Abstract

Vergiler kadar derin ve eski bir geçmişe sahip olan vergi isyanları, toplumların devletlere vergi özelinde göstermiş oldukları dirençler ve tepkilerdir. Bu tepkiler zaman zaman toplumsal olaylara dönüşürken bazen de toplumsal bir olay vergi isyanıyla birleşmiştir. Vergi isyanları, tarihin ilk bilinen dönemlerinden itibaren siyasi, mali, ekonomik değişimler ve sonuçlar ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışmada, menstrüel ürünler üzerindeki vergiye karşı yapılan vergi isyanları açısından değerlendirmeler yapılacaktır. Menstrüel dönem kadınların yaşadığı biyolojik bir süreçtir ve bu süreçte kadınların hayat akışını olağan bir şekilde devam ettirebilmeleri için menstrüel ürünleri kullanmaları gereklidir. Bu sebeple menstrüel ürünler zorunlu ihtiyaç maddeleri kategorisinde değerlendirilmelidir. Ancak uzun yıllar boyunca bu ürünler standart katma değer vergisi (KDV) oranlarıyla veya lüks tüketim ürünlerine uygulanan vergi oranlarıyla vergilendirilmiştir. Bu tür bir vergilendirme, kadınların menstrüel ürünlere erişimini engellemekte ve satın alma gücünü azaltmaktadır. Dolayısıyla regl yoksulluğuna ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğine neden olarak ilgili vergiye karşı tepkileri artırmaktadır. Bu tepkiler sosyal medya kampanyaları, protestolar ve lobi çalışmaları gibi yollarla sivil toplum kuruluşları (STK), öğrenciler, şirketler, feminist aktivistler vb. kurum ve kuruluşlar tarafından gerçekleştirilmektedir. Bu tepkilere bağlı olarak birçok ülkede menstrüel ürünler üzerinden alınan vergiler azaltılmış veya kaldırılmıştır. Özellikle postmodern dönemde menstrüel ürünler üzerinden alınan vergiye karşı isyanın teknolojik gelişmeler yoluyla demokratik ve yasal bir zemine oturtulmaya çalışıldığı söylenebilir. Çalışmada yirmi birinci yüzyılda yaşanan vergi isyanı menstrüel ürünler üzerinden alınan vergi kapsamında incelenecektir. Bu kapsamda öncelikle ilgili vergiye olan tepkiler gerekçeleriyle birlikte ele alınarak çeşitli ülkeler özelinde bir analiz yapılacaktır. Çalışmanın amacı, vergi isyanına ilişkin literatüre menstrüel ürünler üzerinden alınan vergiler açısından farklı bir bakış açısı ortaya koymaktır.

Abstract

Tax revolts, which have a deep and ancient history comparable to taxation itself, are the resistances and reactions of societies specifically against states in matters of taxation. While these reactions have occasionally transformed into social events, at other times, a pre-existing social event has merged with a tax revolt. Since the earliest known periods in history, tax revolts have led to political, financial, and economic changes and consequences. This study provides an evaluation of tax revolts in relation to taxes imposed on menstrual products. The menstrual period is a biological process experienced by women, and in order for them to maintain their life flow in a normal way during this process, the use of menstrual products is necessary. Therefore, menstrual products should be considered as essential goods. However, for many years, these products have been taxed either at standard value-added tax (VAT) rates or with rates applied to luxury goods. Such taxation prevents access to menstrual products and reduces purchasing power. As a result, it leads to period poverty and gender inequality, thereby increasing reactions against the related tax. These reactions are carried out by civil society organizations (CSOs), students, companies, feminist activists, and similar institutions and organizations through methods such as social media campaigns, protests, and lobbying efforts. Depending on these reactions, in many countries, taxes on menstrual products have been reduced or abolished. It can be argued that especially in the postmodern era, the revolt against taxes on menstrual products has been attempted to be placed on a democratic and legal ground through technological advancements. This study will examine the tax revolt related to taxes on menstrual products in the twenty-first century. In this context, the reactions to the related tax will first be addressed along with their justifications, followed by an analysis specific to various countries. The aim of the study is to present a different perspective to the tax revolt literature in terms of taxes imposed on menstrual products.

Structured Abstract:

Reactions against heavy, unjust and unfair taxation have occurred in almost every era. Accordingly, tax revolts carried out in the form of protesting or opposing taxation have led to political, social, and economic consequences. It is well known that many of these struggles have also involved violent confrontations. The aim of this study is to provide a different perspective to the literature on tax revolts by focusing on the taxation of menstrual products. Indeed, technological changes, along with the widespread and effective use of the internet and social media movements have transformed the form of tax revolt. Tax revolts are carried out through digital activism, public protests, grassroots organizing, feminist activism, and various student movements. In this context, the study will explain tax revolt and the resulting gains through country examples, based on the reasons behind the reactions to the taxation of menstrual products.

Period poverty is a problem that threatens women's health and is frequently encountered in almost every country. Due to period poverty, girls are absent from school, and women are excluded from their professional and social environments. This multifaceted issue should be prioritized by governments and resolved. However, it appears that the issue had not been adequately addressed until recent years. In fact, menstrual products have long been categorized and taxed not as basic needs but as standard or luxury consumer goods. The concept of the “tampon tax” is used to describe the consumption or sales taxes imposed on menstrual products. Classifying menstrual products as basic needs and taxing them at reduced VAT rates would be an appropriate decision in terms of protecting human dignity, promoting public health, reducing gender inequalities, and ensuring that individuals can freely exercise their most fundamental human rights.

In the case of Türkiye, reactions to the prices of sanitary pads and the taxes imposed on them have been expressed through student movements, various social media campaigns on Change.org, protests, and legislative proposals by certain members of parliament. As of April 2022, the tampon tax has been reduced to 8% by the Presidential decree, and with the latest amendment, it has been increased to 10%. The VAT rate currently applied to menstrual products should be reduced to 1%, which would lead to a decrease in their prices and thus increase their accessibility. Additionally, in the fight against period poverty in Türkiye, the initiative of the Ankara Metropolitan Municipality in 2022 to provide free sanitary pads once a month to women through Women’s Solidarity Centers represents a valuable step. Subsequently, in 2024, the Eskişehir Metropolitan Municipality also implemented this practice. Istanbul Metropolitan Municipality has been supporting women in need of sanitary pads since 2019 and started distributing hygiene kits to female students staying in student dormitories in 2022. The expansion of such practices and the provision of support at the level of local governments can be considered significant actions in combating period poverty and valuable achievements in terms of citizens’ rights.

The issue of period poverty is encountered in almost every part of the world, from developed to developing countries. In 2004, Kenya drew international attention by becoming the first country to abolish the tax on menstrual products. With the low cost of sanitary pads, Kenya made the issue of period poverty visible in the media and achieved significant awareness and progress through the political pressure of female parliamentarians and support from civil society organizations. In the United States where VAT rates on menstrual products vary by state, various protests, social media campaigns, and celebrity endorsement have driven reactions against the tampon tax, leading to its abolition in many states. In Germany, the firm “The Female Company” criticized the 19% tax applied to menstrual products by publishing a book that contained 15 tampons.  As a result, the products were sold with a 7% VAT rate applicable to books. This creative campaign drew great attention and contributed to another large campaign, ultimately resulting in the reduction of the tax rate on menstrual products to 7%. In the United Kingdom, a campaign initiated in 2014 by student Laura Coryton calling for the removal of the tampon tax inspired many other campaigns and eventually resulted in the complete removal of VAT on these products. The UK also carried out activities drawing attention to and raising awareness about period poverty. The Tampon Tax Fund was established, through which free menstrual products were distributed. In Italy, public protests began in opposition to the tampon tax and found commercial support from certain companies. As a result of political efforts, the tampon tax was applied at 5% for only one year and currently stands at 10%. India has taken a unique position in the fight against period poverty through the efforts of activists such as Muruganantham, who began producing affordable sanitary pads and developed a machine for manufacturing them, a story that was later portrayed in the film "Padman." As a result of numerous protests and campaigns, the tampon tax was abolished in the country. In South Africa, the increase in the tax rate on menstrual products drew strong public backlash. After widespread opposition from various sectors of society, the tampon tax was fully abolished. In Bangladesh, following significant backlash against the tampon tax, the tax rate on domestically produced menstrual products was set to zero under certain conditions, while high tax rates on imported products still persist. Although categorizing menstrual products as basic necessities rather than luxury items does not fully meet all demands in the country, it can still be considered a significant achievement for the future. Nigeria is a country where period poverty is experienced deeply due to poverty and inadequate sanitation services. In response to protests and public reactions against the tax, VAT on locally produced menstrual products was removed.

When these examples from developed and developing countries are analyzed, it is observed that the revolt against the tampon tax has been carried out with the pursuit of a democratic and legal foundation. Due to technological advancements, digital activism has come to the forefront in tax revolts. As a result of these movements, changes have been made in many countries, including the reduction or abolition of the tax and the reclassification of menstrual products. This study presents a framework of tax revolt in the twenty-first century through the example of the tampon tax.

Yapılandırılmış Özet:

Ağır, haksız ve adaletsiz vergilendirmeye karşı tepkiler hemen her çağda gerçekleşmiştir. Buna bağlı olarak vergiyi protesto etme veya vergiye karşı çıkma biçiminde yapılan vergi isyanları siyasi, sosyal ve ekonomik sonuçlara yol açmıştır. Çoğu zaman bu mücadelelerde kanlı sahnelerin de olduğu bilinmektedir. Çalışmanın amacı, vergi isyanına ilişkin literatüre menstrüel ürünler üzerinden alınan vergiler açısından farklı bir bakış açısı ortaya koymaktır. Nitekim, teknolojik değişimlerle beraber sosyal medya hareketleri, internetin yaygın ve etkin kullanımı vergi isyanının formunu da değiştirmiştir. Dijital aktivizm, halk protestoları, tabandan örgütlenme, feminist aktivizm, çeşitli öğrenci hareketleri aracılığıyla vergi isyanları yapılmaktadır. Bu bağlamda çalışmada menstrüel ürünlerden alınan vergiye neden tepki gösterildiğinden hareketle ülke örnekleri üzerinden vergi isyanı ve kazanımlar açıklanacaktır.

Regl yoksulluğu, kadınların sağlığını tehdit eden bir problemdir ve hemen hemen her ülkede bu sorunla sıklıkla karşılaşılmaktadır. Nitekim, regl yoksulluğu nedeniyle kız öğrenciler okula devamsızlık yapmakta, kadınlar ise çalışma ve sosyal hayatlarından dışlanabilmektedir. Birçok sorunu beraberinde getiren regl yoksulluğu probleminin hükümet öncelikleri arasında değerlendirilip önlenmesi sağlanmalıdır. Ancak, bu sorun son yıllara kadar yeterince ele alınmamış olarak görünmektedir. Nitekim, menstrüel ürünler ülkelerde uzun dönem boyunca temel bir ihtiyaç ürünü değil de standart bir tüketim veya lüks bir tüketim ürünü olarak kategorize edilerek vergilendirilmiştir. Menstrüel ürünler üzerinden alınan tüketim veya satış vergisini ifade etmek için “tampon vergisi” kavramı kullanılmaktadır. Tampon vergisi ayrı bir vergi türü değildir ve yalnızca menstrüel ürünler üzerinden alınan vergileri ifade eden fenomen bir kavramdır. Menstrüel ürünlerin temel ihtiyaç ürünü şeklinde sınıflandırılarak indirimli KDV oranlarıyla vergilendirilmesi insan onuru, toplum sağlığı, toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin azaltılması ve kişilerin en temel insan haklarını rahatça kullanabilmesi açısından yerinde bir karar olacaktır.

Türkiye açısından değerlendirme yapılacak olursa hijyenik ped fiyatlarına ve üzerindeki vergilere karşı tepkiler öğrenci hareketleriyle, change.org üzerinden çeşitli sosyal medya kampanyalarıyla, protestolar ve bazı milletvekillerinin kanun teklifleriyle gerçekleştirilmiştir. Nisan 2022 döneminden itibaren ise Cumhurbaşkanı kararıyla tampon vergisi % 8’e indirilmiş, son değişiklikle ise % 10’a çıkarılmıştır. % 10 KDV oranı uygulanan menstrüel ürünlerdeki vergi % 1’e düşürülmelidir. Böylece menstrüel ürünlerin fiyatlarında azalma yaşanarak bu ürünler daha erişilebilir hale gelecektir. Buna ek olarak, Türkiye’de regl yoksulluğu ile mücadelede Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin 2022 yılında ayda bir kere Kadın Dayanışma Merkezleri’nden kadınlara ücretsiz hijyenik ped verileceğini duyurması kıymetli bir girişimdir. Ardından bu uygulamayı 2024 yılında Eskişehir Büyükşehir Belediyesi de başlatmıştır. İstanbul Büyükşehir Belediyesi 2019 yılından itibaren hijyenik ped ihtiyacı olan kadınlara destek vermektedir ve 2022 yılında öğrenci yurtlarında kalan kız öğrencilere hijyen kiti dağıtımına başlamıştır. Uygulamaların yaygınlaşıp desteklerin yerel yönetim düzeyinde de gerçekleştirilmesi regl yoksulluğuyla mücadelede önemli bir eylem ve vatandaşlar için değerli bir hak kazanımı olarak değerlendirilebilir.

Regl yoksulluğu problemine gelişmiş ülkelerden gelişmekte olan ülkelere kadar dünyanın hemen hemen her yerinde rastlanılmaktadır. 2004 yılında Kenya menstrüel ürünler üzerinden alınan vergiyi kaldıran ilk ülke olarak uluslararası düzeyde dikkat çekmiştir. Özellikle düşük fiyatlı hijyenik ped fiyatlarıyla ön plana çıkan Kenya, regl yoksulluğu sorununu medyada görünür kılmış; kadın parlamenterlerin siyasi baskısı ve sivil toplum kuruluşlarının desteğiyle bir farkındalık alanı oluşturarak önemli bir kazanım elde etmiştir. Menstrüel ürünlere uygulanan vergi oranının eyaletlere göre farklılaştığı ABD’de çeşitli protestolar, sosyal medya kampanyaları ve ünlü etkisi gibi mekanizmalarla tampon vergisine karşı tepkiler gösterilmiş ve sonuç olarak birçok eyalette bu vergi kaldırılmıştır. Almanya’da “The Female Company” şirketi menstrüel ürünler üzerindeki % 19 oranındaki vergiyi eleştirerek bir kitap çıkarmış ve kitabın içine 15 adet tampon koymuştur. Bu sayede, bu ürünlerin kitap satışında uygulanan % 7 KDV oranı ile vergilendirilerek satılmasını sağlamıştır. Oldukça farklı bir stratejiyle izlenen kampanya ilgi görerek başka bir büyük kampanyaya da katkıda bulunmuştur. Böylece menstrüel ürünler üzerindeki vergi oranı % 7’ye düşürülmüştür. İngiltere’de 2014 yılında Laura Coryton isimli bir öğrencinin öncülüğünde tampon vergisinin kaldırılmasına yönelik başlatılan kampanya diğer birçok kampanyaya örnek oluşturmuş ve nihayetinde bu ürünler üzerindeki KDV tamamen kaldırılmıştır. İngiltere’de özellikle regl yoksulluğuna dikkat çeken ve farkındalık oluşturan eylemler gerçekleştirilmiştir. Nitekim Tampon Tax Fund (Tampon Vergisi Fonu) kurularak ücretsiz regl ürünleri dağıtımı yapılmıştır. İtalya’da ise tampon vergisine karşı tepkiler halk protestolarıyla başlamış ve bu tepkiler özellikle ülkedeki bazı firmalar aracılığıyla ticari destek de bulmuştur. Siyasi çabalar sonucu yalnızca bir yıl süreyle % 5 oranında uygulanan tampon vergisi mevcut durumda % 10 oranındadır. Hindistan regl yoksulluğuyla mücadelede aktif roller üstlenen girişimler sayesinde farklı bir konumda olmuştur. Muruganantham’ın hijyenik ped üretimine başlaması, hatta hijyenik ped üreten bir makine yapmasına yönelik girişimi ve hikayesi oldukça dikkate değer bulunarak “Padman” isimli filme de konu olmuştur. Birçok protesto ve kampanya neticesinde ülkede tampon vergisi kaldırılmıştır. Güney Afrika’da menstrüel üründeki verginin oranının arttırılması toplumdan oldukça büyük bir tepki toplamıştır. Toplumun farklı kesimlerinden gelen vergiye karşı tepkilerden sonra tampon vergisi tamamen kaldırılmıştır. Bangladeş’te tampon vergisine gelen tepkiler neticesinde bir dönem firmaların şartlara bağlı olarak ürettiği yerli üretim ürünler için vergi oranı sıfırlansa da, ithal edilen menstrüel ürünler için yüksek vergi oranları halen devam etmektedir. Menstrüel ürünlerin lüks bir tüketim ürünü değil de temel ihtiyaç ürünü kategorisinde değerlendirilmesi tüm talepleri karşılamasa da gelecek dönem için önemli bir kazanım sayılabilir. Nijerya, yoksulluk ve yetersiz sanitasyon hizmetleriyle birlikte regl yoksulluğunun derinden deneyimlendiği bir ülke olarak görünmektedir. Vergiye karşı yapılan eylemler ve gösterilen tepkiler sonucunda ülkede yerli üretim menstrüel ürünler üzerindeki KDV kaldırılmıştır.

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerden oluşan bu örnekler incelendiğinde tampon vergisine karşı isyanın demokratik ve hukuki bir zemin arayışında yapıldığı görülmektedir. Vergi isyanlarında teknolojik gelişimlerin etkisiyle dijital aktivizm ön plana çıkmaktadır. Vergi isyanları neticesinde ülkelerde verginin düşürülmesi veya kaldırılması ya da menstrüel ürünlerin sınıflandırılması bakımından olumlu yönde değişimlerin olduğu göze çarpmaktadır. Çalışma, tampon vergisi üzerinden 21. yy.’da vergi isyanına yönelik bir tablo çizmektedir.

ملخص منظم 

حدثت ردود فعل ضد الضرائب الباهظة والظالمة وغير العادلة في كل عصر تقريبًا. وبالتالي، أدت الثورات الضريبية التي تمت في شكل احتجاجات أو معارضة للضرائب إلى عواقب سياسية واجتماعية واقتصادية. ومن المعروف أن العديد من هذه النضالات تضمنت أيضًا مواجهات عنيفة. تهدف هذه الدراسة إلى تقديم منظور مختلف عن الأدبيات المتعلقة بالثورات الضريبية من خلال التركيز على الضرائب المفروضة على منتجات الدورة الشهرية. في الواقع، أدت التغيرات التكنولوجية، إلى جانب الاستخدام الواسع النطاق والفعال للإنترنت وحركات وسائل التواصل الاجتماعي، إلى تغيير شكل التمرد الضريبي. يتم تنفيذ التمردات الضريبية من خلال النشاط الرقمي والاحتجاجات العامة والتنظيم الشعبي والنشاط النسوي والحركات الطلابية المختلفة. في هذا السياق، ستشرح الدراسة التمرد الضريبي والمكاسب الناتجة عنه من خلال أمثلة من مختلف البلدان، استنادًا إلى الأسباب الكامنة وراء ردود الفعل على فرض الضرائب على منتجات الدورة الشهرية.

الفقر الدوري هو مشكلة تهدد صحة المرأة وتواجهها في كثير من الأحيان في جميع البلدان تقريبًا. بسبب الفقر الدوري، تتغيب الفتيات عن المدرسة، وتُستبعد النساء من بيئاتهن المهنية والاجتماعية. يجب على الحكومات إعطاء الأولوية لهذه القضية متعددة الأوجه وحلها. ومع ذلك، يبدو أن هذه القضية لم يتم معالجتها بشكل كافٍ حتى السنوات الأخيرة. في الواقع، لطالما تم تصنيف منتجات الدورة الشهرية وفرض ضرائب عليها ليس كاحتياجات أساسية بل كسلع استهلاكية قياسية أو كمُتَرة. يُستخدم مصطلح ”ضريبة السدادات القطنية“ لوصف ضرائب الاستهلاك أو المبيعات المفروضة على منتجات الدورة الشهرية. إن تصنيف منتجات الدورة الشهرية على أنها احتياجات أساسية وفرض ضرائب عليها بمعدلات ضريبة قيمة مضافة مخفضة سيكون قرارًا مناسبًا من حيث حماية كرامة الإنسان، وتعزيز الصحة العامة، والحد من عدم المساواة بين الجنسين، وضمان تمتع الأفراد بحرية ممارسة حقوقهم الإنسانية الأساسية.

في حالة تركيا، تم التعبير عن ردود الفعل على أسعار الفوط الصحية والضرائب المفروضة عليها من خلال حركات طلابية، وحملات مختلفة على وسائل التواصل الاجتماعي على موقع Change.org، واحتجاجات، ومقترحات تشريعية من قبل بعض أعضاء البرلمان. اعتبارًا من أبريل 2022، تم تخفيض ضريبة السدادات القطنية إلى 8٪ بموجب مرسوم رئاسي، ومع التعديل الأخير، تمت زيادتها إلى 10٪. يجب تخفيض معدل ضريبة القيمة المضافة المطبق حاليًا على منتجات الدورة الشهرية إلى 1٪، مما سيؤدي إلى انخفاض أسعارها وبالتالي زيادة إمكانية الحصول عليها. بالإضافة إلى ذلك، في إطار مكافحة فقر الدورة الشهرية في تركيا، تمثل مبادرة بلدية أنقرة الكبرى في عام 2022 لتوفير فوط صحية مجانية مرة واحدة في الشهر للنساء من خلال مراكز التضامن النسائي في عام 2022 خطوة قيّمة. وبعد ذلك، في عام 2024، طبقت بلدية إسكيشهير الكبرى هذه الممارسة أيضًا. وتدعم بلدية إسطنبول الكبرى النساء المحتاجات إلى الفوط الصحية منذ عام 2019، وبدأت في توزيع مجموعات أدوات النظافة على الطالبات المقيمات في مساكن الطلاب في عام 2022. ويمكن اعتبار توسيع نطاق هذه الممارسات وتقديم الدعم على مستوى الحكومات المحلية إجراءات مهمة في مكافحة فقر الدورة الشهرية وإنجازات قيّمة من حيث حقوق المواطنين.

تواجه مشكلة فقر الدورة الشهرية في جميع أنحاء العالم تقريبًا، من البلدان المتقدمة إلى البلدان النامية. في عام 2004، لفتت كينيا انتباه المجتمع الدولي عندما أصبحت أول دولة تلغي الضريبة على منتجات الدورة الشهرية. بفضل انخفاض تكلفة الفوط الصحية، سلطت كينيا الضوء على مشكلة فقر الدورة الشهرية في وسائل الإعلام وحققت وعيًا وتقدمًا كبيرين من خلال الضغط السياسي من قبل البرلمانيات ودعم منظمات المجتمع المدني. في الولايات المتحدة، حيث تختلف معدلات ضريبة القيمة المضافة على منتجات الدورة الشهرية حسب الولاية، أدت الاحتجاجات المختلفة وحملات وسائل التواصل الاجتماعي وتأييد المشاهير إلى ردود فعل ضد ضريبة السدادات القطنية، مما أدى إلى إلغائها في العديد من الولايات. في ألمانيا، انتقدت شركة ”The Female Company“ الضريبة البالغة 19٪ المفروضة على منتجات الدورة الشهرية من خلال نشر كتاب يحتوي على 15 سدادة قطنية. ونتيجة لذلك، بيعت المنتجات بضريبة قيمة مضافة بنسبة 7٪ مطبقة على الكتب. جذبت هذه الحملة الإبداعية اهتمامًا كبيرًا وساهمت في حملة كبيرة أخرى، مما أدى في النهاية إلى خفض معدل الضريبة على منتجات الدورة الشهرية إلى 7٪. في المملكة المتحدة، ألهمت حملة أطلقتها الطالبة لورا كوريتون في عام 2014 للمطالبة بإلغاء ضريبة السدادات القطنية العديد من الحملات الأخرى وأدت في النهاية إلى الإلغاء الكامل لضريبة القيمة المضافة على هذه المنتجات. كما قامت المملكة المتحدة بأنشطة لجلب الانتباه وزيادة الوعي حول فقر الدورة الشهرية. تم إنشاء صندوق ضريبة الفوط الصحية، والذي تم من خلاله توزيع منتجات الدورة الشهرية مجانًا. في إيطاليا، بدأت احتجاجات عامة معارضة لضريبة الفوط الصحية وحظيت بدعم تجاري من بعض الشركات. نتيجة للجهود السياسية، تم تطبيق ضريبة الفوط الصحية بنسبة 5٪ لمدة عام واحد فقط، وتبلغ حاليًا 10٪. اتخذت الهند موقفًا فريدًا في مكافحة فقر الدورة الشهرية من خلال جهود نشطاء مثل موروجانانثام، الذي بدأ في إنتاج فوط صحية بأسعار معقولة وطور آلة لتصنيعها، وهي قصة تم تصويرها لاحقًا في فيلم ”بادمان“. نتيجة للعديد من الاحتجاجات والحملات، تم إلغاء ضريبة التامبون في البلاد. في جنوب إفريقيا، أثار ارتفاع معدل الضريبة على منتجات الدورة الشهرية رد فعل قويًا من الجمهور. وبعد معارضة واسعة النطاق من مختلف قطاعات المجتمع، تم إلغاء ضريبة الفوط الصحية بالكامل. وفي بنغلاديش، بعد رد فعل عنيف ضد ضريبة الفوط الصحية، تم تحديد معدل الضريبة على المنتجات الصحية النسائية المنتجة محليًا بصفر في ظل ظروف معينة، في حين لا تزال معدلات الضرائب المرتفعة على المنتجات المستوردة سارية. وعلى الرغم من أن تصنيف المنتجات الصحية النسائية على أنها ضروريات أساسية وليس سلعًا كمالية لا يلبي جميع المطالب في البلاد بشكل كامل، إلا أنه لا يزال يمكن اعتباره إنجازًا مهمًا للمستقبل. نيجيريا هي دولة تعاني من فقر الحيض بشكل عميق بسبب الفقر وعدم كفاية خدمات الصرف الصحي. استجابة للاحتجاجات وردود الفعل العامة ضد الضريبة، تم إلغاء ضريبة القيمة المضافة على منتجات الحيض المنتجة محليًا.

عند تحليل هذه الأمثلة من البلدان المتقدمة والنامية، نلاحظ أن الثورة ضد ضريبة الفوط الصحية تمت في إطار السعي إلى إرساء أساس ديمقراطي وقانوني. بفضل التقدم التكنولوجي، أصبح النشاط الرقمي في طليعة الثورات الضريبية. ونتيجة لهذه الحركات، تم إجراء تغييرات في العديد من البلدان، بما في ذلك تخفيض أو إلغاء الضريبة وإعادة تصنيف منتجات الدورة الشهرية. تقدم هذه الدراسة إطارًا للثورة الضريبية في القرن الحادي والعشرين من خلال مثال ضريبة السدادات القطنية.

Résumé structuré :

Des réactions contre une fiscalité lourde, injuste et inéquitable ont eu lieu à presque toutes les époques. En conséquence, les révoltes fiscales menées sous forme de protestations ou d'opposition à la fiscalité ont eu des conséquences politiques, sociales et économiques. Il est bien connu que bon nombre de ces luttes ont également donné lieu à des affrontements violents. L'objectif de cette étude est d'apporter un éclairage différent sur la littérature consacrée aux révoltes fiscales en se concentrant sur la taxation des produits menstruels. En effet, les changements technologiques, ainsi que l'utilisation généralisée et efficace d'Internet et des réseaux sociaux, ont transformé la forme des révoltes fiscales. Celles-ci se manifestent désormais par le biais de l'activisme numérique, des manifestations publiques, de l'organisation populaire, de l'activisme féministe et de divers mouvements étudiants. Dans ce contexte, l'étude expliquera les révoltes fiscales et les gains qui en résultent à travers des exemples nationaux, en se basant sur les raisons qui sous-tendent les réactions à la taxation des produits menstruels.

La précarité menstruelle est un problème qui menace la santé des femmes et qui est fréquent dans presque tous les pays. En raison de la précarité menstruelle, les filles sont absentes de l'école et les femmes sont exclues de leur environnement professionnel et social. Cette question multiforme devrait être traitée en priorité par les gouvernements et résolue. Cependant, il semble que cette question n'ait pas été traitée de manière adéquate jusqu'à ces dernières années. En fait, les produits menstruels ont longtemps été classés et taxés non pas comme des produits de première nécessité, mais comme des biens de consommation courants ou de luxe. Le concept de « taxe sur les tampons » est utilisé pour décrire les taxes à la consommation ou sur les ventes imposées sur les produits menstruels. Classer les produits menstruels comme des produits de première nécessité et les taxer à des taux de TVA réduits serait une décision appropriée pour protéger la dignité humaine, promouvoir la santé publique, réduire les inégalités entre les sexes et garantir que les individus puissent exercer librement leurs droits humains les plus fondamentaux.

Dans le cas de la Turquie, les réactions aux prix des serviettes hygiéniques et aux taxes qui leur sont imposées se sont exprimées à travers des mouvements étudiants, diverses campagnes sur les réseaux sociaux sur Change.org, des manifestations et des propositions législatives de certains membres du parlement. En avril 2022, la taxe sur les tampons a été réduite à 8 % par décret présidentiel, puis augmentée à 10 % lors de la dernière modification. Le taux de TVA actuellement appliqué aux produits menstruels devrait être ramené à 1 %, ce qui entraînerait une baisse de leur prix et donc une amélioration de leur accessibilité. En outre, dans la lutte contre la précarité menstruelle en Turquie, l'initiative prise en 2022 par la municipalité métropolitaine d'Ankara de fournir gratuitement des serviettes hygiéniques une fois par mois aux femmes par l'intermédiaire des centres de solidarité féminine représente une avancée importante. Par la suite, en 2024, la municipalité métropolitaine d'Eskişehir a également mis en œuvre cette pratique. La municipalité métropolitaine d'Istanbul soutient les femmes qui ont besoin de serviettes hygiéniques depuis 2019 et a commencé à distribuer des kits d'hygiène aux étudiantes vivant dans des dortoirs universitaires en 2022. L'extension de ces pratiques et la fourniture d'un soutien au niveau des gouvernements locaux peuvent être considérées comme des actions significatives dans la lutte contre la précarité menstruelle et comme des réalisations précieuses en termes de droits des citoyens.

La question de la précarité menstruelle se pose dans presque toutes les régions du monde, des pays développés aux pays en développement. En 2004, le Kenya a attiré l'attention internationale en devenant le premier pays à abolir la taxe sur les produits menstruels. Grâce au faible coût des serviettes hygiéniques, le Kenya a rendu la question de la précarité menstruelle visible dans les médias et a obtenu une prise de conscience et des progrès significatifs grâce à la pression politique des femmes parlementaires et au soutien des organisations de la société civile. Aux États-Unis, où les taux de TVA sur les produits menstruels varient d'un État à l'autre, diverses manifestations, campagnes sur les réseaux sociaux et prises de position de célébrités ont suscité des réactions contre la taxe sur les tampons, conduisant à son abolition dans de nombreux États. En Allemagne, l'entreprise « The Female Company » a critiqué la taxe de 19 % appliquée aux produits menstruels en publiant un livre contenant 15 tampons. En conséquence, les produits ont été vendus avec un taux de TVA de 7 % applicable aux livres. Cette campagne créative a attiré beaucoup d'attention et a contribué à une autre grande campagne, qui a finalement abouti à la réduction du taux d'imposition sur les produits menstruels à 7 %. Au Royaume-Uni, une campagne lancée en 2014 par l'étudiante Laura Coryton pour demander la suppression de la taxe sur les tampons a inspiré de nombreuses autres campagnes et a finalement abouti à la suppression totale de la TVA sur ces produits. Le Royaume-Uni a également mené des actions visant à attirer l'attention et à sensibiliser le public à la précarité menstruelle. Le Tampon Tax Fund a été créé, grâce auquel des produits menstruels gratuits ont été distribués. En Italie, des manifestations publiques ont commencé pour s'opposer à la taxe sur les tampons et ont trouvé le soutien commercial de certaines entreprises. À la suite d'efforts politiques, la taxe sur les tampons a été appliquée à 5 % pendant un an seulement et s'élève actuellement à 10 %. L'Inde a adopté une position unique dans la lutte contre la précarité menstruelle grâce aux efforts d'activistes tels que Muruganantham, qui a commencé à produire des serviettes hygiéniques abordables et a mis au point une machine pour les fabriquer, une histoire qui a ensuite été racontée dans le film « Padman ». À la suite de nombreuses manifestations et campagnes, la taxe sur les tampons a été abolie dans le pays. En Afrique du Sud, l'augmentation du taux d'imposition sur les produits menstruels a suscité une vive réaction de la part du public. Après une opposition généralisée de divers secteurs de la société, la taxe sur les tampons a été complètement supprimée. Au Bangladesh, à la suite d'une forte réaction contre la taxe sur les tampons, le taux d'imposition des produits menstruels fabriqués dans le pays a été fixé à zéro sous certaines conditions, tandis que les taux d'imposition élevés sur les produits importés persistent. Bien que le fait de classer les produits menstruels comme des produits de première nécessité plutôt que comme des articles de luxe ne réponde pas entièrement à toutes les demandes dans le pays, cela peut néanmoins être considéré comme une avancée significative pour l'avenir. Le Nigeria est un pays où la précarité menstruelle est profondément ressentie en raison de la pauvreté et de l'insuffisance des services d'assainissement. En réponse aux protestations et aux réactions du public contre cette taxe, la TVA sur les produits menstruels fabriqués localement a été supprimée.

L'analyse de ces exemples provenant de pays développés et en développement montre que la révolte contre la taxe sur les tampons s'est déroulée dans le cadre d'une démarche démocratique et juridique. Grâce aux progrès technologiques, l'activisme numérique est passé au premier plan dans les révoltes fiscales. À la suite de ces mouvements, des changements ont été apportés dans de nombreux pays, notamment la réduction ou la suppression de la taxe et la reclassification des produits menstruels. Cette étude présente un cadre de référence pour la révolte fiscale au XXIᵉ siècle à travers l'exemple de la taxe sur les tampons.

Resumen estructurado:

Las reacciones contra los impuestos elevados, injustos y desiguales se han producido en casi todas las épocas. En consecuencia, las revueltas fiscales llevadas a cabo en forma de protestas u oposición a los impuestos han tenido consecuencias políticas, sociales y económicas. Es bien sabido que muchas de estas luchas también han implicado enfrentamientos violentos. El objetivo de este estudio es ofrecer una perspectiva diferente sobre la bibliografía relativa a las revueltas fiscales, centrándose en los impuestos sobre los productos menstruales. De hecho, los cambios tecnológicos, junto con el uso generalizado y eficaz de Internet y los movimientos en las redes sociales, han transformado la forma de las revueltas fiscales. Las revueltas fiscales se llevan a cabo a través del activismo digital, las protestas públicas, la organización de base, el activismo feminista y diversos movimientos estudiantiles. En este contexto, el estudio explicará la revuelta fiscal y los beneficios resultantes a través de ejemplos de países, basándose en las razones que hay detrás de las reacciones a la fiscalidad de los productos menstruales.

La pobreza menstrual es un problema que amenaza la salud de las mujeres y que se da con frecuencia en casi todos los países. Debido a la pobreza menstrual, las niñas faltan a la escuela y las mujeres quedan excluidas de sus entornos profesionales y sociales. Este problema multifacético debe ser prioritario para los gobiernos y debe resolverse. Sin embargo, parece que la cuestión no se ha abordado adecuadamente hasta hace pocos años. De hecho, los productos menstruales se han clasificado y gravado durante mucho tiempo no como necesidades básicas, sino como bienes de consumo estándar o de lujo. El concepto de «impuesto sobre los tampones» se utiliza para describir los impuestos sobre el consumo o las ventas que gravan los productos menstruales. Clasificar los productos menstruales como necesidades básicas y gravarles con tipos reducidos del IVA sería una decisión adecuada para proteger la dignidad humana, promover la salud pública, reducir las desigualdades de género y garantizar que las personas puedan ejercer libremente sus derechos humanos más fundamentales.

En el caso de Turquía, las reacciones a los precios de las compresas higiénicas y a los impuestos que se les aplican se han expresado a través de movimientos estudiantiles, diversas campañas en las redes sociales en Change.org, protestas y propuestas legislativas de algunos miembros del Parlamento. En abril de 2022, el impuesto sobre los tampones se redujo al 8 % por decreto presidencial y, con la última enmienda, se ha aumentado al 10 %. El tipo del IVA que se aplica actualmente a los productos menstruales debería reducirse al 1 %, lo que daría lugar a una disminución de sus precios y, por lo tanto, aumentaría su accesibilidad. Además, en la lucha contra la pobreza menstrual en Turquía, la iniciativa del Ayuntamiento Metropolitano de Ankara en 2022 de proporcionar compresas higiénicas gratuitas una vez al mes a las mujeres a través de los Centros de Solidaridad con las Mujeres representa un paso valioso. Posteriormente, en 2024, el municipio metropolitano de Eskişehir también puso en práctica esta iniciativa. El municipio metropolitano de Estambul lleva desde 2019 prestando apoyo a las mujeres que necesitan compresas higiénicas y en 2022 comenzó a distribuir kits de higiene a las estudiantes que se alojan en residencias universitarias. La ampliación de estas prácticas y la prestación de apoyo a nivel de los gobiernos locales pueden considerarse medidas importantes en la lucha contra la pobreza menstrual y logros valiosos en términos de derechos de los ciudadanos.

La cuestión de la pobreza menstrual se da en casi todas las partes del mundo, tanto en los países desarrollados como en los países en desarrollo. En 2004, Kenia atrajo la atención internacional al convertirse en el primer país en abolir el impuesto sobre los productos menstruales. Gracias al bajo coste de las compresas higiénicas, Kenia visibilizó la cuestión de la pobreza menstrual en los medios de comunicación y logró una importante sensibilización y avances gracias a la presión política de las parlamentarias y al apoyo de las organizaciones de la sociedad civil. En Estados Unidos, donde los tipos del IVA sobre los productos menstruales varían según el estado, diversas protestas, campañas en las redes sociales y el respaldo de famosos han impulsado reacciones contra el impuesto sobre los tampones, lo que ha llevado a su abolición en muchos estados. En Alemania, la empresa «The Female Company» criticó el impuesto del 19 % aplicado a los productos menstruales publicando un libro que contenía 15 tampones. Como resultado, los productos se vendieron con un tipo de IVA del 7 % aplicable a los libros. Esta creativa campaña atrajo una gran atención y contribuyó a otra gran campaña, que finalmente dio lugar a la reducción del tipo impositivo de los productos menstruales al 7 %. En el Reino Unido, una campaña iniciada en 2014 por la estudiante Laura Coryton para pedir la eliminación del impuesto sobre los tampones inspiró muchas otras campañas y finalmente dio lugar a la eliminación completa del IVA sobre estos productos. El Reino Unido también llevó a cabo actividades para llamar la atención y concienciar sobre la pobreza menstrual. Se creó el fondo del impuesto sobre los tampones, a través del cual se distribuyeron productos menstruales gratuitos. En Italia, comenzaron las protestas públicas en contra del impuesto sobre los tampones y se obtuvo el apoyo comercial de algunas empresas. Como resultado de los esfuerzos políticos, el impuesto sobre los tampones se aplicó al 5 % durante solo un año y actualmente se sitúa en el 10 %. La India ha adoptado una posición única en la lucha contra la pobreza menstrual gracias a los esfuerzos de activistas como Muruganantham, que comenzó a producir compresas higiénicas asequibles y desarrolló una máquina para fabricarlas, una historia que más tarde se plasmó en la película «Padman». Como resultado de numerosas protestas y campañas, el impuesto sobre los tampones fue abolido en el país. En Sudáfrica, el aumento del tipo impositivo sobre los productos menstruales provocó una fuerte reacción pública. Tras la oposición generalizada de diversos sectores de la sociedad, el impuesto sobre los tampones fue totalmente abolido. En Bangladés, tras la fuerte reacción contra el impuesto sobre los tampones, el tipo impositivo de los productos menstruales de producción nacional se fijó en cero en determinadas condiciones, mientras que siguen existiendo tipos impositivos elevados para los productos importados. Aunque la clasificación de los productos menstruales como artículos de primera necesidad en lugar de artículos de lujo no satisface plenamente todas las demandas del país, puede considerarse un logro significativo para el futuro. Nigeria es un país en el que la pobreza menstrual se vive de forma muy intensa debido a la pobreza y a los servicios de saneamiento inadecuados. En respuesta a las protestas y reacciones públicas contra el impuesto, se eliminó el IVA sobre los productos menstruales de producción local.

Al analizar estos ejemplos de países desarrollados y en desarrollo, se observa que la revuelta contra el impuesto sobre los tampones se ha llevado a cabo con la búsqueda de una base democrática y jurídica. Debido a los avances tecnológicos, el activismo digital ha pasado a primer plano en las revueltas fiscales. Como resultado de estos movimientos, se han producido cambios en muchos países, incluida la reducción o la supresión del impuesto y la reclasificación de los productos menstruales. Este estudio presenta un marco de la revuelta fiscal en el siglo XXI a través del ejemplo del impuesto sobre los tampones.

结构化摘要：

几乎每个时代都曾出现过针对沉重、不公与不义税收的反抗。因此，以抗税或反税形式展开的税务暴动往往引发政治、社会及经济后果。众所周知，其中许多斗争还伴随着暴力冲突。本研究旨在聚焦经期用品征税问题，为税务暴动文献提供全新视角。技术变革与互联网及社交媒体运动的广泛高效运用，已彻底改变了税务反抗的形式。如今的税务反抗通过数字化行动主义、公众抗议、基层组织、女性主义运动及各类学生运动展开。基于经期用品征税引发的抗议根源，本研究将通过国家案例阐释税务反抗及其带来的成果。

经期贫困作为威胁女性健康的普遍问题，几乎遍布全球各国。因经济困难导致少女缺课、女性被排斥于职场与社交圈的现象屡见不鲜。这一多维度问题理应成为政府优先解决的议题，但直至近年才获得足够重视。事实上，经期用品长期被归类为普通消费品或奢侈品而非基本必需品，因而承受着正常税率。所谓“卫生棉条税”，即指对经期用品征收的消费税或销售税。将经期用品归类为基本需求并适用降低的增值税率，是维护人类尊严、促进公共健康、减少性别不平等、保障个人自由行使最基本人权的合理举措。

在土耳其，针对卫生巾价格及相关税费的抗议通过学生运动、Change.org上的各类社交媒体活动、示威游行以及部分议员的立法提案等形式展开。截至2022年4月，经总统令将卫生棉条税降至8%，但最新修正案又将其调升至10%。当前经期用品适用的增值税税率应降至1%，此举将降低产品价格，提升其可及性。此外，在土耳其消除经期贫困的行动中，安卡拉大都会市政府2022年通过妇女互助中心每月向女性免费发放卫生巾的举措具有重要意义。2024年，埃斯基谢希尔大都会市政厅亦推行此项政策。伊斯坦布尔大都会市政厅自2019年起持续为有需求的女性提供卫生巾援助，并于2022年开始向学生宿舍女学生发放卫生用品包。此类举措的推广及地方政府层面的支持，堪称应对经期贫困的重要行动，亦是保障公民权利的宝贵成果。

经期贫困问题几乎遍布全球每个角落，无论发达国家或发展中国家。2004年，肯尼亚成为首个取消经期用品税的国家，引发国际关注。通过降低卫生巾价格，肯尼亚使经期贫困问题获得媒体曝光，并在女性议员的政治压力及民间组织支持下，实现了显著的认知提升与政策进展。在美国，各州对经期用品征收不同税率的增值税。通过多场抗议活动、社交媒体运动及名人代言，公众对“卫生棉条税”的抵制最终促使多州废除该税种。德国企业“女性公司”则以出版内含15支卫生棉条的书籍，谴责经期用品19%的税率。此举使产品得以按书籍7%税率销售。这场创意行动引发广泛关注，并推动后续大规模运动，最终促成经期用品税率降至7%。英国学生劳拉·科里顿2014年发起的运动呼吁取消卫生棉条税，启发众多后续行动，最终实现该类产品增值税全面免除。英国还开展了关注经期贫困的宣传活动，设立了“卫生棉条税基金”免费发放经期用品。意大利民众发起抵制卫生棉条税的抗议活动，并获得部分企业商业支持。经政治努力，该税种仅实施一年5%税率，现已恢复至10%。印度在对抗经期贫困的斗争中采取了独特立场，活动家穆鲁甘南塔姆率先生产平价卫生巾并研发制造设备，其事迹后被改编为电影《卫生巾之王》。经多次抗议与运动，该国最终废除了卫生棉条税。南非则因经期用品税率上调引发强烈公众反弹。在社会各界广泛反对下，该国最终全面废除了卫生棉条税。孟加拉国经历激烈抗议后，对国产经期用品在特定条件下实行零税率，但进口产品仍维持高税率。尽管将经期用品归类为基本必需品而非奢侈品尚未完全满足国内需求，但这仍可视为未来的重要进展。尼日利亚因贫困与卫生设施匮乏，经期贫困问题尤为严重。面对民众抗议与舆论压力，该国取消了本土经期产品的增值税。

分析发达国家与发展中国家的案例可见，反对卫生棉条税的抗争始终立足于民主与法律基础之上。随着技术进步，数字化行动主义已成为税收抗争的主流形式。这些运动推动多国政策变革，包括降低或取消相关税费、重新调整经期用品的税务分类。本研究以卫生棉条税为例，构建了二十一世纪税收抗争的理论框架。

Структурированное рез

Реакция на тяжелое, несправедливое и неравноправное налогообложение имела место практически в каждой эпохе. Соответственно, налоговые бунты, проводимые в форме протестов или противодействия налогообложению, приводили к политическим, социальным и экономическим последствиям. Хорошо известно, что многие из этих бунтов сопровождались также насильственными столкновениями. Цель данного исследования — представить иной взгляд на литературу по налоговым бунтам, сосредоточив внимание на налогообложении средств гигиены женского здоровья. Действительно, технологические изменения, наряду с широким и эффективным использованием Интернета и движений в социальных сетях, изменили форму налоговых бунтов. Налоговые бунты осуществляются посредством цифрового активизма, публичных протестов, организации массовых движений, феминистского активизма и различных студенческих движений. В этом контексте в исследовании будут объяснены налоговые бунты и полученные в результате выгоды на примерах стран, исходя из причин, лежащих в основе реакции на налогообложение средств гигиены во время менструации.

Бедность, связанная с менструацией, является проблемой, которая угрожает здоровью женщин и часто встречается почти во всех странах. Из-за бедности, связанной с менструацией, девочки пропускают школу, а женщины исключаются из профессиональной и социальной среды. Эта многогранная проблема должна быть приоритетной для правительств и должна быть решена. Однако, похоже, что до последних лет эта проблема не получала должного внимания. Фактически, средства гигиены при менструации долгое время классифицировались и облагались налогом не как товары первой необходимости, а как стандартные или роскошные потребительские товары. Понятие «налог на тампоны» используется для описания налогов на потребление или продажу, взимаемых со средств гигиены во время менструации. Классификация средств гигиены во время менструации как товаров первой необходимости и обложение их пониженными ставками НД С было бы правильным решением с точки зрения защиты человеческого достоинства, укрепления общественного здоровья, сокращения гендерного неравенства и обеспечения возможности для людей свободно осуществлять свои самые основные права человека.

В случае с Турцией реакция на цены на гигиенические прокладки и налоги, взимаемые с них, была выражена через студенческие движения, различные кампании в социальных сетях на Change. org, протесты и законодательные предложения некоторых членов парламента. С апреля 2022 года налог на тампоны был снижен до 8% указом президента, а с последней поправкой он был увеличен до 10%. Ставка НДС, применяемая в настоящее время к менструальным продуктам, должна быть снижена до 1%, что приведет к снижению их цен и, таким образом, повысит их доступность. Кроме того, в борьбе с менструальной бедностью в Турции ценным шагом является инициатива муниципалитета Анкары в 2022 году по предоставлению женщинам бесплатных гигиенических прокладок один раз в месяц через Центры солидарности женщин. Впоследствии, в 2024 году, муниципалитет Эскишехира также внедрил эту практику. Муниципалитет Стамбула с 2019 года оказывает поддержку женщинам, нуждающимся в гигиенических прокладках. А в 2022 году начал раздавать гигиенические наборы студенткам, проживающим в общежитиях. Расширение таких практик и оказание поддержки на уровне местных органов власти можно считать значимыми действиями в борьбе с менструальной бедностью и ценными достижениями с точки зрения прав граждан.

Проблема менструальной бедности встречается почти во всех частях мира, от развитых до развивающихся стран. В 2004 году Кения привлекла международное внимание, став первой страной, отменившей налог на менструальные продукты. Благодаря низкой стоимости гигиенических прокладок Кения сделала проблему менструальной бедности заметной в СМИ и добилась значительного повышения осведомленности и прогресса благодаря политическому давлению со стороны женщин-парламентариев и поддержке со стороны организаций гражданского общества. В Соединенных Штатах, где ставки НД С на средства гигиены во время менструации варьируются в зависимости от штата; различные протесты, кампании в социальных сетях и поддержка со стороны знаменитостей вызвали реакцию против налога на тампоны, что привело к его отмене во многих штатах. В Германии компания « The Female Company» раскритиковала 19-процентный налог на средства гигиены во время менструации, опубликовав книгу, в которую было вложено 15 тампонов. В результате продукты продавались с НД С в размере 7%, применимым к книгам. Эта креативная кампания привлекла большое внимание и способствовала проведению другой крупной кампании, в результате которой ставка налога на менструальные продукты была снижена до 7%. В Великобритании кампания, инициированная в 2014 году студенткой Лорой Коритон с призывом отменить налог на тампоны, вдохновила многие другие кампании и в конечном итоге привела к полной отмене НД. С на эти продукты. В Великобритании также проводились мероприятия, привлекающие внимание и повышающие осведомленность о бедности во время менструации. Был создан Фонд налога на тампоны, через который бесплатно раздавались менструальные продукты. В Италии начались публичные протесты против налога на тампоны, которые получили коммерческую поддержку со стороны некоторых компаний. В результате политических усилий налог на тампоны применялся по ставке 5% только в течение одного года, а в настоящее время составляет 10%. Индия заняла уникальную позицию в борьбе с менструальной бедностью благодаря усилиям таких активистов, как Муруганантам, который начал производить доступные гигиенические прокладки и разработал машину для их производства; история об этом позже была показана в фильме «Падман». В результате многочисленных протестов и кампаний налог на тампоны в стране был отменен. В Южной Африке повышение налоговой ставки на менструальные продукты вызвало сильную негативную реакцию общественности. После широкого противодействия со стороны различных слоев общества налог на тампоны был полностью отменен. В Бангладеш, после значительной негативной реакции на налог на тампоны, ставка налога на менструальные продукты отечественного производства была установлена на нулевом уровне при определенных условиях. в то время как высокие ставки налога на импортные продукты по-прежнему сохраняются. Хотя классификация менструальных продуктов как предметов первой необходимости, а не предметов роскоши, не удовлетворяет полностью все требования в стране, ее все же можно считать значительным достижением на будущее. Нигерия — страна, где из-за бедности и неадекватных санитарных услуг глубоко ощущается проблема менструальной бедности. В ответ на протесты и реакцию общественности против налога был отменен НД. С местные менструальные продукты.

При анализе этих примеров из развитых и развивающихся стран можно заметить, что восстание против налога на тампоны было осуществлено с целью создания демократической и правовой основы. Благодаря технологическому прогрессу цифровой активизм вышел на первый план в налоговых бунтах. В результате этих движений во многих странах были внесены изменения, включая снижение или отмену налога и переклассификацию менструальных продуктов. В данном исследовании представлена структура налогового бунта в XXI веке на примере налога на тампоны.

संरचित सारांश:

भारी, अन्यायपूर्ण और अनुचित कराधान के खिलाफ प्रतिक्रियाएँ लगभग हर युग में हुई हैं। तदनुसार, कराधान का विरोध करने या कर लगाने के खिलाफ प्रदर्शन करने के रूप में किए गए कर विद्रोहों के राजनीतिक, सामाजिक और आर्थिक परिणाम हुए हैं। यह सर्वविदित है कि इनमें से कई संघर्षों में हिंसक टकराव भी शामिल रहे हैं। इस अध्ययन का उद्देश्य मासिक धर्म उत्पादों पर कराधान पर ध्यान केंद्रित करके कर विद्रोहों पर उपलब्ध साहित्य पर एक अलग दृष्टिकोण प्रदान करना है।

वास्तव में, तकनीकी परिवर्तनों के साथ-साथ इंटरनेट और सोशल मीडिया आंदोलनों के व्यापक और प्रभावी उपयोग ने कर विद्रोह के स्वरूप को बदल दिया है। कर विद्रोह डिजिटल सक्रियता, सार्वजनिक विरोध, जमीनी स्तर पर संगठन, नारीवादी सक्रियता और विभिन्न छात्र आंदोलनों के माध्यम से किए जाते हैं। इस संदर्भ में, यह अध्ययन मासिक धर्म उत्पादों पर कराधान के कारणों के आधार पर, देश के उदाहरणों के माध्यम से कर विद्रोह और उसके परिणामस्वरूप हुए लाभों को समझाएगा।

मासिक धर्म की गरीबी एक ऐसी समस्या है जो महिलाओं के स्वास्थ्य के लिए खतरा है, और यह लगभग हर देश में अक्सर देखी जाती है। मासिक धर्म की गरीबी के कारण, लड़कियां स्कूल से अनुपस्थित रहती हैं, और महिलाएं अपने पेशेवर और सामाजिक परिवेश से वंचित हो जाती हैं। इस बहुआयामी मुद्दे को सरकारों द्वारा प्राथमिकता दी जानी चाहिए और इसका समाधान किया जाना चाहिए। हालांकि, ऐसा प्रतीत होता है कि हाल के वर्षों तक इस मुद्दे को पर्याप्त रूप से संबोधित नहीं किया गया था। वास्तव में, मासिक धर्म उत्पादों को लंबे समय से बुनियादी जरूरतों के रूप में नहीं बल्कि मानक या विलासितापूर्ण उपभोक्ता वस्तुओं के रूप में वर्गीकृत और कर लगाया गया है। मासिक धर्म उत्पादों पर लगाए गए उपभोग या बिक्री करों का वर्णन करने के लिए "टैम्पोन कर" की अवधारणा का उपयोग किया जाता है। मासिक धर्म उत्पादों को बुनियादी जरूरतों के रूप में वर्गीकृत करना और उन पर कम वैट दरों पर कर लगाना मानवीय गरिमा की रक्षा करने, सार्वजनिक स्वास्थ्य को बढ़ावा देने, लैंगिक असमानताओं को कम करने और यह सुनिश्चित करने के मामले में एक उचित निर्णय होगा कि व्यक्ति स्वतंत्र रूप से अपने सबसे मौलिक मानवाधिकारों का प्रयोग कर सकें।

तुर्की के मामले में, सैनिटरी पैड की कीमतों और उन पर लगाए गए करों पर प्रतिक्रियाएं छात्र आंदोलनों, Change.org पर विभिन्न सोशल मीडिया अभियानों, विरोध प्रदर्शनों और संसद के कुछ सदस्यों द्वारा विधायी प्रस्तावों के माध्यम से व्यक्त की गई हैं। अप्रैल 2022 तक, राष्ट्रपति के आदेश द्वारा टैम्पोन कर को 8% तक कम कर दिया गया था, और नवीनतम संशोधन के साथ, इसे बढ़ाकर 10% कर दिया गया है। मासिक धर्म उत्पादों पर वर्तमान में लागू वैट दर को घटाकर 1% कर देना चाहिए, जिससे उनकी कीमतों में कमी आएगी और इस प्रकार उनकी सुलभता बढ़ेगी। इसके अतिरिक्त, तुर्की में पीरियड गरीबी के खिलाफ लड़ाई में, महिला एकजुटता केंद्रों के माध्यम से महिलाओं को महीने में एक बार मुफ्त सैनिटरी पैड प्रदान करने के लिए 2022 में अंकारा महानगर पालिका की पहल एक मूल्यवान कदम है। इसके बाद, 2024 में, एस्किसिहिर महानगर पालिका ने भी इस प्रथा को लागू किया। इस्तांबुल महानगर पालिका 2019 से सैनिटरी पैड की ज़रूरत वाली महिलाओं का समर्थन कर रही है और 2022 में छात्रावासों में रहने वाली छात्राओं को स्वच्छता किट बांटना शुरू किया। ऐसी प्रथाओं का विस्तार और स्थानीय सरकारों के स्तर पर सहायता का प्रावधान, पीरियड गरीबी से लड़ने में महत्वपूर्ण कार्रवाइयां और नागरिकों के अधिकारों के मामले में मूल्यवान उपलब्धियां मानी जा सकती हैं।

मासिक धर्म की गरीबी का मुद्दा दुनिया के लगभग हर हिस्से में, विकसित देशों से लेकर विकासशील देशों तक, देखा जाता है। 2004 में, केन्या ने मासिक धर्म उत्पादों पर कर समाप्त करने वाला पहला देश बनकर अंतरराष्ट्रीय ध्यान आकर्षित किया। सैनिटरी पैड की कम लागत के साथ, केन्या ने मासिक धर्म की गरीबी के मुद्दे को मीडिया में उजागर किया और महिला सांसदों के राजनीतिक दबाव तथा नागरिक समाज संगठनों के समर्थन से महत्वपूर्ण जागरूकता और प्रगति हासिल की। संयुक्त राज्य अमेरिका में, जहाँ मासिक धर्म उत्पादों पर वैट की दरें राज्य के अनुसार भिन्न होती हैं, विभिन्न विरोध, सोशल मीडिया अभियान और सेलिब्रिटी समर्थन ने टैम्पोन कर के खिलाफ प्रतिक्रियाओं को बढ़ावा दिया, जिसके परिणामस्वरूप कई राज्यों में इसे समाप्त कर दिया गया। जर्मनी में, फर्म "द फीमेल कंपनी" ने 15 टैम्पोन वाली एक किताब प्रकाशित करके मासिक धर्म उत्पादों पर लगाए गए 19% कर की आलोचना की। परिणामस्वरूप, उत्पादों को किताबों पर लागू 7% वैट दर के साथ बेचा गया। इस रचनात्मक अभियान ने बहुत ध्यान आकर्षित किया और एक और बड़े अभियान में योगदान दिया, जिसके अंत में मासिक धर्म उत्पादों पर कर दर को 7% तक कम कर दिया गया। यूनाइटेड किंगडम में, छात्रा लॉरा कोरिटन द्वारा 2014 में शुरू किए गए एक अभियान ने टैम्पोन कर को हटाने की मांग की, जिसने कई अन्य अभियानों को प्रेरित किया और अंततः इन उत्पादों पर वैट को पूरी तरह से हटा दिया गया।

यूके ने भी पीरियड गरीबी के बारे में ध्यान आकर्षित करने और जागरूकता बढ़ाने के लिए गतिविधियाँ आयोजित कीं। टैम्पोन टैक्स फंड की स्थापना की गई, जिसके माध्यम से मुफ्त मासिक धर्म उत्पाद वितरित किए गए। इटली में, टैम्पोन कर के विरोध में सार्वजनिक विरोध प्रदर्शन शुरू हुए और उन्हें कुछ कंपनियों से वाणिज्यिक समर्थन मिला। राजनीतिक प्रयासों के परिणामस्वरूप, टैम्पोन कर केवल एक वर्ष के लिए 5% पर लगाया गया था और वर्तमान में यह 10% है। भारत ने मुरुगनाथम जैसे कार्यकर्ताओं के प्रयासों के माध्यम से पीरियड गरीबी के खिलाफ लड़ाई में एक अनूठी स्थिति अपनाई है, जिन्होंने किफायती सैनिटरी पैड का उत्पादन शुरू किया और उन्हें बनाने के लिए एक मशीन विकसित की, एक कहानी जिसे बाद में फिल्म "पैडमैन" में दर्शाया गया था। कई विरोध और अभियानों के परिणामस्वरूप, देश में टैम्पोन कर को समाप्त कर दिया गया। दक्षिण अफ्रीका में, मासिक धर्म उत्पादों पर कर दर में वृद्धि से जनता की ओर से कड़ी प्रतिक्रिया हुई। समाज के विभिन्न वर्गों के व्यापक विरोध के बाद, टैम्पोन कर को पूरी तरह से समाप्त कर दिया गया। बांग्लादेश में, टैम्पोन कर के खिलाफ भारी प्रतिक्रिया के बाद, घरेलू रूप से उत्पादित मासिक धर्म उत्पादों पर कर की दर को कुछ शर्तों के तहत शून्य कर दिया गया, जबकि आयातित उत्पादों पर उच्च कर दरें अभी भी बनी हुई हैं। हालांकि मासिक धर्म उत्पादों को विलासिता की वस्तुओं के बजाय आवश्यक वस्तुओं के रूप में वर्गीकृत करना देश की सभी मांगों को पूरी तरह से पूरा नहीं करता है, फिर भी इसे भविष्य के लिए एक महत्वपूर्ण उपलब्धि माना जा सकता है।

नाइजीरिया एक ऐसा देश है जहाँ गरीबी और अपर्याप्त स्वच्छता सेवाओं के कारण मासिक धर्म की गरीबी (पीरियड पोवेर्टी) को गहराई से अनुभव किया जाता है। कर के खिलाफ विरोध और सार्वजनिक प्रतिक्रियाओं के जवाब में, घरेलू रूप से उत्पादित मासिक धर्म उत्पादों पर वैट (VAT) हटा दिया गया।

जब विकसित और विकासशील देशों के इन उदाहरणों का विश्लेषण किया जाता है, तो यह देखा जाता है कि टैम्पोन कर के खिलाफ विद्रोह एक लोकतांत्रिक और कानूनी आधार की खोज के साथ किया गया है। तकनीकी प्रगति के कारण, कर विद्रोहों में डिजिटल सक्रियता सबसे आगे आई है। इन आंदोलनों के परिणामस्वरूप, कई देशों में बदलाव किए गए हैं, जिसमें कर में कमी या उसका उन्मूलन और मासिक धर्म उत्पादों का पुनर्वर्गीकरण शामिल है। यह अध्ययन टैम्पोन कर के उदाहरण के माध्यम से इक्कीसवीं सदी में कर विद्रोह के एक ढांचे को प्रस्तुत करता है।