Abstract

Bu çalışmanın temel amacı, marjinal tüketim eğilimi, marjinal bütçe payları ve talebin fiyat, gelir ve harcama esnekliklerini tahmin ederek, Türkiye’de hane halklarının kırmızı ve beyaz et tüketici davranış kalıplarını analiz etmektir. Çalışmada, 2019 yılı Hanehalkı Bütçe Anketi verileri kullanılarak 3 ana mal grubuna (Sığır eti-dana eti; Koyun-kuzu ve keçi eti; Kümes hayvanı eti) ait talep esneklik değerleri tahmin edilmiştir. Sonuçlar, artan gelirin ve harcamaların daha çok sığır eti-dana eti ile koyun-kuzu ve keçi eti harcamalarına ayrıldığını ortaya koymuştur. Sığır eti-dana eti talebinin fiyat değişimlerine karşı, koyun-kuzu ve keçi etinin gelir ve harcama artışlarına karşı en duyarlı grup olduğu saptanmıştır. Buna karşılık kümes hayvanı etinin ise fiyat değişimleri ve gelirdeki değişikliklerden en az etkilenen grup olduğu ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, sığır eti-dana eti ve koyun-kuzu ve keçi eti gruplarının tüketici tercihleri açısından önemli bir yere sahip olduğu, kümes hayvanı etinin ise ekonomik değişkenlere karşı en az duyarlı grup olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın bulguları, Türkiye'deki et tüketim dinamiklerini şekillendiren ekonomik faktörleri ve farklı et gruplarının bu faktörlere verdiği tepkilerdeki çeşitliliği açık bir şekilde ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçları, koyun eti gibi lüks kategorisindeki ürünlerin talebinin gelir artışlarıyla belirgin şekilde yükseldiğini, buna karşılık kümes hayvanı etinin düşük gelirli haneler için temel protein kaynağı olma özelliğini koruduğunu göstermektedir. Bu bulgular, et talebindeki değişimlerin yerel üretim politikalarına yön verilmesi açısından dikkate alınması gerektiğini ve özellikle sığır eti-dana eti ile koyun-kuzu ve keçi eti üretiminin artırılmasına yönelik stratejilerin geliştirilmesinin önemini ortaya koymaktadır.

Abstract

The main purpose of this study is to analyze the red and white meat consumption behavior patterns of households in Turkey by estimating the marginal consumption tendency, marginal budget shares, price, income, and expenditure elasticities of demand. In this study, using data from the 2019 Household Budget Survey, three main commodity groups (Beef-veal; Sheep-lamb, and goat meat) and the demand elasticity values of poultry meat were estimated. The results revealed that the increased income and expenditures were mostly allocated to beef-veal, sheep-lamb, and goat meat expenditures. It was determined that beef-veal demand was the group most sensitive to price changes, while sheep-lamb and goat meat were the most sensitive to income and expenditure increases. On the other hand, poultry meat was found to be the group least affected by price changes and changes in income. As a result, it has been determined that the beef-veal and sheep-lamb and goat meat groups have an important place in terms of consumer preferences, while poultry meat is the least sensitive group to economic variables. The findings of this study clearly reveal the economic factors that shape the dynamics of meat consumption in Turkey, and the diversity in the responses of different meat groups to these factors. The results of the study show that the demand for luxury products such as mutton increases significantly as income increases, whereas poultry meat remains the main source of protein for low-income households. These findings reveal that changes in meat demand should be considered in terms of directing local production policies and the importance of developing strategies to increase beef-veal, sheep-lamb, and goat meat production.

Structured Abstract:

Increasing household income during the process of economic growth leads to significant changes in food consumption habits. Understanding these changes is critical for food security, agricultural policies, and consumer behaviour. Meat consumption is an indicator of both diet and economic well-being. This study examines the red and white meat consumption trends of households in Turkey in the context of income, price, and cross-demand elasticities. The analysis of meat consumption in Turkey is of strategic importance not only in terms of understanding consumer preferences but also in terms of planning the livestock sector, determining production policies, ensuring price stability, and meeting the nutritional needs of low-income groups. In this context, the quantitative measurement of the responses of different meat types to economic variables will be a guide for policymakers. To date, no study in Turkey has analysed the consumption of meat or meat subgroups using Extended GDHS or any other method. In this context, the aim of this study was to examine the consumption behaviours of households in Turkey towards different meat groups using the GDHS model.

This research is based on data from the 2019 Household Budget Survey conducted by the Turkish Statistical Institute (TurkStat). The analyses were carried out using the Extended Linear Expenditure System (GDHS) or Extended Linear Expenditure System (ELES), which is widely used to model consumption behaviours. Advantages of the ELES Model: It decomposes the effects of income and price changes on consumption. Accurately predicting marginal spending trends. It allows for the classification of luxury, normal, and essential goods. In this study, meat products were examined in three main groups: beef-veal, sheep-lamb-goat meat, and poultry meat (chicken, turkey, etc.).

According to the results of the ELES model, Turkish consumers allocate more resources to meat consumption as their incomes increase. However, this increase varied significantly according to the meat type. Beef and veal is the group that receives the largest share of income growth. Households allocate 46% of their additional income to this category. This reflects the central position of beef in Turkish cuisine. Sheep-lamb-goat meat has an income elasticity above 1, indicating that demand increases disproportionately as income increases. 41% of the additional income is allocated to this group. On the other hand, poultry meat is the group least affected by income growth (1% share). This result indicates that chicken meat is a staple food, and its consumption remains relatively constant regardless of income.

The analysis of price elasticities reveals consumers' behaviour in the face of price increases. Beef and veal is the most sensitive group, with a price elasticity of -0.64. If prices increase by 10%, the demand decreases by 6.4%. This suggests that beef is perceived as a luxury product. The sheep-lamb-goat meat price elasticity was estimated as -0.44. This group is less affected by price changes than beef. Poultry meat is the most resistant group, with an elasticity of -0.16. The fact that chicken meat is an inexpensive and indispensable source of protein explains this result. Cross-demand elasticities show how different types of meat affect one another. A 10% increase in beef prices reduced the demand for mutton by 6.3%. This reduced the demand for poultry meat by only 0.16%. These findings suggest that beef and mutton are strong complements, whereas poultry meat has a more independent consumption dynamic. High-income households see mutton as a prestigious product and become more inclined towards this type of meat as their income increases. Middle- and low-income groups consider beef to be a reasonably priced option, while poultry is consumed more frequently.

The findings of this study clearly reveal the economic factors that shape the dynamics of meat consumption in Turkey and the diversity in the responses of different meat groups to these factors. The results of the study show that the demand for luxury products such as mutton increases significantly as income increases, whereas poultry meat remains the main source of protein for low-income households. Beef, on the other hand, was located between these two extremes. Although it is positively affected by income increases, it shows a significant sensitivity to price changes.

The findings of this study offer the following suggestions to guide Turkey's meat consumption policies: Supporting Sheep Meat Production: Production capacity should be increased for sheep meat, the demand for which increases rapidly as income increases. Therefore, high-quality sheep breeding should be encouraged. Beef Price Stability: Import policies should be reviewed to prevent price fluctuations. Thus, the efficiency of local production should also increase. Poultry Accessibility: The production and distribution of chicken for low-income families should be supported. Dissemination of hygienic and affordable poultry products should be ensured. Increasing Consumer Awareness: Public service announcements and training on balanced nutrition should be organised. The effects of meat consumption habits on health and the economy should be explained.

Based on these findings, agricultural and livestock policies should be designed by considering the specific consumption characteristics of each type of meat. It is critical that production strategies are supported by measures to meet the growing demand for mutton, measures to ensure price stability of beef, and regulations to guarantee accessibility for poultry. This multifaceted approach makes it possible to create a supply structure that is in line with consumer preferences and secure the long-term sustainability of the sector.

This study comprehensively reveals the economic determinants of meat consumption in Turkey. Beef and mutton are at the forefront of consumer preferences, while poultry meat is positioned as a staple food. Shaping income and price policies by considering these dynamics will increase both consumer welfare and sustainability of the sector.

As a result, regular monitoring of trends in meat consumption and their reflection on policies will play a critical role in achieving Turkey's food security and agricultural development goals. 

Yapılandırılmış Özet:

Ekonomik büyüme sürecinde hane gelirinin artması, gıda tüketim alışkanlıklarında önemli değişikliklere yol açar. Bu değişiklikleri anlamak, gıda güvenliği, tarım politikaları ve tüketici davranışı için kritik öneme sahiptir. Et tüketimi hem diyetin hem de ekonomik refahın bir göstergesidir. Bu çalışma, Türkiye'deki hanehalklarının kırmızı ve beyaz et tüketim eğilimlerini gelir, fiyat ve çapraz talep esneklikleri bağlamında incelemektedir. Türkiye'de et tüketiminin analizi, yalnızca tüketici tercihlerini anlamak açısından değil, aynı zamanda hayvancılık sektörünün planlanması, üretim politikalarının belirlenmesi, fiyat istikrarının sağlanması ve düşük gelirli grupların beslenme ihtiyaçlarını karşılamak açısından da stratejik öneme sahiptir. Bu bağlamda, farklı et türlerinin ekonomik değişkenlere verdiği yanıtların nicel ölçümü, politika yapıcılar için bir rehber olacaktır. Bugüne kadar Türkiye'de et tüketimi veya et alt grupları genişletilmiş doğrusal harcama sistemi (GDHS) veya başka bir yöntemle analiz edilen hiçbir çalışma yapılmamıştır. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki hanehalklarının farklı et gruplarına karşı tüketim davranışlarını GDHS modeli kullanılarak incelemekti.

Bu araştırma, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yürütülen 2019 hanehalkı bütçe anketi verilerine dayanmaktadır. Analizler, tüketim davranışlarını modellemek için yaygın olarak kullanılan GDHS kullanılarak gerçekleştirilmiştir. GDHS modelinin avantajları: Gelir ve fiyat değişikliklerinin tüketim üzerindeki etkilerini ayrıştırır. Marjinal harcama eğilimlerini doğru şekilde tahmin etmek. Lüks, normal ve temel malların sınıflandırılmasına olanak tanır. Bu çalışmada et ürünleri üç ana grupta incelendi: dana eti, koyun-kuzu-keçi eti ve tavuk, hindi vb. kümes eti (tavuk, hindi vb.).

GDHS modelinin sonuçlarına göre, Türk tüketiciler gelirleri arttıkça et tüketimine daha fazla kaynak ayırmaktadır. Ancak bu artış et türüne göre önemli ölçüde değişmektedir. Dana eti, gelir artışında en büyük payı alan gruptur. Hanehalkları ek gelirlerinin %46'sını bu kategoriye tahsis eder. Bu, sığır etinin Türk mutfağında merkezi konumunu yansıtır. Koyun-kuzu-keçi etinin gelir esnekliği 1'in üzerindedir; bu da gelir arttıkça talebin orantısız şekilde arttığını gösterir. Ek gelirin %41'i bu gruba tahsis edilir. Öte yandan, kümes eti gelir artışından en az etkilenen gruptur (%1 pay). Bu sonuç, tavuk etinin temel bir gıda olduğunu ve tüketiminin gelir fark etmeksizin nispeten sabit kaldığını göstermektedir.

Fiyat elastikliklerinin analizi, fiyat artışları karşısında tüketici davranışını ortaya koyar. Dana eti en hassas gruptur ve fiyat esnekliği -0.64'tür. Fiyatlar %10 artarsa talep %6,4 azalır. Bu, dana etinin lüks bir ürün olarak algılandığını gösteriyor. Koyun-kuzu-keçi eti fiyat esnekliği -0.44 olarak tahmin edilmiştir. Bu grup, fiyat değişikliklerinden dana etinden daha az etkilenmektedir. Kümes eti en dirençli gruptur ve -0.16 elastikiyetle öne çıkmıştır. Tavuk etinin ucuz ve vazgeçilmez bir protein kaynağı olması bu sonucu açıklar. Talep çapraz elastiklikler, farklı et türlerinin birbirini nasıl etkilediğini gösterir. Dana eti fiyatlarındaki %10 artış, koyun eti talebini %6.3 azalttı. Bu durum, kümes eti talebini sadece %0.16 azalttı. Bu bulgular, dana ve kuzu etinin güçlü tamamlayıcılar olduğunu, kümes eti ise daha bağımsız bir tüketim dinamiğine sahip olduğunu göstermektedir. Yüksek gelirli haneler koyun etini prestijli bir ürün olarak görür ve gelirleri arttıkça bu tür etlere daha fazla meyil gösterirler. Orta ve düşük gelirli gruplar dana etini makul fiyatlı bir seçenek olarak görürken, kümes eti daha sık tüketilmektedir.

Bu çalışmanın bulguları, Türkiye'de et tüketiminin dinamiklerini şekillendiren ekonomik faktörleri ve farklı et gruplarının bu faktörlere verdiği tepkilerin çeşitliliğini açıkça ortaya koymaktadır. Çalışmanın sonuçları, gelir arttıkça kuzu eti gibi lüks ürünlere olan talebin önemli ölçüde arttığını, ancak kümes eti düşük gelirli haneler için ana protein kaynağı olmaya devam ettiğini göstermektedir. Öte yandan, dana eti bu iki uç arasında yer almaktadır. Gelir artışlarından olumlu etkilense de, fiyat değişikliklerine karşı önemli bir hassasiyet göstermektedir.

Bu çalışmanın bulguları, Türkiye'nin et tüketim politikalarını yönlendirmek için aşağıdaki önerileri sunmaktadır: Koyun Eti Üretimini Desteklemek: Koyun eti için üretim kapasitesi artırılmalıdır; bu talep gelir arttıkça hızla artar. Bu nedenle, yüksek kaliteli koyun yetiştiriciliği teşvik edilmelidir. Dana Fiyat İstikrarı: Fiyat dalgalanmalarını önlemek için ithalat politikaları gözden geçirilmelidir. Bu nedenle, yerel üretimin verimliliği de artmalıdır. Tavuk Etine Erişim: Düşük gelirli aileler için tavuk üretimi ve tavuk eti dağıtımı desteklenmelidir. Hijyenik ve uygun fiyatlı kümes hayvanı ürünlerinin dağıtımı sağlanmalıdır. Tüketici Farkındalığını Artırmak: Dengeli beslenme üzerine kamu hizmeti duyuruları ve eğitimler organize edilmelidir. Et tüketme alışkanlıklarının sağlık ve ekonomi üzerindeki etkileri açıklanmalıdır.

Bu bulgulara dayanarak, tarım ve hayvancılık politikaları her et türünün özel tüketim özellikleri dikkate alınarak tasarlanmalıdır. Üretim stratejilerinin, artan koyun talebini karşılamaya yönelik önlemler, dana etinin fiyat istikrarını sağlama önlemleri ve kümes hayvanları için erişilebilirliği garanti altına alan düzenlemelerle desteklenmesi kritik öneme sahiptir. Bu çok yönlü yaklaşım, tüketici tercihlerine uygun bir arz yapısı oluşturulmasını ve sektörün uzun vadeli sürdürülebilirliğini güvence altına almayı mümkün kılar.

Bu çalışma, Türkiye'de et tüketiminin ekonomik belirleyicilerini kapsamlı bir şekilde ortaya koymaktadır. Dana ve koyun eti tüketici tercihlerinin ön saflarında yer alırken, kümes eti temel gıda olarak konumlandırılmaktadır. Bu dinamikleri dikkate alarak gelir ve fiyat politikalarını şekillendirmek, hem tüketici refahını hem de sektörün sürdürülebilirliğini artıracaktır.

Sonuç olarak, et tüketimindeki eğilimlerin düzenli izlenmesi ve politikalara yansıtılması, Türkiye'nin gıda güvenliği ve tarımsal kalkınma hedeflerine ulaşılmasında kritik bir rol oynayacaktır.

ملخص منظم 

يؤدي ارتفاع دخل الأسرة خلال عملية النمو الاقتصادي إلى تغييرات كبيرة في عادات استهلاك الغذاء. وفهم هذه التغييرات أمر بالغ الأهمية للأمن الغذائي والسياسات الزراعية وسلوك المستهلك. ويعد استهلاك اللحوم مؤشراً على كل من النظام الغذائي والرفاهية الاقتصادية. وتبحث هذه الدراسة اتجاهات استهلاك اللحوم الحمراء والبيضاء للأسر في تركيا في سياق الدخل والأسعار ومرونة الطلب المتبادل. يكتسب تحليل استهلاك اللحوم في تركيا أهمية استراتيجية ليس فقط من حيث فهم تفضيلات المستهلكين، ولكن أيضًا من حيث تخطيط قطاع الثروة الحيوانية، وتحديد سياسات الإنتاج، وضمان استقرار الأسعار، وتلبية الاحتياجات الغذائية للفئات ذات الدخل المنخفض. وفي هذا السياق، سيكون القياس الكمي لاستجابات أنواع اللحوم المختلفة للمتغيرات الاقتصادية دليلًا لصانعي السياسات. حتى الآن، لم تقم أي دراسة في تركيا بتحليل استهلاك اللحوم أو مجموعات اللحوم الفرعية باستخدام نظام GDHS الموسع أو أي طريقة أخرى. في هذا السياق، كان الهدف من هذه الدراسة هو دراسة سلوكيات استهلاك الأسر في تركيا تجاه مجموعات اللحوم المختلفة باستخدام نموذج GDHS.

تستند هذه الدراسة إلى بيانات من مسح ميزانية الأسر لعام 2019 الذي أجراه المعهد التركي للإحصاء (TurkStat). أجريت التحليلات باستخدام نظام الإنفاق الخطي الموسع (GDHS) أو نظام الإنفاق الخطي الموسع (ELES)، الذي يستخدم على نطاق واسع لنمذجة سلوكيات الاستهلاك. مزايا نموذج ELES: إنه يفكك آثار التغيرات في الدخل والأسعار على الاستهلاك. التنبؤ الدقيق باتجاهات الإنفاق الهامشي. يسمح بتصنيف السلع الفاخرة والعادية والضرورية. في هذه الدراسة، تم فحص منتجات اللحوم في ثلاث مجموعات رئيسية: لحوم البقر والعجل، ولحوم الأغنام والحمل والماعز، ولحوم الدواجن (الدجاج والديك الرومي، إلخ).

وفقًا لنتائج نموذج ELES، يخصص المستهلكون الأتراك موارد أكثر لاستهلاك اللحوم مع زيادة دخلهم. ومع ذلك، تباينت هذه الزيادة بشكل كبير حسب نوع اللحوم. لحوم البقر والعجل هي المجموعة التي تحصل على الحصة الأكبر من نمو الدخل. تخصص الأسر 46٪ من دخلها الإضافي لهذه الفئة. وهذا يعكس المكانة المركزية للحوم البقر في المطبخ التركي. تتمتع لحوم الأغنام والضأن والماعز بمرونة دخل أعلى من 1، مما يشير إلى أن الطلب يزداد بشكل غير متناسب مع زيادة الدخل. يتم تخصيص 41٪ من الدخل الإضافي لهذه الفئة. من ناحية أخرى، تعد لحوم الدواجن الفئة الأقل تأثراً بنمو الدخل (حصة 1٪). تشير هذه النتيجة إلى أن لحم الدجاج هو غذاء أساسي، ويظل استهلاكه ثابتًا نسبيًا بغض النظر عن الدخل.

يكشف تحليل مرونة الأسعار عن سلوك المستهلكين في مواجهة ارتفاع الأسعار. لحم البقر والعجل هو المجموعة الأكثر حساسية، حيث تبلغ مرونة الأسعار -0.64. إذا ارتفعت الأسعار بنسبة 10٪، ينخفض الطلب بنسبة 6.4٪. يشير هذا إلى أن لحم البقر يُنظر إليه على أنه منتج فاخر. وقدرت مرونة أسعار لحوم الأغنام والضأن والماعز بـ -0.44. هذه المجموعة أقل تأثراً بتغيرات الأسعار من لحوم البقر. لحوم الدواجن هي المجموعة الأكثر مقاومة، بمرونة تبلغ -0.16. ويفسر هذه النتيجة حقيقة أن لحم الدجاج هو مصدر رخيص ولا غنى عنه للبروتين. توضح مرونة الطلب المتبادل كيف تؤثر أنواع اللحوم المختلفة على بعضها البعض. أدى ارتفاع أسعار لحوم البقر بنسبة 10٪ إلى انخفاض الطلب على لحوم الضأن بنسبة 6.3٪. أدى ذلك إلى انخفاض الطلب على لحوم الدواجن بنسبة 0.16٪ فقط. تشير هذه النتائج إلى أن لحوم البقر والضأن متكاملتان بشكل قوي، في حين أن لحوم الدواجن لها ديناميكية استهلاك أكثر ميلًا إلى هذا النوع من اللحوم مع ارتفاع دخلها. تعتبر الفئات ذات الدخل المتوسط والمنخفض لحم البقر خيارًا معقول السعر، بينما يتم استهلاك الدواجن بشكل أكثر تكرارًا.

تكشف نتائج هذه الدراسة بوضوح العوامل الاقتصادية التي تشكل ديناميكيات استهلاك اللحوم في تركيا والتنوع في استجابات مجموعات اللحوم المختلفة لهذه العوامل. تظهر نتائج الدراسة أن الطلب على المنتجات الفاخرة مثل لحم الضأن يزداد بشكل كبير مع زيادة الدخل، في حين تظل لحوم الدواجن المصدر الرئيسي للبروتين للأسر ذات الدخل المنخفض. من ناحية أخرى، يقع لحم البقر بين هذين الطرفين. على الرغم من تأثره الإيجابي بزيادة الدخل، إلا أنه يظهر حساسية كبيرة تجاه تغيرات الأسعار.

تقدم نتائج هذه الدراسة الاقتراحات التالية لتوجيه سياسات استهلاك اللحوم في تركيا: دعم إنتاج لحم الضأن: يجب زيادة الطاقة الإنتاجية للحم الضأن، الذي يزداد الطلب عليه بسرعة مع زيادة الدخل. لذلك، يجب تشجيع تربية الأغنام عالية الجودة. استقرار أسعار لحوم البقر: يجب مراجعة سياسات الاستيراد لمنع تقلبات الأسعار. وبالتالي، يجب أيضًا زيادة كفاءة الإنتاج المحلي. إمكانية الحصول على الدواجن: يجب دعم إنتاج وتوزيع الدجاج للأسر ذات الدخل المنخفض. يجب ضمان توزيع منتجات الدواجن الصحية وبأسعار معقولة. زيادة وعي المستهلكين: يجب تنظيم إعلانات الخدمة العامة والتدريب على التغذية المتوازنة. يجب شرح آثار عادات استهلاك اللحوم على الصحة والاقتصاد.

بناءً على هذه النتائج، يجب تصميم سياسات الزراعة وتربية الماشية مع مراعاة خصائص الاستهلاك المحددة لكل نوع من أنواع اللحوم. من الأهمية بمكان أن تدعم استراتيجيات الإنتاج تدابير لتلبية الطلب المتزايد على لحم الضأن، وتدابير لضمان استقرار أسعار لحم البقر، ولوائح لضمان توفر الدواجن. هذا النهج متعدد الأوجه يجعل من الممكن إنشاء هيكل إمداد يتماشى مع تفضيلات المستهلكين ويضمن الاستدامة طويلة الأجل للقطاع.

تكشف هذه الدراسة بشكل شامل عن العوامل الاقتصادية المحددة لاستهلاك اللحوم في تركيا. يحتل لحم البقر والضأن الصدارة في تفضيلات المستهلكين، بينما يحتل لحم الدواجن مكانة الغذاء الأساسي. سيؤدي تشكيل سياسات الدخل والأسعار مع مراعاة هذه الديناميات إلى زيادة رفاهية المستهلك واستدامة القطاع.

ونتيجة لذلك، ستلعب المراقبة المنتظمة لاتجاهات استهلاك اللحوم وانعكاسها على السياسات دورًا حاسمًا في تحقيق أهداف تركيا في مجال الأمن الغذائي والتنمية الزراعية.

Résumé structuré :

L'augmentation du revenu des ménages au cours du processus de croissance économique entraîne des changements importants dans les habitudes de consommation alimentaire. Il est essentiel de comprendre ces changements pour assurer la sécurité alimentaire, élaborer des politiques agricoles et comprendre le comportement des consommateurs. La consommation de viande est un indicateur à la fois du régime alimentaire et du bien-être économique. Cette étude examine les tendances de consommation de viande rouge et blanche des ménages en Turquie dans le contexte du revenu, des prix et des élasticités croisées de la demande. L'analyse de la consommation de viande en Turquie revêt une importance stratégique non seulement pour comprendre les préférences des consommateurs, mais aussi pour planifier le secteur de l'élevage, déterminer les politiques de production, garantir la stabilité des prix et répondre aux besoins nutritionnels des groupes à faibles revenus. Dans ce contexte, la mesure quantitative des réponses des différents types de viande aux variables économiques servira de guide aux décideurs politiques. À ce jour, aucune étude en Turquie n'a analysé la consommation de viande ou de sous-groupes de viande à l'aide du GDHS étendu ou de toute autre méthode. Dans ce contexte, l'objectif de cette étude était d'examiner les comportements de consommation des ménages en Turquie à l'égard de différents groupes de viande à l'aide du modèle GDHS.

Cette recherche est basée sur les données de l'enquête sur le budget des ménages de 2019 menée par l'Institut turc de statistique (TurkStat). Les analyses ont été réalisées à l'aide du système de dépenses linéaire étendu (GDHS) ou du système de dépenses linéaire étendu (ELES), largement utilisé pour modéliser les comportements de consommation. Avantages du modèle ELES : il décompose les effets des variations de revenus et de prix sur la consommation. Il permet de prédire avec précision les tendances de dépenses marginales. Il permet de classer les biens de luxe, les biens normaux et les biens essentiels. Dans cette étude, les produits carnés ont été examinés en trois grands groupes : viande bovine et veau, viande ovine et caprine, et viande de volaille (poulet, dinde, etc.).

Selon les résultats du modèle ELES, les consommateurs turcs consacrent davantage de ressources à la consommation de viande à mesure que leurs revenus augmentent. Cependant, cette augmentation varie considérablement selon le type de viande. La viande bovine et le veau sont le groupe qui bénéficie de la plus grande part de la croissance des revenus. Les ménages consacrent 46 % de leurs revenus supplémentaires à cette catégorie. Cela reflète la place centrale du bœuf dans la cuisine turque. La viande ovine et caprine a une élasticité par rapport au revenu supérieure à 1, ce qui indique que la demande augmente de manière disproportionnée à mesure que les revenus augmentent. 41 % des revenus supplémentaires sont consacrés à ce groupe. En revanche, la viande de volaille est le groupe le moins touché par la croissance des revenus (1 % de part). Ce résultat indique que la viande de poulet est un aliment de base et que sa consommation reste relativement constante quel que soit le revenu.

L'analyse des élasticités-prix révèle le comportement des consommateurs face à l'augmentation des prix. Le bœuf et le veau constituent le groupe le plus sensible, avec une élasticité-prix de -0,64. Si les prix augmentent de 10 %, la demande diminue de 6,4 %. Cela suggère que le bœuf est perçu comme un produit de luxe. L'élasticité-prix de la viande ovine et caprine a été estimée à -0,44. Ce groupe est moins affecté par les variations de prix que le bœuf. La viande de volaille est le groupe le plus résistant, avec une élasticité de -0,16. Le fait que la viande de poulet soit une source de protéines peu coûteuse et indispensable explique ce résultat. Les élasticités croisées montrent comment les différents types de viande s'influencent mutuellement. Une augmentation de 10 % du prix du bœuf a réduit la demande de mouton de 6,3 %. Cela n'a réduit la demande de viande de volaille que de 0,16 %. Ces résultats suggèrent que le bœuf et le mouton sont des compléments forts, tandis que la viande de volaille a une dynamique de consommation plus indépendante. Les ménages à revenus élevés considèrent le mouton comme un produit prestigieux et sont plus enclins à consommer ce type de viande à mesure que leurs revenus augmentent. Les groupes à revenus moyens et faibles considèrent le bœuf comme une option à prix raisonnable, tandis que la volaille est consommée plus fréquemment.

Les résultats de cette étude révèlent clairement les facteurs économiques qui déterminent la dynamique de la consommation de viande en Turquie et la diversité des réponses des différents groupes de viande à ces facteurs. Les résultats de l'étude montrent que la demande de produits de luxe tels que la viande de mouton augmente considérablement à mesure que les revenus augmentent, tandis que la viande de volaille reste la principale source de protéines pour les ménages à faibles revenus. Le bœuf, en revanche, se situe entre ces deux extrêmes. Bien qu'il soit favorablement influencé par l'augmentation des revenus, il est très sensible aux variations de prix.

Les conclusions de cette étude offrent les suggestions suivantes pour orienter les politiques de consommation de viande en Turquie : Soutenir la production de viande ovine : la capacité de production de viande ovine, dont la demande augmente rapidement à mesure que les revenus augmentent, devrait être accrue. Il convient donc d'encourager l'élevage ovin de haute qualité. Stabilité des prix du bœuf : les politiques d'importation devraient être revues afin d'éviter les fluctuations de prix. Ainsi, l'efficacité de la production locale devrait également augmenter. Accessibilité de la volaille : la production et la distribution de poulet pour les familles à faibles revenus devraient être soutenues. La diffusion de produits avicoles hygiéniques et abordables devrait être assurée. Sensibilisation des consommateurs : des messages d'intérêt public et des formations sur une alimentation équilibrée devraient être organisés. Les effets des habitudes de consommation de viande sur la santé et l'économie devraient être expliqués.

Sur la base de ces conclusions, les politiques agricoles et d'élevage devraient être conçues en tenant compte des caractéristiques de consommation spécifiques à chaque type de viande. Il est essentiel que les stratégies de production soient soutenues par des mesures visant à répondre à la demande croissante de mouton, des mesures visant à garantir la stabilité des prix du bœuf et des réglementations visant à garantir l'accessibilité de la volaille. Cette approche multiforme permet de créer une structure d'approvisionnement conforme aux préférences des consommateurs et d'assurer la viabilité à long terme du secteur.

Cette étude révèle de manière exhaustive les déterminants économiques de la consommation de viande en Turquie. Le bœuf et le mouton sont en tête des préférences des consommateurs, tandis que la viande de volaille est considérée comme un aliment de base. L'élaboration de politiques en matière de revenus et de prix tenant compte de ces dynamiques permettra d'améliorer à la fois le bien-être des consommateurs et la durabilité du secteur.

Par conséquent, le suivi régulier des tendances en matière de consommation de viande et leur prise en compte dans les politiques joueront un rôle essentiel dans la réalisation des objectifs de la Turquie en matière de sécurité alimentaire et de développement agricole.

Resumen estructurado:

El aumento de los ingresos familiares durante el proceso de crecimiento económico provoca cambios significativos en los hábitos de consumo alimentario. Comprender estos cambios es fundamental para la seguridad alimentaria, las políticas agrícolas y el comportamiento de los consumidores. El consumo de carne es un indicador tanto de la dieta como del bienestar económico. Este estudio examina las tendencias de consumo de carne roja y blanca de los hogares en Turquía en el contexto de los ingresos, los precios y las elasticidades cruzadas de la demanda. El análisis del consumo de carne en Turquía reviste una importancia estratégica no solo para comprender las preferencias de los consumidores, sino también para planificar el sector ganadero, determinar las políticas de producción, garantizar la estabilidad de los precios y satisfacer las necesidades nutricionales de los grupos de bajos ingresos. En este contexto, la medición cuantitativa de las respuestas de los diferentes tipos de carne a las variables económicas servirá de guía para los responsables políticos. Hasta la fecha, ningún estudio en Turquía ha analizado el consumo de carne o subgrupos de carne utilizando el GDHS ampliado o cualquier otro método. En este contexto, el objetivo de este estudio era examinar los comportamientos de consumo de los hogares en Turquía hacia diferentes grupos de carne utilizando el modelo GDHS.

Esta investigación se basa en datos de la Encuesta de Presupuestos Familiares de 2019 realizada por el Instituto Turco de Estadística (TurkStat). Los análisis se llevaron a cabo utilizando el Sistema de Gasto Lineal Ampliado (GDHS) o el Sistema de Gasto Lineal Ampliado (ELES), que se utiliza ampliamente para modelar los comportamientos de consumo. Ventajas del modelo ELES: Descompone los efectos de los cambios en los ingresos y los precios sobre el consumo. Predice con precisión las tendencias de gasto marginal. Permite la clasificación de bienes de lujo, normales y esenciales. En este estudio, los productos cárnicos se examinaron en tres grupos principales: carne de vacuno y ternera, carne de ovino y caprino, y carne de aves de corral (pollo, pavo, etc.).

Según los resultados del modelo ELES, los consumidores turcos destinan más recursos al consumo de carne a medida que aumentan sus ingresos. Sin embargo, este aumento varió significativamente según el tipo de carne. La carne de vacuno y ternera es el grupo que recibe la mayor parte del crecimiento de los ingresos. Los hogares destinan el 46 % de sus ingresos adicionales a esta categoría. Esto refleja la posición central de la carne de vacuno en la cocina turca. La carne de ovino y caprino tiene una elasticidad de ingresos superior a 1, lo que indica que la demanda aumenta de forma desproporcionada a medida que aumentan los ingresos. El 41 % de los ingresos adicionales se destina a este grupo. Por otro lado, la carne de aves de corral es el grupo menos afectado por el crecimiento de los ingresos (1 % de cuota). Este resultado indica que la carne de pollo es un alimento básico y que su consumo se mantiene relativamente constante independientemente de los ingresos.

El análisis de las elasticidades de los precios revela el comportamiento de los consumidores ante las subidas de precios. La carne de vacuno y ternera es el grupo más sensible, con una elasticidad de precios de -0,64. Si los precios aumentan un 10 %, la demanda disminuye un 6,4 %. Esto sugiere que la carne de vacuno se percibe como un producto de lujo. La elasticidad de los precios de la carne de oveja, cordero y cabra se estimó en -0,44. Este grupo se ve menos afectado por las variaciones de precios que la carne de vacuno. La carne de aves de corral es el grupo más resistente, con una elasticidad de -0,16. El hecho de que la carne de pollo sea una fuente de proteínas barata e indispensable explica este resultado. Las elasticidades cruzadas de la demanda muestran cómo se influyen mutuamente los diferentes tipos de carne. Un aumento del 10 % en los precios de la carne de vacuno redujo la demanda de carne de cordero en un 6,3 %. Esto redujo la demanda de carne de aves de corral solo en un 0,16 %. Estos resultados sugieren que la carne de vacuno y la de cordero son complementos fuertes, mientras que la carne de aves de corral tiene una dinámica de consumo más independiente. Los hogares con ingresos altos consideran la carne de cordero como un producto prestigioso y se inclinan más por este tipo de carne a medida que aumentan sus ingresos. Los grupos de ingresos medios y bajos consideran que la carne de vacuno es una opción a un precio razonable, mientras que la carne de ave se consume con mayor frecuencia.

Los resultados de este estudio revelan claramente los factores económicos que determinan la dinámica del consumo de carne en Turquía y la diversidad de respuestas de los diferentes grupos de carne a estos factores. Los resultados del estudio muestran que la demanda de productos de lujo, como el cordero, aumenta significativamente a medida que aumentan los ingresos, mientras que la carne de ave sigue siendo la principal fuente de proteínas para los hogares con bajos ingresos. Por otro lado, la carne de vacuno se situaba entre estos dos extremos. Aunque se ve afectada positivamente por el aumento de los ingresos, muestra una sensibilidad significativa a los cambios de precio.

Los resultados de este estudio ofrecen las siguientes sugerencias para orientar las políticas de consumo de carne de Turquía: Apoyo a la producción de carne de ovino: Debe aumentarse la capacidad de producción de carne de ovino, cuya demanda aumenta rápidamente a medida que aumentan los ingresos. Por lo tanto, debe fomentarse la cría de ovino de alta calidad. Estabilidad del precio de la carne de vacuno: deben revisarse las políticas de importación para evitar las fluctuaciones de precios. De este modo, también aumentará la eficiencia de la producción local. Accesibilidad a las aves de corral: debe apoyarse la producción y distribución de pollo para las familias con bajos ingresos. Debe garantizarse la difusión de productos avícolas higiénicos y asequibles. Aumento de la concienciación de los consumidores: deben organizarse anuncios de servicio público y formación sobre nutrición equilibrada. Deben explicarse los efectos de los hábitos de consumo de carne en la salud y la economía.

Sobre la base de estas conclusiones, las políticas agrícolas y ganaderas deben diseñarse teniendo en cuenta las características específicas de consumo de cada tipo de carne. Es fundamental que las estrategias de producción se apoyen en medidas que satisfagan la creciente demanda de carne de cordero, medidas que garanticen la estabilidad de los precios de la carne de vacuno y normativas que garanticen la accesibilidad de las aves de corral. Este enfoque multifacético permite crear una estructura de suministro acorde con las preferencias de los consumidores y garantizar la sostenibilidad a largo plazo del sector.

Este estudio revela de forma exhaustiva los determinantes económicos del consumo de carne en Turquía. La carne de vacuno y de cordero ocupa los primeros puestos en las preferencias de los consumidores, mientras que la carne de aves de corral se posiciona como un alimento básico. La configuración de las políticas de ingresos y precios, teniendo en cuenta estas dinámicas, aumentará tanto el bienestar de los consumidores como la sostenibilidad del sector.

Como resultado, el seguimiento periódico de las tendencias en el consumo de carne y su reflejo en las políticas desempeñarán un papel fundamental en la consecución de los objetivos de seguridad alimentaria y desarrollo agrícola de Turquía.

结构化摘要：

经济增长过程中家庭收入的提升将显著改变食品消费习惯。理解这些变化对保障粮食安全、制定农业政策及研究消费者行为至关重要。肉类消费既是饮食结构的指标，也是经济福祉的体现。本研究在收入、价格及交叉需求弹性的框架下，考察了土耳其家庭红肉与白肉消费趋势。对土耳其肉类消费的分析具有战略意义，不仅有助于理解消费者偏好，更关乎畜牧业规划、生产政策制定、价格稳定保障及低收入群体营养需求满足。在此背景下，量化不同肉类对经济变量的响应将为政策制定者提供决策指引。迄今为止，土耳其尚未有研究采用扩展GDHS或其他方法分析肉类或肉类子类别的消费情况。在此背景下，本研究旨在运用GDHS模型考察土耳其家庭对不同肉类消费群体的消费行为。

本研究基于土耳其统计局（TurkStat）2019年家庭预算调查数据展开。分析采用广义线性支出系统（GDHS）或扩展线性支出系统（ELES）模型，该模型广泛应用于消费行为建模。ELES模型优势：可分解收入与价格变动对消费的影响；精准预测边际支出趋势；支持奢侈品、正常品与必需品分类。本研究将肉类产品分为三大类：牛肉-小牛肉、绵羊-羔羊-山羊肉以及禽肉（鸡、火鸡等）。

ELES模型结果显示，随着收入增长，土耳其消费者在肉类消费上的资源投入比例持续提升。但不同肉类品类的增长幅度存在显著差异：牛肉和牛肉制品获得的收入增长份额最大。家庭将46%的增量收入用于该品类，这反映出牛肉在土耳其饮食中的核心地位。羊肉-羔羊肉-山羊肉的收入弹性值高于1，表明其需求随收入增长呈现超比例上升，该品类获得41%的增量收入分配。而禽肉作为受收入增长影响最小的品类，仅获得1%的份额。该结果表明鸡肉属于主食范畴，其消费量不受收入波动影响而保持相对稳定。

价格弹性分析揭示了消费者面对价格上涨时的行为模式。牛肉及小牛肉价格弹性为-0.64，是敏感度最高的品类——价格每上涨10%，需求量即下降6.4%，这表明牛肉被视为奢侈品。绵羊-羔羊-山羊肉价格弹性估计值为-0.44，该品类受价格变动影响小于牛肉。禽肉表现出最强韧性，弹性值为-0.16——鸡肉作为廉价且不可或缺的蛋白质来源解释了这一结果。交叉需求弹性揭示了不同肉类品类间的相互影响：牛肉价格每上涨10%，羊肉需求量下降6.3%，而禽肉需求仅减少0.16%。这表明牛肉与羊肉具有强互补性，禽肉消费则更具独立性。高收入家庭视羊肉为彰显身份的产品，随着收入增长更倾向选择该品类。中低收入群体则将牛肉视为价格合理的选择，而禽肉消费频率更高。

本研究发现清晰揭示了影响土耳其肉类消费动态的经济因素，以及不同肉类群体对此类因素的多元化反应。研究结果表明，随着收入增长，羊肉等奢侈品需求显著提升，而禽肉仍为低收入家庭的主要蛋白质来源。牛肉则处于两极之间：虽随收入增长而需求提升，但对价格变动敏感度显著。

本研究为土耳其肉类消费政策提出以下建议：支持羊肉生产：应提升羊肉生产能力，因其需求随收入增长而快速上升，故需鼓励优质绵羊养殖。牛肉价格稳定：应重新审视进口政策以防止价格波动，从而提升本土生产效率。家禽可及性：需支持面向低收入家庭的鸡肉生产与分销体系，确保卫生且价格合理的家禽产品普及。提升消费者认知：应组织公共服务公告及均衡营养培训，阐明肉类消费习惯对健康与经济的影响。

基于上述研究，农业与畜牧政策制定需考量各类肉品的消费特性。关键在于：通过增产策略满足羊肉需求增长、实施牛肉价格稳定措施、制定禽肉可及性保障法规。这种多维度策略既能构建符合消费者偏好的供给结构，亦可确保产业长期可持续性。

本研究全面揭示了土耳其肉类消费的经济决定因素。牛肉和羊肉位居消费者偏好前列，而禽肉则作为主食存在。通过考量这些动态因素制定收入与价格政策，将同时提升消费者福利和该行业的可持续性。

因此，定期监测肉类消费趋势并将其反映在政策中，对实现土耳其粮食安全和农业发展目标至关重要。

Структурированное резюме:

Рост доходов домохозяйств в процессе экономического роста приводит к значительным изменениям в привычках потребления продуктов питания. Понимание этих изменений имеет решающее значение для продовольственной безопасности, сельскохозяйственной политики и поведения потребителей. Потребление мяса является показателем как рациона питания, так и экономического благосостояния. В данном исследовании рассматриваются тенденции потребления красного и белого мяса домохозяйствами в Турции в контексте доходов, цен и эластичности перекрестного спроса. Анализ потребления мяса в Турции имеет стратегическое значение не только с точки зрения понимания предпочтений потребителей, но и с точки зрения планирования животноводческого сектора, определения политики производства, обеспечения стабильности цен и удовлетворения потребностей в питании групп населения с низким доходом. В этом контексте количественная оценка реакции различных видов мяса на экономические переменные станет ориентиром для политиков. На сегодняшний день в Турции не было проведено ни одного исследования, в котором бы анализировалось потребление мяса или подгрупп мяса с использованием расширенной модели GDHS или любого другого метода. В этом контексте целью данного исследования было изучение поведения домохозяйств в Турции в отношении различных групп мяса с использованием модели GDHS.

Это исследование основано на данных Обзора бюджета домохозяйств за 2019 год, проведенного Турецким статистическим институтом (TurkStat). Анализ проводился с использованием расширенной линейной системы расходов (GDHS) или расширенной линейной системы расходов (ELES), которая широко используется для моделирования поведения потребителей. Преимущества модели ELES: она разлагает влияние изменения доходов и цен на потребление. Точно предсказывает тенденции маржинальных расходов. Позволяет классифицировать товары как роскошные, обычные и необходимые. В данном исследовании мясные продукты были рассмотрены в трех основных группах: говядина-телятина, баранина-ягнетина-козлятина и мясо птицы (курица, индейка и т. д.).

Согласно результатам модели ELES, турецкие потребители выделяют больше ресурсов на потребление мяса по мере роста своих доходов. Однако этот рост значительно варьировался в зависимости от вида мяса. Говядина и телятина — это группа, которая получает наибольшую долю роста доходов. Домохозяйства направляют 46 % своего дополнительного дохода на эту категорию. Это отражает центральное место говядины в турецкой кухне. Эластичность овце-бараньего и козьего мяса по доходу превышает 1, что указывает на непропорциональный рост спроса по мере увеличения дохода. 41 % дополнительного дохода направляется на эту группу. С другой стороны, мясо птицы является группой, на которую рост дохода влияет в наименьшей степени (доля 1 %). Этот результат указывает на то, что куриное мясо является основным продуктом питания, и его потребление остается относительно постоянным независимо от дохода.

Анализ ценовой эластичности показывает поведение потребителей в условиях роста цен. Говядина и телятина являются наиболее чувствительной группой с ценовой эластичностью -0,64. Если цены повышаются на 10%, спрос снижается на 6,4%. Это говорит о том, что говядина воспринимается как продукт роскоши. Ценовая эластичность баранины, ягнятины и козлятины была оценена как -0,44. Эта группа менее подвержена влиянию изменения цен, чем говядина. Мясо птицы является наиболее устойчивой группой с эластичностью -0,16. Этот результат объясняется тем, что куриное мясо является недорогим и незаменимым источником белка. Перекрестная эластичность спроса показывает, как различные виды мяса влияют друг на друга. Повышение цен на говядину на 10% привело к снижению спроса на баранину на 6,3%. Это снизило спрос на мясо птицы всего на 0,16%. Эти результаты свидетельствуют о том, что говядина и баранина являются сильными взаимодополняющими продуктами, в то время как мясо птицы имеет более независимую динамику потребления. Домохозяйства с высоким доходом рассматривают баранину как престижный продукт и с ростом дохода все больше склоняются к этому виду мяса. Группы со средним и низким доходом считают говядину доступным по цене вариантом, а мясо птицы потребляется чаще.

Результаты этого исследования ясно показывают экономические факторы, которые определяют динамику потребления мяса в Турции, и разнообразие реакции различных групп мяса на эти факторы. Результаты исследования показывают, что спрос на роскошные продукты, такие как баранина, значительно увеличивается с ростом дохода, в то время как мясо птицы остаётся основным источником белка для домохозяйств с низким доходом. Говядина, с другой стороны, находится между этими двумя крайностями. Хотя на неё положительно влияет рост доходов, она демонстрирует значительную чувствительность к изменениям цен.

Результаты этого исследования предлагают следующие рекомендации для формирования политики Турции в области потребления мяса: Поддержка производства баранины: необходимо увеличить производственные мощности по производству баранины, спрос на которую быстро растет с ростом доходов. Поэтому следует поощрять высококачественное овцеводство. Стабильность цен на говядину: следует пересмотреть политику импорта, чтобы предотвратить колебания цен. Таким образом, эффективность местного производства также должна повыситься. Доступность птицы: следует поддерживать производство и распределение курицы для семей с низким доходом. Необходимо обеспечить распространение гигиеничных и доступных по цене продуктов из птицы. Повышение осведомленности потребителей: следует организовать общественные объявления и обучение по вопросам сбалансированного питания. Следует разъяснять влияние привычек потребления мяса на здоровье и экономику.

На основе этих выводов следует разрабатывать политику в области сельского хозяйства и животноводства с учетом специфических характеристик потребления каждого вида мяса. Крайне важно, чтобы стратегии производства поддерживались мерами по удовлетворению растущего спроса на баранину, мерами по обеспечению стабильности цен на говядину и нормами, гарантирующими доступность птицы. Такой многосторонний подход позволяет создать структуру предложения, соответствующую предпочтениям потребителей, и обеспечить долгосрочную устойчивость сектора.

В данном исследовании всесторонне раскрываются экономические детерминанты потребления мяса в Турции. Говядина и баранина занимают первое место в предпочтениях потребителей, а мясо птицы позиционируется как основной продукт питания. Формирование политики в области доходов и цен с учетом этой динамики повысит как благосостояние потребителей, так и устойчивость сектора.

В результате регулярный мониторинг тенденций в потреблении мяса и их отражение в политике будут играть решающую роль в достижении целей Турции в области продовольственной безопасности и развития сельского хозяйства.

संरचित सारांश:

आर्थिक विकास की प्रक्रिया के दौरान घरेलू आय में वृद्धि खाद्य उपभोग की आदतों में महत्वपूर्ण बदलाव लाती है। इन परिवर्तनों को समझना खाद्य सुरक्षा, कृषि नीतियों और उपभोक्ता व्यवहार के लिए महत्वपूर्ण है। मांस का उपभोग आहार और आर्थिक कल्याण दोनों का एक संकेतक है। यह अध्ययन आय, मूल्य और क्रॉस-मांग लोचशीलता के संदर्भ में तुर्की में परिवारों द्वारा लाल और सफेद मांस की खपत के रुझानों की जांच करता है।

तुर्की में मांस की खपत का विश्लेषण न केवल उपभोक्ता वरीयताओं को समझने के मामले में, बल्कि पशुधन क्षेत्र की योजना बनाने, उत्पादन नीतियां निर्धारित करने, मूल्य स्थिरता सुनिश्चित करने और निम्न-आय समूहों की पोषण संबंधी जरूरतों को पूरा करने के मामले में भी सामरिक महत्व का है। इस संदर्भ में, आर्थिक चरों के प्रति विभिन्न प्रकार के मांस की प्रतिक्रियाओं का मात्रात्मक मापन नीति निर्माताओं के लिए एक मार्गदर्शक होगा।

अब तक, तुर्की में किसी भी अध्ययन ने एक्सटेंडेड जीडीएचएस या किसी अन्य विधि का उपयोग करके मांस या मांस के उपसमूहों की खपत का विश्लेषण नहीं किया है। इस संदर्भ में, इस अध्ययन का उद्देश्य जीडीएचएस मॉडल का उपयोग करके तुर्की में परिवारों के विभिन्न मांस समूहों के प्रति खपत व्यवहार की जांच करना था।

यह शोध तुर्की सांख्यिकी संस्थान (टर्कस्टैट) द्वारा किए गए 2019 के घरेलू बजट सर्वेक्षण के आंकड़ों पर आधारित है।

विश्लेषण एक्सटेंडेड लीनियर एक्सपेंडिचर सिस्टम (GDHS) या एक्सटेंडेड लीनियर एक्सपेंडिचर सिस्टम (ELES) का उपयोग करके किए गए थे, जिसका उपयोग उपभोग व्यवहार को मॉडल करने के लिए व्यापक रूप से किया जाता है। ELES मॉडल के लाभ: यह उपभोग पर आय और मूल्य परिवर्तन के प्रभावों को विघटित करता है। सीमांत खर्च के रुझानों की सटीक भविष्यवाणी करता है। यह विलासिता, सामान्य और आवश्यक वस्तुओं के वर्गीकरण की अनुमति देता है।

इस अध्ययन में, मांस उत्पादों की जांच तीन मुख्य समूहों में की गई: बीफ़-वील, भेड़-मेमना-बकरी का मांस, और पोल्ट्री मांस (चिकन, टर्की, आदि)।

ELES मॉडल के परिणामों के अनुसार, तुर्की के उपभोक्ता अपनी आय बढ़ने के साथ मांस की खपत पर अधिक संसाधन आवंटित करते हैं। हालांकि, मांस के प्रकार के अनुसार यह वृद्धि काफी भिन्न थी। बीफ़ और वील वह समूह है जिसे आय वृद्धि का सबसे बड़ा हिस्सा मिलता है।

घरेलू परिवार अपनी अतिरिक्त आय का 46% इस श्रेणी में आवंटित करते हैं। यह तुर्की व्यंजनों में बीफ़ की केंद्रीय स्थिति को दर्शाता है। भेड़-मेमने-बकरी के मांस की आय लोच 1 से अधिक है, जो दर्शाता है कि आय बढ़ने के साथ मांग असमानुपातिक रूप से बढ़ती है। अतिरिक्त आय का 41% इस समूह को आवंटित किया जाता है। दूसरी ओर, पोल्ट्री मांस वह समूह है जो आय वृद्धि से सबसे कम प्रभावित होता है (1% हिस्सा)।

यह परिणाम इंगित करता है कि चिकन का मांस एक मुख्य भोजन है, और इसकी खपत आय की परवाह किए बिना अपेक्षाकृत स्थिर रहती है।

मूल्य लोचशीलता के विश्लेषण से कीमतों में वृद्धि की स्थिति में उपभोक्ताओं के व्यवहार का पता चलता है। बीफ़ और वील सबसे संवेदनशील समूह हैं, जिनकी मूल्य लोचशीलता -0.64 है। यदि कीमतें 10% बढ़ती हैं, तो मांग 6.4% घट जाती है। यह दर्शाता है कि बीफ़ को एक विलासितापूर्ण उत्पाद के रूप में देखा जाता है।

भेड़-बकरी के मांस की मूल्य लोचशीलता का अनुमान -0.44 लगाया गया था। यह समूह गोमांस की तुलना में मूल्य परिवर्तन से कम प्रभावित होता है। पोल्ट्री का मांस सबसे अधिक प्रतिरोधी समूह है, जिसकी लोचशीलता -0.16 है। यह परिणाम इस तथ्य से समझाया जा सकता है कि चिकन का मांस प्रोटीन का एक सस्ता और अनिवार्य स्रोत है। क्रॉस-डिमांड लोचशीलता यह दर्शाती है कि विभिन्न प्रकार के मांस एक-दूसरे को कैसे प्रभावित करते हैं। बीफ़ की कीमतों में 10% की वृद्धि से बकरी के मांस की मांग 6.3% कम हो गई। इससे मुर्गी के मांस की मांग केवल 0.16% कम हुई। ये निष्कर्ष बताते हैं कि बीफ़ और बकरी का मांस एक-दूसरे के मजबूत पूरक हैं, जबकि मुर्गी के मांस की खपत की गतिशीलता अधिक स्वतंत्र है। उच्च-आय वाले परिवार बकरी के मांस को एक प्रतिष्ठित उत्पाद मानते हैं और अपनी आय बढ़ने के साथ इस प्रकार के मांस की ओर अधिक झुकाव रखते हैं।

मध्यम और निम्न-आय समूह बीफ़ को एक उचित मूल्य वाला विकल्प मानते हैं, जबकि पोल्ट्री का उपभोग अधिक बार किया जाता है।

इस अध्ययन के निष्कर्ष स्पष्ट रूप से उन आर्थिक कारकों को प्रकट करते हैं जो तुर्की में मांस की खपत की गतिशीलता को आकार देते हैं और इन कारकों के प्रति विभिन्न मांस समूहों की प्रतिक्रियाओं में विविधता को दर्शाते हैं। अध्ययन के परिणाम दिखाते हैं कि आय बढ़ने के साथ भेड़ के मांस जैसे विलासिता उत्पादों की मांग में काफी वृद्धि होती है, जबकि पोल्ट्री का मांस निम्न-आय वाले परिवारों के लिए प्रोटीन का मुख्य स्रोत बना रहता है। दूसरी ओर, बीफ़ इन दोनों चरमों के बीच स्थित था। यद्यपि यह आय में वृद्धि से सकारात्मक रूप से प्रभावित होता है, यह कीमतों में बदलाव के प्रति महत्वपूर्ण संवेदनशीलता दिखाता है।

इस अध्ययन के निष्कर्ष तुर्की की मांस खपत नीतियों का मार्गदर्शन करने के लिए निम्नलिखित सुझाव देते हैं: भेड़ के मांस के उत्पादन का समर्थन: भेड़ के मांस के लिए उत्पादन क्षमता में वृद्धि की जानी चाहिए, जिसकी मांग आय बढ़ने के साथ तेजी से बढ़ती है। इसलिए, उच्च-गुणवत्ता वाली भेड़ पालन को प्रोत्साहित किया जाना चाहिए।

बीफ़ की कीमतों में स्थिरता: कीमतों में उतार-चढ़ाव को रोकने के लिए आयात नीतियों की समीक्षा की जानी चाहिए। इस प्रकार, स्थानीय उत्पादन की दक्षता भी बढ़नी चाहिए। मुर्गी का सुलभ होना: निम्न-आय वाले परिवारों के लिए मुर्गी का उत्पादन और वितरण समर्थित किया जाना चाहिए। स्वच्छ और किफायती मुर्गी उत्पादों के प्रसार को सुनिश्चित किया जाना चाहिए। उपभोक्ता जागरूकता बढ़ाना: सार्वजनिक सेवा घोषणाएं और संतुलित पोषण पर प्रशिक्षण आयोजित किया जाना चाहिए। स्वास्थ्य और अर्थव्यवस्था पर मांस खाने की आदतों के प्रभावों को समझाया जाना चाहिए।

इन निष्कर्षों के आधार पर, प्रत्येक प्रकार के मांस की विशिष्ट खपत विशेषताओं पर विचार करके कृषि और पशुधन नीतियां तैयार की जानी चाहिए। यह महत्वपूर्ण है कि उत्पादन रणनीतियों का समर्थन भेड़ के मांस की बढ़ती मांग को पूरा करने के उपायों, बीफ़ की कीमतों में स्थिरता सुनिश्चित करने के उपायों और मुर्गी के मांस की सुलभता की गारंटी देने वाले नियमों द्वारा किया जाए। यह बहुआयामी दृष्टिकोण एक ऐसी आपूर्ति संरचना बनाने को संभव बनाता है जो उपभोक्ता वरीयताओं के अनुरूप हो और इस क्षेत्र की दीर्घकालिक स्थिरता को सुरक्षित करे।

यह अध्ययन तुर्की में मांस की खपत के आर्थिक निर्धारकों को व्यापक रूप से प्रकट करता है। बीफ़ और मटन उपभोक्ता वरीयताओं में सबसे आगे हैं, जबकि पोल्ट्री मांस एक मुख्य खाद्य पदार्थ के रूप में स्थित है। इन गतिशीलताओं पर विचार करके आय और मूल्य नीतियों को आकार देने से उपभोक्ता कल्याण और क्षेत्र की स्थिरता दोनों में वृद्धि होगी।

परिणामस्वरूप, मांस की खपत में रुझानों की नियमित निगरानी और नीतियों पर उनके प्रभाव, तुर्की के खाद्य सुरक्षा और कृषि विकास के लक्ष्यों को प्राप्त करने में एक महत्वपूर्ण भूमिका निभाएगा।