Bu çalışma, XV. Yüz yıl Osmanlı mutasavvıflarından Halvetî şeyhi Yiğitbaşı Velî Ahmed Şemseddîn Marmaravî’nin Etvâr-ı Sebʿa adlı risâlesi bağlamında nefis anlayışını incelemektedir. Sûfî düşüncede nefis, ruhanî bir cevher olarak insanın hakikatini ve kendisini temsil eder. Nefis, gazap ve şehvet gibi olumsuz yönleri barındırsa da sûfîler için terbiye edilerek Allah’ın marifetine erişmenin aracıdır. Bu bağlamda insanın manevî terbiyesi ve nefsi tezkiye etmesi, sürekli bir çaba ve amelî disiplin gerektirir. Tasavvuf literatüründe nefsin olgunlaşma süreci yedi mertebe incelenerek “etvâr-ı seb’a” olarak adlandırılmıştır. Tasavvuf kültüründe Etvâr-ı Sebʿa yazma geleneğine katkı sağlayan önemli müelliflerden biri de XV. yüzyıl Osmanlı mutasavvıflarından Halvetî şeyhi Ahmed Şemseddîn Marmaravîdir. O, manzum ve mensur eserleriyle dinî-tasavvufî edebiyat içerisinde önemli bir yer edinmiştir. Marmaravî’nin eserleri üzerine çeşitli akademik çalışmalar yapılmış olsa da onun nefis anlayışını sistematik biçimde inceleyen müstakil bir inceleme bulunmamaktadır. Bu çalışma, Marmaravî’nin Etvâr-ı Sebʿa adlı risâlesini merkeze alarak, nefis mertebeleri, nefse nispet edilen sıfatlar ve nefsin olgunlaşma sürecine dair tasavvufî görüşlerini bütüncül bir yaklaşımla analiz etmeyi amaçlamaktadır. Söz konusu risâle, bireyin içsel dönüşümünü tasvir ederken tasavvufi seyr ü sülûk anlayışının hem teorik hem de pratik boyutlarını incelemesi bakımından önemlidir. Bu bağlamda, çalışma Marmaravî’nin özgün yorumlarını ortaya koyarak Etvâr-ı Sebʿa geleneği içerisindeki yerini tespit etmeye yönelik katkı sunmaktadır.

This study examines the concept of nafs in the context of the risala al-Atwar al-Sab’a by the Khalwati sheikh Yiğitbaşı Velî Ahmed Şemseddîn Marmaravî, an Ottoman Sufi from the 15th century. In Sufi thought, nafs represents the essence and truth of the individual as a spiritual substance. Although nafs contains negative aspects such as anger and lust, for Sufis it is a means of attaining knowledge of Allah through discipline. In this context, the spiritual discipline and purification of nafs requires constant effort and practical discipline. In Sufi literature, the process of maturation of nafs is examined in seven stages and is called “al-Atwar al-Sab'a”. One of the important authors who contributed to the tradition of al-Atwar al-Sab'a literature in Sufi culture is Ahmed Şemseddîn Marmaravî, a Khalwati sheikh and 15th-century Ottoman Sufi. He earned an important place in religious-Sufi literature with his poetic and prose works. Although various studies have been conducted on Marmaravî's works, there is no independent study that systematically examines his understanding of nafs. This study aims to analyze Marmaravî's Sufi views on the stages of nafs, the attributes attributed to nafs, and the process of the maturation of nafs through a holistic approach, focusing on his risala al-Atwar al-Sab'a. This risala is significant in that it examines both the theoretical and practical dimensions of the Sufi understanding of al-Sayr wa al-Suluk while describing the individual's inner transformation. Thus, the study contributes to identifying Marmaravî's original interpretations and his place within the al-Atwar al-Sab'a tradition.