Discursive Representation of Turkish Accounting Culture: A Cultural Analysis of Fundamental Accounting Concepts Through Proverbs and Idioms

Türk Muhasebe Kültürünün Söylemsel Temsili: Atasözleri ve Deyimler Çerçevesinde Muhasebe Temel Kavramlarının Kültürel Analizi
Author:

Metehan KÜÇÜKER-Sema İNANÇ

Number of pages:
2115-2190
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-Volume 21 Issue Ö1
%>

Abstract

Bu çalışmanın temel amacı, muhasebe kuram ve uygulamaları açısından pusula niteliği taşıyan muhasebe temel kavramlarını, Türk kültürünün sözlü anlatım geleneğinde önemli bir yere sahip olan atasözleri ve deyimler üzerinden incelemek ve bu kavramların kültürel bağlamdaki yansımalarını ortaya koymaktır. Bu doğrultuda çalışmada, Türk Dil Kurumu tarafından derlenen atasözleri ve deyimler sözlüğü temel veri kaynağı olarak esas alınmış; muhasebenin on iki temel kavramı ayrı ayrı ele alınarak her bir kavramla ilişkilendirilebilecek sözlü kültür unsurları sistematik biçimde belirlenmiştir. Belirlenen atasözleri ve deyimler yalnızca kavramsal düzeyde bir eşleştirmeye tabi tutulmamış, aynı zamanda bu ifadelerin taşıdığı toplumsal, tarihsel ve kültürel anlamlar dikkate alınarak Hofstede’in kültür boyutları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu yaklaşım sayesinde muhasebe temel kavramlarının, Türk toplumunun kültürel değerleri, davranış kalıpları ve karar alma eğilimleriyle ne ölçüde örtüştüğü çok boyutlu bir bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular, Türk kültüründe yer alan atasözleri ve deyimlerin büyük ölçüde muhasebenin temel kavramlarıyla uyumlu olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte bazı kavramlar açısından kültürel eğilimlerin özellikle uygulama düzeyinde sınırlı etkiler yaratabildiği, kuramsal düzeydeki uyumun her zaman pratikte karşılık bulamayabildiği de tespit edilmiştir. Muhasebenin yalnızca teknik ve sayısal bir disiplin olmanın ötesinde, toplumsal değerler ve kültürel kodlarla şekillenen bir yapıya sahip olduğunu ortaya koyması bakımından bu çalışmanın muhasebe–kültür literatürüne özgün ve tamamlayıcı bir katkı sunacağı değerlendirilmektedir.

Keywords

Abstract

The main objective of this study is to examine the fundamental accounting concepts, which serve as a guiding framework for accounting theory and practice, through proverbs and idioms that occupy an important place in the oral tradition of Turkish culture, and to reveal the cultural reflections of these concepts. In line with this objective, the study is based on the proverbs and idioms dictionary compiled by the Turkish Language Association, and the twelve fundamental accounting concepts are analyzed individually in order to systematically identify the oral cultural elements that can be associated with each concept. The identified proverbs and idioms are not merely subjected to a conceptual matching process; rather, their social, historical, and cultural meanings are taken into consideration and evaluated within the framework of Hofstede’s cultural dimensions. This approach enables a multidimensional analysis of the extent to which fundamental accounting concepts correspond with the cultural values, behavioral patterns, and decision-making tendencies of Turkish society. The findings of the study indicate that proverbs and idioms embedded in Turkish culture largely align with the fundamental concepts of accounting. However, it is also observed that for certain concepts, cultural tendencies may produce limited effects, particularly at the level of practical application, and that theoretical compatibility does not always translate into practice. By demonstrating that accounting is not merely a technical and numerical discipline but also a structure shaped by social values and cultural codes, this study is expected to make an original and complementary contribution to the accounting–culture literature.

Keywords

Accounting, Accounting Culture, Fundamental Accounting Concepts, Cultural Dimensions, Proverbs and Idioms

              Structured Abstract:

Aim: This study aims to examine the fundamental accounting concepts through proverbs and idioms in Turkish culture and to reveal their cultural reflections within the framework of accounting–culture interaction. The relationship between accounting and culture has been extensively addressed in the literature, particularly within the frameworks of Hofstede’s cultural dimensions and Gray’s accounting values. However, existing studies predominantly focus on cross-country comparisons, institutional structures, and macro-level analyses. In contrast, the discursive and linguistic representations of accounting concepts embedded in everyday cultural expressions have received limited attention. Proverbs and idioms, as carriers of collective memory, social values, and experiential knowledge, provide a unique lens through which accounting concepts can be interpreted at a cultural level. In this respect, the study aims to fill this gap by offering a culturally grounded and context-specific interpretation of fundamental accounting concepts based on Turkish oral culture.

Method: The study adopts a qualitative research design and employs document analysis as the primary data collection method. The dataset consists of proverbs and idioms included in the Proverbs and Idioms Dictionary published by the Turkish Language Association. Within this framework, twelve fundamental accounting concepts—namely social responsibility, entity, going concern, periodicity, monetary measurement, historical cost, objectivity and documentation, consistency, full disclosure, prudence, materiality, and substance over form—were examined individually. Relevant proverbs and idioms associated with each concept were identified and analysed systematically. The analytical process was carried out through descriptive analysis based on three key criteria: semantic parallelism, functional overlap, and normative compatibility. In order to enhance interpretative depth, the findings were further evaluated within the framework of Hofstede’s cultural dimensions, allowing for a multidimensional analysis of the interaction between accounting principles and cultural tendencies.

Findings: The findings reveal that proverbs and idioms embedded in Turkish culture largely correspond with fundamental accounting concepts, indicating a strong alignment between accounting principles and societal values. Proverbs emphasizing cooperation, solidarity, collective responsibility, ethical conduct, and foresight show a high level of consistency with concepts such as social responsibility, prudence, and consistency. In addition, recurring thematic patterns were identified, linking prudence with risk avoidance, consistency with behavioural continuity, and full disclosure with social expectations of transparency and trust. The findings also demonstrate that accounting concepts are not only theoretical constructs but are also culturally internalised and reproduced within everyday language and social practices. However, it is also observed that certain cultural tendencies—particularly those shaped by collectivist structures confined to close social networks—may limit the broader institutional application of these principles. This dual structure highlights both the enabling and constraining effects of cultural dynamics on accounting practices.

Conclusion: The study demonstrates that accounting should be considered not merely as a technical and numerical discipline, but also as a culturally embedded system shaped by social values, linguistic expressions, and collective experiences. By analysing fundamental accounting concepts through proverbs and idioms, the study provides an original, context-specific, and discourse-oriented contribution to the accounting–culture literature. Unlike prior studies that rely mainly on institutional and cross-national comparisons, this research offers a micro-level analytical perspective grounded in cultural narratives. Furthermore, the study contributes methodologically by integrating qualitative document analysis with established theoretical frameworks and proposes a novel approach for interpreting accounting concepts through cultural codes. The findings also provide a basis for future interdisciplinary research exploring the intersections between accounting, culture, language, and social cognition.

 

Keywords: Accounting, Accounting Culture, Fundamental Accounting Concepts, Cultural Dimensions, Proverbs and Idioms

Yapılandırılmış Özet:

Amaç: Bu çalışma, muhasebenin temel kavramlarını Türk kültüründe yer alan atasözleri ve deyimler aracılığıyla incelemeyi ve söz konusu kavramların muhasebe–kültür etkileşimi bağlamındaki kültürel yansımalarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Muhasebe ve kültür ilişkisi literatürde çoğunlukla Hofstede’nin kültür boyutları ve Gray’in muhasebe değerleri çerçevesinde ele alınmış; bu çalışmalar daha ziyade ülkeler arası karşılaştırmalar, kurumsal yapılar ve makro düzey analizler üzerinden şekillenmiştir. Bununla birlikte, muhasebe kavramlarının toplumların dilsel ve söylemsel yapıları içerisindeki karşılıklarını inceleyen çalışmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Atasözleri ve deyimler, toplumların ortak hafızasını, değer sistemini ve deneyim birikimini yansıtan güçlü kültürel göstergeler olup, muhasebe kavramlarının toplumsal düzlemde nasıl anlamlandırıldığını ortaya koymak açısından önemli bir veri kaynağı sunmaktadır. Bu bağlamda çalışma, muhasebe temel kavramlarını Türk sözlü kültürü üzerinden ele alarak literatürdeki bu boşluğu doldurmayı ve muhasebe disiplinine kültürel-temelli bir yorum kazandırmayı hedeflemektedir.

Yöntem: Çalışmada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş ve veri toplama yöntemi olarak doküman analizi kullanılmıştır. Araştırmanın veri setini, Türk Dil Kurumu tarafından yayımlanan Atasözleri ve Deyimler Sözlüğünde yer alan atasözleri ve deyimler oluşturmaktadır. Bu kapsamda muhasebenin temel kavramları olarak kabul edilen; sosyal sorumluluk, kişilik, süreklilik, dönemsellik, parayla ölçülme, maliyet esası, tarafsızlık ve belgelendirme, tutarlılık, tam açıklama, ihtiyatlılık, önemlilik ve özün önceliği kavramları ayrı ayrı ele alınmış ve bu kavramlarla ilişkilendirilebilecek atasözleri ve deyimler belirlenmiştir. Analiz sürecinde söz konusu ifadeler, anlamsal paralellik, işlevsel örtüşme ve normatif uyum ölçütleri çerçevesinde değerlendirilmiş ve betimsel analiz yöntemi kullanılarak yorumlanmıştır. Ayrıca elde edilen bulgular, Hofstede’in kültür boyutları ile ilişkilendirilerek muhasebe ilkeleri ile kültürel eğilimler arasındaki bağ çok boyutlu bir perspektiften ele alınmıştır.

Bulgular: Elde edilen bulgular, Türk kültüründe yer alan atasözleri ve deyimlerin muhasebe temel kavramlarıyla önemli ölçüde örtüştüğünü ve muhasebe ilkelerinin toplumsal değerlerle güçlü bir ilişki içerisinde olduğunu göstermektedir. Özellikle iş birliği, dayanışma, kolektif sorumluluk, etik davranış ve öngörü gibi temaları içeren atasözleri ve deyimlerin sosyal sorumluluk, ihtiyatlılık ve tutarlılık kavramlarıyla yüksek düzeyde uyum gösterdiği tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, ihtiyatlılık kavramının riskten kaçınma eğilimiyle, tutarlılık kavramının davranışsal süreklilikle ve tam açıklama kavramının toplumsal güven ve şeffaflık beklentileriyle ilişkilendirildiği tematik örüntüler belirlenmiştir. Bulgular ayrıca, muhasebe kavramlarının yalnızca teorik düzeyde değil, aynı zamanda kültürel olarak içselleştirilmiş ve günlük dil içerisinde yeniden üretilen yapılar olduğunu ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, özellikle dar sosyal çevrelerle sınırlı kolektivist eğilimlerin, muhasebe ilkelerinin daha geniş kurumsal uygulamalarında sınırlayıcı etkiler yaratabildiği de gözlemlenmiştir.

Sonuç: Çalışma, muhasebenin yalnızca teknik ve sayısal bir disiplin olarak değil, aynı zamanda toplumsal değerler, kültürel kodlar ve dilsel yapılar tarafından şekillenen bir sistem olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Muhasebe temel kavramlarının atasözleri ve deyimler aracılığıyla analiz edilmesi, muhasebe–kültür literatürüne özgün ve bağlamsal bir katkı sunmaktadır. Mevcut çalışmalardan farklı olarak bu araştırma, kurumsal ve ülkeler arası karşılaştırmaların ötesine geçerek, kültürel anlatılar üzerinden mikro düzeyde bir analiz yaklaşımı geliştirmektedir. Ayrıca çalışma, nitel doküman analizini kuramsal çerçevelerle bütünleştirerek muhasebe kavramlarının kültürel kodlar üzerinden yorumlanmasına yönelik yeni bir metodolojik perspektif sunmakta ve muhasebe, kültür, dil ve toplumsal biliş arasındaki etkileşimi inceleyen gelecekteki disiplinlerarası araştırmalar için önemli bir zemin oluşturmaktadır.

 

Anahtar Kelimeler: Muhasebe, Muhasebe Kültürü, Muhasebe Temel Kavramları, Kültür Boyutları, Atasözleri ve Deyimler

ملخص منظم

الهدف: تهدف هذه الدراسة إلى دراسة المفاهيم المحاسبية الأساسية من خلال الأمثال والتعابير الاصطلاحية في الثقافة التركية، وكشف انعكاساتها الثقافية في إطار التفاعل بين المحاسبة والثقافة. وقد تم تناول العلاقة بين المحاسبة والثقافة بشكل مكثف في الأدبيات، لا سيما في إطار أبعاد هوفستيد الثقافية وقيم غراي المحاسبية. ومع ذلك، تركز الدراسات الحالية في الغالب على المقارنات بين البلدان، والهياكل المؤسسية، والتحليلات على المستوى الكلي. في المقابل، لم تحظَ التمثيلات الخطابية واللغوية لمفاهيم المحاسبة المتأصلة في التعبيرات الثقافية اليومية إلا باهتمام محدود. وتُعد الأمثال والتعابير الاصطلاحية، باعتبارها حاملة للذاكرة الجماعية والقيم الاجتماعية والمعرفة التجريبية، عدسة فريدة يمكن من خلالها تفسير مفاهيم المحاسبة على المستوى الثقافي. وفي هذا الصدد، تهدف الدراسة إلى سد هذه الفجوة من خلال تقديم تفسير متجذر ثقافيًّا ومحدد السياق لمفاهيم المحاسبة الأساسية استنادًا إلى الثقافة الشفوية التركية.

المنهجية: تتبنى الدراسة تصميمًا بحثيًّا نوعيًّا وتستخدم تحليل الوثائق كطريقة أساسية لجمع البيانات. تتألف مجموعة البيانات من الأمثال والتعابير الاصطلاحية الواردة في «قاموس الأمثال والتعابير الاصطلاحية» الذي نشرته جمعية اللغة التركية. ضمن هذا الإطار، تم فحص اثني عشر مفهومًا محاسبيًّا أساسيًّا — وهي المسؤولية الاجتماعية، والكيان، واستمرارية النشاط، والدورية، والقياس النقدي، والتكلفة التاريخية، والموضوعية والتوثيق، والاتساق، والإفصاح الكامل، والحيطة، والأهمية النسبية، و«المضمون على الشكل» — كل على حدة. تم تحديد الأمثال والتعابير الاصطلاحية ذات الصلة بكل مفهوم وتحليلها بشكل منهجي. وأُجريت العملية التحليلية من خلال التحليل الوصفي استنادًا إلى ثلاثة معايير رئيسية هي: التوازي الدلالي، والتداخل الوظيفي، والتوافق المعياري. ومن أجل تعزيز عمق التفسير، تم تقييم النتائج بشكل إضافي في إطار الأبعاد الثقافية لهوفستيد، مما سمح بإجراء تحليل متعدد الأبعاد للتفاعل بين مبادئ المحاسبة والاتجاهات الثقافية.

النتائج: تكشف النتائج أن الأمثال والتعابير المضمنة في الثقافة التركية تتوافق إلى حد كبير مع المفاهيم المحاسبية الأساسية، مما يشير إلى توافق قوي بين المبادئ المحاسبية والقيم المجتمعية. وتُظهر الأمثال التي تؤكد على التعاون والتضامن والمسؤولية الجماعية والسلوك الأخلاقي والبصيرة مستوى عالٍ من الاتساق مع مفاهيم مثل المسؤولية الاجتماعية والحصافة والاتساق. بالإضافة إلى ذلك، تم تحديد أنماط موضوعية متكررة، تربط بين الحيطة وتجنب المخاطر، والاتساق واستمرارية السلوك، والإفصاح الكامل والتوقعات الاجتماعية المتعلقة بالشفافية والثقة. وتُظهر النتائج أيضًا أن المفاهيم المحاسبية ليست مجرد بناءات نظرية فحسب، بل هي أيضًا متأصلة ثقافيًّا وتُستنسخ ضمن اللغة اليومية والممارسات الاجتماعية. ومع ذلك، لوحظ أيضًا أن بعض الاتجاهات الثقافية — لا سيما تلك التي تشكلتها الهياكل الجماعية المحصورة في شبكات اجتماعية وثيقة — قد تحد من التطبيق المؤسسي الأوسع نطاقًا لهذه المبادئ. يُبرز هذا البناء المزدوج الآثار المُعززة والمقيدة للديناميات الثقافية على الممارسات المحاسبية.

الخلاصة: تُظهر الدراسة أن المحاسبة يجب ألا تُعتبر مجرد تخصص تقني ورقمي، بل أيضًا نظامًا متجذرًا ثقافيًّا تشكله القيم الاجتماعية والتعبيرات اللغوية والتجارب الجماعية. ومن خلال تحليل المفاهيم المحاسبية الأساسية عبر الأمثال والتعابير الاصطلاحية، تقدم الدراسة مساهمة أصلية ومحددة السياق وموجهة نحو الخطاب في الأدبيات المتعلقة بالعلاقة بين المحاسبة والثقافة. وعلى عكس الدراسات السابقة التي تعتمد بشكل أساسي على المقارنات المؤسسية وعبر الوطنية، تقدم هذه الدراسة منظورًا تحليليًّا على المستوى الجزئي يستند إلى السرديات الثقافية. علاوة على ذلك، تساهم الدراسة من الناحية المنهجية من خلال دمج التحليل النوعي للوثائق مع الأطر النظرية الراسخة، وتقترح نهجًا جديدًا لتفسير المفاهيم المحاسبية من خلال الرموز الثقافية. كما توفر النتائج أساسًا للبحوث المستقبلية متعددة التخصصات التي تستكشف نقاط التقاطع بين المحاسبة والثقافة واللغة والإدراك الاجتماعي.

الكلمات المفتاحية: المحاسبة، ثقافة المحاسبة، المفاهيم المحاسبية الأساسية، الأبعاد الثقافية، الأمثال والتعابير الاصطلاحية

Résumé structuré:

Objectif : Cette étude vise à examiner les concepts comptables fondamentaux à travers les proverbes et expressions idiomatiques de la culture turque, et à mettre en évidence leurs reflets culturels dans le cadre de l’interaction entre comptabilité et culture. La relation entre comptabilité et culture a été largement abordée dans la littérature, notamment dans les cadres des dimensions culturelles de Hofstede et des valeurs comptables de Gray. Cependant, les études existantes se concentrent principalement sur les comparaisons entre pays, les structures institutionnelles et les analyses au niveau macro. En revanche, les représentations discursives et linguistiques des concepts comptables ancrés dans les expressions culturelles quotidiennes n’ont fait l’objet que d’une attention limitée. Les proverbes et expressions idiomatiques, en tant que vecteurs de la mémoire collective, des valeurs sociales et des savoirs empiriques, offrent un prisme unique à travers lequel les concepts comptables peuvent être interprétés à un niveau culturel. À cet égard, l’étude vise à combler cette lacune en proposant une interprétation ancrée dans la culture et spécifique au contexte des concepts comptables fondamentaux, fondée sur la culture orale turque.

Méthode : L’étude adopte une approche de recherche qualitative et utilise l’analyse documentaire comme principale méthode de collecte de données. L’ensemble de données se compose de proverbes et d’expressions idiomatiques figurant dans le Dictionnaire des proverbes et expressions idiomatiques publié par l’Association de la langue turque. Dans ce cadre, douze concepts comptables fondamentaux — à savoir la responsabilité sociale, l’entité, la continuité d’exploitation, la périodicité, la mesure monétaire, le coût historique, l’objectivité et la documentation, la cohérence, la divulgation complète, la prudence, l’importance relative et la prééminence de la substance sur la forme — ont été examinés individuellement. Les proverbes et expressions idiomatiques pertinents associés à chaque concept ont été identifiés et analysés de manière systématique. Le processus d’analyse a été mené à bien par le biais d’une analyse descriptive fondée sur trois critères clés : le parallélisme sémantique, le chevauchement fonctionnel et la compatibilité normative. Afin d’approfondir l’interprétation, les résultats ont été évalués plus en détail dans le cadre des dimensions culturelles de Hofstede, ce qui a permis une analyse multidimensionnelle de l’interaction entre les principes comptables et les tendances culturelles.

Résultats : Les résultats révèlent que les proverbes et expressions idiomatiques ancrés dans la culture turque correspondent largement aux concepts comptables fondamentaux, ce qui indique un fort alignement entre les principes comptables et les valeurs sociétales. Les proverbes mettant l’accent sur la coopération, la solidarité, la responsabilité collective, la conduite éthique et la prévoyance présentent un haut niveau de cohérence avec des concepts tels que la responsabilité sociale, la prudence et la cohérence. De plus, des schémas thématiques récurrents ont été identifiés, associant la prudence à l’évitement du risque, la cohérence à la continuité comportementale, et la divulgation complète aux attentes sociales en matière de transparence et de confiance. Les résultats démontrent également que les concepts comptables ne sont pas seulement des constructions théoriques, mais qu’ils sont également intériorisés culturellement et reproduits dans le langage quotidien et les pratiques sociales. Cependant, on observe également que certaines tendances culturelles — en particulier celles façonnées par des structures collectivistes confinées à des réseaux sociaux restreints — peuvent limiter l’application institutionnelle plus large de ces principes. Cette double structure met en évidence à la fois les effets facilitateurs et contraignants des dynamiques culturelles sur les pratiques comptables.

Conclusion : L’étude démontre que la comptabilité ne doit pas être considérée uniquement comme une discipline technique et numérique, mais également comme un système ancré culturellement, façonné par les valeurs sociales, les expressions linguistiques et les expériences collectives. En analysant les concepts comptables fondamentaux à travers des proverbes et des expressions idiomatiques, l’étude apporte une contribution originale, spécifique au contexte et axée sur le discours à la littérature sur la comptabilité et la culture. Contrairement aux études antérieures qui s’appuient principalement sur des comparaisons institutionnelles et transnationales, cette recherche offre une perspective analytique au niveau micro fondée sur des récits culturels. De plus, l’étude apporte une contribution méthodologique en intégrant l’analyse qualitative de documents à des cadres théoriques établis et propose une approche novatrice pour interpréter les concepts comptables à travers des codes culturels. Les résultats fournissent également une base pour de futures recherches interdisciplinaires explorant les intersections entre la comptabilité, la culture, la langue et la cognition sociale.

 

Mots-clés : Comptabilité, culture comptable, concepts comptables fondamentaux, dimensions culturelles, proverbes et expressions idiomatiques

Resumen estructurado:

Objetivo: El presente estudio tiene como objetivo examinar los conceptos contables fundamentales a través de proverbios y expresiones idiomáticas de la cultura turca, así como revelar sus reflejos culturales en el marco de la interacción entre la contabilidad y la cultura. La relación entre la contabilidad y la cultura se ha abordado ampliamente en la literatura, especialmente en los marcos de las dimensiones culturales de Hofstede y los valores contables de Gray. Sin embargo, los estudios existentes se centran predominantemente en comparaciones entre países, estructuras institucionales y análisis a nivel macro. Por el contrario, las representaciones discursivas y lingüísticas de los conceptos contables integrados en las expresiones culturales cotidianas han recibido una atención limitada. Los refranes y las expresiones idiomáticas, como portadores de la memoria colectiva, los valores sociales y el conocimiento empírico, proporcionan una perspectiva única a través de la cual se pueden interpretar los conceptos contables a nivel cultural. En este sentido, el estudio pretende cubrir esta laguna ofreciendo una interpretación de los conceptos contables fundamentales, basada en la cultura oral turca y arraigada en el contexto cultural.

Método: El estudio adopta un diseño de investigación cualitativo y emplea el análisis documental como método principal de recopilación de datos. El conjunto de datos está compuesto por refranes y expresiones idiomáticas incluidos en el Diccionario de refranes y expresiones idiomáticas publicado por la Asociación de la Lengua Turca. Dentro de este marco, se examinaron individualmente doce conceptos contables fundamentales, a saber: responsabilidad social, entidad, continuidad de la explotación, periodicidad, valoración monetaria, coste histórico, objetividad y documentación, coherencia, divulgación completa, prudencia, materialidad y primacía de la sustancia sobre la forma. Se identificaron y analizaron sistemáticamente los proverbios y expresiones idiomáticas relevantes asociados a cada concepto. El proceso analítico se llevó a cabo mediante un análisis descriptivo basado en tres criterios clave: paralelismo semántico, solapamiento funcional y compatibilidad normativa. Con el fin de aumentar la profundidad interpretativa, los resultados se evaluaron además en el marco de las dimensiones culturales de Hofstede, lo que permitió un análisis multidimensional de la interacción entre los principios contables y las tendencias culturales.

Resultados: Los resultados revelan que los proverbios y expresiones idiomáticas arraigados en la cultura turca se corresponden en gran medida con los conceptos contables fundamentales, lo que indica una fuerte alineación entre los principios contables y los valores sociales. Los proverbios que hacen hincapié en la cooperación, la solidaridad, la responsabilidad colectiva, la conducta ética y la previsión muestran un alto nivel de coherencia con conceptos como la responsabilidad social, la prudencia y la coherencia. Además, se identificaron patrones temáticos recurrentes que vinculan la prudencia con la evitación del riesgo, la coherencia con la continuidad del comportamiento y la divulgación completa con las expectativas sociales de transparencia y confianza. Los resultados también demuestran que los conceptos contables no son solo constructos teóricos, sino que también se interiorizan culturalmente y se reproducen en el lenguaje cotidiano y las prácticas sociales. Sin embargo, también se observa que ciertas tendencias culturales —en particular aquellas moldeadas por estructuras colectivistas limitadas a redes sociales cerradas— pueden limitar la aplicación institucional más amplia de estos principios. Esta estructura dual pone de relieve tanto los efectos facilitadores como los limitantes de las dinámicas culturales sobre las prácticas contables.

Conclusión: El estudio demuestra que la contabilidad debe considerarse no solo como una disciplina técnica y numérica, sino también como un sistema arraigado culturalmente y moldeado por valores sociales, expresiones lingüísticas y experiencias colectivas. Al analizar conceptos contables fundamentales a través de proverbios y expresiones idiomáticas, el estudio aporta una contribución original, específica al contexto y orientada al discurso a la literatura sobre la relación entre contabilidad y cultura. A diferencia de estudios anteriores que se basan principalmente en comparaciones institucionales e internacionales, esta investigación ofrece una perspectiva analítica a nivel micro fundamentada en narrativas culturales. Además, el estudio aporta una contribución metodológica al integrar el análisis cualitativo de documentos con marcos teóricos consolidados y propone un enfoque novedoso para interpretar los conceptos contables a través de códigos culturales. Los resultados también sientan las bases para futuras investigaciones interdisciplinarias que exploren las intersecciones entre la contabilidad, la cultura, el lenguaje y la cognición social.

 

Palabras clave: Contabilidad, cultura contable, conceptos contables fundamentales, dimensiones culturales, refranes y expresiones idiomáticas

结构化摘要

目的:本研究旨在通过土耳其文化中的谚语和习语来探讨基本会计概念,并在会计与文化互动的框架内揭示其文化反映。会计与文化之间的关系在文献中已得到广泛探讨,特别是在霍夫斯泰德(Hofstede)的文化维度理论和格雷(Gray)的会计价值观框架内。然而,现有研究主要侧重于跨国比较、制度结构以及宏观层面的分析。相比之下,嵌入日常文化表达中的会计概念的论述性与语言性表征却鲜少受到关注。谚语和习语作为集体记忆、社会价值观及经验知识的载体,为从文化层面解读会计概念提供了一个独特的视角。就此而言,本研究旨在通过基于土耳其口头文化,对基本会计概念进行植根于文化且具有情境特异性的解读,从而填补这一研究空白。

方法: 本研究采用定性研究设计,以文献分析作为主要数据收集方法。数据集由土耳其语言协会出版的《谚语和习语词典》中所收录的谚语和习语组成。在此框架下,对十二个基本会计概念——即社会责任、会计主体、持续经营、期间性、货币计量、历史成本、客观性与记录、一贯性、充分披露、审慎原则、重要性原则以及实质重于形式原则——进行了逐一考察。针对每个概念,系统地识别并分析了相关的谚语和成语。分析过程通过描述性分析进行,基于三个关键标准:语义平行性、功能重叠性和规范兼容性。为了增强解释深度,研究结果进一步在霍夫斯泰德文化维度框架内进行了评估,从而对会计原则与文化倾向之间的互动进行了多维度分析。

研究结果:研究结果表明,植根于土耳其文化的谚语和习语在很大程度上与基本会计概念相吻合,这表明会计原则与社会价值观之间存在高度一致性。强调合作、团结、集体责任、道德行为和远见卓识的谚语,与社会责任、审慎原则和一致性等概念表现出高度的一致性。此外,研究还识别出若干反复出现的主题模式:审慎原则与风险规避相关联,一贯性原则与行为连续性相关联,而充分披露原则则与社会对透明度和信任的期望相关联。研究结果还表明,会计概念不仅是理论构念,而且已在日常语言和社会实践中被文化内化并得以再现。然而,研究同时也观察到,某些文化倾向——特别是那些由局限于紧密社交网络的集体主义结构所塑造的倾向——可能会限制这些原则在更广泛制度层面的应用。这种双重结构凸显了文化动态对会计实务既具有促进作用,又存在制约作用。

结论:本研究表明,会计不应仅被视为一门技术性和数字化的学科,而应被视为一个由社会价值观、语言表达和集体经验所塑造的文化嵌入式体系。通过谚语和习语对基本会计概念进行分析,本研究为会计与文化领域的文献做出了独创性、情境特定且以话语为导向的贡献。与主要依赖制度和跨国比较的先前研究不同,本研究提供了一种基于文化叙事的微观层面分析视角。此外,本研究通过将定性文献分析与既定的理论框架相结合,在方法论上做出了贡献,并提出了一种通过文化代码解读会计概念的新方法。研究结果还为未来探索会计、文化、语言和社会认知之间交汇点的跨学科研究提供了基础。

 

关键词: 会计、会计文化、基本会计概念、文化维度、谚语和习语

Структурированное резюме:

Цель: Цель данного исследования — рассмотреть основополагающие концепции бухгалтерского учета через призму пословиц и идиом турецкой культуры, а также выявить их культурные проявления в контексте взаимодействия бухгалтерского учета и культуры. Взаимосвязь между бухгалтерским учетом и культурой широко освещается в научной литературе, в частности в рамках культурных измерений Хофстеде и концепции бухгалтерских ценностей Грея. Однако существующие исследования в основном сосредоточены на межстрановых сравнениях, институциональных структурах и анализе на макроуровне. Напротив, дискурсивным и лингвистическим представлениям бухгалтерских концепций, заложенным в повседневных культурных выражениях, уделяется ограниченное внимание. Пословицы и идиомы, как носители коллективной памяти, социальных ценностей и эмпирических знаний, предоставляют уникальную призму, через которую бухгалтерские концепции можно интерпретировать на культурном уровне. В этом отношении исследование направлено на восполнение данного пробела путем предложения культурно обоснованной и контекстуально специфичной интерпретации фундаментальных бухгалтерских концепций на основе турецкой устной культуры.

Метод: В исследовании используется качественный исследовательский дизайн, а в качестве основного метода сбора данных — анализ документов. Набор данных состоит из пословиц и идиом, включенных в «Словарь пословиц и идиом», изданный Ассоциацией турецкого языка. В рамках данной работы были индивидуально рассмотрены двенадцать фундаментальных бухгалтерских концепций, а именно: социальная ответственность, хозяйствующий субъект, принцип непрерывности деятельности, периодичность, денежное измерение, историческая стоимость, объективность и документация, последовательность, полное раскрытие информации, принцип осторожности, существенность и приоритет содержания над формой. Были выявлены и систематически проанализированы соответствующие пословицы и идиомы, связанные с каждой концепцией. Аналитический процесс осуществлялся посредством описательного анализа на основе трех ключевых критериев: семантического параллелизма, функционального пересечения и нормативной совместимости. С целью углубления интерпретации полученные результаты были дополнительно оценены в рамках культурных измерений Хофстеде, что позволило провести многомерный анализ взаимодействия между принципами бухгалтерского учета и культурными тенденциями.

Результаты: Результаты показывают, что пословицы и идиомы, укоренившиеся в турецкой культуре, в значительной степени соответствуют фундаментальным концепциям бухгалтерского учета, что свидетельствует о тесной увязке принципов бухгалтерского учета с общественными ценностями. Пословицы, подчеркивающие сотрудничество, солидарность, коллективную ответственность, этическое поведение и дальновидность, демонстрируют высокую степень согласованности с такими концепциями, как социальная ответственность, принцип осторожности и последовательность. Кроме того, были выявлены повторяющиеся тематические паттерны, связывающие осторожность с избеганием рисков, последовательность — с непрерывностью поведения, а полное раскрытие информации — с социальными ожиданиями в отношении прозрачности и доверия. Результаты также демонстрируют, что концепции бухгалтерского учета являются не только теоретическими конструкциями, но и культурно усвоенными и воспроизводимыми в повседневном языке и социальных практиках. Однако также отмечается, что определенные культурные тенденции — в частности, те, которые сформированы коллективистскими структурами, ограниченными тесными социальными сетями, — могут ограничивать более широкое институциональное применение этих принципов. Эта двойственная структура подчеркивает как стимулирующее, так и сдерживающее влияние культурной динамики на бухгалтерскую практику.

Заключение: Исследование демонстрирует, что бухгалтерский учет следует рассматривать не просто как техническую и числовую дисциплину, но и как культурно укорененную систему, формируемую социальными ценностями, языковыми выражениями и коллективным опытом. Анализируя фундаментальные концепции бухгалтерского учета через притчи и идиомы, исследование вносит оригинальный, контекстуально-ориентированный и дискурс-ориентированный вклад в литературу по взаимосвязи бухгалтерского учета и культуры. В отличие от предыдущих исследований, основанных главным образом на институциональных и межнациональных сравнениях, данное исследование предлагает аналитическую перспективу микроуровня, основанную на культурных нарративах. Кроме того, исследование вносит методологический вклад, интегрируя качественный анализ документов с устоявшимися теоретическими рамками, и предлагает новый подход к интерпретации концепций бухгалтерского учета через культурные коды. Полученные результаты также служат основой для будущих междисциплинарных исследований, посвященных изучению пересечений между бухгалтерским учетом, культурой, языком и социальным познанием.

 

Ключевые слова: бухгалтерский учет, культура бухгалтерского учета, фундаментальные концепции бухгалтерского учета, культурные измерения, пословицы и идиомы

संरचित सारांश

उद्देश्य: इस अध्ययन का उद्देश्य तुर्की संस्कृति में कहावतों और मुहावरों के माध्यम से लेखांकन अवधारणाओं की जांच करना और लेखांकन-संस्कृति अंतःक्रिया के ढांचे के भीतर उनके सांस्कृतिक प्रतिबिंबों को प्रकट करना है। लेखांकन और संस्कृति के बीच संबंध को साहित्य में व्यापक रूप से संबोधित किया गया है, विशेष रूप से हॉफस्टेड के सांस्कृतिक आयामों और ग्रे के लेखांकन मूल्यों के ढांचे के भीतर। हालाँकि, मौजूदा अध्ययन मुख्य रूप से देशों के बीच तुलना, संस्थागत संरचनाओं और स्थूल-स्तरीय विश्लेषणों पर ध्यान केंद्रित करते हैं। इसके विपरीत, दैनिक सांस्कृतिक अभिव्यक्तियों में निहित लेखांकन अवधारणाओं के विमर्शात्मक और भाषाई प्रस्तुतियों पर सीमित ध्यान दिया गया है। कहावतें और मुहावरे, सामूहिक स्मृति, सामाजिक मूल्यों और अनुभवात्मक ज्ञान के वाहक के रूप में, एक अनूठा दृष्टिकोण प्रदान करते हैं जिसके माध्यम से लेखांकन अवधारणाओं की सांस्कृतिक स्तर पर व्याख्या की जा सकती है। इस संबंध में, यह अध्ययन तुर्की मौखिक संस्कृति पर आधारित लेखांकन की मूल अवधारणाओं की सांस्कृतिक रूप से ग्राउंडेड और संदर्भ-विशिष्ट व्याख्या प्रदान करके इस कमी को दूर करने का लक्ष्य रखता है।

विधि:

यह अध्ययन गुणात्मक अनुसंधान डिजाइन को अपनाता है और दस्तावेज़ विश्लेषण को प्राथमिक डेटा संग्रह विधि के रूप में नियोजित करता है। डेटासेट में तुर्की भाषा संघ द्वारा प्रकाशित 'Proverbs and Idioms Dictionary' में शामिल कहावतों और मुहावरों का समावेश है। इस ढांचे के भीतर, बारह मौलिक लेखांकन अवधारणाओं—अर्थात् सामाजिक उत्तरदायित्व, इकाई, सतत संचालन, आवृत्ति, मौद्रिक मापन, ऐतिहासिक लागत, वस्तुनिष्ठता और प्रलेखन, स्थिरता, पूर्ण प्रकटीकरण, विवेक, महत्वता, और रूप पर पदार्थ की प्रधानता—की व्यक्तिगत रूप से जांच की गई। प्रत्येक अवधारणा से संबंधित प्रासंगिक कहावतों और मुहावरों की पहचान की गई और व्यवस्थित रूप से उनका विश्लेषण किया गया। विश्लेषणात्मक प्रक्रिया तीन प्रमुख मानदंडों पर आधारित वर्णनात्मक विश्लेषण के माध्यम से की गई: अर्थगत समांतरता, कार्यात्मक अतिव्यापन, और मानदंडगत अनुकूलता। व्याख्यात्मक गहराई को बढ़ाने के लिए, निष्कर्षों का मूल्यांकन हॉफ़स्टेड के सांस्कृतिक आयामों के ढांचे के भीतर और अधिक किया गया, जिससे लेखांकन सिद्धांतों और सांस्कृतिक प्रवृत्तियों के बीच परस्पर क्रिया का बहुआयामी विश्लेषण संभव हुआ।

निष्कर्ष: निष्कर्षों से पता चलता है कि तुर्की संस्कृति में निहित कहावतें और मुहावरे काफी हद तक मौलिक लेखांकन अवधारणाओं से मेल खाते हैं, जो लेखांकन सिद्धांतों और सामाजिक मूल्यों के बीच एक मजबूत संरेखण का संकेत देते हैं। सहयोग, एकजुटता, सामूहिक जिम्मेदारी, नैतिक आचरण और दूरदर्शिता पर जोर देने वाली कहावतों में सामाजिक जिम्मेदारी, सावधानी और स्थिरता जैसी अवधारणाओं के साथ उच्च स्तर की संगति देखी गई। इसके अतिरिक्त, आवर्ती विषयगत पैटर्न की पहचान की गई, जो विवेक को जोखिम से बचाव, स्थिरता को व्यवहारिक निरंतरता, और पूर्ण प्रकटीकरण को पारदर्शिता और विश्वास की सामाजिक अपेक्षाओं से जोड़ते हैं। निष्कर्ष यह भी दर्शाते हैं कि लेखांकन की अवधारणाएँ केवल सैद्धांतिक संरचनाएँ ही नहीं हैं, बल्कि वे सांस्कृतिक रूप से आंतरिकीकृत भी हैं और दैनिक भाषा और सामाजिक प्रथाओं के भीतर पुन: उत्पन्न होती हैं। हालाँकि, यह भी देखा गया है कि कुछ सांस्कृतिक प्रवृत्तियाँ—विशेष रूप से वे जो घनिष्ठ सामाजिक नेटवर्क तक सीमित सामूहिकवादी संरचनाओं से आकारित हैं—इन सिद्धांतों के व्यापक संस्थागत अनुप्रयोग को सीमित कर सकती हैं।

यह दोहरा ढांचा लेखांकन प्रथाओं पर सांस्कृतिक गतिशीलता के सक्षम और प्रतिबंधात्मक दोनों प्रभावों को उजागर करता है।

निष्कर्ष: यह अध्ययन दर्शाता है कि लेखांकन को केवल एक तकनीकी और संख्यात्मक विषय के रूप में नहीं, बल्कि सामाजिक मूल्यों, भाषाई अभिव्यक्तियों और सामूहिक अनुभवों से आकारित एक सांस्कृतिक रूप से अंतर्निहित प्रणाली के रूप में भी माना जाना चाहिए। कहावतों और मुहावरों के माध्यम से मौलिक लेखांकन अवधारणाओं का विश्लेषण करके, यह अध्ययन लेखांकन-संस्कृति साहित्य में एक मौलिक, संदर्भ-विशिष्ट और संवाद-उन्मुख योगदान प्रदान करता है।

पहले के अध्ययनों के विपरीत जो मुख्य रूप से संस्थागत और अंतर्राष्ट्रीय तुलनाओं पर निर्भर करते हैं, यह शोध सांस्कृतिक कथाओं पर आधारित एक सूक्ष्म-स्तरीय विश्लेषणात्मक दृष्टिकोण प्रदान करता है। इसके अलावा, यह अध्ययन गुणात्मक दस्तावेज़ विश्लेषण को स्थापित सैद्धांतिक रूपरेखाओं के साथ एकीकृत करके पद्धतिगत रूप से योगदान देता है और सांस्कृतिक कोड के माध्यम से लेखांकन अवधारणाओं की व्याख्या के लिए एक नवीन दृष्टिकोण प्रस्तावित करता है। निष्कर्ष लेखांकन, संस्कृति, भाषा और सामाजिक संज्ञान के बीच के अंतर्संबंधों की खोज करने वाले भविष्य के अंतःविषय अनुसंधान के लिए भी एक आधार प्रदान करते हैं।

 

कीवर्ड: लेखांकन, लेखांकन संस्कृति, लेखांकन की मूल अवधारणाएँ, सांस्कृतिक आयाम, कहावतें और मुहावरे

Article Statistics

Number of reads 228
Number of downloads 42

Share

Turkish Studies-Economics,Finance,Politics
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.