تورك أوجاكلاري“ رد فعل تجاه الصحوة القومية المتنامية في البلقان; فقد تعاملت مع القومية التركية كعنصر من عناصر التكامل الاجتماعي وقامت بإضفاء الطابع المؤسسي عليها. كما تقدم ’التركية‘ حججًا قوية بشأن ماهية الأمة التركية والقومية التركية وما تهدفان إلى تحقيقه. تذكر مجلة ”تورك يوردو“ أن الأتراك شعب متميز له خصائص فريدة وأن ”التركية“ تعتبر عنصرًا يوحد العثمانيين في سياق تذكر الأتراك لهويتهم الخاصة.

كانت الأهداف التأسيسية لـ ”تورك أوجاكلاري“، وقيمة التركية، وكيفية إضفاء الطابع المؤسسي عليها، بمثابة نقطة مرجعية للعديد من الممارسات القومية. كانت ”تورك أوجاكلاري“ من بين المؤسسات الأكثر تأثيرًا في تشكيل الهوية التركية. تعمل ”تورك أوجاكلاري“ على عملية بناء الأمة/التأميم والدراسات التاريخية في المجتمع بهدف خلق هوية وطنية تركية. من بين أسباب إنشاء ”ترك أوكاكلي“ أنها تأسست لحل المشاكل التي يواجهها الأتراك، وعلى وجه الخصوص، لضمان تنميتهم الاقتصادية. وقد ذُكر أن ”ترك أوكاكلي“ تأسست لضمان مشاركة النساء في الحياة الاجتماعية، وإيقاظ المشاعر القومية، وبناء مجتمع موجه نحو الغرب. كما أن الحرمان الاجتماعي والاقتصادي للأتراك مدرج على أجندة القومية التركية، وتشكل الأهداف والممارسات المذكورة أعلاه ممارسة ملحوظة. وتعد منظمة ”تورك أوجاكلاري“ أحد الإرث المهم الذي انتقل من الإمبراطورية العثمانية إلى جمهورية تركيا. وقد لعبت حرب الاستقلال دوراً هاماً في عملية دمج منظمة ”تورك أوجاكلاري“ مع أيديولوجية الجمهورية. أصبحت القومية التركية أداة قوية، لا سيما أثناء الحرب وبعدها، لتعزيز وحدة الأمة وصمودها. وضمنت حرب الاستقلال ترجمة القومية إلى أفعال. وتم تطبيق الوعي التركي الذي سعت «ترك أوجاكلي» إلى ترسيخه في المجال الفكري من خلال الدفاع عن الوطن. ولهذا السبب، فإن الرابطة التي أقامتها «ترك أوجاكلي» مع الجمهورية هي رابطة دائمة.

Résumé Structuré:

Ce nationalisme, fondé sur la conscience d'appartenir à une nation, confère aux individus une identité politique et culturelle tout en exprimant un sentiment partagé de destin, façonné autour d'une culture commune. Le nationalisme a tendance à créer des liens et une solidarité entre les individus. Le fondement de ce lien repose sur des éléments tels qu'une histoire et une culture communes. En Turquie, le nationalisme apparaît comme un élément fondateur dans le processus de création et d’institutionnalisation de l’État. En effet, la République de Turquie a été fondée en tant qu’État-nation. Türk Ocakları n’est pas simplement une association, mais un acteur fondateur dans la formation de l’identité turque moderne. Créée en 1912 et remplacée par Halkevleri en 1931, Türk Ocakları a été fondée par des intellectuels ottomans. La vague de nationalisme qui a débuté dans les territoires européens de l’Empire ottoman s’appuyait sur les valeurs d’identité nationale et de conscience nationale qui se sont développées avec la Révolution française, et elle a renforcé les idéaux d’indépendance parmi les peuples de la région. Bien que la montée du nationalisme dans les Balkans ait été défavorable à l’Empire ottoman, elle a déclenché le nationalisme turc. L'idée de nationalisme qui a commencé à émerger dans les dernières années de l'Empire ottoman a donné naissance au nationalisme turc et a constitué le fondement idéologique de la République de Turquie établie après la Première Guerre mondiale. Le nationalisme turc dans l’Empire ottoman a vu le jour dans les années 1860 avec les Genç Osmanlılar et s’est institutionnalisé au sein du gouvernement pendant la période des Jön Türkler en 1908. Le mouvement des Jeunes Turcs a été influent des années 1860 aux années 1890 et a joué un rôle significatif dans le développement du nationalisme. Les Jeunes Turcs ont défendu la préservation de l’intégrité territoriale de l’Empire ottoman contre les politiques coloniales européennes. Les Jeunes Turcs ont joué un rôle significatif dans l'établissement du nationalisme turc en tant qu'identité officielle, organisée et politique. Les Jeunes Turcs, s'opposant notamment au régime répressif de l'ère Abdülhamid, se sont organisés en Europe en 1884 sous le nom d'« İttihat ve Terakki Cemiyeti » and were represented by the « İttihat ve Terakki Cemiyeti » from 1908. Avec la création de l’İttihat ve Terakki Cemiyeti en 1889, une idéologie nationaliste turque a commencé à s’imposer dans les cercles intellectuels de l’Empire ottoman. Dans la société ottomane multiculturelle, le nationalisme parmi les sujets musulmans était représenté par le mouvement turc. Selon l’idéologie turque, pour que l’État perdure, une nation doit posséder une unité linguistique, ethnique et religieuse, ainsi qu’un sentiment d’identité nationale. De même, pour le salut de l’Empire ottoman, les Turcs devaient développer un sentiment d’identité nationale et un objectif commun. Le nationalisme turc a contribué à la formation de l’identité nationale et de la conscience nationale. Après la Première Guerre mondiale, l’occupation de l’Anatolie a entraîné un changement d’orientation des courants de pensée nationalistes ; au cours de ce processus, le nationalisme a commencé à façonner les concepts de patriotisme et d'Anatolisme. Türk Ocakları a été fondé à Istanbul le 12 mars 1912. Les Türk Ocakları, qui visent à diffuser l’idée du nationalisme dans toute la société, sont devenues non seulement des institutions culturelles, mais aussi éducatives. Il a été avancé que le nationalisme ne devait pas seulement être connu, mais aussi enseigné et diffusé.

Türk Ocakları a développé un réflexe face au réveil nationaliste croissant dans les Balkans ; il a traité le nationalisme turc comme un élément d’intégration sociale et l’a institutionnalisé. Le turquisme avance également des arguments solides concernant ce que sont la nation turque et le nationalisme, ainsi que leurs objectifs. La revue Türk Yurdu affirme que les Turcs constituent un peuple distinct doté de caractéristiques uniques et que le turquisme est considéré comme un élément unificateur des Ottomans dans le contexte du rappel de leur propre identité par les Turcs.

Les objectifs fondateurs des Türk Ocakları, la valeur du turquisme et la manière dont il doit être institutionnalisé ont servi de référence à de nombreuses pratiques nationalistes. Les Türk Ocakları ont été parmi les institutions les plus influentes dans la construction de l’identité turque. Les Türk Ocakları travaillent sur le processus de construction nationale/nationalisation et sur les études historiques au sein de la société, dans le but de créer une identité nationale turque. L'une des raisons de la création des Türk Ocakları est qu'elles ont été fondées pour résoudre les problèmes auxquels sont confrontés les Turcs et, en particulier, pour assurer leur développement économique. Il a été affirmé que les Türk Ocakları ont été créées pour garantir la participation des femmes à la vie sociale, pour éveiller les sentiments nationaux et pour construire une société tournée vers l'Occident. La précarité socio-économique des Turcs figure également à l’ordre du jour du nationalisme turc, et les objectifs et pratiques susmentionnés constituent une réalité observable. Les Türk Ocakları comptent parmi les héritages importants transmis de l’Empire ottoman à la République de Turquie. La guerre d’indépendance a joué un rôle significatif dans le processus d’intégration des Türk Ocakları à l’idéologie de la République. Le nationalisme turc est devenu un outil puissant, en particulier pendant et après la guerre, pour renforcer l’unité et la résilience de la nation. La guerre d’indépendance a permis de traduire le nationalisme en action. La conscience turque que les Türk Ocakları cherchaient à établir dans la sphère intellectuelle a été mise en pratique à travers la défense de la patrie. C’est pourquoi le lien établi par les Türk Ocakları avec la République est durable.

Resumen Estructurado:

Este nacionalismo, basado en la conciencia de ser una nación, proporciona a los individuos una identidad política y cultural, al tiempo que expresa un sentido compartido del destino forjado en torno a una cultura común. El nacionalismo tiende a crear vínculos y solidaridad entre los individuos. La base del vínculo entre los individuos reside en elementos como la historia y la cultura compartidas. En Turquía, el nacionalismo surge como un elemento fundacional en el proceso de establecimiento e institucionalización del Estado. Esto se debe a que la República de Turquía se fundó como un Estado-nación. Türk Ocakları no es meramente una asociación, sino un actor fundacional en la formación de la identidad turca moderna. Fundada en 1912 y sustituida por Halkevleri en 1931, Türk Ocakları fue creada por intelectuales otomanos. La ola de nacionalismo que comenzó en los territorios europeos del Imperio Otomano se basó en los valores de identidad nacional y conciencia nacional que se desarrollaron con la Revolución Francesa, y reforzó los ideales de independencia entre los pueblos de la región. Aunque el auge del nacionalismo en los Balcanes fue negativo para el Imperio Otomano, desencadenó el nacionalismo turco. La idea de nacionalismo que comenzó a surgir en los últimos años del Imperio Otomano constituyó tanto el nacimiento del nacionalismo turco como la base ideológica de la República de Turquía establecida tras la Primera Guerra Mundial. El nacionalismo turco en el Imperio Otomano comenzó en la década de 1860 con los Genç Osmanlılar y se institucionalizó en el gobierno durante el periodo de los Jön Türkler de 1908. El movimiento Jön Türk fue influyente desde la década de 1860 hasta la de 1890 y desempeñó un papel significativo en el desarrollo del nacionalismo. Los Jön Türkler defendieron la preservación de la integridad territorial del Imperio Otomano frente a las políticas coloniales europeas. Los Jóvenes Turcos desempeñaron un papel significativo en el establecimiento del nacionalismo turco como identidad oficial, organizada y política. Los Jön Türkler, en particular en oposición al régimen represivo de la era de Abdülhamid, se organizaron en Europa en 1884 bajo el nombre de «İttihat ve Terakki Cemiyeti» y estuvieron representados por la «İttihat ve Terakki Cemiyeti» a partir de 1908. Con la organización de la İttihat ve Terakki Cemiyeti en 1889, una ideología nacionalista turca comenzó a cobrar protagonismo entre los círculos intelectuales del Imperio Otomano. En la sociedad multicultural otomana, el nacionalismo entre los súbditos musulmanes estaba representado por el movimiento turco. Según la ideología turca, para que el Estado perdure, una nación debe poseer unidad lingüística, étnica y religiosa, así como un sentido de identidad nacional. Del mismo modo, para la salvación del Imperio Otomano, los turcos debían desarrollar un sentido de identidad nacional y un propósito común. El nacionalismo turco contribuyó a la formación de la identidad nacional y la conciencia nacional. Tras la Primera Guerra Mundial, la ocupación de Anatolia provocó un cambio de rumbo en los movimientos de pensamiento nacionalista; durante este proceso, el nacionalismo comenzó a dar forma a los conceptos de patriotismo y anatolismo. Türk Ocakları se fundó en Estambul el 12 de marzo de 1912. Türk Ocakları, cuyo objetivo es difundir la idea del nacionalismo por toda la sociedad, se ha convertido no solo en una institución cultural, sino también educativa. Se ha argumentado que el nacionalismo no solo debe conocerse, sino también enseñarse y difundirse.

Türk Ocakları desarrolló un reflejo frente al creciente despertar nacionalista en los Balcanes; trató el nacionalismo turco como un elemento de integración social y lo institucionalizó. El turquismo también presenta argumentos sólidos sobre qué son la nación turca y el nacionalismo y qué pretenden lograr. La revista Türk Yurdu afirma que los turcos son un pueblo distinto con características únicas y que el turquismo se considera un elemento que une a los otomanos en el contexto de que los turcos recuerden su propia identidad.

Los objetivos fundacionales de Türk Ocakları, el valor del turquismo y cómo debe institucionalizarse han servido de punto de referencia para muchas prácticas nacionalistas. Türk Ocakları ha sido una de las instituciones más influyentes en la configuración de la identidad turca. Türk Ocakları trabaja en el proceso de construcción de la nación/nacionalización y en los estudios históricos en la sociedad con el objetivo de crear una identidad nacional turca. Entre las razones para la creación de los Türk Ocakları se encuentra que se fundaron para resolver los problemas a los que se enfrentaban los turcos y, en particular, para garantizar su desarrollo económico. Se ha afirmado que los Türk Ocakları se crearon para garantizar la participación de las mujeres en la vida social, para despertar los sentimientos nacionales y para construir una sociedad orientada hacia Occidente. La privación socioeconómica de los turcos también figura en la agenda del nacionalismo turco, y los objetivos y prácticas antes mencionados constituyen una realidad observable. Los Türk Ocakları son uno de los legados importantes transmitidos del Imperio otomano a la República de Turquía. La Guerra de Independencia desempeñó un papel significativo en el proceso de integración de los Türk Ocakları con la ideología de la República. El nacionalismo turco se convirtió en una herramienta poderosa, especialmente durante y después de la guerra, para fortalecer la unidad y la resiliencia de la nación. La Guerra de Independencia garantizó que el nacionalismo se tradujera en acción. La conciencia turca que los Türk Ocakları buscaban establecer en la esfera intelectual se puso en práctica a través de la defensa de la patria. Por esta razón, el vínculo establecido por los Türk Ocakları con la República es duradero.

              结构化摘要：

              这种基于民族意识的民族主义，既为个人提供了政治和文化认同，同时也表达了围绕共同文化形成的命运共同体意识。民族主义往往能在个人之间建立联系与团结。个人之间联系的基础在于共同的历史和文化等要素。在土耳其，民族主义作为国家建立与制度化进程中的奠基要素而浮现。这是因为土耳其共和国是以民族国家形式建立的。“土耳其之火”（Türk Ocakları）不仅是一个协会，更是现代土耳其身份形成过程中的奠基者。该组织由奥斯曼知识分子于1912年创立，1931年被“人民之家”（Halkevleri）取代。始于奥斯曼帝国欧洲领土的民族主义浪潮，植根于法国大革命时期形成的民族认同与民族意识价值观，并强化了该地区各民族的独立理想。尽管巴尔干地区日益高涨的民族主义对奥斯曼帝国而言是负面因素，却也由此催生了土耳其民族主义。奥斯曼帝国末期开始萌芽的民族主义思想，既催生了土耳其民族主义，也构成了第一次世界大战后建立的土耳其共和国的意识形态基础。奥斯曼帝国的土耳其民族主义始于1860年代的“新奥斯曼派”，并在1908年“青年土耳其党”时期被纳入政府体制。青年土耳其党运动在1860年代至1890年代期间影响深远，在民族主义的发展中发挥了重要作用。青年土耳其党人反对欧洲的殖民政策，捍卫奥斯曼帝国的领土完整。青年土耳其党人在确立土耳其民族主义作为一种官方、有组织且具有政治属性的身份认同方面发挥了重要作用。青年土耳其党人——尤其是针对阿卜杜勒·哈米德时期的专制统治——于1884年在欧洲以“伊蒂哈德与特拉基协会”之名组建组织，并自1908年起由该协会代表。随着1889年“统一与进步协会”的成立，土耳其民族主义意识形态开始在奥斯曼帝国的知识界崭露头角。在多元文化的奥斯曼社会中，穆斯林臣民的民族主义由突厥运动所代表。根据突厥意识形态，国家要得以延续，民族必须具备语言、种族和宗教上的统一，以及强烈的民族认同感。同样，为了拯救奥斯曼帝国，土耳其人必须培养民族认同感和共同目标。土耳其民族主义促进了民族认同与民族意识的形成。第一次世界大战后，安纳托利亚的被占领导致民族主义思想运动转向；在此过程中，民族主义开始塑造爱国主义和安纳托利亚主义的概念。土耳其之火（Türk Ocakları）于1912年3月12日在伊斯坦布尔成立。“土耳其之火”旨在将民族主义思想传播至全社会，不仅成为文化机构，更发展为教育机构。有观点认为，民族主义不仅需要被认知，更应被传授与推广。

        面对巴尔干地区日益高涨的民族主义觉醒，土耳其文化协会形成了相应的应对机制；他们将土耳其民族主义视为社会融合的要素并将其制度化。土耳其主义还就“土耳其民族与民族主义的本质及其目标”提出了有力论述。《土耳其家园》期刊指出，土耳其人是具有独特特征的独立民族，而土耳其主义被视为在土耳其人重拾自身身份认同的背景下，团结奥斯曼人的要素。“土耳其之屋”的创立宗旨、土耳其主义的价值及其制度化路径，已成为许多民族主义实践的参照点。该组织在塑造土耳其民族认同方面发挥了举足轻重的作用，致力于通过社会层面的国家建设/民族化进程及历史研究，构建土耳其民族认同。“土耳其之火”协会成立的原因之一，是为了解决土耳其人面临的问题，特别是确保其经济发展。据称，该协会的成立旨在确保妇女参与社会生活、唤醒民族情感，并建设一个面向西方的社会。土耳其人的社会经济困境也是土耳其民族主义议程中的重要议题，上述目标与实践构成了这一议程的切实体现。“土耳其之火”是奥斯曼帝国传承给土耳其共和国的重要遗产之一。独立战争在将“土耳其之火”与共和国意识形态相融合的过程中发挥了重要作用。土耳其民族主义成为强化民族团结与韧性的有力工具，尤其是在战争期间及战后。独立战争确保了民族主义得以付诸行动。土耳其奥贾克组织试图在知识界建立的土耳其意识，通过保卫祖国得以实践。正因如此，土耳其奥贾克组织与共和国建立的纽带经久不衰。

Структурированное Резюме:

Этот национализм, основанный на самосознании как нации, обеспечивает людям политическую и культурную идентичность, одновременно выражая общее чувство общности судьбы, сформированное вокруг общей культуры. Национализм стремится создавать связи и укреплять солидарность между людьми. Основой этих связей служат такие элементы, как общая история и культура. В Турции национализм выступает в качестве основополагающего элемента в процессе создания и институционализации государства. Это объясняется тем, что Турецкая Республика была основана как национальное государство. «Тюрк Оджаклари» — это не просто ассоциация, а один из основополагающих факторов формирования современной турецкой идентичности. Основанная в 1912 году и замененная в 1931 году «Халкевлери», организация «Тюрк Оджаклари» была создана османскими интеллектуалами. Волна национализма, начавшаяся на европейских территориях Османской империи, была основана на ценностях национальной идентичности и национального самосознания, сформировавшихся в ходе Французской революции, и укрепила идеалы независимости среди народов региона. Хотя рост национализма на Балканах был негативным фактором для Османской империи; он стал толчком к появлению турецкого национализма. Идея национализма, которая начала формироваться в последние годы существования Османской империи, легла в основу как зарождения турецкого национализма, так и идеологического фундамента. Турецкой Республики, провозглашенной после Первой мировой войны. Турецкий национализм в Османской империи зародился в 1860-х годах с движением «Генч Османилар» и был институционализирован в правительстве в период «Йон Т юрклер» в 1908 году. Движение «Йон Т «Юрклер» было влиятельным с 1860-х по 1890-е годы и сыграло значительную роль в развитии национализма. «Йон Тюрклер» отстаивали сохранение территориальной целостности Османской империи против европейской колониальной политики. «Молодые турки» сыграли значительную роль в утверждении турецкого национализма как официальной, организованной и политической идентичности. «Йон-тюрк», особенно в противовес репрессивному правлению эпохи Абдулхамида, организовались в Европе в 1884 году под названием «Иттихат ве Теракки Джемиети» and, from 1908, were represented by «Иттихат ве Теракки Джемиети». С организацией «İttihat ve Terakki Cemiyeti» в 1889 году турецкая националистическая идеология начала выходить на первый план в интеллектуальных кругах Османской империи. В мультикультурном османском обществе национализм среди мусульманских подданных был представлен тюркским движением. Согласно тюркской идеологии, для того чтобы государство могло существовать, нация должна обладать языковым, этническим и религиозным единством, а также чувством национальной идентичности. Аналогичным образом, для спасения Османской империи турки должны были развить чувство национальной идентичности и общую цель. Турецкий национализм способствовал формированию национальной идентичности и национального самосознания. После Первой мировой войны оккупация Анатолии привела к смене направления националистических идей; в ходе этого процесса национализм начал формировать концепции патриотизма и Анатолизма. «Тюрк Оджаклы» была основана в Стамбуле 12 марта 1912 года. «Тюрк Оджаклы», чья цель — распространять идею национализма в обществе, стали не только культурными, но и образовательными учреждениями. Утверждалось, что национализм следует не только знать, но и преподавать и распространять.

«Тюрк Оджаклы» сформировали реакцию на растущее националистическое пробуждение на Балканах; они рассматривали турецкий национализм как элемент социальной интеграции и институционализировали его. Туркизм также выдвигает веские аргументы относительно того, что представляют собой турецкая нация и национализм и чего они стремятся достичь. Журнал «Тюрк Юрду» утверждает, что турки — это самобытный народ с уникальными характеристиками и что туркизм считается элементом, объединяющим османов в контексте того, что турки помнят о своей собственной идентичности.

Цели, поставленные при создании «Тюрк Оджаклы», ценность тюркизма и способы его институционализации послужили ориентиром для многих националистических практик. «Тюрк Оджаклы» входили в число наиболее влиятельных институтов, формировавших турецкую идентичность. «Тюрк Оджаклы» занимаются процессом государственного строительства/национализации и историческими исследованиями в обществе, направленными на создание турецкой национальной идентичности. Среди причин создания «Тюрк Очаклы» — стремление решить проблемы, с которыми сталкиваются турки, и, в частности, обеспечить их экономическое развитие. Утверждается, что «Тюрк Очаклы» были созданы для обеспечения участия женщин в общественной жизни, пробуждения национальных чувств и построения общества, ориентированного на Запад. Социально- Экономическая депривация турок также стоит на повестке дня турецкого национализма, и вышеупомянутые цели и практики представляют собой наглядное воплощение этой идеологии. «Тюрк Оджаклы» являются одним из важных наследий, переданных от Османской империи Республике Турция. Война за независимость сыграла значительную роль в процессе интеграции «Тюрк Оджаклы» с идеологией Республики. Турецкий национализм стал мощным инструментом, особенно во время и после войны, для укрепления единства и стойкости нации. Война за независимость обеспечила претворение национализма в жизнь. Турецкое самосознание, которое «Тюрк Оджаклы» стремились сформировать в интеллектуальной сфере, было воплощено на практике через защиту родины. По этой причине связь, установленная «Тюрк Оджаклы» с республикой, является прочной.

संरचित सारांश:

यह राष्ट्रवाद, जो एक राष्ट्र होने की चेतना पर आधारित है, व्यक्तियों को एक राजनीतिक और सांस्कृतिक पहचान प्रदान करता है, साथ ही एक साझा संस्कृति के इर्द-गिर्द आकारित नियति की साझा भावना को व्यक्त करता है। राष्ट्रवाद में व्यक्तियों के बीच बंधन और एकजुटता पैदा करने की प्रवृत्ति होती है। व्यक्तियों के बीच बंधन का आधार साझा इतिहास और संस्कृति जैसे तत्वों में निहित है।

तुर्की में, राष्ट्रवाद राज्य की स्थापना और संस्थागतकरण की प्रक्रिया में एक संस्थापक तत्व के रूप में उभरता है। ऐसा इसलिए है क्योंकि तुर्की गणराज्य की स्थापना एक राष्ट्र-राज्य के रूप में हुई थी। तुर्क ओकाकी (Türk Ocakları) केवल एक संघ नहीं है, बल्कि आधुनिक तुर्की पहचान के निर्माण में एक संस्थापक अभिनेता है। 1912 में स्थापित और 1931 में halkevleri द्वारा प्रतिस्थापित, तुर्क ओकाकी की स्थापना ओटोमन बुद्धिजीवियों द्वारा की गई थी। ओटोमन साम्राज्य के यूरोपीय क्षेत्रों में शुरू हुई राष्ट्रवाद की लहर फ्रांसीसी क्रांति के साथ विकसित हुए राष्ट्रीय पहचान और राष्ट्रीय चेतना के मूल्यों पर आधारित थी, और इसने क्षेत्र के लोगों के बीच स्वतंत्रता के आदर्शों को मजबूत किया। यद्यपि बाल्कन में बढ़ता राष्ट्रवाद ओटोमन साम्राज्य के लिए नकारात्मक था, इसने तुर्की राष्ट्रवाद को जन्म दिया। ओटोमन साम्राज्य के अंतिम वर्षों में उभरना शुरू हुआ राष्ट्रवाद का विचार, तुर्की राष्ट्रवाद के जन्म और प्रथम विश्व युद्ध के बाद स्थापित तुर्की गणराज्य की वैचारिक नींव, दोनों का गठन करता है। ओटोमन साम्राज्य में तुर्की राष्ट्रवाद 1860 के दशक में 'जेनक ओस्मान्लार' के साथ शुरू हुआ और 1908 के 'जॉन तुर्कलर' काल के दौरान सरकार में संस्थागत हो गया। 'जॉन तुर्क' आंदोलन 1860 के दशक से 1890 के दशक तक प्रभावशाली था और इसने राष्ट्रवाद के विकास में महत्वपूर्ण भूमिका निभाई। 'जॉन तुर्कलर' ने यूरोपीय उपनिवेशवादी नीतियों के खिलाफ ओटोमन साम्राज्य की क्षेत्रीय अखंडता के संरक्षण की रक्षा की। यंग टर्क्स ने तुर्की राष्ट्रवाद को एक आधिकारिक, संगठित और राजनीतिक पहचान के रूप में स्थापित करने में महत्वपूर्ण भूमिका निभाई। जॉन तुर्कलर्स ने, विशेष रूप से अब्दुलहमीद युग के दमनकारी शासन के विरोध में, 1884 में यूरोप में 'इत्तिहाद वे तरक्की जमीयत' के नाम से संगठन किया और 1908 तक 'इत्तिहाद वे तरक्की जमीयत' का प्रतिनिधित्व किया। 1889 में इत्तिहाद वे तरक्की जमीयत के संगठन के साथ, ओटोमन साम्राज्य के बौद्धिक हलकों में एक तुर्की राष्ट्रवादी विचारधारा उभरने लगी। बहुसांस्कृतिक ओटोमन समाज में, मुस्लिम प्रजा के बीच राष्ट्रवाद का प्रतिनिधित्व तुर्की आंदोलन द्वारा किया गया था। तुर्की विचारधारा के अनुसार, राज्य के अस्तित्व के लिए, एक राष्ट्र में भाषाई, जातीय और धार्मिक एकता के साथ-साथ राष्ट्रीय पहचान की भावना भी होनी चाहिए। इसी तरह, ओटोमन साम्राज्य के उद्धार के लिए, तुर्कों को राष्ट्रीय पहचान की भावना और एक साझा उद्देश्य विकसित करना चाहिए। तुर्की राष्ट्रवाद ने राष्ट्रीय पहचान और राष्ट्रीय चेतना के निर्माण में योगदान दिया। प्रथम विश्व युद्ध के बाद, अनातोलिया पर कब्जे के कारण राष्ट्रवादी विचार आंदोलनों ने दिशा बदल ली; इस प्रक्रिया के दौरान, राष्ट्रवाद ने देशभक्ति और अनातोलियनवाद की अवधारणाओं को आकार देना शुरू कर दिया। तुर्क ओकायारी (Türk Ocakları) की स्थापना 12 मार्च, 1912 को इस्तांबुल में हुई थी। तुर्क ओकायारी, जिनका उद्देश्य पूरे समाज में राष्ट्रवाद के विचार को फैलाना है, न केवल सांस्कृतिक बल्कि शैक्षणिक संस्थान भी बन गए हैं। यह तर्क दिया गया है कि राष्ट्रवाद को न केवल जाना जाना चाहिए बल्कि सिखाया और प्रसारित भी किया जाना चाहिए।

तुर्क ओकायारी (Türk Ocakları) ने बाल्कन में बढ़ रहे राष्ट्रवादी जागरण के खिलाफ एक प्रतिक्रिया विकसित की; उन्होंने तुर्की राष्ट्रवाद को सामाजिक एकीकरण के एक तत्व के रूप में माना और इसे संस्थागत बनाया। तुर्कवाद इस बारे में भी मजबूत तर्क प्रस्तुत करता है कि तुर्की राष्ट्र और राष्ट्रवाद क्या हैं और उनका लक्ष्य क्या है। तुर्क युरदु पत्रिका (Türk Yurdu Journal) कहती है कि तुर्क एक विशिष्ट लोग हैं जिनकी अपनी अनूठी विशेषताएं हैं और तुर्कवाद को एक ऐसे तत्व के रूप में माना जाता है जो तुर्कों के अपनी पहचान को याद करने के संदर्भ में ओटोमनों को एकजुट करता है।

तर्क ओचाकी के संस्थापक उद्देश्यों, तुर्कवाद के मूल्य, और इसे कैसे संस्थागत किया जाना चाहिए, ने कई राष्ट्रवादी प्रथाओं के लिए एक संदर्भ बिंदु के रूप में काम किया है। तुर्क ओचाकी तुर्की की पहचान को आकार देने में सबसे प्रभावशाली संस्थानों में से रहे हैं। तुर्क ओचाकी समाज में राष्ट्र-निर्माण/राष्ट्रीयकरण और ऐतिहासिक अध्ययन की प्रक्रिया पर काम करते हैं जिसका उद्देश्य एक तुर्की राष्ट्रीय पहचान बनाना है। तर्क ओकायारी की स्थापना के कारणों में से एक यह है कि इसकी स्थापना तुर्कों द्वारा सामना की जा रही समस्याओं को हल करने और विशेष रूप से, उनके आर्थिक विकास को सुनिश्चित करने के लिए की गई थी। यह कहा गया है कि तर्क ओकायारी की स्थापना सामाजिक जीवन में महिलाओं की भागीदारी सुनिश्चित करने, राष्ट्रीय भावनाओं को जगाने और पश्चिम की ओर उन्मुख एक समाज बनाने के लिए की गई थी। तुर्कों की सामाजिक-आर्थिक वंचितता भी तुर्की राष्ट्रवाद के एजेंडे पर है, और उपरोक्त लक्ष्य और प्रथाएं एक स्पष्ट रूप से दिखाई देने वाली प्रथा का गठन करती हैं। तुर्क ओकायारी (Türk Ocakları) ओटोमन साम्राज्य से तुर्की गणराज्य को विरासत में मिली महत्वपूर्ण विरासतों में से एक हैं। स्वतंत्रता युद्ध ने तुर्क ओकायारी को गणराज्य की विचारधारा के साथ एकीकृत करने की प्रक्रिया में एक महत्वपूर्ण भूमिका निभाई। विशेष रूप से युद्ध के दौरान और बाद में, तुर्की राष्ट्रवाद राष्ट्र की एकता और लचीलेपन को मजबूत करने के लिए एक शक्तिशाली उपकरण बन गया। स्वतंत्रता युद्ध ने यह सुनिश्चित किया कि राष्ट्रवाद को क्रियान्वित किया जाए। टर्क ओकायारी (Türk Ocakları) द्वारा बौद्धिक क्षेत्र में स्थापित करने का प्रयास की गई तुर्की चेतना को मातृभूमि की रक्षा के माध्यम से व्यवहार में लाया गया। इस कारण से, टर्क ओकायारी द्वारा गणराज्य के साथ स्थापित बंधन स्थायी है।