Bireysel Kredi Kullanım Karar Süreçlerinde Enflasyon Değişkeninin Kişilerin Risk Toleransına Etkisi

Author:

Number of pages:
651-704
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-Volume 21 Issue 1
%>

Abstract

Risk toleransı, yatırımcının risk büyüklüğüdür Yatırımcılar aldıkları riski ölçmek isterler. Literatürde genel olarak risk ölçümlemede sosyal, demografik değişkenler kullanılmıştır. Yatırım kararlarında önemli bir engel belirsizliktir. Ekonomide enflasyon, belirsizliği derinleştiren bir unsurdur. Ancak, belirsizliğe yol açan ekonomik bir faktör olan enflasyon değişkeninin risk ölçümlerine etkileri araştırılmamıştır. Çalışmada bireysel krediler incelendiğinden enflasyon değişkenin, sürekli artış göstermesinden dolayı faiz oranlarında bir artış sebebi olabileceğinden hareketle bireysel kredi kullanımlarında risk ölçümünde faiz oranları araştırmaya dâhil edilmiştir. Çalışmada, ÜFE’nin faiz oranları varyansının % 60’ının kendi tarafından  %40’ının ise ÜFE tarafından açıklandığı gözlemlenmiştir. Bu durum ÜFE’deki değişimlerin faiz oranlarında kalıcı etki gösterebileceği şeklinde yorumlanabilir. Ayrıca; her iki VAR modeli için uygun gecikme uzunluğu 2 olarak belirlenmiş, 1.ci VAR modelinde dışsal değişken olmadan belirsizlik ve enflasyon arasında pozitif bir ilişkinin olduğu ortaya konulmuştur. Çalışma, bulgusuna göre piyasalardaki belirsizlik enflasyon üzerinde pozitif etki yapmaktadır. Pozitif etki bireysel kredilerde faiz oranına artış yönünde yansıdığından karar alıcıların risk toleransını olumsuz etkilemektedir.

Keywords

Abstract

Risk tolerance is the investor's risk size. Investors want to measure the risk they take. The literature generally uses social and demographic variables to measure risk. Uncertainty is a significant obstacle to investment decisions. Inflation in the economy exacerbates uncertainty. However, the effects of inflation, an economic factor that leads to uncertainty, on risk measurements have not been investigated. Since the study examines individual loans, the constant increase in inflation can lead to an increase in interest rates, so interest rates were included in the study to measure risk in individual loan usage. The study observed that 60% of the variance in interest rates is explained by the ÜFE itself and 40% by the ÜFE. This can be interpreted as indicating that changes in the ÜFE can have a permanent impact on interest rates. Furthermore, the appropriate lag length for both VAR models was determined to be 2, demonstrating a positive relationship between uncertainty and inflation in the first VAR model without exogenous variables. The study found that uncertainty in the markets has a positive effect on inflation. Since the positive effect is reflected in the increase in interest rates on personal loans, it negatively affects the risk tolerance of decision makers.

Keywords

Structured Abstract:

Risk is an inevitable part of human life. Although risk constantly affects social life, it is also a significant threat in terms of financial investment decisions. Therefore, risk tolerance is an expression of the amount of risk individuals can take in their investments. Individuals want to profit from or at least break even on the risks they face. However, in the event of a possible loss, they want to determine their risk tolerance level or, in other words, the risk threshold they can withstand. Studies have been conducted on risk measurement within the scope of risk tolerance. The first studies on risk tolerance were conducted by Benjamin Graham and Peter Bernstein. These studies focused on how an individual's risk threshold can be determined and what its limit might be. In the studies conducted, individuals' risk was measured, and various variables were used in this risk measurement. In the initial phase of risk measurement studies, demographic variables such as gender, age, education, marital status, occupation, and income status were used. In subsequent studies, variables such as status, marital status, inheritance, and financial literacy were also added to the variables used. Thus, regression analysis was used to test whether there was a statistically significant difference between these variables and risk. This determined whether individuals were aware of how much risk they could tolerate based on these measurements. If the risk is high, individuals will avoid taking risks and thus prevent potential risks. In order to make progress in risk tolerance measurement studies over time, survey-style questions were prepared and directed to investors on stocks, bonds, investment funds, real estate, option contracts, commercial goods, and other financial investment instruments, and the responses were analysed to measure risk. A literature review revealed that inflation and interest rate variables were not used in risk measurement studies. This study aimed to add inflation and interest rate variables to risk tolerance measurements, thereby introducing a new perspective to the analyses.

In the study, another issue that needs to be addressed is what the risk components used in risk measurement are. Risk components can be expressed as “Risk Attitude = f (Risk Appetite + Risk Tolerance + Risk Threshold)”. These components interact with each other. The components of a person's risk attitude are expressed collectively as risk appetite, risk tolerance, and risk threshold. A correct understanding of this relationship is important when a person is planning for risk. Risk Appetite: A person's or organisation's inclination towards risk. Risk tolerance emphasises how much risk a person can take. The risk threshold is the calculated limit or endpoint of risk that a person or organisation cannot exceed. The total expression of these components is called risk attitude. When individuals are aware of these components, they can take more solid steps in risk tolerance, which is the result of their risk appetite.

Studies on risk tolerance reveal that uncertainty deepens the fear of risk. In economic life, the most important source of uncertainty is inflation. It is known that inflation represents uncertainty in terms of markets and investments in the country's economy. Inflation is a macro variable in investment decision-making. Therefore, it is a variable that is effective at the individual level and cannot be intervened in but can be used in analyses based on its data. In addition to being a given value, inflation creates a subjective perception among individual investors due to their social and demographic characteristics. Individuals' assessment of expected inflation varies, significantly affecting their short- or long-term investment decisions. High and continuously rising inflation is a threat to investors. Due to inflation uncertainty, investors seek foreign funding sources. After this search, they may face unexpected financing costs. The resulting costs can sometimes reduce an individual's investment profit and sometimes even lead to bankruptcy. Individuals who plan their investments can eliminate potential losses by conducting a risk analysis to identify the risks that may arise. As a result of risk measurement, investments become safer for individuals.

Inflation targeting by central banks in inflationary markets is a process that is effective, credible, transparent, and conducted with good communication with both the public and the markets. Especially during periods of economic crisis and turbulence, this inflation targeting, which reflects a rational forecast for the future, and the mathematical figures presented are one of the primary guides for investors. 

Economic data has become increasingly important in risk-taking today. One such variable is inflation. Inflation is important in national economies both for government management and for individual households. Financing is a primary concern in individual investments. Interest rates are a cost factor in accessing financing. In inflationary periods, as inflation rates increase, interest rates also increase at the same rate, albeit with a delay. In this context, considering the positive relationship between inflation and interest rates in risk measurement and assessment, the Vector Autoregression (VAR) analysis, one of the quantitative research methods, was used to objectively measure this relationship and convert the measurement results into numerical values. Therefore, for the presentation of the research results, interest rates for the years 2013-2023 were obtained from the Central Bank's official website and subjected to analysis. The response of the inflation variable to a one-standard-deviation shock was measured using impulse-response functions, and the causality relationship between the variables for the periods was revealed, and the variables were modelled using VAR analysis. In the analysis, the appropriate lag length for both VAR models was determined to be 2. The first VAR model revealed a positive relationship between uncertainty and inflation without any external variables. Since inflation increases uncertainty, interest rates are also affected by this situation and show an upward trend. One of the research findings is that an increase in the CPI is ultimately reflected in consumer prices, albeit with a lag. The inflation variable further deepens uncertainty in terms of risk tolerance. The findings of the study indicate that individuals should take the inflation variable into account in their risk assessments when planning for risk during normal (equilibrium) or extraordinary (inflationary) periods. It is assumed that the exchange rate may be a risk factor for individuals borrowing in foreign currency or engaging in speculation. Therefore, researchers are advised to add the exchange rate as a variable to their risk tolerance analyses.

Keywords: Risk Tolerance, Finance, Personal Loan, Inflation Variable.

            Yapılandırılmış Özet:

               Risk insan yaşamının olmazsa olmaz bir parçasıdır.  Risk sosyal yaşamı sürekli etkiler görünse de finansal anlamda yatırım kararlarında da önemli bir tehdittir. Bu nedenle risk toleransı, kişilerin yapacakları yatırımlarda alabilecekleri riskin miktarının ifadesidir. Kişiler karşı karşıya kalacakları risklerden kârlı ya da en azından başabaş çıkmayı arzu ederler. Ancak, olası bir zarar durumunda risk tolerans miktarını veya farklı bir ifade ile dayanabilecekleri risk eşiğini belirlemek isterler. Risk toleransı kapsamında risk ölçümü üzerine çalışmalar yapılmıştır. Risk toleransına dair yapılan ilk araştırmalar Benjamin Graham ve Peter Bernstein’nin yaptığı çalışmalardır. Yapılan çalışmalar, kişinin risk eşiği nasıl tespit edilebilir ve limiti ne olabilir üzerinedir. Yapılan araştırmalarda kişilerin risk ölçümü yapılmış ve bu risk ölçümünde çeşitli değişkenler kullanılmıştır. İlk evre yapılan risk ölçüm çalışmalarında demografik değişken olarak cinsiyet, yaş, eğitim, evlilik durumu, meslek ve gelir durumu kullanılmıştır. Sonraki çalışmalarda kullanılan değişkenlere, bulunulan statü, medeni durum, miras ve finansal okuryazarlık gibi değişkenler de eklenmiştir. Böylece bu değişkenlerle risk arasında ilişkisel anlamlı bir farkın bulunup-bulunmadığı regresyon analizi ile test edilmiştir. Kişilerin, bu ölçümlerle ne kadar riski tolere edebileceklerinin farkında olmalarının belirlenmesi sağlanmıştır. Riskin yüksek çıkması durumunda kişiler riske girmeyerek olası riski önlemiş olacaklardır. Zaman içinde risk toleransı ölçüm çalışmalarında ilerleme sağlamak amacıyla, yatırımcılara hisse senetleri, bonolar, yatırım fonları, emlak, opsiyon sözleşmeleri ile ticari mallar ve diğer finansal yatırım araçları üzerinden anket tarzında sorular hazırlanarak yöneltilmiş ve alınan cevaplar analiz edilerek risk ölçümlemesi yapılmıştır. Literatür araştırmasından risk ölçüm çalışmalarında enflasyon ve faiz değişkenlerinin kullanılmadığı ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada risk tolerans ölçümlemelerine enflasyon ve faiz değişkeni eklenerek analizlere yeni bir bakış açısı getirilmek istenmiştir.

               Çalışmada, risk ölçümünde kullanılan risk bileşenlerinin neler olduğu, ortaya konulması gereken diğer bir konudur. Risk bileşenleri; “Risk Tutumu = f (Risk İştahı + Risk Toleransı + Risk Eşiği)” şeklinde ifade edilebilir. Bu bileşenler birbiri ile etkileşim halindedirler. Bileşenlerden kişinin risk tutumunu; risk iştahı, risk toleransı ve risk eşiği birlikte ifade etmektedir. Bu bağıntının doğru anlaşılması, kişinin risk planlaması yapması durumunda önem arz etmektedir. Bileşenlerden Risk İştahı: Bir kişi ya da organizasyonun riske karşı eğilimidir. Risk toleransı, kişinin ne kadar çok riske girebileceğini vurgulamaktadır. Risk Eşiği de, “kişinin veya organizasyonun ötesine geçemeyeceği hesaplanmış riskin limiti veya son noktasıdır. Bu bileşenlerin toplam ifadesine risk tutumu denilmektedir. Kişiler, bu bileşenlerin farkında olmaları durumunda, ortaya çıkan risk iştahının sonucu olan risk toleransında daha sağlam adımlar atabilmektedirler.

               Risk tolerans üzerine yapılan çalışmalarda belirsizliğin risk korkusunu daha da derinleştirdiği ortaya çıkan bir gerçektir. Ekonomik yaşamda belirsizlik kaynaklarının en önemlisi enflasyondur. Enflasyonun ülke ekonomisinde piyasalar ve yatırımlar bakımından belirsizliği ifade ettiği bilinmektedir. Enflasyon yatırım kararı almada makro bir değişkendir. Bu nedenle bireysel düzeyde etkili olan ve müdahale edilemeyen ancak, verilerinden yola çıkılarak analizlerde kullanılabilen bir değişkendir. Enflasyon verili bir değer olmasının yanında bireysel yatırımcılarda sosyal ve demografik özelliklerinden dolayı subjektif bir algı ortaya çıkarmaktadır. Beklenen enflasyonun bireyler tarafından değerlendirilmesi farklılık göstermekte, girilecek kısa veya uzun vadeli yatırım kararları değerlendirmelerini önemli miktarda etkilemektedir. Yüksek ve devamlı artan enflasyon yatırımcılar için bir tehdittir. Enflasyon belirsizliğinden dolayı yatırımcılar yabancı fon kaynağı arayışına girmektedirler. Bu arayış sonrasında beklemedikleri finansman maliyetler ile karşı karşıya kalabilmektedirler. Ortaya çıkan maliyetler bazen kişinin yatırımda kârını azaltırken bazen de kişiyi tabiri caizse iflasa kadar sürükleyebilmektedir. Bireysel yatırım yapma konusunda planlama yapan kişiler, ortaya çıkabilecek riski görmede risk analizi yapmaları sonrasında muhtemel uğranılabilecek zararı ortadan kaldırabilmektedirler. Risk ölçümü soncunda yatımlar bireyler bakımından daha güvenli bir zemine oturmaktadır.

               Enflasyonist piyasalarda merkez bankalarının enflasyon hedeflemesi, etkililik, güvenirlik, şeffaflık ve aynı zamanda hem kamu hem de piyasalarla iyi iletişimle yürütülen bir süreçtir. Özellikle ekonomik kriz ve türbülans dönemlerinde geleceğe ilişkin rasyonel bir öngörüyü yansıtan bu enflasyon hedeflemesi ve ortaya konulan matematiksel rakamlar yatırımcı için öncelikli yol göstericilerden biri durumundadır.

               Risk almada günümüzde ekonomik veriler önem kazanmaktadır. Bu değişkenlerden biri de enflasyondur. Ülke ekonomilerinde enflasyon hem devlet yönetimi hem de hane halkı bireyler bakımından da önemlidir. Bireysel yatırımlarda öncelikle finansman en önde olan bir konudur. Finansmana ulaşmada faiz bir maliyet unsurudur. Enflasyonist dönemlerde enflasyon oranları arttıkça faiz oranları da aynı oranda gecikmeli de olsa artmaktadır. Bu bağlamda risk ölçüm değerlendirmesinde enflasyon ve faiz oranları arasındaki pozitif ilişki olduğu düşünüldüğünden söz konusu ilişkinin nesnel ölçülmesi ve ölçüm sonuçlarının sayısal hale getirilebilmesi için nicel araştırma yöntemi desenlerinden Vektör Otoregresyon Model (VAR) analizi kullanılmıştır. Bu nedenle araştırma sonuçlarının ortaya konulması bakımından Merkez Bankası 2013-2023 yıllarına ait faiz oranları resmi sitesinden alınarak analize tabi tutulmuştur. Bir standart sapmalık şok için enflasyon değişkeninin verdiği tepki etki-tepki fonksiyonları ile ölçülmüş ve dönemlere ait değişkenler arasındaki nedensellik ilişkisi ortaya çıkarılarak, değişkenler VAR analizi ile modellenmiştir. Analizde her iki VAR modeli için uygun gecikme uzunluğu 2 olarak belirlenmiş, 1.ci VAR modelinde dışsal değişken olmadan belirsizlik ve enflasyon arasında pozitif bir ilişkinin olduğu ortaya konulmuştur. Enflasyon belirsizliği arttırdığı için faiz oranları da bu durumdan etkilenmekte ve artış yönünde bir eğilim göstermektedir. Araştırma sonuçlarından biri de ÜFE’de meydana gelen bir artış, gecikmeli de olsa sonuçta tüketiciye yansımaktadır. Zaten enflasyon değişkeni risk tolerans bakımından belirsizliği daha fazla derinleştirmektedir. Çalışma bulgularından, kişilerin olağan dönemlerde (denge) veya olağanüstü (enflasyonist) dönemlerde risk planlaması yapmaları durumunda enflasyon değişkenini yapılacak risk değerlendirmelerinde hesaba katmaları gerektiği tespit edilmiştir. Döviz kurunun kişilerin yabancı parayla borçlanma veya spekülasyonda bulunmalarında risk unsuru olabileceği varsayılmaktadır. Bu nedenle, araştırmacılara yapacakları risk toleransına çalışmalarında döviz kurunun analizlere değişken olarak ilavesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler: Risk Toleransı, Finans, Bireysel Kredi, Enflasyon Değişkeni.

ملخص منظم 

المخاطرة جزء لا مفر منه في حياة الإنسان. على الرغم من أن المخاطرة تؤثر باستمرار على الحياة الاجتماعية، إلا أنها تشكل أيضًا تهديدًا كبيرًا فيما يتعلق بقرارات الاستثمار المالي. لذلك، فإن تحمل المخاطرة هو تعبير عن مقدار المخاطرة التي يمكن للأفراد تحملها في استثماراتهم. يرغب الأفراد في تحقيق ربح أو على الأقل تعويض الخسائر التي يتكبدونها من المخاطر التي يواجهونها. ومع ذلك، في حالة حدوث خسارة محتملة، يرغبون في تحديد مستوى تحملهم للمخاطر أو، بعبارة أخرى، الحد الأقصى للمخاطر التي يمكنهم تحملها. وقد أجريت دراسات حول قياس المخاطر في نطاق تحمل المخاطر. أجرى بنجامين جراهام وبيتر بيرنشتاين أول دراسات حول تحمل المخاطر. ركزت هذه الدراسات على كيفية تحديد الحد الأقصى للمخاطر التي يمكن للفرد تحملها وما قد يكون حدها الأقصى. في الدراسات التي أجريت، تم قياس مخاطر الأفراد، واستخدمت متغيرات مختلفة في قياس المخاطر هذا. في المرحلة الأولية من دراسات قياس المخاطر، تم استخدام متغيرات ديموغرافية مثل الجنس والعمر والتعليم والحالة الاجتماعية والمهنة وحالة الدخل. في الدراسات اللاحقة، تمت إضافة متغيرات مثل الحالة الاجتماعية والميراث والمعرفة المالية إلى المتغيرات المستخدمة. وبالتالي، تم استخدام تحليل الانحدار لاختبار ما إذا كان هناك فرق ذو دلالة إحصائية بين هذه المتغيرات والمخاطر. وقد حدد ذلك ما إذا كان الأفراد على دراية بمدى المخاطر التي يمكنهم تحملها بناءً على هذه القياسات. إذا كان الخطر مرتفعًا، فسوف يتجنب الأفراد المخاطرة وبالتالي يمنعون المخاطر المحتملة. من أجل إحراز تقدم في دراسات قياس تحمل المخاطر بمرور الوقت، تم إعداد أسئلة على غرار الاستبيانات وتوجيهها إلى المستثمرين في الأسهم والسندات وصناديق الاستثمار والعقارات وعقود الخيارات والسلع التجارية وغيرها من أدوات الاستثمار المالي، وتم تحليل الردود لقياس المخاطر. كشفت مراجعة الأدبيات أن متغيرات التضخم وأسعار الفائدة لم تُستخدم في دراسات قياس المخاطر. تهدف هذه الدراسة إلى إضافة متغيرات التضخم وأسعار الفائدة إلى قياسات تحمل المخاطر، وبالتالي إدخال منظور جديد إلى التحليلات.

في الدراسة، هناك مسألة أخرى يجب معالجتها، وهي ما هي مكونات المخاطر المستخدمة في قياس المخاطر؟ يمكن التعبير عن مكونات المخاطر على النحو التالي: ”موقف المخاطر = f (الرغبة في المخاطرة + تحمل المخاطر + عتبة المخاطر)“. تتفاعل هذه المكونات مع بعضها البعض. يتم التعبير عن مكونات موقف الشخص من المخاطر بشكل جماعي على أنها الرغبة في المخاطرة، وتحمل المخاطر، وعتبة المخاطر. من المهم فهم هذه العلاقة بشكل صحيح عندما يخطط الشخص للمخاطر. الرغبة في المخاطرة: ميل الشخص أو المنظمة نحو المخاطرة. يركز تحمل المخاطر على مقدار المخاطر التي يمكن للشخص تحملها. عتبة المخاطر هي الحد أو النقطة النهائية المحسوبة للمخاطر التي لا يمكن للشخص أو المنظمة تجاوزها. يُطلق على التعبير الإجمالي عن هذه المكونات اسم موقف المخاطرة. عندما يكون الأفراد على دراية بهذه المكونات، يمكنهم اتخاذ خطوات أكثر صلابة في تحمل المخاطر، وهو نتيجة استعدادهم للمخاطرة.

تكشف الدراسات حول تحمل المخاطر أن عدم اليقين يعمق الخوف من المخاطرة. في الحياة الاقتصادية، يعد التضخم أهم مصدر لعدم اليقين. من المعروف أن التضخم يمثل عدم اليقين من حيث الأسواق والاستثمارات في اقتصاد البلد. التضخم هو متغير كلي في اتخاذ قرارات الاستثمار. لذلك، فهو متغير فعال على المستوى الفردي ولا يمكن التدخل فيه ولكن يمكن استخدامه في التحليلات بناءً على بياناته. بالإضافة إلى كونه قيمة معطاة، يخلق التضخم تصوراً ذاتياً بين المستثمرين الأفراد بسبب خصائصهم الاجتماعية والديموغرافية. يختلف تقييم الأفراد للتضخم المتوقع، مما يؤثر بشكل كبير على قراراتهم الاستثمارية قصيرة أو طويلة الأجل. يمثل التضخم المرتفع والمتزايد باستمرار تهديداً للمستثمرين. بسبب عدم اليقين بشأن التضخم، يبحث المستثمرون عن مصادر تمويل أجنبية. وبعد هذا البحث، قد يواجهون تكاليف تمويل غير متوقعة. وقد تؤدي التكاليف الناتجة في بعض الأحيان إلى تقليل أرباح الاستثمار الفردي، بل وقد تؤدي في بعض الأحيان إلى الإفلاس. يمكن للأفراد الذين يخططون لاستثماراتهم القضاء على الخس

يعد استهداف التضخم من قبل البنوك المركزية في الأسواق التضخمية عملية فعالة وذات مصداقية وشفافة وتتم مع التواصل الجيد مع كل من الجمهور والأسواق. خاصة خلال فترات الأزمات الاقتصادية والاضطرابات، فإن استهداف التضخم هذا، الذي يعكس توقعات عقلانية للمستقبل، والأرقام الرياضية المقدمة هي أحد المرشدين الأساسيين للمستثمرين.

أصبحت البيانات الاقتصادية ذات أهمية متزايدة في المخاطرة اليوم. أحد هذه المتغيرات هو التضخم. التضخم مهم في الاقتصادات الوطنية لكل من إدارة الحكومة والأسر الفردية. التمويل هو أحد الشواغل الرئيسية في الاستثمارات الفردية. تعد أسعار الفائدة عاملاً من عوامل التكلفة في الحصول على التمويل. في فترات التضخم، مع ارتفاع معدلات التضخم، ترتفع أسعار الفائدة أيضًا بنفس المعدل، وإن كان ذلك مع بعض التأخير. في هذا السياق، وبالنظر إلى العلاقة الإيجابية بين التضخم وأسعار الفائدة في قياس المخاطر وتقييمها، تم استخدام تحليل الانحدار الذاتي المتجه (VAR)، وهو أحد أساليب البحث الكمي، لقياس هذه العلاقة بشكل موضوعي وتحويل نتائج القياس إلى قيم رقمية. لذلك، لعرض نتائج البحث، تم الحصول على أسعار الفائدة للأعوام 2013-2023 من الموقع الرسمي للبنك المركزي وخضعت للتحليل. تم قياس استجابة متغير التضخم لصدمة انحراف معياري واحد باستخدام وظائف الاستجابة الدافعة، وتم الكشف عن العلاقة السببية بين المتغيرات للفترات، وتم نمذجة المتغيرات باستخدام تحليل VAR. في التحليل، تم تحديد طول التأخير المناسب لكلا نموذجي VAR بـ 2. كشف نموذج VAR الأول عن وجود علاقة إيجابية بين عدم اليقين والتضخم دون أي متغيرات خارجية. نظرًا لأن التضخم يزيد من عدم اليقين، تتأثر أسعار الفائدة أيضًا بهذه الحالة وتظهر اتجاهًا تصاعديًا. إحدى نتائج البحث هي أن الزيادة في مؤشر أسعار المستهلكين تنعكس في نهاية المطاف على أسعار المستهلكين، وإن كان ذلك مع تأخير. يزيد متغير التضخم من عدم اليقين فيما يتعلق بتحمل المخاطر. تشير نتائج الدراسة إلى أنه ينبغي للأفراد أخذ متغير التضخم في الاعتبار عند تقييم المخاطر أثناء التخطيط للمخاطر في الفترات العادية (التوازن) أو الاستثنائية (التضخمية). من المفترض أن سعر الصرف قد يكون عامل خطر للأفراد الذين يقترضون بالعملة الأجنبية أو ينخرطون في المضاربة. لذلك، يُنصح الباحثون بإضافة سعر الصرف كمتغير إلى تحليلاتهم لتحمل المخاطر.

الكلمات المفتاحية: تحمل المخاطر، التمويل، القرض الشخصي، متغير التضخم

Résumé structuré :

Le risque fait partie intégrante de la vie humaine. Bien qu'il affecte constamment la vie sociale, il représente également une menace importante en matière de décisions d'investissement financier. La tolérance au risque est donc l'expression du niveau de risque qu'un individu est prêt à prendre dans ses investissements. Les individus souhaitent tirer profit des risques auxquels ils sont confrontés, ou au moins ne pas subir de pertes. Cependant, en cas de perte potentielle, ils souhaitent déterminer leur niveau de tolérance au risque, ou en d'autres termes, le seuil de risque qu'ils peuvent supporter. Des études ont été menées sur la mesure du risque dans le cadre de la tolérance au risque. Les premières études sur la tolérance au risque ont été menées par Benjamin Graham et Peter Bernstein. Ces études se sont concentrées sur la manière dont le seuil de risque d'un individu peut être déterminé et sur sa limite potentielle. Dans les études menées, le risque des individus a été mesuré, et diverses variables ont été utilisées dans cette mesure du risque. Dans la phase initiale des études de mesure du risque, des variables démographiques telles que le sexe, l'âge, le niveau d'éducation, la situation matrimoniale, la profession et le niveau de revenu ont été utilisées. Dans les études suivantes, des variables telles que le statut, la situation matrimoniale, l'héritage et la culture financière ont également été ajoutées aux variables utilisées. Ainsi, une analyse de régression a été utilisée pour tester s'il existait une différence statistiquement significative entre ces variables et le risque. Cela a permis de déterminer si les individus étaient conscients du niveau de risque qu'ils pouvaient tolérer sur la base de ces mesures. Si le risque est élevé, les individus éviteront de prendre des risques et préviendront ainsi les risques potentiels. Afin de faire progresser les études de mesure de la tolérance au risque au fil du temps, des questions de type sondage ont été préparées et adressées aux investisseurs sur les actions, les obligations, les fonds d'investissement, l'immobilier, les contrats d'option, les biens commerciaux et d'autres instruments d'investissement financier, et les réponses ont été analysées pour mesurer le risque. Une analyse documentaire a révélé que les variables d'inflation et de taux d'intérêt n'étaient pas utilisées dans les études de mesure du risque. Cette étude visait à ajouter les variables d'inflation et de taux d'intérêt aux mesures de tolérance au risque, introduisant ainsi une nouvelle perspective dans les analyses.

Dans cette étude, une autre question à traiter est celle des composantes du risque utilisées dans la mesure du risque. Les composantes du risque peuvent être exprimées comme suit : « Attitude face au risque = f (appétit pour le risque + tolérance au risque + seuil de risque) ». Ces composantes interagissent entre elles. Les composantes de l'attitude d'une personne face au risque sont exprimées collectivement sous la forme de l'appétit pour le risque, de la tolérance au risque et du seuil de risque. Il est important de bien comprendre cette relation lorsqu'une personne planifie le risque. Appétit pour le risque : propension d'une personne ou d'une organisation à prendre des risques. La tolérance au risque met l'accent sur le niveau de risque qu'une personne peut prendre. Le seuil de risque est la limite ou le point final calculé du risque qu'une personne ou une organisation ne peut dépasser. L'expression totale de ces composantes est appelée attitude face au risque. Lorsque les individus sont conscients de ces composantes, ils peuvent prendre des mesures plus solides en matière de tolérance au risque, qui est le résultat de leur appétit pour le risque.

Les études sur la tolérance au risque révèlent que l'incertitude accentue la peur du risque. Dans la vie économique, la source d'incertitude la plus importante est l'inflation. On sait que l'inflation représente une incertitude en termes de marchés et d'investissements dans l'économie du pays. L'inflation est une variable macroéconomique dans la prise de décision en matière d'investissement. Il s'agit donc d'une variable qui a un impact au niveau individuel et sur laquelle il n'est pas possible d'intervenir, mais qui peut être utilisée dans des analyses basées sur ses données. En plus d'être une valeur donnée, l'inflation crée une perception subjective chez les investisseurs individuels en raison de leurs caractéristiques sociales et démographiques. L'évaluation de l'inflation attendue varie d'un individu à l'autre, ce qui a une incidence significative sur leurs décisions d'investissement à court ou à long terme. Une inflation élevée et en hausse constante constitue une menace pour les investisseurs. En raison de l'incertitude liée à l'inflation, les investisseurs recherchent des sources de financement étrangères. À la suite de cette recherche, ils peuvent être confrontés à des coûts de financement imprévus. Les coûts qui en résultent peuvent parfois réduire les bénéfices d'investissement d'un individu et parfois même conduire à la faillite. Les individus qui planifient leurs investissements peuvent éliminer les pertes potentielles en effectuant une analyse des risques afin d'identifier les risques qui peuvent survenir. Grâce à la mesure des risques, les investissements deviennent plus sûrs pour les individus.

La fixation d'objectifs d'inflation par les banques centrales sur les marchés inflationnistes est un processus efficace, crédible, transparent et mené en bonne communication avec le public et les marchés. En particulier en période de crise économique et de turbulences, ce ciblage de l'inflation, qui reflète une prévision rationnelle pour l'avenir, et les chiffres mathématiques présentés constituent l'un des principaux guides pour les investisseurs.

Les données économiques sont devenues de plus en plus importantes dans la prise de risque aujourd'hui. L'inflation est l'une de ces variables. L'inflation est importante dans les économies nationales, tant pour la gestion gouvernementale que pour les ménages individuels. Le financement est une préoccupation majeure dans les investissements individuels. Les taux d'intérêt sont un facteur de coût dans l'accès au financement. En période d'inflation, lorsque les taux d'inflation augmentent, les taux d'intérêt augmentent également au même rythme, mais avec un certain décalage. Dans ce contexte, compte tenu de la relation positive entre l'inflation et les taux d'intérêt dans la mesure et l'évaluation des risques, l'analyse vectorielle autorégressive (VAR), l'une des méthodes de recherche quantitative, a été utilisée pour mesurer objectivement cette relation et convertir les résultats de la mesure en valeurs numériques. Par conséquent, pour la présentation des résultats de la recherche, les taux d'intérêt pour les années 2013-2023 ont été obtenus à partir du site web officiel de la Banque centrale et soumis à une analyse. La réponse de la variable inflation à un choc d'écart-type a été mesurée à l'aide de fonctions de réponse impulsionnelle, et la relation de causalité entre les variables pour les périodes a été révélée, et les variables ont été modélisées à l'aide de l'analyse VAR. Dans l'analyse, la longueur de décalage appropriée pour les deux modèles VAR a été déterminée comme étant 2. Le premier modèle VAR a révélé une relation positive entre l'incertitude et l'inflation sans aucune variable externe. Étant donné que l'inflation augmente l'incertitude, les taux d'intérêt sont également affectés par cette situation et affichent une tendance à la hausse. L'une des conclusions de la recherche est qu'une augmentation de l'IPC se reflète en fin de compte dans les prix à la consommation, mais avec un certain décalage. La variable inflation accroît encore l'incertitude en termes de tolérance au risque. Les résultats de l'étude indiquent que les particuliers devraient tenir compte de la variable inflation dans leurs évaluations des risques lorsqu'ils planifient les risques pendant les périodes normales (équilibre) ou extraordinaires (inflation). On suppose que le taux de change peut être un facteur de risque pour les particuliers qui empruntent en devises étrangères ou qui se livrent à des spéculations. Il est donc conseillé aux chercheurs d'ajouter le taux de change comme variable à leurs analyses de tolérance au risque.

Mots clés : tolérance au risque, finance, prêt personnel, variable inflation.

Resumen estructurado:

El riesgo es una parte inevitable de la vida humana. Aunque el riesgo afecta constantemente a la vida social, también supone una amenaza importante en lo que respecta a las decisiones de inversión financiera. Por lo tanto, la tolerancia al riesgo es una expresión de la cantidad de riesgo que las personas pueden asumir en sus inversiones. Las personas quieren obtener beneficios o, al menos, recuperar la inversión frente a los riesgos a los que se enfrentan. Sin embargo, en caso de una posible pérdida, quieren determinar su nivel de tolerancia al riesgo o, en otras palabras, el umbral de riesgo que pueden soportar. Se han realizado estudios sobre la medición del riesgo en el ámbito de la tolerancia al riesgo. Los primeros estudios sobre la tolerancia al riesgo fueron realizados por Benjamin Graham y Peter Bernstein. Estos estudios se centraron en cómo se puede determinar el umbral de riesgo de una persona y cuál podría ser su límite. En los estudios realizados, se midió el riesgo de las personas y se utilizaron diversas variables en esta medición del riesgo. En la fase inicial de los estudios de medición del riesgo, se utilizaron variables demográficas como el sexo, la edad, la educación, el estado civil, la ocupación y la situación económica. En estudios posteriores, se añadieron a las variables utilizadas otras como la situación, el estado civil, la herencia y la cultura financiera. Así, se utilizó el análisis de regresión para comprobar si existía una diferencia estadísticamente significativa entre estas variables y el riesgo. Esto determinó si las personas eran conscientes del riesgo que podían tolerar basándose en estas mediciones. Si el riesgo es alto, las personas evitarán asumir riesgos y, por lo tanto, evitarán riesgos potenciales. Con el fin de avanzar en los estudios de medición de la tolerancia al riesgo a lo largo del tiempo, se prepararon preguntas tipo encuesta y se dirigieron a los inversores sobre acciones, bonos, fondos de inversión, bienes inmuebles, contratos de opciones, bienes comerciales y otros instrumentos de inversión financiera, y se analizaron las respuestas para medir el riesgo. Una revisión de la literatura reveló que las variables de inflación y tipos de interés no se utilizaban en los estudios de medición del riesgo. El objetivo de este estudio era añadir las variables de inflación y tipos de interés a las mediciones de tolerancia al riesgo, introduciendo así una nueva perspectiva en los análisis.

En el estudio, otra cuestión que debe abordarse es cuáles son los componentes del riesgo utilizados en la medición del riesgo. Los componentes del riesgo pueden expresarse como «Actitud ante el riesgo = f (apetito por el riesgo + tolerancia al riesgo + umbral de riesgo)». Estos componentes interactúan entre sí. Los componentes de la actitud ante el riesgo de una persona se expresan colectivamente como apetito de riesgo, tolerancia al riesgo y umbral de riesgo. Es importante comprender correctamente esta relación cuando una persona planifica el riesgo. Apetito de riesgo: la inclinación de una persona u organización hacia el riesgo. La tolerancia al riesgo hace hincapié en la cantidad de riesgo que una persona puede asumir. El umbral de riesgo es el límite calculado o el punto final del riesgo que una persona u organización no puede superar. La expresión total de estos componentes se denomina actitud ante el riesgo. Cuando las personas son conscientes de estos componentes, pueden dar pasos más sólidos en la tolerancia al riesgo, que es el resultado de su apetito de riesgo.

Los estudios sobre la tolerancia al riesgo revelan que la incertidumbre profundiza el miedo al riesgo. En la vida económica, la fuente más importante de incertidumbre es la inflación. Se sabe que la inflación representa incertidumbre en términos de mercados e inversiones en la economía del país. La inflación es una variable macroeconómica en la toma de decisiones de inversión. Por lo tanto, es una variable que es efectiva a nivel individual y en la que no se puede intervenir, pero que se puede utilizar en análisis basados en sus datos. Además de ser un valor dado, la inflación crea una percepción subjetiva entre los inversores individuales debido a sus características sociales y demográficas. La evaluación de la inflación esperada por parte de los individuos varía, lo que afecta significativamente a sus decisiones de inversión a corto o largo plazo. Una inflación alta y en continuo aumento es una amenaza para los inversores. Debido a la incertidumbre de la inflación, los inversores buscan fuentes de financiación extranjeras. Tras esta búsqueda, pueden enfrentarse a costes de financiación inesperados. Los costes resultantes pueden, en ocasiones, reducir los beneficios de la inversión de un individuo y, en ocasiones, incluso llevar a la quiebra. Las personas que planifican sus inversiones pueden eliminar las pérdidas potenciales realizando un análisis de riesgos para identificar los riesgos que pueden surgir. Como resultado de la medición del riesgo, las inversiones se vuelven más seguras para los individuos.

El objetivo de inflación de los bancos centrales en los mercados inflacionistas es un proceso eficaz, creíble, transparente y llevado a cabo con una buena comunicación tanto con el público como con los mercados. Especialmente durante los periodos de crisis y turbulencias económicas, este objetivo de inflación, que refleja una previsión racional para el futuro, y las cifras matemáticas presentadas son una de las principales guías para los inversores.

Los datos económicos han cobrado cada vez más importancia a la hora de asumir riesgos en la actualidad. Una de estas variables es la inflación. La inflación es importante en las economías nacionales tanto para la gestión gubernamental como para los hogares individuales. La financiación es una de las principales preocupaciones en las inversiones individuales. Los tipos de interés son un factor de coste a la hora de acceder a la financiación. En períodos inflacionistas, a medida que aumentan las tasas de inflación, los tipos de interés también aumentan al mismo ritmo, aunque con un cierto retraso. En este contexto, teniendo en cuenta la relación positiva entre la inflación y los tipos de interés en la medición y evaluación del riesgo, se utilizó el análisis de regresión vectorial (VAR), uno de los métodos de investigación cuantitativa, para medir objetivamente esta relación y convertir los resultados de la medición en valores numéricos. Por lo tanto, para la presentación de los resultados de la investigación, se obtuvieron los tipos de interés para los años 2013-2023 de la página web oficial del Banco Central y se sometieron a análisis. Se midió la respuesta de la variable de inflación a una perturbación de una desviación estándar utilizando funciones de respuesta al impulso, se reveló la relación de causalidad entre las variables para los periodos y se modelizaron las variables utilizando el análisis VAR. En el análisis, se determinó que la longitud de retraso adecuada para ambos modelos VAR era 2. El primer modelo VAR reveló una relación positiva entre la incertidumbre y la inflación sin ninguna variable externa. Dado que la inflación aumenta la incertidumbre, los tipos de interés también se ven afectados por esta situación y muestran una tendencia al alza. Una de las conclusiones de la investigación es que el aumento del IPC se refleja en última instancia en los precios al consumo, aunque con un cierto retraso. La variable de inflación profundiza aún más la incertidumbre en términos de tolerancia al riesgo. Los resultados del estudio indican que las personas deben tener en cuenta la variable de la inflación en sus evaluaciones de riesgo al planificar el riesgo durante períodos normales (de equilibrio) o extraordinarios (inflacionarios). Se supone que el tipo de cambio puede ser un factor de riesgo para las personas que piden préstamos en moneda extranjera o se dedican a la especulación. Por lo tanto, se recomienda a los investigadores que añadan el tipo de cambio como variable a sus análisis de tolerancia al riesgo.

Palabras clave: Tolerancia al riesgo, finanzas, préstamo personal, variable de inflación.

结构化摘要:

风险是人类生活中不可避免的一部分。尽管风险持续影响着社会生活,但在金融投资决策中它也构成重大威胁。因此,风险承受能力体现了个人在投资中可承担的风险程度。个人期望从所承担的风险中获利或至少保本。然而当面临潜在损失时,他们需要确定自身风险承受能力——即能够承受的风险阈值。风险承受能力范畴内的风险测度研究已有所开展。本杰明·格雷厄姆与彼得·伯恩斯坦率先开展了风险承受能力研究,重点探讨如何确定个体的风险阈值及其可能的上限。在相关研究中,通过多种变量对个体的风险承受能力进行量化评估。早期研究采用性别、年龄、教育程度、婚姻状况、职业及收入水平等人口统计学变量;后续研究则新增社会地位、婚姻状况、遗产继承及金融素养等变量。研究者运用回归分析检验这些变量与风险承受能力之间是否存在统计学意义上的显著差异。这决定了个人能否根据这些测量结果意识到自身可承受的风险程度。若风险较高,个人将规避风险,从而预防潜在风险。为推动风险承受度测量研究的持续发展,研究者设计了调查式问题,针对股票、债券、投资基金、房地产、期权合约、商业商品及其他金融投资工具的投资者进行问卷调查,并通过分析反馈结果来衡量风险。文献回顾表明,通胀与利率变量未被纳入风险测量研究。本研究旨在将通胀与利率变量引入风险承受度测量体系,从而为分析提供新视角。

研究中需解决的另一问题是:风险测量所采用的风险构成要素是什么?风险构成要素可表述为风险态度=f(风险偏好+风险承受度+风险阈值)”这些要素相互作用。个人风险态度的构成要素综合体现为风险偏好、风险承受度和风险阈值。在风险规划过程中,正确理解这种关系至关重要。风险偏好:个人或组织对风险的倾向性。风险承受度强调个人可承受的风险程度。风险阈值则是个人或组织不可逾越的风险计算极限或终点。上述要素的综合体现称为风险态度。当个体认知这些要素时,便能基于风险偏好更稳健地设定风险承受能力。

风险承受能力研究表明,不确定性会加剧风险恐惧。在经济生活中,通货膨胀是不确定性的首要来源。众所周知,通胀体现了国家经济中市场与投资领域的不确定性,是投资决策中的宏观变量。因此,它虽是个人层面无法干预的有效变量,但可依据其数据进行分析。除作为既定数值外,通胀还会因个人投资者社会属性与人口特征产生主观认知差异。个体对预期通胀的评估各异,显著影响其短期或长期投资决策。高企且持续攀升的通胀对投资者构成威胁。受通胀不确定性影响,投资者往往寻求境外融资渠道。此类融资可能产生意外成本,有时会侵蚀个人投资收益,甚或导致破产。通过风险分析识别潜在风险的投资者,可有效规避损失。风险测量的实施使个人投资更趋稳健。

在通胀环境中,央行实施通胀目标制需兼具有效性、可信度、透明度,并保持与公众及市场的良好沟通。尤其在经济危机与动荡时期,这种反映理性未来预期的通胀目标及其呈现的数学数据,成为投资者首要的决策指南。

经济数据在当今风险决策中日益重要,通胀便是关键变量之一。无论是政府管理还是家庭经济,通胀都对国民经济具有重要影响。融资是个人投资的核心考量。利率是获取融资的成本要素。在通胀时期,随着通胀率上升,利率虽存在滞后效应,但仍将同步攀升。基于通胀与利率在风险测算中的正相关关系,本研究采用定量研究方法之一的向量自回归(VAR)分析,客观量化该关联并将其转化为数值指标。因此,为呈现研究结果,从中央银行官网获取2013-2023年利率数据并进行分析。通过脉冲响应函数测算通胀变量对一个标准差冲击的反应,揭示各时期变量间的因果关系,并运用VAR分析构建变量模型。分析中确定两个VAR模型的最佳滞后长度均为2。首个VAR模型揭示:在无外部变量影响下,不确定性与通胀呈正相关。由于通胀加剧不确定性,利率亦受此影响呈现上升趋势。研究发现CPI的增长最终会滞后反映在消费价格中,而通胀变量则进一步加深了风险容忍度层面的不确定性。研究结论表明:个人在正常(均衡)或特殊(通胀)时期规划风险时,应将通胀变量纳入风险评估考量。假设汇率可能成为外币借款或投机行为的风险因素,因此建议研究者在风险承受力分析中增设汇率变量。

关键词:风险承受力,金融,个人贷款,通胀变量

Структурированное резюме:

Риск является неотъемлемой частью жизни человека. Хотя риск постоянно влияет на социальную жизнь, он также представляет собой серьезную угрозу с точки зрения принятия решений о финансовых инвестициях. Поэтому толерантность к риску является выражением степени риска, которую люди могут принять в своих инвестициях. Люди хотят получить прибыль или, по крайней мере, окупить риски, с которыми они сталкиваются. Однако в случае возможных убытков они хотят определить свой уровень рискоустойчивости или, другими словами, порог риска, который они могут выдержать. Были проведены исследования по измерению риска в рамках рискоустойчивости. Первые исследования по рискоустойчивости были проведены Бенджамином Грэмом и Питером Бернштейном. Эти исследования были сосредоточены на том, как можно определить порог риска человека и каким может быть его предел. В проведенных исследованиях измерялся риск отдельных лиц, и в этом измерении риска использовались различные переменные. На начальном этапе исследований по измерению риска использовались демографические переменные, такие как пол, возраст, образование, семейное положение, род занятий и уровень дохода. В последующих исследованиях к используемым переменным были добавлены такие переменные, как статус, семейное положение, наследство и финансовая грамотность. Таким образом, регрессионный анализ использовался для проверки наличия статистически значимой разницы между этими переменными и риском. Это позволило определить, осознают ли люди, какой риск они могут допустить, на основе этих измерений. Если риск высокий, люди будут избегать рискованных действий и, таким образом, предотвращать потенциальные риски. Чтобы со временем добиться прогресса в исследованиях по измерению толерантности к риску, были подготовлены вопросы в формате опроса и направлены инвесторам по акциям, облигациям, инвестиционным фондам, недвижимости, опционным контрактам, коммерческим товарам и другим финансовым инвестиционным инструментам, а ответы были проанализированы для измерения риска. Обзор литературы показал, что переменные инфляции и процентных ставок не использовались в исследованиях по измерению риска. Цель данного исследования заключалась в добавлении переменных инфляции и процентных ставок к измерениям рискоустойчивости, тем самым внеся новую перспективу в анализ.

В исследовании еще один вопрос, который необходимо рассмотреть, — это то, каковы компоненты риска, используемые в измерении риска. Компоненты риска можно выразить как «Отношение к риску = f (рискоаппетит + рискоустойчивость + порог риска)». Эти компоненты взаимодействуют друг с другом. Компоненты отношения человека к риску выражаются в совокупности как склонность к риску, толерантность к риску и порог риска. Правильное понимание этой взаимосвязи важно, когда человек планирует риск. Склонность к риску: склонность человека или организации к риску. Толерантность к риску подчеркивает, насколько человек может рисковать. Порог риска — это рассчитанный предел или конечная точка риска, которую человек или организация не могут превысить. Совокупное выражение этих компонентов называется отношением к риску. Когда люди осознают эти компоненты, они могут принимать более твердые меры в отношении толерантности к риску, которая является результатом их склонности к риску.

Исследования толерантности к риску показывают, что неопределенность усиливает страх перед риском. В экономической жизни наиболее важным источником неопределенности является инфляция. Известно, что инфляция представляет собой неопределенность с точки зрения рынков и инвестиций в экономику страны. Инфляция является макроэкономической переменной при принятии инвестиционных решений. Таким образом, Это переменная, которая действует на индивидуальном уровне и не поддается вмешательству, но может быть использована в анализе на основе ее данных. Помимо того, что инфляция является заданной величиной, она создает субъективное восприятие среди индивидуальных инвесторов в связи с их социальными и демографическими характеристиками. Оценка ожидаемой инфляции индивидуумами варьируется, что значительно влияет на их краткосрочные или долгосрочные инвестиционные решения. Высокая и постоянно растущая инфляция представляет угрозу для инвесторов. Из-за неопределенности, связанной с инфляцией, инвесторы ищут источники финансирования за рубежом. После этого поиска они могут столкнуться с неожиданными затратами на финансирование. Результирующие затраты могут иногда снижать инвестиционную прибыль физического лица, а иногда даже приводить к банкротству. Физические лица, которые планируют свои инвестиции, могут устранить потенциальные убытки, проводя анализ рисков для выявления рисков, которые могут возникнуть. В результате измерения рисков инвестиции становятся более безопасными для физических лиц.

Установление целевых показателей инфляции центральными банками на инфляционных рынках — это процесс, который является эффективным, надежным, прозрачным и проводится при хорошей коммуникации как с общественностью, так и с рынками. Особенно в периоды экономического кризиса и турбулентности это таргетирование инфляции, которое отражает рациональный прогноз на будущее, и представленные математические данные являются одним из основных ориентиров для инвесторов.

Экономические данные становятся все более важными при принятии решений о рисках в настоящее время. Одной из таких переменных является инфляция. Инфляция важна для национальных экономик как для управления государством, так и для отдельных домохозяйств. Финансирование является основной проблемой при индивидуальных инвестициях. Процентные ставки являются фактором затрат при доступе к финансированию. В периоды инфляции, по мере роста темпов инфляции, процентные ставки также растут с той же скоростью, хотя и с некоторым запаздыванием. В этом контексте, Учитывая положительную взаимосвязь между инфляцией и процентными ставками при измерении и оценке рисков, для объективного измерения этой взаимосвязи и преобразования результатов измерения в числовые значения был использован векторный авторегрессионный анализ (VAR), один из количественных методов исследования. Таким образом, для представления результатов исследования процентные ставки за 2013-2023 годы были получены с официального сайта Центрального банка и подвергнуты анализу. Реакция переменной инфляции на шок с одним стандартным отклонением была измерена с помощью функций импульсного отклика, была выявлена причинно-следственная связь между переменными за эти периоды, и переменные были смоделированы с помощью VAR-анализа. В ходе анализа было определено, что подходящая длительность лага для обеих VAR-моделей составляет 2. Первая VAR-модель выявила положительную взаимосвязь между неопределенностью и инфляцией без каких-либо внешних переменных. Поскольку инфляция увеличивает неопределенность, процентные ставки также подвергаются влиянию этой ситуации и демонстрируют тенденцию к росту. Один из выводов исследования заключается в том, что рост И ПЦ в конечном итоге отражается на потребительских ценах. хотя и с некоторым запаздыванием. Переменная инфляции еще больше усугубляет неопределенность с точки зрения толерантности к риску. Результаты исследования показывают, что физические лица должны учитывать переменную инфляции в своих оценках риска при планировании рисков в нормальные (равновесные) или чрезвычайные (инфляционные) периоды. Предполагается, что обменный курс может быть фактором риска для физических лиц, берущих кредиты в иностранной валюте или занимающихся спекуляцией. Поэтому исследователям рекомендуется добавить обменный курс в качестве переменной в свои анализы толерантности к риску.

Ключевые слова: толерантность к риску, финансы, личный кредит, переменная инфляции.

संरचित सारांश:

जोखिम मानव जीवन का एक अपरिहार्य हिस्सा है। यद्यपि जोखिम सामाजिक जीवन को लगातार प्रभावित करता है, यह वित्तीय निवेश निर्णयों के संदर्भ में एक महत्वपूर्ण खतरा भी है। इसलिए, जोखिम सहनशीलता इस बात की अभिव्यक्ति है कि व्यक्ति अपने निवेश में कितना जोखिम उठा सकते हैं।

व्यक्ति उन जोखिमों से लाभ कमाना चाहते हैं या कम से कम बराबरी पर आना चाहते हैं, जिनका वे सामना करते हैं। हालाँकि, संभावित हानि की स्थिति में, वे अपनी जोखिम सहनशीलता स्तर या दूसरे शब्दों में, उस जोखिम सीमा को निर्धारित करना चाहते हैं जिसे वे सहन कर सकते हैं। जोखिम सहनशीलता के दायरे में जोखिम माप पर अध्ययन किए गए हैं। जोखिम सहनशीलता पर पहले अध्ययन बेंजामिन ग्राहम और पीटर बर्नस्टीन द्वारा किए गए थे। इन अध्ययनों ने इस बात पर ध्यान केंद्रित किया कि किसी व्यक्ति की जोखिम सीमा कैसे निर्धारित की जा सकती है और इसकी सीमा क्या हो सकती है। किए गए अध्ययनों में, व्यक्तियों के जोखिम को मापा गया, और इस जोखिम माप में विभिन्न चरों का उपयोग किया गया। जोखिम माप अध्ययनों के प्रारंभिक चरण में, लिंग, आयु, शिक्षा, वैवाहिक स्थिति, व्यवसाय और आय की स्थिति जैसे जनसांख्यिकीय चरों का उपयोग किया गया था। बाद के अध्ययनों में, उपयोग किए गए चरों में स्थिति, वैवाहिक स्थिति, विरासत और वित्तीय साक्षरता जैसे चर भी जोड़े गए। इस प्रकार, यह परीक्षण करने के लिए प्रतिगमन विश्लेषण का उपयोग किया गया कि क्या इन चरों और जोखिम के बीच सांख्यिकीय रूप से महत्वपूर्ण अंतर था। इससे यह निर्धारित हुआ कि क्या व्यक्तियों को इन मापों के आधार पर इस बात की जानकारी थी कि वे कितना जोखिम सहन कर सकते हैं। यदि जोखिम अधिक है, तो व्यक्ति जोखिम लेने से बचेंगे और इस प्रकार संभावित जोखिमों को रोकेंगे। समय के साथ जोखिम सहनशीलता मापन अध्ययनों में प्रगति करने के लिए, सर्वेक्षण-शैली के प्रश्न तैयार किए गए और शेयरों, बॉन्डों, निवेश निधियों, अचल संपत्ति, विकल्प अनुबंधों, वाणिज्यिक वस्तुओं और अन्य वित्तीय निवेश उपकरणों पर निवेशकों से पूछे गए, और जोखिम को मापने के लिए प्रतिक्रियाओं का विश्लेषण किया गया।

एक साहित्य समीक्षा से पता चला कि मुद्रास्फीति और ब्याज दर चरों का उपयोग जोखिम मापन अध्ययनों में नहीं किया गया था। इस अध्ययन का उद्देश्य जोखिम सहनशीलता माप में मुद्रास्फीति और ब्याज दर चरों को जोड़ना था, जिससे विश्लेषणों में एक नया दृष्टिकोण पेश किया जा सके।

अध्ययन में, एक और मुद्दा जिस पर ध्यान देने की आवश्यकता है, वह यह है कि जोखिम मापन में उपयोग किए जाने वाले जोखिम घटक क्या हैं। जोखिम घटकों को इस प्रकार व्यक्त किया जा सकता है: "जोखिम दृष्टिकोण = f (जोखिम लेने की क्षमता + जोखिम सहनशीलता + जोखिम सीमा)"

ये घटक एक-दूसरे के साथ परस्पर क्रिया करते हैं। किसी व्यक्ति के जोखिम रवैये के घटकों को सामूहिक रूप से 'जोखिम भूख', 'जोखिम सहनशीलता' और 'जोखिम सीमा' के रूप में व्यक्त किया जाता है। जब कोई व्यक्ति जोखिम की योजना बना रहा होता है तो इस संबंध की सही समझ महत्वपूर्ण है। 'जोखिम भूख' किसी व्यक्ति या संगठन की जोखिम की ओर झुकाव है। 'जोखिम सहनशीलता' इस बात पर जोर देती है कि कोई व्यक्ति कितना जोखिम उठा सकता है। 'जोखिम सीमा' जोखिम की गणना की गई सीमा या अंतिम बिंदु है जिसे कोई व्यक्ति या संगठन पार नहीं कर सकता।

इन घटकों के कुल अभिव्यक्ति को जोखिम रवैया (risk attitude) कहा जाता है। जब व्यक्ति इन घटकों से अवगत होते हैं, तो वे जोखिम सहनशीलता (risk tolerance) में अधिक ठोस कदम उठा सकते हैं, जो उनकी जोखिम लेने की क्षमता (risk appetite) का परिणाम है।

जोखिम सहनशीलता पर किए गए अध्ययन यह दर्शाते हैं कि अनिश्चितता जोखिम के डर को गहरा करती है। आर्थिक जीवन में, अनिश्चितता का सबसे महत्वपूर्ण स्रोत मुद्रास्फीति (inflation) है। यह ज्ञात है कि मुद्रास्फीति देश की अर्थव्यवस्था में बाजारों और निवेशों के संदर्भ में अनिश्चितता का प्रतिनिधित्व करती है। निवेश निर्णय लेने में मुद्रास्फीति एक समष्टिगत चर (macro variable) है।

इसलिए, यह एक चर है जो व्यक्तिगत स्तर पर प्रभावी है और जिसमें हस्तक्षेप नहीं किया जा सकता है, लेकिन इसके डेटा पर आधारित विश्लेषणों में इसका उपयोग किया जा सकता है। एक निर्धारित मूल्य होने के अलावा, मुद्रास्फीति व्यक्तिगत निवेशकों के बीच उनकी सामाजिक और जनसांख्यिकीय विशेषताओं के कारण एक व्यक्तिपरक धारणा पैदा करती है। अपेक्षित मुद्रास्फीति का व्यक्तियों का आकलन भिन्न होता है, जो उनके अल्पकालिक या दीर्घकालिक निवेश निर्णयों को महत्वपूर्ण रूप से प्रभावित करता है। उच्च और लगातार बढ़ती मुद्रास्फीति निवेशकों के लिए एक खतरा है। मुद्रास्फीति की अनिश्चितता के कारण, निवेशक विदेशी वित्तपोषण स्रोतों की तलाश करते हैं।

इस खोज के बाद, उन्हें अप्रत्याशित वित्तपोषण लागत का सामना करना पड़ सकता है। परिणामी लागत कभी-कभी किसी व्यक्ति के निवेश के लाभ को कम कर सकती है और कभी-कभी दिवालियापन का कारण भी बन सकती है। जो व्यक्ति अपने निवेश की योजना बनाते हैं, वे उत्पन्न होने वाले जोखिमों की पहचान करने के लिए जोखिम विश्लेषण करके संभावित नुकसान को समाप्त कर सकते हैं। जोखिम माप के परिणामस्वरूप, व्यक्तियों के लिए निवेश अधिक सुरक्षित हो जाता है।

मुद्रास्फीति वाले बाजारों में केंद्रीय बैंकों द्वारा मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण एक ऐसी प्रक्रिया है जो प्रभावी, विश्वसनीय और पारदर्शी होती है और जनता तथा बाजारों दोनों के साथ अच्छे संचार के साथ संचालित की जाती है। विशेष रूप से आर्थिक संकट और उथल-पुथल के दौर में, यह मुद्रास्फीति लक्ष्यीकरण, जो भविष्य के लिए एक तर्कसंगत पूर्वानुमान को दर्शाता है, और प्रस्तुत किए गए गणितीय आँकड़े निवेशकों के लिए प्राथमिक मार्गदर्शकों में से एक होते हैं।

आज जोखिम लेने में आर्थिक डेटा का महत्व लगातार बढ़ता जा रहा है। ऐसा ही एक चर मुद्रास्फीति है। मुद्रास्फीति राष्ट्रीय अर्थव्यवस्थाओं में सरकारी प्रबंधन और व्यक्तिगत परिवारों दोनों के लिए महत्वपूर्ण है। व्यक्तिगत निवेशों में वित्तपोषण एक प्राथमिक चिंता का विषय है।

वित्तपोषण तक पहुँचने में ब्याज दरें एक लागत कारक हैं। मुद्रास्फीति की अवधि में, जैसे-जैसे मुद्रास्फीति की दरें बढ़ती हैं, ब्याज दरें भी उसी दर से बढ़ती हैं, भले ही इसमें देरी होती है। इस संदर्भ में, जोखिम मापन और मूल्यांकन में मुद्रास्फीति और ब्याज दरों के बीच सकारात्मक संबंध को ध्यान में रखते हुए, वेक्टर ऑटोरेग्रेशन (VAR) विश्लेषण, जो मात्रात्मक अनुसंधान विधियों में से एक है, का उपयोग इस संबंध को वस्तुनिष्ठ रूप से मापने और माप के परिणामों को संख्यात्मक मानों में बदलने के लिए किया गया था। इसलिए, शोध के परिणामों को प्रस्तुत करने के लिए, 2013-2023 के वर्षों की ब्याज दरें केंद्रीय बैंक की आधिकारिक वेबसाइट से प्राप्त की गईं और उनका विश्लेषण किया गया। एक-मानक-विचलन झटके (one-standard-deviation shock) पर मुद्रास्फीति चर (inflation variable) की प्रतिक्रिया को इम्पल्स-रिस्पॉन्स फ़ंक्शन (impulse-response functions) का उपयोग करके मापा गया, और इस अवधि के लिए चरों के बीच कारणता संबंध (causality relationship) प्रकट किया गया, और चरों को VAR विश्लेषण का उपयोग करके मॉडल किया गया। विश्लेषण में, दोनों VAR मॉडलों के लिए उपयुक्त लैग लंबाई 2 निर्धारित की गई। पहले VAR मॉडल ने किसी भी बाहरी चर के बिना अनिश्चितता और मुद्रास्फीति के बीच एक सकारात्मक संबंध प्रकट किया। चूंकि मुद्रास्फीति अनिश्चितता को बढ़ाती है, इसलिए ब्याज दरें भी इस स्थिति से प्रभावित होती हैं और बढ़ती प्रवृत्ति दिखाती हैं। शोध के निष्कर्षों में से एक यह है कि सीपीआई (CPI) में वृद्धि अंततः उपभोक्ता कीमतों में परिलक्षित होती है, भले ही इसमें देरी होती है। मुद्रास्फीति चर जोखिम सहनशीलता के मामले में अनिश्चितता को और गहरा करता है।

अध्ययन के निष्कर्षों से पता चलता है कि व्यक्तियों को सामान्य (संतुलन) या असाधारण (मुद्रास्फीति) अवधियों के दौरान जोखिम की योजना बनाते समय अपने जोखिम मूल्यांकन में मुद्रास्फीति चर को ध्यान में रखना चाहिए। यह माना जाता है कि विदेशी मुद्रा में उधार लेने या सट्टेबाजी में शामिल होने वाले व्यक्तियों के लिए विनिमय दर एक जोखिम कारक हो सकती है। इसलिए, शोधकर्ताओं को अपने जोखिम सहनशीलता विश्लेषण में विनिमय दर को एक चर के रूप में जोड़ने की सलाह दी जाती है।

कीवर्ड: जोखिम सहनशीलता, वित्त, व्यक्तिगत ऋण, मुद्रास्फीति चर

Article Statistics

Number of reads 70
Number of downloads 9

Share

Turkish Studies-Economics,Finance,Politics
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.