Semantic Projections of the Aspects of Recitation: A Study on the Moral Principles in Surah Al-An'am

Vücûhu’l-Kırâât’ın Semantik İzdüşümleri En’âm Sûresindeki Ahlâki İlkeler Üzerine Bir İnceleme
Author:

Number of pages:
607-641
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-Volume 21 Issue Ö1
%>

Abstract

Vücûhu’l-Kırâât’ın semantik izdüşümü, kıraat farklılıklarının Kur’ân metninin anlam dünyasında meydana getirdiği genişleme, derinleşme ve çeşitlenmeyi ifade eden bir kavramdır. Kur’ân-ı Kerîm’in farklı vecihlerle okunması anlamına gelen kıraat farklılıkları, sadece ses ve telaffuz değişimi değil, aynı zamanda mananın zenginleşmesi ve derinleşmesidir. Kıraat ilminin semantik boyutu, İslam’ın ahlâki ilkelerinin sınırlarını belirlemede ve bu kuralları pekiştirmede önemli bir rol oynar. Bu makale, Kur’ân’daki ahlâki içerikli âyetlerdeki kıraat farklılıklarının, bu âyetlerin yorumuna ve bireysel ahlâk inşasına olan etkisini incelemektedir. Çalışma kapsamında seçilen âyetlerdeki kıraat farklılıkları ahlâki açıdan analiz edilecektir. Kıraat farklılıklarının ayetlerin anlam dünyasına kattığı semantik zenginlik, analitik bir yöntemle ele alınacaktır. Yaptığımız literatür taramasında bu konuda yapılan bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışma, kıraat ilminin anlamsal boyutunun İslam’ın ahlâk inşasına sağladığı katkıyı tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu yönüyle çalışma kıraat alanında yapılan diğer çalışmalardan farklılık arzetmektedir. Kur’ân’daki ahlâki ilkeleri bildiren ayetleri incelemek makalemizin boyutunu aşacağından araştırmamızın kapsamını En’âm sûresinden seçtiğimiz ahlâki ilkelerin yer aldığı âyetlerle sınırlandırdık. Kıraat farklılığı bulunan kelimelerin anlamsal boyutu temel kıraat kitapları, ilk dönem arapça lügatlerden ve tefsir eserlerinden istifade edilerek mukayeseli bir biçimde değerlendirmesi yapılacak, böylece kıraat ve tefsir alanına katkı sağlamaya çalışılacaktır. Makalede konu kaynak tarama, betimleme, açıklama ve karşılaştırma yöntemleriyle sistematik bir metotla incelenmiştir. Araştırma neticesinde, kıraat ihtilaflarının metinsel bir çelişki doğurmadığı; aksine ilahî ahlâkın bağlayıcılığı, sürekliliği ve evrenselliğini tahkim eden bir işlev gördüğü sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

Abstract

The semantic projection of “Vujuh al-Qira’at” (Different Readings) is a concept that expresses the expansion, deepening, and diversification of the meaning of the Quranic text due to differences in readings. Differences in reading, meaning the reading of the Quran in different ways, represent not only changes in sound and pronunciation but also an enrichment and deepening of meaning. The semantic dimension of the science of reading plays a significant role in defining and reinforcing the boundaries of Islamic moral principles. This article examines the impact of differences in readings in moral verses of the Quran on the interpretation of these verses and the construction of individual morality. Within the scope of this study, differences in readings in selected verses will be analyzed from a moral perspective. The semantic richness that differences in readings add to the meaning of the verses will be addressed using an analytical method. Our literature review did not reveal any previous studies on this topic. This study aims to determine the contribution of the semantic dimension of the science of recitation (qira’at) to the moral construction of Islam. In this respect, the study differs from other studies in the field of recitation. Since examining the verses in the Quran that convey moral principles would exceed the scope of this article, we have limited the scope of our research to the verses from Surah Al-An’am that contain moral principles. The semantic dimension of words with differing recitations will be evaluated comparatively using fundamental recitation books, early Arabic dictionaries, and works of exegesis, thus attempting to contribute to the fields of recitation and exegesis. The article examines the subject using a systematic method involving source research, description, explanation, and comparison. As a result of the research, it has been concluded that differences in recitation do not create a textual contradiction; on the contrary, they serve a function that reinforces the binding nature, continuity, and universality of divine morality.

Keywords

Qira’at, İnterpretation, Qur’an, En’am, Morality.

Structed Abstract:

The semantic reflection of the concept "Wujuh al-Qira'at" refers to the expansion, deepening, and diversification of the Quranic text's meaning due to recitation differences. The science of Qira'at is not merely an art of pronunciation, but a source of interpretation strengthening the Quran's meaning. Morality is a disposition established in the human soul, allowing actions to emerge effortlessly. The primary objective of this study is to adequately reveal the semantic depth and tawhid-centered structure of moral commandments within their context, and to reinterpret Islamic moral principles using the semantic richness offered by Qira'at. In the literature, Hayrunnisa Bakirci’s master's thesis "Individual Moral Principles in the Quran" and Halil Ibrahim Bulut’s article "Common Moral Principles of Heavenly Religions or Universal Values" exist. Distinct from these, our article's focus on recitation differences specifically within Surah Al-An'am reinforces its originality. Because independent, surah-focused studies directly examining Islamic moral principles from a Qira'at perspective are highly limited, this research aims to fill the gap and provide an original interdisciplinary contribution to Tafsir and Qira'at fields. The scope is restricted to the recitation differences of verses addressing moral principles in Surah Al-An'am, which systematically presents Islam's tawhid-centered morality. Qualitative research methods, including text analysis and literature review, were employed. Methodologically, recitation differences were analyzed without distinguishing between mutawatir and shadh. Examinations covered vowel changes, shadda or takhfif readings, and morphological and syntactic features. These variations were evaluated with evidence from early Qira'at works, Arabic dictionaries, and classical exegesis sources, meticulously analyzing their reflections on moral principles. Contributions of recitations to moral construction were supported by classical works of scholars like Zamakhshari, Maturidi, and Razi. The examined verses in Surah Al-An'am (54, 68, 108, 120, 136, 152, and 153) demonstrate that recitation differences offer direct semantic contributions to constructing Islamic morality. In verse 54, reading differences “أَنَّهُ / إِنَّهُ” regarding forgiveness reinforce the grammatical causal link between the servant's active reform effort and divine mercy. In verse 68, regarding social responsibility, the shadda reading “يُنَسِّيَنَّكَ” indicates the continuity of satanic suggestions and human susceptibility to external influences. In verse 108, "عَدْواً / عُدُوّاً" variations concerning speech ethics and anger control were analyzed; the intensity of the shadda reading reveals that evil ceases being a momentary reflex, transforming into a repetitive, established character. In verse 120 (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ), the balance between individual sin acquisition and environmental encouragement is highlighted. In verse 136 “بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ, the vowel dispute emphasizes conjecture's lie dimension, showing shirk as conscious moral degeneration rather than just baseless belief. In verse 152, moral sensitivity in protecting orphan property “تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ” is shown as continuous mental effort, signifying active, perpetual support. In verse 153 “وَأَنَّ / وَإِنَّ, rectitude consciousness emerges as a divine order encompassing all good deeds. Consequently, recitation disputes do not contradict the verses' fundamental message; rather, they complementarily reflect the binding, continuous, and tawhid-centered nature of divine morality. This semantic richness strongly supports character construction and virtue theory in Islamic moral philosophy. Aligning entirely with Ghazali's disposition definition, this clearly proves morality's will-based continuity. Recitation variations delineate moral boundaries in social relations, highlighting repentance's transformative power for inner peace and individual permanent social responsibilities. The study proves Qira'at adds semantic depth to the text, anticipating that similarly examining moral principles in other surahs through recitation variations will provide noteworthy contributions to literature.

 

Keywords: Qira’at, İnterpretation, Qur’an, En’am, Morality.

Yapılandırılmış Özet:

“Vucühü'l-Kira'at” kavramının semantik yansıması, Kur’an metninin anlamının, tilavetteki farklılıklar nedeniyle genişlemesini, derinleşmesini ve çeşitlenmesini ifade eden bir kavramdır. Kıraat ilmi sadece bir telaffuz sanatı değil, aynı zamanda Kur’an’ın anlamını güçlendiren bir yorum kaynağıdır. Ahlâk, insanın nefsinde yerleşmiş ve fiillerin zahmetsizce ortaya çıkmasını sağlayan bir melekedir. Bu çalışmanın temel amacı, ahlâkî buyrukların bağlam içindeki anlam derinliğini ve tevhid merkezli yapısını yeterince ortaya koymak, kıraat ilminin sunduğu bu semantik zenginlikten istifade ederek İslâm ahlâk ilkelerini yeniden yorumlamaktır. Literatürde Hayrunnisa Bakırcı’nın Kur’ân’da Ferdî Ahlâk İlkeleri adlı yüksek lisans tezi ile Halil İbrahim Bulut’un Semavî Dinlerin Ortak Ahlâk İlkeleri ya da Evrensel Değerler isimli makalesi bulunmaktadır. Bu çalışmalardan farklı olarak, makalemizin En‘âm sûresi özelinde kıraat farklılıklarını merkeze alması çalışmanın özgünlüğünü pekiştirmektedir. İslâm ahlâk ilkelerini doğrudan kıraat ilmi perspektifiyle inceleyen müstakil ve sûre odaklı çalışmaların oldukça sınırlı olması hasebiyle, araştırma mevcut boşluğu doldurmayı ve tefsir alanı ile kıraat ilmine disiplinlerarası özgün bir katkı sağlamayı hedeflemektedir. Çalışmanın kapsamı, İslâm’ın tevhid merkezli ahlâk anlayışını sistematik ve sarih bir biçimde sunan En‘âm sûresinde yer alan ahlâkî ilkelere yönelik âyetlerin kıraat farklılıkları ile sınırlandırılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden metin analizi ve literatür taraması kullanılmıştır. Metodolojik olarak kıraat farklılıkları, mütevâtir veya şâz kıraat ayrımına gidilmeksizin incelenmiştir. İncelemeler; hareke değişimleri, kelimelerin şeddeli veya tahfifle okunması, sarf ve i‘râb özellikleri bakımından gerçekleştirilmiştir. Bu vecihler, ilk dönem kıraat eserleri, Arapça sözlükler ve klasik tefsir kaynakları üzerinden delilleriyle birlikte değerlendirilerek ahlâkî ilkelere yansımaları ayrıntılı olarak tahlil edilmiştir. Zemahşerî, Mâtürîdî ve Râzî gibi âlimlerin klasik eserleriyle kıraatlerin ahlâk inşasına katkıları desteklenmiştir. Makale kapsamında incelenen En‘âm sûresindeki âyetler (54, 68, 108, 120, 136, 152 ve 153. âyetler), kıraat farklılıklarının İslâm’ın ahlâk inşasına doğrudan semantik katkılar sunduğunu göstermektedir. 54. âyette af dileme bağlamında yapılan (أَنَّهُ / إِنَّهُ) okuyuş farklılıkları, kulun hatadan dönüp ortaya koyduğu aktif ıslah çabasının ilâhî mağfiret ve rahmetle olan nedensel bağını nahiv kaideleriyle pekiştirmektedir. 68. âyette müminin toplumsal sorumluluğu bağlamında "يُنْسِيَنَّكَ" lafzının şeddeli (يُنَسِّيَنَّكَ) okunması, şeytanî telkinlerin sürekliliğine ve insanın dış etkilere açıklığına işaret etmektedir. 108. âyette söz ahlâkı ve öfke kontrolü bağlamında geçen "عَدْواً / عُدُوّاً" vecihleri tahlil edilmiş; şeddeli okuyuşun eyleme kattığı yoğunluk ile, kötülüğün anlık bir refleks olmaktan çıkıp kişide sürekli tekrar eden yerleşik bir karaktere dönüşebileceği tespit edilmiştir. 120. âyette (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ) günahların bireysel kesbi ile çevresel faktörlerin teşviki arasındaki denge öne çıkarılırken; 136. âyette (بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ) hareke ihtilafı üzerinden zannın yalan boyutu vurgulanmış, şirkin temelsiz bir inançtan öte bilinçli bir ahlâkî yozlaşma olduğu gösterilmiştir. 152. âyette yetim malının korunmasındaki ahlâkî hassasiyetin (تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ) süreklilik arz eden zihinsel bir çaba olduğu, bu okuyuşun yetimi fiilen de daima desteklemeyi ifade ettiği; 153. âyetteki (وَأَنَّ / وَإِنَّ) vecihlerinde ise istikamet şuurunun bütün iyi eylemleri kapsayan ilâhî bir nizam olduğu ortaya konulmuştur. Araştırma neticesinde, kıraat ihtilaflarının âyetlerin temel mesajında herhangi bir çelişkiye yol açmadığı, bilakis ilâhî ahlâkın bağlayıcılığını, sürekliliğini ve tevhid merkezli yapısını tamamlayıcı bir şekilde yansıttığı tespit edilmiştir. Elde edilen semantik zenginlik, İslâm ahlâk felsefesindeki karakter inşası ve erdem teorisini güçlü bir biçimde desteklemektedir. Gazâlî'nin meleke tanımıyla da bütünüyle uyuşan bu durum, ahlâkın iradeye dayalı sürekliliğini açıkça ispatlar. Kıraat vecihleri, müminin sosyal ilişkilerindeki ahlâkî sınırları net bir şekilde çizerken, içsel huzurun inşasında tevbenin dönüştürücü gücüne ve bireyin daimi toplumsal sorumluluklarına dikkat çekmektedir. Çalışma, kıraat ilminin metne anlamsal derinlik kattığını ispatlamakta ve Kur’ân-ı Kerîm’in diğer sûrelerindeki ahlâkî ilkelerin de benzer bir yaklaşımla, farklı kıraat vecihleri üzerinden incelenmesinin literatüre dikkate değer katkılar sunacağını öngörmektedir.

 

Anahtar Kelimeler: Kıraat, Tefsir, Kur’ân, En‘âm, Ahlâk.

ملخص منظم:

يشير الانعكاس الدلالي لمفهوم «وجوه القراءات» إلى توسع معنى النص القرآني وتعمقه وتنوعه نتيجة لاختلافات القراءة. وعلم القراءات ليس مجرد فن نطق، بل هو مصدر تفسير يعزز معنى القرآن. أما الأخلاق فهي ميول راسخة في النفس البشرية، تتيح للأفعال أن تنبثق دون جهد. الهدف الأساسي من هذه الدراسة هو الكشف بشكل ملائم عن العمق الدلالي والبنية المتمحورة حول التوحيد للوصايا الأخلاقية في سياقها، وإعادة تفسير المبادئ الأخلاقية الإسلامية باستخدام الثراء الدلالي الذي توفره القراءات. ومن بين الأدبيات في هذا المجال، أطروحة الماجستير التي أعدتها حيرونيسا باكيرجي بعنوان «المبادئ الأخلاقية الفردية في القرآن»، ومقال خليل إبراهيم بولوت بعنوان «المبادئ الأخلاقية المشتركة للأديان السماوية أو القيم العالمية». وبخلاف ذلك، فإن تركيز مقالتنا على الاختلافات في القراءة، وتحديدًا في سورة الأنعام، يعزز أصالتها. ونظرًا لأن الدراسات المستقلة التي تركز على السور وتبحث مباشرةً في المبادئ الأخلاقية الإسلامية من منظور القراءات محدودة للغاية، فإن هذا البحث يهدف إلى سد هذه الفجوة وتقديم مساهمة متعددة التخصصات وأصلية في مجالي التفسير والقراءات. يقتصر نطاق الدراسة على الاختلافات في تلاوة الآيات التي تتناول المبادئ الأخلاقية في سورة الأنعام، التي تعرض بشكل منهجي الأخلاق الإسلامية المتمحورة حول التوحيد. وقد استُخدمت مناهج البحث النوعي، بما في ذلك تحليل النص ومراجعة الأدبيات. من الناحية المنهجية، تم تحليل الاختلافات في القراءة دون التمييز بين المتواتر والشاذ. وشملت الدراسات التغييرات في الحروف المتحركة، وقراءات التشديد أو التخفيف، والسمات الصرفية والنحوية. وتم تقييم هذه الاختلافات بالاستناد إلى أدلة مستمدة من مؤلفات القراءات المبكرة، والقواميس العربية، ومصادر التفسير الكلاسيكية، مع تحليل دقيق لتأثيراتها على المبادئ الأخلاقية. وقد تم دعم مساهمات القراءات في بناء الأخلاق بأعمال كلاسيكية لعلماء مثل الزمخشري والماتريدي والرازي. وتُظهر الآيات التي تم فحصها في سورة الأنعام (54، 68، 108، 120، 136، 152، و153) أن الاختلافات في القراءة تقدم مساهمات دلالية مباشرة في بناء الأخلاق الإسلامية. في الآية 54، تعزز الاختلافات في القراءة بين «أَنَّهُ / إِنَّهُ» فيما يتعلق بالغفران الصلة السببية النحوية بين جهد العبد النشط في الإصلاح والرحمة الإلهية. وفي الآية 68، فيما يتعلق بالمسؤولية الاجتماعية، تشير قراءة الشدّة «يُنَسِّيَنَّكَ» إلى استمرار الإيحاءات الشيطانية وقابلية الإنسان للتأثر بالعوامل الخارجية. في الآية 108، تم تحليل الاختلافات في القراءة «عَدْواً / عُدُوّاً» المتعلقة بأخلاقيات الكلام والسيطرة على الغضب؛ وتكشف شدة القراءة المشدودة أن الشر يتوقف عن كونه رد فعل لحظي، ليتحول إلى سمة متكررة وراسخة. وفي الآية 120 (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ)، يتم تسليط الضوء على التوازن بين اكتساب الفرد للخطيئة والتشجيع البيئي. في الآية 136 «بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ»، يؤكد الخلاف حول حروف العلة على البعد الكاذب للتخمين، مظهراً الشرك على أنه انحطاط أخلاقي واعٍ وليس مجرد اعتقاد لا أساس له. وفي الآية 152، تُظهر الحساسية الأخلاقية في حماية أملاك الأيتام «تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ» على أنها جهد ذهني مستمر، مما يدل على دعم نشط ودائم. في الآية 153 «وَأَنَّ / وَإِنَّ»، يظهر وعي الاستقامة كأمر إلهي يشمل جميع الأعمال الصالحة. وبالتالي، فإن الخلافات في التلاوة لا تتعارض مع الرسالة الأساسية للآيات؛ بل تعكس بشكل تكميلي الطبيعة الملزمة والمستمرة والمتمحورة حول التوحيد للأخلاق الإلهية. ويدعم هذا الثراء الدلالي بقوة بناء الشخصية ونظرية الفضيلة في الفلسفة الأخلاقية الإسلامية. وتمشياً تاماً مع تعريف الغزالي للطبع، فإن هذا يثبت بوضوح استمرارية الأخلاق القائمة على الإرادة. تحدد الاختلافات في القراءة الحدود الأخلاقية في العلاقات الاجتماعية، وتسلط الضوء على القوة التحويلية للتوبة من أجل السلام الداخلي والمسؤوليات الاجتماعية الدائمة للفرد. تثبت الدراسة أن القراءات تضيف عمقاً دلالياً للنص، وتتوقع أن يؤدي فحص المبادئ الأخلاقية في السور الأخرى بشكل مماثل من خلال الاختلافات في القراءة إلى تقديم مساهمات جديرة بالملاحظة في الأدبيات.

الكلمات المفتاحية: القراءات، التفسير، القرآن، سورة الأنعام، الأخلاق.

Résumé structuré :

La réflexion sémantique sur le concept de « Wujuh al-Qira'at » fait référence à l'élargissement, à l'approfondissement et à la diversification du sens du texte coranique résultant des différences de récitation. La science de la Qira'at n'est pas simplement un art de la prononciation, mais une source d'interprétation qui renforce le sens du Coran. La moralité est une disposition ancrée dans l'âme humaine, permettant aux actions de se manifester sans effort. L’objectif principal de cette étude est de mettre en lumière de manière adéquate la profondeur sémantique et la structure centrée sur le tawhid des commandements moraux dans leur contexte, ainsi que de réinterpréter les principes moraux islamiques en s’appuyant sur la richesse sémantique offerte par la Qira’at. Dans la littérature, on trouve notamment le mémoire de master de Hayrunnisa Bakirci intitulé « Les principes moraux individuels dans le Coran » et l’article de Halil Ibrahim Bulut intitulé « Principes moraux communs aux religions célestes ou valeurs universelles ». À la différence de ces travaux, notre article se concentre sur les différences de récitation spécifiques à la sourate Al-An'am, ce qui renforce son originalité. Les études indépendantes, centrées sur une sourate et examinant directement les principes moraux islamiques sous l'angle de la Qira'at étant très rares, cette recherche vise à combler cette lacune et à apporter une contribution interdisciplinaire originale aux domaines du Tafsir et de la Qira'at. Le champ d’étude se limite aux différences de récitation des versets traitant des principes moraux dans la sourate Al-An’am, qui présente de manière systématique la morale islamique centrée sur le tawhid. Des méthodes de recherche qualitatives, notamment l’analyse de texte et la revue de la littérature, ont été utilisées. Sur le plan méthodologique, les différences de récitation ont été analysées sans distinction entre les récitations mutawatir et shadh. Les analyses ont porté sur les changements de voyelles, les lectures avec shadda ou takhfif, ainsi que sur les caractéristiques morphologiques et syntaxiques. Ces variations ont été évaluées à la lumière d’ouvrages anciens sur la qira'at, de dictionnaires arabes et de sources exégétiques classiques, en analysant minutieusement leur incidence sur les principes moraux. Les contributions des récitations à la construction morale ont été étayées par des ouvrages classiques d’érudits tels que Zamakhshari, Maturidi et Razi. Les versets examinés dans la sourate Al-An’am (54, 68, 108, 120, 136, 152 et 153) démontrent que les différences de récitation apportent des contributions sémantiques directes à la construction de la morale islamique. Dans le verset 54, les variations de lecture «أَنَّهُ / إِنَّهُ» concernant le pardon renforcent le lien de causalité grammatical entre l’effort actif de réforme du serviteur et la miséricorde divine. Dans le verset 68, concernant la responsabilité sociale, la lecture avec shadda «يُنَسِّيَنَّكَ» indique la continuité des suggestions sataniques et la susceptibilité humaine aux influences extérieures. Dans le verset 108, les variations «عَدْواً / عُدُوّاً» concernant l’éthique de la parole et la maîtrise de la colère ont été analysées ; l’intensité de la lecture avec shadda révèle que le mal cesse d’être un réflexe momentané pour se transformer en un trait de caractère répétitif et ancré. Dans le verset 120 (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ), l’équilibre entre l’acquisition individuelle du péché et l’encouragement de l’environnement est mis en évidence. Dans le verset 136 «بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ», la controverse sur les voyelles met l’accent sur la dimension mensongère de la conjecture, présentant le shirk comme une dégénérescence morale consciente plutôt que comme une simple croyance sans fondement. Dans le verset 152, la sensibilité morale à la protection des biens des orphelins «تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ» est présentée comme un effort mental continu, signifiant un soutien actif et perpétuel. Au verset 153 « وَأَنَّ / وَإِنَّ », la conscience de la rectitude apparaît comme un ordre divin englobant toutes les bonnes actions. Par conséquent, les divergences de récitation ne contredisent pas le message fondamental des versets ; elles reflètent au contraire, de manière complémentaire, la nature contraignante, continue et centrée sur le tawhid de la moralité divine. Cette richesse sémantique soutient fortement la construction du caractère et la théorie de la vertu dans la philosophie morale islamique. S’alignant entièrement sur la définition de la disposition donnée par Ghazali, cela prouve clairement la continuité de la morale fondée sur la volonté. Les variations de récitation délimitent les frontières morales dans les relations sociales, mettant en évidence le pouvoir transformateur du repentir pour la paix intérieure et les responsabilités sociales permanentes de l’individu. L’étude démontre que le Qira’at ajoute une profondeur sémantique au texte, laissant présager qu’un examen similaire des principes moraux dans d’autres sourates à travers les variations de récitation apportera des contributions notables à la littérature.

 

Mots-clés : Qira’at, interprétation, Coran, Al-An’am, moralité.

Resumen estructurado:

La reflexión semántica sobre el concepto «Wujuh al-Qira'at» se refiere a la ampliación, profundización y diversificación del significado del texto coránico debido a las diferencias de recitación. La ciencia de la Qira'at no es meramente un arte de la pronunciación, sino una fuente de interpretación que refuerza el significado del Corán. La moralidad es una disposición arraigada en el alma humana, que permite que las acciones surjan sin esfuerzo. El objetivo principal de este estudio es revelar adecuadamente la profundidad semántica y la estructura centrada en el tawhid de los mandamientos morales dentro de su contexto, así como reinterpretar los principios morales islámicos utilizando la riqueza semántica que ofrece la Qira'at. En la bibliografía existente, cabe destacar la tesis de máster de Hayrunnisa Bakirci titulada «Principios morales individuales en el Corán» y el artículo de Halil Ibrahim Bulut titulado «Principios morales comunes de las religiones celestiales o valores universales». A diferencia de estos, el enfoque de nuestro artículo en las diferencias de recitación específicamente dentro de la sura Al-An’am refuerza su originalidad. Dado que los estudios independientes centrados en suras que examinan directamente los principios morales islámicos desde una perspectiva del Qira’at son muy limitados, esta investigación pretende cubrir esa laguna y aportar una contribución interdisciplinaria original a los campos del Tafsir y el Qira’at. El alcance se limita a las diferencias de recitación de los versículos que abordan los principios morales en la sura Al-An’am, que presenta de forma sistemática la moralidad del islam centrada en el tawhid. Se emplearon métodos de investigación cualitativos, entre ellos el análisis de textos y la revisión bibliográfica. Desde el punto de vista metodológico, se analizaron las diferencias de recitación sin distinguir entre mutawatir y shadh. Los análisis abarcaron los cambios vocálicos, las lecturas con shadda o takhfif, y las características morfológicas y sintácticas. Estas variaciones se evaluaron con pruebas procedentes de obras tempranas de qira'at, diccionarios árabes y fuentes clásicas de exégesis, analizando meticulosamente sus reflexiones sobre los principios morales. Las contribuciones de las recitaciones a la construcción moral se respaldaron con obras clásicas de eruditos como Zamakhshari, Maturidi y Razi. Los versículos examinados de la sura Al-An’am (54, 68, 108, 120, 136, 152 y 153) demuestran que las diferencias de recitación ofrecen contribuciones semánticas directas a la construcción de la moral islámica. En el versículo 54, las diferencias de lectura «أَنَّهُ / إِنَّهُ» relativas al perdón refuerzan el vínculo causal gramatical entre el esfuerzo activo de reforma del siervo y la misericordia divina. En el versículo 68, en lo que respecta a la responsabilidad social, la lectura con shadda «يُنَسِّيَنَّكَ» indica la continuidad de las sugerencias satánicas y la susceptibilidad humana a las influencias externas. En el versículo 108, se analizaron las variaciones «عَدْواً / عُدُوّاً» relativas a la ética del discurso y al control de la ira; la intensidad de la lectura con shadda revela que el mal deja de ser un reflejo momentáneo para transformarse en un rasgo repetitivo y arraigado. En el versículo 120 (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ), se destaca el equilibrio entre la adquisición individual del pecado y el estímulo del entorno. En el versículo 136 «بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ», la controversia sobre las vocales hace hincapié en la dimensión de mentira de la conjetura, mostrando el shirk como una degeneración moral consciente más que como una simple creencia infundada. En el versículo 152, la sensibilidad moral a la hora de proteger los bienes de los huérfanos «تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ» se presenta como un esfuerzo mental continuo, lo que significa un apoyo activo y perpetuo. En el versículo 153 «وَأَنَّ / وَإِنَّ», la conciencia de la rectitud surge como un mandato divino que abarca todas las buenas obras. En consecuencia, las variaciones en la recitación no contradicen el mensaje fundamental de los versículos; más bien, reflejan de manera complementaria la naturaleza vinculante, continua y centrada en el tawhid de la moralidad divina. Esta riqueza semántica respalda firmemente la construcción del carácter y la teoría de la virtud en la filosofía moral islámica. En plena consonancia con la definición de «disposición» de Ghazali, esto demuestra claramente la continuidad de la moral basada en la voluntad. Las variaciones de recitación delimitan los límites morales en las relaciones sociales, poniendo de relieve el poder transformador del arrepentimiento para la paz interior y las responsabilidades sociales permanentes de cada individuo. El estudio demuestra que la qira’at añade profundidad semántica al texto, y prevé que un examen similar de los principios morales en otras suras a través de las variaciones de recitación aportará contribuciones notables a la literatura.

 

Palabras clave: Qira’at, interpretación, Corán, En’am, moralidad.

结构化摘要:

“Wujuh al-Qira'at”这一概念的语义内涵,指因诵读差异而导致的《古兰经》文本含义的拓展、深化与多样化。诵读学(Qira'at)不仅是一门发音艺术,更是强化《古兰经》含义的解释源泉。道德是一种植根于人类灵魂的品性,能使行为自然而然地流露出来。本研究的主要目标是充分揭示道德诫命在其语境中的语义深度及以塔威德(Tawhid为中心的结构,并利用《古兰经》诵读法所提供的语义丰富性,对伊斯兰道德原则进行重新诠释。现有文献中,有海鲁妮萨·巴基尔奇(Hayrunnisa Bakirci)的硕士论文《〈古兰经〉中的个体道德原则》以及哈利勒·易卜拉欣·卢特(Halil Ibrahim Bulut)的论文《天启宗教的共同道德原则或普世价值观》。与这些研究不同,本文聚焦于《牲畜章》(Surah Al-An'am)内部的诵读差异,这强化了其原创性。由于从奇拉阿特视角直接考察伊斯兰道德原则的、以章为单位的独立研究极为有限,本研究旨在填补这一空白,并为《塔夫西尔》和奇拉阿特领域提供原创性的跨学科贡献。研究范围限定于《牲畜章》中涉及道德原则的经文诵读差异,该章系统地阐述了以塔威德Tawhid,独一真主)为核心的伊斯兰道德观。研究采用了定性研究方法,包括文本分析和文献综述。在方法论上,对诵读差异的分析未区分穆塔瓦提mutawatir)与沙德shadh)。考察内容涵盖元音变化、加音(shadda)或减音(takhfif)的诵读方式,以及形态和句法特征。这些变体依据早期《奇拉特》著作、阿拉伯语词典和古典经注资料中的证据进行评估,并细致分析了它们对道德原则的体现。诵读对道德建构的贡献得到了扎马赫沙里、马图里迪和拉齐等学者古典著作的支持。《牲畜章》(第5468108120136152153节)中被考察的经文表明,诵读差异为构建伊斯兰道德提供了直接的语义贡献。在第54节中,关于宽恕的أَنَّهُ / إِنَّهُ读法差异,强化了仆人积极的改过努力与真主仁慈之间的语法因果关系。在第68节关于社会责任的论述中,يُنَسِّيَنَّكَ的加音读法表明了魔鬼诱惑的持续性以及人类易受外部影响的特性。在第108节中,针对言语伦理和愤怒控制的عَدْواً / عُدُوّاً读法差异进行了分析;重读读法的强度揭示了邪恶不再是瞬间的本能反应,而是转变为一种反复出现、根深蒂固的性格特征。在第120节(يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ)中,突出了个人罪孽的积累与环境诱因之间的平衡。在第136بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ中,元音读法之争强调了臆测的虚假性,表明以物配主是一种有意识的道德堕落,而非仅仅是毫无根据的信仰。在第152节中,保护孤儿财产所体现的道德敏感性تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ被展现为持续的心理努力,象征着积极而持久的支持。在第153وَأَنَّ / وَإِنَّ中,正直意识作为涵盖一切善行的神圣命令浮现出来。因此,诵读争议并不与经文的基本信息相矛盾;相反,它们互为补充,反映了神圣道德具有约束性、持续性及以塔威德(Tawhid为中心的本质。这种语义的丰富性有力地支持了伊斯兰道德哲学中的品格构建与美德理论。这完全契合加扎利对性向的定义,清晰地证明了道德基于意志的连续性。诵读变体界定了社会关系中的道德边界,突显了忏悔在实现内心平和及履行个人永久性社会责任方面的变革力量。本研究证明,诵读变体为经文增添了语义深度,并预期通过诵读变体对其他章中的道德原则进行类似考察,将为学术界作出重要贡献。

 

关键词:诵读法(Qira’at)、诠释、古兰经、《恩阿姆章》(En’am)、道德。

Структурированное аннотация:

Семантическое отражение понятия «Вуджух аль-Кираат» связано с расширением, углублением и диверсификацией смысла текста Корана вследствие различий в чтении. Наука о кираате — это не просто искусство произношения, а источник толкования, укрепляющий смысл Корана. Нравственность — это качество, укоренившееся в душе человека, позволяющее поступкам возникать без усилий. Основная цель данного исследования заключается в том, чтобы адекватно раскрыть семантическую глубину и структуру нравственных заповедей, ориентированную на таухид, в их контексте, а также переосмыслить исламские нравственные принципы, используя семантическое богатство, предлагаемое «Кираат». В литературе имеются магистерская диссертация Хайрунисы Бакирчи «Индивидуальные нравственные принципы в Коране» и статья Халила Ибрагима Булута «Общие нравственные принципы небесных религий или универсальные ценности». В отличие от них, ориентация нашей статьи на различия в чтении именно в суре «Аль-Анам» подчеркивает её оригинальность. Поскольку независимые исследования, посвящённые конкретным сурам и непосредственно рассматривающие исламские моральные принципы с точки зрения кираата, крайне ограничены, данное исследование направлено на восполнение этого пробела и внесение оригинального междисциплинарного вклада в области тафсира и кираата. Область исследования ограничивается различиями в чтении аятов, затрагивающих моральные принципы в суре «Аль-Анам», которая систематически излагает исламскую мораль, основанную на таухиде. Были использованы качественные методы исследования, включая анализ текста и обзор литературы. С методологической точки зрения различия в чтении анализировались без разграничения между мутаватир и шадх. Исследование охватывало изменения гласных, чтения с шаддой или такхфифом, а также морфологические и синтаксические особенности. Эти вариации оценивались с опорой на свидетельства из ранних трудов по кираату, арабских словарей и классических источников тафсира, при этом тщательно анализировалось их отражение на моральных принципах. Вклад чтений в формирование нравственности был подкреплен классическими трудами таких ученых, как Замахшари, Матуриди и Рази. Исследованные аяты суры «Аль-Анам» (54, 68, 108, 120, 136, 152 и 153) демонстрируют, что различия в чтении вносят непосредственный семантический вклад в формирование исламской морали. В аяте 54 различия в чтении «أَنَّهُ / إِنَّهُ» в контексте прощения укрепляют грамматическую причинно-следственную связь между активными усилиями раба по исправлению и божественным милосердием. В аяте 68, касающемся социальной ответственности, чтение с шаддой «يُنَسِّيَنَّكَ» указывает на непрерывность сатанинских внушений и подверженность человека внешним влияниям. В аяте 108 были проанализированы вариации «عَدْواً / عُدُوّاً», касающиеся этики речи и контроля над гневом; интенсивность чтения с шаддой показывает, что зло перестает быть мимолетным рефлексом, превращаясь в повторяющийся, укоренившийся характер. В аяте 120 (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ) подчеркивается баланс между индивидуальным приобретением греха и поощрением со стороны окружающей среды. В аяте 136 «بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ» спор о гласных подчеркивает лживый характер домыслов, показывая ширк как сознательное нравственное разложение, а не просто беспочвенное верование. В аяте 152 нравственная чуткость в защите имущества сирот «تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ» представлена как непрерывное умственное усилие, означающее активную, постоянную поддержку. В аяте 153 «وَأَنَّ / وَإِنَّ» сознание праведности предстает как божественный порядок, охватывающий все добрые дела. Следовательно, разногласия в чтении не противоречат основному посланию аятов; напротив, они взаимодополняющим образом отражают обязательный, непрерывный и сосредоточенный на таухиде характер божественной морали. Это семантическое богатство убедительно подкрепляет теорию формирования характера и добродетели в исламской моральной философии. Полностью согласуясь с определением «диспозиции» Газали, это ясно доказывает основанную на воле непрерывность нравственности. Варианты чтения очерчивают нравственные границы в социальных отношениях, подчеркивая преобразующую силу покаяния для достижения внутреннего мира и постоянных индивидуальных социальных обязательств. Исследование доказывает, что «кираат» придает тексту семантическую глубину, и позволяет предположить, что аналогичный анализ нравственных принципов в других сурах через призму вариантов чтения внесет значимый вклад в научную литературу.

 

Ключевые слова: Кираат, интерпретация, Коран, «Эн’ам», мораль.

संरचित सारांश:

"वुजूह अल-क़िरा'" की अवधारणा का अर्थ है क़ुरआन की आयतों के पाठ में उच्चारण भिन्नताओं के कारण अर्थ का विस्तार, गहराई और विविधता। क़िरा' का विज्ञान केवल उच्चारण की कला नहीं है, बल्कि यह क़ुरआन के अर्थ को सुदृढ़ करने वाला एक व्याख्यात्मक स्रोत है। नैतिकता मानव आत्मा में स्थापित एक प्रवृत्ति है, जो कर्मों को सहजता से प्रकट होने देती है।

इस अध्ययन का प्राथमिक उद्देश्य अपने संदर्भ में नैतिक आज्ञाओं की अर्थ-गहराई और तौहीद-केंद्रित संरचना को पर्याप्त रूप से प्रकट करना, और किराअत द्वारा प्रदान की गई अर्थ-समृद्धि का उपयोग करके इस्लामी नैतिक सिद्धांतों की पुनर्व्याख्या करना है। साहित्य में, हय्रुन्निसा बकिर्ची की मास्टर की थीसिस "कुरान में व्यक्तिगत नैतिक सिद्धांत" और हलील इब्राहीम बुलुत का लेख "आकाशीय धर्मों के सामान्य नैतिक सिद्धांत या सार्वभौमिक मूल्य" मौजूद हैं। इनसे अलग, हमारे लेख का सुरह अल-अन'आम के भीतर विशेष रूप से पाठ-उच्चारण के अंतर पर ध्यान केंद्रित करना इसकी मौलिकता को मजबूत करता है। चूँकि क़िरा' के दृष्टिकोण से इस्लामी नैतिक सिद्धांतों की सीधे तौर पर जाँच करने वाले स्वतंत्र, सुरह-केंद्रित अध्ययन बहुत सीमित हैं, इस शोध का उद्देश्य इस कमी को दूर करना और तफ़सीर और क़िरा' के क्षेत्रों में एक मौलिक अंतःविषय योगदान प्रदान करना है। इसका दायरा सूरा अल-अन'आम में नैतिक सिद्धांतों को संबोधित करने वाली आयतों के पाठ-भेदों तक सीमित है, जो व्यवस्थित रूप से इस्लाम की तौहीद-केंद्रित नैतिकता को प्रस्तुत करती है। पाठ विश्लेषण और साहित्य समीक्षा सहित गुणात्मक अनुसंधान विधियों का उपयोग किया गया। पद्धतिगत रूप से, मुतवातिर और शाध के बीच अंतर किए बिना पाठ-उच्चारण के अंतरों का विश्लेषण किया गया। जांच में स्वर परिवर्तन, शद्दा या तखफीफ पाठ, और रूपगत तथा वाक्यगत विशेषताएं शामिल थीं। इन भिन्नताओं का मूल्यांकन प्रारंभिक क़िरा' कृतियों, अरबी शब्दकोशों और शास्त्रीय व्याख्या स्रोतों से प्राप्त साक्ष्यों के साथ किया गया, और नैतिक सिद्धांतों पर उनके प्रतिबिंबों का सावधानीपूर्वक विश्लेषण किया गया। ज़माख़शरी, मातुरीदी और राज़ी जैसे विद्वानों की शास्त्रीय कृतियों द्वारा नैतिक निर्माण में पाठभेदों के योगदान का समर्थन किया गया। सूरा अल-अन'आम (54, 68, 108, 120, 136, 152, और 153) में जांचे गए आयतें यह दर्शाती हैं कि पाठभेद इस्लामी नैतिकता के निर्माण में प्रत्यक्ष अर्थपूर्ण योगदान देते हैं। आयत 54 में, क्षमा के संबंध में "أَنَّهُ / إِنَّهُ" के पाठ भेद सेवक के सक्रिय सुधार प्रयास और दैवीय दया के बीच व्याकरणिक कारण संबंध को सुदृढ़ करते हैं। आयत 68 में, सामाजिक जिम्मेदारी के संबंध में, शद्दा पाठ "يُنَسِّيَنَّكَ" शैतानी सुझावों की निरंतरता और बाहरी प्रभावों के प्रति मानवीय संवेदनशीलता को इंगित करता है। आयत 108 में, वाक्-नैतिकता और क्रोध नियंत्रण से संबंधित "عَدْواً / عُدُوّاً" के भिन्न रूपों का विश्लेषण किया गया; शद्दा रीडिंग की तीव्रता यह प्रकट करती है कि बुराई एक क्षणिक प्रतिक्रिया होना बंद हो जाती है, और एक दोहराए जाने वाले, स्थापित चरित्र में बदल जाती है। आयत 120 (يَكْسِبُونَ / يُكَسِّبُونَ) में, व्यक्तिगत पाप अर्जन और पर्यावरणीय प्रोत्साहन के बीच संतुलन पर प्रकाश डाला गया है। आयत 136 "بِزَعْمِهِمْ / زُعْمِهِمْ" में, स्वर विवाद अनुमान के झूठे आयाम पर जोर देता है, जो शिर्क को केवल निराधार विश्वास के बजाय एक सचेत नैतिक पतन के रूप में दर्शाता है। आयत 152 में, अनाथ की संपत्ति की रक्षा में नैतिक संवेदनशीलता "تَذَكَّرُونَ / تَذْْكُرُونَ" को एक सतत मानसिक प्रयास के रूप में दिखाया गया है, जो सक्रिय, निरंतर समर्थन का प्रतीक है। आयत 153 में "وَأَنَّ / وَإِنَّ", में ईमानदारी की चेतना सभी अच्छे कर्मों को समेटे हुए एक दैवीय आदेश के रूप में उभरती है। परिणामस्वरूप, पाठ संबंधी मतभेद आयतों के मूल संदेश का खंडन नहीं करते; बल्कि, वे पूरक रूप से दैवीय नैतिकता के बाध्यकारी, निरंतर और तौहीद-केंद्रित स्वभाव को दर्शाते हैं। यह अर्थपूर्ण समृद्धि इस्लामी नैतिक दर्शन में चरित्र निर्माण और सद्गुण सिद्धांत का दृढ़ता से समर्थन करती है।

ग़ज़ाली की प्रवृत्ति परिभाषा के साथ पूरी तरह से मेल खाते हुए, यह स्पष्ट रूप से नैतिकता की इच्छा-आधारित निरंतरता को साबित करता है। पाठ-भेद सामाजिक संबंधों में नैतिक सीमाओं को रेखांकित करते हैं, जो आंतरिक शांति और व्यक्तिगत स्थायी सामाजिक जिम्मेदारियों के लिए पश्चाताप की परिवर्तनकारी शक्ति को उजागर करते हैं। यह अध्ययन साबित करता है कि किराअत पाठ में अर्थ-सामर्थ्य की गहराई जोड़ती है, और यह आशा करता है कि अन्य सूराओं में पाठ-भेदों के माध्यम से नैतिक सिद्धांतों की इसी तरह की जांच करने से साहित्य में उल्लेखनीय योगदान मिलेगा।

 

कीवर्ड: किराअत, व्याख्या, कुरान, अन'आम, नैतिकता।

Article Statistics

Number of reads 58
Number of downloads 21

Share

Turkish Studies-Comparative Religious Studies
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.