Bu çalışma, Ming Hanedanlığı’nın kurucusu Zhu Yuanzhang’ın (1328–1398) İslamiyet’e ve Çinli Müslümanlara yönelik tutumunu incelemeyi amaçlamaktadır. Zhu Yuanzhang, Çin tarihinde bir köylü olarak imparatorluk kuran önemli bir siyasi figürdür. Kızıl Türban İsyanı’ndaki rolü, siyasi reformları ve farklı inançlara karşı olumlu tutumları ile dikkat çekmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, Zhu Yuanzhang’ın Müslümanlara yönelik politikalarını, İslamiyet’e karşı hoşgörüsünün altında yatan sebepleri ve “Peygamber’e Naat” adlı şiiri üzerinden İslamiyet’e bakışını ortaya koymaktır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmış olup; Ming dönemine ait tarihi kayıtlar, dönemin Müslüman âlimleri tarafından kaleme alınan eserler, seyahatnameler ve konuya ilişkin akademik çalışmalar incelenmiştir. Elde edilen veriler, siyasi ve kültürel bağlamda Zhu’nun, Müslümanlara ve İslamiyet’e karşı olumlu bir tavır geliştirdiğini göstermektedir. Özellikle Müslümanların hanedanlığın yüksek mertebelerinde görevlendirilmesi, camilerin restore ve inşa edilmesi, gökbilime ilişkin Arapça ve Farsça eserlerin Çinceye tercüme edilmesi ve Huihui Gökyüzü Gözlem Birimi’nin kurulması bu olumlu tutumun somut göstergeleridir. Araştırma bulguları, Zhu Yuanzhang’ın farklı bir dine mensup olsa da İslamiyet’e derin bir saygı duyduğunu, “Peygamber’e Naat” şiiri ile Hz. Muhammed’in evrenselliğini ve ahlakını övdüğünü ortaya koymaktadır. Ayrıca şiirde Budist, Taoist ve Konfüçyüsçü kavramlara da yer verilmesi, dönemde İslamiyet’in Çin kültürüyle bütünleştirme çabalarının bir yansıması olarak değendirilebilmektedir. Sonuç olarak, Zhu Yuanzhang’ın dinlerarası diyalog kurma çabaları ve hoşgörüsü, Ming Hanedanlığı’nın çokkültürlü yapısında toplumsal barışın sağlanmasında etkili olmuştur.
This study aims to examine the attitude of Zhu Yuanzhang (1328–1398), the founding emperor of the Ming Dynasty, toward Islam and the Chinese Muslim community. Rising from a peasant background to establish an imperial dynasty, Zhu Yuanzhang stands as a pivotal figure in Chinese history, renowned for his leadership in the Red Turban Rebellion, his institutional reforms, and his policy of religious tolerance. The primary objective of this research is to analyze Zhu Yuanzhang’s policies regarding Muslims, to uncover the underlying reason behind his tolerance toward Islam, and to examine his personal perception of the religion as reflected in his poem “Praise to the Prophet.” The study employs a qualitative research method, specifically document analysis, by examining Ming historical records, the works of contemporary Muslim scholars of the time, travelogues, and relevant academic literature. The findings demonstrate that Zhu Yuanzhang adopted a positive and inclusive attitude toward Muslims and Islam within both political and cultural spheres. This is substantiated by the appointment of Muslims to high-ranking governmental positions, the construction and restoration of mosques, the translation of Arabic and Persian astronomical texts, and the establishment of the Huihui Astronomical Bureau. Furthermore, the research reveals that despite adhering to a different faith system, Zhu Yuanzhang displayed profound respect for Islam. In his poem "Praise to the Prophet", he celebrates the universality and moral excellence of the Prophet Muhammad. The poem's incorporation of Buddhist, Taoist, and Confucian concepts reflects broader efforts to integrate Islam to Chinese culture during the Ming period. In conclusion, Zhu Yuanzhang’s efforts to promote interreligious dialogue and tolerance played a significant role in maintaining social harmony within the multicultural structure of the Ming Dynasty.
Structured Abstract:
Zhu Yuanzhang, the founding emperor of the Ming Dynasty, remains a significant figure in Chinese history who rose from peasant origins to establish a dynasty. His reign is particularly noted for his role in the Red Turban Rebellion, the implementation of comprehensive administrative reforms, and a relatively accommodating stance toward religious diversity. Among his most consequential policies was his treatment of Chinese Muslims, whom he allowed to freely practise their faith and maintain mosques. This approach facilitated the integration of Muslims into the imperial bureaucracy and established a precedent followed by later Ming rulers. As a result of this approach, speculation regarding Zhu’s personal religious affiliation has emerged from several factors: his marriage to Empress Ma, a Muslim; the elevation of Muslim generals to prominent positions; and the Muslim heritage of his adopted son, Mu Ying. Despite considerable scholarly debate, no definitive evidence confirms Zhu’s adherence to Islam. Official records indicate that his governance philosophy was grounded in Confucian, Buddhist, and Taoist traditions. His early life as a Buddhist novice, his collaboration with multi-faith and multi-ethnic groups during the Red Turban movement, and his engagement with China’s syncretic intellectual heritage suggest that he was deeply familiar with pluralistic religious frameworks. Nevertheless, his upbringing in Anhui, a region with a substantial Muslim population, and his marital ties to a Muslim woman imply at least indirect exposure to Islamic teachings. During the consolidation of the Ming Dynasty, Zhu implemented policies designed to unify China’s ethnically diverse population, with an emphasis on social cohesion and political stability. His engagement with Muslim communities was particularly significant. Notable initiatives included the construction of mosques, the establishment of the Huihui Astronomical Bureau staffed by Muslim scholars, the translation of Arabic and Persian works into Chinese, and the appointment of Muslim military leaders to senior positions. These actions reflect a relationship with the Muslim population that transcended political expediency, indicating a foundation of genuine mutual respect. Nevertheless, not all of Zhu’s policies toward minority groups were conciliatory; certain restrictive reforms led to ethnic and religious tensions. Despite this, Muslim communities continued to support the Ming regime, demonstrating the resilience and depth of the alliance.
This study aims to examine the attitude of Zhu Yuanzhang, the founding emperor of the Ming Dynasty, toward Islam and Chinese Muslim communities. It will analyse Zhu’s policies toward Chinese Muslims using historical documentation to evaluate the poem “Hundred-word Eulogy” attributed to him as a textual indicator of his approach to Islam and assess the impact of these policies on the religious, social, and cultural dynamics of the Ming period. The study further discusses the broader implications of Zhu’s engagement with Islam for interreligious tolerance and the social integration of Chinese Muslims with the ruling dynasty. This research is significant for both Chinese history and the historiography of Islam in China. By clarifying the role of Zhu Yuanzhang's policies toward Chinese Muslims within the state-religion dynamics of the Yuan-Ming transition and early Ming periods. An analysis of the poem sheds light on how Islamic concepts and values were incorporated into Chinese thought.
The findings will provide a substantive historical case study on the governance of multi-religions and the maintenance of a multicultural society in early modern China. Furthermore, the study aims to offer a new perspective relevant to existing debates on Zhu Yuanzhang’s relationship with Islam. The study employs a qualitative research design based on historical document analysis. Primary sources include official Ming records (Ming Shi and Ming Shilu), works by Chinese Muslim scholars, the poem Hundred-Word Eulogy and travelogues written by Turkish visitors to China. The identified documents will be systematically coded and categorised under the following thematic headings: “Interreligious Interaction in the Late Yuan Period: Common Characteristics Between Manichaeism, Maitreya, the White Lotus Tradition, and Islam”, “The Underlying Factors Behind Zhu Yuanzhang’s Tolerance Toward Islam”, “Zhu Yuanzhang's Policies Towards Muslims and Their Impact on Islam” and “The Literary Reflection of Tolerance in Islam: The Hundred-word Eulogy to the Prophet Muhammed". ”.
The findings will be interpreted within the historical and socio-political context of the period to provide a comprehensive understanding of Zhu’s attitude toward Islam. The findings of this study indicate that Zhu Yuanzhang's policies toward Chinese Muslims, though not explicitly defined as such in the Ming Shilu, were multifaceted. Firstly, his appointment of Muslims to administrative roles in the Ming dynasty, the fact that his adopted son was Muslim, his tolerant attitude toward the Muslim communities, his permission for mosque construction, and the employment of Muslim scholars in state institutions all demonstrate that religious tolerance was viewed as a tool for maintaining stability within the multicultural and multi-religious dynasty. Secondly, the poem “Hundred-word Eulogy” suggests that Zhu Yuanzhang possessed a profound understanding of Islam. The expressions within the poem that align with Quranic verses and Hadiths indicate his conscious engagement with Islamic thought. Indeed, it is evident that Zhu maintained close relations with Muslim communities even before ascending the throne. Furthermore, the use of Buddhist, Taoist, and Confucian terminology to describe Islamic elements within the poem demonstrates his syncretic approach, presenting a holistic perspective that integrated diverse beliefs. Thirdly, Zhu's appointment of Muslims to government positions laid the groundwork for Islamic culture to play an active role in the political sphere of the Ming Dynasty. This influence became even more pronounced during the Emperor Yongle’s maritime expeditions led by Admiral Zheng He, whose Muslim identity was prominently acknowledged. Collectively, these findings demonstrate that Zhu Yuanzhang's relationship with Islam should be understood within a context of cultural and religious interaction. Accordingly, in light of the findings, it is possible to argue that his policies were grounded in the principles of interreligious dialogue.”
Keywords: The Hundred-Word Eulogy, Ming Dynasty, Hongwu, Zhu Yuanzhang, Islam in China.
Yapılandırılmış Özet:
Ming Hanedanlığı’nın kurucu imparatoru Zhu Yuanzhang, Çin tarihinde köylü bir kökene sahip olup imparatorluk kuran önemli bir figürdür. Saltanatı, özellikle Kızıl Türban İsyanı’ndaki rolü, kapsamlı reformları ve çok dinli bir yapıya karşı hoşgörülü tutumuyla dikkat çekmektedir. Zhu’nun en ilgi çekici politikalarından biri, Çinli Müslümanların dinlerini serbestçe yaşamalarına ve camilerini korumalarına olanak sağlayan yaklaşımıdır. Bu yaklaşım, Müslümanların yeni hanedanlık yönetimine uyum sağlamalarını kolaylaştırmış ve sonraki Ming imparatorları tarafından da sürdürülecek olan bir uygulamaya zemin hazırlamıştır. Bu yaklaşımın sonucunda, Zhu’nun dini inancına yönelik çeşitli nedenlere dayanan spekülasyonlar ortaya çıkmıştır. Bu nedenler arasında, Müslüman olan İmparatoriçe Ma ile evliliği, Müslüman generalleri önemli mevkilere ataması ve evlatlık oğlu Mu Ying’in Müslüman olması bulunmaktadır. Bununla birlikte, akademik tartışmalara rağmen Zhu’nun İslamiyet’e inandığına dair kesin bir kanıt mevcut değildir. Resmi kayıtlar, Zhu’nun yönetim anlayışının Konfüçyanizm, Budizm ve Taoizm geleneklerine dayandığını göstermektedir. Gençlik yıllarında Budist rahip çırağı olması, Kızıl Türban İsyanı esnasında çok dinli ve çok etnikli bir topluluk ile iş birliği içinde olması ve Çin’in farklı inanç ve kültürleri içinde barındıran entelektüel mirasıyla kurduğu ilişki, onun çok dinli sistematik yapıya aşina olduğunu ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, yoğun Müslüman nüfusa sahip olan Anhui bölgesinde yetişmiş olması ve Müslüman bir kadınla evliliği, Zhu’nun dolaylı biçimde İslamiyet ile temas kurmuş olabileceğini düşündürmektedir. Ming Hanedanlığı’nın kuruluş sürecinde, Zhu, Çin’deki çeşitli etnik ulusları birleştirmeyi amaçlayan, toplumsal uyum ve siyasal istikrarı esas alan politikalar uygulamıştır. Bu bağlamda, onun Çinli Müslümanlarla kurduğu ilişki bilhassa önemlidir. Camilerin inşası, Müslüman âlimlerin görev aldığı Huihui Gökyüzü Gözlem Birimi’nin kurulması, Arapça ve Farsça eserlerin Çinceye tercüme edilmesi ve Müslüman generallerin üst düzey görevlere atanması bu girişimler arasında yer almaktadır. Tüm bu uygulamalar, Çinli Müslümanlarla kurulan ilişkinin salt siyasi pragmatizmin ötesine geçtiğini ve karşılıklı saygıya dayalı bir zemine oturduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, Zhu’nun etnik uluslara yönelik tüm politikaları uzlaştırıcı nitelikte değildir. Bunların arasında bulunan bazı kısıtlayıcı reformlar etnik ve dini gerilimlere yol açmıştır. Buna rağmen Müslüman toplulukların Ming Hanedanlığı’nı desteklemeye devam etmesi, kurulan ilişkinin derinliğini ve bağlılığını ortaya koymaktadır.
Bu çalışma, Ming Hanedanı’nın kurucu imparatoru Zhu Yuanzhang’ın İslamiyet’e ve Çinli Müslümanlara yönelik tutumunu incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, tarihi belgeler ışığında Zhu’nun Müslümanlara yönelik politikaları analiz edilecek; kendisine atfedilen “Peygamber’e Naat” şiiri, onun İslamiyet’e olan yaklaşımının metinsel bir göstergesi olarak değerlendirilerek bu politikaların Ming döneminin dini, toplumsal ve kültürel dinamikleri üzerindeki etkisi incelenecektir. Bununla birlikte çalışma, Zhu’nun İslamiyet ile kurduğu bağın Çin’de dinler arası hoşgörü ve Çinli Müslümanların hanedanla toplumsal uyumu bağlamındaki yansımalarını tartışmaktadır. Bu çalışma, hem Çin tarihi hem de Çin’de İslam tarihi araştırmaları açısından önem taşımaktadır. Yuan dönemin sonlarına ve Ming Hanedanlığı’nın kuruluşuna tekabül eden süreç içerisinde, Zhu Yuanzhang’ın Çinli Müslümanlara yönelik politikalarının devlet-din ilişkileri içindeki yerini açıklığa kavuşturmaktadır. Şiirin analizi ise İslamiyet’e ait kavram ve değerlerin Çin düşüncesi içine nasıl dâhil edildiğine ışık tutmaktadır.
Çalışma kapsamında elde edilen bulgular, tarihsel bağlamda 14. yüzyılın ortalarında Çin’de çok dinli yapının yönetimi ve çok kültürlü bir toplumun devamlılığının sağlanmasına ilişkin örnek olay incelemesi sunacaktır. Ayrıca çalışma, Zhu Yuanzhang’ın İslamiyet ile ilişkisine dair mevcut tartışmalara katkı sağlayacak yeni bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, tarihi belge analizine dayanan nitel bir araştırma deseni benimsenmiştir. Birincil kaynaklar arasında Resmi Ming kayıtları (Ming Shi, Ming Shilu), Çinli Müslüman âlimlerin eserleri, Peygamber’e Naat şiiri ve Çin’i ziyaret eden Türk seyyahların kaleme aldığı seyahatnameler yer almaktadır. Tespit edilen belgeler sistematik biçimde kodlanarak şu başlıklar altında sınıflandırılacaktır: “Yuan Döneminin Sonlarında Dinlerarası Etkileşim: Maniheizm, Maitreya, Beyaz Lotus İnançlarının İslamiyet ile Ortak Özelikleri”, “Zhu Yuanzhang’ın İslamiyet’e Yönelik Hoşgörüsünün Arkasındaki Faktörler”, “Zhu Yuanzhang’ın Müslümanlara Yönelik Politikaları ve İslamiyet’e Etkileri” ve “İslamiyet’e Hoşgörünün Edebi Yansıması: Peygamber’e Naat”.
Bulgular, Zhu’nun İslamiyet’e yönelik tutumunun kapsamlı bir biçimde anlaşılmasını sağlamak amacıyla dönemin tarihsel ve sosyo-politik bağlamı içerisinde analiz edilecektir. Bu çalışmanın bulguları, Ming Tarih Kayıtları’nda yer verilmemesine rağmen, Zhu Yuanzhang’ın Müslümanlara yönelik politikalarının çok boyutlu bir nitelik taşıdığını göstermektedir. İlk olarak; hanedanlıktaki Müslümanları idari görevlere ataması, evlatlık oğlunun Müslüman olması, Müslüman topluluklara karşı hoşgörülü yaklaşımı, ibadethanelerin inşasına izin vermesi ve Müslüman âlimleri devlet kurumlarında istihdam etmesi, çok kültürlü ve çok dinli bir hanedanlık içinde dini hoşgörünün istikrarı sağlama aracı olarak görüldüğünü göstermektedir. İkinci olarak, “Peygamber’e Naat” şiiri, Zhu Yuanzhang’ın İslamiyet hakkında derin bir anlayışa sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Şiirde Kur’an ayetleri ve hadislerle örtüşen ifadeler, Zhu’nun bilinçli bir şekilde İslamiyet ile ilgilendiğini göstermektedir. Nitekim ki Zhu’nun imparator olmadan önce Çinli Müslümanlarla yakın ilişki içinde olduğu açıktır. Ayrıca şiirde geçen İslami unsurların Budist, Taoist ve Konfüçyüsçü terminolojiyle tasvir edilmesi, onun farklı din, düşünce ve öğretileri kaynaştırmaya yönelik senkretik yaklaşımını ortaya koyarak bütüncül bir perspektif sunduğunu göstermektedir. Üçüncüsü, Zhu’nun Müslümanları önemli görevlere ataması, siyasi bağlamda İslam kültürünün etkin bir rol üstlenmesinin zeminini hazırlamıştır. Bu etki, özellikle Yongle döneminde, Müslüman kimliğiyle tanınan Amiral Zheng He komutanlığında gerçekleştirilen deniz seyahatleri esnasında daha da belirgin hale gelmiştir. Bütün bu bulgular birlikte değerlendirildiğinde, Zhu Yuanzhang’ın İslamiyet ile ilişkisi kültürel ve dini etkileşim bağlamında ele alınmalıdır. Zira bulgular ışığında onun politikalarının dinlerarası diyalog ilkelerine dayandığını söylemek mümkündür.
Anahtar Kelimeler: Peygambere Naat, Ming Hanedanlığı, Hongwu, Zhu Yuanzhang, İslam.
الملخّص المنظ
يظل تشو يوانزانغ، مؤسس أسرة مينغ، شخصية مهمة في التاريخ الصيني، حيث نشأ من أصول فلاحية ليؤسس أسرة حاكمة. ويشتهر عهده بشكل خاص بدوره في ثورة العصابات الحمر، وتنفيذ إصلاحات إدارية شاملة، وموقفه المتسامح نسبياً تجاه التنوع الديني. ومن بين سياساته الأكثر أهمية معاملته للمسلمين الصينيين، الذين سمح لهم بممارسة شعائرهم الدينية بحرية والحفاظ على مساجدهم. وقد سهّل هذا النهج اندماج المسلمين في البيروقراطية الإمبراطورية وأرسى سابقة اتبعها حكام مينغ اللاحقون. ونتيجة لهذا النهج، ظهرت تكهنات حول الانتماء الديني الشخصي لزو من عدة عوامل: زواجه من الإمبراطورة ما، وهي مسلمة؛ وترقية الجنرالات المسلمين إلى مناصب بارزة؛ والتراث الإسلامي لابنه بالتبني، مو يينغ. وعلى الرغم من الجدل الأكاديمي الكبير، لا توجد أدلة قاطعة تؤكد اعتناق زو للإسلام. تشير السجلات الرسمية إلى أن فلسفته في الحكم كانت تستند إلى التقاليد الكونفوشيوسية والبوذية والطاوية. تشير حياته المبكرة كراهب بوذي مبتدئ، وتعاونه مع مجموعات متعددة الأديان والأعراق خلال حركة العصابات الحمراء، وانخراطه في التراث الفكري التوفيقي للصين إلى أنه كان على دراية عميقة بالأطر الدينية التعددية. ومع ذلك، فإن نشأته في آنهوي، وهي منطقة تضم عددًا كبيرًا من السكان المسلمين، وزواجه من امرأة مسلمة، يشيران على الأقل إلى تعرضه غير المباشر للتعاليم الإسلامية. خلال فترة توطيد أسرة مينغ، نفذ تشو سياسات تهدف إلى توحيد سكان الصين المتنوعين عرقيًا، مع التركيز على التماسك الاجتماعي والاستقرار السياسي. كان انخراطه مع المجتمعات المسلمة ذا أهمية خاصة. ومن المبادرات البارزة بناء المساجد، وإنشاء مكتب هويهوي الفلكي الذي يعمل فيه علماء مسلمون، وترجمة الأعمال العربية والفارسية إلى الصينية، وتعيين قادة عسكريين مسلمين في مناصب رفيعة. وتعكس هذه الإجراءات علاقة مع السكان المسلمين تجاوزت المصلحة السياسية، مما يشير إلى أساس من الاحترام المتبادل الحقيقي. ومع ذلك، لم تكن جميع سياسات تشو تجاه الأقليات تصالحية؛ فقد أدت بعض الإصلاحات التقييدية إلى توترات عرقية ودينية. على الرغم من ذلك، واصلت المجتمعات المسلمة دعم نظام مينغ، مما يدل على مرونة وعمق التحالف.
تهدف هذه الدراسة إلى دراسة موقف تشو يوان تشانغ، مؤسس أسرة مينغ، تجاه الإسلام والمجتمعات المسلمة الصينية. وستحلل سياسات تشو تجاه المسلمين الصينيين باستخدام الوثائق التاريخية لتقييم قصيدة ”مديح المائة كلمة“ المنسوبة إليه كمؤشر نصي على نهجه تجاه الإسلام، وتقييم تأثير هذه السياسات على الديناميات الدينية والاجتماعية والثقافية في فترة مينغ. تناقش الدراسة أيضًا الآثار الأوسع نطاقًا لتعامل تشو مع الإسلام على التسامح بين الأديان والاندماج الاجتماعي للمسلمين الصينيين مع السلالة الحاكمة. هذه الدراسة مهمة لكل من التاريخ الصيني وتاريخ الإسلام في الصين. من خلال توضيح دور سياسات تشو يوانزانغ تجاه المسلمين الصينيين في ديناميات الدولة والدين خلال فترة الانتقال من يوان إلى مينغ وأوائل عصر مينغ. يلقي تحليل القصيدة الضوء على كيفية دمج المفاهيم والقيم الإسلامية في الفكر الصيني.
ستوفر النتائج دراسة حالة تاريخية موضوعية حول الحكم متعدد الأديان والحفاظ على مجتمع متعدد الثقافات في الصين الحديثة المبكرة. علاوة على ذلك، تهدف الدراسة إلى تقديم منظور جديد ذي صلة بالمناقشات الحالية حول علاقة تشو يوانزانغ بالإسلام. تستخدم الدراسة تصميمًا بحثيًا نوعيًا يعتمد على تحليل الوثائق التاريخية. وتشمل المصادر الأولية السجلات الرسمية لمينغ (مينغ شي ومينغ شيلو)، وأعمال العلماء المسلمين الصينيين، وقصيدة ”مديح المائة كلمة“، ورحلات السفر التي كتبها زوار أتراك إلى الصين. وسيتم ترميز الوثائق المحددة وتصنيفها بشكل منهجي تحت العناوين المواضيعية التالية: ”التفاعل بين الأديان في أواخر عصر يوان: الخصائص المشتركة بين المانوية، ومايتريا، وتقليد اللوتس الأبيض، والإسلام“، ”العوامل الكامنة وراء تسامح تشو يوانزانغ تجاه الإسلام“، ”سياسات تشو يوانزانغ تجاه المسلمين وتأثيرها على الإسلام“، و"انعكاس التسامح في الإسلام في الأدب: المدح المكون من مائة كلمة للنبي محمد". ”.
سيتم تفسير النتائج في السياق التاريخي والاجتماعي والسياسي لتلك الفترة لتوفير فهم شامل لموقف تشو تجاه الإسلام. تشير نتائج هذه الدراسة إلى أن سياسات تشو يوانزانغ تجاه المسلمين الصينيين، على الرغم من عدم تحديدها صراحة في مينغ شيلو، كانت متعددة الأوجه. أولاً، إن تعيينه لمسلمين في مناصب إدارية في عهد أسرة مينغ، وكون ابنه بالتبني مسلماً، وموقفه المتسامح تجاه المجتمعات المسلمة، وسماحه ببناء المساجد، وتوظيف علماء مسلمين في المؤسسات الحكومية، كل ذلك يدل على أن التسامح الديني كان يُنظر إليه كأداة للحفاظ على الاستقرار داخل الأسرة المتعددة الثقافات والأديان. ثانياً، تشير قصيدة ”مديح مائة كلمة“ إلى أن تشو يوانزانغ كان يتمتع بفهم عميق للإسلام. تشير العبارات الواردة في القصيدة والتي تتوافق مع آيات القرآن والحديث النبوي إلى انخراطه الواعي في الفكر الإسلامي. ومن الواضح أن تشو كان على علاقة وثيقة بالمجتمعات المسلمة حتى قبل توليه العرش. علاوة على ذلك، فإن استخدام المصطلحات البوذية والطاوية والكونفوشيوسية لوصف العناصر الإسلامية في القصيدة يدل على نهجه التوفيقي، الذي يقدم منظورًا شاملاً يدمج المعتقدات المتنوعة. ثالثًا، أرسى تعيين تشو لمسلمين في مناصب حكومية الأساس لثقافة إسلامية تلعب دورًا نشطًا في المجال السياسي لأسرة مينغ. وأصبح هذا التأثير أكثر وضوحًا خلال الحملات البحرية للإمبراطور يونغلي بقيادة الأدميرال تشنغ هي، الذي كانت هويته الإسلامية معروفة بشكل بارز. بشكل جماعي، تثبت هذه النتائج أن علاقة تشو يوانزانغ بالإسلام يجب أن تُفهم في سياق التفاعل الثقافي والديني. وبناءً على ذلك، في ضوء هذه النتائج، يمكن القول إن سياساته كانت تستند إلى مبادئ الحوار بين الأديان.
الكلمات المفتاحية: ”المدح المكون من مائة كلمة“، أسرة مينغ، هونغوو، تشو يوانزانغ، الإسلام في الصين.
Résumé Structuré:
Zhu Yuanzhang, empereur fondateur de la dynastie Ming, reste une figure importante de l'histoire chinoise, qui, issu d'une famille paysanne, a réussi à établir une dynastie. Son règne est particulièrement remarquable pour son rôle dans la rébellion des Turbans rouges, la mise en œuvre de réformes administratives globales et une attitude relativement accommodante envers la diversité religieuse. Parmi ses politiques les plus importantes, on peut citer son traitement des musulmans chinois, auxquels il a permis de pratiquer librement leur religion et de conserver leurs mosquées. Cette approche a facilité l'intégration des musulmans dans la bureaucratie impériale et a établi un précédent suivi par les souverains Ming ultérieurs. À la suite de cette approche, plusieurs facteurs ont donné lieu à des spéculations sur l'appartenance religieuse personnelle de Zhu : son mariage avec l'impératrice Ma, une musulmane ; la promotion de généraux musulmans à des postes importants ; et l'héritage musulman de son fils adoptif, Mu Ying. Malgré un débat scientifique considérable, aucune preuve définitive ne confirme l'adhésion de Zhu à l'islam. Les archives officielles indiquent que sa philosophie de gouvernance était fondée sur les traditions confucéenne, bouddhiste et taoïste. Ses débuts en tant que novice bouddhiste, sa collaboration avec des groupes multiconfessionnels et multiethniques pendant le mouvement des Turbans rouges, et son engagement dans l'héritage intellectuel syncrétique de la Chine suggèrent qu'il était profondément familier avec les cadres religieux pluralistes. Néanmoins, son éducation dans l'Anhui, une région à forte population musulmane, et ses liens matrimoniaux avec une femme musulmane impliquent au moins une exposition indirecte aux enseignements islamiques. Pendant la consolidation de la dynastie Ming, Zhu a mis en œuvre des politiques visant à unifier la population ethniquement diversifiée de la Chine, en mettant l'accent sur la cohésion sociale et la stabilité politique. Son engagement auprès des communautés musulmanes a été particulièrement significatif. Parmi les initiatives notables, citons la construction de mosquées, la création du Bureau astronomique Huihui, composé d'érudits musulmans, la traduction d'ouvrages arabes et persans en chinois et la nomination de chefs militaires musulmans à des postes de haut rang. Ces actions reflètent une relation avec la population musulmane qui transcendait l'opportunisme politique, indiquant une base de respect mutuel sincère. Néanmoins, toutes les politiques de Zhu envers les groupes minoritaires n'étaient pas conciliantes ; certaines réformes restrictives ont conduit à des tensions ethniques et religieuses. Malgré cela, les communautés musulmanes ont continué à soutenir le régime Ming, démontrant la résilience et la profondeur de l'alliance.
Cette étude vise à examiner l'attitude de Zhu Yuanzhang, l'empereur fondateur de la dynastie Ming, envers l'islam et les communautés musulmanes chinoises. Elle analysera les politiques de Zhu envers les musulmans chinois à l'aide de documents historiques afin d'évaluer le poème « Éloge en cent mots » qui lui est attribué comme indicateur textuel de son approche de l'islam et d'évaluer l'impact de ces politiques sur la dynamique religieuse, sociale et culturelle de la période Ming. L'étude aborde également les implications plus larges de l'engagement de Zhu envers l'islam pour la tolérance interreligieuse et l'intégration sociale des musulmans chinois dans la dynastie au pouvoir. Cette recherche est importante tant pour l'histoire chinoise que pour l'historiographie de l'islam en Chine. Elle clarifie le rôle des politiques de Zhu Yuanzhang envers les musulmans chinois dans la dynamique entre l'État et la religion pendant la transition entre les dynasties Yuan et Ming et au début de la période Ming. Une analyse du poème met en lumière la manière dont les concepts et les valeurs islamiques ont été intégrés dans la pensée chinoise.
Les résultats fourniront une étude de cas historique substantielle sur la gouvernance multiconfessionnelle et le maintien d'une société multiculturelle dans la Chine moderne. En outre, l'étude vise à offrir une nouvelle perspective pertinente pour les débats actuels sur la relation entre Zhu Yuanzhang et l'islam. L'étude utilise une méthodologie de recherche qualitative basée sur l'analyse de documents historiques. Les sources primaires comprennent les archives officielles des Ming (Ming Shi et Ming Shilu), les travaux d'érudits musulmans chinois, le poème Éloge funèbre en cent mots et les récits de voyage rédigés par des visiteurs turcs en Chine. Les documents identifiés seront systématiquement codés et classés sous les rubriques thématiques suivantes : « Interactions interreligieuses à la fin de la période Yuan : caractéristiques communes entre le manichéisme, le maïtreya, la tradition du Lotus blanc et l'islam », « Les facteurs sous-jacents de la tolérance de Zhu Yuanzhang envers l'islam », « Les politiques de Zhu Yuanzhang envers les musulmans et leur impact sur l'islam » et « Le reflet littéraire de la tolérance dans l'islam : éloge funèbre en cent mots du prophète Mahomet ».
Les résultats seront interprétés dans le contexte historique et sociopolitique de l'époque afin de fournir une compréhension globale de l'attitude de Zhu envers l'islam. Les résultats de cette étude indiquent que les politiques de Zhu Yuanzhang envers les musulmans chinois, bien qu'elles ne soient pas explicitement définies comme telles dans le Ming Shilu, étaient multiples. Premièrement, sa nomination de musulmans à des postes administratifs dans la dynastie Ming, le fait que son fils adoptif était musulman, son attitude tolérante envers les communautés musulmanes, son autorisation de construire des mosquées et l'emploi de savants musulmans dans les institutions de l'État démontrent tous que la tolérance religieuse était considérée comme un outil permettant de maintenir la stabilité au sein d'une dynastie multiculturelle et multiconfessionnelle. Deuxièmement, le poème « Éloge funèbre en cent mots » suggère que Zhu Yuanzhang avait une compréhension profonde de l'islam. Les expressions utilisées dans le poème, qui correspondent à des versets du Coran et à des hadiths, indiquent son engagement conscient dans la pensée islamique. Il est en effet évident que Zhu entretenait des relations étroites avec les communautés musulmanes avant même son accession au trône. De plus, l'utilisation de terminologie bouddhiste, taoïste et confucéenne pour décrire les éléments islamiques dans le poème démontre son approche syncrétique, présentant une perspective holistique qui intégrait diverses croyances. Troisièmement, la nomination de musulmans à des postes gouvernementaux par Zhu a jeté les bases permettant à la culture islamique de jouer un rôle actif dans la sphère politique de la dynastie Ming. Cette influence est devenue encore plus prononcée lors des expéditions maritimes de l'empereur Yongle menées par l'amiral Zheng He, dont l'identité musulmane était largement reconnue. Collectivement, ces conclusions démontrent que la relation de Zhu Yuanzhang avec l'islam doit être comprise dans un contexte d'interaction culturelle et religieuse. En conséquence, à la lumière de ces conclusions, il est possible d'affirmer que ses politiques étaient fondées sur les principes du dialogue interreligieux. »
Mots-clés: Éloge funèbre en cent mots, dynastie Ming, Hongwu, Zhu Yuanzhang, islam en Chine.
Resumen Estructurado:
Zhu Yuanzhang, el emperador fundador de la dinastía Ming, sigue siendo una figura clave en la historia de China, ya que pasó de ser un campesino a fundar una dinastía. Su reinado destaca especialmente por su papel en la Rebelión de los Turbantes Rojos, la implementación de reformas administrativas integrales y una postura relativamente tolerante hacia la diversidad religiosa. Entre sus políticas más trascendentales se encuentra el trato que dispensó a los musulmanes chinos, a quienes permitió practicar libremente su fe y mantener mezquitas. Este enfoque facilitó la integración de los musulmanes en la burocracia imperial y sentó un precedente que siguieron los posteriores gobernantes Ming. Como resultado de este enfoque, han surgido especulaciones sobre la afiliación religiosa personal de Zhu a partir de varios factores: su matrimonio con la emperatriz Ma, musulmana; el ascenso de generales musulmanes a puestos destacados; y la herencia musulmana de su hijo adoptivo, Mu Ying. A pesar del considerable debate académico, no hay pruebas definitivas que confirmen la adhesión de Zhu al islam. Los registros oficiales indican que su filosofía de gobierno se basaba en las tradiciones confuciana, budista y taoísta. Su juventud como novicio budista, su colaboración con grupos multiconfesionales y multiétnicos durante el movimiento de los Turbantes Rojos y su compromiso con la herencia intelectual sincrética de China sugieren que estaba profundamente familiarizado con los marcos religiosos pluralistas. No obstante, su educación en Anhui, una región con una importante población musulmana, y sus lazos matrimoniales con una mujer musulmana implican, como mínimo, una exposición indirecta a las enseñanzas islámicas. Durante la consolidación de la dinastía Ming, Zhu implementó políticas diseñadas para unificar la población étnicamente diversa de China, con énfasis en la cohesión social y la estabilidad política. Su compromiso con las comunidades musulmanas fue particularmente significativo. Entre las iniciativas más destacadas se encuentran la construcción de mezquitas, la creación de la Oficina Astronómica Huihui, integrada por eruditos musulmanes, la traducción al chino de obras árabes y persas y el nombramiento de líderes militares musulmanes para ocupar altos cargos. Estas acciones reflejan una relación con la población musulmana que trascendía la conveniencia política, lo que indica una base de auténtico respeto mutuo. Sin embargo, no todas las políticas de Zhu hacia los grupos minoritarios fueron conciliadoras; ciertas reformas restrictivas provocaron tensiones étnicas y religiosas. A pesar de ello, las comunidades musulmanas continuaron apoyando al régimen Ming, lo que demuestra la resistencia y la profundidad de la alianza.
Este estudio tiene como objetivo examinar la actitud de Zhu Yuanzhang, emperador fundador de la dinastía Ming, hacia el islam y las comunidades musulmanas chinas. Se analizarán las políticas de Zhu hacia los musulmanes chinos utilizando documentación histórica para valorar el poema «Elogio de cien palabras», atribuido a él, como indicador textual de su postura hacia el islam y se valorará el impacto de estas políticas en la dinámica religiosa, social y cultural del periodo Ming. El estudio analiza además las implicaciones más amplias del compromiso de Zhu con el islam para la tolerancia interreligiosa y la integración social de los musulmanes chinos con la dinastía gobernante. Esta investigación es significativa tanto para la historia china como para la historiografía del islam en China. Al aclarar el papel de las políticas de Zhu Yuanzhang hacia los musulmanes chinos dentro de la dinámica entre el Estado y la religión durante la transición Yuan-Ming y los primeros periodos Ming. El análisis del poema arroja luz sobre cómo se incorporaron los conceptos y valores islámicos al pensamiento chino.
Los resultados proporcionarán un estudio de caso histórico sustantivo sobre la gobernanza de las multirreligiones y el mantenimiento de una sociedad multicultural en la China moderna temprana. El estudio también intenta aportar una nueva perspectiva de interés para los debates existentes sobre la relación de Zhu Yuanzhang con el islam. El estudio emplea un diseño de investigación cualitativa basado en el análisis de documentos históricos. Las fuentes primarias incluyen registros oficiales Ming (Ming Shi y Ming Shilu), obras de eruditos musulmanes chinos, el poema Elogio de cien palabras y relatos de viajes escritos por visitantes turcos a China. Los documentos identificados se codificarán y clasificarán sistemáticamente bajo los siguientes títulos temáticos: «Interacción interreligiosa a finales del periodo Yuan: características comunes entre el maniqueísmo, Maitreya, la tradición del Loto Blanco y el islam», «Factores subyacentes a la tolerancia de Zhu Yuanzhang hacia el islam», «Políticas de Zhu Yuanzhang hacia los musulmanes y su impacto en el islam» y «Reflejo literario de la tolerancia en el islam: El elogio de cien palabras al profeta Mahoma».
Los resultados se interpretarán dentro del contexto histórico y sociopolítico de la época para proporcionar una comprensión global de la actitud de Zhu hacia el islam. Los resultados de este estudio indican que las políticas de Zhu Yuanzhang hacia los musulmanes chinos, aunque no se definen explícitamente como tales en el Ming Shilu, eran multifacéticas. En primer lugar, el nombramiento de musulmanes para cargos administrativos en la dinastía Ming, el hecho de que su hijo adoptivo fuera de esta fe, su actitud tolerante hacia sus comunidades, su permiso para la construcción de mezquitas y el empleo de eruditos de la misma religión en las instituciones estatales demuestran que la tolerancia religiosa se consideraba una herramienta para mantener la estabilidad dentro de la dinastía multicultural y multirreligiosa. En segundo lugar, el poema «Elogio de cien palabras» sugiere que Zhu Yuanzhang poseía un profundo conocimiento del islam. Las expresiones del poema que se alinean con los versículos del Corán y los hadices indican su compromiso consciente con el pensamiento islámico. De hecho, es evidente que Zhu mantuvo estrechas relaciones con las comunidades musulmanas incluso antes de ascender al trono. También, al emplear términos del budismo, el taoísmo y el confucianismo para describir aspectos del islam en su obra, el poeta muestra su actitud sincrética, brindando una visión integral que incorporaba múltiples creencias. En tercer lugar, el nombramiento de musulmanes para ocupar cargos gubernamentales por parte de Zhu sentó las bases para que la cultura islámica desempeñara un papel activo en la esfera política de la dinastía Ming. Esta influencia se hizo aún más pronunciada durante las expediciones marítimas del emperador Yongle, dirigidas por el almirante Zheng He, cuya identidad musulmana era ampliamente reconocida. En conjunto, estos hallazgos demuestran que la relación de Zhu Yuanzhang con el islam debe entenderse en un contexto de interacción cultural y religiosa. En consecuencia, a la luz de los hallazgos, es posible argumentar que sus políticas se basaban en los principios del diálogo interreligioso».
Palabras clave: El elogio de cien palabras se relaciona con la dinastía Ming, Hongwu, Zhu Yuanzhang y el islam en China.
结构化摘要:
明朝开国皇帝朱元璋作为中国历史上从农民出身建立王朝的重要人物,其统治时期尤以参与红巾军起义、推行全面行政改革以及对宗教多元性采取相对包容的立场而著称。他对待中国穆斯林的政策最具深远影响——允许他们自由信仰并保留清真寺。此举促进了穆斯林融入官僚体系,并为后世明朝统治者树立了典范。基于此政策,关于朱元璋个人宗教归属的推测源于多重因素:他娶穆斯林马皇后为妻;提拔穆斯林将领担任要职;以及养子穆英的穆斯林血统。尽管学术界存在广泛争论,但并无确凿证据证实朱元璋皈依伊斯兰教。官方文献显示其治国理念植根于儒、佛、道三教传统。早年出家修行、镇压黄巾之乱时联合多教派多民族力量、以及对中华融合性思想传统的涉猎,均表明他深谙多元宗教框架。然而,他在安徽的成长经历——该地区穆斯林人口众多——以及与穆斯林女子的婚姻关系,至少暗示他间接接触过伊斯兰教义。在明朝巩固统治期间,朱元璋推行旨在统一中国多元民族的政策,重点在于社会凝聚力和政治稳定。他与穆斯林社群的互动尤为重要。其标志性举措包括:兴建清真寺、设立由穆斯林学者组成的回回司天台、翻译阿拉伯与波斯典籍,以及任命穆斯林将领担任要职。这些行动超越政治权宜之计,彰显出基于真诚互敬的民族关系基石。然而朱元璋的少数民族政策并非全然宽容,某些限制性改革曾引发民族宗教矛盾。尽管如此,穆斯林社群始终支持明朝统治,彰显出联盟关系的韧性与深度。
本研究旨在考察明朝开国皇帝朱元璋对伊斯兰教及中国穆斯林群体的态度。通过历史文献分析朱元璋的穆斯林政策,以归于其名下的《百字颂》作为文本依据评估其伊斯兰政策取向,并考察这些政策对明代宗教、社会及文化动态的影响。研究进一步探讨朱元璋与伊斯兰教互动的深远意义,包括其对宗教宽容的促进作用,以及中国穆斯林群体与统治王朝的社会融合进程。本研究既具有中国史研究价值,亦为中国伊斯兰史学提供重要依据。通过厘清朱元璋对华裔穆斯林政策的定位,可揭示元明交替时期及明初政教互动的动态机制。对该诗的分析揭示了伊斯兰概念与价值观如何融入中国思想体系。
研究成果将为近代早期中国多宗教治理与多元文化社会维系提供实质性历史案例。此外,本研究旨在为朱元璋与伊斯兰关系的相关学术争论提供新视角。研究采用基于历史文献分析的定性研究设计。主要史料包括明代官方编纂的《明史》《明实录》、中国穆斯林学者著作、《百字讣》诗篇,以及突厥访华者撰写的游记。经筛选的文献将按以下主题进行系统编码与分类: “元末宗教互动:摩尼教、弥勒教、白莲教与伊斯兰教的共性特征”、“朱元璋包容伊斯兰教的深层动因”、‘朱元璋对穆斯林政策及其对伊斯兰教的影响’、"伊斯兰教宽容精神的文学映射:《 《百字颂先知穆罕默德》”。
研究成果将在当时的历史与社会政治背景下进行解读,以全面理解朱元璋对伊斯兰教的态度。本研究发现,朱元璋对华裔穆斯林的政策虽未在《明实录》中明确界定,但具有多重维度: 首先,他任命穆斯林担任明朝行政职务、其养子信奉伊斯兰教、对穆斯林社群的宽容态度、允许建造清真寺以及在国家机构任用穆斯林学者等举措,均表明宗教宽容被视为维系这个多元文化与多宗教王朝稳定的工具。其次,《百字讣》诗作显示朱元璋对伊斯兰教有着深刻理解。诗中与《古兰经》经文及圣训相契的表达,昭示其对伊斯兰思想的自觉接纳。事实上,朱元璋在登基前便与穆斯林社群保持着密切往来。更值得注意的是,诗中运用佛教、道教与儒家术语来阐释伊斯兰元素的做法,彰显其融合多元信仰的综合性思维。第三,朱元璋任用穆斯林担任官职,为伊斯兰文化在明朝政治领域发挥积极作用奠定了基础。这种影响在永乐帝派遣郑和率领的远洋航行中尤为显著——郑和的穆斯林身份得到了广泛认可。综合上述发现,朱元璋与伊斯兰教的关系应置于文化与宗教互动的语境中理解。据此可论证,其政策根基实为跨宗教对话原则。
关键词:百字讣、明朝、洪武、朱元璋、中国伊斯兰教
Структурированное резюме:
Чжу Юаньчжан, основатель династии Мин, остается значительной фигурой в истории Китая, который, будучи крестьянином по происхождению, сумел основать династию. Его правление особенно известно его ролью в восстании «Красных повязок», проведением комплексных административных реформ и относительно терпимым отношением к религиозному разнообразию. Одной из его наиболее значимых политических мер было отношение к китайским мусульманам, которым он разрешил свободно исповедовать свою веру и содержать мечети. Такой подход способствовал интеграции мусульман в имперскую бюрократию и создал прецедент, которому следовали последующие правители династии Мин. В результате этого подхода возникли спекуляции относительно личной религиозной принадлежности Чжу Юаньчжана, основанные на нескольких факторах: его браке с императрицей Ма, мусульманкой; возвышении мусульманских генералов на видные должности; и мусульманском происхождении его приемного сына Му Ин. Несмотря на значительные научные споры, нет окончательных доказательств, подтверждающих приверженность Чжу Юаньчжана исламу. Официальные записи указывают, что его философия управления была основана на конфуцианских, буддийских и даосских традициях. Его ранние годы жизни в качестве буддийского послушника, его сотрудничество с многоконфессиональными и многоэтническими группами во время движения «Красные тюрбаны» и его участие в синкретическом интеллектуальном наследии Китая предполагают, что он был глубоко знаком с плюралистическими религиозными системами. Тем не менее, его воспитание в Аньхое, регионе со значительным мусульманским населением, и его брачные узы с мусульманкой предполагают, по крайней мере, косвенное знакомство с исламскими учениями. Во время укрепления династии Мин Ч жу проводил политику, направленную на объединение этнически разнообразного населения Китая, уделяя особое внимание социальной сплоченности и политической стабильности. Его взаимодействие с мусульманскими общинами было особенно значительным. Среди заметных инициатив можно отметить строительство мечетей, создание Астрономического бюро Хуэйхуэй, укомплектованного мусульманскими учеными, перевод арабских и персидских произведений на китайский язык, а также назначение мусульманских военачальников на высокие должности. Эти действия отражают отношения с мусульманским населением, выходящие за рамки политической целесообразности, что свидетельствует о подлинном взаимном уважении. Тем не менее, не все политические меры Чжу в отношении меньшинств были примирительными; некоторые ограничительные реформы привели к межэтническим и межконфессиональным напряжениям. Несмотря на это, мусульманские общины продолжали поддерживать режим Мин, демонстрируя прочность и глубину союза.
Цель данного исследования — изучить отношение Чжу Юаньчжана, императора-основателя династии Мин, к исламу и китайским мусульманским общинам. В нем будет проанализирована политика Чжу в отношении китайских мусульман с использованием исторических документов для оценки стихотворения «Сотня слов в память», приписываемого ему как текстовый индикатор его подхода к исламу, а также будет оценено влияние этой политики на религиозную, социальную и культурную динамику периода Мин. Далее в исследовании обсуждаются более широкие последствия взаимодействия Чжу с исламом для межрелигиозной терпимости и социальной интеграции китайских мусульман с правящей династией. Это исследование имеет большое значение как для истории Китая, так и для историографии ислама в Китае. Оно проясняет роль политики Чжу Юаньчжана по отношению к китайским мусульманам в динамике взаимоотношений между государством и религией в переходный период между династиями Юань и Мин и в ранний период династии Мин. Анализ стихотворения проливает свет на то, как исламские концепции и ценности были включены в китайскую мысль.
Результаты исследования предоставят содержательное историческое исследование по управлению многоконфессиональным обществом и поддержанию мультикультурного общества в раннем современном Китае. Кроме того, исследование направлено на то, чтобы предложить новую точку зрения, актуальную для существующих дебатов об отношениях Чжу Юаньчжана с исламом. В исследовании используется качественный исследовательский дизайн, основанный на анализе исторических документов. Основные источники включают официальные записи династии Мин (Ming Shi и Ming Shilu), работы китайских мусульманских ученых, стихотворение «Сотня слов в память» и путевые заметки турецких путешественников, посетивших Китай. Выявленные документы будут систематически кодированы и классифицированы по следующим тематическим рубрикам: «Межрелигиозное взаимодействие в поздний период династии Юань: общие черты манихейства, майтрейизма, традиции Белого лотоса и ислама», «Факторы, лежащие в основе терпимости Чжу Юаньчжана по отношению к исламу», «Политика Чжу Юаньчжана по отношению к мусульманам и ее влияние на ислам» и «Литературное отражение терпимости в исламе: «Стословная похвала пророку Мухаммеду».
Результаты будут интерпретированы в историческом и социально-политическом контексте того периода, чтобы обеспечить всестороннее понимание отношения Чжу к исламу. Результаты этого исследования показывают, что политика Чжу Юаньчжана в отношении китайских мусульман, хотя и не определена явно в «Мин Шилу», была многогранной. Во-первых, его назначение мусульман на административные должности в династии Мин, тот факт, что его приемный сын был мусульманином, его терпимое отношение к мусульманским общинам, его разрешение на строительство мечетей и найм мусульманских ученых в государственные учреждения — все это свидетельствует о том, что религиозная терпимость рассматривалась как инструмент поддержания стабильности в мультикультурной и мультирелигиозной династии. Во-вторых, стихотворение « Сотня слов в память о Пророке» свидетельствует о том, что Чжу Юаньчжан обладал глубоким пониманием ислама. Выражения в стихотворении, которые соответствуют стихам Корана и хадисам, указывают на его сознательное участие в исламской мысли. Действительно, очевидно, что Чжу поддерживал тесные отношения с мусульманскими общинами еще до вступления на престол. Кроме того, использование буддийской, даосской и конфуцианской терминологии для описания исламских элементов в стихотворении демонстрирует его синкретический подход, представляющий целостную перспективу, которая объединяет различные верования. В-третьих, назначение Ч жу мусульман на правительственные должности заложило основу для активной роли исламской культуры в политической сфере династии Мин. Это влияние стало еще более заметным во время морских экспедиций императора Юнлэ, возглавляемых адмиралом Чжэн Хэ, чья мусульманская идентичность была широко признана. В совокупности эти выводы показывают, что отношения Чжу Юаньчжана с исламом следует понимать в контексте культурного и религиозного взаимодействия. Соответственно, в свете этих выводов можно утверждать, что его политика была основана на принципах межрелигиозного диалога».
Ключевые слова: «Сотня слов похвалы», династия Мин, Хунву, Чжу Юаньчжан, ислам в Китае.
संरचित सारांश:
ज़ू युआनज़ांग, मिंग वंश के संस्थापक सम्राट, चीनी इतिहास में एक महत्वपूर्ण व्यक्ति बने हुए हैं, जो एक किसान परिवार से उठकर एक राजवंश की स्थापना करने के लिए उभरे। उनका शासन विशेष रूप से रेड टर्बन विद्रोह में उनकी भूमिका, व्यापक प्रशासनिक सुधारों के कार्यान्वयन, और धार्मिक विविधता के प्रति अपेक्षाकृत सहिष्णु रुख के लिए जाना जाता है। उनकी सबसे महत्वपूर्ण नीतियों में से एक चीनी मुसलमानों के प्रति उनका व्यवहार था, जिन्हें उन्होंने स्वतंत्र रूप से अपने धर्म का अभ्यास करने और मस्जिदों को बनाए रखने की अनुमति दी। इस दृष्टिकोण ने मुसलमानों को शाही नौकरशाही में एकीकृत करने में सुविधा प्रदान की और एक मिसाल कायम की जिसका पालन बाद के मिंग शासकों ने भी किया। इस दृष्टिकोण के परिणामस्वरूप, कई कारकों से झू की व्यक्तिगत धार्मिक संबद्धता के बारे में अटकलें उत्पन्न हुई हैं: एक मुस्लिम, महारानी मा से उनकी शादी; मुस्लिम जनरलों को प्रमुख पदों पर पदोन्नत करना; और उनके दत्तक पुत्र, मु यिंग की मुस्लिम विरासत। काफी विद्वतापूर्ण बहस के बावजूद, कोई निर्णायक सबूत झू के इस्लाम अपनाने की पुष्टि नहीं करता है। आधिकारिक रिकॉर्ड बताते हैं कि उनका शासन दर्शन कन्फ्यूशियस, बौद्ध और ताओवादी परंपराओं पर आधारित था। एक बौद्ध नवसिखिया के रूप में उनका शुरुआती जीवन, लाल पगड़ी आंदोलन के दौरान बहु-धार्मिक और बहु-जातीय समूहों के साथ उनका सहयोग, और चीन की संप्रदायिक बौद्धिक विरासत के साथ उनकी सहभागिता यह दर्शाती है कि वे बहुलवादी धार्मिक रूपरेखाओं से अच्छी तरह वाकिफ थे। फिर भी, एक बड़ी मुस्लिम आबादी वाले क्षेत्र, अन्हुई में उनका पालन-पोषण, और एक मुस्लिम महिला के साथ उनके वैवाहिक संबंध, इस्लामी शिक्षाओं के कम से कम अप्रत्यक्ष संपर्क का संकेत देते हैं। मिंग राजवंश के सुदृढ़ीकरण के दौरान, झू ने सामाजिक सामंजस्य और राजनीतिक स्थिरता पर जोर देते हुए, चीन की जातीय रूप से विविध आबादी को एकजुट करने के लिए नीतियां लागू कीं। मुस्लिम समुदायों के साथ उनकी सहभागिता विशेष रूप से महत्वपूर्ण थी। उल्लेखनीय पहलों में मस्जिदों का निर्माण, मुस्लिम विद्वानों द्वारा संचालित हुईहुई खगोल विज्ञान ब्यूरो की स्थापना, अरबी और फ़ारसी ग्रंथों का चीनी में अनुवाद, और मुस्लिम सैन्य नेताओं की वरिष्ठ पदों पर नियुक्ति शामिल थी। ये कार्य मुस्लिम आबादी के साथ एक ऐसे संबंध को दर्शाते हैं जो राजनीतिक सुविधानुसार नहीं था, और यह वास्तविक पारस्परिक सम्मान की नींव को इंगित करता है। फिर भी, अल्पसंख्यक समूहों के प्रति झू की सभी नीतियां सुलह-मिलाप वाली नहीं थीं; कुछ प्रतिबंधात्मक सुधारों के कारण जातीय और धार्मिक तनाव पैदा हुए। इसके बावजूद, मुस्लिम समुदायों ने मिंग शासन का समर्थन करना जारी रखा, जिससे गठबंधन की दृढ़ता और गहराई का पता चलता है।
इस अध्ययन का उद्देश्य मिंग राजवंश के संस्थापक सम्राट झू युआनज़ांग के इस्लाम और चीनी मुस्लिम समुदायों के प्रति रवैये की जांच करना है। यह ऐतिहासिक दस्तावेज़ों का उपयोग करके चीनी मुसलमानों के प्रति झू की नीतियों का विश्लेषण करेगा, इस्लाम के प्रति उनके दृष्टिकोण के पाठ्य संकेतक के रूप में उन्हें pripiषित "हंड्रेड-वर्ड यूलॉजी" (सौ-शब्दीय प्रशस्ति) का मूल्यांकन करेगा और मिंग काल की धार्मिक, सामाजिक और सांस्कृतिक गतिशीलता पर इन नीतियों के प्रभाव का आकलन करेगा। यह अध्ययन अंतर-धार्मिक सहिष्णुता और शासक राजवंश के साथ चीनी मुसलमानों के सामाजिक एकीकरण के लिए इस्लाम के साथ झू की संलिप्तता के व्यापक निहितार्थों पर आगे चर्चा करता है। यह शोध चीनी इतिहास और चीन में इस्लाम के इतिहास-लेखन, दोनों के लिए महत्वपूर्ण है। यह युआन-मिंग संक्रमण और प्रारंभिक मिंग काल के राज्य-धर्म की गतिशीलता के भीतर चीनी मुसलमानों के प्रति झू युआनज़ांग की नीतियों की भूमिका को स्पष्ट करता है।
कविता का विश्लेषण इस बात पर प्रकाश डालता है कि इस्लामी अवधारणाओं और मूल्यों को चीनी विचारधारा में कैसे शामिल किया गया।
ये निष्कर्ष प्रारंभिक आधुनिक चीन में बहु-धर्मों के शासन और एक बहुसांस्कृतिक समाज के रखरखाव पर एक ठोस ऐतिहासिक केस स्टडी प्रदान करेंगे। इसके अलावा, इस अध्ययन का उद्देश्य झू युआनज़ांग के इस्लाम के साथ संबंधों पर मौजूदा बहसों के लिए एक नया दृष्टिकोण प्रस्तुत करना है। यह अध्ययन ऐतिहासिक दस्तावेज़ विश्लेषण पर आधारित एक गुणात्मक अनुसंधान डिजाइन का उपयोग करता है।
प्राथमिक स्रोतों में आधिकारिक मिंग रिकॉर्ड (मिङ शी और मिङ शिलू), चीनी मुस्लिम विद्वानों की कृतियाँ, 'हंड्रेड-वर्ड यूलॉजी' कविता और चीन आए तुर्की आगंतुकों द्वारा लिखी गई यात्रा-वृत्तांत शामिल हैं। पहचाने गए दस्तावेजों को निम्नलिखित विषयगत शीर्षकों के अंतर्गत व्यवस्थित रूप से कोडित और वर्गीकृत किया जाएगा:
"देर से युआन काल में अंतर-धार्मिक संपर्क: मनीकियवाद, मित्रय, श्वेत कमल परंपरा और इस्लाम के बीच सामान्य विशेषताएँ", "झू युआनज़ांग की इस्लाम के प्रति सहिष्णुता के पीछे के अंतर्निहित कारक", "मुसलमानों के प्रति झू युआनज़ांग की नीतियां और इस्लाम पर उनका प्रभाव" और "इस्लाम में सहिष्णुता का साहित्यिक प्रतिबिंब:
पैगंबर मुहम्मद के प्रति सौ-शब्दीय प्रशस्ति"".
इन निष्कर्षों की व्याख्या उस काल के ऐतिहासिक और सामाजिक-राजनीतिक संदर्भ में की जाएगी ताकि इस्लाम के प्रति झू के रवैये की एक व्यापक समझ प्रदान की जा सके। इस अध्ययन के निष्कर्षों से पता चलता है कि चीनी मुसलमानों के प्रति झू युआनज़ांग की नीतियां, यद्यपि मिंग शिलू में स्पष्ट रूप से इस प्रकार परिभाषित नहीं की गई हैं, बहुआयामी थीं।
सबसे पहले, मिंग राजवंश में मुसलमानों को प्रशासनिक पदों पर नियुक्त करना, यह तथ्य कि उनका दत्तक पुत्र मुस्लिम था, मुस्लिम समुदायों के प्रति उनका सहिष्णु रवैया, मस्जिद निर्माण की उनकी अनुमति, और राज्य संस्थानों में मुस्लिम विद्वानों को रोजगार देना, यह सभी दर्शाते हैं कि बहुसांस्कृतिक और बहु-धार्मिक राजवंश के भीतर स्थिरता बनाए रखने के लिए धार्मिक सहिष्णुता को एक उपकरण के रूप में देखा जाता था। दूसरा, "सौ-शब्दीय प्रशस्ति" कविता यह दर्शाती है कि झू युआनज़ांग को इस्लाम की गहरी समझ थी। कविता में प्रयुक्त वे अभिव्यक्तियाँ जो कुरान की आयतों और हदीसों से मेल खाती हैं, इस्लामी विचारों के साथ उनकी सचेत सहभागिता को दर्शाती हैं। वास्तव में, यह स्पष्ट है कि झू ने सिंहासन पर चढ़ने से पहले भी मुस्लिम समुदायों के साथ घनिष्ठ संबंध बनाए रखे थे। इसके अलावा, कविता में इस्लामी तत्वों का वर्णन करने के लिए बौद्ध, ताओवादी और कन्फ्यूशियसवादी शब्दावली का उपयोग उनकी समन्वयवादी प्रवृत्ति को दर्शाता है, जो विविध विश्वासों को एकीकृत करने वाला एक समग्र दृष्टिकोण प्रस्तुत करता है। तीसरा, ज़ू द्वारा मुसलमानों को सरकारी पदों पर नियुक्त करना मिंग राजवंश के राजनीतिक क्षेत्र में इस्लामी संस्कृति की सक्रिय भूमिका के लिए आधार तैयार करता है। यह प्रभाव एडमिरल झेंग हे के नेतृत्व में सम्राट योंगले के समुद्री अभियानों के दौरान और भी अधिक स्पष्ट हो गया, जिनकी मुस्लिम पहचान को प्रमुखता से स्वीकार किया गया था।
कुल मिलाकर, ये निष्कर्ष दर्शाते हैं कि झू युआनज़ांग के इस्लाम के साथ संबंध को सांस्कृतिक और धार्मिक अंतःक्रिया के संदर्भ में समझा जाना चाहिए। तदनुसार, निष्कर्षों के आलोक में, यह तर्क देना संभव है कि उनकी नीतियां अंतर-धार्मिक संवाद के सिद्धांतों पर आधारित थीं।"
कीवर्ड: द हंड्रेड-वर्ड यूलॉजी, मिंग राजवंश, होंगवू, झू युआनज़ांग, चीन में इस्लाम।
By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.