Abstract

Organizasyonel yeteneklerin firma performansına olan etkisini blok zinciri teknoloji uygulamaları ve stratejik tedarik zinciri uygulamalarının rolü konusuyla ilgili olarak bu çalışma, detaylı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, işletmeler üzerinde blok zinciri teknolojisi ve stratejik tedarik zincirinin nasıl bir etki yarattığını ortaya koymaktır.  Araştırmada kullanılan ölçeklerin güvenirlik ve geçerlilik analizinde analizi Cronbach's Alpha katsayısı, Doğrulayıcı faktört analizi (DFA), birleşim geçerliliği (CR ve AVE) ile Ayrışım geçerliliği (Fornell-Larcker Kriteri ve Heterotrait-Monotrait Oranı - HTMT) yöntemiyle, Araştırma modelinin analizi için yapısal eşitlik modeli kullanılmıştır. Araştırma değişkenlerinin Firma performansı ile Blok Zinciri Teknoloji Uygulamaları üzerindeki etkisi için önem – performans analizi IMPA (Importance-Performance Map Analysis) yöntemiyle incelenmiştir. Model analizine göre organizasyonel yeteneklerin firma performansı üzerinde doğrudan etkisi 0,370 olarak hesaplanmıştır (p<0,05). Ayrıca organizasyonel yeteneklerin blok zincir uygulamalarından kaynaklanan dolaylı etkisi ise 0,061 dir (p<0,05). Stratejik tedarik zinciri uygulamalarının, firma performansı için düzenleyici rolü için iki farklı yol bulunmaktadır. Bu yollardan birincisi olan Stratejik tedarik zinciri uygulamaları ile block zincir uygulamalarıyla etkileşiminden kaynaklanan düzenleyici rol istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (b=0,095, p<0,05) ancak organizasyonel yetenekler ile etkileşiminden kaynaklanan etki anlamsız bulunmuştur (p>0,05). BlCTAP, ORGCAP ve STRSCP değişkenleri Firma performansı açısından değerlendirildiğinde, IMPA anlizine göre Ortalama olarak 0,299 önem ve 50,375 performansa sahip oldukları görülmektedir. Çalışmamızda stratejik tedarik zinciri ortaklığının block chain teknolojilerinin firma performansı üzerinde düzenleyici etki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.

Abstract

This study aims to examine in detail the impact of organizational capabilities on firm performance, in relation to the role of blockchain technology applications and strategic supply chain applications. The goal of this study is to reveal how blockchain technology and strategic supply chains affect businesses. Reliability and validity analysis of the scales used in the research was performed using Cronbach's Alpha coefficient, Confirmatory Factor Analysis (CFA), Convergent Validity (CR and AVE), and Discriminant Validity (Fornell-Larcker Criterion and Heterotrait-Monotrait Ratio - HTMT). Structural equation modeling was used for the analysis of the research model. The impact of the research variables on firm performance and blockchain technology applications was examined using the Importance-Performance Map Analysis (IMPA) method. According to the model analysis, the direct impact of organizational capabilities on firm performance was calculated as 0.370 (p<0.05). Furthermore, the indirect effect of organizational capabilities stemming from blockchain applications is 0.061 (p<0.05). There are two different pathways for the moderating role of strategic supply chain applications on firm performance. The moderating role resulting from the interaction between strategic supply chain applications and blockchain applications was found to be statistically significant (b=0.095, p<0.05), while the effect resulting from the interaction with organizational capabilities was found to be insignificant (p>0.05). When the variables BlCTAP, ORGCAP, and STRSCP are evaluated in terms of firm performance, according to the IMPA analysis, they have an average significance of 0.299 and a performance of 50.375. In our study, the moderating effect of blockchain technologies on firm performance in strategic supply chain partnerships was found to be statistically significant.

Structured Abstract

Digital transformation has made the interplay among organizational capabilities, technological infrastructure, and interorganizational coordination increasingly important for explaining firm performance. Blockchain technology enables secure, transparent, decentralized, and immutable information sharing, while strategic supply chain practices support coordination, collaboration, and information exchange among business partners. Nevertheless, previous studies have generally examined organizational capabilities, blockchain adoption, strategic supply chain relationships, and firm performance separately. This fragmented approach limits understanding of how internal organizational competencies translate into performance outcomes through digital technologies and how supply chain conditions strengthen or weaken this translation process.

The aim of this study is to develop and test an integrated model that explains the direct and indirect effects of organizational capabilities on firm performance. More specifically, the study investigates whether organizational capabilities improve firms’ production and market performance directly; whether they facilitate the adoption and effective use of blockchain technology applications; whether blockchain technology applications mediate the relationship between organizational capabilities and firm performance; and whether strategic supply chain practices moderate the relationships among organizational capabilities, blockchain technology applications, and firm performance. By addressing mediation and moderation simultaneously, the research seeks to clarify not only whether organizational capabilities affect performance but also the mechanism through which this effect occurs and the supply chain context in which blockchain-supported performance gains become stronger.

The research was designed as a quantitative, causal, and cross-sectional study. The population comprised manufacturing and production firms operating in the Mersin Organized Industrial Zone in Türkiye. An a priori power analysis using G*Power 3.1.9.7, with a 5% significance level, 99% statistical power, and a medium effect size, indicated a minimum required sample size of 161 firms. Due to time and access constraints, data were collected via convenience sampling, and 183 valid firm-level responses were included in the analyses.

The measurement instruments were adapted from previously validated scales. Blockchain technology applications were measured by information transparency and data and information immutability; organizational capabilities were measured as a one-dimensional, ten-item construct; firm performance was assessed by production and market performance; and strategic supply chain practices were operationalized by partnership efficiency and partnership growth.

The measurement model was evaluated using Cronbach’s alpha, composite reliability, average variance extracted, the Fornell–Larcker criterion, and the heterotrait–monotrait ratio. Reliability and convergent validity were satisfactory: Cronbach’s alpha coefficients ranged from .701 to .854, composite reliability ranged from .819 to .883, and average variance extracted ranged from .531 to .632. Structural relationships, mediation, and moderation hypotheses were tested using partial least squares structural equation modeling in SmartPLS 4 with bootstrapping. Importance–Performance Map Analysis was also used to compare the relative importance and performance of organizational capabilities, blockchain technology applications, and strategic supply chain practices in explaining firm performance and blockchain technology applications.

The findings indicate that organizational capabilities are a central determinant of firm performance and blockchain technology applications. Organizational capabilities had a positive and statistically significant direct effect on firm performance (β = .370, t = 6.232, p < .001) and also positively influenced blockchain technology applications (β = .237, t = 3.565, p < .001). In turn, blockchain technology applications had a positive effect on firm performance (β = .255, t = 3.740, p < .001).

The indirect effect of organizational capabilities on firm performance through blockchain technology applications was positive and significant (β = .061, t = 2.440, p = .015), confirming the mediating role of blockchain technology applications. When the direct and indirect paths were considered together, the total effect of organizational capabilities on firm performance was β = .431 (t = 7.880, p < .001). These results indicate that organizational capabilities improve performance not only by strengthening internal resource mobilization, adaptation, and coordination, but also by enabling firms to adopt and use blockchain-supported processes more effectively.

The moderation analysis revealed a selective pattern. The interaction between strategic supply chain practices and blockchain technology applications significantly predicted firm performance (β = .195, t = 2.858, p = .004). Simple-slope results showed that the effect of blockchain technology applications on firm performance was strong and significant when strategic supply chain practices were high (β = .451, p < .001), but weak and statistically nonsignificant when these practices were low (β = .060, p = .573).

In contrast, strategic supply chain practices did not significantly moderate the direct relationship between organizational capabilities and firm performance (β = −.062, p = .332) or the relationship between organizational capabilities and blockchain technology applications (β = −.021, p = .720). Thus, strategic supply chain practices do not alter the basic contribution of organizational capabilities; rather, they increase the extent to which blockchain-enabled processes translate into performance gains.

The Importance–Performance Map Analysis further identified organizational capabilities as the most important construct for firm performance, with an importance value of .431 and a performance score of 51.999. For blockchain technology applications, strategic supply chain practices had greater importance (.309) than organizational capabilities (.237), whereas organizational capabilities had the higher performance score.

The study concludes that organizational capabilities constitute the primary foundation of firm performance, while blockchain technology applications serve as a significant mechanism through which these capabilities generate additional performance benefits. The results also demonstrate that blockchain investments do not produce uniform outcomes across firms. Their contribution to production and market performance becomes substantially stronger when firms have effective strategic supply chain partnerships characterized by coordination, information sharing, partnership efficiency, and partnership growth.

The study contributes to the literature by integrating an internal capability perspective, a digital technology mechanism, and an interorganizational supply chain condition into a single empirically tested model. Unlike approaches that treat these factors as independent predictors, the model shows how organizational capabilities support blockchain applications, how blockchain applications transmit part of the capability effect to performance, and how strategic supply chain practices strengthen the final blockchain-to-performance link.

From a managerial perspective, firms should first develop the organizational competencies needed to mobilize resources, coordinate processes, learn, and adapt to technological change. Blockchain-supported infrastructure should then be designed to meet specific operational needs, such as data transparency, record immutability, traceability, and reliable information exchange. At the same time, managers should strengthen long-term collaboration and integration with suppliers and other supply chain partners, because technological infrastructure delivers greater performance gains when embedded in effective interorganizational relationships.

The findings should be interpreted in light of the study’s limitations. The sample was limited to firms in a single organized industrial zone, convenience sampling was used, and the cross-sectional design does not capture changes over time. Future research may test the model across different sectors and regions, employ probability-based or longitudinal designs, and incorporate additional variables such as digital transformation capability, innovation performance, organizational culture, supply chain resilience, and environmental uncertainty.

Yapılandırılmış Özet:

Dijital dönüşüm, firma performansının açıklanmasında organizasyonel yetenekler, teknolojik altyapı ve işletmeler arası koordinasyon arasındaki etkileşimi giderek daha önemli hâle getirmiştir. Blok zinciri teknolojisi güvenli, şeffaf, merkeziyetsiz ve değiştirilemez bilgi paylaşımı sağlarken, stratejik tedarik zinciri uygulamaları iş ortakları arasındaki koordinasyonu, iş birliğini ve bilgi alışverişini desteklemektedir. Bununla birlikte, önceki çalışmalarda organizasyonel yetenekler, blok zinciri teknolojisinin benimsenmesi, stratejik tedarik zinciri ilişkileri ve firma performansı çoğunlukla birbirinden bağımsız biçimde incelenmiştir. Bu parçalı yaklaşım, işletmelerin sahip olduğu içsel organizasyonel yetkinliklerin dijital teknolojiler aracılığıyla performans sonuçlarına nasıl dönüştüğünün ve tedarik zinciri koşullarının bu dönüşüm sürecini nasıl güçlendirdiğinin veya zayıflatığının anlaşılmasını sınırlandırmaktadır.

Bu doğrultuda çalışmanın temel amacı, organizasyonel yeteneklerin firma performansı üzerindeki doğrudan ve dolaylı etkilerini açıklayan bütünleşik bir araştırma modeli geliştirmek ve test etmektir. Çalışmada daha özel olarak, organizasyonel yeteneklerin firmaların üretim ve pazar performansını doğrudan geliştirip geliştirmediği, blok zinciri teknolojisi uygulamalarının benimsenmesini ve etkin kullanımını kolaylaştırıp kolaylaştırmadığı, blok zinciri teknolojisi uygulamalarının organizasyonel yetenekler ile firma performansı arasındaki ilişkide aracı rol oynayıp oynamadığı ve stratejik tedarik zinciri uygulamalarının organizasyonel yetenekler, blok zinciri teknolojisi uygulamaları ve firma performansı arasındaki ilişkileri düzenleyip düzenlemediği incelenmektedir. Aracılık ve düzenleyicilik etkilerinin aynı model içerisinde ele alınmasıyla, organizasyonel yeteneklerin firma performansını etkileyip etkilemediğinin yanı sıra, bu etkinin hangi mekanizma aracılığıyla gerçekleştiğinin ve blok zinciri destekli performans kazanımlarının hangi tedarik zinciri koşullarında güçlendiğinin açıklanması amaçlanmaktadır.

Araştırma, nicel, nedensel ve kesitsel bir çalışma olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye’de Mersin Organize Sanayi Bölgesi’nde faaliyet gösteren üretim ve imalat firmaları oluşturmaktadır. Araştırmanın gerçekleştirilmesinden önce G*Power 3.1.9.7 programı kullanılarak önsel güç analizi yapılmıştır. Analizde %5 anlamlılık düzeyi, %99 istatistiksel güç ve orta düzeyde etki büyüklüğü dikkate alınmış ve gerekli asgari örneklem büyüklüğü 161 firma olarak hesaplanmıştır. Zaman ve saha erişimiyle ilgili kısıtlar nedeniyle veriler kolayda örnekleme yöntemiyle toplanmış ve firma düzeyinde elde edilen 183 geçerli yanıt analize dâhil edilmiştir.

Araştırmada kullanılan ölçüm araçları, geçerlilik ve güvenilirlikleri daha önce test edilmiş ölçeklerden uyarlanmıştır. Blok zinciri teknolojisi uygulamaları, bilgi şeffaflığı ile veri ve bilgi değişmezliği boyutları üzerinden ölçülmüştür. Organizasyonel yetenekler, on maddeden oluşan tek boyutlu bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Firma performansı, üretim performansı ve pazar performansı boyutlarıyla ölçülürken, stratejik tedarik zinciri uygulamaları ortaklık verimliliği ve ortaklık büyümesi boyutlarıyla operasyonelleştirilmiştir.

Ölçüm modelinin değerlendirilmesinde Cronbach’s Alpha katsayısı, bileşik güvenilirlik, açıklanan ortalama varyans, Fornell–Larcker kriteri ve Heterotrait–Monotrait oranı kullanılmıştır. Güvenilirlik ve birleşim geçerliliğine ilişkin değerlerin kabul edilebilir düzeylerde olduğu belirlenmiştir. Cronbach’s Alpha katsayıları 0,701 ile 0,854, bileşik güvenilirlik değerleri 0,819 ile 0,883 ve açıklanan ortalama varyans değerleri 0,531 ile 0,632 arasında değişmektedir. Yapısal ilişkiler ile aracılık ve düzenleyicilik hipotezleri, SmartPLS 4 programında kısmi en küçük kareler yapısal eşitlik modellemesi ve yeniden örnekleme yöntemleri kullanılarak test edilmiştir. Ayrıca organizasyonel yeteneklerin, blok zinciri teknolojisi uygulamalarının ve stratejik tedarik zinciri uygulamalarının firma performansını ve blok zinciri teknolojisi uygulamalarını açıklamadaki göreli önem ve performans düzeylerini karşılaştırmak amacıyla Önem–Performans Haritası Analizi gerçekleştirilmiştir.

Araştırma bulguları, organizasyonel yeteneklerin hem firma performansının hem de blok zinciri teknolojisi uygulamalarının temel belirleyicilerinden biri olduğunu göstermektedir. Organizasyonel yeteneklerin firma performansı üzerinde pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir doğrudan etkisi bulunmuştur (β = 0,370; t = 6,232; p < 0,001). Organizasyonel yeteneklerin blok zinciri teknolojisi uygulamaları üzerindeki etkisi de pozitif ve anlamlıdır (β = 0,237; t = 3,565; p < 0,001). Blok zinciri teknolojisi uygulamalarının ise firma performansını pozitif yönde etkilediği tespit edilmiştir (β = 0,255; t = 3,740; p < 0,001).

Organizasyonel yeteneklerin blok zinciri teknolojisi uygulamaları aracılığıyla firma performansı üzerinde oluşturduğu dolaylı etki de pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (β = 0,061; t = 2,440; p = 0,015). Bu sonuç, blok zinciri teknolojisi uygulamalarının organizasyonel yetenekler ile firma performansı arasındaki ilişkide aracı rol oynadığını doğrulamaktadır. Doğrudan ve dolaylı yollar birlikte değerlendirildiğinde, organizasyonel yeteneklerin firma performansı üzerindeki toplam etkisi β = 0,431 düzeyine ulaşmaktadır (t = 7,880; p < 0,001). Bu bulgular, organizasyonel yeteneklerin yalnızca işletme içindeki kaynakların harekete geçirilmesini, değişen koşullara uyumu ve süreçler arasındaki koordinasyonu güçlendirerek performansı geliştirmediğini; aynı zamanda firmaların blok zinciri destekli süreçleri daha etkili biçimde benimsemesini ve kullanmasını sağlayarak performansa ilave katkıda bulunduğunu göstermektedir.

Düzenleyici etki analizleri, stratejik tedarik zinciri uygulamalarının farklı ilişkiler üzerinde seçici bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Stratejik tedarik zinciri uygulamaları ile blok zinciri teknolojisi uygulamaları arasındaki etkileşimin firma performansı üzerindeki etkisi pozitif ve istatistiksel olarak anlamlıdır (β = 0,195; t = 2,858; p = 0,004). Basit eğim analizi sonuçlarına göre, stratejik tedarik zinciri uygulamalarının yüksek olduğu firmalarda blok zinciri teknolojisi uygulamalarının firma performansı üzerindeki etkisi güçlü ve anlamlıdır (β = 0,451; p < 0,001). Buna karşılık, stratejik tedarik zinciri uygulamalarının düşük olduğu firmalarda bu etki zayıf ve istatistiksel olarak anlamsızdır (β = 0,060; p = 0,573).

Stratejik tedarik zinciri uygulamalarının organizasyonel yetenekler ile firma performansı arasındaki doğrudan ilişki üzerindeki düzenleyici etkisi anlamlı bulunmamıştır (β = -0,062; p = 0,332). Benzer biçimde, organizasyonel yetenekler ile blok zinciri teknolojisi uygulamaları arasındaki ilişkide de stratejik tedarik zinciri uygulamalarının anlamlı bir düzenleyici etkisi bulunmamaktadır (β = -0,021; p = 0,720). Dolayısıyla, stratejik tedarik zinciri uygulamaları, organizasyonel yeteneklerin temel katkısını değiştirmemekte; bunun yerine, blok zinciri destekli süreçlerin firma performansına dönüştürülme düzeyini artırmaktadır.

Önem–Performans Haritası Analizi sonuçları da organizasyonel yeteneklerin firma performansını açıklamada en önemli yapı olduğunu göstermiştir. Organizasyonel yeteneklerin firma performansı açısından önem değeri 0,431, performans değeri ise 51,999 olarak hesaplanmıştır. Blok zinciri teknolojisi uygulamalarının açıklanmasında stratejik tedarik zinciri uygulamalarının önem değeri 0,309 ile organizasyonel yeteneklerin önem değerinden 0,237 daha yüksek olsa da, organizasyonel yeteneklerin performans seviyesinin daha yüksek olduğu görülmüştür.

Araştırma sonucunda, organizasyonel yeteneklerin firma performansının temelini oluşturduğu ve blok zinciri teknolojisi uygulamalarının bu yeteneklerin ilave performans kazanımlarına dönüşmesini sağlayan önemli bir mekanizma olarak işlev gördüğü belirlenmiştir. Bulgular ayrıca, blok zinciri yatırımlarının tüm firmalarda aynı sonuçları üretmediğini göstermektedir. Blok zinciri teknolojisinin üretim ve pazar performansına katkısı; koordinasyon, bilgi paylaşımı, ortaklık verimliliği ve ortaklık büyümesiyle nitelendirilen etkili stratejik tedarik zinciri ilişkilerine sahip firmalarda önemli ölçüde güçlenmektedir.

Çalışma, işletme içi yetenekler yaklaşımını, dijital teknolojiye dayalı bir mekanizmayı ve işletmeler arası tedarik zinciri koşulunu tek bir ampirik model içerisinde birleştirerek literatüre katkı sağlamaktadır. Bu unsurları birbirinden bağımsız performans belirleyicileri olarak ele alan yaklaşımlardan farklı olarak, araştırma modeli; organizasyonel yeteneklerin blok zinciri teknolojisi uygulamalarını nasıl desteklediğini, blok zinciri uygulamalarının organizasyonel yeteneklerin performans üzerindeki etkisinin bir bölümünü nasıl aktardığını ve stratejik tedarik zinciri uygulamalarının blok zinciri teknolojisi ile firma performansı arasındaki son bağlantıyı nasıl güçlendirdiğini göstermektedir.

Yönetsel açıdan firmaların öncelikle kaynakları harekete geçirme, süreçleri koordine etme, organizasyonel öğrenmeyi destekleme ve teknolojik değişime uyum sağlama konusunda ihtiyaç duyulan yetenekleri geliştirmeleri gerekmektedir. Daha sonra, blok zinciri destekli altyapılar; veri şeffaflığı, kayıtların değişmezliği, izlenebilirlik ve güvenilir bilgi alışverişi gibi somut operasyonel ihtiyaçlar etrafında tasarlanmalıdır. Bununla birlikte, yöneticiler teknolojik altyapı etkin işletmeler arası ilişkilere dahil edildiğinde daha yüksek performans kazanımları sağladığından, tedarikçiler ve diğer tedarik zinciri ortaklarıyla uzun vadeli iş birliği ve entegrasyonu güçlendirmelidir.

Araştırma bulguları çalışmanın sınırlılıkları çerçevesinde değerlendirilmelidir. Araştırmanın örneklemi, tek bir organize sanayi bölgesinde faaliyet gösteren firmalarla sınırlıdır. Kolayda örnekleme yöntemi kullanılmış ve araştırma kesitsel olarak gerçekleştirilmiştir. Bu nedenle model, zaman içinde gerçekleşebilecek değişimleri açıklayamamaktadır. Gelecekteki araştırmalarda model farklı sektörlerde ve coğrafi bölgelerde test edilebilir; olasılıklı örnekleme veya boylamsal araştırma tasarımları kullanılabilir. Ayrıca, modele dijital dönüşüm yeteneği, inovasyon performansı, organizasyon kültürü, tedarik zinciri dayanıklılığı ve çevresel belirsizlik gibi ilave değişkenler de dâhil edilebilir.

ملخص منظم

أدى التحول الرقمي إلى تزايد أهمية التفاعل بين القدرات التنظيمية والبنية التحتية التكنولوجية والتنسيق بين المنظمات في تفسير أداء الشركات. تتيح تقنية البلوك تشين مشاركة المعلومات بشكل آمن وشفاف ولا مركزي وثابت، في حين تدعم الممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد التنسيق والتعاون وتبادل المعلومات بين الشركاء التجاريين. ومع ذلك، فقد تناولت الدراسات السابقة بشكل عام القدرات التنظيمية، واعتماد تقنية البلوك تشين، والعلاقات الاستراتيجية لسلسلة التوريد، وأداء الشركات كل على حدة. ويحد هذا النهج المجزأ من فهم كيفية ترجمة الكفاءات التنظيمية الداخلية إلى نتائج الأداء من خلال التقنيات الرقمية، وكيف تعزز ظروف سلسلة التوريد أو تضعف عملية الترجمة هذه.

تهدف هذه الدراسة إلى تطوير واختبار نموذج متكامل يفسر الآثار المباشرة وغير المباشرة للقدرات التنظيمية على أداء الشركة. وبشكل أكثر تحديدًا، تبحث الدراسة فيما إذا كانت القدرات التنظيمية تحسن أداء الشركات في مجالي الإنتاج والسوق بشكل مباشر؛ وما إذا كانت تسهل اعتماد تطبيقات تقنية البلوك تشين واستخدامها الفعال؛ وما إذا كانت تطبيقات تقنية البلوك تشين تعمل كوسيط في العلاقة بين القدرات التنظيمية وأداء الشركة؛ وما إذا كانت الممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد تلعب دورًا معتدلًا في العلاقات بين القدرات التنظيمية وتطبيقات تقنية البلوك تشين وأداء الشركة. من خلال معالجة كل من الوساطة والتخفيف في آن واحد، تسعى الدراسة إلى توضيح ليس فقط ما إذا كانت القدرات التنظيمية تؤثر على الأداء، بل أيضًا الآلية التي يحدث من خلالها هذا التأثير، وسياق سلسلة التوريد الذي تصبح فيه مكاسب الأداء المدعومة بتقنية البلوك تشين أقوى.

صُممت الدراسة لتكون دراسة كمية وسببية ومستعرضة. وشملت العينة شركات التصنيع والإنتاج العاملة في المنطقة الصناعية المنظمة بمدينة مرسين في تركيا. وأشار تحليل القوة الإحصائية المسبق باستخدام برنامج G*Power 3.1.9.7، بمستوى دلالة يبلغ 5٪، وقوة إحصائية تبلغ 99٪، وحجم تأثير متوسط، إلى أن الحد الأدنى المطلوب لحجم العينة هو 161 شركة. ونظرًا لقيود الوقت وصعوبة الوصول، تم جمع البيانات عبر أخذ العينات حسب الملاءمة، وأُدرجت 183 استجابة صالحة على مستوى الشركات في التحليلات.

تم تكييف أدوات القياس من مقاييس تم التحقق من صحتها مسبقًا. تم قياس تطبيقات تقنية البلوك تشين من خلال شفافية المعلومات وثبات البيانات والمعلومات؛ وتم قياس القدرات التنظيمية كمفهوم أحادي البعد مكون من عشرة بنود؛ وتم تقييم أداء الشركة من خلال الأداء الإنتاجي وأداء السوق؛ وتم تفعيل الممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد من خلال كفاءة الشراكة ونمو الشراكة.

تم تقييم نموذج القياس باستخدام معامل ألفا كرونباخ، والموثوقية المركبة، ومتوسط التباين المستخرج، ومعيار فورنيل-لاركر، ونسبة السمات المتباينة إلى السمات المتجانسة. كانت الموثوقية والصحة التوافقية مرضيتين: تراوحت معاملات ألفا كرونباخ بين 0.701 و0.854، وتراوحت الموثوقية المركبة بين 0.819 و0.883، وتراوح متوسط التباين المستخرج بين 0.531 و0.632. تم اختبار فرضيات العلاقات الهيكلية والوساطة والتأثير المعتدل باستخدام نمذجة المعادلات الهيكلية بأقل المربعات الجزئية في برنامج SmartPLS 4 مع تقنية البوتستراب. كما تم استخدام تحليل خريطة الأهمية والأداء لمقارنة الأهمية النسبية والأداء للقدرات التنظيمية، وتطبيقات تقنية البلوك تشين، والممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد في تفسير أداء الشركة وتطبيقات تقنية البلوك تشين.

تشير النتائج إلى أن القدرات التنظيمية تعد عاملاً محددًا رئيسيًّا لأداء الشركة وتطبيقات تقنية البلوك تشين. كان للقدرات التنظيمية تأثير مباشر إيجابي وذو دلالة إحصائية على أداء الشركة (β = 0.370، t = 6.232، p < 0.001)، كما أثرت بشكل إيجابي على تطبيقات تقنية البلوك تشين (β = 0.237، t = 3.565، p < 0.001). بدورها، كان لتطبيقات تقنية البلوك تشين تأثير إيجابي على أداء الشركة (β = 0.255، t = 3.740، p < 0.001).

كان التأثير غير المباشر للقدرات التنظيمية على أداء الشركة من خلال تطبيقات تقنية البلوك تشين إيجابياً وذو دلالة إحصائية (β = 0.061، t = 2.440، p = 0.015)، مما يؤكد الدور الوسيط لتطبيقات تقنية البلوك تشين. وعند النظر إلى المسارين المباشر وغير المباشر معاً، بلغ التأثير الإجمالي للقدرات التنظيمية على أداء الشركة β = 0.431 (t = 7.880، p < 0.001). تشير هذه النتائج إلى أن القدرات التنظيمية تعمل على تحسين الأداء ليس فقط من خلال تعزيز تعبئة الموارد الداخلية والتكيف والتنسيق، بل أيضًا من خلال تمكين الشركات من تبني واستخدام العمليات المدعومة بتقنية البلوك تشين بشكل أكثر فعالية.

كشف تحليل التوسط عن نمط انتقائي. فقد تنبأ التفاعل بين الممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد وتطبيقات تقنية البلوك تشين بأداء الشركة بشكل ذي دلالة إحصائية (β = .195، t = 2.858، p = .004). وأظهرت نتائج المنحدر البسيط أن تأثير تطبيقات تقنية البلوك تشين على أداء الشركة كان قويًّا وذو دلالة إحصائية عندما كانت ممارسات سلسلة التوريد الاستراتيجية عالية (β = 0.451، p < 0.001)، ولكنه كان ضعيفًا وغير ذي دلالة إحصائية عندما كانت هذه الممارسات منخفضة (β = 0.060، p = 0.573).

في المقابل، لم تؤد ممارسات سلسلة التوريد الاستراتيجية إلى تخفيف العلاقة المباشرة بين القدرات التنظيمية وأداء الشركة بشكل ذي دلالة إحصائية (β = −.062، p = .332) أو العلاقة بين القدرات التنظيمية وتطبيقات تقنية البلوك تشين (β = −.021، p = .720). وبالتالي، فإن ممارسات سلسلة التوريد الاستراتيجية لا تغير المساهمة الأساسية للقدرات التنظيمية؛ بل إنها تزيد من مدى ترجمة العمليات المدعومة بتقنية البلوك تشين إلى مكاسب في الأداء.

كما حدد تحليل خريطة الأهمية–الأداء القدرات التنظيمية باعتبارها البنية الأكثر أهمية لأداء الشركة، بقيمة أهمية تبلغ 0.431 ودرجة أداء تبلغ 51.999. أما بالنسبة لتطبيقات تقنية البلوك تشين، فقد كانت للممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد أهمية أكبر (0.309) مقارنة بالقدرات التنظيمية (0.237)، في حين حصلت القدرات التنظيمية على درجة الأداء الأعلى.

وتخلص الدراسة إلى أن القدرات التنظيمية تشكل الأساس الرئيسي لأداء الشركة، في حين تعمل تطبيقات تقنية البلوك تشين كآلية مهمة تولد من خلالها هذه القدرات فوائد إضافية في الأداء. وتُظهر النتائج أيضًا أن استثمارات البلوك تشين لا تنتج نتائج موحدة عبر الشركات. وتصبح مساهمتها في الإنتاج وأداء السوق أقوى بشكل كبير عندما تتمتع الشركات بشراكات استراتيجية فعالة في سلسلة التوريد تتميز بالتنسيق، وتبادل المعلومات، وكفاءة الشراكة، ونمو الشراكة.

تسهم الدراسة في الأدبيات من خلال دمج منظور القدرات الداخلية، وآلية التكنولوجيا الرقمية، وظروف سلسلة التوريد بين المنظمات في نموذج واحد تم اختباره تجريبياً. وعلى عكس المناهج التي تعامل هذه العوامل كمتغيرات تنبؤية مستقلة، يوضح النموذج كيف تدعم القدرات التنظيمية تطبيقات البلوك تشين، وكيف تنقل تطبيقات البلوك تشين جزءاً من تأثير القدرات إلى الأداء، وكيف تعزز الممارسات الاستراتيجية لسلسلة التوريد الارتباط النهائي بين البلوك تشين والأداء.

من منظور إداري، ينبغي على الشركات أولاً تطوير الكفاءات التنظيمية اللازمة لتعبئة الموارد، وتنسيق العمليات، والتعلم، والتكيف مع التغير التكنولوجي. ثم ينبغي تصميم البنية التحتية المدعومة بتقنية البلوك تشين لتلبية احتياجات تشغيلية محددة، مثل شفافية البيانات، وثبات السجلات، وإمكانية التتبع، وتبادل المعلومات الموثوق. وفي الوقت نفسه، ينبغي على المديرين تعزيز التعاون والتكامل على المدى الطويل مع الموردين وشركاء سلسلة التوريد الآخرين، لأن البنية التحتية التكنولوجية تحقق مكاسب أكبر في الأداء عندما تكون جزءًا لا يتجزأ من علاقات فعالة بين المنظمات.

ينبغي تفسير النتائج في ضوء قيود الدراسة. فقد اقتصرت العينة على شركات في منطقة صناعية منظمة واحدة، واستُخدمت طريقة العينات الملائمة، كما أن التصميم المقطعي لا يلتقط التغيرات التي تحدث بمرور الوقت. قد تختبر الأبحاث المستقبلية النموذج عبر قطاعات ومناطق مختلفة، وتستخدم تصميمات قائمة على الاحتمالات أو تصميمات طولية، وتدمج متغيرات إضافية مثل القدرة على التحول الرقمي، وأداء الابتكار، والثقافة التنظيمية، ومرونة سلسلة التوريد، وعدم اليقين البيئي.

Résumé structuré

La transformation numérique a rendu l’interaction entre les capacités organisationnelles, l’infrastructure technologique et la coordination interorganisationnelle de plus en plus importante pour expliquer la performance des entreprises. La technologie blockchain permet un partage d’informations sécurisé, transparent, décentralisé et immuable, tandis que les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement favorisent la coordination, la collaboration et l’échange d’informations entre partenaires commerciaux. Néanmoins, les études antérieures ont généralement examiné séparément les capacités organisationnelles, l’adoption de la blockchain, les relations stratégiques au sein de la chaîne d’approvisionnement et la performance des entreprises. Cette approche fragmentée limite la compréhension de la manière dont les compétences organisationnelles internes se traduisent en résultats de performance grâce aux technologies numériques, et de la façon dont les conditions de la chaîne d’approvisionnement renforcent ou affaiblissent ce processus de traduction.

L’objectif de cette étude est de développer et de tester un modèle intégré expliquant les effets directs et indirects des capacités organisationnelles sur la performance des entreprises. Plus précisément, l’étude examine si les capacités organisationnelles améliorent directement la production et la performance commerciale des entreprises ; si elles facilitent l’adoption et l’utilisation efficace des applications de la technologie blockchain ; si les applications de la technologie blockchain jouent un rôle de médiation dans la relation entre les capacités organisationnelles et la performance des entreprises ; et si les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement modèrent les relations entre les capacités organisationnelles, les applications de la technologie blockchain et la performance des entreprises. En abordant simultanément les effets de médiation et de modération, cette recherche vise à clarifier non seulement si les capacités organisationnelles influencent la performance, mais également le mécanisme par lequel cet effet se produit et le contexte de la chaîne d’approvisionnement dans lequel les gains de performance soutenus par la blockchain s’amplifient.

La recherche a été conçue comme une étude quantitative, causale et transversale. La population était constituée d’entreprises manufacturières et de production opérant dans la zone industrielle organisée de Mersin, en Turquie. Une analyse de puissance a priori réalisée à l’aide de G*Power 3.1.9.7, avec un niveau de signification de 5 %, une puissance statistique de 99 % et une taille d’effet moyenne, a indiqué une taille d’échantillon minimale requise de 161 entreprises. En raison de contraintes de temps et d’accès, les données ont été collectées par échantillonnage de commodité, et 183 réponses valides au niveau des entreprises ont été incluses dans les analyses.

Les instruments de mesure ont été adaptés à partir d’échelles préalablement validées. Les applications de la technologie blockchain ont été évaluées en fonction de la transparence de l’information et de l’immuabilité des données et des informations ; les capacités organisationnelles ont été mesurées à l’aide d’un concept unidimensionnel comportant dix items ; la performance des entreprises a été évaluée en fonction de la production et des performances sur le marché ; et les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement ont été opérationnalisées par l’efficacité des partenariats et la croissance des partenariats.

Le modèle de mesure a été évalué à l’aide du coefficient alpha de Cronbach, de la fiabilité composite, de la variance moyenne extraite, du critère de Fornell-Larcker et du rapport hétérotrait/monotrait. La fiabilité et la validité convergente se sont révélées satisfaisantes : les coefficients alpha de Cronbach variaient entre 0,701 et 0,854, la fiabilité composite entre 0,819 et 0,883, et la variance moyenne extraite entre 0,531 et 0,632. Les hypothèses relatives aux relations structurelles, à la médiation et à la modération ont été testées à l’aide d’une modélisation par équations structurelles par moindres carrés partiels dans SmartPLS 4 avec bootstrapping. Une analyse de carte d’importance-performance a également été utilisée pour comparer l’importance relative et la performance des capacités organisationnelles, des applications de la technologie blockchain et des pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement dans l’explication de la performance de l’entreprise et des applications de la technologie blockchain.

Les résultats indiquent que les capacités organisationnelles constituent un déterminant central de la performance de l’entreprise et des applications de la technologie blockchain. Les capacités organisationnelles ont eu un effet direct positif et statistiquement significatif sur la performance de l’entreprise (β = 0,370, t = 6,232, p < 0,001) et ont également influencé positivement les applications de la technologie blockchain (β = 0,237, t = 3,565, p < 0,001). À leur tour, les applications de la technologie blockchain ont eu un effet positif sur la performance de l’entreprise (β = 0,255, t = 3,740, p < 0,001).

L’effet indirect des capacités organisationnelles sur la performance de l’entreprise par l’intermédiaire des applications de la technologie blockchain s’est avéré positif et significatif (β = 0,061, t = 2,440, p = 0,015), confirmant ainsi le rôle de médiation des applications de la technologie blockchain. Lorsque les chemins directs et indirects ont été pris en compte conjointement, l’effet total des capacités organisationnelles sur la performance de l’entreprise s’est élevé à β = 0,431 (t = 7,880, p < 0,001). Ces résultats indiquent que les capacités organisationnelles améliorent la performance non seulement en renforçant la mobilisation, l’adaptation et la coordination des ressources internes, mais aussi en permettant aux entreprises d’adopter et d’utiliser plus efficacement les processus s’appuyant sur la blockchain.

L’analyse de modération a révélé un schéma sélectif. L’interaction entre les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement et les applications de la technologie blockchain prédisait de manière significative la performance de l’entreprise (β = 0,195, t = 2,858, p = 0,004). Les résultats de l’analyse de pente simple ont montré que l’effet des applications de la technologie blockchain sur la performance de l’entreprise était fort et significatif lorsque les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement étaient élevées (β = 0,451, p < 0,001), mais faible et statistiquement non significatif lorsque ces pratiques étaient faibles (β = 0,060, p = 0,573).

En revanche, les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement n’ont pas modéré de manière significative la relation directe entre les capacités organisationnelles et la performance de l’entreprise (β = −0,062, p = 0,332) ni la relation entre les capacités organisationnelles et les applications de la technologie blockchain (β = −0,021, p = 0,720). Ainsi, les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement ne modifient pas la contribution fondamentale des capacités organisationnelles ; elles augmentent plutôt la mesure dans laquelle les processus basés sur la blockchain se traduisent par des gains de performance.

L’analyse de la carte importance-performance a en outre identifié les capacités organisationnelles comme la variable la plus importante pour la performance de l’entreprise, avec une valeur d’importance de 0,431 et un score de performance de 51,999. Concernant les applications de la technologie blockchain, les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement présentaient une importance plus élevée (0,309) que les capacités organisationnelles (0,237), tandis que ces dernières affichaient le score de performance le plus élevé.

L’étude conclut que les capacités organisationnelles constituent le fondement principal de la performance de l’entreprise, tandis que les applications de la technologie blockchain servent de mécanisme significatif par lequel ces capacités génèrent des avantages supplémentaires en termes de performance. Les résultats démontrent également que les investissements dans la blockchain ne produisent pas des résultats uniformes d’une entreprise à l’autre. Leur contribution à la production et à la performance sur le marché devient nettement plus forte lorsque les entreprises disposent de partenariats stratégiques efficaces au sein de la chaîne d’approvisionnement, caractérisés par la coordination, le partage d’informations, l’efficacité du partenariat et la croissance de celui-ci.

Cette étude apporte une contribution à la littérature en intégrant une perspective de capacités internes, un mécanisme de technologie numérique et une condition interorganisationnelle de la chaîne d’approvisionnement au sein d’un modèle unique testé empiriquement. Contrairement aux approches qui traitent ces facteurs comme des prédicteurs indépendants, le modèle montre comment les capacités organisationnelles soutiennent les applications de la blockchain, comment ces applications transmettent une partie de l’effet des capacités à la performance, et comment les pratiques stratégiques de la chaîne d’approvisionnement renforcent le lien final entre la blockchain et la performance.

D’un point de vue managérial, les entreprises devraient d’abord développer les compétences organisationnelles nécessaires pour mobiliser les ressources, coordonner les processus, apprendre et s’adapter aux évolutions technologiques. L’infrastructure soutenue par la blockchain devrait ensuite être conçue pour répondre à des besoins opérationnels spécifiques, tels que la transparence des données, l’immuabilité des enregistrements, la traçabilité et l’échange d’informations fiables. Parallèlement, les dirigeants devraient renforcer la collaboration et l’intégration à long terme avec les fournisseurs et les autres partenaires de la chaîne d’approvisionnement, car l’infrastructure technologique génère des gains de performance plus importants lorsqu’elle s’inscrit dans des relations interorganisationnelles efficaces.

Ces résultats doivent être interprétés à la lumière des limites de l’étude. L’échantillon était limité aux entreprises d’une seule zone industrielle organisée, un échantillonnage par commodité a été utilisé, et la conception transversale ne permet pas de saisir les évolutions dans le temps. De futures recherches pourraient tester le modèle dans différents secteurs et régions, recourir à des plans d’étude probabilistes ou longitudinaux, et intégrer des variables supplémentaires telles que la capacité de transformation numérique, la performance en matière d’innovation, la culture organisationnelle, la résilience de la chaîne d’approvisionnement et l’incertitude environnementale.

Resumen estructurado

La transformación digital ha hecho que la interacción entre las capacidades organizativas, la infraestructura tecnológica y la coordinación interorganizacional cobre cada vez más importancia a la hora de explicar el rendimiento de las empresas. La tecnología blockchain permite un intercambio de información seguro, transparente, descentralizado e inmutable, mientras que las prácticas estratégicas de la cadena de suministro favorecen la coordinación, la colaboración y el intercambio de información entre socios comerciales. No obstante, los estudios anteriores han examinado, por lo general, las capacidades organizativas, la adopción de la tecnología blockchain, las relaciones estratégicas de la cadena de suministro y el rendimiento de las empresas de forma separada. Este enfoque fragmentado limita la comprensión de cómo las competencias organizativas internas se traducen en resultados de rendimiento a través de las tecnologías digitales y cómo las condiciones de la cadena de suministro refuerzan o debilitan este proceso de traducción.

El objetivo de este estudio es desarrollar y poner a prueba un modelo integrado que explique los efectos directos e indirectos de las capacidades organizativas sobre el rendimiento empresarial. Más concretamente, el estudio investiga si las capacidades organizativas mejoran directamente el rendimiento de las empresas en materia de producción y mercado; si facilitan la adopción y el uso eficaz de las aplicaciones de la tecnología blockchain; si las aplicaciones de la tecnología blockchain median en la relación entre las capacidades organizativas y el rendimiento empresarial; y si las prácticas estratégicas de la cadena de suministro moderan las relaciones entre las capacidades organizativas, las aplicaciones de la tecnología blockchain y el rendimiento empresarial. Al abordar simultáneamente la mediación y la moderación, la investigación pretende aclarar no solo si las capacidades organizativas afectan al rendimiento, sino también el mecanismo a través del cual se produce este efecto y el contexto de la cadena de suministro en el que las mejoras de rendimiento respaldadas por la cadena de bloques se hacen más evidentes.

La investigación se diseñó como un estudio cuantitativo, causal y transversal. La población estaba compuesta por empresas manufactureras y de producción que operan en la Zona Industrial Organizada de Mersin, en Turquía. Un análisis de potencia a priori realizado con G*Power 3.1.9.7, con un nivel de significación del 5 %, una potencia estadística del 99 % y un tamaño del efecto medio, indicó que el tamaño mínimo de muestra necesario era de 161 empresas. Debido a limitaciones de tiempo y de acceso, los datos se recopilaron mediante un muestreo por conveniencia, y se incluyeron en los análisis 183 respuestas válidas a nivel de empresa.

Los instrumentos de medición se adaptaron a partir de escalas previamente validadas. Las aplicaciones de la tecnología blockchain se midieron en función de la transparencia de la información y la inmutabilidad de los datos y la información; las capacidades organizativas se midieron como un constructo unidimensional de diez ítems; el rendimiento de las empresas se evaluó en función del rendimiento en la producción y en el mercado; y las prácticas estratégicas de la cadena de suministro se operacionalizaron mediante la eficiencia de las colaboraciones y el crecimiento de las mismas.

El modelo de medición se evaluó utilizando el alfa de Cronbach, la fiabilidad compuesta, la varianza media extraída, el criterio de Fornell-Larcker y la relación heterotrait-monotrait. La fiabilidad y la validez convergente fueron satisfactorias: los coeficientes alfa de Cronbach oscilaron entre 0,701 y 0,854; la fiabilidad compuesta, entre 0,819 y 0,883; y la varianza media extraída, entre 0,531 y 0,632. Las hipótesis sobre relaciones estructurales, mediación y moderación se comprobaron mediante el modelo de ecuaciones estructurales de mínimos cuadrados parciales en SmartPLS 4 con bootstrapping. También se utilizó el análisis de mapas de importancia-rendimiento para comparar la importancia relativa y el rendimiento de las capacidades organizativas, las aplicaciones de la tecnología blockchain y las prácticas estratégicas de la cadena de suministro a la hora de explicar el rendimiento de la empresa y las aplicaciones de la tecnología blockchain.

Los resultados indican que las capacidades organizativas son un determinante fundamental del rendimiento de la empresa y de las aplicaciones de la tecnología blockchain. Las capacidades organizativas tuvieron un efecto directo positivo y estadísticamente significativo sobre el rendimiento de la empresa (β = 0,370; t = 6,232; p < 0,001) y también influyeron positivamente en las aplicaciones de la tecnología blockchain (β = 0,237; t = 3,565; p < 0,001). A su vez, las aplicaciones de la tecnología blockchain tuvieron un efecto positivo sobre el rendimiento empresarial (β = 0,255; t = 3,740; p < 0,001).

El efecto indirecto de las capacidades organizativas sobre el rendimiento de la empresa a través de las aplicaciones de la tecnología blockchain fue positivo y significativo (β = 0,061; t = 2,440; p = 0,015), lo que confirma el papel mediador de las aplicaciones de la tecnología blockchain. Al considerar conjuntamente las vías directas e indirectas, el efecto total de las capacidades organizativas sobre el rendimiento de la empresa fue de β = 0,431 (t = 7,880; p < 0,001). Estos resultados indican que las capacidades organizativas mejoran el rendimiento no solo al reforzar la movilización, la adaptación y la coordinación de los recursos internos, sino también al permitir a las empresas adoptar y utilizar de forma más eficaz los procesos basados en la cadena de bloques.

El análisis de moderación reveló un patrón selectivo. La interacción entre las prácticas estratégicas de la cadena de suministro y las aplicaciones de la tecnología de cadena de bloques predijo de forma significativa el rendimiento de la empresa (β = 0,195; t = 2,858; p = 0,004). Los resultados de la pendiente simple mostraron que el efecto de las aplicaciones de la tecnología blockchain sobre el rendimiento de la empresa era fuerte y significativo cuando las prácticas estratégicas de la cadena de suministro eran elevadas (β = 0,451; p < 0,001), pero débil y estadísticamente no significativo cuando dichas prácticas eran bajas (β = 0,060; p = 0,573).

Por el contrario, las prácticas estratégicas de la cadena de suministro no moderaron de forma significativa la relación directa entre las capacidades organizativas y el rendimiento de la empresa (β = −0,062, p = 0,332) ni la relación entre las capacidades organizativas y las aplicaciones de la tecnología blockchain (β = −0,021, p = 0,720). Por lo tanto, las prácticas estratégicas de la cadena de suministro no alteran la contribución básica de las capacidades organizativas; más bien, aumentan el grado en que los procesos basados en blockchain se traducen en mejoras del rendimiento.

El análisis del mapa de importancia-rendimiento identificó además las capacidades organizativas como el constructo más importante para el rendimiento de la empresa, con un valor de importancia de 0,431 y una puntuación de rendimiento de 51,999. En cuanto a las aplicaciones de la tecnología blockchain, las prácticas estratégicas de la cadena de suministro tuvieron mayor importancia (0,309) que las capacidades organizativas (0,237), mientras que estas últimas obtuvieron la puntuación de rendimiento más alta.

El estudio concluye que las capacidades organizativas constituyen la base principal del rendimiento empresarial, mientras que las aplicaciones de la tecnología blockchain actúan como un mecanismo significativo a través del cual estas capacidades generan beneficios adicionales de rendimiento. Los resultados también demuestran que las inversiones en blockchain no producen resultados uniformes entre las empresas. Su contribución al rendimiento en materia de producción y de mercado se refuerza sustancialmente cuando las empresas cuentan con alianzas estratégicas eficaces en la cadena de suministro, caracterizadas por la coordinación, el intercambio de información, la eficiencia de la alianza y el crecimiento de la misma.

El estudio contribuye a la literatura al integrar una perspectiva de capacidades internas, un mecanismo de tecnología digital y una condición interorganizacional de la cadena de suministro en un único modelo contrastado empíricamente. A diferencia de los enfoques que tratan estos factores como predictores independientes, el modelo muestra cómo las capacidades organizativas respaldan las aplicaciones de blockchain, cómo estas aplicaciones transmiten parte del efecto de las capacidades al rendimiento y cómo las prácticas estratégicas de la cadena de suministro refuerzan el vínculo final entre blockchain y rendimiento.

Desde una perspectiva de gestión, las empresas deberían desarrollar en primer lugar las competencias organizativas necesarias para movilizar recursos, coordinar procesos, aprender y adaptarse al cambio tecnológico. A continuación, debería diseñarse una infraestructura respaldada por la cadena de bloques para satisfacer necesidades operativas específicas, como la transparencia de los datos, la inmutabilidad de los registros, la trazabilidad y el intercambio fiable de información. Al mismo tiempo, los directivos deberían reforzar la colaboración y la integración a largo plazo con los proveedores y otros socios de la cadena de suministro, ya que la infraestructura tecnológica genera mayores mejoras en el rendimiento cuando se integra en relaciones interorganizacionales eficaces.

Los resultados deben interpretarse teniendo en cuenta las limitaciones del estudio. La muestra se limitó a empresas de una única zona industrial organizada, se utilizó un muestreo por conveniencia y el diseño transversal no capta los cambios a lo largo del tiempo. Las investigaciones futuras podrían poner a prueba el modelo en diferentes sectores y regiones, emplear diseños basados en la probabilidad o longitudinales, e incorporar variables adicionales como la capacidad de transformación digital, el rendimiento en materia de innovación, la cultura organizativa, la resiliencia de la cadena de suministro y la incertidumbre medioambiental.

结构化摘要

随着数字化转型的推进，组织能力、技术基础设施以及组织间协调之间的相互作用，在解释企业绩效方面变得日益重要。区块链技术能够实现安全、透明、去中心化且不可篡改的信息共享，而战略性供应链实践则支持业务伙伴之间的协调、协作与信息交换。然而，以往的研究通常分别考察组织能力、区块链应用、战略性供应链关系以及企业绩效。这种分散的研究方法限制了我们对以下问题的理解：内部组织能力如何通过数字技术转化为绩效结果，以及供应链状况如何强化或削弱这一转化过程。

本研究旨在构建并检验一个综合模型，以阐明组织能力对企业绩效的直接和间接影响。更具体地说，本研究探讨：组织能力是否直接提升企业的生产和市场绩效；是否促进区块链技术应用的采用和有效利用；区块链技术应用是否在组织能力与企业绩效之间起到中介作用；以及战略性供应链实践是否调节组织能力、区块链技术应用与企业绩效之间的关系。通过同时探讨中介作用和调节作用，本研究不仅旨在阐明组织能力是否影响绩效，还旨在阐明这种影响发生的机制，以及在何种供应链背景下，基于区块链的绩效提升效果更为显著。

本研究采用定量、因果和横断面研究设计。研究对象为在土耳其梅尔辛组织工业区运营的制造和生产企业。使用G*Power 3.1.9.7软件进行的先验功效分析（显著性水平为5%，统计功效为99%，效应量为中等）表明，最低所需样本量为161家企业。受时间和访问限制的制约，数据通过便利抽样收集，分析中纳入了183份有效的企业层面问卷。

测量工具改编自先前经过验证的量表。区块链技术应用通过信息透明度和数据及信息不可篡改性进行衡量；组织能力作为一维、十项构念进行测量；企业绩效通过生产绩效和市场绩效进行评估；战略供应链实践则通过合作伙伴关系效率和合作伙伴关系增长进行 operationalized。

通过克朗巴赫α系数、复合信度、平均方差提取量、福内尔-拉尔克准则以及异质性-单质性比率对测量模型进行了评估。信度和收敛效度均令人满意：克朗巴赫α系数范围为0.701至0.854，复合信度范围为0.819至0.883，平均方差提取量范围为0.531至0.632。通过在SmartPLS 4中采用带自举法的偏最小二乘结构方程模型，对结构关系、中介效应和调节效应假设进行了检验。此外，还运用重要性-绩效图分析，比较了组织能力、区块链技术应用及战略供应链实践在解释企业绩效和区块链技术应用方面的相对重要性和绩效表现。

研究结果表明，组织能力是企业绩效和区块链技术应用的核心决定因素。组织能力对企业绩效具有正向且统计上显著的直接影响（β = 0.370，t = 6.232，p < 0.001），同时也对区块链技术应用产生积极影响（β = 0.237，t = 3.565，p < 0.001）。反过来，区块链技术的应用对企业绩效产生了积极影响（β = 0.255，t = 3.740，p < 0.001）。

组织能力通过区块链技术应用对企业绩效产生的间接效应为正且显著（β = 0.061，t = 2.440，p = 0.015），这证实了区块链技术应用的中介作用。综合考虑直接路径和间接路径后，组织能力对企业绩效的总效应为 β = 0.431（t = 7.880，p < 0.001）。这些结果表明，组织能力不仅通过加强内部资源调动、适应和协调来提升绩效，还通过使企业能够更有效地采用和运用基于区块链的流程来提升绩效。

调节分析揭示了一种选择性模式。战略供应链实践与区块链技术应用之间的交互作用显著预测了企业绩效（β = .195，t = 2.858，p = .004）。简单斜率分析结果表明，当战略供应链实践水平较高时，区块链技术应用对企业绩效的影响强烈且显著（β = 0.451，p < 0.001）；而当这些实践水平较低时，其影响则较弱且在统计上不显著（β = 0.060，p = 0.573）。

相比之下，战略性供应链实践并未显著调节组织能力与企业绩效之间的直接关系（β = −0.062，p = 0.332），也未调节组织能力与区块链技术应用之间的关系（β = −0.021，p = 0.720）。因此，战略性供应链实践并未改变组织能力的基本贡献；相反，它们增强了基于区块链的流程转化为绩效提升的程度。

重要性-绩效图分析进一步指出，组织能力是影响企业绩效最重要的构念，其重要性值为0.431，绩效得分为51.999。就区块链技术应用而言，战略供应链实践的重要性（0.309）高于组织能力（0.237），而组织能力的绩效得分更高。

该研究得出结论：组织能力构成了企业绩效的主要基础，而区块链技术应用则是这些能力产生额外绩效效益的重要机制。研究结果还表明，区块链投资在不同企业中产生的结果并不一致。当企业拥有以协调、信息共享、合作伙伴关系效率和合作伙伴关系增长为特征的有效战略供应链合作伙伴关系时，区块链技术对生产和市场绩效的贡献将显著增强。

本研究通过将内部能力视角、数字技术机制以及组织间供应链条件整合到一个经实证检验的模型中，为相关文献做出了贡献。与将这些因素视为独立预测变量的研究方法不同，该模型阐明了组织能力如何支持区块链应用、区块链应用如何将部分能力效应传递至绩效，以及战略供应链实践如何强化区块链与绩效之间的最终联系。

从管理角度来看，企业应首先培养必要的组织能力，以调动资源、协调流程、学习并适应技术变革。随后，应设计基于区块链的基础设施，以满足数据透明度、记录不可篡改性、可追溯性以及可靠的信息交换等具体运营需求。与此同时，管理者应加强与供应商及其他供应链合作伙伴的长期协作与整合，因为当技术基础设施嵌入有效的组织间关系中时，能带来更大的绩效提升。

在解读研究结果时，应考虑到本研究的局限性。样本仅限于单一规划工业园区内的企业，采用的是便利抽样法，且横断面设计无法捕捉随时间的变化。未来研究可尝试在不同行业和地区验证该模型，采用基于概率的或纵向研究设计，并纳入数字转型能力、创新绩效、组织文化、供应链韧性及环境不确定性等额外变量。

Структурированное резюме

В условиях цифровой трансформации взаимосвязь между организационными возможностями, технологической инфраструктурой и межорганизационной координацией приобретает всё большее значение для объяснения результатов деятельности компаний. Технология блокчейн обеспечивает безопасный, прозрачный, децентрализованный и неизменяемый обмен информацией, в то время как стратегические практики управления цепочкой поставок способствуют координации, сотрудничеству и обмену информацией между деловыми партнерами. Тем не менее, в предыдущих исследованиях организационные способности, внедрение блокчейна, стратегические отношения в цепочке поставок и результативность компаний, как правило, рассматривались отдельно. Такой фрагментированный подход ограничивает понимание того, как внутренние организационные компетенции преобразуются в результаты деятельности с помощью цифровых технологий и как условия цепочки поставок усиливают или ослабляют этот процесс преобразования.

Цель данного исследования заключается в разработке и проверке интегрированной модели, объясняющей прямые и косвенные эффекты организационных способностей на результативность компании. В частности, в исследовании изучается, улучшают ли организационные способности производственные и рыночные показатели компаний напрямую; способствуют ли они внедрению и эффективному использованию приложений технологии блокчейн; выступают ли приложения технологии блокчейн посредниками в отношениях между организационными способностями и результативностью компании; а также оказывают ли стратегические практики управления цепочкой поставок модераторское влияние на взаимосвязи между организационными способностями, приложениями технологии блокчейн и результативностью компании. Одновременно рассматривая посредничество и модулирующее влияние, исследование направлено на выяснение не только того, влияют ли организационные способности на результативность, но и механизма, посредством которого происходит это влияние, а также контекста цепочки поставок, в котором повышение результативности за счет блокчейна становится более выраженным.

Исследование было спланировано как количественное, причинно-следственное и поперечное. Выборочная совокупность включала производственные предприятия, работающие в организованной промышленной зоне Мерсин в Турции. Априорный анализ статистической мощности с использованием программы G*Power 3.1.9.7, с уровнем значимости 5 %, статистической мощностью 99 % и средним размером эффекта, показал, что минимальный необходимый размер выборки составляет 161 предприятие. В связи с ограничениями по времени и доступу данные собирались методом удобной выборки, и в анализ было включено 183 достоверных ответа на уровне предприятий.

Инструменты измерения были адаптированы из ранее валидированных шкал. Применение технологий блокчейн оценивалось по прозрачности информации и неизменяемости данных и информации; организационные способности измерялись как одномерная конструкция, состоящая из десяти пунктов; эффективность деятельности предприятий оценивалась по производственным показателям и рыночным результатам; а стратегические практики управления цепочкой поставок операционализировались с помощью показателей эффективности партнерства и роста партнерских отношений.

Модель измерения оценивалась с использованием коэффициента альфа Кронбаха, совокупной надёжности, средней извлечённой дисперсии, критерия Форнелла–Ларкера и соотношения гетеротрайт–монотрайт. Надёжность и конвергентная валидность оказались удовлетворительными: коэффициенты альфа Кронбаха варьировались от 0,701 до 0,854, совокупная надёжность — от 0,819 до 0,883, а средняя извлечённая дисперсия — от 0,531 до 0,632. Гипотезы о структурных взаимосвязях, медиации и модерации проверялись с помощью метода структурного моделирования уравнений с использованием метода частичных наименьших квадратов в программе SmartPLS 4 с применением бутстреп-метода. Кроме того, был использован анализ «карта важности–результативности» для сравнения относительной важности и результативности организационных способностей, применения технологий блокчейна и стратегических практик управления цепочкой поставок в объяснении результативности компании и применения технологий блокчейна.

Результаты показывают, что организационные способности являются центральным определяющим фактором результативности компании и применения технологий блокчейна. Организационные способности оказывали положительное и статистически значимое прямое влияние на результативность компании (β = 0,370; t = 6,232; p < 0,001), а также положительно влияли на применение технологий блокчейна (β = 0,237; t = 3,565; p < 0,001). В свою очередь, применение технологии блокчейн оказало положительное влияние на результативность компании (β = 0,255; t = 3,740; p < 0,001).

Косвенное влияние организационных способностей на результативность компании через применение технологий блокчейна было положительным и значимым (β = 0,061, t = 2,440, p = 0,015), что подтверждает посредническую роль применения технологий блокчейна. При совместном рассмотрении прямых и косвенных путей общее влияние организационных способностей на результативность компании составило β = 0,431 (t = 7,880, p < 0,001). Эти результаты указывают на то, что организационные способности улучшают результативность не только за счет укрепления мобилизации, адаптации и координации внутренних ресурсов, но и за счет того, что позволяют компаниям более эффективно внедрять и использовать процессы, основанные на технологии блокчейн.

Анализ модерирующего влияния выявил избирательную закономерность. Взаимодействие между стратегическими практиками управления цепочкой поставок и применением технологии блокчейн значимо предсказывало результативность компании (β = 0,195, t = 2,858, p = 0,004). Результаты анализа с простым коэффициентом наклона показали, что влияние применения технологии блокчейн на эффективность деятельности компании было сильным и значимым при высоком уровне стратегических практик управления цепочкой поставок (β = 0,451, p < 0,001), но слабым и статистически незначимым при низком уровне этих практик (β = 0,060, p = 0,573).

Напротив, стратегические практики управления цепочкой поставок не оказывали значимого смягчающего влияния ни на прямую связь между организационными способностями и результативностью компании (β = −0,062, p = 0,332), ни на связь между организационными способностями и применением технологии блокчейн (β = −0,021, p = 0,720). Таким образом, стратегические практики управления цепочкой поставок не изменяют основной вклад организационных способностей; скорее, они увеличивают степень, в которой процессы, основанные на технологии блокчейн, приводят к повышению результативности.

Анализ «карты важности–результативности» дополнительно определил организационные способности как наиболее важный конструкт для результативности компании, с показателем важности 0,431 и показателем результативности 51,999. В отношении применения технологий блокчейн стратегические практики управления цепочкой поставок имели большую важность (0,309), чем организационные способности (0,237), тогда как организационные способности имели более высокий показатель результативности.

В исследовании сделан вывод, что организационные способности составляют основную основу эффективности компании, в то время как применение технологии блокчейн служит важным механизмом, с помощью которого эти способности приносят дополнительные преимущества в плане эффективности. Результаты также демонстрируют, что инвестиции в блокчейн не приносят одинаковых результатов для всех компаний. Их вклад в производственные показатели и рыночную эффективность становится существенно более значимым, когда компании имеют эффективные стратегические партнерства в цепочке поставок, характеризующиеся координацией, обменом информацией, эффективностью партнерства и его ростом.

Данное исследование вносит вклад в научную литературу, объединяя перспективу внутренних компетенций, механизм цифровых технологий и межорганизационные условия цепочки поставок в единую эмпирически проверенную модель. В отличие от подходов, рассматривающих эти факторы как независимые предикторы, модель показывает, как организационные компетенции поддерживают применение блокчейна, как применение блокчейна передает часть эффекта компетенций на результативность и как стратегические практики в цепочке поставок укрепляют конечную связь между блокчейном и результативностью.

С управленческой точки зрения компаниям следует в первую очередь развивать организационные компетенции, необходимые для мобилизации ресурсов, координации процессов, обучения и адаптации к технологическим изменениям. Затем следует разработать инфраструктуру, поддерживаемую блокчейном, для удовлетворения конкретных операционных потребностей, таких как прозрачность данных, неизменяемость записей, отслеживаемость и надежный обмен информацией. В то же время руководители должны укреплять долгосрочное сотрудничество и интеграцию с поставщиками и другими партнерами по цепочке поставок, поскольку технологическая инфраструктура обеспечивает более значительный рост эффективности, когда она встроена в эффективные межорганизационные отношения.

Полученные результаты следует интерпретировать с учетом ограничений исследования. Выборка ограничивалась компаниями, расположенными в одной организованной промышленной зоне, использовалась удобная выборка, а перекрестный дизайн исследования не позволяет отразить изменения во времени. В будущих исследованиях можно проверить модель в различных секторах и регионах, использовать вероятностные или продольные дизайны, а также включить дополнительные переменные, такие как способность к цифровой трансформации, инновационная эффективность, организационная культура, устойчивость цепочки поставок и экологическая неопределенность.

संरचित सारांश

डिजिटल परिवर्तन ने फर्म के प्रदर्शन की व्याख्या करने के लिए संगठनात्मक क्षमताओं, तकनीकी बुनियादी ढांचे और अंतर-संगठनात्मक समन्वय के बीच के अंतर्संबंध को लगातार महत्वपूर्ण बना दिया है।

ब्लॉकचेन तकनीक सुरक्षित, पारदर्शी, विकेंद्रीकृत और अपरिवर्तनीय सूचना साझाकरण को सक्षम बनाती है, जबकि रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाएँ व्यापारिक भागीदारों के बीच समन्वय, सहयोग और सूचना आदान-प्रदान का समर्थन करती हैं। फिर भी, पिछले अध्ययनों ने आम तौर पर संगठनात्मक क्षमताओं, ब्लॉकचेन अपनाने, रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला संबंधों और फर्म प्रदर्शन का अलग-अलग अध्ययन किया है। यह खंडित दृष्टिकोण यह समझने को सीमित करता है कि आंतरिक संगठनात्मक क्षमताएँ डिजिटल प्रौद्योगिकियों के माध्यम से प्रदर्शन परिणामों में कैसे परिवर्तित होती हैं और आपूर्ति श्रृंखला की स्थितियाँ इस रूपांतरण प्रक्रिया को कैसे मजबूत या कमजोर करती हैं।

इस अध्ययन का उद्देश्य एक एकीकृत मॉडल विकसित करना और उसका परीक्षण करना है जो फर्म के प्रदर्शन पर संगठनात्मक क्षमताओं के प्रत्यक्ष और अप्रत्यक्ष प्रभावों की व्याख्या करता है। अधिक विशेष रूप से, यह अध्ययन इस बात की जांच करता है कि क्या संगठनात्मक क्षमताएं फर्मों के उत्पादन और बाजार प्रदर्शन में प्रत्यक्ष रूप से सुधार करती हैं; क्या वे ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों को अपनाने और उनके प्रभावी उपयोग को सुगम बनाती हैं; क्या ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोग संगठनात्मक क्षमताओं और फर्म के प्रदर्शन के बीच के संबंध में मध्यस्थता करते हैं; और क्या रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला की प्रथाएं संगठनात्मक क्षमताएं, ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोग और फर्म के प्रदर्शन के बीच के संबंधों को नियंत्रित करती हैं।

मध्यस्थता और मध्यस्थता को एक साथ संबोधित करके, यह शोध न केवल यह स्पष्ट करने का प्रयास करता है कि संगठनात्मक क्षमताएं प्रदर्शन को प्रभावित करती हैं या नहीं, बल्कि उस तंत्र को भी स्पष्ट करता है जिसके माध्यम से यह प्रभाव होता है और उस आपूर्ति श्रृंखला के संदर्भ को भी जिसमें ब्लॉकचेन-समर्थित प्रदर्शन लाभ मजबूत होते हैं।

यह शोध एक मात्रात्मक, कारणिक और क्रॉस-सेक्शनल अध्ययन के रूप में तैयार किया गया था। जनसंख्या में तुर्की के मर्सिन संगठित औद्योगिक क्षेत्र में काम करने वाली विनिर्माण और उत्पादन फर्में शामिल थीं।

G*Power 3.1.9.7 का उपयोग करके एक ए प्रिओरी पावर विश्लेषण, जिसमें 5% महत्व स्तर, 99% सांख्यिकीय शक्ति और एक मध्यम प्रभाव आकार था, ने 161 फर्मों की न्यूनतम आवश्यक नमूना आकार का संकेत दिया। समय और पहुंच की बाधाओं के कारण, डेटा सुविधा नमूनाकरण (convenience sampling) के माध्यम से एकत्र किया गया, और 183 मान्य फर्म-स्तरीय प्रतिक्रियाओं को विश्लेषण में शामिल किया गया।

मापन उपकरणों को पहले से मान्य पैमानों से अनुकूलित किया गया था। ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों को सूचना पारदर्शिता और डेटा तथा सूचना अपरिवर्तनीयता द्वारा मापा गया; संगठनात्मक क्षमताओं को एक-आयामी, दस-आइटम वाले संरचना के रूप में मापा गया; फर्म के प्रदर्शन का मूल्यांकन उत्पादन और बाजार प्रदर्शन द्वारा किया गया; और रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाओं को साझेदारी दक्षता और साझेदारी वृद्धि द्वारा परिचालनात्मक बनाया गया।

मापन मॉडल का मूल्यांकन क्रोनबैक अल्फा, समग्र विश्वसनीयता, औसत वैरेंस निकाला गया, फोर्नल-लार्कर मानदंड, और हेटरोट्रेट-मोनोट्रेट अनुपात का उपयोग करके किया गया। विश्वसनीयता और अभिसारी वैधता संतोषजनक थी: क्रोनबैक अल्फा गुणांक .701 से .854 तक थे, समग्र विश्वसनीयता .819 से .883 तक थी, और औसत वैरेंस निकाला गया .531 से .632 तक था। संरचनात्मक संबंध, मध्यस्थता, और संयम परिकल्पनाओं का परीक्षण SmartPLS 4 में बूटस्ट्रैपिंग के साथ आंशिक न्यूनतम वर्ग संरचनात्मक समीकरण मॉडलिंग का उपयोग करके किया गया। फर्म के प्रदर्शन और ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों की व्याख्या में संगठनात्मक क्षमताओं, ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों, और रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाओं की सापेक्ष महत्वता और प्रदर्शन की तुलना करने के लिए महत्व-प्रदर्शन मानचित्र विश्लेषण का भी उपयोग किया गया।

निष्कर्ष बताते हैं कि संगठनात्मक क्षमताएं फर्म के प्रदर्शन और ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों का एक केंद्रीय निर्धारक हैं। संगठनात्मक क्षमताओं का फर्म के प्रदर्शन पर सकारात्मक और सांख्यिकीय रूप से महत्वपूर्ण प्रत्यक्ष प्रभाव पड़ा (β = .370, t = 6.232, p < .001) और इसने ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों को भी सकारात्मक रूप से प्रभावित किया (β = .237, t = 3.565, p < .001)। इसके परिणामस्वरूप, ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों का फर्म के प्रदर्शन पर सकारात्मक प्रभाव पड़ा (β = .255, t = 3.740, p < .001)।

ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों के माध्यम से फर्म के प्रदर्शन पर संगठनात्मक क्षमताओं का अप्रत्यक्ष प्रभाव सकारात्मक और महत्वपूर्ण था (β = .061, t = 2.440, p = .015), जिससे ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों की मध्यस्थ भूमिका की पुष्टि होती है। जब प्रत्यक्ष और अप्रत्यक्ष मार्गों पर एक साथ विचार किया गया, तो फर्म के प्रदर्शन पर संगठनात्मक क्षमताओं का कुल प्रभाव β = .431 (t = 7.880, p < .001) था।

ये परिणाम इंगित करते हैं कि संगठनात्मक क्षमताएँ न केवल आंतरिक संसाधन जुटाने, अनुकूलन और समन्वय को मजबूत करके प्रदर्शन में सुधार करती हैं, बल्कि फर्मों को ब्लॉकचेन-समर्थित प्रक्रियाओं को अधिक प्रभावी ढंग से अपनाने और उपयोग करने में सक्षम बनाकर भी ऐसा करती हैं।

मॉडरेशन विश्लेषण ने एक चयनात्मक पैटर्न प्रकट किया। रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाओं और ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों के बीच की अंतःक्रिया ने फर्म के प्रदर्शन की महत्वपूर्ण रूप से भविष्यवाणी की (β = .195, t = 2.858, p = .004)।

सरल-ढलान परिणामों ने दिखाया कि जब रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाएँ उच्च थीं, तो ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों का फर्म के प्रदर्शन पर प्रभाव मजबूत और महत्वपूर्ण था (β = .451, p < .001), लेकिन जब ये प्रथाएँ कम थीं तो यह प्रभाव कमजोर और सांख्यिकीय रूप से गैर-महत्वपूर्ण था (β = .060, p = .573)।

इसके विपरीत, रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाओं ने संगठनात्मक क्षमताओं और फर्म के प्रदर्शन के बीच प्रत्यक्ष संबंध (β = −.062, p = .332) या संगठनात्मक क्षमताओं और ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों के बीच संबंध (β = −.021, p = .720) को महत्वपूर्ण रूप से नियंत्रित नहीं किया। इस प्रकार, रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाएं संगठनात्मक क्षमताओं के मूल योगदान को नहीं बदलती हैं; बल्कि, वे उस सीमा को बढ़ाती हैं जिसमें ब्लॉकचेन-सक्षम प्रक्रियाएं प्रदर्शन लाभों में बदलती हैं।

महत्व-प्रदर्शन मानचित्र विश्लेषण (Importance–Performance Map Analysis) ने संगठनात्मक क्षमताओं को फर्म के प्रदर्शन के लिए सबसे महत्वपूर्ण घटक के रूप में और पहचाना, जिसके महत्व का मान .431 और प्रदर्शन स्कोर 51.999 था। ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोगों के लिए, संगठनात्मक क्षमताओं (.237) की तुलना में रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला प्रथाओं (.309) का महत्व अधिक था, जबकि संगठनात्मक क्षमताओं का प्रदर्शन स्कोर अधिक था।

अध्ययन का निष्कर्ष है कि संगठनात्मक क्षमताएं फर्म के प्रदर्शन की प्राथमिक नींव हैं, जबकि ब्लॉकचेन प्रौद्योगिकी अनुप्रयोग एक महत्वपूर्ण तंत्र के रूप में कार्य करते हैं जिसके माध्यम से ये क्षमताएं अतिरिक्त प्रदर्शन लाभ उत्पन्न करती हैं। परिणाम यह भी दर्शाते हैं कि ब्लॉकचेन निवेश फर्मों में समान परिणाम नहीं देते हैं। उत्पादन और बाजार प्रदर्शन में उनका योगदान तब काफी मजबूत हो जाता है जब फर्मों के पास समन्वय, सूचना साझाकरण, साझेदारी दक्षता और साझेदारी विकास से विशेषता प्राप्त प्रभावी रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला साझेदारी होती है।

यह अध्ययन एक आंतरिक क्षमता परिप्रेक्ष्य, एक डिजिटल प्रौद्योगिकी तंत्र, और एक अंतर-संगठनात्मक आपूर्ति श्रृंखला की स्थिति को एक एकल अनुभवजन्य रूप से परीक्षण किए गए मॉडल में एकीकृत करके साहित्य में योगदान देता है। उन दृष्टिकोणों के विपरीत जो इन कारकों को स्वतंत्र पूर्वानुमानकर्ता के रूप में मानते हैं, यह मॉडल दिखाता है कि संगठनात्मक क्षमताएं ब्लॉकचेन अनुप्रयोगों का समर्थन कैसे करती हैं, ब्लॉकचेन अनुप्रयोग क्षमता के प्रभाव के एक हिस्से को प्रदर्शन तक कैसे पहुंचाते हैं, और रणनीतिक आपूर्ति श्रृंखला की प्रथाएं ब्लॉकचेन-से-प्रदर्शन के अंतिम लिंक को कैसे मजबूत करती हैं।

प्रबंधकीय दृष्टिकोण से, फर्मों को पहले संसाधनों को जुटाने, प्रक्रियाओं में समन्वय करने, सीखने और तकनीकी परिवर्तन के अनुकूल ढलने के लिए आवश्यक संगठनात्मक क्षमताओं को विकसित करना चाहिए। फिर ब्लॉकचेन-समर्थित बुनियादी ढांचे को विशिष्ट परिचालन आवश्यकताओं को पूरा करने के लिए डिज़ाइन किया जाना चाहिए, जैसे कि डेटा पारदर्शिता, रिकॉर्ड अपरिवर्तनीयता, पता लगाने की क्षमता, और विश्वसनीय सूचना का आदान-प्रदान।

साथ ही, प्रबंधकों को आपूर्तिकर्ताओं और अन्य आपूर्ति श्रृंखला भागीदारों के साथ दीर्घकालिक सहयोग और एकीकरण को मजबूत करना चाहिए, क्योंकि जब तकनीकी अवसंरचना प्रभावी अंतर-संगठनात्मक संबंधों में निहित होती है तो वह बेहतर प्रदर्शन लाभ प्रदान करती है।

इन निष्कर्षों की व्याख्या अध्ययन की सीमाओं को ध्यान में रखते हुए की जानी चाहिए। नमूना एक ही संगठित औद्योगिक क्षेत्र की फर्मों तक सीमित था, सुविधा नमूनाकरण का उपयोग किया गया था, और क्रॉस-सेक्शनल डिज़ाइन समय के साथ होने वाले परिवर्तनों को नहीं दर्शाता है। भविष्य के शोध में विभिन्न क्षेत्रों और क्षेत्रों में मॉडल का परीक्षण किया जा सकता है, संभाव्यता-आधारित या दीर्घकालिक डिज़ाइन का उपयोग किया जा सकता है, और डिजिटल परिवर्तन क्षमता, नवाचार प्रदर्शन, संगठनात्मक संस्कृति, आपूर्ति श्रृंखला लचीलापन, और पर्यावरणीय अनिश्चितता जैसे अतिरिक्त चरों को शामिल किया जा सकता है।