Camus's Phılosophy In The Daily Lıves Of Hakkari University Administrative Staff: A Qualitative Study On Uniformity, Absurdity, And Nothingness

Hakkâri Üniversitesi İdari Personelinin Günlük Hayatında Camus’nün Felsefesi: Tekdüzelik, Absürtlük ve Hiçlik Üzerine Nitel Bir İnceleme
Author:

Number of pages:
343-383
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-Volume 21 Issue Ö1
%>

Abstract

Bu çalışma, Hakkâri Üniversitesi idari personelinin gündelik yaşam deneyimlerini Albert Camus’nün tekdüzelik, absürtlük ve hiçlik kavramları çerçevesinde inceleyen nitel bir araştırmadır. Araştırmada yöntem olarak nitel araştırma deseni benimsenmiş, kartopu örnekleme yöntemiyle seçilen yaklaşık 8–15 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiş, benzer ifadeler temalar altında toplanmıştır. Bulgular üç temel tema etrafında şekillenmiştir. Tekdüzelik temasında katılımcılar, 8-5 çalışma düzeni, tekrar eden görevler ve zamanın denetimi nedeniyle yaşamlarını döngüsel ve mekanik bir yapı içinde deneyimlediklerini ifade etmiş, bu durumun sıkışmışlık ve anlamsızlık hissi yarattığını belirtmiştir. Absürtlük temasında ise bürokratik süreçlerin mantıksızlığı, kuralların katılığı ve çözümsüzlük deneyimleri ön plana çıkmış; katılımcılar yaptıkları işlerin çoğu zaman anlam üretmediğini ve bu durumun yabancılaşmaya yol açtığını dile getirmiştir. Hiçlik ve anlam arayışı temasında ise emeğin karşılıksız kalması, gelecek kaygısı ve amaç yitimi gibi unsurların bireylerde varoluşsal sorgulamaları tetiklediği, bazı katılımcılarda umutsuzluk ve anlamsızlık duygusunun derinleştiği görülmüştür. Sonuç olarak çalışma, modern bürokratik çalışma yaşamının bireylerde yalnızca iş doyumu sorunları değil, aynı zamanda derin varoluşsal krizler ürettiğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte bazı katılımcıların rutin içinde anlam üretme çabası, Camus’nün absürt karşısında bilinçli kabulleniş ve direnç yaklaşımıyla örtüşmektedir. Bu bağlamda araştırma, örgütsel yapıların yalnızca iş süreçleri açısından değil, çalışanların anlam üretme ve psikososyal iyi oluşları açısından da yeniden değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.

Keywords

Abstract

This study is a qualitative research examining the daily life experiences of administrative staff at Hakkari University within the framework of Albert Camus' concepts of monotony, absurdity , and nothingness. A qualitative research design was adopted, and semi-structured interviews were conducted with approximately 8–15 participants selected using snowball sampling. The data were analyzed using content analysis, and similar statements were grouped under themes. The findings were shaped around three main themes. In the theme of monotony, participants stated that they experienced their lives within a cyclical and mechanical structure due to the 8-to-5 work schedule, repetitive tasks, and time management, creating feelings of confinement and meaninglessness. In the theme of absurdity, the illogicality of bureaucratic processes, the rigidity of rules, and experiences of unresolved issues came to the forefront; participants stated that their work often did not produce meaning, leading to alienation. In the context of the themes of nothingness and the search for meaning, it was observed that factors such as unrewarded labor, anxiety about the future, and loss of purpose triggered existential questioning in individuals, and that feelings of hopelessness and meaninglessness deepened in some participants. In conclusion, the study reveals that modern bureaucratic working life produces not only job satisfaction problems but also profound existential crises in individuals. However, the effort of some participants to create meaning within routine is reminiscent of Camus's approach . This aligns with an approach of conscious acceptance and resistance in the face of the absurd . In this context, the research emphasizes that organizational structures should be re-evaluated not only in terms of work processes but also in terms of employees' meaning-making and psychosocial well-being.

Keywords

Albert Camus, Absurdism , Qualitative Research, Administrative Staff, Thematic Analysis, Alienation.

Structured Abstract:

This study examines the daily experiences of administrative staff employed at Hakkâri University through the existential philosophy of Albert Camus and proposes a conceptual framework for understanding bureaucratic working life in terms of absurdity, monotony, meaninglessness, and resistance. Although previous studies concerning university administrative personnel have predominantly focused on organisational variables such as job satisfaction, organisational commitment, burnout, and work motivation, the existential dimensions of bureaucratic experience remain largely unexplored. Modern universities operate within highly standardised administrative structures characterised by repetitive routines, hierarchical decision-making, and formal institutional regulations that frequently reduce professional activities to mechanical procedures. Such organisational conditions generate not only managerial or psychological challenges but also deeper existential questions concerning the meaning of work and individual existence. Albert Camus's philosophy provides an appropriate theoretical perspective for interpreting this reality by conceptualising the conflict between humanity's desire for meaning and the indifferent structure of existence through the notion of absurdity. Accordingly, this study aims to analyse the lived experiences of university administrative personnel within the conceptual framework of Camus's philosophy while contributing to the limited literature that connects existential philosophy with organisational research.

The research was designed according to a qualitative research approach using phenomenological principles to explore participants' subjective experiences. The study group consisted of 10–15 administrative staff members employed at Hakkâri University who were selected through criterion sampling. Inclusion criteria required participants to be actively employed in administrative positions, voluntarily participate in the study, provide informed consent, possess sufficient Turkish language proficiency, and have access to communication technologies required for remote interviews. Data were collected through semi-structured interviews composed of ten open-ended questions developed after an extensive review of existential philosophy and phenomenological research. Owing to geographical conditions and participant availability, interviews were conducted through WhatsApp audio and video calls. Participants were anonymised using identification codes ranging from K1 to K10 to ensure confidentiality. Interview recordings were transcribed verbatim, repeatedly reviewed for accuracy, and analysed using qualitative content analysis. Through iterative coding procedures, meaningful expressions were categorised into conceptual themes corresponding to the principal dimensions of Camus's existential philosophy.

The findings reveal four interrelated existential dimensions that characterise the professional experiences of university administrative personnel. The first dimension, monotonous experience, demonstrates that participants perceive their daily working lives as repetitive, cyclical, and highly regulated by institutional routines, particularly the standardised 08:00–17:00 working schedule and repetitive clerical responsibilities. These repetitive structures contribute to feelings of psychological stagnation, emotional exhaustion, and the perception that institutional obligations dominate personal aspirations. Nevertheless, routine also functions as a catalyst for self-awareness by encouraging individuals to recognise repetitive patterns and develop aspirations for change. The second dimension, the experience of absurdity, indicates that participants experience alienation due to rigid bureaucratic procedures, hierarchical organisational structures, communication difficulties with administrators, and institutional practices that frequently appear irrational or disconnected from meaningful outcomes. These experiences illustrate the conflict between employees' desire to perform meaningful work and the restrictive nature of bureaucratic systems, closely reflecting Camus's conceptualisation of absurd existence. The third dimension, nothingness and the search for meaning, demonstrates that participants frequently experience uncertainty regarding the significance of their professional contributions, concerns about the future, and feelings that their efforts remain unrecognised. Such perceptions contribute to diminished motivation and existential questioning while simultaneously encouraging individuals to search for personal meaning beyond institutional expectations. The fourth dimension, resistance and meaning-making, reveals that despite bureaucratic constraints, participants actively construct meaningful interpretations of their work by emphasising personal responsibility, helping others, professional ethics, and individual resilience. Rather than surrendering to nihilism, employees consciously preserve their dignity and autonomy by attributing personal significance to their daily activities, thereby illustrating Camus's concept of rebellion against the absurd.

The findings indicate that bureaucratic organisational environments produce consequences that extend beyond conventional organisational problems, such as job dissatisfaction or burnout, by generating profound experiences of existential alienation and meaninglessness. The repetitive institutional routines described by participants closely resemble Camus's metaphor of Sisyphus, illustrating how contemporary administrative systems reproduce cyclical and mechanical patterns of labour. At the same time, the study demonstrates that employees possess the capacity to resist existential despair through individual meaning-making strategies, personal values, and conscious engagement with their professional responsibilities. These findings suggest organisational structures. These findings indicate the need to evaluate organisational structures from socio-philosophical and existential frameworks, in addition to managerial and psychological perspectives. This evaluation should consider not only managerial and psychological perspectives but also socio-philosophical and existential frameworks. Accordingly, higher education institutions should develop organisational policies that strengthen employee autonomy, encourage participatory decision-making, recognise individual contributions, and support psychosocial well-being in order to reduce bureaucratic alienation and enhance existential resilience. Consequently, this study contributes to organisational behaviour and higher education literature by introducing an existential perspective grounded in Albert Camus's philosophy and providing a conceptual framework for understanding administrative work beyond traditional organisational variables.

 

Keywords: Albert Camus, Absurdism, Qualitative Research, Administrative Staff, Thematic Analysis, and Alienation.

Yapılandırılmış Özet:

Bu çalışma, Hakkâri Üniversitesi'nde görev yapan idari personelin gündelik çalışma deneyimlerini Albert Camus'nün varoluşçu felsefesi çerçevesinde incelemekte ve bürokratik çalışma yaşamını absürtlük, tekdüzelik, anlamsızlık ve direnç kavramları temelinde açıklayan kavramsal bir çerçeve önermektedir. Üniversite idari personeline ilişkin önceki çalışmalar ağırlıklı olarak iş doyumu, örgütsel bağlılık, tükenmişlik ve iş motivasyonu gibi örgütsel değişkenlere odaklanırken, bürokratik deneyimin varoluşsal boyutları büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. Modern üniversiteler, tekrarlayan rutinler, hiyerarşik karar alma mekanizmaları ve resmi kurumsal düzenlemelerle karakterize edilen yüksek düzeyde standartlaştırılmış idari yapılar içerisinde faaliyet göstermektedir. Bu örgütsel koşullar yalnızca yönetsel ya da psikolojik sorunlar üretmemekte, aynı zamanda çalışma yaşamının anlamı ve bireyin varoluşu üzerine daha derin sorgulamaları da beraberinde getirmektedir. Albert Camus'nün felsefesi, insanın anlam arayışı ile varoluşun kayıtsız yapısı arasındaki çatışmayı "absürt" kavramı üzerinden açıklayarak bu gerçekliğin yorumlanmasına güçlü bir kuramsal bakış açısı sunmaktadır. Bu doğrultuda araştırma, üniversite idari personelinin yaşanmış deneyimlerini Camus'nün felsefi yaklaşımı çerçevesinde analiz etmeyi ve varoluşçu felsefe ile örgütsel araştırmalar arasındaki sınırlı literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

Araştırma, katılımcıların öznel deneyimlerini ortaya koymak amacıyla fenomenolojik ilkeler doğrultusunda nitel araştırma yaklaşımıyla tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, ölçüt örnekleme yöntemiyle belirlenen ve Hakkâri Üniversitesi'nde görev yapan 10–15 idari personel oluşturmaktadır. Araştırmaya dâhil edilme ölçütleri; idari personel olarak aktif görev yapmak, çalışmaya gönüllü olarak katılmak, bilgilendirilmiş onam vermek, yeterli düzeyde Türkçe konuşabilmek ve uzaktan görüşmeler için gerekli teknolojik imkânlara sahip olmaktır. Veriler, varoluşçu felsefe ve fenomenolojik araştırmaların kapsamlı biçimde incelenmesinin ardından geliştirilen on açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Coğrafi koşullar ve katılımcıların uygunluk durumları nedeniyle görüşmeler WhatsApp uygulaması üzerinden sesli ve görüntülü olarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar gizliliğin sağlanması amacıyla K1 ile K10 arasında değişen kodlarla anonimleştirilmiştir. Görüşme kayıtları kelimesi kelimesine yazıya aktarılmış, doğruluğu tekrar tekrar kontrol edilmiş ve nitel içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Yinelemeli kodlama süreci sonucunda anlamlı ifadeler Camus'nün varoluşçu felsefesinin temel boyutlarını yansıtan kavramsal temalar altında sınıflandırılmıştır.

Araştırma bulguları, üniversite idari personelinin mesleki deneyimlerini açıklayan birbirleriyle ilişkili dört temel varoluşsal boyutu ortaya koymaktadır. Birinci boyut olan tekdüzelik deneyimi, katılımcıların günlük çalışma yaşamlarını özellikle standart 08.00–17.00 çalışma düzeni ve tekrar eden bürokratik görevler nedeniyle döngüsel, rutin ve kurumsal kurallarla sıkı biçimde sınırlandırılmış olarak algıladıklarını göstermektedir. Bu tekrar eden yapılar psikolojik durağanlık, duygusal yorgunluk ve kurumsal yükümlülüklerin bireysel beklentilerin önüne geçmesi şeklinde deneyimlenmektedir. Bununla birlikte rutin, bireylerin kendi yaşamlarını sorgulamalarını sağlayan ve değişim isteğini tetikleyen bir farkındalık mekanizması olarak da işlev görmektedir. İkinci boyut olan absürtlük deneyimi, katılımcıların katı bürokratik prosedürler, hiyerarşik örgütsel yapılar, yöneticilerle yaşanan iletişim sorunları ve çoğu zaman anlamlı sonuçlar üretmeyen kurumsal uygulamalar nedeniyle yabancılaşma yaşadıklarını ortaya koymaktadır. Bu deneyimler, çalışanların anlamlı işler yapma isteği ile bürokratik sistemlerin sınırlayıcı yapısı arasındaki çatışmayı göstermekte ve Camus'nün absürt varoluş anlayışını yansıtmaktadır. Üçüncü boyut olan hiçlik ve anlam arayışı, katılımcıların yaptıkları işin değeri konusunda belirsizlik yaşadıklarını, gelecek kaygısı taşıdıklarını ve emeklerinin yeterince görünür olmadığını düşündüklerini ortaya koymaktadır. Bu algılar motivasyon kaybına ve varoluşsal sorgulamalara yol açarken aynı zamanda bireyleri kurumsal beklentilerin ötesinde kişisel anlam arayışına yönlendirmektedir. Dördüncü boyut olan direnç ve anlam üretme ise bürokratik sınırlamalara rağmen katılımcıların kişisel sorumluluk duygusu, başkalarına yardım etme isteği, meslek etiği ve bireysel dayanıklılık aracılığıyla çalışmalarına anlam yüklediklerini göstermektedir. Çalışanlar nihilizme teslim olmak yerine gündelik faaliyetlerine kişisel anlamlar yükleyerek onurlarını ve özerkliklerini korumaya çalışmakta, böylece Camus'nün absürde karşı başkaldırı anlayışını somut biçimde yansıtmaktadır.

Araştırmanın bulguları, bürokratik örgütlerin yalnızca iş doyumsuzluğu veya tükenmişlik gibi geleneksel örgütsel sorunlar üretmediğini, aynı zamanda derin varoluşsal yabancılaşma ve anlamsızlık deneyimlerine de yol açtığını göstermektedir. Katılımcılar tarafından tanımlanan tekrarlayıcı kurumsal rutinler, Camus'nün Sisifos metaforuyla büyük ölçüde örtüşmekte ve çağdaş bürokratik sistemlerin mekanik ve döngüsel emek biçimlerini yeniden ürettiğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte araştırma, çalışanların kişisel değerleri, bireysel anlam üretme stratejileri ve mesleki sorumlulukları aracılığıyla varoluşsal umutsuzluğa karşı direnç geliştirebildiklerini de göstermektedir. Bu bulgular doğrultusunda örgütsel yapıların yalnızca yönetsel ve psikolojik boyutlarıyla değil, aynı zamanda sosyo-felsefi ve varoluşçu yaklaşımlar çerçevesinde de değerlendirilmesi gerektiği söylenebilir. Bu kapsamda yükseköğretim kurumlarının çalışan özerkliğini güçlendiren, katılımcı karar alma süreçlerini destekleyen, bireysel katkıları görünür kılan ve psikososyal iyi oluşu artıran örgütsel politikalar geliştirmeleri önem taşımaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, Albert Camus'nün varoluşçu felsefesini örgütsel davranış ve yükseköğretim araştırmalarıyla ilişkilendirerek idari personelin çalışma yaşamını geleneksel örgütsel değişkenlerin ötesinde açıklayan kavramsal bir çerçeve sunmakta ve ilgili literatüre özgün bir katkı sağlamaktadır.

 

Anahtar Kelimeler: Albert Camus, Absürdizm, Nitel Araştırma, İdari Personel, Tematik Analiz, Yabancılaşma.

ملخص منظم:

تتناول هذه الدراسة التجارب اليومية للموظفين الإداريين العاملين في جامعة هاكاري من منظور الفلسفة الوجودية لألبرت كامو، وتقترح إطارًا مفاهيميًّا لفهم الحياة العملية البيروقراطية من حيث العبثية والرتابة وانعدام المعنى والمقاومة. وعلى الرغم من أن الدراسات السابقة المتعلقة بالموظفين الإداريين في الجامعات ركزت في الغالب على المتغيرات التنظيمية مثل الرضا الوظيفي والالتزام التنظيمي والإرهاق المهني والدافع للعمل، فإن الأبعاد الوجودية للتجربة البيروقراطية لا تزال غير مستكشفة إلى حد كبير. تعمل الجامعات الحديثة ضمن هياكل إدارية شديدة التوحيد تتميز بالروتين المتكرر، واتخاذ القرارات الهرمي، واللوائح المؤسسية الرسمية التي غالبًا ما تختزل الأنشطة المهنية إلى إجراءات آلية. ولا تولد مثل هذه الظروف التنظيمية تحديات إدارية أو نفسية فحسب، بل تثير أيضًا أسئلة وجودية أعمق تتعلق بمعنى العمل والوجود الفردي. توفر فلسفة ألبرت كامو منظورًا نظريًّا مناسبًا لتفسير هذا الواقع من خلال تصور الصراع بين رغبة البشرية في إيجاد المعنى والهيكل اللامبالي للوجود عبر مفهوم العبث. وبناءً على ذلك، تهدف هذه الدراسة إلى تحليل التجارب المعاشة لموظفي الإدارة الجامعية ضمن الإطار المفاهيمي لفلسفة كامو، مع المساهمة في الأدبيات المحدودة التي تربط الفلسفة الوجودية بالبحوث التنظيمية.

صُممت الدراسة وفقًا لمنهج البحث النوعي باستخدام المبادئ الظاهرية لاستكشاف التجارب الذاتية للمشاركين. تألفت مجموعة الدراسة من 10 إلى 15 موظفًا إداريًا يعملون في جامعة هاكاري، تم اختيارهم من خلال عينة معيارية. اشترطت معايير الاختيار أن يكون المشاركون موظفين فعليًّا في مناصب إدارية، وأن يشاركوا طواعية في الدراسة، وأن يقدموا موافقة مستنيرة، وأن يتمتعوا بكفاءة كافية في اللغة التركية، وأن يكون لديهم إمكانية الوصول إلى تقنيات الاتصال اللازمة لإجراء المقابلات عن بُعد. تم جمع البيانات من خلال مقابلات شبه منظمة تتألف من عشرة أسئلة مفتوحة تم تطويرها بعد مراجعة مستفيضة للفلسفة الوجودية والأبحاث الظاهرية. ونظرًا للظروف الجغرافية وتوافر المشاركين، أُجريت المقابلات عبر مكالمات صوتية ومرئية عبر تطبيق «واتساب». وتم إخفاء هوية المشاركين باستخدام رموز تعريفية تتراوح من K1 إلى K10 لضمان السرية. تم تدوين تسجيلات المقابلات حرفياً، ومراجعتها مراراً للتأكد من دقتها، وتحليلها باستخدام تحليل المحتوى النوعي. ومن خلال إجراءات الترميز التكرارية، تم تصنيف التعبيرات ذات المغزى إلى موضوعات مفاهيمية تتوافق مع الأبعاد الرئيسية لفلسفة كامو الوجودية.

تكشف النتائج عن أربعة أبعاد وجودية مترابطة تميز التجارب المهنية لموظفي الإدارة الجامعية. يُظهر البعد الأول، وهو «التجربة الرتيبة»، أن المشاركين ينظرون إلى حياتهم العملية اليومية على أنها متكررة ودورية وخاضعة لرقابة شديدة من قبل الروتين المؤسسي، لا سيما جدول العمل المعياري من الساعة 08:00 إلى 17:00 والمسؤوليات الإدارية المتكررة. تساهم هذه الهياكل المتكررة في الشعور بالركود النفسي والإرهاق العاطفي، وفي الإدراك بأن الالتزامات المؤسسية تهيمن على الطموحات الشخصية. ومع ذلك، تعمل الروتين أيضًا كمحفز للوعي الذاتي من خلال تشجيع الأفراد على التعرف على الأنماط المتكررة وتطوير تطلعات للتغيير. أما البعد الثاني، وهو تجربة العبثية، فيشير إلى أن المشاركين يعانون من الاغتراب بسبب الإجراءات البيروقراطية الصارمة، والهياكل التنظيمية الهرمية، وصعوبات التواصل مع الإداريين، والممارسات المؤسسية التي غالبًا ما تبدو غير عقلانية أو منفصلة عن النتائج ذات المغزى. تُظهر هذه التجارب التضارب بين رغبة الموظفين في أداء عمل ذي مغزى والطبيعة التقييدية للأنظمة البيروقراطية، مما يعكس بشكل وثيق تصور كامو للوجود العبثي. أما البعد الثالث، وهو «العدم والبحث عن المعنى»، فيُظهر أن المشاركين غالبًا ما يواجهون حالة من عدم اليقين بشأن أهمية مساهماتهم المهنية، ومخاوف بشأن المستقبل، ومشاعر بأن جهودهم تظل غير معترف بها. تساهم هذه التصورات في تراجع الحافز والتساؤلات الوجودية، بينما تشجع الأفراد في الوقت نفسه على البحث عن معنى شخصي يتجاوز التوقعات المؤسسية. ويكشف البعد الرابع، المقاومة وصنع المعنى، أنه على الرغم من القيود البيروقراطية، يبني المشاركون بنشاط تفسيرات ذات مغزى لعملهم من خلال التأكيد على المسؤولية الشخصية، ومساعدة الآخرين، والأخلاقيات المهنية، والمرونة الفردية. وبدلاً من الاستسلام للعدمية، يحافظ الموظفون بوعي على كرامتهم واستقلاليتهم من خلال إضفاء أهمية شخصية على أنشطتهم اليومية، مما يوضح مفهوم كامو للتمرد ضد العبث.

تشير النتائج إلى أن البيئات التنظيمية البيروقراطية تنتج عواقب تتجاوز المشاكل التنظيمية التقليدية، مثل عدم الرضا الوظيفي أو الإرهاق، من خلال توليد تجارب عميقة من الاغتراب الوجودي وانعدام المعنى. وتشبه الروتينات المؤسسية المتكررة التي وصفها المشاركون إلى حد كبير استعارة كامو عن «سيزيف»، مما يوضح كيف تعيد الأنظمة الإدارية المعاصرة إنتاج أنماط عمل دورية وآلية. وفي الوقت نفسه، تبرهن الدراسة على أن الموظفين يمتلكون القدرة على مقاومة اليأس الوجودي من خلال استراتيجيات فردية لخلق المعنى، والقيم الشخصية، والانخراط الواعي في مسؤولياتهم المهنية. وتشير هذه النتائج إلى الحاجة إلى تقييم الهياكل التنظيمية من خلال أطر اجتماعية-فلسفية ووجودية، بالإضافة إلى المنظورات الإدارية والنفسية. وينبغي أن يأخذ هذا التقييم في الاعتبار ليس فقط المنظورات الإدارية والنفسية، بل أيضًا الأطر الاجتماعية-الفلسفية والوجودية. وبناءً على ذلك، ينبغي لمؤسسات التعليم العالي وضع سياسات تنظيمية تعزز استقلالية الموظفين، وتشجع على اتخاذ القرارات التشاركية، وتعترف بالمساهمات الفردية، وتدعم الرفاه النفسي والاجتماعي، بهدف الحد من الاغتراب البيروقراطي وتعزيز المرونة الوجودية. وبالتالي، تسهم هذه الدراسة في أدبيات السلوك التنظيمي والتعليم العالي من خلال تقديم منظور وجودي يستند إلى فلسفة ألبرت كامو، وتوفير إطار مفاهيمي لفهم العمل الإداري بما يتجاوز المتغيرات التنظيمية التقليدية.

الكلمات المفتاحية: ألبرت كامو، العبثية، البحث النوعي، الموظفون الإداريون، التحليل الموضوعي، والابتعاد.

Résumé structuré :

Cette étude examine les expériences quotidiennes du personnel administratif de l’université de Hakkâri à la lumière de la philosophie existentielle d’Albert Camus et propose un cadre conceptuel permettant de comprendre la vie professionnelle bureaucratique sous l’angle de l’absurdité, de la monotonie, de l’absence de sens et de la résistance. Bien que les études antérieures consacrées au personnel administratif universitaire se soient principalement concentrées sur des variables organisationnelles telles que la satisfaction professionnelle, l’engagement organisationnel, l’épuisement professionnel et la motivation au travail, les dimensions existentielles de l’expérience bureaucratique restent largement inexplorées. Les universités modernes fonctionnent au sein de structures administratives hautement standardisées, caractérisées par des routines répétitives, une prise de décision hiérarchique et des réglementations institutionnelles formelles qui réduisent souvent les activités professionnelles à des procédures mécaniques. De telles conditions organisationnelles génèrent non seulement des défis managériaux ou psychologiques, mais aussi des questions existentielles plus profondes concernant le sens du travail et de l’existence individuelle. La philosophie d’Albert Camus offre une perspective théorique appropriée pour interpréter cette réalité en conceptualisant, à travers la notion d’absurdité, le conflit entre le désir de sens de l’humanité et la structure indifférente de l’existence. En conséquence, cette étude vise à analyser les expériences vécues par le personnel administratif universitaire dans le cadre conceptuel de la philosophie de Camus, tout en contribuant à la littérature encore limitée qui relie la philosophie existentielle à la recherche organisationnelle.

La recherche a été conçue selon une approche qualitative utilisant des principes phénoménologiques pour explorer les expériences subjectives des participants. Le groupe d’étude était composé de 10 à 15 membres du personnel administratif employés à l’université de Hakkâri, sélectionnés par échantillonnage par critères. Les critères d’inclusion exigeaient que les participants occupent activement des postes administratifs, participent volontairement à l’étude, donnent leur consentement éclairé, possèdent une maîtrise suffisante de la langue turque et aient accès aux technologies de communication nécessaires aux entretiens à distance. Les données ont été recueillies au moyen d’entretiens semi-structurés composés de dix questions ouvertes élaborées à l’issue d’une revue approfondie de la philosophie existentielle et de la recherche phénoménologique. En raison des contraintes géographiques et de la disponibilité des participants, les entretiens ont été menés par le biais d’appels audio et vidéo sur WhatsApp. Les participants ont été anonymisés à l’aide de codes d’identification allant de K1 à K10 afin de garantir la confidentialité. Les enregistrements des entretiens ont été transcrits mot pour mot, vérifiés à plusieurs reprises pour en garantir l’exactitude, puis analysés à l’aide d’une analyse de contenu qualitative. Grâce à des procédures de codage itératives, les expressions significatives ont été classées en thèmes conceptuels correspondant aux dimensions principales de la philosophie existentielle de Camus.

Les résultats révèlent quatre dimensions existentielles interdépendantes qui caractérisent les expériences professionnelles du personnel administratif universitaire. La première dimension, l’expérience monotone, montre que les participants perçoivent leur quotidien professionnel comme répétitif, cyclique et fortement régulé par les routines institutionnelles, en particulier les horaires de travail standardisés de 8 h à 17 h et les tâches administratives répétitives. Ces structures répétitives contribuent à un sentiment de stagnation psychologique, d’épuisement émotionnel et à l’impression que les obligations institutionnelles prennent le pas sur les aspirations personnelles. Néanmoins, la routine fait également office de catalyseur de la prise de conscience de soi en encourageant les individus à reconnaître des schémas répétitifs et à développer des aspirations au changement. La deuxième dimension, l’expérience de l’absurdité, indique que les participants éprouvent un sentiment d’aliénation dû à des procédures bureaucratiques rigides, à des structures organisationnelles hiérarchiques, à des difficultés de communication avec les administrateurs et à des pratiques institutionnelles qui semblent souvent irrationnelles ou déconnectées de résultats significatifs. Ces expériences illustrent le conflit entre le désir des employés d’accomplir un travail significatif et la nature restrictive des systèmes bureaucratiques, reflétant étroitement la conceptualisation de l’existence absurde proposée par Camus. La troisième dimension, le néant et la quête de sens, montre que les participants éprouvent fréquemment une incertitude quant à la portée de leurs contributions professionnelles, des inquiétudes quant à l’avenir et le sentiment que leurs efforts ne sont pas reconnus. De telles perceptions contribuent à une baisse de motivation et à un questionnement existentiel, tout en encourageant simultanément les individus à rechercher un sens personnel au-delà des attentes institutionnelles. La quatrième dimension, la résistance et la construction de sens, révèle que, malgré les contraintes bureaucratiques, les participants construisent activement des interprétations significatives de leur travail en mettant l’accent sur la responsabilité personnelle, l’entraide, l’éthique professionnelle et la résilience individuelle. Plutôt que de céder au nihilisme, les employés préservent consciemment leur dignité et leur autonomie en attribuant une signification personnelle à leurs activités quotidiennes, illustrant ainsi le concept camusien de rébellion contre l’absurde.

Les résultats indiquent que les environnements organisationnels bureaucratiques entraînent des conséquences qui vont au-delà des problèmes organisationnels conventionnels, tels que l’insatisfaction professionnelle ou l’épuisement professionnel, en générant des expériences profondes d’aliénation existentielle et d’absence de sens. Les routines institutionnelles répétitives décrites par les participants ressemblent étroitement à la métaphore de Sisyphe chez Camus, illustrant comment les systèmes administratifs contemporains reproduisent des schémas de travail cycliques et mécaniques. Parallèlement, l’étude démontre que les employés possèdent la capacité de résister au désespoir existentiel grâce à des stratégies individuelles de recherche de sens, à leurs valeurs personnelles et à un engagement conscient dans leurs responsabilités professionnelles. Ces résultats suggèrent de réévaluer les structures organisationnelles à la lumière de cadres socio-philosophiques et existentiels, en complément des perspectives managériales et psychologiques. Cette évaluation devrait prendre en compte non seulement les perspectives managériales et psychologiques, mais aussi les cadres socio-philosophiques et existentiels. En conséquence, les établissements d’enseignement supérieur devraient élaborer des politiques organisationnelles qui renforcent l’autonomie des employés, encouragent la prise de décision participative, reconnaissent les contributions individuelles et favorisent le bien-être psychosocial afin de réduire l’aliénation bureaucratique et d’améliorer la résilience existentielle. Par conséquent, cette étude apporte une contribution à la littérature sur le comportement organisationnel et l’enseignement supérieur en introduisant une perspective existentielle fondée sur la philosophie d’Albert Camus et en fournissant un cadre conceptuel permettant de comprendre le travail administratif au-delà des variables organisationnelles traditionnelles.

 

Mots-clés : Albert Camus, absurdisme, recherche qualitative, personnel administratif, analyse thématique et aliénation.

Resumen estructurado:

Este estudio analiza las experiencias cotidianas del personal administrativo de la Universidad de Hakkâri a través de la filosofía existencial de Albert Camus y propone un marco conceptual para comprender la vida laboral burocrática en términos de absurdo, monotonía, falta de sentido y resistencia. Aunque los estudios previos sobre el personal administrativo universitario se han centrado principalmente en variables organizativas como la satisfacción laboral, el compromiso organizativo, el agotamiento y la motivación laboral, las dimensiones existenciales de la experiencia burocrática siguen sin explorarse en gran medida. Las universidades modernas funcionan dentro de estructuras administrativas altamente estandarizadas, caracterizadas por rutinas repetitivas, una toma de decisiones jerárquica y normativas institucionales formales que, con frecuencia, reducen las actividades profesionales a procedimientos mecánicos. Dichas condiciones organizativas generan no solo retos de gestión o psicológicos, sino también cuestiones existenciales más profundas relativas al sentido del trabajo y de la existencia individual. La filosofía de Albert Camus ofrece una perspectiva teórica adecuada para interpretar esta realidad, al conceptualizar el conflicto entre el deseo humano de sentido y la estructura indiferente de la existencia a través de la noción de lo absurdo. En consecuencia, este estudio tiene como objetivo analizar las experiencias vividas por el personal administrativo universitario dentro del marco conceptual de la filosofía de Camus, al tiempo que contribuye a la escasa bibliografía que vincula la filosofía existencial con la investigación organizativa.

La investigación se diseñó siguiendo un enfoque cualitativo que utiliza principios fenomenológicos para explorar las experiencias subjetivas de los participantes. El grupo de estudio estuvo compuesto por entre 10 y 15 miembros del personal administrativo de la Universidad de Hakkâri, seleccionados mediante muestreo por criterios. Los criterios de inclusión exigían que los participantes estuvieran empleados activamente en puestos administrativos, participaran voluntariamente en el estudio, dieran su consentimiento informado, poseyeran un dominio suficiente del turco y tuvieran acceso a las tecnologías de comunicación necesarias para las entrevistas a distancia. Los datos se recopilaron mediante entrevistas semiestructuradas compuestas por diez preguntas abiertas elaboradas tras una revisión exhaustiva de la filosofía existencial y la investigación fenomenológica. Debido a las condiciones geográficas y a la disponibilidad de los participantes, las entrevistas se realizaron a través de llamadas de audio y vídeo por WhatsApp. Se garantizó el anonimato de los participantes mediante códigos de identificación que iban del K1 al K10 para asegurar la confidencialidad. Las grabaciones de las entrevistas se transcribieron textualmente, se revisaron repetidamente para garantizar su exactitud y se analizaron mediante un análisis cualitativo de contenido. A través de procedimientos de codificación iterativos, las expresiones significativas se clasificaron en temas conceptuales correspondientes a las dimensiones principales de la filosofía existencial de Camus.

Los resultados revelan cuatro dimensiones existenciales interrelacionadas que caracterizan las experiencias profesionales del personal administrativo universitario. La primera dimensión, la experiencia monótona, demuestra que los participantes perciben su vida laboral cotidiana como repetitiva, cíclica y altamente regulada por las rutinas institucionales, en particular el horario de trabajo estandarizado de 08:00 a 17:00 y las responsabilidades administrativas repetitivas. Estas estructuras repetitivas contribuyen a sentimientos de estancamiento psicológico, agotamiento emocional y a la percepción de que las obligaciones institucionales predominan sobre las aspiraciones personales. No obstante, la rutina también actúa como catalizador de la autoconciencia, al animar a las personas a reconocer patrones repetitivos y a desarrollar aspiraciones de cambio. La segunda dimensión, la experiencia de lo absurdo, indica que los participantes experimentan alienación debido a los rígidos procedimientos burocráticos, las estructuras organizativas jerárquicas, las dificultades de comunicación con los administradores y las prácticas institucionales que con frecuencia parecen irracionales o desconectadas de resultados significativos. Estas experiencias ilustran el conflicto entre el deseo de los empleados de realizar un trabajo significativo y la naturaleza restrictiva de los sistemas burocráticos, lo que refleja fielmente la conceptualización de Camus sobre la existencia absurda. La tercera dimensión, la nada y la búsqueda de sentido, demuestra que los participantes suelen experimentar incertidumbre respecto al significado de sus contribuciones profesionales, preocupaciones sobre el futuro y la sensación de que sus esfuerzos no son reconocidos. Tales percepciones contribuyen a una disminución de la motivación y a un cuestionamiento existencial, al tiempo que animan a las personas a buscar un sentido personal más allá de las expectativas institucionales. La cuarta dimensión, la resistencia y la búsqueda de sentido, revela que, a pesar de las limitaciones burocráticas, los participantes construyen activamente interpretaciones significativas de su trabajo haciendo hincapié en la responsabilidad personal, la ayuda a los demás, la ética profesional y la resiliencia individual. En lugar de rendirse al nihilismo, los empleados preservan conscientemente su dignidad y autonomía atribuyendo un significado personal a sus actividades cotidianas, ilustrando así el concepto de Camus de rebelión contra lo absurdo.

Los resultados indican que los entornos organizativos burocráticos producen consecuencias que van más allá de los problemas organizativos convencionales, como la insatisfacción laboral o el agotamiento, al generar profundas experiencias de alienación existencial y falta de sentido. Las rutinas institucionales repetitivas descritas por los participantes se asemejan mucho a la metáfora de Camus sobre Sísifo, lo que ilustra cómo los sistemas administrativos contemporáneos reproducen patrones de trabajo cíclicos y mecánicos. Al mismo tiempo, el estudio demuestra que los empleados poseen la capacidad de resistir la desesperación existencial mediante estrategias individuales de búsqueda de sentido, valores personales y un compromiso consciente con sus responsabilidades profesionales. Estos resultados sugieren la necesidad de evaluar las estructuras organizativas desde marcos sociofilosóficos y existenciales, además de las perspectivas de gestión y psicológicas. Esta evaluación debería tener en cuenta no solo las perspectivas de gestión y psicológicas, sino también los marcos sociofilosóficos y existenciales. En consecuencia, las instituciones de educación superior deberían desarrollar políticas organizativas que refuercen la autonomía de los empleados, fomenten la toma de decisiones participativa, reconozcan las contribuciones individuales y apoyen el bienestar psicosocial, con el fin de reducir la alienación burocrática y potenciar la resiliencia existencial. Por lo tanto, este estudio contribuye a la literatura sobre comportamiento organizativo y educación superior al introducir una perspectiva existencial basada en la filosofía de Albert Camus y al proporcionar un marco conceptual para comprender el trabajo administrativo más allá de las variables organizativas tradicionales.

 

Palabras clave: Albert Camus, absurdo, investigación cualitativa, personal administrativo, análisis temático y alienación.

结构化摘要:

本研究通过阿尔贝·缪的存在主义哲学,考察了哈卡里大学行政人员的日常经历,并提出了一个以荒谬、单调、无意义和抵抗为核心概念的框架,用于理解官僚制工作生活。尽管以往关于大学行政人员的研究主要聚焦于工作满意度、组织承诺、职业倦怠和工作动机等组织变量,但官僚制经历的存在主义维度仍 largely 未被深入探讨。现代大学在高度标准化的行政结构中运作,其特征是重复的例行公事、等级制的决策以及正式的制度规定,这些往往将专业活动简化为机械化的程序。此类组织环境不仅带来管理或心理上的挑战,还引发了关于工作意义和个体存在更深层次的存在主义问题。阿尔贝·缪的哲学通过这一概念,阐释了人类对意义的渴望与存在冷漠结构之间的冲突,为解读这一现实提供了恰当的理论视角。因此,本研究旨在借助加缪哲学的概念框架,分析大学行政人员的亲身经历,同时为将存在主义哲学与组织研究相结合的有限文献做出贡献。

本研究采用定性研究方法,运用现象学原则探索参与者的主观体验。研究对象为哈卡里大学的1015名行政人员,通过标准抽样法选定。纳入标准要求参与者:目前在行政岗位任职、自愿参与研究、签署知情同意书、具备足够的土耳其语能力,并拥有进行远程访谈所需的通信技术条件。数据通过半结构化访谈收集,访谈包含10个开放式问题,这些问题是在对存在主义哲学和现象学研究进行广泛综述后制定的。鉴于地理条件和参与者的时间安排,访谈通过WhatsApp语音和视频通话进行。为确保保密性,参与者使用K1K10识别码进行匿名处理。访谈录音被逐字转录,经反复核对确保准确性,并采用定性内容分析法进行分析。通过迭代编码程序,将具有深层含义的表述归类为与卡缪存在主义哲学主要维度相对应的概念主题。

研究结果揭示了四个相互关联的存在主义维度,这些维度构成了大学行政人员职业经历的特征。第一个维度——“单调体验”——表明受访者认为其日常工作生活具有重复性、周期性,且受到机构常规的高度约束,尤其是标准化的08:00–17:00工作时间表和重复性的文书工作职责。这些重复性结构导致了心理停滞感、情绪耗竭,以及机构义务压倒个人抱负的感受。然而,常规同时也作为自我觉察的催化剂,促使个体识别重复模式并萌生变革的愿望。第二维度谬体验表明,受访者因僵化的官僚程序、等级森严的组织结构、与管理者的沟通困难,以及那些常被视为不合逻辑或与有意义成果脱节的机构惯例而感到异化。这些体验揭示了员工从事有意义工作的愿望与官僚体系的限制性之间的冲突,这与卡缪对荒诞存在的概念化描述高度契合。第三个维度——虚无与意义的追寻——表明,参与者经常对自身职业贡献的意义感到不确定,对未来感到担忧,并觉得自己的努力未被认可。这些感知不仅导致动力减弱和存在主义式的质疑,同时也促使个人在机构期望之外寻求个人意义。第四个维度——抵抗与意义建构——揭示出,尽管受到官僚体制的束缚,参与者仍通过强调个人责任、帮助他人、职业道德和个人韧性,积极地为自己的工作构建富有意义的诠释。员工并未屈服于虚无主义,而是通过赋予日常活动以个人意义,有意识地维护自己的尊严和自主性,从而体现了卡缪关于反抗荒的概念。

研究结果表明,官僚组织环境所产生的后果不仅限于工作不满或职业倦怠等传统组织问题,更会引发深刻的存在性异化和无意义体验。参与者所描述的重复性制度惯例与卡缪的西西弗斯隐喻极为相似,这说明了当代行政体系如何再现了循环且机械化的劳动模式。与此同时,本研究表明,员工能够通过个人的意义构建策略、个人价值观以及对职业责任的有意识投入,来抵御存在性绝望。这些发现表明,除了管理学和心理学视角外,还有必要从社会哲学和存在主义框架来评估组织结构。这种评估不仅应考虑管理学和心理学视角,还应纳入社会哲学和存在主义框架。因此,高等教育机构应制定组织政策,以增强员工的自主性、鼓励参与式决策、认可个人贡献并支持心理社会福祉,从而减少官僚式异化并增强存在主义韧性。由此,本研究通过引入基于阿尔贝·缪哲学的存在主义视角,并为超越传统组织变量理解行政工作提供了概念框架,为组织行为学和高等教育文献做出了贡献。

 

关键词:阿尔贝·加缪,荒诞主义,定性研究,行政人员,主题分析,异化。

Структурированное резюме:

В данном исследовании анализируются повседневные переживания административных сотрудников Университета Хаккари через призму экзистенциальной философии Альбера Камю и предлагается концептуальная основа для понимания бюрократической трудовой жизни с точки зрения абсурда, монотонности, бессмысленности и сопротивления. Хотя предыдущие исследования, посвящённые административному персоналу университетов, в основном сосредоточивались на таких организационных переменных, как удовлетворённость работой, приверженность организации, выгорание и мотивация к труду, экзистенциальные аспекты бюрократического опыта остаются в значительной степени неисследованными. Современные университеты функционируют в рамках высокостандартизированных административных структур, характеризующихся повторяющимися рутинными процедурами, иерархическим принятием решений и формальными институциональными правилами, которые зачастую сводят профессиональную деятельность к механическим процедурам. Такие организационные условия порождают не только управленческие или психологические проблемы, но и более глубокие экзистенциальные вопросы, касающиеся смысла работы и индивидуального существования. Философия Альбера Камю предоставляет подходящую теоретическую перспективу для интерпретации этой реальности, концептуализируя конфликт между стремлением человечества к смыслу и безразличной структурой бытия через понятие абсурда. Соответственно, данное исследование направлено на анализ жизненного опыта административного персонала университета в концептуальных рамках философии Камю, одновременно внося вклад в ограниченную литературу, связывающую экзистенциальную философию с организационными исследованиями.

Исследование было построено в соответствии с качественным исследовательским подходом с использованием феноменологических принципов для изучения субъективного опыта участников. Исследовательская группа состояла из 10–15 сотрудников административного персонала Университета Хаккари, отобранных методом критериальной выборки. Критерии включения предполагали, что участники должны были активно занимать административные должности, добровольно участвовать в исследовании, дать информированное согласие, обладать достаточным уровнем владения турецким языком и иметь доступ к коммуникационным технологиям, необходимым для проведения удаленных интервью. Сбор данных осуществлялся посредством полуструктурированных интервью, состоящих из десяти открытых вопросов, разработанных после всестороннего обзора экзистенциальной философии и феноменологических исследований. В связи с географическими условиями и доступностью участников интервью проводились посредством аудио- и видеозвонков через WhatsApp. Для обеспечения конфиденциальности участники были анонимизированы с помощью идентификационных кодов от K1 до K10. Записи интервью были дословно расшифрованы, неоднократно проверены на точность и проанализированы с помощью качественного контент-анализа. С помощью итеративных процедур кодирования значимые выражения были классифицированы по концептуальным темам, соответствующим основным измерениям экзистенциальной философии Камю.

Результаты исследования выявили четыре взаимосвязанных экзистенциальных аспекта, характеризующих профессиональный опыт административного персонала университета. Первый аспект — монотонный опыт — показывает, что участники воспринимают свою повседневную рабочую жизнь как повторяющуюся, циклическую и строго регламентированную институциональными рутинами, в частности стандартизированным графиком работы с 08:00 до 17:00 и повторяющимися канцелярскими обязанностями. Эти повторяющиеся структуры способствуют возникновению чувства психологического застоя, эмоционального истощения и ощущения того, что институциональные обязательства доминируют над личными стремлениями. Тем не менее рутина также выступает в качестве катализатора самосознания, побуждая людей распознавать повторяющиеся паттерны и формировать стремление к переменам. Второе измерение — «опыт абсурда» — указывает на то, что участники испытывают отчуждение из-за жестких бюрократических процедур, иерархических организационных структур, трудностей в общении с администрацией и институциональных практик, которые зачастую кажутся иррациональными или оторванными от значимых результатов. Эти переживания иллюстрируют конфликт между стремлением сотрудников выполнять значимую работу и ограничивающим характером бюрократических систем, что в значительной степени отражает концепцию абсурдного существования Камю. Третье измерение — «ничто» и поиск смысла — демонстрирует, что участники часто испытывают неуверенность в значимости своего профессионального вклада, беспокойство о будущем и ощущение, что их усилия остаются непризнанными. Такие восприятия способствуют снижению мотивации и экзистенциальным сомнениям, одновременно побуждая людей искать личный смысл за пределами институциональных ожиданий. Четвертое измерение — сопротивление и поиск смысла — показывает, что, несмотря на бюрократические ограничения, участники активно конструируют осмысленные интерпретации своей работы, делая акцент на личной ответственности, помощи другим, профессиональной этике и индивидуальной устойчивости. Вместо того чтобы поддаваться нигилизму, сотрудники сознательно сохраняют свое достоинство и автономию, придавая личный смысл своей повседневной деятельности, тем самым иллюстрируя концепцию Камю о восстании против абсурда.

Результаты исследования указывают на то, что бюрократическая организационная среда приводит к последствиям, выходящим за рамки традиционных организационных проблем, таких как неудовлетворенность работой или выгорание, порождая глубокие переживания экзистенциальной отчужденности и бессмысленности. Описанные участниками повторяющиеся институциональные рутины очень напоминают метафору Камю о Сизифе, иллюстрируя, как современные административные системы воспроизводят циклические и механические модели труда. В то же время исследование демонстрирует, что сотрудники обладают способностью противостоять экзистенциальному отчаянию посредством индивидуальных стратегий придания смысла, личных ценностей и сознательного выполнения своих профессиональных обязанностей. Эти результаты указывают на необходимость оценивать организационные структуры не только с управленческой и психологической точек зрения, но и в рамках социально-философских и экзистенциальных концепций. Такая оценка должна учитывать не только управленческие и психологические аспекты, но и социально-философские и экзистенциальные рамки. Соответственно, высшие учебные заведения должны разрабатывать организационную политику, направленную на укрепление автономии сотрудников, поощрение совместного принятия решений, признание индивидуального вклада и поддержку психосоциального благополучия с целью снижения бюрократической отчужденности и повышения экзистенциальной устойчивости. Таким образом, данное исследование вносит вклад в литературу по организационному поведению и высшему образованию, вводя экзистенциальную перспективу, основанную на философии Альбера Камю, и предоставляя концептуальную основу для понимания административной работы за пределами традиционных организационных переменных.

 

Ключевые слова: Альбер Камю, абсурдизм, качественное исследование, административный персонал, тематический анализ, отчуждение.

संरचित सारांश:

यह अध्ययन अल्बर्ट कैमस के अस्तित्ववादी दर्शन के माध्यम से हक्कारी विश्वविद्यालय में कार्यरत प्रशासनिक कर्मचारियों के दैनिक अनुभवों की जांच करता है और निरर्थकता, एकरूपता, अर्थहीनता और प्रतिरोध के संदर्भ में नौकरशाही कार्य जीवन को समझने के लिए एक वैचारिक ढांचा प्रस्तावित करता है। यद्यपि विश्वविद्यालय के प्रशासनिक कर्मचारियों से संबंधित पिछले अध्ययनों ने मुख्य रूप से नौकरी की संतुष्टि, संगठनात्मक प्रतिबद्धता, बर्नआउट और कार्य प्रेरणा जैसे संगठनात्मक चरों पर ध्यान केंद्रित किया है, फिर भी नौकरशाही अनुभव के अस्तित्ववादी आयाम काफी हद तक अनअनुसंधित हैं।

आधुनिक विश्वविद्यालय अत्यधिक मानकीकृत प्रशासनिक संरचनाओं के भीतर काम करते हैं, जिनकी विशेषता दोहराए जाने वाले दिनचर्या, पदानुक्रमित निर्णय-प्रक्रिया, और औपचारिक संस्थागत नियम हैं, जो अक्सर व्यावसायिक गतिविधियों को यांत्रिक प्रक्रियाओं तक सीमित कर देते हैं। इस प्रकार की संगठनात्मक स्थितियाँ केवल प्रबंधकीय या मनोवैज्ञानिक चुनौतियाँ उत्पन्न करती हैं, बल्कि काम और व्यक्तिगत अस्तित्व के अर्थ से संबंधित गहरे अस्तित्वगत प्रश्न भी खड़े करती हैं। अल्बर्ट कैमस का दर्शन, निरर्थकता की अवधारणा के माध्यम से मानवता की अर्थ की इच्छा और अस्तित्व की उदासीन संरचना के बीच संघर्ष की कल्पना करके, इस वास्तविकता की व्याख्या करने के लिए एक उपयुक्त सैद्धांतिक परिप्रेक्ष्य प्रदान करता है। तदनुसार, इस अध्ययन का उद्देश्य कैमस के दर्शन के वैचारिक ढांचे के भीतर विश्वविद्यालय के प्रशासनिक कर्मचारियों के जीए हुए अनुभवों का विश्लेषण करना है, साथ ही उस सीमित साहित्य में योगदान देना है जो अस्तित्ववाद को संगठनात्मक अनुसंधान से जोड़ता है।

प्रतिभागियों के व्यक्तिपरक अनुभवों का पता लगाने के लिए इस शोध को गुणात्मक अनुसंधान दृष्टिकोण के अनुसार, घटनात्मक सिद्धांतों का उपयोग करते हुए डिज़ाइन किया गया था। अध्ययन समूह में हक्कारी विश्वविद्यालय में कार्यरत 10-15 प्रशासनिक कर्मचारी शामिल थे, जिन्हें मानदंड नमूनाकरण (criterion sampling) के माध्यम से चुना गया था। समावेशन मानदंडों के अनुसार प्रतिभागियों का प्रशासनिक पदों पर सक्रिय रूप से कार्यरत होना, अध्ययन में स्वेच्छा से भाग लेना, सूचित सहमति प्रदान करना, तुर्की भाषा में पर्याप्त दक्षता रखना, और दूरस्थ साक्षात्कार के लिए आवश्यक संचार प्रौद्योगिकियों तक पहुंच होना आवश्यक था। डेटा का संग्रह अस्तित्ववाद दर्शन और घटनात्मक अनुसंधान की व्यापक समीक्षा के बाद विकसित किए गए दस खुले-अंत प्रश्नों से बने अर्ध-संरचित साक्षात्कारों के माध्यम से किया गया। भौगोलिक परिस्थितियों और प्रतिभागियों की उपलब्धता के कारण, साक्षात्कार व्हाट्सएप ऑडियो और वीडियो कॉल के माध्यम से आयोजित किए गए। गोपनीयता सुनिश्चित करने के लिए प्रतिभागियों को K1 से K10 तक के पहचान कोड का उपयोग करके गुमनाम बनाया गया। साक्षात्कार रिकॉर्डिंग को शब्दशः लिखित रूप में परिवर्तित किया गया, सटीकता के लिए बार-बार समीक्षा की गई, और गुणात्मक सामग्री विश्लेषण का उपयोग करके उनका विश्लेषण किया गया। पुनरावृत्तिशील कोडिंग प्रक्रियाओं के माध्यम से, सार्थक अभिव्यक्तियों को कैमस के अस्तित्ववाद दर्शन के प्रमुख आयामों के अनुरूप वैचारिक विषयों में वर्गीकृत किया गया।

निष्कर्षों से विश्वविद्यालय के प्रशासनिक कर्मचारियों के पेशेवर अनुभवों को दर्शाने वाले चार परस्पर संबंधित अस्तित्वगत आयाम सामने आते हैं। पहला आयाम, एकरूप अनुभव, यह दर्शाता है कि प्रतिभागी अपने दैनिक कार्य जीवन को दोहरावपूर्ण, चक्रीय और संस्थागत दिनचर्या, विशेष रूप से मानकीकृत सुबह 08:00 से शाम 17:00 बजे तक के काम के शेड्यूल और दोहराव वाली लिपिकीय जिम्मेदारियों द्वारा अत्यधिक विनियमित के रूप में देखते हैं। ये दोहराव वाली संरचनाएं मनोवैज्ञानिक ठहराव, भावनात्मक थकान और इस धारणा में योगदान करती हैं कि संस्थागत दायित्व व्यक्तिगत आकांक्षाओं पर हावी हैं। फिर भी, दिनचर्या आत्म-जागरूकता के लिए एक उत्प्रेरक के रूप में भी काम करती है, जो व्यक्तियों को दोहराए जाने वाले पैटर्न को पहचानने और परिवर्तन की आकांक्षा विकसित करने के लिए प्रोत्साहित करती है। दूसरा आयाम, निरर्थकता का अनुभव, इंगित करता है कि प्रतिभागी कठोर नौकरशाही प्रक्रियाओं, पदानुक्रमित संगठनात्मक संरचनाओं, प्रशासकों के साथ संचार कठिनाइयों, और संस्थागत प्रथाओं के कारण अलगाव का अनुभव करते हैं जो अक्सर तर्कहीन या सार्थक परिणामों से असंबद्ध प्रतीत होती हैं। ये अनुभव कर्मचारियों की सार्थक कार्य करने की इच्छा और नौकरशाही प्रणालियों के प्रतिबंधात्मक स्वभाव के बीच संघर्ष को दर्शाते हैं, जो कैमस की निरर्थक अस्तित्व की अवधारणा को बारीकी से दर्शाते हैं। तीसरा आयाम, शून्यता और अर्थ की खोज, यह प्रदर्शित करता है कि प्रतिभागी अक्सर अपने पेशेवर योगदान के महत्व के बारे में अनिश्चितता, भविष्य को लेकर चिंताएं, और यह भावना कि उनके प्रयासों को मान्यता नहीं मिलती है, का अनुभव करते हैं। ऐसी धारणाएं कमजोर प्रेरणा और अस्तित्वगत प्रश्नों में योगदान करती हैं, साथ ही व्यक्तियों को संस्थागत अपेक्षाओं से परे व्यक्तिगत अर्थ खोजने के लिए प्रोत्साहित करती हैं। चौथा आयाम, प्रतिरोध और अर्थ-निर्माण, यह प्रकट करता है कि नौकरशाही बाधाओं के बावजूद, प्रतिभागी व्यक्तिगत जिम्मेदारी, दूसरों की मदद करने, व्यावसायिक नैतिकता और व्यक्तिगत लचीलेपन पर जोर देकर अपने काम की सार्थक व्याख्याएं सक्रिय रूप से बनाते हैं। शून्यवाद के आगे आत्मसमर्पण करने के बजाय, कर्मचारी अपनी दैनिक गतिविधियों को व्यक्तिगत महत्व देकर सचेत रूप से अपनी गरिमा और स्वायत्तता को बनाए रखते हैं, इस प्रकार निरर्थकता के खिलाफ विद्रोह की कैमस की अवधारणा को दर्शाते हैं।

निष्कर्ष बताते हैं कि नौकरशाही संगठनात्मक वातावरण पारंपरिक संगठनात्मक समस्याओं, जैसे नौकरी से असंतोष या बर्नआउट, से परे जाकर अस्तित्वगत अलगाव और निरर्थकता के गहरे अनुभव पैदा करते हैं। प्रतिभागियों द्वारा वर्णित दोहराई जाने वाली संस्थागत दिनचर्या कैमस के सिसिफस के रूपक से काफी मिलती-जुलती है, जो यह दर्शाती है कि समकालीन प्रशासनिक प्रणालियाँ श्रम के चक्रीय और यांत्रिक पैटर्न को कैसे दोहराती हैं। साथ ही, यह अध्ययन दर्शाता है कि कर्मचारी व्यक्तिगत अर्थ-निर्माण रणनीतियों, व्यक्तिगत मूल्यों और अपनी व्यावसायिक जिम्मेदारियों के प्रति सचेत जुड़ाव के माध्यम से अस्तित्वगत निराशा का विरोध करने की क्षमता रखते हैं। ये निष्कर्ष संगठनात्मक संरचनाओं का सुझाव देते हैं। ये निष्कर्ष प्रबंधकीय और मनोवैज्ञानिक दृष्टिकोणों के अलावा, सामाजिक-दार्शनिक और अस्तित्वगत ढाँचों से संगठनात्मक संरचनाओं का मूल्यांकन करने की आवश्यकता को इंगित करते हैं। इस मूल्यांकन में केवल प्रबंधकीय और मनोवैज्ञानिक दृष्टिकोणों, बल्कि सामाजिक-दार्शनिक और अस्तित्वगत ढाँचों पर भी विचार किया जाना चाहिए। तदनुसार, उच्च शिक्षा संस्थानों को ऐसी संगठनात्मक नीतियां विकसित करनी चाहिए जो कर्मचारी स्वायत्तता को मजबूत करें, सहभागी निर्णय लेने को प्रोत्साहित करें, व्यक्तिगत योगदानों को पहचानें, और नौकरशाही अलगाव को कम करने तथा अस्तित्वगत लचीलेपन को बढ़ाने के लिए मनोसामाजिक कल्याण का समर्थन करें। परिणामस्वरूप, यह अध्ययन अल्बर्ट कैमस के दर्शन पर आधारित एक अस्तित्वगत दृष्टिकोण पेश करके और पारंपरिक संगठनात्मक चरों से परे प्रशासनिक कार्य को समझने के लिए एक वैचारिक ढांचा प्रदान करके संगठनात्मक व्यवहार और उच्च शिक्षा के साहित्य में योगदान देता है।

 

कीवर्ड: अल्बर्ट कैमस, अब्सर्डिज़्म, गुणात्मक अनुसंधान, प्रशासनिक कर्मचारी, विषयगत विश्लेषण, और अलगाव।

Article Statistics

Number of reads 40
Number of downloads 8

Share

Turkish Studies-Comparative Religious Studies
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.