Abstract

Öz: Homo sapiens’in dünyayı içselleştirmesini, kişisel anlamlarını, mahremiyetini, özerkliğini ve gizemini var kılan eros kaynaklı arzusudur. Özne bu arzuyla, yeni bir dünya, yeni bir anlam yaratarak, hayatını oyundan hareketle var eder. Bu bağlamda, eros temelli arzuya sahip olan özne, ötekinin farklılığı ve negatifliği üzerinden hayatı aynılık cehenneminden kurtarır. Ancak özellikle Sanayi Devrimi döneminden sonra, yavaşça etkin olmaya başlayan sermaye, iletişim ve enformasyon döngüsünün dolaşımı ile birlikte, yeni bir tüketim sistemi yeni bir arzu döngüsünü de beraberinde getirmektedir. Özneler küresel ağın ortasında geçiş noktaları olmaya başladıkça, iletişim aşırı hale geldikçe, belirli ahlaki koruyucu mesafeler yerinden edilmektedir. Bu bağlamda öznenin eros temelli arzusuyla ilişkili olan öteki, gizem, mahremiyet gibi anlamların yoksunlaştırılması, onun anlamlı hayat yaşamasını engellemektedir. Çünkü özneler post-endüstriyalizmin libidinal ekonomi biçimleri içinde aynılaştıkça, ötekinin negatifliği yok edilmek de erosça arzu saf yüzeysel haz formüllerine indirgenmektedir. Bu çalışmanın amacı, eros temelli arzunun yaşamı anlamlandıran, derinleştiren yönlerini ortadan kaldıran post-endüstriyalizmin araçlarının yarattığı tüketim, ifşa ve teşhir kültürünün analizini yapmaktır. Bununla birlikte neoliberalizmin araçlarının sebep olduğu dijital panoptikonun yıkıcı etkilerinin eros kaynaklı arzuyu tek tipleştirmesi üzerine odaklanılacaktır. Daha sonra erosça arzu anlamını kaybederken, ölüm ve yaşam dürtülerinin hayatta kalma anlayışına teslim olması ve özgürlüğün libidinal ekonomi haz anlayışı içinde yok olması problemleri ele alınacaktır. Nihayetinde, eros temelli arzunun neoliberalizm tarafından “ıslah edilmesi”, onun ilgi çekici sergi değeri ve de ışıksız ışınım haline gelmesi tartışması ön plana çıkarılacaktır. Buradan hareketle çalışmamızın temel amacı kişinin eros kaynaklı arzusunun post-endüstriyalizm araçlarıyla birlikte yaşadığı dönüşümleri analiz etmektir. Bu çalışma, kavramsal ve eleştirel analiz yöntemlerini kullanarak, post-endüstriyel çağda arzunun dönüşümünü incelemeyi hedeflemektedir.

Abstract

Abstract: It is the eros-based desire that enables homo sapiens to internalise the world, composes their personal meaning, privacy, autonomy and mystery. With this desire, the subject creates a new world, a new meaning, and shapes his/her life based on a game. In this context, the subject with eros-based desire saves life from the hell of uniformity through the difference and negativity of the other. However, with the spread of the capital, communication and information cycle, which has been slowly becoming effective, especially after the Industrial Revolution period, a new consumption system brings with it a new cycle of desire. As subjects become transition points in the middle of the global network, as communication becomes hyper, certain moral protective distances are displaced. In this context, the deprivation of meanings such as the other, mystery, and privacy, which are related to the subject's eros-based desire, prevents her/his from living a meaningful life. Because as the subjects become identical within the libidinal economy forms of post-industrialism, the negativity of the other is eliminated and eros-based desire is reduced to pure superficial pleasure formulas. The aim of this study is to analyse the culture of consumption, disclosure and exposure created by the tools of post-industrialism, which eliminates the meaningful and deepening aspects of eros-based desire. And, the focus will be on the uniformisation of eros-based desire by the destructive effects of the digital panopticon caused by the tools of neoliberalism. Then, the problems of the surrender of the life and death impulses to the conception of survival and the disappearance of freedom in the libidinal economy of pleasure will be addressed while eros-based desire loses its meaning. Finally, the ‘reform’ of eros-based desire by neoliberalism, its intriguing exhibition value and its transformation into a lightless radiation will be emphasised. Based on this, the main objective of our study is to analyze the transformations experienced by eros-based desire through post-industrial tools. This study aims to examine the transformation of desire in the post-industrial era using conceptual and critical analysis methods.

Structured Abstract:

Eros-based desire is fundamentally not just sexual desire or pleasure but rather expresses a sense of lack, deprivation, and the search for truth. For this reason, eros-based desire is essential for developing communication, struggle, search, and activity with the other. In this context, although this desire has undergone certain changes over many periods, it is consistently associated with the search for the other, truth, death, and meaning. From this perspective, this desire carries meaningful feelings such as depth, mystery, freedom, and love for the other, while also revealing them. However, with the advent of the post-industrial era, desire stemming from eros is losing its depth in terms of purpose and the search for truth. The main reason for this is that concepts such as privacy, the other, autonomy, and mystery have undergone radical changes with exponential technological progress. At this point, as the desire for eros transforms, both the ancient human search for paidia and the quest that allows individuals to establish relationships with others lose their meaning. At this point, the search for paidia is replaced by the search for agon, struggle, and competition. In this study, we will reveal how the eros-based search began to diminish through this transformation. Then, we will discuss whether the terms 'agony' or 'competition' continue to increase as eros-based desire disappears. It will be argued that the continued increase in the concept of agon is also related to libidinal economic problems. As the libidinal economy continues to grow, the individual’s desire is no longer different or authentic but has begun to become uniform and anonymous within competition. In other words, as the meaning of desire and passion is lost through consumer culture, the number of people who resemble each other in uniformity is increasing. The aim of this study is to discuss whether the subject remains within the realm of seductive desires, especially as personal desire loses its authenticity. Post-industrial tools, along with the desire for seduction, can cause the subject to lose the boundaries of their existence, leaving them face to face with the problem of forgetting their existence. At this point, our study will focus on how the anxiety of death, which reminds humans of their existence, remains within the bombardment of seduction and unlimited desire. With this desire for seduction, the subject focuses only on survival and is far from understanding limit situations such as death.

The scope of our study is limited to the problems that arise with the standardisation, flattening, and homogenisation of desire, particularly eros-based desire, as it transforms through post-industrialism. The most important of these problems is whether humans remain trapped in autoerotic feelings as concepts that remind them of their existence, such as death and pain, disappear. In other words, as they move away from existential borderline situations such as death, subjects begin to worship themselves and put themselves at the centre in order to survive. At the same time, fundamental pursuits such as turning to the other or understanding the other disappear. Post-industrial tools and eros-based desire lose their meaning; that is, as they begin to worship themselves, the problem of seeking the other or establishing interaction arises. This study will discuss the relationship between the subject’s distancing from the other and their alienation from themselves. Thus, the subject’s self-worship and self-orientation result in a great destruction through digitalism. In our study, I will analyse the reason for this destruction and how the auto-erotic subject, who is detached from the other and tries to satisfy himself, gets stuck in the quagmire of digitalism.

Finally, we will focus on how, as the limit situations created by death, which are the other, existential states of eros-based desire are displaced, it is transformed into a modern Narcissus through the quagmire of digitalism. The modern narcissist, who now worships himself, imprisons himself in autoerotic feelings, and is crushed under the tyranny of the digital panopticon, also destroys his mystery and privacy. However, as the mystery of eros-driven desire disappears, a culture of exposure and exhibitionism comes to the fore. In our study, we focused in detail on the culture of exposure and exhibitionism as the most radical consequence of the disappearance of eros-driven desire. We discussed this situation through the lens of post-privacy. Based on this, the main objective of our study is to analyse the transformations experienced by the individual’s eros-based desire alongside post-industrialism tools. I will address these transformations by examining the themes of the disappearance of desires related to the other, mystery, privacy, and depth. From this perspective, after examining what this transformation has destroyed, I attempted to discuss boundless desire, self-worship, autoerotic passions, the pervasive nature of sameness and anonymity, and ultimately the existence of exhibitionist culture. Based on this, the method of the study is to make assessments through a conceptual and critical analysis method. The scope of the study, which is defined by post-industrialism tools transforming eros-based desire, also concerns many fields such as philosophy and sociology. However, I will strive to reveal how post-industrialism tools transform personal desire through specific conceptual analyses and philosophical interpretations. Although there are some studies similar to this one, this study is particularly important in that it is profound in terms of the transformation of eros-based desire and relates many problems through philosophical analyses. In this case, the study’s originality is revealed by its handling of many different problems and analyses related to the transformation of desire by post-industrialism tools on a common plane. This study is particularly valuable in terms of awareness, as it addresses the danger of the decline of privacy and authentic desires in our age, where technological tools that transform human desires are increasingly prevalent. In our era, where it is problematic whether humans determine technology or technology determines humans, it is imperative to focus on whether technology is what shapes the subject’s desires. In this context, the study will also make observations about the danger of desires emerging in the future, with the advancement of exponential technological tools, being reduced to faster gratification.

Yapılandırılmış Özet:

Eros kaynaklı arzu temelde, sadece cinsel istek veya haz değil özellikle eksiklik, yoksunluk bilinci, hakikat arayışını ifade etmektedir. Bundan dolayı eros kaynaklı arzu öteki ile iletişim, mücadele, arayış ve etkinlik geliştirmek için zorunludur. Bu bağlamda, bu arzu, birçok dönemde belirli değişimler geçirse de öteki, hakikat, ölüm ve anlama dair arayışlarla sürekli ilişkili olarak anılmaktadır. Bu açıdan bu arzu kişinin derinlik, gizem, özgürlük, öteki sevgisi gibi anlamlı duygularını taşırken aynı zamanda onları da açığa çıkarmaktadır. Ancak, post-endüstriyalizm dönemiyle birlikte, artık eros kaynaklı arzu, amaç ve hakikat arayışı açısından derinlikli yönünü kaybetmektedir. Bunun asıl sebebi, üstel teknolojik ilerlemeyle mahremiyet, öteki, özerklik, gizem gibi kavramların radikal değişimlere maruz kalmasıdır. Bu noktada, öncelikle eros arzusu dönüşürken, insanın kadim dönemlerden itibaren getirdiği, paidia ve öteki ile ilişki kurmasını sağlayan arayışı anlamını kaybetmektedir. Bu noktada paidia arayışının yerini agon, mücadele, rekabet arayışı almaktadır. Bu çalışmamızda, bu dönüşüm üzerinden eros kaynaklı arayışın nasıl eksilmeye başladığı ortaya konulacaktır. Daha sonra eros kaynaklı arzu yok olurken, agon ya da rekabet terimlerinin artmaya devam edip etmediği tartışılacaktır. Agon kavramının libidinal ekonomik problemlerle ilişkili olduğu ele alınacaktır. Çünkü libidinal ekonomi büyümeye devam ederken, kişinin arzusu artık farklı ya da otantik değil de rekabet içinde aynılaşmaya ve anonimleşmeye başlamıştır. Yani tüketim kültürü üzerinden arzunun, tutkunun anlamı kaybolurken, aynılık içinde birbirine benzeyen kişiler çoğalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, özellikle öznenin kişisel arzusu otantikliğini kaybederken, ayartma arzuları içinde kalıp kalmadığını tartışmaktır. Post-endüstriyalizm araçları ayartma arzusu ile birlikte öznenin varoluş sınırlarını kaybettirip, onu varoluşunu unutma problemi ile baş başa bırakabilir. Bu noktada çalışmamızda, insanın varoluşunu hatırlatan ölüm kaygısının nasıl ayartılma ve sınırsız arzu bombardımanı içinde kaldığı üzerinden durulacaktır.  Bu ayartılma arzusu ile birlikte özne sadece hayatta kalma üzerine odaklanırken, ölüm gibi sınır durumlarını anlamaktan çok uzaktır.

Bu çalışmamızın kapsamı özellikle eros kaynaklı arzu post-endüstriyalizm üzerinden dönüşürken, onun tek-tipleşmesi, düzleşmesi ve de aynılaşmasıyla birlikte ortaya çıkan problemlerle sınırlıdır. Bu problemlerin en önemlisi, ölüm, acı gibi insana varoluşunu hatırlatacak kavramlar kaybolurken, insanın oto-erotik duygular içinde kalıp kalmadığıdır. Yani ölüm gibi bir varoluş sınır durumundan uzaklaşırken, özne kendine tapmaya ve de hayatta kalmak için kendini merkeze koymaya başlamaktadır. Bununla birlikte ötekiye yönelme veya ötekiyi anlama gibi temel arayışları yok olmaktadır. Post-endüstriyalizm araçlarıyla, eros kaynaklı arzu anlamını kaybederken, özne kendine tapınmaya başlarken, ötekiyi arama veya etkileşim kurma problemi ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, öznenin ötekiden uzaklaşması, kendine yabancılaşması arasında da nasıl bir ilişki olduğu tartışılacaktır. Böylelikle öznenin kendine tapınması, kendine yönelmesi, dijitalizm üzerinden büyük bir yıkımla sonuçlanmaktadır. Çalışmamızda bu yıkımın sebebini, ötekiden kopan kendini tatmin etmeye çalışan oto-erotik öznenin dijitalizm bataklığına nasıl saplanıp kalmadığını analiz edeceğim.

Nihayetinde eros kaynaklı arzunun öteki, varoluş durumları olan ölümle var ettiği sınır durumları yerinden edilirken, dijitalizm bataklığı üzerinden adeta modern narkissosa nasıl dönüştüğü üzerinde durulacaktır. Artık kendine tapan, kendini oto-erotik duygular içerisine hapseden, dijital panoptikonun esareti altında ezilen modern narkissos, gizem, mahremiyetini de yok etmektedir. Bununla birlikte eros kaynaklı arzunun gizemi kayboldukça, ifşa ve teşhir kültürü ön plana çıkmaktadır. Çalışmamızda eros kaynaklı arzunun kaybolmasının en radikal sonucu olarak ifşa ve teşhir kültürü üzerinde ayrıntılı bir şekilde durduk. Bu durumu mahremiyet sonrası (post-privacy) anlayış üzerinden tartıştık. Buradan hareketle çalışmamızın temel amacı kişinin eros kaynaklı arzusunun post-endüstriyalizm araçlarıyla birlikte yaşadığı dönüşümleri analiz etmektir. Bu dönüşümleri öteki, gizem, mahremiyet, derinlik ile ilgili arzuların kaybolması temaları açısından ele alacağım. Bu açıdan bu dönüşümün yok ettiği şeyleri ele aldıktan sonra sınırsız arzu, kendine tapınma, oto-erotik tutkular, aynılığın ve anonimliğin her yeri ele geçirmesi, nihayetinde teşhir kültürünün var olmasını tartışmaya çalıştım. Buradan hareketle çalışmanın yöntemi kavramsal ve eleştirel bir analiz metodu üzerinden değerlendirmeler yapmaktır. Çalışmanın kapsamını var eden post-endüstriyalizm araçlarının eros kaynaklı arzuyu dönüştürmesi felsefe, sosyoloji gibi birçok alanı da ilgilendirmektedir. Ancak post-endüstriyalizm araçlarının kişinin arzusunu dönüştürmesini, belirli kavram analizleri ve de felsefi çözümlemelerle ortaya koymaya çabalayacağım. Bu çalışmaya benzer bazı çalışmalar olsa da bu çalışma özellikle diğerlerinden farklı olarak eros kaynaklı arzunun dönüşümü noktasında derinlikli olması ve de birçok problemin felsefi analizler üzerinden ilişkilendirmesi bağlamında önemlidir. Bu durumunda, çalışmanın post-endüstriyalizm araçlarının arzuyu dönüştürmesiyle ilgili birçok farklı problemi ve de analizi ortak bir düzlemde ele alması özgünlüğünü ortaya çıkarır. Bu çalışmanın özellikle, insanın arzularını dönüştüren teknolojik araçların gitgide arttığı çağımızda, mahremiyet ve otantik arzuların eksilmesi tehlikesine değinmesi farkındalık açısından değerlidir. Çünkü insanın mı teknolojiyi teknolojinin mi insanı belirlediğinin problemli olduğu çağımızda, artık öznenin arzularını oluşturan şeyin teknoloji olup olmadığı üzerinde durmak zorunluluk olarak görülmelidir. Bu bağlamda çalışma üstel teknolojik araçların ilerlemesiyle birlikte gelecekte ortaya çıkacak olan arzuların daha hızlı tatminlere indirgenmesi tehlikesine dair de tespitler yapacaktır.

ملخص منظم

الرغبة القائمة على إيروس ليست في الأساس مجرد رغبة جنسية أو متعة، بل تعبر عن شعور بالنقص والحرمان والبحث عن الحقيقة. ولهذا السبب، فإن الرغبة القائمة على إيروس ضرورية لتطوير التواصل والصراع والبحث والنشاط مع الآخر. وفي هذا السياق، على الرغم من أن هذه الرغبة قد خضعت لتغييرات معينة على مدى فترات عديدة، إلا أنها ترتبط باستمرار بالبحث عن الآخر والحقيقة والموت والمعنى. من هذا المنظور، تحمل هذه الرغبة مشاعر ذات مغزى مثل العمق والغموض والحرية وحب الآخر، بينما تكشف عنها أيضًا. ومع ذلك، مع ظهور العصر ما بعد الصناعي، تفقد الرغبة النابعة من إيروس عمقها من حيث الغرض والبحث عن الحقيقة. والسبب الرئيسي لذلك هو أن مفاهيم مثل الخصوصية والآخر والاستقلالية والغموض قد خضعت لتغييرات جذرية مع التقدم التكنولوجي الهائل. في هذه المرحلة، مع تحول الرغبة في إيروس، يفقد كل من البحث البشري القديم عن بايدا والبحث الذي يسمح للأفراد بإقامة علاقات مع الآخرين معناه. في هذه المرحلة، يتم استبدال البحث عن بايدا بالبحث عن أغون، والصراع، والمنافسة. في هذه الدراسة، سنكشف كيف بدأ البحث القائم على إيروس في التلاشي من خلال هذا التحول. ثم سنناقش ما إذا كانت مصطلحات ”الألم“ أو ”المنافسة“ تستمر في الازدياد مع اختفاء الرغبة القائمة على الإيروس. سيتم مناقشة أن الاستمرار في ازدياد مفهوم الأغون يرتبط أيضًا بمشاكل الاقتصاد الليبيديني. مع استمرار نمو الاقتصاد الليبيديني، لم تعد رغبة الفرد مختلفة أو أصيلة، بل بدأت تصبح موحدة ومجهولة الهوية في إطار المنافسة. بمعنى آخر، مع فقدان معنى الرغبة والعاطفة من خلال ثقافة الاستهلاك، يزداد عدد الأشخاص الذين يشبهون بعضهم البعض في التوحيد. الهدف من هذه الدراسة هو مناقشة ما إذا كان الموضوع لا يزال ضمن نطاق الرغبات المغرية، خاصة مع فقدان الرغبة الشخصية لأصالتها. يمكن أن تتسبب الأدوات ما بعد الصناعية، إلى جانب الرغبة في الإغواء، في فقدان الموضوع لحدود وجوده، مما يتركه وجهاً لوجه مع مشكلة نسيان وجوده. في هذه المرحلة، ستركز دراستنا على كيفية بقاء قلق الموت، الذي يذكر البشر بوجودهم، ضمن قصف الإغواء والرغبة غير المحدودة. مع هذه الرغبة في الإغواء، يركز الموضوع فقط على البقاء على قيد الحياة ويبتعد عن فهم المواقف المحدودة مثل الموت.

يقتصر نطاق دراستنا على المشاكل التي تنشأ مع توحيد الرغبة وتسويتها وتجانسها، لا سيما الرغبة القائمة على الإيروس، أثناء تحولها عبر ما بعد الصناعة. وأهم هذه المشاكل هو ما إذا كان البشر يظلون عالقين في المشاعر الجنسية الذاتية مع اختفاء المفاهيم التي تذكرهم بوجودهم، مثل الموت والألم. بعبارة أخرى، مع ابتعادهم عن المواقف الحدية الوجودية مثل الموت، يبدأ الأفراد في عبادة أنفسهم ووضع أنفسهم في المركز من أجل البقاء. في الوقت نفسه، تختفي المساعي الأساسية مثل اللجوء إلى الآخر أو فهم الآخر. تفقد الأدوات ما بعد الصناعية والرغبة القائمة على إيروس معناها؛ أي أنه مع بدء الأفراد في عبادة أنفسهم، تنشأ مشكلة البحث عن الآخر أو إقامة تفاعل. ستناقش هذه الدراسة العلاقة بين ابتعاد الفرد عن الآخر وعزلته عن نفسه. وبالتالي، فإن عبادة الفرد لنفسه وتوجهه نحو نفسه يؤديان إلى دمار كبير من خلال الرقمية. في دراستنا، سأحلل سبب هذا الدمار وكيف أن الفرد الذاتي الجنسي، المنفصل عن الآخر والذي يحاول إرضاء نفسه، يعلق في مستنقع الرقمية.

أخيرًا، سنركز على كيفية تحول المواقف الحدية التي يخلقها الموت، وهي الحالات الوجودية للرغبة القائمة على الإيروس، إلى نرجس حديث من خلال مستنقع الرقمية. النرجسي الحديث، الذي يعبد نفسه الآن، يسجن نفسه في مشاعر ذاتية جنسية، ويسحقه استبداد البانوبتيكون الرقمي، ويدمر أيضًا غموضه وخصوصيته. ومع ذلك، مع اختفاء غموض الرغبة القائمة على إيروس، تظهر ثقافة الكشف والاستعراضية. في دراستنا، ركزنا بالتفصيل على ثقافة الكشف والاستعراض باعتبارها النتيجة الأكثر جذرية لاختفاء الرغبة المدفوعة بالإيروس. ناقشنا هذه الحالة من منظور ما بعد الخصوصية. بناءً على ذلك، فإن الهدف الرئيسي لدراستنا هو تحليل التحولات التي تمر بها رغبة الفرد القائمة على الإيروس جنبًا إلى جنب مع أدوات ما بعد الصناعة. سأتناول هذه التحولات من خلال دراسة موضوعات اختفاء الرغبات المتعلقة بالآخر، والغموض، والخصوصية، والعمق. من هذا المنظور، بعد دراسة ما دمرته هذه التحولات، حاولت مناقشة الرغبة اللامحدودة، وعبادة الذات، والعواطف الجنسية الذاتية، والطبيعة السائدة للتماثل والانonymity، وأخيرًا وجود ثقافة الاستعراضية. بناءً على ذلك، تتمثل طريقة الدراسة في إجراء تقييمات من خلال طريقة التحليل المفاهيمي والنقدي. ينطبق نطاق الدراسة، الذي يحدده تحول أدوات ما بعد الصناعية للرغبة القائمة على الإيروس، على العديد من المجالات مثل الفلسفة وعلم الاجتماع. ومع ذلك، سأحاول الكشف عن كيفية تحول أدوات ما بعد الصناعية للرغبة الشخصية من خلال تحليلات مفاهيمية محددة وتفسيرات فلسفية. على الرغم من وجود بعض الدراسات المشابهة لهذه الدراسة، إلا أن هذه الدراسة مهمة بشكل خاص من حيث أنها عميقة من حيث تحول الرغبة القائمة على الإيروس وتربط العديد من المشكلات من خلال التحليلات الفلسفية. في هذه الحالة، تتجلى أصالة الدراسة في معالجتها للعديد من المشكلات والتحليلات المختلفة المتعلقة بتحويل الرغبة بواسطة أدوات ما بعد الصناعة على مستوى مشترك. هذه الدراسة ذات قيمة خاصة من حيث الوعي، لأنها تتناول خطر تراجع الخصوصية والرغبات الأصيلة في عصرنا، حيث تنتشر بشكل متزايد الأدوات التكنولوجية التي تحول رغبات الإنسان. في عصرنا هذا، حيث من الصعب تحديد ما إذا كان الإنسان هو الذي يحدد التكنولوجيا أم التكنولوجيا هي التي تحدد الإنسان، من الضروري التركيز على ما إذا كانت التكنولوجيا هي التي تشكل رغبات الفرد. في هذا السياق، ستقدم الدراسة أيضًا ملاحظات حول خطر أن تتحول الرغبات التي تظهر في المستقبل، مع تقدم الأدوات التكنولوجية الأسية، إلى رغبات أسرع في الإشباع.

Résumé Structuré:

Le désir fondé sur l'éros n'est pas seulement un désir ou un plaisir sexuel, mais exprime plutôt un sentiment de manque, de privation et de recherche de la vérité. C'est pourquoi le désir fondé sur l'éros est essentiel pour développer la communication, la lutte, la recherche et l'activité avec l'autre. Dans ce contexte, bien que ce désir ait subi certains changements au fil des époques, il est toujours associé à la recherche de l'autre, de la vérité, de la mort et du sens. De ce point de vue, ce désir véhicule des sentiments significatifs tels que la profondeur, le mystère, la liberté et l'amour pour l'autre, tout en les révélant. Cependant, avec l'avènement de l'ère postindustrielle, le désir issu d'Éros perd de sa profondeur en termes d'objectif et de quête de vérité. La raison principale en est que des concepts tels que la vie privée, l'autre, l'autonomie et le mystère ont subi des changements radicaux avec les progrès technologiques exponentiels. À ce stade, à mesure que le désir d'Éros se transforme, tant la recherche antique de paidia que la quête qui permet aux individus d'établir des relations avec les autres perdent leur sens. À ce stade, la recherche de paidia est remplacée par la recherche d'agon, de lutte et de compétition. Dans cette étude, nous révélerons comment la recherche basée sur l'éros a commencé à diminuer à travers cette transformation. Nous discuterons ensuite de la question de savoir si les termes « agonie » ou « compétition » continuent à prendre de l'importance à mesure que le désir basé sur l'éros disparaît. Nous soutiendrons que l'importance croissante du concept d'agon est également liée aux problèmes économiques libidinaux. À mesure que l'économie libidinale continue de croître, le désir de l'individu n'est plus différent ou authentique, mais commence à devenir uniforme et anonyme dans le cadre de la compétition. En d'autres termes, à mesure que le sens du désir et de la passion se perd dans la culture de consommation, le nombre de personnes qui se ressemblent dans leur uniformité augmente. L'objectif de cette étude est de discuter si le sujet reste dans le domaine des désirs séducteurs, en particulier lorsque le désir personnel perd son authenticité. Les outils postindustriels, associés au désir de séduction, peuvent amener le sujet à perdre les limites de son existence, le laissant face au problème de l'oubli de son existence. À ce stade, notre étude se concentrera sur la manière dont l'angoisse de la mort, qui rappelle aux humains leur existence, reste présente dans le bombardement de la séduction et du désir illimité. Avec ce désir de séduction, le sujet se concentre uniquement sur la survie et est loin de comprendre les situations limites telles que la mort.

La portée de notre étude se limite aux problèmes qui se posent avec la standardisation, l'aplatissement et l'homogénéisation du désir, en particulier le désir érosique, à mesure qu'il se transforme à travers le postindustrialisme. Le plus important de ces problèmes est de savoir si les humains restent prisonniers de sentiments autoérotiques à mesure que les concepts qui leur rappellent leur existence, tels que la mort et la douleur, disparaissent. En d'autres termes, à mesure qu'ils s'éloignent des situations existentielles limites telles que la mort, les sujets commencent à se vénérer eux-mêmes et à se placer au centre afin de survivre. Dans le même temps, les aspirations fondamentales telles que se tourner vers l'autre ou comprendre l'autre disparaissent. Les outils postindustriels et le désir érotique perdent leur sens ; c'est-à-dire que lorsqu'ils commencent à se vénérer eux-mêmes, le problème de la recherche de l'autre ou de l'établissement d'une interaction se pose. Cette étude abordera la relation entre l'éloignement du sujet par rapport à l'autre et son aliénation par rapport à lui-même. Ainsi, l'adoration de soi et l'orientation vers soi du sujet entraînent une grande destruction par le biais du digitalisme. Dans notre étude, j'analyserai la raison de cette destruction et la manière dont le sujet autoérotique, détaché de l'autre et cherchant à se satisfaire lui-même, s'enlise dans le marécage du digitalisme.

Enfin, nous nous concentrerons sur la manière dont, à mesure que les situations limites créées par la mort, qui sont les états existentiels du désir érosique, sont déplacées, elles se transforment en un Narcisse moderne à travers le bourbier du digitalisme. Le narcissique moderne, qui se vénère désormais lui-même, s'emprisonne dans des sentiments autoérotiques et est écrasé sous la tyrannie du panoptique numérique, détruit également son mystère et sa vie privée. Cependant, à mesure que le mystère du désir érotique disparaît, une culture de l'exposition et de l'exhibitionnisme prend le dessus. Dans notre étude, nous nous sommes intéressés en détail à la culture de l'exposition et de l'exhibitionnisme comme conséquence la plus radicale de la disparition du désir érosique. Nous avons abordé cette situation sous l'angle de la post-intimité. Sur cette base, l'objectif principal de notre étude est d'analyser les transformations subies par le désir érosique de l'individu parallèlement aux outils postindustriels. J'aborderai ces transformations en examinant les thèmes de la disparition des désirs liés à l'autre, au mystère, à la vie privée et à la profondeur. Dans cette perspective, après avoir examiné ce que cette transformation a détruit, j'ai tenté de discuter du désir sans limites, du culte de soi, des passions autoérotiques, de la nature omniprésente de l'uniformité et de l'anonymat, et enfin de l'existence d'une culture exhibitionniste. Sur cette base, la méthode de l'étude consiste à effectuer des évaluations à travers une méthode d'analyse conceptuelle et critique. Le champ d'application de l'étude, qui est défini par les outils postindustriels transformant le désir basé sur l'éros, concerne également de nombreux domaines tels que la philosophie et la sociologie. Cependant, je m'efforcerai de révéler comment les outils postindustriels transforment le désir personnel à travers des analyses conceptuelles spécifiques et des interprétations philosophiques. Bien qu'il existe certaines études similaires à celle-ci, cette étude est particulièrement importante en ce qu'elle est profonde en termes de transformation du désir basé sur l'éros et relie de nombreux problèmes à travers des analyses philosophiques. Dans ce cas, l'originalité de l'étude réside dans le fait qu'elle traite de nombreux problèmes et analyses différents liés à la transformation du désir par les outils postindustriels sur un plan commun. Cette étude est particulièrement précieuse en termes de sensibilisation, car elle aborde le danger du déclin de la vie privée et des désirs authentiques à notre époque, où les outils technologiques qui transforment les désirs humains sont de plus en plus répandus. À notre époque, où la question de savoir si ce sont les humains qui déterminent la technologie ou la technologie qui détermine les humains est problématique, il est impératif de se concentrer sur la question de savoir si c'est la technologie qui façonne les désirs du sujet. Dans ce contexte, l'étude fera également des observations sur le danger que les désirs qui émergeront à l'avenir, avec l'avancée exponentielle des outils technologiques, soient réduits à une gratification plus rapide.

Resumen Estructurado:

El deseo basado en el eros no es, en esencia, solo deseo sexual o placer, sino que expresa más bien una sensación de carencia, privación y búsqueda de la verdad. Por esta razón, el deseo basado en el eros es esencial para desarrollar la comunicación, la lucha, la búsqueda y la actividad con el otro. En este contexto, aunque este deseo ha experimentado ciertos cambios a lo largo de los siglos, se asocia constantemente con la búsqueda del otro, de la verdad, de la muerte y del sentido. Desde esta perspectiva, este deseo conlleva sentimientos significativos como la profundidad, el misterio, la libertad y el amor por el otro, al tiempo que los revela. Sin embargo, con la llegada de la era posindustrial, el deseo derivado del eros está perdiendo su profundidad en cuanto a propósito y búsqueda de la verdad. La razón principal de ello es que conceptos como la privacidad, el otro, la autonomía y el misterio han experimentado cambios radicales con el progreso tecnológico exponencial. En este punto, a medida que el deseo de eros se transforma, tanto la antigua búsqueda humana de paidia como la búsqueda que permite a los individuos establecer relaciones con los demás pierden su significado. En este punto, la búsqueda de paidia es sustituida por la búsqueda de agon, lucha y competencia. En este estudio, revelaremos cómo la búsqueda basada en el eros comenzó a disminuir a través de esta transformación. A continuación, analizaremos si los términos «agonía» o «competición» siguen aumentando a medida que desaparece el deseo basado en el eros. Se argumentará que el continuo aumento del concepto de agon también está relacionado con problemas de la economía libidinal. A medida que la economía libidinal sigue creciendo, el deseo del individuo ya no es diferente ni auténtico, sino que ha comenzado a volverse uniforme y anónimo dentro de la competición. En otras palabras, a medida que el significado del deseo y la pasión se pierde a través de la cultura de consumo, aumenta el número de personas que se parecen entre sí en su uniformidad. El objetivo de este estudio es debatir si el sujeto permanece en el ámbito de los deseos seductores, especialmente a medida que el deseo personal pierde su autenticidad. Las herramientas posindustriales, junto con el deseo de seducción, pueden hacer que el sujeto pierda los límites de su existencia, dejándolo cara a cara con el problema de olvidar su propia existencia. En este punto, nuestro estudio se centrará en cómo la angustia ante la muerte, que recuerda a los seres humanos su existencia, permanece en medio del bombardeo de la seducción y el deseo ilimitado. Con este deseo de seducción, el sujeto se centra únicamente en la supervivencia y está lejos de comprender situaciones límite como la muerte.

El alcance de nuestro estudio se limita a los problemas que surgen con la estandarización, el aplanamiento y la homogeneización del deseo, en particular el deseo basado en el eros, a medida que se transforma a través del posindustrialismo. El más importante de estos problemas es si los seres humanos permanecen atrapados en sentimientos autoeróticos a medida que desaparecen conceptos que les recuerdan su existencia, como la muerte y el dolor. En otras palabras, a medida que se alejan de situaciones existenciales límite como la muerte, los sujetos comienzan a adorarse a sí mismos y a situarse en el centro para sobrevivir. Al mismo tiempo, desaparecen las búsquedas fundamentales como volverse hacia el otro o comprender al otro. Las herramientas posindustriales y el deseo basado en el eros pierden su significado; es decir, a medida que comienzan a adorarse a sí mismos, surge el problema de buscar al otro o establecer una interacción. Este estudio analizará la relación entre el distanciamiento del sujeto respecto al otro y su alienación de sí mismo. Así, la adoración de sí mismo y la orientación hacia uno mismo del sujeto dan lugar a una gran destrucción a través del digitalismo. En nuestro estudio, analizaré la razón de esta destrucción y cómo el sujeto autoerótico, que está separado del otro e intenta satisfacerse a sí mismo, queda atrapado en el lodazal del digitalismo.

Por último, nos centraremos en cómo, a medida que se van desplazando las situaciones límite creadas por la muerte —que son los otros estados existenciales del deseo basado en el eros—, este se transforma en un Narciso moderno a través del lodazal del digitalismo. El narcisista moderno, que ahora se adora a sí mismo, se encierra en sentimientos autoeróticos y se ve aplastado bajo la tiranía del panóptico digital, destruye también su misterio y su privacidad. Sin embargo, a medida que desaparece el misterio del deseo impulsado por el eros, pasa a primer plano una cultura de la exposición y el exhibicionismo. En nuestro estudio, nos centramos en detalle en la cultura de la exposición y el exhibicionismo como la consecuencia más radical de la desaparición del deseo impulsado por el eros. Analizamos esta situación a través del prisma de la posprivacidad. Partiendo de esto, el objetivo principal de nuestro estudio es analizar las transformaciones que experimenta el deseo basado en el eros del individuo junto con las herramientas del posindustrialismo. Abordaré estas transformaciones examinando los temas de la desaparición de los deseos relacionados con el otro, el misterio, la privacidad y la profundidad. Desde esta perspectiva, tras examinar lo que esta transformación ha destruido, he intentado analizar el deseo ilimitado, la adoración de uno mismo, las pasiones autoeróticas, la naturaleza omnipresente de la uniformidad y el anonimato y, en última instancia, la existencia de la cultura exhibicionista. Partiendo de esto, el método del estudio consiste en realizar evaluaciones mediante un análisis conceptual y crítico. El alcance del estudio, definido por las herramientas del posindustrialismo que transforman el deseo basado en el eros, abarca también muchos campos, como la filosofía y la sociología. Sin embargo, me esforzaré por revelar cómo las herramientas del posindustrialismo transforman el deseo personal a través de análisis conceptuales específicos e interpretaciones filosóficas. Aunque existen algunos estudios similares a este, el presente estudio es particularmente importante por su profundidad en cuanto a la transformación del deseo basado en el eros y por relacionar muchos problemas a través de análisis filosóficos. En este caso, la originalidad del estudio se pone de manifiesto en su tratamiento de diversos problemas y análisis relacionados con la transformación del deseo por las herramientas del posindustrialismo en un plano común. Este estudio es especialmente valioso en términos de concienciación, ya que aborda el peligro del declive de la privacidad y los deseos auténticos en nuestra época, en la que las herramientas tecnológicas que transforman los deseos humanos son cada vez más frecuentes. En nuestra era, en la que resulta problemático determinar si son los seres humanos quienes determinan la tecnología o la tecnología quien determina a los seres humanos, es imperativo centrarse en si es la tecnología la que da forma a los deseos del sujeto. En este contexto, el estudio también realizará observaciones sobre el peligro de que los deseos que surjan en el futuro, con el avance de las herramientas tecnológicas exponenciales, se reduzcan a una gratificación más rápida.

结构化摘要：

基于爱欲的渴望本质上不仅是性欲或快感，更是一种缺失感、剥夺感以及对真理的追寻。正因如此，这种爱欲驱动的渴望对于发展与他者的沟通、抗争、探索及行动至关重要。在此语境下，尽管这种渴望在不同时期经历了某些变化，但始终与对他人、真理、死亡及意义的追寻紧密相连。从这个视角看，这种欲望既承载着深度、神秘、自由与对他者的爱等深层情感，同时也揭示着这些情感。然而，随着后工业时代的到来，源于爱欲的欲望在目的性与真理探索层面正逐渐丧失深度。其主要原因在于，随着技术指数级进步，隐私、他者、自主性与神秘等概念已发生根本性变革。当爱欲的渴求发生蜕变时，人类对“游戏”的古老追寻与建立人际关系的探索皆丧失意义。此时，对“游戏”的追寻被“竞技”、斗争与竞争所取代。本研究将揭示这种蜕变如何导致爱欲驱动的探索日渐式微。随后我们将探讨：当爱欲型欲望消逝之际，“痛苦”或“竞争”等概念是否持续扩张？本文将论证agon概念的持续扩张亦与欲望经济问题相关——随着欲望经济持续膨胀，个体欲望不再具有差异性与真实性，而是在竞争中逐渐趋于同质化与匿名化。换言之，当欲望与激情的意义在消费文化中消亡，彼此雷同的个体数量正持续增长。本研究旨在探讨主体是否仍徘徊于诱惑性欲望的疆域——尤其当个人欲望丧失真实性之时。后工业工具与诱惑欲望的结合，可能导致主体丧失存在边界，直面遗忘自身存在的困境。本研究将聚焦于死亡焦虑——这种唤醒人类存在意识的力量——如何在诱惑轰炸与无限欲望中存续。在诱惑欲望的驱使下，主体仅关注生存，远离对死亡等极限境况的理解。

本研究范围限定于欲望（尤其是基于爱欲的欲望）在后工业主义转型中经历标准化、扁平化与同质化所衍生的问题。其中最核心的困境在于：当死亡与痛苦等唤醒存在意识的概念消逝时，人类是否仍困于自恋情结之中？换言之，当主体远离死亡等存在性临界状态时，为求生存便开始自我崇拜并置自身于中心。与此同时，转向他者或理解他者等根本性追求随之消亡。后工业工具与基于爱欲的欲望丧失意义——当主体开始自我崇拜时，寻求他者或建立互动的问题便随之产生。本研究将探讨主体与他者疏离与其自我异化的关联。由此可见，主体的自我崇拜与自我导向最终通过数字主义引发巨大破坏。本文将剖析这种破坏的根源，以及如何使脱离他者、试图自我满足的自恋主体深陷数字主义的泥沼。

最终聚焦于：当死亡所构筑的极限情境——即他者——存在主义层面的爱欲被异化时，个体如何在数字主义的泥沼中蜕变为现代纳西索斯。现代自恋者崇拜自我，囚禁于自恋情欲之中，在数字全视监狱的暴政下崩溃，同时摧毁了自身的奥秘与私密。然而当爱欲驱动的奥秘消逝，暴露与暴露癖的文化便浮出水面。本研究聚焦于暴露与暴露癖文化——作为爱欲驱动的欲望消逝最激进的后果。我们通过后隐私的视角探讨此现象，旨在剖析个体爱欲驱动的欲望在后工业化工具作用下的蜕变轨迹。我将通过考察“他者相关欲望的消逝”“神秘性消逝”‘隐私消逝’“深度消逝”等主题来阐释这些转变。由此视角出发，在审视这种转变所摧毁的要素后，我试图探讨无边界欲望、自我崇拜、自恋激情、同质化与匿名化的泛滥，以及最终的暴露文化存在。基于此，研究方法采用概念性批判分析法进行评估。本研究聚焦后工业化工具对爱欲型欲望的改造，其研究范畴涉及哲学、社会学等诸多领域。笔者将着力通过具体概念分析与哲学诠释，揭示后工业化工具如何重塑个人欲望。尽管存在类似研究，但本研究尤为重要之处在于：它对爱欲型欲望的蜕变进行了深刻剖析，并通过哲学分析串联起诸多问题。本研究的原创性在于，它将后工业主义工具对欲望的转化所引发的诸多问题与分析置于共同的理论框架下展开探讨。在技术工具日益改造人类欲望的当下，本研究尤为珍贵地警示了隐私与真实欲望消亡的危险，具有重要的意识形态价值。在人类与技术相互制约的时代，聚焦技术是否塑造主体欲望至关重要。基于此，本研究还将探讨未来指数级技术工具发展中，欲望可能沦为追求即时满足的危险性。

Структурированное резюме:

Желание, основанное на эросе, по сути своей является не просто сексуальным желанием или удовольствием, а скорее выражает чувство недостатка, лишения и поиска истины. По этой причине желание, основанное на эросе, необходимо для развития общения, борьбы, поиска и деятельности с другим человеком. В этом контексте, хотя это желание претерпело определенные изменения на протяжении многих периодов, оно неизменно ассоциируется с поиском другого человека, истины, смерти и смысла. С этой точки зрения, это желание несет в себе такие значимые чувства, как глубина, таинственность, свобода и любовь к другому, а также раскрывает их. Однако с наступлением постиндустриальной эры желание, проистекающее из эроса, теряет свою глубину с точки зрения цели и поиска истины. Основная причина этого заключается в том, что такие понятия, как частная жизнь, другой, автономия и таинственность, претерпели радикальные изменения с экспоненциальным прогрессом технологии. На этом этапе, по мере трансформации желания эроса, как древний человеческий поиск пайдии, так и стремление, позволяющее индивидуумам устанавливать отношения с другими, теряют свой смысл. На этом этапе поиск пайдии заменяется поиском агона, борьбы и конкуренции. В данном исследовании мы раскроем, как поиск, основанный на эросе, начал угасать в результате этой трансформации. Затем мы обсудим, продолжают ли термины «агония» или «конкуренция» набирать популярность по мере исчезновения эротического желания. Будет выдвинута гипотеза, что продолжающийся рост популярности концепции агона также связан с проблемами либидинальной экономики. По мере роста либидинальной экономики желания индивидуума перестают быть уникальными или аутентичными, а становятся однородными и анонимными в условиях конкуренции. Другими словами, по мере того как смысл желания и страсти теряется в потребительской культуре, растет число людей, которые становятся похожими друг на друга в своей однородности. Цель данного исследования — обсудить, остается ли субъект в сфере соблазнительных желаний, особенно по мере того как личное желание теряет свою аутентичность. Постиндустриальные инструменты, наряду с желанием соблазнения, могут привести к тому, что субъект утратит границы своего существования, оставив его лицом к лицу с проблемой забвения своего существования. На этом этапе наше исследование сосредоточится на том, как тревога смерти, напоминающая людям об их существовании, остается в рамках бомбардировки соблазнения и безграничного желания. С этим желанием соблазнения субъект сосредотачивается только на выживании и далек от понимания предельных ситуаций, таких как смерть.

Объем нашего исследования ограничивается проблемами, возникающими в связи со стандартизацией, уплощением и гомогенизацией желания, особенно эротического, в процессе его трансформации в условиях постиндустриализма. Наиболее важной из этих проблем является вопрос о том, остаются ли люди в плену аутоэротических чувств по мере исчезновения концепций, напоминающих им об их существовании, таких как смерть и боль. Другими словами, по мере того как субъекты удаляются от экзистенциальных пограничных ситуаций, таких как смерть, они начинают поклоняться себе и ставить себя в центр, чтобы выжить. В то же время исчезают такие фундаментальные стремления, как обращение к другому или понимание другого. Постиндустриальные инструменты и эротическое желание теряют свой смысл; то есть, когда субъекты начинают поклоняться себе, возникает проблема поиска другого или установления взаимодействия. В данном исследовании будет обсуждаться взаимосвязь между отдалением субъекта от другого и его отчуждением от самого себя. Таким образом, самопоклонение и самоориентация субъекта приводят к большому разрушению через цифровизацию. В нашем исследовании я проанализирую причину этого разрушения и то, как аутоэротический субъект, который отстранен от другого и пытается удовлетворить себя, погрязает в трясине цифровизации.

Наконец, мы сосредоточимся на том, как, по мере того как предельные ситуации, созданные смертью, которая является другим, Экзистенциальные состояния эротического желания смещаются; оно трансформируется в современного Нарцисса через трясину цифровизации. Современный нарцисс, который теперь поклоняется себе, заключает себя в тюрьму аутоэротических чувств и раздавлен тиранией цифрового паноптикума, также разрушает свою тайну и частную жизнь. Однако по мере исчезновения тайны эротического желания на первый план выходит культура обнажения и эксгибиционизма. В нашем исследовании мы подробно сосредоточились на культуре обнажения и эксгибиционизма как наиболее радикальном следствии исчезновения эротического желания. Мы обсудили эту ситуацию через призму пост-приватности. Исходя из этого, основная цель нашего исследования заключается в анализе трансформаций, которые претерпевает эротическое желание индивидуума наряду с инструментами постиндустриализма. Я рассмотрю эти трансформации, изучив темы исчезновения желаний, связанных с другим, тайной, приватностью и глубиной. С этой точки зрения, после изучения того, что разрушила эта трансформация, я попытался обсудить безграничное желание, самопоклонение, аутоэротические страсти, повсеместную природу одинаковости и анонимности и, в конечном итоге, существование культуры эксгибиционизма. Исходя из этого, метод исследования заключается в проведении оценок с помощью концептуального и критического анализа. Объем исследования, который определяется инструментами постиндустриализма, трансформирующими желание, основанное на эросе, также затрагивает многие области, такие как философия и социология. Однако я постараюсь раскрыть, как инструменты постиндустриализма трансформируют личное желание, посредством конкретных концептуальных анализов и философских интерпретаций. Хотя существуют некоторые исследования, схожие с этим, данное исследование особенно важно тем, что оно является глубоким с точки зрения трансформации желания, основанного на эросе, и связывает многие проблемы посредством философских анализов. В данном случае оригинальность исследования проявляется в том, что оно рассматривает множество различных проблем и анализов, связанных с трансформацией желания инструментами постиндустриализма, на общей плоскости. Это исследование особенно ценно с точки зрения осознания опасности утраты частной жизни и подлинных желаний в нашу эпоху, когда все больше преобладают технологические инструменты, трансформирующие человеческие желания. В нашу эпоху, когда проблематично, определяют ли люди технологию или технология определяет людей, необходимо сосредоточиться на том, является ли технология тем, что формирует желания субъекта. В этом контексте в исследовании также будут сделаны наблюдения об опасности того, что в будущем, с развитием экспоненциальных технологических инструментов, желания будут сводиться к более быстрому удовлетворению.

संरचित सारांश:

एरोस-आधारित इच्छा मौलिक रूप से केवल यौन इच्छा या आनंद नहीं है, बल्कि यह अभाव, वंचितता और सत्य की खोज की भावना को व्यक्त करती है। इस कारण से, दूसरे के साथ संचार, संघर्ष, खोज और गतिविधि को विकसित करने के लिए एरोस-आधारित इच्छा आवश्यक है। इस संदर्भ में, यद्यपि इस इच्छा में कई कालखंडों में कुछ परिवर्तन आए हैं, यह लगातार दूसरे, सत्य, मृत्यु और अर्थ की खोज से जुड़ी हुई है।

इस दृष्टिकोण से, यह इच्छा गहराई, रहस्य, स्वतंत्रता और दूसरे के लिए प्रेम जैसी सार्थक भावनाओं को वहन करती है, और साथ ही उन्हें प्रकट भी करती है। हालाँकि, उत्तर-औद्योगिक युग के आगमन के साथ, इरोस से उत्पन्न होने वाली इच्छा उद्देश्य और सत्य की खोज के संदर्भ में अपनी गहराई खो रही है। इसका मुख्य कारण यह है कि गोपनीयता, दूसरा, स्वायत्तता और रहस्य जैसी अवधारणाओं में घातीय तकनीकी प्रगति के साथ मौलिक परिवर्तन आए हैं। इस बिंदु पर, जैसे ही एरोस की इच्छा बदलती है, पाडिया की प्राचीन मानवीय खोज और दूसरों के साथ संबंध स्थापित करने की खोज दोनों अपना अर्थ खो देती हैं। इस बिंदु पर, पाडिया की खोज की जगह अगॉन, संघर्ष और प्रतिस्पर्धा की खोज ले लेती है। इस अध्ययन में, हम यह प्रकट करेंगे कि इस परिवर्तन के माध्यम से एरोस-आधारित खोज कैसे कम होने लगी। फिर, हम इस पर चर्चा करेंगे कि क्या एरॉस-आधारित इच्छा के गायब होने के साथ 'अग्ोनी' या 'प्रतिस्पर्धा' शब्द की वृद्धि जारी रहती है। यह तर्क दिया जाएगा कि अगॉन की अवधारणा में निरंतर वृद्धि का संबंध लिबिडिनल आर्थिक समस्याओं से भी है। जैसे-जैसे लिबिडिनल अर्थव्यवस्था बढ़ती जा रही है, व्यक्ति की इच्छा अब अलग या प्रामाणिक नहीं रही, बल्कि प्रतिस्पर्धा के भीतर एकरूप और गुमनाम होने लगी है। दूसरे शब्दों में, जैसे-जैसे उपभोक्ता संस्कृति के माध्यम से इच्छा और जुनून का अर्थ खो जाता है, एकरूपता में एक-दूसरे से मिलते-जुलते लोगों की संख्या बढ़ रही है। इस अध्ययन का उद्देश्य यह चर्चा करना है कि क्या विषय मोहक इच्छाओं के दायरे में बना रहता है, खासकर जब व्यक्तिगत इच्छा अपनी प्रामाणिकता खो देती है। आकर्षण की इच्छा के साथ-साथ, उत्तर-औद्योगिक उपकरण विषय को अपने अस्तित्व की सीमाओं को खोने का कारण बन सकते हैं, जिससे वे अपने अस्तित्व को भूलने की समस्या का सामना करने लगते हैं। इस बिंदु पर, हमारा अध्ययन इस बात पर ध्यान केंद्रित करेगा कि मृत्यु की चिंता, जो मनुष्यों को उनके अस्तित्व की याद दिलाती है, आकर्षण और असीमित इच्छा की बमबारी के बीच कैसे बनी रहती है। आकर्षण की इस इच्छा के साथ, विषय केवल जीवित रहने पर ध्यान केंद्रित करता है और मृत्यु जैसी सीमा की स्थितियों को समझने से बहुत दूर रहता है।

हमारे अध्ययन का दायरा इच्छा, विशेष रूप से इरोस-आधारित इच्छा, के मानकीकरण, समतलीकरण और एकरूपीकरण से उत्पन्न होने वाली समस्याओं तक सीमित है, क्योंकि यह उत्तर-औद्योगिकीकरण के माध्यम से रूपांतरित होती है। इन समस्याओं में सबसे महत्वपूर्ण यह है कि क्या मनुष्य आत्म-कामवासना की भावनाओं में फंसे रहते हैं, क्योंकि वे अवधारणाएँ जो उन्हें उनके अस्तित्व की याद दिलाती हैं, जैसे मृत्यु और दर्द, गायब हो जाती हैं। दूसरे शब्दों में, जैसे-जैसे वे मृत्यु जैसी अस्तित्वगत सीमा-परिस्थितियों से दूर होते जाते हैं, विषय जीवित रहने के लिए स्वयं की पूजा करने और स्वयं को केंद्र में रखने लगते हैं। साथ ही, दूसरे की ओर मुड़ना या दूसरे को समझना जैसी मौलिक खोजें गायब हो जाती हैं। उत्तर-औद्योगिक उपकरण और कामवासना-आधारित इच्छा अपना अर्थ खो देते हैं; यानी, जैसे ही वे स्वयं की पूजा करने लगते हैं, दूसरे की खोज या संपर्क स्थापित करने की समस्या उत्पन्न होती है। यह अध्ययन विषय के दूसरे से दूरी बनाने और स्वयं से उसकी अलगाववाद की स्थिति के बीच संबंध पर चर्चा करेगा। इस प्रकार, विषय की आत्म-पूजा और आत्म-उन्मुखता डिजिटलवाद के माध्यम से एक बड़े विनाश का परिणाम होती है। अपने अध्ययन में, मैं इस विनाश के कारणों का विश्लेषण करूंगा और यह भी बताऊंगा कि कैसे स्व-कामकामी विषय, जो दूसरे से अलग-थलग है और स्वयं को संतुष्ट करने का प्रयास करता है, डिजिटलवाद की दलदल में फंस जाता है।

अंत में, हम इस बात पर ध्यान केंद्रित करेंगे कि कैसे मृत्यु द्वारा निर्मित सीमा स्थितियों, जो दूसरे हैं, अर्थात् काम-आधारित इच्छा की अस्तित्वगत अवस्थाओं के विस्थापित हो जाने पर, यह डिजिटलवाद की दलदल के माध्यम से एक आधुनिक नार्सिसस में बदल जाता है।

आधुनिक आत्ममुग्ध व्यक्ति, जो अब स्वयं की पूजा करता है, स्वयं को स्व-कामवासना की भावनाओं में कैद कर लेता है, और डिजिटल पैनॉप्टिकॉन के तानाशाही के नीचे कुचल जाता है, वह अपने रहस्य और गोपनीयता को भी नष्ट कर देता है। हालाँकि, जैसे ही काम-प्रेरित इच्छा का रहस्य गायब हो जाता है, प्रकटीकरण और प्रदर्शन की संस्कृति उभरकर सामने आती है। हमारे अध्ययन में, हमने इरोस-संचालित इच्छा के लुप्त होने के सबसे कट्टर परिणाम के रूप में प्रकटीकरण और प्रदर्शनवाद की संस्कृति पर विस्तार से ध्यान केंद्रित किया। हमने इस स्थिति पर पोस्ट-प्राइवेसी के दृष्टिकोण से चर्चा की। इसी के आधार पर, हमारे अध्ययन का मुख्य उद्देश्य पोस्ट-इंडस्ट्रियलिज्म के उपकरणों के साथ व्यक्ति की इरोस-आधारित इच्छा द्वारा अनुभव किए गए परिवर्तनों का विश्लेषण करना है। मैं दूसरे, रहस्य, गोपनीयता और गहराई से संबंधित इच्छाओं के विलुप्त होने के विषयों की जांच करके इन परिवर्तनों को संबोधित करूँगा। इस दृष्टिकोण से, यह जांचने के बाद कि इस परिवर्तन ने क्या नष्ट किया है, मैंने असीम इच्छा, आत्म-पूजा, आत्म-कामवासना, एकरूपता और गुमनामी की सर्वव्यापी प्रकृति, और अंततः प्रदर्शनकारी संस्कृति के अस्तित्व पर चर्चा करने का प्रयास किया। इसी के आधार पर, अध्ययन की विधि एक वैचारिक और आलोचनात्मक विश्लेषण पद्धति के माध्यम से मूल्यांकन करना है। अध्ययन का दायरा, जिसे पोस्ट-इंडस्ट्रियलिज़्म उपकरणों द्वारा इरोस-आधारित इच्छा के रूपांतरण द्वारा परिभाषित किया गया है, दर्शन और समाजशास्त्र जैसे कई क्षेत्रों से भी संबंधित है। हालाँकि, मैं यह प्रकट करने का प्रयास करूँगा कि पोस्ट-इंडस्ट्रियलिज़्म उपकरण विशिष्ट वैचारिक विश्लेषणों और दार्शनिक व्याख्याओं के माध्यम से व्यक्तिगत इच्छा को कैसे बदलते हैं। यद्यपि इस जैसी कुछ अन्य अध्ययन-रूप मौजूद हैं, यह अध्ययन विशेष रूप से महत्वपूर्ण है क्योंकि यह इरोस-आधारित इच्छा के रूपांतरण के संदर्भ में गहरा है और दार्शनिक विश्लेषणों के माध्यम से कई समस्याओं को जोड़ता है। इस मामले में, अध्ययन की मौलिकता इस बात से प्रकट होती है कि यह कई अलग-अलग समस्याओं और विश्लेषणों को एक ही मंच पर, पोस्ट-इंडस्ट्रियलिज़्म के उपकरणों द्वारा इच्छा के रूपांतरण से संबंधित करके संभालता है। जागरूकता के मामले में यह अध्ययन विशेष रूप से मूल्यवान है, क्योंकि यह हमारे युग में गोपनीयता और प्रामाणिक इच्छाओं के क्षय के खतरे को संबोधित करता है, जहाँ मानव इच्छाओं को बदलने वाले तकनीकी उपकरण तेजी से प्रचलित हो रहे हैं।

हमारे युग में, जहाँ यह समस्याग्रस्त है कि क्या मनुष्य प्रौद्योगिकी को निर्धारित करते हैं या प्रौद्योगिकी मनुष्यों को निर्धारित करती है, यह ध्यान केंद्रित करना अनिवार्य है कि क्या प्रौद्योगिकी ही विषय की इच्छाओं को आकार देती है। इस संदर्भ में, अध्ययन घातीय तकनीकी उपकरणों की उन्नति के साथ भविष्य में उभरने वाली इच्छाओं के खतरे के बारे में भी टिप्पणियाँ करेगा, कि वे तेजी से संतुष्टि तक सीमित हो रही हैं।