Okuma becerisi, Türkiye'deki üniversitelerde özellikle Arapça hazırlık sınıflarında öğrenen öğrenciler için öğrenim sürecinin temel unsurlarından biri olarak öne çıkmaktadır. Bu beceri, teorik bilgi ile uygulamalı yetkinlik arasında köprü oluşturma işlevi taşır. Öğrenciler, bu süreçte sembollerle sesleri ilişkilendirme, yeni bağlamlarda anlam çıkarma, anlama güçlükleri ve akıcılık eksiklikleri gibi farklı zorluklarla karşılaşmaktadır. Bu makalede sesli, sessiz ve dinleyerek okuma yöntemleri detaylı bir şekilde incelenerek, harflerden başlayıp cümle yapılarına kadar ilerleyen kademeli öğretimin önemine dikkat çekilmektedir. Öte yandan, öğrenme sürecini daha öğrenci odaklı hâle getirmek için iş birliğine dayalı öğrenme yöntemleri değerlendirilmektedir. Makalede ayrıca, okuma becerisi yalnızca teknik bir yeterlilik olarak değil, aynı zamanda bilgi üretimi ve eleştirel düşünme aracı olarak ele alınmaktadır. Öğrencilerin motivasyon eksikliği, geleneksel yöntemlerin sınırlılığı, kelime dağarcığı sorunları ve dikkat dağınıklığı gibi temel engeller ele alınmakta; bu sorunlara karşı STAD, Jigsaw, TGT ve CI gibi iş birlikli öğrenme yaklaşımları önerilmektedir. Ayrıca Türkiye’de Arapça öğretiminde okuma becerisi üzerine yapılan araştırmaların yetersizliğine dikkat çekilmekte ve bu çalışmanın ilgili boşluğu doldurmaya yönelik bir katkı sunması amaçlanmaktadır. Sonuç olarak, okuma becerisinin geliştirilmesi; öğretim yöntemi çeşitliliği, öğrenci motivasyonunun artırılması, bilişsel ve psikolojik engellerin giderilmesi, teknolojinin etkili kullanımı ve hedef öğrenci grubuna uygun öğretmen yetiştirilmesi gibi çok boyutlu bir yaklaşımı zorunlu kılmaktadır.

Reading proficiency serves as a foundational component in teaching Arabic, especially for Turkish students in preparatory classes at universities. His skill connects theory to practice. Students often encounter challenges in this phase, including associating symbols with sounds, extracting meaning in new contexts, understanding difficulties, and lack of fluency. This study explores different types of reading—oral, silent, and listening-based—and emphasizes the significance of gradual instruction from letters to sentence structures. In order to promote student-centered learning, cooperative learning strategies are discussed. The paper argues that reading is not merely a technical ability but also a means of constructing knowledge and enhancing critical thinking. It also addresses major obstacles such as low motivation, the limitations of traditional teaching methods, vocabulary issues, and attention deficits. To address these challenges, cooperative learning approaches such as STAD, Jigsaw, TGT, and CI are proposed. In addition, the present study underscores a dearth of research regarding reading instruction in the Turkish context of the Arabic language and has positioned itself to attempt to fill this void. Driving reading skills improvement is a multidimensional endeavor that includes a variety of instructional modes, heightened student motivation, the removal of cognitive and psychological hindrances, the efficient application of technology, and the training of teachers to effectively respond to the various needs of learners of Arabic as a foreign language.